Zopas las ik het boek We hadden liefde, we hadden wapens. Een verhaal over één man. Over één man met een overtuiging. We lezen over de kracht van die overtuiging. Over de gevolgen van die overtuiging. Over het historische belang van die overtuiging. Dit is intens. Emotioneel. Aangrijpend. Kortom, een leestip.

Naar aanleiding van dit boek, schreef ik een brief aan de auteur. Over dit boek. Omdat ik meende dat het moest. Enkele uittreksels:

'... Soms is een boek nodig om te ervaren hoe de werkelijkheid echt was. Om ten volle de ernst van de situatie te begrijpen. Vaak kennen wij wel de historische feiten maar ontbreekt de kennis omtrent de impact van diezelfde feiten. Zo had ik het boek Beijing Coma van Ma Jian nodig om mij bewust te worden van de betekenis van de studentenprotesten op het Tiananmenplein in Peking. Eenzelfde effect had uw boek. Uw boek schudde mij wakker...'

'... Ik weet dat het verhaal moet verteld worden. Want bijna nooit is iets echt verworven. Altijd kunnen vermeende verworvenheden in de verdrukking komen. Van de mens wordt een blijvende alertheid gevraagd. Dat mag blijken uit het recente politiegeweld tegen zwarten in de Verenigde Staten. De geschiedenis herhaalt zichzelf niet maar zij remt wel. Dat wist Mark Twain al. U lijkt het ook te weten. Want uw boek komt op een bijzonder interessant moment...'

'... Wij staan in ons leventje. In ons luxueuze leventje. Waarbij wij al te gemakkelijk vergeten welke strijd hiervoor werd geleverd. Al te vaak vergeten wij die mensen met een niet aflatende overtuiging. Een overtuiging, die noodzakelijke veranderingen in het maatschappelijke leven in gang gezet hebben. Uw boek is een wake-upcall. Brengt ons dit alles nog even in herinnering...'

U kan de volledige brief lezen op mijn blog via: http://wimbackx.blogspot.be/2016/10/uitgelezen-we-hadden-liefde-we-hadden.html