Een rechtbankthriller verloopt vaak via platgebaande paden: een criminele situatie, een goede advocaat, winst en/of vrijspraak.
En inderdaad... ook De burgemeester van Lexington Avenue begint met een gruwelijke koelbloedige (prachtig onderkoeld beschreven) moord, waarna de dader zich snel uit de voeten maakt.
Een onschuldige jongen krijgt de schuld en door allerlei juridische wantoestanden de doodstraf.

Tot zover alles keurig binnen de lijntjes gekleurd.
Maar daarna begint het boek pas echt. Niets verloopt zoals je zou denken, tot aan het onverwachte, maar daardoor zeer geloofwaardige en realistische einde aan toe. Er wordt niet achter 'de ware dader' aangerend, er worden geen valse sentimenten beschreven, de hoofdpersoon is niet 'de grote held' en vooral... de belangrijkste moord is niet de moord die aan het begin wordt gepleegd.
En juist dat maakt dat deze roman ver uitsteekt boven de latere Grishams.

Eén klein, niet werkelijk relevant minpuntje maakt dit boek niet helemaal vijf sterren waard. Het erbij gesleepte dubbele liefdesverhaaltje. Handig voor het verhaal, maar toch.
Maar verder is dit makkelijk leesbare verhaal, een boek om hoog op je (vakantie)lijstje te zetten.