Henrietta (Henry) Georgina Abbott (12) verhuist met haar vader, moeder, juffie Jane en baby “Biggetje” na de dood van haar broer Robert naar een huis aan de kust: Huize Hoopvol. Hopelijk doet het haar moeder, die is ingestort na de dood van haar zoon, goed. Maar eenmaal daar vertrekt vader voor zaken naar het buitenland en gaat het met moeder alleen maar slechter. Henry wil helpen, maar wordt overal buitengehouden en mag van de arts die haar moeder behandelt zelfs niet bij haar moeder in de kamer komen.
Ondertussen ontmoet Henry een vrouw die in het bos bij hun huis woont. Eerst denkt ze, met haar hoofd vol fantasie, dat het een heks is, maar Mot blijkt een hele lieve vrouw die ook een verlies geleden heeft. Kan Mot haar helpen haar moeder weer beter te maken? En wat voor geheim draagt Mot met zich mee?

Dit ontroerende verhaal geeft zo mooi weer hoe fantasie en sprookjes een kind kunnen helpen omgaan met de harde werkelijkheid. Henry’s wereld valt langzaam uiteen met het verlies van haar broer, haar moeder die ingestort is en haar vader die vlucht in werk, maar dan ziet ze Robert af en toe in haar verbeelding en ontmoet ze Mot, een sprookjesachtige verschijning, en zij geven haar de moed om door te gaan en haar moeder te redden van een kwakzalver. En dan is er nog de Nachtegaal die een mooie rol speelt in het verhaal. (En Alice in Wonderland wordt een aantal keer aangehaald <3 )

WOW, wat is dit een intens mooi verhaal! Een sprookjesachtig verhaal, voor jong én oud, met een geweldige, bewonderenswaardige hoofdpersoon. Het verhaal is triest, maar zit ook vol hoop en warmte. Het sleepte me mee en hield me in zijn greep. Ik was gewoon betoverd! Mooi vanbuiten en vanbinnen dus…