O'Connell heeft een bijzondere schrijfstijl, althans voor een schrijver van misdaadromans. Haar proza heeft een literaire lading, soms zelfs wat poëtisch en dat is ongewoon. Maar daarmee heb ik mijn lof wel vergeven.
Want mijn ervaring met thrillerseries is dat je je moet kunnen identificeren met de hoofdpersoon. Wil je een reeks lezen dan moet je je prettig voelen in het gezelschap van degene die de misdaad moet oplossen. Als je je aan die persoon ergert zul je niet gauw naar nog een thriller met hem of haar grijpen.
Welnu, dat is nou precies het geval met rechercheur Mallory. Absoluut geen affiniteit mee en dan wordt het verhaal al gauw moeizaam.