Op een dag krijgt reporter Samantha via haar oma Anabel Rose een brief in handen van ene Ivy Jenkins, een tienermeisje die in de jaren '50 ongewenst zwanger is geworden en hierdoor opgesloten wordt in St-Margaret's, een tehuis voor ongehuwde moeders. De brieven blijken noodkreten aan haar vriend Alistair, want St-Margaret's is allesbehalve een goede plek om te verblijven. Het tehuis wordt geleid door nonnen die de meisjes voortdurend laten boeten voor hun "vleselijke zonde". Zo moeten ze van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de wasserij werken, ook al zijn ze nog maar pas bevallen, praten is niet toegelaten en als de meisjes toch iets mispeuteren volgen lijfelijke straffen. Uit verdere brieven komt Samantha te weten dat er nog meer aan de hand is in het tehuis dan enkel ongehuwde meisjes opvangen. Als ook blijkt dat verschillende personen uit de brieven gestorven zijn, beslist Samantha op onderzoek uit te gaan. Dit moet wel snel gebeuren want men staat op het punt St-Margaret's af te breken.

Het boek is geschreven in het heden en het verleden, wat maakt dat je aandachtig moet blijven bij het lezen. In het begin was het boek voor mij, door de vele verschillende personages en de verschillende tijden een grote wirwar, maar juist die onduidelijkheid zorgt er voor dat je voortdurend verder wil lezen om duidelijkheid te krijgen. Gaandeweg het boek vallen alle puzzelstukjes en familiebanden op verrassende wijze samen.

Het meisje in de brief is geen gewone roman zoals je zou verwachten, maar wordt doorspekt met thrillerelementen die de spanning serieus opvoeren. Het enige minpuntje dat ik kan noemen is het lettertype waarin de brieven geschreven zijn, die waren voor mij nogal moeilijk te lezen.
Dit debuut van Emily Gunnis is een aanrader voor iedereen die zowel van romans als van thrillers houdt.