In de droogte draait het om een familiedrama. Luke Hadler vermoord zijn vrouw en zoontje en pleegt vervolgens zelfmoord. De enige die dit drama overleeft is zijn dochtertje, een baby nog. De droogte die het plaatsje Kiewarra al twee jaar in zijn greep heeft zou hem teveel geworden zijn. Zijn beste vriend van vroeger, Aaron Falk, komt op verzoek van Luke zijn vader naar de begrafenis van Luke en zijn familie. De reden hiervoor is dat de ouders van Luke graag willen dat Aaron, financieel rechercheur, de zelfmoord van Luke onderzoekt.
Aaron belooft zijn best te doen, maar het wordt hem niet makkelijk gemaakt. Hij heeft geen goede herinneringen aan het dorpje en de bewoners maken het hem knap lastig. Dit heeft allemaal te maken met een drama dat zich twintig jaar eerder voor heeft gedaan in datzelfde dorpje. Een drama waarvan de gemeenschap denkt dat Falk er alles mee te maken had.

Op de kaft van het boek zien we een donker landschap. Op de voorgrond zie je verdort gras, de lucht is donker met wat wolken. De titel van het boek alsmede de naam van de auteur zijn wit glanzend en vervagen wat aan de uiteindes. Verder staat er nog een quote op van The New York Times in het blauw. Ik vind het een aantrekkelijke kaft en zou het zeker oppakken in de winkel. Het trekt heel erg de aandacht; het is een onheilspellende voorkant.
De proloog van het boek trekt meteen je aandacht. Het probleem van het dorp wordt gelijk duidelijk en het eindigt beangstigend. Je weet door de achterflap al wat er gebeurd is, maar het is echt heel mooi en knap op papier gezet. Petje af!

Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Aaron Falk. De hoofdstukken zijn vrij kort en in die hoofdstukken komen regelmatig flashbacks voor. Deze zijn makkelijk te herkennen omdat de auteur ervoor heeft gekozen deze stukken cursief te zetten. Jane Harper heeft een fijne schrijfstijl en je vliegt het boek dus door. Ze weet je te boeien en je ontzettend nieuwsgierig te maken.

De flashbacks, een mooie aanvulling van het verhaal. Je komt steeds meer te weten over het drama van twintig jaar geleden. Deze flashbacks worden niet alleen uit het perspectief van Aaron Falk geschreven, maar ook vanuit de perspectieven van diverse andere personages. Er zijn voor mij geen momenten geweest waarop het niet duidelijk is geweest uit wiens perspectief er geschreven werd. Ze voegen echt wat toe aan het verhaal en het maakt het boek nog interessanter, het geeft het verhaal een extra dimensie.

Het einde van het boek heeft een dubbele ‘ontknoping’. Hier kan ik verder niet erg veel over kwijt zonder teveel te verklappen.

Harper weet de sfeer in het dorpje erg goed te beschrijven en je waant je zelf ook in Kiewarra. De droogte en de hitte zorgen ervoor dat de mensen prikkelbaar zijn en het brengt ook behoorlijk wat onderlinge spanningen met zich mee. De karakters worden goed omschreven en je wordt compleet meegezogen in het verhaal. 350 pagina’s lang loop je letterlijk mee aan de zijde van Falk.

Ik geef het boek 5 sterren. Het is een waanzinnig debuut, mede doordat het hier gaat om twee drama’s. De auteur houdt je geboeid gedurende het hele verhaal en sleept je mee in de droogte van Kiewarra. Minpunten zijn er wat mij betreft niet, dus ik zou zeggen: lezen dit debuut!