Toen Daniel Silva begon met schrijven van ‘Het zwarte gif’ hadden de aanslagen in Parijs en Brussel nog niet plaatsgevonden. Het boek begint dan ook met een disclaimer, dat alles in dit verhaal fictie is en helaas is ingehaald door de werkelijkheid. Dat maakt ‘Het zwarte gif’ heel realistisch. In het begin moest ik even inkomen. Daniel Silva begint ‘Het zwarte gif’ met behoorlijk veel geschiedenis en dat was op momenten best een beetje worstelen. Maar zodra je in het verhaal zit en Natalie gerekruteerd is, my oh my.

Ik werd zo het verhaal in gezogen dat ik soms het boek opzij legde en verwachtte dat er elk moment een bom kon ontploffen. Het is zenuwslopend en vooral het einde is bloedstollend. Ik ben lang opgebleven om het boek uit te lezen, want ik moest zeker weten dat alles goed kwam met Natalie.

Dat dit fictieve verhaal ingehaald is door de waarheid maakt het heel realistisch en dat zorgt er dan weer voor dat het ongelooflijk spannend is. Als je de boeken van Daniel Silva over Gabriel Allon eerder hebt gelezen, zit je al helemaal in zijn wereld. Maar ook zonder die kennis kun je het verhaal prima lezen. De personages zijn zo sterk uitgewerkt en op een gegeven moment ga je zelf nadenken over een dillema van Natalie. Dat laatste punt was echt heel heftig en vond ik heel goed en realistisch overkomen.

Ik vind Daniel Silva echt een onwijs goede schrijver. Zijn vorige boek, ‘De Engelse spion’, vond ik wat tegenvallen, maar ‘De roof‘ daarentegen was echt heel goed. Maar ik denk dat ik ‘Het zwarte gif’ nog wel het beste in de serie vind, doordat het zo realistisch is. Ik moest dan ook echt even bijkomen toen ik het uit had. Geweldig!

Het feit dat dit boek ingehaald is door de werkelijkheid maakt het ‘Het zwarte gif’ alleen maar realistischer en geloofwaardiger. Het begin is traag, maar het eind bloedstollend. Zo spannend en je wordt er helemaal ingezogen, maar het zet je ook aan het denken. Het beste boek tot nu toe van Daniel Silva.