￼Isa Maron
Galgenveld
De Noordzeemoorden - Deel 1
Uitgeverij Mistral, Amsterdam 2014

Cover;
Een boei op het water en dreigende wolken. Persoonlijk vind ik de cover nietszeggend en prikkelt hij mijn fantasie niet.
Hij neigt eerder naar de saaie kant, maar misschien wordt me meer duidelijk als ik het verhaal heb gelezen? Ik zou dit boek dan ook niet uit de schappen halen in een boekenwinkel...
Verder duidelijk vermeld in rode letters de naam van de schrijfster, met daaronder de titel en het genre, thriller! Jammer dat "De Noordzee Moorden" in het water dobberen. Dit neemt een deel van het geheel weg en maakt de cover "druk".

De achterflap;
Ook daar komt de boei van de cover weer terug en maakt zo het boek tot een geheel! Hier lees ik dat Galgenveld deel één is van een vierluik. Nu stel ik mezelf de vraag waarom het boek dan niet als titel "De Noordzee-moorden" heeft met als subtitel "Galgenveld"?
Een korte beschrijving van de inhoud waar niets teveel instaat, maar net genoeg, maakt me nieuwsgierig naar het verhaal.

De karakters;
Het karakter van Kyra is zeer goed uitgewerkt. Ik kon me volledig inleven in haar persoontje. Ik vind ze voor haar leeftijd erg volwassen, maar dat zal waarschijnlijk door de gebeurtenissen in haar leven zijn. Ze is nieuwsgierig, eigenzinnig en weet heel goed wat ze wilt. Persoonlijk had ik verwacht dat ook haar broer een grotere rol zou spelen in hele verhaal, omdat hij het toch was die zijn zus gewaarschuwd had en haar passie kent.
Bij het personage van Maud Mertens heb ik mijn twijfels. Ik zie haar niet voor me als rechercheur. Te weinig “ballen aan haar lijf”! Anderzijds vind ik dat de schrijfster het personage van Maud probeert uit te werken zijnde als rechercheur, echtgenote, moeder maar ook als dochter. Helaas blijft het allemaal oppervlakkig en lijkt het mij eerder paginavulling dan aanvullende waarde voor het verhaal. Na het lezen heb ik geen idee hoe bijvoorbeeld haar echtgenoot over haar job denkt of hoe het nu zit met haar moeder die elke morgen belt. Ook de omgang met haar dochter blijft erg vaag. Ik hoop dat zij dit in de volgende delen meer uitwerkt.

De plot;
Het boek bestaat uit twee verhaallijnen en ik vroeg me af wat die met elkaar te maken hadden. Eigenlijk niet veel. Enerzijds is er de historie van de verdwenen zus, anderzijds zijn er de moorden die Maud en Kyra samen brengt. Het mysterie rond de zus is na deel
￼￼￼één zeker nog niet opgelost (er komen tenslotte nog drie delen!), de moorden daarentegen wel. Langzaam wordt het verhaal opgebouwd naar de ontknoping. Ik bleef me toch een hele tijd afvragen wie nu de moordenaar zou kunnen zijn. Waar ik wel moeite mee heb is dat er zo’n gruwelijke moorden gepleegd worden voor een ietwat mager motief, geld mislopen bij verschillende deals? Op voorhand kon je ook al weten dat Kyra niets “ergs” zou overkomen, aangezien zij toch het hoofdpersonage is. Jammer, want dit nam voor mij een stuk van de ‘spanning’ naar de ontknoping weg! Ook erg toevallig dat in aanwezigheid van iedereen die een rol van betekenis heeft gespeeld in het boek, de ansichtkaarten net dan op de mat vallen.....

Algemeen;
Het boek kon me niet echt boeien. Ik voelde totaal geen drang om het in één ruk uit te lezen. Het idee achter het verhaal zit goed, alleen de uitwerking ervan had volgens mij veel beter gekund, de waarom’s en de hoe’s! Er zit voor mijn gevoel geen diepgang in, geen echte spanning, zodat ik op het puntje van mijn stoel ging zitten. Verder iets te veel toevalligheden hier en daar en een voorspelbare verhaallijn! Het had voor mij niet dat ietsje meer om het een goede thriller te noemen.
Wat me echter wel nieuwsgierig maakt en dat zal ook de enige reden zijn dat ik deel twee ga lezen, is het verhaal schuin gedrukt, dat waarschijnlijk over de zus gaat. Hier zit meer diepgang in, meer spanning! Hier stel ik mij vragen, zoals;
Hoe en wat is er gebeurt met de zus van Kyra? Waar is zij nu? Waarom al vier jaar verdwenen/vermist?

De auteur;
Ik heb enkele jaren geleden “Passiespel” gelezen van Isa Maron, maar daar is weinig of niets van blijven hangen en met het lezen van dit boek/verhaal weet ik ook weer waarom. Ook dit verhaal blijft qua personages te oppervlakkig en soms moest ik een zin of een stukje herlezen om het een plaats te geven of te begrijpen hoe het in het verhaal past.
Ik heb moeten wennen aan de korte zinnen, maar vond dit al bij al toch prettig lezen.
Dit boek geef ik 3 sterren
￼￼