Op de vraag of ik de dagboeken van Cassandra Mortmain wilde lezen voordat het boek uitkwam, zei ik natuurlijk ja. Lang geleden had ik er al eens van gehoord, maar dit boek was eerder nooit vertaald naar het Nederlands en nu wel!
Cassandra is een meisje van zeventien jaar en woont met haar oudere zus Rose, haar vader en stiefmoeder Topaz op het Engelse platteland. Hun leven verandert wanneer twee rijke Amerikaanse broers hun intrek nemen in het naastgelegen kasteel.
In een periode van acht maanden beschrijft ze haar leven, avonturen en familie in drie dagboeken.

Als liefhebber van Jane Austen is dit een boek wat mij aantrok, kijkend naar dit verhaal komt Jane Austen er ook in terug. Cassandra verwijst zo af en toe naar haar en ook doet het verhaal mij een beetje denken aan ‘Pride and Prejudice’ wanneer haar zus Rose interesse toont voor de twee rijke broers.

In het begin vond ik het boek een beetje traag op gang komen, maar wanneer Neil en Simon Cotton, de rijke Amerikanen, eenmaal zijn gearriveerd komt de vaart in het verhaal.
De schrijfstijl van Cassandra is levendig en vlot, waardoor ik mij zelf op het Engelse platteland bevond.

Op bepaalde momenten moest ik mijn hoofd wel bij het verhaal houden, door de filosofische overdenkingen van Cassandra over relaties en geloof. Toch passen deze overdenkingen bij het verhaal, omdat het mij net een andere kijk op bepaalde onderwerpen gaf.
Het gezin waar Cassandra in leeft, vond ik een samengeraapt zooitje op een leuke manier. Vader schreef een bestseller, maar heeft na dat boek niets meer op papier gezet, haar zus Rose is wanhopig op zoek naar de liefde en haar moeder is iemand die af en toe graag één wordt met de natuur.

De humor en eerlijkheid van Cassandra ligt mij wel, zo heb ik af en toe hardop moeten lachen. Zo beschrijft ze een familielid van Neil en Simon: “Topaz zegt dat de lijn van haar gezicht prachtig is, en dat zie ik ook wel, maar ik geloof niet dat de lijn zou lijden onder een flinke wasbeurt. Ze droeg een nauwsluitende, donkergroene japon, die zo glansde dat hij bijna glibberig leek (hij deed me denken aan zeewier)”.

Als je een liefhebber bent van Jane Austen of andere klassiekers, is dit een verhaal wat je zeker moet lezen. Niet alleen voor volwassenen, maar zeker ook voor Young Adults!