In tegenstelling tot mijn eerdere kennismaking met true crime, De internetmoorden, bevat dit boek geen verhalen die gedestilleerd zijn uit samenraapsels van krantenartikelen en webpaginas. Moord als enige oplossing bericht daarentegen uit de eerste hand. Verklaarbaar omdat de auteur uit hoofde van zijn beroep als gerechtsjournalist al bijna veertig jaar de Belgische Hoven van Assisen frequenteert.
Deze zaken, die zich voor het merendeel binnen relaties afspelen, worden keurig elk in drie delen aan de lezer voorgelegd. Als eerste komen de feiten aan bod; gevolgd door de markantste gebeurtenissen tijdens het proces. Daarna wordt er afgesloten met een korte actualiteitsupdate van de hoofdrolspelers. Gerechtsjournalist Gust Verwerft presenteert dit alles in een aangename, zeer vlot leesbare stijl, die aanzet tot verder lezen.
De auteur leest de lezer niet de les, maakt geen gevolgtrekkingen, kiest geen partij, en brengt, voor zover ik het kan inschatten een objectieve samenvatting van het gebeurde. Wel valt op dat hij zijn bewondering voor de strafpleiters, de sterren van het theater, dat een assisenproces toch is, niet onder stoelen of banken kan steken. Gust Verwerft is duidelijk een fan van toppleiters die onder andere luisteren naar namen als Jef Vermassen en Piet Van Eeckhaut
Ook verrassend, maar evenzo terecht, is het nawoord: een kritische noot van de auteur op de Belgische justitie, waarbij vooral de beleidsmensen het moeten ontgelden.
True crime blijft een buitenbeentje tussen de spannende boeken, want die spanning is vrijwel altijd ver te zoeken. Toch is Moord als enige oplossing een voorbeeld voor hoe een boek in dit subgenre eruit zou moeten zien. Een must voor de liefhebber en voor zij die zich interesseren in het reilen en zeilen in het wereldje van de rechtspraak. En een aardig boek ter afwisseling van de fictie voor alle anderen.