Vriendschap, één van de meest onderschatte relaties die er zijn. Wat voor een vriend ben jij of wat betekenen je vrienden voor jou? Martine Kamphuis' protagonist WP (psychologe in opleiding) komt daar in dit tweede boek in de WP-serie op hardhandige wijze achter. Je spiegelt je graag aan anderen; wat je geeft verwacht of op zijn minst hoop je ook terug te krijgen. Maar is dat wel reëel? In WP's band met jeugdvriendin Esther lijkt die vlieger niet op te gaan en keert de hulp die ze verleent zich zelfs bijna tegen haar. Ook haar verhouding met Joachim biedt haar niet volledig wat zij in een partner zoekt.

WP is een twijfelaar; vooral aan zichzelf. Ze is in opleiding tot psychologe maar af en toe lijkt het erop alsof ze zelf meer hulp nodig heeft om staande te kunnen blijven dan dat ze een ander tot hulp kan zijn. Toch springt ze in de bres voor iedereen die dat nodig heeft. Bijvoorbeeld haar vriendin Esther die haar man verlaat wanneer die een verhouding blijkt te hebben. Het appartement in een grachtenpand aan de Oude Gracht in Utrecht waar ze via via terecht kan, lijkt een lot uit de loterij. Net als de bovenbuurvrouw, die o zo vriendelijk aanbiedt op haar dochtertje te passen. Totdat er vervelende dingen gebeuren en de bewoners van het pand gepest worden omdat de eigenaar hen eruit wil hebben. Maar is hij verantwoordelijk voor alle ellende?

Spiegelbeeld is geen groots misdaaddrama, maar kent een geleidelijk oplopende spanningsboog. Wat gebeurt er in het appartement van Esther? Wie terroriseert haar en staat haar zelfs naar het leven? Is het haar bijna-ex? Of haar (naar de mening van WP: psychotische) bovenbuurvrouw? Of is het de eigenaar van het pand die haar uit het huis wil hebben? WP bijt zich erin vast, zelfs wanneer Esther daar moeite mee heeft. De boel escaleert wanneer Esther meer dood dan levend onderaan de trap gevonden wordt. Gevallen? Geduwd?

In het eerste boek uit de WP-serie, Alibi, zijn de hoofdpersonen geïntroduceerd: WP, haar vriend en collega Joachim en politieman Hans de Rijk. WP is daarin nog een ruwe parel en de vraag was hoe zij zich in een vervolg zou ontwikkelen. Kon de auteur haar personage bijschaven? Het antwoord is een volmondig ja. In Spiegelbeeld heeft ze een mooie groei in persoonlijkheid doorgemaakt. Ze heeft haar explosieve en onberekenbare kant beter onder controle, zonder overigens een katje te worden om zonder handschoenen aan te pakken. Dat komt de geloofwaardigheid van het verhaal ten goede. Ook haar vriend Joachim krijgt meer contouren. Alleen jammer dat politieman Hans de Rijk in dit boek een marginale rol speelt. Die had voor nog wat extra pit in de verhouding tussen WP en Joachim kunnen zorgen en voor een betere uitwerking van de rol van de politie bij de zoektocht naar de waarheid omtrent de val van Esther. Dat was nu het minst overtuigende deel van het boek.
Spiegelbeeld is een mooie, psychologische spannende roman met belangrijke inzichten over vriendschap; de vrienden die je hebt maar ook de vriend die je bent. Zoals WP het op het eind zelf zegt: 'Ik probeer een goede vriendin te zijn, ook al ben ik het niet met al haar beslissingen eens.'
Ik heb dit boek als pre-read mogen lezen, waarvoor mijn dank.