Dit bijzonder openhartig boek had ik in een mum uitgelezen. De auteur heeft zich hier kwetsbaar op durven stellen en daarmee taboes doorbroken.
Ik heb zelf nooit met het UWV te maken gehad, maar zoals de gang van zaken daar beschreven wordt is het niet anders dan bij een willekeurige redelijk grote lokale bank. Ook hier zijn de leidinggevenden alleen met zichzelf bezig en het zal hen worst wezen wat er met hun ondergeschikten gebeurt in het bedrijfsleven. Dat leidt vaak tot een depressie. Sommigen kiezen er dan voor niet via het UWV een uitkering te vragen, maar de boosdoeners laten opdraaien voor hun daden en krijgen dan een paar jaar doorbetaald (na de bemoeienissen van een advocaat). Dat werkt beter omdat het UWV vaak 'goede' contacten heeft met het bedrijfsleven en reageren zoals die het graag zien, zo is gebleken.
Ook daar is het een jacht op bonussen en dat heeft niets te maken met de reden waarvoor deze instanties in het leven geroepen zijn.
Het verhaal is opgetekend uit de eigen beleving van de auteur, dat maakt het bijzonder persoonlijk maar daardoor wel ietsje minder objectief, maar toch heel kritisch.
Feit blijft dat hij van het ene op andere moment een nummer werd, een dossier; geen mens of voormalig collega.
Een pluspunt is ook de mogelijkheid voor de lezer om de theoretische beschrijvingen in de bijlagen te bekijken.
Een Eye-opener! Je bent niet alleen!