Het boek beslaat een paar dagen in het leven van Thomas Mann, waarin hij een zware beslissing moet nemen of hij een brief laat publiceren waarin hij zijn standpunten uiteenzet hoe hij de opkomst van Hitler en het nazisme, kortom de radicale omwenteling van het politieke klimaat in Duitsland, ervaart en afkeurt. Het is 1936 en Thomas Mann heeft al een paar jaar zijn toevlucht moeten nemen in Zwitserland. Wanneer deze brief zal worden gepubliceerd, zal het Duitse vaderland voor hem definitief gesloten zijn. We zien een twijfelende en vertwijfelde Thomas Mann, die bang is dat hij zijn geliefde Duitsland niet meer zal zien. Thomas Mann vindt zichzelf de Duitse schrijver bij uitstek en mist het land. Hij wenst ook te geloven dat Duitsland hem zal missen. We zien hoe hij geleidelijk tot de conclusie komt dat Duitsland toch dicht bij hem blijft, al woont hij elders.

Britta Bohler schrijft werkelijk prachtig. Ik heb erg genoten van haar mooie zinnen en de gedetailleerde beschrijvingen van de huizen en landschappen waar Thomas Mann zich in beweegt. Ik had het gevoel dat ik de man duidelijk zag zitten aan zijn werktafel bij het raam, zo precies zijn haar beschrijvingen van die kamer. Ook krijgen we in echt realistische beelden beschreven hoe hij loopt met zijn hondje Toby en hoe hij op een chique hotelterras zijn vermouth zit te drinken, terwijl hij vertwijfeld probeert te besluiten of hij de brief laat publiceren of juist niet, daarmee hij zijn toekomst voor altijd een andere wending zal geven of alles bij het oude zal laten. Je ziet het werkelijk scherp voor je. Ik denk dat Britta Bohler ook de persoon Thomas Mann heel goed heeft getroffen. Hij was niet zo moedig in zijn afkeuring van Duitsland als zijn broer en zijn kinderen Erika en Klaus. Ik weet natuurlijk niet of het historisch gezien zo gelopen is, maar zijn vertwijfeling voelt heel authentiek aan. Ik beveel dit prachtboek van harte aan!