Enkele dagen geleden las ik het boek uit, en nog steeds is mijn hoofd bezig met het verhaal en de personages. Het Boek van Voorheen laat je nadenken, verwonderen over hoe mensen in het leven kunnen staan en waar zij in geloven. Het laat je verder mijmeren over hoe je zélf in het leven staat, en hoe jij zou reageren als blijkt dat niets is wat het altijd heeft geleken. Het is een verhaal vol gevoelens, spanning en maakt dat je als lezer compleet de levens van Leia en Walt ingetrokken wordt, doordat je het verhaal uit beide personages leest. Het neemt je hele gedachtengang over, verovert een plekje in je brein waardoor je, zelfs als je het uit hebt, eigenlijk nog steeds niet klaar bent met het verhaal, omdat je gewoonweg geen afscheid wilt nemen.
Wauw, Jen, je doet het wéér!

De levens van Leia en Walt lijken enorm van elkaar te verschillen; de culturen waarmee ze zijn opgegroeid en waar ze hun leven mee invullen, hebben vooral punten die met elkaar botsen. De wereld van Leia voelt als een gedwongen leven, met een baas die tot alles toe in staat is om hun geloof en leven in stand te houden. De wereld van Walt daarentegen draait om gezamenlijk een leven draaiende houden en blijven geloven in het lot waarmee ze zijn opgegroeid. Toch is er uiteindelijk iets wat Leia en Walt met elkaar verbindt achter hun zijde van 'de Muur': ze geloven beiden in een kracht, iets wat deze fantastisch beschreven personages allebei op hun eigen manier gebruiken in hun levens. En wat ook nodig is, want zonder dit stukje geloof in zichzelf zullen ze het in de toekomst niet redden. Dat is een ding dat nog wel zeker is in de onzekere waarheid waarin ze verzeild raken...

De ietwat onwerkelijke, vriendschappelijke relatie die zij opbouwen vanaf hun eerste ontmoeting, voelde voor mij enorm echt. De reacties van Leia op Walt en andersom zijn logisch; hun wereld staat op z’n kop omdat het niet blijkt te zijn zoals hen is geleerd, en plots zijn ze op elkaar aangewezen. Twee wildvreemden, een Dwaas en een Ongelovige, die niets van de situatie begrijpen waarin ze elkaar tegenkomen, maar er samen achter komen dat er toch veel overeenkomsten zijn in hun gedachten en dat ze toch meer op elkaar lijken dan ze dachten. Stukje bij beetje winnen ze elkaars vertrouwen, en leren ze van elkaar hoe je de wereld ook kunt zien. En ja, er broeit iets in de lucht tussen de twee, maar voor mijn gevoel was het iets verfrissends, niet een standaard ‘love at first sight, pats boem, and they live happily ever after’, maar iets echts, dat in onze menselijke wereld ook kan gebeuren, zonder dat er speciale superkrachten of wat dan ook aan de pas komen. Pure gevoelens bij mensen die elkaar wel interessant vinden, absoluut aantrekkelijk, maar die elkaar aftasten omdat ze niet weten hoe nu verder. Heerlijk om weer eens te lezen over een relatie die op die manier groeit, in plaats van een insta-love!

Het Boek van Voorheen is een boek waar je razendsnel doorheen vliegt, al probeer je de tijd nog zo lang te rekken. Jen Minkman is een kei in het tot in details beschrijven van de omgeving waarin haar personages leven en ik moest dan ook geregeld even ‘bijkomen’ wanneer ik moest stoppen met lezen, ik was zo verdwaald in het boek! Het verhaal draait grotendeels om Leia en Walt, maar de bijpersonages mogen zeker niet vergeten worden; ook zij dragen het verhaal. Ik ben naar sommigen van hen nog steeds benieuwd; hoe heeft het verleden hen precies gevormd en hoe staan zij nu in het leven?
Al met al heb ik genoten van dit prachtige boek, en raad ik het iedereen aan die klaar is voor een verhaal dat je persoonlijk aan het denken zet, vol avontuur, spanning waardoor je soms op het puntje van je stoel kruipt en een vleugje romantiek!