Dit jaar verscheen tijdens een zonovergoten Elfia het nieuwste boek van Ian Laverman: ‘De geestenwereld’, het eerste deel van de corruptie trilogie. Het is het begin van de tweede trilogie van de jonge auteur uit Rijnsburg en zijn meest literaire en origineelste werk tot nu toe. Als toelichting zal ik kort stilstaan bij de thematiek, de meerduidigheid van een motief en fantasierijke elementen.
Het verhaal gaat over de strijd van een groep jonge magiërs tegen de corruptie, een plaag, die de geestenwereld dreigt over te nemen. Tijdens hun tocht worden de magiërs op verschillende manieren (persoonlijk) geconfronteerd met corruptie. Dit levert spannende, heftige en ontroerende situaties op.
In tegenstelling tot de personages uit ‘De kronieken van magie’ zijn de magiërs in ‘De geestenwereld’ sterker als personage, omdat enkelen naast hun kracht nu ook hun zwakheden laten zien. Dit maakt hen geloofwaardig voor de lezer.
Het literaire van het verhaal ligt in het gebruik van metaforen. De manier waarop de corruptie toeslaat kan gezien worden als een verwijzing naar milieuvervuiling. Deze plaag corrumpeert de pracht, zuiverheid en schoonheid van de natuur en haar bewoners. Verder doet het eindresultaat van de gevaarlijke pest denken aan een duistere vorm van viriditas, een term uit de spiritualiteit van Hildegard van Bingen, die verwijst naar geestelijke en fysieke gezondheid, vitaliteit en groei.
Een sterk punt in het schrijverschap van Ian Laverman is zijn originele fantasie. Op creatieve wijze combineert hij verschillende elementen uit manga, mythologie en anime, waardoor er een prachtige wereld ontstaat. De beschrijvingen van veel geesten zijn geweldig: de geest van de maan is mijn favoriet.
Tot slot wil ik aangeven dat ik nu al uitkijk naar Elfia 2018, omdat dan (hoop ik) het tweede deel gaat verschijnen van deze originele, fantasierijke serie.