Wanneer ik te horen kreeg dat we een thriller moesten lezen, wist ik onmiddellijk wat ik ging lezen. De boeken van de schrijver Pieter Aspe interesseren mij enorm en dus pikte ik er eentje uit, namelijk “13”.

De auteur van het boek heet Pieter Aspe. Hij wordt ook weleens beschreven als “de grootste misdaadschrijver van ons land”. Aspe heeft al op veel verschillende plaatsen gewerkt, maar in 1996 werd hij voltijds auteur. Hij schrijft voornamelijk misdaadromans over commissaris Pieter Van In en zijn team die werken voor de Brugse Politie. Er is ook een misdaadreeks van gemaakt op VTM. Deze afleveringen zijn niet gebaseerd op de boeken, slechts een paar boeken hebben dezelfde verhaallijn als een aflevering. Het boek “13” is het dertiende boek van Pieter Aspe, maar gedurende het verhaal kom je nog verschillende dingen te weten die met het getal 13 te maken hebben. Het is dus niet zomaar “13” genoemd omdat het zijn dertiende boek is. Aspe won in 2001 de Hercule Poirotprijs voor “Zoenoffer”, in 2002 Humo’s Gouden Bladwijzer voor de vijfde macht en in 2010 de Hercule Poirot Oeuvreprijs voor Aspe zijn gehele oeuvre. Het boek “13” gaat over twee dingen: de voorbereiding van zijn huwelijk en de moorden op mannen. Gedurende het verhaal bereidt Van In zich voor op zijn huwelijk met Hannelore. Dit verloopt niet allemaal volgens plan. Dan zijn er bovenop de voorbereidingen ook nog de moorden. De eerste moord wordt in een hotelkamer gepleegd en daar vinden ze de visa kaart van Wim Raes. Wanneer ze naar de echtgenote gaan, vernemen ze dat haar man helemaal niet dood is en dus begint hier het raadsel voor commissaris Van In. Een paar dagen later wordt de echte Wim Raes vermoord en ligt er opnieuw een visa kaart van het vermoedelijk volgende slachtoffer Lieven Van Der Weyden. Al snel wordt het duidelijk dat de moorden iets met elkaar te maken hebben en dus brengt hij Lieven onder bescherming. Van In zoekt samen met zijn collega’s naar de moordenaar en samen komen ze erachter dat de vrouwen ,van wie de mannen zijn vermoord, dit wel eens samen op touw kunnen gezet hebben. De grootste drijfveer is Anja Van Der Weyden. Anja sterft even later in een verkeersongeval. Kort daarna krijgt Van In een briefje met het cijfer 13, dit cijfer was reeds op de plaatsen van de andere moorden gevonden, hij weet dat hij wel eens het volgende slachtoffer zou kunnen zijn en neemt daarom contact op met zijn ex-vrouwen. Wanneer Sonja een relatie met Pieter Van In had verzwakte de relatie tussen haar en haar vader. In haar ogen is dit de schuld van Van In en dat wil ze hem dan ook betaald zetten. Sonja probeert Pieter te vermoorden door hem in bad te laten verdrinken, maar het team van commissaris Van In is er gelukkig op tijd bij.

In het boek zijn veel personages wat het soms wat ingewikkeld maakt. Het is een boek dat je in één keer moet uitlezen, als je het te lang laat liggen, weet je na een tijdje niet meer wie wie is. Doordat de schrijver altijd voldoende plaats tussenliet telkens wanneer het naar een andere dialoog overging met andere mensen, kon je heel makkelijk volgen. Het boek is geschreven door een auctoriële verteller, maar Pieter Aspe vertelt de dingen die Pieter Van In meemaakt in de ik-persoon. In het verhaal zitten niet echt moeilijke woorden, je kan het verhaal zeker begrijpen zonder een woordenboek naast je te hebben. Het is heel fijn om te lezen en het leest heel vlot. Je voelt je ook betrokken in het verhaal. Je wordt er helemaal in meegezogen. Het verhaal heeft een chronologische structuur. Het begint bijvoorbeeld op dag 1 en eindigt op dag 15. Er zitten ook flashbacks is, maar deze zijn maar heel af en toe. Pieter Aspe laat in het verhaal ook veel dingen terugkomen die kenmerkend zijn voor zichzelf. Het hoofdpersonage heet ook Pieter, ze drinken allebei graag Duvel, en hebben twee kinderen. Het thema van het boek is moord en liefde . Gedurende het hele verhaal draait het rond de moorden, maar ook rond de liefde tussen Pieter en Hannelore en de liefde tussen de andere mensen. In het boek zit ook veel humor verwerkt. Door dingen achter te houden, blijft Aspe de spanning erin houden wat heel fijn is, waardoor je zelf mee begint na te denken wie de dader zou kunnen zijn. Het verhaal speelt zich af in Brugge, maar ook deels in Blankenberge. Omdat er gruwelijke dingen in gebeuren, is het verhaal eerder geschikt voor adolescenten en volwassenen. Persoonlijk denk ik niet dat er een achterliggende betekenis in zat of dat het iets wil duidelijk maken. De boeken van Aspe choqueren voor een deel wel, het laat je zien waar mensen allemaal toe in staat zijn en hoe diep je verdriet kan zitten dat je geen andere uitweg meer ziet dan iemand te vermoorden. Liefdesverdriet kan mensen ver drijven, maar we weten allemaal dat het fictie is.

Het boek “13” is één van de beste boeken die ik gelezen heb. Het boek leest vlot, wat het heel aangenaam maakt en wat je niet na vijf minuten beu wordt en zo snel mogelijk wil wegleggen. Ik had eerder al verschillende boeken van Aspe gelezen en ik wist dus hoe zijn schrijfstijl was. De schrijver houdt de spanning erin en dat is belangrijk voor een boek, dat je niet onmiddellijk weet wie de dader is. Er zijn verschillende verdachten en allerlei scenario’s. Wat ik ook altijd leuk vind in een verhaal van Pieter Aspe, is dat je er met je gedachten volledig inzit en dat je absoluut wil weten wie het gedaan heeft, gewoon omdat het zo boeiend is. Ook het einde van het verhaal is extra spannend. Het is zo goed geschreven dat je op het puntje van je stoel zit om te weten te komen of Pieter Van In er nog levend vanaf komt. Het was een thriller die toch ook wel leuk was.

Ik heb zeker een juiste keuze gemaakt bij het kiezen van dit boek. “13” is één van de leukste thrillers die ik las, het zat goed in elkaar, het was spannend. Pieter Aspe verdient zijn titel van “de grootste misdaadschrijver van ons land”.

Sarah Weltjens, (09/02/2010) Boekverslag ’13’ van Pieter Aspe Geraadpleegd op 25/10/2015, via
https://saraweltjens.wordpress.com/2010/02/09/boekverslag-13-van-pieter-aspe/
Pieter Aspe. (10/10/2015). Geraadpleegd op 25/10/2015 via, https://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_Aspe