Het verhaal is echt gebeurd en is het relaas van e overleving van een Pools-Joods jongen die aan de Hocolcaust weet te ontsnappen. Hij verander zijn naam, gedraagt zich als een Christen en gaat naar de kerk. Alleen al om niet op te vallen. Hij vergeet zelfs het jiddisch, wat heel erg is. Je eigen taal hoort bij wie je bent. Wat mij ook getroffen heeft is dat hij uiteindelijk een paar familieleden terugvind en weer na een poosje verteld wordt dat hij nog niet kan blijven. Hij komt in een uiterst naar Kindertehuis terecht, vanwaar hij ook vlucht. Nog steeds op de vlucht, maar altijd mer het idee: Het komt goed. Mijn bewondering vor zoveel kracht is groot!