Voor mij was ‘De winterkinderen’ een boek dat ik niet meteen als thriller zou bestempelen. Ik zou het eerder als een roman aanduiden waar het leven van de hoofdpersonages een ware thriller is. Dan & Francesca dragen een geheim met zich mee en dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor Olivia. Het gegeven van het huis werkte onheilspellend, een oud huis dat al jaren leegstaat, wordt plots omgetoverd tot een woonhuis voor de familie van Francesca. Je voelt (mede door de flashbacks naar de jaren ’50) dat er iets gebeurd is zoveel jaren geleden. De winterkinderen las bijzonder vlot en ik had moeite om het weg te leggen. Het is een apart verhaal, niet zozeer gruwelijk, maar wel spannend omdat ik steeds benieuwd was naar hoe het de personages zou vergaan. De uitwerking van de karakters was overigens subliem gedaan! Ik ben fan van dit verhaal, niet voor de gruwelijke thrillerelementen maar vooral voor de ontwikkelingen die plaatsvinden in het leven van de personages. Ik leefde mee met hen en het einde was een mooie afsluiter!