Ivy is tijdelijk ingetrokken bij een vriend van vroeger, Bernd en zijn vriendin Rosie. Zij zijn eigenaar van een nachtclub waar Ivy in dienst is. Ivy is een aardige, leuke en soms wat verlegen jonge vrouw met een unieke gave voor het herkennen van wijn.

Het herkennen van allerlei wijnen zit in de familie. Zo herkende Ivy al op jonge leeftijd allerlei soorten wijnen door er alleen maar aan te ruiken, proeven was niet eens nodig.

Regelmatig voert Ivy een show op. Geblinddoekt en wel staat ze op het podium terwijl ze verschillende wijnglazen in haar hand gestopt krijgt. Het publiek klapt honderduit als ze de ene wijn na de andere herkent en Ivy is dan ook helemaal in haar element. Ze houd van wijn en het plezier dat ze mensen ziet hebben van het nuttigen van de perfecte wijn bij de perfecte avond of maaltijd.

Wanneer ze op een avond met haar show bezig is krijgt ze van een mysterieuze man een glas wijn in haar handen gedrukt met de vraag of ze ook deze wijn weet te herkennen. Een beetje van haar stuk gebracht door de intense stem van de man houd ze het even spannend voordat ze de wijn bekend maakt. Zodra ze de blinddoek afdoet is de man verdwenen en heeft ze alleen zijn visitekaartje in zijn hand.

Als blijkt dat de mysterieuze man de knappe Alexander Ford is die zelf ook nog het een en ander van wijnen weet, begint Ivy’s buik te kriebelen. Hij is nl wel erg leuk. Vanaf het eerste moment dat Ivy een stap in zijn hotel zet hebben ze een enorme klik en en algauw hebben ze innige sensuele ontmoetingen in de wijnkelder. Toch twijfelt Ivy aan de duur van haar innige relatie en voordat ze de kans krijgt haar twijfels met Alexander te bespreken dondert haar hele wereld in. In een klap komt haar verleden, met bedrog en verraad als een mokerslag terug in het heden. Ivy wil niets liever dan vluchten naar de veilige bij Bernd en Rosie waar ze de vorige keer ook terecht kon. Toch wil ze niet zomaar opgeven. Zal ze het Alexander durven te vertellen? Of is haar kans verkeken en is ze te laat?

Op de eerste plaats dankjewel dat ik dit boek mocht recenseren. En wat een heerlijk smeuiig boek! Dit is het debuut boek van Kate Paris wat er direct voor zorgt dat ik de volgende ook wil lezen! Kate Paris heeft zich goed verdiept in het zijn van een echte wijnkenner en dat versterkt haar personage van Ivy nog eens extra.

Alles is zo heerlijk, zo echt, en met passie geschreven dat de gevoelens van de bladzijdes af spatten.
De passie van Ivy voor de verschillende wijnen en de manier waarop ze deze ruikt en proeft is zo geschreven dat je vanzelf de geuren om je heen lijkt te ruiken. Voordat ik het wist had ik zin in een heerlijk glas wijn op aanraden van Ivy en dat terwijl ik geen wijndrinker ben.

Maar niet alleen dat weet Kate realistisch neer te zetten. De beschrijvingen van Olivier, die met zijn natte haren en een handdoek om zijn heupen uit de douche druppelt en de zwoele blik van Alexander in zijn perfecte maatpakken en prachtig gespierd lijf….

Ehm, sorry, ik dwaal af. Ook deze heren komen met gemak voor je ogen tot leven