Dit boek verdient een lovende reactie en alhoewel ik hem in 2006 gelezen heb, in een periode voor ik mijn Dizzie account had, ik nog geen reacties bijhield en ik inhoudelijk niet zo exact veel meer kan weergeven, wil ik wel kwijt dat mijn beleving overeenkomt met die van Tsjurtsj.

In mooi proza een mix van beelden en taal. Een spel tussen nu-realiteit en verleden-emotionele beleving. Uiteindelijk vloeit alles zo in elkaar dat het ongrijpbaar lijkt maar des te voelbaarder.
Vanwege deze reden zal het boek niet bij iedereen in de smaak vallen maar ik.....
ik lees na 4 jaar het laatste hoofdstuk nog maar eens, en sla met een zucht en een glimlach het boek weer dicht....