Dit boek is duidelijk een schoolvoorbeeld van een pageturner. de spannig voert je vanaf de epiloog verder het boek in, alhoewel dit op het einde iets verzwakt. Alleen, en dit vind ik nogal een belangrijk aspect, hebben de karakters een kartonnen gezicht. Identificatie is een menselijk proces, en de afwezigheid in dit boek haalt de waarde en stuk naar beneden. Laat Karin Fossum (in haar topperiode) de karakters herwerken en je krijgt een meesterwerk. Los van de karakters vind ik het verhaal wel goed, wel niet realistisch maar dit hoeft ook niet in fictie. Zeker een aanrader voor wie ook nog een vleugje kunst wil proeven.