Ik was super enthousiast om te beginnen aan het vervolgdeel. Ik vond het eerste deel zo leuk en was zo verontwaardigd dat ik de 13e brief niet kon lezen, dat er niks anders op zat dan dit tweede deel ook aan te schaffen. Nu heb ik ontzettend geluk gehad en het voor een klein prijsje op de kop kunnen tikken.

Ginny krijgt een mailtje van ene Oliver dat hij haar rugzak met brieven erin heeft en dat hij wilde afspreken. Ginny gaat naar Engeland en spreekt met hem af. Eenmaal tijdens de afspraak, wil hij de brief niet geven. Hij eist mee te helpen om het laatste kunstwerk bij elkaar te krijgen en wil daarbij ook een deel van het bedrag. Als ze dit afwijst, ziet ze de spullen die voor haar een emotionele waarde hebben niet meer terug. Ik was in het begin echt zo verontwaardigd over het personage van Oliver. Hij komt zo achterbaks en emotieloos over dat je gewoon echt boos wordt op hem. Pas veel later in het verhaal komt er een verklaring voor zijn gedrag en is hij helemaal niet meer dat emotieloze sukkeltje. Maar echt, in het begin was ik zo verontwaardigd dat ik op den duur even het boek aan kant heb gelegd om stoom af te blazen.

Het mooie aan dit boek is, is dat het op zo’n manier is geschreven dat je het ook kunt lezen zonder het eerste deel. Degene van wie ik hem over had gekocht heeft ook alleen dit deel gelezen en zei dat het prima te doen was. Doordat er herinneringen uit het vorige boek in terug worden gebracht, roept het weinig vragen op naar het eerste deel. Vooral handig als je eigenlijk niet zo’n lezer bent en dus geen geduld hebt om beide delen te lezen.

Door de schrijfstijl van Maureen wordt je in het verhaal gezogen en voelt het alsof je zelf in het verhaal zit en vanaf een afstandje toe zit te kijken. Ik heb op den duur zelfs een paar tranen gelaten op een stuk wat ik heel aangrijpend vond! Ik vind dit boek net als het eerste deel zeker een aanrader!