Ik had al eerder boeken van Hilde gelezen, dus had hoge verwachtingen. En die zijn uitgekomen.
Ze heeft wederom een goed in elkaar gezet verhaal op papier gezet. Het liet mij niet meer los, na de eerste bladzijde. Je voelt sterk mee met Eve en haar zoektocht naar haar zus.
Het verhaal gaat over een tweeling: Ruby en Rosie. Op een nacht slapen ze in hun stapelbed en als een van de meisjes s’morgens wakker wordt is haar zusje verdwenen. Midden in de nacht ontvoerd uit haar eigen bed.
Dertig jaar na deze ontvoering weten de familieleden nog steeds niet wat er van Rosie is geworden.
Totdat er in een biechtboek een vreemde tekst opduikt. Het wijst erop dat er iemand is die weet waar Rosie is en wat haar is overkomen. Eve besluit het hier niet bij te laten en gaat zelf op onderzoek uit. Ze raakt verwikkeld in een verhaal wat je niet meer los laat.
Verschillende personen vertellen hun verhaal in dit boek. Je hebt Eve en de spiegelzusjes (in een ander lettertype). Maar ook het verhaal van Carol en haar dochter Zoë is erg spannend. Deze moeder en dochter hebben geen gemakkelijk leven in hun geloofsgemeenschap. De hoofdstukken zijn kort. De schrijfstijl heerlijk. Het speelt zich grotendeels af in het Schotland van nu. En in de omgeving van Glasgow. Ik ben dol op Schotland, dus die sfeer pakt me meteen. De kliffen en de rotsen en de robuuste zee. Heerlijk!
Wel moest ik af en toe even slikken, als de konijnen (of het hert) ter sprake kwamen. Ik hou niet van dierenleed. Daarom had dit boek een tikkeltje horror (in mijn ogen). Maar als er mensen aan stukken gehakt worden, hoor je mij niet over een boek. Dierenleed raakt mij gewoon hard. Maar dat is heel persoonlijk. Je kunt het ook niet weglaten uit dit boek. Want het hoort in het verhaal. Daardoor voel je hoe ernstig de zaak is. Het geeft bepaalde karakters het duistere gevoel en voorkomen!
4 sterren**** (een dikke 8 dus).