Als je het hebt over Zuid-Afrikaanse thrillers, wordt er vaak maar één naam genoemd: Deon Meyer is na zijn succes met 13 uur een heus besteller-kanon, daar hij de ene topthriller na de andere publiceert. Maar vorig jaar verscheen daar nog een auteur uit het land van Bafana Bafana (de jongens): Mike Nicol. Deel 1 van zijn Kaapstad-trilogie, Payback, werd bejubeld en bewierookt in de diverse media. Hij werd naast zijn succesvolle landgenoot in het zonnetje gezet en behoorde ineens tot de gewilde auteurs aan het thrillerfront. Killer Country is pas zijn tweede thriller, maar toch werd er al door velen met smart op gewacht.  

Mace Bishop en Pylon Buso kennen een schaduwrijk verleden als wapenhandelaars. Hedendaags runnen ze een beveiligingsbedrijf waarbij ze rijke Zuid-Afrikanen en toeristen beschermen. Daarnaast houden ze hun ogen ook op meer lucratievere zaken gericht. Immers hebben ze met hun illegale wapenhandel veel geld vergaard, dat nu buiten het zicht van de autoriteiten op een buitenlandse bankrekening staat. Om dit geld ongezien wit te wassen, hebben ze het plan bedacht om het te investeren in een luxueus vastgoedproject. Een goed idee, maar niet zo gemakkelijk als het lijkt. Het obstakel dat hen in de weg staat, heet Obed Chocho: een corrupte, schimmige zakenman. Ook hij is geïnteresseerd in het project. Vanuit zijn gevangeniscel runt Chocho zijn imperium en geeft hij orders om zaken voor elkaar te krijgen. Hij staat op het punt om vrijgelaten te worden dankzij de inspanningen van Sheemina February, de sluwe advocate, wie nog een appeltje te schillen heeft met Bishop en Buso.

De drie kennen een turbulent verleden samen, dus dat hun wegen zich nu opnieuw kruisen, is geen toeval. February gebruikt Chocho als opstapje naar krachtigere wapens en weet hoe ze het spelletje dient te spelen. Met Chocho heeft ze een geschikte kompaan om de controle te houden en haar vijanden te intimideren. Een spoor van moorden achterlatend, ontwikkelt zich een ingewikkeld spanningsveld, waarbij niets of niemand wordt gespaard. Bishop en Buso staan lijnrecht tegenover February en moeten alle zeilen bijzetten om in hun missie te slagen. Weten ze hun verleden achter zich te laten of confronteren February en Chocho ze met de harde realiteit van vroeger?

Meer verklappen van de inhoud, doet afbreuk aan het verhaal. Hoewel de plot zich onthoudt van echt verrassende wendingen, zullen enkele heftige en schokkende passages de ‘het zal toch niet’–gedachte oproepen, die de lezer alsnog met open mond versteld doen staan. Bovendien hanteert Nicol een fantastische en zelfverzekerde schrijfstijl, waardoor je letterlijk het verhaal wordt ingesleurd. De staccato zinnen zijn doorspekt met lokale straattaal en stoere humor. Vanuit meerdere perspectieven laat Nicol je kennismaken met de grimmige contreien en de gewelddadige gebeurtenissen. De personages hebben ieder een uniek en herkenbaar karakter. Van de mentholsigaret-rokende huurmoordenaar Spitz tot de genadeloze, strenge advocate Sheemina February met haar gehandschoende linkerhand: stuk voor stuk uitmuntend gecast voor deze papieren film van Nicol. De mannelijke rol die February krijgt toebedeeld van Nicol is werkelijk subliem en verdient een onderscheiding.

Deze prijs – om in filmische termen te blijven spreken – zal dan naast de award voor de muziek komen te staan, want Nicol brengt letterlijk muziek in het boek. En wat voor muziek! De titel Killer Country is mede gebaseerd op de afspeellijst die huurmoordenaar Spitz op zijn iPod heeft staan, en kent een aantal buitengewoon goed in het verhaal passende nummers.
Voor wie geïnteresseerd is, heeft Nicol achterin het boek de complete playlist van deze iPod gezet. Een geweldige toevoeging aan dit muzikale verhaal. Zet de playlist aan op de achtergrond, lees het boek op de rauwe klanken van de muziek en laat Nicol je meevoeren naar de schimmige straatjes en lugubere plekken van Cape Town. Killer Country is duister, bikkelhard en fascinerend spannend!