Candice Phee (12) is een bijzonder meisje, ze neemt alles letterlijk, denkt na over de meest bijzondere dingen, schrijft briefjes in plaats van te praten met vreemden en ze wil iedereen gelukkig maken op haar eigen onhandige manier. Ze heeft heel veel vrienden, zegt ze zelf, waaronder een penvriendin in Amerika (die nooit terugschrijft) en in de klas Douglas Benson uit een Andere Dimensie (die verliefd op haar is, maar haar hart moet gaan breken omdat hij teruggaat naar zijn eigen Dimensie).
Op school krijgen ze een Alfabetopdracht: ze moeten bij iedere letter van het alfabet een korte alinea over zichzelf schrijven. Dat is voor Candice veel te weinig, dus zij maakt er een heel boek van… Dit boek!
Ik sloot Candice meteen in mijn hart! Wat een heerlijk kind is dat. Grappig door alles wat ze zegt, goudeerlijk, maar ook door wat ze doet en probeert te doen voor anderen. Ze heeft een hart van goud! Haar hersenen werken net even wat anders (ze heeft ongetwijfeld wél een vorm van autisme) en dat maakt haar zo prachtig en uniek. Ik heb tijdens het lezen heel wat zitten lachen, maar heb af en toe ook een brok in mijn keel gehad. Er was een ontwikkeling op het einde waar ik al op hoopte, daar was ik zo blij mee! Alsof ik Candice echt ken…
De auteur heeft een heel mooi verhaal neergezet over een heel bijzonder meisje. Ontroerend, onwijs lief en grappig. Ik heb echt genoten!