Met zijn eerste boek, Versleuteld, won Donald Nolet direct de Schaduwprijs en de Gouden Strop. Zoals hij zelf ook schrijft in het nawoord, dan denk je dat het tweede boek een stuk makkelijker zal gaan. Het klonk logisch, maar lag ver van de waarheid af.

In Handschrift van de duivel is de hoofdrol voor de Nederlandse wiskundige Zina Welter. Via haar professor Currier op Princeton wordt zij op het spoor gezet van het Voynisch manuscript, een eeuwenoud manuscript van rond 1611, vol illustraties en een onbekende taal. Zina besluit een algoritme te schrijven om het manuscript te ontcijferen. Op een bijeenkomt van Voynisch-kenners ontvouwt zij haar plannen en wordt ze meegesleurd in een zoektocht door Europa. Maar wie kan ze nog vertrouwen als ze dichterbij de ontknoping komen?

Voor Handschrift van de duivel zou je een nieuwe thrillercategorie kunnen ontwikkelen, de "puzzelthriller". Zina en haar mede-deskundigen proberen al puzzelend het Voynisch manuscript te ontcijferen. Een combinatie van het verleden en het algortime in het heden lijkt langzaam naar de oplossing te leiden. Om dit voor elkaar te krijgen moeten verbanden worden gelegd tussen de illustraties in het manuscript, maar ook in de levensloop van de verwachte schrijvers. Door middel van flashbacks naar rond 161o in Praag naar de auteurs, weet je als lezer dat ze op de goede weg zijn.

Een andere puzzel is het feit wie van de Voynisch deskundigen nu wel of niet te vertrouwen is. Vooral de gelauwerde expers met wie Zina samenwerkt, lijken elkaar niet te vertrouwen en beschuldigen elkaar van van alles en nog wat. Zina vraagt zich regelmatig af waar ze eigenlijk is ingestapt. Donald Nolet gebruikt de ontwetendheid van Zina om feiten rond het manuscript uit de doeken te doen. Dit is een hele slimme manier, want het boek heeft het nodig, aangezien de oplossing in de kleinste details zit.

Met Handschrift van de duivel heeft Donald Nolet een heerlijk spannende "puzzelthriller" geschreven, Als lezer wordt je gedwongen mee te denken in de oplossing van het manuscript, wat een heel leuk en prettig effect is. Het voegt een mee-puzzeleffect toe aan het boek en maakt het tot een absolute pageturner. De combinatie van het heden en verre verleden zijn een goede combinatie, zoals auteurs als Dan Brown reeds hebben bewezen. Handschrift van de duivel kan in hetzelfde rijtje worden opgenomen als Nederlands equivalent. Een thriller waarvan ik heb genoten!