Dit boek vond ik een leuk, ontspannend en zeer vlot lezend verhaal. De hoofdstukken zijn niet aangeduid met titels, maar met getallen. Dit past zeer typisch bij autisme. Het autisme is zeer gedetailleerd uitgelegd op een humoristische manier. Autisten nemen alles zeer letterlijk op en dat vind je ook terug in dit verhaal. De schrijver geeft aan Paul een humoristische twist aangaande zijn uitleg over autisme en daardoor kom je op een leuke manier er iets over te weten in plaats van in saaie psychologische boeken erover te moeten lezen.
Treedt binnen in de gedachtenwereld van Paul. Het valt enorm op hoe Paul zijn sociale gedrag en omgang met mensen zeer ingestudeerd is, gekopieerd van andere mensen door observatie, door voorbeelden en waarschijnlijk ook heel veel uitleg.
Paul laat duidelijk merken dat hij er niet tegen kan als zijn gewoontes en routines veranderd of verbroken worden. Hij beeldt zich ook een raster in bij veel volk of chaos, zodat hij alles kan onderverdelen in zijn zicht en alles plaatsen.
In vond het een leuk, interessant en ontspannend verhaal. Enkel het einde is ineens zo afgeknot, waar brengen ze Paul naartoe? Zou er nog een vervolg verhaal komen? Want dan ben ik zeker onmiddellijk kandidaat om dat boek te recenseren.