“Stemmen uit het verleden” is een prachtig verhaal over liefde en de speling van het lot, dat zich afspeelt in Parijs en Noord-Spanje ten tijde van de Spaanse burgeroorlog en de (periode kort na) Tweede Wereldoorlog. De auteur neemt je mee naar het Parijs van eind jaren dertig, waar ze je - door middel van gedetailleerde bewoordingen - laat geloven dat je er zelf daadwerkelijk loopt. Een ontroerend en meeslepend verhaal, dat zeker een aanwinst is voor diegenen die van een mooie 'feel good' roman houden.

Als de Britse Annabelle naar Parijs afreist omdat zij thuis niet meer aan werk komt, ontmoet zij daar –op de Pont Neuf - de flamboyante kunstenaars Henri en Etienne. Henri en Annabelle worden op slag verliefd, en als Henri en Etienne naar Spanje vertrekken om te gaan vechten tegen de fascisten, gaat zij met hen mee. Bij een bombardement raken ze allebei gewond en verliezen ze elkaar uit het oog. Annabelle is er zelfs van overtuigd dat Henri het bombardement niet heeft overleefd en trouwt, zwanger van Henri, met haar jeugdvriend George Ashton.
Bijna twintig jaar later reist Eugenie Ashton af naar Parijs, om daar aan de kunstacademie te studeren en tegelijkertijd antwoorden te vinden op vragen die zij heeft na het doen van enkele geheimzinnige ontdekkingen bij haar ouders op zolder. Als bij toeval wordt Eugenie gespot door Henri, die inmiddels een gevierd kunstschilder is en in Parijs een huis met uitzicht op de Pont Neuf heeft betrokken. De oorlog heeft hem getekend voor het leven en hij mist zijn geliefde Annabelle nog altijd. Hij weet dat ze met George getrouwd is, maar dat hij een dochter heeft is nieuw voor hem. Zullen ze samen achter de waarheid komen?