Het Dossier start meteen heel spannend als Josta Bresse (geboren als Josta Wolf) wakker wordt en een litteken op haar onderbuik ziet. Het blijkt dat ze ruim een week in haar geheugen mist en dat er in die week een nier bij haar is weggehaald. Dit is de opmaat voor een spannend verhaal Haar hele leven wordt overhoop gehaald, want Josta zou niet eens bestaan. Het begin van het verhaal lijkt allemaal een beetje overdreven en onwaarschijnlijk, maar schrijfster Niewierra heeft op een hele knappe manier de personage Josta en de gebeurtenissen uiteengezet. Josta is vlak voor de val van de Muur gevlucht uit Oost-Duitsland en opgevangen door David. David leeft inmiddels niet meer .Josta woont nu alleen in het Zuid-Limburgse Mechelen. Als kind bleek Josta een buitengewoon teken- en schildertalent te hebben. Onder het Stasiregime werd dit talent verder ontwikkeld, maar wel met een bepaalde bedoeling. Om inkomsten te genereren, werd er een groep mensen bij elkaar gezocht (de Königstein Gruppe) om werken van bekende impressionisten na te maken. Josta is één van de kunstenaars. Dit alles staat allemaal opgetekend in een dossier en als dit dossier verdwijnt wordt de groep gevangen genomen. In Het Dossier moet de zwaar getraumatiseerde Josta terug naar haar verleden omdat ze moet bewijzen wie ze echt is. Niewierra is er erg in geslaagd om de personages en het verhaal zo neer te zetten, dat je gaat twijfelen of het allemaal fictie is. Je kruipt als lezer helemaal in de huid van Josta en voelt met haar mee. Ook de beschrijving van het leven in het voormalige Oost Duitsland en het verschil met het leven in het vrije Westen wordt op bijzondere wijze beschreven. Complimenten aan de schrijfster, uit haar dankwoord blijkt ook hoe ze zich in de materie heeft verdiept. Dit boek is voor mij vier sterren waard en het wachten is wat mij betreft op de film die naar aanleiding van dit verhaal gemaakt zal worden.