Hoewel dit boek geen literair hoogstandje is heeft het me wel geraakt. Dat kan ook komen doordat ik het als luisterboek in de auto had en Isa het zelf voorleest. Daardoor kan ze precies de nuance leggen waar hij bedoelt is.
Het blijft gewoon niet te begrijpen hoe iemand die zoveel mee heeft in het leven tot de beslissing kan komen er uit te stappen. Zoals Isa zelf al zegt is dat misschien maar goed ook want dat is een teken dat je niet hetzelfde denkt als Antonie. Je krijgt door dit boek geen beter beeld waarom iemand met deze ziekte tot zo een beslissing komt maar je krijgt wel een beeld hoe het is om met zo iemand te leven en dat is behoorlijk heftig.