Het noordelijke gevoel zoals Gerrit Jan Zwier het noemt begon voor hem op Vlieland en bracht hem vervolgens naar Groenland, Canada, IJsland, de Faeröer en Lapland. Het is een soort onweerstaanbare drang om naar noordelijk gelegen gebieden af te reizen, daar te zijn en je nietig te voelen in de woeste natuur. Zwier is van huis uit antropoloog en bioloog en dat zie je terug in zijn reisverhalen. Hij gaat naar afgelegen gebieden en observeert daar de plaatselijke bevolking door te luisteren, in gesprek te gaan en op bezoek te gaan. Vaak speelt de omgang met de natuur hierin een hoofdrol, zoals de jacht op zeehonden en de griendenjacht. Ook proeft hij de plaatselijke ‘delicatessen’ en beschrijft hij hoe men onderling met elkaar omgaat. Hij schrijft observerend met een tikkeltje droge humor. Het is een boek met vermakelijke korte verhalen over het leven en overleven in de verschillende koude gebieden op ons noordelijk halfrond. Als je het noordelijk gevoel kent dan herken je het in de verhalen, maar anders blijft het toch iets wat ontzettend moeilijk te beschrijven is.