‘Ik weet niet hoe ik mijn stem uit mijn hoofd krijg.’
Wat een prachtig boek, wat prachtig geschreven. Door de mooie schrijfstijl, rechtstreeks vanuit het kind met Asperger, beleef je alles van binnenuit mee. Heel mooi hoe Judith Visser de belevingswereld van het meisje beschrijft, helemaal vanuit het perspectief van het kind, de woordkeus, de gedachtes, de vele prikkels die tien keer zo hard bij haar binnenkomen, de prachtige emotionele passages, alles. Alles klopt.

Dit is het verhaal van Judith Visser zelf. Zij beschrijft haar jeugd als meisje met asperger, dus zij weet precies waar ze het over heeft en hoe het is om in de wereld te moeten overleven waar mensen niets van je snappen, niet in de laatste plaats omdat in die jaren bijna niets bekend was van het autistisch spectrum. Zo pijnlijk voor haar omdat ze zelf heel jong al dondersgoed in de gaten heeft dat zij ‘anders’ is. Hoewel zij steeds beter kan bedenken wat een ’normaal’ meisje zou doen, krijgt zij het niet voor elkaar om dit daadwerkelijk uit te voeren, zodat ze blijft steken in haar eigen stille wereld. Een wereld, afgesloten van de ‘echte’ wereld waar bijna haar iedereen met gefronste wenkbrauwen en vol onbegrip bekijkt. Behalve haar ouders; haar moeder, die haar nooit probeert te forceren en gewoon tegen iedereen zegt ‘Zo is Jasmijn nou eenmaal’, verdient een standbeeld.

In sommige delen herken ik eigen ervaringen. Ik heb beslist geen Asperger, maar had als kleuter wel de angst- en contactstoornis die nu selectief mutisme heet. Selectief niet praten. Niet kúnnen praten.
‘Kan zij wel praten?’ vroeg de kleuterschooljuf mijn moeder, bij een huisbezoek na anderhalf jaar kleuterschool. ‘Ze heeft nog geen woord gezegd in de klas….’ En thuis ratelde ik de oren van mijn ouders’ hoofden. Die hadden geen idee.

Het gevoel van een eenling zijn, het niet functioneren in een groep, het ontberen van de nodige sociale vaardigheden, het komt bij me binnen. En wat is dit schitterend beschreven boek, door de hand van iemand die als geen ander weet hoe het is.
Zondagskind. Lees het!!