MIJN MENING OVER DE COVER:
Een prachtige afbeelding van een droevig, maar vast beradend kijkende jongen die zomaar Joseph zou kunnen zijn.

MIJN MENING OVER DE INHOUD EN KORTE SAMENVATTING:
Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De Franse componist waarover dit boek gaat heette: Joseph Boulonge (1745-1799) bijgenaamd De zwarte Mozart speelde viool, componeerde en was een befaamd schermer. Van zijn composities is slechts een derde bewaard gebleven.
Het boek bevat 4 delen: 1e: Verwachting, 2e IJdele hoop, 3e Voorbereiding en 4e Apocalyps. Nadat ik het boek uit had waren deze benamingen duidelijk.
Nadat Joseph Boulogne zwaargewond is geraakt tijdens de Franse revolutie moet zijn been geamputeerd worden wegens gangreen. Dit laat hij niet doen en zo zijn de dagen van Joseph geteld. Hij wordt verzorgd door zijn vrienden Duhamel en Lamothe.
Vanaf zijn sterfbed kijkt hij terug op zijn leven. Zijn verwachtingen en hoop. Wat is daar van uitgekomen? Welk geheim droeg zijn moeder haar hele leven met zich mee? Hoe ziet hij zijn vader en hoe was hun relatie? Waar heeft hij voor gevochten en waarom? Denkt hij met weemoed en liefde terug aan de belangrijkste vrouwen in zijn leven: Moeder Nanon, Anna die hij ziet als een oudere zus en Elisabeth die hij ook na haar onzalige dood is blijven koesteren.
Joseph is een mulat ook wel bastaard genoemd: een zoon geboren uit een blanke vader die plantage-eigenaar was en een zwarte moeder voormalige slavin. Tot zijn 10e jaar woont Joseph op de plantage om vandaaruit naar Parijs te vertrekken met zijn ouders, omdat hij daar meer kansen heeft denkt zijn vader. Hij is een zeer getalenteerde jongen zowel in de muziek als het schermen. Hij brengt het tot Chevalier. Schrijft composities waardoor de grote Mozart werd geïnspireerd en speelt zeer verdienstelijk viool. De vrouwen liggen aan zijn voeten, krijgt alle kansen en toch is hij niet gelukkig. Wordt op straat uitgescholden om zijn huidskleur en voelt zich eenzaam in een traditionele wereld. Op latere leeftijd wordt de strijd tegen slavernij steeds belangrijker voor hem. Tijdens zijn overpeinzingen speelt muziek nog steeds een grote rol tenslotte sterft hij in het bijzijn van zijn twee vrienden met zijn viool op zijn buik.
Het verhaal is boeiend, wordt in de “ik” vorm verteld en op een melodieuze manier beschreven. Ik voelde en hoorde bij wijze van spreken de muziek in iedere zin. Wel worden er nog al wat muzikale termen gebruikt die ik niet kende. Nieuws- en leergierig als ik ben heb ik deze opgezocht, maar dit is niet noodzakelijk om te genieten van deze roman. De strijd tijdens de Franse revolutie wordt realistisch weergegeven, maar voor mij soms onoverzichtelijk. De slavenopstanden op de Caraïben worden kort aangeroerd. Zijn kinder- en tienerjaren geven een goed beeld van zijn leven, omgeving en de tijd waarin hij leefde en het racisme een grote invloed had op wat je kon bereiken, wat je toekomst bepaalde. In alles werd onderscheid gemaakt: Afkomst, stand, onderdrukking, zwart en blank. De karakters worden voldoende uitgediept zodat je mensen goed leert kennen.
De auteur heeft een mooie en fijne schrijfstijl, weet woorden tot prachtige zinnen te vormen. Een van de vele zinnen die mij zeer aanspraken is: Sterven is uiteindelijk terugkeren in de moederschoot.
Deze roman is een echte aanrader zeker voor degenen die van muziek en geschiedenis houden. Is een meeslepend verhaal en voor velen toegankelijk.