Een voor mij onbekende schrijver heb ik in handen wanneer ik “Geen weg terug” oppak, een wat vage omslag lonkt me. De achterflap maakt me nieuwsgierig een misdaad thriller altijd spannend altijd mysterieus, hopelijk is dat dit boek ook.

Het boek geeft op de eerste bladzijde een overzicht van alle personages wie ze zijn en welke rol ze hebben. Dit boek bevat een hoop personages, wel even zoeken wie, wie is en wie welke rol speelt. Het leest in het begin hierdoor iets moeizamer, maar wanneer je meer en meer verweven bent krijg je meer inzicht in de personages.

Het boek begint spannend met het ongeluk op het Tjeukemeer daarna ben je getuigen van het begin van het opzetten van het ZBC en de tegenwerking van Tauzorg, ik raak nieuwsgierig waar het heen gaat. Maar merk ook dat het veel informatie is, zonder dat er zich echt een verhaal ontpopt.
Wanneer je de informatie leest van de schrijver van het boek, is het eerste wat ik me afvraag zou hij dit zelf hebben mee gemaakt? Zoveel tegenwerking? Is het echt zo in de zorgverzekeringswereld. Dan heersen daar echte maffia praktijken.

Na een voor mij persoonlijk wat taai begin, komt er vaart in het verhaal te zitten wanneer de politie zich buigt over het vreemde ongeval waarbij de auto het Tjeukemeer in is geraakt. Vanaf dit gedeelte wordt het voor mij interessant, nu gebeurt er iets en merk ik dat de misdaadthriller begint. Natuurlijk was de voor informatie belangrijk maar dit was taai en voor mij te langdradig.

Het boek is ingedeeld in drie gedeeltes, het voorspel, middenspel en het eindspel. Met de korte hoofdstukken welke duidelijk aangeven waar je je bevind in het verhaal, leest het verhaal prettig weg. Wanneer je na de ietwat taaie stof in het voorspel over de tegenwerking van Tauzorg, in het middenspel komt verandert het boek toch nog in een heel fijn verhaal dit is een aangename verrassing, zo zie je maar weer geef nooit te vroeg op. Popma`s leven komt naast het onderzoek onder grote druk te staan, dit en de verschillende wendingen geven het verhaal een extra twist.
Het middenspel en het eindspel zijn in een fijne vaart geschreven, hier sjees je als ware vanzelf door heen. Tijdens het epiloog krijg ik antwoorden op mijn vraagtekens en worden mijn vermoedens bevestigd.
“De ene dode na de andere en geen spoor van de daders”
Geen weg terug is een prettige misdaadroman, waarbij je toch wel even na gaat denken over de macht van de zorgverzekeraars, en hoe gemakkelijk wij ze eigenlijk volgen.

• Plot 3 ***
• Spanning 3 ****
• Leesplezier 3 ***
• Schrijfstijl 2 **
• Originaliteit 4 ****
Geen weg terug 3 sterren *** het verhaal heeft me wel aan het denken gezet
Lieve Leesgroet Moon