Celaena is in Wendlyn aangekomen, waar ze lusteloos rondzwerft. Tot ze oog in oog met de Fae Rowan komt te staan en meegenomen wordt naar haar tante Maeve. In ruil voor kennis over de wyrdsleutels, zal ze eerst toegang tot feeënrijk Doranella moeten verdienen en een zware training onder leiding van Rowan start. Rondom de vesting waar zij verblijven ontdekken ze regelmatig lijken van half-feeën, heeft de koning hier mee te maken? Zeker is dat de koning iets van plan is, want in de Ferienkloof traint hij wyverns en de heksen zijn uitgenodigd om berijders te worden. Celaena krijgt toegang tot haar vuurkrachten, maar heeft deze nog niet onder controle en is zo eerder een gevaar voor zichzelf dan voor de vijand. Zal zij haar krachten onder controle hebben voor de strijd losbarst?

Alhoewel de passieve houding van Celaena aan het begin van het boek irriteert, weet zij later in het verhaal de lezer weer voor zich te winnen. Zij maakt een grote ontwikkeling door, zowel wat betreft haar magie als haar zelfbeeld, en groeit zo uit tot een zeer krachtig personage. De Fae Dorian is ook overtuigend doordat hij meerdere kanten heeft en hierdoor een complex personage is. Het is een opluchting dat er geen romance tussen hen twee ontstaat. De relatie tussen hen is hierdoor gemakkelijker serieus te nemen.

De personages bevinden zich in dit deel in verschillende landen en we volgen het verhaal dan ook uit verschillende perspectieven. Het perspectief van Celaena is hierbij het belangrijkst. Hoe het ondertussen in Adarlan gaat, wordt weergegeven met de perspectieven van Dorian en Chaol. Alhoewel het prettig is om zicht te houden op Adarlan, voegen de perspectieven van Dorian en Chaol niet heel veel toe aan het verhaal. Zeker Chaol maakt weinig mee en maakt ook weinig ontwikkeling door. De nieuwe verhaallijn van Manon de heks is daarentegen wel een waardevolle aanvulling op het verhaal. De lezer krijgt nu ook meer informatie vanuit de kant van de slechteriken en Manon en haar wyvern zijn personages die al snel boeien. Zowel de heksen als de wyverns blijken meer diepgang te hebben dan je in eerste instantie zou denken. Dat de koning duidelijk bezig is met het voorbereiden van de strijd, zorgt ook voor een mooie spanningsopbouw.

Al met al is het een sterk derde deel. Het verhaal komt serieuzer en volwassener over dan de vorige delen en hierdoor weet de serie nu echt te overtuigen.