Al enige tijd worden er in Atlanta agenten vermoord. Als de agenten met zijn tweeën op patrouille zijn worden ze door de dader gedwongen te knielen waarna hij een kogel door hun hoofd schiet. Dan wordt de partner van Jimmy vermoord. Jimmy en Don zijn samen op patrouille als dit gebeurt. Het lijkt op dezelfde dader, de Atlanta Shooter, maar toch is deze Modus Operandi anders, want Jimmy heeft het overleefd. Maggie, de zus van Jimmy en ook politieagent bij hetzelfde politiekorps, vindt dit toch ook vreemd en komt er achter dat Jimmy niet alles heeft verteld.

‘Ik wil er niet over praten, zei hij.’

De volgende dag is de eerste werkdag van Kate Murphy. Zij wordt op haar eerste dag geconfronteerd met pesterijen en vooroordelen van haar mannelijke collega’s. Kate haar man Patrick is in de oorlog gesneuveld, toen ze elkaar nog maar net 15 maanden kenden, en Kate is nog steeds in haar hoofd bezig met de verwerking ervan. Kate wordt de nieuwe partner van Maggie en samen gaan ze op onderzoek uit en volgen het spoor van een moordenaar waarvan ze weten dat hij opnieuw zal toeslaan.

‘Nu zag hij het, een levend, ademend plan dat hij kon vastpakken en vanuit elke invalshoek kon bestuderen. Het was ingewikkeld, maar geniaal.’

Ondanks dat Karin Slaughter mij uiteraard bekend is en de grote schare fans die Karin heeft, heb ik zelf nog niet zoveel boeken van haar gelezen. Dankzij Bol.com kreeg ik de kans om Veroordeeld te lezen en het boek is mij absoluut niet tegengevallen.
Het verhaal wordt grotendeels afwisselend verteld door Maggie en Kate, maar ook de dader doet zijn bijdrage. De dader wordt zodanig neergezet dat je tot ver in het boek geen flauw idee hebt wie dit nu wel mag zijn. Pas aan het eind begon ik enig vermoeden te krijgen. Maggie en Kate zijn twee sterke vrouwen die net als de andere vrouwen bij het politiekorps op moeten boksen tegen de mannencultuur die sterk aanwezig is in het politiekorps. In de ogen van de mannelijke agenten zijn vrouwen ondergeschikt. De karakters zijn goed uitgewerkt, alleen van Maggie had ik toch wel wat meer willen weten.

Dit is zo’n thriller wat voor mij alle benodigdheden bevat. Spanning uiteraard, gruwelijke moorden, af en toe het persoonlijke aspect betreffende het wel en wee van de personages en een verrassende ontknoping. Het hele verhaal wordt zeer uitgebreid en beeldend beschreven en door de korte hoofdstukken blijft het constant boeien. Maar, ook gezien het aantal pagina’s, is Veroordeeld niet een boek wat ik in een middag uitlees. Toegeven moet ik nu wel, Karin Slaughter heeft er zeker weer een fan bij.