Een dik boek vol met mooie zinnen en overdenkingen, met een citaat uit Hamlet van Shakespeare als leidraad.
Juan de Vere is assistent en vertrouwelinge van Eduardo en komt regelmatig bij hem thuis.
Hier valt hem op hoe verstoord de verhouding is tussen Eduardo en zijn vrouw Beatriz, hij ziet dingen en vangt gesprekken op. Toch blijft het voor hem lang onduidelijk wat er gebeurd is tussen Eduardo en Beatriz, hij heeft wel zijn eigen overpeinzingen hierover.
Door zijn vele gedachten, die in vele mooie zinnen worden verwoord, blijkt dat het vaak onmogelijk is om zonder gekleurde bril situaties te bekijken, je ontkomt er niet aan om de situatie voor je zelf te interpreteren.
Zo langzamerhand raakt Juan steeds meer betrokken bij de familie en bij de problemen tussen het echtpaar.
Waardoor zijn kijk op het geheel meerdere malen herzien wordt.
Het boek komt traag op gang, begint met vele gedachten en weinig gebeurtenissen, maar ergens halverwege komt er vaart in het verhaal en volgen de gebeurtenissen elkaar in sneller tempo op, dit is ook het punt waarop het boek de lezer weet te boeien.