Een roman die een bijzondere omslag heeft. Een veelkleurig hoofd wat met doorgelopen kleuren getekend is. Na het lezen van dit boek duidelijk met een bedoeling. Ook de titel van het boek wordt duidelijk verklaard.
Noah de hoofdpersoon, is een 17 jarige bijzondere jongen die een handicap heeft. Hoe die handicap is ontstaan en wat er aan vooraf gegaan is in zijn jeugd wordt op een prachtige manier beschreven.
De zintuigen spelen een grote rol in dit boek. Geur, smaak en kleur zorgen bij Noah voor allerlei prikkelingen. Niet altijd even gemakkelijk in zijn leven en ook niet begrepen door zijn omgeving. Samen met vriend Teun maakt Noah een proces door waarin de lezer Noah ziet opgroeien van een jongen tot een man, die de nodige problemen in zijn leven doormaakt. Soms in het heden soms in het verleden vertelt Noah zelf zijn verhaal. De problemen tussen zijn ouders, de ziekte van zijn moeder, de financiële achteruitgang en de vriendschap en geheimen tussen Noah en Teun. Is hun vriendschap tegen de leugens bestand? Ook de band tussen Noah en zus Nina komt tot uiting.
Het niet al te dikke boek van 231 pagina’s is verdeeld in een proloog en 7 hoofdstukken.
Naarmate het boek vordert wordt steeds meer duidelijk over Noah en word je als vanzelf meegetrokken in het gevoelsleven van Noah. Een eenzame jongen voor mijn gevoel. Opvallend was voor mij wel even een kleine scene: februari…het was nog koud, de koeien stonden in de wei en bliezen stoomwolkjes. In februari koeien in de wei? Ach ja, het zal wel, maar dat is echt een hele grote uitzondering. Geen voedsel te vinden voor de koeien. Dit even terzijde.
Lekhoofd bevat veel mooie dialogen, waardoor je het gevoel krijgt toeschouwer te zijn in Noah’s leven. Vooral het laatste hoofdstuk is aangrijpend. Met een slot….
Een boek met inlevingsgevoel voor een jonge jongen geschreven.
En…ik heb weer iets geleerd over een bijzonder ziektebeeld. Synesthesie.
Dit boek krijgt van mij 3,5 sterren.