De belofte van Pisa bevat vele thema's: verraad, liefde, vriendschap, etniciteit. Bouzamour beschrijft in zijn debuut het leven van Sam (thuis Samir genoemd), Sam komt uit een Marokkaans gezin. Wanneer Sam met zijn broer een ijsje eet bij ijssalon Pisa wordt er een belofte gesloten. De belofte van Pisa; Sam is de enige van de familie die straks vwo gaat doen, hij heeft zijn broer beloofd om zich volop zijn studie te richten. Die diploma is het doel.

Op het lyceum waar Sam terecht komt, is hij de enige Marokkaan. Bouzamour werkt goed uit hoe Sam als Marokkaan zover kan komen. Vooroordelen worden namelijk om z'n hoofd geslingerd. Sam probeert zich als Marokkaan in de groep te wringen. Zijn grote voorbeeld is zijn broer, waarmee hij vaak piano speelt. Sam heeft van zijn broer geleerd dat het niet uitmaakt waar je vandaan komt.

“De taal van de muziek is voor alle generaties en naties; hij wordt begrepen door iedereen, aangezien hij begrepen wordt met het hart.” - Gioachino Rossini

Wanneer zijn broer in de gevangenis komt veranderd het leven drastisch voor Sam. Zijn houvast valt weg, elke keuze moet Sam nu echt zelf maken. Kest Sam voor Kyra of Evelien? Sam kan de keuze zelf niet maken.

Het lijkt dat Sam het hondje van zijn broer is, integendeel. Sam is heel bewust van wat hij doet, hij is bijna eigenwijs te noemen. Naarmate de lezer verder in het boek komt kan de lezer de personages steeds beter begrijpen, omdat de personages steeds verder worden uitgewerkt.

“Luisteren kost moeite, horen niet. Een eend hoort ook.” - Igor Stravinsky

Er gebeurd veel in dit boek, gebeurtenissen volgen elkaar echter niet in een razend tempo op. De auteur neemt tijd om elke gebeurtenis ruimte te geven, zodat de personages en de lezer zijn gevoelens kwijt kunnen in het verhaal. Toch is het een verhaal waar je lekker snel doorheen kunt lezen. Het verhaal is wel voorspelbaar, dat maakt het verhaal minder boeiend. Al met al heeft Bouzamour een prima debuut geschreven!

“Om een grote prestatie te leveren, zijn twee dingen nodig: een plan, en net niet genoeg tijd.” - Leonard Bernstein