Het verhaal speelt zich af in en rondom Colombes-sur-Ciel. Tegen deze achtergrond lees je over Laura en Nicolas die hun drukke leven in Parijs vaarwel zeggen om in een oude Provençaalse voormalige woning van een arts samen een nieuw leven op te bouwen.
Ze hadden verwacht in een slaperig stadje in het zuiden van Frankrijk te zijn aangeland, maar de intriges vliegen hen al snel om de oren.

In Colombes-sur-Ciel is armoe en rijkdom aanwezig, misbruik door en vertrouwen in de gevestigde orde; dit alles speelt zich af binnen de gesloten gemeenschap die dit stadje is. Voor nieuwkomers is het moeilijk om contact te krijgen, maar Laura en Nicolas hebben geluk. Of toch niet…?

Het boek start een aantal jaren terug in de tijd; hier zijn we getuige van een jachtongeluk. Maar niemand van de jagers schijnt het schot gelost te hebben. De getroffen Vidal beschuldigt Grégoire, de notaris er van de schutter te zijn. Deze notaris draait zijn hand niet om voor frauduleuze handelingen om er zelf beter van te worden. Het landgoed van de rijke truffelboer is onderwerp van de hebzucht van bijna iedereen.
Door de afgelegenheid en de geslotenheid van het dorp kunnen zich hier dingen afspelen die het daglicht niet kunnen verdragen maar die je zou kunnen verwachten in het Nazi-Duitsland van weleer.

In De wolf van Colombes werd ik door de beeldende schrijfstijl van Koen Strobbe meegenomen in een spannend avontuur.
De personages zijn duidelijk beschreven, het verhaal is heel goed opgebouwd en het liet me meegenieten van de fantasie van de schrijver.
Ik werd zoals ik al aangaf meegenomen in een spannend avontuur, maar alles wat ik las was heel geloofwaardig; het zou in werkelijkheid gebeurd kunnen zijn.