Het derde boek van B.A. Paris. Ik had al zo genoten van de vorige twee boeken dat ik vol verwachtingen startte aan dit boek.
Van de vorige delen had ik enorm genoten en verwachtte dit opnieuw.
Het verhaal begint sterk met het verhoor van Finn twaalf jaar geleden na de verdwijning van Layla nadat ze op vakantie waren in Frankrijk.
Ze is vermist geraakt tijdens een tussen stop en niemand heeft nog iets van haar gehoord of gezien.

Het boek ik opgedeeld in drie delen. In het eerste deel wordt alles verteld uit het perspectief van Finn. Afwisselend met de Flashbacks die hij maakt naar twaalf jaar geleden wat er eigenlijk echt is gebeurd tijdens die bewust nacht wanneer Layla verdween. In het tweede deel lezen we afwisselend uit het perspectief van Finn en Layla op deze manier leer je ook haar kennen en haar gevoelens. Ook krijgen we nog een beter zicht op de gevoelens van Finn.
In deel drie lezen we alleen uit het perspectief van Finn.
Het is opnieuw een psychologische thriller, waarbij de personages spelletjes met elkaar spelen waarbij je als lezer tot het laatste in spanning gehouden wordt. Niets is wat het lijkt. Zelf had ik geen enkele vermoeden van hoe het precies in elkaar zat, mijn denk piste was deze keer volledig verkeerd.
B.A. Paris kan zich met haar schrijfstijl zeker onderscheiden van alle thrillerschrijvers omdat ze van het klassieke patroon afwijkt.
Ik was al fan nadat ik gesloten deuren had gelezen en ik blijf fan.
Mijn verwachtingen zijn zeker ingelost.