Julian Barnes heeft met dit boek ( 160 blz) de Man Booker Prize 2011 gewonnen (de belangrijkste Britse literaire onderscheiding). Voor mij was het de vraag of dit boek subtiel en ingetogen is of emotiearm en gecomponeerd, omdat ik geen andere boeken van hem gelezen heb kan ik dat niet goed thuis brengen als zijn schrijfstijl of niet. Evenzogoed het boek met plezier gelezen omdat de thematiek en wat hij daarover schreef genoeg te filosoferen liet. Thema’s die als een rode draad door het boek heen liepen waren: Tijd, herinnering, het ouder worden en middelmatigheid. Waarvan ik ‘de middelmatigheid’ van mensen hun bestaan veruit het boeiendst vond. Stof dus, dat zeker.