Muhammad Ali de beste bokser allertijden of ‘The Greatest’ zoals hij zichzelf destijds kroonde. Die titel gaf hij zichzelf omdat hij 3 maal het wereldkampioenschap veroverde èn omdat hij tijdens regeerperiodes als kampioen, nooit sterke uitdagers uit de weg ging. Daarnaast had hij een eigen stijl van boksen, al was hijzelf daar niet mee bezig: “Ik dacht niet. Het gebeurde gewoon.”
Zijn strijd in de ring komt weinig aan bod in het boek van Hauser. In ‘Muhammad Ali; zijn leven zijn strijd’ gaat het vooral om zijn strijd buiten de ring. In eerste plaats is het zijn strijd tegen de positie van de zwarte bevolking in Amerika in de jaren zestig. Een bevolkingsgroep die wordt onderdrukt en alleen omhoog kan komen met behulp van de blanken. Ali, een man van het volk, laat hun beseffen dat gelijkheid tussen mensen rechtvaardig en eerlijk is en dat je je ambities hoger moet gaan leggen en niet moet wachten dat iemand anders je een kans geeft. Daarnaast toont Ali dat principes ertoe doen. Zo bekeert hij zich in de jaren zestig tot het islam en weigert hij deel te nemen aan de oorlog in Vietnam: “I ain’t got no quarrel with the Vietcong”, laat hij de wereld weten. Het kost hem wel een schorsing en zijn wereldtitel, maar Ali blijft zijn principes trouw.
De tweede strijd die Ali moet voeren is de strijd tegen de ziekte van Parkinson. Hoewel hijzelf vele rake stoten heeft uitgedeeld, heeft Ali ook zelf vele harde klappen op zijn hoofd gehad. De ziekte openbaart zich in eerste instantie met af en toe moeilijk praten maar slaat in de jaren negentig ongenadig toe. Dankzij of ondanks deze ziekte is hij inmiddels een internationale knuffelbeer geworden en het zorgt ervoor dat Ali ondanks zijn verder aftakeling veel in het openbaar blijft optreden.
Hauser heeft in dit boek getracht zichtbaar te maken hoe belangrijk Ali buiten de ring was voor de emancipatie van de zwarte bevolking van Amerika. Voor een blanke Europeaan geboren in de jaren zestig, blijft het toch erg lastig voor te stellen hoe een zwarte man moest leven in de jaren zestig , waardoor deze strijd van Ali toch een verhaal op afstand blijft. Wat wel blijft hangen is de magie die om Mohammad Ali hing; hij opende deuren die anders dicht bleven maar belangrijker nog; mensen kregen meer kracht en werden blij nadat ze Ali hadden ontmoet.