Dit is het laatste boek in de Graveyard Queen-serie. We zijn weer thuis in Charleston met Amelia, waar ze werkt aan een restauratie die haar in contact brengt met de geest van een kind, en op de een of andere manier voelt Amelia een persoonlijke band met het kleine meisje. Ze probeert dan ook om erachter te komen hoe het kind stierf en hoe ze haar kan helpen vrede te vinden. Zoals alle boeken in de serie is dit zo donker. Het is gothic. Het is spookachtige gruwel. Je kunt de angst, de kilte, het kwaad van de duistere krachten rond de heldin voelen. Er is zoveel spanning. Maar er is ook verdriet en verlangen …. We komen er eindelijk achter wat er precies met John Devlin gebeurde en waarom hij uit het leven van Amelia was verdwenen. Elk geheim, elke leugen, en elke misvatting komt aan het licht. Alles is zichtbaar en niemand zal hierdoor ooit weer hetzelfde zijn.

Helaas voelde het aan het einde een beetje overhaast . Alles bouwt op naar het hoogtepunt en dan is het jammer genoeg snel voorbij. De mysteries waren een beetje voorspelbaar, maar het boek ging minder over de geheimen van de doden en meer over de reis.Geesten die antwoorden willen, slechte voortekenen en griezelige begraafplaatsen. Ik hield van de verhaallijn, maar ik had gewild dat het tempo een beetje gelijkmatiger was.

Het was echter een heel goed boek. Ik wilde het niet neerleggen. Dit is zo’n geweldige wereld die Stevens heeft gecreëerd. Ik zou deze hele serie zeker aanbevelen aan fans van gothic ghost stories. Maar begin niet met dit boek. Ga terug naar het begin, zodat je kunt genieten van de hele serie.