Twee broers groeien op in het India die nog in kasten is verdeeld, en waar de bruiden nog worden aangewezen door de ouders.
Onafscheidelijk zijn ze gedurende hun jeugd, maar er komt een versplintering als 1 van de 2 zich aansluit bij een communistische beweging en als gevolg daarvan uiteindelijk ook de dood vindt.
Zijn broer voelt zich verantwoordelijk voor zijn vrouw, die inmiddels zwanger is van de omgekomen broer en trouwt met haar, terwijl liefde ver te zoeken is.

Het leven van de overgebleven broer wordt er niet leuker op, maar hij blijft zich verantwoordelijk voelen en voedt in zijn eentje het kind van zijn vrouw (ex-vrouw van de broer dus), de vrouw gaat er zelf op een sneaky manier vandoor. 

Een uiterst indrukwekkend verhaal van Jhumpa Lahiri, waar somberheid de boventoon voert en waar je eerlijk gezegd zelf ook niet vrolijk van wordt, maar ik ben wel blij dat ik het gelezen heb.