William Figueras, een zeer belezen maar ondergewaardeerde, Cubaanse auteur, moet Cuba verlaten, gedwongen door het regime van Fidel Castro.
Hij gaat naar zijn familie in Miami, waar duizenden Cubanen hun toevlucht hebben gevonden. Hij is er psychisch slecht aan toe. Na drie maanden wordt hij door zijn tante afgeleverd bij een "opvanghuis" voor psychisch gestoorde mensen. Het is er vreselijk, de bewoners worden uitgebuit en slecht behandeld. Het enige wat William troost biedt is een bloemlezing van Engelse romantische gedichten.
Het is een heftig verhaal, wat de lezer niet zomaar loslaat.
In een uitvoerig nawoord wordt het droeve leven van de auteur en zijn drijfveren tot het schrijven van dit boek weergegeven.