De voorkant van het boek is net als de titel een beetje triest. Voor mij niet erg uitnodigend. Het verhaal gaat over de 28-jarige Julia die één van de ergste dingen meemaakt die een mens kan overkomen en daardoor moet leven met een groot schuldgevoel. Haar jeugdliefde en tevens verloofde laat het niet alleen helemaal afweten, door de drank slaat hij steeds verder door en begint hij geweld tegen haar te gebruiken. Gelukkig heeft Julia veel steun aan vriendin Tess en ze ontmoet Ryan, een knappe 29-jarige rechercheur die haar bekend voorkomt. Zo ontstaat er voor Julia een emotioneel gevecht: wat wil ze en wat moet ze in hemelsnaam doen. Vooral nadat ze ontdekt waar ze Ryan van kent.

Het verhaal is mooi geschreven. De hoofdstukken zijn lang en dat ik me daar niet aan stoor is een extra bevestiging dat ik goed in het verhaal zit. En dat bij een liefdesroman gelezen door een echte trillerfan. Het verhaal is goed opgebouwd en er zit een prettige afwisseling in doordat er brieven van Julia’s moeder tussendoor komen die daar echt horen. Het verhaal heeft geen verrassingen of opmerkelijke gebeurtenissen, maar verteld gewoon een verhaal vol trieste liefde. Het gaat over het loslaten van het verleden en het kunnen leven van de toekomst. Meeleven met Julia ging gemakkelijk en ik bleef hopen dat het goed zou komen, want gelukkig is dat geen zekerheid tijdens het verhaal.

Precies op het goede moment wordt verteld wat de dramatische gebeurtenis is die Julia is overkomen, gelukkig niet pas halverwege of al aan het begin. Er zitten wel wat gebeurtenissen in het verhaal die niet worden afgemaakt, zoals het opruimen van spullen van overleden familie. Die gebeurtenissen voegden voor mij niet veel toe op de manier waarop ze werden verteld en doordat ze niet werden afgemaakt waren ze alleen maar storend.
Het hele verhaal is in hetzelfde tempo geschreven, behalve het einde. Als afronding wordt er veel informatie gegeven in hoog tempo. Maar gelukkig is er een afronding, die is onmisbaar bij een liefdesroman.

Het boek krijgt van mij drie van de vijf sterren. Eigenlijk drie van de vier sterren, omdat een liefdesroman voor mij sowieso geen vijf sterren zal krijgen. Goed boek, echt een boek voor op de bank naast een open haard met een pot thee en storm buiten.