De Leugenhuistrilogie was mij aangeraden door “boektipper” Greet Braem.
Ik had nog nooit van de leugenhuistrilogie (of zelfs Anne B. Ragde) gehoord, maar des te leuker als er iets wordt aangeraden wat misschien helemaal in mijn straatje past.
Ik heb de Leugenhuistrilogie met erg veel plezier gelezen.
Anne B. Ragde schrijft op een heel plezierige manier waardoor het verhaal vlot leest.
Alle karakters zijn goed uitgewerkt en ondanks dat er regelmatig (per hoofdstuk) van personage wordt geswitcht is dat nergens verwarrend. Het is Anne B. Ragde gelukt de personages zó op papier te zetten dat ik voor ieder personage (in meer of mindere mate) sympathie voelde en ik mij in hen kon inleven.

“Tijdens begrafenissen gebeurde alles traag: de bewegingen, de glimlachen, de knikjes, het was alsof iedereen instinctief wist dat daarin in vele opzichten de eerbied voor de dood zelf besloten lag.”

Het einde was er plotseling, zonder dat het verhaal voor mijn gevoel klaar was. In 2016 heeft ze daarom (en op verzoek van haar fans) in het Noors deel vier uitgebracht: Alltid tilgivelse. Ik heb uitgever de Geus een mail gestuurd hierover (óf en wanneer deze vertaling in het Nederlands volgt), maar ik heb nog geen reactie ontvangen.