Het verhaal Kaz en zijn bij elkaar geraapte bende gaat verder. Hun vorige missie is met voor en tegenspoed geslaagd, maar hun beloning ervoor blijft uit. Terwijl ze een meest gezochte crimineel tegen beter weten in onder hun hoede hebben genomen en opnieuw worden verraden is het maar de vraag hoelang ze uit de handen van hun vijanden kunnen blijven. Maar Kaz heeft niet alleen vijanden, hij heeft ook een aantal bondgenoten of rivalen die nog bij hem in het krijt staan. Maar is dat genoeg om de gevaarlijke drug jurda parem te kunnen blijven ontlopen, om de crimineel, die inmiddels deel uit maakt van hun bende in leven te houden en om zelf allemaal te overleven?

Zoals ik wel vaker heb bij een vervolg in een serie waarvan ik het eerste deel een tijd geleden heb gelezen, moest ik hier toch weer even inkomen. Ik kende de namen van de personages nog en wie wat ongeveer had gedaan in het vorige deel. Maar toch moest ik in de eerste hoofdstukken weer even wennen. Zeker aan de vele perspectiefwisselingen. Elk personage krijgt om de zoveel hoofdstukken namelijk een ‘eigen’ hoofdstuk. Op die manier verspringt het verhaal dus regelmatig van plaats, soms zelfs van tijd en dat bracht in het begin nog wat verwarring met zich mee. Maar zodra het verhaal opgang kwam, had ik daar eigenlijk niet meer zo een last van. Af en toe keek ik zelfs uit naar bepaalde hoofdstukken bijvoorbeeld van Kaz, Jesper of Inej. Ik kan niet echt zeggen dat zij ook mijn favoriete personages zijn uit dit tweeluik, want ieder heeft zijn of haar charmes en die worden bij ieder op een ander moment centraal gesteld. Dus wat dat betreft vind ik de perspectiefwisselingen in deze twee boeken erg van meerwaarde. Zeker omdat er geen alwetende schrijfstijl wordt gebruikt, op die manier blijven sommige dingen nog een verrassing.

Verder vond ik de spanningsopbouw in het verhaal erg sterk. Er vindt tussendoor genoeg actie plaats, zeker ook op momenten waarop ik het niet verwachtte. Soms bevatte het verhaal een plotselinge wending, waardoor het heel anders verliep dan ik in gedachten had en daar hou ik wel van. Verder weet Leigh Bardugo ook heel goed de setting en de sfeer van Ravka of Ketterdam neer te zetten. Elk personage bekijkt een stad of plaats op een eigen manier, waarop je als lezer veel verschillende invalshoeken aangeboden krijgt wat betreft de omgeving. Iemand vind een stad stinken, terwijl de andere de drukte gezellig vindt bijvoorbeeld. Zo kun je als lezer alsnog een soort eigen beeld van die plek maken, binnen bepaalde lijnen. De prachtige illustraties vooraan in het boek dragen hier natuurlijk ook een beetje aan bij. De plattegrond laat je zien welke afstanden de bende soms aflegt en waar de plaatsen zijn waar ze het over hebben. De plattegrond van Ketterdam zelf is in dit verhaal misschien nog wel het interessants. Er worden redelijk wat straat- en wijknamen genoemd en door deze plattegrond komt Ketterdam pas écht tot leven. Ik heb niet bij elke straat- of plaatsnaam teruggebladerd naar de plattegrond, maar af en toe vond ik het wel fijn om hem er even bij te pakken en er weer eens goed naar te kijken. Ik heb niet bij elk boek namelijk een plattegrond nodig, want het komt vaak genoeg voor dat een boek geen plattegrond bevat en de wereld zich dan vanzelf opbouwt in mijn hoofd. Aan de ene kant heeft dat ook wel weer wat, maar de toevoeging van de plattegrond bij Kraai & Koninkrijk is zeker waardevol.