Een heel mooi gekozen titel: Alea. Behalve dat het de naam van een van de hoofdpersonen is, is het onderdeel van een zegswijze: 'Alea iacta est'. Dit is een Latijnse zegswijze en betekent de teerling is geworpen (een teerling is een dobbelsteen). Tijdens het lezen zul je deze keuze zeker kunnen waarderen.

Het is een aangrijpend verhaal over Odiel, die op een punt in haar leven komt waar verandering nodig is. Behalve dat ze moeite heeft met de verwerking van het verlies van haar overleden ouders en broer valt het haar heel zwaar om te leven, gewoon om het leven zelf.

In dit boek is door de auteur heel goed vastgelegd dat er meer is tussen hemel en aarde. Ook de manier van naar het leven kijken kan op verschillende manieren gebeuren. Wanneer je eenmaal op een andere manier naar iets of iemand gaat kijken, kan dat grote gevolgen hebben voor de manier waarop je naar het leven kijkt.
De spiritualiteit waar je mee wordt geconfronteerd heb ik zeker gewaardeerd, evenals de zin voor avontuur die ook aan bod komt. Niet iedereen neemt de stap, die Odiel genomen heeft. Een gevoel van spanning is steeds aanwezig in het verhaal. Knap gedaan.

Het is een heel sterk debuut van Ria Schopman.