Irene Visser had het perfecte leven: twee kinderen, jongen en meisje, toffe man. Tot ze op een dag met haar telefoon in de weer is en een meisje doodrijdt. Ze krijgt een taakstraf en 3 jaar rijverbod.
Voor Irene is dit het begin van het verval. Ze kan het niet plaatsen, zit met een enorm schuldgevoel en loopt bij een psychiater. Om helemaal opnieuw te beginnen, verhuizen ze naar een dorp. Daar weet iedereen al snel wie ze is, ze is die vrouw die een kind doodgereden heeft.
Ze begint dingen te zien en horen die een ander niet ziet of hoort. Ze doet geregeld aangifte bij de politie, maar die doet er niets mee. Ze loopt bij een nieuwe psychiater en dat weet het hele dorp, ze is labiel en in de war en de aangiftes van zo iemand neemt niemand serieus.
Behalve haar buurvrouw, dat is de enige die haar nog steunt. Vraag is of die geen verborgen agenda heeft.
Daarnaast is er ook nog haar zus die niet zwanger geraakt en die dat op Irene steekt, want zij heeft een kindje doodgereden en daardoor is er een soort van vloek over de familie gekomen en kan zij niet zwanger worden.
Haar huwelijk komt onder druk te staan.
Ze is ervan overtuigd dat iemand haar dochter wil doden als wraak omdat zij een meisje doodgereden heeft. Alleen zijn er geen aanwijzingen. 31 December is de dag dat het zou gaan gebeuren. Irene weet zich geen raad en neemt een drastische beslissing.