Een dikke aanrader, maar alleen als de korte inhoudsopgave iets bij je losmaakt, denk ik. Als je zelf 22 jaar oud bent, je ouders nog jong en gezond zijn en je jeugd een warm bad was, dan vind je dit boek waarschijnlijk helemaal niets.

Ik vond het prachtig. Zoveel herkenning. Vooral van de angsten.
Heel knap be- en omschreven.
De dagen waren rauw, en dat is de schrijfstijl van Spijker ook.
Maar zo goed, zo begrijpelijk, zo wanhopig.
Ze spaart zichzelf niet: ze laat het soms ook afweten of komt te laat. Haar zus neemt toch het leeuwendeel van de zorg(en) voor haar rekening. Haar echtgenoot helpt en steunt haar, vooral op belangrijke momenten.
Ze is eerlijk over haar gevoelens ten opzichte van haar vader. En over haar wroeging dat ze haar moeder niet meer tegemoet is gekomen in bepaalde opzichten.

Dit was mijn eerste kennismaking met Spijker; ben nu wel heel nieuwsgierig geworden naar haar andere boeken.

Gewoon 5 duimpjes!