Juni 2003 reeds gelezen. Is een geweldig boek. Eigenlijk wil je het boek meteen weer herlezen, als je het uit hebt. Onthutsend, overrompelend, familieportret die door je hoofd blijft spoken. Met een onverwacht eind.
De 3 - 4 zusjes, dochter, maken veel mee. Traumatisch en dramatisch.
Hoe verder je in het boek komt , des te erger het wordt.
Alleen het is ... bedekt geschreven, ... onzichtbaar...
Aan het einde begrijp je wel waarom en hoe ze zo zijn geworden.
Is een heel intensief en goed boek.
Deze schrijfster heeft nog één ander boek geschreven : De kraaien zullen het zeggen. Dit is ook zo'n 'grimmig' boek met bedekte pijn en trauma's.