Toen ik de vraag kreeg of ik Nodig, het nieuwste boek van Joelle Charbonneau, wilde lezen voor het in de winkels ligt, zei ik meteen ja. Ik ken de schrijfster van De Test-trilogie die ik (uiteindelijk) ook erg goed vond en was dus erg nieuwsgierig. De synopsis sprak me ook aan.

Nodig begint vanuit Kaylee, de ik-persoon, maar daarna komen er meerdere personages bij die allemaal terugkomen in het boek. Toch blijft Kaylee de uiteindelijke hoofdpersoon. Misschien omdat haar hoofdstukken vanuit de ik-vorm geschreven zijn en de andere allemaal in de hij/zij-vorm.

Op die manier krijgt Kaylee een eigen stem, maar toch vond ik het vertellen vanuit meerdere personen niet helemaal fijn. Sommige personen komen maar een keer aan het woord en ik moest elke keer schakelen wie er nu weer aan het woord was. Doordat eigenlijk alleen Kaylee echt uitgediept is, blijft de rest mij te vlak en leest het niet lekker. Zeker in het begin niet.

Als lezer leer je Kaylee wel goed kennen en je weet wat haar motieven zijn, wat zij nodig heeft. Misschien is zij ook nog wel iets te vlak, maar dat stoorde me eigenlijk niet. Vooral niet omdat dat niet het belangrijkste is voor dit verhaal.

In het begin moest ik even in Nodig komen, maar vrij snel werd ik meegezogen en las ik het bijna in een ruk uit. Eigenlijk wilde ik het wegleggen om later verder te lezen, maar dan gebeurde er weer wat spannends aan het einde van het hoofdstuk. En tsja, dan nog maar één hoofdstuk lezen. En nog één. Net zolang tot Nodig uit was.

Pfoe, die spanning in het laatste stuk van het boek is echt heel goed omschreven. Ik moest blijven lezen en blijven lezen, want ik wilde het weten. Ik wilde weten wie er in vredesnaam achter het netwerk NODIG zat. Daar zat voor mij best een plotwending. Ik heb alle mensen verdacht in het boek, maar het was niemand van wie ik dacht dat het was. Maar dat is waarschijnlijk ook het kenmerk van een goede thriller: je verdenkt altijd de verkeerde. En dat deed ik ook.

Ik vond Nodig echt een ijzersterke thriller met ook nog eens een goed verhaal. Hoe ver zijn mensen bereid te gaan voor iets dat ze nodig denken te hebben? Ver, volgens dit boek. Nodig mag dan wel fictie zijn, maar ik denk dat als dit echt gedaan zou worden, het resultaat niet heel veel zou verschillen.