Heel lekker boek. Is anders als de normale Murakami's. De anderen zijn verhalen of romans en "absurd maar toch zo normaal" en dit is autobiografisch. Echt en puur. Ook al zal er wel wat vrijheid zijn genomen met de waarheid. Maar mooie stukjes. Zoals waar hij over denkt tijdens het hardlopen ="Als er al een opponent is die je moet verslaan dan is het wel je vroegere zelf". "Dagelijks uurtje hardlopen is van cruciaal belang. Het garandeert me een poosje stilte en tijd voor mezelf". "Waar denk ik aan tijdens het lopen. Tijdens het rennen, ren ik gewoon. Ik loop in een leegte." Door extra lichamelijke inspanning kan ik de wrevel van me afschudden. "Ik probeer aan een rivier te denken. Ik probeer aan wolken te denken. Maar in wezen denk ik nergens aan. Ik ren gewoon door in mijn eigengemaakte knusse leegte, in mijn vertrouwde stilte. Dat heeft best wel iets heerlijks. Wat ze er ook van mogen zeggen". == Als ik, Myriam dus, op de loopband in de Fitness loop, probeer ik dat ook. Gewoon één zijn met het lopen, alsware in een heerlijke lege trance.....lukt mij nog niet echt