True crime is niet mijn favoriete thrillergenre, ik lees liever fictie, maar om de een of andere reden kon ik 'Kijk wat ik gedaan' heb niet weerstaan. De cover? Het kinderliedje?

Lizzie was een bijl gaan pakken
Om op haar moeder in te hakken
Veertig slagen gaf ze haar.
Maar ze was nog lang niet klaar:
Haar vader kreeg ook, hop, meteen
Veertig slagen, plus nog een.

Of niet?

Feiten, vanuit alle mogelijke perspectieven bekeken (veel herhalingen dus), aangevuld met mogelijkheden, eventualiteiten en veronderstellingen zijn door Sarah Schmidt in een plezierige stijl aan elkaar geschreven. 'Meesterlijke literaire thriller' aldus de uitgever, maar dat is overdreven. Sarah Schmidt hoefde geen verhaal te verzinnen, dat wás er namelijk al. Zij hoefde slechts de feiten te ordenen en uit te vergroten, zodat het een prettig leesbaar geheel werd. Dat zal beslist een klus geweest zijn, maar een meesterwerk is het niet.
Schmidt is geslaagd in haar opzet nieuw licht te werpen op de gruwelijke moorden op Andrew Borden en diens echtgenote Abby, op 4 augustus 1892 te Fall River, Massachusetts. Beperkt nieuw licht, want feiten zijn feiten, daar kan ook een auteur niet omheen. Zij draagt logische opties aan die destijds buiten beschouwing zijn gebleven.
Lizzie heeft tien maanden in voorarrest gezeten. Het proces tegen haar begon op 5 juni 1893 en op 20 juni 1893 is zij vrijgesproken. Lizzie Borden is op 1 juni 1927 overleden, haar zus Emma negen dagen later.

Achter in het boek staan een tijdlijn met alle feiten + uittreksels uit de testamenten van Lizzie en Emma. Googelen op 'Borden murders' levert veel informatie op voor wie meer wil weten.
Ik had nog nooit van de Bordens gehoord, dat maakte het waarschijnlijk extra 'leuk' om erin te duiken.