Het eerste boek uit de reeks (Blauwe Maandag) kwam wat traag op gang en bevatte nogal wat overbodige personages. Het tweede deel van deze reeks is wat dat betreft stukken beter. Het verhaal komt meteen op gang en alhoewel er hier en daar nog steeds een personage in rondloopt dat weinig tot niets bijdraagt, hebben de meeste figuren toch stilaan een plaats in het verhaal. Ze dragen niet noodzakelijk bij tot het oplossen van de moord die de rode draad doorheen dit boek is, maar ze scheppen mee de sfeer waarin alles zich afspeelt.

De minpunten uit het eerste boek zijn nog niet allemaal weggewerkt. Zoals reeds aangehaald lopen er nog steeds een paar personages te veel rond, er er gebeurt al wel eens iets dat weinig realistisch lijkt. De assertiviteit die Frieda Klein aan de dag legt, is bij momenten overdreven en daardoor irritant. Net zoals in het eerste boek is de plot weinig verrassend. Zeker niet slecht, maar de zogenaamde onverwachte plotwendingen waarover men het in sommige beschrijvingen van het boek wel eens heeft, ziet de doorwinterde misdaadthrillerlezer van ver aankomen. Een pluspunt zijn dan weer de kleine wetenswaardigheden over Londen die het schrijversechtpaar bij monde van Frieda Klein in het boek verwerkt en het tempo van het verhaal dat minder vaak dan in boek 1 wegzakt (nooit zou natuurlijk helemaal goed zijn). Je kruipt als lezer ook beetje bij beetje dieper weg in de psyche en leefwereld van Frieda Klein en haar familie en vrienden, waardoor je steeds meer bij de personages betrokken raakt. (Bij de meesten toch; het personage van Reuben blijft in de weg van het verhaal zitten en is hoegenaamd niet interessant.)

Elk boek uit deze reeks is zogenaamd afzonderlijk te lezen. Dat zal wel waar zijn, maar wie Dinsdag is Voorbij leest zonder eerste Blauwe Maandag te hebben gelezen, mist toch heel wat. De gebeurtenissen uit het eerste boek zitten doorheen heel het tweede boek verweven en je moet écht weten wie de hoofdrolspelers uit het eerste boek zijn en hoe het verhaal is geëindigd om alles goed te kunnen begrijpen. De cliffhanger op het einde van dit boek laat ook duidelijk blijken dat de volgende boeken verder zullen teren op deze gebeurtenissen. Bovendien eindigt dit boek met een paar half afgewerkte verhaallijnen waarvan je verwacht dat die in het volgende boek weer opgepikt worden.

In ieder geval is dit boek zeker de moeite van het lezen waard. Het is zonder meer een pak beter dan het eerste boek. Benieuwd of de schrijvers erin slagen om het niveau in het volgende deel nog wat op te krikken.