Na met een positieve verwachting aan Rot te zijn begonnen heb ik er ruim een week over gedaan om het uit te lezen. Lang, voor mijn doen maar dat heeft niet alleen aan het boek gelegen.

Mo Hayder heeft met Rot een nieuwe stand-alone neergezet, waarin ze helaas niet het niveau heeft gehaald van haar debuut Vogelman.
Sally en Zoe, zussen die elkaar nooit zien, leven hun leven en wij als lezer leven mee. Het verhaal kabbelt rustig voort, zonder dat er echt veel gebeurt, in het eerste deel. De tarotkaarten die lijken te wijzen op iets spannends verdwijnen in de la.

In het tweede deel komt er wat meer actie, daar volgen moord, verduistering en verkrachting elkaar vlot op. Toch blijft het een enigzins ongeloofwaardig verhaal dat weliswaar boeit maar toch niet het niveau haalt dat Hayder wel kan halen.
*** voor een lekker leesboek met wat ongeloofwaardige kantjes