Michael Ondaatje is vooral bekend van zijn boek ‘The English Patient’, en hierdoor geprezen als een groot schrijver in de wereldliteratuur. Dit boek is een van zijn laatste en is sterk autobiografisch. Ondaatje gaat terug naar zijn kindertijd, als hij als kind een reis per schip maakt van Colombo (Sri Lanka) naar Londen.

En zo komen we terecht in een verhaal dat zich concentreert rond de belevenissen van een 11-jarige jongen. Zijn vriendschap met twee leeftijdgenoten, de bijzondere verhalen van zijn tafelgenoten (De 'kattentafel' verwijst naar de naam van de tafel in het restaurant van het schip met het minste aanzien, de plek dus voor de verschoppelingen en excentriekelingen), en zijn belevenissen.

Op zich beschrijft Ondaatje dit allemaal treffend, maar wel dringt zich steeds meer de vraag op waarom Ondaatje eigenlijk dit verhaal wil vertellen. Want heel bijzonder wil het toch niet worden… Ondanks het feit dat Ondaatje zijn verslag van de bootreis afwisselt met overpeinzingen en ervaringen van de volwassen Michael, ontstijgt het toch allemaal niet het niveau van de onschuldige avonturen van een opgroeiend kind.

Dit zorgde ervoor dat ik toch niet echt geboeid bleef. Hiermee vond ik dit zeker geen briljant boek. Goed geschreven, dat zeker, maar met een materie die gewoon te oninteressant is. Jammer…