Iedereen die mij kent weet dat ik niet van boeken met "verdrietige eindes" houd. Ik kan er dagenlang emotioneel van zijn en voel me dan ook echt depri.
Bij dit boek had ik dit niet, ook al wist ik wat ik kon verwachten. Ik heb veel gehuild tijdens het lezen, maar wat een eyeopener!
Loes heeft een mooie en vlotte schrijfstijl en het verhaal komt daardoor echt en lief over. Er waren veel momenten waarop ik precies voelde wat zij beschreef. Toch heb ik er geen rotgevoel aan overgehouden. Het heeft me een andere kijk gegeven op de dood. De dood hoort bij het leven. We komen en we gaan en dat is voor de achterblijvers altijd afschuwelijk. Maar ook menselijk. Dit heeft ze zo ontzettend goed neergezet! Een aanrader voor iedereen, ongeacht van welk genre je houdt. Dit zijn verhalen die we zoveel mogelijk in leven moeten houden. ♡