Bij dit boek had ik wat tijd nodig om erin te komen; het las namelijk wat traag en het taalgebruik was wat aan de oude kant. Wat ook logisch is, want dit boek is al héél lang geleden geschreven.

Ergens in de buurt van de helft, werd ik het boek ingetrokken en kon ik bijna niet meer stoppen met lezen. Het is vooral een ontroerend boek, dat af en toe spannend is. Het liet heel goed de hardheid uit de 17de eeuw zien met alle slaven, maar ook het dubbele gevoel dat bij sommige van de handelaren, matrozen en chirugijns achterbleef.

De beschrijvingen waren heel beeldend en soms liepen de rillingen je over de rug over wat de ene mens de ander kan aandoen.

Over het algemeen goed boek, al bleef ik met een heel naar gevoel zitten aan het einde. Het was of nogmaals benadrukt moest worden dat je als slaaf geen leven hebt, blank en zwart niet samen gaan en hoop iets breekbaars is wat hoe dan ook gebroken moet worden. Dat vond ik erg jammer. Het einde was wel begrijpelijk en ergens ook logisch, maar ik blijf erbij dat het niet zo koud en kil had hoeven te eindigen. Voor mij - ik hou nou eenmaal niet van bikkelharde en zielige eindes - deed het wat afbreuk aan alles wat Marijn vol overgave gedaan heeft.

Ondanks dat einde, wel een aanrader als je van historische jeugdboeken houdt, want het was goed geschreven en het geeft een impressie van hoe het er in de 17de eeuw aantoeging met de slavernij.