Inhoud:
Het lichaam van een journalist wordt gevonden in een park in Leiden, uitgemergeld en op een lugubere manier toegetakeld. De journalist was een paar maanden eerder verdwenen en het leek er toen op dat hij zelfmoord gepleegd had. Dat daar geen sprake van was bleek nu ze zijn lichaam hadden gevonden! Dit was zeker geen zelfmoord. De journalist blijkt te zijn gemarteld volgens een wrede Midden-Oosterse marteltechniek. De, wegens een schietincident geschorste, rechercheur Leon Couer ziet zijn kans waar om te bewijzen dat zijn team eigenlijk niet zonder hem kan. Om zijn schorsing te laten herroepen, wil hij deze zaak snel oplossen. Hij besluit hulp te vragen aan zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert. Hanna heeft zo haar eigen reden om in te stemmen met deze samenwerking. Ze wil meer informatie over het trauma waar ze sinds haar 13e last van heeft. Ze gaan samen op onderzoek uit en ontrafelen langzaam het hele mysterie. Ze vermoeden dat de journalist meer wist over de recente terroristische aanslag in Amsterdam. Wat was deze journalist te weten gekomen? Wie zit er achter de moord en de aanslagen? Of hebben deze twee wrede gebeurtenissen niets met elkaar te maken?
Persoonlijke Leeservaring
De proloog start met een terroristische aanslag in Amsterdam. Bam! Die komt binnen.
De toon is dus gezet. Heel actueel in de hele wereld, gelukkig zijn we er hier in Nederland nog geen slachtoffer van geworden, maar wie vreest niet de dag dat ook wij dit soort terroristische aanslagen niet kunnen meer kunnen afwenden? Aanslagen gepleegd door radicale extremisten, we zitten er niet op te wachten; maar soms zijn de dingen niet zoals ze lijken. Als er naderhand een vermoorde journalist gevonden wordt in een park in Leiden lijkt het niet direct verband te houden met de aanslag. Rechercheur Leon en zijn nichtje Hanna denken hier echter heel anders over! Het verhaal ontrolt zich in ultrakorte hoofdstukken. We worden heen en weer geslingerd in het verhaal. Van hoe de speurtocht naar de moord op de journalist zich ontwikkelt, naar de periode dat hij vastzat in zijn martelkamer; de witte kamer. Tussendoor krijg je ook nog een blik in de periode die traumatiserend was voor Hanna toen ze nog maar 13 jaar oud was. Elk hoofdstuk switchend, maar nergens raak je in het verhaal verstrikt. Het blijft een overzichtelijk geheel. Het boek heeft een vlotte schrijfstijl en leest daardoor prettig. Het einde van het boek zag ik gek genoeg niet helemaal aankomen, wat ik wel kon waarderen, al had de ontknoping wel wat gedetailleerder geschreven mogen worden wat mij betreft. Al met al een heerlijke vakantiethriller!