Korte inhoud

Een lichaam van zes verschillende aan elkaar genaaide lichaamsdelen wordt in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf gevonden. Wie heeft deze gruwelijke lappenpop gecreëerd? Terwijl Wolf samen met zijn collega’s Baxter en Edmunds achter de identiteiten van de zes slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw een lijst toegestuurd met zes namen en de zes data waarop deze mensen zullen worden vermoord. En Wolfs naam staat erop, als laatste. De Lappenpopmoordenaar heeft het vonnis bepaald. Wolf zal sterven op 14 juli. Zullen de rechercheurs Wolfs leven kunnen redden?

Auteur

De Britse Daniel Cole (1983) werkte als ambulancebroeder. Ragdoll is zijn debuutthriller. Ragdoll maakte van Cole een overnight success story. De rechten werden inmiddels aan meer dan 30 landen verkocht en het zal worden verfilmd voor tv.

Mijn mening

Door de hoeveelheid publiciteit omtrent dit boek was mijn interesse direct gewekt. Zodra het boek uit was, ben ik dan ook naar de boekhandel gerend om een exemplaar aan te schaffen.

Het eerste wat meteen opvalt is de cover. Eenvoudig en mysterieus tegelijk. Bij het openslaan van het boek merk dat het hier niet bij is gebleven. Het is boek is op een speciale manier ingebonden, wat correspondeert met het verhaal. Erg origineel gedaan en dit levert wat mij betreft direct al bonuspunten op.

In Ragdoll volgen we het recherche team van rechercheur Wolf. Wanneer hij wordt geconfronteerd met zijn meest bizarre lijk ooit, staat het hele team op scherp. De moordenaar is echter nog niet klaar met moorden. Hij maakt een lijst bekend met zes namen en zes data waarop deze mensen zullen sterven. En wanneer blijkt dat de laatste naam op de lijst die van Wolf is, zet het team alles op alles om de moordenaar de pakken. Maar zullen ze dit op tijd doen?

Het meest kenmerkend voor een rechercheur als Wolf vindt ik zij nuchterheid. Zijn ‘been there, done that’ mentaliteit. Ondanks de nodige bagage in zijn rugzakje. Ik zag wel een gelijkenis met Holger Munch uit de boeken van Samuel Bjork.

"Wolf beloofde dat hij in juli een weekend naar Bath zou komen om het hek te repareren; het was in elk geval een troostrijke gedachte dat hij dat niet meer hoefde als hij op de veertiende bruut vermoord zou worden."

Alle personages hebben een eigen, kenmerkende rol in het verhaal. Allen zijn ze onmisbaar in het team. Zo hebben Wolf en Emily een onwijs hechte band, maar door alle gebeurtenissen in het boek lijkt deze wel eens te wankelen.

De personages lijken ook een bepaalde connectie te hebben met elkaar die noodzakelijk is voor het verhaal.

De spanning in het boek wordt constant opgevoerd. De beschrijvingen van het plaats delict en het lijk zijn levensecht waardoor je het als het ware kunt visualiseren. Dit had een beetje een ‘Se7en’ effect op mij en gaf mij soms de bibbers.

Meermaals word je een kant opgestuurd om vervolgens te verdwalen. Tot aan het einde van het boek blijft de spanning hoog en de clou verborgen. Uiteindelijk vallen de stukjes in elkaar en zie je het geheel.

Daniel Cole weet met Ragdoll een uitmuntend debuut neer te zetten welke zeker smaakt naar meer.