‘Eén kogel. Twee flessen.’ De zestienjarige Amina doet, vermomd als jongen, mee aan een schietwedstrijd in de schietkuil, in de hoop voldoende geld te verzamelen om naar Izman te kunnen. Als tegenstanders treft ze de Oosterse Slang en een plaatselijke bewoner. Net als ze op het punt staat de wedstrijd naar haar hand te zetten, komt er een rebel binnen en slaat de tot dan toe redelijk gemoedelijke sfeer om. De vermomde Amina en de Oosterse Slang zijn hun leven niet meer zeker.  

Alwyn Hamilton schrijft met Rebel in de woestijn meer dan een spannend, goed en boeiend verhaal. Ze beschrijft Amina’s mystieke wereld waarin haat, oorlog, wapens en vrouwendiscriminatie een grote rol spelen zo goed dat het voor eenieder begrijpelijk wordt. Middels het fantasieverhaal waarin Het Wilde Westen en Duizend-en-een-nacht elkaar treffen geeft ze de lezer de kans te reflecteren op de huidige maatschappij. Wat blijft? Een uniek verhaal vol actie waarin het thema ‘verraad’ zeer volledig uitgewerkt is.  

Wanneer Amina weet te ontsnappen uit de schietkuil, trekt ze op met de Oosterse Slang Jin. Ze keert terug naar haar oom en tante en de volgende dag wordt duidelijk dat ze gezocht wordt. Soldaten van de Gallanen trekken het dorp in en zijn op zoek naar de twee verraders. Ze trekken de woestijn in, op zoek naar een veiliger en beter leven en op zoek naar een kans de Gallanen te stoppen. Dan ontdekt Amina dat ze ‘anders’ is; een ontdekking die haar leven zal veranderen.  

Hamilton vindt in Rebel in de woestijn een prachtige balans tussen actie, romantiek, fantasie, werkelijkheid en psychologie. Op zeer natuurlijke wijze brengt ze diverse verhaalgenres samen en weet ze van haar verhaal iets speciaals te maken. Ze wisselt actievolle scènes af met humoristische passages, maar maakt ook ruimte voor emotionele en indrukwekkende gebeurtenissen: ‘Maar niet Jin, die in een ander land thuishoorde en helemaal niet in deze woestijn – althans niet genoeg om erin te sterven.’ Ook de verwerking van de fantasie-elementen worden door Hamilton vakkundig gedaan. Waar je je in het begin niet direct waant in de wereld van Amina door woorden als ‘foeza’ en ‘burak’ of ‘djinns’, zorgt de manier waarop de auteur deze begrippen in het verhaal verwerkt al snel voor een vertrouwd gevoel: de wereld van Amina klinkt plausibel.  

Maar niet alleen de verhaalopbouw boeit. Hamilton weet personages als Amina en bad guy Fazim uiterst gedetailleerd te beschrijven, waardoor ze kloppen. Fazim ademt in alles egoïsme, terwijl Amina door haar ‘gebektheid’ diverse problemen veroorzaakt. Met de typering van Amina – een sterke vrouw, die opkomt voor zichzelf – creëert Hamilton een natuurlijke mogelijkheid tot het leveren van kritiek op de maatschappij. De dingen die Amina en haar vrienden overkomen zorgen bij elke lezer voor kippenvel en een gevoel van onrecht. Hamilton geeft de gedachten en gevoelens van Amina veel ruimte en brengt daarmee psychologische diepgang aan in het verhaal.  

“Je hebt verradersogen, Bandiet.” Rebel in de woestijn blijkt al snel meer dan een goed verhaal met boeiende personages. Hamilton werkt haar thema’s verraad en angst meer dan volledig uit door alle personages er op alle vlakken mee te confronteren. Daarbij zoekt ze niet zelden de combinatie met indrukwekkende formuleringen en beschrijvingen:
Rebel in de woestijn bevat een verhaal waar dreiging, verraad en angst continu voorop staan. Een verhaal dat roept om een vervolg. Een nieuwe dageraad. Een nieuwe woestijn.