Wanneer je heel veel boeken op de ereader gooit weet je niet meer precies wat nou wat is. Zo opende ik Heksenjacht van James Patterson en belandde zo in de wereld van Whit en Wisty, tovenaar en heks.
Met korte hoofdstukken, waarin Whit en Wisty afwisselend vertellen. Maar de namen haal ik steeds door elkaar, zodat ik me steeds af vraag wie nu aan het woord is.

Het verhaal gaat in vliegende vaart, de hoofdstukken zijn kort. En als het spannend wordt, is dat maar voor kort. Het is een Young Adult boek, maar waar de Hongerspelen ook de oudere lezer kon bekoren, schiet dit boek tekort.
De hoofdpersonen zijn 15 en 18, nogal scherp van tong, maar verder erg naief. Bij mij is er constant de vraag waarom de ouders hun nooit iets hebben verteld over wat ze kunnen (en zijn, tovenaar en heks). Hebben zich dan in de 15 en 18 jaar nooit onverwachte gebeurtenissen voorgedaan?
Ook het feit dat er íneens?? een nieuw regime is?? waar bij ENE ook magische krachten heeft?
Er blijven te veel vragen onbeantwoord, maar het is de eerste van een serie van 3, mogelijk worden vragen in de andere delen beantwoord.

Het was leuk om te lezen, maar niet meer dan dat.