In de Oversteek maken we in het eerste deel kennis met Amy, een jong meisje met een heftig leven. Als zij vervolgens door haar moeder achter wordt gelaten bij de nonnen en vervolgens ontvoerd wordt door Wolgast en collega, wordt haar leven alleen maar heftiger. Ze wordt ergens naartoe gebracht waar ze haar nodig hebben voor een experiment. Een experiment dat al is uitgevoerd op 12 (ex-)gedetineerden en dat gruwelijk fout loopt.
Honderd jaar later leren we de Kolonie kennen. De wereld is niet meer wat het was en op hun kleine stukje land proberen ze te overleven. Een aantal mensen dat we beter leren kennen uit de Kolonie zijn Peter, Alicia, Michael, Sara, Hollis, Caleb & Mausami. Als er op een dag een jong meisje voor de poort staat gaat het vervolgens helemaal mis in de Kolonie. Om zichzelf en de wereld te redden gaan Peter en de rest samen met het jonge meisje naar de plek waar ze vandaan komt. Een gevaarlijke reis met een onbekend doel, zullen ze het redden?

De kaft van het boek is vrij donker en je ziet het gezicht van een jong meisje (voor de helft). De titel staat erop in het wit, waardoor dit goed afsteekt tegen de achtergrond. Verder staat er nog een quote op van Stephen King, die ons aanraadt dit boek te lezen en er helemaal in op te gaan. Het is een cover die zeker mijn aandacht zou grijpen in een winkel. Zo mysterieus en donker. Ik denk dat we op de cover Amy zien, één van de hoofdpersonen uit het boek. Een goed geslaagde voorkant die past bij het verhaal van Justin Cronin.

De titel van het boek komt pas vrij laat naar voren in het verhaal. De titel is erg mooi gevonden en de betekenis hierachter is echt prachtig. Ook de titel van het boek past dus prima en is bijzonder goed gevonden door de auteur.

Het boek begint met de kennismaking met de verschillende personages die aan de basis staan van het project. De verschillende hoofdstukken wisselen af tussen de verschillende personen en situaties/locaties. Vervolgens zijn we 100 jaar verder en leren we personen kennen die moeten leven in de wereld zoals die nu is, na het project. In het eerste deel wordt er veel afgewisseld tussen de personages en leer je ze allemaal wat beter kennen. Ik vond dit snelle en vele afwisselen niet storend, maar dat hield het verhaal juist op gang. In het tweede deel is deze afwisseling veel minder en komt er maar af en toe een ander personage tussendoor. Ook dit vond ik prima, omdat de auteur precies de goede mix heeft gevonden. De juiste informatie van de juiste personen op het goede moment. De hoofdstukken werden ook afgewisseld door logboeken, krantenstukken, delen uit een dagboek en delen uit het wetboek. Naar mijn mening een toevoeging aan het verhaal die het afwisselend en actief hielden.

Justin Cronin is heel gedetailleerd in zijn verhaal. Je kan je helemaal voorstellen hoe alles eruitziet en je dus helemaal inleven in het boek. Hetzelfde geldt voor de personages. Je denkt bijna dat je ze persoonlijk kent en leeft mee met hun problemen en wat er allemaal op hun pad komt. Hierdoor liepen de emoties soms hoog op tijdens het lezen van het boek. Je wordt meegesleurd door angst, hoop, liefde en verdriet.

Wel vond ik dat er personages in het boek voorkomen, waarvan je denkt dat ze belangrijk zijn voor/in het verhaal, en vervolgens komen die niet zoveel meer terug in het boek. Het is natuurlijk een trilogie, dus wie weet zijn deze juist belangrijker in de volgende boeken!

Het boek houd je vast. Als je de achterkant van het boek hebt gelezen en vervolgens begint met lezen, zit je met tal van vragen. Gedurende het lezen van het boek worden deze wel beantwoord, maar komen er weer nieuwe vragen bij. Daardoor wil je blijven lezen en je blijft geboeid door lezen, want je wil een antwoord op al die vragen. Uiteindelijk zit je na het lezen van het eerste boek nog steeds met een aantal vragen, daarom maar snel door in het tweede boek. Wel jammer is dat je wel blijft zitten met vragen over het project en ik niet weet of die nog zullen worden beantwoord in het volgende deel. Het project is toch de basis van de trilogie, dus het zou fijn zijn als je die extra informatie die je nu mist toch nog zou krijgen.

Ik geef het boek 4,5 ster. Ik vond het een erg aangenaam boek, dat lekker las en goed geschreven is. Het verhaal houdt je geboeid, juist ook door de gedetailleerde omschrijving van alles door Cronin. Bij sommige personages mis je wat extra uitwerking en ook bij het project, maar wie weet komt dat nog in het tweede boek. Dus snel door in ‘De Twaalf’!