Julie Cohen, opgegroeid in Amerika en nu woonachtig in Engeland. Misschien daarom weet ze zo treffend de verschillen tussen het dagelijks leven in Engeland en in Amerika, zowel Maine als Florida, te omschrijven.

De hoofdpersonen van het verhaal zijn Emily en Robbie. Robbie heeft geheugenproblemen en is bang om alles te verliezen, vooral de herinneringen, en heeft de angst dat hij niet langer in staat zal zijn om hun grote geheim te bewaren. Robbie is een echte zeeman en zeilen is een passie die hij deelt met Emily.

Cohen weet op een rake manier te omschrijven hoe Robbie zijn geheugenproblemen ervaart. Ze blijft bij termen die Robbie goed kent, door hetzelfde thema van zeilen en wind en de natuur te gebruiken.
“Het was net als de mist die je zomaar ineens besloop tot je geen hand voor ogen meer kon zien, zelfs je eigen zeilen niet. In zo’n mist moest je op je instrumenten vertrouwen bij het navigeren, niet op je zicht – maar voor deze mist had je geen instrumenten. Je zat in wateren die je kende als je broekzak, maar je had geen idee waar je was.”
Deze beschrijvingen spreken het gevoel aan, zorgen ervoor dat je de emoties van de personages begrijpt en bijna mee kunt voelen. Cohen gebruikt mooie metaforische beelden van het zeilen, de ruimte op zee en de oneindige mogelijkheden van de weg naar de horizon; een gevoel van rust en vrijheid. De manier waarop ze het leven aan zee beschrijft, zelfs de geuren, kleuren en geluiden, zijn zeer kleurrijk en beeldend. Je kunt het als lezer haast mee zien, horen en voelen.

Het boek is opgebouwd uit 5 delen en een nawoord. De opbouw van het boek is bijzonder en ook zeer goed uitgewerkt. We lezen over het leven in 2016 in Maine en door sprongen terug in de tijd lezen we over hun verleden; hun eerste ontmoeting en gebeurtenissen daarna. Het liefdesverhaal zit vol met kleine feiten en verhaaltjes en beetjes informatie, wat je dan in latere hoofdstukken terug ziet komen met een verklaring. Er zitten zo veel diepere lagen in het boek, het blijft een ontdekkingstocht. Veelvuldig dacht ik dan ook...ooh dus daarom dit of daarom dat… Tot aan het einde van het boek blijven de ontdekkingen komen, tot de uiteindelijke verklaring over het grote geheim.