De Amerikaanse Nora Roberts is een van de meest gelezen auteurs ter wereld. Ze heeft meer dan 225 boeken geschreven. Haar eerste boek verscheen in 1981 maar pas 4 jaar later verscheen het boek dat haar doorbraak zou worden, namelijk ‘Playing the odds’. De jaren erna schreef ze één voor één bestsellers waaronder er een aantal verfilmd zijn. Ook onder het pseudoniem J.D Robb schreef ze nog een heel aantal misdaadromans. Het boek ‘De ooggetuige’ past perfect in Nora haar schrijfstijl. Romantische verhalen, warm getekende personages en omgevingen om bij weg te dromen in combinatie met de nodige spanning. Haar boeken vervelen nooit.
In ‘de ooggetuige’ neemt Nora de lezer mee in het verhaal van Elizabeth, een zestienjarig meisje dat al haar hele leven doet wat haar moeder zegt. Een keer komt ze in opstand en gaat met een vriendin naar een nachtclub waar ze twee mannen leren kennen. Een van deze mannen neemt hen mee naar zijn huis. Daar is Elizabeth getuige van de moord door de Russische maffia op haar vriendin en de man. Elizabeth kan ontsnappen en komt terecht in een getuigenbeschermingsprogramma, maar de maffia weet haar te vinden en ze moet vluchten. Twaalf jaar later is ze een specialiste geworden in het vermommen, het aannemen van andere identiteiten en is ze al vele keren verhuisd. Nu heeft ze zich gevestigd in een klein dorpje in de bergen. De plaatselijke chef van de politie, Brooks, wordt verliefd op haar. Elizabeth beantwoordt zijn liefde en wil dan ook op deze plaats blijven wonen. Ze is het vluchten beu en wil echt beginnen leven. De jonge vrouw vertelt Brooks alles wat er gebeurd is en samen bedenken ze een plan om de mannen van de maffia te laten veroordelen. Zo kunnen ze dan samen zonder angst verder leven.

Het boek is chronologisch geschreven. Dat maakt dat de verhaallijn makkelijk te volgen is. Er wordt ook geen gebruik gemaakt van moeilijke woorden waardoor je niet echt een volwassene moet zijn om het verhaal te begrijpen. Ook voor adolescenten is het een eenvoudig te lezen boek. Haar schrijfstijl is informeel. De spanning wordt afgewisseld met een gezonde dosis humor. Ze zet de personages gedetailleerd neer waardoor we ze door en door leren kennen. De vertelstijl is dan ook de alwetende verteller. Je krijgt van verschillende personages een hoop informatie, zoemt in op hun gedachten en gevoelens en komt te weten wat ze wel en niet leuk vinden. Dit zorgt ervoor dat je je goed kunt inleven in het verhaal. Je krijgt empathie voor personages en leeft enorm met ze mee of je verafschuwt ze net.
De overkoepelende thema’s zijn ‘veiligheid’ en ‘vrijheid’. Al sinds haar 16 jaar leeft het hoofdpersonage in afzondering met constante vrees voor haar leven. Ze zoekt haar veiligheid door ondergedoken te leven maar boet hierbij haar vrijheid in. Wanneer ze verliefd wordt wil ze zich echter settelen en eindelijk een vrij leven leiden waarin ze niet steeds op de vlucht moet. Ook de sociale aspecten in haar leven spelen een belangrijke rol in het boek. Door zich jarenlang af te zonderen mist Elizabeth een groot aantal sociale vaardigheden. Dit leidt vaak tot komische situaties. Toch weet ze door haar hoge intelligentie goed te verbergen dat ze sociaal zo onzeker is. Al deze thema’s komen duidelijk aan bod maar Roberts overdrijft er niet in waardoor het heel realistisch blijft.

Ik vond het een heel goed boek. Het leest als een trein. Door haar makkelijke en hedendaagse schrijfstijl word je als lezer vanaf de eerste bladzijde meegezogen in het verhaal en het is daarom heel moeilijk om weg te leggen. Door een opeenvolging van kleine gebeurtenissen had ik steeds de wil om verder te lezen en verveelde het nooit. ‘De ooggetuige’ is zeker een aanrader voor iedereen!