In het boek maken we kennis met Emilia Roovers een statistica van 42 jaar oud. Ze draagt een geheim bij zich.Emilia heeft een relatie met de vier jaar oudere Bruch, een ziekenhuisarts. Het verhaal speelt zich gedeeltelijk af in Amsterdam waar Emilia en Bruch gewoond hebben en in een buitendijks huisje aan een grote rivier in de provincie. Er zit een prachtige opbouw in het verhaal, die steeds beklemmender wordt. Stukje bij stukje krijg je een beeld van wat er eigenlijk gebeurd is. In het begin van het verhaal vindt er een voorval plaats in de schouwburg van Amsterdam, waardoor het lijkt alsof er iets in gang wordt gezet, dat niet meer is te stoppen. Dit is van grote invloed op Emilia en haar relatie met Bruch. Het geheim blijft een geheim voor Bruch en als lezer denk je steeds: "vertel het Emilia, waarom reageer je zo naar je partner". Het is duidelijk de keus van Emilia om het niet te vertellen. Emilia heeft het er moeilijk mee, ook met de relatie met Bruch gaat het niet goed,ze zoekt allerlei afleidingen in drank, in valium of in de gedachte dat een baby misschien een oplossing kan zijn. Op een gegeven moment twijfelt ze ook aan Bruch, het kan zo maar zijn dat hij ook een geheim heeft: "het is vreemd dat zij al die jaren niets gezegd heeft, maar hoe vreemd is het eigenlijk dat hij haar al die jaren nooit iets heeft gevraagd?"
Het noodweer van het wassende water is ook een moment, dat ook in grote mate het slot van het boek bepaald.
Marijke Schermer heeft een bijzonder boek geschreven, waarvan de inhoud me heeft geraakt.