Gisteren las ik het boek ‘Leerschool’ van Tara Westover uit. In het boek geeft Tara de lezer een kijkje in haar leven. Ze vertelt hoe zij, te midden van haar broers, zus en haar ouders, opgroeide in een wereld die werd gedomineerd door het geloof en de argwaan van haar vader en de fysieke en psychische agressiviteit van één van haar broers, maar waar onderwijs en medische uit den boze waren. Door een andere broer komt zij toch in aanraking met onderwijs en de universiteit; een plek waar ze uiteindelijk tot bloei komt. Maar.. dat was niet gemakkelijk: Tara moest kiezen tussen haar familie of haar nieuwe leven.

Ik vond het soms moeilijk om het boek te lezen, maar ik kon het ook niet wegleggen. Dit kwam voornamelijk omdat ik wist dat dit verhaal waargebeurd is, maar de gebeurtenissen uit het leven van Tara zo bizar zijn! En juist daarom wilde ik doorlezen, om steeds opnieuw de verbazing te boven te komen. Ik had continu te doen met Tara en kreeg gedurende het boek alleen maar meer respect voor haar: woorden als krachtig en doorzetter beschrijven Tara voor mij. Het boek is vlot geschreven en bestaat uit korte hoofdstukken die soms al een vooruitblik geven naar dat wat komen gaat. Het geeft je tevens een kijkje in een ander leven en laat je beseffen dat iedereen onderwijs verdient om cognitief rijker te worden en zijn eigen mening te vormen. Na het lezen van dit boek kan ik in elk geval beamen dat het leven van Tara, hoe bizar dan ook, een echte leerschool is geweest, waar ze lessen uit heeft getrokken die in dit boek prachtig verwoord worden. De drie woorden die het boek voor mij het best omschrijven, zijn inspirerend, schokkend en boeiend.