Heel hartelijk dank dat ik met deze leesclub mocht meedoen. Ik heb er enorm van genoten.
Toen ik mij inschreef voor deze leesclub trok mij de omschrijving van het verhaal. Hoe zou de schrijfster de twee tijdslijnen met elkaar kunnen verbinden? Zou de verhaallijn overeind blijven en zou je makkelijk kunnen begrijpen of het over de tijd van Stella gaat of de tijd van Jess? Op al deze vragen kan ik met volmondig ja antwoorden.

In dit schitterend debuut van Iona Grey wordt je meteen meegenomen in het proloog. Dan wil graag nog een keer Stella zien. Zal dit kunnen? In mooie bijna poëtisch te noemen zinnen (chapeau voor de vertaling) worden we afwisselend meegenomen in de tweede wereldoorlog met het verhaal van Dan en Stella en de huidige tijd met het verhaal van Jess en Will. Stella is een wees en heeft eigenlijk geen weet van de wereld. Ze wordt huishoudster van de dominee en als hij haar ten huwelijk vraagt beantwoord ze met ja. Het is het jaar 1942 en Londen is volledig ondergedompeld in de prikkelen van de tweede wereldoorlog.
Als Charles, de dominee, zich heel snel na het huwelijk aanmeld voor dienst blijft Stella verslagen achter. Stella heeft een vriendin Nancy en die sleept haar uiteindelijk mee naar een dansfeest. Haar eerste ontmoeting met Amerikanen verloopt niet vlekkeloos, maar als zij terugkeert naar een kerk om haar horloge te zoeken ontmoet ze Dan. Een hele nette man die haar beloofd haar horloge aan haar te retourneren als hij het vind. Zo begint het verhaal van Stella en Dan.
Jess is op de vlucht voor Dodge, hij heeft haar met mooie praatjes gepaaid maar het bleek maar een slap aftreksel te zijn wat hij haar allemaal had voorgespiegeld. Daarnaast mishandelde hij haar regelmatig. Jess heeft hier genoeg van en vlucht. Tijdens haar vlucht komt ze in een leegstaand huis terecht. De volgende morgen hoort ze de brievenbus gaan en vind een brief met URGENT. Met wat twijfels opent ze de brief toch. Het is een brief van Dan aan Stella. En zo beginnen de verhaallijnen zich in elkaar te wikkelen. Als Jess naar boven gaat vind ze een doos met brieven van Stella en Dan. Jess weet alleen wat ze in de brieven leest en dat is vrij eenzijdig. Wij als lezer zien het geheel plaatje..
Het verhaal raakte mij enorm. Niet alleen doordat je weer wat meer van het leven tijdens de tweede wereldoorlog leerde kennen maar ook omdat de dames redelijk bij mijn eigen belevingen komen. Heel herkenbaar dus en ik heb menig traan gelaten tijdens het lezen van het verhaal van Jess en Stella.
Daarnaast vind ik dat de onderwerpen als homofiel zijn, het syndroom van down en huiselijk geweld goed verweven binnen het verhaal.

De schrijfstijl is niet alleen poëtisch maar ook vlot, hele fijn te lezen letters en duidelijke hoofdstukken.
Ik heb dit boek dus met heel veel plezier gelezen en raad het dan ook van harte aan alle andere lezers.
Ik ben ook zeer benieuwd naar het volgend boek van Iona Grey die ik zeker graag zal lezen.