Beredenering;
Het boek begint pakkend mede door de indringende schrijfstijl. “Ik ben zijn zoon. Ik heb zijn genen. Dat jaagt mij onmenselijk veel schrik aan”. Direct op het puntje van de stoel. Verder willen lezen. Wie is deze zoon van een seriemoordenaar? Waarom jaagt het hem schrik aan? In cursief geschreven hoofdstukken laat Christine Bols de lezer op indringende wijze kennismaken met de zoon van Jack Dancer, “De kaars die al jaren met een klein vlammetje gaten had gebrand in mijn geest, was nu vuurwerk geworden. Het ontzag niets of niemand en explodeerde in alle hevigheid “, maar tot het eind toe laat zij in het ongewisse wie nu deze zoon is en de onthulling is er eentje met een behoorlijke knal die ruimte overlaat voor een vervolg. Toch is het verhaal niet op alle vlakken even sterk. Zo goed als ze de stukken over de zoon van tot leven laat komen, zo behoorlijk voorspelbaar zijn de momenten van het onderzoek en de tegenwerking van oudgediende Jesse Drake. Ook blijven de hoofdrolspelers vrij oppervlakkige personages, maar dat kan een gevolg zijn van pas in het vierde deel in de serie instappen. De eigenschappen kunnen in de eerste drie boeken al tot leven zijn gekomen en dan is het ontbreken van meer diepgaande details over Sackley en McCool te begrijpen. Erg prettig is dat het Vlaamse taalgebruik intact is gebleven, ondanks het feit dat het boek uitgegeven wordt door een Nederlandse uitgeverij, maar daarentegen is het Vlaamse taalgebruik bij vlagen apart, omdat de setting Amerika betreft. Als er dan gesproken wordt over een “een kinderkribbe”, komt dat enigszins raar over. Dan zou crèche waarschijnlijk logischer geklonken hebben. Sowieso even wennen dat een Vlaamse auteur ervoor heeft gekozen om Amerika als setting te kiezen voor haar thrillers c.q. misdaadromans. Aan de aangename uurtjes leesplezier doet het geen afbreuk.
Conclusie
Dancer is een boek dat goed is voor een aangename ontsnapping aan de werkelijkheid. Toegankelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken en een degelijk plot zorgen ervoor dat het boek makkelijk leest. De indringende delen met de zoon van Jack Dancer en de ontknoping tillen het boek over de grens van het gemiddelde heen, maar zijn net te weinig om door te schieten naar de 4* categorie. Het boek krijgt van mij daarom 3.5 ster.