Korte inhoud

Ik ben Rebecca Winter, ik ben jaren geleden ontvoerd.

In de zomer van 2003 verdwijnt de zestienjarige Rebecca Winter spoorloos. Elf jaar later pakt de politie een jonge zwerfster op die beweert Rebecca te zijn – en inderdaad zo sprekend op het vermiste meisje lijkt dat de familie haar met open armen ontvangt.

De vermeende verloren dochter neemt Rebecca’s leven over, slaapt in haar bed, omarmt haar moeder en vader, leert haar tweelingbroers kennen en haar beste vrienden.

Hoe intensiever ze zich in haar rol inleeft, des te dieper dringt ze door in Rebecca’s gevoelswereld… en zo komt ze steeds dichter bij de dodelijke waarheid over haar verdwijning.

Auteur

Anna Snoekstra (Australië, 1988) begon aar schrijfcarrière met filmscripts en toneelstukken en stapte daarna over op boeken. Als twee druppels water is haar debuut. De filmrechten zijn onmiddellijk gekocht door Universal Pictures en Working Title films.

Mijn mening

Allereerst wil ik uitgeverij Harper Collins bedanken voor het recensie-exemplaar van dit boek.

In dit boek lezen we mee met de jonge zwerfster die iedereen wijs maakt Rebecca Winter te zijn. Een jongedame met een verleden die maar wat graag een nieuwe start maakt. En dit lijkt te lukken; iedereen gelooft haar en omarmt haar.

Ook lezen we mee vanaf de zijde van de echte Rebecca, rondom het tijdstip van haar verdwijning. Ze neemt ons mee in een rondleiding door haar leven en laat ons haar vrienden, familie en gewoontes leren kennen. Een ogenschijnlijk gelukkige tiener met de nodige issues. En is zij eigenlijk wel zo gelukkig als het lijkt?

De hoofdstukken van de echte Rebecca en de bedriegster wisselen elkaar continue af. Op deze manier snap je ook steeds meer waardoor iedereen in het toneelstukje trapt. De twee meiden blijken behoorlijk op elkaar te lijken en de fake Rebecca speelt hier goed op in.

De spanning in het boek loopt prima op. Gedurende het verhaal komen er een aantal vragen naar boven die aan het einde van het boek keurig beantwoord worden. De ontbrekende puzzelstukjes vallen op hun plek en we komen er eindelijk achter wat er met de echte Rebecca is gebeurd. En ik moet zeggen, ik zat er naast. Ik dacht even te weten hoe de vork in steel zat, maar aan het einde wist Anna Snoekstra mij te verassen met een andere wending, een clue die ik niet zag aankomen.

De schrijfstijl is eenvoudig en leest hierdoor prettig weg. Persoonlijk hou ik altijd wel van de afwisseling tussen heden en verleden. Als je het mij vraagt maakt dit een verhaal compleet en lijk je de personages al langer te kennen.

Anna Snoekstra heeft met Als twee druppels water een overtuigend debuut neergezet. Ik begrijp dan ook zeker waarom de filmrechten reeds al verkocht zijn. Ik ben zeer benieuwd naar wat deze auteur nog meer voor ons in petto heeft.