Het derde boek van de Bergmankronieken is niet het beste deel in de serie, maar ondanks dat is "Het familiegraf" wel een meer dan uitstekende thriller. Het verschil tussen dit boek en de twee eerder verschenen delen is mogelijk vooral gevoelsmatig. Misschien ook persoonlijk. Het komt wat minder snel op gang en er lopen net iets teveel lijntjes door het verhaal waardoor je aandacht op bepaalde momenten wordt afgeleid van de kern van het geheel. Opvallend is vooral hoe de narcistische Sebastian Bergman briljant is in zijn werk als uiterst getalenteerde psycholoog, maar in zijn pogingen om in zijn privéleven een aantal brokstukken te lijmen wel heel erg veel aan het toeval lijkt over te laten. Doortrapte criminelen straffen ieder foutje af en de rechercheurs van de Nationale Recherche weten door hun nauwgezette onderzoeken bijna altijd de onderste stenen boven te krijgen. De activiteiten van Bergman blijven echter onontdekt terwijl daar op sommige momenten vrij makkelijk doorheen geprikt kan worden.

Het staat in schril contrast met de rest van het verhaal van "Het familiegraf". Misschien dat de auteurs in hun poging om van Sebastian Bergman de minst sympathieke hoofdpersoon van een misdaadserie te maken bewust bepaalde zaken op hun beloop laten. Hopelijk alleen in dit derde deel, want in het vervolg van de serie zal het als een etterende wond alleen maar de kwaliteit van de boeken kunnen beïnvloeden. En kwaliteit is wel degelijk het woord dat je aan de serie van Michael Hjorth en Hans Rosenfeldt mag ophangen. "Het familiegraf" zit goed in elkaar en na het wat moeizame begin komt het verhaal in de tweede deel van het boek in een achtbaan van emoties, geweld en intriges terecht. Als lezer krijg je nog nauwelijks de kans om op adem te komen en rol je van de ene in de andere gebeurtenis. Soms is het onderlinge verband niet meteen zichtbaar maar aan het eind weten de auteurs alle lijntjes op een overtuigende manier bij elkaar te brengen en krijg je het overzicht voorgeschoteld dat misschien niet 100% bevredigend is maar wel aansluit bij de actualiteit van onze huidige maatschappij.

Het boek eindigt met een cliffhanger welke vooral schokkend is en op het oog weinig te raden overlaat. Het geeft aan dat de serie in het vierde deel mogelijk een iets andere kant zal opgaan en dat de auteurs niet bang zijn om harde beslissingen te nemen. Wat de kwaliteit van de serie waarschijnlijk alleen maar verder zal doen toenemen.