Special agent Michael Travis wordt op opdracht gestuurd nadat hij geschikt is bevonden middels een psychologisch onderzoek van de FBI. Michael heeft nogal wat meegemaakt in zijn jonge jaren en behalve dat maakt hij ook pijlsnel carrière binnen de organisatie. Hij wordt door zijn directe baas Tom Bishop, Senior Special Agent, ingelicht en op pad gestuurd. Bij een circus dat is neergestreken in Seneca Falls is een lichaam gevonden onder een carrousel. Het circus is er niet eentje van clowns en rondspringende hondjes en klappende zeeleeuwen. Nee, het is een heel bijzonder en berucht circus. Michael is getriggerd en gaat vol moed zijn onderzoek opstarten. Hij heeft er zin in, zijn eerste eigen onderzoek voor de FBI! Er ligt voor hem een nog mooiere toekomst te wachten wanneer hij dit tot een succes kan afronden.

Michael is namelijk een expert in het naar boven krijgen van feiten. Hij heeft een bepaalde manier van doen die hem de antwoorden geeft die hij zoekt, altijd! Michael lijkt dan ook dé man voor dit onderzoek. Wanneer hij in contact treedt met de circusartiesten valt hem meteen op dat hij te maken heeft met allesbehalve 'normale' mensen. Michael is onder de indruk maar intussen wel vastberaden antwoorden op zijn vragen te krijgen. En dat valt niet altijd mee want niets is wat het lijkt. Michael wordt er gek van, het frustreert hem tot in iedere vezel van zijn lijf. Hij lijkt overgeleverd aan de nukken van een circus dat bol staat van mysterie. Wanneer Doyle, leider van het circus, ook nog eens door hem heen lijkt te kijken -letterlijk- weet Michael met zichzelf geen raad.

Als lezer ben je heel lang in de waan waarin ook hoofdpersoon Michael zich begeeft en dat is in die van het niet weten. Hij voelt zich allesbehalve zeker van zijn zaak, al heeft hij lang 'last' van wat laatste stuiptrekkingen. Of Michael nu toegeeft of niet, hij wordt meegezogen in deze bijzondere wereld. Edgar Doyle, de eigenaar van het circus, is een indrukwekkend maar wazig persoon. Michael heeft hem nodig om zijn onderzoek te kunnen doen maar Doyle is nu niet bepaald de meest geschikte persoon om hem te helpen, dénkt Michael. De situatie loopt zoals ie loopt en Michael verliest controle. Hij merkt dat zijn onderzoek een kant uitgaat die hij niet had verwacht maar door Doyle wordt hij aan de hand genomen en dus moet Michael wel. Hij kan niet anders dan zich overgeven aan de duistere kant van dit bijzonder verhaal en tot datzelfde lot is ook de lezer veroordeelt. Verbluffende voorstellingen door de circusartiesten laten Michael dingen zien. Zijn verstand kan dit niet verklaren, is hij te nuchter om te zien wat er zich voor zijn ogen afspeelt? De altijd rationele Michael lijkt geen vat te hebben op de situatie waarin hij nu terecht is gekomen. Zoveel vragen en zo verdomd weinig antwoorden. Frustratie alom en Doyle maakt het er niet beter op......wat zégt die man toch allemaal?

Michael Travis is een hoofdpersonage die een verpletterende indruk heeft gemaakt. De combinatie met Doyle en zijn achterban is ongekend origineel en daarbij erg sterk neergezet. Het verhaal gaat over macht, intriges, vrijmetselarij, uitdagingen en veel mysterie. Heel veel! Tel daarbij op een scherpe dosis humor, frustratie tijdens onvoorstelbare scenario's en een fantasie die sterker is dan de realiteit en je hebt dit geweldig gesponnen verhaal in je handen. Het klopt aan alle kanten, geeft je als lezer het gevoel getuige te zijn van een heel merkwaardig schouwspel. Je voelt de verwarring, de frustratie maar ook zeker de onderliggende waarschuwing die het boek met zich meedraagt.

Dit verhaal is niet anders te omschrijven dan meesterlijk en geniaal! Zelden was er een boek dat zo scherp en indrukwekkend was dan dit 'Circus van schimmen'. Het filmisch beschreven sfeertje van de jaren 60 is van onbetwistbare kwaliteit. De gesprekken, de sfeer, de omschrijvingen van de omgeving waar het verhaal zich afspeelt......het is bizar en bijzonder tegelijk. Ellory heeft zich verloren in research naar deze jaren, dat kan niet anders. Het zou anders onmogelijk zijn geweest om zo gedetailleerd en met akelige precisie deze sfeer op papier weer te geven. Alles klopt conform die periode, zelfs de manier van conversatie en details. Nu is hij daar toch wel ongelooflijk goed in, ook in zijn voorgaande boeken weet hij die spijker vol op te kop te raken, en dus weer is het puur genieten. Een veelbetekenende zin die onder de huid kruipt was toch wel deze:

'Zorg dat de mensen bang blijven en je kunt ze blijvend beheersen'.

'Een circus van schimmen' is niet alleen een goed verhaal maar ook bijzonder spannend, tot op het laatste moment. Ellory weet de spanning heel lang vast te houden en door een onverwachte wending krijgt het verhaal een impuls van heb ik jou daar. Die zag je niet aankomen, wát een lef om dit erbij te betrekken! Wazig? Ja, klopt! Zo voel je je als lezer dus, samen met Michael, tijdens dit avontuur. Weergaloos goed!

De schimmigheid achterwege krijgt dit boek vijf stralende sterren. Ellory zal een zware dobber krijgen dit te overtreffen.