De dochters van Mulan
Het boek de dochters van Mulan, geschreven door Bettine Vriesekoop, is op een beschouwende manier geschreven.
De schrijfster is in haar jeugd als top tafeltennisster veel in China geweest en heeft daar misschien de fascinatie voor de Chinese vrouw aan over gehouden. Ze heeft ze nog in levende lijve gezien, maar het waren toen echt de nadagen van de allerlaatste vrouwen met afgebonden voetjes.
Vriesekoop is als China correspondent daarna ook nog veel met China verbonden geweest en heeft de samenleving daar zien veranderen. In haar boek probeert ze door, met behulp van een tolk vrouwen uit verschillende lagen van de bevolking en met uiteenlopende beroepen, te interviewen inzicht te krijgen in de plaats van de vrouw in de huidige Chinese maatschappij.
De een kind politiek van weleer heeft voor een mannen overschot gezorgd. Daar komt bij dat de meisjes nu meer kans hebben op een goede opleiding. Daarna zijn ze, in de ogen van de meestal verwende jongens, te oud voor een goed huwelijk.
Het mooie van Vriesekoops boek vind ik dat ze een vertaalslag maakt naar haar leven als topsporter en deze jonge vrouwen die voor de maatschappelijke ladder voor goud gaan: “ Haar vrouwelijkheid en sexualiteit aan gruzelementen getraind om de beste te kunnen worden. Keuze vrijheid was voor haar net zo vreemd als voor de hedendaagse Chinese meisjes die afhankelijk zijn van internet of traditionele koppelarij om aan de man te komen”.
Ik vind de materie die Vriesekoop beschrijft best interessant, maar de manier waarop het geschreven is kan mij helaas niet boeien.