Sarah Morgan kan wel luchtige, ontspannen boeken schrijven. Maar vanaf het begin was dit boek voorspelbaarder dan voorgaande boeken. Sarah geeft eerlijk toe dat zij van happy endings houdt, en dat weerhoudt haar er niet van om voorspellende boeken te schrijven maar deze was wel heel voorspelbaar.
Ik vond het ook het minste boek van alle drie, ondanks dat in dit boek meer realiteit verwerkt is dan in de andere boeken.

In dit deel, laatste deel van het trio Paige, Frankie en Eva, volgen we Eva. Zij heeft onlangs haar oma verloren en gaat hier slecht mee om. Gedurende het boek komt dit meerdere malen naar boven en weet zij iemand te vinden die haar hierbij helpt. Vanaf het moment dat de andere personage in beeld komt is eigenlijk het einde al te voorspellen en is het middenstuk tot het einde eigenlijk vermakelijk en extra toevoeging tot het einde.

Ik vond het wel leuk om over deze drie dames te lezen, al was het eerste boek nieuw en de schrijfstijl mij onbekend. Iedere dame heeft zo zijn eigen personage en dat heeft Sarah netjes weten neer te zetten. Toch vind ik het jammer dan het ergens voorbij is maar de serie wel doorgaat. Vanaf boek vier schijnen andere personages beschreven te worden.