Marjolein en Bart kennen elkaar 4 maanden als ze samen op vakantie gaan naar Marjoleins geliefde Portugal. Zij heeft Portugees gestudeerd waardoor ze de taal nu vloeiend spreekt.

Daar is hij weer, die hardnekkige droom die maar niet wil accepteren dat ik gewoon op een etage in een straat in een Nederlandse stad woon, samen met mijn twee schoolgaande dochters en een baan als zorgmanager in een ziekenhuis.

Bart ziet ook wel een toekomst in Portugal mede doordat hij nog steeds geen vaste baan heeft als dierenarts na thuiskomst uit Nicaragua.

Na een tweede vakantie samen weten ze het zeker, zij willen ook naar Portugal om daar samen een nieuw begin op te starten. Ze willen een huis met een stuk land vinden waardoor ze duurzaam en zelfvoorzienend kunnen gaan leven. Een voorzichtige zoektocht naar hun droomhuis begint. Er is echter nog een probleem; het ontbreekt hun aan genoeg financiën om daadwerkelijk de knoop door te hakken.

Niet veel later krijgen ze door een speling van het lot wat extra geld ter beschikking waardoor hun droom werkelijkheid lijkt te worden. Nu begint een serieuze zoektocht naar hun droomhuis in Portugal en ook in Nederland loopt de verkoop van de etage vlot.

Uiteindelijk kopen ze een oude boerderij, ‘Alta Vista’ in Alentejo, in Zuid-Portugal. 15 hectare grond erbij met daarop een olijfgaard, fruitbomen en een moestuin. Aan de boerderij hoeft niet veel gedaan te worden maar de grond erom heen vraagt veel onderhoud. En door de verwaarlozing van de olijfgaard door de vorige eigenaar mislukt hun olijfoogst en moeten ze drastische maatregelen treffen om niet in financiële nood te komen.

Of hun plan goed uitpakt kom je te weten als je ‘Thuis in Portugal’ leest.



Mijn mening:

Wat een heerlijke boek om te lezen. Acht hoofdstukken lang heerlijk wegdromen en meeleven met de droom van Marjolein en Bart. De droom die werkelijkheid wordt en ons laat zien dat een nieuwe start in het buitenland niet betekent lekker luieren maar juist hard werken en openstaan voor nieuwe dingen, aanpassen aan de heersende cultuur en bovenal je dromen najagen.

De schrijfstijl is heerlijk, bijna luchtig, en is geschreven vanuit Marjolein in de ik-vorm.

Een liefdesgeschiedenis maar dan niet in doktersromanstijl. Een echte aanrader!