Mijn dank aan Samenlezenisleuker en Jolanda Zuydgeest dat ik mee mocht doen aan de leesclub.

Wat emotioneel sla ik dit boek dicht..
Prachtig geschreven !
Het zorgt voor vochtige ogen en een brok in mijn keel.
Herkenbaar op vele vlakken.

Voorop staat "Hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is " , wat slaat ze hiermee de spijker op de kop !

Een gouden gezin dat 2 maal word getroffen door een groot verlies.

Het boek is opgesplitst in 3 delen. Hierdoor leest het boek lekker makkelijk weg. Ieder deel heeft zijn eigen doel.

Het 1ste deel vertelt in korte hoofdstukken over het gezinsleven.
Het begint met de ziekte van Nelis en diens overlijden. Dan volgen we het verdere leven van mama Renate op de voet. Haar gezondheid gaat geleidelijk aan achteruit. Haar jongste zoon Job woont thuis en die krijg te maken met hartproblemen en kan de zorg niet meer alleen aan. Hier komen de andere zussen en broers om de hoek kijken om voor hun moeder te zorgen en Job bij te staan om hem ook wat te ontlasten. Dit tot ongenoegen van een aantal gezinsleden.

In deel 2 krijgen we inzage in een schriftje wat bijgehouden werd toen Renate in een verzorgingstehuis kwam te wonen. Hierin werden belangrijke punten en mooie momenten geschreven. Als een soort dagboek. Terwijl je dit door leest voel je duidelijk de spanningen tussen de broers en zussen.

In het 3de deel vinden de nachtwake's plaats. Cornè en zijn zussen Renate, Avelinde en Judith samen met kleindochter Janneke blijven om de beurten de nachten bij hun moeder/oma. Tot zij haar laatste adem uit blaast. Dit deel begint met mama Renate die verteld aan Judith dat ze elke avond de gordijnen even open doet en dan vraagt of Nelis ( haar overleden man ) haar alsjeblieft wilt komen halen. Zelfs nu ik het typ voel ik de tranen komen.

Omdat er flinke scheuren in het gezin zijn gekomen. Willen de 2 broers Johan en Pierre niet komen als hun zussen er zijn en andersom willen de zussen niet weg gaan om ruimte te maken voor hun broers. Dit zorgt ervoor dat Pieree en Johan geen afscheid van hun moeder komen nemen. Je zou denken dat ze in deze tijden juist de koppen bij elkaar zouden steken maar het is duidelijk dat trots soms behoorlijk in de weg kan staan. De een wil teveel en de ander onderneemt niks. Uit eigen ervaring weet ik dat dit inderdaad voorkomt. In plaats dat ze met zijn allen samenwerken vormen zich juist 2 kampen met alle gevolgen van dien.

Dit boek geeft een inzage in het leven als mantelzorger, dit is een hele heftige taak om op je te nemen. Zo heb ik dat in levende lijve ondervonden. De wrijvingen in de familie zijn mij helaas ook niet bespaard gebleven. Dit boek had voor mij dus een enorm raakvlak. Ik merkte dat mijn eigen verleden even de kop op kwam steken.

Bedankt Jolanda, je hebt dit zo prachtig geschreven.

Van mij dan ook welverdiende 5 sterren..