Het verhaal speelt zich af aan het eind van de 19e eeuw. De Zweedse avonturier Hans Bengler keert terug uit de Kalahari-woestijn (Namibie) naar zijn vaderland. Hij wordt vergezeld door een jonge Bosjesmannenwees,waar hij zich over heeft ontfermd.
Vele emoties komen voorbij, maar de heimwee van de jongen Molo die in het nieuwe land Daniel wordt genoemd blijft mij het meest bij. Hij begrijpt niets van de wereld waar hij naar toe is gebracht. Het is een spannend, interessant maar vooral triest verhaal waar radeloosheid, verdriet en heimwee een grote rol spelen. De verteltrant is typisch Mankell. Hij vertelt het verhaal op een indringende wijze met kennis van Afrika. Het is zeker de moeite waard