De sfeer in deze roman is helemaal zoals ik me Noorwegen altijd heb voorgesteld. Ik heb het als een zeer prettig en aangenaam boek ervaren dat rustig voortkabbelt met af en toe een afwisseling in de tijd met flashbacks uit 1948. De roman zelf speelt rond het jaar 2000.
Hoewel ik altijd probeer één of een paar zinnen uit een boek te noteren die mij zeer de moeite waard lijken om nog eens te overlezen, heb ik er van dit boek niet één genoteerd. Het ging blijkbaar niet om die paar zinnen maar om de algemene sfeer van het boek, en die was prettig, vooral als je ervan houdt om je in een melancholieke en nostalgische sfeer te laten onderdompelen.