Patricia Snel is opgegroeid in Gouda. Sinds januari 2011 is ze woonachtig in Singapore. De aanleiding om haar tweede boek, De intrigant, te schrijven was een burenruzie die ze zelf heeft meegemaakt.
Anna Verhulst weet niet welke ellende haar te wachten staat als ze besluit de boerderij, die haar overleden oma haar heeft nagelaten in het Drentse (fictieve) Noaber, te betrekken. Maar algauw komt ze erachter dat het leven op het platteland heel wat anders is dan in het altijd levendige, bruisende Rotterdam waar ze is opgegroeid. De kans om echt in te burgeren krijgt Anna helaas niet, want het hele dorp verzet zich tegen haar, omdat ze haar buurman weigert een stukje grond te verkopen dat hij wenst te gebruiken voor onzinnige doeleinden die een hoop geluidsoverlast met zich mee zullen brengen.
Bij mededorpeling Gijs kan Anna wel haar hart luchten, totdat ze opvangt dat ook hij niet de aardige boerenzoon is die hij op het eerste gezicht lijkt te zijn. Naast alle kopzorgen die Anna heeft over alle ophef rond haar komst in Noaber, is er ook nog eens een onmiskenbaar groot probleem uit het verleden dat haar dagelijks achtervolgt. Wanneer het verleden het heden begint in te halen, en Anna slachtoffer wordt van meerdere smerige, onverklaarbare streken, barst voor haar de bom. Het altijd rustige, gemoedelijke Noaber staat vanaf dat moment volledig op zijn kop.
De intrigant sleept de lezer als het ware mee naar het platteland, een omgeving die Patricia Snel zeer goed heeft uitgewerkt. Anna Verhulst is een sterke vrouw, ze weet waar ze staat en wat ze wil. Haar rol als nieuwkomer in een boerendorp is overtuigend en doeltreffend beschreven. De 'ons-kent-ons-sfeer' komt levensecht op de lezer over. Het verhaal laat zich vlot lezen, maar de spanning is zeer zeker niet prominent aanwezig. De één pagina tellende proloog verwijst naar een gebeurtenis uit Anna's verleden, die in het staartje van het verhaal wordt verweven en voor de nodige vaart zorgt. Het maakt de lezer nieuwsgierig. Toch had juist dat gegeven nog meer aandacht verdiend, om wat meer diepgang in het verhaal te creëren. Ook de plot had wat meer uitgedacht mogen worden, om net dat kleine beetje extra aan het verhaal toe te voegen. Nu is het geheel vergelijkbaar met een slagroomtaart zonder topping: goed, maar het had nog beter gekund.
Al met al is De intrigant een prima verhaal in een realistische, goed omschreven setting.