Met dit boek heeft Indridason weer een heel menselijk en zeer boeiend verhaal geschreven, waarin ook het IJslandse volksgeloof een rol speelt. En ook de rol van IJsland in de tweede wereldoorlog.
Ik wist dit wel, maar toch leerzaam om te lezen dat de geallieerden tot in IJsland gekomen zijn.
Erfschuld vind ik zelf een van Indridason's betere boeken, geen wonder dat dit boek een grote prijs gekregen heeft.

Het boek begint ermee dat het lichaam van een oude man van 90 jaar gevonden wordt.
In eerste instantie denkt men aan een natuurlijke dood, later blijkt de man toch vermoord te zijn.
In zijn huis worden krantenknipsels gevonden over een oude moord, die in 1944 , tijdens de oorlog gepleegd werd en nooit is opgelost.
De gepensioneerde inspecteur Konrad zet zich - wegens onderbezetting van het politie apparaat - tot doel de moord te gaan onderzoeken.
Ook vanwege persoonlijke redenen is hij erg nieuwsgierig geraakt.

Een andere verhaallijn gaat over die oude moord in 1944, waarbij onder een doos een vermoord meisje werd aangetroffen.
Het meisje werd gevonden door een Canadese militair en zijn IJslandse vriendin.
In die oorlogsjaren bloeiden er nogal eens relaties op tussen militairen en IJslandse meisjes.
Vandaar dat zowel de IJslandse politie als de militaire politie zich destijds met de zaak bezig hielden, echter zonder resultaat.

Het boek is erg goed geschreven in een mooie, sobere schrijfstijl.
Er staat geen zin teveel in het boek.
Het is de gave van Indridason personen neer te zetten zonder een waardeoordeel, het zijn echt menselijke mensen. Eenmaal begonnen vond ik het lastig het boek weg te leggen. Toch heb ik dat af en toe gedaan, om zolang mogelijk te kunnen genieten van dit verhaal.
Erfschuld is zeker een van de beste boeken die ik dit jaar gelezen heb.
Heel mooi en heel boeiend!