Piere Grimbert, is de auteur, van de boeken: het geheim van de Ji. Een vierdelige fantasy sage: De erfgenamen; De verbroken belofte; De Schaduw van het Verleden en de Hoeder van de Eewigheid. Over dit laatste boek gaat deze recensie.
Na deze saga heeft Piere nog twee boeken geschreven: de kinderen van Ji, met de volgende delen: Het vergeten testament en De barbarenkoningin.
Pierre Grimbert werd geboren in 1970 in Lille en werkte eerst als bibliothecaris, alvorens in Bordeaux studies voor uitgever en boekhandelaar te volgen.
In 1995 schreef Grimbert het eerste deel (Franstalig), de reeks is inmiddels vertaald in het Tsjechisch, Duits, Engels en Nederlands.
In 2004 startte Grimbert, samen met zijn vrouw, de schrijfster Audrey Francaix zijn uitgeverij Edittions Octobre.
Grimbert wordt al jaren gezien als de grootste fantasyster van Frankrijk, en van deze vierdelige reeks werden al meer dan 400.000 exemplaren verkocht.

Waar gaat dit vierde deel over?
Geschokt door hun bevindingen zijn de erfgenamen vastbesloten ook de laatste geheimen van hun voorouders te ontrafelen. Maar de grootste mysteries worden nog altijd verborgen gehouden door de duistere zielen. Is de waarheid het waard om het op te nemen tegen de Gweloms van Karu? Geconfronteerd met nieuwe verscheurende keuzes lijkt voor de erfgenamen het moment gekomen om uiteen te gaan. Maar hoeveel van de profetieën zal uitkomen? En wie is de echte vijand? Kan dit het einde betekenen van de erfgenamen? Iedereen bereidt zich voor op het beloofde nieuwe tijdperk, terwijl de Hoeder van de Eeuwigheid hulpeloos toekijkt…

Wat vond ik van dit boek?
Het was een hele tijd geleden dat ik de eerste drie delen heb gelezen, waardoor ik moeilijk in het verhaal kwam. Na een tijdje lezen kwam ik wel weer in het verhaal, ik begreep weer waar het over ging. Maar toch kon dit vierde deel mij niet zo bekoren. Misschien doordat ik echt zin had in dit boek. Ik vond de eerste drie delen namelijk echt heel goed, en natuurlijk hoop je dat het slot dan net zo zal zijn. Maar het eerste deel van het boek kwam erg langzaam op gang. Veel geklets onderling, met weinig actie, in het tweede deel van het boek had ik eindelijk het idee, ok…. Nu gaan we verder,….. dat gebeurde ook, maar ook hier vond ik het boek langdradig,… door de schrijfwijze ging ook het verhaal heel langzaam. Ik kan nu niet echt vertellen waar hem dat in zat. Ik ben erg benieuwd naar de boeken van de kinderen van Ji, deze zullen ook dit jaar aan bod komen. Ik hoop dan echt dat ik weer evenveel van die boeken zal genieten als de eerste drie boeken. Maar deze was het net niet. Ik geef 3*