Prachtig. Ik kan het niet anders zeggen, of het moet het woord "schoon" zijn. Uit mijn Nederlandse mond klinkt dat echter niet, dus laat ik het hierbij.

Hoeveel ellende een persoon of familie in een kort leven kan overkomen, onbeschrijflijk. Net wanneer je denkt dat het zo wel genoeg is, doet Beerten er nog een schepje bovenop.
De kracht van dit boek zit 'm naar mijn mening vooral in de perspectiefwisselingen. In deel 2 komt er een ander persoon aan het woord die de lezer nog niet kent, maar het voelt vertrouwd aan. Dat de beide hoofdpersonen in deel 3 elkaar afwisselen, maakt het verhaal compleet.

Wat het boek duidelijk maakt, is dat het niet altijd makkelijk is om op te krabbelen na een verschrikkelijke gebeurtenis. Dat een mens een heel leven lang met een onverwerkt trauma kan zitten. Dat je het leven sowieso met elkaar moet maken. Laat het een troost voor de eenlingen onder ons zijn en een les voor de showmannen en -dames: soms is één mens genoeg.
Waarvoor, dat laat ik aan jou over.