Na het lezen van Het Rosie Resultaat blijf ik achter met het verlangen om Het Rosie Project opnieuw te lezen. Het is al jaren geleden dat ik met dit eerste deel van de serie in aanraking kwam en ik had genoten van het verhaal. Een paar boeken verder was mijn verlangen niet afgenomen en ik besloot dat dit boek perfect past in de Hebban challenge: 'Lees een boek met een rode cover'.

Wederom heb ik genoten van dit boek, gelachen om de bijzondere situaties waarin Don Tillman terecht komt en, meer dan bij de eerste keer lezen, is het thema acceptatie mij opgevallen. Alle belangrijke figuren uit het verhaal lijken ermee te worstelen dat ze niet tot de middelmaat behoren en niets liever willen dan te worden geaccepteerd zoals ze zijn. Don wordt niet geaccepteerd door zijn omgeving door zijn gebrek aan gevoel voor sociale conventies, Rosie heeft de indruk dat ze niet wordt geaccepteerd om haar intelligentie en persoonlijkheid, en Gene wijkt af van de norm door zijn gebrek aan monogamie.

Don Tillman besluit dat het tijd wordt om een levenspartner te vinden en start met het Echtgenote Project. Dit project pakt hij wetenschappelijk aan en ontwikkelt een uitgebreide vragenlijst die potentiële huwelijkskandidaten moeten invullen. Door vragen te beantwoorden als 'rookt u?', 'drinkt u alcohol?' en 'eet u weleens niertjes?' tracht Don alle imperfecte huwelijkskandidaten uit te sluiten.

Op een dag wandelt Rosie de werkkamer van Don in en omdat Don de indruk heeft dat zij meedoet aan het Echtgenote Project, vraagt hij haar mee uit eten. Omdat Rosie aangeeft bij La Gravoche te willen eten, waarvoor een lange wachtlijst bestaat, is Don genoodzaakt om - geheel tegen zijn eigen regels - het systeem van het restaurant te hacken. Bij het restaurant aangekomen ontstaat er onenigheid tussen Don en de medewerkers van het restaurant - wat resulteert in de meest hilarische paragrafen van dit boek. Het restaurant stelt namelijk als voorwaarde dat alle gasten een jasje dragen, en laat Don niet binnen omdat hij zijn multifunctionele Goretex jas aan wil houden.

'Ik reageerde automatisch met een veilige, low impact worp om hem uit te schakelen zonder mijn bril te verliezen. De term 'low impact' is van toepassing op een beoefenaar van oosterse vechtsporten die weet hoe hij moet vallen. Deze persoon wist dat niet en kwam hard op de grond terecht. Ik draaide me om zodat ik hem kon zien. Hij was groot en boos. Om verder geweld te voorkomen, was ik gedwongen op hem te gaan zitten.'

Rosie vertelt Don dat zij niet weet wie haar biologische vader is en Don besluit om haar te helpen door het Vader Project te starten. Samen gaan ze op zoek naar DNA-materiaal van potentiële vaders, bijvoorbeeld door cocktails te schenken tijdens een reünie en samen naar New York te reizen. Door het Vader Project dreigt het Echtgenote Project wat in gedrang te komen, of toch niet?

Dit verhaal neemt de lezer mee in de gedachten van Don Tillman, die (onbewust) leidt aan het syndroom van Asperger. Zijn denkwijze leidt tot de meest hilarische situaties. Doordat de lezer meegenomen wordt in de gedachten van Don, krijgt de lezer veel gevoel bij de emoties, die Don al dan niet voelt.

Ik heb het boek met veel plezier herlezen. Het is een heerlijke feelgood roman die de lezer wat bijbrengt over de worstelingen van personen met Asperger.

https://lekkerlezen.jimdofree.com/hetrosieproject/