Het is lang geleden dat ik Hyperion en de vervolgen heb gelezen, maar vooral de eerste twee delen staan mij nog goed bij.
Het is een prachtige combinatie van high concept sf (vooral het huis met kamers op verschillende planeten en de rivier die door dimensiepoorten heen stroomt zijn me bijgebleven) en een bijna fantasyachtige raamvertelling rond de queeste naar de Tijdstombes, die bewaakt worden door de Shrike, een berucht wezen dat zijn tegenstanders aan de doornen van een metalen boom spiest. De figuur Martin Silenius (de dichter) en de Shrike spraken me het meeste aan, maar dat zal per persoon verschillen.

Absoluut het herlezen waard. Nog niet gelezen? Doen!