Maar weinig boeken halen bij mij de categorie "binnen 24 uur uit". 'Versplinterd' is één van die weinigen. De eerste paar woorden grijpen al meteen je aandacht, en Atkins laat je niet meer los tot je het boek uit hebt.

Het leven van Rachel Wiltshire verandert drastisch, wanneer zij door een ongeluk onomkeerbaar gewond raakt en haar beste vriend Jimmy – in een poging haar leven te redden – overlijdt. De proloog vertelt je over deze bewuste avond en de manier van vertellen zet al meteen de toon voor de rest van het boek. Vijf jaar later draagt ze nog altijd de littekens van het ongeluk – letterlijk en figuurlijk – met zich mee; Rachels relatie is verbroken, ze heeft nauwelijks contact meer met haar vriendengroep en ze duikt weg in een lijdzaam bestaan in Londen. Voor haar medische toestand, nog altijd een nasleep van haar verwondingen, steekt ze haar kop in het zand.

Voor de bruiloft van haar beste vriendin, keert ze terug naar haar geboortedorp. Dat rakelt alle zo zorgvuldig weggestopte gevoelens weer op. Nog pijnlijker is het moeten toezien hoe haar vrienden hun levens hebben voortgezet en haar ex Matt nu een relatie heeft met een oude vriendin van Rachel. Op bezoek bij het graf van Jimmy, raakt Rachel bewusteloos. Bij het ontwaken ligt ze in het ziekenhuis en is haar hele leven compleet omgekeerd. Het ongeluk van vijf jaar geleden heeft een andere wending gekregen. Ze kwam er met een schrammetje vanaf, ze is verloofd met haar jeugdliefde Matt en Jimmy leeft nog!

Compleet in de war van wat niets anders dan een wrede droom kan zijn, probeert Rachel de puzzelstukjes in elkaar te passen. De lezer wordt continue met sluipende hints in verwarring gebracht over de werkelijke situatie. Lijdt ze aan een zeldzaam soort geheugenverlies waarbij ze zich een ander leven herinnert? Bevindt ze zich in een parallel universum? Hoe het ook zij: Rachels emoties zijn hartverscheurend en tastbaar. Je leeft vanaf de eerste bladzij met haar mee, je begrijpt haar ontreddering en je voelt haar onooglijke pijn.

Het verhaal klopt precies, Atkins weet de lezer op exact de juiste momenten te vervoeren en bezorgt je een overweldigende leeservaring. Vooral voor het ontroerende en alles verklarende einde, neem ik mijn petje af.