Een aantal malen was de uitgave van ‘De laatste kans op Kosmos’ van Peter Nys al uitgesteld, wat misschien toch wel wil zeggen dat Peter Nys er moeite mee had het boek af te maken. Wat het probleem was… geen idee. En waarschijnlijk zullen we het nooit weten. Het is ook niet belangrijk, natuurlijk. Het resultaat telt.
Peter Nys is de directeur van de basisschool waar hij zelf ook naar school ging. Hij debuteerde in 2013 met de ‘Wentelwereld’ trilogie, die ik helaas niet gelezen heb, maar ik ben wel van plan die schade alsnog in te halen.
Want… het eerste deel van ‘De laatste kans op Kosmos’ bekoorde me zeer, al zijn er natuurlijk wel een paar kanttekeningen te maken, maar daarover later meer.
Het is tegennatuurlijk om als ‘oude man’ een jeugdboek te recenseren en er een mening over te hebben. Natuurlijk lees ik als een volwassene, maar op de een of andere manier kan ik mezelf toch vijftig jaar in het verleden plaatsen en weer als een twaalfjarige fris en onbevangen tegen dit boek aankijken. Ik ga er dan van uit dat als ik het verhaal als een twaalfjarige de moeite waard zou vinden, ik dat als een volwassene kan recenseren.
Nou… ‘De laatste kans op Kosmos’ zou ik inderdaad als twaalfjarige verslonden hebben en jammer vinden dat het al weer uit was.
Het heeft de juiste dosering tussen het verleden, heden en toekomst om naar een ietwat te verwachten climax te leiden. Maar wat te verwachten was, dat hindert niet. Het verhaal zit gedegen in elkaar, waardoor niet elk verhaal met een donderde klap of een: Verrek… dat zag ik niet aankomen, behoeft te eindigen.
Het verhaal… ik ga daar niet al te diep op in, want anders geef ik teveel weg en dat zou zonde zijn voor degenen die het graag willen lezen.
Vrijwel de grootste hoofdrolspeler in dit boek is Alexander van Humboldt, die rond 1800 aan een wereldreis begint die hem als een van de grootste wetenschappers bekend zal maken met als hoogtepunt zijn boek: Kosmos. In een verre toekomst proberen een aantal mensen deze reis te saboteren om zover te komen dat van Humboldt het boek niet zal schrijven wat zijn weerslag op de verre toekomst zal hebben. Ik ga verder niet in op het hoe en waarom. Dat moet je zelf maar lezen. Ite (in het Antwerpse heden), waaruit haar moeder verdwenen is, heeft een tante: Kyra. Kyra is in werkelijkheid een tijdreiziger afkomstig uit de 28ste eeuw, die samen met een team er alles aan doen om van Humboldt te beschermen zodat hij ‘Kosmos’ kan schrijven. Ergens in het verleden gaat het mis en Ite moet samen met haar vrienden naar het verleden reizen en in aktie komen om Kyra en van Humboldt te redden.
Prima verhaal. Er is weinig te zeggen over de paradoxen die zouden kunnen ontstaan als van Humboldt zijn boek niet zou schrijven. Alles wordt duidelijk en begrijpelijk uitgelegd en dat is natuurlijk een pre voor een tijdreisverhaal voor twaalfjarigen. De verhalen in het verleden en in het heden zijn prima geschreven en spannend. Het enige was me tegenviel waren mijns inziens de gebeurtenissen in de verre toekomst. Hypermobiel, drones en een volkomen verziekt milieu, waarvan je zou zeggen dat dit wel opgelost zou moeten zijn over zevenhonderd jaar en zo niet… dat de mensheid dan niet meer op aarde zou wonen. Maar goed…dat zijn mijn gedachten als volwassene en niet als twaalfjarige.
Dus… conclusie… prima verhaal dat ik met plezier gelezen heb. Ik kijk dan ook uit naar het tweede losstaande Parameterverhaal dat over Tycho Brahe lijkt te gaan. Laat maar komen!!!

Jos Lexmond