Twee jaar geleden vertaalde De Geus voor het eerst een boek van de Zweedse schrijfster, journaliste en musicalster Maria Ernestam. De oren van Buster bevatte het levensverhaal van Eva in de vorm van een dagboek. Het was een zeer onderhoudend boek, zowel humoristisch als schrijnend en spannend. Ernestam wisselde de zielenroerselen van het hoofdpersonage vlotjes af met alledaagse, al dan niet grappige gebeurtenissen. In Moord onder vrienden houdt ze dat stramien aan. De psyche van de personages, hun achtergrond en beweegreden, is prominent aanwezig. Je komt er zoetjesaan achter waarom ze doen wat ze doen. Dat mondjesmaat informatie geven is een niet te onderschatten element in de spanningsopbouw.

Moord onder vrienden brengt drie vrienden in beeld: Mari, Anna en Fredrik. Na het plotse ontslag van Mari beslissen ze om samen een nieuwe zaak te beginnen – Cleopatra’s Kam. Hun devies: wij lossen al uw problemen op! Ze denken hierbij aan hulp bij studiekeuze, belastingsaangifte, een feest voor je kennissen, een nieuwe look voor je tuin. De vraag van Anna’s mishandelde buurvrouw om haar man te vermoorden, hoort eigenlijk niet tot het takenpakket. Maar de buurvrouw is bereid veel geld te betalen, geld dat ze alle drie goed kunnen gebruiken om hun dromen waar te maken. De verleiding is groot, en de vrienden wegen in zware ethische gesprekken voor en tegen af. Terwijl ze daar volop mee bezig zijn, overlijdt het would-be slachtoffer. Anna’s buurvrouw ziet in deze plotse dood de helpende hand van Cleopatra’s Kam. Uit enthousiasme vertelt ze een goede vriend van de geweldige dienstverlening en al snel geeft de vriend aan daar eveneens gebruik van te willen maken. Mari, Anna en Fredrik hebben het elke keer moeilijk om de moord op bestelling botweg te weigeren. In elke situatie kunnen ze begrip en sympathie opbrengen voor de aanvrager van de moord. Maar wat doet deze vraag met henzelf? Zijn ze voor het doden van anderen in de wieg gelegd en hoe beïnvloedt het de relatie die ze met elkaar hebben?

Naast dit verhaal rond Cleopatra’s Kam gaat Ernestam heel erg diep in op de personages. Mari werd als kind door haar ouders verwaarloosd en draagt constant een gevoel van eenzaamheid mee. Ze is ooit echt gelukkig geweest, toen ze samen met een Ierse kunstenaar een restaurant openhield vlakbij zee. Het is bijna ziekelijk hoe de herinnering aan die tijd Mari op de been houdt.
Fredrik had een oogverblindende maar koele moeder en een vader die hem hardhandig toonde hoe een echte man zich gedraagt. Als hij niet werkt voor Cleopatra’s Kam, dan vertoeft hij in een schimmige bar waar hij zijn ziel blootlegt aan revueartieste Miranda.
Het derde lid van Cleopatra’s Kam, Anna, heeft een enorme aantrekkingskracht op mannen. Ze is een flamboyante persoonlijkheid, maar precies dat uitbundige, dat afwijkende, dat naast-de-lijntjes-lopen neemt haar dochter haar erg kwalijk. Anna’s dochter schaamt zich de ogen uit haar kop voor haar moeder terwijl Anna het verschrikkelijk vindt dat uitgerekend haar eigen dochter haar afstotelijk vindt.
Je zou verwachten dat de vrienden deze besognes met elkaar delen. Dat doen ze niet. Het verhaal wordt vanuit verschillende standpunten verteld, en daardoor ken je als lezer de geheimen die de personages voor elkaar hebben. Dit zorgt voor een grote betrokkenheid. Moord onder vrienden is dan ook een boek dat je bij de kladden grijpt en meesleept in het verhaal. Ernestam heeft op het eind nog een paar forse plotwendingen in petto en besluit met een halfopen einde: je weet wat de personages van plan zijn te gaan doen, maar intussen ken je ze en dus besef je dat het nog alle kanten op kan. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)