"Wat is erger dan een vrouw in de overgang? Twee vrouwen in de overgang "

Iedereen die had voorspeld dat ik een boek over de overgang zou lezen, zou ik voor gek uitgemaakt hebben, inclusief mezelf. Toch heb ik een boek over de overgang gelezen. Hoe is het zover kunnen komen?
Ik doe mee aan de reading challenge van Hebban.nl en er is een categorie 'lees een graphic novel'. Nu ben ik niet zo in de graphic novels, wel in stripverhalen. Gelukkig biedt de site enkele tips aan en daar vond ik dit boek. Dat leek me wel wat, tekeningen, krabbels over een onderwerp waar ik nog wel iets van zou kunnen leren. Ik ben 52 jaar en blijkbaar kom ik prima in aanmerking voor het onderwerp van het boek.

Het boek begint met het blubberbrein. Laat ik even een anecdote vertellen die zich nog maar erg kort geleden voorgedaan heeft. Ik had schepijs gekocht om op de voorbije paasdag als dessert te eten. Op paasdag schep ik mezelf wat ijs in, gooi er nog wat chocoladesaus over en zet het ijs terug weg. Paasmaandag sta ik koffie te zetten in de keuken en ik kijk naar de microgolfoven. Vreemd, er staat iets in, dat doe ik nooit, als ik iets wil opwarmen zet ik het in de koelkast tot ik het nodig heb, nooit zet ik iets zo lang van te voren in de oven. Ik kan me ook niet herinneren dat ik iets heb dat opgewarmd moet worden. Toch maar eens kijken. Jawel, het schepijs staat in de microgolfoven, ondertussen uiteraard helemaal gesmolten. Ik woon alleen, maar toch riep ik voor de zekerheid richting mijn living: he, welke idioot heeft het ijs in de microgolfoven gezet in plaats van in de diepvriezer. Het bleef stil, ook bij mezelf. Ik kon me niet herinneren dat ik het gedaan had. Ik dacht eerst dat dit het begin van dementie was, maar het is gewoon iets anders heb ik uit dit boek geleerd, een blubberbrein. Niet dat dat nu minder angstwekkend is, maar toch, het gaat blijkbaar over.

Dit boek vertelt op een heel grappige manier over alle aspecten van de overgang en het is geschreven uit de eerste hand, door een ervaringsdeskundige.
In de oertijd en tot in de achttiende eeuw hadden de vrouwen geen last van de menopauze. Niet moeilijk, ze waren al dood voordat ze erin kwamen want de gemiddelde levensduur was maar 40 jaar en dan begint de overgang pas, het voorspel van de overgang moet ik zeggen.
Wanneer vijftig procent van de bevolking (vrouwen) last krijgt van allerlei verschijnselen, fysieke en geestelijke ongemakken als gevolg van de overgang, dan is er erg veel geld te verdienen wanneer je verlichting kan bieden. De farmaceutische industrie is dus op deze kar gesprongen en biedt de meest fantastische producten aan in de vorm van tabletten, cremes, gels en dergelijke. Ze vergeten er meestal de bijwerkingen bij te vertellen en dat wanneer je ermee stopt, je alsnog keihard in de overgang komt.

Een aanrader dit boek, voor iedereen, ongeacht geslacht of leeftijd want ook voor wie samenleeft met iemand die in de overgang zit, kan dit een leerzaam boek zijn.