Na "De jongen in de gestreepte pyjama" verwacht je eigenlijk weer zoiets. De omslag van het boek flirt ook met het eerdere boek: het bovenste deel van de voorkant is de blauwwitte streep van het eerdere boek.
Maar het is een heel ander boek. We volgen de kleine Pierrot, die na een veelbewogen jeugd bij zijn tante in Duitsland terecht komt. Dat Pierrot langzaam onder de indruk van Hitler en zijn gedachtegoed komt, kun je wel meemaken. Toch heb het idee dat de ontwikkeling van de kleine jongen niet zo realistisch is. Aan de ene kant kan en begrijpt hij heel veel, aan de andere kant is hij tamelijk onnozel in van alles. Dat hij niet begrijpt waarom Katharina afstand houdt, komt zelfs autistisch over. En in andere dingen is hij opeens wel heel superslim.
Het begin van het boek gaat tamelijk traag en gedetailleerd, en is heel fijn om te lezen. Eenmaal op de berg gaat het verhaal met steeds grotere sprongen. Dat hij op het einde allerlei ontmoetingen heeft, is wel heel toevallig.
Alles bij elkaar een heel interessant boek, ook omdat Pierrot een bepaalde ontwikkeling doormaakt die je niet wil voor je hoofdpersoon.