Werkelijk een boek vol humor, soms zelfs galgenhumor. Maar ook regelmatig droevig, of triest. Het boek gaat over het leven van een 83 jarige in een verzorgingshuis, maar dat zal bij iedereen ondertussen wel bekend zijn. We willen allemaal weten wie er achter het pseudonym Hendrik Groen gaat, als je het mij vraagt is het, gezien de details die er over het leven in een verzorgingshuis bescchreven wordt, wel een schrijver die er zelf in woont of een heel uitgebreide research heeft gedaan. Zeer vermakelijk zoals gezegd en tegelijkertijd triest, hoe zetten wij onze bejaarden weg in een tehuis. De generatie die het land na de oorlog heeft opgebouwd wordt zo weggestopt in een woonfabriek waarin weinig tot geen plaats / tijd is voor persoonlijke aandacht noch voor het een beetje 'gezellig' maken doordat er onvoldoende ruimte is voor persoonlijke spullen. Gelukkig overheerst de gedachte om er maar het beste van te maken, wat tot zeer leuke taferelen leidt. Zeer vlot geschreven, leest als een trein. Er blijft wel degelijk iets hangen. Echter mist het net even wat diepgang om de maximale score te krijgen, Daarom 4 **** van mij,