"De Wintergeest" is een mooi uitgevoerde novelle van de Engelse thrillerauteur Kate Mosse, bekend van de lijvige bestsellers "Het Verloren Labyrint" en "De Vergeten Tombe". Het is het verhaal van de jonge Freddie Watson die in de winter van 1928 door een verlaten gebied in Frankrijk reist. Al jaren wordt hij achtervolgd door de dood van zijn broer, die is omgekomen in de loopgraven van Vlaanderen. Nu heeft hij zelf de leeftijd bereikt waarop zijn broer stierf en is hij op de vlucht voor zijn verleden. Als hij in een sneeuwstorm terechtkomt, zoekt hij onderdak in een klein dorpje. Daar voelt Freddie zich aangetrokken tot een prachtige jonge vrouw, met wie hij zich voor het eerst weer gelukkig voelt. Maar als de volgende dag aanbreekt is de vrouw verdwenen. Freddie besluit naar haar op zoek te gaan in de bergen, langs paden die al eeuwen worden bewandeld door de dood, op plekken waar het verleden nog lang niet voorbij is.

Vooral in de eerste honderd pagina’s van "De Wintergeest" is er een lichte gelijkenis met "Grijze Zielen" van Philippe Claudel, dat zich ook afspeelde in het landelijke Frankrijk en waar ook de tragiek van de Eerste Wereldoorlog werd beschreven. Niet alleen het tijdsbeeld maar ook de kwetsbare karakters zorgen ervoor dat je soms aan het wonderschone meesterwerk van Claudel moet denken. Waarbij meteen gezegd moet worden dat Mosse het hoge niveau van de Franse meester niet weet te halen, maar zich ondanks dat voor haar novelle niet hoeft te schamen. Want hoewel "De Wintergeest" afwijkt van haar normale werk is het zeker een geslaagde roman geworden. Het centrale thema in het boek is rouwverwerking, in eerste instantie in de vorm van het verdriet van Freddie Watson die de dood van zijn oudere broer George maar niet kan verwerken. Maar als hij in een klein Frans dorpje terecht komt, blijken er meer mensen te zijn die het verleden niet van zich af kunnen schudden.

Op een mooie manier vertelt Kate Mosse een verhaal van twee mensen die zijn aangeraakt door het oorlogsgeweld. Na een ongeluk komt Watson terecht in het Franse dorpje Nulle, waar hij met hoge koorts het bed moet houden. Tijdens een dorpsfeest komt hij in contact met de beeldschone Fabrissa die een groot begrip toont voor zijn situatie en ervoor zorgt dat hij zijn gevoelens langzaam durft te accepteren. “Te overleven als anderen dat niet doen, dat vergt een bepaald soort moed”.

Het verhaal krijgt ondersteuning van een groot aantal zwart/wit tekeningen van Brian Gallagher, die de sfeer van het boek goed weten weer te geven. Het maakt van "De Wintergeest" een mooi geheel, een mengeling van een liefdesverhaal en een historische roman. Naar het einde toe vraagt het misschien wat veel van de verbeelding van de lezer, maar dat zijn de liefhebbers van de boeken van Kate Mosse waarschijnlijk wel gewend. Vreemd is wel dat op de achterkant van het boek gesproken wordt over Frederick Abraham, terwijl de achternaam van de hoofdpersoon toch echt Watson is. Maar ook dat valt in het niet bij de breekbare schoonheid van dit boek.