Pas tegen het einde van Snow Like Ashes zat ik jammer genoeg een beetje in het verhaal. Had ik pas een beeld kunnen vormen van wat er zich afspeelde en voelde ik me niet meer als een willekeurige toeschouwer, maar iemand die betrokken is bij het lot van de personages. Daarnaast had ik helaas op sommige momenten de grootste moeite om door te blijven lezen, om mijn aandacht erbij te houden.

Dat was niet altijd het geval, overigens. Hier en daar liet Sara Raasch haar ware schrijfkracht doorschemeren. Op die momenten was ik dan ook helemaal ondergedompeld in de wereld. Ervoer ik alles alsof ik ook daadwerkelijk aanwezig was en maakten mijn emoties overuren. Voelde ik een plotselinge en intense band en leefde ik helemaal mee met het wel en wee van de personages. Zo jammer dat dit altijd van korte duur was en ik even daarna weer een onverschillige kijker was!

Ik denk trouwens niet dat dit door Meira of het verhaal komt. Nee, Meira is geweldig neergezet. Ze is het soort personage waar ik altijd heel graag over lees. Een no-nonsense-take-action meid, die liever traint dan zich bezighoudt met welke jurken ze bij welke gelegenheden hoort te dragen of wie naast wie hoort te zitten. Het was dan ook een waar genoegen om over haar te lezen en haar op haar reis om de jonge koning Winter op de troon te krijgen en te vergezellen. Wat natuurlijk niet zonder slag of stoot gaat. Meira gaat echter alles met opgeheven hoofd tegemoet. Zij het jongens, verraad of de vijand, haar krijgen ze niet zo snel klein!

Het verhaal paste ook precies in mijn straatje. Het draaide in Snow Like Ashes om spanning en avontuur, natuurlijk met wat romantiek er doorheen verweven. Dat laatste zorgde voor heerlijke zwijmel momenten. Ik ben er echter nog niet uit wie van de twee (ja liefdesdriehoek, maar voor de verandering goed uitgevoerd) ik Meira gun. Daarvoor mogen ze zich nog wat meer bewijzen! De wereld is ook ontzettend goed uitgewerkt en machtig interessant. Vooral de magie is zo cool bedacht! Zoals hij hier wordt neergezet ben ik nog nergens andere tegen gekomen en ik hoop dan ook dat ik tot in de puntjes mag uitzoeken hoe het werkt.

Kers op de taart was dat het ook nog eens over de vier seizoenen ging. Iets waar ik altijd al wat mee heb gehad en daarbij speelt het zich ook nog eens af in mijn favoriete seizoen: de winter. Ik ben dol, maar dan ook echt dol op sneeuw! Oké het speelde zich niet helemaal af in dat koninkrijk, maar het ging over inwoners daarvan en ik kreeg genoeg te horen over de magnifieke winterse pracht en praal dat ik voorlopig tevreden was. Ik ben dan ook heel benieuwd naar het volgende deel, dat zich waarschijnlijk in het geheel daar zal afspelen!

Waarom ik dan niet die klik ervoer? Geen flauw idee, ook al vond ik het heel jammer met zo’n geweldig verhaal en personages. Hoop dan ook dat het volgende deel me beter zal bevallen!


Conclusie
Snow Like Ashes bevat een heerlijk verhaal met een sterke en innemende hoofdpersoon genaamd Meira. Een hoofdpersoon die in een prachtige, met magie doorwoven wereld haar vrouwtje moet staan! Alleen jammer dat het het me niet echt lukte om een band met de personages en het verhaal op te bouwen. Toch smaakt dit boek echter naar meer en ik zal het vervolg dan ook zeker oppakken!

Deze recensie verscheen als eerste op CarpeLibra.nl