In het boek Manipulatie maken we kennis met de exentrieke Geiger. Geiger heeft een gave, hij kan mensen de waarheid laten vertellen, al zijn zijn methodes niet zo zachthandig. Op een dag komt er een client die wil dat hij een 12-jarige ondervraagt in verband met een schilderijenroof. Geiger heeft echter 1 regel; geen kinderen. Hij krijgt in de gaten dat de client liegt en dat er heel wat op het spel staat. Hij besluit de jongen te redden en krijgt allemaal duistere types achter zich aan die voor werkelijk niks terugdeinzen.

Het boek heeft een trage start waarbij de beschrijvingen van de personages en dergelijk nogal platonisch worden beschreven. Hoe verder we echter in het boek komen, hoe spannender het verhaal wordt. Geiger en zijn gevolg beginnen sympathie op te wekken ondanks zijn methodes en de beschrijvingen worden steeds beter.doordet er steeds meer informatie over hun wordt gedeeld met de lezen. Ook wordt de omgeving en de hele 'operatie' beter beschreven waardoor je steeds meer bij het verhaal betrokken raakt. Wat het verhaal mist aan het begin, dat maakt die aan het eind dus helemaal goed.