Koorts is een post-apocalyptisch verhaal gesitueerd in Zuid-Afrika. Niet alleen in locatie onderscheidt dit boek zich van de vele anderen in het genre: ook het plot zit uitmuntend in elkaar. Hoewel Deon Meyer een overvloed aan personages opvoert in het verhaal, voel je je als lezer bij alles en iedereen betrokken. Met zijn memoires kijkt Nico Storm terug op zijn leven na de uitbraak van een allesverwoestend virus. De stem van Nico voelt authentiek en de retrospectieve schrijfstijl maakt het boek erg origineel. Het is spijtig wanneer deze memoires tot een einde komen: ik zou nog veel meer willen lezen over de samenleving in Amanzi. Een prachtig boek en een absolute aanrader voor fans van De Oversteek trilogie van Justin Cronin.
De nederzetting Amanzi
In Koorts heeft slechts vijf procent van de mensen op aarde de uitbraak van een allesverwoestend virus en haar gevolgen overleefd. Willem Storm en zijn zoon Nico behoren tot de gelukkigen. Nadat ze een tijdlang met zijn tweeën rondzwierven heeft Willem een idee: hij wil een nieuwe samenleving opbouwen bij de stuwdam bij Vanderkloof, vanwege de beschutte ligging en de mogelijkheid om elektriciteit op te wekken. De woongemeenschap krijgt de naam Amanzi en begint al snel te groeien. Van alle uithoeken van Zuid-Afrika stromen mensen toe om zich in de nederzetting te settelen. Maar het gevaar ligt overal op de loer. Een extreem koude winter zorgt voor een voedseltekort, de aanwezige benzine lijkt steeds sneller op te raken en dan krijgen ze ook nog te maken met aanvallen van buitenaf.
Vanaf pagina één was ik direct aan het boek gekluisterd door de schrijfstijl van Deon Meyer. Hij weet de wereld zo realistisch te schetsen dat je post-apocalyptisch Zuid-Afrika tot in de details voor je ziet, terwijl de vaart nergens uit het verhaal gaat. De fragmenten zoals opgetekend in het Amanzi-geschiedenisproject door Willem Storm en Sofie Bergman zorgen dat je de vele personages, alsook de wereld na de koorts beter leert kennen en vormen een fijne afwisseling in het verhaal van Nico. Deze fragmenten dragen echter altijd wat bij aan het grotere geheel, waardoor Nico en de getuigenissen van de geïnterviewden in het Amanzi-geschiedenisproject samen één verhaal vertellen. Het plot zit tot in de details goed in elkaar en het einde is ontzettend onverwacht. De personages voelen levensecht aan en de korte hoofdstukken zorgen dat je iedere keer meer wilt. Verder lezen is de enige optie.
De memoires van Nico Storm
Op het eerste gezicht lijkt Koorts een thriller of een detectiveverhaal te zijn. Het boek opent met de zin: “Ik wil je vertellen over de moord op mijn vader.” Algauw blijkt Koorts veel meer dan dit: Deon Meyer schetst een post-apocalyptische maatschappij waarin Willem Storm volgens zijn idealen een nieuwe samenleving probeert te stichtten. Samen met de raadgevers in het Comité probeert hij alle inwoners tevreden te houden. Dit maakt Koorts een erg filosofisch verhaal, alsook een verkenning van de vraag: wat als we als mensen opnieuw kunnen beginnen met onze samenleving? Hoe pakken we dat aan? Daarnaast is het vooral ook het verhaal van Nico, een jongen die moet opgroeien in een wereld na de koorts – en vele offers moet brengen om zichzelf en zijn vader in veiligheid te brengen.
Koorts is geschreven vanuit het perspectief van Nico Storm, die jaren later terugkijkt op zijn leven na de uitbraak van de koorts. We lezen over de momenten waarop zijn hart werd gebroken, zijn loyaliteiten op de proef werden gesteld en over zijn pijnlijkste herinnering: de moord op zijn vader. Deze retrospectieve schrijfstijl geeft het verhaal een extra dimensie: soms verwijst Nico al naar situaties en gebeurtenissen die voor jou als lezer nog in de toekomst zijn, wat het verhaal heel spannend maakt. Hoewel je al van begin af aan weet dat de vader van Nico Storm dood zal gaan – het staat zelfs op de voorkant van het boek – zie je er toch enorm tegenop dat het gebeurt.
Een bijzonder spannende survival of the fittest in post-apocalyptisch Zuid-Afrika ★★★★★
Deze recensie verscheen ook op Boekvinder.be.