E.J. Swift is een schrijfster die zich laat inspireren door schrijvers die er in slagen het buitengewone in het gewone te ontdekken. Ze schreef een aantal korte verhalen en maakte haar debuut met de sciencefiction-trilogie The Osiris Project. In februari 2018 verscheen Swifts’ nieuwe boek waarin ze er zelf in slaagt het buitengewone in het gewone te plaatsen.
This is the calm before the storm. This time – this stom – will be the end. There is a chance to fix this, but it means breaking everything they believe in. All that they’ve worked and sacrificed to preserve.
Paris Adrift gaat van start in 2318 in het op dat moment onleefbare Praag, van waaruit een sprong terug in de tijd wordt gemaakt. Zonder het effect te kennen, wordt het besluit genomen het verleden te veranderen.
She knows what it means to return to something you had overcome; that you thought you had escaped. “And I know the danger. I know this could be your last travel. It could be the tipping point, there’s no point pretending otherwise.”
Parijs 2017, met de daarbij horende zaken zoals de angst voor terroristische aanslagen en politieke ontwikkelingen. De van oorsprong Engelse Hallie, liet haar verleden achter zich en is naar Parijs vertrokken. Iemand wijst haar op een baantje bij de bar Millie’s. De samenwerking met haar nieuwe collega’s blijkt al snel de basis voor een hechte vriendschap en plezier. Maar werd ze echt per toeval op dat baantje gewezen?
Onbekend bezoek verschijnt en niet lang daarna vindt Hallie dit zelfde bezoek dood in de ijsmachine. Zonder te weten wat er aan de hand is wordt ze meegezogen in een abnormaliteit. Ze gaat terug in de tijd om kleine delen van het verleden te veranderen. Is het verstandig om het verleden te veranderen? Zullen de veranderingen het gewenste effect hebben? Welke effecten hebben de reizen op Hallie en haar vrienden van vroeger en van nu?
I think, but cannot tell him, when I travel through the anomaly, I do feel infinite. But you can’t follow me there. And I feel suddenly, desperately sad.
Swift neemt je mee op een avontuurlijke tijdreis door Parijs. Belangrijke gebeurtenissen en personen worden in een fantasy-jasje gestoken. Dit in combinatie met de sciencefictionelementen, zorgt ervoor dat de lezer, zeker in het begin, de tijd nodig heeft om het verhaal te overzien. Ondanks dat weet ze de lezer te boeien door haar pakkende, vlotte schrijfstijl en de vele gebeurtenissen die elkaar in hoog tempo opvolgen.
Het verhaal is bevat fantasy en sciencefiction, met daarnaast mooi uitgewerkte thema’s zoals vriendschap, zelfontwikkeling en liefde. Bovendien is Swift er in geslaagd de personages en hun ervaringen mooi uiteen te zetten, waardoor je de personages echt leert kennen.
“But I found something here, in Clichy. People who were worth something. And you, Hallie. I saw so much of myself in you: the loneliness, the need to escape. I saw you were running, even if no one else did. I geuss I thought together we might be able to stop.”
Het boek is met zijn kleurrijke, kunstachtige cover die werd ontworpen door Joeh Hifi, een prachtig bij het verhaal passende verschijning. Een boek dat door zijn complete verhaal niet alleen een aanrader is voor liefhebbers van sciencefiction en fantasie, maar geschikt is voor een breder publiek.