Spoorloos is het soort verhaal dat met een combinatie van sterke coverafbeelding en mysterieuze korte inhoud best wel wat nieuwsgierige lezers kan lokken om ze vervolgens met de inhoud te overtuigen. De schrijfster brengt een plot waarbij heel wat jonge lezers zich met de hoofdpersonages zullen kunnen vereenzelvigen. Stuk voor stuk worden de drie protagonisten van voldoende achtergrond voorzien om de sympathie bij het YA-publiek te wekken. Simukka neemt enkele thema's die zo typisch zijn voor adolescenten en laat ze dienen als functioneel onderdeel van de eigenlijke verhaallijn zonder daarbij de clichés en taboes aan te raken, en dat is knap. De dystopische setting van het verhaal in een voor de doorsnee nederlandstalige lezer onbekend Finland, zowel bij aanvang als na de verdwijning blijft tot een minimum beperkt, zodat wel duidelijk is dat dit niet een samenleving is zoals wij die kennen, maar het geheel toch dicht genoeg bij onze realiteit blijft om herkenbaar te zijn. De kleine omvang van het boek, de korte hoofdstukken en de laagdrempelige schrijfstijl zorgen ervoor dat ook lezers die minder vaak een boek ter hand nemen met deze uitgave hun gading kunnen vinden. Het verhaal mag dan op zich staan, de vele open vragen aan het einde van dit boek, maken een leesbeurt van het vervolgdeel verplichte kost. De schrijfster laat zien, dat je niet de halve wereldbol over moet om een ijzersterk verhaal te schrijven.