Ik begon licht sceptisch aan het boek: weer een thriller met een rechercheur met een jeugdtrauma: de zoveelste op de rij. Toch maar doorgelezen en blij dat ik dat gedaan heb: het trauma van Jennifer is mooi verweven met het plot van het verhaal en is niet alleen een poging om een mens te maken van de hoofdpersoon (met al zijn/haar tekortkomingen). Al lezend wordt het boek steeds spannender, en hoewel je denkt dat je het plot al wel door hebt (hoezo sceptisch) wordt je als lezer toch steeds op een ander been gezet. En dan nog is het pot verrassend en bijzonder spannend geschreven. Chapeau voor Angelique Haak.