Even op adem komen! Want adembenemend is deze roman van Jeroen Brouwers ongetwijfeld. Ik kan me voorstellen dat onze genera-tiegenoten, de thans “quasi tachtigers” die de mistige jaren vijftig van vorige eeuw zonder kleerscheuren hebben overleefd, er akelige dromen, zoniet schokkende nachtmerries aan over houden. In uiterst beklem-mende, voor gevoelige gelovige zielen, choquerende bewoordingen, beschrijvingen en beschouwingen dompelt de auteur de verbouwereerde lezer onder in de roomse drek waarvan de geur en de kleffe kleverigheid van hypocrisie en sadistisme schril afsteekt tegen de even markante en positieve inzet van geestelijken en kloosterlingen om U tegen te zeggen.
Denkend aan de Jezus, die het allemaal zo goed heeft bedoeld, is het wel jammer dat stoere Jeroen, deze historische figuur zo genadeloos afmaakt. Mocht het aartsbisdomme mensdom maar een tiende van zijn boodschap nakomen, dan hoefde een, boek als “Het hout” niet geschreven te worden.
Helaas, het instituut kerk, heeft er een zootje van gemaakt!