De Nederlandse schrijfster Ursula Visser wist mij eerder te verrassen met Het Atria project, De vloek van Bedaron en Terra Nova. Dus toen ze me benaderde voor de blogtour van haar nieuwste boek Evolutie zei ik direct ja. In Evolutie brengt Visser genetica samen met buitenaardse praktijken. Een tof idee!
John Water is arrogant, kil en berekenend. Achter zijn gevoelloze masker verbergt hij eigenschappen die niet van deze planeet zijn. Wanneer iemand hem vertelt dat hij het resultaat is van een experiment tussen twee werelden, begint zijn altijd aanwezige zekerheid voor het eerst af te brokkelen. Hij vermoedt dat deze onthulling slechts een deel van de waarheid is. Vastberaden volgt John het spoor dat leidt naar zijn oorsprong. Maar is hij wel in staat om zichzelf te accepteren?
Evolutie start met een enorm intrigerende scene: de geboorte van John Water die als baby al veel meer bewustzijn heeft dan eender welke baby. Kort wordt zijn kindertijd geschetst - waarin hij altijd al wist dat hij anders was en zelfs neerkeek op mensen - en dan wordt hij opeens gevangen genomen. Meteen begint de actie, maar hier raakte ik toch een beetje de draad kwijt: opeens verschenen er zoveel personages op het podium. Ik kon Nathan, Drew en Alex maar moeilijk uit elkaar houden en dat bleef de rest van het boek het geval. Hoewel het hoofdpersonage John Water duidelijk wordt neergezet en ook personages als Kevin en Lena meer duiding krijgen, vond ik de rest van de personages erg vlak blijven. Tijdens het lezen moest ik mezelf voortdurend herinneren wie deze personages ook alweer waren.
Gebrek aan fantasie heeft Ursula Visser absoluut niet. De wereld op Europa, alsook het feit dat John gemaakt is als experiment wordt goed beschreven. Als lezer wil je graag ontdekken waarom er met John geëxperimenteerd is - en waarom mannen als Kevin en Dr. Jefferson zoveel interesse in hem tonen. Daarnaast zit het boek boordevol actie, waardoor het leest als een trein. Desalniettemin moet ik zeggen dat Visser soms misschien te veel wilde: het verhaal speelt zich op zoveel verschillende locaties af, omvat zoveel verschillende personages en levensvisies alsook een erg groot plot, dat niet alle ideeën tot een gedegen uitwerking komen. Bovendien gaat de afwikkeling dan opeens zo snel, dat je als lezer details mist. Ik denk dat dit verhaal beter tot zijn recht zou komen als het over meerdere boeken - of simpelweg meer pagina's - verspreid zou worden, om zo meer diepgang te geven.
Het idee is er absoluut, maar in de uitwerking mis ik een bepaalde spark. Zo leefde ik niet echt mee met de personages. Het voelde alsof ik vanaf een afstandje naar het verhaal keek - ik werd er niet in meegezogen en het deed me weinig als de personages iets overkwam.
Wel vond ik het erg leuk dat het tweede deel van het boek opeens vanuit een ander gezichtspunt wordt beschreven. Zo blijf je in spanning hoe het verder zal gaan met John én zie je het verhaal vanuit een heel andere hoek.
Evolutie geeft een zeer origineel inkijkje in het experimenteren met genetica. Het achterliggende idee is erg interessant en als lezer wil je de puzzel van John Water ontrafelen. De schrijfstijl van Ursula Visser leest prettig en door de vele actiescènes heb je het boek zo uit. Toch had ik het gevoel dat de verschillende nevenpersonages wat vlak bleven, terwijl het verhaal tegelijkertijd een overvloed aan gebeurtenissen op de lezer losliet. De veelheid aan ideeën had wat mij betreft iets ingetoomd mogen worden óf het verhaal had meer pagina's mogen tellen - zodat er dieper ingegaan kan worden op de verschillende gebeurtenissen. Desalniettemin een fijn boek, mede door de interessante thematiek.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.