Maak een literaire recensie van een thriller, luidde onze opdracht. Ik ben meteen naar mijn stoffig boekenrekje gaan kijken, waar ik nog een aantal ongelezen boeken van Stephen King tegenkwam. Veel van zijn boeken zijn verfilmd, en zijn ook redelijk bekend. Ik had er dus een goed oog op dat ik me met een verhaal van hem niet zou vervelen. Na een aftelversje Iene Miene Mutte kwam ik bij The Mist terecht, een spannend boek waar ik enorm van heb genoten.
King werd vooral bekend door zijn sciencefiction- en horrorverhalen. Zijn eerste boek Carrie (1974) was ook meteen zijn grote doorbraak. In 2003 kreeg hij de National Book Award van de Amerikaanse National Book Foundation. Personages in zijn boeken zijn vaak gebaseerd op hemzelf en zijn eigen financiële situatie. In Kings eerste boeken zie je personages die elke cent moeten omdraaien voor ze hem uitgeven, de daarop volgende boeken krijgen personages uit de middenklasse, daarna volgen personages die zich al wat meer kunnen veroorloven. The Mist verscheen in de verhalenbundel Dark Forces (1980), en situeert zich ongeveer in Kings middenklasse periode.
Het verhaal speelt zich af in Bridgton. Hoofdpersonage David Drayton gaat na een zware storm met zijn zoontje Billy inkopen doen in de lokale supermarkt. Terwijl ze in de supermarkt rondwandelen trekt er een dichte mist over het kleine stadje. De mensen zijn verbaasd en lichtjes in paniek. Wanneer David en Billy bij de kassa aan het wachten zijn, komt er een man in paniek de winkel binnengelopen en schreeuwt dat iets in de mist John Lee heeft gegrepen. Het wordt de mensen nu duidelijk dat het geen gewone mist is. Ze beseffen ook dat het wel eens levensgevaarlijk zou kunnen zijn je naar buiten te begeven.
Één van mijn favoriete scènes uit het boek is die waar je de eerste keer kennismaakt met één van de monsters. Het gebeurt in het magazijn van de winkel, waar enkele mannen zijn samengekomen om de stroomgenerator te repareren. De magazijnjongen, Norm, wil naar buiten gaan om de uitlaatpijp te controleren, ondanks de angstaanjagende geluiden die ze horen. Zodra Norm buiten de laaddeur is, wordt hij bij zijn kuit gegrepen door een tentakel van zon halve meter dik die uit de mist tevoorschijn komt. David probeert tevergeefs hem nog te redden een schreeuwt om hulp. De andere mannen staan er een beetje verstomd bij en wanneer er nog meer tentakels verschijnen, wordt Norm volledig meegesleurd. Een zeer aangrijpend en frustrerend moment, waarop ik bijna zelf mee om hulp begon te roepen.
Ik vind het vaak erg moeilijk om me in te leven in een onrealistisch sciencefictionverhaal, maar daar had ik deze keer helemaal geen problemen mee. Het verhaal is zo meeslepend dat inleving nauwelijks moeite kost.
Het is geschreven vanuit een ik-verteller, David Drayton. Hij zit in een hotel en is zijn belevenissen van de voorbije dagen aan het neerpennen. Hij doet dit zodat de overlevenden van de eigenaardige mist weten wat er met hen gebeurd is. Het vertelstandpunt is een vrij belangrijk element voor de spanning. David laat af en toe op voorhand merken dat er nog vreselijke dingen te gebeuren staan. Bijvoorbeeld het moment waarop hij met Billy naar de supermarkt vertrekt. Hier schrijft hij: Ik heb mijn vrouw sindsdien niet meer gezien. Je voelt de spanning al stijgen, je weet dat er nog iets ergs zal gebeuren.
Het boek heeft een open einde. Op het moment dat David stopt met schrijven weet je niet hoe het verder met hem gaat en hoe het met de mist afloopt. Het zorgt er eigenlijk voor dat je na het lezen nog even met het boek bezig bent. Het verplicht je bijna om zelf een einde te bedenken. Je kan je er natuurlijk ook gewoon bij neerleggen, maar daar heb ik het moeilijker mee. Ik ben me nog steeds aan het afvragen hoe met David en de anderen zou afgelopen zijn.
The Mist bezorgt je een lach, een traan en een heleboel kippenvel. Het idee voor het verhaal ontstond toen King samen met zijn zoon in de supermarkt stond, een doodnormale situatie die iedereen als wel eens meemaakt. Dit keer was het de basis voor een schitterende thriller die zeker het lezen waard is.