Zelden zo'n toepasselijke titel voor een boek gezien als deze van Jeroen Brouwers. Ondanks dat de schrijver hiermee aankondigt dat het helemaal niets zal zijn wilde ik dat toch niet meteen geloven en begon enthousiast te lezen. Een beetje tegen beter weten in want mijn eerste poging strandde al na 30 pagina's. Bij de 2e was ik gelukkig wat volhardender en worstelde ik me door de eerste 50 pagina's heen. Daarna werd het boek interessant en deed JB zijn naam eer aan door zijn weergaloze stijl hier en daar te etaleren. Maar, hoe dan ook, het boek ontsteeg zelden de middelmaat. Het zijn (en blijven) losse flarden en dat zorgt voor een samenraapsel (en afwisseling) van redelijke én briljante passages. JB hoeft zich om mij geen zorgen te maken, ik blijf fan en heb door dit boek maar meteen "de Zondvloed" aangeschaft, zijn magnum opus zoals men zegt. Ik ben benieuwd!