Dit verhaal speelt zich af in Kameroen. In de jaren 60/70 van de vorige eeuw.
Een verhaal over de polygamie, die heel gebruikelijk is.
Het boek is in de ik vorm geschreven omdat de auteur het haar vertelde verhaal, zo vorm heeft willen geven. Rosaline is een schuilnaam, dit om privacy redenen.

Het verhaal vertelt over het leven van Rosaline. Op haar 12 e uitgehuwelijkt aan een iets oudere man.
Eerst is ze best gelukkig met hem, maar nadat hun 2 kinderen al heel jong zijn gestorven, wordt ze verdacht van het vervloeken van dit huwelijk.

Nadat ze haar man heeft verlaten, wordt ze na een aantal jaar de vierde vrouw van een man, die al 3 vrouwen heeft.

Zo krijg je als lezer een kijk op de gebruiken en rituelen, die nog steeds worden gehandhaafd.
Alles bestaat uit rituelen en veel dingen die een vrouw moet weten/doen en laten.
Een hard leven waar, door de sterke sociale verbintenissen, ook plek is voor vreugde, liefde en vriendschap.
Men is veel meer begaan met elkaar en dat uit zich vaak.

Als vierde vrouw heeft Rosaline zich moeten bewijzen en de onderlinge wedijver en jaloezie speelt soms een grote rol.

De ontwikkelingshulp doet haar best om het leven van vrouwen gelijkwaardiger te maken, ook door mogelijkheden van doorleren en ontplooing.