Je doet elke dag precies hetzelfde.
Je weet precies waar je heen gaat.
Je bent niet alleen

Zoë reist elke dag met het openbaar vervoer naar haar werk. Ze werkt bij Hallow & Reed, een makelaarskantoor. Per toeval is ze in deze baan gerold, en ook al is het niet altijd het leukste werk, het betaald goed. Als ze op weg naar huis in de trein zit en de krant doorbladerd valt plots haar oog op een advertentie. Onderaan, op de achterkant van de Gazette, staan de zoekertjes voor chatboxen. Maar op zich vind ze dat niet zo interessant. De schok is groot als ze bij deze zoekertjes een foto ziet staan, een foto van haarzelf…

Kelly Swift was vier jaar geleden vertrokken bij de zedenpolitie van British transport. Ze had negen maanden in de ziektewet gelopen en toen ze terugkwam werd haar een schone lei aangeboden, maar eigenlijk was haar nieuwe functie een strafmaatregel.

Kelly en Zoë komen met elkaar in contact. Eerder zijn er sleutels gestolen van een vrouw die in de trein zat. Zoë herkent deze vrouw, haar foto staat ook tussen de zoekertjes van de sexadvertenties. Zoë krijgt hier een vreemd gevoel bij, zeker nu ook haar foto ertussen staat. Door de politie wordt Zoë niet echt serieus genomen, maar Kelly vertrouwt het ook niet helemaal en gaat op onderzoek uit.

'Mea Culpa' verraste iedereen: wat een debuut. Dat boek had ik in sneltreintempo uitgelezen en ik was dan ook zeer benieuwd naar de tweede thriller van Clare Mackintosch. Het leesexemplaar dat ik toegestuurd kreeg bezorgde mij al de kriebels vanwege het briefje dat er opgeplakt zat. Ik kreeg het gevoel stiekem gevolgd te zijn. Dit briefje is al gelijk een goede graadmeter voor het gevoel dat je krijgt als je 'Ik zie jou' leest.

'Ik zie jou' heeft meerdere verhaallijnen. Het verhaal van Zoë, verteld vanuit de eerste persoon, het verhaal van Kelly, verteld vanuit de derde persoon. Daarnaast zijn er cursief geschreven stukken verteld door de dader. De dader die personen volgt en alles van ze weet. Deze gedeeltes geven een beangstigend gevoel en natuurlijk is er die vraag: wie is het?

Mackintosch laat ook in 'Ik zie jou' weer een fantastische uitwerking zien. De karakters krijgen allemaal een gezicht en je kunt je in ze verplaatsen. Het gaat niet alleen om de dader en zijn slachtoffers, ook het privéleven van de personages wordt mooi uitgediept. Het boek heeft een mooie spanningsboog, dat van niveau wisselt. Lichte spanning, onderhuidse spanning en hoog opgevoerde spanning. Mackintosch heeft een fijne schrijfstijl, ze weet de juiste setting neer te zetten en de zinnen zo op te bouwen dat deze een meeslepend effect hebben. Er is geen moment dat het inzakt en ook dit verhaal leest als een sneltrein.

'Ik zie jou' sleept je mee en nieuwsgierig, maar wel met een schichtig gevoel op de achtergrond, wordt je naar de plot geleid. Waarbij je tussendoor herhaaldelijk het onjuiste pad volgt en op het verkeerde been wordt gezet. Door middel van een cliffhanger wordt de plot bekend gemaakt, een die absoluut niet voorzien was. Maar dat is nog niet alles, na de plot heeft de auteur ook nog een schokkende finale voor de lezer in petto. Mijn complimenten. Mea Culpa was top, ook Ik zie jou heeft alle benodigde elementen dat een goede thriller in zich moet hebben. Deze auteur heeft mij voorgoed veroverd.