Je ontmoet Caro, een advocaat, een moeder, een (ex-)echtgenote en zelf dochter. Ook in die volgorde. Ze probeert al een poos alle bordjes draaiende te houden, maar dat lukt op enig moment niet meer. Ze maakt fout op fout en ze wordt door haar kantoor naar huis gestuurd en door haar man op straat. Als een verzorgende van haar moeder haar om hulp vraagt, besluit ze de vrouw even te helpen. Een telefoontje plegen, dat is alles wat er van haar wordt gevraagd. Vaelrie, de dochter van de vrouw is omgekomen in België, maar de verzekering wil niet uitbetalen. Dus Caro belt. En dan komt er steeds meer boven tafel. Wat is er gebeurd? Caro bijt zich vast in de zaak - aanvankelijk meer als tijdvulling dan uit passie - en begeeft zich op glad ijs.
De cover is mooi, maar de titel vind ik nog beter. De dode in het verhaal heet immers Valerie (Val) en zij is door een val om het leven gekomen. Bovendien vind ik dat "in de val lopen" ook verband houdt met de titel.
Gelet op het uitgebreide verloop van het verhaal/de lange aanloop naar de ontknoping vond ik die laatste wat snel afgewerkt. Een aantal personen speelt (naar mijn mening) een overbodige rol in het verhaal. Ik noem Solo, de pizzabezorger. En de oud politieman die haar probeert te helpen de kluwen te ontwarren. Beide personages hadden voor mij anders/meer zinvol ingevuld kunnen worden.
Lezenswaardig en prettig verhaal. Drie dikke sterren.