Een prachtig , autobiografisch, boek over het jongetje Rufus, zijn familie en vooral zijn vader. Het hele verhaal werkt toe naar een noodlottige gebeurtenis: het auto-ongeluk waarbij vader Jay omkomt. Rufus is dan zes jaar.
Het grootste deel van het boek is geschreven vanuit de naïeve en gevoelige Rufus wat ontroerende maar ook hilarische momenten oplevert. Rufus observeert voortdurend de wereld om hem heen: “grootvader had glas voor zijn ogen en rode en witte haren op zijn hele gezicht maar aan de bovenkant niet veel”,en “Soms glimlachte pappa en dan was het fijn. Soms was hij kwaad en dan was het niet fijn. Als hij verdomme zei vond mamma dat niet leuk. Dan zei ze Jay! Zo noemde zij pappa. Hij noemde haar Laura. Ze hadden nog meer namen voor elkaar: Schat. Lieveling. Lieverd.” En “Als ze jij zeiden bedoelden ze hem. Als ze ik zeiden bedoelde ze zichzelf. Of mij. Of wij. Maar als hij jij zei terwijl hij het over zichzelf had, dan was het niet goed.” Je leert zo goed de wereld om hem heen kennen, vooral de ouders: de religieuze, beschermende moeder van goede afkomst en de uitbundige, wat onbesuisde vader afkomstig van het arme platteland. Ze houden veel van elkaar maar ook wringt het regelmatig.
Wanneer Jay en Laura na veel discussie besluiten de T- Ford te kopen, voel je het onheil steeds meer naderen en wil je Jay het liefst tegenhouden wanneer hij op een avond door zijn broer Frank (een zwakke, vaak dronken man) in paniek wordt gevraagd te komen omdat hun vader ernstig ziek is.

Mooi geschreven boek met knappe observaties vanuit de ogen van een kind. Bij de beschrijving van een bezoek aan de kermis: de draaimolen, het treintje voel je je weer kind. En na de dood van de vader voel je met Rufus en zijn zusje Emma de verwarring.
Maar niet alleen Rufus (= James Agee zelf) wordt overtuigend neergezet, ook de anderen worden èchte mensen voor je. Door gesprekken en gedachten kun je met hen meedenken en voelen.
Een minpuntje vond ik zelf de proloog: een bizarre droom van de volwassen Rufus.

Een bijzonder boek waar nog veel meer inzit dan hier beschreven. Een boek ook met een bijzondere geschiedenis. Na de vroege dood van Agee in 1955 (na een tragisch en onaf leven) werd het onvoltooide ‘A death in the family’, waar hij twintig jaar aan had geschreven en geschaafd, gevonden. Uit dit onvoltooide, chaotische, handgeschreven manuscript werd door McDowell een roman samengesteld, die een jaar later bekroond werd met de Pulitzer prijs. Dertig jaar later werden de oorspronkelijke manuscripten aangekocht door Knoxville university en men kwam tot het inzicht dat de bestaande editie drastisch afweek van wat James Agee had beoogd. Men ging ermee aan de slag en in 2007 werd een volledig gerestaureerde editie uitgebracht.