Het verhaal gaat over de vijftienjarige Sam. Als hij op een winteravond een pizza gaat halen, wordt hij ineens overvallen door een zeer mysterieuze, dichte mist. Als de mist optrekt, lijkt het wel alsof iedereen verdwenen is. De paar overlevenden die er nog zijn, lijden allemaal aan een vorm van krankzinnigheid. Ook Sam lijkt daar last van te hebben, zijn hersenen zijn in kauwgom veranderd en hij kan nauwelijks denken. Toch laat hij het er niet bij zitten. Wat is er aan de hand? Mensen verdwijnen toch niet zomaar? Waarom kan hij zich dingen niet meer herinneren? Hij gaat op zoek naar zijn moeder, zijn huis en het antwoord op zijn vragen. Dit is niet geheel zonder risico. Samen met Harry en Yvette, twee van de overlevenden, zoeken ze naar antwoorden.
Het verhaal leest erg snel .Vanaf de eerste pagina wordt je meegezogen in een vreemde, dystopische wereld waarin krankzinnige mensen de enige overlevenden lijken te zijn. Je wilt weten waar die mist vandaan komt en wat er aan de hand is .Het is duister, beangstigend en tegelijk ook heel bijzonder.
Je kan je meteen inleven in Sam, die ondanks alles zijn hoofd koel probeert te houden en zich niet uit het veld laat slaan. Ook Harry is een karakter waar ik me in kan verplaatsen. Hij komt betrouwbaar en menselijk over.
Het verhaal bevat naast spanning ook de nodige humor. Een paar keer moest ik lachen om opmerkingen van Yvette. Het boek is chronologisch opgebouwd en de hoofdstukken zijn vrij kort. De opbouw naar het plot is goed. Het eind zelf is absoluut niet voorspelbaar, integendeel. Dit zie je niet aankomen.
De coverfoto vind ik goed gekozen, deze past precies bij de sfeer van het verhaal.
Het enige minpunt aan het boek is dat het naar mijn idee te kort is ( 150 pagina’s) .
5 sterren.