Een goede thriller behoort zijn lezers gerustgesteld of juist in totale verwarring achter te laten. Gelukkig, de dader is gepakt of: ai, zon ontknoping is wel het laatste wat ik had verwacht. Zo bekeken voldoet Duivelswerk van Mo Hayder zeker aan de norm. Want reken maar dat je in het laatste hoofdstuk op het verkeerde been wordt gezet. Dat betekent echter nog niet dat Hayder hierdoor ook het niveau van haar eerder verschenen romans heeft gehaald.
Duivelswerk is het verhaal van een obsessie. De obsessie, om precies te zijn, van hoofdpersoon Joe Oakes voor de voormalige gebedsgenezer Malachi Dove. Ooit ontmaskerde Oakes de man als een regelrechte bedrieger en iets dergelijks is hij opnieuw van plan met zijn volgelingen, die jaren later op het Varkenseiland voor de Schotse kust zijn neergestreken. Oakes, die zijn brood verdient als journalist, raakt na het zien van een amateurvideo-opname gefascineerd door de geheimzinnige gemeenschap. Op die video is een wezen te zien dat verdacht veel op een duivel lijkt: half mens, half beest. Ondanks indringende waarschuwingen van de kustbewoners, gaat hij toch op onderzoek uit en de vraag is uiteraard of dat verstandig is.
Eerder imponeerde Hayder mij nogal met haar boeken Vogelman en De behandeling, met inspecteur Jack Caffery in de hoofdrol. Hierin worden gehaaid politiewerk en de persoonlijke problematiek van haar hoofdpersoon op een natuurlijke en functionele manier met elkaar verweven. Dat is haar deze keer veel minder goed gelukt. Bovendien had het verhaal met een vijftigtal bladzijden minder ongetwijfeld aan vaart gewonnen. Kortom, Duivelswerk vond ik best boeiend maar zeker niet bijzonder.