Mijn vader was een NSB’er verteld het verhaal van de 17 jarige Elsa Aaldering . Tijdens de nadagen van de oorlog wordt haar vader opgepakt en naar een concentratiekamp gebracht en komt daar op onverklaarbare wijze om het leven. In de nadagen van het leven van Elsa roept ze haar kinderen en kleinkinderen bij één . Ze wil nog één keer haar verhaal verteld hebben hoe het daadwerkelijk is gebeurd . Tijdens de oorlog had Elsa een hartsvriendin Anna en tijdens de oorlog gebeurd er iets en vanaf die tijd hebben ze elkaar niet meer gezien of gesproken.
Elmer beschrijft het verhaal vanuit Elsa en hoe zij de oorlog heeft beleefd en ervaren. Elsa is nog een puber als de oorlog begint en wordt heen en weer geslingerd met haar gedachten Aan de ene kant is ze nog het onschuldige naïeve meisje en aan de andere kant weet ze heel goed wat er zich allemaal afspeelt. Gedurende de oorlog loopt Elsa tegen dilemma’s en geheimen op en worstelt er enorm mee. Maar tegelijkertijd zie je ook hoe ze hun plezier en zichzelf staande houden in hun “ondergedrukte”leven van de oorlog. Elmer beschrijft het op een manier of je bij je eigen oma op visite bent die haar levensverhaal verteld en tijdens dit neemt ze je mee in haar gedachten hoe zij het heeft ervaren. Vanaf het begin wordt je meegenomen in dit familiedrama en houdt je vast tot je de laatste blz hebt gelezen. Maar tijdens dit verhaal wordt je geraakt door emoties van deze familie en vraag je jezelf af wat zou je zelf gedaan hebben als je in deze situatie zit. Tuurlijk is het fout wat haar vader gedaan heeft maar moeten de kinderen daar jaren later nog de dupe van zijn en last van ondervinden. Oordelen is makkelijk maar wat als het jou zou overkomen wat dan.. dit is wat ik eruit mee heb gekregen toen ik het boek uit had. Maar volgens mij gebeurd dit nog steeds dat de kinderen erop worden afgerekend op de fouten van hun ouders. Een boek dat je gelezen moet hebben en als je het uit heb nao een tijd door je hoofd blijft malen.