Rachels leven staat op het punt te beginnen als ze haar eindexamens heeft gehaald. Samen met haar vriend Matt en grote vriendengroep kijkt ze uit naar de toekomst. En hoewel ze het moeilijk vindt dat ze sommige vrienden niet meer regelmatig ziet als ze gaat studeren, heeft ze vooral zin in haar toekomstige studentenleven. Ze heeft haar leven al redelijk uitgestippeld, totdat het in een fractie van een seconde permanent verandert. Want wanneer Rachel samen met haar vrienden in een restaurant viert dat ze hun examens hebben gehaald, komt er een auto op hen af rijden. De auto rijdt zo het gebouw in. Rachel raakt gewond en haar beste vriend, Jimmy, overlijdt zelfs.

Na de tragische gebeurtenis begint het verhaal van Rachel pas echt als het inmiddels vijf jaar later is. Rachel heeft het nog steeds moeilijk met het ongeluk. Niet zo gek, want daarna veranderde haar wereld compleet: Matt en zij zijn niet meer samen, haar beste vriend Jimmy is overleden en haar droom om journalistiek te gaan studeren is nooit werkelijkheid geworden. Als ze op een avond teruggaat om haar vriendengroep weer te zien heeft ze het er daarom opnieuw moeilijk mee. Toch besluit ze die avond ook om het graf van beste vriend Jimmy te bezoeken, met alle gevolgen van dien: ze krijgt opeens heel veel hoofdpijn en raakt buiten bewustzijn. Als Rachel bijkomt ligt ze in een ziekenhuis en is opeens alles anders. Het ongeluk van vijf jaar geleden is niet gebeurd (althans, niet zo heftig als ze dacht), Matt en zij zijn nog bij elkaar en haar beste vriend Jimmy leeft nog.

Het is een bizar en ontroerend verhaal als je de achterkant van het boek leest, maar daarom reden genoeg om het te gaan lezen. De uitspraken van Rachel zijn vooral erg tranentrekkend. Dit zegt ze bijvoorbeeld nadat ze een paar dagen in het ziekenhuis heeft gelegen: ''Ik begon te beseffen dat ik in een nachtmerrie zat toen het tot me doordrong dat ik niet wakker werd: dat alles echt gebeurde, hoe onmogelijk en ongelooflijk dat ook mocht zijn''.

Het verhaal grijpt je meteen bij je keel en laat je niet meer los. Dat komt vooral door hoofdpersoon Rachel. Ze is een karakter waar iedereen zich makkelijk in kan vinden. Toch laat schrijfster Dani Atkins niet alle details los over Rachel, die bewaart ze voor het overweldigende einde. Een einde dat je niet direct ziet aankomen, dat onverwachts alles in perspectief zet. Heel erg indrukwekkend.