Lucas staat op de reling van een beruchte zelfmoordbrug als hij besluit om zijn leven om te gooien. Hij kiest voor een leven waarin hij mensen probeert te helpen die op diezelfde brug staan.
Ook in deze roman weet Op den Beeck weer precies mijn gevoelige snaar te raken. Haar taalgebruik is prachtig en toegankelijk, de omschrijvingen van de situaties realistisch en herkenbaar.
Mijn hoop was dat het verhaal vooral in zou gaan op de zin van het leven en hoewel het daar ook over gaat, mis is daarin toch diepgang. Thema's als familie en wie je bent in relatie tot je familie zijn belangrijker in het boek. Uiteindelijk lijkt die familie wel te bepalen wie je bent, dus in die zin is dat zeker alles wat we hebben.