Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Het boek heet "Alle namen", maar de enige met een naam is meneer José. De anderen heten: archivaris, de souschef, de buurvrouw links, dingetje etc. Apart. Ook bijzonder is Saramago's schrijfstijl: De bladspiegel is propvol, hij gebruikt nauwelijks interpunctie: alleen punten en komma's. Dat maakt het in het begin lastig om erin te komen maar het dwingt je wel tot aandachtig lezen, vind ik.
Als je er dan aan gewend bent, is het een bijzonder boek, prachtige beschrijvingen van het Archief, de bureaucratie en hiërarchie die er heerst. (Bijvoorbeeld wanneer hij een uurtje eerder vrij wil of de volgorde waarin de werknemers komen en gaan). Ook de beschrijving van de Begraafplaats: indrukwekkend!
Het leven van meneer José verandert compleet door de zoektocht: hij zoekt mensen op, hij vervalst papieren, heeft gesprekken met het plafond(!), hij breekt in bij een school. Ik kreeg ook het gevoel dat hij opleefde, bijvoorbeeld bij de bezoekjes aan de mevrouw van de begane grond rechts. Hij bedenkt ook ergens dat hij graag wil dat de zoektocht lang duurt omdat wij in wezen wel weten dat een vondst haar ware betekenis ontleent aan de zoektocht en dat men ver moet gaan om wat dichtbij is te bereiken
Er is alleen iets wat ik niet goed begreep en dat is het gedrag van de Archivaris. Het blijkt dat hij het gedrag van meneer José al die tijd heeft gevolgd en aan het slot zelfs zijn medeplichtige wordt, meewerkt aan het vervalsen van de persoonskaart van de vrouw zonder vermelding van haar sterfdatum?
Als iemand me dit een keer kan verduidelijken, hou ik me aanbevolen.