Mijn eerste kennismaking met Coben, en niet direct een hele prettige.
Laat ik positief beginnen: de schrijfstijl van Coben bevalt mij erg goed. Vlot geschreven, maar niet zo overdreven dat het een filmscript wordt. Scherpe analyses ten aanzien van ethische dilemma's. Gevoelens en emoties weet hij op een aansprekende manier te omschrijven.
Maar hoe komt het dan dat de karakters in dit boek relatief vlak blijven? Daar heb ik niet direct een verklaring voor. Misschien omdat het er gewoon te veel zijn. Er lopen verschillende verhaallijnen naast elkaar die ogenschijnlijk los staan van elkaar. Regelmatig vroeg ik mij af: wie is dat ook alweer? Dan duurt het flink wat alinea's voordat je de draad weer te pakken hebt.

Vervolgens worden de ogenschijnlijk losstaande verhaallijnen op wel heel ongeloofwaardige en toevallige wijze aan elkaar geknoopt. Met op het eind nog even een supertwist als toefje op de taart. Nee ... voor mij allemaal net iets te veel van het goeie. Jammer.

Achteraf lees ik in recensies van Coben-fans dat ze dit een wat minder boek vinden. Dat biedt hoop. Gezien de mooie en strakke schrijfstijl zal ik zeker nog eens een ander boek van Coben lezen. Ben benieuwd.