Al op jonge leeftijd bepaalde Gert-Jan van den Bemd dat schrijven een van zijn belangrijkste levensbehoeften moest zijn. Daarom legde hij vast wat hij zag, met de intentie dat hij het op een dag zou kunnen gebruiken. Dat gebeurde aanvankelijk met korte verhalen, voor een aantal heeft hij een prijs gewonnen, maar ook schreef hij artikelen voor diverse tijdschriften. In 2018 verscheen zijn debuutroman De verkeerde vriend, een verhaal waarvoor hij inspiratie opdeed tijdens een zomervakantie op een camping. Naast schrijver is hij tevens kunstenaar, fotograaf en wetenschapsjournalist.

Al jaren achtereen brengt de bedaarde en wat saaie Werner Mans, samen met zijn vrouw Murielle en dochter Roos, de zomermaanden door in hun stacaravan op een nabijgelegen camping. Op een avond wil Roos met haar vriendinnen naar een club. Het is de discotheek waar hij zelf vroeger ook regelmatig kwam. Zijn dochter raakt er bevriend met een aantal andere jongeren en nodigt ze geregeld uit om op de camping te komen zwemmen. Werner en campingbeheerder Bruno vinden dat ze overlast veroorzaken en willen er wat aan doen. En dan lijkt alles uit de hand te lopen.

In de jaren dertig van de vorige eeuw zong cabaretier en revueartiest Louis Davids het lied Als je voor een dubbeltje geboren bent, bereik je nooit een kwartje. De betekenis hiervan is in De verkeerde vriend volledig van toepassing op protagonist Werner Mans. Hij wil wel anders zijn dan hij in zijn leven tot dusver was, maar als zich een paar keer een kans voordoet, valt hij toch weer terug naar zijn eigen grijze en grauwe bestaan. De lezer zou bijna medelijden met hem krijgen, maar hem bovenal willen aansporen om eens uit de band te springen, om iedereen versteld te doen laten staan door veranderde gedragingen. En toch heeft een dergelijk personage wel iets, het is weer eens wat anders dan een onverslaanbare superheld. Kortom, de auteur heeft van Werner wel een origineel en eigenlijk ook wel intrigerend persoon gemaakt.

Het verhaal, waar een proloog aan voorafgaat, heeft gedurende de plot soms een lichte spanningsboog. De lezer krijgt steeds meer het gevoel dat er iets dreigt te gebeuren en vooral door wie. Dat het anders kan verlopen, komt op die momenten eigenlijk niet in je op. Vooral de eerste helft van het verhaal gebeurt er eigenlijk niet zo heel erg veel, om een enkele plotwending na. Er is dan ook geen spanning, maar de tweede helft wordt het anders, dan doen zich enkele onverwachte wendingen voor, gaat het tempo soms omhoog en is er af en toe spaken van een wat verhoogd spanningsveld. Toch wil het met die spanning niet lukken, alleen de ontknoping, die verrassend is, kan er een beetje aan tippen. Over het algemeen is het echter te tam, er zijn te weinig wendingen in het verhaal die ervoor zorgen dat de lezer op het puntje van zijn stoel gaat zitten. Dat is jammer, want het verhaal leent zich er in principe wel voor.

Wat wel duidelijk te merken is, is dat Van den Bemd weet hoe hij een verhaal moet vertellen. Dat is hem zonder meer gelukt, in eenvoudig taalgebruik, je zou kunnen zeggen dat het alledaags is, heeft hij een vrij geloofwaardig boek geschreven. Personages zijn zo neergezet dat het je buren zouden kunnen zijn en sommige situaties kun je zelf hebben meegemaakt. De beeldende beschrijvingen maken het verhaal verder af. Toch zitten er ook een paar eigenaardigheden in het verhaal waarvan je je afvraagt of dat in werkelijkheid zou kunnen. Desalniettemin is De verkeerde vriend een verdienstelijk debuut en kan een volgende roman er alleen maar op vooruitgaan.