Het verhaal begint op het moment dat Nicky met haar auto door de lucht zweeft, je beleeft als het ware mee hoe de auto van de weg raakt en zich in het ravijn stort. Omdat het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van Nicky ben je op dat moment net zo verward als haar.

Als lezer weet je niet veel meer over Nicky dan ze van zichzelf herinnert. Wat is er gebeurt, waar is Vero en wie is die man die beweert haar echtgenoot te zijn. Je weet niet wie je moet vertrouwen en wordt in de ban gehouden door de geheimen en mysteries die opduiken.

Op een gegeven moment dacht ik dat ik als lezer zelf gek werd. Het mysterie rond Vero houdt je zo in haar ban, de verhalen over Vero zijn schrijnend en beangstigend. Je weet als lezer vaak niet meer wat je moet denken. Is Nicky nu Vero, is Vero een kind of een volwassene, leeft ze nog of niet, het houdt je als lezer allemaal erg bezig, stoppen met lezen werd op die momenten dan ook erg moeilijk.

Het personage van Nicky is erg goed en uitgebreid uitgewerkt maar ook de andere personages werden niet vergeten. Over iedereen krijg je genoeg informatie om het verhaal te kunnen volgen. Dit telkens spontaan en ik stukken waardoor het interessant blijft en de spanning in het boek behouden wordt.

Tot op de bodem is een wirwar van geheimen, mysteries en gebeurtenissen die jou als lezer vaak aan het denken zetten. Ondanks het feit dat je soms echt niet meer weet wat er nu allemaal gebeurt en wie er nu precies liegt (of de waarheid vertelt) komt alles samen op het einde en wordt alles ineens duidelijk.

Het lijkt wel of je als lezer eerst zelf de kans krijgt om alles te ontrafelen en op te lossen voor de personages dit voor jou doen. Dit zorgt er voor dat het boek je in zijn macht houdt en je jezelf erop betrapt dat je tijdens je dagelijkse taken er onbewust nog steeds over nadenkt.

Lisa Gardner is er weer in geslaagd om een geweldig spannend boek te schrijven met een originele insteek. Top op de bodem is vernieuwend en razend spannend!