Ik heb verschillende boeken van Herman Koch gelezen en ik vind ze gekunsteld. Telkens een prachtig bedacht gegeven, leuke plot, maar dat is ook het enige dat het boeiend maakt. Alsof Koch voldoende heeft aan de plot en het originele idee en, omdat hij gerust fatsoenlijke zinnen kan schijven, hier verder naartoe en omheen schrijft. Amper originele beeldspraak of mooie zinnen. Dit boek, dat ik op aanraden van een vriend ben gaan lezen, verraste me. Fraaie zinnen, mooie beeldspraak, een rijk boek dat me echt heeft geboeid.
Natuurlijk is Maria Montanelli niet dezelfde als Maria Montessori, net zo min als Geachte heer M., niet dezelfde als de heer Mulisch is.