Het verhaal begint in 1962 met de jeugd van Jamie Morton. Tijdens zijn jeugd maakt Jamie kennis met de jonge dominee Charles Jacobs. Het lijkt erop dat de man naast zijn geloof, geobsedeerd is door het gebruik van elektriciteit. In eerste instantie gebruikt hij zijn experimenten tijdens de bijbel-school voor de jeugd. Als zijn vrouw en zoontje omkomen bij een tragisch ongeval keert hij het geloof de rug toe.
Jamie groeit op en als puber komt hij in een band terecht als gitarist. Hij speelt op schoolfeesten en op dansavonden in de omgeving. Zijn leven bestaat hoofdzakelijk uit muziek en drugs. Als hij ontslagen wordt door de bandleider en volledig aan lager wal is geraakt, kruist zijn pad opnieuw die van Charles Jacobs. De voormalige dominee heeft een kermisattractie. Hij maakt gebruik van een van zijn experimenten en maakt op een bizarre wijze foto’s. Foto’s die vreemde bijwerkingen kunnen hebben bij de personen die hij op de gevoelige plaat heeft gezet. Hij geneest Jamie van zijn verslaving en uit loyaliteit blijft Jamie een tijdje bij hem in dienst als assistent. Charles Jacobs, dominee, kermisattractie, healer, charlatan of wetenschapper?
Vele jaren later komen beide mannen opnieuw met elkaar in contact. Een hernieuwd contact dat beter vermeden had kunnen worden.

Na een – voor mij – aantal teleurstellingen eindelijk weer een echte King. Op geniale wijze beschrijft Stephen King ruim vijftig jaar van het leven van Jamie Morton. Hoewel ik wel even moeite had om in het verhaal te komen, leest het na een vijftig pagina’s als een trein. Op die speciale King-wijze weet hij de lezer in spanning te houden tot de allerlaatste pagina.
Voor mij een dikke vijf sterren waard.