Louise heeft haar dag niet. Er zit een gigantische ladder in haar panty en haar favoriete tafeltje in het restaurant van het hotel is bezet. Het is ook erg druk en er zijn nog maar weinig lege plekken. Als ze rond kijkt ziet ze de man, die aan haar favoriete tafeltje zit, naar haar wenken. Ze twijfelt even maar stapt dan op hem af. Hij biedt haar aan bij hem te komen zitten en ach, waarom ook niet. De man doet wel een beetje arrogant maar vooruit. Dit is haar ontmoeting met Lennard, een ontmoeting die ze nooit meer zou vergeten. Voor ze het weet heeft ze een openhartig gesprek met deze man en vertelt hem over haar ziekte en over haar bucketlist. Ondertussen staat Maud verderop in de hal van het vliegveld. Ze baalt want er zijn een aantal vluchten vertraagd. Een man naast haar kijkt geamuseerd naar haar. Maud wacht op haar vriend, het is een verrassing, en Victor, de man naast haar, wacht op de notaris van zijn overleden moeder. Ze raken in gesprek en als Maud haar vriend met een andere vrouw door de gate ziet komen, stort haar wereld in. Victor vangt haar op en ze gaan samen iets drinken.

Maar dan klinkt er een harde knal. En nog een…

‘Opeens lijkt de wereld in slow motion te draaien. Maud hoort het geschreeuw niet meer, geluiden vervagen. Ze ziet de bebloede gezichten niet voorbijkomen. Ze zakt door haar knieën. Ze voelt zich verlamd.‘

Louise is al onderweg naar huis als ze het verschrikkelijke bericht hoort. Zij was net op tijd vertrokken. Maar Lennard dan?



Nooit meer bang is geschreven in een fijne toegankelijke schrijfstijl met over het algemeen korte en krachtige zinnen. De dialogen zijn duidelijk neergezet en dit geldt ook voor de wisselende verhaallijnen. Rasters presteert het om vanaf de allereerste bladzijde de lezer in het verhaal te trekken. Toevallige ontmoetingen en een aanslag die levens volledig op zijn kop zet, maar die ook levens met elkaar verbindt. Personages die op zo’n wijze neergezet worden dat er meteen een goede klik ontstaat en er intens wordt meegeleefd.

Nooit meer bang is een verhaal waarin lief en leed wordt gedeeld, een verhaal dat doet lachen en huilen. De angsten en onzekerheden van de personages weet Rasters mooi te beschrijven alsmede de impact van de thematiek in deze roman. De thema’s die verweven worden in dit boek zijn voor iedereen in een bepaalde mate herkenbaar wat het mogelijk maakt je (deels) te verplaatsen in de personages. Wat het niet voor elke lezer makkelijk maakt dit boek te lezen, het kan weleens heel confronterend zijn. Toch wordt door de toevoeging van een flinke dosis romantiek en een verfijnd stukje spanning alles niet al te zwaar gemaakt en wordt regelmatig de nadruk op positiviteit gelegd. Alles samengevoegd maakt dit tot een boek dat moeilijk weg te leggen is. Nooit meer bang is een verhaal dat wat met je doet en nog lang in je hoofd blijft hangen.