Ooit plaatste Willy Vandersteen in het stripverhaal 'Wattman' (1967) de trambestuurder op het voetstuk als symbool van de hardwerkende middenklasse. Hier steekt songtekst-schrijver Rico Hop een soortgelijke nostalgische loftrompet af over de medewerkers van de posterijen. Post bezorgen als een ambacht van menselijke betrokkenheid te midden van optrekkende individualisering. Vijftig anekdotes memoreren met een lach en een traan naar menselijk leven in al zijn facetten: ziekte en dood, liefde en eenzaamheid, weldoeners en misdadigers, etc. Sterkste verhalen hebben een bitterzoete of droevige ondertoon van ontmoetingen met onbevattelijk menselijk lijden. Duidelijk mindere verhalen gaan over flauwe kantoorfratsen of giechelige confrontaties met seks.