De échte biografie van Marc Sluszny, of toch wat daarvan mag geweten zijn, vind je op de website van Van Loock & Sluszny: tennisspeler in het Belgische Davis Cup-team, solo zwemmend het kanaal over, een beklimming van de Annapurna zonder extra zuurstof, het wereldrecord bungeejumpen uit een luchtballon,... De man is duidelijk voor geen kleintje vervaard. Wat je niet mag weten, of wat misschien zelfs niet gebeurd is (en dat laatste lijkt me waarschijnlijker), lees je in Code zwart, de thriller van schrijfster Ann Van Loock, waarvan Marc Sluszny de architect is. 'Waar de werkelijkheid stopt en de fictie begint weten alleen beide auteurs...'

Philippe Right is een jonge tennisspeler. Hij wordt gerecruteerd om een opleiding te volgen aan het Israëlische Wingate Institute. Het programma is veelomvattend: sociale vaardigheden, talen, maar ook parachutespringen en vechtsporten. Philippe slaagt zonder problemen, en wordt later, wanneer hij in New York verderstudeert, gecontacteerd door Ilan Agad, zijn vroegere mentor, die voor de Israëlische geheime dienst werkt. Philippe moet gaan uitzoeken of een rijke Fransman in werkelijkheid een oud-nazi is. Vanaf dat moment wordt Philippe meegesleurd in een wervelend avontuur, dat reikt van de Londense financiële wereld tot de toppen van de Himalaya.

Dat Van Loock kan schrijven, dat wist ik al sinds ik eerder dit jaar De witte salamander las. Dat Sluszny een spannend verhaal kan ineensteken wist ik ook al. De twee samen, dat geeft bijwijlen vuurwerk. Zijn er ook mindere kantjes aan? Ja, het duurt even voor er wat leven komt in de figuur van Philippe. En verder komt de aaneenschakeling van avonturen ook wat gemaakt over. Alsof één man op korte tijd zoveel kan meemaken. Tenzij het echt gebeurd is, natuurlijk, dan neem ik mijn woorden graag terug.

Code zwart is een volstrekt on-Vlaamse, spannende en aangrijpende thriller. En zo worden er niet genoeg gemaakt.