Eerst en vooral chapeau dat mensen dit echt doen zo’n pelgrimstocht! Aan mij is er echt geen Pelgrim verloren gegaan ik zie mezelf echt geen voettocht van vier maanden maken.

Tijdens zijn omgekeerde Pelgrims tocht komt Vuijsje op heel wat heilige plekken, ziet hij veel kunstwerken en bouwwerken, hij maakt hier een mooie beschrijving van en heeft ook de moeite gedaan om hun betekenis op te zoeken. Als lezer zie je aan de hand van zijn beschrijvingen alles zo voor je. Ik waande me af en toe zelf in het landschap dat hij beschreef of zag het kunst/bouwwerk zo voor me.
De dag van vandaag worden Pelgrimtochten niet altijd meer om godsdienstige redenen gedaan maar dikwijls omdat mensen naar iets opzoek zijn of om spirituele redenen. Hier kan ik wel inkomen waarom iemand dit zou doen, iedereen is wel eens opzoek naar iets en als zo’n tocht je helpt waarom niet. Op iedere plek die je langs de tocht aflegt kom je andere geschiedenis en andere relgieuze elementen tegen, wat het dan weer boeiend maakt om zo’n tocht te doen. Zelf heb ik door het boek te lezen heel wat bij geleerd of reglieuze aspecten zoals de hemel, de hel, de schuld.

Het boek raad ik vooral aan mensen aan die zelf van plan zijn zo’n pelgrimstocht te maken en die van geschiedenis houden. Het boek heeft me uit mijn comfortzone van Romans en Thrillers gehaald.
Het is leuk om te lezen hoe Vuijsje zijn tocht ervaren heeft en hoe hij alles uitlegd. Hier en daar moest ik wel wat doorbijten om door te lezen omdat het me wat te langdradig werd.
Wat niet wegneemt dat het met de nodige passie geschreven is.
Het is dan ook geen standaardverhaal dat je leest.
Ook al ben je als lezer niet ervaren met het pelgrim gebeuren het boek is leesbaar geschreven door de humor en de ironie die Vuisje er instopt.