Officier van Justitie Sylvia van Maele wordt midden in de nacht wakker door geluiden in haar huis. Er wordt haar een pistool op het hoofd gezet. Beneden bevinden zich twee mannen, na een aantal bedreigingen en de waarschuwing het huidige onderzoek te staken, wordt één man wordt door zijn hoofd geschoten. Dezelfde nacht komt óók een van haar rechercheurs uit het Nemesis onderzoek om het leven bij een explosie in het huis van een verdachte. Het Nemesis team zint op wraak en zet alles op alles om de daders te pakken te krijgen. Alles is geoorloofd.

Nemesis leest als een script voor een politieserie, heel veel focus op de plaats van handeling en de activiteiten van de personages. Wat mist is emotie en een beetje diepgang. Er is haast teveel vaart in het verhaal, dat je als lezer het gevoel hebt dat je dingen gemist heeft. Er wordt veel overgelaten aan de interpretatie van de lezer, wat prettig is, maar op het einde van het boek gaat dit een beetje in de zesde versnelling.

Het besluit van het Nemesis team dat alles geoorloofd is om de dader te pakken is duidelijk de drijfveer achter hun acties, maar de familiaire beslommeringen van Sylvia hadden dan beter weggelaten kunnen worden, dat had het verhaal goed gedaan. Zeker het bezoek van haar man Walther voelt als een slap gedeelte en was nu juist wat het verhaal niet nodig had.