Het gevaar met een dagboek is dat er kans is op veel herhaling, dagen die monotoon zijn en waarin hetzelfde geschreven wordt, misschien anders geformuleerd, maar wel altijd hetzelfde.
Dat is wat er in dit boek ook aan de hand is. Shaun, eigenaar van een tweedehandsboekenwinkel, houdt een jaar het reilen en zeilen van zijn winkel bij.

Enkele dingen vielen me op.
Om te beginnen vind ik dat zijn verkoop heel veel dagen erg mager is en ik me afvraag hoe hij in staat is om te overleven want hij heeft ook nog winkelpersoneel.
Dat personeel bestaat uit vrouwen die allemaal even onbeleefd en nors zijn en geen enkel respect voor hem hebben, ze voeren zijn instructies niet uit of op een andere manier dan hij bedoelt.
Als klant kan je maar beter niet te veel vragen want klanten blijken de hel te zijn. Afdingen is al helemaal niet toegestaan.
De winkel is in slechte staat dus er wordt behoorlijk wat afgezeurd over de kou en de lekken.
Tweedehandsboeken, dat is dikwijls langsgaan bij mensen na een overlijden om een huis uit te ruimen. Het is maar de vraag of al die meuk de moeite van het vervoeren waard is.
En internet en ereaders krijgen er ook behoorlijk van langs. Amazon is de boeman van de boekenverkoop.

Dit boek is anders dan wat ik verwacht had omdat er zoveel in gezeurd werd en zoveel herhaling was. Ik zou de eigenaar van de winkel echt aanraden onmiddellijk een andere job te zoeken waar hij meer voldoening uit kan halen want nu is hij een sarcastische zeur.