"Er bestaan geen slechte mensen, niet in hun ziel. Maar dat het omstandigheden zijn die het slechte bij mensen naar boven brengen."

Ik ken Henning Mankell vooral van de Kurt Wallander reeks. Dit is een heel ander boek.
Stefan Lindman is een jonge rechercheur die geconfronteerd wordt met kanker. Hij is op ziekte verlof en bereidt zich voor op bestraling van de kanker die in zijn tong zit. Tijdens een bezoek aan het ziekenhuis leest hij over de moord op een oud-collega van hem die ondertussen naar een huis afgelegen in de bossen verhuist is. Hij kende de man, Herbert Molin niet zo heel goed, maar toch voldoende om zich af te vragen wat er eigenlijk gebeurd is. Stefan Lindman trekt naar het afgelegen plaatsje Herjedalen en begint zich een beetje met het onderzoek daar te bemoeien.
De eerst schok is de marteling die zijn ex-collega heeft ondergaan. Maar de tweede schok is nog groter, Herbert Molin is niet de man die hij dacht dat hij was. Om te beginnen heeft hij zijn naam veranderd, maar daarnaast is hij ook nog een nazi.

Er zijn veel linken met het nazisme en met neo-nazisme in dit boek. Het is best wel interessant om te zien hoe diep dit nog ingebakken zit in de samenleving, ja zelfs dat er terug een opvlakkering is.

Ik vond het een traag boek en heb me best wel geërgerd aan Stefan Lindman omdat hij altijd zo heel zwart en negatief over zijn kanker deed, alsof hij ieder moment dood kon gaan. Ik vond hem niet echt moedig of dapper om te vechten.