De staf van Apophis, het tweede deel in de Portaal-trilogie, begint precies waar De Vrije Wereld (Boek 1) eindigt. Dit is op zich geen probleem; Mathijs Hulster (1985) plaatst immers een terugblik vanuit het perspectief van Jessy, een van de hoofdpersonages. Het volstaat echter niet om blanco in boek twee te stappen. Een helder en bondig uitgewerkt “wat voorafgaat” ontbreekt en dat is ergens jammer.

“Dat is Jessy, hoorde ze hen denken, het meisje dat met haar gave de draak versloeg. Aanvankelijk had ze gedacht dat het haar allemaal niets deed. Maar vannacht was ze met hartkloppingen wakker geschrokken uit een droom waarin haar mentor uit de brugklas haar voorstelde aan een jury van sigaren rokende mannen met clownsneuzen.”

Een Young Adult- fantasy verhaal, waarin ook dit keer de jonge Jessy een van de belangrijkste rollen komt opeisen. Een enorme legermacht is op weg naar het Oude Egypte; een oorlog is onafwendbaar. Een Egyptisch masker met een bijzondere kracht zal Jessy moeten helpen haar opdracht tot een goed einde te brengen. In iedereen sluimert een gave, ook bij haar is dat zeker zo. Zal Jessy echter de oorsprong van haar talent ontdekken? Krijgt ze ook nu weer hulp van Ailea, de Chinese vrouw die 2.000 jaar jong is?

“Jessy wilde vragen waarom ze hiernaartoe was gebracht, maar ineens vulde de eindeloze ruimte zich met een licht dat haar niet-stoffelijke lijf liet zinderen. Toen was het alsof alles om haar heen explodeerde.”

In De staf van Apophis kan Mathijs Hulster zijn ongeremde fantasie botvieren. Meer zelfs: hij gaat helemaal uit de bol. Dit tweede deel heeft meer perspectiefwisselingen; duidelijk een stap in de goede richting.
Welkom in het universum dat de auteur heeft geschapen voor zijn lezers. Een vrije wereld, waarin de doden werkelijk leven en iedereen samenleeft; ongeacht leeftijd of nationaliteit.
In een aangename stijl en taal zet Hulster een complex en spannend verhaal neer dat je constante aandacht vereist.
Zijn Portaal-universum is gedrenkt in Oudegyptische mythologie en filosofie. overgoten met elementen uit fantasy. Een imponerend verhaal met geraffineerde verwijzingen naar de moderne technologieën (zoals de nanotechnologie en biotechnologie) en kwantumfysica. Niet alleen jongvolwassenen, maar ook oudere lezers kunnen hier heel wat van opsteken. Het boek is spannend, imponerend en uitermate leerrijk.

Het derde - en tevens afsluitende - deel van dit onvoorspelbare drieluik, moet in ieder geval zorgen voor een delicieuze fantasy-kers op de taart. Drieënhalve ster.