Ingrid's eerdere boeken waren (en zijn nog steeds hoor!) een genot om te lezen. Reikhalzend keek ik dan ook weer uit naar haar nieuwste boek “Pretty boy” – met een appetijtelijke cover ;-)

Een moordwijf heeft als motto waarschijnlijk; Pak de lezer in met huid en haar door meteen al met de deur in huis te vallen, een vermist kind – iets waar je als ouder regelrechte nachtmerries van krijgt.
Zo ook Hannah en Jack, ouders van 3 kinderen – wonende in Doodeind, Noord-Brabant in een oude boerderij. What's in a name zou je dan zeggen.
De vermiste Tommie is het vriendje van Jack en Hannah's zoontje Max. Beide kinderen gaan dagelijks met een busje naar een school voor speciaal onderwijs. Op een dag zit Tommie echter niet in het busje, de dag na een zondag's feestje bij Hannah en Jack. Hun vrienden Jef en Laura zijn met Tommie bij hun op bezoek en na een beetje teveel aan Bacchus geofferd te hebben zijn er een paar van de volwassenen iets of wat over de zeik en wordt van sommigen de herinnering wat vaag.
Wat is er met Tommie gebeurd?!?

In het begin van het boek lezen we afwisselend het drama in Doodeind alsook het verhaal van Billy en Bird die in Truth or Consequenses, New Mexico in de Verenigde Staten wonen. Hartverscheurend is het relaas van hun jeugd en de gevolgen daarvan. Triest hoe een jeugdig moment van onachtzaamheid, het even loslaten van je zorgen door afleidingen, zoveel consequenties kan hebben voor de beide jongens.

Hoe komen deze levens uiteindelijk bij elkaar?
Hannah en Jack lijken steeds meer van elkaar te vervreemden. Als op een dag Jack van de aardbodem lijkt verdwenen, vindt Hannah een briefje met een vage tekst die haar doet besluiten om op onderzoek uit te gaan. Als ze dan hun boerderij verlaat, de kinderen veilig bij vriendjes en oppas, lijkt ineens haar hele veilige kaartenhuis als door een windhoos omver geblazen … maar daar blijft het niet bij!

Ik las het werkelijk in één ruk uit, zo diep zat ik er met mijn snotterd in!
Krachtig neergezette karakters, soms schokkende gebeurtenissen en een plot dat ik niet echt aan zag komen – dat maakt van een thriller voor mij een PAGETURNER van jewelste in een tot de verbeelding sprekende setting. Het kippenvel joeg soms van mijn nekwervel tot mijn kleinste teen en liet me bij de laatste punt in verbijstering achter ….

Petje af Ingrid!!!
http://josesprakeloos.blogspot.com/2018/06/ingrid-oonincx-pretty-boy.html