Terwijl ik Blow-up van Belinda aan het lezen was kon ik mij niet ontdoen van dat hedendaags containerbegrip ‘Literaire thriller.’ Mocht ik ergens enige affiniteit hebben met dit begrip dan zou ik dit als uitgever zeker een plaats geven op de cover. Maar ik vermoed dat er een beter begrip voor Aebi haar werk bestaat nl. “Intelligente thriller.” Het ogenschijnlijk los uit de pols geschreven misdaadverhaal, want een thriller kan je dit eigenlijk niet noemen verraad een groot vakmanschap. Misschien moeten we hier ook even afwijken van de terminologie en ‘vakvrouwschap’ introduceren, want Belinda kent haar vak als geen ander. met Blow-up levert ze hier wederom een puike prestatie af die je meeneemt in een zeer realistische rush van Maud en haar rechercheursteam. Intelligent, omdat dit boek zo mooi geconstrueerd is waarbij je via een aantal in de tijd geplaatste hoofdstukken serieus getriggerd wordt door te lezen. Tijdens het lezen valt uiteraard één en ander op zijn plaats. Het één al verrassender dan het ander maar steeds genoeg om die ‘aha-reactie’ te ontlokken die ik zo graag ervaar bij thrillers. Belinda speelt ook met de vertelperspectieven van de verschillende spelers iets wat het lezen een grote meerwaarde biedt. Het is niet steeds zwart-wit net zoals het dagelijks leven waar veel grijs in zit. Niettegenstaande de dader al vrij gauw ten tonele verschijnt kan Aebi de lezer tot op het eind boeien met een resem intriges, mooi uitgediepte karakters en wendingen die je toch af en toe nog eens op een verkeerd spoor zetten. Schuldgevoel, de kern van het verhaal raakte bij mij een gevoelige snaar.

Belinda, ik begin als sporadisch thrillerlezer zowat verslaafd te geraken aan jou.
http://www.boekensite.gent/node/2162