Pietro is scholier. In de ogen van velen de sukkel van de klas. Geen vrienden, niet stoer, gesloten en de pispaal van de bende van de klas, de Eikel. Zijn kwelgeesten laten hem nooit met rust wat uitmond in daden die Pietro tegen wil en dank moet doen. Wat hij wel heeft is een grote vriendschap met Gloria. Toevallig het mooiste meisje uit de klas, ja, van het dorp.
Graziano is een 44-jarige die naar alle begrippen knap is, er altijd goed uitziet en succes heeft met zijn muziek, die hij in bars ten gehore brengt. Succesvol daarom ook bij de vrouwen die altijd voor hem vallen. Tenminste, tot dat ene moment waarop hij de ware ziet. Een grote omwenteling in zijn bestaan die alles in zijn leven zal beïnvloeden. Weg is het gevoel van een wereld reiziger zijn. Hij neemt de beslissing om terug te gaan naar zijn geboortedorp. Hij besluit te gaan trouwen. Maar terug in het dorp verandert alles.
Pietro en Graziano vormen de hoofdpersonen, met hun leven met hoop en teleurstelling, verwachtingen en tegenslag, kansen en verdriet, ups en downs. Beide levens verbonden met familie en dorpsgenoten gaan zij hun eigen weg en ontmoeten elkaar maar een keer.
Alle gebeurtenissen leiden uiteindelijk tot verrassende ontwikkelingen.
Toch is het niet of je twee aparte verhalen door elkaar heen leest. Het knappe is dat er voldoende paralellen zijn en de hoofdpersonen zo duidelijk tot je spreken dat de dubbele verhaallijn nauwelijks opvalt en zeker niet verstoord. Het boeit, ook door de afwisseling van langere tot superkorte hoofdstukken die je dwingt tot schakelen en bijblijven.

Ammaniti beschrijft een lange periode in beider leven en alle bijbehorende gebeurtenissen op een fantastische manier. Magnifieke woordkeus en gebruik makend van de rijkheid van de taal. Prachtige zinnen verbonden met metaforische beschrijvingen en gedachten beïnvloed door stemmen van buitenaf. Het verhaal is voor de lezer een reis door het dorp en bijbehorende landschap aangevuld met de handelingen van onze hoofdpersonen. Treffend taalgebruik met goede vondsten om iets te beschrijven tot expliciete uitleg. Tegelijk vult hij niet alles in, waardoor je eigen fantasie geprikkeld wordt om eindjes te verzinnen.
Kortom, een magnifieke roman in een Italiaanse traditie waar Ammaniti samen met Paolo Giordano voor mij de boventoon voeren.