maar de kwalificatie 'psychologische thriller' of 'spannende roman' zou beter passen.,Wie Corine Hartman kent, weet dat zij een voorliefde heeft voor Italië en met name voor Toscane. Ditmaal verlegt Hartman haar werkterrein en neemt ze de lezer mee naar het prachtige Venetië. Zwart Water gaat over diepgaande liefde en de duistere kanten van de mens, ingepakt in een verhaal dat bij menigeen zal blijven hangen.
Frederique van Ostende, een beroemde violiste, is getrouwd met Davide. Ze wonen een deel van het jaar in Nederland en een deel in Venetië. Daar werkt Davide namelijk aan een groot project om de overstromingen in de stad tegen te gaan. Er staat een groot verdriet tussen hen in, waardoor ze allebei opgaan in hun werk en langzaam uit elkaar groeien.
In Nederland worden kort na elkaar drie vrouwen gevonden, die op gruwelijke wijze om het leven zijn gebracht. De moordzaken hebben een opvallende overeenkomst: water. Als rechercheur Kees-Jan Van Aerendonck de omgeving van de vermoorde vrouwen onderzoekt, komt hij uit bij Frederique en Davide. Maar hebben zij ook echt iets te maken met de dood van deze vrouwen?
Zwart Water is een thriller, maar de kwalificatie 'psychologische thriller' of 'spannende roman' zou beter passen. In vloeiend lopende zinnen en omschrijvingen die haast poëtisch zijn, vertelt Corine Hartman het ontroerende verhaal van Frederique en Davide. Alles zit erin: spanning, verrassing, familiebanden, liefde, maar bovenal tragiek. Het verhaal bestaat uit drie elkaar afwisselende delen: de bewogen jeugd van Frederique, het huidige leven van Frederique en Davide, en het verhoor door Van Aerendonck. Tezamen ontluiken deze delen in een prachtig verhaal. Niet alleen over het gezinsleven, maar ook over een maatschappij waarin er een enorme druk ligt op artiesten en op ambitieuze mensen. De liefde voor een vak kan heel ver gaan, zo ook de liefde voor de muziek. Als Frederique vertelt over de klassieke muziek van Mozart en Vivaldi wordt haar passie overgedragen op de lezer, die de klanken ook wel zou willen horen. Daarnaast wordt er gespeeld met de duistere krachten van water, een thema dat op verschillende manieren terugkomt. Een extra dimensie wordt toegevoegd als Hartman het personage van Van Aerendonck meer inkleurt. Zijn verhaal over hoop verlicht de tragedie.
Er is zeer weinig aan te merken op Zwart Water, dus waarom krijgt deze thriller dan toch niet vijf sterren? De plot van Zwart water is aan het eind te weinig verrassend en wellicht iets te simpel, waardoor het net geen meesterwerk is. Niettemin wordt de lezer in beroering gebracht en wordt de laatste bladzijde met weemoed omgeslagen.