Een zeer bijzonder boekje, dit Blauwvos. Het speelt zich af in het laat 19-eeuwse IJsland, toen het land het einde van de 'beschaafde' wereld was, werd geregeerd door de ruige natuur en toen de bevolking in grote armoede leefde. Daarmee doet het ook wel denken aan het werk van Laxness, de grote IJslandse schrijver en Nobelprijs-winnaar.

Het verhaal draait om twee hoofdpersonen, de plantkundige Fridrik B. Fridjonsson en dominee Baldr Skuggason, en hun beider relatie met het zwakbegaafde meisje Abba dat het Down-syndroom heeft, zo leren we tussentijds. Het verhaal ontspint zich niet in een heel heldere verhaallijn. Eerder maken we via fragmenten, met verschillende invalshoeken, kennis met de loop der dingen. Een blauwvos vormt een dramatisch element in deze vertelling.

Dit alles in een stijl die vaak ronduit poëtisch is; het is duidelijk dat de schrijver Sjón ook dichter en tekstschrijver is. Met mooie, korte, rake teksten weet hij de kern van de gebeurtenissen te treffen. Het maakt het lezen tot een lust. En omdat het een kort werkje is, slechts 127 pagina's, is het gemakkelijk nog eens te herlezen, wat in dit geval zeker de moeite waard is.