Vijf sterren voor Simon van der Geest, en zijn broer, Joep van der Geest, voor het voorlezen van dit boek. Hij behoort vanaf nu tot mijn selecte lijst van beste voorlezers. Subliem. Van der Geest leest voor en het jongetje, Hidde, komt tot leven. Hidde die zijn schrift vol schrijft met alles wat hem overkomt. Hidde wordt, door o.a. zijn oudere broer Jeppe, Spinder genoemd omdat hij ooit eens heeft geprobeerd een spin en een vlinder te kruisen. Een paar keer komt Jeppe tot leven door de stem van Joep van der Geest. Deze stem past zo goed bij het personage; de stem en de intonatie brengen Jeppe tot leven als slimmer, sluwer, bedachtzamer dan Hidde. Een broer om bang van te worden, maar toch ook een broer om van te houden.
Ook de manier waarop Van der Geest de lezer aanspreekt en betrekt in zijn complot, is bijzonder origineel. De lezer wordt een bondgenoot van Hidde.
Hidde weet alles van insecten. In de geheime kelder heeft hij allerlei soorten, van mieren tot een bidsprinkhaan, van neushoornkevers tot wandelende blaadjes en krekels - die hij af en toe voert aan de bidsprinkhaan, Jackie Chan genaamd. De kelder is inzet tot een bijna niets ontziende 'oorlog' tussen de beide broers. Jeppe wil zijn drumstel in de kelder, dus moeten de insecten eruit. Met onder meer drumbardementen probeert Jeppe zijn broertje het leven zuur te maken, maar hij heeft ook andere truken. Hidde moet en zal de kelder uit. Maar Hidde is niet van plan om zich zonder slag of stoot over te geven.
Moeder is slechts zelden in beeld, bekommert zich eigenlijk vooral om zichzelf. De beide broers delen, behalve de kelder, een verschrikkelijk geheim. Eigenlijk is Hidde, mede door dit geheim, een eenzame jongen, die zijn insecten en zijn schrift alles toevertrouwt. Een prachtig, ontroerend verhaal, dat tot het laatst blijft boeien.