Ik kreeg vandaag een exemplaar van Het Voorgesprek, de nieuwe roman van Simon Hammelburg.
In de eerste, lovende recensie staat: “Met Het Voorgesprek levert Simon Hammelburg een hilarische sleutelroman af die men met een continue glimlach leest. Een tragikomedie met een knipoog naar een veranderende maatschappij, omgangsvormen en een nieuwe generatie journalisten.”
Dat is absoluut juist. De humor schittert vanwege de herkenbaarheid en een scherpe blik op de wijze waarop wij ons laten informeren en amuseren. De grofheid waarmee wij dagelijks steeds frequenter te maken hebben wordt dermate verfijnd en met humor verhaald dat de onbehoorlijke, maatschappelijke realiteit schrijnend zichtbaar wordt en ons een (lach)spiegel voorhoudt. Doorgaans wordt dit door populisten verwoord. Nu eens op een beschaafde manier.
Op de achterkant van de kaft staat: “Het Voorgesprek is een heerlijk boek voor iedereen, maar vooral voor het journaille en de studenten en docenten aan de Academies voor Journalistiek en Voorlichting.” Daarin kan ik mij wederom volledig vinden. Het Voorgesprek is meer dan een (zeer geslaagd) grapje van deze auteur, die bekend staat om zijn bijzondere, indringende standaardwerken (Van Binnen is alles stuk - Herinneringen van vernielde generaties). Dit boek biedt naast 24 karaats vermaak, stof tot nadenken.