Er zijn lezers van deze King² die beweren precies te weten welk stuk is geschreven door pa en welke stukken door zijn zoon Owen. No way … ! Ik heb alles gelezen van Stephen King en bij het eerste hoofdstuk van dit boek dacht ik meteen te weten: aha … dit is duidelijk geschreven door Stephen. Probleempje … dat idee had ik vervolgens het hele boek door. Het verhaal is naadloos en supergoed geschreven.

Telkens weer verbaas ik me hoe King² het voor elkaar krijgt om op schijnbaar simpele wijze een alledaags dorp in je hoofd te bouwen, inclusief een groot deel van alle inwoners. Vervolgens balt hij het bovennatuurlijke én een wereldramp samen in dit dorp. Bij andere auteurs denk je dan: ja ja, het zal allemaal wel. Bij King² niet! Het voelt natuurlijk en alsof het elk moment bij jou in de buurt kan plaatsvinden. Superknap dus.

Zoonlief is natuurlijk opgegroeid met de verhalen van zijn pa. Tijdens het lezen gaan je gedachten dus regelmatig uit naar boeken als Under the Dome, The Stand en The Green Mile. Geen enkel probleem: het plot is gewoon goed en een sterke basis voor veel verrassende wendingen. Een aantal romanfiguren blijft na afloop in je hoofd rondzweven. Zoals de mysterieuze Eve, de krachtige Angel en de grootste kl**tzak die ik sinds lang in een boek ben tegen gekomen: Don Peters.

Tot zover allemaal redenen waarom deze roman van King² bij mij weer in de top 10 van Stephen King boeken thuis hoort. En toch zakt deze wat terug … weliswaar nog steeds bovengemiddeld, maar toch. Het boek is (sorry daar gaan we weer, maar echt) te lang. Behoorlijk wat stukken hadden er uitgelaten kunnen worden, zonder iets aan het verhaal af te doen. Ergens over de helft worden er nog twee foute broers opgevoerd die werkelijk niets toevoegen aan het verhaal. Prachtige figuren overigens, dat dan weer wel, maar vanwaar deze onnodige bladvulling? En het aantal karakters is aan de hoge kant. Zelfs zoveel dat er aan het begin van het boek een hele lijst staat. Voor mij persoonlijk leest het verhaal daardoor minder als een sneltrein dan andere boeken; net iets te vaak wordt er weer een stationnetje aangedaan en moeten we van het uitzicht genieten. Ook na het spectaculaire einde kabbelt het verhaal nog een beetje te lang en onnodig door.

Afijn ... het zij ze vergeven ... alles bij elkaar heb ik er weer enorm van genoten.