Ik had persoonlijk meer verwacht van dit verhaal. De titel "Het dodenhuis" de kaft donker en naargeestig, de achterkant de tekst grijpt je.

Maar dan ga je lezen en vanaf de allereerste bladzijde valt het tegen. Het verhaal is goed en de jeugdliefde tussen Toby en Clara is ontroerend, onder de vertelde omstandigheden. Verder kabbelt het door zonder echte hoogtepunten.
De "Defecten" zoals ze genoemd worden komen niet tot hun recht, wat is het defect-gen?

"Hiervoor bestaat niet meer. Hierna bestaat niet meer. Het enige dat bestaat zijn wij, de grot en het nu". Dit is ons lot. Het verhaal eindigd met een treurig en toch hoopvol einde.

Ik geef 3,5 *