Angel, geschreven door Filip Rogiers, laat ons een scala aan maatschappelijke gebeurtenissen zien. Wereldwijd komen drama’s voor, al dan niet door de mens veroorzaakt. Waar dat wel zo was, laat Rogiers ragfijn zien hoe de mens met die drama’s omging. Dat was voor de één gemakkelijker dan voor de ander. Uiteindelijk worden veel beslissingen van bovenaf voor de gewone mens een onleefbare situatie, al zie je dat niet aan hen. Aan het begin van het boek wordt Nathan gebruikt, een Canadese soldaat. Hij is met vele anderen gelegerd op een NAVO-legerbasis in Frankrijk, waar na enige tijd ook hun vrouwen aankomen, waaronder zijn zwangere vrouw. Dat is het begin van de drama’s die volgen. En die Nathan probeert te vergeten in een volgend leven, met zijn tweede vrouw. Ze krijgen een zoon, Alain, die fotograaf en journalist wordt. Hij komt achter gebeurtenissen uit de tijd, dat zijn vader soldaat was tijdens de koude oorlog. En hij probeert antwoorden te krijgen van zijn vader, maar dat valt niet mee. Zijn vader wil namelijk vergeten, en bekommert zich liever om zijn bijen.
Een citaat uit boeken-bijlage.nl: Mensen als lijdende voorwerpen die zich met recht verraden mogen voelen en daar levenslang de gevolgen van moeten dragen: “Stil, aanhoudend verraad belast een mens meer dan openlijk begane vergissingen”