Een eng verhaal met klassieke elementen in verwerkt en het tweede deel van een serie. Het boek kan op zichzelf gelezen worden maar een introductie van de personages is geen overbodige luxe.

Dragos, een vriendelijke vampier.
Prins Toet, een mummie. Nu ja, een prinselijke mummie.
Eus, een slimme Faun.
Een driekoppige, trouwe hellehond en
Nera, het kermismeisje.

Nadat Nera de anderen uit het gruwelijke spookhuis wist te bevrijden trekken ze met zijn allen naar Transsylvanië. Dragos vreest immers voor het leven van zijn ouders. Hij, als eerstgeborene, diende immers afgestaan te worden aan graaf Dracula maar werd op de afgesproken afhaalplaats ontvoerd.

Transsylvanië en vampieren, het hoeft geen uitleg, dit wordt een avontuur dat niet zonder gevaar is. Het verhaal is dan ook spannend, al blijft de schrijver nooit té lang hangen bij de spannende scènes, en met voldoende humor om de druk van de ketel te halen. Het verhaal heeft een aangenaam ritme, originele plotwendingen en personages die door hun twijfels, beperkingen en onderlinge conflicten zonder meer geloofwaardig te noemen zijn.

De voorlezer heeft een aangename stem al heeft hij bij sommige stukjes de neiging om te vlug te willen lezen waardoor hij weleens de mist ingaat. Zeker in het begin. Ook zijn articulatie laat hier en daar wat te wensen over en dan heb ik het niet over de sss want ik heb wel begrepen dat Dragos zo spreekt - voor alle duidelijkheid :)

Verhaal: 8
Stem/toon: 7