Een gouden ouwe. Wie zegt dat je goud kan vinden op de markt (zeker op Koningsdag) heeft naar mijn smaak helemaal gelijk. Deze heb ik toen op de kop getikt omdat ik altijd fan ben van heksen en hij was €0,50 en daar kan je hem toch niet voor laten liggen?
Thuisgekomen was ik wel wat teleurgesteld dat er helemaal geen heksen in voorkomen, dat de heksen in de titel meer een beledigende vorm is dan de echte toverende heksen.
Maar de ouderwetse schrijfstijl (rond 1950 geschreven) en de beschrijvingen van die tijd maakten mij toch wel nieuwsgierig.
Het hele boek hield (en houd nog steeds) mij in zijn greep. Al weet ik het einde, die wel een beetje afgeraffeld wordt naar mijn smaak, het bewijs tegen de twee vrouwen van het Franchise Huis laat je toch wel heen en weer slingeren tussen schuld of onschuld.
Het helpt niet dat de twee vrouwen duidelijk niet thuishoren in het dorpse plekje Milford, iets wat opvalt als je meeleest met Robert Blair, het hoofdpersonage, terwijl hij zich als advocaat door deze situatie heen probeert te werken.
Meer verklap ik niet, daarvoor moet je het boek lezen maar zelf heb ik hem opgedrongen aan iedereen in mijn directe omgeving die wel wat van dit soort stijl boeken houdt en ik heb hem niet voor niets 5 sterren gegeven. Het is een topper naar mijn smaak, vandaar dat ik hem al zo'n vijf keer heb gelezen!