In de jaren 50 in Ierland liggen de kansen voor meiden als Eilis Lacey niet voor het oprapen. Als het voor haar geregeld wordt dat ze naar Brooklyn zal emigreren om daar een bestaan op te bouwen, weet ze dat ze deze kans moet aannemen en al het vertrouwde moet achterlaten. Het is geregeld dat ze in Brooklyn onderdak heeft en ze krijgt een baan als verkoopster. Eilis krijgt echter last van heimwee en heeft moeite om zich vertrouwd te gaan voelen met haar nieuwe land, baan en huisgenoten. Maar dan lijkt het tij uiteindelijk te keren als ze de kans krijgt om een studie boekhouden te volgen en beetje bij beetje een leven te gaan leiden dat haar past. Ze ontmoet Tony, ze krijgen een relatie en hebben grootse plannen voor de toekomst. Ze voelt zich steeds meer op haar plek in haar nieuwe omgeving. Maar dan krijgt ze een vreselijk bericht van het thuisfront dat dit nieuwe bestaan aan het wankelen brengt. Het voert Eilis terug naar Ierland en confronteert haar met het leven dat ze heeft achtergelaten. Uiteindelijk komt ze dan ook voor bepaalde keuzes te staan en zal ze bepaalde knopen moeten doorhakken...

Op de een of andere manier heb ik het idee dat ik bij het lezen van dit boek de kern van het verhaal gemist hebt. Deze indruk wordt versterkt als ik er wat discussietips bij pak die ik op internet tegen kwam. Hoewel ik het verhaal vlot kon lezen en tot op de laatste pagina geboeid bleef, kan ik sommige van de vragen die gesteld worden in de discussietips toch echt niet bevredigend beantwoorden, omdat ik naar mijn idee de essentie van die vraag gemist heb in het boek. De vraag bijvoorbeeld hoe het onderwerp discriminatie aangestipt wordt... Tsjah, er komen inderdaad enkele kleine fragmenten voor in het verhaal waarin er sprake is van discriminatie. Maar die staan mijns inziens in geen enkele relatie met het verhaal en zijn slechts een klein zijpad dat toevallig in het verhaal werd ingeslagen om het verhaal mogelijk wat interessanter te maken of te houden. En wat is de rol van Tony's broer Frank in het verhaal? Ehh... Ja je voelde wel dat er tussen de regels door 'iets' was dat niet in woorden gevangen werd en dat Frank mogelijk belangrijker maakte dan dat hij nu achteraf voor mij lijkt. Maar eigenlijk blijft dat maar een vaag en ongrijpbaar iets.

Op deze manier kwamen er eigenlijk... (lees verder op: http://boek-aholic.blogspot.nl/2014/08/colm-toibin-brooklyn.html)