Soms vind ik het heel moeilijk een goede recensie te schrijven. In veel opzichten kan je een boek goed vinden. Maar, dan zijn er toch aspecten die je minder vind. Hoe zwaar moet je die meetellen? Of, als je een boek voor een groot deel met plezier gelezen hebt en de afloop valt tegen, wat dan? In deze categorie valt De dood van een erfgenaam van Michael Jecks. Lange tijd dacht ik, 'dit is de beste Jecks die ik tot nu toe las'.

Laat ik meteen beginnen bij wat meteen een positieve indruk op mij maakte: de cover. Uitgeverij Elmar heeft de serie van Michael Jecks over ridder sir Baldwin prachtige, sfeervolle omslagen meegegeven. De dood van een erfgenaam is geen uitzondering, hoewel het er heldhaftiger uitziet dan de inhoud van het boek blijkt te zijn. Een zwaard op de cover suggereert toch een zekere mate van Middeleeuwse actie. Echter, dat is een minimaal aspect van dit boek.

Deze Middeleeuwse detective gaat over de dood van Roger, heer van Throwleigh op Dartmoor. Hij verongelukt. Als kort daarna zijn zoon en enige erfgenaam Herbert sterft, komt sir Baldwin samen met baljuw Simon Puttock naar Dartmoor om de zaak te onderzoeken. Uiteraard blijkt dat Herbert is vermoord.

Lange tijd is het verhaal boeiend, omdat het volstrekt onduidelijk is, wie het gedaan heeft. Er zijn genoeg verdachten. Uiteindelijk komt uit wie de daders zijn. Maar dat komt niet overtuigend op mij over. Dit is moeilijk in een recensie te onderbouwen, zonder teveel van de afloop te verklappen. Laat ik zeggen dat het motief in combinatie met de verhouding tussen het slachtoffer en de daders niet waarschijnlijk vind.

Als het gaat om zijn detectives, moet Michael Jecks het vooral hebben van het nauwgezet weergeven van de historische setting. Daar legt hij ook verantwoording voor af in het voorwoord.