Paaz is een luchtig geschreven autobiografisch boek, met veel leed tussen de regels door. Ik vroeg me regelmatig af hoe patiënten na verloop van tijd weer "gezond" deze afdeling kunnen verlaten om zich weer gelukkig (of wat daar voor doorgaat) te voelen in de boze, harde buitenwereld. Maar dat schijnt toch te lukken.