“Het moet zoveel kouder voor jou zijn geweest. Heeft de sneeuw het geluid van de bomen gedempt? Was het ijskoud en stil? Heeft mijn jas je warm gehouden? Ik hoop dat je hebt gevoeld dat ik van je hou toen je stierf, Tess.” dacht Bee in zichzelf. “Het spijt me. Ik hou van je. Dat zal altijd zo blijven.”

Schuldgevoelens steken de kop op bij Bee. Ze had er moeten zijn voor Tess, ze wist hoe moeilijk ze het had met haar zwangerschap en de relatie met de vader van de baby. Hij zou Xavier genoemd hebben. Tess had zoveel van Xavier gehouden, ook al had hij taaislijmziekte. Spijt komt te laat. Tess is dood. De politie vond haar met overgesneden polsen in het bouwvallige toiletgebouw in het park. Ze had zelfmoord gepleegd. Dat geloof je toch niet? De enige die ervan overtuigd was dat Tess dit nooit zou doen was Bee. Haar zusje was alles voor haar. Kan je verdergaan met je leven wanneer je zus dood blijkt te zijn? Bee niet.

‘Zusje’ van Rosamund Lupton beschrijft op een pakkende manier de sterke band die de twee zussen onderling hebben. Je wordt helemaal meegesleurd in de brief die Beatrice schrijft aan haar dode zus Tess. Hierin vertelt Bee haar zoektocht naar de feiten achter de dood van haar zusje. Bee is er van overtuigd dat Tess vermoord is maar niet wil haar geloven. Opgeven doet ze niet. Ze haalt alles uit de kast om de waarheid aan het licht te brengen. Ze legt gedetailleerde verklaringen af bij inspecteur Wright waardoor je een duidelijk overzicht krijgt van haar zoektocht. De afwisseling tussen heden en verleden maakt het boek speciaal. In het begin is het verhaal moeilijk te volgen maar uiteindelijk valt alles in de plooi en begrijp je wat er echt aan de hand is.

Het boek is niet zozeer horror, maar meer een psychologische thriller. Vanaf de verdwijning van Tess tot aan het einde wordt de spanning langzaam opgebouwd. Iedere keer word je als lezer op het verkeerde been gezet met een theorie van Beatrice over wat er met Tess gebeurd is. De climax volgt aan het einde van het boek, waaruit blijkt dat alles anders is dan je had verwacht. Iedere keer denk je dat je weet wat er gebeurd is en dan komt er weer een stukje informatie bij waardoor een andere loop van de gebeurtenissen toch logischer lijkt. Dit maakt dat je steeds verder wil lezen tot de laatste pagina.

Het plot is onverwacht, en spannend. Het verrassingselement dat Lupton haar lezers aan het einde van het boek voor de voeten werpt is erg goed gedaan. Het boek is perfect uitgewerkt. Tijdens het lezen ontwikkel je namelijk scenario’s in je hoofd, maar geen van allen blijkt de juiste te zijn wanneer de ware moordenaar onthuld wordt .

Het enige echte minpunt van dit boek vond ik zijn langdradigheid. Er worden veel dingen bijgehaald, bijvoorbeeld de taaislijmziekte waarvan Tess drager is. Deze ziekte werd vaak te technisch beschreven waardoor de flow er wat uit ging.

Voor de rest kan ik enkel zeggen dat ‘Zusje’ een zeer mooi opgezet, best spannend -vooral aan het eind- en goed uitgewerkt boek is. Zonder het briljante einde had het boek me een stuk minder geboeid. Kortom zeker de moeite waard! Het is maar goed dat Lupton weet hoe ze er een einde aan moet breien!