In een voorstad van Parijs worden twee prostituees op een zeer wrede en beestachtige wijze vermoord. Het team van commandant Camille Verhoeven wordt op de zaak gezet, maar zelfs dit doorgewinterde team is geschokt als ze de wreedheden op de moordplek aantreffen. In het onderzoek zijn weinig aanknopingspunten tot Verhoeven het gegeven krijgt aangereikt dat de "moordscene" sterke gelijkenissen vertoond met die in een klassiek boek wordt beschreven. Verhoeven besluit ondanks veel scepsis rond hem heen de weg te bewandelen om via de invalshoek van een dader die zich laat inspireren door klassieke thrillers het onderzoek voort te zetten. Er blijken nog twee moorden te linken aan een M.O. zoals beschreven in twee andere klassieke thrillers. Een ingenieus kat en muis spel is begonnen.


Dit boek is niet zo maar een recht toe recht aan thriller, en misschien nog wel meer dan een misdaadroman en/of detective een uiting van vertelkunst en iets creëren, waarbij de wijze waarop het verteld wordt belangrijker is dan het eigenlijke verhaal. Dit neemt niet weg dat het werkelijke misdaadverhaal met veel precisie verteld wordt en klopt van a tot z. Je kunt dit boek met recht een literaire thriller noemen.
Auteur van dit bijzonder knappe boek is de Fransman Pierre Lemaitre (1951, Parijs, FR). Irène is de eerste thriller van een trilogie (+ een kort verhaal) en verscheen in Frankrijk in 2006.

Zoals gezegd het is niet een gewone thriller, Lemaitre neemt uitgebreid de ruimte om sommige karakters te beschrijven. Vooral Verhoeven wordt ontleed, zijn gevoelens, z’n onzekerheden, zijn soms wat houterige zoektocht naar het de perfecte echtgenoot zijn het komt allemaal aan bod. Het knappe is de fantastische balans. Geen enkel moment heb je het idee dat het eigenlijke verhaal naar het tweede plan verhuisd is. Soms worden thrillerauteurs door het establishment nog wel eens weggezet als lectuur schrijvers, Lemaitre heeft met zijn ragfijne pen met dit boek bewezen dat een thriller ook lectuur kan ontstijgen.

4,5 sterren