Titel: De dood heeft blauwe ogen
Auteur: Karin Hazendonk
Uitgeverij: Letterrijn
Publicatiedatum: 29-6-2018
Aantal blz: 324

Cover
Ik vind de cover echt prachtig. Het mooie blauwe oog en de rode titel komen echt op je af. Een echte eyecatcher.

Auteur
Karin Hazendonk is geboren in Utrecht (1961) en groeide als enig kind op in Waddinxveen, toen het nog een klein dorpje in de Zuid-Hollandse polder was. Ze studeerde financiële en commerciële administratie, trouwde, kreeg kinderen en werkte vijfentwintig jaar in de financiële sector. Haar grootste passie: schrijven werd al die tijd in de ijskast gezet. In 2013 kwam er een ommekeer in haar leven. Cijfers, maandsluitingen en jaarrekeningen hebben de afgelopen jaren plaats gemaakt voor haar eerste stappen in de wereld van het schrijven. De dood heeft blauwe ogen is haar 5e boek.

Achterflap/samenvatting
Jan van Dijk heeft een saaie baan en zit gevangen in zijn huwelijk met Martine waarin sleur en vastgeroeste gewoontes de boventoon voeren. De enige die kleur aan zijn bestaan geeft, is zijn dochter Hannah.
Als Hannah spoorloos verdwijnt, verandert zijn leven in een hel.
De verdwijning van hun dochter maakt de scheurtjes in het huwelijk van Jan en Martine groter en zichtbaar voor de buitenwereld.
Leugens die diep begraven liggen in het leven van Martine, komen langzaam maar zeker aan de oppervlakte.
De vermissing van Hannah van Dijk is de eerste zaak die Loes de Koning krijgt in haar hoedanigheid van familierechercheur. Ze worstelt met de minachting van haar directe chef, onzekerheid en haar persoonlijke betrokkenheid bij deze zaak.
Als echter zwaar verminkte mannen worden gevonden, komt haar vechtlust terug en bijt ze zich vast in het onderzoek.
Iemand is heel erg kwaad en alle sporen leiden naar één persoon ...

Mijn mening
In De dood heeft blauwe ogen verdwijnt Hannah, de dochter van Jan en Martine tijdens een avondje stappen. Het huwelijk van Jan en Martine wankelt al een tijdje en dit lijkt de doodsteek te worden. Waar Jan zich volledig inzet om Hannah te vinden, verzwelgt Martine in zelfmedelijden. Zij heeft problemen genoeg, leeft in leugens. Familierechercheur Loes de Koning wordt belast met de zaak, die steeds ingewikkelder lijkt te worden! Maar Loes bijt zich erin vast. Raakt zij niet te veel betrokken?

Karin Hazendonk heeft met De dood heeft blauwe ogen een pageturner geschreven. Korte hoofdstukken, geschreven uit verschillende perspectieven volgen elkaar in snel tempo op. Ik raak steeds meer in de ban van het verhaal. Ik kan het boek nauwelijks wegleggen. Want hoe loopt het af? Vinden ze Hannah? Je wilt haar zo graag helpen.

Het plot is goed, de spanning is continue voelbaar in het verhaal. Jan van Dijk houdt zoveel van zijn dochter, je kunt niet anders dan sympathie voelen voor hem. Terwijl Martine juist het tegenovergestelde gevoel oproept: minachting, egoïsme. En Hannah, ze vertoont normaal gedrag voor een vijftienjarig meisje, een meisje dat niet altijd even eerlijk is tegen haar ouders.

Karin Hazendonk geeft beetje bij beetje details weg van het ware verhaal. Echter, die details hebben mij al vroeg in het boek in een bepaalde richting geduwd. Voor mij heeft ze te vroeg te veel losgelaten. Of het komt doordat het verhaal zich in Nederland (en bij mij in de buurt) afspeelt, weet ik niet, maar het verhaal doet erg realistisch aan. Alsof dit bij iedereen zomaar zou kunnen gebeuren. Toch is er een moment in het verhaal waarop het verhaal enigszins onrealistisch wordt, althans voor mij. Maar het blijft fictie en dat moment is wel een moment dat de spanning weer flink oplaait en jij als lezer aan het twijfelen gaat.

De dood heeft blauwe ogen is zeker geen slecht boek. Het is een fijne pageturner die je absoluut een paar hele fijne leesuurtjes bezorgt. Toch wil je als lezer aan het einde een “oh zit het zo” moment hebben, je wilt op het verkeerde been gezet worden. En dat is naar mijn mening niet helemaal gelukt.

Spanning: 4
Plot: 3,5
Leesplezier: 4,5
Schrijfstijl: 3,5
Originaliteit: 3,5
Psychologie: 3,5

Ik geef De dood heeft blauwe ogen 3,5 ster.

Leontine