Dertig jaar geleden trokken vier jonge meisjes een donker bos in, op zoek naar de schaduw die ze “de Lange Man” noemden. Hij zou zich vergrijpen aan meisjes, zelfs aan zijn eigen dochter.
Deze sage houdt iedereen jaren later nog in de ban.

Inleiding van documentaire maker Frederica Sosa:
“Ik was al lange tijd op zoek naar een verhaal dat me zou aangrijpen. Het verhaal van de familie Banner kwam mij voor het eerst ter ore tijdens een verblijf in Londen. Deze zaak was destijds veelvuldig in het nieuws, de rechtszaak naderde en er was geen ontkomen meer aan. Ik wist meteen dat dit een verhaal was dat ik wilde vertellen. Het achtervolgt mij nog steeds”.

Vier jonge meisjes gaan in een donker bos op zoek naar “de Lange Man”. Begin 2000 verdwijnt Sadie, net bevallen van haar 1 week oude dochtertje Amber. Zij vertrekt zonder reden van opgaaf en laat haar man en Amber achter. Zij heeft nog steeds nachtmerries, is psychisch niet in orde en blijft vasthouden aan het feit dat Amber bij haar zou worden weg gehaald, wanneer zij zelf niet haar spullen had gepakt.
Jaren later staat Sadie ineens weer voor hun neus alsof er niets is gebeurd en ze gewoon weer verder kunnen als gezin. Intussen is Amber 16 jaar oud.

In 2018 is Amber 18 jaar en model. Ze is net uit de gevangenis vrij gekomen wegens moord en daar komen Frederica Sosa en haar assistente Grace om de hoek kijken. Zij willen een true-crime documentaire over het leven van Amber maken. Heeft “de Lange Man” haar ook in haar macht? Bestaat hij echt? Of zijn het visioenen?

De auteur heeft verhaal opgesplitst in verschillende verhaallijnen, heden en verleden, mails, dagboekfragmenten. Dit vergt in het begin de nodige aandacht. Grotendeels speelt het verhaal zich af rondom de documentaire over Amber. Voor mij werkte deze sprongen verwarrend en tegelijkertijd wil je ook weten wat er nu precies gaande is. Wie is nu wie? Welke rol spelen ze in dit verhaal?

De schrijfstijl is prettig te lezen en enigszins mysterieus te noemen. De hoofstukken worden afgewisseld met een jaartal waarin het verhaal zich afspeelt. De personages uit het boek zijn wat oppervlakkig. De cover en titel doen mij meer aan het woord “eng” denken. Het is spannend, maar ook niet meer dan dat. Het is voor mij dan geen “zit op het puntje van mijn stoel” verhaal.
Net wanneer je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, krijg je toch een heel ander antwoord op je vraag.

Over de auteur:
Phoebe Locke is het pseudoniem van een bekende Britse Schrijver.