Een best ingewikkeld verhaal vooral omdat het soms puzzelen is wie aan het woord is. Er zijn drie vertellers uit de familie Lázaro van drie opeenvolgende generaties. Je wordt op het verkeerde been gezet omdat hun levens veel overeenkomsten en parallellen hebben, allen zijn werkzaam in de timmerfabriek, repareren piano’s en worden verliefd. Verbondenheid en herhaling, de cyclus van leven en dood zijn belangrijke thema’s.
‘Dan bedacht ik dat er een deel van mijn vader was dat in mij bleef en dat ik aan mijn kinderen doorgaf, zodat het in hen kon blijven totdat zij het op een dag weer aan mijn kleinkinderen doorgaven. Hetzelfde gebeurde met wat alleen van mij was, met wat alleen van mijn kinderen was en met wat alleen van mijn kleinkinderen was. We herhaalden elkaar en vervreemdden van elkaar en kwamen weer tot elkaar. We waren eeuwigdurend in elkaar’.

De verschillende verhalen lopen door elkaar, gaan in elkaar over en zijn soms heel kort. Vooral de passages waarin de ene Francisco als het ware verslag doet van zijn marathon en waarin je zijn gedachten en associaties meekrijgt, zijn heel fragmentarisch. Je moet hier goed opletten!

Heel mooi, behoorlijk meeslepend boek, met af en toe een wat magische sfeer, een vleugje Garcia Marquez. Ook mooi zorgvuldig taalgebruik, soms heel concreet en feitelijk, soms dromerig en zweverig. Aanrader!
En inderdaad eens met zoals Safi zegt, eigenlijk zou ik het meteen moeten herlezen.