De stokoude, laatste van de Vier Grote schrijvers en zijn memoires; een redacteur met de nadrukkelijke opdracht dat het boek er werkelijk komt.
Twee hoofdpersonen, twee levens die inmiddels veel wegen hebben bewandeld en op kruispunten elkaar tegenkomen.

Realiteit en surrealiteit. Wat is waar en wat is niet waar? Wat kunnen we denken dat waar is?
'Probeer het verzonnen element te isoleren zodat de rest waar wordt.'
Zijn onze hersenen in staat tot het opheffen van de tegenstelling dat op hetzelfde moment iets waar en niet-waar kan zijn?

Een verhaal in een verhaal waarin de zon aan blijft staan in je hoofd en je zo nodig even aan het touwtje van het badkamerlicht trekt om de zon te laten dimmen. Of waar straten van gras zijn en voetgangers 's nachts met lichtjes lopen.

Een verhaal over een droom van allesomvattende liefde waarin het gevoel van veiligheid, het gevoel dat je niet alleen bent overheerst en je niets kan overkomen, zou de wereld er dan vriendelijker eruit zien?

Een verhaal waar je zeer realistisch op Het Spui staat met een boekhandel in het zicht of met de trein naar het oosten van het land reist stoppend op verlaten stations.

Een bijzondere ingenieus in elkaar gezette roman die de lezer passages laat herlezen met een frons of even zo vaak een glimlach. Een verhaal waarvan het begin en het eind een mensenleven en groot deel van een leven omvatten. Beeldend, bijna zakelijk, humor, menselijke emotie - zo het leven is.

Een verhaal dat over boeken gaat: 'hier ging het om, deze verhalen; nee, niet de verhalen, het ging om meer dan dat, om de inhoud, alles wat het boek bevatte en wat je in je opnam, naar je hoofd verplaatste, hoe je je dat eigen maakte, hoe met de tekst werelden meekwamen waarin je geloofde, verzonnen werelden die écht waren, op die geheimzinnige manier waarop alles wat door een ander was verzonnen tegelijkertijd zowel waar als niet-waar kon zijn.'

Een volgende Van Essen ligt op de stapel.