Arita Baaijens begint het boek Paradijs in de polder met haar reizen in de Sahara, Siberië en Papoea-Nieuw-Guinea. Zij doet verslag hoe haar ervaringen daar waren. Indrukwekkend hoe zij maandenlang alleen reisde in uitgestrekte vlaktes met best wel risico’s die zij nam. Dit eigenlijk allemaal als inleiding voor de rest van het boek waarin zij de lezer wil laten zien dat ook ons eigen land de moeite waard is om te gaan ontdekken. Want…kijken wij wel goed naar onze omgeving. Luisteren, ruiken en voelen wij wel alles? Als je dit boek gelezen hebt dan kom je tot de ontdekking dat er nog veel te beleven valt in ons eigen landje. Hoe doe je dat? Arita neemt de lezer aan de hand door allerlei oefeningen. Soms vrij eenvoudig te doen, maar soms ook een oefening waar je echt wel een flinke hoeveelheid vrije tijd voor nodig zult hebben. Ook oefeningen waar ik echt niet van zou weten hoe ik dat zou moeten uitvoeren. Te technisch beschreven. Toch gaat er alleen al door het lezen een wereld open. De simpelste dingen als luisteren. Geluiden die je nooit opgevallen zijn vallen opeens op. In je eigen omgeving zie je opeens toch een stukje paradijs in de polder. Ondanks dat ik zelf in de polder woon en iedere dag geniet, was het toch een verrassende ontdekkingstocht.
Dit 200 pagina’s bevattende boek kun je eerst doorlezen en vervolgens iedere keer opnieuw oppakken om een oefening te gaan uitvoeren. In het laatste hoofdstuk beschrijft Arita wat Deep Maps zijn. Het voert te ver om dit hier te gaan uitleggen, maar wel wil ik er over kwijt dat ieders Deep Map anders zal zijn. Met een simpele omschrijving zou ik het een belevingskaart noemen.
Tot slot staat er achter in het boek een enorme waslijst aan literatuur en websites ter inspiratie.
Kortom een boek wat een mooie inspiratiebron is om je eigen omgeving te gaan ontdekken en te beleven en wie weet je eigen Deep Map te maken.