Voor mij is Hugo Borst een onbekende, toch zag ik zijn boek MA zoveel voorbij passeren, dat ik dit boek niet aan me voorbij kon laten gaan. Hugo Borst zet hier het verhaal neer van zijn moeder, die aan alzheimer lijdt, op een mooie, emotionele manier volg je zijn weg. Volg je de weg als zijn ma in een verplegingshuis terecht komt. Kijk je door de ogen van Hugo hoe hij ziet dat herinneringen lijken te vervagen bij zijn ma, je leest zijn liefde maar ook zijn pijn, zijn angst....zijn band met zijn moeder.
Het is zo mooi beschreven in korte hoofdstukjes, en ook heel oprecht geschreven zonder poespas, gewoon rechtdoor. Hoedje af voor dit prachtig boek!