Alya vertelt het verhaal van een veertienjarig meisje uit Qurtuba die is opgegroeid in een omgeving waar het haar aan niets ontbrak vanwege haar vader met een goede functie aan het hof. Zij wordt goed verzorgd door haar slavin Oncha, waarmee zij langzaam een bijzondere band aan het opbouwen is. Door haar gave om gemakkelijk talen te leren wordt zij voor een belangrijke opdracht meegevraagd van de Emir. Deze reis loopt echter totaal anders dan Alya van te voren heeft kunnen bedenken. Het grootste deel van de reis voltrekt zich in onvrijwillig kader, ontvoeringen. Steeds weer weet Alya te ontsnappen. Ze leert zich in te leven in de positie van anderen. Anderen die zich in Qurtuba als personeel gezien konden worden. Daardoor is het verhaal van Alya er niet alleen een die zich kenmerkt door hoe Alya haar gave van talen weet te gebruiken, maar ook van het inleven in mensen uit een andere laag van de maatschappij. Beiden gaan haar fantastisch af.
Knap is vooral hoe de schrijver van het boek de veertienjarige van het jaar 842 zo verschillend afzet tegen het huidige beeld. Alya zou uit het verhaal zomaar een paar jaar ouder geschat kunnen worden omdat ze zo verantwoordelijk is, heel zelfstandig is, grote topografische kennis en mensenkennis heeft en heel erg wijs en volwassen reageert.
Het verhaal leest als een trein en door de opeenvolging van gebeurtenissen en wisseling van de verschillende bij-karakters blijft het boek boeien. Ik kan dit boek van harte aanbevelen en ik kijk met veel enthousiasme uit naar het vervolg op dit verhaal.