Cleese (of Cheese, zoals hij zelf liever zou hebben geheten) schrijft zoals je zou verwachten: met Engels slag en de nodige humor en zelfspot. Heerlijk. Soms doorbreekt Cleese de vierde muur en richt zich tot jou als lezer. Een prachtig stijlfiguur dat juist ook aan een biografie de nodige spanning geeft. Het aantal keer dat mijn aandacht verslapte is op 1 hand te tellen; ik had het boek dan ook in twee dagen uit. Tussendoor heb ik het nodige oude materiaal op internet opgezocht, fantastische om bepaalde sketches terug te zien. Zoals in die dierenwinkel met de 'dead parrot' ... hoe verzin je het, maar vooral ook de uitvoering: fantastisch.
Volgens mij is Cleese geen makkelijke man om mee samen te leven, maar in zijn professie was hij onnavolgbaar.