Alle Connelly-elementen zijn aanwezig: de belangentegenstellingen tussen politie en FBI, de afweging of er sprake is van een gewone moordzaak of een terroristisch complot, en het eigenzinnige optreden van Harry Bosch. Voor de zoveelste keer neemt Harry risicos die een echte rechercheur waarschijnlijk niet zou nemen, maar vooruit, hij moet wel blijven voldoen aan de verwachtingen.
Omdat het verhaal bestaat uit een feuilleton dat na verschijning in de krant een beetje is verlengd en verbreed, blijft de gebruikelijke diepgang achterwege. Dat heeft ook voordelen; het eigenlijke verhaal krijgt nu de nadruk, zonder overdaad of franje. En zo blijkt een ogenschijnlijk ingewikkelde zaak heel eenvoudig te zijn, en zien we dat een simpele Connelly ook goed is.