Voor dit Duister kwaad heb ik een deel van mijn nachtrust opgeofferd... De spanning die Alex Kava weet op te bouwen in de zoektocht naar de seriemoordenaar kon me aan de lettertjes gekluisterd houden, naar het einde toe kon ik me er niet meer toe brengen het boek terzijde te leggen. Wat in een andere recensie hier eerder verschenen naar voor komt kan ik alleen maar beamen: Kava verplaatst zich uitstekend in de huid van de psychopaat zelf. Tot daar alleen maar lof. Ik had alleen maar een beetje problemen met enkele elementen in de schrijfstijl. Hoe vaak wordt er niet diep in de ogen gekeken, gaan er benen begeven, komen er zure oprispingen... Het viel me op, en precies daardoor vind ik het een minder aspect. Ook de erotische spanning tussen enerzijds rokkenjager Morelli en anderzijds de gereserveerde Maggie O'Dell was soms iets te nadrukkelijk klef, een beetje cliché zelfs... Mijn slotconclusie is dat het een heel sterke thriller is, sterke verhaallijn en meerdere uitgewerkte personages, zodat je in het verhaal betrokken wordt. Toch misschien nog een gedachte die ik bij het lezen had, en die moeilijk te duiden is: dit is echt aan Amerikaanse thriller, het decor maar ook alles wat erbij komt. Maar al bij al heel genietbaar, net als een Amerikaanse bioscoop-thriller.