Op de achterkant van het boek lees ik o.a. het commentaar van De Standaard: "Een woest intelligent boek met internationale potentie" en dat van Cutting Edge: "De literaire evenknie van Quetin Tarantino" en die van het NRC Handelsblad luidt: "Een als thriller vermomde roman om van te smullen".
Beste lezer, al deze kritieken zijn waar! Neem daarbij nog het gegeven dat Lanoye zijn liefde voor en kennis van Zuid-Afrika prima kwijt kan in dit boek, een deel speelt zich daar immers af (bij monde van inspecteur Khumalo die een grote nevenrol vertolkt, wordt er zeer boeiend en onderhoudend over dit land vertelt), en dan hoef ik U eigenlijk niet meer te vertellen dat U een juweeltje in handen hebt.

Ik citeer graag nog enkele zinnen, zoals daar zijn:
"Liefde is altijd goed, ook al deugt ze voor geen meter ."

"Dios Mio, wat zouden we zijn zonder ons mobieltje?"

"Ellende scherpt het vernuft. Zeker als ze ieder jaar terugkeert."

En als uitsmijter:
"Alleen de liefde die pijn doet is echte liefde."

Gauw gaan lezen dat boek, hoewel Kartonnen Dozen toch mijn absolute favoriete boek van deze schrijver blijft.