In De negen kamers maakt Jonas allerlei avonturen mee in – hoe kan het ook anders – negen kamers. Van de woonkamer tot de kelder, de bibliotheek tot de badkamer. Iedere kamer heeft zo zijn geheimen en valsstrikken. Lukt het Jonas om de uitdagingen in de kamers te doorstaan?

Om meteen met de deur in huis te vallen, De negen kamers is een vaag boek. Vaag, maar goed. Het is zo’n boek waarbij je vaak terug moet bladeren en stukjes opnieuw zal lezen. Dit is gewoon nodig – bij mij in ieder geval – om het boek van extra vaag naar vaag te veranderen.
Ondanks dat niet alle aspecten van het verhaal meteen even duidelijk waren, heeft Peter-Paul Rauwerda een steengoed verhaal neergeschreven.

Ik heb enorm genoten van zijn unieke schrijfstijl en zelfs de vaagheid van bepaalde delen. Heel wat sticky notes geven de uitzonderlijke uitspraken en indrukwekkende stukjes aan.
De negen kamers is een vlot te lezen debuut waarbij je soms fronsend, soms glimlachend en andere keren dan weer bedenkelijk kijkend door het verhaal heen zwemt.