Al een tijdje keek ik uit naar dit boek van Elisabeth Riphagen. Haar andere boeken over Indonesië smaakte naar meer. Dit boek is voor mij echt de absolute topper. Op een fantastische manier neemt Elisabeth je mee op haar reis over 5 eilanden. Op die reis ontmoet ze veel mensen waar ze steeds weer boeiende gesprekken mee heeft omdat ze de juiste vragen durft te stellen, door durft te vragen maar ook op het juiste moment stil durft te zijn. Al lezend is het alsof je bij die gesprekken zit, waardoor het heel intiem voelt. Het ontroerende verhaal van de jonge vrouwen Selma en Roos loopt als een rode draad door het boek heen. Dat maakt dat je door wilt blijven lezen. Een echt goed boek lees ik altijd langzaam omdat ik het niet uit wil hebben. Dit is zo'n boek!