De positieve recensies op Crimezone wekten mijn nieuwsgierigheid naar dit boek, dat me voordien eigenlijk niet was opgevallen in de boekhandel. Ik werd niet teleurgesteld.
Russell is een rasverteller, die met Jan Fabel een sympathieke speurder heeft gecreëerd. Jullie vergelijken Russell met Mankell en die vergelijking is terecht. Ik vind zelfs dat zijn hoofdpersoon iets te veel gelijkenissen met Kurt Wallander vertoont: uit de echt gescheiden, met een dochter, proberend een nieuwe relatie een plaats te geven, gehecht aan zijn team van rechercheurs ... je kan niet om de gelijkenissen heen.
Wat Russell mijns inziens nog wel een beetje mist, is de kunst om het verloop van een omvangrijk moordonderzoek op een diepgaande, maar toch boeiende manier uit te werken. Ik vond het verhaal en de plot goed gevonden, maar al die moorden waren wel heel snel (op amper 300 blz.) gepleegd en opgelost, alsof de auteur er koste wat kost de vaart in wou houden. Voor mijn part mocht dit boek gerust nog 200 blz. langer duren, zodat de personages beter tot hun recht kwamen.
Dit puntje van kritiek neemt niet weg dat ik Russell een schitterend misaadauteur vind, die duidelijk heel wat in zijn mars heeft.