Toen ik hoorde dat dit verhaal zich deels afspeelt op Texel, wist ik gelijk dat ik het wilde lezen. Mijn liefde voor het eiland werd direct aangewakkerd en ik was heel benieuwd welke rol het in het leven van de hoofdrolspeelster speelde!

Het bleek dat het eiland in de ogen van Lara de perfecte plek was om de chaos in haar hoofd te laten afzwakken. Na lang vechten voor iets waar zij altijd in had geloofd en wat nu niet bleek te zijn zoals zij het voor ogen had gehad, wist ze het gewoon niet meer. Ze wilde de opgewekte storm in haar hoofd op Texel loslaten. Maar kun je een storm eigenlijk wel echt loslaten, of gaat dat vlaag bij vlaag?

En net op het moment dat het iets rustiger leek te worden, kwam hij voorbij. Marius. Vanaf toen begon het alleen maar weer van voor af aan. Of was dit toch een ander soort wervelstorm waar ze zich doorheen moest worstelen om zowel tot zichzelf te komen als tot de buitenwereld en dus ook de vreemdeling die ze op haar favoriete eiland ontmoette? Is ze bereid en dapper genoeg om haar hart nogmaals open te stellen en hem, maar vooral zichzelf te vertrouwen?

Zonder gelijk teveel te willen verklappen (ik vond het voor mezelf jammer dat ik het een en ander al had vernomen ;)) : Lara heeft veel te verduren gehad en de plottwist die auteur Elsbeth de Jager voor haar in petto heeft, wat een nog grotere storm in haar leven veroorzaakt, maakt haar aan het wankelen. Je leeft met haar mee, begrijpt de keuzes die ze maakt tegenover de veroorzaker van de chaos, en zal af en toe met het boek willen schudden omdat jij het misschien anders zou hebben aangepakt - ik zou het in ieder geval echt niet weten hoe ik zou hebben gereageerd en wat ik zou hebben gedaan.. -, maar toch inzien dat zij het goed doet op haar manier. Lara moet opnieuw met zichzelf leren leven, om het zo te zeggen. Het vertrouwen dat ze altijd in zichzelf heeft gehad werd geheel weggevaagd, en ze durfde eigenlijk niet eens meer op iets te hopen. Toch komt ze op mij, als lezer, over als een heel krachtige vrouw, die zich toch keer op keer weet te bewijzen voor zichzelf en steeds meer groeit in haar eigenwaarde. Mede dankzij de mensen om haar heen en de wijze woorden van de mysterieuze Marius die haar er keer op keer aan herinnert dat je je eigen leven moet en mag leven, met het nadruk op leven en genieten, leert ze dat ze er echt wel mag zijn als mens, als persoon. Wat er ook gebeurt.

Chaos is een verhaal vol mooie woorden dat je aan het denken zet - het onderwerp waar het grotendeels om draait is er één die niet vaak besproken wordt en is zeker belangrijk om eens uit de taboe-sfeer te halen, want ik weet zeker dat er meer mensen zijn die zoiets doormaken zoals Lara - , en je na laten denken over het feit dat liefde niet zo simpel is als het lijkt; want liefde is zeker niet rechtlijnig! Het veroorzaakt een heuse wervelstorm aan emoties en gedachten in je lijf en hoofd, waar je je eigen draai in moet vinden, waar je jezelf het prettigst bij voelt zonder dat je jezelf dreigt kwijt te raken. En ik vind dat Elsbeth de Jager met dit verhaal een sterk voorbeeld heeft neergezet over dit ‘chaotische’ onderwerp!