Wanneer Linus van de straat wordt geplukt en wakker wordt in een bunker, weet hij niet waar hij is en wat hij er doet. Samen met vijf anderen is hij opgesloten in een bunker, waar iemand boven alle controle heeft. Hoewel Linus genoeg plannen heeft om te ontsnappen, mislukken ze keer op keer. Kan hun enige hoop ze nog redden uit de bunker?

“Fair doesn’t come into it.”

Hoewel je Linus goed leert kennen, doordat het dagboek dat je leest van hem is, weet ik nu nog steeds weinig over de andere mensen in de bunker. Ja, ik weet dat Anja een makelaar is en Fred een junkie. Ik weet wat ze allemaal in hun leven deden, hoewel dat ook op de flaptekst van mijn editie stond. Maar verder? Verder weet ik bizar weinig over ze. En we kennen ze alleen hoe Linus ze kent. Hoe Linus ze vindt. Verder eigenlijk niks.

Daarnaast is het tof om te zien wat opgesloten in een bunker kan doen met mensen. Hun acties voelden meestal erg realistisch aan en ik vond The Man Upstairs echt vreselijk! Zijn acties waren gewoon niet normaal. Ik wilde gewoon die man (?) weghalen en die mensen redden!

“The place was as dead as a graveyard.”

Het verhaal kwam rustig op gang, iedereen kwam erbij, waardoor je ook verwacht dat alles ook even rustig eindigt… Nope! Niets is minder waar! Op het eind ging alles echt als een sneltrein. Het ene gebeurde en de volgende dag was het andere al aan de gang! Dat vond ik wel jammer, ik had graag gewild dat alles iets rustiger zou gaan.

En dan het einde! Ik weet gewoon niet wat ik van het einde moet zeggen! Het was bizar en niet wat ik had verwacht. Dat was wel gaaf, omdat je iets verwacht en dat het andere dan gebeurt. Dus ik had het toch niet anders gewild.

Toch vond ik het boek erg deprimerend. Er was geen glimlach, alles was zo negatief… Ik werd er gewoon niet goed van, dus als je niet tegen deprimerende dingen kunt, is niet echt een boek dat ik zou lezen!

En hoewel het allemaal zo deprimerend was, zat er echt een hilarisch raadsel in!

“What’s the the difference between a weasel and a stoat?
A weasel’s weasily recognized and a stoat is stoatally different.”

Jep, hier heb ik wel ik wel even heel hard om moeten lachen.

En toen had ik het boek uit. Ik ging naar Goodreads, klikte op Read en toen wist ik het niet meer. Want hoeveel sterren moest ik dit bizarre boek geven? Ik ging de sterren na, maar niks voelde echt goed. Zou ik het dan gewoon 3 sterren geven, net zoals een boek waarvan ik niet echt weet wat ik ermee moet? Of misschien 4, omdat het zo’n apart boek is? Of toch 1 of 2, omdat het zo deprimerend was?
Ik wist het gewoon niet en besloot te doen wat ik ervoor nog nooit had gedaan: ik gaf het boek geen enkele ster. De druk van een aantal sterren kiezen was eraf en ik ben tevreden met het resultaat. Dit voelt gewoon het beste. Dus daarom ook geen cijfer.

Edit: Blijkbaar moet je voor een recensie wel een waardering hebben?! Dan maar 3*...