Jeetje, wat een verhaal! Je wordt er direct in meegezogen, het wordt met het hoofdstuk spannender en spannender en het leest heerlijk vlot. Je kunt ook niet anders dan intens meeleven met Vivian, wiens leven totaal overhoop komt te liggen en die voor een aantal loodzware beslissingen komt te staan. Wat kan ze nog geloven? Wat moet ze in hemelsnaam doen?
De spanning had me echt flink te pakken, het was gewoon echt een soort misselijkmakende spanning! Je vraagt je de hele tijd af hoe het verder moet en hoe het zal aflopen… En dan is het afgelopen, heb je tranen in je ogen en dan: had ik de epiloog maar niet gelezen!
Sjezis, wat een achtbaan aan emoties…
Knap gedaan, dat wel!! Ik moet hier wel even van bijkomen ;-)