Titel: De regen van Ionah Auteur: Santiago Pajares Uitgeverij: atlas contact

Verwonderd over dingen die het overleven in de woestijn noodzakelijk maken, groeit de kleine Ionah op. Samen met zijn moeder
die hier met hem is terechtgekomen, voert hij het gevecht tegen hitte, zandstormen en watergebrek. Moeder is de maat der dingen en het enige menselijk wezen dat Ionah kent. Zij brengt ervaringen uit een andere wereld mee en bereidt hem voor op ‘het leven van later’.
Ionah helpt haar waar hij kan, registreert van kleins af aan alles wat zij zegt en doet, en zuigt alle kennis op. Voordat zij dood gaat leert Ionah ook lezen en schrijven en als ze is overleden blijft ze haar zoon virtueel ‘coachen’…..Enige tijd later wordt deze rol door de halfdood gevonden Shui beetje bij beetje overgenomen.
In deze fijnzinnige vertelling laat Pajares Ionah het verhaal van zijn jeugd vertellen. Hij neemt ons mee naar een nauwelijks voorstelbare wereld: de woestijn. Met zijn ontberingen, beperkingen en gevaren is dit nu niet bepaald een omgeving waar een kind normaal kan opgroeien. Ondanks dàt wil hij ons op een lichtvoetige manier laten zien dat het menselijk vernuft in staat is om zelfs in dergelijke omstandigheden te overleven.
Wat het verhaal zo interessant maakt is dat we ons moeten voorstellen dat Ionah alleen deze exceptionele situatie kent en het voor de rest met zijn ratio moet doen. Dat daarbij soms een wat al te ruim beroep wordt gedaan op ons inlevingsvermogen en op Ionahs potenties lijkt bijna onontkoombaar. Vooral daar waar het gaat om nieuwe ervaringen in een onbekende wereld wordt wat eerst reële fantasie was, vaak onwerkelijk.
De charme van de vertelling is echter de pure en bij wijlen filosofische overpeinzingen van Ionah, waarin hij heden en verleden probeert te verbinden en zich zo, ondanks ‘t verdriet over het verlies van zijn moeder èn zijn vertrouwde ‘keet’, staande weet te houden. Een boekje waarin emoties en gedachten van een opgroeiend kind mooi worden weergegeven.

Margot Mombers

Dd 5 juni 2018