Hans Mijnders schrijft over de 14-jarige Liz, die een pleegzus in huis krijgt. Het hele gezin vindt het goed behalve zij. Ze is de enige die nu nog ja moet zeggen en dan krijgen ze een pleegkind. Liz voelt zich gedwongen om ja te zeggen omdat iedereen het wil. Als ze nee zal zeggen voelt ze zich egoïstisch. Ze heeft ja gezegd en krijgt een pleegzus. Het duurt lang voor ze haar pleegzus accepteert.

Ik vind het een duidelijk verhaal waar veel realistische dingen in gebeuren. Het is een mooi boek, waarin je met de hoofdpersoon kan meeleven.