De Ontembare van Guillermo Arriaga

Voor uitgeverij Atlas Contact in Amsterdam mocht ik de roman “De Ontembare” van Guillermo Arriaga lezen en de auteur ontmoeten tijdens een live leesclub.

Op de tweede bladzijde kondigt de hoofdpersoon, Juan Guillermo, al aan dat hij zijn hele gezin zal verliezen aan de dood en dat gebeurt inderdaad ook. De dood speelt een belangrijke rol in de roman van meer dan 800 pagina’s. Op de eerste pagina’s lezen wij dat hij al voor zijn geboorte geconfronteerd wordt met de dood.

“Ik deelde de grot die baarmoeder heet met aan ander. Acht maanden lang groeide naast mij een identieke tweelingbroer……….Vandaag de dag weten we dankzij MRI-scans dat tweelingen met elkaar strijden om de ruimte in de buik van de moeder. Dat zijn duels op het scherpst van de snede, wrede territoriumgevechten zonder wapenstilstand, waarin een van de twee uiteindelijk de overhand krijgt……Tijdens een van die schermutselingen zette ik mijn broer zodanig klem tegen de baarmoederwand dat hij verstrikt raakte in zijn navelstreng.…”

Dit tekent zijn hele leven, bij iedereen die dood gaat vraagt hij zich of hij daaraan schuldig is of niet. In fragmenten krijgen wij het verhaal te horen van zijn broer Carlos, waarom en vooral hoe hij dood gaat. Na de dood van Carlos sterven ook zijn ouders en oma en hij blijft alleen achter in het huis met zijn parkieten en hond King. Maar ook die blijven niet leven.

Gelukkig komen er ook nieuwe mensen in zijn leven die hem helpen om te overleven. En zijn vrienden in de buurt doen er alles aan om hem op te vrolijken. We maken kennis met het leven in een volkswijk in Mexico. We zien vriendschappen, maar maken ook kennis met vijanden. Naast de dood als thema, lezen we over drugsgebruik, corruptie, promiscuïteit, machtsmisbruik en corruptie door leraren, de overheid en de politie. De rol van de politie blijft dubieus en als je niet met ze samenwerkt, maken ze je het leven wel erg zuur.

In het tweede verhaal speelt Amaruq de hoofdrol. Hij is een Inuit uit Canada die op jacht is naar wolven omdat hij de huiden verkoopt. Hij stopt al zijn energie in de achtervolging van een wolf die een bijzondere betekenis voor hem heeft. Hierdoor raakt hij steeds verder van huis. Ziek en verzwakt wordt hij gevonden door McKenzie. En dat zorgt voor de verbinding met het verhaal in Mexico.

Aan het begin van de hoofstukken zijn er steeds tussenstukjes met interessante weetjes, wetenschappelijke artikelen, biografieën of woordspelletjes. Ze zijn een inleiding op en soms een verklaring voor wat er in dat hoofdstuk gebeurt.

De verschillende verhaallijnen komen aan het eind heel mooi samen, als Guillermo met de auto een roadtrip maakt om via America naar Canada te reizen. We maken kennis met de verschillende landschappen, culturen en mensen die hij tegenkomt.

Ondanks de verschillende verhaallijnen verveelt “De Ontembare” geen enkel moment, je wordt integendeel steeds nieuwsgieriger naar het eind. En hoewel de dood een grote rol speelt in de roman is er ook sprake van liefde. En aan het einde zien wij ook dat liefde alles overwint.

Plussen:
De knappe verweving van de verschillende verhaallijnen tot één eind.
De uitwerking van de verschillende thema’s.
De opbouw van het verhaal van langzaam naar snel.
Het mooie einde.

Minpunten:
Doordat er meerdere verhalen door elkaar lopen, gaat de vaart er soms een beetje uit.

Het gebruik van stereotype figuren: oma die in huis komt en een beetje vaag blijft, jongeren die drugs gebruiken, de Vietnam veteraan die aan drugs verslaafd raakt, de zwarte dominee die blijmoedig de rekeningen van alle restaurantbezoekers betaalt.

Het gebruik van het woord neger aan het eind van het boek stoorde mij enorm. In de rest van het boek wordt er over zwarten gesproken, dus het lijkt mij niet nodig om daar ineens een ander woord voor te gebruiken. Heel jammer.

“De Ontembare” krijgt van mij 4 sterren