Kon ik maar Italiaans lezen… Dan had ik geen drie jaar hoeven wachten op de Engelse vertaling van dit al in 2005 verschenen boek. Evenals in A Florentine Death is Michele Ferrara weer de hoofdpersoon in dit spannende en mooi geschreven boek. Ferrara wordt op de hoogte gebracht van de vondst van een lichaam. Het is een jong meisje, heel jong zelfs, en zo te zien is ze aan een overdosis gestorven. Al direct vertrouwt Ferrara het niet maar hij wordt flink gedwarsboomd bij het onderzoek. Dat heeft alles te maken met het feit dat het meisje ergens is gevonden waar Ferrara eigenlijk niets te maken heeft. Hij zet echter door, ondanks het feit dat zijn hoogste baas hem tracht te weerhouden, en gaandeweg het onderzoek ontdekt hij waarom men er zo op tegen is dat hij de dood van het meisje onderzoekt. Het heeft alles te maken met grote geldelijke belangen én de nogal akelige bezigheden van een aantal hooggeplaatste mannen.

Je begint aan zo’n boek en echt, je kan het niet meer neerleggen. Ferrara is een uiterst sympathieke en levensechte hoofdpersoon. Zonder dat het uitmondt in geneuzel worden wij op de hoogte gehouden van zijn persoonlijke leven, dat onlosmakelijk verbonden is met zijn werk. Het is pas het tweede boek met Ferrara in de hoofdrol maar nu al zie je de man zo voor je. Laagje voor laagje onthult Giuttari het verhaal, dat eenvoudig begint maar een ingewikkelde achtergrond heeft. Geen moment echter heb je als lezer het gevoel dat je het allemaal niet meer kan volgen. Uitleg wordt gegeven waar het nodig is, en de fantasie van de lezer mag de rest van het werk doen.

Soms is een tweede boek van een beginnend auteur een teleurstelling als het eerste erg goed was. Dat is hier niet het geval. Naadloos vervolgt Giuttari de karakterontwikkeling van zijn hoofdpersoon die hij in het eerste boek is begonnen. Naadloos gaat hij door met het om- en beschrijven van het Italiaanse landschap, de steden, de mensen en het eten. En naadloos wordt je dus meegezogen. Ook dit boek is weer een aanrader! (Door: Jannelies Smit)