De waarheid is mijn kennismaking met Melanie Raabe en ik kan alvast verklappen dat ik ronduit heb genoten van dit boek. Het begin is direct al prachtig geschreven. Vanuit Sarah spat de herinnering aan- en het gemis van Philippe je tegemoet. Indrukwekkend en het komt echt binnen.

Het bijzondere, en ook mooie is; is dat er maar zeer weinig personages zijn. De nadruk ligt op Sarah, op Philipp, en uiteraard op ‘De vreemde’. En deze karakters weten je van het begin tot het einde in de ban te houden. In een hele fijne en eigen schrijfstijl zet Raabe vanuit deze personages prachtige overpeinzingen neer, en het switchen van de perspectieven gaat steeds gepaard met wendingen en cliffhangers op het juiste moment.

Elke keer wordt er een nieuw laagje afgepeld, geheimen komen bovendrijven en stukje bij beetje denk je steeds meer inzicht te krijgen. De spanning wordt daarbij langzaam maar zeker opgevoerd en onwerkelijke gebeurtenissen weten te intrigeren tot en met. De relatie tussen Sarah en Philipp wordt, naast actie en spanning, zo mooi stukje voor stukje steeds duidelijker. Althans, dat denk je want als lezer word je regelmatig tóch weer op het verkeerde been gezet.

En BAM. Daar is dan de plottwist waarvan ik echt dacht, dit gaat niet gebeuren. Het leuke is dat het me echt aan het denken wist te zetten wat ik er nu eigenlijk van vond. Om vervolgens, ook na de epiloog tot de conclusie te komen: yeah, dit is echt heel gaaf.

Conclusie:

De waarheid biedt je exact wat je van een psychologische thriller mag verwachten. Prachtpersonages die staan als een huis. Relationele ontwikkelingen die je heen en weer weten te slingeren. Voeg daar de continue aanwezige dot spanning aan toe, en voilà.

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Vier stralende sterren voor De waarheid.

Karin Meinen-Samenlezenisleuker