De auteur weet het leven in die tijd vol tegenstrijdigheden mooi tot leven te wekken. Aan de ene kant de verfijndheid van de kunst, van de bouw van de koepel van de Duomo in Florence, aan de andere kant de keiharde bloederige strijd om macht met o.a. Milaan en de vieze spelletjes die daarbij gespeeld worden… Die sfeer komt goed over.
Wat een indrukwekkend en inderdaad boeiend verhaal! De Medici hebben zoveel gedaan, zoveel meegemaakt, ik begrijp wel dat er een hele trilogie aan gewijd kan worden. En ik begrijp de keuze van de auteur ook wel om wat sprongen te maken in de tijd, want hij heeft een flinke en woelige tijdspanne te overbruggen. Maar: het haalde voor mij wel wat de vaart en spanning uit het verhaal. Mede door de vele perspectiefwisselingen, die niet altijd helemaal noodzakelijk waren voor mijn gevoel.
De hele tijd meegesleept werd ik dus helaas niet, dat was een beetje teleurstellend. Maar toch ben ik blij dat ik dit zeker wel boeiende verhaal gelezen heb én wil ik graag verder in deel 2 en 3 om het complete verhaal en beeld te krijgen van deze bijzondere familie.