Arun Gandhi komt als twaalfjarige jongen bij zijn grootvader Mahatma Gandhi in de ashram. Hij wil meteen laten zien dat hij een sterke jongen is en loopt, samen met zijn vader en moeder, de twaalf kilometer naar de ashram. Na een paar dagen gaan zijn ouders andere familieleden bezoeken, maar Arun blijft bij zijn grootvader. Hij ging samen met zijn grootvader met de wijsheden aan de slag die beschreven staan in dit boek.

In dit boek lees je de wijsheden van een interessante persoonlijkheid en de strijd die een jongetje van 12 voert om deze wijsheden na te leven. Gaandeweg komt Arun erachter dat kleine dingetjes belangrijk zijn en zo uitmonden tot grotere dingen. Mahatma was op een gegeven moment in Londen en besluit om bij de textielarbeiders te gaan slapen. Let wel, dit zijn dezelfde arbeiders die minder werk hadden omdat Mahatma de Indiërs had geleerd hun eigen stoffen te spinnen.
De autoriteiten zagen dit niet zo zitten, maar Mahatma ging toch. Hij wilde de situatie aan de arbeiders uitleggen. Door deze stap te zetten, zagen de arbeiders wat de wereld nodig had en niet meer alleen wat ze zelf nodig hadden.
Door niet in een luxe appartement te verblijven, maar naar de arbeiders toe te gaan, heeft Mahatma op dat moment veel mensen kunnen bereiken.

In dit boek worden we meegenomen in een reis die Arun maakt met zijn grootvader. Arun vertelt over zijn eigen 'struggles' en hoe zijn grootvader hiermee om ging. Een mooie relatie tussen een grootvader en zijn kleinzoon. Toevallig is deze grootvader min of meer de 'grootvader' van een heleboel mensen, maar in dit boek worden ook de intieme momenten tussen deze twee personen beschreven. Er is een mooie wisselwerking. De ideeën die grootvader deelt met kleinzoon gelden namelijk voor alle mensen.

De lessen zijn mooi beschreven, met mooie voorbeelden en duidelijke ideeën hoe het anders kan.
Een plezierig boek om te lezen die je na laat denken over de zin van het leven en hoe het 'soms' anders kan.
[We hebben Bapuji's lessen tegenwoordig harder nodig dan ooit. De diepgewortelde woede in de wereld van vandaag zou mijn grootvader verdriet doen, maar hij zou nooit de moed verliezen. De mensheid is één grote familie. (p.13)]