Na De schittering valt en Het goede leven, staat het echtpaar Corinne en Russel Calloway voor de derde keer centraal in de nieuwste roman van de Amerikaanse auteur Jay McInerney (1955). Naast romans en essays verzorgt hij eveneens wijncolumns voor The Wall Street Journal. Dat hij een wijnkenner is blijkt duidelijk tijdens het lezen van Prachtige, dierbare dagen.

Russell en zijn vrouw Corinne zijn intussen twee vroege vijftigers. Ze voelen zich in hun nopjes in New York en trekken ginds op met de beau monde. Een literaire avond of een stijlvolle benefiet, ze gaan er maar al te vaak naartoe. Russell is zelfstandig uitgever; dit maakt van hem een cultureel zwaargewicht. Op financieel vlak scheert hij echter geen al te hoge toppen. Corinne is sociaal geëngageerd; doet vrijwilligerswerk en legt haar focus op het helpen van de armen in de stad. Het leven in de grootstad New York wordt steeds maar duurder, vooral de huurprijzen en de hypotheken stijgen buiten alle proporties. Hun mooie en luxueuze leventje belandt in de gevarenzone. Het huwelijk van dit attractieve koppel staat onder een immense druk. Corinne wordt opnieuw geconfronteerd met de man waarmee ze na de aanslagen van 9-11 een spannende affaire had. Russell overweegt een riskante zakendeal te sluiten, met mogelijk grote gevolgen. Leidt dit alles tot hun financiële ondergang, betekent dit ook het einde van een droomhuwelijk?

In dit derde deel met de Calloways ontleedt Jay McInerney hun financiële, burgerlijke en existentiële crisis. Enige voorkennis van de twee vorige delen is een pluspunt maar helemaal niet noodzakelijk. Russell en Corinne delen hun wereld op in twee kampen: het kamp van kunst en liefde versus macht en geld. De auteur zet complexe maar interessante karakters neer, gesitueerd in het post 9-11 van New York City. Hij heeft een scherp oog voor de menselijke zwakheden, schrijft uit het leven gegrepen. McInerney grijpt echter te pas en te onpas terug naar de jaren tachtig; die waren immers krachtig, machtig en prachtig. Zeker als je echtelijk bedrog en overvloedig drugsgebruik als dusdanig beschouwt, tenminste.

“Net als de beste boten kunnen de beste huwelijken stormen doorstaan. Ze maken water; ze schudden en maken slagzij, kapseizen bijna, waarna ze zich weer oprichten en doorzeilen naar de horizon. Per slot van rekening was dat het uitgangspunt: in voor- en tegenspoed. Hun huwelijk was zeewaardig, zij het niet heel opbeurend. Het stond er, dat wel, beter voor dan het land, dat een buikje begon te krijgen, weinig pit had en in twee oorlogen en tussentijdse verkiezingen verwikkeld was, die allemaal eindeloos leken. Of misschien ook niet.”

Prachtige, dierbare dagen is een krachtig familieportret, dat wordt vervolledigd door een loepzuiver beeld van de stad New York tijdens de financiële malaise van 2008. De midlifecrisis van vijftiger Russell wordt diep uitgespit. Corinne en Russell, twee rusteloze types die binnen hun huwelijk worden geconfronteerd met flink wat ups en downs. Het verhaal verzandt af en toe in langdradigheid, zeker wanneer het te beschrijvend wordt. Dit is een behoorlijk klassieke, bijna ouderwetse roman, waar je niet helemaal warm of koud van wordt. Vlot proza, dat wel, alsook een aantal grappige taferelen en psychologische diepgang.