De titel is een mooie metafoor voor de realiteit van het bestaan. Het leven kent zijn lichtheid, maar er zullen ongetwijfeld duistere momenten zijn die de lichte afwisselen, contrasteren. Hoe gaan we daarmee om? Wat drijft de mens? Wat is uiteindelijk belangrijk? De verhalen over de mensen in een klein IJslands dorp zijn rauw, terwijl het toch juist hun kwetsbaarheid is die daarbovenuit komt. Een verhaal dat je laat nadenken over hoe de balans te houden c.q. te hervinden als duisternis zijn intrede doet.