Als je iets kan zeggen over de van oorsprong Zuid-Afrikaanse schrijver Rennie Airth, dan is het wel dat hij zijn tijd neemt om zijn boeken af te werken. Tussen deze eerste thriller, Het zwarte water, en de tweede, De bloeddoorlopen dageraad, zit er maar liefst 5 jaar. Op het derde en afsluitende deel van de serie rond inspecteur John Madden zal het dus nog wel even wachten zijn, maar Airth is een beetje geduld zeker waard.

Het is 1921 en de Britten herstellen langzaam van de wonden opgelopen in de Grote Oorlog. Ook John Madden vocht in de Franse loopgraven. Na de oorlog nam hij zijn oude job als politie-inspecteur weer op. Hij wordt geconfronteerd met een gruwelijke slachtpartij op het Engelse platteland. Vader, moeder en twee personeelsleden zijn afgemaakt, soms met een bajonet. Madden start de zoektocht naar de gek.

Het zwarte water is een klassieke speurdersroman, maar wel een van de betere. De karakterschetsen zijn uitstekend, met een getormenteerde John Madden in de hoofdrol. Hij ondervindt weerstand, niet alleen van die vreselijke beelden in zijn hoofd, maar ook van de collega's bij de Yard, die vinden dat het er toch maar modern aan toe gaat in het onderzoek: zo veel forensisch onderzoek, en er ook nog een psycholoog willen bijhalen. Dat was nog nooit vertoond. Meteen schetst Airth hiermee ook een sfeervol beeld van het naoorlogse Engeland. En tot slot: Het zwarte water is ook een prima thriller, met af en toe een verrassende wending en een laaiend spannend einde. Dat hij toch maar een beetje voortmaakt met dat derde deel.