Eindspel van Isa Maron.
…..was daar eindelijk het 4de deel van de Noordzeemoorden. Vol verwachting begon ik aan dit boek. Natuurlijk moet je er weer inkomen, maar dat was niet zo moeilijk. Isa Maron komt terug op de situaties uit de vorige boeken. De leraar aan de galg in Galgenveld, de verdwijning van de jongens (bv Menno) in IJskoud (ook naam van coffeebar/ijsshop in dit boek ;-)) en de schedels in de tuin van Ina Demsterwold in Ritueel.
Prachtige hoofdstukken in dit boek, die steeds een ander persoon beschrijven, wat ze meemaken (Kyra, Maud, Sarah, Vincent, Ed) en die naadloos in elkaar overlopen.
Wreed, meedogenloos, huiveringwekkend, spannend. Je wordt meegesleept in dit ongelooflijk goed geschreven boek en dan …… valt alles op z’n plaats. Het einde is onbeschrijflijk. Wat een ontknoping. Wat een wrede wereld.
Lees vooral het nawoord van Isa. Hoe gruwelijk!
Het kan hier niet afgelopen zijn. Ik kan geen afscheid nemen van Kyra, Maud, Niels, Sarah en de anderen. Zelfs overdag was ik nog bezig dit boek te verwerken.
Lezers, lees Eindspel!!!!!