De Gooise Reinhout is eigenlijk de belichaming van een kakkertje... Een doodgoeie gast en misschien zelfs een beetje blue. HIj verhuist van zijn ouderlijk huis naar Amsterdam om te gaan studeren en maakt daar kennis met Leia, zijn huisgenoot. Leia lijkt in alles zijn tegenpool. Waar hij van klassiek houdt, ragt zij lekker in een metalband. Toch valt hij als een blok voor dit wonderlijke meisje. Maar langzaam maar zeker komen Reinhout en Leia er stukje bij beetje misschien toch niet zo heel veel verschillen en draaien de rollen zich voor de lezer om. Reinhout krijgt 'ballen' en er schuilt achter 'Ratter' een zachtere, gevoeligere kant.

Jackie van Laren is een meester in het schrijven van op-het-randje-van-je-stoel-romance. Je weet dat er een happy end volgt, want, he, het is feelgood, maar de weg naar het einde toe is een wilde rit. Jackie schrijft romance met humor, maar ook met net dat duistere randje, waardoor karakters en verhaal mooi in balans zijn en het allemaal niet te zoetsappig wordt. Een romantisch verhaal met ballen, zo kun je de De Meisjesmagneet wel noemen. Geweldig element (vind ik dan) is het feit dat de metalscene (metalmuziek in een feelgood! YES!) er geweldig in vervlochten is. En dat we ook nog een paar 'bekende gezichten' treffen in De Meisjesmagneet.

De bijpersonages zijn allemaal fijn en van toegevoegde waarde. Een verhaal met een van die bijpersonages (Cat...?) zou een geweldige traktatie zijn!

De Meisjesmagneet geef ik 4,5 sterren. Dat halve puntje ligt hem een beetje aan het einde. Dat had iets rustiger gemogen. Maar misschien ligt dat wel gewoon aan mij, en was ik gewoon nog niet klaar met 'Ratter & Reinhout'.

Hou je van de boeken van Jackie van Laren? Dan word je zeker als magneet naar dit boek getrokken. Het bevat alles wat je van een 'Van Laren' bent gewend: humor, vlotte dialogen, fijne personages en net dat extra 'rauwe randje' dat je aan het denken zet voor je jezelf stort in feelgood happy end.

Gelezen voor de Hebban Leesclub!