Sneeuweieren is een van de beste boeken die ik in de afgelopen zeven jaar heb gelezen. Ik ben dan ook vol verwachting aan de opvolger van dit debuut begonnen: Noordgeest. Maar helaas kon ik er niet echt enthousiast over worden. Ik las het daarom nog een keer en daarna Sneeuweieren nogmaals ter vergelijking. Maar ook dat hielp niet. Verwachtte ik teveel of had het echt minder kwaliteit dan Sneeuweieren?
(.....)
Sneeuweieren is een strak gecomponeerde, zeer suggestieve, spannende psychologische roman. Die ook na meerdere malen lezen vragen blijft oproepen en tot nadenken aanzet: over wat er nu precies is gebeurd, waarom, en of de drama's die zich afspeelden voorkomen hadden kunnen worden. Wat het betekent een kind uit een andere cultuur op te voeden, wat het met mensen doet, als ze hun ambities en dromen niet uit kunnen laten komen. Het werd een boek zonder hoop aan het einde, maar wel een waar iets uit te leren viel. Het kreeg dan ook niet voor niets de Debutantenprijs in 2007!
(....)
Noordgeest daarentegen laat zien wat er gebeurt als mensen ten koste van alles en iedereen hun dromen en ambities wel waar proberen te maken. Al lijkt het einde triest, het boek geeft wel hoop, voor de volgende generatie die haar eigen weg kiest en een ander soort dromen nastreeft, waarbij andere mensen niet gebruikt worden, maar geholpen. Het verhaal is mooi rond met zoon Thomas die als hij de rondvaartboot langs ziet varen de gordijnen sluit. Toch is het allemaal wat simpeler, een echte psychologische roman is het niet geworden.
(....)
Wil je de hele recensie lezen, klik dan hier: http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2015/01/ricus-van-de-coevering-noordgeest.html: