In Blow-up wordt het verhaal verteld van amateurfotografe Saskia, die een gruwelijke misdaad vastlegt op foto en camerabeelden. In plaats van naar de politie te gaan, besluit ze echter het heft in eigen handen te nemen en op zoek te gaan naar de dader, met alle gevolgen vandien.

Belinda’s schrijfstijl is zoals altijd zeer gedetailleerd en laat niets aan de verbeelding over. Dit boek past echter eerder onder “misdaadroman” dan onder “thriller”, omdat er simpelweg bitter weinig bloed en actiescènes in voorkomen, maar dit maakt het boek niet minder goed.
Mispuntje tegen het einde van het boek is dat Maud, één van de rechercheurs in het boek, een huiszoekingsbevel klaarmaakt, terwijl dit normaal via de rechtbank gaat. Een doorwinterd lezer van misdaadromans (of kijker van misdaadseries) weet dat dit niet op één twee drie geregeld is. Hierbuiten heeft Belinda duidelijk voldoende tijd genomen om haar research te doen, wat maakt dat het verhaal zeer geloofwaardig over komt. Ook tijdens de terugblikken, die teruggaan naar de nineties, sprak Belinda haar kritische oog voor detail aan, daar waar andere auteurs dit vaak achterwege laten.

De omslag van het boek vind ik zeer passend bij het verhaal, vanwege amateurfotografe Saskia die een groot deel van het verhaal en het onderzoek bepaalt, en had dus niet beter gekozen kunnen worden.

Kortom is Blow-up dus een must-read en ik ben enorm dankbaar dat WPG Uitgevers zo gul was een exemplaar van dit boek te voorzien.