Winethereswic, 20 mei 1432!
Allert Mateman woont met zijn vrouw Hanna en zijn 17-jarige zoon Aelwijn in een pachthoeve van de heer van Rhemen en Dravenhorst.
Net zoals alle andere pachters, kan het gezin met moeite het hoofd boven water houden en hebben ze een pachtschuld aan de leenheer: de broers Rhemen.
Deze halen hun inkomsten uit hun pachthoeves, maar zijn ook gekend als paardenfokkers maar bovenal zijn ze roofridders.
Om zijn vaders schuld af te lossen moet Aelwijn twee jaar lang als staljongen op het kasteel gaan werken.
Hij wordt door zijn afkomst, een simpele boerenzoon, scheef bekeken door de andere staljongens en schildknapen, die allemaal van “betere huize” zijn.
Ysaud, de kokkin, neemt Aelwijn gelukkig onder haar vleugels.
Aelwijn vindt al snel zijn weg in het kasteel en laat zich ongewild opmerken. Hij kan erg goed met paarden overweg en in het bijzonder met een drachtige merrie.
Hierdoor krijgt hij het respect van heer Geert van het kasteel Ravenhorst, van de norse stalmeester en van de staljongens en schildknapen. Schildknaap Gabin wordt vanaf dan zijn beste vriend.
Op voorspraak van Ysaud mag Aelwijn gaan voorlezen aan Hertzeloye, de blinde dochter van heer Geert uit zijn eerste huwelijk.
Aelwijn en Hertzeloye kunnen het snel erg goed met elkaar vinden en kijken beiden uit naar het voorleesmoment.
Door een windstroom ontdekt Aelwijn een verborgen deur achter een wandtapijt en treft in een kerker een opgesloten en ondervoede monnik aan.
Aelwijn brengt ’s nachts, als iedereen slaapt, deze arme stakker ongezien eten en drinken en houdt hem zo in leven.
Wanneer het kasteel wordt het kasteel aangevallen nemen de heren van kasteel Ravenhorst de vlucht.
Alleen Hertzeloye en het personeel blijven achter. Als dienstdoende kasteelvrouw geeft zij zich over aan de beleggers en treedt vervolgens in het klooster in.
De nieuwe kasteelheer laat een nieuwe wind door het kasteel waaien en onder zijn bewind bloeien het kasteel en de landerijen opnieuw.
Aelwijn blijft op vraag de kasteelheer op het kasteel in functie, en wordt stalmeester en vertrouweling van de nieuwe bewoners.
Eén vraag blijft echter onbeantwoord: “Waar is de schat van de heren van Rhemen en Dravenhorst?”…of toch niet! Welke geheimen draagt het kasteel nog met zich mee?
Christine Linneweever heeft een boeiende en interessante historische jeugdroman geschreven.
Boeiend beschrijft zij het leven in de middeleeuwen, met oog voor alle lagen van de bevolking, gaande van de onfortuinlijke horigen, de ridders, de kasteelheren, de veldslagen…
Achteraan het boek geeft de auteur duiding bij het echte kasteel en hun bewoners. Op de schutbladen staat een oude kaart met aanduiding van oude woonkernen.
Uit de weinig informatie die ze vergaarde, en na een grondige research, wist ze over de legende van de verborgen schat, een knap boek te schrijven.
De schrijfster heeft een vlotte schrijfstijl. Ze gebruikt geen moeilijk zinnen en maakt geen grote tijdsprongen.
Dit is een boek dat je in één ruk wil uitlezen. Spannend, onderhoudend en leerrijk. Het grote aantal bladzijden mag niemand afschrikken. Lees dit boek, niemand zal het zich beklagen!