Het verhaal over Four, ook wel bekend als Tobias, is allesbehalve een dik boek, maar geeft wel een helder beeld van de groei en het verleden van Tobias. Je komt veel te weten over de jongen die ervoor koos om aspiranten te trainen i.p.v. het leidersschap van Onverschrokkenheid op zich te nemen.
Zelf wist ik niet goed wanneer ik dit verhaal precies moest lezen. Ik besloot 'Het verhaal van Four' te lezen toen ik de trilogie al had uitgelezen. Achteraf gezien had ik het misschien beter na het eerste deel al kunnen doen, omdat ik nu beter begrijp wat er in het personage van Four omging.
Dankzij de vier korte verhalen: De overstapper, De aspirant, De zoon en De verrader kom je tot inzicht in wat hij allemaal heft meegemaakt om te worden hoe hij nu is, maar dit heeft ook zeker wel invloed op hoe het personage zich in de trilogie heeft ontwikkelt en doen voorkomen. Je komt zijn beweegredenen voor het kiezen van Onverschrokkenheid te weten, maar je komt ook informatie tegen over zijn thuissituatie en over hoe zijn karakter verder ontwikkelt is. Want waarom is Four nou altijd zo zelfstandig en op zichzelf gericht geweest?
Uiteraard is het niet verplicht, maar dit sort novelles vind ik altijd wel een extra bijdrage aan het hoofdverhaal, omdat het zich juist in één of meer personages verdiept en je hiermee een (nog) vollediger beeld van een personage krijgt.