(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Dummie de mummie en de gouden scarabee (op Librarything, op Hebban.nl)
Auteur: Tosca Menten
Illustrator: Elly Hees
Taal: Nederlands
Serie: Dummie de mummie #1
Recensies van andere boeken van deze auteur (tot nu toe): Operatie Zeer Ernstige Ramp
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 251
Uitgever: Van Goor (Uitgeverij Unieboek)
Jaar van publicatie: origineel 2009, mijn editie 2015 (17e druk)
ISBN-nummer: 9789000348909
Trefwoorden: levende mummie, basisschool
Waarom ging ik het lezen: Bij de Total tankstations kon je sparen voor zes gratis boeken van Tosca Menten, dus dat heb ik gedaan. Van de zes boeken waren er drie "Dummie de mummie"-boeken.
Aanrader: Ja. Ik heb de film niet gezien, dus daar kan ik niets over zeggen, maar het boek is wel leuk!

Korte samenvatting:
Tijdens het vervoer van een paar oude Egyptische mummies wordt de vrachtwagen geraakt door een bliksemschicht. Een van de mummies, van een klein jongetje, wordt wakker en slaagt erin weg te rennen. Hij komt terecht in het huis van Goos en zijn vader, die hem niet weg durven te sturen...
Ze besluiten dat de mummie bij hen kan blijven, maar dat brengt natuurlijk allerlei problemen met zich mee!

Achterkanttekst:
Stel je voor. Je heet Goos Guts, je bent doodnormaal en je woont in het saaiste dorp van de wereld. Op een dag loop je je slaapkamer binnen, je ruikt iets vies, kijkt rond, en je ziet ineens een mummie in je bed. Wat doe je dan? Ja, je schrikt je een ongeluk, natuurlijk. En dan doe je je ogen dicht, je telt tot tien en dan is hij weer weg.
Maar stel je nou eens voor, hè, dat die mummie daar na die tien tellen nog steeds ligt... En na twintig tellen ook...!
Wat doe je dan?

Over de achterkanttekst:
In de tekst op de achterkant wordt de lezer wel direct aangesproken, maar dit is niet het geval in het verhaal zelf.

Eerste alinea van de proloog:
Egypte, 2e regeringsjaar van Achnetoet I

Het was stil in het paleis.
Onheilspellend stil. Alsof er iets ergs stond te gebeuren.
Darwishi Ur-Atum Msamaki Minkabh Ishaq Eboni, zoon van Farao Achnetoet I en zijn vrouw Enisis, lag in een bed in de koelste kamer van het paleis. Niet dat het hielp. Darwishi had het stikheet. Zo stikheet had hij het nog nooit gehad.

Recensie:
Verhaal:
Het is zo'n onwaarschijnlijke situatie, een mummie die levend wordt en in het bed van een Nederlandse jongen beland, dat het meteen grappig en spannend tegelijk is. Tosca Menten beschrijft het zo goed, dat je je echt kan voorstellen hoe het zou zijn als jij zo'n mummie in je bed zou vinden (inclusief stank!).
Goos en zijn vader (er is geen moeder) durven Dummie echter niet terug te brengen naar het museum. Ze leren hem Nederlands en uiteindelijk besluiten ze Dummie ook naar school te sturen, omdat hij zich verveelt thuis. Op school zijn ze bezig met een project over het oude Egypte, waar Dummie natuurlijk wel veel vanaf weet! Ze vertellen de klas dat Dummie verbrand is en daarom zo in verband gewikkeld zit, dus niemand heeft door dat hij echt een mummie is. Mensen zien namelijk wat ze denken te zien en daar maken ze goed gebruik van.
Op een dag verdwijnt echter de gouden scarabee die Dummie altijd bij zich draagt. En dan gaat het mis... Niet op een manier die je verwacht, want als lezer ben je eigenlijk helemaal niet zo met die scarabee bezig.
Het einde is voorspelbaar, maar de weg ernaartoe niet.

Schrijfstijl:
Tosca Menten heeft een levendige schrijfstijl. Beschrijvingen en dialogen wisselen elkaar af, maar over het algemeen bevat dit boek toch iets meer beschrijving dan dialoog. Dat is soms ook wel nodig om bepaalde dingen uit te kunnen leggen.
Egyptische woorden zijn in een ander lettertype gedrukt. Dummie leert wel Nederlands, maar niet perfect. De manier waarop Dummie praat is wel consistent en leest niet vervelend.

Afbeeldingen:
Het zijn vrolijke, losse tekeningetjes. Om de paar pagina's staat wel een afbeelding. Niet altijd van de belangrijkste momenten in het verhaal, maar wel precies op de goede momenten. Soms is de tekening van belang voor het verhaal, zoals wanneer Dummie iets tekent om wat duidelijk te maken. Af en toe staat er ook tekst in de tekeningen, maar dat is altijd een tekst die ook in het gewone verhaal voorkomt.
Ook al is het een verhaal over een mummie, de tekeningen zijn over het algemeen niet eng (behalve 1 tekening, die er voor sommige kinderen misschien wel eng uitziet). Dummie zelf wordt echter altijd met zijn verband getekend.

Conclusie:
Een grappig en spannend boek over origineel onderwerp: een levende mummie. Het is eigenlijk geen eng boek, maar vooral humoristisch. Het is geen boek waardoor je veel over het oude Egypte leert; de enige dingen die je te weten komt, is dat er mummies, scarabeeën, piramides en farao's zijn. Allemaal dingen die bij iedereen wel bekend zijn. Als aanvullend leesmateriaal, bij andere (meer informatieve) boeken over het oude Egypte, is het wel weer leuk.

Herleesbaarheid:
Ik ga het niet nog een keer lezen, maar het is wel een boek dat geschikt is om vaker te lezen! Zelf ga ik nu verder in deel 2, "Dummie de mummie en de tombe van Achnetoet".

Links:
- Mijn recensies van andere boeken die zich in Egypte afspelen (zowel het huidige als het oude Egypte)
- Deze recensie op mijn weblog.