Het boek is al 5 jaar oud en er is al een aantal uitgebreidere recensies over de feiten, daarom wil ik het kort houden.
Het boek kwam bij toeval op mijn pad.
Ik kende de schrijver niet, maar was direct geïntrigeerd door de achterflap.

Een zoektocht naar een familiegeschiedenis zonder valse sentimenten in een historische interessante setting met prachtige sfeerbeelden van Noorwegen, de Shetlands en Frankrijk.

Niet alleen over de invloed en keuzes van verschillende familieleden rond WO II (collaboratie, verzet), maar zeker ook de bijna-vergeten geschiedenis van WO I (Slag om de Somme) en hoe men daar de 40-80 jaar daarna mee is omgegaan, het heeft doodzwegen, hoe het doorwerkte in het familieleven, de ontstane vetes, terwijl het niemand echt ooit helemaal heeft losgelaten en ongemerkt op volgende generaties is overgedragen.

Nuchter informatief, verre van dramatisch of oorlogszuchtig.
En wat mij betreft daardoor juist heel indringend
De informatie wordt geleidelijk vrijgegeven, vrijwel altijd heel ingenieus verteld vanuit het perspectief van degene die het heeft meegemaakt, zonder dat die nog levend aanwezig is.
Knap stukje schrijfstijl, omdat het in min ogen nergens gekunsteld overkomt.

Een soort detective, inclusief dodelijke slachtoffers, maar ook weer anders: een echte "whodunnit", waarbij vastberadenheid, spijt en opluchting over nieuwe stukjes informatie elkaar regelmatig afwisselen.