Spiegelbeeld, een heerlijk vlot geschreven verhaal om te lezen, niet superspannend, maar vanaf het begin tot aan het einde heb je een unheimlich gevoel. Wat gebeurt er toch allemaal in het nieuwe appartement van Esther en haar dochtertje Ruth, wie zijn die vreemde kerels die op de begane grond wonen. En dan Carolien ook zo'n vaag figuur.

In de hoofdrol WP, een eigenzinnige jonge vrouw, strijdlustig en gevoelig. "Hij geeft me in de tussentijd het gevoel dat ik niet deug", weet je WP, zei haar moeder toen. Je bent daar altijd gevoelig voor geweest, voor die boodschap". WP helpt haar beste vriendin Esther te verhuizen, nadat deze weg gaat bij haar man. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen. Het gaat zelfs zover dat Esther een ongeluk krijgt. Wie is de dader? Carolien de bovenbuurvrouw wordt verdacht, maar ook de buitenlandse mannen van beneden. Zelfs haar ex-man staat op de verdachtenlijst. Het plot is goed, heeft een spannende wending, die ik niet zag aankomen. Je leeft mee met WP haar werk, haar belevenissen en de ontluikende liefde met Joachim. WP staat haar mannetje in deze zaak.

Het verschijnen van Spiegelbeeld markeert het tienjarig jubileum van deze schrijfster, Martine Kamphuis.