In 2011 klimmen Mats Strandberg en Sara B. Elfgren in de pen om als schrijversduo het eerste deel van de Engelsfors-trilogie uit te brengen: De cirkel. In deze YA-thriller combineren ze op prachtige wijze diverse actuele, herkenbare thema’s met een fantasierijk verhaal. Op die manier ontstaat een spannend verhaal dat vanaf het begin al roept om een vervolg!

In het stadje Engelsfors pleegt Elias op gruwelijke wijze zelfmoord. Al snel komen zes meiden van zijn school erachter dat ze bovennatuurlijke krachten hebben. Anna-Karin, Minoo, Rebecka, Linnéa, Vanessa en Ida zullen moeten samenwerken, zonder dat ze echt vriendinnen zijn. Alleen samen kunnen ze antwoorden vinden op hun vragen en strijden tegen het Kwaad. Maar dan beëindigt een van de meiden haar leven. Zijn de overige vijf meiden wel veilig? Was het wel zelfmoord? Een zoektocht naar antwoorden begint.

Strandberg en Elfgren introduceren in hun verhaal zes verschillende meiden. Elke keer kijk je met iemand anders mee en dat maakt het boek zowel interessant als verwarrend. Door de snelle wisselingen is het af en toe ingewikkeld te volgen wat bij wie hoort. Wie is het vriendinnetje van Elias? Wie wil er zelfmoord plegen? Wie heeft dat pestverleden? Je wordt door deze personagewisselingen min of meer verplicht het verhaal aandachtig te lezen; even wegdromen is cruciaal. Tegelijkertijd maken al die personages het verhaal interessant. Elk meisje heeft haar eigen problemen, allemaal even herkenbaar. Strandberg en Elfgren zetten de personages realistisch weer, waardoor je de meiden vanaf het begin in je hart sluit of verafschuwt. Het pestverleden van Anna-Karin, de slechte thuissituatie van Vanessa en de angst van Minnoo; alles kan in je omgeving gebeuren. Mooie beschrijvingen en gedachten als “Ik houd ermee op, denkt ze. Ik houd er mee op. Binnenkort. Ik zweer het. Maar diep van binnen weet ze niet of ze dat wel kan” geven door de herkenbaarheid de personages extra diepgang mee.

“De combinatie van Vanessa, Ida, Linnéa en Anna-Karin is net een mijnenveld, en Rebecka is de enige die kan voorkomen dat alles ontploft.” Dit gegeven zegt al genoeg: De cirkel zit vol actie en spanning. Vanaf de dood van Elias lijken de meiden geen rust meer te krijgen en dit verergert alleen nog maar op het moment dat hun speciale krachten duidelijk worden. Elfgren en Strandberg laten de heksen van het één in het andere probleem terechtkomen. Zelfmoordacties, onverwachte daders, mysterieuze personages en vreemde gebeurtenissen maken het verhaal extra interessant. Na de dood van het eerste meisje ontstaat de vraag: wie is de volgende? Het antwoord wordt uitgesteld. Daarbij weet je niet meer dan wat de personages je vertellen. Wat is waar en wat niet? Wie kun je vertrouwen? Het schrijversduo creëert op deze manier een ware thriller.

“Welkom, Gij Uitverkorene” in De cirkel wordt fantasie met realiteit gecombineerd. Veel hedendaagse problemen worden afgewisseld met bizarre gebeurtenissen. Zo gebruikt Anna-Karin alcohol om te ontsnappen aan haar verdriet, heeft Rebecka een eetstoornis, heeft Vanessa een verschrikkelijke stiefvader en wil Minoo een relatie met haar docent. Iedereen herkent wel een van de problemen van de meisjes. Daarbij grijpen de schrijvers gelukkig de kans morele zaken als “mag je doden” bespreekbaar te maken. Het verhaal vindt hier zijn diepgang.
Anderzijds kan Ida zweven, kan Vanessa onzichtbaar worden en blijkt het mogelijk te kunnen wisselen van gedaante; fantasie alom dus. Helaas gaat het auteursduo hier wat te ver. Het ritueel rondom het waarheidsserum komt té ongeloofwaardig over en de gedachtegangen bij de zoektocht naar de “dader” lijken wat vergezocht. Toch weet het duo door de combinatie van de fantasiewereld en de gewone wereld het onbegrijpelijke begrijpbaar en toegankelijk te maken.

De cirkel bevat een prachtig verhaal waarin de realistische wereld en de fantasiewereld op prima wijze in elkaar geschoven zijn. Via bloedstollende slotscènes neemt het schrijversduo je mee naar het einde van het eerste deel en volgt een aanloop naar het vervolg. Het duo laat je achter: voldaan en honger. De cirkel smaakt naar meer. “‘Nee’ antwoordt ze. ‘Ze zijn waar ze moeten zijn.’ Ze pakt Linnéa’s hand en voegt eraan toe: ‘En wij ook.”