Uitgerekend de avond dat er op een Amerikaanse legerbasis een feestje wordt georganiseerd, wordt er een lijk van een meisje in een loods ontdekt. Ze was één van de feestgangers. In eerste instantie verdenkt de politie haar vriendje die de benen genomen heeft, maar al gauw blijkt dat het meisje, Mary West, het zoveelste slachtoffer is van een seriemoordenaar.

Zo begint het boek met de aandacht trekkende titel Geur van angst. Centraal staat in dit boek de patholoog-anatoom Sam Ryan. Zij is een moderne, zelfbewuste vrouw die verder kijkt dan haar eigen professie door zich actief met het lopende politieonderzoek te bemoeien. Dat is ook niet moeilijk als haar vriend van dat moment het onderzoek leidt. Een boek dat je als lezer vanuit dit perspectief beleeft, is weer wat anders dan de belevenis van de meer gebruikelijke politieromans. Het roept beelden op die fervente kijkers van programma's als Medical Detectives en Forensic Detectives op Discovery Channel zullen herkennen. Ryan wordt verschillende keren op de voet gevolgd bij het verrichten van sectie op een lichaam.

Ze is de geslaagde carrièremaker die behalve roem voor haar werk tevens lof krijgt toegezwaaid als ze een kunstobject beoordeeld voor een zaal kunstkenners. Zij ontpopt zich tevens als een vrouw met een promiscue levensstijl waarbij de partner met wie ze de ene nacht het bed deelt niet vanzelfsprekend de partner is voor de volgende nacht.
Een misdaadroman waarin jacht op een seriemoordenaar wordt gemaakt, staat bijna altijd garant voor zenuwslopende spanning. Het is zeker zo dat dit boek op het eind een macaber mysterie wordt. Maar echt heel spannend wordt Geur van angst niet. De meeste wendingen van de plot liggen er duimendik bovenop. Misschien komt dat mede doordat ik al zoveel van dit soort boeken heb gelezen dat weinig mij verrassen kan. De meest onzekere factor is nog de vraag wie met wie naar bed gaat want Sam Ryan is niet de enige hoofdpersoon met een dergelijke levensstijl. Eigenlijk is dat jammer want qua stijl en enscenering is dit best een prima geschreven stuk en wat mij betreft kunnen de escapades weggelaten worden. Ik vraag me wel af wat het idee achter de titel is. Heeft het, behalve dat het interessant klinkt en de aandacht trekt (en dus goed voor de verkoop is), ook betrekking op de inhoud? Ik heb het niet kunnen ontdekken.