Ik had de eerdere boeken van Stefan Ahnhem niet gelezen, en voor mij was het dus een eerste kennismaking met alle personages. Het duurde toch wel een hele tijd voor ik helemaal in het boek zat en de 2 grote verhaallijnen door had en alle personages goed kon plaatsen. De eerste verhaallijn gaat over mensen die op een bijzondere manier worden gedood (ingevoren), de tweede verhaallijn gaat over daklozen die gruwelijk mishandeld worden, dus over zinloos geweld. Het hoofdpersonage, Fabian Risk die aan de moordzaak werkt, geeft ons ook een inkijk in zijn privéleven, als vader van 2 pubers en als echtgenoot die naast zijn vrouw leeft. Naarmate het verhaal vordert, word je er zeker en vast in meegezogen en kan je het boek nog moeilijk wegleggen. Ik vond de gekozen verhaallijn rond de seriemoordenaar heel origineel gevonden. Ik vond de ontknoping ook uiterst spannend, en bepaalde wendingen vond ik echt onvoorspelbaar. Ook de epiloog zorgt voor een kippenvelmoment zodat je niet kan wachten op het vervolg! Het boek doet me, zoals op de cover vermeld, wel wat denken aan de stijl van Henning Mankell, en ik vind het zeker minstens even goed! Ik ga de voorgaande delen ook alvast lezen, zodat ik helemaal klaar ben tegen dat er een vervolg verschijnt.