Het eerste boek over hem, GIJP, heb ik niet gelezen. Het trekt mij niet zo.
Van de 6 genomineerde boeken voor de NS Publieksprijs spreekt deze mij het minste aan. Net als Saskia Noort.
Dit boek heeft mij aangenaam verrast. Je krijgt een kijkje in het leven van René. Je leert hem “kennen” als een warme man die voor veel mensen klaar staat, maar dan liever niet in de openbaarheid. Maar ook als een man die bij tijd en wijle worstelt met het leven.
Hoe hij omgaat met het feit dat zijn zoontje bij hem komt wonen na de dood van zijn moeder. Geen drama, maar als voldongen feit en daar moet je dan samen maar wat moois van maken.
Wat ik heel knap vind van de schrijver is dat hij de dialogen zo weet te schrijven dat je daadwerkelijk de stemmen van Gijp en bv Willibrord Frequin ook in je hoofd hoort.
Na dit boek ga ik waarschijnlijk het eerste boek ook nog wel lezen, ik heb me prima vermaakt.
Ik denk wel dat je geïnteresseerd moet zijn in voetbal om dit boek op waarde te waarderen.