Vanuit verschillende personages krijgen we een blik op (het leven van) Mattias. Wat mooi is omdat iedereen iemand op een andere manier kent en ziet, maar hier zijn de contrasten soms wel heel groot. Zo is hij in de meeste verhalen een extravert, warm persoon die altijd vol verhalen zit maar is hij volgens zijn oma iemand die nooit wat zegt. En waar contrasten soms spannend zijn en je aan de bladzijde gekluisterd houden, werkt het in dit boek niet, het blijven twee uitersten die nergens met elkaar verbonden worden.
Het meest indruk heeft het verhaal van Amber gemaakt en dan vooral in het laatste stuk. Hoe moeilijk het is om om iemand te kunnen rouwen als hij, door de manier waarop hij is gestorven, gemeengoed lijkt te zijn geworden.