Heel apart om een boek te lezen waarin de hoofdpersoon geen moment bij naam wordt genoemd, zelfs niet een van haar aliassen. Pas op het eind wordt haar naam bekend.
Het verhaal leest vlot, heeft humor en is onwijs boeiend en zeker niet standaard zo met een zoektocht van slachtoffer én (vermoedelijk) dader naar de waarheid. Ontzettend spannend is het aan de ene kant niet, want heel veel gebeurt er niet, maar tóch zit er de hele tijd wel een beangstigend sfeertje aan het verhaal en vraag je je de hele tijd af wanneer er iets vreselijks gaat gebeuren en wie er nou wie voor de gek aan het houden is…

Ondanks dat het geen retespannende thriller is, vond ik deze roadtrip achter geesten uit het verleden aan wel ontzettend pakkend en bijzonder en de afloop heel bevredigend. Ik wil zeker meer van Julia Heaberlin lezen, want ze wist me weer te verrassen, en ik denk dat ik ook maar eens op zoek moet naar een exemplaar van Beste Tommie…