“Vampiers bestaan niet! Vampiers bestaan niet! Vampiers bestaan niet!”
Zo begint “Vampier Game” van Nico De Braeckeleer. Blij en verheugd was ik om dit boek te gaan lezen.
Ik ken deze schrijver van eigen land (België) als een veelzijdige man. Hij schrijft allerlei:  scenario’s voor jeugdreeksen op tv, filmscenario’s jeugd- en kinderboeken, boeken voor volwassenen, …  Maar ik had nog geen boek van hem gelezen. En ik vind het meestal wel fijn om (terug) een jeugdboek te lezen.

“Vampier Game” is dus een jeugdboek, de vierde in een reeks vampierboeken. Ze zouden los van elkaar te lezen zijn.
En zo blijkt.
Het boek is op het eerste gezicht heel aantrekkelijk. Een hardcover, altijd mooi en leuk om in te lezen, een kaft met een leuke foto en mooie kleuren, donker en blauwschakeringen, de titel in een bij het passend thema lettertype, …  Uitnodigend om er snel in te beginnen.
Het verhaal begint met een spannende achtervolging tussen mens en een wezen met de kenmerken van een vampier. De angstgevoelens zijn goed beschreven en je voelt de gejaagdheid en spanning zodat je snel in het verhaal zit.
Dan maak je kennis met een van de hoofdpersonages, Sem, een scholier die samen met zijn vriendje niks anders doet dan gamen. Ze spelen dag en nacht, alsof hun leven er bijna vanaf hangt. Sem kijkt op naar zijn grote voorbeelden-gamers die hij volgt via livestreams. Hij volgt vlogs (ja, je komt in dit boek hippe woorden tegen en je voelt je meteen wat jonger:-) ) en kijkt YouTube-filmpjes ervan. Het houdt hem en zijn vriendje alle vrije momenten bezig.
Sems ouders vinden dat hij te veel gamet, ze zijn bang dat hij verslaafd zal worden, als hij dat al niet is natuurlijk, en verbieden hem af en toe om te spelen. Maar de twee vrienden zijn creatief … Jongeren zullen zich hier vast in herkennen en dit is leuk om te lezen.
De jongens volgen een bekende Nederlandse gameblogger die het nieuwe vampierenspel Vampyria aan het spelen is. Het óók willen spelen en óók veel punten willen halen … zijn zoals hun grote voorbeeld … een wedstrijd willen winnen en hem misschien kunnen ontmoeten in Amsterdam ... de schrijver doet je meeleven, heel graag mee iets willen.
En dan volgt het ene avontuur na het andere, een voor een spannend geschreven. Het gevolg van iets graag willen heeft soms erge gevolgen … Dit boek doet genieten en je blijft de hele tijd nieuwsgierig, je wil weten hoe het afloopt. Soms is het schrikken van wat de hoofdpersonages ondergaan.
Om de paar bladzijden zijn tekeningen te zien. Zwarte schetsachtige leuke tekeningen waar je even naar kan kijken, zoals in een strip bijna. Leuk en ook weer aantrekkelijk voor de jeugd.
Dit boek met 21 kortere hoofdstukken las ik in één ruk uit. Een jeugdboek kan soms te makkelijk zijn of te “belerend”, maar aan dit boek heb ik echt plezier gehad.
Op de achterkant lees je: voor gamers, griezelfans en lezers vanaf 9 jaar. Over dat laatste heb ik een beetje mijn twijfels. Ik heb enkele erge stukjes gelezen waarvan ik denk dat ze toch eerder geschikt zijn voor nog iets oudere kinderen.  Ik heb zeker leuke en spannende leesmomenten beleefd. Ik ben nieuwsgierig naar de andere boeken van deze reeks. En sowieso ook naar andere boeken van Nico De Braeckeleer.