Ik heb nog nooit een thriller gelezen waarvan het einde me zo ontroerde als dit geweldige boek van Linwood Barclay.

Na een inleidend stukje waar je niet veel van begrijpt, en waar je vanuit gaat dat het later wel duidelijk zal worden, komt het verhaal van David Harwood enigszins traag op gang. Net op de momenten waarop je je afvraagt wat er nu precies aan de hand is en hoe het in elkaar steekt, komt het boek in de tweede versnelling terecht en wordt je meegezogen in de leugens die David moet zien te ontrafelen.

En dan is er geen stoppen meer aan. Het verhaal dendert door naar de allerhoogste versnelling en je valt van de ene verbazing in de andere, als je leest hoe de leugens zijn opgebouwd en hoe David er in vast is komen te zitten. Op een gegeven moment zijn er zoveel dingen die nog uitgezocht en opgelost moeten worden, dat je denkt dat hij er nooit meer uit zal komen. Op dat moment kun je het boek niet meer wegleggen, totdat je weet hoe alles afloopt.

Er zijn meerdere verhaallijnen en karakters, die door het gemak waarmee ze beschreven zijn, goed uit elkaar te houden zijn, en het plot is mede hierdoor goed te volgen. Je leeft mee met beide hoofdkarakters, en op sommige momenten vond ik het lastig om een oordeel te vormen over Jan Harwood. Ondanks alle slechte dingen die ze gedaan heeft, voel je dat er iets goeds in haar zit, en hoop je dat ze tot inkeer komt en de goede keuzes zal maken.

Dan komt er een ontknoping in zicht, en het is een einde dat ik niet had zien aankomen. Je kent wel dat gevoel, dat je als je ongeveer driekwart hebt gelezen, je wel weet wie wat gedaan heeft en hoe het ongeveer zal aflopen? Dat is bij dit boek niet het geval. Het laatste hoofdstuk, de ontknoping het laatste onaffe eindje, maakt het zó mooi af. Ik kan niet wachten tot ik het weer kan lezen, om weer meegezogen te worden in dit mooie verhaal.