Even wennen was het aan de schrijfstijl, maar de auteur heeft mij toch wel kunnen meenemen. Twee verhaallijnen, waarin de hoofdpersoon wel de verteller blijft, wisselen elkaar af. Een tijdstroom tikt de uren af naar climax. In de andere hoofdstukken wordt telkens teruggeblikt naar haar jeugd. Meer en meer wordt de uitzichtloze situatie duidelijk waarin zij opgroeit. Een roman waarin naast de opbouwende spanning, ook bruutheid, somberheid en zwaarte niet geschuwd wordt. Het verhaal was wel aan de langdradige kant.