Recensie ‘Huwelijkspact’ van Michelle Richmond
Paperback verschenen bij uitgeverij Prometheus
432 pagina’s
Op het cover zie je een vrouw die met haar hand met blauwe nagels als het ware door het cover heen komt en een oog dat door de opening naar je kijkt. Een beetje geheimzinnig aandoend cover dat wel uitnodigt om te lezen.
Het verhaal:
Jake en Alice zijn pas getrouwd. Als huwelijkscadeau worden ze uitgenodigd om deel te nemen aan een mysterieuze groep genaamd Het Huwelijkspact. Het doel is het gezond en intact houden van het huwelijk. Nog nooit is een deelnemend koppel gescheiden. De regels lijken simpel: neem altijd je telefoon op als je partner belt. Geef elkaar maandelijks een zorgvuldig uitgekozen cadeautje en plan vier keer per jaar een weekend weg samen met je partner. Bespreek het Pact met niemand.
In het begin zijn Jake en Alice best gecharmeerd door o.a. de bijbehorende feestjes. Ze zitten in een almaar uitdijend netwerk van succesvolle koppels en zijn eigenlijk toch al van plan om gehuwd te blijven voor de rest van hun leven.
Tot iemand van hen beide een van de regels overtreedt. Het Pact gaat tot het uiterste om duidelijk te maken dat zowel Het Pact als hun huwelijk voor het leven is. Voor het jonge koppel verandert het leven plots in een ware nachtmerrie.
Mijn ervaring met het boek:
Dit vrij dikke boek is echt een thriller van formaat. Ik heb genoten van elke spannende bladzijde na een andere. Vanaf de eerste bladzijde word je in het verhaal gesleurd en het laat je niet meer los.
Je leeft mee met het jonge paar en beleeft samen met hen de nachtmerrie, het niet kunnen ontsnappen aan een geheel dat overal ogen en oren heeft en ontzettend streng is. Soms beneemt het gewoon je adem door de snelheid waarin alles gebeurt. Ik vond het heel erg lastig om het boek af en toe weg te leggen. Ik betrapte mezelf erop alle 432 bladzijden in één trek uit te willen lezen. Het heeft me, al was het in stukjes, dan ook slechts één dag gekost om het te lezen.
Af en toe vergeet je er gewoon bij te ademen. Het verhaal komt binnen en raakt je. Op sommige momenten lijkt het bijna science fiction. Alles is heel beeldend beschreven en je ziet het zo voor je gebeuren. De vertelvorm is in de ik-vorm.
Het verhaal blijft boeiend tot op de laatste bladzijde, iets wat me slechts zelden overkomt bij thrillers.
Het is een topthriller in zijn genre. Voor mij althans. Als thrillerliefhebber kan ik dit boek zeker aanbevelen.
Voor mij mag het dan ook rustig een vierenhalve ster krijgen als waardering. Een van de beste thrillers die ik het laatste jaar las, zoniet de beste!
Ik kijk alvast uit naar andere boeken van Michelle Richmond