Het boek Wraakgodin begint met een proloog. Hierin wordt direct duidelijk met wat voor persoonlijkheid je als hoofdpersoon te maken krijgt. Al vrij snel daarna begint de spanning in het verhaal, dit houdt het hele boek aan. Alle gruwelijk heden worden goed omschreven. Mijn inziens niet echt vergelijkbaar met Stieg Larsson en Karin Slaughter, maar zeker in de buurt komend.
Blum heeft nogal wat meegemaakt in haar jonge leventje. Dit speelt een grote rol in haar volwassen leven. Een personage kil, afstandelijk, berekend, onpersoonlijk en genadeloos is. Al haar grote liefde Mark bij een hit-and-run om het leven komt, gaat bij Blum de knop om. Ongenadeloos gaat zij op jacht naar de moordenaars. De auteur neemt in je korte hoofdstukken mee in zijn verhaal. Zijn schrijfstijl is staccato en soms enigszins poëtisch. Hierdoor vond ik het helaas erg moeilijk om in het verhaal te komen en was mijn leesplezier enigszins gereduceerd. Het verhaal daarentegen is wel goed.