De smaakvolle cover van het boek met mooie goudgeel gebraden kippenpoten doet je spontaan trek krijgen en nodigt uit om direct aan de slag te gaan met een van de maar liefst 120 kipgerechten. ‘Gouden Kip’ van Diana Henry is het ultieme kookboek voor een liefhebber van kippenvlees als ik.

De recepten zijn in de inhoudsopgave gerangschikt onder bijvoorbeeld Diners, Feest, Zomer en rook, Puur comfort en Aan het staartje (handig voor als je een restje kip hebt, maar ook prima te bereiden met verse kip). Daarnaast zijn alle recepten achter in het boek in het register alfabetisch gerangschikt. Behalve de recepten geeft Diana Henry nog een paar handige tips. Zo legt ze uit hoe je de perfecte bouillon maakt, hoe je een kip braadt en wijdt ze je in in de kunst van het stoven en smoren. Zo kan ook de minder geoefende kok met de recepten aan de slag. Er is voor ieder wat wils, mits je uiteraard van kip houdt: gestoofd, gebraden, gevuld maar ook heerlijke maaltijdsalades voor de lunch of een warme zomeravond. Ook aan recepten voor op de barbecue is gedacht.

Als ik een nieuw kookboek krijg, is het eerste wat ik doe het hele boek van voren naar achteren doorbladeren en al vast papiertjes stoppen bij de gerechten die me op het eerste oog aanstaan. Jammer genoeg zijn niet alle recepten voorzien van een foto en moet je afgaan op de ingrediënten die er in gaan. Op zich geen onoverkomelijk probleem, maar ik ben toch geneigd om voor een recept te kiezen op basis van de foto die er bij geplaatst is en pas dan te kijken of de ingrediënten me ook aanstaan. Want hoewel bijvoorbeeld de Spaanse kip met morcilla en sherry er op de foto heerlijk uitziet, zou ik het niet snel maken. De reden was de voor mij onbekende morcilla of te wel Spaanse bloedworst. Zeker geen favoriete kost in ons gezin. Elk recept wordt voorafgegaan door een korte persoonlijke noot van de schrijfster in cursieve tekst. Verder zijn de recepten overzichtelijk op de bladzijden gezet met een duidelijke ingrediëntenlijst en beschrijving van de bereidingswijze.

Als eerste heb ik de Cavatelli met kip, pancetta, erwtjes en room (pagina 209 gemaakt. Een heerlijk recept wat in zo’n 15 minuten op tafel staat. Ideaal voor als je weinig tijd hebt. Eigenlijk een recept voor als je een restje kip over hebt, maar ik heb het gemaakt met verse (in stukjes gesneden) kippendijen.

Daarna viel de keuze op Mosterdkip, zwarte bonen en avocadosalsa (pagina 82). Voor dit recept moet je wel even tijd uittrekken en niet vergeten één dag van te voren de kip in de marinade te zetten. Het is een recept voor 6 personen dus prima voor als je eters krijgt. Omdat de kinderen niet houden van de smaak van koriander, heb ik dat vervangen door peterselie. Misschien iets minder specifiek van smaak, maar het smaakte er zeker niet minder om.

Een ander recept wat bij iedereen uitermate in de smaak viel was de Kip Forestière (pagina 44). Met een paar simpele ingrediënten maak je een heerlijke kipschotel met rijke saus. Serveren met gebakken krieltjes en groene salade en smullen maar!
Kortom, een kookboek vol heerlijke kipgerechten dat een plekje krijgt bij mijn favoriete kookboeken en niet achter in de kast verdwijnt.

Het recept van de Kip Forestière (4 tot 6 personen) is als volgt:

Ingrediënten:

20 gram gedroogde wilde paddenstoelen
Peper en zout
8 kipkarbonaden (ik heb gekozen voor kippendijen zonder bot)
1 el olijfolie
2 kleine uien, gehalveerd en in ringen gesneden
75 ml madera of droge sherry (ik heb gekozen voor sherry)
215 gram wortelen, geschild en in lucifers gesneden
200 ml kippenbouillon
150 ml slagroom
150 gram (kastanje-)champignons, in kwarten
1 el fijngehakte bladpeterselie

Bereiding:

Laat de gedroogde paddenstoelen 20 minuten weken in 50 ml kokend water.
Bestrooi de karbonades met peper en zout en verhit de olie in een pan. Bak de kip aan beide kanten mooi bruin. Draai ze pas om als ze gemakkelijk loskomen van de boden, anders scheurt het vel. De kip mag niet gaar zijn, maar wel mooi gekleurd. Haal de kip uit de pan en zet apart. Giet het vet uit de pan in een kom (om te bewaren) maar houd 1 eetlepel in de pan. Maak de pan niet schoon.
Verhit het vet in de pan en fruit de uien tot ze zacht en goudgeel zijn. Blus af met de madera of droge sherry en schraap met een houten lepel het aanbaksel los.
Voeg de wortelen, de bouillon, de wilde paddenstoelen en het vocht waarin ze geweekt zijn toe. Breng het geheel aan de kook en zet het vuur lager. Laat 10 minuten pruttelen.
Leg de kipkarbonades weer in de pan (samen met alle sappen die eruit gelopen zijn) met de velkant naar boven. Dek af en laat 20 minuten garen.
Haal het deksel van de pan, roer de room erdoor en laat 10 minuten zonder deksel pruttelen.
Verwarm 1 eetlepel van het apart gehouden kippenvet in een andere pan en bak de champignons goudbruin. Het mengsel moet droog zijn, dus zorg dat alle vocht uit de champignons verdampt is. Voeg naar smaak peper en zout toe en meng voorzichtig met de kip. De ‘saus’ moet zo dik zijn dat hij aan de achterkant van een houten lepel blijft plakken.
Controleer de smaak. Waarschijnlijk hoef je niets meer to te voegen (de ingekookte kippenbouillon is redelijk zout. Strooi er de peterselie over en zet de pan op tafel.

Eet smakelijk!