Ook in dit tweede deel van dé uiterst leesbare biografie van Willem Frederik Hermans weet Willem Otterspeer aannemelijk te maken dat de schrijver de grootst mogelijke tegenstelling in zich verenigde. En dat die tegenstelling binnen in de schrijver met elkaar reageerden tot een explosief mengsel, dat de brandstof was voor zijn schrijverschap. Hermans leefde van de polemieken en de ruzies. Ze gaven hem de energie om te blijven schrijven. Tegelijkertijd wist hij heel goed dat het genereren van rumoer en tumult een noodzakelijke voorwaarde was voor creëren van aandacht voor zijn boeken en het opstuwen van de verkoopcijfers. Otterspeer schetst in zijn biografie een overtuigend beeld van Hermans als mislukkingskunstenaar en wraakzuchtige zanger.