Puck is 5 jaar oud als zij met haar (wulpse) moeder intrekt bij de nieuwe partner van haar moeder.
Hij is erg rijk en erg oud. Maar hij blijkt een pedofiel, en dat weet alleen Puck. Wat begint als drie keer per week de haren wassen van Puck door hem, eindigt in vrijwel iedere dag misbruik als ze 14 jaar oud is.

Hoewel het onderwerp niet eenvoudig, zeer beladen en enorm pijnlijk is, weet Kim van Kooten heel veel humor door het verhaal te verweven. Ten eerste zijn daar de volkse moeder en oma van Puck. Zij zorgen voor heel wat glimlachjes op je gezicht. En ook Puck zelf is niet vies van humor. Dat houdt haar op de been, lijkt het.

Door de ‘kinderlijke’ wijze waarop wij – via Puck - langzaam maar zeker in kennis worden gesteld van het misbruik, komt het des te harder binnen. Maar groter nog is de pijn die je voelt als Puck eindelijk haar mond open doet en zegt wat er al 10 jaar tussen haar en ‘pappa’ gebeurd is. Goddank gelooft men haar wel direct, maar de reacties en acties zijn tekenend voor de egoïstische en sociaal gehandicapte (familie van haar) moeder. Tenenkrommend is het verhoor van Puck bij de politie.
En ja, de ‘hulpverlening’ laat Puck natuurlijk ook totaal in de steek. (Het is dan 1984, overigens.)

Dit boek moet je gelezen hebben. Onder andere om iets te begrijpen van misbruik en het effect dat het heeft op het kind in kwestie. En hoe goed je de signalen kunt duiden, als je er maar alert op bent.

Meesterlijk boek dat ik in een ruk op een dag heb uitgelezen.
Om alle goede redenen: vijf sterren.