Duister als de nacht, zojuist verschenen bij uitgeverij The House of Books is eigenlijk het tweede boek uit de serie met Kenzie en Gennaro. De laatste uit deze serie verscheen in Amerika al weer drie jaar geleden. Inmiddels is Lehane overgestapt op stand-alones. Duister als de nacht is ook een typisch serie-boek. Er wordt veel gerefereerd aan eerdere gebeurtenissen en wel op zon manier dat je erg benieuwd bent naar het verhaal van het eerste boek met het detectiveduo. Eerder las ik Over mijn lijk, het derde boek in deze serie en hierin vergelijk ik Lehane - misschien onterecht - met James Patterson.

Duister als de nacht heeft mij niet echt gegrepen. Op sommige momenten heel spannend, maar hier en daar naar mijn mening te overtrokken. Met de geloofwaardigheid neemt Lehane het gewoon niet al te nauw. De leden van de Ierse maffia worden vrij plat afgeschilderd als typetjes, die een goedkope maffiafilm niet zouden misstaan. De ontknoping is evenals in Over mijn lijk vol aktie en wederom iets vergezocht. Neemt overigens niet weg dat Lehane een interessant duo heeft neergezet in de vormen van Patrick Kenzie en Angela Gennaro.

Dennis Lehane is zonder enige twijfel een erg goede schrijver. Als je je niet stoort aan de typetjes en de hier en daar ongeloofwaardige passages, dan zul je genieten van deze serie. Voor mij ligt Duister als de nacht net iets te ver van de werkelijkheid.