Gaelle, haar man Bernd en hun zoontje Lukas zijn op weekend in het Zwarte Woud. Dit zou een gezellig uitje moeten zijn maar dat is niet zo, des te meer omdat hun zoon een zorgenkindje is. Ze worden nietsvermoedend in het oog gehouden door een huurmoordenaar. Hij kent ondertussen hun doen en laten.
Na het weekend is het terug de normale sleur van alle dag maar daar wil Gaelle verandering in brengen. Ze heeft een doel en dat wil ze nu verwezenlijken. Het gezin woont in Potsdam, niet ver van Berlijn, en Gaelle is huismoeder die zich momenteel fulltime bezig houdt met haar oogappel Lukas.
Michael is een huurmoordenaar die een leven in de schaduw leidt en voor Scorpio werkt. Hij is heel beheerst, beschikt over heel hoogstaande technische snufjes en is een meester in zijn vak. Niet voor niets heeft hij een passende bijnaam. Maar dan is er iets dat hem tegenhoudt. Eén keer, slechts eenmaal, mag hij tijdens zijn loopbaan om welke reden dan ook een bepaalde opdracht weigeren. En dat doet hij nu. Hij heeft nog iets goed te maken met een ver verleden.
De baas van Scorpio is een gehaaid iemand die geen medelijden kent en die letterlijk en figuurlijk over lijken gaat. Als Michael een mail stuurt worden volgende stappen gezet. Door dit besluit wordt de jager eensklaps een prooi want de leidinggevende van Scorpio duldt geen afwijzingen.
Een paar dagen later zweeft Gaelle tussen bewusteloosheid en hoort flarden van een gesprek. Als ze goed bij zinnen is, komen er beetje bij beetje herinneringen naar boven. Gaelle bevindt zich in een zwaar bewaakte afdeling van een psychiatrische inrichting. Ze kan niemand overtuigen wat haar is overkomen en ze zal alles op alles moeten zetten om haar zoon terug te vinden.
Een gewone huismoeder moet nu plots zien te overleven en wat haar het meest dierbaar is op te sporen. Het is een race tegen de klok. Gaat Gaelle zich staande houden en kan ze zelf uit de klauwen van Scorpio blijven? En heeft Michael zijn eigen doodvonnis getekend? En last but not least: wie is de opdrachtgever?

Conclusie
Ik val meteen met de deur in huis: een pageturner van formaat! Dit boek is vanaf pagina een tot de laatste gedrenkt in ongelofelijk veel spanning. Er is geen moment in het boek dat het er rustig aan toegaat. Het zit er allemaal in, de originaliteit, het psychische aspect, de actie en het gevaar. Naarmate de plot dichterbij komt stijgt de adrenaline en wegleggen is geen optie.
Hilde heeft zo’n vlotte pen en het boek leest zo heerlijk weg dat je soms vergeet bij sommige dingen na te denken, dingen die er wel degelijk toe doen maar die pas op het einde als een puzzelstuk in elkaar vallen. Het is een kat- en muisspel waar jagers en prooi het beste van zichzelf moeten geven en dit door gans het boek.
Hilde beschrijft grondig de omgevingen waar alles zich afspeelt. Dit voor alle landen waar het verhaal zich ook afspeelt. Het is als het ware of je daar ter plaatse staat te kijken. Ook de personages zijn heel interessant en worden heel goed uitgediept zodat je niets mist hoe ze eigenlijk zijn. Dit geldt zowel voor de hoofdpersonages en de andere personages.
Er staan ook aparte hoofdstukken en die zijn vanuit het perspectief geschreven van Michael. Zo lees en begrijp je hoe hij een huurmoordenaar is geworden. Deze hoofdstukken staan in een ander lettertype.
Een mooie verwijzing vooraan in het boek gaat over ‘stapstenen’. De auteur licht in haar dankwoord toe wat die willen betekenen. Ik ben blij te mogen zeggen dat ik tot één van haar ‘stapstenen’ behoor en zeker als grootste groep. Dit is waar schrijvers het voor doen en het behoort hun dan ook op een eerlijke manier toe te komen.
Hilde schrijft ergens dat een boek schrijven iets is als een literaire zwangerschap van negen maanden. Wel Hilde, je hebt een perfect literair verhaal op de wereld gezet met dit uitmuntende boek! Ik ben blij dat ik dit boek in mijn boekenkast mag laten pronken.
Hilde is zonder meer een gevestigde waarde geworden in thrillerland. Ze moet voor niemand onder doen en dat heeft ze wederom bewezen met dit boek.
5 fonkelende sterren voor ‘Scorpio’