Het boek leest als een trein. Het is een meeslepend verhaal, het pakt je gelijk goed beet. Op sommige momenten was er humor, wat het lezen erg leuk maakt. Al gebeuren er ook nare dingen, die eigenlijk het daglicht niet kunnen verdragen. Het thema gaat daar eigenlijk ook over, nare en duistere zaken die niet boven tafel mogen komen. En die zaken gaan erg ver en zijn bruut en gruwelig. De hoofdpersonen worden goed uitgewerkt, zodat alles duidelijk is en geen losse eindjes ontstaan.

Het is een verhaal over verdriet van een overleden dierbare echtgenoot, tegenwerking van de dorpsgenoten, spannende momenten als Jason iets in het huis hoort en daarna de hond is verdwenen. Over hulpeloosheid van Mika en het gevoel van “wie nog te vertrouwen” en wie niet.

De schrijfster Lydia van Houten heeft hiermee een pracht van een spannend verhaal neergezet. In een prettig lettertype en in niet al te lange hoofdstukken, vertelt zij over Mika en haar 2 kids in Canada. En de besloten gemeenschap van Rocky Roads. Hoe zij kennis maakt met de bewoners, die al dan niet blij zijn, met haar komst. Het is een verhaal, dat je pakt en dat je meeneemt, naar steeds een hoger level, qua spanning.

Het is een prachtig boek, een smulboek, een regelrechte pageturner tot de laatste bladzijde.