Ik moest even wennen aan het moderne taalgebruik waar deze roman mee begint, maar datzelfde taalgebruik zorgde ook voor een glimlach tijdens het lezen. Het boek gaat over Liborio, een vluchteling uit Mexico die het niet makkelijk heeft gehad als kind. Hij beproeft zijn geluk over de grens.Waar Liborio aan het begin van het verhaal een straatschoffie is zien we hem gaandeweg veranderen in een ambitieuze jongeman. De liefde voor zijn overbuurmeisje speelt daarin zeker mee, maar ook het feit dat hij omringt wordt door volwassenen die in hem geloven en hem niet afwijzen.
Dikke 5 sterren voor een prachtig verhaal, mooi taalgebruik (wat een ontwikkeling!) , maar ook omdat het je tot nadenken aanzet: Oordeel niet over mensen maar probeer door de (soms dikke) schil te kijken om de kern te zien.