De cover vond ik een beetje zoetsappig, wel mooi maar niet een boek wat ik in de winkel zou oppakken. Ik dacht een standaard familieroman, dus die lees ik even tussen door.
Niets was minder waar. Dat ik hem snel las had niets te maken met het zoetsappige, maar juist met het verhaal op zich. Ik werd mee gezogen in het leven van Melanie, die een plotselinge gedragsverandering had ondergaan na een avondje te diep in het glaasje te hebben gekeken. In het verhaal wordt je mee genomen, in het tot dan toe normale gezinnetje van Melanie, Douwe en Carolien.
‘Mel, je bent jezelf niet. Kijk nou eens naar jezelf, Kijk eens in de spiegel. Je bent een ander in de huid van mijn vriendin.
Het waarom, dat is iets waar je dus op het laatste pas achter komt en wat diepe indruk op mij heeft gemaakt, zeker na het lezen van het nawoord.
De liefdes perikelen die natuurlijk bij een familieroman om de hoek komen kijken maken het boek wat luchtiger, want wat een drama speelt zich af in het jonge gezinnetje.
Dit boek mag wel wat aandacht krijgen om bij mensen hun ogen te openen en een waarschuwing mee geven aan mensen die bij iemand in hun omgeving gedragsverandering constateren. Trek aan de bel en laat het niet sluimeren.
Gezondheid is een kostbaar goed. Let op jezelf, wees lief voor jezelf en pas op jezelf. Denk na over wat je eet, denk na over wat je doet. En geniet van iedere dag. het kan zomaar je laatste zijn.
Kirstin heeft een fijne schrijfstijl al vond ik soms dat bepaalde verhaallijnen een beetje abrupt werden begonnen en gestopt en vooral het einde was heel voorspelbaar.
Toch vooral door het heftige onderwerp zou je dit boek moeten lezen en geef ik het 4 sterren.