Het verhaal begint met het einde van het leven van Mata Hari. Hierna volgt een lange brief van Mata Hari aan haar advocaat. Deze brief is dus subjectief en geeft een eenzijdig, maar wel interessant, beeld van Mata Hari. Nadien volgt er een brief van de advocaat die met feiten de zaken verduidelijkt. Tussendoor krijgt de lezer ook nog een krantenartikel over de gebeurtenissen. Als afsluiter een verhaal uit de mythologie en een stukje Prediker.
Bij de proloog is het al meteen duidelijk dat Mata Hari een fiere en kalme dame was. De fierheid is ook terug te vinden in haar levensverhaal, de kalmte lijkt eerder een vorm van beredeneerd zijn. Van een schoolmeisje dat misbruikt wordt groeit Mata Hari uit tot een geëmancipeerde en onafhankelijke vrouw met veel doorzettingsvermogen. Een vrouw die opkomt voor haar vrijheid. Maar ze lijkt ook een 'liefdeloze' vrouw. Ze kan geen liefde geven of ontvangen.
Paulo Coelho heeft een vlotte schrijfstijl in begrijpelijke taal! De brief van Mata Hari aan haar advocaat leest heel vlot en soepel. Maar de brief van de advocaat is dan weer eerder saai door de opsomming van feiten (maar de feiten zorgden wel voor verduidelijking).
Het verhaal van Mata Hari is verweven met levenswijsheden, zoals het verhaal over Psyche uit de Griekse mythologie. De auteur vermeldt ook wetenswaardigheden uit de geschiedenis, bijvoorbeeld het verhaal van Dreyfus en het Duivelseiland.

**Achteraan in het boek, bij 'noot van de schrijver, vermeldt Coelho dat de volgorde van enkele gebeurtenissen zijn gewijzigd. Volgens het boek wordt er eerst een dochter geboren en nadien een zoon. Maar in werkelijkheid waren de geboortes in omgekeerde volgorde. Als lezer stoort me dit toch enigszins omdat de kinderen amper aan bod komen in het boek. Maar door de vermelding kan Coelho zich indekken. Fijn dat er toch een lijst van boeken wordt vermeld waarin de lezer wel een biografie kan terugvinden.