Ik moet meteen zeggen dat ik geen fan ben van het genre, dus of Jeroen nu veel of weinig origineel is ten opzichte van Dan Brown zal me eerlijk gezegd niet boeien. In het genre is het ongetwijfeld een spannend boek met vaart, plotwendingen en onverwachte (en soms iets té toevallige) samenhangen. Voor mij als Leidenaar is de Leidse achtergrond van het verhaal ook heel erg grappig en interessant.
Maar waar het in dit boek eigenlijk om gaat, en het valt me op dat dat in andere recensies nauwelijks aan bod komt, is dat zijn achtergrondverhaal over Paulus op fundamentele wijze de bijl legt aan de wortel van het christendom. Heel overtuigend beschrijft Windmeijer hoe het christendom geconstrueerd werd als een wraakoefening tegen de Joden. De (in de liefde afgewezen) Paulus fietst zijn oude vertrouwde Mithrasverering vakkundig in het nieuwe Jezusverhaal om daarmee een nieuwe godsdienst te scheppen die vertrouwd en aantrekkelijk zou zijn voor velen die het Mithrasverhaal kenden, maar ook afstand zou nemen van het Jodendom.
Is het zo gegaan? Het zou zo maar kunnen. En dat maakt 'Het Pauluslabyrint', of je nu van thrillers houdt of niet, zonder meer een zeer belangwekkend boek. Ik geef vijf sterren voor het fundamentele achtergrondverhaal. De plot is ook heel onderhoudend.