Het verhaal begint eigenlijk op het moment dat het eigenlijk weer goed lijkt te gaan met Lily en ze een uitnodiging krijgt om te dansen in de videoclip van Unity. Je leeft meteen met Lily mee. Het verhaal wordt afwisselend vanuit Lily en Jim verteld. Dit vind ik zelf altijd prettig. Hierdoor krijg je een beter beeld hoe de verhoudingen zijn en worden bepaalde zaken beter uitgewerkt en dat is hierbij ook weer het geval. Je leert zowel Lily als Jim heel goed kennen en merkt al vrij snel dat ze het beiden niet erg makkelijk gehad hebben in hun nog jonge leven.
Doordat Tamara Haagmans het gevoel van zowel Jim als Lily zo goed weet te omschrijven leef je met beiden erg mee.
Ze laat je ook nadenken over je eigen leven, want ondanks de tegenslagen in hun jonge leven, hebben beiden als doel om klaar te staan voor anderen. En daardoor ga je ook nadenken wat je zelf doet of kunt doen. Hierdoor is naar mijn gevoel, dit boek een boek voor alle leeftijden en niet alleen voor young adult.

Dit boek wisselt humor en verdriet razendsnel af, zonder ergens ongeloofwaardig te worden. Je wilt dat het allemaal goed komt, maar weet dat ook in het gewone leven het niet altijd goed afloopt.

Als je houdt van boeken waarbij drama met humor afgewisseld wordt dan moet je Ctrl, Alt Delete echt gaan lezen. Hier krijg je absoluut geen spijt van. Dit is een boek wat je zeker weet te raken.