Ruimte, tijd en doel. Geert Kimpen verbindt de microkosmos van de mens met de macrokosmos van het heelal en God. God is in alles, en alles is in God. Het is verassend om te lezen hoe Kimpen de uitdaging aangaat om God als zowel man als vrouw op enerzijds een archetypische wijze en anderzijds een ontologische wijze te benaderen.

De kern van De Kabbalist is dit: de verbinding tussen man en vrouw is een gelijkenis van de verbinding tussen God en zijn schepping. Waar man en vrouw zich verenigen, is YAHWEH in hun midden. Op ontlogisch niveau vindt er een continue wedergeboorte plaats. Alles krijgt een doel, een bestemming. Niets lijkt ontstaan te zijn uit de causale chaos van ons heelal. Alles komt voort uit oneindige intelligentie.

Waar alle mythes en religies al jaren naar streven, het vinden van eenheid tussen de micro- en de macrokosmos en zo de mens een ultieme betekenis van zijn leven geven, doet Kimpen dit door daar het Heilige aan te verbinden. Niet als een numineuze kracht maar als een liefdevolle God die zich laat zien als wijsheid. Een verlangen naar het wegvallen van de sluier ontstaat tijdens het lezen. Het is slechts als een afspiegeling in een plas regenwater die door de wind troebel wordt geblazen - even zien we de diepere structuur van het heelal, door God als wijsheid -vader- gebracht in de chaos.

Dit boek is by far het beste boek dat ik ooit heb gelezen, overwinnaar op De Ontdekking van de Hemel, het magnum opus van Mulisch. De Kabbalist legt even een spiegel op tafel. Daarin zie je niet alleen jezelf, maar vooral de ander. Dat we, zoals de tijdloze boodschap uit Jezus’ mond luidt, vooral onze naaste mogen liefhebben.