Een tweeëntwintig jarig meisje vertrekt naar New York voor een nieuwe start. Haar alledaagse, provinciale leven ligt als een zware deken op haar en dat zorgt voor een druk op haar, het ligt niet alleen aan de benauwde zomer van 2006.
Tess ervaart haar vertrek als een geboorte, een nieuw leven voor haar.

'Laten we zeggen dat ik eind juni 2006 ben geboren, toen ik om zeven uur 's morgens bij cirkelende, opgaande zon de George Washingtonbrug over reed onder een hemel die aan de randen fel oplichtte, voordat de uitlaatgassen opstegen, voordat de hitte alles blokkeerde, raampjes omlaag, met op de radio keihard een onmogelijk hoopvol popnummer, open, open, open.'

Tess huurt een kamer in Brooklyn en het lukt haar om een baan te vinden bij een befaamd restaurant in Manhattan. Als meisje van het platteland is ze niet opgewassen tegen de luidruchtige New Yorkers met hun bandeloze manier van leven.

Ze is inmiddels assistent-kelner en is haar smaak aan het ontwikkelen. Ze leert over het herkennen van zuur, zoet, bitter en zout. Al snel komt ze er achter dat er net zoals in het dagelijks leven nog meer smaken zijn dan deze vier en leert de umami-smaak herkennen die veroorzaakt wordt door L-Glutamine.
Tess laat je meeleven met de personages in dit verhaal. Het is chaotisch, fascinerend en slopend maar het is het horecaleven waarin ze belandt is en het is háár leven. Langzaam maar zeker wordt het verhaal opgebouwd zodat je het gevoel krijgt mee te kijken over de schouders van deze hoofdpersoon en verbaas je jezelf over al hetgeen ze al geleerd heeft.
Ze leert niet alleen over champagne, oesters en omgangsvormen maar ook over hoe mensen met elkaar omgaan. Ze groeit als mens.

Het is duidelijk dat de auteur kennis heeft van de rangorde van de wijnen en de gerechten die gepresenteerd worden. Ze heeft zich geïnformeerd, meningen kunnen natuurlijk verschillen over deze rangorde maar feit blijft dat blijkt dat ze weet waar ze het over heeft.

Na sluitingstijd begint het nachtleven in de grote stad en ze krijgt de smaak te pakken van het leven in New York, wordt verliefd op een knappe jongeman en groeit verder in haar jonge leven.
Een oudere collega die door Tess gezien wordt als haar reddingsboei in deze warrige horecawereld blijkt niet te zijn voor wie ze haar hield.

In dit verhaal kun je de overvloedige metaforen niet wegdenken, het zou minder pakken dan het nu doet. Alles wat geschreven wordt over eten en drinken hoort in het verhaal en maakt het tot een geheel.
Doordat de zintuigen tijdens het lezen geprikkeld worden en je nieuwsgierigheid naar het verdere leven van Tess aangewakkerd wordt, blijf je lekker verder lezen en geniet je van de bijzondere schrijfstijl van Stephanie Danler.

Dit is een verhaal over het leven. Van jong volwassen meisje tot volwassene die een kijkje heeft gekregen op wat het leven inhoudt.

'Smaak, zei Chef, staat of valt met evenwicht. Het zuur, het zout, het zoet en het bitter. Nu is je tong gecodeerd. Een zekere deskundigheid in smaak, de manier waarop je met de wereld omgaat, blijkt uit het vermogen van het bitter te genieten, er zelfs naar te hunkeren, net als naar het zoet.'