Wanneer Jozef Laros een lezing van Lineke Tesinga bijgewoond heeft, heropend hij een nooit opgeloste moordzaak van 8 jaar geleden: Johannes van Hattem werd vermoord door de doodzieke en bejaarde vrouw Maria Hackfort. Destijds werd hij gedwongen de zaak te sluiten maar door de lezing van Lineke ziet hij een andere invalshoek en genoeg aanknopingspunten om de zaak opnieuw te bekijken, en daarbij vraagt hij de hulp van Lineke Tesinga.

Samen stuiten ze op Het Ronde Huis. Het huis waarover de geruchtenmachine verhaalt van occultisme en orgiën, het huis waar vele meisjes naartoe werden gehaald en nadien nooit weer werden gezien. Lineke en Jozef onthullen een gruwelijke en onthutsende waarheid.

Dit is deel 4 in de serie met Lineke Tesinga. Ook dit maal was het weer aangenaam leesplezier waarbij fictie en waarheid, of gemeende waarheid elkaar op een mooie en geloofwaardige manier afwisselen. Wel heb ik het idee dat Lineke in dit boek minder prominent naar voren komt dan in de eerdere 3 delen.

Het Ronde Huis in Nunspeet heeft echt bestaan, en de geruchten en verhalen zoals die gebruikt zijn in het boek deden ook echt de ronde. In hoeverre deze ook op waarheid gestoeld zijn, daar zullen wij wel nooit achter komen. Het is afschuwelijk om te lezen wat er volgens de overleveringen allemaal zou zijn voorgevallen. Wanneer er ook maar een tiende van waar is, is het een afschuwelijk zwarte bladzijde waar ook ons Koninklijk Huis bij betrokken is.

Almar Otten heeft dit zwarte stuk geschiedenis omgezet in een goed leesbaar verhaal dat je vasthoudt tot het eind.