Mattias spiegelt zijn leven aan Buzz Aldrin, de tweede man op de maan die menigeen vergeten is, hij treedt nooit op de voorgrond, maar sommige mensen willen dat wel gezien zijn zangtalent die hij toevallig op een schoolfeestje etaleert.
Ook zijn vrienden zien hem liever als voorzanger van hun band, maar dan gaat alles goed mis, als zijn vriendin hem de bons geeft verdwijnt hij van het toneel, en wordt wakker op de Faroer eilanden, hij weet absoluut niet hoe hij daar terecht gekomen is, en hoe hij aan het geld komt dat in zijn zak zit, helemaal ontredderd wordt hij opgepikt door Havstein die toevallig een soort van psychiatrisch tehuis runt en daar wordt hij verder opgelapt en begint zijn nieuwe leven.
Naar verloop van tijd wordt hij dik bevriend met NN een vrouw die daar ook woont als zich een tragisch ongeluk voordoet komt ook het einde van het tehuis in zicht, maar alle bewoners zijn dusdanig bevriend geraakt dat zij een ultieme reis plannen naar de Bohemen.

Een buitengewoon indrukwekkende roman met veel vaart en humor geschreven maar waar de ondertoon ook keihard doorkomt via Mattias, de hoofdpersoon die de lezer in zijn hart sluit.