Ergens in Everett, Massachusetts rolt er uit de printer van Lindsey en Michael ongevraagd een lugubere foto die het stel met afschuw onder ogen krijgt. De impact is enorm en Lindsey raakt volledig over haar toeren. Michael meldt dit macabere voorval en Spencer Bennet wordt met collega Mark Hamilton op deze vondst gezet. Want al snel geeft de foto informatie weer die ervoor zorgt dat ze meteen een zaak in handen hebben en het onderzoeksteam kan aan de slag. Vooral de boodschap die de foto met zich meebrengt voorspelt niet veel goeds. Deze geeft een scene weer die niets aan de fantasie overlaat. De eerste aanwijzingen moeten worden gezocht in de donkere kant van het internet, en dat is niet zonder gevaren, iets dat al snel duidelijk wordt. Aaron, de internetdeskundige, heeft zijn handen vol want er gebeuren dingen die niet te verklaren zijn, of het moet zijn dat……
Het lijkt dat de dader het onderzoeksteam telkens nét een stap voor is, waardoor de frustratie steeds hoger oploopt en alles steeds gevaarlijker wordt.




Jennifer probeert haar leven en werk weer op de rit te krijgen. En dat valt niet mee. Het recente verleden heeft zijn sporen achtergelaten en de paranoia is nog niet verdwenen. Daarbij is de dagelijkse confrontatie met het verleden ook niet gemakkelijk te ontlopen. Intussen is ze wel bezig alles een plek te geven en ze heeft zelfs de stoute schoenen aangetrokken om dringende zaken uit te gaan zoeken. Daarbij stuit ze op informatie die haar doet twijfelen aan alles tot nu toe. Jennifers achterdocht staat weer op scherp en ze vertrouwt niemand meer, is dat terecht of niet? Kan ze nu nog wel of niet meer rekenen op Spencer? Gelukkig heeft ze haar vriendin Caitlin.

Dit tweede deel in de reeks van Bennet&Rowley is een bloederige aangelegenheid. Dit is te danken aan de perverse modus operandi van de dader. De titel laat ook niets aan de verbeelding over. 'Bloeden zal je' is het vervolg op ‘De verzamelaar’ dat ik niet heb gelezen. Je merkt aan het verhaal meteen dat je een stuk voorgeschiedenis mist, vooral m.b.t. de onderlinge relaties en de allesbepalende sfeer die er hangt. Het is dan ook gokken en de summiere informatie er uit vissen om zo een beeld te vormen van wat er voorafgaand is gebeurd.

De schrijfstijl van deze auteur is zeer zeker aangenaam te noemen. Ze schrijft vlot, lekkere korte zinnen en geen eindeloze dialogen. De spanningsopbouw is goed verdeeld, ondanks dat het eerste hoofdstuk meteen al verbazingwekkend spannend is. Dat belooft wat! Een aantal zaken lijkt vervolgens niet echt aannemelijk te zijn. Daar is op zich niets mis mee maar als dat twijfelachtige nét je eigen kennis kruist tast dat wel de geloofwaardigheid van het verhaal aan. Het zijn kleine dingen die verder het leesplezier niet beïnvloeden. Wat dat wél doet is de overdaad aan gedetailleerde bloederige scènes. Je kunt niet zeggen dat Van Hal zich daar niet op heeft toegelegd. Tot in finesse heeft ze die scènes in haar vingers, op zich wel knap natuurlijk, het is duidelijk haar ding. Het deed met vlagen denken aan de verhalen van Fitzek en Slaughter, ook zo gruwelijk gedetailleerd. En daar moet je wel van houden. Er passeren ook heel wat personages de revue maar Van Hal heeft heel slim gekozen voor het wisselen van perspectief per hoofdstuk. Zo blijft het verhaal ondanks alle namen overzichtelijk en meestal goed te volgen.

In het verhaal lopen een aantal rode draden die je echt goed in de gaten moet houden, soms moet je even terug want niet alles loopt even soepel in elkaar over. Ondanks dat weet Van Hal de spanning goed vast te houden en het verhaal leest vlot. Toch blijft het gevoel hangen dat er meer ingezeten had als het beter was uitgewerkt. Net wat meer de puntjes op de ‘i’ zetten qua logica in actie/reactie en het suggestieve iets meer realiteitszin geven. Rondom personages Jennifer, Gaines en Jack, daar had nog zoveel meer ingezeten aan spanning, vooral op het lab. En bij Jack liep het erg vreemd en abrupt, dat ging zo snel en abrupt, het was niet allemaal goed te volgen. En toch, het verhaal heeft iets dat je blijft lezen.

De plot was echt een verrassing maar iets ‘minder’ ;-) was de tergende cliffhanger aan het eind……we moeten dus maar wachten op wat er nog komen gaat. Van Hal heeft me aangenaam verrast met deze kennismaking. Het is wel te adviseren om bij 'De verzamelaar' te beginnen, je mist anders teveel aan cruciale informatie.

Conclusie is dat Van Hal een veelbelovende pen in handen heeft en in de basis een sterke verhaallijn. Hier gaan we nog veel meer van horen.
'Bloeden zal je' krijgt 3 stevige sterren, wat een zeer lezenswaardig boek betekent!