Toen ik met Onschuld en Ondergang begon, had ik geen hoge verwachtingen. De titel deed me denken aan het werk van Austen (Pride and Prejudice, Sense and Sensibility) en dat maakte me sceptisch. Toch heeft het verhaal me gevangen.
De wisseling van personages was verwarrend op het begin, je moet er even inkomen maar zodra ze steeds meer gelinkt werden aan elkaar, en je meer over hen te weten kwam, werd het makkelijker om met ze mee te leven. De vele conversaties uit het boek zorgen ervoor dat je veel informatie krijgt over hun achtergrond en gevoelens.
Het plot en de onderliggende drang naar revolutie is voelbaar door het boek heen. De problemen zijn herkenbaar, alle personages willen veranderingen - hetzij op politiek niveau, of op persoonlijk niveau. De situatie is een eye-opener, het leest makkelijk weg en laat je nadenken over het Europa waarin we nu zitten en wat de toekomst zou kunnen zijn.
De beschrijvingen van de steden zijn heel treffend, de sfeer is goed gevangen en waarheidsgetrouw beschreven. Je hebt het idee dat je zelf in de stad meeloopt. Aandacht voor detail zit niet alleen in de beschrijvingen, maar ook in de kleine dingen; als een van de personages lipstick op doet, wordt deze met merk- en kleur-naam benoemd.
De verwijzingen, citaten en liedjes die terugkomen in het boek lezen snel weg. Ze vullen het verhaal aan zonder het tekort te doen.

Al met al een heel goed boek, het leest luchtig weg terwijl er serieuze problemen aan bod komen. Het einde is spannend en ik ben erg benieuwd hoe het afloopt