Salami is het eerste boek ooit die ik heb gelezen van Rudy Soetway.
Wie is Soetway?
Soetway is geboren in Wilrijk. Hij werkte zijn hele leven in het onderwijs, als leraar en coördinator. Hij won in 2011 de Hercule Poirotprijs met Getuige, in 2013 de Diamanten Kogel met 2017. Zijn werk onderscheidt zich door exquise karaktertekening, herkenbaarheid en drama’s van de kleinste man.

De cover van het boek spreekt voor zich net als de titel het boek gaat over een Salami.
Op het eerste zicht en zonder verder te kijken zou je denken dat het een infoboek is over Salami.
Eens je de achterflaptekst leest besef je dat het een thriller is over een Salami die de mensheid bedreigd.

Het verhaal gaat over Bart Colenbunders die als beginnende klusjesman ingehuurd wordt om een sensationele uitvinding die uit een labo gestolen is terug te vinden.
Het lijkt hem een eenvoudige opdracht omdat de dievegge bekend is, plus het betaald goed.
Maar al snel blijkt er een addertje onder het gras te zitten er is maar één staal van deze sensationele uitvinding en deze blijkt namelijk verwerkt te zijn in een een salami. Moest hij de enigste zijn dat opzoek is naar de desbetreffende salami, zou het een klusje van niets zijn, maar dit is natuurlijk niet het geval er blijken heel wat kapers op de kust zijn.
Wanneer hij dan ook nog eens ontdekt wat het chemische vloeistof in de salami doet en dit een gevaar voor de mensheid blijkt te zijn doet hij er alles aan om de held te worden. Lukt hem dit?

De schrijver zorgt dankzij de korte zinnen ervoor dat het verhaal vlot leest. Echter vond ik het moeilijk om het verhaal aan één stuk door te lezen, het boek heb ik dan ook op regelmatige basis aan de kant gelegd. Het verhaal bevat zoveel absurde stukken, dat je als lezer het soms echt moet laten bezinken en erover nadenken.
Zelf had ik regelmatig het gevoel van euh… echt???? Of NEEEE steekt die salami niet in je mond die heeft echt al overal gezeten.
Soetway gebruikt ook de nodige humor in het boek waardoor je regelmatig met een lach op je gezicht zit. Colenbunders wordt gebracht als een typisch geval van twaalf stielen en dertien ongelukken. Eens je het verhaal uit hebt, besef je eigenlijk wel dat hij heel wat in zijn mars heeft.

Ondanks de goede humor en de goede opbouw van het boek bleef de spanning uit. Het plot was voorspelbaar, je zag aankomen wat er ging gebeuren.
Wat niet wegneemt dat na het bezinken van het verhaal het een goed boek is waarvan je ook een onderliggende boodschap meekrijgt. Zonder te spoilen wil ik enkel meegeven denk verder dan je neus lang is.