De 17-jarige Gwen weet als geen ander hoe je een ramp kan ontketenen. Ze breekt per ongeluk dertien van haar vaders zandlopers met daarin het levenszand van stervelingen en maakt hen daarmee onsterfelijk…De zielen van deze personen moeten worden opgehaald, besluiten de Raadsheren. Haar vader laat Gwen dit klusje opknappen maar ze heeft geen ervaring met zielenverzamelen . haar broer Xander wel… maar haar vader doet een beroep op haar. Het is een lastige opgave, helemaal als een van de zielen van een klasgenoot blijkt te zijn.
Gwen is een meisje dat het niet makkelijk heeft op school, omdat ze nogal anders is. Je leert haar kennen als iemand die goed in de problemen kan komen door domme acties. De opdracht om de zielen te verzamelen is voor haar een echte uitdaging.
Xander, haar broer, is meer ervaren maar is niet een leuk personage om mee om te gaan. Hij vind het maar niks dat Gwen dit moet doen van hun vader en dit laat hij merken ook.
Door zijn hinderlijke en vervelende personage is het boek voor mij bijna niet te lezen.
Het personage van Max is het meest bijzondere, hij spreekt me het meest aan. Alle andere personen worden nauwelijks omschreven. Je krijgt er niet echt een band mee. Dat is jammer.
Het verhaal begint spannend en leest vlot. De zinnen zijn makkelijk en niet te lang. Helaas wordt het boek daarna niet echt spannend. Omdat het verhaal vanuit meerdere perspectieven wordt beschreven, is het af en toe verwarrend. Een groot deel van het verhaal is voor mij zelfs saai. Het zou wel wat meer spanning en actie mogen hebben.
Het plot is anders dan ik verwacht had maar niet bevredigend. Het is een magisch, dystopisch young adult verhaal waar naar mijn idee meer in had gezeten. Het is wel origineel. Er komt nog een deel, ik twijfel of ik die wil lezen.
Dit boek is het debuut van Mascha Schoonakker. Het krijgt van mij 3 sterren.