Wat een lief verhaal is dit. Aristoteles en Dante ontmoeten elkaar op hun vijftiende bij het zwembad. Vanaf het eerste moment ontwikkelt zich een intense en ongekende vriendschap die ze uiteindelijk allebei als liefde herkennen en accepteren.

Ik vind het mooi dat het thema homoseksualiteit niet zo zwaar wordt gebracht. In dit verhaal is het onderdeel van vele andere thema's en twijfels waar jongvolwassenen zich mee bezighouden. Het is een verhaal over vriendschap, liefde, opgroeien, de band met je familie. Daarnaast komen ook onderwerpen aan bod als Mexicaanse roots hebben in een Amerikaanse samenleving en de invloed van oorlog op een gezin.

Het is zo'n boek waarbij je je leven tussen de regels kunt leggen, ondanks dat ik al twee keer 17 ben geweest. Ik herkende me in de twijfels over wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt zijn (want vind je hierop ooit echt een sluitend antwoord?) Daarnaast zette het me ook als ouder aan het denken. Hoe open ben ik naar m'n kinderen? Welke levensgebeurtenissen bepalen mee hoe ik me richting m'n kinderen gedraag?

Ik verwacht dat uiteindelijk vooral de sfeer van dit verhaal me bij zal blijven. Oja, en de prachtige cover natuurlijk.