Auteur: Christine Olsen
Titel: Als ik naar jou kijk, zie ik mezelf
Uitgever: Atlas Contact
ISBN: 9 7890 4503 526 0

Christine Otten (1961), debuteerde in 1995 met Blauw Metaal en werd meteen genomineerd voor de Debutantenprijs. In 2004 schreef ze De laatste Dichters, waarmee ze doorbrak en genomineerd werd voor de Libris Literatuur Prijs. Dit verhaal geeft je inzichten in de groep Last Poets, een groep Afro-Amerikaanse dichters uit de Black Powertijd. Het werd zelfs bewerkt tot een theatervoorstelling.
In 2008 verscheen Als Casablanca en in 2010 In wonderland. Haar doorbraak kende ze in 2004 met de roman De laatste dichters die genomineerd werd voor de Libris Literatuur Prijs. Ze is tevens ook actief als performer.

In Als ik naar jou kijk, zie ik mezelf zijn eerder verschenen verhalen ondergebracht. De ondertitel is Vertellingen vanuit zwart Amerika. Er staan o.a. dertien oudere stukken in, die in de Volkskrant, de Revisor, NRC Handelsblad en Vrij Nederland hebben gestaan. Ze heeft ze aangepast, samengebracht en vermengt met persoonlijke ervaringen, ontmoetingen en bewustwordingen. Christine heeft veel zwarte mensen ontmoet in Amerika, die haar leven en werk voorgoed veranderden.
Door haar zwarte vrienden werd ze wegwijs gemaakt in “zwart” Amerika en kwam in contact met hun familie, vrienden en diverse bekende muzikanten.
Er worden ontmoetingen, namen van muzikanten en songs vermeld in Als ik naar jou kijk, zie ik mezelf. die de betekenis van zwart Amerika uitdragen.
Christine heeft getracht in de huid van ”zwarte amerikanen” te kruipen.
In haar epiloog maakt ze duidelijk, dat dit een voorgeschiedenis had, de tv-documentaire Something to die for van Rob Schróder. Ze wilde snappen wat racisme, uitbuiting en uitsluiting met de ziel van een mens doet en hoe hierdoor zelfhaat ontstaat en wordt doorgegeven.

Enige opmerkelijke quotes:
Wat schokte was zijn absolute weigering zich ook maar een moment beter voor te doen dan hij was.
Van die glamorous zwarten die zulke muziek maakten. Dat gaf me het gevoel dat ik een ander leven kon hebben.
“Yes, she’s white and she’s Dutch, but she is our white Dutch girl

Tot ongeveer de helft van het boek vind je een opsomming van dichters, muziekstukken, gedichten. Gaandeweg kom je meer in de verhalen en krijgen ze betekenis voor je. De bundel is voorzien van zwart-wit foto’s van vrienden van Christine Otten.
Nog steeds worden in Amerika bepaalde bevolkingsgroepen onderdrukt, iets wat eigenlijk in deze tijd niet meer voor zou moeten voor komen.
Racisme werkt naar binnen, psychologische en emotioneel. Veel zwarten hebben weinig zelfvertrouwen, ‘Niggers love anything but themselves’ .