In één doorlopend stuk staat het verhaal beschreven. Geen alinea's, geen hoofdstukken. Zoals het geschreven staat wil je het ook lezen. In één zucht door. Geen pauzes, geen onderbreking.
Dit boek werd in 1922 voor het eerst gepubliceerd. Ondanks de jaren die zijn verstreken is de humor gebleven. Het verhaal neemt je mee. Je ruikt het bos. Je ziet de welgemanierde vrouw. Je voelt het instinct van de vos. Ontroering met een glimlach. Een achterliggende boodschap schemert door. Ondanks de verandering blijft de liefde staan. De angst om iemand te verliezen en de houvast aan het geen dat nog over is. Bijzonder mooi.