Een mysterieuze roman over de geschiedenis van de familie Mayes. Na de dood van haar vader vindt Seraphine een gezinsfoto die ze nooit eerder heeft gezien. Met deze foto komen de vragen los en begint de ontrafeling van een mysterie rondom de familie.

Rous weet prachtige beschrijvingen van de omgeving te geven zonder dat het boek hierdoor traag wordt. Sterker nog, Rous heeft er af en toe een handje van om erg van de hak op de tak te springen. Dit laatste vond ik af en toe een beetje storend. In de ene zin staan twee personages nog te praten en in de volgende zin is één van deze personages in de auto onderweg naar een andere plek. De stukjes die soms worden overgeslagen zijn geen ramp en je volgt het verhaal prima, maar het oogt wel wat slordig en maakt het verhaal her en der wat minder vloeiend.

Wat Rous goed doet is het behouden van het mysterie door het boek heen. Stukje bij beetje krijg je als lezer te weten wat nu de waarheid is. Sommige dingen die met opzet vaag worden gehouden, zijn misschien wat voorspelbaar en toch al eerder in te vullen door de lezer. Andere dingen komen wel meer als een verrassing. Toch is het de goede keuze geweest om ook de wat meer voorspelbare dingen niet meteen te verklappen. De mysterieuze zweem die over het verhaal ligt, blijft op deze manier krachtig en hoe dichter je bij de ontknoping komt, hoe liever je door wilt lezen.

Enkele gebeurtenissen lijken onmogelijk waardoor het verhaal een tikkeltje minder realistisch wordt dan het had kunnen zijn. Toch is dit verhaal het waard om daar doorheen te kijken. De beschrijving van de personages, de omgeving en het leven van Seraphine en Laura, door wiens ogen je dit boek leest, slepen je volledig mee. Juist die afwisseling van heden en verleden maakt dat dit boek je grijpt. Ik heb genoten van deze prachtige roman en geef het graag 4 sterren.