Roanne van Voorst, antropoloog, gaat voor een jaar in een sloppenwijk van Jakarta wonen om onderzoek te doen naar hoe de mensen omgaan met het overstromen van de rivier. Aangekomen in Indonesië heeft Roanne nog geen locatie gevonden voor haar onderzoek. In de bus ontmoet ze Tikus die haar vraagt mee te gaan naar de beste plek ter wereld. Ze volgt Tikus naar zijn wijk Bantaran Kali en ze wordt al spoedig opgenomen in de gemeenschap.
Het boek neemt je mee in het dagelijkse leven van de bewoners van Bantaran Kali. Wonen, werken, leven, sociale contacten het komt allemaal aan bod in dit boek. De leefgemeenschap neemt Roanne op als een familielid, ze moet dan ook erg wennen aan het sociale gebeuren waardoor er bijna geen moment is om alleen te zijn. Alleen zijn wordt geassocieerd met zielig zijn. Ook is er eens sociale hiërarchie. Verschillen in leefwijze en cultuur worden duidelijk zichtbaar in dit boek. De mensen in de sloppen zijn arm en erg vindingrijk om aan inkomsten te komen. Wat in onze ogen corruptie is blijkt een heel logische levenswijze als je je verdiept in het leven van de bewoners van Bantaran Kali.
Het boek leest heerlijk makkelijk weg, door de vlotte schrijfstijl krijg je het gevoel of je er zelf bij bent geweest. Het schetst een duidelijk en realistisch beeld van het leven in de sloppen. Een mustread voor iedereen die geïnteresseerd is in mensen en cultuur.