Kijk daar….Harbet. Hij draagt een muts die zijn oma heeft gebreid. Daar is hij trots op. Zijn vrienden roepen ‘oude muts’ en lachen Harbet uit. Hij gaat daarna op zoek naar een andere muts, maar elke keer krijgt hij van zijn vrienden te horen ‘oude muts’ totdat hij besluit helemaal geen hoed op te zetten. Ontdek in het boek 'Een niet zo hippe hoed' wat de vrienden hiervan vinden.
Wat een prachtig verhaal om aan de kinderen voor te lezen en zo te laten zien, dat het belangrijk is om gewoon jezelf te zijn. Harbet wil zichzelf zijn, maar wil ook dat zijn vrienden hem accepteren. Fantastisch hoe hij aan het eind zijn eigen keus laat zien en dat zijn vrienden hem imiteren. De illustraties zijn eenvoudig. De achtergronden zijn wit of blauw en daarvoor zijn Harbet en zijn vrienden afgebeeld. Daardoor wordt je niet afgeleid en blijft de aandacht bij de hoofdpersoon. Er zit ook humor in. Vooral als Harbet afgebeeld wordt met verschillende hoofddeksels. Kinderen zien dit helemaal voor zich.
'Een niet zo hippe hoed' is een aanrader om in de klas voor te lezen om zo te laten horen/zien dat je vooral jezelf mag zijn.