De Hopkins, bestaande uit vader Felix, moeder Isabel, zoon Johnny en de dochters Mia en Tamsin, vormen een gelukkig gezin. Zij wonen mooi, werken en studeren en er lijkt geen vuilte in de lucht. Als Johnny 18 jaar is vertrekt hij naar Sheffield om er te gaan studeren. Aanvankelijk hebben Isabel en Johnny veel contact met elkaar maar naar verloop van een aantal maanden houdt het contact op. Reacties op telefoontjes en emails blijven uit en Isabel begint zich grote zorgen te maken. Terecht zoals zal blijken want Johnny is verdwenen en heeft geen enkel spoor achter gelaten.

Nooit vergeten is geen misdaadroman. Er is niet sprake van een moord en ook niet van een ontvoering. Het boek gaat er over hoe een gezin de verdwijning van één van hen beleeft en probeert te verwerken. Alles wat vanzelfsprekend leek in het leven van Isabel en Felix komt op losse schroeven te staan. Nicci Gerrard slaagt er goed in om dit proces op pakkende wijze te beschrijven. Hoe liefde verandert in langs elkaar leven, hoe opgewektheid verandert in verdriet en depressie, hoe volledig irrelevante schuldvragen worden gesteld, hoe wachten en hopen levens machteloos en ontredderd maken en waarom loslaten onbegonnen werk is. De verdwijning van Johnny verandert ongewild en aanvankelijk onopgemerkt de levens van mensen op een ingrijpende en onherstelbare manier. Er is geen weg terug meer.

Nicci Gerrard heeft een plezierige en mooie schrijfstijl. Hoewel het boek op een aantal momenten wat langdradig is leest het toch makkelijk. Het onderwerp wordt in mijn ogen goed uitgewerkt. Wat het gezin Hopkins overkomt wordt welhaast tastbaar en dat is op zich al een goede prestatie. Dit boek, geschreven door een helft van het schrijversduo Nicci French is zeer de moeite van het lezen waard.