Over de grens is de vierde thriller van Ellen den Hollander. Ze werd tot het verhaal geïnspireerd door de massamoord in Mosul op Jezidi’s in augustus 2014. Ze ging na wat voor mensen Jezidi's eigenlijk zijn en wat hun achtergrond is. In haar verhaal dat zich afspeelt gedurende 10 dagen in maart 2017, met wat uitloop in de afsluitende hoofdstukken, ontmoet de journaliste Amy Muller bij toeval een Koerdische vluchtelinge tijdens protesten van vluchtelingen tegen de maaltijdvoorziening in het AZC te Ter Apel. De vrouw is ten einde raad want haar twee nichtjes, voor wie ze haar overleden zus beloofd heeft te zullen zorgen, zijn verdwenen. Amy trekt zich de desperate toestand van de vrouw aan en gaat op onderzoek.  

De auteur heeft het verhaal over mensenhandel kundig weten te verpakken in niet al te frisse politieke en journalistieke spelletjes die ertoe leiden dat een politiek tegenstander ten gronde wordt gericht. Het verhaal, waarin de verhaallijnen mensenhandel en politiek gekonkel door elkaar lopen, voorziet in vaart en spanning. Haar ervaringen als journaliste en woonomgeving blijken haar van pas te komen in dit verhaal over een journaliste dat deels in Rotterdam, Scheveningen en het Westland gesitueerd is.  

De hoofdpersoon Amy Muller is een doortastende twintiger die bereid is de handen uit de mouwen te steken en risico te nemen. Tegelijkertijd is ze ook bedeesd waar het de omgang met haar collega's betreft. In haar beroep geldt: informatie is macht, hetgeen ertoe leidt dat informatie zo min mogelijk wordt gedeeld. Voor haar bazen en collega's blijft het dan ook gissen waar ze de informatie voor haar succesvolle artikelen vandaan haalt.
Over de grens gaat over meer dan alleen het opsporen van criminelen. Het gaat ook over de vraag waar de grens van de vrijheid ligt. Vrijheid is immers hoe dan ook niet evident.  

Op zich is de afloop van het verhaal niet heel verrassend, maar toch is het zo geschreven dat de spanning erin blijft. En dit komt niet alleen doordat Den Hollander gruwelijkheden niet vermijdt; ze heeft ook een onverwachte onthulling in petto. Daarnaast blijft ze ook in haar slot moeite hebben met transparantie: mensen mogen niet weten wat er allemaal is voorgevallen; op basis van onderlinge 'bondjes' tussen de spelers in het verhaal komt wat er in werkelijkheid is voorgevallen voor de buitenwereld niet boven water. Sommige lezers zal dit wellicht een ongemakkelijk gevoel geven.  

Het verhaal wordt afgesloten met een cliffhanger, niet naar het volgende hoofdstuk, maar naar haar volgende verhaal over Amy Muller. Eigenlijk kun je als lezer niet wachten om eraan te beginnen, maar dat zal toch moeten.