De vijftigjarige Paul Krüzen woont samen met zijn vijfenzeventigjarige vader in een grote oude boerderij aan de Duitse grens. De Tukkers die er wonen zijn kort van stof. Als zij elkaar spreken blijft dat vaak tot een enkele zin beperkt. Zo ook bij Krüzen thuis. Aloïs Krüzen is getrouwd met Alice Klein Haarhuis. Eén kind heeft hij bij zijn vrouw verwekt, Paul. Het is een huwelijk waarin de passie ontbreekt. Nuchter staan zij in het leven en ondergaan de dag die komen gaat. Dan landt er ineens een oude Russische kist in het maïsveld achter de boerderij. Een dappere piloot is met zijn sproeivliegtuigje gevlucht uit de USSR. Krüzen brengt hem naar het ziekenhuis. Na daar enkele maanden te zijn behandeld, wordt de Rus weer bij de Krüzens afgeleverd. Ten slotte hadden zij hem gebracht. Ondanks de protesten van Alice biedt Aloïs de man onderdak. Pas een half jaar later beseft hij dat hij het Paard van Troje heeft binnengehaald.

Paul groeit op bij zijn vader. Hij heeft nooit reden gezien de boerderij te verlaten. En nu kan het niet meer. Hij moet zijn vader verzorgen die een wond heeft aan zijn been, een malheur dat maar niet wil genezen. Verder houdt Paul zich bezig met de handel in militaria of, zoals een bord bij de ingang van de boerderij vermeldt: “Krüzen – Curosia en Militaria”. Zijn vriend Hedwiges heeft dat bord voor hem geschilderd, omdat hij zo mooi schrijven kan. Spelling is echter niet zijn sterkste kant. Hedwiges is kruidenier of wat daarvoor moet doorgaan. Eén domme opmerking die hij in het café van mama Shu maakt zal hem de kop kosten.

Het leven van Paul en Hedwiges is eenvoudig. Af en toe spreken ze af bij mama Shu, soms bezoeken zij het bordeel van oud-klasgenoot Steggink in Duitsland. Jaarlijks gaan ze samen een weekje op vakantie, altijd naar een warm oord. Die Steggink is een vreemde. Met zijn dikke Ferrari toont hij het hele dorp hoe goed hij het voor elkaar heeft. Vaak verkeert hij in gezelschap van duistere types. Als op zeker moment Hedwiges wat wordt aangedaan, is Paul er van overtuigd dat Steggink daarmee te maken heeft. Hij besluit zijn vriend te wreken.

Eigenlijk kun je een nieuwe Wieringa kopen zonder iets van het boek te weten. Wieringa kan schrijven als geen ander. Ook De heilige Rita is weer een boek waarmee hij zijn vertelkunst onderschrijft. Gedetailleerd doet hij verslag van het kleine leven op het uitgestrekte platteland. Liefdevol beschrijft hij de mensen en hun eenvoudige wensen. Het is een boek waar je rustig van wordt, waarmee je kunt ontsnappen aan de hectiek van alledag.