Kirsten heeft een goed leven, alleen wat veel mensen niet weten is dat ze vaak paniekaanvallen heeft. Deze aanvallen zijn het gevolg van een traumatische gebeurtenis in haar jeugd. Haar vriend Mark kan daar niet mee om gaan en Kirsten neemt het besluit om bij hem weg te gaan.
Net op dat moment krijgt ze te horen dat haar oma plotseling overleden is. Kirsten kan het niet bevatten, haar oma is nog geen 60 …Ze heeft niet echt een hele goede band met haar oma gehad, maar toch. Ze krijgt de kans om in het huis van oma te gaan wonen, zodat ze niet veel kosten heeft. Ze verhuurd een kamer aan Elise. De omstandigheden van oma’s dood zijn wel erg raar, vinden ze. Was het echt een ongeluk? Samen gaan ze op onderzoek uit. Kirsten wordt geconfronteerd met haar verleden, ze heeft niet door dat ze het leven van haar en Elise in gevaar brengt. Toch gaan ze door…
De schrijfster heeft het karakter van Kirsten goed genoeg omschreven om je in haar te kunnen inleven. Ze wordt realistisch neergezet. Ze kan zo je buurvrouw zijn. Het karakter van de andere hoofdpersonen wordt iets minder goed omschreven maar je kan je wel in hen verplaatsen. Van sommige personen krijg ik de kriebels zoals van Menno en Susanna. Tenminste, in het begin.In de loop van het boek begin je ze meer te waarderen.
Het verhaal begint met een spannende proloog, die er voor zorgt dat je het boek niet weg kan leggen. Je wilt weten wat er met oma gebeurd is. Het boek heeft twee verhaallijnen, een van Kirsten in haar jeugd en een van nu, die met elkaar te maken hebben. Zonder de informatie uit haar jeugd mis je echt iets.
De opbouw naar het plot is goed, steeds kom je meer over het verleden van Kirsten te weten en aan het eind vallen de stukjes van heden en verleden in elkaar. Het plot is erg goed, zeker niet voorspelbaar. Wie had dat gedacht dat het zo zou aflopen? Ik niet in elk geval.
De schrijfster is er in geslaagd een prima debuut af te leveren dat spannend genoeg is om een paar uur op het puntje van je stoel te zitten.
Ik kijk uit naar een volgend boek .