Ik heb dit boek geluisterd voor de eerste Hebban Luisterclub en ik moet zeggen dat het een heel leuke ervaring is om dit te doen (we zijn op dit moment nog aan de gang)!
Het boek verloopt eigenlijk zoals alle boeken van dit schrijversduo. En ik vond het ook grappig om de titel te lezen van de Hebban Recensie...want dat klopt inderdaad maar ik vind dat iets positief.
Er is een lange opbouwfase, met een paar spannende stukken erin maar eigenlijk gaat het boek weer meer over de relaties tussen de verschillende personages. Olivia en Tom blijven een grote rol spelen, maar Muriel en Mette nemen ook een groot deel voor hun rekening. En dit zorgt toch voor een ander effect dan in de vorige boeken.
De maatschappelijke thema's die worden aangestipt in dit boeken blijven grotendeels op de oppervlakte maar worden eerder gebruikt om het verhaal rond te bouwen. De vluchtelingenproblematiek is het meest prominent maar er wordt niet van politiek oogpunt op ingegaan. Het wordt meer als een feit gebracht dat deze problematiek er nu eenmaal is en dat de Zweden daar mee proberen omgaan, zo goed als ze kunnen.
Het boek wordt voorgelezen door Hymke de Vries, en haar stem kon mij helemaal meenemen in het verhaal. Een goed gebruik van intonatie en stemveranderingen voor de verschillende personages houden het geheel levendig zodat je als luisteraar de aandacht er voldoende bij kan houden en niet geïrriteerd raakt.
Wiegelied kon me meer boeien dan Zwarte Dageraad, bij dat boek had ik persoonlijk een dip in de serie. Maar nu kijk ik weer reikhalzend uit naar de volgende!