Deze roman weet ontstellend goed mijn eigen schizofrene gevoelens te articuleren in de periode na 9/11. Vanuit het karakter van een neurochirurg beziet de lezer de aanloop tot de oorlog in Irak en de massale demonstraties die erop volgden. De kracht van McEwan is hoe hij het triviale, alledaagse samen laat lopen met reflecties op een tijdsgewricht waarin iedereen aan het soebatten was over hoe de wereldpolitiek moest reageren op de tragische gebeurtenissen. Het persoonlijke wordt politiek en het politieke wordt persoonlijk. En dat gevangen in een razend spannende thriller waarin zelfs een potje squash tot een ongelofelijk intense ervaring kan leiden.