De zes freules gaat over de zes zussen Mitford. In Groot-Brittannië zijn het nationale beroemdheden, maar hier vrij onbekend. Zij werden in het begin van de 20ste eeuw geboren in een rijke upperclass familie, bestaande uit zes zussen en een broer. De ouders zijn afstandelijk en de zussen worden opgevoed door kindermeisjes. Zij gaan niet naar school en zijn dus erg op elkaar aangewezen. Toch lopen hun latere levens erg uiteen: Nancy wordt schrijfster, Diana wordt fascist, Unity wordt nazi-aanhanger, Jessica wordt communist, Deborah wordt hertogin en Pamela wordt boerin.

Genoeg stof voor een boeiend boek dus. Zussen, die opgroeien in de afzondering van hun rijke familiekring tijdens een roerige periode in de geschiedenis, die zulke tegengestelde (politieke) standpunten innemen en zulke uiteenlopende levens leiden. Het veroorzaakt breuken in de familie, soms helpen ze elkaar, soms verraden ze elkaar. Maar waar de levensverhalen zeer interessant zijn, doet de schrijfstijl van Laura Thompson er enigszins afbreuk aan. In het boek komen een paar zussen veel aan bod en andere wat minder. De bijnamen, fictieve namen en vele randpersonages zorgen voor verwarring. De auteur springt veel in de tijd, bewandelt allerlei zijpaden, vult veel in en geeft haar mening. Het boek geeft daardoor een eenzijdig en subjectief beeld. Ook bevat het boek uitgebreide verwijzingen naar de inhoud van de romans van Nancy Mitford, die erg afleiden en niets toevoegen.

Het boek boeit, omdat de veelbewogen levensverhalen van de zussen boeien en ondanks de schrijfstijl van Laura Thompson. Het interessante verhaal van de zussen had echter meer verdiend, namelijk een beter gestructureerd en objectiever boek. Toch vond ik het zeer de moeite waard om te lezen en heeft het nieuwsgierig gemaakt naar de levensverhalen van deze zussen.