De nachtridder is echt een heel leuk boek. Het is spannend en lekker vlot geschreven. Het taalgebruik en de denkwijze van Danielle komt overeen met het beeld dat ik van meiden van die leeftijd heb.
Daardoor leest het prettig en vinden pubers het waarschijnlijk ook echt leuk om te lezen en kunnen zichzelf waarschijnlijk wel in Danielle herkennen.
Wat ik zelf leuk vond, omdat ik een paardenmeisje ben en blijf. was dat ik mezelf van vroeger ook goed in Danielle herkende. Liever bij de paarden dan leren, tenzij het over paarden ging.
Maar dat maakt het boek als volwassen paardenmeisje ook ontzettend leuk om te lezen. Paarden spelen een grote rol in het boek, zonder dat het verhaal een groot pennygehalte heeft.
Het plot vond ik echt heel origineel en spannend. Zeker omdat je als betrokken lezer niet meer of minder weet dan Danielle. Dus absoluut niet voorspelbaar. En als ik met mijn gedachte de goede kant op ging was het toeval.
Door de verhalen die opa vertelde over ridders kwam het ook volstrekt logisch over dat daar daadwerkelijk ridders waren. Zo is het een heel geloofwaardige gebeurtenis voor de lezer.
En die knul die met het Belgisch trekpaard zich overal mee bemoeide, vond ik echt grappig. Vooral omdat het met zo’n soort paard was. Je kunt je het gegiechel over hem van die meiden helemaal voorstellen.
Helaas kon ik niet aan een stuk doorlezen omdat ik ook een ander boek voor een bepaalde tijd uit moest hebben. Maar ik merkte dat ik daar van baalde.
Ben stiekem ook nieuwsgierig naar deel twee, want ik hoorde dat dat er ook al is.