Hoewel het origineel al uit 2000 dateert, verscheen onlangs de Engelse vertaling van Rødstrupe. Volgend jaar zal de Nederlandse vertaling uitkomen. Ik ben blij dat ik hierop niet heb hoeven wachten. The Readbreast is een magnifiek boek. De belangrijkste hoofdpersoon is Harry Hole, werkzaam als rechercheur bij de politie van Oslo. Hij heeft een slechte periode achter de rug, als gevolg waarvan hij te veel is gaan drinken. Zijn collega Ellen heeft hem geholpen de ergste problemen te overwinnen en Harry is redelijk op weg naar een ‘normaal’ leven. Als het verhaal begint is hij samen met Ellen verantwoordelijk voor het beveiligen van een deel van de route waarlangs de Amerikaanse president zal rijden tijdens zijn bezoek aan Oslo. Dan is Harry iets te ijverig en maakt hij een grote fout.
Gelukkig worden er achter de schermen politieke spelletjes gespeeld, en Harry wordt niet ontslagen maar gepromoveerd. Nou ja, dat wil zeggen dat hij in een kamer wordt gezet en rapporten moet lezen. Jammer genoeg voor de superieuren, die dachten weinig last meer te hebben van Harry, ontdekt deze al snel dat er een zeldzaam geweer het land is binnen gesmokkeld. Het soort dat alleen gebruikt wordt door bijzonder goede schutters, en meestal ook nog voor het plegen van aanslagen.
Tussen dit verhaal door maken we kennis met enkele jonge Noorse mannen. Het is oorlog, 1942. Het is winter en het is heel erg koud. Deze Noorse jongemannen zijn allemaal om hun eigen redenen overgelopen naar de kant van Hitler en bevinden zich nu in de loopgraven aan het Russische front. Een van de jongemannen deserteert, een andere komt op akelige wijze om het leven.
We gaan weer terug naar het heden, waar in Oslo het lijk van een zwerver wordt gevonden. Dit was echter niet zomaar een zwerver; hij was een bekende Nazi-sympathisant. De manier waarop hij om het leven is gebracht wekt argwaan…

Na een wat stroef begin – Nesbø springt de eerste honderd pagina’s heel veel door de tijd heen en weer en voert erg veel nieuwe figuren op – zie je als lezer plotseling enkele puzzelstukken op hun plaats vallen en dan begint de rest van dit ruim 600 pagina’s tellende leesavontuur. The Redbreast is een boek om letterlijk niet meer neer te willen leggen. Nét als je denkt dat je het een beetje doorkrijgt, gooit de auteur er maar weer een onverwachte plotwending tegenaan. Maar het zijn niet alleen die wendingen die het boek zo goed maken. Het is ook de vloeiende en boeiende schrijfstijl, de manier waarop de karakters worden neergezet, het evenwicht tussen goed en kwaad, tussen de zaak waar het om gaat en de persoonlijke omstandigheden van de hoofdrolspelers en het feit dat je nieuwsgierigheid gewoon wordt gewekt naar ‘hoe het nou afliep met ‘die en die’.
Dit is het soort boek dat je eigenlijk direct na het uitlezen nóg een keer wilt lezen, om opnieuw te genieten van de aanwijzigen die je krijgt om het plot te doorzien, en nog een keer onder de indruk te zijn van het vakmanschap van deze auteur.

(Door: Jannelies Smit)