Het grote voordeel van een Gossip Girl boek oppakken, is dat ik precies weet waar ik aan begin en wat ik kan verwachten. Het is niet hoogstaand, het heeft niet bijster veel inhoud, de personages zijn niet gecompliceerd, gelaagd en heel interessant. Het is gewoon vermakelijk. Het is een beetje mijn temptation Island.

Ook in dit boek volgen we de rijke stinkerds van de New Yorkse privéscholen en de stomme dingen die ze zonder erover na te denken doen. De verhaallijnen zijn tamelijk voorspelbaar en gaan nooit echt veel dieper dan strikt noodzakelijk en toch vind ik het ergens ook wel weer leuk om het allemaal te lezen. Net zoals ik dat ooit als tiener vond, toen ik ze voor het eerst las.

Het verhaal gaat overigens het ene oog in en het andere oog weer uit. Vraag me na afloop van zo'n boek niet wat er precies allemaal gebeurd is, want over twee dagen kan ik het je niet meer vertellen, maar ach, het maakt dat deze boeken gewoon perfect zijn om in de bus te lezen, om even tussendoor te pakken, om gewoon even mijn verstand op 0 te zetten en me te verwonderen over de stupiditeit van mensen.