Antropoloog en auteur Roanne van Voorst publiceerde haar tweede roman ‘Lief van je’ bij Uitgeverij Brandt. Met haar korte verhalen won Van Voorst eerder de Indische Bladzijde-verhalenwedstrijd en de NPO-schrijfwedstrijd.

‘Lief van je’ vertelt het verhaal van Rêve, die er na de dood van haar broertje voor kiest om zich aan te melden bij het leger. Van Voorst baseerde haar verhaal op secundaire bronnen en waargebeurde verhalen van militairen die ze zelf interviewde.

Van Voorst schreef met ‘Lief van je’ vooral een heel actueel boek. Rêve gaat op missie naar Syrië, haar moeder is vrijwilligster bij het AZC bij hen om de hoek. Naast de grote maatschappelijke thema’s zijn ook de andere thema’s die Van Voorst bij haar boek betrekt interessant. Rouwverwerking is er daar een van. Rêve voelt zich schuldig over de dood van haar broertje en weet hier tegenover haar ouders niet mee om te gaan. Uiteindelijk besluit ze daarom het roer om te gooien:

“En ik wist dat ze gelijk had, dat het beroep van soldaat op geen enkele manier bij me paste, niet bij mijn opvoeding en niet bij de interesses die ik in de loop van mijn leven had ontwikkeld, maar ik besefte tegelijkertijd met een zekerheid die zeldzaam was voor mijn doen dat het leger bood wat ik nodig had om door te kunnen gaan, dat ik sinds de dood van mijn broertje niet anders kon dan stormbanen afrennen en over hekken springen en marcheren net zolang tot ik niet anders kon dan stoppen om te hijgen met twee handen in mijn zij.”

Van Voorst geeft ook een mooi inkijkje in het dagelijks leven van een militair en hoe het is om op missie te gaan. Ervaringen die ze verkreeg uit interviews en secundaire literatuur die aan het einde van het boek allemaal netjes verantwoord wordt. Ze treedt echter nergens heel erg in detail, dat is ook niet haar schrijfstijl. Die is vooral feitelijk, met veel dialoog en in korte zinnen. Dit maakt dat het boek snel leest en is een goede combinatie met de heftige zaken die erin aan de orde komen.

Wanneer haar maatje Frank omkomt in Syrië, terwijl Rêve alweer terug is in Nederland, slaat ze helemaal door. Traumatische ervaring stapelt zich op traumatische ervaring en Van Voorst slaagt erin dit allemaal geloofwaardig op papier te zetten. Vooral ook de angststoornis die Rêve ontwikkelt is knap beschreven. Ook de structuur van het boek maakt dat je als lezer in een keer doorleest, de proloog maakt je nieuwsgierig naar wat er precies gebeurd is en Van Voorst weet op slimme wijze steeds kleine stukjes informatie tegelijk weg te geven zonder dat je je als lezer gaat vervelen.

Een heel interessant en fijn geschreven boek dus, dat de lezer laat kennismaken met schuldgevoel, rouwverwerking, vluchtgedrag en angststoornissen, evenals het militaire leven, kameraadschap en oorlogssituaties.