Loont misdaad? Bestaat de perfecte moord? Deze oeroude thema’s uit de misdaadliteratuur komen ook in de meest recente roman van succesauteur Ian McEwan aan bod. Maar het past bij McEwan dat hij dit gegeven vanuit een heel origineel perspectief vertelt.

Al snel in het verhaal is duidelijk dat de verteller het nog ongeboren kind van Trudy en John is. Vanuit de baarmoeder, voornamelijk gebaseerd op auditieve waarnemingen, beziet de ongeborene de gebeurtenissen. Het huwelijk tussen Trudy en John heeft zijn beste tijd gehad, ze wonen apart en Trudy heeft een verhouding met Claude, de broer van John. Dit is al genoeg voor een gespannen toestand, maar als John met de jonge dichteres Elodie op de proppen komt, ontploft de situatie.

Hoewel het uitgangspunt van het verhaal, verteld door een ongeboren kind dat bovendien zeer veel kennis en visie etaleert, zeer ongewoon is werkt het wel. Het biedt de lezer op een andere wijze van dichtbij een blik op de beraming van een moord, slechts gebaseerd op halve waarnemingen en veel interpretatie. Dit is heel anders dan bij de meeste misdaadliteratuur, waar we doorgaans afwisselend de misdadiger of de politie op de voet volgen.

Tussen de bedrijven door geeft McEwan via zijn protagonist een kritische visie op de huidige wereld waarin wij leven, en waarin de hoofdpersoon nog geboren moet worden.

Met dit originele boek heeft McEwan weer een heerlijke roman afgeleverd.