Freelance journaliste Lucretia Grindle (Sherborn, Massachusetts) komt na haar thrillerdebuut Nachtschimmen (2003) nu met het ontroerende verhaal Villa Triste (2012). Een verhaal dat je meeneemt in de geschiedenis van Italië, een boek dat ertoe doet.

Italië:
1943-1945 - De zusjes Isabella en Caterina Cammaccio nemen tijdens de Tweede Wereldoorlog de moeilijkste en dapperste beslissingen van hun leven waarvan de consequenties nog lang zullen doorwerken.

2006-2007 - Een verzetsheld van de Tweede Wereldoorlog wordt dood aangetroffen. Hij is doodgeschoten en zijn mond zit vol zout. Als Alessandro Pallioti, belast met de moordonderzoek, het dagboek van Caterina tussen het bewijsmateriaal vindt, wordt de geschiedenis van het verzet en het leven van de zusjes stukje bij beetje opgerakeld.

Villa Triste is één van de mooiste maar ook één van de droevigste boeken die ik ooit gelezen heb. Hoewel fictief, is het verhaal geinspireerd op de levens van echte mensen en gebeurtenissen en Lucretia Grindle beschikt over een enorm inlevingsvermogen en uitzonderlijk schrijftalent. Ze brengt de gevoelens van de personages als verdriet, angst en wanhoop op zon manier over op de lezer dat je soms gewoon bang bent om verder te lezen. Je wilt ze behoeden voor meer ellende, je wilt ze helpen, hun leed verzachten en ze steunen in de barre oorlogsstrijd, maar je staat machteloos en kunt niets anders doen dan doorlezen en hopen dat er een lichtpuntje aan de horizon verschijnt. De opbouw van het verhaal is prachtig in evenwicht, enerzijds de gebeurtenissen in de jaren 1943-1945 en anderzijds de gevolgen daarvan in de jaren 2006 en 2007. Beide verhaallijnen zijn uitermate boeiend en pas aan het einde van het boek vormt alles zich tot één kloppend en krachtig geheel. Een heerlijk leesbaar dik boek over een bekend indrukwekkend onderwerp, de Tweede Wereldoorlog, maar dusdanig sterk en reëel uitgewerkt dat het voor een ieder een waardevol onmisbaar kado is geworden.