Op een nare manier wordt de verkering van Ilona verbroken. Haar verdriet brengt haar bij haar ouders in Groningen en daar duikt ze even de stad in. Ze struikelt over een tas en een jonge man helpt haar overeind. Hij is op slag verliefd, maar weet natuurlijk niets over haar liefdesverdriet.
Ilona voelt zich afgedankt en ze vlucht voor een vakantie naar La Palma. In het appartementencomplex ontmoet ze Tijmen. Hij versiert Ilona binnen de kortste keren, maar uiteindelijk komt ze erachter dat hij een valse naam heeft opgegeven en dat hij iedere vrouw die er alleen op vakantie komt, weet te versieren. Ze waarschuwt het volgende slachtoffer tijdig, terwijl zij alweer naar huis vertrekt. Hilde is haar er dankbaar voor en zo ontstaat er tussen de vrouwen een nieuwe vriendschap.
Thuisgekomen probeert Ilona haar leven weer op te pakken en de pijn van afwijzing die ze zo sterk voelt te verwerken. Intussen ontmoet ze Boudewijn opnieuw, omdat hij ook heeft ingeschreven op een reis naar Roemenië, om daar mee te helpen en iets goeds te doen voor een groep mensen. Terwijl Ilona zich heeft voorgenomen niets meer met mannen te beginnen, wordt hij steeds meer verliefd op haar.
Ilona ervaart het als vervelend dat Boudewijn zich duidelijk voor haar interesseert en zorgt dat ze uit zijn buurt blijft. Ze trekt veel op met een charmante Roemeense jonge man. Ze kunnen het goed met elkaar vinden. Halverwege de reis ontdekt Ilona dat ze toch gevoelens voor Boudewijn koestert en schiet daarvan behoorlijk in de stress. Ze besluit naar Nederland terug te keren.
Rhodante is getrouwd met Halewijn, Boudewijns broer. Zij speelt een mooie vriendinnenrol in Ilona’s leven. Het is ook leuk om te lezen hoe het met haar verder gaat na haar hoofdrol in “Schrijversliefde”, het voorgaande boek van Saskia Schouten.
Uit Fluisterende liefde blijkt dat het niet altijd makkelijk is om relaties aan te gaan of een relatie te onderhouden. Ook als Ilona tot geloof komt, verdwijnen de problemen niet en moet ze keuzes maken over hoe ze zich gedraagt of wat ze zegt. Het ene moment lijkt Ilona een zelfstandige, zelfbewuste jonge vrouw te zijn, terwijl ze op een ander moment onmachtig is om met een situatie om te gaan.
Het boek beschrijft een turbulent jaar, waarin Ilona merkt dat waar zij door mensen is geholpen, zij op haar beurt ook voor andere mensen een hulp kan zijn.
Er komen veel mensen en gebeurtenissen langs, dus never a dull moment. Dat komt de ontwikkeling van de hoofdkarakters minder ten goede.