De jongens wachten op de onthoofding .... Dit als eerste zin van het verhaal. Het heeft je direct in zijn macht.
Gwendolyn Bloom is een zeventienjarige wereldbewoonster. Ze spreekt vele talen van Frans tot Russisch en van Spaans tot Arabisch. Haar (stief)vader is dan ook een diplomaat waardoor ze in al deze en meerdere landen heeft gewoond. Wanneer haar vader opeens spoorloos verdwijnt ontdekt ze dat toch niet alles is wat haar gezegd werd. Ze komt tot de schokkende ontdekking dat haar vader een spion is van de CIA . Daar denken ze dat hij overlopen is. Gwen ontdekt een gecodeerd bericht en besluit zelf op onderzoek uit te gaan. Deze zoektocht voert haar naar de keiharde maffia in Parijs,Berlijn en Praag. Meedogenloosheid is het enige wat haar en haar vader kan redden .

Wanneer je het boek in handen krijgt word je aandacht al getrokken. De prachtige kaft maar ook de verwondering wanneer je de blauwe letters ziet op de bladzijden .
Vanaf zin 1 heeft het verhaal me in zijn macht. Voor mij is het wel een andere schrijfstijl dan normaal. Het taalgebruik is zeer direct,kort ,krachtig en zonder tierelantijntjes, zoals het verhaal ook is. Maar ook door gebruik te maken van dit taalgebruik wordt de wereld waarmee Gwen kennismaakt mooi opgebouwd met oog voor detail en herinnering.
De overgang van een "gewoon" tienermeisje naar een meedogenloze meid beleef je stap per stap . Het is dan ook vanuit haar perspectief dat we het verhaal volgen.
Hoe verder je leest hoe meer het taalgebruik aansluit bij de wereld waarin ze terecht komt. De hardheid die ze moet leren om haar hoofd boven water te houden. Ze leert geen gevechtssport maar krav maga : de kunst van het straatvechten (doden of gedood worden) Elke keer als ik dacht dat het niet erger kon worden werd ik weer een trapje hoger gebracht in de gruwelijkheden van de onderwereld. Elke keer de spanning en het besef dat dit ook werkelijk gebeurd liet me steeds maar weer verder lezen.
Als je van eindeloze spanning houdt is dit een meega aanrader om te lezen!