Als Elsie en Homer trouwen, krijgen ze van een vroeger vriendje van Elsie een alligator cadeau. Elsie noemt hem Albert en verzorgt hem met liefde, totdat Homer op een dag besluit dat het genoeg is. De alligator moet het huis uit of hij zal zelf vertrekken. Dit heeft als gevolg dat het stel met een alligator op de achterbank het land doorreizen op Albert naar huis te brengen.

Tijdens deze reis maken de twee veel mee. Er is een bankoverval, honkbal en een ontvoering. Het klinkt allemaal spannend en met een simpele maar aantrekkelijk omslag weet het boek de lezer aan te trekken.

Aan het eind van elk hoofdstuk beschrijft de schrijver een gesprek met zijn vader of moeder die inleidend is voor de volgende onwerkelijke gebeurtenis. Dit trucje heeft de lezer ook al snel door.

Hoewel de gebeurtenissen op zichzelf spannend kunnen zijn, halen ze allemaal bij elkaar opgeteld de snelheid uit het verhaal. Elke keer weer een uitgebreid verhaal over de belevenissen tijdens de reis maakt het erg langdradig en dat kan soms zelfs saai worden.

Bovendien is daar nog de relatie tussen Elsie en Homer. Elsie is ongelukkig in haar huwelijk en houdt niet van haar man. Iets wat ze graag laat merken. Waarom blijft Homer bij een vrouw die zo overduidelijk niet op een huwelijk met hem zit te wachten?

De titel en de tekst op de achterflap doen vermoeden dat Albert centraal staat in deze roman. Die vermoedens zijn niet terecht, want alligator Albert is vooral op de achtergrond te vinden. Wat wel centraal staat is hoe de reis het huwelijk tussen Elsie en Homer beïnvloed.

Hoewel Albert een bijrol heeft, is het een prettig te lezen roman. Dit komt mede door de fijne schrijfstijl van Hickam. De zinnen zijn helder geschreven en zorgen voor een levendig resultaat.