Aardig boekje waarin Astrid vertelt over haar vroegere beroep als pi-wer ( penitentiare inrichtingswerker) in het Huis van Bewaring te Rotterdam. Zo komt aan bod wat het werk van een pi-wer inhoudt en aan de hand van anekdotes vertelt ze over de leuke en minder leuke dingen die ze heeft meegemaakt. Ze heeft bijna altijd een goed contact gehad met de gedetineerden,doordat ze ze altijd eerlijk en met respect heeft behandelt, wat zij op hun beurt weer kunnen waarderen. Jammer alleen dat bepaalde onderwerpen in het boek niet dieper zijn uitgewerkt, waardoor ik misschien meer had kunnen lezen over wat het werk met haar emotioneel doet. Het is dan ook best wel een dun boekje geworden, terwijl ze naar mijn idee veel meer had kunnen vertellen.