Destijds sprak auteur Bernice Berkleef mij aan op Facebook en vroeg of ik van de Twilight Saga (Stephenie Meyer) hield. Ja, dat deed ik wel.
Toen zei ze: dan vind je de Divine Saga ook leuk. Het eerste deel verschijnt binnenkort en heeft de titel ‘Flame’.
Als eerste schoot de gedachte bij me in: wie zegt dat ik dat inderdaad leuk vind?
Als tweede dacht ik: wauw, jij durft jouw boek te vergelijken met zo’n sterk verhaal als de Twilight Saga…

Maar Bernice Berkleef had wel gelijk: ze stelde het boek aan mij beschikbaar… Ik las het… En ik was vrij snel verkocht! Ik was zo verkocht dat ik al mijn lezende vriendinnen heb gezegd dat ze het boek moeten aanschaffen en lezen want oh my… Bernice Berkleef weet hoe ze een verhaal moet schrijven!

De opbouw van het boek heeft daar heel veel invloed op gehad. In ‘Flame’ zijn er namelijk twee spanningsbogen: eentje staat voor de verboden liefde tussen Amor en Moon en de tweede boog staat voor de strijd tussen de Griekse Goden en de Titanen.
De eerste boog is wat strakker gespannen en verloopt wat sneller in het verhaal. De tweede boog duurt voor mijn gevoel ietsjes te lang. Echt ietsiepietsie maar, want op een gegeven moment ben je zo in het verhaal opgegaan en maak je je druk om de relatie tussen Amor en Moon en alle gevolgen die de relatie van dien heeft, dat je helemaal vergeet dat er nog een tweede probleem in het verhaal is: de eeuwige strijd en de hele reden waarom Amor naar het dorpje is verhuisd, waar hij Moon tegenkwam.
Bernice Berkleef stapelt de spanning enorm hoog op en heeft dan ook een prachtige afbouw.

Het verhaal wordt zowel vanuit Moons perspectief als die van Amor verteld. Hierdoor krijg je soms herhalingen van situaties en overlappingen in het verhaal. Ik had verwacht dat ik dit saai zou vinden, maar het maakt het verhaal juist dieper en meer compleet.
Als Moon iets vertelt over Amors gedrag, dan ga je je afvragen: waarom doet hij dat?
En vervolgens lees je verderop hetzelfde stuk, maar dan vanuit Amors perspectief. Er worden dus vragen opgewekt, maar je krijgt er al vrij snel antwoord op.
Dat vond ik erg prettig, want Bernice Berkleef geeft op de juiste plaatsen in het verhaal antwoord op vragen die in je hoofd dwalen.

Door de afwisseling van perspectieven leer je de twee hoofdpersonages heel erg goed kennen. Amor is soms nog wat mysterieus, maar Moon is een jonge vrouw, die voor de lezers eigenlijk een open boek is. Voor de andere personages in het verhaal is ze dat dan weer niet en dat maakt het leuk: “ik weet lekker meer dan jij”.
Ook de andere, vele personages in het boek zijn erg leuk en passend! Je leert ze op een juiste manier kennen en ik houd stuk voor stuk van ze.
Mijn favoriet is Mars… Hij is qua persoonlijkheid (en in mijn hoofd: uiterlijk) te vergelijken met Emmet, uit Twilight.

‘Flame’ wordt vaak vergeleken met Twilight, iets dat de auteur zelf ook doet.
En ja, ik zie de overeenkomsten zeer zeker; in het verhaal an sich, de personages en de hele sfeer en setting.
Zelfs Moon heeft last van het Bella Swan-syndroom zoals wij dat noemen: ze is bang dat ze ouder zal zijn dan haar vriendje…
Echter heeft me dat totaal niet gestoord, want er komen geen vampiers in voor, maar goddelijke Griekse Goden… *zwijmel*
Het boek is toch wel weer anders dan Twilight. Het past zeer zeker in hetzelfde straatje en ik ben ook dol op de boeken van Twilight, dus ja… Flame mag absoluut niet missen op mijn boekenplank!

Een leuk feitje dat jullie moeten weten over Flame: er wordt in het boek gebruik gemaakt van illustraties. Echt super mooi gedaan. Deze illustraties zijn van Moon of Amor en op deze manier wordt een wisseling van perspectief aangeduid. Erg gaaf gedaan!

‘Flame’ is een echte aanrader voor de liefhebbers van Twilight, Griekse Goden, verboden liefdes, Young Adult en vooral: romantiek… Ik heb gezwijmeld tijdens het verhaal!