Met een inmiddels toch redelijke verzameling 'Loes' op de plank, kwam ik er tot mijn eigen verbazing achter dat ik nog over géén van haar boeken een blog had geschreven.
En met zo'n uitgebreid oeuvre kan dat natuurlijk niet. Dus toen ik dit boek zag liggen, kocht ik het dan ook met het idee er over te bloggen. Maar éérst even lekker lezen natuurlijk!

Tjeerd en Lizzie (broer en zus) komen uit een ontwricht gezin. Een vader die hen misbruikte, een moeder die zo labiel als maar kan zijn was.... gelukkig was daar tante Mies, zus van hun moeder en steun en toeverlaat.
Nu, jaren later, hebben de twee hun leven weer redelijk op de rit; beiden hebben een eigen bedrijf, Tjeerd is voor het eerst in tijden echt verliefd aan het worden en Lizzie heeft een relatie met een man (Jaap) die, voor de verandering, níet getrouwd is en zowaar serieus relatiemateriaal lijkt. Enig minpuntje; zijn ex Romy, die Jaap niet kan loslaten en ook Lizzie lastigvalt.

Dan krijgen ze een telefoontje; Hella, de moeder van Tjeerd en Lizzie, heeft een zelfmoordpoging gedaan.
Alle drie reageren ze daar op hun eigen manier op.
Maar er lijkt nóg iemand op te reageren. ….

Jammer dat ik al vrij snel had uitgevogeld wie ik moest verdenken...
Desondanks wist Loes me toch nog even aan het twijfelen te brengen, dus de suspense blijft.
Daarbij vind ik het knap dat in haar boeken (zo ook in deze dus) de personages zo echt menselijk zijn.
En daarmee bedoel ik dat zij allemaal ook wel eens de dingen denken die iedereen denkt maar niet uitspreekt. Dat ze onzeker zijn, of laf. Dat ze twijfelen aan hun keuzes, dat ze soms dingen doen die niet netjes zijn, dat ze niet reageren zoals ze zelf liever wel hadden gedaan en dat ze allemaal dus herkenbare, menselijke trekjes hebben.
Alhoewel, niet allemáál... gelukkig heeft niet iedereen moorddadige trekjes, die dan ook nog tot uiting gebracht worden.

Goed, en dan het eindoordeel! Wederom een fijn boek, één die qua niveau weer helemaal aansluit bij de meeste van de boeken van Loes den Hollander. Ik geef het dan ook 4 duimpjes!

http://www.watiknouvind.com/2018/03/wat-ik-nou-vind-van-bodemloos-van-loes.html