Calamity stond met stip op één op mijn verlanglijstje voor 2017. De voorgaande boeken Staalhart en Vlammenwerper namen me mee in een wereld vol wrede Epics, mensen met bovennatuurlijke krachten, en de Wrekers die met hen de strijd aangaan. Zou Brandon Sanderson me opnieuw meeslepen in zijn bijzondere toekomstvisie? En weet hij deze geweldige serie tot een bevredigend einde te brengen?

Let op! Calamity is het vervolg op Staalhart en Vlammenwerper. Als je de voorgaande boeken nog niet gelezen hebt, kan onderstaande recensie spoilers bevatten. Over Calamity zelf spoiler ik natuurlijk niet.

In de wereld van David wordt de gewone mens onderdrukt door Epics; mensen die bijzondere superkrachten hebben ontwikkeld. Sinds Calamity aan de hemel verscheen kregen deze Epics niet alleen een gave, maar ook een onstilbare honger naar macht en destructie. Niemand durft zich tegen de Epics te verzetten, behalve de Wrekers. Deze geheimzinnige groep maakt er hun missie van om Epics uit de weg te ruimen.

Het lot van David is verweven met dat van de Epics. Eerst vermoordde Staalhart zijn vader. En nu heeft Regalia één van de Wrekers veranderd in een levensgevaarlijke vijand. David kende het geheim van Prof. Hij bewaarde dat geheim zelfs toen de leider van de Wrekers zichtbaar moeite had de bijwerkingen van zijn Epic-krachten onder controle te houden. De strijd in Babilar bleek te zwaar voor Prof en hij verzette zich niet langer tegen de duistere kant van zijn krachten. Voor een Epic die zijn duistere kant omarmd heeft, is er geen weg terug. Toch blijft David geloven dat Prof te redden is. De Wrekers staan voor de gevaarlijkste missie van hun leven.

Ik was zo blij om mezelf opnieuw onder te mogen dompelen in deze bijzondere wereld van de hand van Brandon Sanderson. In boek twee had ik een klein beetje het gevoel dat ik iets miste, maar dat werd in Calamity ruimschoots goedgemaakt. Als lezer leer je steeds meer over de krachten en de zwaktes van de Epics en dat is erg interessant. Gedurende het boek krijg je steeds meer informatie, maar toch staat het plot nooit stil. Het verhaal bevatte oneindig veel actie, maar ging een heel onverwachte kant op. De Wrekers maken plan na plan en gaan van gevecht tot gevecht. Het is duidelijk dat Sanderson goed heeft nagedacht over de wereld waarin het verhaal zich afspeelt en het complete plot.
Ook de personages zijn om van te houden. De metaforen van David zijn enorm lachwekkend en hij is gewoon zo'n heerlijke nerd. Ook Cody blijft een hilarische dude en verder ben ik fan van powervrouwen Megan en Mizzy.

Halverwege het boek kwam bij mij opeens de angst opzettten. Ik wilde Calamity simpelweg niet uitlezen; ik wilde geen afscheid nemen van de personages en de fantastische wereld. Gelukkig kwam Sanderson met een bevredigend eind - er zijn geen losse draadjes meer en ik ben tevreden met de manier waarop het boek eindigde. Misschien een beetje zoetsappig, maar dat neem ik na al die actiescènes voor lief.

Calamity is een wervelend einde voor de Wrekers trilogie van Brandon Sanderson. De hilarische doch realistische personages doen je het verhaal vanaf de eerste pagina van het eerste boek omarmen. De bijzondere setting zorgt voor een wereld waar je maar al te graag induikt en de actie laat je op het puntje van je stoel zitten. Simpelweg een trilogie die niets dan lof verdient en aantoont dat het perfect mogelijk is om science fiction met fantasy te mixen en te schrijven voor een genderneutraal publiek van alle leeftijden.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.