In de bundel Game of poems zijn de gedichten gebundeld die Thomas Möhlmann, Ellen Deckwitz en Ingmar Heytze de afgelopen jaren bij de populaire serie Game of Thrones schreven. Het eerste gedicht schreven zij bij de eerste aflevering van het vijfde seizoen, waarin Cersei als jong meisje een toekomstvoorspelling krijgt. Inmiddels is er een gedicht bij elke aflevering die tot nu toe verschenen is (tot en met seizoen 7).

Het boek volgt de seizoenen van de tv-serie. Er wordt gestart met het beschrijven en becommentariëren van de aflevering, daarna volgt een gedicht. Soms wordt er in de tekst voorafgaand aan het gedicht al verwezen naar een bepaalde regel of strofe in het gedicht. Op die manier wordt vooraf duidelijk gemaakt wat de link van dit deel met de serie of een bepaald personage of thema uit de serie is. Ook voor de niet doorgewinterde poëzielezer zijn de gedichten hierdoor te volgen.

Anders dan misschien verwacht, vertellen de gedichten niet het verhaal van de serie. Er is een bepaalde gebeurtenis of een bepaald thema of gevoel uit de aflevering gepakt en daar is een gedicht over geschreven. In sommige gedichten is de link met Game of Thrones onmiskenbaar:

“The Mountain, Meryn Trant. Hoe langer
ik tel, hoe leger de lijst, hoe voller de graven”

Andere gedichten hadden ook makkelijk in een andere dichtbundel kunnen staan:

“Miljoenen motten fladderen intussen verward hun noodlot |
tegemoet, miljoenen motten zullen de mensheid overleven,
zonder verlangen zijn we vrij, maar als al het andere eenmaal
is uitgedoofd, blijft in het gapende duister alleen het verlangen
flakkeren, fladderen, vastberaden z’n vleugels verbranden.”

Game of Thrones is dus vooral een inspiratiebron geweest. Wie niets met poëzie heeft, zal dus niet alle gedichten kunnen waarderen. Alleen de recaps zijn echter ook al heel vermakelijk. Wie de serie nog niet gezien heeft bevat dit boek daardoor wel veel spoilers, maar daar wordt voorin het boek al voor gewaarschuwd.

Sommige gedichten zijn wat grof, zoals we al wel gewend zijn van Game of Thrones, andere zijn kwetsbaar. De variatie in de gedichten maakt het een interessante reis door de seizoenen heen. Game of poems is een bijzondere manier om de serie eens op een andere manier te beleven. Wel is de link met de serie soms erg minimaal, dus wie een samenvatting van de serie in dichtvorm verwacht, komt bedrogen uit.