Yolanda Entius is een meester in het tergen van haar lezers en weet er een soort psychologische thriller van te maken. Haar taalgebruik is stilistisch niet eens zo denderend, maar het dient allemaal zijn functie om van begin tot eind een unheimisch gevoel van onderdrukking, wraaklust, angst en suspense op te roepen. De lezer krijgt zelf een beetje het gevoel dat hij of zij in een extreem disfunctionele familiesituatie terecht is gekomen.Mijn enige puntje van kritiek is dat ik de onderdrukkende vader iets vaker van een sympathiekere en menselijkere kant had gezien