De cover laat een jonge vrouw achter een masker zien. In combinatie met de titel geeft me dit het gevoel dat het over een toneelstuk met maskers geeft maar aan de andere kant alsof iemand iets te verbergen heeft.

Elin is verhuisd naar een nieuwe stad om haar traumatische gebeurtenissen te vergeten. Gaandeweg het boek wordt duidelijk wat ze allemaal meegemaakt heeft. Dit houdt het spannend. Ze wil in deze nieuwe stad opnieuw beginnen en dat lukt op het eerste moment goed. Ze ziet een flyer voor een toneelclub en besluit hier ook aan mee te gaan doen. Echter op de eerste avond van de toneelclub haalt haar verleden haar in en wordt ze toch geconfronteerd met dingen uit haar verleden. Op een bepaald moment besluit Elin dat ze af wil rekenen met haar slachtofferrol en dat ze het leven in eigen handen wil hebben. Hier in slaat ze een beetje door.

Het boek leest door de korte hoofdstukken erg makkelijk. En wil je blijven lezen. Dit zorgt er voor dat je erg snel door het boek heen leest. In het begin heb ik niet echt het idee dat ik in een thriller aan het lezen was. Echter op het moment dat Elin besluit haar leven in eigen handen te nemen merk je dat de spanning toeneemt en wordt het boek toch behoorlijk spannend. Het lijkt erg voor de hand te liggen wat er gebeuren gaat, echter weet de schrijver me toch nog een paar keer op het verkeerde spoor te zetten. Wat het lezen natuurlijk extra leuk maakt.

Dit boek nodigt, door de vlotte schrijfstijl en de originele opbouw, zeer zeker uit om het volgende boek van Nathalie Pagie te gaan lezen.