Met de frisse omslag met veel wit en roze waar een Koreaans meisje op staat, schept gelijk al een goed beeld van het boek: heerlijk komisch en romantisch leesvoer! De opbouw van het boek trekt de lezer goed in het verhaal. Hoofdpersonage Jisu moet namelijk van haar ouders naast uitmuntende schoolresultaten ook een passende partner vinden, waardoor ze dus regelmatig op date moet (seons) met jongemannen die haar ouders geschikt achten. Deze 29 dates of seons, worden afgewisseld met het lopende verhaal, wat draait om een tiener die haar best doet om op de beste universiteit te komen. Maar... met deze druk van seons, goede cijfers halen en daarnaast ook een normale tiener proberen te zijn is niet gemakkelijk. Dit wordt door Melissa de la Cruz goed beschreven en je leeft daarom als lezer heel gemakkelijk mee met hoofdpersonage Jisu. Wel is het hierbij jammer dat de andere personages wat op de vlakte blijven. Je krijgt als lezer niet duidelijk iets mee van de diepere gevoelens van de vrienden van Jisu of haar ouders. De thema's van het boek kunnen bij de lezer leiden tot verbazing. De jonge Jisu (die in Korea woont) wordt op een dag door haar ouders op het vliegtuig gezet om zich daar te focussen op haar studie? Doen ouders dit tegenwoordig nog, kun je je afvragen. Dit schept nieuwsgierigheid naar de cultuur van Korea. De auteur had naar mijn idee hier meer op in kunnen gaan, door bijvoorbeeld uitleg te geven over de achterliggende gedachten van Seons en door het geven van een woordenlijst.
Het verhaal verloopt verder logisch en wordt goed opgebouwd. De beschrijving van de verschillende seons zijn komisch en je vraagt je steeds af hoe dit af gaat lopen. Het slot van het boek is passend, maar een aantal vragen (zoals op welke universiteit komt Jisu uiteindelijk terecht?) worden niet beantwoord.