Onder water (Bitter River) is het vervolg op Onderhuids, de debuutthriller waarmee Julia Keller een flink aantal sterren scoorde. Deel 2 is prima te lezen zonder deel 1 te kennen; in omgekeerde volgorde is niet aan te raden, omdat de belangrijkste aspecten uit deel 1 worden opgerakeld in deel 2. Het is vaker gezegd: een tweede deel schrijven is lastig, zeker als het eerste goed ontvangen is. Alsof de auteur het nóg beter wil doen, zich extra wil bewijzen, maar dat pakt niet altijd positief uit. Zoals in dit geval.

Balanceerde Keller in Onderhuids af en toe al op het randje van overdrijving, in Onder water gaat ze eroverheen. Haar beeldende be- en omschrijvingen van sfeer, omgeving en personages lijken uit een onuitputtelijke bron te komen. De fraaie volzinnen worden te lang, de uitweidingen zijn vaak totaal niet relevant voor het verhaal. De langste zin uit het boek staat op pagina 215 en is zelfs voor een langezinnenliefhebber niet te genieten:
De interpunctie werkt ook niet bepaald mee.

Lucinda Trimble wordt dood gevonden in een auto in de Bitter River, vermoord. Openbaar aanklager Bell Elkins en sheriff Nick Fogelsong onderzoeken de zaak. Tussen Bell en Nick loopt het tijdelijk niet zo lekker, Bells dochter Carla is bij haar vader gaan wonen, een oude bekende van Bell duikt op en de kleine stad Acker’s Gap krijgt te maken met een schietincident en een explosie. Bell en de sheriff hebben het druk, druk, druk.

Keller heeft zich deze keer niet beperkt tot plaatselijke criminaliteit, maar tevens een externe verhaallijn naar Acker’s Gap gehaald. Jammer, want de charme van Onderhuids zit juist in het kleinschalige, de ons-kent-onssfeer, waarbinnen je het toch soms volledig mis kunt hebben. Om met Bell te spreken:
De externe verhaallijn wordt nogal onlogisch aan Bell en de haren gekoppeld, en had gerust achterwege kunnen blijven. De moord op de zestienjarige Lucinda zou voldoende geweest zijn, mits terdege uitgewerkt. Dat is niet gebeurd, er lijkt van alles en nog wat belangrijker dan zorgvuldig onderzoek naar de dood van het meisje. Nick en Bell hebben beiden hun redenen om met getroebleerde in plaats van onbevangen blik te werk gaan. Er wordt een verdachte gevonden, er worden conclusies getrokken, maar is het wel in de haak? Dan opeens … En nergens is het spannend geweest. Dat Julia Keller beter kan, heeft ze met het eerste deel al bewezen.

In de Verenigde Staten verschijnt in augustus 2016 het vijfde deel in de Bell Elkins-reeks, Sorrow Road. De delen 3 en 4 zijn respectievelijk Summer of the Dead en Last Ragged Breath getiteld. Het zou mooi zijn als de Nederlandse uitgever deze titels letterlijk(er) zou vertalen in plaats van er nietszeggende als Onderhuids (A Killing in the Hills) of Onder water van te maken.