Pakkende autobiografie tegen de achtergrond van een racistische samenleving, bestaande uit vijf- of zes delen. Ik weet niet of ik dit deel apart moet beoordelen, want hoe meer ik lees van het totale verhaal, hoe meer ik ervan in de ban raak.
Wat mij in dit eerste boek al raakt is haar schrijfstijl vanuit zelfinzicht en humor. Ze schrijft het boek vanuit het heden, als een wijzer iemand die zich herinnert hoe ze als jeugdig persoon de wereld beleefde.
Ze is opgegroeid tegen een achtergrond compleet anders dan de mijne maar weet haar ervaringen over te brengen op een manier die haar belevenissen- en manier van omgaan met- toch erg herkenbaar maakt. Dit maakt haar verhaal toegankelijk voor iedereen. Menselijkheid staat in haar boeken centraal. Dat maakt sommige situaties heel grappig om te lezen en bij andere liep ik over van sympathie.
De zinnen in dit deel zijn heel soms iets te dichterlijk- en te hoog gegrepen voor mij, bijvoorbeeld aan het einde van een hoofdstuk. Desondanks had ik het vlot uit en wilde ik z.s.m. weten hoe het verder met haar ging. Ik ben direct doorgegaan met het tweede deel en heb de indruk dat ze haar stijl hier iets simpeler houdt, wat maakt dat ik het zelfs nog moeilijker vind om weg te leggen. Ik wilde dit delen, want het is een aanrader. Nu gauw weer verder met deel twee.