Dit boek kreeg ik van Ronald van den Broek opgestuurd om te recenseren, waarvoor dank.

Eerder las ik van deze auteur 'Mijn kartonnen broer', dat ik waardeerde met 4,5 duim. Niet verwonderlijk dus dat ik ook nieuwsgierig was naar zijn andere boeken.

De titel van dit boek was me een raadsel, wáár zou deze op slaan? Inmiddels weet ik het, maar ja... wat je niet weet, bestaat niet... toch?

Denise, advocate, hoofdpersoon in dit verhaal. Woont samen met haar vriend Bram. Heeft een affaire met collega Richard. Niets voor haar, wat ze is niet zo van 'buiten de lijntjes kleuren'. Maar aangezien ze vermoedt dat Bram zijn potlood ook buiten de lijnen laat tekenen, vindt ze dat zij dat ook mag. En tja, Richard ís ook gewoon erg aantrekkelijk….

Maar al snel ontdekt ze dat het buiten de lijntjes niet altijd goed toeven is... ze vindt Richard dood in zijn tuinhuisje, en overleeft deze vondst zelf ternauwernood.
Daarnaast heeft haar beste vriendin Ariane het nodige aan haar hoofd en heeft ze Denise hard nodig, en dan is er dus nog de mogelijke affaire van Bram...
Een mens zou van minder overspannen raken...

Denise echter bijt zich vast in het net van ellende om haar heen, vastbesloten om één en ander uit te dokteren en misschien haar relatie met Bram toch nog een kans te willen geven.
Maar ja... wie spreekt de waarheid? Waarom is Richard dood? Heeft het te maken met de zaak waar ze samen met hem aan werkte? En.. is zij dan nog wel veilig?

" 'We zijn niet meer tevreden met af en toe een kers op de taart. Nee, iedereen wil zoveel mogelijk kersen voor zichzelf; elk verlangen moet worden bevredigd. Maar let op mijn woorden, deze zogenaamde zelfverrijking wordt uiteindelijk onze ondergang. De taart zal bezwijken onder al die kersen. De samenleving maakt zichzelf kapot door al die egoïsten die niet stoppen met het bevredigen van hun onstilbare honger naar steeds maar meer, beter en leuker.' (…)
Zelf was ze niet iemand die alleen maar op zoek was naar zo veel mogelijk kersen.
Ze had lang gedacht dat haar leven met Bram de kers op de taart was. Maar toen die kers een illusie bleek, had ze deze simpelweg proberen te vervangen door een andere kers.
En nu Richard dood was, verlangde ze weer terug naar de oorspronkelijke en waarschijnlijk haar enige kers." (blz 225)

Aangezien er voor een ieder van de hoofdpersonen wel een portie ellende is weggelegd, blijft het lang gissen hoe de vork in de steel zit. Motieven en mogelijke scenario's te over, want met de beetjes informatie die Denise bij elkaar weet te schrapen, schieten haar gedachten alle kanten op. En dat van de lezer dus ook!
Ronals van den Broek gooit stukjes aas uit en de lezer hapt. Want met ieder brokje informatie kom je dichter bij de oplossing, en já, je wil weten hoe het nu eigenlijk allemaal zit!

Uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes op hun plek, al had ik sommige puzzelstukjes een ander plaatsje gegund.

Ook het 2e boek dat ik van deze auteur las, beviel me dus erg goed. Ik geef het 4 duimpjes!