In het bundeltje ‘Gedichten van de broer van roos’ van Tim Hofman, wordt op veel verschillende manieren met taal gespeeld. Vooral van de taalkundige spelletjes als de ritmische- en beeldgedichten kunnen een paar mooie voorbijkomen. Jammer genoeg staan daartegenover weer gedichten, vooral waarbij de Engelse taal wordt gemixt met de Nederlandse, die een Young Adult lezer zeker zullen aanspreken maar bij mij overkwamen als een flauwe mop (een enkeling daargelaten). De gedichten zijn over het algemeen laagdrempelig, gemakkelijk te lezen, waardoor het uitermate geschikt is voor de beginnende poëzielezer.

Dit maakt dat het een nogal wisselvallig gedichtenbundeltje is, waarbij de flauwe mop voor mij meer overheerst dan de bijzonder mooie gedichten. De mooiere gedichten zouden voor mij onder de vier sterren vallen, de mindere onder de twee, daarmee maak ik een gulden middenweg en krijgt ‘Gedichten van de broer van roos’ van mij drie sterren.