Tijdens het inpakken van verhuisdozen, vond Kathy Page een lang vergeten verhaal over het leven in een Britse gevangenis. Ze besloot de roman nieuw leven in te blazen en zo ontstond Alfabet. Simon Austen (AS235678) is een jongeman die een levenslange gevangenisstraf uitzit voor de moord op zijn vriendin Amanda. Hij heeft moeite met vrouwen, maar besluit na een jaar of zeven brommen dat het tijd is om daar aan te gaan werken. Hij leert zichzelf lezen en schrijven en komt uiteindelijk in aanmerking voor een traningsprogramma. Wat dit met Simon doet is beschreven in deze merkwaardig goed gecomponeerde en zeer intelligente roman. In Alfabet kijk je als lezer mee over de schouder van gedetineerde Simon Austen. Hij ondergaat het gevangenisleven op een niet alledaagse manier. Hij gaat in tegenstelling tot de meeste anderen de confrontatie uit de weg, is niet geïnteresseerd in bezoek en leidt een teruggetrokken en eenzaam bestaan in zijn cel. Het leven in een gevangenis wordt door Page zonder opsmuk weergegeven, de gevoelens van agressie, treurnis, angst, woede, onmacht, intimidatie, krankzinnigheid en ranzigheid druipen van de pagina´s. Voor Simon komt de ommekeer op het moment dat hij briefwisselingen start met vrouwen ´van buiten´. Tasmin, één van zijn penvriendinnen, krijgt de waarheid voorgeschoteld, keihard, ongezouten, onvoorstelbaar. Het is voor het eerst dat Simon zichzelf en de lezer een spiegel voorhoudt en zijn verhaal is weerzinwekkend. Hij is een complete psychopaat, een koelbloedige moordenaar en afschrikwekkende manipulator. Dat vindt Simon echter zelf ook, hij begrijpt totaal niet waarom hij de moord heeft gepleegd en probeert er wanhopig achter te komen hoe het zover heeft kunnen komen. Dan leren we de zachte kanten van Simon kennen, zijn onzekerheden, angsten en gevoelens. Hij stapt in een intensief psychotherapeutisch programma. De lezer zweet en schreeuwt met hem mee, balt zijn vuisten van onmacht en wil die softe therapeuten soms wel door elkaar rammelen. Maar voelt ook de vooruitgang die Simon boekt en dat doet goed. Ik kan me niet heugen zo te hebben meegeleefd met de ups en downs van een koelbloedige moordenaar zoals in Alfabet. Erg goed.