In Blind Date volgen we Moon, een single dertiger met een zeer succesvolle blog. Echter weet bijna niemand dat zij de schrijver is van al deze artikelen, buiten een handjevol mensen die ze vertrouwd.

Toch lijkt er echter nog iemand te weten dat Moon achter de verhalen zit. En deze persoon lijkt steeds meer interesse te krijgen…in haar. Hoe veilig is Moon nog?

"Het komt terug. Alles komt terug. Met een ruk draait ze zich om en rent weg. Zigzaggend door de wijk. Vermijd de schaduwen. "

Het boek wordt geschreven vanuit meerdere personages. Aan het begin van elk hoofdstuk wordt het betreffende personage genoemd. Ik hou persoonlijk altijd wel van deze schrijfwijze, aangezien dit voor een welkome afwisseling zorgt, en een boek tot een geheel maakt. Het verhaal wordt zo compleet, doordat het belicht wordt vanuit verschillende kanten.

De hoofdstukken zijn kort, waardoor de hoofdstukken en dus ook de verhalen van de personages zich in rap tempo opvolgen. Hierdoor was het boek voor mij geen moment saai en hield het mij in zijn greep tot het bittere einde.

Moon is een personage die vanaf het begin mijn sympathie al had gekregen. Ze heeft de nodige bagage in haar rugzakje, maar probeert het beste uit het leven te halen. Dit met behulp van haar beste vriendin Amy.

De krachtterm van dit boek is voor mij misleiding. Je denkt de puzzel te hebben gelegd, tot je ziet dat je net even een stukje op de verkeerde plek hebt gelegd. De puzzel klopt niet meer en je moet op zoek naar het ene juiste stukje.

Blind Date is een onheilspellende thriller die je keer op keer op het verkeerde ben zet, tot het bittere einde.