Dit boek vertelt het levensverhaal van een bijzonder persoon: Joseph Sylverster, beter bekend als Menthol. Het was een boeiend en bijzonder leven wat Joseph leidde, maar zeker niet altijd gemakkelijk, en daar komt ook de meest in het oog springende karaktereigenschap van Joseph naar voren: zijn onverstoorbare optimisme, de wil om van elke situatie, hoe moeilijk en vervelend ook, het beste te willen maken.
“Laten we onszelf niet in de put praten. We zullen er toch iets van moetne maken en dat begint bij kijken naar wat er wel kan.”

Het boek laat de lezer ook beseffen hoeveel er in slechts een eeuw tijd veranderd is in onze denkwijze.
Joseph was de eerste zwarte man in een klein stadje als Hengelo, en daarmee een bezienswaardigheid. Er was verbazing, verwondering maar zeker ook angst voor deze zwarte man.
Ook een huwelijk zoals dat tussen Joseph en Roosje (mooie blanke vrouw uit Hengelo) was zo bijzonder dat het uitgebreid in de kranten vermeld werd.
En wat te denken van tandenpoetsen? Dat werd een eeuw geleden in Nederland niet gedaan, het was Joseph die de mensen ervan overtuigde dat het goed was om je tanden te poetsen met tandpasta.
Joseph was een man die een geboren handelaar was, overal wist hij een slaatje uit te slaan en hij kon werkelijk alles verkopen. Verder was hij trots op zijn afkomst en benadrukte die ook regelmatig in zijn verkooppraatjes, noemde zichzelf een rasechte volbloedneger.
De schrijver heeft duidelijk veel research gedaan naar het leven van Joseph en Roosje, dit blijkt ook wel uit de vele toegevoegde foto’s van beide personen en de documenten bij vrijwel elk hoofdstuk die het geschrevene ondersteunen.
Hoewel het een vrij feitelijke beschrijving is van het leven van Joseph, gaat de man toch leven door deze toevoegingen.