Het verhaal gaat over een meisje Dita (edita Dorachova), ze is een tiener en zit in het familiekamp van Auschwitz. Aan de andere kant van het hek zijn de crematoria die dag en nacht draaien. Ze weet wat daar gebeurt, ze weet van het vergassen. Het familie kamp is een kamp waar de ouders en oudere kinderen/tieners werken……Ze graven greppels en doen zwaar werk. Het verhaal grijpt je vanaf het allereerste woord al aan………Je kunt het niet naast je neerleggen!
Dita word aangenomen als assistent in barak 31. Daar houden een aantal volwassen de kleine kinderen bezig, zodat de ouders kunnen werken en zich geen zorgen hoeven maken over hun kinderen. Kinderen komen haast niet voor in Auschwitz. Dit project is opgezet door meneer Hirsch. Hij is een sportleraar en heeft het zover gekregen dat hij een barak kreeg om kinderen te laten bewegen en zingen. Maar als de nazi’s weg zijn, verandert de Barak in een schooltje. De volwassenen leren de kinderen meetkunde, geschiedenis van de wereld en vertellen ze verhalen. Veel van die verhalen komen uit de 8 boeken waar Dita voor zorgt. Zonder dat de Duitsers het weten. Boeken zijn verboden en als ze er achter komen………..Ze verstopt ze onder haar jurk… De bibliotheek waar zij bibliothecaresse van is.…..Als de nazi’s binnenkomen zorgt ze dat de boeken veilig zijn. Er zijn ook wandelende boeken, leraren die boeken en verhalen uit hun hoofd kennen en ze voordragen….De boeken zijn haar grootste schat. Zelf leest ze graag en kan uren doorbrengen met 1 van de boeken als het stil is in barak 31.
Op een moment krijgt DR Mengele haar in de gaten. Hij bedreigt haar en houdt haar in de gaten. Ze voelt zich er banger door, maar laat zich niet kisten. Iedereen weet wat Dr Mengele doet… Hij wil een zuiver ras creëren en met zijn sadistische operaties en martelingen maakt hij je ergste nachtmerries waar! Dita weet niet wie ze kan vertrouwen..Haar ouders wil ze er niet mee lastig vallen. Wie is er te vertrouwen? Haar vriendin Margit iniedergeval wel…… Maar wie nog meer? In Auschwitz geeft men informatie weg voor een halve lepel waterige soep. Wie kan ze vertrouwen? Kan ze de leraren vertrouwen? Of meneer Hirsch. Iemand zal ze moeten vertellen over Dr Mengele en zijn interesse in haar….maar wie????????????? Ondertussen draagt ze elke dag de zorg voor de boeken, zorgt dat ze veilig zijn.
Er word ook terug geblikt op haar verleden..Hoe de oorlog begon en hoe ze uiteindelijk in Auschwitz belandde…Ze is bijvoorbeeld ook in Theresienstadt geweest. Maar niet is zo erg als Auschwitz, waar je leeft onder de rook van de eeuwige as en schoorstenen van de crematoria……..
Het boek leest snel, goed taalgebruik. Af en toe moest ik zelfs een traantje laten. Het is verschrikkelijk hoe mensen moesten overleven daar…..Mens onterend. En ontzettend ontroerend!
Aan het einde van het boek staat ook wat er van de overlevende personen in het boek geworden is na de oorlog….. van de joden en de nazi’s.