Wees op je hoede als je uitgenodigd wordt voor een feestje met mensen die je al jáááren niet gezien hebt. Vriendschappen verheerlijken na zo lange tijd is o zo makkelijk, maar hoe zat het destijds in werkelijkheid ook alweer? Was het allemaal pais en vree?

Als Nora een uitnodiging krijgt voor het vrijgezellenfeestje van vriendin-van-vroeger Clare, besluit ze te gaan. De groep blijkt klein, de sfeer is niet je van het.
Clare wordt wakker in het ziekenhuis. Hoe komt ze daar terecht, wat is er gebeurd? Haar herinneringen zijn aanvankelijk geblokkeerd, maar komen geleidelijk aan terug: er is een moord gepleegd, maar wie heeft geschoten en waarom?

Interessant uitgangspunt, matige uitwerking. De toonzetting is tamelijk onvolwassen, evenals het gedrag van de dames + één heer. Bovendien is het lichtelijk ongeloofwaardig, dat iemand uit het gezelschap na tien jaar zijn of haar wrok jegens een van de anderen nog omzet in moord. Het kan, maar is niet waarschijnlijk, zeker als je eenmaal weet waar het over gaat. Goedgelovigheid en naïviteit spelen een iets te grote rol, een concrete confrontatie destijds zou een hoop leed bespaard kunnen hebben.
Jammer is, dat het hele boek in de ik-vorm geschreven is, vanuit het gezichtspunt van Nora. Nu en dan even in de hoofden van anderen kijken kan best verfrissend zijn. Dat maakt In een donker donker bos tot een eenvoudige, ietwat saaie thriller, die complexer had mogen zijn.
Veelbelovend debuut van Ruth Ware!

[spanning 3, plot 3, leesplezier 3, schrijfstijl 3, originaliteit 3, psychologie 4]