Sally Thorning heeft twee part-time banen, eentje bij een genootschap dat zich inzet voor de redding van Venetië en eentje bij een firma die geologisch onderzoek doet. Daarnaast heeft ze een aardige man en twee jonge kinderen waar ze dol op is. Haar leven is vol, soms té vol, met alle zorg voor man en kinderen. Op een dag krijgt ze te horen dat ze een week naar Amerika kan, naar een congres. Ze verheugt zich hier erg op want naast alle vakinhoudelijke zaken is er ook tijd om even tot haarzelf te komen. Dan gaat die reis plotseling niet door. Sally neemt dan de beslissing om dit niet aan haar man te vertellen maar een lekker weekje rust te nemen. Ze boekt een afgelegen hotel en daar ontmoet ze een man, Mark Bretherick. Ze brengt een mooie week met hem door.
Een jaar later is er groot nieuws op tv en in de kranten: de vrouw van Mark, Geraldine, heeft haar dochter Lucy vermoordt en daarna zelfmoord gepleegd. Als Sally de foto van Mark op tv ziet schrikt ze erg: die man is niet de Mark Bretherick die zij heeft leren kennen…

Met The Point of Rescue, haar derde boek, vestigt Sophie Hannah zich definitief in het rijtje van grote auteurs. Niet alleen weet zij heerlijke plots neer te zetten, de spanning in haar boeken kan tot ondraaglijke hoogten stijgen, de karaktertekening is vlekkeloos en haar stijl is meeslepend. In The Point of Rescue wordt een groot deel van het verhaal verteld aan de hand van dagboekfragmenten. Deze fragmenten zijn gevonden op de computer van Geraldine. Waarschuwing: wie kleine kindjes heeft… moet dit boek misschien niet lezen. Geraldine geeft er namelijk in haar boek blijk van dat ze érg veel van haar dochter houdt, maar dat ze het moederschap op zich ondraaglijk zwaar vindt. Dat wordt dan ook feilloos neergezet, zo feilloos dat je af en toe naar adem hapt. Gelukkig is er ook veel plaats voor humor; de manier waarop vanuit Sally’s gezichtspunt wordt beschreven hoe haar man Nick kans ziet een heerlijk ontspannen ‘mannenleven’ te lijden, is bij tijd en wijle hilarisch. Er zijn grote overeenkomsten tussen beide vrouwen, en toch ook weer veel verschillen. Waar Sally wanhopig haar best doet het moederschap te combineren met haar eigen carrière, heeft Geraldine er voor gekozen om thuis te blijven na de geboorte van Sally. Maar of dat nu zo’n goede keuze was?
Sally is vreselijk geschrokken van de gebeurtenissen en kan het dan ook niet laten zelf op onderzoek uit te gaan. Ze is geen superheld en Sophie Hannah zet haar ook niet als zondanig neer; ze is een doodgewone vrouw en als je niet beter wist kon ze gewoon je buurvrouw zijn (hoewel?). Sophie Hannah is vooral erg goed in het beschrijven van sterke vrouwen; de mannen worden wat schematischer aangezet maar waar dat nodig is lezen we genoeg om te begrijpen waarom ze doen wat ze doen.
Aan het einde volgt de onmisbare plotwending, die er voor zorgt dat je het boek eigenlijk direct nog een keer wil lezen om te zien hoe Sophie Hannah hier subtiel naar heeft toegewerkt.
Klasse! (Door: Jannelies Smit)