Het is een heel erg aangrijpend, emotioneel boek dat je vanaf de eerste zin te pakken heeft. Het boek is moeilijk weg te leggen, omdat je steeds verder wilt lezen, wilt weten hoe het verder gaat.
Je wordt kwaad op diverse personen vanwege wat ze doen, de leugens die ze verspreiden en ergere dingen die ze doen, je krijgt medelijden met Lydia en andere personen, ook met sommigen die het eigenlijk niet verdienen, maar door hun verhaal begrijp je ergens wel waarom ze deden wat ze deden, maar je wordt ook trots op bepaalde personen omdat ze van zich af durven te bijten, achter de waarheid aangaan, voor zichzelf op durven te komen met alle gevolgen van dien. Je voelt de emoties van de personen, ziet alles voor je, soms jammer genoeg omdat je bepaalde beelden liever niet wilt zien.
Met een beetje fantasie ruik je soms wat er beschreven staat omdat de schrijfster het zo beeldend heeft geschreven. Door de beschrijving wil je naar sommige plaatsen zoals Malakka omdat het zo mooi, sprookjesachtig bijna, is beschreven.
Sommige dingen blijken eigenlijk van alle tijden te zijn, omdat ze helaas ook nu nog gebeuren. Kan niet vertellen over welke dingen ik het heb, want dan zou ik iets verraden en dat is niet leuk voor diegenen die het boek nog niet hebben gelezen.
Minpuntje vind ik dat er niet bij elke hoofdstuk bij staat over wie het gaat in dat hoofdstuk ondanks dat je daar binnen een paar regels wel achter bent.