“Het lijk op de open plek was het verst. De vliegen deden er iets langer over om de twee in de boerenwoning te ontdekken, ondanks de uitnodigend opengezwaaide voordeur.” De literaire thriller ‘De Droogte’ van Jane Harper begint in de proloog al meteen met een mysterieuze gebeurtenis. In het Australische plattelandsdorpje Kiewarra worden drie leden van een gezin vermoord. Voor de kleine gemeenschap is het een duidelijke zaak. Door enorme droogte is iedereen de wanhoop nabij. Het land verdort, het vee sterft, de rivier is uitgedroogd en iedereen heeft geldproblemen… Als Aaron Falk terugkomt naar het stadje waar hij opgroeide, wordt je als lezer meegesleurd in een tweede mysterie. Een gebeurtenis van twintig jaar geleden. Falk, jeugdvriend van de dode Luke, raakt betrokken bij het onderzoek op de vermoorde gezinsleden en rakelt hiermee ook zijn eigen verleden op. Als lezer word je in spanning gehouden wat nu werkelijk gebeurd is, vroeger én nu. Ik vond het persoonlijk niet de spanning die ik van een top thriller verwacht. Ik had niet de drang om in één keer het boek uit te lezen, maar de drang om tot het einde te lezen en achter de waarheid te komen was wel aanwezig. De beschrijvingen van het stadje, de mensen en de verhoudingen zijn uitgebreid. Ze laten je goed meeleven met alle personages en zorgen ook dat je op menigeen dwaalspoor komt. Ik vond het fijn dat aan het einde van het verhaal alle mysteries opgelost en duidelijk waren. Ik houd er niet van als je nog met honderd vragen achterblijft na het lezen van de laatste bladzijde. Al met al vond ik ‘De Droogte’ een goed te lezen boek met mooie gedetailleerde beschrijvingen, duidelijke terugblikken en voldoende spanning.