Ik heb niet veel aan te vullen op de reactie van Diana. De pijn en leegte die de moeder beschrijft zijn invoelbaar. Het lijkt inderdaad alsof het een autobiografisch verhaal is. Overigens is er in Frankrijk nog enige heibel ontstaan omdat een collega auteur, die zelf haar kind had verloren en dit als 'ervaringsdeskundige' had verwerkt in een roman, Darieussecq er van beschuldigde er met 'haar' thema vandoor te zijn gegaan.
Verder vond ik de zinsopbouw en de woordkeuze erg mooi, waarbij lijkt me een compliment zeker ook op zijn plaats is voor de vertaalster van dit boek (Mirjam de Veth).