“De Muze”, een vertaling van Jessie Burtons “The Muse”, is een bijzondere en meeslepende roman over kunst, inspiratie, ambitie, obsessie, dood en verdriet, vriendschap, jaloezie, liefde en bedrog.

“Ze denken .… en daar gaat het om. Om wat mensen denken. Het gaat niet om de waarheid; wat mensen denken, wordt de waarheid.”

Burton beschrijft het verhaal over Odelle Bastien, Lawrie Scott en Majorie Quick in het Londen van 1967 en het verhaal over Olive Schloss, Teresa en Isaac Robles in het Spaanse Andalusië van 1936.
Odelle en Lawrie leren elkaar kennen op de bruiloft van haar vriendin Cynth, waar Odelle haar gedicht over de liefde aan het bruidspaar voordraagt. Lawrie vertelt over het overlijden van zijn moeder en het aan hem nagelaten schilderij. Hij laat het schilderij door deskundigen van het Skelton bekijken. Een bijzonder schilderij en een bijzondere reactie van Quick, maar waarom?
Teresa en Isaac grijpen hun kans op een beter bestaan als de familie Schloss in hun dorp in Andalusië komt wonen. Olive is toegelaten aan de kunstacademie in Londen. Haar vader is kunsthandelaar. Waarom (h)erkent hij het schildertalent van zijn dochter niet?

De beurtelings wisselende verhaallijnen, waarin steeds een tipje van de sluier wordt opgelicht, zorgen voor een subtiel opgebouwde spanning. Regelmatig denk je te weten hoe het verhaal loopt, maar loopt het toch weer anders dan verwacht. Burton schetst een prachtig beeld van situaties in Londen en Spanje en zuigt de lezer -na een wat traag en moeizaam begin- mee in de belevingswereld van de personages. Als stukjes van een puzzel leer je de personages beter kennen en worden geheimen ontrafeld.
In beide verhalen is een inspiratiebron nodig om talent tot uiting te brengen: “De Muze”.