Matthew, de hoofdpersoon van dit verhaal, heeft een dwangneurose en dit uit zich bij hem in een obsessieve angst voor ziektekiemen. De oorzaak hiervan is dat hij waterpokken had toen zijn broertje werd geboren en overleed. Hij geeft zichzelf de schuld, hij zou het broertje besmet hebben.
Deze gedachten en het schoonmaken worden steeds erger doordat zijn buurvrouw zwanger is en hij gaat uiteindelijk niet meer naar school. Hij 'woont' op zijn kamer en beziet de wereld vanachter zijn raam als een vis in een vissenkom.

Hij observeert en noteert veel. Hij is waarschijnlijk ook degene die het verdwenen logeetje van de buren als laatste heeft gezien. Een tweede verhaallijn ontstaat. Met klasgenootjes gaat hij vervolgens op zoek, via e-mail, want buiten komt Matthew nog steeds niet.

Aan het eind van het boek wil Matthew wel in therapie en wordt zijn drang om alles schoon te houden minder. Lees zelf hoe het echt afloopt met Matthew en de zoektocht naar Teddy het verdwenen logeetje in dit goed lezende debuut van Thompson.

Het boek heeft een aansprekende omslag, illustraties op de binnenkaft en ieder hoofdstuk begint met een tekening die de inhoud van dat hoofdstuk weergeeft. In de tekst zijn e-mails en logboekfragmenten opgenomen, de iets gelige tint van het papier leest prettig (dyslecten vinden dit vaak een plus) en het lettertype heeft een fijne typografie.
Het is geen dun boek, heeft twee verhaallijnen en zware thematiek, maar door de humor, de genoemde opmaak en de personages waar het omgaat die voldoende zijn uitgewerkt is het boek aan te raden voor de goede en geïnteresseerde veellezer v.a. ongeveer 10 jaar/groep 7/8.