“Wie is er nu bang om naar het paradijs te gaan? Had Fatima haar gevraagd. Ik vind het een hele eer”

Na een week vol Sterre Carron op het blog ben ik er eindelijk aan toe gekomen om het boek zelf op te pakken. Is het slim, nee daar kom ik al gauw achter een weekend vol drukte en dan Indra oppakken een boek welke je in één ruk wilt uitlezen.

Indra (Sanskriet: इन्द्र m.) is in de Indiase oudheid een deva die al in de Rig-Veda genoemd wordt als de god van oorlog, de hemel, onweer en regen.

Al gelijk ben ik geboeid door het verhaal, Sterre begint haar zesde boek gelijk in de actie waardoor je door wilt lezen. Ook heb ik gelijk een naar gevoel bij Lore, wat een verwend meisje, gewend om altijd haar zin te krijgen en ze weet hoe of ze mensen moet bewerken. Bah, kijken of dit blijft of dat ik mijn mening moet bijstellen gaande weg het verhaal.
Vanaf bladzijde één pakt Sterre je in en laat je pas los op bladzijde 370, en wat baal ik dan, het boek is uit nu moeten we weer wachten op het zevende deel. Indra is het beste boek wat Sterre heeft geschreven, tot nu toe, in de Rani Diaz serie, ze overtreft haar zelf met dit boek. Wat een verhaal, zo actueel dat het bijna eng wordt, na het lezen snap ik enorm goed dat er even moest worden gediscussieerd over uitgave. Fictie en Non Fictie komen zo dicht bij elkaar dat het gewoon eng is.
In Indra krijgen Rani en Frederik het zwaar te verduren en krijg ik steeds meer respect voor Rani, wat een persoonlijkheid, Sterre beschrijft al haar personages met zoveel liefde dat proef je tussen de regels door. Met Indra, heb ik gewoon medelijden en zit ik soms echt met tranen in mijn ogen te lezen. Door de vele wendingen de soms irritante personages is Indra gewoon de uitblinker van de hele serie, er zit alles in, Spanning, Emotie, Diepgang en een onderwerp wat ons allemaal raakt. Maar ook de lesbische relatie tussen Lore en Indra is origineel, en dat ze zich dan bekeert tot de islam maakt het verhaal uniek.
Tot het einde aan toe blijf je in spanning door de verschillende onverwachte wendingen die het boek maakt houdt Sterre je in de leesflow waar je met een zucht en ook een snik pas uitkomt wanneer het boek uit is. De meerdere daders, en de onverwachte wendingen houden je scherp en gevangen in het verhaal, de schuingedrukte hoofdstukken maken dat ik wil weten wie of het is, maar wanneer ik denk dat ik het eindelijk weet gaat het verhaal plots weer een geheel andere kant op. De emotie van de personages is te proeven en zijn zo rauw dat er af en toe een verdwaalde traan over mijn wangen liep.

Kortom Sterre dikke 5 sterren voor deze Mustread, want wauw wat een prachtig boek.
Moon