Het boek de sprookjesverteller. Wat had ik gehoopt om een van de klassieke sprookjes tegen te komen in dit verhaal. Maar in plaats van een van de klassieke sprookjes werden we in de zeepbel van Abel getrokken. Dit was voor mij een kleine teleurstelling, maar dit gegeven wil ik niet mee trekken in mijn mening over het boek.

Ik vind de sprookjesverteller een origineel verhaal om te lezen. Vooral doordat er 2 verhalen worden afgespeeld, de 1 realistisch en de ander is het sprookje. Het mooie van dit verhaal vind ik dat het sprookje en de realiteit elkaar overlappen. Door middel van deze vorm van het verhaal leefde ik echt mee in het verhaal en zat ik mee te denken over mogelijke eindes waarmee ik tevreden zou zijn.

Wel had ik echt een haat-liefde verhouding met Abel, hij kon zo lief zijn, maar hij kon ook ontzettend bot reageren. Ik vond Abel het leukste wanneer hij lief deed. En om nog een minpunt te noemen: ik vond het boek best wel heftig. Ik weet niet zeker of ieder gedeelte in het boek wel helemaal geschikt is voor Young adult is. Af en toe vond ik de psychische gedeelten een beetje te heftig voor een Young adult boek.

Al met al vond ik het een leuk boek om te lezen. Maar het duurde wel echt lang voordat ik een pagina had uitgelezen. Bij sommige boeken heb ik dat ik enorm snel door de bladzijden kan gaan, maar bij dit boek wilde ik ieder woord letter voor letter lezen.