Internet… een vloek of een zegen? Het lijkt de veertienjarige Emilia weinig goeds te brengen als ze op alle social media volledig wordt afgebrand. Ze wordt zelfs bedreigd nadat haar vader iets stoms heeft gedaan. Maar dan ook wel iets echt onvergeeflijk stoms.

Nu haar veilige wereldje toch is ingestort besluit Emilia om op te stappen. Online boekt ze met haar vaders creditcard (net goed) een appartementje in haar lievelingsstad New York en reist vervolgens vanuit Nederland af. Om er ter plekke achter te komen dat ze is opgelicht, want er is helemaal geen appartement. Of ja, toch wel, maar daar wonen de vijftienjarige Seth en zijn negenjarige zusje Abby. Aangezien hun moeder net een paar dagen op zakenreis is mag Emilia van Seth – met hangen en wurgen- wel logeren.

En dan komt Sandy roet in het eten gooien: een vreselijke orkaan die grote delen van New York verwoest. Daar zitten Emilia, Seth, Abby dan, in het tot "orkaanasiel" gedoopte appartement, samen met inmiddels ook de zeventienjarige half onthande ‘filmster’ Jim. Dagenlang zonder stroom, zonder water. Vooral dat laatste maakt Emilia panisch, want ze heeft een ernstige vorm van smetvrees… Elke dag verlaten de vier hun wijk en lopen urenlang naar een deel van de stad waar wél stroom is.

Een bizarre situatie. Emilia’s veilige haven –thuis, bij haar ouders- is nu letterlijk onbereikbaar. In die honderd uren zonder stroom leert Emilia dat orkaan Sandy meer effect heeft op haar leven dan de stomme actie van haar vader. Dat ieder huisje – ook dat van Seth en Abby- zijn kruisje heeft. Zonder telefoons of internet is ze in deze geïsoleerde wereld waarin iedereen dezelfde ongemakken deelt meer verbonden met anderen dan ooit tevoren. En een warme knuffel of een troostende hand blijken behalve hordes bacillen ook tróóst te brengen, zelfs al heb je geen ontsmettingsdoekjes meer. Wanneer de lichten weer aan gaan is het een en ander voorgoed veranderd.

Anna Woltz laat Emilia haar verhaal doen met een perfecte intonatie. Dwars, eigenzinnig en bovenal met een flinke dosis zelfspot. De kleine Abby is lekker bijdehand en de ‘filmster’ ontnuchterend gewoon. En de serieuze Seth, die stapt zowaar uit zijn tijdcapsule. Honderd uur nacht is een verrassend en bijzonder boek. Realistisch absurd, grappig ernstig. En dan ook nog eens relaxed spannend. Niet te missen vanaf dertien jaar en ouder.