Laat ik meteen maar eerlijk zijn: ik heb niks met schieten, wapens, oorlog,etc. Ik ben overtuigd pacifist. Reden genoeg om dit boek links te laten liggen zou je zeggen.
Maar wat zou ik dan een goed boek gemist hebben! Ondanks dat ik pacifist ben sprak het verhaal mij aan.
Langzaam wordt de spanning opgebouwd en je wil maar door blijven lezen omdat je toch wil weten of het onheil afgewend gaat worden. Wat bij een boek niet per definitie het geval hoeft te zijn.
Door de verschillende perspectieven gaat het verhaal nog meer leven. Het wordt duidelijk waarom de personages doen wat ze doen.
Ook vind ik dat Pjotr beeldend schrijft. Ik zag de locaties voor me. En kon er ook een geur bij bedenken.
Ik was een van de gelukkigen die het boek al in een vroeg stadium mocht lezen. Maar de tweede keer lezen vond ik het gewoon weer spannend, al wist ik al hoe het ging aflopen. Dat is toch wel een compliment.
Het is een on-Nederlands spannend boek dat er om vraagt om verfilmd te worden. En dat zomaar in het buitenland ook een succes zou kunnen worden.