‘Krunk’ - Jan van den Abeele




Genre: Roman
Uitgeverij: Beefcake Publishing
ISBN: 9789491144981
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 240
Verschijningsdatum: december 2018

Met dank aan Beefcake Publishing voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Het boek gaat over de leadzanger van een metalband die zijn debuutalbum platina zag worden en in een writersblock zit voor de altijd lastige opvolger van dit succes. Zijn manager komt met het voorstel om iets nieuws uit te brengen en dit verhoogt de mentale druk bij de bandleider. Hij verstopt zich in drank en drugs en als lezer volgen we hem als ik-persoon in zijn strijd om vooruit te komen én overeind te blijven.

Mijn mening
De recensent van De Perfecte Buren met een grote voorkeur voor lezen en muziek had direct een grote voorkeur om deze roman te recenseren, nadat ik op internet over dit boek had gelezen. Ik heb het in een adem uitgelezen. Via crowdfunding heeft de auteur dit boek kunnen publiceren en hij heeft daarnaast ook zelf de omslag ontworpen. Creatief en veelzijdig zijn zaken die bij deze auteur lijken te passen. Op internet heb ik kunnen vinden dat Jan uit Deinze komt, een gemeente in Oost-Vlaanderen tussen Waregem en Gent. Het boek kent, naast een titelverklaring aan het begin en een woord van dank aan het eind van het boek, drie delen, die genummerd zijn, en die een fragment van een songtekst bevatten. Het verhaal wordt in deze drie delen chronologisch verteld.

Wat ik buitengewoon knap vind aan dit verhaal is dat het wordt verteld vanuit het ik-perspectief en dat in het hele boek niet een keer de naam van deze persoon wordt genoemd. En dat mij dat pas opvalt wanneer ik de recensie begin, met een eigen weergave van de inhoud. Ik ben verbijsterd. Het hoofdpersonage heeft mij in het verhaal getrokken, ik heb lief en leed gedeeld en nu blijf ik achter met een dubbel gevoel. Ik heb hem leren kennen en weet zijn naam niet eens. Ook in de vele levensechte dialogen die voorbijkomen zijn, is zijn naam niet gevallen.

De prijs van de roem is een van de hoofdthema’s. De druk die dat oplevert om dat enerzijds te vieren op een echte ‘seks en drugs en rock-’n-roll’ manier en anderzijds vervolgd te zien worden door nieuw werk. Een dilemma dat veelvuldig de kop opsteekt bij artiesten en dat hier levensecht en rauw wordt geserveerd.

Het uit elkaar vallen van een band na een lang tourschema is ook een thema dat wordt uitgewerkt. Maar net even anders dan gebruikelijk. De auteur speelt zelf in een band en dat is merkbaar. Het speelplezier komt je vanaf de pagina’s tegemoet. De samenwerking tijdens een concert tussen de bandleden onderling wordt vakkundig beschreven. Op het juiste gevoel. Wees voorbereid op taalgebruik dat past bij de setting van het verhaal. Het is helemaal van nu. Het is echt.

Eindoordeel
Het verhaal is niet voor tere zieltjes. Het is vet, gruizig en recht voor zijn raap. Het is als goede metalmuziek. Strak, ritmisch, vuil en kunstig tegelijk. Kwalitatief hoogstaand met een enkele uitschieter en een klassieker in wording. Na een geweldige toegift met verrassend slotakkoord word je direct uitgenodigd om weer vooraan te beginnen. Als een goed conceptalbum. Na afloop blijf je overdonderd achter met een playlist op ‘Spotify’ met alle nummers die voorbij zijn gekomen. Die heb ik tijdens het lezen aangemaakt, beluisterd en zien groeien.

Ik wil dit boek een plekje geven in de categorie ‘Progressieve Industriële Metal’. Het is bovenal vernieuwend (progressief). Ik heb werkelijk nog niet eerder zoiets gelezen. De schrijfstijl is direct, expliciet en functioneel (industrieel). En het is keihard en rauw (metal).

Maar ook wanneer je helemaal niet van Hard Rock houdt, heb je een pakkend verhaal in handen. De personages hebben kleur en smoel.
Dit boek krijgt van mij vijf sterren. Edelmetaal!! Uitgevers opgelet, deze auteur verdient een goede producer voor de altijd lastige opvolger.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren

Mijn persoonlijke songtekst
‘She claims the day in her name.
Over you and over me.
We dare to be ourselves.
Next to her and all her war.
She comes our way and takes the day,
From my hands, it is her way.’

(My Dying Bride – The Prize of Beauty)