De strijd tussen twee radicaal verschillende karakters rond milieustandpunten wordt doorgetrokken tot de complexe manier waarop moderniteit en milieu zich tot elkaar verhouden. Hebben wij als mensen het recht om de ecologie te veranderen? Of moeten wij de natuur zijn eigen gang laten gaan en daarmee accepteren dat bepaalde diersoorten in de verdrukking komen?

Boyle voert twee personages op die allebei op hun manier begaan zijn met het milieu, maar die een radicaal andere positie innemen ten opzichte van hoe er omgegaan moet worden met uitheemse diersoorten. Voor de milieudeskundige Alma Boyd Takesue is het van belang dat exotische diersoorten als ratten en zwijnen geëlimineerd worden ten behoeve van de gehele dierenpopulatie. Haar tegenstander Dave LaJoy is het hartstochtelijk met haar oneens en meent dat óók die nieuwe diersoorten het recht van bestaan hebben. Het wordt een soort titanenstrijd tussen conflicterende denkbeelden van twee personen die teveel in hun eigen gelijk gaan geloven om de andere kant van de medaille te zien.

Het mooie is hoe Boyle steeds nieuwe dimensies eraan toevoegt door er een soort familiekroniek van te maken. Het conflict tussen de twee personages blijkt diep ingebed in een geschiedenis waarbinnen steeds de nietigheid van de mens naar voren komt tegenover grote krachten als de natuur zelf, de globalisering en het overal aanwezige kapitalisme.