Ik woon sinds het jaar 2000 in het graafschap Limerick, in het zuidwesten van Ierland en heb een blauwe maandag in het magazijn van boekhandel O' Mahony's in de stad Limerick gewerkt, tot ik weer een baan in de gezondheidszorg kreeg. Via twitter blijf ik nu op de hoogte van wat er in die boekhandel gebeurt en toevallig zag ik een tweet van Dan Mooney dat iedereen vooral naar zijn boekpresentatie in O' Mahony's moest komen omdat hij bang was dat hij er alleen zou staan met een paar van zijn familieleden. Zijn boek had al een prijs voor beginnend, nog niet gepubliceerde schrijvers ontvangen en de kafttekst sprak mij wel aan dus ben ik er heengegaan. De boekpresentatie bleek erg goed bezocht. Mensen stonden buiten in de rij dus hij had zich geen zorgen hoeven maken. Ik heb even met hem gepraat: we bleken elkaar vaag te kennen via ilovelimerick.com waar ik als fotograaf voor werk, en ik heb zijn boek gekocht waar ik een dag later in ben begonnen.

Het verhaal gaat over Denis Murphy die een psychiatrische aandoening heeft overgehouden aan een traumatische gebeurtenis. Hij woont in een groot huis met vier "huisgenoten": een katvrouw, een clown, een zombie en een haarbal. Daarnaast heeft hij nog twee echte goede vrienden die hij af en toe ontmoet en komt zijn moeder elke zondag op bezoek. Hij leidt naast meervoudige persoonlijkheidsstoornis aan mysofobie (smetvrees), waardoor hij zijn moeder dus ook niet kan omhelzen of zelfs geen hand kan geven, kan niet tegen oneven getallen en heeft allerlei andere dwangneuroses. Wanneer zijn exvriendin weer in de stad komt te wonen en weer contact met hem zoekt, ontwricht dit zijn hele leven. Zijn "huisgenoten" verzetten zich met hand en tand en het is maar de vraag of Denis zijn gekte weet te overwinnen of dat het zal eindigen in een ramp voor alle betrokkenen.

De boekpresentatie was op 26 mei en dit boek is op 1 juni 2017 officieel in de boekhandels verschenen. Het is dus momenteel alleen in het Engels beschikbaar. Hopelijk wordt het opgepikt en ooit vertaald want het is een erg mooi debuut en hoewel het over een man met een psychiatrische stoornis gaat, is het zeker geen neerslachtig boek. Integendeel. De dialogen tussen hem en zijn zogenaamde huisgenoten zijn soms hilarisch. Het verhaal is origineel en gaandeweg krijg je meer te weten over de achtergrond van Denis. De personages zijn geloofwaardig en ondanks zijn irritante trekjes begon ik steeds meer sympatie voor Denis te voelen. Af en toe legt hij naar mijn zin iets te veel uit en het eind had mijns inziens ook wat dramatischer gekund maar dat is muggenziften want het is gewoon een goed boek.