John Verdon werd vorig jaar in één klap beroemd met zijn debuut Think of a number – in Nederland uitgegeven bij De Boekerij onder de titel Ik weet wat jij denkt. Het is altijd spannend om te weten te komen of een auteur na zo’n geweldig debuut met zijn tweede boek dezelfde grote hoogte weet te bereiken. John Verdon is het met Shut your eyes tight  naadloos gelukt.

Dave Gurney en zijn vrouw Madeleine wonen na zijn pensionering op het platteland. Dave is al vroeg met pensioen gegaan maar heeft toch zo zijn twijfels. Hij mist zijn werk eigenlijk wel. Dan klopt zijn oude partner Jack Hardwick voor de tweede keer aan; hij worstelt met een zaak waarvoor hij graag het oordeel van Dave zou willen hebben. Een piepjonge knappe bruid is op haar huwelijksdag vermoord; alle aanwijzigen leiden naar de Mexicaanse tuinman, maar… die is verdwenen. De politie is al maanden bezig maar komt geen steek verder. Zou Dave misschien eens een gesprekje willen hebben met de moeder van het slachtoffer? Dave aarzelt maar doet het toch, en voor hij het weet is hij weer volop aan het werk. Madeleine is niet blij en Dave ook niet altijd, maar het is wat hij doet en hij kan niet anders. Al snel blijkt namelijk dat de jonge bruid niet zo’n mooi onschuldig wichtje was en de bruidegom niet alleen een gerenommeerde psychiater.

Shut your eyes tight  is de spreekwoordelijke doorlezer. Verdon zet een plot neer met meer lagen dan de gemiddelde ui en weet de lezer, via hoofdpersoon Dave, mee te voeren op een reis naar een onverwachte ontknoping. Alles klopt aan dit verhaal. De spanning wordt geleidelijk aan opgevoerd maar er is genoeg aandacht voor karakterontwikkeling en sfeertekening. Dave Gurney is niet volmaakt maar hij is erg goed in wat hij doet en dat blijkt. Zelfs zijn tegenstanders, de mensen van het politie-apparaat die bepaalde zaken over het hoofd zien of niet willen zien, komen geloofwaardig uit de verf. Dave en Madeleine zijn een eenheid, en de gevolgen die zijn werk heeft voor hun relatie, worden zonder overbodig sentiment neergezet. Na lezing van dit boek moet je even diep ademhalen… en vervolgens kan je met smart gaan zitten wachten op het volgende boek van deze grootmeester. Dat Verdon deze titel niet al verdiend, lijkt me duidelijk. (Door: Jannelies Smit)