Verbijsterd ben ik na het lezen van ‘Gespleten’. Zeven uur nadat ik was begonnen in het boek ben ik stil. Stil door de kracht van Slaughter. Door ‘Gespleten’ weet ik waarom ik fan ben van haar boeken. Haar kracht is dat zij mij aan de bank kluistert, dat alles om mij heen vervaagt en stil wordt, dat ik getrokken word in de wereld die zij beschrijft. Tot op het bot raakt ‘Gespleten’ je als lezer. Als er zes sterren bestonden deelde deze lezer ze uit. ‘Gespleten’ is een sensatie en gaat de boeken in als een van de best verschenen boeken in 2018.

Twee jaren, 2018 en 1986, twee hoofdpersonen, Laura en Andy. Of nee toch niet, er zijn andere hoofdrolspelers en ook zij komen in deze jaren en verhaallijnen voor. Vanaf de eerste bladzijde ben je in ‘Gespleten’ er bij en ook de plots zie je voor je. Liefde en haat liggen dicht bij elkaar. ‘Gespleten’ laat dat zien.

Slaughter’s boeken staan bol van geweld, en pijnlijke slachtingen die tot in de details beschreven worden. Maar bij ‘Gespleten’ slaat ze een andere weg in. Natuurlijk vallen er doden, maar het is allemaal veel minder bloederig en expliciet beschreven. ‘Gespleten’ leest als een trein. Wat kan deze auteur geweldig schrijven, het boek leest zo soepel en gemakkelijk en het is superspannend.

Kortom ‘Gespleten’ is een geweldig, genadeloos spannend, bloedstollend, emotioneel, literair thrillerjuweel. Lees en huiver.