Dirk Bracke is al meer dan twintig jaar een van Vlaanderens populairste jeugdauteurs. Hij is bekend van bestsellers als Blauw is bitter, Het engelenhuis en Straks doet het geen pijn meer en de verfilmde boeken Black en Back. Met Blauw is bitter zette hij de toon voor zijn verdere werk waarin hij maatschappelijke thema’s aanpakt. De meeste van zijn boeken zijn controversieel en behandelen bijna uitsluitend onderwerpen over de zelfkant van de maatschappij zoals kinderprostitutie, drugsverslaafde jongeren, aids, echtscheiding, seksueel geweld, afpersing, brutaliteit, oorlog, vandalisme, instellingen en sociale wantoestanden. Has#tag is het boek bij de kortfilm van Adil El Arbi & Bilall Fallah.

Has#tag verhaalt vanuit een wisselend perspectief en elk hoofstuk heeft een titel voorzien van een hashtag. Het boek begint met het hoofdstuk #vooraf waarin we lezen over een jongen die duidelijk slechte bedoelingen met meisjes heeft. Marie en Chloé zijn beste vriendinnen en fietsen elke dag samen naar school. Deze ochtend straalt Chloé helemaal, ze heeft een leuke jongen leren kennen op Facebook. In deze tijd van sociale media worden er veel contacten gemaakt via Facebook en veel zijn onschuldig maar de vraag is of die jongen waar Chloé nu enthousiast over is wel te vertrouwen is.

“Enkel het scherm en de rode sfeerlamp naast zijn bureau zorgden voor een wazig verlicht eilandje vanwaar hij naar meisjes viste.”

De 17- jarige Marie kampt al twee jaar met een verschrikkelijk geheim waar zelfs Chloé niet van op de hoogte is. Een geheim waardoor Marie heel onzeker is geworden. Door zich uitdagend te kleden weet ze de aandacht te trekken en haar onzekerheid te verbergen. Maar het schuldgevoel over wat er twee jaar geleden is gebeurd gaat hier niet mee weg. Totdat ze in een Facebook-chat kennismaakt met Anton. Als hij eenmaal haar vertrouwen heeft gewonnen, vertelt ze hem bijna alles wat haar dwars zit. Maar wie is Anton eigenlijk en is hij wel echt te vertrouwen?

Marie haar ouders zijn sinds kort uit elkaar. Twee jaar geleden is er een drama gebeurd en haar ouders konden elkaar hierbij niet opvangen. De moeder van Marie is nu druk met werken, moet alleen de kost verdienen waardoor ze niet altijd genoeg aandacht heeft voor Marie. Een veelvoorkomende situatie in deze tijd met veel scheidingen. Alle aandacht die Marie nu van anderen krijgt is zeer welkom en juist zij is nu zo kwetsbaar. Ze post regelmatig foto’s op Facebook maar de laatste tijd krijgt ze zeer vervelende reacties binnen en ze weet niet van wie.

“Mooie foto. Een leeg hoofd, maar tieten lekker vol. Hoeveel kost een pijpbeurt van jou? #smerigekuthoer.”

Merkbaar in Has#tag is het grote inlevingsvermogen van de auteur, hij weet de gevoelens van de jongeren heel tastbaar op papier te zetten. Maar ook weet hij de lezer continu nieuwsgierig te houden. Een aantal dingen zijn (vooral als je het als oudere leest) voorspelbaar maar wat er precies twee jaar geleden is gebeurd en waarom Marie met een groot schuldgevoel kampt wordt lang verborgen gehouden.

Dat de sociale media heel gevaarlijk kan zijn, wordt op indringende wijze benadrukt in Has#tag. Als je dit als oudere leest heb je steeds de neiging om de meisjes te waarschuwen voor het gevaar dat dreigt. Wekelijks duikt er wel een nieuw verhaal op over cyberpesten en professionele hulpverleners ontvangen steeds meer meldingen en oproepen die verband houden met cyberpesten. Een nieuw maatschappelijk probleem waar moeilijk vat op te krijgen is. En dit geldt ook voor sexting en grooming. 1 op de 3 kinderen/jongeren worden geconfronteerd met cyberpesten en meisjes zijn vaker slachtoffer dan jongens. Has#tag is een spannend verhaal waarbij de gevolgen van sexting en catfishing doordringend en met een duidelijke waarschuwing zijn neergezet. Toegankelijk geschreven maar zoals een quote eerder in deze recensie aangeeft wel expliciet en met een een hele doordringende boodschap.

Na het lezen van Has#tag is er een nawoord geschreven door twee leerkrachten waarbij uitleg wordt gegeven over de gevaren van het internet en tevens tips en preventiemaatregelen. Een boek dat elke jongere én elke ouder zou moeten lezen en zeker een boek dat op alle scholen op de verplichte leeslijst moet staan.