. Het is altijd tricky om een boek te lezen dat zo gelauwerd wordt door literatuurkenners. Het schept zulke hoge verwachtingen. In dit geval gaat het om de verhalenbundel van Diane Cook. Een prachtige hardcover, 253 pagina’s met 12 verhalen. Verhalen die allemaal heel surrealistisch zijn, maar heel leesbaar en ze gaan onder je huid zitten. Twilight zone-achtige verhalen, sommige a la Steven King maar dan meer in romanvorm gegoten. Ze hebben allemaal die twist op het normale leven zoals we het kennen. De verhalen zijn kort maar maken veel los bij de lezer, dat komt ook door de min of meer open einden. De verhalen zijn wel allemaal wel mooi afgerond maar het laat de lezer achter met een heleboel vragen. Vele levenslezen komen er in absurde weergaven in voor zoals tegen het einde van je leven heb je niks aan spullen, menselijke kameraadschap is belangrijker of doorbreek gewoontes, aanvaardt niet wat men als regel ziet. Twaalf schilderijtjes en iedereen zal er iets anders in zien. Bijzonder sterk. Het enige dat opvalt is dat ze allemaal dezelfde sfeer hebben en daar had voor mijzelf wel wat meer variatie in mogen zitten. Aan de andere kant is het wel een boek met cohesie zo en dat is wel weer bijzonder voor een verhalenbundel. Een boek voor mensen die deze schrijfster willen ontdekken en verrast willen worden, maar sommige verhalen kunnen door werken in je dromen, dus wees gewaarschuwd!