De naam Neil Gaiman kwam me wel bekend voor, ookal had ik nog nooit een boek van hem gelezen. De mysterieuze beschrijving van De Slaapster en de Spintol spraken mij overigens direct aan toen ik hoorde dat Blossom Books dit boek uit zou brengen. Het bleek een rijk geïllustreerd boek te zijn waarin een sprookje werd herteld maar met een bijzondere wending.

Het eerste dat me opviel toen ik het boek in handen was, waren de lichte kleuren. Wit en glanzend goud afgewisseld met dunne zwarte lijnen. Toen ik de extra cover erafschoof en het boek opende bleken die kleuren ook de enige te zijn in het boek. Iets waar mijn voorkeur niet speciaal naar uitgaat, maar door de herhaling wel een bepaalde sfeer aan het verhaal gaf. Het sprookje deed me aan de ene kant denken aan sneeuwwitje die radicaliseerd en doornroosje. Maar hoe verder ik las, hoe meer ik er achterkwam dat alles toch net even anders in elkaar stak dan ik vermoedde.

Ondanks dat het verhaal maar kort is, worden bepaalde details mooi weergeven in de illustraties. Deze prachtige illustraties onderbouwen het magische verhaal namelijk ontzettend goed. De terugkerende kleuren en gouden details zijn scherp en een beetje angstaanjagend, maar dat is het verhaal in principe ook. Ik had verwacht dat het verhaal redelijk voorspelbaar was, zoals sommige op sprookjes gebaseerde verhalen kunnen zijn, zeker omdat het maar kort was. Maar daar had ik me in vergist. De schrijver wist het verhaal zo om te buigen dat je soms toch even versteld stond en dat verbaasde me.

Dus aan iedereen die een sprookje met een plotwending wel kan waarderen is dit zeker een aanrader. Ook al heb je het verhaal zo gelezen, de mooie illustraties geven je als lezer wat extra’s wat alleen bij dit boek lijkt te passen. Vier sterren voor dit mooi geïllustreerde sprookje.