Wat in dit boek opvalt is dat de auteur er veel aan gelegen is om Finland en de Finnen door de lezer te laten zien door de ogen van een buitenlander in dit geval door de ogen de Amerikaan, Joe Chayefski. Zoals de auteur denkt dat de Amerikaan de Fin ziet.

Een indrukwekkend verhaal over het uit elkaar vallen van een familie die elkaar al niet kent om maar mee te beginnen. Hoe kan zo'n familie dan weer tot elkaar komen en willen ze dat wel allemaal?
Ze willen elkaar uiteindelijk wel leren kennen maar blijven in hun eigen bewustzijn hangen en komen op die manier niet vooruit. Ze denken meestal wat ze willen doen en praten over elkaar maar niet met elkaar.
Het is ook een psychologisch kijkje in een toekomst waar je niet vrolijker van zult worden. Zowel social media en het gebruik van verslavende middelen spelen een nog grotere rol in het leven. De mens is nog minder dan nu zoals hij lijkt te zijn. Niet alleen maar iemand die presteert in een maatschappij die dat van hem verlangt, maar ook iemand die gevoelens heeft en daar niet meer goed mee om kan gaan. De toekomst. 'Ze weten niet wat ze doen'!

De gebeurtenissen en de hoofdpersonen in dit boek worden bijzonder uitgebreid beschreven.
Niet alleen door wat ze doen, maar vooral wat ze denken leert de lezer hen kennen.
Laat je vooral niet afschrikken door de soms enorm langdradige vertellingen over het een of ander, of een gedachte van iemand, het heeft zeker een doel. Ook het geloof komt aan de orde. Naar mijn mening zou het met wat minder woorden kunnen.
De lezer wordt keer op keer mee terug genomen naar de tijd waarin men in Finland leefde om daarna weer terug te keren naar de tijd in Baltimore. Wat een verschil in levensstijl is dat.
Het is niet aan te raden om het boek langere tijd weg te leggen. Zolang je leest blijf je gevangen door dit verhaal over Joe, Alina en Samuel.