In Dodenstoel van Johan Andersen worden een man en een vrouw gevonden die op een gruwelijke wijze vermoord zijn. De enige getuige van deze moord is een jongetje, verstopt in de kast, die zich niks meer herinnert. Rechercheur Neli wordt aangeduid als leider van het onderzoek en gaat samen met, adviseur van Defensie, Eugène Hamer op zoek naar de moordenaar. Als snel hebben ze door dat de moordenaar een spelletje aan het spelen is met hen nadat ze een link hebben gekregen naar een site. Op deze site staat een dodenstoel met daaronder een doorstreepte romeinse nummer één. Samen beginnen ze aan een race tegen de tijd want pas als zijn wraak compleet is, dan stopt hij...

Ik lees heel erg graag thrillers en vooral als ze gecombineerd worden met een detectiveroman. Toen ik van het boek had gehoord, wist ik direct dat dit een boek voor mij ging zijn. Het verhaal begint als een typische detectiveroman met een moord en een rechercheur die op zoek gaat naar de moordenaar. Al snel werd duidelijk dat het om meer dan dat ging. Er bleek uiteindelijk een heel complex netwerk achter te zitten waar wij als lezer er stukje bij beetje van op de hoogte werden gebracht. Doordat het om zoveel meer dan de moord ging, maakte dit het boek interessanter. De spanning werd langzaamaan opgebouwd en de uiteindelijke openbaring werd niet te vroeg in het boek vermeld. De spanning was dus aanwezig tot de allerlaatste letter.

Het boek was gedetailleerd. Zo werd het hele verhaal goed uitgelegd waardoor je precies wist waar het over ging. De schrijfstijl was dan ook zeer goed waardoor het boek vlot las. Dit in combinatie met alle details zorgde ervoor dat je als lezer goed mee bent, maar dat het boek niet te zwaar beladen wordt.

Wat ik heel interessant vond was het personage Neli. Ze is een vrouwelijke rechercheur die dan ook nog eens getinte huid blijkt te hebben. Ik heb nog niet veel boeken gelezen waarin dit het geval was. Ze is een vrouw waar ik naar opkijk. Ze is sterk, dapper en laat zich niet doen door de mannen die haar neer willen halen. Er mogen zeker meer boeken geschreven worden met dit soort hoofdpersonages!

Het boek verdient van mij vijf sterren. Van het begin tot het einde heeft het me geboeid en ik kon het met moeite wegleggen. De spanning spatte van de pagina's af en het uiteindelijke climax heeft me enorm verrast. Het is een thriller en detectiveroman met zoveel meer. Ik kijk dan ook uit naar de volgende werken van Johan Andersen.