Ik schreef het in de inleiding al: de tranen liepen over mijn wangen en ik kreeg kippenvel bij sommige stukken. Sommige momenten zijn zo mooi en zitten zo verdomd goed in elkaar.

Vanaf de eerste pagina wordt de lezer in het verhaal gegooid. Je wordt meegenomen en het laat je niet meer los. Sommige gebeurtenissen zijn griezelig spannend. Met elke pagina wordt het spannender…

De drie vriendinnen zijn leuk. Je merkt de vriendschap onderling. Merthe is een goed uitgewerkt personage, maar Anouk en Fenneke blijven een beetje vlak.

Het boek heeft een vleugje spiritualiteit, maar het wordt geleidelijk aan geïntroduceerd. Alle onderwerpen worden ook duidelijk uitgelegd en hierdoor wordt het voor de lezer ‘normaal’ om erover te lezen. De dosis spiritualiteit is goed en in balans met het verhaal.