Ik kan Gerd, die na de weinig lovende recensie van haar collega Jeroen blijkbaar haar 5 sterren in vraag begon te stellen, alvast geruststellen: ook ik heb met veel plezier dit boek gelezen. In het begin van het boek worden de verschillende personages voorgesteld en is vooral de (soms platte) humor van brigadier Stefaan Athenus me bijgebleven. Misschien kan niet iedereen dit soort humor appreciëren, maar mij deed het vooral terugdenken aan de vettige praat die mannen onder elkaar verkopen onder de douche na een voetbalmatch en je moet weten dat ik altijd graag gevoetbald heb, vanwege het spelletje natuurlijk, maar ook door alles wat er bij komt kijken. Naarmate het boek vordert, wordt ook de verhaallijn belangrijker en werd ook mijn honger naar spanning gestild, al mocht het boek gerust nog wat dikker geweest zijn dan de dikke 400 bladzijden die het boek nu telt, altijd een goed teken. De Nobelprijs zal Pierreux wel nooit winnen, maar dit boek heeft me wel wat pretentieloos amusement bezorgd en daar ben ik al dik tevreden mee!