Jennifer L. Armentrout heeft mij niet teleurgesteld. Door dit prachtige verhaal werd ik weer even terug geslingerd naar mijn eigen examenjaar en de heftige verliefdheid die ik op die leeftijd voelde. In tegenstelling tot mijn jeugd, is die van Mallory en Rider niet gelukkig geweest. Ze zijn beide opgegroeid in pleeggezinnen en hebben het nodige voor de kiezen gehad qua verwaarlozing en mishandeling. Hierdoor vond ik het verhaal best heftig voor een Young Adult.
Tegelijkertijd gaf deze informatie het boek ook de nodige diepgang, waardoor ik geboeid bleef tot het einde. Ik besefte dat dit tegenwoordig misschien wel de realiteit is, hoe erg ik dat ook vind. Ik was compleet verpletterd aan het eind, maar tegelijk ook heel hoopvol. Net als Mallory geloof ik in het goede in mensen. Natuurlijk weet ik wel dat er ook slechte mensen bestaan die hele slechte dingen doen. Maar ik blijf geloven dat het merendeel van de mensheid goed is en goed doet.
Dat is ook wat uit dit boek sprak: hoop en vertrouwen. Maar ook vooroordelen. Niet alleen in het boek, maar ook bij mijzelf. In het begin van het boek betrapte ik mezelf erop dat ik dacht dat Hector slecht was en dat hij de oorzaak was van een aantal problemen. Maar dit bleek helemaal niet zo te zijn en hij bleek zelfs zachtaardiger te zijn dan hij in eerste instantie overkomt. Dit zette mij ook weer aan het denken. Hoezeer ik ook in de goedheid van mensen geloof, we blijken allemaal toch vooroordelen te hebben.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik meer van Jennifer L. Armentrout ga lezen. Ze heeft een hele fijne vertelstijl, waardoor je door het boek vliegt. Wat voor mij echt een minpunt is, is dat er nog te veel taal- en spelfouten in het boek staan, waardoor ik een punt aftrek in mijn beoordeling. Toch komt Het probleem met voor altijd dan nog uit op 4****.