Qua schrijfstijl is Hittegolf precies wat ik van het boek verwachtte. Degene die al meerdere boeken van Suzanne Vermeer hebben gelezen, zullen de schrijfstijl goed kennen: niet te ingewikkeld, genoeg details om het verhaal boeiend te houden en korte hoofdstukken. Niet alle personages worden uitgediept, maar degene die belangrijk zijn voor het verhaal wel. Op sommige momenten had ik gewild dat de personages wat meer uitgediept waren, want zo krijg je als lezer toch een beter inzicht in de personages en het verhaal.

Hittegolf is opgebouwd uit twee delen. In het eerste deel lees je het verhaal van Cesária en wat zij moet doen om geld bij elkaar te rapen voor een studie. Naar mijn mening sprong het boek plotseling over op het tweede deel, wat maakte dat ik even uit mijn leesflow was. Het tweede deel gaat over Cesária die vermoord is en de zoektocht naar de dader. Ik moet eerlijk bekennen dat het voor mij een verrassing was wie de uiteindelijke dader bleek te zijn. Dat is een goed teken!

Het tweede deel vond ik sterker dan het eerste deel. De rechercheur probeert ook een persoonlijke zaak op te lossen en op het eind vallen alle puzzelstukjes in elkaar, zowel voor de rechercheur als voor de moord op Cesária. Dat heeft meer met elkaar te maken dan je vooraf had gedacht. Dat verrassende deel vond ik erg boeiend om te lezen. Toch heb ik van andere boeken van Vermeer, meer kunnen genieten. Voor mij kwam de switch tussen de delen erg plotseling en daarnaast had ik weinig connectie met de hoofdpersonen in het eerste deel.

Hittegolf is een heerlijke thriller voor bij het zwembad of strand. Een boek waar je niet bij na hoeft te denken, maar waarbij je wel verrast wordt door het einde.