Vanaf de basisschool hoort Jaap-Jan (ook wel Jaap of J-J) er niet bij. Hij weet wat de reden is: Ivar. Hij heeft het voor elkaar gekregen dat niemand met Jaap-Jan praat en speelt sadistische spelletjes. Jaap-Jan leeft in angst, bang voor wat er zou kunnen gebeuren.
Maar inmiddels is Jaap-Jan achttien en neemt een besluit: vanaf nu gaat alles anders. Hij verhuist, gaat op kamers en begint een studie psychologie. Al snel maakt hij vrienden, komt hij op een fantastische plek wonen en wordt hij aangenomen als barman in de grootste club van de stad. Het lijkt dus allemaal goed te gaan. Totdat op een avond een oude bekende de club binnenkomt: Ivar. Voor de tweede keer neemt J-J een belangrijke keuze: deze keer gaat het anders.

Ik heb nog moeten twijfelen of dit boek iets voor mij is. Maar er is maar één manier om daar achter te komen en dat is om het te lezen. En ik ben zeker niet teleurgesteld, in tegendeel, het leest heerlijk weg en het heeft me van begin tot eind vastgehouden. Ja, mijn nieuwsgierigheid werd zeker geprikkeld tijdens het lezen van dit boek.

Dat is misschien ook wel het grootste spanning in dit boek, het houdt iets achter. J-J laat nooit alles van zijn verleden zien en zolang hij zijn geheim weet te bewaren, krijg jij als lezer ook telkens net niet alles te weten. Wel krijg je in het eerste deel telkens terugblikken, deze bouwen zich op totdat je bijna bij het moment bent. Dan begint deel twee en zul je er op een andere manier achter moeten komen.

Deze vorm van spanning zorgt er telkens weer voor dat ik dit boek oppak in de hoop dat ik er nu eens achter zie te komen wat J-J’s geheim is. Dit loopt tot het punt dat het misschien zelfs wel irritant begint te worden, maar ook dat weet Buddy te voorkomen. Op dat punt gebeurt er namelijk iets waardoor je weet dat je er nu heel dichtbij zit en zo maakt de ongeduld weer plaats voor nieuwsgierigheid.

Het onderwerp van het boek, namelijk pesten, ligt denk ik voor veel lezers erg dichtbij en daardoor is het zo tastbaar. Op deze manier leef je ook gemakkelijk mee met J-J. Als lezer wil je dat de achttienjarige J-J nu wél vrienden vindt, een tof baantje krijgt en gelukkig wordt. We weten allemaal dat pesten verschrikkelijk is, of we het nu zelf hebben meegemaakt of niet, en daardoor wordt J-J zo’n sterke hoofdpersoon.

Buddy heeft in het interview met mij gezegd dat één van zijn voorbeelden John Green is en ik vond het erg leuk om dit te merken in dit boek. De vrienden van J-J zijn namelijk, net zoals John Green dat ook wel eens heeft, een stelletje eigenaardige nerds. Tenminste, zo’n vibe hangt er om ze heen, maar op één of andere manier zijn ze toch heel populair.

Dit was iets waar ik ook erg van kon genieten. De personages zijn zo interessant, Scrabbles bijvoorbeeld: iemand die eeuwig lijkt te studeren, altijd in ribbroeken loopt, zijn voorkeur heeft voor dure wiskey en een discussie nooit uit de weg gaat (Hm, dat klinkt nog best normaal, maar iedereen die het boek leest, zul me begrijpen). Zo heb je nog meer personages in dit boek zoals slägerrock-muzikant Mi-Lan en de kleerkast Antoine.

Oog om oog zal je nieuwsgierigheid niet te kort doen en je compleet meeslepen in het verhaal. Het boek leest lekker vlot en voordat je het doorhebt ben je uren (en flink wat hoofdstukken) verder. Je zal een paar rare snuiters ontmoeten en hard om ze kunnen lachen. Ik ben blij dat ik dit boek het voordeel van de twijfel heb gegeven.

Cijfer: 8