Groot was mijn teleurstelling toen nog voor ik een derde van het boek uit had, duidelijk werd wie de dader was. Moet ik wel verder lezen? was mijn gedachte. Ik heb het toch gedaan en heb er geen spijt van. Nadruk van het boek ligt nl. niet zozeer op het speuren naar een moordenaar (wat ik verwachtte), maar naar de psychologie en de dubbele levens van een aantal mensen dat samen in 1 woning in een aantal appartementen woont.
Het wordt leuk omschreven, er zit zeker humor in, maar ook wanhoop, en naarmate het boek vordert wordt het toch weer spannend als de moordenaar op diens beurt gechanteerd wordt. De laatste dertig bladzijden heb ik in sneltreinvaart uitgelezen omdat ik zo graag wilde weten hoe het afliep. En keurig kwamen alle verhaallijnen bij elkaar.