Max Costa, ex-huurling en nu professioneel danser, notoir verleider, oplichter en dief, maakt op de oceaanstomer Cap Polonia kennis met de Spaanse componist Armando de Troeye en zijn ravissante vrouw Meche.
Max heeft niet alleen oog voor de dames wiens partner niet wil of kan dansen, maar ook voor de juwelen die ze dragen.
Wanneer hij met Meche een tango danst, slaat de vonk tussen hun beiden over.
Zij dansen hartstochtelijk en intiem. Max is onder de indruk van haar danskunsten en ook van haar schoonheid…Max is verliefd.
Ondanks het verbod tot contact met de passagiers, heeft Max een geanimeerd gesprek met Armando en Mecha. Max deelt zijn kennis over de tango met hen en verneemt dat Armando de ultieme tango wil componeren, als gevolg van een weddenschap met Stravinsky.
Max begeleidt hen in Buenos Aires naar een ruige, duistere bar waar men nog de echte tango danst.
De aanwezig dames zijn gewillig en dansen met de dominante mannen die van geen neen willen horen.
Het dansen van een tango old school, vol hartstocht en vol sensualiteit, naast de broeierige sfeer, de onderliggende intriges, de rook en drankgebruik in de bar beleef ja vanop de eerste rij.
We komen Max en Mecha opnieuw tegen in 1966 in Sorrento.
Max is dan op zijn retour, heeft gespeeld en verloren en werkt als chauffeur voor de Zwitserse arts Hugentobler.
Hun laatste ontmoeting was in Nice.
In Sorrento vindt op dat ogenblik een schaakduel plaats tussen de regerende Russische wereldkampioen Sokolov en de onstuimige Jorg Keller, zoon van Mecha en van …Max.
Het boek leest erg vlot en je wordt heen en weer geschud in de leefwereld van Max en Mecha.

Arturo Perez-Reverte geeft niet alleen een mooie beschrijving van de echte tango en zijn oorsprong, maar beschrijft heel prachtig de tijdsgeest en de veranderingen in en over een periode van ongeveer een halve eeuw.
De auteur is een meester in het schrijven van metaforen waar je als lezer niet altijd oog voor hebt.
De rode draad door het boek is uiteraard de tango en de liefde die blijft zinderen tussen twee mensen van verschillende afkomst en stand, maar ook een parelketting die alle verhalen, gebeurtenissen en episodes mooi aaneenrijgt.

Max deed mij onmiddellijk denken aan de Fransman Arsène Lupin – gentlemen cambrioleur – maar dan in een latinoversie – die ook in dezelfde periode zijn hoogdagen vierde.

Ik heb echt genoten van dit warm, meesterlijk verteld en heel erg aangenaam boek.