‘Duivelsblauw’ van Jeanine Erades is zo’n boek waarvan je niet wilt dat het uit is. Om dat moment uit te stellen, las ik vanaf pagina 400 (het boek telt bijna 500 pagina’s) niet meer dan een paar bladzijden per keer. Zo kon ik mijn verblijf in het Toulouse van de zestiende eeuw rekken en nog wat langer meeleven met hoofdpersoon Sophie wier leven, net als dat van velen uit de Zuid-Franse stad in die tijd, is verweven met de blauwe kleurstof agranat. Ik hoop van harte dat er een vervolg op ‘Duivelsblauw’ komt. Het slot laat die mogelijkheid m.i. open. Compliment aan de auteur!