Ex, deze titel sprak mij enkele weken geleden aan toen ik een boek moest uitkiezen voor onze eerste literatuuropdracht van dit schooljaar. Toen ik de achterkant van het boek nader bekeek, was ik overtuigd. Een echte thriller voor mij dacht ik bij mezelf.

Beschrijving
Vanaf nu ben ik schrijfster, schreef Helen Fitzgerald op haar 23ste in haar dagboek. Nu, 21 jaar later, is deze Australische schrijfster aan haar vijfde literaire thriller bezig. Deze is getiteld: De donor. Het talent om te schrijven heeft ze meegekregen van haar moeder. Zij was lerares Engels en schreef in haar vrije tijd kortverhalen. Fitzgerald was lange tijd sociaal werkster waardoor ze erg veel inspiratie opdeed voor haar eerste boek. Haar eerste thriller is een groot succes geworden waardoor ze besloten heeft in dezelfde thematiek te blijven schrijven. Het feit dat ze een tijdje in de gevangenis van Glasgow heeft gewerkt, was de aanleiding om het boek Ex te schrijven. De mensen die er zaten hadden vaak een heel triest leven achter de rug of er hadden zich tragische omstandigheden voorgedaan, waardoor ze een verkeerde keuze hadden gemaakt en met justitie in aanraking waren gekomen, vertelt Fitzgerald in een interview met Crimezone. Helaas heeft het boek nog geen prijzen gewonnen, omdat het boek pas in 2011 is uitgebracht.

In Ex staat de Schotse Catriona op het punt te trouwen met haar Italiaanse verloofde Joe. Wanneer er in haar geboorteland verschillende moorden gepleegd worden, moet Catriona haar ex-vriend Ahmed identificeren. Tijdens de identificatie krijgt ze de slappe lach, waardoor ze verdacht wordt en zo in de gevangenis belandt. Ahmed blijkt niet de enige ex van Catriona te zijn die vermoord is en waarvan de penis is afgesneden. Drie maal werd dezelfde techniek toegepast op enkele dagen tijd en er is maar één link: Catriona Marsden. Tijdens haar verblijf in de gevangenis komt Janet Edgely steeds op bezoek. Janet wil een bibliografie over haar schrijven en zo bewijzen dat ze onschuldig is, maar wanneer Catriona het manuscript in handen krijgt stort haar wereld in. Het manuscript is niet geworden wat zij ervan verwacht had. Het is getiteld: portret van een seriële monogamist. Niemand wilt geloven dat ze onschuldig is waardoor ze begint te twijfelen aan zichzelf. Ben ik wel zeker dat ik hen niet vermoord heb? Was ik te dronken om het te beseffen?


Interpretatie
Het boek Ex is een echte pageturner door de vlotte schrijfstijl van Fitzgerald. In het verhaal worden fragmenten uit het manuscript van Janet Edgely en de mening van Catriona hierop vlot afgewisseld. De fragmenten geven je een heel ander beeld over Catriona dan de ik-verteller. Er wordt door beiden gebruik gemaakt van flashbacks. Het verhaal is grotendeels geschreven met een ik-verteller die een innerlijke monoloog voert. Wanneer Janet Edgely aan het woord is, schrijft Fitzgerald vanuit een personeel vertelstandpunt.
Je wordt als lezer continu in de war gebracht waardoor je steeds gedwongen wordt om verder te lezen. Fitzgerald versterkt dit gevoel door het boek op te delen in 3 delen. In het eerste deel lijkt het alsof Catriona de moorden heeft gepleegd. In het tweede deel wordt de moeder verdacht en vervolgens wordt Joe, de man van Catriona, in het derde deel als schuldige afgeschilderd. Volgens mij probeerde Fitzgerald hiermee de lezer steeds op het foute spoor te zetten. Helaas is het daardoor soms erg verwarrend om het verhaal dan nog te kunnen blijven volgen. De grappige en meeslepende schrijfstijl van Fitzgerald maakt gelukkig veel goed. Het evenwicht tussen ludieke en angstaanjagende fragmenten maakt het boek zo vlot en leesbaar.
De schrijfster wil ook kritiek geven op de huidige maatschappij en het taboe over lesbiennes doorbreken. In Ex ligt het hoofdpersonage in de knoop met zichzelf omdat ze haar verliefde gevoelens tegenover haar beste vriendin onderdrukt. In het boek wordt dit nooit expliciet vermeld tot op de laatste paginas.
Het verhaal begint ook in medias res waardoor je als lezer onmiddellijk in het verhaal getrokken wordt.

Evaluatie
Ex is een goede middenklasser in het thrillerlandschap, een pure vrouwenthriller schrijft Sander Verheijen in zijn recensie over Ex. Ik kan mij helemaal vinden in zijn mening die hij geeft op crimezone. Ex is inderdaad een goede middenklasser. Het boek is niet buitengewoon goed, maar behoort zeker bij één van de betere thrillers die ik al heb gelezen. De schrijfstijl van Fitzgerald heeft hier veel mee te maken.
Het feit dat Ex een pure vrouwenthriller wordt genoemd, verbaast mij ook niet. Je stapt als het ware in het hoofd van een vrouw wanneer je het boek begint te lezen. Fitzgerald verwoordt ook vaak de dingen zo dat enkel vrouwen begrijpen wat ze bedoelt, zoals de masturbatie van haar celgenote.
Ik vind ook dat dit boek kan geplaatst worden onder de psychologische thrillers. Het hoofdpersonage en haar moeder zijn namelijk round characters met een psychologisch probleem. Zelf hou ik wel van dit soort thrillers omdat ze je vragen dieper na te denken over het verhaal.
Helen Fitzgerald kan er alvast op rekenen dat ze er een fan bij heeft in Europa. Ik zal haar thrillers zeker en vast nog een keertje zoeken in de bib.