Met stijgende verbijstering heb ik dit prachtige boek gelezen. Het begint met sobere sec verslaggeving over de dagen vlak voor, tijdens en na Katrina, de orkaan die in 2005 over de stad New Orleans raasde. De gebeurtenissen worden verteld aan de hand van het verhaal van de familie Zeitoun.
Abdulrahaman Zeitoun, is van Syrische afkomst, hij wordt slechts bij zijn achternaam genoemd omdat mensen zijn voornaam niet kunnen uitspreken (hoe moeilijk kan het zijn!!!!), hij is een gevestigd aannemer die al jaren met zijn vrouw Kathy en hun kinderen in New Orleans woont. Bij het naderen van de orkaan vlucht Kathy met de kinderen naar familie en later naar vrienden. Zeitoun blijft om te redden wat er te redden valt en na het doorbreken van de dijken, vaart hij een aantal dagen rond in zijn kano, redt mensen uit huizen, speurt blaffende, achtergebleven, hongerige honden op, brengt ze vlees uit zijn eigen vriezer en probeert zijn bezittingen in de gaten te houden. Hij krijgt een soort gevoel van lotsbestemming: alsof God hem daar had neergezet om Zijn werk te doen, om Hem met goede daden te eren. In één van zijn huurpanden is er nog een werkende telefoon waardoor hij dagelijks Kathy (die steeds ongeruster wordt en aandringt op zijn vertrek) op de hoogte kan houden.
Dan hoort ze wekenlang niets meer en probeert uit alle macht, geholpen door Zeitoun’s broer Ahmed, erachter te komen wat er is gebeurd. Dan krijgt ze een telefoontje waarin een priester haar meldt dat Zeitoun leeft, maar in een gevangenis verblijft.
Dan wordt het boek feitelijk een aanklacht, een aanklacht tegen de Bush-regering die prioriteit geeft aan het jagen op vermeende plunderaars boven het redden en helpen van de inwoners van New Orleans, een overheid die al één dag na de ramp een soort Guantánamo Bay inricht terwijl overal mensen op hulp wachten. Het gebied, de stad, lijkt te zijn veranderd in een politiestaat.
Zonder aanklacht en na talloze vernederingen wordt Zeitoun als een potentiële terrorist behandeld en vastgehouden en niet eens in staat gesteld zijn vrouw te laten weten waar hij is.

Een heel mooi boek wat het verdient gelezen te worden. Het geeft niet alleen een helder beeld van de gebeurtenissen rond de orkaan en de overstromingen maar vooral ook van Abdulrahman Zeitoun, zijn jeugd, zijn liefdevolle Syrische familie, zijn leven op zee en natuurlijk zijn Amerikaanse leven met Kathy, zijn kinderen, vrienden en zijn bedrijf.