Duncan Falconer schaart zich in het rijtje dat voorlopig nog wordt aangevoerd door Andy McNab. Zijn boeken kan je 'echt mannenboeken' noemen, waarbij 'het Midden-Oosten' de vijand is en 'wij', in casu Amerika, 'de goeden'.

Hoofdpersoon John Stratton verdient zijn brood met het opblazen van woningen en bunkers van terroristen in Afghanistan en Pakistan. Tijdens een van deze tochten wordt hij vergezeld door twee hooggeplaatste personen van een niet nader genoemde geheime dienst. Bij toeval ontdekt Stratton, mede door een vreemd verhaal dat een oude collega hem verteld, dat het hier wel eens zou kunnen gaan om een gestolen kernbom. De Taliban zou hierachter zitten en zij hebben uiteraard geen fijne plannen met die bom.

De titel en het omslag van dit boek doen het verhaal geen recht. Falconer heeft een vrij milde toon en er is, in tegenstelling tot andere boeken in dit genre, wel degelijk tijd en ruimte voor karakterontwikkeling en sfeertekening. Waarom je dit boek echt moet lezen, is omdat het verhaal enkele zeer bijzondere personen kent én op een gegeven moment een totaal onverwachte plotwending heeft. Hierna volgt dan wel weer een gedeelte dat regelrecht ontleend is aan een bepaalde film - welke kan ik hier natuurlijk niet vertellen - maar het is prima neergezet.
Uiteindelijk is de conclusie dus dat dit boek genoeg verrassingen kent om ook de moeite waard te zijn om op te pakken, ook als je nooit dit soort boeken leest. (Door: Jannelies Smit)