Linden is met zijn zus en zijn ouders in Parijs om de 70e verjaardag van zijn vader en de veertigste trouwdag van zijn ouders te vieren. Alleen de timing blijkt erg ongunstig. Het regent al weken en het waterpeil van de Seine stijgt onrustbarend. Toeristen worden opgeroepen de stad te verlaten alvorens de rivier buiten zijn oevers treedt. De familie van Linden ziet dit niet zitten: het weekend was al zo moeilijk in de agenda’s te plannen. Als vervolgens vader een beroerte krijgt en in het ziekenhuis belandt, is vertrekken al helemaal geen optie meer. Ondertussen stijgt het water door en is een rampzalige overstroming onafwendbaar. De stad verandert langzaam in een dystopisch landschap. Het water stijgt ook Linden en zijn familie naar de lippen nu het er niet goed uitziet voor vader en bovendien moeder een griep met longontsteking heeft opgelopen. Zoals het grondwater naar boven komt en de kelders van Parijs binnenloopt, moeten de gezinsleden hun façades opgeven en komen uit hun duistere diepten de meegedragen geheimen naar de oppervlakte.

Een prachtig geschreven boek waarin Tatiana de Rosnay laat zien hoe mensen persoonlijke problemen in stilte met zich mee kunnen dragen, en hoe de maatschappij reageert op ontwrichtende omstandigheden.