Jack Grimwood heeft als auteur al enkele gedaanteverwisselingen ondergaan. Geboren op Malta in 1953 als Jon Courtenay schreef hij tussen 1997 en 2013 science fiction en fantasyverhalen onder de naam Jon Courtenay Grimwood. In 2013 veranderde hij zijn auteursnaam in Jonathan Grimwood en schreef het levensverhaal van Jean-Marie d'Aumout in het 18e-eeuwse Frankrijk met als titel The Last Banquet. Daarna bleef het enige tijd stil. In 2016 verscheen zijn spionagethriller Moskva, waarbij zijn auteursnaam in Jack Grimwood veranderde.  

Alex Masteron, de 15-jarige stiefdochter van de Britse ambassadeur in Moskou is na een feest verdwenen. Haar vader vraagt majoor Tom Fox, die na zijn militaire inlichtingenwerk in Noord-Ierland naar Moskou gestuurd is, om Alex op te sporen. Fox gaat op zoek en vindt een verkoold lijk. Hij vermoedt dat het Kotik is, de Russische vriend van het vermiste meisje. Fox wordt onvrijwillig bij Erekle Gabasjvili, ook wel Beziki genoemd, gebracht. Beziki vertelt Fox dat hij een tweeling had. Zijn zoon is op kerstavond 1985 op het Rode Plein dood aangetroffen. Zijn pink ontbrak. Beziki vreest voor het leven van zijn andere zoon die ook vermist wordt. Is er een verband tussen beide vermissingen? Terwijl Fox op zoek gaat naar het meisje openbaart zich al snel een veel groter mysterie, waardoor Fox in een gewelddadig circuit belandt dat veel verder strekt dan de vermissing van Alex.  

Moskva is een deprimerende thriller die zich afspeelt in het Moskou van de jaren tachtig van de vorige eeuw. De auteur weet op knappe wijze de sfeer in die periode te schetsen. Daarvoor verbleef hij in 1986 korte tijd in Moskou, waar hij vrienden had. Daarnaast las hij biografieën van Sovjetleiders, boeken over de geschiedenis van de Sovjet-Unie, de geschiedenis van Stalingrad en de Tweede Wereldoorlog. Hij sprak met mensen die daar geweest waren, bekeek reisboeken uit die tijd, keek Sovjetfilms, luisterde naar Sovjetmuziek en kocht zelfs een Sovjet kookboek. Zo had hij, toen hij Moskva begon te schrijven, een redelijk goed beeld van hoe Moskou er destijds uitzag en van het partijapparaat.  
Wie in deze periode in de Sovjet-Unie is geweest zal beamen dat de auteur de sfeer in Moskou en het Sovjetsysteem in het tijdperk vóór glasnost realistisch weergeeft. Veel aspecten uit die periode zijn herkenbaar, zoals het in de gaten houden van mensen en zelfs de destijds veel geziene Sovjet-herdenkingsspeldjes komen in het verhaal voor.
Grimwood gebruikt interessante personages om zijn verhaal inhoud te geven, zoals caféhouder Dennisov, maffialeider Beziki en de mooie majoor Svetlana Milova. In het bijzonder geldt dit voor de hoofdpersoon Tom Fox die rouwt om het verlies van zijn eigen jonge dochter Becca. Zijn huwelijk loopt op zijn eind, als vader heeft hij gefaald en zijn verdriet probeert hij met wodka te verdrinken.  

Het verhaal over wraak, verraad en de noodzaak om duistere geheimen ten koste van alles te bewaren, zit boordevol actie. Met erg veel verschillende verhaallijnen dreigt de lezer zo nu en dan het overzicht te verliezen. Er zijn flashbacks naar de slag om Stalingrad en de verovering van Berlijn in 1945, terwijl ook nog de Afghaanse oorlog in de jaren tachtig aan de orde komt. Het past echter allemaal in het gelaagde plot, waarbij deze delen van de historie een geïntegreerd deel van het plot uitmaken.  

Moskva doet denken aan de spionageverhalen van John le Carré, zij het dat in de boeken van Le Carré slechts een fractie van de actie van Grimwood zit. Een tweede verschil is dat de actie van Grimwood soms wel erg gewelddadig is, hetgeen niet iedere lezer zal appreciëren. Voor wie kan genieten van Russisch drama, actie, mysterie en miserie biedt Moskwa echter waar voor zijn geld.