En ja hoor, Sophia Drenth doet het weer. Met een onvoorstelbaar goed verhaal weet ze me weer onvoorstelbaar compleet in te pakken met 1000 nachten.

Dit is Fantasy op zijn best. Een bekend fenomeen; bloedlust, is je ineens onbekend in deze wereld die Drenth creëert. De schrijfstijl is fantastisch; kundig, zwaar soms bijna, en toch luchtig genoeg. Dit is origineel zijn ten top en als lezer groei je elke bladzijde mee het verhaal in. Hoe is deze wereld, met wie heb je te maken, hoe werkt dit en hoe zal dit gaan? Stukje bij beetje bewandel je de weg naar duidelijkheid over dit alles, ontvouwt zich de film in je hoofd hoe dit bizarre plaatje eruit ziet. Het zuigt je al denkend totaal dit vreemde gebeuren in dat je al groeiend nog eigen wordt ook, hoe knap gebracht wil je het hebben?

Katine, Madame, Ka’ahtin, wat ben je groots en uniek. De situaties waar ze in belandt (en denk dan ook echt aan de meest vreselijke) laten je gruwelen en hopen. Totale opoffering, ontberingen die je laten sidderen en die je verstand voorbij weten te gaan. En dan de liefde. Nog nooit las ik een verhaal gevuld met een liefde als dit. Het is verschrikkelijk en prachtig tegelijk. Wat betreft genade leer je als lezer vormen kennen waarvan je het bestaan niet wist, en ook richting jezelf is Sophia knap genadeloos. Genadeloos in de zin dat het zo onvoorspelbaar is ook, want niks is zeker. Het einde zelf is verrassend en magnifiek. Ik las nu twee van de drie bronvertellingen en het moge duidelijk zijn dat het lezen van Bloedwetten nu torenhoge prioriteit geniet!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor 1000 nachten.

Karin Meinen - Samenlezenisleuker.