Onder de hete zon, duizenden kilometers van huis, probeert Lynn Stevens haar leven weer op te pakken om de herinnering aan die ene fatale nacht te vergeten. Ze ontmoet Daan, de jongen met het wispelturige gedrag en de broeierige bruine ogen, die verplicht met zijn ouders op vakantie is. In hem ziet ze haar eigen worsteling weerspiegeld, iedere keer als ze te dichtbij dreigt te komen. Daan houdt er niet van aangeraakt te worden. Maar als hij erachter wil komen welk geheim Lynn met zich meedraagt, betekent dit dat hij zich wel moet blootgeven.

Een heerlijk zomerboekje dat het verhaal verteld van een jongen met littekens en een meisje met geheimen. Beiden dragen zij een grote last met zich mee en laten die twee nou ook nét voor elkaar vallen, terwijl zij het eigenlijk niet echt aankunnen om een relatie te hebben. Daan is alleen maar aan het chagrijnen en rebelleren, Lynn die probeert te vergeten wie ze is.

Het boek begint meteen pakkend vanuit het perspectief van Daan. Je wordt bij de eerste zinnen al nieuwsgierig naar hem.

De hitte overviel hem. In zijn herinnering was het nog nooit zo misselijkmakend warm geweest. Daan vocht tegen de impuls om zijn mouwen op te stropen, het shirt over zijn hoofd te trekken en weg te smijten. Geen optie.

Waaraan herinnerd de warmte hem, en waarom trekt hij niet gewoon zijn shirt uit? Geheimen, geheimen, geheimen en oh wat wilde ik het allemaal graag weten! Een hele directe introductie, net als Daan’s persoonlijkheid.

In het tweede hoofdstuk wordt Lynn geïntroduceerd. Je leest in dit boek dus vanuit twee perspectieven. Lynn’s introductie was minder direct, maar wat rustiger en meer gesloten. Zoals Lynn zelf is. Je merkt dan ook zodra collega Stef in beeld komt, dat Lynn het lastig vind om voor zichzelf op te komen.

Ik vind het heel erg interessant om in dit boek vanuit beide perspectieven te lezen. Zo krijg je een kijkje in het hoofd van Lynn en Daan en wat ze van elkaar vinden. Vooral als de een weer iets doms heeft gedaan en je vervolgens leest wat de ander er nu precies van vindt… heerlijk.

Lis Lucassen heeft me met dit boek even meegenomen naar de zon, een heerlijke vakantie liefde laten beleven maar ook mooie vriendschappen laten zien opbloeien. Soms was het verhaal wat langdradig omdat beide personages best wel introvert zijn en te lang blijven wachten voor ze wat doen. Ik had er hoge verwachtingen van, maar uiteindelijk viel het lichtelijk tegen. De geheimen van beide personages worden langzaam prijs gegeven maar uiteindelijk merk je dat de side personages ook het een en ander met zich meedragen. Dit zorgt af en toe voor een interessante twist. Ik ben in ieder geval heel erg benieuwd naar het boek Razend wat over Stef gaat!