Het paneel van Vlaanderen van de Spaanse voormalige journalist Arturo Pérez-Reverte is misschien wel de intelligentste thriller van de voorbije jaren. Ik zeg misschien, want om het werk volledig te doorgronden, moet je kunnen schaken. De intrige speelt zich namelijk op verschillende niveaus af: in de eerste plaats op een schilderij van de 15de-eeuwse schilder Pieter Van Huys. Daarop ontdekt de restaurateur Julia de verborgen woorden "wie doodde de ruiter". Deze ruiter blijkt Roger d'Arras te zijn, op het schilderij aan het schaken met Ferdinand van Ostenburg, met op de achtergrond diens echtgenote Beatrix van Bourgondië. D'Arras werd in de 15de eeuw vermoord, en de naam van de dader zit op een of andere manier verborgen in het schilderij, met name in het schaakspel. Julia haalt er dan ook een schaakdeskundige, Munoz, bij om na te gaan wie in het spel de ruiter sloeg. Intussen begint echter het werkelijke leven opvallende gelijkenissen te vertonen met het schaakspel.

Voor de schaakliefhebber die ook graag een thriller leest, moet dit een fantastische roman zijn. Mijn schaakniveau bevindt zich echter op het niveau van de gemiddelde vierjarige, zodat veel aan mij voorbijging. Toch kon Het paneel mij wel boeien, vooral door de mix van heden en verleden, en door de ingenieus opgezette gelijkenis tussen een schaakspel en de bittere werkelijkheid. Mij staan dus twee taken te wachten de komende weken en maanden: leren schaken (?) en op zoek gaan naar ander werk van Pérez-Reverte (!).