Dit is alweer de vierde thriller van Lupko Ellen waarin Ludde Menkema de hoofdpersoon is. Gelukkig zijn de boeken afzonderlijk te lezen maar dit boek overtuigt mij zodat de andere delen ook gelezen gaan worden. Oud-commando Ludde Menkema gaat samen met Henri de Geus, chef van een antiterrorisme eenheid van de politie op onderzoek uit in Bosnië. Menkema en de Geus zaten in hun jonge jaren in het voormalig Joegoslavië. In deze tijd hebben ze kennis gemaakt met dubieuze figuren zoals hun Nederlandse collega Bekker en Petar Jovic. Indertijd hielden deze mannen zich bezig met zeer jeugdige meisjes en prostitutie. De zaak werd toen geseponeerd, hoewel er bewijs genoeg was konden deze mannen hun gang gaan met uiterst zorgwekkende zaken. Het vermoeden bestond dat er van hogerhand ingegrepen werd. Ludde Menkema en de Geus vertrekken naar Sarajevo waar ze een huis gaan observeren waar Bekker regelmatig vertoeft. Dit huis is van Mirjana en haar vader, maar door Bekker en zijn handlangers geconfisceerd. Ludde en de Geus moeten hun flink overtuigen van hun doel, dat ze juist Mirjana en haar vader willen helpen. Uiteindelijk doel is Bekker en Jovic te laten stoppen met uitbuiting van de vrouwen en vrouwenhandel. Wat volgt is een enorm boeiend verhaal waarin verteld wordt dat de vrouwenhandel moeilijk is te stoppen, het systeem in voormalig Joegoslavië is corrupt en het misdadige netwerk wordt beschermd door invloedrijke figuren. Het hedendaagse Bosnië kampt nog steeds met de gevolgen van de burgeroorlog die diepe wonden heeft geslagen. Dit thema wordt verteld vanuit het perspectief van Mirjana en haar vader en vanuit die van Ludde en de Geus. Allen hebben ze een beschadiging opgelopen tijdens deze waanzin van een burgeroorlog. De schrijfstijl van Lupko Ellen is ingetogen, stilistisch bij het beschrijven van het landschap en soms rauw. Geen opsmuk maar dat maakt het boek voor mij een juweeltje. Je gaat houden van de personages die zo prachtig en levensecht zijn beschreven. Klasse!