Een roman kan verschillende thema's aanspreken. 'Leeuwen wekken' doet dat in een overmatige vorm. Op elke bladzijde lijkt het wel alsof je een gewetenskwestie voorgeschoteld krijgt. Is het teveel? Gaat Ayelet Gundar-Goshen haar boekje te buiten door zoveel in het boek te proppen? Sommige bladzijden wel. Dan krijg je als lezer toch het gevoel dat er wel eens iets ongecompliceerd mag gebeuren. Iets waarbij je niet hoeft te denken aan de consequenties die aan de betreffende actie zullen hangen. Toch is de andere kant van de medaille heel aantrekkelijk. De manier waarop het boek gevormd is draagt bij tot de mate van discussie die het boek oproept. Waarom doen Etan en Siqrit wat ze doen? Waarom nemen ze bepaalde beslissingen? Komen ze voort uit gevoel of uit gezond verstand? Dat is net de interne discussie die de meeste mensen ook voeren als ze een beslissing moeten nemen. Alleen zijn deze in het boek erg uitvergroot.

De personages zijn mooi weergegeven, net door die interne discussies die ze steeds voeren. Als lezer krijg je een goed beeld. Of je de personages sympathiek vindt is weer een tweede vraag. Ze lijken allemaal wel een zwarte kant te hebben. De vraag is of ze die kant verstoppen of uitbuiten? Of die zwarte kant hen leidt in de beslissingen die ze moeten nemen. En waar komt die zwarte kant vandaan? Ook die laatste vraag speelt een grote rol in het boek.

Ayelet Gundar-Goshen is een stijlkoningin. De opbouw van de zinnen is betoverend met momenten en soms slaat dat wat door naar het ingewikkelde, het omfloerste. Daardoor vertraagt het lezen en moet je soms ook eens een zin herlezen. Toch is het genieten geblazen. Er zitten erg veel verwijzingen verstopt in het boek. De wilde dieren van de titel komen veelvuldig aan bod, zonder prijs te geven wie de leeuwen nu werkelijk zijn.

'Leeuwen wekken' moet je lezen en proeven. Je moet er van genieten. De zinnen in je opnemen. Meegaan in de interne dialogen die de personages voeren en jezelf afvragen wat je zou doen in hun plaats. Er zit zeker een mate van spanning in het boek, maar het blijft een roman die erom vraagt intensief te worden beleefd. Dit boek zal niet voor iedereen weggelegd zijn, maar toch zal een ervaren literatuurlezer er enorm van kunnen genieten.