Deze historische roman speelt zich af in het Suriname van de 18e eeuw. Elza en Sarith zijn zussen uit een Joodse plantersfamilie. Je volgt hen als ze ouder worden en te maken krijgen met mooie en vreselijke gebeurtenissen.
Het boek is geschreven in een aparte stijl, het lijkt, zoals al eerder door iemand gezegd, een beetje op de stijl van een ouderwets kinderboek. Het leest echter als een spannende historische roman. Je leeft lief en leed mee met de hoofdpersonen en krijgt een goed beeld van hoe Paramaribo enerzijds en de plantages anderzijds er in die tijd uitzagen. Je voelt gedurende het boek de dreiging van slavenopstanden (die in die tijd veel plaatsvonden) op de achtergrond.
Dit boek roept de vraag op hoeveel goede en hoeveel slechte slavenhouders er nou eigenlijk waren. Bij tijd en wijle schaam je je ervoor om blank te zijn, als je leest wat slaveneigenaren de slaven aandeden, afschuwelijk.
Toch is het al met al geen heel zwaar boek; indrukwekkend wel, maar het leest gemakkelijk, het taalgebruik is niet moeilijk (je moet er hooguit in het begin een beetje aan wennen) en er zit veel spanning in het verhaal, waardoor je dit boek graag snel uit wil lezen.
Een mooi boek en echt een aanrader als je een wat beter beeld wilt krijgen over een gedeelte van de geschiedenis van Suriname.