“Vele Manieren om te Beginnen”, de vertaling van “So Many Ways to Begin”, begint met een proloog over Mary uit Ierland, die ten tijde van de oorlog als dienstmeisje in de omgeving van Londen moest werken. En dan de eerste zin van het eigenlijke verhaal: "Eleanor was in de keuken toen hij terugkwam van haar moeders begrafenis". Het maakt je nieuwsgiering naar het verhaal en waarom Eleanor niet naar de begrafenis van haar moeder ging.

David Carter heeft als jongen al een fascinatie voor oude voorwerpen; hij is geïnteresseerd in de geschiedenis ervan. Aangemoedigd door zijn “tante” Julia, een vriendin van zijn moeder Dorothy, begint hij met het verzamelen van dingen die zijn verhaal vertellen, zoals een geboortebewijs, een treinkaartje, een sigarettendoosje, een veerbootkaartje en handgeschreven briefjes. Hij vindt na het afronden van zijn school de voor hem perfecte baan als curator in een museum in Coventry, hij trouwt met Eleanor en krijgt een dochter.
Een per ongeluk door Julia verklapt geheim verandert Davids leven. “Het was het niet weten, zei hij tegen iemand, veel veel later. Het niet weten was het moeilijkste.” Pas later beseft David dat je niet alles hoeft te weten om gelukkig te zijn.

McGregor beschrijft alledaagse dingen als ziekte, werkeloosheid, onverwachte wendingen in het leven en vele manieren om te beginnen met liefhebben, leven en van koers veranderen.
McGregor bouwt het verhaal in rustig tempo op, door steeds kleine stukjes te vertellen; hij grijpt terug op herinneringen en verstopt overal nieuwe vragen, waardoor hij een prettige spanning in het verhaal weet te brengen.

Een ontroerend verhaal met veel details en goed uitgewerkte personages, waarbij puzzelstukjes op zijn plaats vallen.