"How I got into this predicament, I'll never know"

Het citaat van Woody Allen past goed bij het boek. Het beschrijft in één zin, dat het leven soms heel onvoorspelbaar kan zijn, en je als mens zijnde in dergelijke situaties kan belanden dat je leven helemaal op z'n kop gaat staan.

"Dat niemand had kunnen voorspellen wat zou gaan gebeuren, is echter even logisch."

Het boek draait om de zin van het leven, de levensvragen, wat wil ik met mijn leven? Is dit het? Is er meer?
Hierbij komt de liefde om de hoek kijken, niet alleen de mooie kanten worden beschreven maar ook vertrouwen en verraad spelen een grote rol : Wanneer kun je iemand vertrouwen? En soms denk je te weten hoe iemand in elkaar steekt, maar dit verhaal laat zien dat dit soms heel anders uit kan pakken.

De hoofdpersoon leeft zijn leventje, en alles komt hem aanwaaien zonder dat hij hier veel voor hoeft te doen. Tot dat er bepaalde mogelijkheden ontstaan zodat hij het roer om kan gooien, er worden keuze's gemaakt die niet zo uitpakken als hij vooraf had gedacht.

"Je wilt dat alles anders is. Maar dat is het niet. Dus ja."

Het verhaal van Bert Moerman is geschreven in de Jij-vorm, dit roept in het begin van het verhaal een aantal vragen op. Voornamelijk: Wie is hier de hoofdpersoon? Over wie hebben we het hier? Later in het verhaal wordt duidelijk wie er met "jij" wordt bedoeld.
Bert heeft een makkelijk leesbare schrijfstijl, geen gedraai of zoekende zinnen. Gewoon zoals het is, en basta.

Het was een interessant boek om te lezen, een boek wat veel vragen opriep. Her en der worden er in het verhaal steken onder water geplaatst, die pas later op z'n plek vallen.

Tijdens het leven is er veel ruimte voor eigen invulling, wat er voor zorgt dat je meer 'in het verhaal' gaat zitten.