Aelin is weer terug in het koninkrijk Adarlan, waar ze haar oude meester Arobynn probeert te misleiden om de derde wyrdsleutel te kunnen bemachtigen. Aedion wacht zijn executie gelaten af en Dorian gaat onder invloed van de stenen nekketting gebukt onder de invloed van een demon. Aelin staat een flink gevecht te wachten om haar kroon te kunnen bemachtigen en haar volk te bevrijden van de koning.

Na alle actie uit het derde deel start Koningin van de schaduw in een rustig tempo. Het duurt hierdoor even voor je weer helemaal in het verhaal zit, maar daarna volgt er weer veel actie. Ook in dit deel zit er weer meer dan voldoende spanning in het verhaal. Wat wel jammer is, is dat sommige dingen Aelin en haar hofhouding nét iets te gemakkelijk afgaan, waardoor het verhaal aan realisme inboet. Zo is de koning voorbereid op de komst van Aelin, maar weten ze het kasteel zonder kleerscheuren in en uit te komen.

Sarah J. Maas weet op liefdesgebied dan wel weer meer realisme neer te zetten. De relatie tussen Aelin en Chaol is duidelijk beschadigd door alle omstandigheden en hun weerzien is daardoor ronduit ongemakkelijk. Helaas valt Rowan, die tot nu toe alleen maar een gewone vriend van Aelin was, nu wel ineens als een blok voor Aelin. Het was in het vorige deel nu juist zo verfrissend dat Aelin een mannelijke vriend had die precies dat was, een vriend.

De heksen vormen ook in dit deel weer een interessante en bewogen verhaallijn. De verhaallijnen komen in dit deel ook meer samen; er vinden diverse confrontaties plaats tussen de verschillende partijen. Dit zorgt ervoor dat het nu een spannend geheel wordt.

Het einde is niet echt een verrassing, maar doet zeker weer uitkijken naar het volgende deel!