Robin heeft de stap gemaakt voor zichzelf te beginnen als freelance schrijfster en een eigen appartement gekocht. In het verleden is ze gekwetst door mannen en heeft besloten nooit meer aan een relatie te beginnen. Maar dan ontmoet ze Max. Hoewel ze zich ontzettend tot Max aangetrokken voelt, probeert ze hem krampachtig op afstand te houden.

Van Wijnen heeft de personages uit ‘Liefde met gebruiksaanwijzing’ realistisch neergezet, alsof het mensen uit je omgeving zijn. Hun typische 30-ers dilemma’s (carrière, relaties etc) en uitgesproken karaktertrekjes maken de personages herkenbaar en tegelijk interessant.

De vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken maken dit een heerlijk leesbaar boek. Daarnaast bevat het boek een juist gedoseerd aantal gevatte opmerkingen vol humor dat perfect past bij een feelgood.
‘Ze kijkt me aan alsof ik net heb opgebiecht dat ik een buitenechtelijke dochter van prins Bernard ben.’

Maar het boek kent ook een aantal serieuze zaken waardoor het verhaal diepgang krijgt en geen simpele chicklit over verliefdheid is geworden. Naast haar problemen met mannen, leren we ook Robins verleden kennen en haar moeilijke jeugd. Haar stroeve relatie met haar moeder, de problemen met haar lawaaierige buren, de verknipte vriendschap met Alix en haar nieuwe vriendschap met Sveta zorgen ervoor dat dit boek geen moment verveelt. Alleen de gezondheidsproblemen waar Robin op een gegeven moment mee te maken kreeg, kwamen een beetje tussendoor en waren misschien net iets teveel van het goede zonder veel toe te voegen. Daarnaast leidde de gedetailleerde liefdesverhalen van de koppels die Max en Robin interviewde voor hun boek een beetje af van de verhaallijnen van de hoofdpersonen (hoewel deze liefdesverhalen zeker leuk en interessant waren).

Los van deze kleine minpuntjes is dit een heerlijk vlot boek vol humor over liefde, vriendschap en voor jezelf opkomen De relaties van Robin en het onverwachtse plot leren ons om te vechten en open te staan voor nieuwe relaties op gebied van vriendschap en liefde.