Rijke mensen sterven niet.
Anneke Verbraeken
“Leest als een thriller … maar is bizarre realiteit!”
Anneke Verbraeken verdient een groot compliment en heel veel waardering. Niet alleen voor dit boek, meer nog voor haar vasthoudendheid en doorzettingsvermogen om transparantie te brengen in de situatie van het Grote Merengebied in Oost-Congo en Rwanda. Ze heeft een helder betoog geschreven over de ontwikkelingen vanaf 2009 tot dec 2016 en daarvoor veel reizen in deze gevaarlijke gebieden ondernomen.
Ben je niet zo goed op de hoogte met de situatie en de geschiedenis van dat gebied lees dan eerst (achterin he boek) de korte historische beschrijving.
De aanleiding van het boek is de ontmoeting met Victoire Ingabire Umuhoza. Zij stelde zich kandidaat voor het presidentschap van Rwanda, het land waar Paul Kagame een dictatoriaal bewind voert.
In 2009 onderneemt Verbraeken haar eerste reis, eigenlijk nog heel naïef, zich er niet van bewust dat elk woord, elke stap, elk gebaar consequenties heeft en wordt opgemerkt door de aanhangers van Kagame. Ze beschrijft haar eerste ervaringen en het ‘daarna-door-gaan’ als: Neus dichtknijpen … het diepe in ….. maar wel altijd papieren, paspoort, kopieën, accreditatie bij je hebben!
Tijdens de eerste reis wordt ze door Sylvestre begeleid. Zonder begeleiding van ingevoerde, door de wol geverfde mensen, kom je hier geen stap verder. Híj heeft in de gaten dat er stiekem foto’s van haar worden gemaakt door de ‘charmante’ voorlichter van de mijnen! Pottenkijkers niet gewenst!
Sylvestre wordt een jaar later ontvoerd, gemarteld, gevangen gehouden op de meest verschrikkelijke plaatsen. Hij wordt ‘vrij’gelaten’, maar is nergens veilig, niet in het ziekenhuis, niet in het klooster, nergens! Door bemiddeling van Verbraeken wordt hij in Nederland toegelaten. Zijn asielprocedure is lang en moeizaam.
De verkiezingen van 2011 zijn levensgevaarlijk voor de leden van de oppositie én voor Victoire die zich kandidaat heeft gesteld. De zittende president Kagame heeft de touwtjes strak in handen. Natuurlijk wint Kagame… de Nederlandse ambassadeur zegt: De verkiezingen zijn eerlijk verlopen!!Vanuit het ooggetuige verslag van Verbraeken concludeer je heel wat anders.
Victoire wordt beschuldigt van genocide, gevangen genomen, gemarteld. In haar huis in Nederland wordt door Rwandezen huiszoeking gedaan, waar de Nederlandse justitie níet van op de hoogte is en dus helemaal géén toestemming voor heeft gegeven. Gevonden stukken worden (zónder Nederlandse toestemming) tegen Victoire gebruikt. De Amerikaanse advocaat van Victoire wordt direct bij aankomst gearresteerd en het land weer uitgezet. Een eerlijk proces?
Ben Knapen vertelt in de Tweede Kamer dat hij gelooft in een eerlijke procesgang in Rwanda? De reden? Handelsbelangen van de Rabobank en Heineken?
Niet alleen Victoire wordt van genocide beschuldigd, ook haar echtgenoot en enkele andere Rwandezen die in Nederland al definitief een status hebben gekregen, zij worden uitgezet!
In Rwanda hebben getuigen hen van genocide beschuldigd. Maar getuigen in Rwanda zijn zeer onbetrouwbaar, ze mogen niets negatiefs van de overheid zeggen. In 2014 stelt dhr Witteveen in Nederland, na zijn onderzoek, dat eerlijke processen in Rwanda onmogelijk zijn. De processen tegen de teruggestuurde Rwandezen dus zeker niet. De Nederlandse regering daarentegen blijft vertrouwen op een eerlijke procesgang! Tijdens de Rwanda Day in okt 2015 in Amsterdam wordt Kagame met alle egards door koninklijk huis en ministers ontvangen!
Verbraeken heeft inmiddels duidelijk te verstaan gekregen dat zij ongewenst is én niet meer veilig in dit gebied!
In haar nawoord geeft zij de laatste informatie over de hoofdrolspelers in dit boek.
Een boek onthutsend en onvoorstelbaar. Dit speelt zich af in onze tijd! In onze wereld.
Voor iedere bewuste burger ‘verplichte’ literatuur!


.