Het Rad van Fortuin is de eerste Splinter van het jaar en daarmee is de reeks nu echt van start gegaan. Een sympathiek project dat de lezer kans geeft om met diverse schrijvers (debutanten en reeds gepubliceerde auteurs) van het fantastische genre kennis te maken. Je kan je abonneren op de reeks (met de keuze of je alleen op de young adult verhalen, de verhalen voor volwassenen of beide wilt ontvangen). Je kan de boekjes ook los aanschaffen.

Het Rad speelt zich af voordat hoofdpersoon (en verteller in de ik-vorm) Jant onsterfelijk wordt en het Kasteel bereikt (onderwerp van Swainstons romanreeks). Jant laat zich in met een bende en voorziet de leden van de door hem gedestillerde drug cat, een situatie die hem zo langzamerhand boven het hoofd is gegroeid.

Swainstons werk wordt geplaatst in de het sub genre New Weird (ook al is zij zelfs wars van het schrijvers in hokjes plaatsen). Liefhebbers van bijvoorbeeld een China Miéville zullen zeer zeker aan hun trekken komen.

Het verhaal wordt vlot verteld en is voorzien van beeldend proza. Alle zintuigen worden bediend, soms bijna teveel volgens het boekje. De wereld die Swainston schetst is rijk en intrigerend. Toch is de uitvoering niet smetteloos. Voor een verhaal van deze lengte is er sprake van een te grote dosis world building en aan de andere kant mist er noodzakelijke info over de hoofdpersoon die nu halverwege het boekje uit de lucht komt vallen. Ook zou ik het eerder een sfeertekening noemen dan een compleet rond verhaal. Zijn deze bezwaren onoverkomelijk? Zeer zeker niet. Ik heb me prima geamuseerd tijdens het lezen. Wel maakt het voor mij net het verschil tussen een score van drie of vier sterren.

Splinters kunnen gezien worden als smaakmakertjes, een introductie die je hopelijk uitnodigt om meer van het werk van een auteur te proeven. Wat dat betreft is Het Rad van Fortuin er zeker in geslaagd om mij nieuwsgierig te maken naar de romans over Het Kasteel en zijn onsterfelijken. Een uitgave met internationale allure van cover tot cover..