Na ‘Nooit meer’ zul je van Hoover gaan houden. Haar schrijfstijl is zó goed. Haar zinnen kloppen. Haar woordkeuze is briljant. Nergens staat een woord te veel of op de verkeerde plek. Daarnaast heeft Hoover een neus voor een goed verhaal. Gezelligheid, romantiek, spanning, drama; Hoovers verhalen zijn een ratatouille van verschillende sferen. En het allerbeste is dat ze telkens weet af te sluiten met thriller. Want met enkel spanning en drama verdient ze die awards* niet…

Waar Hoover in ‘9 November’ al wat van heeft laten zien, komt in ‘Nooit meer’ terug. Haar ruimtebeschrijvingen zijn natuurlijk. De plekken waar de ruimtes beschreven worden zijn goed uitgekozen en de beschrijvingen op zich zijn niet te snel, niet te langzaam, maar precies op een juist tempo. Het tempo past bij de context. Daarnaast wordt er niet een hele lap tekst aan een bepaalde beschrijving gegeven, maar wordt de beschrijving uitgesmeerd over een gebeurtenis waarbij ook gesproken wordt. Zo staat hoofdpersonage Lily op een gegeven moment op een dakterras. Hier komt ze Ryle tegen. Er wordt beetje bij beetje vertelt wat zich tussen Lily en Ryle afspeelt, maar ook wat er om hen heen te zien is.

Lees de rest van deze recensie hier: https://qreativeminds.weebly.com/recensies/recensie-nooit-meer-colleen-hoover