Deze recensie verscheen oorspronkelijk op https://www.wonderstruckbooks.nl

Koninginnen sprak me al een hele lange tijd ontzettend aan. Het concept waarbij er elke generatie een drieling geboren wordt waarvan er maar één kan overleven en de troon bestijgt, leek me heel erg gaaf. Elke koningin bezit haar eigen bijzonde gaven. De een beheerst de vier elementen, de ander schijnt de natuur en wilde dieren te kunnen beïnvloeden en een zou zonder blikken of blozen het dodelijkste gif kunnen innemen.

In het boek wordt al gauw duidelijk dat de gifmengers al generaties lang aan de macht zijn en als het ligt aan Natalia, de vrouw die koningin Katharine onder haar hoede heeft genomen, komt daar geen verandering in. Koningin Katharine sprong er voor mij gelijk al bovenuit. Katharine moet haar hele leven lang het meest giftigste gif innemen en hoewel ze het overleefd, lijkt ze zwakker dan haar voorgangers. Ik had het gelijk al met haar te doen en ik denk daarom ook dat ze daardoor gelijk mijn sympathie wist te wekken.

Toch wordt het boek zo beschreven dat alle drie de koninginnen aanbod komen en we elke koningin goed leren kennen. Koningin Mirabella oogt als sterkste koningin vanwege haar gave om de elementen om haar heen te besturen terwijl ze ondertussen laat zien een hart van goud te hebben. Koningin Arsinoe komt ook erg veel aan bod. Persoonlijk voelde ik het minst een connectie, waardoor het einde juist als een verrassing kwam. Koningin Arsinoe kan daarom nog erg interessant worden.

Gedurende het verhaal, komen de verhaallijnen van de drie koninginnen langzaam bij elkaar. Elke koningin wordt ondersteund door een ander personage en ook hun verhaallijnen worden langzaam met elkaar verweven. Hierdoor nam het plot af en toe een onverwachte wending.

Kendare Blake schept ondertussen een interessante wereld. Het is een sterke fantasy die vrouwen een sterke en leidinggevende rol geeft (dikke YAY). Toch miste ik af en toe nog iets aan de worldbuiling. Er komen ontzettend veel namen in het boek voor waardoor het me af en toe duizelde. Daarbij is het boek vooral karaktergestuurd en wordt het plot voornamelijk in beweging gebracht door de personages. Het bouwt zich dan ook allemaal wat langzaam op, maar eenmaal aangekomen bij het einde gaat het als een sneltrein. Voor mijn gevoel wordt er dan ook echt toegewerkt naar het tweede deel en ik kan nu al niet wachten totdat ik het in mijn handen krijg.

Hoewel het verhaal af en toe te langzaam was naar mijn smaak, vond ik het einde fenomenaal. Het zorgde ervoor dat het boek nog dagenlang in mijn hoofd bleef hangen en dát is precies wat ik zoek in een boek.

Koninginnen is een boek waarvan het einde er voor zorgde dat ik op het puntje van mijn stoel zat. Van alle lezers die houden van sterke vrouwelijke personages en onverwachte wendingen is dit een absolute aanrader!