In het tweede deel over de familie Cazalet en hun personeel is de Tweede Wereldoorlog begonnen. Wie niet persé in Londen hoeft te zijn verblijft op het platteland waar de levensstijl door de oorlog niet hetzelfde kan blijven, maar de omgangsvormen wel. Er komt een gebrek aan alles: voedsel en brandstoffen komen op de bon, personeel vertrekt of wordt ouder en kan niet worden vervangen. Toch wordt er nog steeds thee gedronken, al is hij slap, en wordt er nog steeds gedineerd. Er speelt veel in de familie, maar dit blijft verborgen voor de anderen. Om maar wat te noemen: overspel, kanker, homoseksualiteit. De kinderen worden afzijdig gehouden van de perikelen van de volwassenen en creëeren hun eigen wereld en moeten hun angsten, verwachtingen en dromen zelf of met elkaar verwerken.
Het boek beschrijft de gebeurtenissen en vanuit het gezichtspunt van verschillende familieleden. Toch blijft het wat oppervlakkig. Aan het eind van dit tweede deel begin ik de personen pas een beetje te herkennen en hoef ik niet steeds meer op te zoeken wie nu ook al weer wie was. Het derde deel komt uit in februari 2018 en dat ga ik zeker lezen omdat ik nu wel wil weten hoe het verder gaat met deze familie.