Three Dark Crowns van Kendara Blake was een boek die ik een poosje terug in de gaten kreeg. Ik werd vooral getriggerd door de cover en de titel die een mysterieuze indruk op me naliet. Wat was ik gefrustreerd! Oorspronkelijk is het boek Engels en aangezien mijn kennis over de taal nog niet is wat het zou moeten zijn, moest ik mij erbij neerleggen dat het niet voor me neergelegd was. Tot HarperCollins Young Adult besloot om dit boek te vertalen! Ik heb me dan gelijk aangemeld voor een recensie-exemplaar, die na enkele dagen de postbus in schoof. Alleen kon ik maar hopen dat het boek het wachten waart was. Maar was het dat ook?

Het boek is heel anders uitgedraaid dan dat ik eigenlijk verwacht had. Niet zo zeer in de negatieve zin. Het begin was een kennismaking tussen de drie zussen en hun gave die tot hen toebehoort. Met afwisselende perspectieven kreeg ik een blik in hun levens. De eerste hoofdstukken, die met der tijd korter werden, was in het begin een pageturner. Maar achteraf begon ik op sommige momenten het boek een beetje te mijden. Waarom?
Mijn verwachtingen over Koninginnen ging vooral omtrent de acties. Ik dacht dat er veel actie zou zijn omdat de flaptekst het zo uitsprak. Alleen bleef ik een beetje op met honger zitten. Het eerste deel is een grote kennismaking met de zussen, vrienden en het land waarop ze verblijven. Gematched met teenage drama. Of ik dat erg vond? Nee helemaal niet. Het is best een origineel idee om de lezers genoeg te laten smullen en stiekem vrees ik dat het ergste nog moet komen. En dat werd vrijwel duidelijk gemaakt op de laatste pagina’s. Holly Molly dit zag ik niet aankomen. Maar het was het gemis van acties die mij het boek soms liet mijden. Maar als ik boek in handen had bleef je op een bepaalde manier toch geboeid.
Door de aparte schrijfstijl bleef het verhaal aantrekkelijk. Naast dat er weinig acties was, was er heel veel nevenpersonages. Soms had ik het moeilijk om te onthouden wie wie was en wat ze precies deden. Overloaded door personages. Ik was wel blij dat in het begin van het boek een kaart was getekend, waar ik gretig gebruik van heb gemaakt. Het gaf echt een beeld hoe de leefwereld eruit zag.
Conclusie:
Jammer van de weinig acties en het dramatische aantal van bij personages. Het was wennen aan de schrijfstijl maar vond het niet vervelend. Hier en daar waren er plot twisten waarvan ik echt wel schrok en vooral het einde zorgt voor een gevoel naar meer. Ik kijk er naar uit en hopelijk wordt deel 2 beter dan deel 1. Koninginnen kreeg van mijn een nette drie sterren.