...
Dit boek deed me regelmatig aan een Romcom-film denken. Zo waren de absurditeit en vooral hilariteit van Hart tegen hart erg vermakelijk, was de voorspelbaarheidsgraad vrij hoog, was er een vrij melig einde voorzien en kwamen er ook enkele ergerlijke personages aan bod. Haar moeder Adrianna bijvoorbeeld. Zij doet je echt afvragen op hoeveel manieren je iemand met woorden de grond in kan boren. Eén ding is zeker, haar persoonlijke arsenaal is uiterst omvangrijk.

De ongedwongen vriendschap tussen Tyler en Isabelle, de loyaliteit van Vicky’s broer Matt en haar vriendin/collega Madeline, de verbale kwinkslagen die Tyler en Victoria elkaar toedelen en haar sarcasme, een aantrekkingskracht die niet tegen te houden is ook al zouden ze elkaar veel liever van een trap zien vallen, meerdere gastoptredens van Coïtus Interruptus die hun plannen in de war brengen, …

De eerste helft van het boek was erg vermakelijk en verschillende scènes wisten een glimlach op mijn gezicht te toveren. Naar het einde toe begon de hilariteit echter plaats te maken voor ergernissen. In Tyler’s uitspraken en gedrag bijvoorbeeld. Niet dat hij zich naar het einde toe plots helemaal anders begon te gedragen. Nee, het viel gewoon plots veel meer op zodra de humor plaats moest maken voor romantiek.

Persoonlijk had ik het leuker gevonden als het boek vroeger was gestopt. De laatste hoofdstukken zorgden er immers voor dat het geheel een lagere beoordeling kreeg dan ik halverwege het boek had verwacht.