De titel “Waar engelen schromen te gaan” komt uit een gedicht van Alexander Pope en is eigenlijk een gedeelte van de uitdrukking ‘Fools rush in where angels fear to tread’. Stommelingen stormen binnen, waar engelen voorzichtig zijn. De stommelingen zijn de Engelsen. Zij denken een land ‘binnen te stormen’ waar de normen en waarden totaal anders zijn dan in Engeland. Ze willen alles doen zoals ze dat gewend zijn, zonder na te denken.
De titel bevat ook een wijze les, namelijk leer eerst wat over een andere cultuur om die te kennen, en wat te bereiken in zo’n cultuur.

Het centrale thema van “Waar engelen schromen te gaan” is het verschil tussen de kracht van de schandalige, zielige en gewelddadige Gino, en de precieze en geesteloze kracht van de Engelsen. Dus het thema kan je opvatten als de verhouding van mensen uit verschillende culturen onderling.Twee werelden in conflict: een puriteins en hypocriet New England/ Sawston en Europa in het algemeen en het oude en fascinerende Italië in het bijzonder.
Bovendien is er de onrustige relatie tussen schoonheid en moraliteit.

Forster behandelt dit thema op een cynische en soms hilarische manier. Het zou een roman van Henry James kunnen zijn.