Alan Warner is zo'n nieuwe schrijver die ik zeker in de gaten wil gaan houden. Met The man who walks heeft hij een van de meest originele boeken geschreven die ik ooit heb gelezen. Het draait allemaal om een neef die achter zijn illustere oom trekt om geld van hem afhandig te maken, onderwijl ontmoet hij diverse weirdo's uit alle lagen van de Schotse bevolking. Zijn reis is bijna religieus of mythisch in hoe het opgeklopt wordt door de schrijver. Des te grappiger is het dat de werkelijke gebeurtenissen eigenlijk nogal banaal zijn. De humor is echt weergaloos krankzinnig, met als absolute hoogtepunt anale seks,een ei, een erectie die niet komt en een mierennest.