Vorig jaar heb ik ontzettend genoten van "Soldaten huilen niet". Van het genootschap Bloomsbury, de prachtig beschreven beelden, de bijzondere familiebanden. En nu met "April is de wreedste maand" genoot ik weer en eigenlijk nog meer door de herkenning, de verdieping ... In beide boeken zorgden de personages ervoor dat ik, terwijl ik het boek aan het lezen was, door de dag heen vaak met ze bezig was. Even wegdromen en me voorstellen hoe het voor hen zou kunnen zijn. Nu is het uit. Zo jammer! Maar ook zo mooi!
Gisteren heb ik het boek gekocht zodat ik het bibliotheekexemplaar terug kan brengen en andere mensen ervan kunnen genieten. En ik kan het dan voor altijd bij me houden :)
Een aanrader voor iedereen die van kunst en van Engeland houdt!
Complimenten wederom voor Rindert Kromhout!