Een stel die heel graag een kindje zouden willen, maar dat gaat niet altijd vanzelf. Ik als moeder van twee waarvan ik eigenlijk zo zwanger was sta niet altijd stil bij wat als het niet lukt.

Dat word zo ongelofelijk mooi en ontroerend beschreven in Izar. Je voelt mee en de emotie druipt werkelijk van de bladzijdes af. Een vriendin heeft ooit een zwangerschap vrijwillig beëindigd omdat haar relatie destijds niet goed zat en ik weet zeker dat ze zich schuldig zou voelen als ze dit leest.
Een vreselijk mooi beschreven verhaal over hoop en verlies en de allergrootste wens die je hebben kan.

Nadat ik het boek dicht had dacht ik wel even....zouden ze inmiddels al een kindje hebben? Ik ben daar dan toch wel benieuwd naar.