Scandinavische misdaadromans zijn een steeds populairder goed op de Nederlandse boekenmarkt. Naast de uitzonderlijk succesvolle Henning Mankell, timmert ook Arnaldur Indridason aan de weg, gevolgd door Åsa Larsson en Karin Alvtegen. Ook Kjell Ohla Dahl hoort in dit rijtje thuis. Onlangs verscheen zijn derde misdaadroman met de titel Een meer van leugens bij AW Bruna. Net als in de twee voorgaande delen vervullen de inspecteurs Gunnerstranda en Frøhlich weer de hoofdrol.

Als een journaliste het lijk van een jonge vrouw vindt in een parkeergarage, denkt de politie in eerste instantie dat het om een overdosis heroïne gaat. Hoofdinspecteur Gunnerstrada heeft echter het gevoel dat de dood van de vrouw minder simpel is dan op het eerste gezicht lijkt. Hij vraagt dan ook alsnog een autopsie aan om te kijken of de doodsoorzaak inderdaad aan de vrouw zelf is toe te schrijven. Gunnerstranda blijkt gelijk te hebben, de vrouw is vermoord. Samen met zijn collega Frøhlich zet hij alles op alles om de dader te vinden

Een meer van leugens is het eerste boek dat ik lees van Kjell Ohla Dahl. Van de twee voorgaande boeken las ik de enthousiaste recensies van collegas Ine, Miranda en Jeroen. Mijn kennismaking met de Noor die voor zijn debuutroman de Noorse Gouden Strop kreeg, is goed bevallen. Dahl schrijft vloeiend en heeft het vermogen de lezer de volle 319 paginas vast te houden en te boeien. Brompot en verstokt roker Gunnerstranda en zijn ietwat onhandige, jongere collega Frøhlich zijn leuke hoofdpersonen die de lezer stap voor stap meevoeren naar de ontknoping. Het speurwerk in het boek is gedegen en aannemelijk. De plot is misschien wel wat vergezocht, maar blijft ruimschoots aan de goede kant van de geloofwaardigheidslijn. Een meer van leugens is ontspannende lectuur en een aanrader voor lezers die houden van een ietwat morsig doch energiek speurdersduo.