Van Thomas Young verscheen eerder in vertaling Stille vijand. Dat was eigenlijk het tweede deel in de serie met majoor Michael Parson en sergeant Gold in de hoofdrollen. In Stille vijand werd af en toe verwezen naar hun eerste avontuur, wat de nieuwsgierigheid naar deel I opwekte. Dat deel is nu ook in vertaling uitgebracht onder de titel Missie: Mullah.
Majoor Parson krijgt opdracht een hooggeplaatst lid van de Taliban per vliegtuig uit Afghanistan te halen. Tijdens de vlucht worden ze neergeschoten. Sergeant Gold, die dienst doet als tolk, de gevangene en majoor Parson trekken vervolgens Afghanistan door om hun opdracht te volbrengen, en moeten veel ontberingen doorstaan.
Thomas Young heeft voor dit boek kunnen putten uit zijn ervaringen als piloot in Afghanistan. Het boek baseerde hij op de gedachte 'stel dat ik ergens in Afghanistan zou neerstorten, en het overleven?' Aan die nachtmerrie wordt in dit boek gestalte gegeven door zijn personages. Ze moeten niet alleen de elementen trotseren (winter in Afghanistan met verschrikkelijke sneeuwstormen), maar krijgen ook te maken met wilde roofdieren en uiteraard de vijandige Taliban.
Evenals Stille vijand zit Missie: Mullah van bij de aanvang boordevol actie en die gaat door tot de laatste bladzijde. Parson en Gold hebben amper rust, zodat er weinig tijd voor hen is om zich in elkaar te verdiepen. Majoor Parson wordt gedreven door wraakgevoelens en verbaast zich over de vergevingsgezindheid van sergeant Gold. Ondanks al het geweld om haar heen, blijft ze oog houden voor het goede in de mens. Dat geeft het boek nog net een beetje lading. Anders zou het al snel zijn vervallen in een boek waarin de held dwars tegen alle noodslagen in zich onverschrokken voortbeweegt naar het doel dat hij voor ogen heeft.
Een volleerd schrijver is Young nog niet, maar binnen het actiegenre ontstijgt het boek wel de middenmoot.