Al sinds het verschijnen van The Age of Miracles in 2012 stond dit boek op mijn lijstje om te lezen. Ik was er nog altijd niet aan toegekomen, maar besloot hem onlangs via Awesomebooks te bestellen. En toen kon ik natuurlijk niet anders dan beginnen in dit spannende boek van Karen Thompson Walker, waarin de aarde steeds langzamer gaat draaien.

Op een doodgewone, alledaagse zaterdag in oktober komt het nieuws waardoor het leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Julia en haar ouders horen in het nieuws dat de aarde langzamer is gaan draaien - zonder dat iemand het heeft opgemerkt. In eerste instantie lijkt er niets veranderd, maar de vertraging zet door. Elke dag en elke nacht duurt een beetje langer dan de vorige. De elfjarige Julia en haar ouders proberen zich, net als de rest van de wereld, aan te passen aan het nieuwe ritme.  Scholen sluiten, de natuur verandert en mensen worden ziek. Is dit het einde van de wereld?

The Age of Miracles vertrekt vanuit een interessante gedachte, namelijk de aardbol die steeds langzamer gaat draaien. Welke consequenties heeft dat voor de planeet en haar bewoners? Al snel leren we dat de zwaartekracht verschuift, waardoor vogels moeite hebben met vliegen, maar ook mensen kunnen hiervan ziek worden. Dagen worden steeds langer en grote perioden van zonlicht alsook van donkerte zijn van invloed op het menselijk lichaam en de psyche. Alles voelt heel realistisch aan, waardoor je je zelf gaat afvragen of Karen Thompson Walker over een voorspellende blik beschikt. Wat zou er écht gebeuren als de aarde langzamer ging draaien? En zou jij, de lezer, hiermee om kunnen gaan? Oftewel: een zeer interessante materie die je doorheen het gehele verhaal aan het denken zet.

Hoewel het hoofdpersonage Julia ten tijde van het nieuws 11 jaar is, voelt het boek nergens kinderachtig aan. Het verhaal wordt namelijk met een terugkijkende blik verteld. Hierdoor komen zinnen als 'This was the last time I ever..' heel hard binnen. Maar tegelijkertijd neemt het ook een deel van de spanning weg: tegen het einde van het boek zal het niet gedaan zijn met de mensheid. Want hoe kan Julia het verhaal anders nog navertellen?! De schrijfstijl is echter wel erg poëtisch, waardoor het verhaal rustig door kabbelt en fijn leest, terwijl het af en toe de rillingen over je rug doet lopen.

Desondanks de mooie schrijfwijze en de interessante materie, moet ik wel eerlijk zeggen dat The Age of Miracles wat mij betreft tempo miste. Tot en met pagina 300 had ik het gevoel een inleiding te lezen. Het plot bevat een interessant gedachte-experiment maar is daarnaast helaas behoorlijk vlak. De verliefdheid van een elfjarige is schattig om over te lezen, maar tegelijkertijd haalt dit je weg uit de kern van het verhaal: het overleven in een tijd van een steeds langzamer draaiende aarde. Het einde van het boek wist me wel te ontroeren, maar was tegelijkertijd ietwat onbevredigend.

The Age of Miracles schetst een angstaanjagend realistische toekomstvisie van een wereld waarin de aardbol langzamer gaat draaien. Is dit een mogelijk in de werkelijkheid? Ik heb geen flauw idee, maar dit realistische verhaal doet me dat in ieder geval geloven. Hoewel het plot hier en daar wat vlak is, wist de ontknoping me wel te ontroeren en gaf het complete verhaal me een onbehaaglijk gevoel.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.