Op 9 jarige leeftijd verandert Kasper plotseling in een dier. Hij weet niet waarom en nadat het vaker gebeur probeert hij er samen met zijn beste vrienden achter te komen waarom hij zomaar in een duif, spin of slang verandert en hoe hij dit tegen kan houden. Want over een paar weken staat hij in de schoolmusical en als hij dan in een dier zou veranderen zou rampzalig zijn.
In eerste instantie denken zijn vrienden dat hij verandert op het moment dat hij enorm bang is. Om dit te testen laten ze Kasper een opdracht doen die spannend en gevaarlijk is. Helaas levert het niet het gewenste resultaat op. Tot overmaat van ramp ziet Dylan, zijn aartsvijand, hem wel veranderen in een dier en blijft hem daarmee pesten. Dan komen de vrienden tot de conclusie dat de verandering wel eens zou kunnen plaatsvinden uit stress en laten Kasper een zeer stressvolle opdracht uitvoeren. Dat lukt en dus proberen ze nu ze de oorzaak weten tot een oplossing van het probleem te komen. Eerst proberen ze ontspanningsoefeningen maar die werken helaas niet optimaal.
Op de dag van de musical weten ze wel de oorzaak van de veranderingen maar hebben nog geen oplossing bedacht. Dylan weet dat waardoor Kasper nog gestrester wordt. Op het podium als Kasper zijn lied moet gaan zingen voelt hij dat hij gaat veranderen. Er is geen weg terug. Dan gebeurt er plotseling iets in de zaal en dat zorgt ervoor dat de verandering in een dier bij Kasper niet meer doorzet en hebben ze de oplossing voor het probleem gevonden.

Deze ontwikkeling is zo mooi neergezet door de auteur en maakt het verhaal dat overal grappig en soms hilarisch is ontroerend mooi.
De schrijfstijl van dit boek is grappig wat versterkt wordt door de voetnoten en de opsommingen Maar zeker ook door de verschillende lettertypes van het boek en de beeldende tekeningen. Dat houdt het verhaal speels en is daardoor ook geschikt voor kinderen die minder lang hun aandacht bij een verhaal kunnen houden. Het laatste hoofdstuk staat los van het verhaal en bevat een brief die hilarisch is. Mede daardoor heb ik elke keer als ik de titel van het boek weer zie een glimlach op mijn gezicht.