Wij kennen Lieve Joris voornamelijk van haar verhalen uit conflictgebieden in het Midden-Oosten, Afrika en Azië. Deze keer beschrijft ze een conflictgebied dat letterlijk dichter bij huis ligt, namelijk het middenklasse gezin waarin ze in de jaren zestig en zeventig opgroeide. Haar vader is een belastingontvanger, die neigt naar depressie en (later) naar drankzucht); haar moeder begint langzaamaan dementie te ontwikkelen. Daarnaast wonen zij geruime tijd naast hun grootmoeder, die een klare kijk op de gang van zaken heeft. Het gezin draait uiteindelijk grotendeels om haar broer Fonny, die met zijn drugsgebruik een behoorlijke claim op het gezin legt, en ook de oorzaak is van conflicten tussen de broers en zusters onderling en met hun ouders. Hij liegt, bedriegt en besteelt iederen.
Vader verwijt zijn kinderen herhaaldelijk dat de andere kinderen te weinig doen om Fonny te helpen, terwijl de kinderen hun ouders en elkaar onderling verwijten maken omtrent hun houding ten opzicht van Fonny.
Tussendoor geeft Lieve ook veel prijs omtrent haar eigen ontwikkeling, die ook niet altijd even rooskleurig is. Het mag een wonder heten dat ze zich toch tot een verdienstelijk schrijfster weet te ontwikkelen.
Al met al geeft dit beklemmende boek een inkijk in een gezin dat langzaam maar zeker disfunctioneel wordt, ten gevolge van het drugsgebruik van Fonny en de relaties die hij in het milieu opdoet. Maar op cruciale momenten vinden de broers en zusters toch steun bij elkaar.