Ik had nooit eerder een boek van Komrij gelezen, kende alleen een aantal gedichten van hem. Bij de start bleek al dat ik - in elk geval dit boek - ging vergelijken met de boeken van Zuid-Amerikaanse schrijvers. De beschrijving van omgeving, de (zonderlinge) personen en gebeurtenissen is op sommige momenten hilarisch, en soms zelfs surrealistisch.
Het verhaal neemt ongeveer een jaar in het leven van de hoofdpersoon in beslag. Het begint heel positief en luchtig, maar naar mate het verhaal vordert, komen er donkere en zelfs dreigende wolken aan.
Aan het eind is het niet meer om te glimlachen, maar vond ik het beklemmend worden.
Wel een aanrader als je van dit soort boeken houdt. De zinnen zijn soms wel lang, met allerlei tussenzinnen, dus soms moest ik een zin wel eens opnieuw beginnen, maar ja dat deed verder geen afbreuk aan het lezen.
Ben nu ook benieuwd naar zijn boek Villa Pouca. Ook hier schijnt de beschrijving van omgeving en personen heel boeiend, zo heb ik van een ander lezer gehoord.