Dit boek heb ik gekocht als cadeau voor een ouwe jeugdvriend die morgen 50 wordt (ik kom uit hetzelfde geboortejaar dus binnenkort aan de beurt) en waarmee ik de nodige herinneringen deel. Net als Campert blikken we nog wel eens terug op al die voorbije jaren, en net als Campert merken we dan ook dat bepaalde gebeurtenissen ons ontglippen. Campert verzucht: 'Was er maar een hogere instantie die ieders herinneringen bewaart en die ik op kon bellen'. Tja ...
Mooi stijl van schrijven, deze ouwe heer. Met hier en daar een paar juweeltjes van die scherpe melancholische humor. Had nog wat vaker gemogen van mij. Nu komt het zwaartepunt net iets meer te liggen op het melancholische ... vandaar net geen vijf sterren.