Jack Bowman is een schrijver en een gokker. Hij blogt niet, hij tweet niet, hij neemt zijn telefoon niet op en doet de deur niet open voor onaangekondigd bezoek. Hij is 38 jaar. Of dat was hij. Of hij wordt het binnenkort. Bowman leeft in afzondering – aldus AW Bruna Uitgevers. Deze auteur lijkt een interessante man, die zijn hoofdpersonage in de thriller Crash compleet naar zijn evenbeeld heeft geschapen.

Tom Patrick is een gokker en werkt bij de NTSB. Niet lang geleden is Patrick op een andere functie gezet, maar als de 737's met bosjes uit de lucht beginnen te vallen, start Tom Patrick een onofficieel onderzoek. Hoe verder het onderzoek vordert, hoe meer Tom zich in de problemen werkt (en niet alleen bij zijn baas).

Tom Patrick is een sterk hoofdpersonage dat perfect in balans is met de andere personages waar we in Crash kennis mee maken. Stuk voor stuk zijn ze briljant en gedetailleerd uitgewerkt. De thriller is realistisch neergezet en heeft een fantastische spanningsboog. Het is te merken dat Jack Bowman grondige research heeft verricht voordat hij begon aan Crash. Hierdoor krijgt het verhaal een extra laag die het alleen maar spannender maakt. En het mooiste is dat de research en kennis die Bowman heeft gedaan, het verhaal niet overschaduwen. Crash heeft een prettige balans.

Toch bevindt er zich in deze thriller wel een aantal schoonheidsfoutjes. Wat research betreft heeft Jack Bowman het op vliegtuig gebied geweldig gedaan, maar een pakje tampons leeggooien in het toilet betekent volgens Bowman meteen dat alle tampons grandioos opzwellen. Dat kan natuurlijk niet als je het plastic er niet vanaf haalt, maar dat moeten we de auteur gewoon vergeven.

Het mooiste aan Crash zijn de dialogen. Deze zijn uitgebreid en laten prachtige karaktertrekken zien van ieder personage. Ook zijn omschrijving van uiterlijke kenmerken is uitgebreid, maar overschaduwt het verhaal niet waardoor de lezer gemakkelijk zijn eigen fantasie de vrije loop kan laten gaan. Crash zit vol met actie, sensatie en spanning. Stoere mannen, grof geweld, veel gegok en prachtige vrouwen wisselen elkaar in hoog tempo af, maar niet zonder de grote lijn uit het oog te verliezen: er is wel een conflict dat opgelost dient te worden. Alle personages hebben een eigen stem en veranderen gestaag door alle situaties waarmee ze te maken krijgen. Deze opbouw in karakters is bij bijna allemaal geloofwaardig neergezet. Het enige personage dat onverwacht een stuk harder wordt is die van Tom Patrick's ''vriend'' Halo. Halo speelt een belangrijke bijrol, maar gaat van vrolijke kerel, plotseling naar chagrijnige man. Hier had meer diepgang in mogen zitten, omdat ook Halo verder een heel sterk en beeldend personage is.

Hoe dichter de lezer bij het einde komt, hoe lastiger het wordt om Crash weg te leggen. Het antwoord is bijna aan te raken en de actiescènes volgen elkaar steeds sneller op. Als je dan eindelijk bij het einde terechtkomt, word je niet teleurgesteld. Het is - wat je ook onbewust verwacht van Bowman - niet zoetsappig, terwijl de romantische scènes daar toch eigenlijk wel een beetje naar toe gaan.

Crash is onverwacht, spannend, explosief en heel realistisch neergezet. Door alle actie, sensatie en humor is deze thriller voor échte mannen er eentje om in huis te halen.