" Ik geef elk boek honderd bladzijden een kans, en als de auteur dan mijn aandacht niet kan vasthouden leg ik het weg.''
Bij een brutale roof uit de zwaarbeveiligde bibliotheek van de universiteit van Princeton worden vijf manuscripten van F. Scott Fitzgerald ontvreemd. Hoewel de toegesnelde politie er met de neus bovenop staat, weten de daders te ontkomen.
De waarde van de unieke werken wordt op enkele tientallen miljoenen dollars geschat en de diefstal is groot nieuws. Maar ondanks alle inspanningen van de FBI, blijven de manuscripten spoorloos.
Zes maanden na de spectaculaire diefstal reist schrijfster Mercer Mann af naar Camino Island in het zonnige Florida, waar zij een deel van haar jeugd heeft doorgebracht. Mercer is echter niet teruggekeerd om herinneringen op te halen. Haar missie is om contact te leggen met Bruce Kable, de charismatische eigenaar van de Island Books-boekwinkel. Bruce heeft een voorkeur voor mooie vrouwen, fijne spijzen, goede dranken én voor zeer zeldzame boeken.

Wat begint als een echte John Grisham veranderd al gauw in een totaal onherkenbare schrijfstijl van de alom geprezen schrijver. Geen onprettige schrijfstijl, dat niet, maar met een vrouwelijke touch. Waarin het thriller gehalte omslaat in een prettige roman mét spanning en veel informatie over de handel in zeldzame boeken.
Er zal veel over dit boek geschreven worden, over de schrijfstijl, het al dan niet voldoende uitschrijven van de personages en het thrillergehalte maar het meest sluit ik me aan bij een brief van John Grisham aan de lezers zelf. Hij vertelt waarom hij voor deze schrijfstijl gekozen heeft en wat hij voor de lezer hoopt;
Beste lezer,

Het eiland is mijn dertigste roman. Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar al die boeken die netjes naast elkaar in een boekenkast in mijn kantoor staan. En dan ben ik weer dankbaar dat ik al zo lang mag schrijven.
Hoewel ik ernaar streef dat elk boek anders is, en hopelijk beter, bevatten veel van mijn legal thrillers dezelfde elementen en onderwerpen. Natuurlijk mag je rekenen op een heleboel advocaten, misdaden, rechtbanken, processen, beroepszaken en dergelijke. Veel van deze boeken gaan over zware onderwerpen, zoals de doodstraf, verkeerde vonnissen en corruptie binnen het rechtswezen.
Maar mijn andere boeken probeer ik luchtiger te laten zijn. Ik heb twee boeken geschreven over football, een over honkbal en een humoristisch boek over mensen die Kerstmis overslaan. Waar Het eiland bij hoort? Laat ik alleen zeggen dat ik een spannend boek wilde schrijven zonder ook maar één advocaat erin, en daar ben ik bijna in geslaagd. Er verschijnen er wel een paar, in het laatste hoofdstuk, maar alleen omdat ik wel moest.
Het eiland is puur vermaak, bedoeld als een lekker leesbaar boek en geschreven met het strand in het achterhoofd. Sterker nog, het strand is een belangrijk element in het verhaal, doordat de meeste gebeurtenissen vlak bij de oceaan in Florida plaatsvinden.
Het was geweldig om dit boek te schrijven. Ik hoop dat u er net zo van geniet als ik.
Het allerbeste,
John Grisham

En genieten was het.