Raar of zelden waag ik me aan gedichten omdat dit me nu eenmaal niet ligt. Maar als ik de vraag van Ingrid van der Weegen krijg om één van haar dichtbundels te recenseren, zet ik me daar graag voor in poëzie-modus.
Even weg van deze wereld en zin per zin laten insijpelen zodat ik de essentie van Ingrid haar gedichten volledig mee heb.
Het eerste album van Door vele vensters had ik reeds eerder gelezen.
In het tweede album van Door vele vensters gaat de auteur verder de ingeslagen weg op. Zielenroerselen die opgetekend zijn in 56 gedichten, vol hoop, liefde, overpeinzingen, verdrietverwerking.
Ingrid van der Weegen heeft het dichten echt onder de duim en eenieder zal zich wel in één of ander gedicht terug kunnen vinden.
Een mooi glossy cover, gedichten die afgewisseld worden met mooie foto’s die de auteur zelf genomen heeft of enkele tekeningen van de hand van haar moeder, Jeanne van der Weegen, maken deze dichtbundel weer een gegeerd album voor de poëzieliefhebber.