Een klein leven van Hanya Yanagihara is een hype dit jaar.
Meestal vallen dergelijke boeken me enigszins tegen, misschien door gewekte verwachtingen.
Dit boek is daarop een uitzondering.
In een kalme, precieze stijl beschrijft de auteur de vriendschap van vier mannen in de loop van ongeveer veertig jaar. Langzamerhand komen we te weten waarom één van hen gehandicapt is en zo weinig vertelt over zijn jeugd.
Er is best het een en ander af te dingen op dit boek: ze houden allemaal wel heel erg veel van elkaar, ze zijn stuk voor stuk enorm succesvol en sommige plotwendingen zijn wat veel van het goede.
En toch is dit voor mij een uniek, indringend en daardoor onvergetelijk boek.
Wat betekent vriendschap, in hoeverre kun je jeugdtrauma’s verwerken en is er nog een normaal leven mogelijk daarna, moet zelfdoding altijd worden voorkomen; dat alles wordt haarfijn onderzocht en indringend beschreven.
Dit boek en deze personages gaan mij nog lang bijblijven.