Toen ik dit prentenboek zonder woorden “las” was ik gewoon ontroerd… De boodschap is zo ontzettend mooi en past helemaal bij deze jachtige tijd.
Dat kleine meisje in haar knalrode jasje dat in tegenstelling tot haar drukke vader wél om zich heen kijkt en het mooie in de kleine dingen ziet.

Ze plukt onder andere paardenbloemen, onkruid volgens velen, maar een schat voor haar. Langzaam verzamelt ze meer bloemetjes. Ze laat er wat achter bij een dood musje in het park, zij merkt het beestje op, vele mensen zullen het arme beestje niet eens zien.
Overal waar het meisje gaat laat ze bloemetjes achter en krijgt de wereld meer kleur. En haar vader is ook ineens niet meer zo druk aan het bellen.

Dat er geen tekst in dit boek staat is helemaal niet erg, zo zonder woorden, met alleen de aansprekende illustraties is de boodschap helder genoeg. Kijk eens wat meer om je heen. Kijk eens met de ogen van een kind en je zult een prachtige wereld zien!
Ik vind Blommetjes een ontroerend mooi prentenboek!