Dit boek gaat over een jongen, Gabriël, die na de dood van zijn oma een soort loopjongen wordt voor de Dood, om mensen die sterven gerust te stellen voordat de Zielenoogster hun ziel op komt halen. Waar Gabriël vandaan komt blijft een mysterie. Hij leefde bij zijn oma en wil graag weten waar zij na haar dood terecht gekomen is. De Dood wil de Aarde krijgen en heeft daarvoor ruiters nodig de hem helpen, zoals God wordt geholpen door de engelen en Lucifer door zijn demonen. Voordat Gabriël ergens heen wordt gestuurd, ziet hij wat er gebeurt en hij kan ook zien wat er in de toekomst met mensen gebeurt: hoe ze aan hun einde komen. Doordat er steeds moorden worden gepleegd, komt hij in aanraking met de daders van die seriemoorden en omdat hij steeds op de plek van het delict gezien wordt, denkt de politie dat hij iets met de moorden te maken heeft. Hoe redt hij zich daaruit?
De achtergrond van dit verhaal is goed bedacht. Ik vond echter dat er te veel in een kringetje werd rondgedraaid en omdat er steeds op dezelfde manier vrouwen verkracht en vermoord worden, is er behalve dat het er steeds heftiger aan toe gaat weinig nieuws te beleven. Behalve met Gabriël had ik weinig met de personages op en moest ik me ertoe zetten door te lezen. Bovendien staan er veel fouten in zinnen door verkeerde woorden, een woord te veel of juist te weinig en moet je die zin twee keer lezen en zelf verbeteren tijdens het lezen. Dat haalde mij eruit. De woon-werk situatie van Gabriël en zijn "werk" voor de Dood komt op mij wat ongeloofwaardig over, evenals de politie die ineens in zijn kamer zit en Magere Hein die vlaaien eet bij een werkbespreking.
Al met al vond ik het achtergrondverhaal een interessant gegeven dat met een betere uitwerking nog interessanter kan worden om te lezen.