De rechtbankthriller doet ook in Vlaanderen zijn intrede. Via de eerste vrouwelijke misdaadauteur bij ons dan nog wel. Zo krijgen we een nieuwe invalshoek op de misdaad in onze eigen kontreien en meteen ook inkijk in de besloten wereld van de magistratuur en de advocatuur, met al zijn hebbelijkheden en zwakheden.

Het begint allemaal vrij eenvoudig, maar algauw merkt de lezer dat niets is wat het lijkt. Motieven en gelegenheden genoeg, maar even zovele mogelijke daders van wie de plaats in de constructie van de plot niet altijd even voor de hand ligt.  
Vlaanderen is klein, het wereldje van de vleesindustrie tussen Gent en de kust nog kleiner. Ons kent ons, maar blijkbaar toch ook weer niet goed genoeg om uit de miserie te blijven. Als op het einde de relaties tussen de verschillende protagonisten aan het licht komen, wordt het zelfs een beetje claustrofobisch.

Toch heb ik het boek wel met plezier gelezen. De manier waarop de zaak-Verdaele, de perikelen van een beginnend advocatenkantoor, de aversie tussen verdediging en magistratuur en de privé-besognes van pleitster Degraeve dooreen geweven worden, is boeiend. De stijl van de auteur is vlot en niet gespeend van humor, iets wat ik altijd wel kan appreciëren. De verhaallijn wordt goed vastgehouden. Kortom, Maeren heeft alles in huis om een keiharde thriller te schrijven. Het wachten is nog op een ijzersterke plot. Een veelbelovend debuut.