Eén fataal moment liet een moeder de hand van haar zoontje Jacob los om de straat over te steken. Helaas had dit een dodelijke afloop voor het vijfjarige jongetje en is Jenna`s leven nooit meer hetzelfde. Ze besluit Bristol te verlaten en naar een afgelegen huisje aan de kust in Wales te verhuizen. Haar hoop is dat ze hier door iedereen met rust gelaten wordt, ze is dan ook als een dief in de nacht getrokken en niemand weet waar ze zich bevindt.

Vanaf de eerste bladzijden heeft Mea Culpa je direct in zijn macht. Het gebruik van meerdere verhaallijnen is boeiend en spanning opbouwend tegelijk. De drie verhaallijnen: Jenna, inspecteur Ray Stevens en een onbekende ik-persoon zijn allemaal in de eerste persoon geschreven en dat geeft een extra directe dimensie aan het verhaal. Je voelt je als lezer onderdeel van het verhaal en voelt je vooral net als Jenna. Alleen in haar huisje vol herinneringen, angsten en rouw.

Clare Mackintosch heeft een briljante twist in het plot. Dit wordt al gemeld op de cover en in eerdere recensies en publicaties, maar toch wordt je er alsnog totaal door verrast. Het is echt briljant en heel sterk gedaan. Waarom dan geen vijf sterren voor Mea Culpa? Er zit nog een ander verhaal in het plot en daar was de uiteindelijke achtergrond uiteindelijk geen verrassing. Dit lag er iets te dik op.