Mooie zinnen, soms prachtig, soms verwarrend, zelfs onbegrijpelijk. De niet te duiden flarden in het verhaal dragen bij aan de verwarring. Wat is de foon? Wat is er met Vera gebeurd? Wie of wat is de treinmachinist? Wat is echt en wat is verbeelding? Op sommige vragen komt een antwoord, andere kun je zelf proberen in te vullen, al lijkt de symboliek in het teken van de symboliek te staan en te duiden op een geestestoestand.

Een mengeling van een ver collectief verleden, Russische vertellingen en omgebogen herinneringen die het heden bepalen. Ouderdom. Hersenspinsels. waanbeelden. Pijn. Moedertje aarde, Vadertje tijd.

Prachtig geschreven, slechts drie sterren omdat de pogingen tot het ontcijferen van beschrijvingen die niet te ontcijferen zijn en deze niet te verwarren met de eveneens aanwezig zijnde symboliek, best vermoeiend is als lezer.