In ‘de heksen’ van Roald Dahl vertelt een grootmoeder aan haar kleinzoon een wijze les die zijn leven kan redden: hoe moet je heksen herkennen. Want heksen bestaan! Ze leven onder de gewone mensen en ze lijken helemaal niet op de verzonnen versies met punthoeden en een bezemsteel. Dat ze pruiken dragen om hun kaalheid te verbergen, handschoenen om hun klauwen te verdoezelen en geen tenen hebben zijn slechts enkele van hun griezelige eigenschappen. Ze kunnen deze kenmerken echter zo goed verbergen, dat het heel moeilijk is om een heks te ontmaskeren. Hierin schuilt het gevaar, want heksen zijn uit op de kinderen! Ze haten ze met een passie en halen alle truckjes boven om kinderen uit te roeien. Hoe grootmoeder dat allemaal weet? Ze heeft jarenlang heksen bestudeerd in de hoop de Opperheks te ontmaskeren, maar is na vruchteloze pogingen een heksuoloog op pensioen. Maar wanneer ze samen met haar kleinzoon in een hotel logeert en hij per ongeluk op de jaarlijkse heksenvergadering onder leiding van de Opperheks verzeild geraakt, begint een groots avontuur.

Ik las de vertaling van Huberte Vriesendorp. De begeleidende illustraties van Quentin Blake zorgen voor dat leuke tikkeltje extra. Dit boek prikkelt je fantasie, je zal vrouwen tijdens de winterperiode toch eens twee keer gaan bekijken voor je ze passeert.

Een prachtig verhaal voor jong en oud, maar net iets te griezelig voor de allerkleinsten. Meesterverteller Roald Dahl prikkelt met dit verhaal het thrillergevoel bij heel wat beginnende lezertjes, als ze hierna tenminste nog durven gaan slapen. Want geloof het of niet, maar heksen bestaan echt!