Bij de politie in Stockholm komen een paar telefoontjes binnen waarin wordt gemeld dat er kort na elkaar op een aantal drukke locaties in de stad bommen tot ontploffing gebracht zullen worden. In allerijl worden de locaties ontruimd. Iedereen haalt opgelucht adem als blijkt dat de meldingen vals zijn en er niets gebeurt. Maar de opluchting is van korte duur. De volgende dag wordt Vlucht 573, een vliegtuig dat onderweg is van Stockholm naar New York gekaapt. In een briefje dat op het toilet van het vliegtuig wordt gevonden, staan de eisen, die aan de kaping een einde kunnen maken. Een geheime Amerikaanse gevangenis in Aghanistan, Tennyson Cottage, moet direct worden gesloten en de uitwijzing uit Zweden van Zakaria Khelifi, een man van wie wordt aangenomen dat hij terroristen heeft geholpen, moet ongedaan worden gemaakt. Indien aan de eisen niet wordt voldaan, zal het vliegtuig worden opgeblazen. Een team van deskundigen werkt koortsachtig aan de zaak en probeert een uitweg voor de naderende catastrofe te vinden. Onder hen bevinden zich Eden Lundell, chef van de antiterrorisme-eenheid, commissaris Alex Recht van de Rijksrecherche en criminologe Fredrika Bergman van het Ministerie van Justitie. De kaping wordt voor Alex Recht heel persoonlijk als blijkt dat het om het vliegtuig gaat waarvan zijn zoon Eric te tweede piloot is. Het wordt een race tegen de klok waarvan de afloop niet te voorspellen is. De tijd die het team beschikbaar heeft, begint langzaam op te raken en zo ook de hoeveelheid brandstof aan boord van het vliegtuig.
In de epiloog en het dankwoord van Paradijsoffer schrijft Kristina Ohlsson het volgende: In januari 2011 ben ik naar Wenen verhuisd om als senior terreuranalist te gaan werken voor de OSCE(Organization for Security and Co-operation in Europe). Dat was slechts enkele weken nadat de zelfmoordenaar zich op Brygggargatan in Stockholm opblies en nog maar enkele maanden nadat ik was teruggekeerd van mijn werk in Bagdad. In die periode kon ik het niet laten de ontwikkelingen in de wereld om mij heen aan Fredrika Bergman te koppelen. Eén keer moest zij zich in een zaak kunnen verdiepen die aan een van de gebieden raakte die mijn professionele belangstelling hebben. En ik had het gevoel dat ik, na Engelbewaarders, haar en Alex een nieuw soort uitdaging moest geven en koos er daarom voor een boek te schrijven dat in diverse opzichten verschilt van mijn eerdere werk.
Paradijsoffer is inderdaad een ander boek dan we van Kristina Ohlsson gewend zijn. In de eerste drie boeken met Alex Recht en Fredrika Bergman in de hoofdrol, handelde het altijd om min of meer standaard thrillers waarin een team van politiemensen met deskundige ondersteuning moordzaken oploste. Dat is in dit boek niet het geval. Het gaat om terreurdreigingen en een vliegtuigkaping en de manier waarop de Zweedse en de Amerikaanse regering daarmee omgaan. Daarbij is onderling vertrouwen ver te zoeken. Ook de rollen die Alex Recht en Fredrika Bergman in deze nieuwe opzet spelen zijn anders maar dat doet gelukkig niets af aan de uitwerking van deze twee personages. Die blijft geloofwaardig en evenwichtig. Eden Lundell is een nieuwe personage en ook zij wordt beeldend beschreven. Hoewel haar manier van doen anders doet vermoeden, wekt zij sympathie op. Zij draagt echter een verleden met zich mee dat zij liever geheim wil houden.
Waar een verhaal als Paradijsoffer zich heel goed voor leent is spanning. Deze is vanaf de eerste bladzijde markant aanwezig en wordt met iedere bladzijde die je leest intenser zodat je tijdens adembenemende ontknoping op het puntje van je stoel zit. Het verhaal heeft een open einde want ook in de optiek van Kristina Ohlsson loont misdaad niet en in de epiloog laat ze dan ook doorschemeren dat het einde niet als absolute waarheid moet worden opgevat. Zelfs de meest succesvolle misdadiger loopt uiteindelijk tegen de lamp.
Paradijsoffer is een goed geschreven en spannende thriller waarmee Kristina Ohlsson laat zien dat zij behoort tot de top van Zweedse misdaadauteurs.