Eindelijk nog eens een thriller waarin je als lezer niet achter plots en subplots zit aan te hollen, om de simpele reden dat bij Myerson van een plot amper sprake is. Tja, zoals de titel al stelt: er gebeurt nu eenmaal weinig in verwaaide boerendorpjes aan de Engelse kust... Neen, hetgeen er achter de voordeuren van die aardige kusthuisjes plaatsvindt na de vreselijke dood van een geliefd lid van de dorpsgemeenschap en de komst van nieuwe gezichten ifv het onderzoek, daar is het hem om te doen, het plotse bovendrijven van de onderhuidse claustrofobie van koppels die elkaar al veel te lang aankeken (nog niet zo'n klein beetje in de hand gewerkt door jengelende kids en ondankbare pubers), de onvermijdelijke roddels, de macht der gewoonte die plaats moet maken voor de langzaam binnensijpelende (ver)twijfel(ing) en die mensen domme dingen doet zeggen en doen.

Myerson bouwt haar "plot" uit met briljante, geladen dialogen waardoor je stilaan gaat vermoeden dat dit allemaal verkeerd gaat aflopen, zónder dat er eigenlijk echt iets gebeurt. 300 blz grote schrijfkunst met een hoogst onrechtvaardig slot, maar ja, life sucks, nietwaar?