“hartschade”

Het boek begint als Hella een fietstest geregeld door haar dochter. Hella had klachten maar er werd niet goed geluisterd.

Nog even volhouden mevrouw! Hoort ze zeggen tijdens de fietsproef zeggen
Even later, ‘Direct aankleden!’ moet… blijkt ze een hartinfarct op de fiets te hebben gehad!

Ze word met enige spoed opgenomen. Ze mag niet eens haar man bellen. Ze heeft hartinfarct op de fiets te hebben gehad! Komt meteen bij de cardioloog voor een dottersessie terecht..?
Ze krijgt experimentele medicijnen, die geven ongekende bijwerkingen. Ze stopt er mee. “Kom maar terug als je weer wilt prikken en verder wilt gaan!” krijgt ze te horen na het vertellen van haar klachten en dat ze er mee wil stoppen.
Nog even volhouden … zegt ze tegen zichzelf. Het voelt niet goed, terwijl dat wel de bedoeling is.
‘nog even volhouden!’

Puur op wilskracht is ze in staat de toespraak tijdens de dodenherdenking op 4 mei in de Nieuwe Kerk te houden voor een groot aantal toehoorders.
Er word veel beschreven in het boek “Hartschade”, haar jeugd die toch wel harteloos was. Haar ouders hebben veel geleden in de oorlog en vooral haar moeder heeft een oorlogstrauma.
Vader altijd aan het werk Hella moest onzichtbaar blijven.
Er komt geen medeleven van haar ouders als haar zoontje van drie maanden door een niet geziene hartafwijking verliest.
Haar moeder heeft ook helemaal geen medeleven als Hella’s kleindochter op 7 jarige leeftijd overlijdt.
De relatie met haar vader is nog steeds gevoelig.
Nu in het heden moet Hella zich nog steeds bewijzen en troeft haar vader haar telkens af. Het is nog steeds een wedstrijd voor hem. Na talloze teleurstellingen blijft ze zoeken naar een evenwicht in de relatie met haar vader.
Ze vind heel veel steun en troost bij haar man Freek.
Hella gaat sprekken aan met haar dochter wat ze prachtig beschrijft. Ze hebben beide hetzelfde meegemaakt het verliezen van een kind.

Je word in dit boek meegenomen mee genomen in Hella’s zoekt tocht naar de juiste diagnose waar het verleden en het heden belangrijk zijn.
Ze stelt zich heel kwetsbaar op.
Dit boek is ook een boodschap van Hella aan artsen dat ze hun patiënten en klachten serieus moeten nemen, en zeker vrouwen met hartklachten omdat het vrouwenhart zich anders gedraagt dan een mannenhart.

“Hartschade” is daarmee een persoonlijk prachtig verhaal geworden.