Bij het zien van de schitterende cover verwacht je een dagboek en briefwisseling van een (oud) militair met zijn familie te lezen. Deels is het ook zo.
Je leert de opa van de auteur kennen, uit wat voor nest hij komt en wat zijn beweegredenen zijn om zich vrijwillig aan te melden als oorlogsvrijwilliger om Indië te bevrijden.
De reis naar Indië en ervoor, het besluit van Evert-Jan om naar Indië te gaan, hoe dat ging, is een verhaal van hoop en een jongensdroom om 'onze' landgenoten te redden. Pas in Indië krijgt het verhaal een hele andere toon. Ondanks dat Evert-Jan dol is op het land, ziet hij afschuwelijke dingen en maakt hij dingen mee waarover hij later nooit over zal praten omdat ze te gruwelijk voor woorden zijn. Ook krijgt hij op persoonlijk vlak het een en ander te verduren, neemt hij moeilijke keuzes omdat hij op dat moment denkt dat dat het beste is.
Het is mooi om te lezen hoe de auteur erop kwam om het boek te schrijven en zelfs deels in zijn opa's voetsporen heeft gestaan door naar de plaatsen te gaan waar zijn opa zo dol op was. Je kan merken dat hij heel veel onderzoekswerk heeft verricht door de verhalen van tijdgenoten van zijn opa en de verhalen van zijn familie, die zijn opa vroeger hebben gekend, erin heeft geweefd. Dat hij veel heeft nagecheckt, waardoor je een heel goed beeld krijgt van wat er toen in Indië is gebeurd. Ondanks dat Evert-Jan zijn opa is/was, durft hij kritisch te zijn door zich af te vragen of zijn opa wel echt een held was of toch misschien een moordenaar was, of hij ook heeft meegedaan met onnodig moorden en dingen innemen die hem niet toebehoorden. Hij heeft er geen een mooi, spannend jongensboek van gemaakt, maar de realiteit beschreven van hoe het er echt aan toe ging. Tevens lees je hoe de Nederlandse regering in die tijd omging met de militairen en de bewoners van Indië.
Ondanks dat het een verhaal is met gruwelijkheden, moet je soms lachen zoals om een bepaalde jeugdherinnering van de auteur met zijn opa.
De foto's maken het boek compleet, je krijgt een beter beeld van hoe Evert-Jan eruit zag en wat hij heeft gezien. Even een tip, bekijk de foto's niet voor het slapen gaan of als je gaat eten, want sommige foto's komen schokkend (zacht uitgedrukt) over.
Minpuntje is dat de noten achter in het boek staan in plaats van onderaan de bewuste bladzijdes.
Kortom, als je geïnteresseerd bent in verhalen over de koloniale oorlog, dan is dit boek zeker een aanrader.

Lees vaerder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/09/tabe-java-tabe-indie-ronald-nijboer.html