Patrick De Bruyn is een Vlaamse misdaadauteur, die na zijn studies psychologie heeft besloten om schrijver te worden. In 1998 schreef hij zijn eerste misdaadroman, File, ondertussen heeft hij al twaalf boeken geschreven. Zijn boeken gaan meestal over het leven van gewone mensen die in een nachtmerrie terecht zijn gekomen. Enkele van de door hem geschreven misdaadromans werden genomineerd voor de meest aanzienlijke prijzen in Vlaanderen en zelfs in Nederland, in 2010 had hij dan ook eens effectief prijs, hij won namelijk met zijn thriller Dodelijk verlangen de Hercule Poirotprijs.
Buren is momenteel het voorlaatste boek van Patrick De Bruyn, het verscheen in 2014. Het boek is zeer vlot geschreven en hierdoor leest het ook vlot, Patrick De Bruyn weet steeds de spanning op te bouwen en te behouden door steeds nieuwe opduikende elementen. Het boek sleurt je mee in een enorm nachtmerrie en het is spannend vanaf de eerste pagina tot en met de laatste.


Tomas zijn leventje kan niet meer stuk: een gelukkig gezinnetje, een chique auto, een grote villa en een topbaan in het bedrijf van zijn schoonvader, dat hij binnen enkele jaren zoekt over te nemen. Hij heeft genoeg tijd om leuke dingen te doen met zijn vrouw Gisèle en zijn kinderen Lianne en Jack, een echt luxeleven lijdt hij.
Vijftien jaar geleden had hij beslist om zijn duistere verleden achter zich te laten en met een propere lei opnieuw te beginnen totdat hij mee mocht met zijn schoonvader naar een zakendiner in Parijs, net voordat zij wilden vertrekken met de TGV herkent hij een man, een man die volgens hem al vijftien jaar dood is.
Dit was ondertussen al de tweede keer dat hij hem vandaag in het station had gezien, nu was hij bijna zeker, eerst dacht hij nog dat hij zich grondig had vergist. Als deze man echt nog leefde was het een tikkende tijdbom. Vanaf dit moment lijkt alles fout te lopen, hij wil zo snel mogelijk van de trein om een kijkje te gaan nemen van dichterbij, ook al stond de trein op het punt om te vertrekken. Hij rent als een gek over het perron op zoek naar de man, maar als hij op de plaats aankomt waar de man volgens hem stond, is hij al verdwenen. Ondertussen ziet hij zijn trein vertrekken en stormen er twee securityagenten op hem af. De securityagenten nemen hem mee naar het politiekantoor omdat ze hem denken dat hij een terrorist is. Hij moest snel iets verzinnen want als hij zou zeggen dat hij een man gezien had die al vijftien jaar dood was zouden, ze helemaal denken dat hij gek was, dus zei hij maar snel dat hij zijn gsm vergeten was aan de receptie.
Even later ontmoet hij ook zijn buurmeisje Kimberly, waar hij stapelverliefd op was in zijn puberjaren, hij had haar al vijftien jaar niet meer gehoord en eigenlijk hoopte hij ook dat dit zo zou blijven. Tomas werd geconfronteerd met een verleden dat hij al lang had vergeten.
Maar dan slaat het noodlot toe. Het verleden dringt zijn leven binnen, pogingen om hieraan te ontkomen zorgen ervoor dat het in een nog ergere nachtmerrie veranderd. Langzaam maar zeker ontglippen hem al zijn zekerheden.
Maar niets is zo moeilijk als een geheim meedragen tot in je graf.


Het is steeds een ik-verteller die vertelt in chronologische volgorde, slechts eenmaal zit er een korte flashback in. Ik vind persoonlijk dat het boek heel goed, duidelijk en vlot is geschreven. Het feit dat het een recent boek is, is ook heel leuk en doordat de schrijver ook hedendaags schrijft door aspecten van het dagdagelijks leven erin te stoppen.
Volgens mij wilt de auteur voornamelijk benadrukken dat het belangrijk is om eerlijk te zijn tegenover je familie en vrienden. Door dit niet te doen zijn er heel wat problemen opgedoken voor de hoofpersonage in het boek.


BIBLIOGRAFIE:
Wpg. Patrick De Bruyn. Geraadpleegd op 23 oktober 2016, via http://www.wpg.be/manteau/auteurs/patrick-de-bruyn

Patrick De Bruyn. (11 juli 2015). Geraadpleegd op 23 oktober 2016, via https://nl.wikipedia.org/wiki/Patrick_De_Bruyn

Misdaadromans. Patrick De Bruyn. Geraadpleegd op 23 oktober 2016, via http://www.misdaadromans.nl/PatrickdeBruyn/beginpatrickdebruyn.htm

De Bruyn, P. (2014). Buren. Antwerpen: Manteau