In juli kocht ik in The Strand Bookstore in New York een dichtbundel van Jason Reynolds. Ik las het in één ruk uit en moest er even van bekomen. Ik was dan ook héél erg blij dat Blossom Books de meest bekende roman van Reynolds ging vertalen, The Long Way Down. Het boek won talloze prijzen in het buitenland en veroverde nog meer harten. En hier in het kleine België heeft het onlangs nog een hart veroverd.

Allereerst wil ik een groot applaus voor Maria Postema die dit boek heeft vertaald. Sinds ik zelf op de unief een richting volg die je opleidt om vertaler te worden, heb ik steeds meer ontzag voor vertalers en specifiek literaire vertalers. Dit boek is geschreven in vrije vers, nog een stapje moeilijker en volgens mij een hels werk om er iets moois én kloppend van te maken. Maria, you rock, want dit boek is prachtig vertaald.

Maar goed, we moeten niet alleen de vertaling de hemel in prijzen, maar ook de schrijver. Kijk, Blossom Books doet het altijd. Ze geven bepaalde boeken uit in het YA-genre die net weer dat tikkeltje anders zijn én dat tikkeltje anders verovert altijd mijn hart. Jason Reynolds schrijfstijl – de vrije vers – is oprecht een van de meest schokkende schrijfstijlen van het jaar. Ik wist niet dat je met zo weinig woorden zoveel gevoelens kon oproepen. Ik wist niet dat één woord op één pagina zoveel indruk kon achterlaten. Hij kiest zijn woorden zo zorgvuldig en dat maakt het heel erg speciaal.

67 seconden, zo lang duurt de liftrit naar beneden. Lang genoeg om het hoofdpersonage en de lezer mee te nemen in een emotionele rollercoaster. Lang genoeg om verschillende donkere hoeken van je bewustzijn helemaal te verkennen. Lang genoeg om de laatste pagina met een ruk een uit lezen en verbaasd achter te blijven. Deze roman verkent zoveel verschillende thema’s, thema’s die belangrijk voor je zijn en soms thema’s waarbij we ons als westerlingen niet zo mee kunnen identificeren. Dit boek raakt je. Leert je dingen en laat je vragen stellen bij alles. Kom je?

Het is lang geleden dat ik een boek in een dag heb uitgelezen, maar met dit boek kon het ook helemaal niet anders. Bovendien is het ook lang geleden dat een boek me zo lang heeft laten tobben nadat ik de laatste pagina heb uitgelezen. Nog steeds, zelfs nu ik deze recensie aan het schrijven ben, ben ik bezig. Waarom? Hoe? Wat zou ik doen als mijn broertje doodgeschoten werd?

67 seconden is een boek dat je moet lezen. Het is héél toegankelijk geschreven en het is zo zo zo zo belangrijk. Ga dus eens naar die boekhandel en koop het. Voor jezelf, je broertje, je beste vriendin of vriend, je buur of gewoon iedereen.