Een dystopie of een utopie of iets daartussen. Een wereld die alle kenmerken van de onze heeft, met één groot verschil. Alle mensen die de islam belijden worden opgenomen in interneringskampen. Ze worden gezien als het grote kwaad.
Zoiets lijkt schokkend en dat is het ook, maar het komt toch akelig dicht bij de realiteit én de geschiedenis. Op die manier slaagt 'Ingesloten' zeker in de opzet om de lezer te laten nadenken. Wat zijn we met zijn allen aan het doen? Gaat het de goede kant op? Of kan de geschiedenis zich gewoon herhalen?

De stijl van Ahmed moet je een beetje liggen en dat zal niet voor iedereen zijn. Het duurt even voor je in het verhaal zit en het kan maar net zo zijn dat de gebeurtenissen je net te weinig raken. Waar zit dat in? Het lijkt alsof bepaalde zinnen gewoon niet lekker lopen en dat stoort de leesflow. Langs de andere kant toon Ahmed door haar stijl dat ze geen eenvoudig, inwisselbaar verhaaltje wil neerzetten.

De personages hadden iets meer uitgewerkt kunnen worden. Zeker in het begin van het boek lukt het niet direct om mee te voelen met Layla en haar vrienden en familie. Je moet ook van het type hoofdpersonage houden dat geen blad voor de mond neemt en zo halsstarrig is dat het heldhaftig wordt. Het kan een beetje stereotype overkomen...

'Ingesloten' is zeker de moeite van het lezen waard en onderscheidt zich van de rest van de YA-boeken door de thematiek. Of je er helemaal in meegaat, zal persoonlijk zijn.