De ontvoering van Anaïs een hartendiefjes verhaal mogen lezen voor een buddyread op Hebban.
Voor dat het artikel verscheen op Hebban over deze selfpub auteur. Het artikel sprak me onmiddellijk aan ik vind het persoonlijk altijd leuk om nieuwe auteurs te leren kennen.
Was dan ook heel blij dat ik uitgekozen werd voor de buddyread.

Het viel meteen op als het boek in de bus viel dat het een andere cover was dan op Hebban.
Als ik eerlijk ben vind ik de cover op Hebban mooier dan deze die ik heb gekregen. Na wat research en wat surfwerk gezien dat de cover die er nu is volledig in de reeks past. Dus ik begrijp wel dat deze aangepast is. De ontvoering van Anaïs is het eerste hartendiefjes verhaal.

Het verhaal gaat over Anaïs die haar eerste levensjaren door bracht in een tehuis tot ze in een metrohalte Noëlla ontmoet. Noëlla heeft medelijden met Anaïs en neemt haar mee naar huis.
Eerst kunnen Flora en de andere meisje hier niet om lachen en willen ze een ander thuis voor Anaïs zoeken, uiteindelijk beslissen ze dat Anaïs bij hun gezinnetje mag blijven en krijgt ze samen met de andere bébés lessen van de grote meisjes.
De lessen gaan van oriëntatie tot snelle vingers en leren liegen alles dit is een voorbereiding op het echte werk.
Eerst woont het gezinnetje samen in twee appartementen. Noor woont samen met de bébés in het ene appartement en de grote meisjes wonen samen in het ander. Na wat moeilijkheden met de onderburen en de huisbaas moeten de meisjes verhuizen. Het Huis is eigendom van de Barones die de achtergrond van de meisjes een beetje kent, Flora kent de barones namelijk van haar vroeger leven.
Het gezinnetje moet ten alle tijden geheim blijven. Als iemand hen iets vraagt zijn ze elkaars zusje en zijn mama en papa nooit ver uit de buurt. Of doen de grote meisjes zich voor als de mama van de kleintjes.  Anaïs begint Noor die altijd voor de bébés zorgt als haar mama te zien. Dit ontroert Noor enorm.

Wat mij meteen opviel toen ik het boek begon te lezen was dat de schrijver het verhaal aan ons vertelt, dit vond ik een unieke manier van schrijven.
Het boek brengt ons in de wereld van de hartendiefjes en hoe de grote meisjes de bébés dingen aanleren maar ook hoe ze op elkaar moeten vertrouwen en hoe ze voor elkaar zorgen.
Er zit een mooie boodschap in het boek eentje die ons leert dat hoe moeilijk je het ook heb gehad je altijd ergens een thuis kan vinden. De schrijver toont ook aan dat iedereen uniek is met zijn eigen sterktes en zwaktes. Het boek wordt dan wel onder Roman gezet maar ik vind dat de manier waarop het geschreven is en de boodschap die erin terug te vinden is ook kan dienen als voorleesboek aan me dochter van acht. Het leuke is ook dat na het effectieve verhaal over de ontvoering van Anaïs er nog kort verhaaltjes achteraan instaan, deze heb ik effectief aan me dochter voorgelezen. Die helemaal weg was van de meisjes.

Als ik één puntje van kritiek moet geven is het wel dat de namen lijst van de meisjes misschien beter vooraan in het zou staan, want als je start met lezen zijn al die namen eventjes verwarrend en moeilijk te onthouden, gaande het boek leer je iedereen beter kennen en lukt het wel om ze uit elkaar te houden. Maar zou leuk zijn dat je in het begin van het boek al weet wie, wie is.

Het was een leuk ontspannend boek om te lezen. Op de site van Björn heb ik gezien dat er nog delen bestaan en in de toekomst wil ik zeker de volgende delen nog gaan lezen.