Hoe bestaat het dat iemand debuteert met een boek van 700 pagina’s. Al is het zijn eerste, met De Nix heeft Hill direct een Great American Novel geschreven in de stijl van Jonathan Franzen. Ook doet het boek denken aan de aanpak van T.C. Boyle: aan de hand van een enkele gebeurtenis wordt een diepgaande psychologische roman gecomponeerd waarin de pijnpunten van de maatschappij subtiel worden verwoord. De Nix is een mix van twee coming-of-age verhalen: dat van Samuel Anderson en dat van zijn moeder, Faye Andresen – Anderson.
Samuel Anderson is hoogleraar literatuur aan een universiteit in Chicago. Hij heeft een hekel aan de luie studenten en brengt een groot deel van zijn tijd achter de computer door, in een virtuele wereld: World of Elfscape. Dodger is zijn avatar. Pwnage is spelleider. In plaats van zich nuttig te maken, communiceert Dodger eindeloos met Pwnage. Naast professor is Samuel schrijver. Na publicatie van een kort verhaal heeft uitgever Periwinkle hem jaren geleden een enorm voorschot verstrekt voor een roman. Dat boek is er echter nooit gekomen en het geld is op.
Laura Pottsdam is tweedejaars studente bij Anderson. Tot nu toe is zij er in geslaagd zonder ook maar de geringste inspanning haar tentamens te halen. Zij is het prototype van het verwende Amerikaanse meisje, het prinsesje van haar ouders, dat altijd en overal gewend is koste wat kost haar zin te krijgen en/of door te duwen. Tot haar verbijstering geeft Samuel haar een onvoldoende voor een werkstuk over Hamlet. Ook Laura leeft in een virtuele wereld: IFeel, een imaginair sociaal netwerk. Met behulp van emoticons onderstreept zij de enkele karakters waarin ze haar sociale netwerk van haar wel en wee informeert. Via IFeel gaat ze de strijd met Samuel aan.
Op zijn elfde is Samuel verlaten door zijn moeder Faye. Ze heeft eenvoudig de deur achter zich dichtgetrokken en is daarna volledig uit beeld verdwenen. Dan duikt ze na zo’n veertig jaar plotseling op: via het nieuws! Faye Andresen heeft presidentskandidaat Packer een handvol grind in zijn gezicht gegooid. Als Periwinkle verneemt dat Faye, een vrouw die inmiddels wordt uitgekotst door een groot deel van de bevolking, de moeder van Samuel is is de optelsom snel gemaakt: Samuel zal de biografie van zijn moeder schrijven. En zo komt de professor langzaam maar zeker meer over zijn moeder te weten, leert hij de beweegredenen kennen waarom zijn moeder hem en vader Henry ooit in de steek heeft gelaten.
Nathan Hill speelt een knap spelletje met de lezer. Door ons mee te nemen naar 1968 leren ook wij Faye stukje bij beetje kennen. Wat is waar van de informatie die na het incident met Packer wordt gepubliceerd en uitgezonden? Vanzelfsprekend is de werkelijkheid veel genuanceerder dan de oneliners die over het volk worden uitgestrooid. De rol van de media blijkt discutabel, want zij manipuleren het publiek dat alles slikt, liefst hapklare brokken, waarbij het niet hoeft na te denken. Negatief nieuws, zodat je je kunt afzetten tegen personen of acties. In zekere zin herken je hier de strijd om het Amerikaanse presidentschap anno 2016 in. Opportunisme viert hoogtij.
Is er dan helemaal niets aan te merken op dit boek? Jawel. Hill heeft zijn personages tot op het bot geanalyseerd, als de eerste de beste psychotherapeut. Ietsje minder had best gemogen. Blijft staan dat De Nix een grootse roman is, het lezen een waardevolle ervaring!