Een perfecte combinatie van een thriller en een roman, zo kun je dit boek van Nora Roberts het best beschrijven!
Op vrijdag 22 juli 2005 vindt een enorme tragedie plaats: drie jongens zaaien dood en verderf in een bioscoop en in een winkelcentrum. Er vallen tientallen doden en gewonden. Ook de drie daders vinden de dood. Maar er zijn ook overlevenden. Zo is er Simone Knox een zestienjarige die met haar vriendinnen in de bioscoop is. Toevallig is ze op het toilet als een van de daders het vuur opent in de bioscoop. Ze houdt het hoofd koel en waarschuwt de politie zodat die snel ter plaatse kan komen. Dat spaart levens maar helaas niet die van haar beste vriendin…
Ook Reed Quartermaine houdt het hoofd koel; in het winkelcentrum redt hij het leven van een jongetje. Hij besluit door deze dramatische gebeurtenis bij de politie te gaan en wordt daarbij geholpen door Essie, de politieagente die de dader in de bioscoop uitschakelde.
Jaren verstrijken, de overlevenden gaan op allemaal op hun eigen wijze om met het drama. De ene sluit zich ervoor af en de ander bijt zich vast in verontrustende feiten. Het blijkt namelijk dat de overlevenden van het drama een voor een vermoord worden. Door wie? Wat is het verband?
Op het rustieke Tranquility Island, de thuishaven van Simone en haar oma Cici, maar inmiddels ook van Reed die er commissaris is geworden, vindt de ontknoping plaats. Dertien jaar na het oorspronkelijke drama.


Mijn mening: Het is geen roman, het is geen thriller: het is Nora Roberts!
De auteur heeft weer een heerlijk boek afgeleverd waarin spanning en romantiek elkaar afwisselen. Simone en haar oma zijn kunstenaars, er worden prachtige verhalen over het ontstaan van kunstwerken verteld. De hoofdpersonages zijn zichzelf, ze maken menselijke keuzes, soms goed soms fout. Extra sterk in dit boek is ook dat de auteur in het verhaal verwerkt dat mensen op hun eigen manier omgaan met trauma’s in hun leven, er is geen ‘recept’ voor. Voor mij echt weer 5 sterren waard!