Met dank aan Arie van Driel voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Arie van Driel

Uitgever: Uitgeverij Oostland

Aantal pagina’s: 175

Genre: Literaire Roman, Novelle

Verschijningsdatum: november 2016

Over de auteur:

Arie van Driel is auteur van onder meer de bestsellers Ik wil mijn kind terug en Onder de brug vond ik mezelf.
Daarnaast leverde hij bijdragen aan een aantal verhalenbundels, waaronder Passie aan de IJssel en Stil Leven.

Cover:
Ik zou dit boek op cover niet oppakken. Maar na Vlinder gelezen te hebben snap ik de keuze wel helemaal.
De achterflap weet me wel direct te triggeren en spreekt aan.

Achterflap:

Tjabbe is begin zestig, dertig jaar ouderwets gelukkig getrouwd met Suzanna. Wanneer de twintig jaar jongere Lammy zich met een ferme handdruk voorstelt als zijn nieuwe collega, gebeurt het.
Na 34 jaar ontdekt Tjabbe hoe het voelt om weer verliefd te zijn. Opspelende hormonen. Vlinders tussen de oren, in zijn hoofd; maar hij voelt ze op een wonderbaarlijke manier fladderen door zijn buik.
Tjabbe houdt echter zielsveel van zijn vrouw. Lammy, moeder van een puber, heeft een scheiding achter de rug en mist daardoor de behoefte om een nieuwe man in haar leven toe te laten.
Vanaf de zijkant ziet Suzanna hoe haar man en Lammy, gevangen in een web vol hartstocht en verlangen, desondanks langzaam naar elkaar toe kruipen.

Romantiek. Humor. Wanhoop. Lavendel. Emoties. Dromen. Fictie.

Mening:
Tjabbe, Suzanna en Lammy. De driehoek waar Vlinder om draait, waaruit het verhaal afwisselend verteld wordt en het begint gezien vanuit Tjabbe. Het verhaal voelt direct alledaags en huiselijk aan en de nieuwe verliefdheid van Tjabbe lijkt rationeel benaderd te worden. Tjabbe en Suzanna zijn dertig jaar getrouwd, Tjabbe en Lammy komen met elkaar in aanraking via het werk. Beide zijn auteur en leveren een eigen bijdrage in een verhalenbundel, welke op korte termijn gelanceerd gaat worden.
En daar begint het ‘gedonder’.

Het leest ontzettend lekker en vlot weg. Van Driel beheerst een kundige pen en dat maakt het lezen een meer dan fijne gewaarwording. Bij dit soort vakmanschap had ik dan juist graag meer diepgang gezien in het geheel. Er gebeurt eigenlijk niet zo heel veel en vanuit de wisselende perspectieven worden dezelfde gebeurtenissen anders beleefd maar toch is het ook herhaling. Ook de personages zelf blijven wat aan de oppervlakte maar degene die mijn sympathie weet te stelen
is Suzanna. In zoverre, ik heb met geen enkel personage echt binding wat ervoor zorgt dat ik zowel grijnzend als soms bijna geïrriteerd verder lees. En daar houd ik dus wel van!
De chemie tussen Tjabbe en Lammy is zeker voelbaar, maar ook daar weinig uitdieping en de verliefdheid is zoals hij is. De vraag is wat doe je daar op deze leeftijd wel of niet mee?

Richting einde komt daar een wending die ik niet aan zag komen. Ik tuin er met open ogen in en sla nadenkend maar voldaan het boek dicht.
Hoe een ‘zooitje’ op de plek weet te vallen en je je daar zelf vervolgens heerlijk een mening over kan vormen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 3
Psychologie: 3
Leesplezier: 3.5
Plot: 3

Drie dikke sterren voor Vlinder.

Karin Meinen.