Commandant Alex de Klerck wordt tijdens een patrouille in de jungle teruggeroepen naar Brussel omdat zijn oude bazin van OPS hem iets te vertellen heeft. Wanneer hij in Brussel aankomt, blijkt dat zij in comateuze toestand verkeert. Via geheime kanalen heeft ze toch nog een bericht voor Alex achtergelaten, wat te maken heeft met een terroristische aanslag. In een levensgevaarlijke missie vol achterdocht en complotten gaat Alex met zijn bondgenoten op zoek naar de waarheid. Maar niets is wat het lijkt...

De term actiethriller is bijzonder goed gekozen. Pjotr Vreeswijk windt er namelijk geen doekjes om en begint Dwaalspoor meteen met volop actie en laat dit niet los totdat het nawoord bereikt is. Her en der worden hoofdstukken met een cliffhanger afgesloten, wat de spanning opvoert. Door de korte hoofdstukken en de vlotte schrijfstijl leest het boek als een sneltrein. Een sneltrein die af en toe misschien net wat meer op de rem had mogen staan, omdat er nu nauwelijks tijd is om op adem te komen en zelf na te denken over het verhaal. Het verhaal is beeldend geschreven en het speelde zich dan ook als een film voor me af.

De personages zijn leuk, stoer en sterk en zorgen dat je emotioneel betrokken wordt. Ze zijn niet al te diep uitgewerkt, maar voldoende om te weten wat er speelt en wat hun motivatie is. Suzanne en Alex zijn in mijn hartje opgeborgen en ook Joubert heeft een stukje gestolen. Wat een leuke karakters.

Aanrader voor mensen die graag een actieboek lezen of houden van actie op televisie!