Recensie: Eindeloze imperfectie van Cas Raaijmakers
Mooi debuut!
Ik mocht van Schrijverspunt het boek ‘eindeloze imperfectie’ recenseren van Cas Raaijmakers.
Toen ik het boek in mijn handen kreeg vond ik het cover op het eerste zicht meer een cover voor een managementboek. Er staat een nogal cleane letter ‘A’ op afgebeeld met negen gekleurde stippen. Dat alles op een vlakke witte achtergrond. Het leek me een beetje een saai cover tot ik het boek ook effectief gelezen had en de betekenis hiervan meekreeg. Ondanks dat het nu meer betekenis heeft, zou het cover mij niet echt verleid hebben in een boekhandel. Dat is spijtig want het boek heeft veel meer in zich dan zijn cover doet vermoeden!
Het boeiende verhaal gaat over een man die al heel vroeg zijn ouders verliest in een bizar ongeluk waarvan hij de verwerking heel zijn leven meedraagt. Vanaf dan is zijn naam ‘A’. Hij houdt zich vast aan een aantal zaken die hier en daar bijna autistisch aandoen zoals het cijfer 9. Maar dit belet hem niet om zijn leven te leiden.
De auteur heeft een heel frisse, originele, vertellende stijl, gekruid met filosofische overwegingen en levendige beschrijvingen van mooie plekken in enkele steden. Vriendschap speelt een heel belangrijke rol in het verhaal.
Ik vind het echt een verrassend fijn boek om te lezen. De schrijver hanteert een speciale nogal ‘droge’ vertelstijl, die ik best kan vergelijken met het vertellen van sprookjes, en die ik wel kon appreciëren. Er gebeuren ook in sprookjes vaak erge dingen die op een rationele manier overgebracht worden. Af en toe komt er wel ergens een les boven drijven of is er een moraal. Toch is het zeker geen bevoogdend of moralistisch boek. Het blijft een mooi en goed verteld verhaal. Het was even wennen aan de rationele schrijfstijl maar ik heb het echt wel gesmaakt.
Ik vind het boek zeker een aanrader. Het is een verfrissende roman en is volgens mij dan ook een heel mooi debuut! Benieuwd naar het volgende boek van Cas Raaijmakers.