Hoewel je voor het lezen van het boek de afloop eigenlijk al weet vond ik het verhaal het lezen meer dan waard. Het verhaal heeft me positief verrast.
Het boek is goed opbouw. Je begint bij de kindertijd en krijgt een beeld van het hele leven van Mildred. Hierbij geeft het verhaal het tijdsbeeld ook goed weer. Stukje bij beetje kom je meer te weten van Mildreds afkomst en hoe de adoptie heeft plaats gevonden. Eerst wordt haar moeder gevonden, en daarna wordt met redelijke zekerheid vastgesteld dat Prins Bernhard haar vader moet zijn. Het is alleen jammer dat hiervan geen honderd procent sluitend bewijs is, door bijvoorbeeld een DNA test. Toch kan aan de hand van gevonden informatie deze conclusie getrokken worden.
Na het lezen van het boek kan vastgesteld worden dat Alicia en Alexia hoogst waarschijnlijk niet de enige buitenechtelijke kinderen van de prins zijn. Waarom deze wel zijn erkent en andere niet is alleen maar gissen.

Hoewel de gevonden vader het verhaal natuurlijk extra bijzonder maakt, is ook de rest het lezen waard. Over hoe het is om geadopteerd te zijn, de keuze te maken om toch op zoek te gaan naar je roots ondanks je loyaliteit ten op zichten van je adoptieouders. Het recht te weten waar je vandaan komt geld voor iedereen.