Goede wijn behoeft geen krans en zo is het natuurlijk ook met een goed boek.
600 pagina's lijken misschien een beetje van het goede teveel, maar achteraf gezien lijkt dit wel best mee te vallen. Dit komt vooral door de aangename en beeldende vertelstijl. Zeer kort samengevat beschrijft het boek het leven van een 6-tal studenten Oude Talen (Grieks) op de campus gedurende een academie jaar. Menig kotstudent zal hierin wel een of meerdere elementen in herkennen van het studentenleven op een campus. Bijgevolg kleeft er voor mij ook een zekere nostalgie aan vast. Natuurlijk is het verhaal zoveel meer. Een verhaal over ontdekken, experimenteren, vriendschap, verraad en dood. Hoe gaan jongeren om met verlies en hun onomkeerbare daden? Welke zijn de gevolgen voor hun verder leven en hoe dragen ze deze last (hun geheim) . En nee, het boek is helemaal niet moraliserend en zwaar om lezen, integendeel zelfs. Het kader en de sfeer waarin alles zich afspeelt is doorspekt met alledaagse beslommeringen, soms grappig, soms ietwat saai en banaal maar wel zeer menselijk. Vooral dit laatste maakt het boek zeker de moeite om te lezen maar dan eerder als roman dan als misdaad verhaal (Bij ons in de Bib staat het boek ingedeeld onder de misdaadverhalen).