Er verschijnen regelmatig romans over dementie. De voorbije jaren las ik onder meer Still Alice (Lisa Genova), Elizabeth is missing (Emma Healy) en Boek voor mijn dochters (Rowan Coleman). In deze boeken wordt dementie vanuit het perspectief van een fictieve hoofdpersoon gezien. Het verlies van controle en de verwardheid worden tegen de normaliteit van de levens rondom de hoofdpersoon geplaatst, wat een bevreemdend en enigszins angstaanjagend beeld van een nieuwe werkelijkheid oplevert. In Ik leef in een wereld die ik niet ken wordt de thematiek bekeken vanuit het standpunt van de dochter van een dementerende ouder. Marjolijn Markus (1961) schrijft over haar eigen ervaringen met haar vader en over haar strijd om hem een waardig bestaan te geven.

Marjolijn Markus heeft een toegankelijk verhaal geschreven waarin moeilijke situaties niet ontweken worden, zonder daarbij voorbij te gaan aan de mooie herinneringen en de liefdevolle band met haar vader. Haar dubbele rol als dochter én mantelzorger levert een genuanceerd verhaal op dat mensen die met dementie in aanraking komen een hart onder de riem kan steken.

Mijn volledige recensie lees je hier: https://www.hebban.nl/spot/smakelijk-lezen/nieuws/mantelzorg-en-dementie-ik-leef-in-een-wereld-die-ik-niet-ken-marjolijn-markus