Het eerste wat opvalt aan het nieuwe boek van Anna Gavalda is de vrolijke, hongerig makende kaft gevuld met kleurrijke macarons. Samen met de positieve titel Het leven, maar dan beter maakt dit toch nieuwsgierig naar het verhaal achter dit boekomslag. De schrijfster schreef al verschillende bestsellers, zoals Ik wilde dat er ergens iemand op mij wachtte, en er werden al twee van haar boeken verfilmd.

Het leven, maar dan beter is opgedeeld in twee verschillende verhalen die zich beide afspelen in Parijs. In het eerste verhaal maken we kennis met de gefrustreerde vierentwintigjarige Mathilde. Ze studeert eigenlijk kunstgeschiedenis, maar schrijft neprecensies op internet voor haar zwager. Haar appartement deelt ze met twee zusjes en ze is nog altijd op zoek naar de liefde. Als op een dag haar tas wordt gestolen, die naast heel haar leven ook een groot geldbedrag bevat, neemt de druk van het leven toe. Als Mathilde na een stressvolle periode te horen krijgt dat haar is tas gevonden, besluit ze af te spreken met de vinder. Ze hoopte een leuke man te treffen, maar de dikke slaperige man die ze ontmoet valt haar enorm tegen. Afgezien daarvan kan ze hem niet uit haar hoofd zetten.

Het tweede verhaal is beschreven vanuit de ogen van Yann: een vriendelijke twintiger met diploma's, die echter onder zijn niveau voor een elektronicazaak werkt. Op een dag wordt hij door zijn buren binnen gevraagd en in dit liefdevolle gezin ontdekt Yann een hele nieuwe wereld. Met een wijntje teveel op beseft hij dat hij vast zit in zijn relatie en verlangt naar verandering.

Deze twee personages zijn beiden beschreven vanuit het ik-perspectief. Door de duidelijk scheiding in de verhalen en het verschil tussen man en vrouw is dit niet storend. Zelfs de indeling van de hoofdstukken maakt de verschillen tussen de verhalen duidelijk. Zo is Mathildes verhaal opgedeeld in bedrijven en bestaat Yanns deel daarentegen uit hoofdstukken met een titel. Ondanks de verschillen hebben de personages toch overeenkomsten. Ze hebben beiden problemen in de liefde en zijn teleurgesteld in het leven, waarna zowel Mathilde als Yann een bijzondere ontmoeting hebben en het roer omgooien.

Gavalda schrijft duidelijk, maar is dol op het gebruik van haakjes en puntjes, waardoor het soms moeilijk is om je gedachten bij de hoofdzaken te houden. Ze is overigens niet bang om de waarheid achter de jongvolwassenen van tegenwoordig te laten zien: een generatie die vast zit in het leven. Desondanks weet de schrijfster op lichte manier te omschrijven dat men het leven zelf in handen heeft en het kan veranderen wanneer hij wil.

"Al die gecodeerde gevoelens, al die vriendschappen die aan een zijden draadje van je apparaten hangen, die je elke avond op moet laden en waarvan níéts zou overblijven als de stoppen zouden doorslaan, is dat soms geen illusie?"

Het leven, maar dan beter van Anna Gavalda bevat zowel humor en verdriet als liefde. Desondanks is het een serieus verhaal dat reflecteert op de huidige generatie. Een mooi boek dat op een lichte manier een wat zwaarder thema beschrijft, maar af en toe wat moeilijker te lezen is door het gebruik van de vele haakjes.