Het is vandaag exact 100 jaar geleden dat er een einde kwam aan de Groote Oorlog, ofwel de Eerste Wereldoorlog. Een oorlog waar wij in Nederland eigenlijk maar weinig van weten en weinig van horen. Ik ben wel geïnteresseerd in deze oorlog en vond het dus ook een eer dat ik dit boek mocht lezen.

De geschiedenis leert ons dat we niets leren uit de geschiedenis.

Deze quote, die ik hoorde tijdens een herdenking, vat de inhoud van het boek goed samen. Naast dat WO1 een rol speelt, komt ook WO2 prominent voorbij. Al ligt de grootste focus bij de zo belangrijke oorlog voor België.

De verhalen van Sandra worden afgewisseld met gedichten van Marc Geysens. Gedichten die goed bij het volgende hoofdstuk passen.

Hoofdpersoon in het boek is Victor een jonge Vlaamse jongen wiens leven verandert als zijn oudere broer naar het front gestuurd wordt. En helemaal als hij een aantal jaar later ook naar het front moet.

De verhalen zijn indrukwekkend en goed beschreven. Ik voelde de wanhoop, rook de vreselijke stank, zag de uitzichtloosheid.

Maar ook de invloed van de oorlog in de jaren daarna worden beschreven. De nachtmerries die onderdeel van het leven blijven. Maar ook het vechten voor rechtvaardigheid.

Ik vind het een indrukwekkend boek. En als je geïnteresseerd bent in oorlogsverhalen, en een keer iets anders wil lezen, dan zou ik dit boek zeker aanraden!

Mijn oordeel: Goed