Wat knap dat iemand zijn verlies probeert om te zetten in woorden. Moeilijk, heftig, respectvol. Alle mooie, simpele herinneringen komen voorbij. Alle vreselijke gedachten en gedragingen komen voorbij. Kortom alles wat bij zo'n heftige situatie komt kijken, wat voor iedereen weer verschillend zal zijn.

Het is geen literair hoogstandje, niet lekker in een tijdlijn geschreven. Soms verwarrend. Maar who cares? Het is een persoonlijk en ingrijpend verhaal. Een verhaal wat niemand hetzelfde zal voelen als Michel Boerebach zelf.