Ik maakte eerder in Cruise Control al kennis met Rechercheur Petersen en was blij hem hier weer terug te zien. Bram Petersen is de chef van de rechercheafdeling van politiedistrict Heuvelrug en krijgt van de districtschef te horen dat een nieuwe medewerker (overgeplaatst om redenen die niet openbaar gemaakt mogen worden) aan het team toegevoegd zal worden. Vanaf dat punt in het boek zag ik steeds meer personages verschijnen. Stuk voor stuk goed beschreven, zodat je tijdens het lezen goed voor ogen had over wie de auteur het had in zijn verhaal.

Raghnild Mulder is een leerlinge aan het Vondelcollege en zeer populair bij haar medescholieren.
De overgeplaatste medewerker presteert het om iets heel belangrijks voor zich te houden. Het enorme web van leugens waarin de recherche in terecht komt maakt het onderzoek ook niet gemakkelijker.
Raghnild deed allerlei dingen om haar moeder een hak te zetten en daardoor komen er meer vraagtekens dan antwoorden.

De titel van het boek werd me al snel duidelijk gemaakt door Bram Peters.
Hij vraagt zich af of de aanvaller van Ragnhild ook een bloedzuiger was. Peters kijkt naar het Egelmeer en herinnert zich dat de Romeinen vroeger dit ven het Aegil Marum hadden genoemd; Aegil heeft niets met egels te maken maar betekende ‘bloedzuiger’.
‘Een parasiet die misbruik maakte van anderen? Hij had haar misbruikt en daarna afgedankt.’

‘De bloedzuiger’ is een misdaadroman met goed beschreven personages en interessante intriges die de spanning vergroten. De kennis van de auteur van de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is goed merkbaar.
Door de uitgebreide beschrijvingen wordt de snelheid behoorlijk uit het verhaal gehaald, en dat is jammer. Er had nog meer leesplezier in gezeten.
Ondanks dat, heb ik dit verhaal met Bram Petersen graag gelezen.