In zijn jeugd heeft Archer verschillende traumatische gebeurtenissen meegemaakt en 1 van deze gebeurtenissen zorgt er voor dat hij niet meer spreekt. Hij leeft hierdoor afgezonderd in een stadje genaamd Pelion. Bree komt op een gegeven moment wonen in Pelion en wil na hun eerste ontmoeting Archer beter leren kennen. Om te weten hoe dat gaat, een jongen die niet spreekt in contact met een meid die dit wel goed is het verstandig om het boek te lezen.
Mia Sheridan behandeld een onderwerp die niet vaak in boeken voorkomt, namelijk het niet spreken van een personage. Mijn interesse was na de tekst op de achterflap gewekt. Tijdens het lezen van het verhaal bleek het verhaal minder goed uitgewerkt. Het is erg oppervlakkig gebleven en er lijkt geen goed onderzoek vooraf aan het verhaal te zijn gedaan door Mia. Dit viel op door bijvoorbeeld te benoemen dat Archer zich veel dingen eigen maakt door er boeken over te lezen waaronder gebarentaal. Gebarentaal kent veel gebaren die op elkaar lijken, a.d.h.v. alleen plaatjes in een boek gaat het niet lukken om jezelf dit te leren. Je hebt hier feedback en beelden bij nodig. Door met ervaringsdeskundigen hierover in gesprek te gaan had ze dit beter kunnen uitwerken.
Ook ergerde ik me aan slechte vertalingen in het verhaal. Dit werkte storend, vooral bij woorden die veel voorkomend waren. Al met al krijgt het boek 3 sterren van mij voor de originele insteek.