Het boek speelt zich af in Georgia in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het boek gaat over vier personen. Een oude rechter, zijn kleinzoon, een apotheker en de secretaris van de rechter. De oude rechter wil de klok graag terugdraaien. Hij wil de "goede oude tijd" terug, de tijd dat er nog slaven en bedienden mochten worden gehouden. Bij de apotheker is een dodelijke ziekte geconstateerd en hij telt zijn laatste uren. De apotheker en de rechter voeren hierover gesprekken. De kleinzoon van de rechter, Jester, valt op jongens en is in stilte verliefd op Sherman Pew, de secretaris van de rechter. Jester is voor gelijke rechten van de zwarte bevolking. Sherman is een jongen van Nigeriaanse afkomst met blauwe ogen.
De vier karakters worden in het boek scherp neergezet en uitgewerkt waardoor je als lezer alle standpunten en de personen leert kennen, zodanig zelfs dat je voor allen sympathie kunt opbrengen.
In het boek speelt muziek een grote rol. De schrijfster zelf had pianiste willen worden, maar door reuma lukte dit niet. Natuurlijk speelt de klok een grote rol, als metafoor voor de dood en als symbool voor de tijd die doorgaat en verandert.
Het boek draait om deze vier personen en naast dat het heel interessant en beeldend is geschreven is het ook wel wat saai. De brandbom en het overlijden van de apotheker, op zich heftige gebeurtenissen, veroorzaken niet veel emoties bij mij als lezer.