Tijdens de eerste blik op de omslag van Superjacht vroeg ik mij af of het genre 'pulpthriller' zou bestaan. Alles aan het boek deed denken aan een verhaal van boeketreekskwaliteit, met het verschil dat liefde heeft plaatsgemaakt voor actie. En wat te denken van een auteur die zich eerder bezig hield met het zoeken naar het geheim van een lang leven en boeken schreef met titels als 120 Jaar Jong en U Kunt Langer Blijven Leven?
Al na enkele hoofdstukken bleek dat mijn vooroordelen onjuist waren. Defares heeft mij met Superjacht aangenaam verrast. Het is 'gewoon' een spannend boek. De niet overal even logische verhaallijn (overigens prima samengevat in bovengenoemde flaptekst) is toch voldoende geloofwaardig. Defares heeft zijn verhaal niet alleen gebaseerd op ware gebeurtenissen, hij heeft bovendien veel onderzoek gedaan. Hij heeft Superjacht hierdoor kunnen volstoppen met feiten, so what is not to believe? (*) Helaas mist hoofdpersoon VanEs deze geloofwaardigheid. Zo sluw en scherp als hij soms denkt te zijn, zo knullig en naïef handelt hij op andere momenten.
Superjacht heeft alle ingrediënten van een James Bond-film, zoals een wereldbedreigend wapen, een sluwe en inslechte schurk (met de typische naam Günther Sörenson), zonnige locaties en meerdere vrouwelijke schoonheden. Helaas ontbreekt, zoals gezegd, een geloofwaardige held. Maar ach, ook een matige Bond-film blijft de moeite van kijken meer dan waard.
(*) Defares maakt veel gebruik van dergelijke Engelstalige uitdrukkingen. Ook conversaties zijn af en toe deels in het Engels. Moet je van houden.