Dit boek heeft een geweldige indruk op mij gemaakt. Ik wist wel iets van de hongersnood die in Oekraïne heeft plaatsgevonden in de dertiger jaren van de vorige eeuw, maar dit boek zet deze geweldadige geschiedenis zonder opsmuk zakelijk neer. Het is bijna niet voor te stellen dat het nog steeds lukt om deze genocide op miljoenen Oekraïners zo goed als stil te houden.
Het Sovjet communistische bewind onder Stalin heeft moedwillig naar schatting 4 miljoen mensen laten verhongeren door alle eetbare waren van de arme boeren af te nemen. Zelfs de pannen met eten werden van het fornuis gehaald en in de tuin geleegd. Alle eetbare waren, inclusief alle zaaigoed werd weggenomen. Hoe stom kun je zijn. Mensen stierven overal in het land, thuis in bed, op de weg of op de stoep in steden. Er was kannibalisme, men at zijn huisdieren op, boomschors, eikels en gras, enz.
En dat allemaal door het bizarre plan van collectivisatie van het boerenbedrijf. En niet te vergeten dat de Sovjetunie contracten had voor het leveren van graan aan Amerika en Europa en deze contracten wilde men koste wat het kost nakomen.

Het boek is gebaseerd op onderzoek van archieven en persoonlijke verhalen van Oekraïense mensen. Het geeft de geschiedenis chronologisch weer tot in de huidige tijd, waarbij nog steeds geprobeerd wordt de Holodomor te ontkennen.

Met dit boek begrijp je beter hoe de verhoudingen tussen Oekraïne en Rusland zijn, met name het gedrag van Poetin, al wordt hij niet in het verhaal genoemd.

Een fascinerend boek dat je kennis over de moderne geschiedenis met een grote stap vergroot.