Ik blijf me erover verbazen dat dit boek zijn weg naar het publiek nog niet heeft gevonden. Ik heb dit boek misschien al een jaar geleden gelezen, maar het verhaal heeft me nog steeds niet losgelaten. Verwacht geen lichtvoetige roman à la Jane Austen Book Club, maar een spannend en intrigerend verhaal dat bovenal een ethisch dilemma met zich meedraagt.

Werkelijk iedereen die ik erover spreek vind het een verassend mooi boek! Het leest vlot weg en vanaf de eerste bladzijde was ik gepakt door hoofdpersoon Rosemary. Zij blikt terug op haar jeugd en het gezin waarin ze opgroeide. Ze groeit op met haar zusje Fern, maar op een dag worden ze van elkaar gescheiden en zal Rosemary zich voor altijd een vreemde voelen.

Het is prachtig geschreven, aan de hand van wat Rosemary loslaat aan de lezer. Door haar pakkende, geestige en beladen stem komt de lezer stuk voor stuk te weten wat er zich de cruciale dag heeft afgespeeld en welke gevolgen het had voor het hele gezin.

Het boek heeft me vooral laten ervaren (ergens halverwege wanneer de spreekwoordelijke --- uit de mouw komt) hoe je als lezer totaal je beeld moet bijstellen van wat je eerder hebt gelezen, maar tegelijkertijd ook gedwongen wordt om na te denken over de vraag waarom je dit zou willen (of moeten) doen.

Uiteindelijk hoop ik dat lezers zich net zo zullen afvragen als ik: wat maakt een éne persoon menselijk en wat maakt de ander dat niet? Ik ben er nog steeds niet over uit...