Dit boek speelt zich af in en om Seabrook College, een kostschool voor middelbare scholieren. Het gaat over Skippy, die aan het begin van het boek doodgaat, over zijn vrienden, over donuts, dozen vol donuts in diverse smaken, over dieetpillen, geld, pijnstillers, slaappillen, alle mogelijke soorten andere drugs en de handel daarin, alcohol, mobieltjes, computergames, muziek, vechten, verliefdheid, seks, harde porno, vernederingen, grof misbruik en zwemwedstrijden.
Verder gaat dit boek over ouders die voorbeeldige kinderen willen en het erg druk hebben met eigen dingen, over pater-docenten en niet-paterdocenten die de wind eronder willen houden tijdens de lessen terwijl dat bepaald niet zomaar lukt, over schoolfeesten en herdenkingsavonden, over kwantummechanica en de stringtheorie en het zwarte gat en andere universums.
Het gaat over jongens die zoeken naar wat ze belangrijk vinden. En parallel daaraan gaat het over docenten en over hun gezamenlijke verleden op hetzelfde Seabrook. Met name over één van hen, namelijk Howard de Lafferd. Over gearriveerd gedrag van deze docenten gaat het en hun zoeken naar vluchtwegen uit hun status quo en hun schuldgevoelens.
En uiteindelijk is dit boek een verhaal dat gaat over relaties, angst, moed, rouw en erkenning van grove fouten; over volwassen worden en zingeving, van zowel opgroeiende jeugd als kalendervolwassenen.
Het is veel, heel veel, en soms wordt dat vele heel gedetailleerd gebracht. Enerzijds niet te missen, anderzijds had het wat minder gemogen. Maar het is al met al een leuk, origineel, zwart, gek boek. Heel onderhoudend.