Wat een mooi boek. Een kruising tussen een echte roman en een feel-good roman.

Daarnaast worden er ook twee tijdslijnen met elkaar verweven. Een vrouw in Edwardiaanse tijd en een vrouw van deze tijd. En dan is de locatie waar zich het allemaal afspeelt ook nog eens prachtig.

NIET VERDER LEZEN ALS JE GEEN SPOILERS WILT:

De schrijfster heeft een stramien van werkelijke feiten gebruikt om dit boek te schrijven. Het gaat over de kring van schilders die na 1870 neerstreken rond het vissersdorp Newlyn, Cornwall. Dit nadat er verbinding was via de spoorwegen tussen Londen en Penzance.

Ze hielden er een eigen stijl op na ; ze hielden zich verre van fraaie landschappen en portretteerden in plaats daarvan de gewone bewoners van Cornwall terwijl die thuis en aan het werk waren, in voor- en tegenspoed.
Tot hen behoorden Stanhope Forbes en zijn echtgenote Elizabeth, Thomas en Caroline Gotch, Charles Walter Simpson en Norman Garstin. Ze vormden een hechte sociale groep, die steeds met vers bloed werd aangevuld, en de leden ervan, zowel mannen als vrouwen, maakten werk van vergelijkbare kwaliteit.

Het verhaal gaat over Melanie, een lerares kunstgeschiedenis die na een vervelende breuk een maand in Cornwall in een cottage verblijft. Deze is haar via haar zus Carrie aangeraden. Zij kent de eigenaar Patrick. Het is een oude cottage, zonder douche en met oude meubelen maar ze voelt er zich wonderwel thuis. De cottage ligt achter het grote Victoriaanse huis met een grote verwaarloosde tuin.

Omdat Mel zich ook verwaarloosd voelt en haar moeder ook tuinierde (vooral na de breuk met haar vader die op haar vijfde naar een andere vrouw vertrok) stort ze zich op de tuin.

Irina is de vroegere huishoudster van het grote huis toen om Val er nog woonde (oom van Patrick). Na zijn dood zorgt ze voor de cottage. Val heeft haar een klein bedrag nagelaten waardoor ze in een cottage aan zee kan wonen samen met haar dochter Lara. Irina komt uit een oorlogsgebied in Joegoslavië. Daar is in oorlogstijd veel ellende gebeurt. Ook met haar. En haar eigen familie heeft haar verraden. Daarom vertrok ze met een Engelsman die zei op haar verliefd te zijn. Eenmaal in England blijkt hij niet zo heel erg aardig te zijn. Zij ontkomt met haar dochter naar Cornwall.

Matt is een surfer, fotograaf en helpt zijn moeder Carrie in het plaatselijk hotel. Zij ontmoeten elkaar aan het strand. Matt is van Mel onder de indruk. De moeder van Carrie heeft een oud tante Norah die de dochter is van Jenna, de dienstmeid van het grote huis rond 1912. Daar loopt het tweede verhaal van dit boek.

1912 Pearl woont in een pension/hotel van haar "moeder". Zij is van school gehaald op haar 14e jaar. In het pension/hotel woont ook in de zomer een man. Die is heel aardig voor haar en komt altijd alleen. Deze man geeft haar schilderles. Ze is eigenlijk best getalenteerd. Ze weet dat haar moeder is overleden en dat ze een "ongelukje" was. Er breekt brand uit in het pension/hotel en bij de brand komt de man om. De "moeder" van Pearl wordt hierna heel ziekelijk (tia?) en Pearl wordt naar haar tante Dolly in het grote huis gestuurd om als dienster te gaan werken. Pearl komt in een totaal andere wereld terecht waar ze hard moet werken. In het grote huis wonen naast meneer en mevrouw Carney ook hun twee dochters en een neef Charles. Deze neef ziet Pearl staan en heeft door dat ze graag tekent en schildert en zeker niet onverdienstelijk. Zelf wil hij ook graag tekenen en schilderen maar kan het lang zo goed niet als zij. Deze familie Carney heeft contact met de schildersgroep in Newlyn. Charles geeft dan ook Pearls schetsboek aan deze groep. Tenminste dat zegt hij. Er ontstaat een romance tussen hen. De stukken die over Pearl gaan worden aangegeven met een bloem aan het begin. Soms is het een paar regels, soms een paar bladzijdes.

De tuin is centraal in dit verhaal. Het moet in 1912 een prachtige tuin zijn geweest. Helaas heeft Patrick geen tekeningen gekregen bij de papieren van het huis. Patrick werkt in eerste instantie in Londen, hij helpt uitvinders hun uitvinding patenteren en daarnaast aan de man brengen bij bedrijven die ze gaan fabriceren. Mel bied aan in het Regional Archive te gaan zoeken naar papieren, tekeningen of foto's van het huis, zijn bewoners en de tuin. Dit omdat ze geïnteresseerd is in de tuin maar ook in de bewoners van toen omdat ze kleine aquarellen heeft gevonden in de cottage. Deze lijken gemaakt door iemand van de schildergroep Newlyn maar de initialen P.T. zeggen haar niets. Ze is in de cottage om een boek over deze schildergroep te schrijven in opdracht van een uitgever. De interesses voor de schildersgroep en de tuin kruisen elkaar dus. Wederom schakelen de lijnen van dit boek goed in elkaar. Zij vind foto's van de tuin en haar bewoners. Dat is een begin van de restauratie van de tuin.

Deze wordt nog verder aangewakkerd door het vinden van logboeken gemaakt door de hoofd tuinder John Boase. In 1914 worden er veel jonge mannen onder de wapenen geroepen (eerste wereldoorlog). In het boek wordt dit gegeven verweven door de zorg voor de tuin. De tweede wereldoorlog doet er nog eens een schepje bovenop en slaat nog meer wonden.

Door hun liefde voor de tuin ontstaat er een romance tussen Patrick en Mel.
Maar Patrick is nog niet los van zijn ex-verloofde Bella. Die verstoort iedere keer de opbouw van de relatie van Patrick en Mel. De relatie ontwikkelt zich wel maar het lijkt alsof Patrick zich niet wil binden. Hij is hier en daar zelfs wat snauwerig. Mel woont nu met hem samen in het grote huis en ze renoveren samen de tuin. Hierbij helpen ook hun vrienden Matt en Irina. Er worden steeds meer mooie dingen bloot gegeven. Zo is er ook een witte merel in de tuin. In 1912 maar ook in de huidige tijd. Ook is er een grot waar kaarsjes branden. Patrick doet dit ook een keer voor Mel.
Maar Bella stuurt een kaart en Mel confronteert Patrick met het feit dat hij niet echt voor haar kiest. Patrick blijft om de hete brei heen draaien en Mel gaat terug naar Londen.

Ondertussen heeft Mel via Carrie wel een gesprek gehad met Norah de dochter van Jenna. P.T. ze wil graag weten wie dat is. het blijkt Pearl te zijn. Dit komt boven water uit een verhaal van Jenna die ze heeft verteld aan een schrijfster van plaatselijke herinneringen ten tijde van de eerste wereldoorlog.
Daar komt ze er ook achter dat Pearl een kind heeft gekregen van Charles. En dat hij heeft laten zitten. De hoofdtuinder John Boase is met haar getrouwd en heeft haar kind Peter als zijn eigen kind opgevoed. Pearl overlijd jong in 1921 aan de gevolgen van astma. John brengt "hun" kind groot. Via via via komt ze bij de kleinzoon van Pearl en John. Deze heeft een zus die ook kunstschilder is. Deze heeft nog meer schilderijen van Pearl. Maar omdat Mel en gebroken hart heeft duurt het een tijdje voordat ze haar opzoekt. Daar maakt ze kennis met Peter (op een schilderij) en met Pearl zelf (zelf portret). Zij had niet onder gedaan van de schildergroep Newlyn in die tijd. Maar omdat zij maar een dienstertje was in 1912 is haar talent niet ontdekt.

Ondertussen doet Patrick pogingen zich te verontschuldigen bij Mel. Hij stuurt en brief en tijdens de kerst een doosje met narcissen uit de tuin. Ook een hele leuke theepot. Mel wil wel weer contact, wil hem vergeven. Ook op aandringen van haar Vader die zegt, niemand is perfect, sommige dingen zal je moeten accepteren....
Uiteindelijk komen Mel en Patrick bij elkaar. Ook Matt en Irina krijgen een relatie. Daarnaast is de relatie tussen Lara de dochter van Irina en haar vader ook herstellende. En half open eind aan dit boek zodat er toch een vervolg op zou kunnen geschreven worden.


Sterke punten van dit verhaal:
duidelijke goede verhaallijn
opgezet op een stramien van feiten
duidelijk aangeven van in welke tijd het zich afspeelt en wie de hoofdpersonages zijn
niet te veel hoofdrolspelers die duidelijk met elkaar verbonden zijn binnen de verhaallijnen

Minpunt:
er had meer over de geschiedenis van de schildersgroep van Newlyn in gekund en van de tuin.
Dit omdat het hele verhaal hier om gaat.