'Waargebeurd' en 'Boordevol hartverwarmende foto's' staat op de cover van dit mooi vormgegeven 'leef & leer'-boek van de familie Bloom. De auteur en fotograaf is vader Cameron Bloom, maar de hele familie speelt een rol in Penguin Bloom.
De Blooms zijn een familie van vijf. Pa Cameron, ma Sam en drie zoons. Cameron is aan het woord en neemt ons mee de geschiedenis in. Hoe hij niet wilde studeren, maar alleen wilde surfen en fotograferen. Hoe hij zijn toekomstige vrouw ontmoette in de bakkerij van haar ouders. Hoe ze om elkaar heen hingen, tot het werkelijk tot die eerste date kwam. Hoe gelukkig hij was met de sportieve en altijd energieke Sam. De vele wereldreizen die ze eerst met zijn tweëen en later met het hele gezin maakten zijn vaste prik in het leven van de Blooms. Maar dan slaat het noodlot toe. Sam leunt tijdens een vakantie in Thailand tegen een vermolmde en verroeste leuning aan en valt zes meter lager op de rotsen. Ze heeft enorme verwondingen, waaronder een dubbele schedelbreuk en een gebroken ruggengraat. Sam zal nooit meer lopen.
In dit nieuwe leven vol constante pijn, eeuwigdurende ongemak en het enorme verlies van werkende benen sijpelt Sams krachtige energie uit haar weg. Ze wordt chagrijnig, boos en moedeloos. Er had de familie Bloom op dat moment niets beters kunnen overkomen dan dat een piepklein, onschuldig eksterkuikentje uit een hoge boom zo voor hun voeten waait. Het ongelukkige vogeltje wordt Penguin Bloom gedoopt en wordt liefdevol in huize Bloom opgenomen.
Het boek bestaat uit prachtige foto's van de ekster Penguin. Alleen, met familieleden, tijdens carpriolen, dutjes of 'behulpzaam' bij het huishouden. De begeleidende tekst gaat primair over Sams ongeluk en haar manier om deze vreselijk gebeurtenis te boven te komen. Er zit een merkwaardige 'herstart' in de tekst, die de lezer een beetje op het verkeerde been zet. De chronologie wordt gereset, waardoor je ineens een stukje terug wordt geworpen het verhaal in en even kwijt bent of Sam nu twee keer een enorme dip heeft of dat het om dezelfde periode gaat.
Naast de foto's van Penguin en de tekst van vader Cameron, bevat het boek een derde en laatste element, een nawoord van 15 pagina's van 'slachtoffer' Sam. En die tekst maakt eigenlijk meer indruk dan de rest van het verhaal. Sam schrijft in no-nonsens woorden dat ze helemaal niet weer zo gelukkig zal worden als ze was en dat ze haar ongeluk nooit te boven zal komen. Er is geen happy end, er is een enorm en blijvend verlies. Tóch doet ze haar best er iets van te maken. Maar ook heel eerlijk zegt ze dat haar leven nu een fractie is van het leven dat ze had. Die rauwe eerlijkheid en ernstige, maar krachtige woorden hadden het hele boek mogen vullen. Ze geven meer reden tot optimisme dan de meer vrolijke nooit die Cameron erin brengt.
Penguin Bloom is een boek waarvan de verschillende elementen wat beter op elkaar hadden kunnen aansluiten, met als minder geslaagd element de samenhang in het door vader Cameron vertelde verhaal. De foto's van Penguin zijn echter fantastisch, werkelijk prachtig. De vormgeving is erg mooi, wat het boek buitengewoon geschikt maakt als cadeauboek. En het nawoord is simpelweg indrukwekkend.