Cara Burrows heeft het even helemaal gehad met haar gezin en ze verlaat futloos en teleurgesteld haar man en twee kinderen. Ze geeft zelfs haar mobieltje ter bewaring aan een chauffeur omdat ze geen contact met het thuisfront wil hebben. Cara is gevlucht naar een ontzettend duur wellnessresort, maar als ze daar uitgeput haar hotelkamer betreedt blijkt die al bezet te zijn en de chaos is compleet!
Nadat de receptioniste haar als tegemoetkoming een bijzonder exclusieve casita (huisje) heeft toegewezen voor haar verblijf daar, neemt ze zich voor om tijd te nemen voor zichzelf en haar situatie. Maar dat komt er niet van.

Cara twijfelt of ze het meisje dat ze zag in haar hotelkamer wel Melody Chapa is. Dat is tenslotte iemand die vermoord zou zijn en waarvan de ouders een levenslange gevangenisstraf uitzitten voor de moord op haar.
Cara gaat zich informeren en leest een blog met als titel: ‘Melody Chapa – het volledige verhaal.’ De lezer kan dit blog in drie delen in gedeelten meelezen; stukje bij beetje leer je meer over de achtergronden.
Door haar nieuwsgierigheid raakt ze verwikkeld in een gevaarlijk web van leugens…
Leugens zijn de rode draad door het hele verhaal.

De auteur heeft me met haar prettige schrijfstijl weer weten te boeien.
Door de eenvoud, zonder moeilijke woorden en door de duidelijke beschrijving van personen en omgeving leest het verhaal lekker door.
Het verhaal van Cara wordt afgewisseld door de verhaallijn van iemand die vertelt over ‘de vriendelijke gezichten’. Later wordt duidelijk wie dat is. Of is diegene wel écht de eigenaar van deze verhaallijn?
Het einde was voor mij totaal onverwacht.

Wat leugens en het handelen naar aanleiding van slechts vermoedens kunnen veroorzaken is onvoorstelbaar!