Blij was ik dat ik uitverkoren was als 1 van de 1000 lezer(e)s(sen) die dit boek nog voor de releasedatum mochten lezen. Het verhaal sprak mij heel erg aan.

Het verhaal gaat over de vriendschap tussen Billie & Seb: een hechte vriendschap. Billie is ook de enige die Seb begrijpt. Helaas overkomt Billie een ongeluk op de trampoline waardoor ze in coma komt te liggen.
Billie komt in terugblikken in het verhaal voor. De rest van het verhaal gaat over Seb die zich onbegrepen voelt door de wereld, maar die aan de andere kant ook weinig tot niks van de wereld begrijpt. Zijn ouders geven hem met Kerst een airsoftgeweer zodat hij aansluiting heeft met een stel jongens waarvan de ouders zeggen dat het zijn vrienden zijn. Zelf heb ik daarbij een beetje mijn twijfels....

Al na een paar hoofdstukken had ik heel erg moeite met de schrijfstijl: zeer afstandelijk. De ouders en oom waren bijvoorbeeld 'de vader', 'de moeder' en de oom. Grappige is dan weer wel dat de jeugd gewoon wel bij de namen genoemd worden. Dit afstandelijke naar zijn ouders en oom zie je bij Seb terug. Past dus wel heel goed in het verhaal. Is niet mijn ding.

Pas in het allerlaatste hoofdstuk heeft de schrijver mij geraakt.

Ik geef het boek toch 3 sterren. De schrijver is heel erg geslaagd in zijn opzet alles afstandelijk, dreigend en onbegrijpelijk te houden. Zeker als je het vanuit het perspectief van Seb bekijkt.
Maar nogmaals: niet mijn ding.....