Het verhaal gaat over Fletcher een simpele smids leerling die er achter komt dat hij toch niet zo simpel is als hij een demon oproept. Hier begint het verhaal en het werkt zich verder uit tot het ‘echte’ verhaal, waar hij naar school gaat. Normaal kan ik hier erg slecht tegen (opkomden verhalen), het is vaak slecht uitgewerkt, komt niet op gang of heeft weinig toe te voegen aan het verhaal. Maar Matharu pakt dit goed aan. Het komt langzaam op gang maar juist op een heel prettige manier, het stoort niet en het lijkt zelfs alsof dat het verhaal is. Ik lees nooit de flaptekst helemaal uit dus dan weet ik niet waar het boek over gaat. In dit geval was het dus erg prettig uitgewerkt hoe het verhaal op gang kwam.

Fletcher is 15 jaar en hier gaat het voor mij een beetje fout. Hij is 15 maar ontzettend beleefd, niks mis mee, maar hij is echt té beleefd. Op zo’n manier dat het niet meer realistisch is. Jammer want de schrijver heeft verder ontzettend zijn best gedaan om het realistisch te houden ( zo ver dat gaat met een verhaal over elven en dwergen). Zo kan Fletcher bijvoorbeeld niet alles, hij moet voor veel dingen oefenen. Ik erger mij hier vaak kapot aan, dat de hoofdrolspeler alles al kan. Maar Fletcher moet veel oefenen en kan niet veel, heel verrassend aspect! Maar dat puntje van beleefdheid gaat verder, hij is namelijk 15 jaar super beleefd en veelte veel betrokken bij een oorlog waar hij niks mee te maken heeft. Hij heeft heel weinig kennis van de oorlog en politiek, omdat hij te ver ervandaan woonde en hij is 15 jaar en kan niet vechten. Het klopt gewoon niet helemaal, hij doet alsof hij aanvoerder is van een leger terwijl hij maar net om kan gaan met zijn demon.

Een ander puntje wat ook niet realistisch is, is de beveiliging op school. Die er dus niet is. Vaak gaan Fletcher en zijn vrienden naar buiten, midden in de nacht. Dit zónder dat iemand het weet. Hoe kan het dat er op een school met 15 jarige leerlingen, tijdens een oorlogsperiode geen conciërge of iets dergelijks aanwezig is ’s nachts? Klinkt voor mij niet logisch.

Het verhaal verder is super leuk, het is fantasy zonder dat het hardcore fantasy is. De karakters zijn goed uitgewerkt, zodat je feeling krijgt met ze en echt in het verhaal komt te zitten. Zeker ook een leuk boek voor wat oudere lezers. Zet je even over het feit heen dat hij maar 15 jaar is en dan zit je er zo in en kom je er pas uit als je het boek dicht slaat en deel twee aan het pre-orderen bent!!