De hoofdpersoon Sam is een welgestelde Amsterdammer, in de zestig en bekend van radio en tv. Hij leeft sinds een jaar gescheiden van zijn vrouw Marjolein, iets waar hij het moeilijk mee heeft en maar met veel moeite aan kan wennen.
Ze waren bijna een halve eeuw samen, maar nadat een affaire van Sam van twintig jaar geleden aan het licht kwam was wat Marjolein betreft de koek op, ze wou gaan scheiden.
Die scheiding is echter nog niet uitgesproken, al woont Sam inmiddels in een flatje in Amsterdam-Oost en Marjolein in Oud-Zuid.
Hier wordt Marjolein omringt door andere babyboomers die het nog altijd hebben over hun aandeel in de bezetting van het maagdenhuis, nu houden ze echter feestjes met Weber-barbeque in de gezamelijke binnentuin.

Sam is niet gelukkig in zijn eentje, hij kan moeilijk zijn draai vinden, mist Marjolein en hoopt nog altijd op een hereniging.
Hij probeert zijn dagen routine te geven, maar die routine blijkt vooral te bestaan uit café-bezoekjes samen met zijn vriend Willem en het in een melancholische bui terugdenken aan vroeger....
Sam denkt terug aan de tijd dat hij en Marjolein net samen waren, hij een tobbende student en zij een levendige studiegenoot.
Die melancholie naar vroegere tijden is erg goed neergezet, het is een terugblik die regelmatig met enig cynisme en humor wordt neergezet.

Het heden is gesitueerd in 2016, vol met actuele gebeurtenissen die het verhaal realistisch en geloofwaardig maken.
Eén van die actuele items is de opvang van asielzoekers.
Gerrit, vriend van Sam en vooral een grote sjacheraar, is betrokken bij het opzetten van een asielzoekerscentrum in het oosten van het land.
Maar er strijkt ook een groep asielzoekers neer in de lommerijke binnentuin, zo langzamerhand wordt deze volgebouwd met tentjes, iets wat bij de omwonenden natuurlijk voor- en tegenstanders opleverd.
Ook wordt er in Hilversum gelobyd voor een nieuwe tv-show: de asielzoeker van het jaar.

Henk Spaan is er in geslaagd om een mooi verhaal met een nostalgisch tintje neer te zetten over een gevecht tegen de vergankelijkheid door een groep babyboomers. Hij weet dit op een droogkomische manier te doen die er voor zorgt dat het boek prettig leest.