“Geen enkele ster kan eeuwig branden, zeiden ze. Kyra’s ster branden zo fel. Totdat ze niets meer te geven had.”

‘Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuist. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.
Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen, drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.
Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...’

Voor ik je loslaat is een verhaal over vriendschap. Het speelt zich af in Lost Creek, dit is een kleine gemeenschap met veel verhalen en geheimen. Het verhaal wordt vanuit Corey verteld, waardoor je echt in het verhaal wordt gezogen. Mede door de fijne schrijfstijl van Marieke Nijkamp, de korte hoofdstukken, flashbacks, brieven (zowel verstuurd, als niet verstuurd) en telefoontjes kom je erachter wat er werkelijk met Kyra is gebeurt. Er zitten genoeg wendingen in waardoor je geboeid blijft. En door de mooie poëtische regels raakt het verhaal je nog meer. Het is een spannende psychologisch verhaal, die je ook nog aan het nadenken zet.
Dit boek overtreft al mijn verwachtingen, daarom geef ik het 5 sterren.