ik heb het ook al in het Goodreads review gezegd: wat dit boek zo leuk maakt is de mix van humor, aktie, emotie en vaart in de verhaallijn.
Dexter is behoorlijk dik aangezet, maar dat is helemaal niet erg. Zijn zelfspot maakt hem voor mij tot een zeer aaibaar personage. Je vergeeft hem gewoon zijn zonden en ik val als een blok voor hem.
De verhaallijn loopt heerlijk vlot, Lindsay blijft nergens te lang hangen in oeverloos gezeur als Dexter zichzelf onder de loep neemt. Lindsay's taalgebruik is naar thriller begrippen poetisch, daar moet je van houden. Persoonlijk vind ik dat verfrissend en een meerwaarde hebben. Ik lees dit boek in het Engels omdat het in het Nederlands wat moeilijk te verkrijgen bleek, dus hoe het vertaald is weet ik niet.
Voor mij in elk geval is het een genot om te lezen.