Bij het lezen van Van Egmonds vorige boek Gijp bleek al dat deze auteur de kunst verstaat mensen die zelden een boek lezen zover te krijgen om een boek in de hand te nemen. Het relatief simpele taalgebruik maakt dat men zich nauwelijks hoeft in te spannen om de tekst tot zich te nemen en een goed beeld te krijgen van het karakter, de problemen en de gedragingen van de hoofdpersoon, een bekende Nederlander. De beschrijving van het verslavingsprobleem van Kieft vertoont in de loop van het boek wel veel herhaling; het zal zeker een goede beschrijving van de werkelijkheid zijn, maar het leesgenot komt dit niet ten goede.