Negen of tien jaar was ik zelf toen ik het boek voor het eerst las. Eind jaren zeventig begin jaren tachtig was er de beroemde tekenfilmserie, waarvan ik me goed herinner dat ik regelmatig moest huilen omdat ik het verhaal zo zielig vond.
De hernieuwde vertaling is mooi. Ook nu kreeg ik het gevoel in dat jongetje te kruipen op zijn barre voettochten door Frankrijk. Met de tekeningen maakt het tot een levendig tijdloos, maar toch ook wel intens droevig verhaal. Maar het is toch een stukje geschiedenis van het leven van eind 1800 begin 1900. Gelukkig loopt het wel goed af! Het is beeldend geschreven, alsof ik naast hem liep. Ik kan hem iedereen aanraden eens te lezen of voor te lezen!