Peter van Vriesland gaat naar Tanzania. Daar moet hij een hulpproject zien te redden.  Hij komt terecht op plaatsen die niet erg toeristisch zijn. Hotelkamers zijn vies. Het eten valt tegen. Hij ziet met eigen ogen dat mensen arm zijn. Toch willen ze graag geld verdienen. Het noodlot lijkt hem te achtervolgen op zijn reis. Hij rijdt mee met wegpiraten, krijgt vreemde ziektes en komt terecht bij een genezer.  Eenmaal op zijn bestemming aangekomen komt hij erachter dat er iets goed mis is.

Hij geeft niet op en wil alles uit de kast halen om zijn verblijf in Tanzania tot een goed einde te brengen. Maar in Afrika is alles anders. Je voelt met hem mee.

De cover is prachtig. De sfeer van het boek komt zo goed naar voren.  Het zou zomaar een scène uit het boek kunnen zijn.

De titel is ook erg mooi gekozen.  Het gaat je duidelijk worden. Ik vind het altijd geweldig als een titel echt bij het boek past. En deze titel is perfect gekozen!

In dit boek zit veel humor. Ik heb af en toe echt enorm moeten lachen. Het is heel apart dat dit verhaal met je emoties aan de haal gaat. De auteur zet je ook aan het denken. Wij hebben het namelijk erg goed hier. In Tanzania moeten mensen overleven.  Soms doen ze elkaar dingen aan, waar wij enorm van schrikken.  Ze doen alles voor een beetje geld. Wij kunnen het ons niet voorstellen .

De auteur heeft zelf in het land gewoond en dat kun je aan alles merken.  Ik vraag me nu wel af of hijzelf ook naar die kapper in zijn verhaal is geweest . Ik geef het 4 dubbel en dwars verdiende sterren. Ik hou van dit soort  verhalen!