Als inwoner van Twente kan ik zeggen dat de plekken en het taalgebruik herkenbaar zijn.

Het verhaal ademt een permanente droefheid uit. Hier moet wel aan voorbij gekeken worden. Het is niet wenselijk dat deze neergezette sfeer en deze streek onlosmakelijk met elkaar verbonden worden. Het is een verhaal.

De schrijfstijl is mooi. De zinnen glijden als het ware langs. Ondanks de droefheid nodigt het verhaal de lezer uit om vooral door te lezen.
Er werd toegewerkt naar een 'flitsend' einde die al met al toch een beetje mager uit de bus kwam.

Zeker de moeite waard geweest om te lezen.