Een mooie vlot geschreven historische roman over twee weesmeisjes Flora en Mare.
•
Hoe anders was het leven in de 17e eeuw? En dan m.n. als een kind plots wees werd en ongeacht afkomst in het (Burger)weeshuis terecht kwam. In dit verhaal hadden deze meisjes 'het geluk' dat ze elkaar daar tegenkwamen en er een vriendschap ontstond.
•
In de tweede helft is er voor de voor de ene na het weeshuis toch ws door haar afkomst een kans op een beter bestaan dan voor de andere. Of dat uiteindelijk zo is?
Hierbij vroeg ik mij wel af wat er met één van de meisjes is gebeurd en waarom/hoe het kind uit huis was geplaatst. De vaart was toen enigszins uit het verhaal, en toch vond ik dat niet storend. Wel was het einde enigszins abrupt.
•
Inmiddels heb ik meerdere (jeugd)boeken gelezen over Amsterdam in de 17e eeuw en één ervan begint zelfs met het galgenveld, Volewijck. Daarnaast wordt er vaak meer over het niet zo mooie leven op straat vermeld - het was in die tijd niet anders. Hierin is de auteur best voorzichtig.
•
Een compliment voor alle documentatie en goede beschrijvingen. Je ziet jezelf bijna lopen door beide steden, ook naar het weeshuis, zeker als je het Amsterdam Museum bent geweest.
•
Erg leuk vond ik de verwerkte uitleg van de uitdrukkingen 'apekool' en 'in de aap gelogeerd'. 'Rijke stinkerd' had er nog bij kunnen staan.

Ik houd van geschiedenis en ben benieuwd naar een volgende roman van Suzanne Wouda. 3 of 4 sterren? Het worden er 4, voor alle info en leesplezier. Opmerkingen die ik lees over voorspelbaar of niet spannend etc.: het leven is/was niet altijd spannend, maar heeft wel een verhaal.