Het is voor mij de eerste keer dat ik iets van Ferdinandusse in handen krijg, met het werk van Ross ben ik al langer vertrouwd. In hoeverre in dit verhaal vertrokken wordt van harde gegevens (het feit van de oorlog zelf niet te na gesproken) is niet direct duidelijk. Maar dat de aanleiding tot de vermetele acties van de mannen van de maandagochtend tot de realiteit zou kúnnen behoren, is na lezing wel duidelijk.

Het verdere verloop van het verhaal schuift geleidelijk op in de richting van de fictie. Vooral de omvang van de wraakoefening lijkt mij nogal buitensporig naar Nederlandse normen. De aanslag van de 11de september verbleekt er bijna bij. Maar desondanks leest het boek erg prettig. De spanning wordt tot het einde volgehouden. Zelfs op het moment dat je denkt dat kàn niet in Amsterdam, lees je naarstig door, want je zit als lezer als het ware gevangen in het verhaal zelf.

Een erg geslaagde kruisbestuiving tussen de fictie van Ferdinadusse en de factie van Ross, die de lezer gijzelen tot de laatste bladzijde.