Inhoud:
Joe O’Loughlin, klinisch psycholoog, krijgt een telefoontje dat zijn vader, zwaargewond en in coma, in het ziekenhuis ligt. Als hij zich naar zijn vader spoedt blijkt er een vrouw aan het bed van zijn vader te zitten, in tranen. Het is niet de moeder van Joe en hij kent haar niet! Ze stelt zichzelf voor als Olivia Blackmore, en vertelt dat ze al twintig jaar getrouwd is met zijn vader! Zijn moeder echter, is al zestig jaar met zijn vader is getrouwd! Wie is deze vrouw, liegt ze of is ze echt getouwd met zijn vader? Heeft zijn vader werkelijk al twintig jaar een dubbelleven geleid? Hij snapt er niets van. Wie heeft zijn vader eigenlijk van de trap af geduwd en hem op zijn hoofd geslagen? Is deze vrouw daar ook verantwoordelijk voor? Allemaal vragen waar hij geen antwoord op heeft, antwoorden die hij wel wil hebben! Dit wordt een zoektocht die Joe door zal zetten totdat hij de onderste steen boven heeft!
Persoonlijke Leeservaring:
Michael Robotham is een van de schrijvers waarvan ik de boeken al jaren lees en nog belangrijker: waarin ik ook nog nooit teleurgesteld ben. Zo krijg je leesfans natuurlijk, en ja ik ben er een van. Dit boek is ook weer zo geschreven dat je in een lekkere leesflow komt, een heerlijk boek. Het verhaal van De andere vrouw is erg goed opgebouwd. Zonder dat er gruwelijke moorden gepleegd worden is het wel een verhaal dat je maar door blijft lezen. Het ligt natuurlijk minder voor de hand dat een klinisch psycholoog een misdaad oplost dan een rechercheur, maar wat ik zo knap vind dat het nergens “vergezocht” is wat Joe ontdekt, het boek volgt een logisch, maar niet voorspelbaar pad. Soms moest ik even teruglezen omdat ik me afvroeg: hoe had hij dit nu ontdekt? Niet omdat het onduidelijk was, maar omdat het zo knap en logisch verwerkt was in het verhaal dat ik het eigenlijk niet door had. Joe O’Loughlin “kende” ik al uit vorige boeken en was dus al een vertrouwd personage voor mij. Een personage die zo zijn eigen probleempjes heeft, fysiek, hij heeft Parkinson, maar ook zitten hij en zijn dochters, nog midden in een rouwproces omdat zijn vrouw Julianne zestien maanden geleden overleden is. Joe, vastbesloten om de rol van De andere vrouw te ontrafelen en te ontdekken wie er de oorzaak van is dat zijn vader in coma ligt, verliest hierbij zichzelf en ook zijn dochters een beetje uit het oog. Iets wat het personage alleen maar heel geloofwaardig en menselijk maakt. Elk inzicht die hij krijgt in de zaak werpt weer een nieuwe vraag op. Mede hierdoor stagneert het verhaal nergens en wordt het ook niet saai. Ondanks dat dit boek niet het eerste deel is met Joe O’Loughlin, kan het boek wel heel goed gelezen worden zonder de voorkennis van de andere delen. Ik vermoed sterk dat Michael Robotham nog niet klaar is met Joe O’Loughlin, en dat treft, ik ook niet. Wat mij betreft “loop” ik nog wel een paar jaar mee met het levenspad van Joe!