Wat vind ik het jammer dat het eerste boek van Jodi Compton (De Vermiste Man) ook voor mij niet het eerste boek van haar is geweest. Met Het Kille Huis heeft zij mij overtuigd van haar kwaliteiten.
De enige twee opmerkingen die ik nog wil maken is de huidige leefwijze als opsporingsambtenaar van Sarah Pribek die in dit boek een tikkeltje overdreven over komt. Tevens is de weergave over wat zij voordien allemaal heeft meegemaakt niet erg realistisch voor haar leeftijd als ik dat tenminste spiegel aan mijn leven. Maar daar zal na alle waarschijnlijkheid geen boek over verschijnen.

Wat de auteur wel erg goed is gelukt is het neerzetten van de verschillende karakters van de personen die in het verhaal langskomen. Deze zijn zo indringend en soms zelfs triest dat je haast begrip krijgt voor de wetovertredende acties die zij plegen. Dat is volgens mij de sterke kant van deze schrijfster. Het neerzetten van karakters met alle menselijke eigenschappen die daar bij horen. Ook als ze minder positief blijken te zijn.
Dat dit boek is geschreven in de ik-vorm stoort mij in het geheel niet. Het moge duidelijk zijn dat De Vermiste Man binnenkort bij mij ook op de boekenplank zal staan.