Kim Stone is detective. Ze krijgt een zaak die haar na aan het hart gaat. Er worden twee mensen vermoord en de link tussen beide is een voormalig opvangcentrum voor meisjes.
Een professor wil er opgravingen doen omdat hij denkt dat er munten liggen, maar hij krijgt alsmaar geen toestemming om er te graven. Na twee jaar komt er dan eindelijk goedkeuring en laat dat nu het sein zijn om de moorden te starten.
Kim Stone is zelf opgegroeid in een opvangcentrum en weet dus wat deze meisjes moeten doorstaan om te overleven.
Stone is een harde detective die met weinig gevoelens rekening houdt en uiteraard in de clinch ligt met haar overste en door haar gebrek aan tact al meerdere aantekeningen in haar dossier heeft. Toch mag ze aan het werk blijven omdat ze er meestal wel in slaagt om zaken op te lossen. Ook deze keer heeft ze al snel een klacht aan haar broek, maar ze werkt door. Toch is ze niet zo'n harde bikkel als ze laat blijken, ze heeft toch wel een zachte kant.

Het eerste boek met Kim Stone in de hoofdrol en het is me zeker wel bevallen. Ze doet me wat denken aan Erika Foster van Robert Bryndza. Met veel plezier gelezen en ik ga zeker nog meer van deze auteur lezen.