Voor je weggaat is een feelgood roman, maar bij het lezen van de proloog krijg je niet de indruk dat alles mooi en goed is. Een begrafenis, het ongeluk dat daaraan vooraf ging en het verdriet dat volgt. Ed is verongelukt en Zoe weet niet hoe zij verder moet met haar leven. Dan glijdt zij uit als ze in de tuin aan het werk is en ligt in coma in het ziekenhuis. Tijdens de coma beleeft Zoe bepaalde beslissende dagen uit haar leven opnieuw.

Zoe en Ed wonen als ze studeren in hetzelfde huis en trekken veel met elkaar op. Maar na hun studie verliezen zij elkaar uit het oog, tot zij elkaar jaren later weer tegenkomen. Op dat moment woont Zoe samen met Jane, die ook in het studentenhuis woonde. Zoe en Jane zijn al vanaf de dag dat zij elkaar leerden kennen grote vriendinnen.
Ed en Zoe worden verliefd op elkaar en gaan na verloop van tijd samenwonen. Maar dat is niet genoeg voor hen. Zoe wil trouwen, maar Ed is bang om te trouwen. Ed wil graag een groot gezin, maar Zoe wil geen kinderen. Dit leidt tot spanningen en ruzie. Uiteindelijk geeft Ed toe en ze trouwen. Als Becky, de jongere zus van Zoe, kinderen krijgt, ontdekt Zoe dat ze ook kinderen wil. Maar zwanger worden lukt niet. Jaren van onderzoek en behandeling volgen, zowel in de medische als in de alternatieve geneeskunde. Niets helpt en hun huwelijk dreigt op de klippen te lopen.

Als Zoe tijdens de coma de jaren met Ed opnieuw beleeft, vraagt zij zich af of zij dingen uit het verleden kan veranderen door anders te reageren. Lukt het haar nu wel die dingen te zeggen, die onuitgesproken zijn gebleven? Zal zij dan in staat zijn het leven van Ed te redden en samen te werken hun huwelijk weer goed te maken? Een ding weet zij zeker: van huis gaan met ruzie mag nooit meer.
Dan ontwaakt Zoe na twee maanden uit haar coma en blijkt er toch veel veranderd te zijn.

Voor je weggaat is vlot geschreven en nodigt uit tot verder willen lezen. Iedereen zal situaties herkennen, zaken die je achteraf anders had willen doen. Je afvragen hoe het leven gelopen was als je andere beslissingen had genomen, andere dingen had gezegd.
Het enige minpuntje is dat er iets te vaak herhaald wordt dat Zoe zich afvraagt op zij dingen kan veranderen.