Voor mij is dit het eerste boek dat ik van Jennefer Mellink lees, het is een YA thriller. De cover spreekt me al aan en de achterflap nodigt uit tot meer.
Het verhaal gaat over de 18 jarig Pip. Ze woont thuis maar wil graag op zich zelf. Het is niet uit te houden met een scheldende moeder, haar moeder is kwaad dat Pip gestopt is met haar studie. Haar vader is er ook nog maar die ziet ze niet vaak. Als Pip in september een te gekke baan vind, kan ze ook een huisje huren. Eindelijk kan ze het huis uit. Heerlijk… maar dat lijkt maar zo. Nadat ze met haar vrienden als housewarming een ouijabord heeft gebruikt, gebeuren er allemaal rare en enge dingen. Spullen gaan ineens kapot en er gaat zelfs iemand dood, zoals het bord al voorspelde…Pip is in de hel terecht gekomen. Wat is er aan de hand? Wie doet dit? Wordt ze in de maling genomen of is het echt? Achtervolgt haar verleden haar of ziet ze spoken?
Je maakt zeer uitgebreid kennis met Pip en haar familie, je kan je goed in de situatie van Pip inleven. Je komt erachter wat er in het verleden met haar gebeurt is. Haar beste vriendin Sanne leer je ook goed kennen.
Het boek begint al met een spannende proloog. Je wilt meteen verder lezen. Dan komt er een stuk waarin je Pip en haar familie leert kennen, dit is niet zozeer spannend maar wel belangrijk voor de rest van het verhaal. Ongeveer in het midden gebeuren er ineens allemaal spannende en gruwelijke dingen, waardoor je het boek niet meer kan neerleggen. Je moet weten wat er aan de hand is. Tussen de verhaallijn door staan schuingedrukte stukjes tekst. Dit lijkt een andere verhaallijn te zijn maar later in het boek kom je er achter wie dit “zegt”. Dan valt alles op zijn plaats.
Wat ik persoonlijk jammer vind, is dat het eind naar mijn idee nogal abrupt is, net op het moment dat het superspannend wordt, is het boek uit. Het is naar mijn idee niet een afgerond eind. Ik blijf met vragen zitten. Misschien heeft de auteur dit gedaan omdat er een vervolg op komt? Wie weet..