Als in 2012 in de Verenigde Staten het boek The Last Man van Vince Flynn uitkomt, blijkt de schrijver al enige tijd ernstig ziek te zijn. In 2013 komt de auteur van de populaire serie met Mitch Rapp in de hoofdrol te overlijden en lijkt er een einde te komen aan de avonturen van de CIA Special Agent. Omdat de boeken razend populair waren, is de uitgever op zoek gegaan naar een auteur die heel dicht bij de schrijfstijl van Flynn stond en in 2015 kreeg Kyle Mills de eer om een vervolg te schrijven op het werk en zo de serie voort te zetten. Hij heeft zich ingelezen in alle Rapp-boeken en schreef in de lijn van zijn voorganger in 2015 The Survivor, in het Nederlands vertaalt als De enige overlevende.

Als voormalig topagent Joe Rickman doordraait en een grote hoeveelheid top geheime documenten steelt, is er voor CIA directeur Irene Kennedy geen andere manier om hem te stoppen door Mitch Rapp er op af te sturen om het probleem voor eens en altijd het zwijgen op te leggen. Maar Rickman blijkt slimmer als gedacht en ook als hij niet meer leeft, worden er steeds weer belastende documenten voor de CIA de wereld in gestuurd en belanden deze in de handen van de grootste tegenstanders van de Amerikaanse geheime dienst. Het lijkt nog maar een kwestie van tijd dat veel belastend materiaal vrijkomt en het is aan het elitekorps van Rapp om deze catastrofe te stoppen.

Voorop gesteld dat het niet gemakkelijk is om een auteur te vervangen in een serie van boeken die hij heeft gecreëerd, moet gesteld worden dat Mills dit goed heeft opgepakt. De stijl van schrijven is gelijk gebleven en het uitwerken van de personages is niet wezenlijk veranderd. Evenals zijn voorganger doet ook Mills geen concessie aan wat in zijn ogen goed of kwaad is. Alles wat te maken heeft met de CIA wordt op een voetstuk geplaatst en een ieder die niet tot deze organisatie behoord is bij voorbaat al verdacht of een tegenstander. Vooral politici worden als karikatuur neergezet. Er is geen compromis mogelijk en dat gaat tegenstaan. Vrij stereotype karakters die het goed en kwaad vertegenwoordigen.

De hoofdpersoon Mitch Rapp is een moordmachine en de schrijver wringt zich in allerlei bochten om dit te rechtvaardigen en mislukt volledig om hem een wat zachtere kant te geven. Het verhaal heeft snelheid, maar sommige delen worden te veel uitgewerkt waardoor de vaart er dreigt uit te gaan. De kennis van zaken is bij Mills groot. Hij weet waar hij het over heeft, maar soms kan hij dit te ver doorvoeren waardoor het verhaal iets te technisch overkomt.

De verhaallijnen van De enige overlevende zijn voor een groot deel opgezet in het vorige deel, De laatste man. Het is aan te raden om dit deel als eerste te lezen, dit voornamelijk om beter in het verhaal te komen.

Waar Flynn nog wel eens wat nuance wist aan te brengen in de verhoudingen in de wereld, gaat Mills er met gestrekt been in en wordt de CIA op een nog hoger voetstuk geplaatst. Op de achterflap meldt de uitgever dat de boeken van Flynn/Mills door de CIA aan hun medewerkers worden aangeraden vanwege de accuratesse en geloofwaardigheid. Daar kan men ook eenzijdigheid aan toevoegen.