In November 9 leren we Fallon kennen, een mooie meid die door een tragische brand onder de brandwonden zit, waardoor haar carrière als actrice is weggevaagd en ze sindsdien luisterboeken inspreekt. Op een dag besluit ze om naar New York te gaan, om daar zichzelf weer te leren kennen en voor een kans op een betere carrière. Terwijl ze met haar vader een afscheidsetentje heeft in een restaurant, loopt hun gesprek wat uit de hand. Ben, een schrijver in spé, zit een paar tafeltjes naast ze, hoort het verhitte gesprek en besluit zich erin te mengen. Fallon is gefascineerd en zij en Ben hebben een hele leuke avond, waar absoluut meer in kan zitten. Maar diezelfde avond vertrekt Fallon naar New York... Ze besluiten om elkaar hun leven te laten leiden en elkaar één keer per jaar te zien, op hun ontmoetingsdag 9 november. Maar wat houdt deze datum nog meer in?

Colleen, Collleen... Wederom heeft ze het voor elkaar gekregen mij een boek te laten lezen waar de brok constant bovenin mijn keel zat. En ja.. uiteindelijk tranen met tuiten! Hoe doet ze het toch? Elk verhaal dat ik van haar lees heeft zoiets specifieks dat je het als een "echte Colleen Hoover" herkent en ondanks dat de verhalen op eenzelfde soort manier verlopen, zijn ze stuk voor stuk uniek. En hartverscheurend. En mooi. En... En... Hoe doet ze het toch?!

"It took four years for me to fall in love with him. It only took four pages to stop."

Dit boek is echt door mijn hart en ziel gekropen. Het zit steengoed in elkaar en ondanks dat het een standaard verhaaltje lijkt, is het behoorlijk complex en heeft zoveel lagen. Met elke pagina kom je meer te weten en met elke pagina grijpt de brok zich strakker om je keel. Met elke bladzijde wordt er een laagje weggepeld, waarna je achterblijft met een solide skelet die steeds meer antwoorden blootlegt. Tussendoor zorgt Colleen gelukkig ook voor grappige conversaties en gebeurtenissen, wat die strop weer wat losser maakt. En net als je denkt alles te weten, blijkt dat je nog helemaal niets weet.. Wát een verhaal!

Ontplooiing staat bij in boek centraal, maar leren omgaan met je rugzakje en vooruit leren kijken spelen een belangrijke rol. Een ontdekkingsreis voor de personages, maar ook zeker voor jezelf als lezer. Het is echt knap te noemen hoe deze losse elementen allemaal zo perfect in een verhaal weten te passen. Net als liefde en vriendschap. Vriendschap en liefde.

Natuurlijk zijn er her en der wat kleffige momenten aanwezig en wat acties waardoor je stiekem toch je ogen in je kassen voelt rollen. Maar die verbleken bij de toon van het verhaal. Want echt, die is práchtig!
Deze krijgt een ereplek in mijn kast. 5*.