De achterkant van het boek rept van een 'coming-of-age' roman, en dat is het. We volgen het levenspad van hoofdpersoon Aaron Bachman gedurende een kleine 15 jaar, vanaf de leeftijd van 11 jaar. De setting is Vlaardingen (hoewel dat volgens mij nooit letterlijk wordt genoemd), waar Aaron opgroeit in een echte volksbuurt. Misschien kun je zeggen aan de zelfkant van de maatschappij.
Aaron is een observator, een loner die onbevooroordeeld naar de wereld kijkt en zijn conclusies trekt. Hij kiest zijn eigen weg, grotendeels instinctief.
We ontmoeten met hem een scala aan bijzondere figuren, bijna allemaal enigszins gemankeerd. De relaties die Aaron met hen heeft bepalen in zekere zin allemaal zijn keuzes, de een sterker dan de ander.

Alex Boogers beschrijft Aaron's levensverhaal in korte hoofdstukken, in totaal ruim honderd. Daarmee geeft het de indruk van een dagboek. Dat past, want Aaron schrijft zelf stukjes in schriften als hij 's nachts niet kan slapen. De stijl is variërend, filosofisch, ontroerend, rauw, maar altijd boeiend.

Het lezen van dit boek is absoluut geen straf. Sterker nog: een aanrader!