“I couldn’t be an artist, and now i won’t even be a critic. I’m a pretender, a fake.”
~p 115~

Pinch (Charles) is de zoon van kunstenaar Bear Bavinsky en groeit op in Italië om later naar Engeland te gaan. Hij kijkt enorm op tegen zijn vader, maar hoe ouder hij word hoe meer hij naar bevestiging van zijn vader verlangt. Tijdens zijn studietijd raakt hij bevriend met Marsden, een excentrieke jongen met wilde haren die een loyale vriend blijkt te zijn. Jaren later ziet zijn leven er anders uit dan hij zich had voorgesteld, hij geeft Italiaanse les op een universiteit. Hij maakt een beslissing waarvan hij zich afvraagt of het de juiste was.

In deze roman word je meegenomen in het leven van Pinch, een lieve jongen die uitgroeit tot een zachtaardige man. Tijdens het lezen word duidelijk dat Pinch zijn persoonlijkheid enorm beïnvloed word door het verlangen naar aandacht van zijn vader. Ook komt het verhaal biografisch over, je volgt Pinch door zijn hele leven heen. De sfeer is heel goed aanwezig in het boek, de beschrijvingen over Rome geven je het gevoel dat zelf ook door de straatjes van Rome loopt. Er zit veel gevoel in het verhaal, Pinch is veel aan het worstelen met zijn emoties en constant in discussie met zichzelf. Soms irriteerde ik me aan hem en wilde ik hem wel een denkbeeldige schop onder zijn kont geven, kom op man!! Ondanks dat is het wel een meeslepend verhaal, je wilt steeds verder lezen.

Ik vond de schrijfstijl wel even wennen, heel veel korte zinnetjes, afgekapte woorden en dat irriteerde me soms. Er zit ondanks dat het verhaal volledig uit het perspectief van Pinch verteld word wel diepgang in het verhaal, ik vond alleen dat een paar andere personages meer aandacht verdienden. Er zit een soort cadans in het verhaal waardoor je geboeid blijft, er zaten niet echt schokkende plot twists in maar door subtiele gebeurtenissen blijft het wel interessant. Het is een boek met plus en min puntjes voor mij, maar ik vond het wel een mooi verhaal en daarom geef ik het 3 sterren.