Tot Waar We Kijken Kunnen , een mooi debuut van Inge van der Krabben over een nogal moeizame moeder- dochter relatie, die in een stroomversnelling komt wanneer moeder Dina hoort dat ze kanker heeft en niet lang meer te leven heeft en dochter Janne ook nog eens te maken krijgt met een burn out.

Het boek begint met een scene waarin moeder Dina met haar konijn mee doet met een talentenjacht.
Janne weet niet goed wat ze met deze situatie aan moet, vooral wanneer de rollen opeens door Dina omgedraaid worden .
Het konijn is de reden van de foto van het konijn op de cover van het boek.

Dat de relatie tussen moeder en dochter niet aldoor even goed is en ze moeite hebben elkaar los te laten heeft Inge van der Krabben heel goed beschreven.
De personages zijn goed neergezet, waardoor ik geen moeite had met ze mee te leven.
Toch had zo nu en dan iets meer diepgang af en toe wel prettig geweest.
Een vlotte schrijfstijl maakte dat ik er geen moeite mee had het boek uit te lezen.
Ook het feit dat het verhaal, ondanks het zware onderwerp, toch lichtvoetig geschreven is, maakt het boek prettig om te lezen.
Een goed debuut!