Het begin van het verhaal zet je meteen met je voetjes op de grond. Het feelgood gevoel was toen toch wel ver te zoeken. Zoe verliest Ed heel plotseling. Door de sleur van het leven, zaten ze even in een dipje in hun relatie. Hierdoor komen ook de vele fouten in hun relatie in haar op en ze zou deze dagen graag opnieuw doen.

Voor mij had het verhaal meteen een uniek concept beet. Ik had nog nooit een verhaal gelezen waar het hoofdpersonage terugging naar het verleden om het heden te veranderen. Iedere keer dat ze ging slapen leefde ik mee en was ik mee benieuwd waar en wanneer ze nu wakker zou worden. Het verhaal op zich spreekt wel aan, maar ik mis een beetje de diepgang. In het begin van het hoofdstuk was ik iedere keer benieuwd maar zodra ik een idee had van welke dag het was, zwakte dit wat af.

Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen, vooral de laatste hoofdstukken waarbij het einde in zicht kwam, werd ik meegezogen in het verhaal. Ik wou heel graag weten of het gelukt was om het heden te veranderen. Een leuk verhaal om lekker mee weg te dromen bij de ontluikende liefde van Zoe en Ed. Al heb ik er ook wel een extra les uit gehaald, laat je geliefde nooit vertrekken tijdens een ruzie. Je weet nooit wat er kan gebeuren.