Zeven jaar geleden verdween de rijke zakenman Philipp Petersen tijdens een reis naar Zuid-Amerika. Sarah leeft alleen met hun zoontje en krijgt aan het begin van het boek de mededeling dat Philipp nog leeft. Hij was ontvoerd en is vrijgelaten. Zodra hij thuiskomt, blijkt dat Sarah hem niet herkent. Ook voor de lezer is het duidelijk. De vreemde kan Philipp niet zijn. De vreemde speelt een spel met Sarah, maar waarom?

Melanie Raabe roept een hoop vragen op in De waarheid. Ze weet de lezer telkens weer op het verkeerde been te zetten. Want hoe komt het dat alle instanties en media wel denken dat de vreemde Philipp is, terwijl Sarah zeker weet van niet? En hoe komt de vreemde dan aan alle informatie over Sarah? Het gedrag van de vreemde maakt de puzzel complex voor de lezer. Het is vrij snel duidelijk dat de vreemde wraak wil, maar waarvoor?

De lezer zit afwisselend in het hoofd van Sarah en het hoofd van de vreemde. Het maakt het verhaal spannend. Want hoewel Sarah vreemde beslissingen neemt en beslist iets te verbergen heeft, geldt dit ook voor de vreemde. Wat maakt dat het verhaal inderdaad thrillerachtige trekjes vertoont. Dit is alleen niet overtuigend genoeg om De waarheid als een echte thriller te classificeren. Philipp is een vermogend man die teruggetrokken leefde, niet veel in het nieuws kwam en bij wie de omgeving ook nu weer merkwaardig laconiek op zijn terugkeer reageert. Wat Raabe ruimte geeft om te spelen met de geestesgesteldheid van Sarah, maar wat feitelijk een trucje is om lastige vragen te omzeilen.

Melanie Raabes schrijfstijl is prettig, en er zit symboliek in het verhaal dat niet heel duidelijk is uitgewerkt. Net zoals er meer niet is uitgewerkt. En leest de lezer door om antwoord te krijgen op zijn vragen. Die hij niet krijgt. De benaming psychologisch roman was ook op zijn plaats geweest.