Sommige verhalen zijn echt juweeltjes en scoren ruim boven de vijf sterren. Maar de variatie is wat mij betreft behoorlijk groot: een enkele verhaal haalt de drie sterren nog niet eens. Ik ga natuurlijk niet zeggen welke dat zijn, dat moet je zelf maar uitvinden. Dat is ook het voordeel van een verhalenbundel: je vindt er voor elk wat wils. De verhalen worden naar het einde toe trouwens steeds beter, maar dat zal aan mij liggen en op toeval berusten. In het thuisland van King is nogal wat commentaar op deze bundel. De meeste verhalen zouden al eerder gepubliceerd zijn. Ik had bij slechts twee verhalen iets van herkenning. Dat was niet meer dan een lichte herkenning dus het moet lang geleden zijn dat ik die gelezen heb. 
Uit een van de verhalen heb ik een citaatje genoteerd dat mij persoonlijk op dit moment (aan het omscholen naar docent) enorm aanspreekt: Niet dat hij lui was; lesgeven, zelfs als invaller, gaf je het gevoel dat er een paar startkabels aan een essentieel deel van je brein waren bevestigd. Het was fijn dat de kinderen er energie aan konden onttrekken, maar er bleef verdraaid weinig over.
En dan wil ik toch nog 1 verhaal specifiek benoemen: 'Dronken vuurwerk'. En wel omdat het zo mooi de andere (dan de duistere) kant van King laat zien: zijn gortdroge gevoel voor humor. Schitterend geschreven en alleen die is al de moeite van deze bundel meer dan waard.