Van der Kwast schrijft in een bijzonder poëtische stijl. De eerste paar hoofdstukken over grootvader Giuseppe Talamini heb ik met verbazing gelezen: prachtige woorden vormen schitterende zinnen. Hoe Giuseppe in zijn jeugd voor het allereerst zijn eigen gemaakte ijs proeft ... dat krijgt zowaar een erotische lading. En vloeit op die manier samen met zijn eerste zoen van Maria Grazia. Die namen alleen al ... poëzie. Enkele onvergetelijke scenes wat mij betreft.
Jammer dat deze schrijfstijl gaandeweg het boek op een wat lager vuurtje komt te staan. Dat komt wat mij betreft vooral door de afwisseling tussen het leven van de ijsmakers en het leven in het literaire wereldje. Dat laatste boeit me minder waardoor mijn leestempo omlaag gaat ... het haalt de vaart uit het boek. Jammer. Net geen vijf sterren.