Dankzij een virus die alle volwassenen doodt, blijven alleen de kinderen nog over. De 13-jarige Anna moet zien te overleven in die barre wereld en tegelijkertijd voor haar broertje Astor zorgen. Ze heeft het al jarenlang kunnen volhouden op haar boerderij totdat Astor op een dag is verdwenen. Daarom verlaat ze haar oude leven om op zoek te gaan naar haar broertje. Hopend dat ze daarna een nieuwe toekomst kunnen vinden.
Voordat ik met het boek begon, wist ik eigenlijk niet wat ik moest verwachten. Het verhaal heeft me uiteindelijk erg verrast. De realiteit is pijnlijk en er is niet veel plaats voor liefde, maar toch kon Anna het volhouden. Ze is een sterk en veerkrachtig personage en ik kon goed met haar meeleven.
Het verhaal was zeer realistisch en en de schrijver wist de hardheid van overleven perfect neer te pennen, maar af en toe kon het wel iets te langdradig zijn. Het achtergrondverhaal werd vertelt a.d.h.v flashbacks en zelfs de hond kreeg er één, dat vond ik een zeer leuk detail, want uiteindelijk was ook hij een onmisbaar deel van de familie.
Het einde vond ik ook precies goed. Er is ruimte voor veel mogelijkheden en ik kon me geen ander einde voorstellen.
Het boek was iets anders dan de YA die ik normaal gezien lees, maar ik heb er geen spijt van.
Daarom krijgt dit boek van mij 4 sterren.