Graham Norton, ik ben best wel fan van zijn talkshow. Hij presenteert steeds met de nodige humor en hij kan zijn beroemde gasten regelmatig zo ver krijgen dat ze, toch soms redelijk genante, onthullingen doen. Toen ik zag dat hij een boek had geschreven was mijn nieuwsgierigheid direct gewekt. Ik aarzelde dan ook niet om mij kandidaat te stellen als ambassadeur bij The House of Books om dit boek als één van de eersten te mogen lezen.
Het bericht dat ik was uitgekozen maakte mij blij, het pakketje met het boek nog blijer. Aangezien de omschrijving een thriller deed vermoeden kon ik niet wachten om er in te beginnen lezen.
Op zo'n 3 dagen tijd was het boek dan ook uit. Mag je daaruit concluderen dat het vlot leest ? Ja, zeker. Graham Norton kan schrijven, vlot schrijven. Je ziet het kleine dorpje Duneen zo voor je, je kan je de inwoners zo voorstellen door zijn (soms grappige, soms inventieve) omschrijvingen.
Maar is het effectief een thriller ? Tja, dat is al moeilijker te beantwoorden. Een thriller moet je helemaal meezuigen in het boek, bij een thriller moet je 's avonds opschrikken van elk geluid in je verder stille huis, een thriller moet je op je nagels laten bijten van spanning. En net die dingen miste ik een beetje bij dit boek. Ja, er is een lijk, ja er zijn geheimen maar het blijft allemaal redelijk "braaf" en rustig. Het is geen Mo Hayder, Karin Slaughter, Tess Gerritsen, Jussi Adler Olson, ... Het is een goede, vlot geschreven roman met een klein beetje spanning en mysterie én humor.
Toch geef ik hem graag 4-sterren want het is absoluut een boek dat de moeite is om te lezen. Verwacht gewoon geen super spannende thriller en je gaat zeker niet bedrogen uitkomen !