Het verhaal begint rustig en bouwt zich mooi op. Kalkman weet het verhaal mooi gelaagd over te brengen. Ze bindt op deze manier de lezer met het verhaal.
De personages ontwikkelen zich mooi door de tekst heen. Ze verdiepen zich. Hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe nauwer ik mij verbonden voelde met hen. Met Lauren, Ellen, Mark, de kinderen, Cornald etc.
De hoofdstukken wisselen in personages waarvan uit verteld wordt en elk hoofdstuk is op een andere plaats en andere tijd. In het begin wekt dit soms nog wel wat verwarring, maar gaandeweg raakte ik hier mee vertrouwd.
De spanning die ik verwacht bij een thriller ervoer ik echter niet zo sterk. Pas op ongeveer de helft van het boek ging de spanning mij onder de huid zitten. Bond het mij vast aan de bank waarop ik zat te lezen.
Het verhaal is enorm meeslepend. De families in dit boek zijn doorspekt met drama’s. Familiedrama’s. Antoinette Kalkman weet de lezers mee te sleuren in een dramatisch verhaal waarin de lezer -denk ik- veel uit zijn eigen leven herkend. Jaloezie bijvoorbeeld. De auteur openbaart zich in dit boek als een bekwaam schrijfster, vaardig in de spannende vertelkunst.
Ze weet ons te grijpen in de maalstroom van een psychisch geknakt mens. Een misdadiger. Dit wekt ook spanning. De term psychologische thriller vind ik daarom zeker noemenswaardig.

Ik geef Bonuszoon vier sterren.

Marc-Jan