Tessa Leuwsha, de auteur, onderneemt in Fansi’s stilte een reis naar het verleden. Het verleden van haar oma Fansi, die geboren en getogen is in Suriname maar op latere leeftijd bij haar kinderen in Nederland op de stoep staat. Fansi was een stille, zwijgzame oma die niet goed kon wennen aan het klimaat en het eten in Nederland. Als kind kende Tessa haar niet goed maar als volwassene kiest zij de omgekeerde weg die haar oma had afgelegd. Tessa vertok naar Suriname. Daar hoorde zij dat Fansi een niet erkende dochter was van een blanke vrouw en een gekleurde man, Fansi werd door haar moeder afgestaan en groeide op in een pleeggezin. Nauwgezet ontrafelt de auteur de geschiedenis van Fansi, de pleegmoeder van Fansi blijkt in haar jeugd nog slavin geweest te zijn, het verleden begint steeds meer te leven. De auteur heeft voor dit boek haar nog levende ooms en tantes en haar moeder (haar vader is overleden) geïnterviewd, de een in Suriname, oom Albert, de anderen in Nederland. Alle kinderen van Fansi hebben hun eigen verhaal, de puzzelstukjes vallen daardoor steeds verder samen tot een geheel: het leven van Fansi. Daarnaast heeft de auteur in Suriname, Gyana en Nederland gegevens over Fansi en haar Britse moeder gezocht, ze doet daarover ook verslag in het boek. Als lezer wordt je in een kleurrijk verhaal meegezogen, het verhaal verveelt nooit, in snel tempo wordt de geschiedenis van Suriname behandeld, vanaf de tijd van de slavernij tot de huidige tijd. Verschillen in kleur, religie en geslacht worden besproken, politieke en economische ontwikkelingen, de Decembermoorden, alles komt zijdelings aan de orde aan de hand van het verhaal van Fansi. Met name de invloed van de slavernij, die na al die jaren nog steeds voelbaar is in Suriname, wordt goed verwerkt. Ik heb genoten van het boek!