Je leest hoe vooral Lucille, de inmiddels bejaarde moeder van de teruggekeerde Jacob omgaat met haar emoties. Hoe mensen kunnen reageren in situaties waar we zelf geen grip op hebben is heel goed beschreven, soms worden we kuddedieren.
'Onbegrepen maakt onbemind' blijkt maar eens te meer in dit boek. Ook de rol van de overheid in kritieke situaties komt aan bod, evenals religie.
Wat heel duidelijk is neergezet is de boodschap dat we niet moeten wachten met elkaar vertellen hoe belangrijk we voor elkaar zijn, want we hebben wellicht niet nóg een kans. Ik vond het heel goed geschreven, leest lekker soepel en ik had het boek dan ook snel uitgelezen.
Wel voelde ik een dreiging of liever gezegd een waarschuwing tijdens de hele tijd dat ik aan het lezen was.
Zou je zelf kunnen omgaan met zulke gebeurtenissen, zoals beschreven in het boek ?
Knap geschreven debuut.