Zijn woonplaats ligt maar enkele kilometers over de Nederlands grens, bijna onder de rook van het Noord-Brabantse Budel is het Vlaamse Hamont te vinden. Luc Boonen, overdag zijn brood verdienend met werkzaamheden in een horecagroothandel, besteedt zijn vrije uren voornamelijk met de pen in de hand. Naast wandelen is het schrijven van verhalen zijn passie. Wandelen doet hij veelal in een bosrijke omgeving, met de verrekijker in zijn nabijheid. Die combinatie heeft Boonen ook toegepast in zijn debuutthriller, die onlangs is verschenen onder de titel Uit de hoogte.
Walter is in het ziekenhuis ter observatie opgenomen nadat hij betrokken was bij het ongeluk waarbij zijn vrouw Hannelore, zoontje Willem en dochtertje Tessa zijn doodgereden door een automobilist. In één dodelijke klap is zijn gelukkige gezinsleven totaal vernietigd. De dader is ook nog eens doorgereden en de auto in de omgeving is in brand gestoken. Naar later blijkt is de auto van Yoeri, zoon van plaatselijk advocaat Jan Verhaayen. Ten tijde van het ongeluk was Yoeri op vakantie en is de auto, volgens zijn vader, van de inrit gestolen.
Walter maakt tijdens de therapie in het ziekenhuis kennis met Marniq, een rolstoelpatiënt die tijdens een motorongeluk zijn vrouw heeft verloren en zelf een dwarslaesie heeft overgehouden. Ze beloven met elkaar contact te houden als Walter uit het ziekenhuis is. Om hem uit zijn geestelijk isolement te helpen, adviseert Marnic Walter om, naast dieren, ook mensen te observeren. Vanuit een geheime schuilplaats ontdekt Walter dat een klein groepje bewoners uit een villawijkje erg interessant is en hem inderdaad kan helpen
Uit de hoogte is een verhaal dat bestaat uit verschillende lagen. Het start met de verslaglegging van het dramatische ongeluk waarbij Walter alles wat hij liefheeft, in een klap heeft verloren. Boonen laat zijn hoofdkarakter uitgebreid aan het woord om de lezers deelgenoot te maken van zijn gevoelens tijdens en na het ongeluk. Hoe hij stapje voor stapje de moeizame weg bewandelt om terug te keren in de maatschappij. Uitgebreid en duidelijk maar met weinig emoties beschreven, ontbeert het alles wat een thriller nodig heeft. Dit stuk van het verhaal mist spanning en geeft voornamelijk klinische opsommingen van feiten, die door Walter en andere personages over hun persoonlijke levens worden verteld. Het is aan zijn aangename schrijfstijl te danken dat thrillerfans niet afhaken maar de vermakelijke momenten weten te waarderen.
Omdat Luc Boonen voor een opzet heeft gekozen waarin lezer én hoofdkarakter Walter over evenveel informatie beschikken, blijft te lang ongewis hoe diverse andere karakters in het verhaal staan. Dat is ook de oorzaak dat pas diep in de tweede helft de spanning tot ontwikkeling gaat komen. Tot die tijd is Uit de hoogte meer roman dan thriller die voornamelijk bestaat uit persoonlijke beschrijvingen van een aantal levens. Pas als een aantal personages beter zijn gepositioneerd en duidelijk wordt wat hun rol is, lijkt dat het startschot te zijn voor de spanningsopbouw. Omdat een thriller zich kenmerkt door een hoog verteltempo en voortdurend opdrijven van de spanning, voldoet Uit de hoogte hier niet helemaal aan. Het kan een bewuste keuze van de auteur zijn maar wel een risicovolle omdat de echte thrillerfans juist op zoek zijn naar snelheid, spanning en psychologische lading.