Pietro Paladini verliest, op het moment dat hij een andere vrouw van de verdrinkingsdood redt, zijn eigen vrouw die door een hartaanval overlijdt.

De welgestelde Pietro, die een hogere functie bekleedt in een groot bedrijf, dat op het punt staat te fuseren, zet alles op zij om zijn dochtertje Claudia te begeleiden die haar eerste stappen op school zet.
Hij zegt dat hij op haar zal wachten en dat doet hij 3 maanden lang letterlijk in zijn auto in het park tegenover de school, elke dag weer.

Zijn auto en het park worden een klaagmuur van directie, collega's en familie, totdat zijn dochter zelf ingrijpt, en hij begrijpt dat hij op de verkeerde weg zit.

Een werkelijk prachtige roman, die ik op 1 regenachtige zondag heb uitgelezen.