Dit is een origineel verhaal. Het is niet echt in een hokje te stoppen. Ik noem het dan ook SF met Dystopische trekjes en een vleugje horror.
Het verhaal gaat over Egbert, hij ondervraagt mensen die zeer waarschijnlijk iets te maken hebben met een terroristische groepering. Hij krijgt nu iemand tegenover zich aan de tafel die hem de baas kan. Dat is hij niet gewend. Hij zit qua werk in een sleur, hij krijgt maar geen promotie of meer verantwoordelijkheden. De dagen lijken zich te herhalen……. Totdat deze vrouw ten tonele verschijnt. Ze lijkt hem te kennen, maar herinnert hij zich haar? Ze hapt niet op zijn vragen, waarom niet? Hij besluit naar de mysterieuze 7de verdieping van het gebouw waarin hij werkt te gaan. Krijgt hij daar zijn antwoorden? Er klopt iets niet, dat voel je als lezer ook.
Wat er aan de hand is daar kom je achter. De titel is daarom ook echt goed gevonden. En de cover past ook bij het boek, het is een scene uit het boek zelf, al die televisieschermen.
Het verhaal zit goed in elkaar en je leest het in een adem uit. Leest echt lekker vlot en als lezer wil je ook weten wat er aan de hand is. Waarom reageren bepaalde personages zo? De spanning is goed opgebouwd. Weer een verhaal van Anthonie dat gewoon weer erg goed is! Hij kan het wel!
Dit was mijn eerste ervaring met het vrij nieuwe fenomeen: Splinters. Ongeveer 44 bladzijden per boekje. Ik ga er zeker meer lezen in de toekomst. Ben nu toch wel benieuwd geworden naar andere auteurs die ik al een tijdje ken. Zij hebben er ook een geschreven.
Ik geef het boekje 4 sterren****