Derwent Christmas was in 1998 de initiator van het literaire tijdschrift Tzum en vervolgens twee jaar de hoofdredacteur van het blad. Inmiddels is hij leraar Nederlands aan het Bornego College in Heerenveen en debuteerde hij bij uitgeverij Nieuw Amsterdam met de roman Twee Tranen. Het is het verhaal van Didier Dominique, eigenaar van een zeer succesvol reclamebureau, die vanuit een cel op death row zijn levensverhaal vertelt. En dan met name over de verhouding die hem alles ontnam wat hij ooit bezat en er uiteindelijk de reden van is dat hij over een week zal worden geëxecuteerd. Zijn leven vol voorspoed gaat eigenlijk mis op het moment dat zijn moeder komt te overlijden en zijn vader hem laat zweren nooit tevreden te zijn. “Tevredenheid is een duivel. Wie tevreden is, verliest zijn wensen. Tevredenheid is het begin van ontevredenheid, vergeet dat nooit”.Tegen zijn eigen wil nestelt deze afgedwongen belofte zich in het hoofd van Dominique en begint het zijn levenswijze te beïnvloeden.

In afwachting van zijn executie krijgt Dominique een typemachine van een van de bewakers en beschrijft hij in detail de problemen die ontstaan nadat hij besloten heeft om naast zijn gewone werk ook les te gaan geven aan een hogeschool en geobsedeerd begint te raken van een jonge studente. Het is het begin van een zeer boeiend verhaal dat Derwent Christmas met veel vaart en opvallend leesgemak weet te ontvouwen. De korte hoofdstukken schakelen constant tussen heden en verleden en je komt steeds meer te weten over de beslissingen van Dominique die hem uiteindelijk fataal worden. Maar op een gegeven moment bekruipt je ook het gevoel dat er meer aan de hand moet zijn en dat je slechts een deel van de waarheid krijgt te zien. Dat Dominique inderdaad nog wat jokers in zijn mouw heeft wordt aan het einde van Twee Tranen duidelijk. Maar niet alleen het verleden van Dominique is interessant. Ook zijn leven op death row is boeiend leesvoer en medegevangenen als Metalhead, Fluim en Smile maken duidelijk dat er op een plaats waar de toekomst en het leven nauwelijks nog een rol spelen, hele andere wetten en regels gelden.

Twee Tranen van Derwent Christmas is een imponerend debuut. Tijdens het lezen kom je er al snel achter dat het eigenlijk veel te kort is en dat je veel langer van dit boek zou willen genieten. Wat dan tegelijk weer een mooie metafoor lijkt voor het leven van Didier Dominique. Een man die zijn leven en zijn verworvenheden pas gaat waarderen als hij als een levende dode achter de tralies zit en zijn laatste uren op deze wereld aan het aftellen is.

De cover van het boek is jammer genoeg een heel ander verhaal. Want daarvoor zijn twee tranen niet voldoende en moet je echt in groot verdriet losbarsten. Een simpele zwart/wit foto en een grafisch, zwart buikbandje waarop de titel staat vermeld. Het mislukte ontwerp zal de verkoop van Twee Tranen absoluut niet stimuleren. Laat je hierdoor in de winkel niet van de wijs brengen, maar geef het debuut van Derwent Christmas een kans. Het is de moeite van het lezen meer dan waard.