"Samen" : een verhaal over liefde en wraak, gevangenis en opsluiting, actie en vluchten, verdriet en pijn.
Toen ik las dat dit verhaal ging over een vrouw die huwt met een terdoodveroordeelde, was ik al geboeid. Maar toen ik las dat het verhaal ook ging over een vrouw die een terdoodveroordeelde ging helpen om te ontsnappen "moest" ik dit boek lezen! Gelukkig kon dat dan nog in een fijne leesclub.
Ik had niet al te hoge verwachtingen want HOE kon een Nederlandse schrijfster, een ontsnapping uit een zwaar bewaakte gevangenis realistisch weergeven? Ik wou dit echt wel lezen want ik ken de gevangenissen van binnen en van buiten omdat ik in een Belgische gevangenis, als hulpverleenster er zelf gewerkt heb.
In Amerikaanse actiefilms zie je soms ontsnappingen maar in een film is alles veel gemakkelijker om dit geloofwaardig te maken, vele scenes veel te snel na elkaar, donkerte, wazig beeld, noem maar op. Maar hoe gaat een schrijfster dit deftig verwoorden zodat het geloofwaardig is?
Nou, dat heeft Anita Terpstra fenomenaal goed gedaan! Super!
Het boek heeft me vanaf de eerste pagina's tot de allerlaatste veel slapeloze uren bezorgd, omdat ik het boek echt niet kon wegleggen. De veranderende schrijfstijl : brieven lezen, de ik-vorm, de vertelvorm, alle stijlen bleven boeien. Aan het einde van elk (redelijk kort) hoofdstuk werd ik getriggerd om verder te lezen : ik moest weten hoe het verder ging. Het boek was dan ook zeer snel uit.
Ik heb dit boek echt 5 sterren moeten geven. Het springt echt boven de meeste andere thrillers uit.