Moest ik in het vorige boek even wennen aan de uitgebreide schrijfstijl van Rob van Doorn, is het in Onmenselijke mensen al aardig eigen geworden. Dat in de boeken van Rob Non-Fictie en Fictie hand in hand gaan is origineel te noemen. Ook in Onmenselijk mensen is dit zeker weer het geval.

De onderwerpen zijn actueel en herkenbaar. Aangrijpend ook want het komt wel heel dichtbij de werkelijkheid waardoor het soms ook beangstigend is. Weer een enorm spannend begin, Jolanda de dochter van Saskia en Frits wordt ontvoerd. Hierdoor heeft van Doorn je gelijk in zijn pengreep en ben je geboeid. Had ik bij Haarlem Centraal nog moeite met de vele sub - informatie, in Onmenselijke Mensen ben ik alleen maar geboeid door het aangrijpende verhaal, en vooral nieuwsgierig naar de plot. Het verhaal is heel goed los te lezen, van Doorn heeft het boek zo geschreven dat je summiere informatie krijgt over het voorgaande verhaal, maar net genoeg, je snapt het zonder dat het hele verhaal weer opgerakeld wordt.

Onmenselijk mensen zet een verhaal neer wat je nooit hoopt mee te maken, je voelt de onmacht de wanhoop van het gezin van Halen. Dit maakt het zo aangrijpend en heftig. Van Doorn overtreft hiermee zijn eerste boek van deze serie. Dit belooft wat voor het volgende deel. Zou van Doorn ook dit weer kunnen overtreffen.
Tot het einde toe houdt Rob je in zijn greep, het verhaal wordt steeds spannender en de plot is geen verrassing maar maakt het verhaal prachtig af. De Spanning is in het hele verhaal voelbaar, aangrijpend en bouwt zich op tot de ontlading in de plot.

Onmenselijke Mensen heeft me geraakt. Ook hier is de scheidslijn beangstigend dun tussen Fictie en Non-Fictie. Een grote aanrader voor Politieke thriller liefhebbers.

“Een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest!”

• Plot 4 ****
• Spanning 5 *****
• Leesplezier 4 ****
• Psychologisch 5 *****
• Schrijfstijl 4 ****
4 ½ ster voor deze overtreffende aangrijpende thriller