Op de cover staat een dobberend bootje op rustig kabbelend water. Na het lezen van dit boek geeft dit zo goed aan waar het boek over gaat. Het gevoel van je mee laten voeren, waar brengt de stroom je? En daarnaast de rust of juist de rusteloosheid… je even terug trekken met alleen jezelf. Even een zijn met jezelf. Prachtig!
Emma is 49 jaar oud, getrouwd met Albert van Straten. Zij hebben 3 kinderen. Emma heeft kunstgeschiedenis en sociologie gestudeerd. Haar man heeft een drukke baan en Emma is erg perfectionistisch en wil thuis alles goed voor elkaar hebben. Zij heeft zichzelf als kind nooit erg thuis gevoeld, en voelde zich een buitenlander in haar ouderlijk huis.
Wanneer haar broer Henk overlijdt krijgt Emma last van huilbuien. Na verschillende therapeuten bezocht te hebben krijgt zij uiteindelijk de diagnose syndroom van Asperger. Hiermee vallen heel veel stukjes op hun plaats en herkent zij veel dingen die in het verleden gebeurd zijn. Zijn er misschien meerdere autistische kenmerken door de familie heen zoals wellicht bij haar broer Henk en haar opa? Is dit de reden dat zij zich nooit volledig begrepen heeft gevoeld? Durft Emma hiermee de wijde wereld in en zich kwetsbaar op te stellen? Hoe kan Emma de draad weer oppakken?
Het boek gaat over het gevoel te mogen zijn wie je bent. Wat anderen wel niet van je denken en hoe belangrijk is dat?
De schrijfster geeft heel mooi weer hoe het is om autistisch te zijn. Met een flinke dosis zelfspot verteld zij dit verhaal waardoor het autisme dichterbij de mens komt. Een stukje inleven in een wereld die normaal niet zichtbaar is, een handicap die anderen niet zien maar zo intens aanwezig is.
De onzekerheden, de onmacht, het jezelf leren kennen en hiermee weer om leren gaan. Het is heel knap om de denkbeelden van autisme, in dit geval Asperger, goed weer te geven zodat men een kijkje krijgt in iemands hoofd. De manier waarop alles binnen komt is moeilijk voor te stellen maar zo knap weergegeven.
Ik ken verschillende mensen met het syndroom van Asperger en ik herken zoveel uit dit verhaal. Iemand probeerde me uit te leggen hoe het is. Een bak met stuiterballen… en als er 1 gaat gaan ze allemaal. De prikkels die binnenkomen zijn soms zo onbegrijpelijk.
Daarom enorm veel respect voor dit verhaal. Echt enorm goed gedaan. Daarom 4 **** voor dit mooie boek!