Het boek begint met een proloog waarin de schrijfster uitleg geeft hoe haar zoektocht naar Shambhala (een mythisch oord) tot stand is gekomen. Ik moest in het begin even in het verhaal komen en was bang dat het erg zweverig zou worden, wat niet het geval is.
Dan begint het reisverslag, Arita gaat het Altaj gebergte omcirkelen per paard. Elk hoofdstuk begint met dag en tijd, locatiegegevens en haar gemoedstoestand weergegeven in kleuren. Ook een korte beschrijving van het weer en uitzicht.
De schrijfster is bioloog en dit is goed te merken door de uitgebreide beschrijving van de planten die ze onderweg tegenkomt. De omgeving wordt telkens zeer uitgebreid beschreven, dit alles in prachtige zinnen. Door de vele informatie werd ik soms een beetje afgeleid. Ik wilde alles opzoeken wat ik in het boek tegenkwam. Daardoor ging het lezen niet erg vlot. De epiloog was een mooie toevoeging.

Ik ben “gezond” jaloers op iemand die zijn dromen achterna gaat, ondanks alle tegenslagen geeft ze nooit op, wat een doorzetter is deze vrouw! Ik ben blij dat ik dit boek heb mogen lezen, er staan veel levenslessen in en ik zal het zeker nog eens openslaan om stukjes te herlezen.