Het boek is in de ik vorm geschreven. Omdat ik erg genoten had van zijn vorige twee boeken, Het Rosie Project en het Rosie Effect dacht ik eigenlijk zo zal deze vast niet zijn. Met een gevoel van: dit redt hij vast niet om mij weer te boeien, lukte dit wonder wel. Een verhaal vol muziek, en de totale onverwachte wendingen deden het verrassend goed! Hij schrijft luchtig maar tussen de regels door zijn de emoties van de hoofdpersonen heel goed voelbaar. Ik vond het een geweldig boek!