Here We Are Now is het tweede boek van de hand van Jasmine Warga. Haar eerste boek, My Heart and Other Black Holes, is vertaald in meer dan 20 talen, onder andere in het Nederlands als Mijn hart en andere zwarte gaten.
Here We Are Now wordt verteld vanuit Taliahs perspectief. Taliah is een 16-jarig meisje dat door haar moeder is opgevoed. Over haar vader wordt met geen woord gerept en Taliah waande hem dood. Tot ze op een dag een schoenendoos vindt met daarin knipsels over de bekende rocker Julian Oliver. Vol goede moed schrijft ze hem een brief om te vragen of hij haar vader is. Na drie jaar verwacht ze al geen antwoord meer, maar opeens staat hij voor haar deur met de vraag of ze haar familie wil ontmoeten. Taliah, die nu wel heel graag wil weten wat er ooit tussen haar moeder en vader gespeeld heeft, stemt toe.
Dit verhaal is een leuke twist op de talrijke verhalen waarin het verlegen hoofdpersonage en de stoere rockstar verliefd worden op elkaar. Hier is het de vraag of Taliah van haar vader, de rocker, zal leren houden.
Jasmine Warga schrijft onderhoudend, maar haar luchtige stijl is gewoontjes en benadert de gewone spreektaal nog het meest. Het verhaal wordt geregeld onderbroken door een brief die Taliah aan haar vader schreef of een flashback en de hoofdstukken zijn kort. Dat zorgt ervoor dat het verhaal luchtig blijft.
Taliah is een verlegen meisje met een sterke persoonlijkheid. Ondanks haar schuchtere karakter is ze recht voor de raap en heeft ze duidelijke meningen. Haar vriendin Harlow heeft een compleet tegenovergesteld karakter en begint te praten met om het even wie haar pad die dag kruist. Hoewel de personages sympathiek overkomen, zijn ze toch stereotiep. Taliah en haar vader ontwikkelen zich enigszins, maar het merendeel van de personages kan beter uitgewerkt zijn.
De luchtige schrijfstijl en grappige situaties toveren een glimlach op je gezicht. Wat mist, is diepgang. Er wordt niet dieper ingegaan op lastige, emotionele situaties. Het hoofdpersonage voelt zich eventjes ongemakkelijk en dan keert de schrijfster terug naar de hoofdlijn van het verhaal. Sommige situaties mogen zeker meer impact hebben. De auteur laat vaak kansen liggen om bijvoorbeeld personages meer uit te werken. Doordat je niet meeleeft met de personages, blijft het boek je ook niet bij.
Het boek raakt veel sociale thema’s aan. Homoseksualiteit is daar een voorbeeld van. Zo is Taliahs beste vriending Harlow lesbisch. Minpunt is weer dat hier verder niets meer over gezegd wordt. Ook racisme wordt een keer aangehaald. Dat thema zou makkelijk verderop in het boek nog kunnen terugkomen, maar dat doet het niet.
De conclusie is dat deze roman de nodige elementen bevat om er een goed boek van te maken. Helaas worden ze niet uitgewerkt. Gevolg is dat, hoewel het verhaal boeiend is, je als lezer met een matig gevoel achterblijft.