Roemenië, 1976
De klauwen van het communisme grijpen steeds dieper in op het dagelijks leven van het Roemeense volk.

In 'IJzeren vogels' leef je mee met Clara Medeleanu. Dit boek is onderverdeeld in drie delen, elk deel is een belangrijk gedeelte in haar leven van jeugd naar volwassenheid. Als lezer volg je haar terwijl ze groeit als persoonlijkheid en zich bewust wordt van haar plaats in de wereld.

Over het Roemenië in die tijd waar het verhaal zich afspeelt is niet zoveel bekend als van de landen er omheen.
Deze auteur weet heel beeldend het leven van Clara te beschrijven waardoor je over haar schouder meekijkt hoe Clara het leven heeft ervaren. Je ziet de verschillen tussen het eenvoudige platteland waar ze noodgedwongen opgroeit bij haar opa en oma en de beklemmende sfeer van de stad waarheen ze later verhuist als haar moeder haar weer op komt halen. Je ruikt het gras en de regen in de lente.

Michelle Andon weet je bewust te maken van de bijna onmogelijke opgave van de inwoners om te leven in een wereld vol egoïsme en achterdocht, een wereld waarin geen uitzicht is op enige verandering ten goede. Zodra de kinderen op school komen worden ze onafgebroken en door iedereen in de gaten gehouden, klaargestoomd tot burger van het communistische Roemenië, met geen ander doel voor ogen dan de grote leider dienen.
De leefomstandigheden worden zo goed beschreven dat je niets anders dan medelijden kunt hebben met de bevolking. Een opstandig gevoel komt naar boven, maar wordt ook meteen de kop ingedrukt door de bijna uitzichtloosheid van de situatie waarin deze mensen moeten leven.

In dit boek las ik over een Roemenië dat ik eerder niet kende. Wellicht omdat ik indertijd zelf met andere dingen bezig was in mijn leven of omdat er weinig naar buiten kwam. Het verhaal leest heerlijk door de prettige schrijfstijl van de auteur. Een aanrader voor young adults en volwassenen, je kunt je eigen wereld groter maken door de groei van Clara te volgen.
4,5/5*