Dit eerste deel van de nieuwe detective serie over rechercheur De Klerck deed me inderdaad veel aan Baantjer denken, maar nu speelde De Klerck, met erck, de hoofdrol en speelde het verhaal niet in Amsterdam , maar in Rotterdam af. Natuurlijk was ik zelf al gauw aan het gissen naar het hoe en waarom en was ik er heilig van overtuigd de plot al te weten. Maar hoe verder ik in het verhaal kwam hoe meer ik ging twijfelen. De weduwe, de broer, de verdachte die werd vrijgelaten, allemaal passeerden zij als hoofverdachten en iedere keer stelde ik de plot bij. Hoe de moorden werden gepleegd, dat vond ik wel wat ver gezocht, maar dat nam ik voorlief en vooral de tweede moord daar moest ik wel even bij slikken, ik ben dan ook een echte beeldlezer, maar ik genoot ervan.

Wat ik erg leuk vond dat er een Amsterdamse rechercheur genaamd Jurre in het verhaal mee deed, voor de lezers onder ons van Baantjer kwam deze persoon al gauw bekent voor, erg goed gedaan vond ik en ook de stamkroeg uit Amsterdam kreeg even een klein plaatsje in het verhaal. Toch weer dat Baantjer gevoel, maar dat was in het begin van het boek al duidelijk.

Opgedragen aan Albert Cornelis Baantjer, zonder wie dit boek nooit was geschreven. Dit is mijn eerbetoon aan de grootmeester.

Aan het einde werd door rechercheur De Klerck precies de plot uit de doeken gedaan, hoe hij achter de waarheid was gekomen, wel jammer was het dat zijn collega Ruben Klaver niet helemaal bij het oplossen van de moord was betrokken door De Klerck. Klaver vroeg hoe De Klerck achter de waarheid was gekomen, toen ze samen met hun vrouwen aan tafel de moorden nog eens bespraken. Ze hadden beter samen de plot kunnen uitvogelen, maar De Klerck opereerde in zijn hoofd toch een gedeelte alleen, ook weer net als Baantjer, maar niet storend.

Al met al voor een dunne detective, 138 bladzijden een dijk van een plot. Ik ben heel benieuwd naar deel 2 en kijk er reikhalzend naar uit, maar het had voor mij nog wel wat meer bladzijden mogen zijn.