Sylvia Englert (1970) is een Duitse schrijfster, die al heel wat non-fictieboeken voor verschillende leeftijden publiceerde. Onder de pseudoniemen Katja Brandis en Siri Lindberg schreef ze romans voor respectievelijk volwassenen en Young Adult, voornamelijk in het genre fantasy. Ze is dus van vele markten thuis. Met De kleine waaromwolf  begeeft ze zich nu in de wereld van de jongere lezers.
Finn is een jongen met veel fantasie. Hij houdt van school maar niet van de weg ernaartoe. Daar komt verandering in wanneer een kleine wolf hem dagelijks vergezelt. De hele weg bestookt de kleine wolf Finn met allerlei vragen, al is Finn de enige die de wolf verstaat. Andere mensen zien en horen gewoon een blaffend hondje. Finn geniet ervan de gekste antwoorden te verzinnen en vertelt honderduit waarom mensen maar twee armen hebben of waarom haaien geluk brengen.
In elk van de vijftien hoofdstukken komt telkens één onderwerp uit het leven van Finn aan bod. Die dagelijkse gebeurtenissen zijn telkens de aanleiding voor de waaromwolf om zijn vele vragen te stellen. Met veel humor en fantasie verzint Finn een heel verhaal rond het antwoord. Deze originele verzinsels toveren vast een glimlach op ieders gezicht.
“‘Waarom de blaadjes rood en geel worden?’ … ‘Dat komt doordat de bomen zich schamen,’ begint hij. ‘Omdat ze heel goed weten dat ze binnenkort helemaal bloot zijn.’”
Af en toe ontroert Finn met enig filosofisch inzicht in zijn antwoorden.
“‘Waarom moet iemand verkouden zijn, wil een haai geluk brengen?’ wil de waaromwolf weten. ‘Omdat het iemand tegen moet zitten, anders merkt hij niet dat hij opeens geluk heeft en het weer beter gaat,’ verklaart Finn geduldig.”
De korte hoofdstukken zijn te lezen als afzonderlijke verhaaltjes, wat De kleine waaromwolf ook erg geschikt maakt om voor te lezen, of – waarom niet – samen te lezen. Het taalgebruik is eenvoudig en aangepast aan jonge lezers vanaf zeven jaar. Dit betekent echter geenszins dat de auteur zich bedient van een arme woordenschat. Iets moeilijkere woorden worden duidelijk gemaakt door de context.
Grote letters en grote interlinie vergemakkelijken eveneens het zelf lezen en zorgen ervoor dat de kinderen niet ontmoedigd geraken. Men heeft er duidelijk rekening mee gehouden dat een kind van zeven leestechnisch meestal nog niet zo sterk is. Dat maakt het immers niet makkelijk om een verhaal te schrijven voor deze doelgroep dat ook inhoudelijk interessant is. Hier is de auteur daar alleszins in geslaagd. Ook goed gedaan van vertaler Sandra C. Hessels.
De kaft van het boek spreekt erg aan met een illustratie van Sabine Dully (1974). Haar grappige, schattige tekeningen sieren nagenoeg elke pagina en versterken de humoristische toon van het verhaal. Ze werken ook verduidelijkend.
Achteraan in het boek zijn de juiste antwoorden op de waaromvragen opgenomen. Dat vormt een leuke toevoeging. Zo kom je eindelijk te weten waarom de bananen krom zijn. Maar dat is natuurlijk niet de enige reden waarom je dit boek zou moeten lezen.