Zijn naam werd in één zin genoemd met Haruki Murakami hetgeen mijn interesse wekte, daarvoor had ik nog nooit van Mo Yan (Chinees voor ‘Niet Praten’) gehoord. Nobelprijswinnaar in 2012. Behalve met Murakami werd ie ook met Gabriel Garcia Marquez vergeleken. Nou, maar eens checken.
De Wijnrepubliek was volgens de bieb info Een van de meest geliefde romans van de Nobelprijswinnaar van 2012 en bovendien direct uit het Chinees vertaald.

Denk je dat Haruki Murakami bizarre universums weet te scheppen, nou zijn Chinese buurman kan er ook wat van. Het verhaal gaat over onderzoeksofficier Ding Gou’er. Die wordt naar een Chinese provincie gestuurd, Drankrijk geheten, waar een enorme drankcultus heerst. Hij moet daar onderzoeken wat er waar is van het gerucht dat in Drankrijk in sojasaus gesmoorde baby’s gegeten worden.

Hij krijgt een lift van een vrouwelijke trucker, wordt onthaald met flink wat drank en raakt gelijk ladderzat. Gou’er komt terecht in een hallucinante nachtmerrie achtige trip door de donkerste krochten van Drankrijk in zijn queste naar de waarheid. De vrouwelijke trucker speelt daarin een rol en blijkt van vele markten thuis alsook vele gezichten te hebben. De grote man in Drankrijk is Jin Gangzuan, legendarisch vanwege zijn buitengewone drinkvermogen en vermeend liefhebber van kindervlees. Dan is er nog een 85 jarige dwerg met bijzondere krachten die een drankmot in zijn buik heeft en de 89 mooiste vrouwen van Drankrijk in bed heeft gekregen.

Er is ook nog een tweede verhaallijn van een ‘doctor in de drank’ die zijn meester Mo Yan brieven en korte verhalen stuurt. Die verhalen vloeien over in het verhaal over Ding Gou’er en gaan onder andere over de 85 jarige dwerg met de magische krachten. Of over hoe dat nou werkt, de vleeskind industrie. Die kinderen worden door hun ouders gefokt en aan het Instituut voor Bijzonder Voedsel voor goed geld verkocht. Vleeskinderen moet je niet als mensen zien maar als mensvorige beestjes.

Waarna uit de doeken gedaan hoe je ze het beste kunt slachten en kunt bereiden. Nadat eerder al beschreven is hoe je een vogelbekdier slacht en kookt. Of een bezoek aan het Hotel Restaurant van de 85 jarige dwerg. Waarin een hele ezel wordt gegeten met als culinair hoogstandje Draak en Feniks. Ingrediënten: de geslachtsdelen van copulerende ezels. Met een lekker glaasje apendrank er bij. Een blauwe drank gemaakt door apen die fruit plukken en het laten fermenteren, een uiterst zeldzaam drankje met een smaak die zijn gelijke op aarde niet kent.

Behalve veel drank is er ook nog moord, incest, overspel, iemand die meer liefde voor zijn schoonmoeder voelt dan voor zijn vrouw, die schoonmoeder is overigens krankzinnig geworden en gaf ooit les op de Kookacademie, een onderdeel van de drankuniversiteit in Drankrijk.

Het duurde even voor ik in het boek zat en bij soms was ik mijn concentratie wel eens kwijt, sommige stukken waren wat minder boeiend, maar over het geheel genomen een mooi bizar verhaal.