'Batman: Nightwalker' is het tweede deel in de DC Icons serie die door vier bekende YA auteurs de wereld in worden gebracht. Voorheen verscheen 'Wonder Woman: Warbringer' van Leigh Bardugo. Verhalen over Catwoman en Superman volgen nog.

In dit verhaal is Batman, toen alleen nog Bruce Wayne, pas 18 jaar. Nadat hij een aanvaring heeft met de politie, krijgt hij een taakstraf in Arkham Asylum. De gevangenis met de meest brute en gevaarlijke moordenaars in de omgeving van Gotham City. Daar ontmoet hij Madeleine die voor een beetje licht in het duister zorgt. Maar zendt zij wel het juiste licht uit? Hij raakt verstrikt in het web van de Nightwalkers en is er zelf meen betrokken bij dan hij voor mogelijk had gehouden.

Het verhaal introduceert een jonge Bruce die nog dagelijks kampt met het verlies van zijn ouders toen hij jonger was. Het kostte me wel wat pagina’s om er in het begin in te komen. Maar zodra Bruce door een soort avontuur in de handen van de politie valt en zijn taakstraf bekend wordt gemaakt, wist ik niet hoe snel ik het boek er weer bij moest pakken. De eerste vier hoofdstukken heb ik dan ook vier dagen over gedaan. De resterende 24 heb ik in twee avonden achter elkaar gelezen. Zodra Bruce Madeleine ontmoette raakt ik verslaafd. Marie Lu heeft dit personage zo uit weten te werken dat ze intrigerend, beangstigend, asociaal maar ook interessant en op een vreemde manier aantrekkelijk is. Dat zijn nogal een hoop bijvoeglijke naamwoorden voor één personage, maar vanaf het eerste moment dat Bruce haar ontmoet, was ik van haar in de ban. Ze deed me af en toe denken aan Harley Quinn alleen dan iets minder gestoord of zo?

Het grootste pluspunt uit dit boek vond ik de opbouwende spanning. In het begin zit er wel al spanning in, maar moest ik nog even in het verhaal komen. De momenten due Bruce doormaakt in Arkham Ayslum zijn niet zozeer beangstigend maar bracht spanning in her verhaal. Na Suicide Squad gezien te hebben, zorgde de beschrijving van de gevangenis door Marie Lu er wel voor dat ik me goed kon inbeelden hoe het eruit zou zien. En ondanks dat hier geen sprake was van bovennatuurlijke krachten, had ik wel het gevoel dat er een soort ‘hoge machten’ aanwezig waren. Niet fysiek, maar gewoon in de sfeer van de gevangenis. Dat kwam later ook wel in het verhaal terug toen er wat moeilijk verklaarbare gebeurtenissen plaatsvonden.

De relaties tussen de hoofdpersonages zijn naar mijn mening goed uitgewerkt. De vriendschappen voelen goed, en ook de relatie met zijn ‘adoptievader’ wordt af en toe goed benadrukt. De enige relatie die niet voorspelbaar is en zoals het hoort is die tussen Bruce en Madeleine. En dat maakte het verhaal nog leuker. Je weet nooit precies waar ze op uit zijn en wat de gevolgen zullen zijn.

Een erg sterk verhaal, met leuke maar ook vreemde hoofdpersonen dat me deed verlangen naar meer. Het einde suggereert dat het verhaal nog niet is afgelopen en dat is ook niet. Dit was nog maar het begin van Bruce Wayne’s verhaal.