Tien jaar geleden liep Ridley Barnes met een dood zeventien jarig meisje in zijn armen. Hij kwam met haar uit een ondergrondse grot met een enorm gangenstelsel, genaamd Trapdoor .
Hij was onderkoeld en verward en weet niet meer wat er is gebeurd sinds hij was ingeschakeld om te helpen te zoeken naar het meisje wat al dagen was vermist.
Ridley kent het gangstelsel van zijn geliefde Trapdoor als geen ander, maar wat er precies is gebeurd met het meisje weet hij niet. Hij wil antwoorden en roept daarom de hulp in van Markus Novak.

Novak werkt voor Innocence Incorparated, een non-profit organisatie die zich inzet om onschuldige mensen die zijn veroordeeld te helpen.
Sinds Novak’s vrouw 2 jaar eerder heeft om het leven is gekomen door een brute moord, is hij niet zichzelf meer. Zijn baas is maar wat blij dat hij tijdelijk van Novak is verlost door hem naar Ridley te sturen in Indiana.
Het welkom in het koude Indiana is verre van hartelijk en iedereen wantrouwt de vreemdeling uit het warme Florida.
Aanknopingspunten zijn moeizaam te vinden, maar alles wijst erop dat het Ridley was die het meisje om het leven heeft gebracht.
Tijdens het onderzoek wordt Novak flink tegengewerkt door de lokale bevolking.
Wat is het geheim van Trapdoor? Waarom die tegenwerking? En als alles naar Ridley wijst, waarom is hier dan nooit iets mee gedaan?

‘Breng me niet in verlegenheid met die onzin’
Zo luidt de eerste zin van dit boek en zijn de laatste woorden die Novak tegen zijn vrouw zei.
Ik was meteen geboeid.
Koryta heeft een manier van schrijven die mij direct meenam in het verhaal, die mij nieuwsgierig maakte naar wat er zou gaan gebeuren.
Het is geen wilde actie of prachtige woordzinnen, maar hij vertelt het verhaal rustig zonder traag te zijn. Hij schrijft met gevoel, zonder te emotioneel te zijn.
Ik kreeg sympathie voor Novak, die het zo moeilijk heeft, maar ook voor Ridley, hij maakte mij nieuwsgierig, wat is het voor man? Wat is zijn verhaal?
De beschrijving van de personages is duidelijk, zonder al te veel uiterlijke kenmerken zodat mijn eigen fantasie kon invullen hoe ze eruit zagen.
Als lezer wordt je betrokken bij de zoektocht naar de waarheid. Wat doet een grot onder de grond met een mens? Hoe snel raak je onderkoeld? Hoe komt het dat je gaat hallucineren? Op al die vragen kwam een antwoord.
Het boek is zeker ook verrassend te noemen, want het ging niet allemaal verwacht, wat ik persoonlijk juist heel erg prettig vind.
Het zet je aan het denken en na het dichtslaan van de boek heb ik even gedacht…wat zou ik doen in het duister onder de grond?