‘Onder de maan’ speelt zich af in een hedendaagse wereld waar wezens als weerwolven, vampiers en fae een plaatsje zoeken om te overleven. Een wereld vol dominante weerwolven die geloven dat vrouwen zwakke wezens zijn. Een wereld waarin Mercy Thompson het levende bewijs is dat het tegendeel aantoont …

Ondanks dit sterke hoofdpersonage heeft het boek ook een klein minpunt. Ik kan me immers niet echt een duidelijk beeld vormen van deze wereld. Vermoedelijk wordt de structuur in Mercy’s wereld waar het bestaan van Fae algemene kennis is terwijl andere wezens gewoon tussen de onwetende mensen wonen, in volgende delen van deze serie meer onder de loep genomen. Maar in dit boek kwam die opbouw voor mij niet erg naar voren.

Ook op romantisch vlak verwacht ik een verdere evolutie in de komende boeken. In dit eerste boek speelt die romantiek immers maar een erg minieme rol. Je voelt wel aan in welke richting die romantische relaties zich zullen ontwikkelen, maar ‘Onder de maan’ is eerder een eerste kennismaking én een voorstellingsronde van personages en Mercy’s leven.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik dit boek met plezier heb gelezen, maar dat het me niet wist te overdonderen zoals de boeken van Anne Bishop deden. Er kan natuurlijk nog verandering in komen wanneer de Mercy Thompson-serie zich verder ontwikkelt, maar momenteel springt ze er voor mij niet echt bovenuit ten opzichte van andere boeken in dit genre.