Oorspronkelijke recensie op mijn blog hillybillybeauty.nl

Als je van boeken houdt met een rijke geschiedenis en prachtige beschrijvingen van landen, natuur en culturen, dan is dit het boek wat je móet lezen! Sarah Lark weet op een feeërieke wijze een verhaal te schrijven die je meeneemt op reis. Tijdens het lezen ben ik in Duitsland en Nieuw-Zeeland geweest, en dan ook nog eens in het verleden. Heb ik mijzelf gewaand tussen de Maori stammen en ben ik op zee geweest.

Achterflaptekst ‘De tijd van de vuurbloemen’

“Duitsland, 1837. Ida sluit zich aan bij een groep jonge mensen uit haar dorp die naar Nieuw-Zeeland zullen vertrekken. Hun is land beloofd, en vrijheid. Maar als het aan Ida lag, mocht Ottfried, haar door haar familie uitgezochte verloofde, wel achterblijven.

Nieuw-Zeeland, 1837. Cat is opgegroeid in een bordeel, en weet dat ze binnenkort gedwongen zal worden daar ook zelf de kost te verdienen. Ze vlucht weg, het binnenland in, op zoek naar een andere toekomst voor zichzelf. Ida en Cat ontdekken al snel dat je niet altijd iedereen op zijn woord kunt geloven. Lukt het hen om toch het nieuwe begin te vinden dat zij zoeken?”

Samenvatting
Je volgt in dit boek twee verhaallijnen die op den duur samensmelten. Als eerste volg je Ida, nog als jong meisje in Duitsland. Haar moeder is overleden en zij is als oudste dochter verantwoordelijk voor de zorg van haar jongere zusje en broertje. Voor haar is school dan ook uiteindelijk niet meer weggelegd. Als haar vader met een paar andere mannen uit het Duitse dorp besluiten hun geluk te gaan proeven in Nieuw-Zeeland, besluit ook Karl (die al sinds zijn jeugd een oogje op Ida heeft) te regelen dat hij meekan op de boot. Hij wil Ida achterna! De reis naar Nieuw-Zeeland is een verschrikking voor velen en ook bij aankomst gebeuren er de nodige tegenslagen die Ida doet veranderen in een in zichzelf gekeerde vrouw. Als haar gedwongen huwelijk met Ottfried ook steeds slechter loopt ziet Ida haar toekomst steeds somberder in.

Cat weet uit het bordeel weg te vluchten en belandt bij een Maori stam. Ze leert daar ontzettend veel en dit blijkt later in het verhaal ook goed van toepassing te zijn. Als door een voorval met de immigranten Cat gedwongen haar stam moet verlaten komt ze uiteindelijk in contact met Ida. Ze besluit een tijdje bij Ida te blijven omdat ze merkt dat Ida haar nodig heeft als vriendin.

Na een aantal noodlottige overstromingen vertrekken Ida, Ottfried en Cat om zich te vestigen in een ander gebied waar het veiliger is. Ottfried laat zich in met een paar louche zaakjes en het is dan ook niet makkelijk om zich ergens te vestigen. Zeker niet nu er gezinsuitbreiding op komst is. Zal het Ida en Cat lukken om weer gelukkig te worden en te vinden wat ze diep in hun hart eigenlijk zoeken?

Mening
Ik heb best even moed moeten opbrengen om eindelijke deze dikke pil op te pakken om te gaan lezen. Al wist ik van tevoren dat ik het waarschijnlijk zou verslinden, het is toch een klein drempeltje. Nu kan ik niet wachten om te starten in het tweede deel wat ik in de kast heb staan! Ik moest vanaf het moment dat het verhaal zich in Nieuw-Zeeland afspeelt, en er veel begrippen uit het Maori in het verhaal voorkwamen, af en toe wel even mijn aandacht bij het verhaal houden. Dit zijn natuurlijk woorden die je niet kent, en dat kon soms wat ingewikkeld zijn. Tóch vond ik het ook erg interessant om dit allemaal te lezen.

Het boek zit vol geschiedenis over de immigranten die naar Nieuw-Zeeland trokken. Geschiedenis over de Maori stammen en hoe die omgingen met al die immigranten die opeens hun land kwamen opeisen. Ik vond dit super interessant om te lezen en ik nam al deze informatie in mij op.

Sarah Lark is een talent op het gebied van beeldend schrijven. Hoe zij de natuur, de tochten die de personages ondernemen en de karakters weet te omschrijven is subliem.

Voor dit eerste deel geef ik 4,5 ster.