Vaak heb je dat een verhaal alle elementen bevat om een prachtroman te worden, maar door de auteur zijn moeizame schrijfstijl en gebrek aan kennis en achtergrond, gaat het mooie verhaal de mist in.
Bij dit boek heb ik juist het omgekeerde; de auteur dompelt je helemaal in de sfeer van het Romeinse Pompeii in het jaar 62. Het is genieten van de prachtige omschrijvingen van de klederdracht, architectuur, eetgewoonten...
Je waant jezelf in het warme, stoffige Pompeii.
Jammer genoeg is het verhaal zelf zwak opgebouwd en nogal voorspelbaar. Ook de woordkeuze kan soms beter. (ipv make-up bijvoorbeeld schoonheids pommades, ipv mascara bijvoorbeeld khol)
Ook de omschrijving als historische thriller is niet helemaal op zijn plaats, wel historische misdaadroman.
Als boek voor young adults is het wel geslaagd, een vlot leesbaar verhaal in een mooi en correct historisch kader.