Vlaming Bouke Billiet (1981) studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Gent. Hij werkte een jaar in China, waar hij ingesneeuwd raakte toen hij zijn eerste volwaardige verhaal schreef. Zijn debuutroman In de naam van TienKamelen werd genomineerd voor De Bronzen Uil. Billiet is niet zomaar auteur geworden… hij werd op zijn veertiende verliefd op een meisje dat net iets te ver weg woonde om elke dag met de fiets te gaan bezoeken. Dus werd hij maar schrijver.

Wanneer Pollux en Fay in 1998 op dezelfde dag worden geboren, heeft deze blijde gebeurtenis een aantal verstrekkende gevolgen. Beiden zijn Breukelingen, verre afstammelingen van families die in 1672 met vijf schepen vertrokken uit de Lage Landen, nadat een zware storm hun land en bijna de hele wereld verwoestte. Hun nakomelingen leven op twee eilanden, de enige plaats op aarde die nog bewoonbaar is. Pollux en Fay worden in een oorlog betrokken tussen de twee eilanden; zullen ze samen een toekomst hebben? Een tweede verhaallijn is die van een auteur, die zijn grote liefde terug wil winnen door het schrijven van een liefdesverhaal over twee jonge mensen die vanaf hun geboorte voor elkaar zijn bestemd: Pollux en Fay.

Dan wordt het ingewikkeld, zeker wanneer de schrijver hun relatie een definitieve kans op slagen wil geven. Twee totaal verschillende verhaallijnen en toch weer niet. Enerzijds volg je een auteur (is het Billiet?) tijdens het schrijven van zijn verhaal, in hoofdstukken die telkens In de marge heten. Anderzijds wordt de levenswandel van Pollux en Fay verteld. De verhaallijn rond de auteur is best grappig, zeker wanneer het uit de hand gaat lopen en buitenstaanders zich gaan mengen in het schrijfproces. Kan de schrijver de teugels strak blijven aanspannen, of nemen anderen het van hem over?

Als je ver in het boek bent gevorderd, pas dan wordt het echt interessant en spannend. Krijg je als lezer een happy end, of steven je af op een dramatische afloop? Zal de auteur de strijd winnen of afgaan als een gieter en volledig buitenspel worden gezet?

"En er gebeurde in die dagen nog iets bijzonders, want toen ik daar opnieuw stijf van de schrik in bed lag, begon ik mijn eigen verhalen te verzinnen. Werden mijn darmen uit mijn buik geritst door een dinosaurus die mijn broer op tv aan het werk had gezien? Dan riep ik de hulp in van een sfinx of een druïde of een buurmeisje dat me wel geschikt leek om me weer in elkaar te naaien. ’s Morgens toonde ik dan ten bewijze mijn navel aan mijn broer, die mij op zijn beurt natuurlijk niet geloofde."

Billiet heeft op vindingrijke wijze de worstelingen van zijn hoofdpersonages extra versterkt door het toevoegen van de ervaringen van de schrijver in de afzonderlijke verhaallijn. Daarom verdient dit boek dan ook drie sterren. Wij waren Trojanen is niet uitsluitend een roman over liefde en het noodlot, maar vooral de uiting van de kracht van grenzeloze verbeelding. De auteur wilde bovenal een meeslepend verhaal brengen, waarin hij tegenstellingen neerzet op een ietwat bizarre manier. Een ernstige situatie ombuigen tot een kluchtige passage is hiervan een treffend voorbeeld.

Wij waren Trojanen is een roman, rijk aan creativiteit, waarin tevens plaats is voor enige spanning en ontroering, alsook voor verbazing. Je vraagt je tijdens het lezen af of Bouke Billiet zijn twee verhaallijnen wel onder controle zal kunnen houden. Ze vloeien inderdaad in elkaar, vooral richting einde.