Voor de Hebban leesclub heb ik dit boek gelezen. Ondanks dat het een vrij dik boek is, las het heel vlot weg. In drie dagen heb ik het uitgelezen, om daarna teleurgesteld achter te blijven omdat er niet nog meer boek over was.
Vanaf de eerste bladzijde werd ik meegezogen in het verhaal. Door de schrijfstijl en omdat het verhaal ook echt gelijk begint. Geen ellenlange introductie van personen of verhaallijnen.
Ik ben aangenaam verrast door de historische onderbouwing van het verhaal, je voelt bijna hoe het was om in de DDR te leven. Er is duidelijk veel onderzoek gedaan om dit boek te kunnen schrijven.
Ook de kunstverwijzingen waren mooi omschreven. Ik heb regelmatig gebruik gemaakt van het internet om kunstwerken op te zoeken en om een beeld te vormen bij bepaalde gebeurtenissen en voorwerpen.
De verhaallijn is mooi opgebouwd met het heden en verleden wat elkaar steeds raakt.

Ik zou dit boek omschrijven als een thriller die je af en toe de adem beneemt van de spanning en die tegelijkertijd een verademing is omdat hij zo lekker in elkaar zit.
Een dikke pluim en wat mij betreft mogen er nog een hoop boeken volgen van deze schrijfster.