Ik heb De Huns met veel plezier gelezen. Het is niet alleen een boeiend boek, maar het lijkt ook een bruikbare aanzet voor een verfilming. Edward heeft veel aandacht besteed aan het omschrijven van de omgeving, de voorwerpen, de kleuren.
Ik dacht eerst dat ik het Trechterbekervolk saai (want: primitief) zou vinden, maar dat pakte anders uit. Hun verhaallijn is goed uitgewerkt en leerzaam. Ook diverse andere personages zijn me bijgebleven, zoals die irritante vriendin van Vincent van Gogh, natuurlijk onze Danny, en de creepy Milan.
Het boek bevat meerdere dimensies, dat prikkelt de fantasie. Ik had graag nog meer willen weten van dominee Picardt, van het Vaticaan, van de archeologen. Je zou kunnen zeggen dat de schrijver wat ambitieus is, door al die invalshoeken te gebruiken, maar ik vind het een geslaagde manier om vanuit meerdere perspectieven tegen de streek, de hunebedden, de rituelen aan te kijken.
Omdat Edward (ook) een man is van beeld & geluid, wens ik hem toe, dat dit geslaagde boek een vervolg krijgt. In een hoorspel, een film, of 'gewoon' in een deel 2. Ik verheug me er al op. Want het mysterie van De Huns is nog lang niet opgehelderd.