Sabine is een vrouw van eind dertig. Ze geniet van een luxe leventje samen met Simon, tot ze op bijzondere wijze er achter komt dat haar man vreemd gaat. De situatie verloopt zo dat niet hij, maar zij uit hun huis wordt gezet en ze met niks op straat staat. Van een luxe leventje naar een armoedig leventje waarbij ze elke cent moet omdraaien. Dan komt ze haar jeugdvriendinnetje Robin tegen, die haar wel denkt te kunnen helpen. Samen gaan ze voor een vakantie naar Curacao waar Robins ouders wonen. Haar vader heeft wel een klusje voor Sabine...

Door de sticker op de cover "meer dan een boek" dacht ik van te voren dat Bickle een non-fictie in een fictie jasje zou zijn. Zelfhulp in een roman gegoten. Ook de groene kleuren van de bladeren gaven mij het idee dat dit boek wellicht wat spiritueel of tot zelf inzicht zou moeten gaan leiden. En omdat het boek met zijn rustige uitstraling en glimmende gouden sleutelhanger zo aansprekend is, duurde het niet lang voor ik er in begon.

Het begin draait vooral om teleurstelling en bedrogen worden. Daarna komt het opkrabbelen en verwachtingen bijstellen, om vervolgens feelgood te eindigen. Althans, dat was mijn verwachting. Maar het boek krijgt halverwege een andere wending wanneer er een vleugje spanning en actie bij komt kijken. Iets dat ik niet zag aankomen en mij als lezer verwarde. De eyeopener die ik had verwacht ontbreekt, heel sterk heeft het mij niet aan het denken gezet. Sabine blijft vasthouden aan een leven vol rijkdom en maakt daardoor niet de verstandigste keuzes. Haar persoonlijke verandering zie ik dan ook niet als positief en ik had verwacht dat ze als grotere bickle zou eindigen.

Jantien van Driel heeft een heerlijke manier van schrijven, en dat is gezien haar beroep ook niet zo gek; ze is schrijfcoach. Alledaagse dingen heeft ze verweven in haar roman, waardoor je je gelijk kunt confirmeren met het verhaal. Daarnaast zijn de zinnen kort en de personages niet ingewikkeld en ben je binnen de kortste keren in het verhaal gezogen.

Conclusie
Van mij had de verandering van de hoofdpersonage groter mogen zijn, om je als lezer verslagen achter te laten en tot eigen inzichten te kunnen komen. De schrijfstijl is erg goed, ik heb van het boek genoten, maar meer dan een boek is het helaas voor mij niet.