"Zoektocht naar mijn vader"; de titel geeft al veel weg over de inhoud van deze heerlijke roman. Toch is eveneens "De afrekening met mijn moeder" bijzonder toepasbaar.
Roel Richelieu Van Londersele (1952) heeft een stijlvolle auteursnaam, niet? Dit keer zet de Vlaamse schrijver en dichter een autobiografisch geladen verhaal neer. Openhartig vertelt hij over de jeugd en de eerste twintig volwassen jaren van Robbert Van Lierde, zijn protagonist. Zijn alter ego, zeg maar. Het boek speelt zich voornamelijk af in Ninove, waar de eerste stadsdichter van Gent zelf tot zijn eenentwintig heeft gewoond;

“Eén ding was zeker: vader en ik zouden samen ten onder gaan of samen overleven. De koude en tegelijkertijd de warme griften de situatie in mijn hoofd, waar mijn geheugen altijd alles haarscherp zou terugvinden. Dit was een hoogdag.”

De vader van de zesjarige Robbert is een bescheiden sigarenfabrikant. Hij werkt zich te pletter om rond te komen en zijn gezin te onderhouden. Moeder uit haar ontevredenheid door Robbert te behandelen als kop van jut; de jongen is het zwarte schaap. Hij is volgens haar de oorzaak dat ze haar staartbeen heeft gebroken tijdens zijn geboorte. De andere kinderen blijven gespaard van haar strengheid. Kleine Robbert zoekt dan meer toenadering tot zijn vader, maar die werkt bijna dag en nacht en heeft bijna nooit tijd voor zijn zoon. Als hij ouder wordt wil hij zich manifesteren, zodat de echte Robbert eindelijk tevoorschijn komt.

De negenenvijftig korte hoofdstukken houden er knap de vaart in. De erg toegankelijke en soms ook volkse Vlaamse taal sleuren de lezer in het verhaal. Geboeid en bij momenten geëmotioneerd lees je verder, hoe Robbert de klappen incasseert van moeder en de weinige momenten samen met vader beleeft. Zal het hem lukken om snoeihard af te rekenen met moederlief? Reis naar mijn vader is een vermenging van pure realiteit met de rijke fantasie van de auteur.

RRVL tekent zijn karakters summier uit, waarbij hij vooral aandacht heeft voor Robbert en zijn ietwat mysterieuze, verzuurde moeder. Qua uitdieping zat hier meer in.
Een roman, uit het leven gegrepen; neergeschreven met hart en ziel. Dit voel je duidelijk tijdens het lezen; nadien blijft het boek wel even nazinderen.

“Moest ik dit voor iedereen thuis geheimhouden? Of mijn moeder confronteren en haar macht breken? Kreeg mijn vader een douche van onherstelbaar verdriet over zich heen of zou blijken dat hij in feite de kilte van mijn moeder best kon missen?”

Van Londersele heeft voor zijn lezer nog een ultieme verrassing in petto: een onverwacht einde. Kan Robbert zijn geliefde vader bereiken? Terug naar af, of blijf je verweesd achter?
Sigaren gaan op in rook; Reis naar mijn vader doet dat niet.