Ik heb wat ambivalente gevoelens bij dit boek. Deel 1 'Oskar Vanille' vind ik prachtig, Deel 2 'Het systeem' al wat minder en Deel 3 'Scherm der reflectie'; daar heb ik echt moeite voor moeten doen om het boek niet onuitgelezen aan de kant te leggen. Hoe is dat toch mogelijk binnen één en hetzelfde boek vraag ik me af. Ik ben daar nog niet uit....
Soms kan het zijn dat een boek heel erg tegenvalt omdat je al een boek van dezelfde schrijver hebt gelezen en dat hoge verwachtingen schept, zo viel 'De kleine vriend' van Donna Tart mij zo tegen (vanwege 'De Verborgen geschiedenis') dat ik het niet heb uitgelezen, en ook 'Ceasarion' kon toch niet op tegen 'Joe Speedboot'... maar dat is bij deze schrijver niet aan de orde, dit was het eerste boek dat ik van hem las.
Dat wil niet zeggen dat de roman mij als geheel niet kan bekoren, integendeel zelfs, ik ging helemaal op in deel 1 dat heel herkenbaar voor mij was, omdat ikzelf ook in de jaren zestig van de vorige eeuw voorzichtig mijn eerste stapjes maakte in deze wereld, weliswaar wat later dan Oek, maar toch. Je merkt op, dat ik er vanuit ga, dat de roman een groot autobiografisch gehalte heeft.
Voordeel is dat het volgende boek van hem wellicht heel erg meevalt. Ik heb zelf 'Pier en Oceaan' op mijn ntl-lijstje staan in elk geval.