Deze trilogie is een grote rollercoaster. Er gebeurt weer van alles en het boek leest lekker weg. Soms zijn er wat stukken waarin het leestempo wat lager ligt, maar je voelt wel de spanningsopbouw. Koningin is een waardige afsluiter van deze geweldige trilogie.
Kitty staat weer midden in de oorlog. Ze is de spreekbuis van de rebellen, maar ze zou een grotere rol in alles willen dan ze heeft. Dit zorgt ervoor dat Kitty vaak dingen ondoordacht doet en anderen (maar vooral zichzelf) in de problemen brengt. Dit tot grote ergernis van Knox. Dan heb je ook nog Benjy, haar grote liefde die ze heeft terug gevonden. Maar, zullen zij elkaar ook weer terug vinden, of is er te veel gebeurt?
Daarnaast maakt Kitty zich grote zorgen om Lila en Greyson. Zij zijn in handen gevallen van de man die beweerd Daxton te zijn. Het is niet duidelijk wat deze man nu allemaal van plan is, hoe gestoord hij is en vooral: hoe dom. De rebellen zetten alles op alles om deze man uit te schakelen, maar tegelijkertijd moeten zij op hun hoede zijn. Lila en Greyson moeten namelijk niet ten prooi vallen aan de woede van Daxton. Kitty heeft net haar nichtje en broertje in hen gevonden en zij zet er alles op alles op om hen te beschermen. Kitty’s beschermende aard wil alleen wel af en toe ervoor zorgen dat zij zichzelf en anderen in de problemen brengt.
Los daarvan, probeert de moeder van Lila roet in het eten te gooien. Deze dame handelt puur vanuit haar moeder instinct, wat niet altijd even handig is. De Blackcoats dreigen daardoor uit elkaar te vallen. Knox leidt namelijk een deel van de rebellen, maar deze mevrouw ook. Kitty en Knox worden dus ook gedwongen om een eigen operatie op te zetten, zonder dat Lila’s moeder daarvan op de hoogte is. Maar laat precies deze missie een game changer worden…
Dan heb je Benjy nog, Kitty’s grote (jeugd)liefde. Houdt hun relatie wel stand? Kitty is namelijk letterlijk en figuurlijk een ander mens nu, en Knox laat haar ook niet helemaal koud. Wie is Kitty nu, en wie zal zij worden? Bestaat de oude Kitty nog? Kan zij überhaupt nog wel bestaan? Wat is haar plek in deze wereld, in de Heart familie en in deze oorlog? Dit zijn allemaal vragen die regelmatig door het hoofd van Kitty spoken.
Je ziet echt de veranderingen en de groei die Kitty door heeft gemaakt. Alhoewel ze af en toe echt nog te impulsief handelt en je haar nog steeds af en toe een mep wilt verkopen, merk je wel dat ze niet meer zo onzeker, naif en bang is zoals in deel een. Ze durft zelf keuzes te maken, een mening te vormen en deze te uiten.
Ook zie je dat Kitty meer gevoel krijgt voor strategieën en oorzaak-gevolg steeds beter in gaat zien. Ondanks dat ze af en toe toch een situatie verkeerd inschat, maar dat maakt haar personage alleen maar menselijk. Zij is echt niet de perfecte held die alles in een keer goed voor elkaar krijgt. Nee, soms lopen plannen finaal mis. Kitty huilt, staat op, denkt na en vecht terug. Zij is echt een held zonder cape.
Dit is een korte recensie, omdat ik gewoon niet te veel wil spoileren. Een ding is zeker: deze trilogie verdiend echt meer liefde en bekendheid dan dat deze nu krijgt. Het is geen uniek concept, maar Aimée Carter zorgt er met haar schrijfstijl wel voor dat je in het boek wordt gezogen. Ik heb een paar keer vloekend op de bank gezeten en wilde de boeken door de kamer gooien.
Dan weet je dat het echt een goed verhaal is.