Lang Leve Lef is het vierde deel in de serie Dagboek van Petra, maar je kan dit boek goed afzonderlijk van de andere delen lezen. Alhoewel, een beetje voorkennis wel handig, daardoor begrijp je de karakters sneller.
Net zoals de vorige drie delen is ook dit boek in dagboekvorm geschreven.

In het begin werkt Petra ongelooflijk op mijn zenuwen! Dit in tegenstelling tot het vorige deel, Lang Leve Chocola

*Nééééé! Nééééé! Nééééé! Ik wil het niet! Het gaat niét gebeuren! Never nooit niet! Punt!
Dominique en Rafael mogen samenwerken en ík moet met Mirjam. Oneerlijk! Mijn beste vriendin met mijn Grote Liefden kunnen gezellig samen een spreekbeurt over Italië in elkaar flansen en ik moet met Mirjam. Waarom? Waarom moet juist ik met Mirjam minstens tien minuten voor de klas staan babbelen over het land Oekraïne?*

Als haar beste vriendin op het verjaardagsfeestje van Petra bekent dat ze lesbisch is wordt dat volledig gegeneerd en afgedaan als een grapje.

*Wacht eens even …. Aha! Plotsklaps snap ik het. Ik heb je door, geniepige Indy.
Indy wilde het gewoon uitmaken met Joost. Omdat ze op hem uitgekeken is of omdat het tijd is voor iets nieuws of omdat ze verliefd is op een andere jongen of iets anders wazigs. Geen idee waarom, maar ze wilde Joost in ieder geval dissen. Grote kans dat ze het Joost niet recht in zijn gezicht durfde te vertellen. Daarom verzon ze haar eigen drama. Op mijn avond!*

Als ik mij realiseer ik dat Petra bijna dertien is, en voor haar doen met veel zware dilemma’s zit verandert mijn houding ten opzichte van haar. Ook haar gedrag ten opzichte van haar vader ademt puberaal gedrag. Naarmate je verder in het verhaal komt realiseer je je dat Petra een bijna dertienjarige puber is met een groot hart.

Conclusie

Het getuigt van lef om voor een doelgroep van 12+ belangrijke thema’s als armoede en homoseksualiteit bespreek te maken. En dat is wel wat Joke Jansma gedaan heeft! Mooi om zulke zware maatschappelijke problemen op een luchtige manier aan de kaak te stellen, want dat is wat er in dit verhaal gebeurd. Het is een leuk vlot lopend verhaal, wat aan de oppervlakte luchtig lijkt maar dat abosoluut niet is.
Het is mooi om te zien welke groei Petra doormaakt. Naarmate je verder in het verhaal komt en je realiseert dat Petra een puber is ga je inzien dat ze een groot hart heeft. Daarnaast is ze kritisch tegenover zichzelf. Kortom ik vind het een mooi verhaal.

*Waarom zag ik dit niet eerder? Omdat ik blind was. Ik zag alleen de slechte dingen. Zoals haar afgrijselijke vogelverschrikkerkleren! Ik eek niet verder dan de buitenkant. De echte Mirjam zag ik niet. Soms ben ik zo’n oppervlakkige bitch!*