Door een leesfragment op de site van de uitgeverij werd ik nieuwsgierig naar dit boek; Sofie staat in een winkel, ziet een nieuwe klant binnenkomen, herkent hem en bevriest ter plekke. Alles wat ze weet is dat ze weg moet zien te komen daar…

Duidelijk is dat er iets vreselijks gebeurd is met Sofie en dat die man daar iets mee te maken heeft. Wat er gebeurd is vermoed je wel, maar de waarheid komt pas echt aan het einde van het boek aan het licht.
Je leert eerst Sofie kennen, nu een 36-jarige vrouw, toen een meisje van negen. En je leert Ruben kennen, de beste vriend van haar broer. Je leest afwisselend over Sofie en Ruben, van vroeger tot nu. Daardoor leer je de aanloop kennen tot de gebeurtenis die hen allebei getekend heeft voor het leven. Dader en slachtoffer.

Wat is het belangrijk dat onderwerpen als deze, aanranding, seksuele grenzen overschrijden, aan bod komen in (jeugd)boeken. Zo wordt het bespreekbaar gemaakt. Dit boek is zelfs geschreven naar aanleiding van een toneelstuk, dus niet alleen op papier wordt er aandacht aan besteed.

Ik had tijdens het lezen de hele tijd een onheilspellend gevoel en aan het einde gewoon de koude rillingen. Wat vreselijk dat dit soort dingen gebeuren. Dat er op zo’n afschuwelijke manier een einde wordt gemaakt aan de onschuld van een negenjarig meisje. Ik was er echt naar van en het heeft me nog wel even achtervolgd.

Wat ik iets minder vond aan dit boek is het taalgebruik. Het verhaal is in erg simpele taal geschreven, geschikt voor een doelgroep veel jonger dan 15+, de leeftijd voor wie dit boek geschreven is. Ik vond het niet echt matchen dus. Maar voordeel: daardoor las het wel supersnel weg.

Grens is een aangrijpend verhaal wat gelezen moet worden, wat gehoord moet worden, wat besproken moet worden. Want helaas, dit soort dingen zijn de realiteit…