Dit verhaal geeft slechts een impressie van het Turkse gezinsleven. Het staat zeker niet als model, maar ik ben van mening, dat het een weergave is van hoe het zou kunnen zijn gegaan. Dit leven van de jonge Metin. Een kind van de generatie Turken.....die hun leven doorbrengen in Nederland. waar hele andere normen en waarden zijn. Waar jongeren van een andere dan Nederlandse afkomst, zich verloren voelen tussen twee culturen.

Metin.........een schuchtere jonge jongen, die zijn best doet om een goed kind van en voor zijn ouders te zijn. Met een vader, die denkt alle wijsheid in pacht te hebben, maar het recht van de man en de vader op agressieve wijze laat gelden.
We volgen Metin op zijn weg door het verwarrende leven in de Bijlmer, zijn schooljaren, zijn middelbare schooljaren. Gekenmerkt door onzekerheid, ellende, pesterijen en geweld. Totdat Kaya zijn vriend wordt, die naast hem staat en niet tegenover hem.

De schrijver weet er een rauw en ongelofelijk verhaal van te maken, waarbij ik meeleef, mee strijd en mee huil.

Met een zucht sla ik de laatste bladzijde om. Metin is een man geworden.