Na het einde van King bleef de lezer met heel veel vragen zitten en dan nog maar te zwijgen over de enorme cliffhanger waar Frazier het eerste deel in de King serie mee afsloot. De komst van Tyrant, uitgegeven door SVM Publishing, was dan ook meer dan welkom. Alle vragen zouden hopelijk een antwoord krijgen en de cliffhanger een opheldering voor de lezer.
Zoals King is Tyrant niet een lieflijk feelgood roman met zoetsappig koppeltje die een avontuur beleefd. Integendeel, verschillende soorten emoties zal je moeten ervaren in dit boek. Je leest het goed “MOETEN”. Want bij het lezen van het boek kan je er gewoon niet van onderuit. Als een wervelende tornado storm wordt je als lezer zijnde in het verhaal gezogen. Maar dan valt de vraag: wanneer kom je erboven weer uit? Dat is precies de clou achter heel dit verhaal. Je komt er pas uit als men de laatste bladzijde van Tyrant is omgeslagen.
Doe of beter bekend als Ray Price krijgt flarden van haar identiteit wie ze is stukje per stukje terug. De waarheid valt als een blok op haar neer. Ze heeft blijkbaar een kind en een vriendje. Haar beide ouders zijn er nog en het leven als de Jane Doe op straat en het rijkelui leven van Ray Price ligt dichter bij elkaar dan dat iedereen zelf dacht. Alleen is de vraag zal ze de Pup die ze was bij King kunnen loslaten?
Combinatie met lugubere hoofdstukken en een zeer sterk verhaallijn komt Tyrant mooi in zijn recht. Alle vragen krijgen een antwoord, of je er nu blij mee bent of niet, en de hoofdpersonages krijgen meer hun eigen waarde. De verafschuwing die ik als lezer in King soms had ervaren, verdween helemaal. Op een respectvolle manier wekt er soort empathie op als alles duidelijker wordt.
Het is vrij duidelijk dat King en Pup hun verhaal in Tyrant is afgesloten. Of dat dit een voorgoed vaarwel is, durft niemand te zeggen. Vermoedelijk niet, maar naast een bijrol leven de personages verder in onze fantasie. Mogen zij daar nog lang en gelukkig leven.
Het laatste wat ik wil bespreken is de cover. Die verdient zeker al zijn punten. SVM Publishing heeft gekozen voor een gespierde man met tatoeages en de man blijft gelukkig onbekend. De lezer wordt intens blij als de uitgeverij niet beslist in hun plaats hoe de hoofdpersonage, bij deze King, eruit hoort te zien. De duisternis waar de cover grotendeels ook omdraait past perfect bij het donkere verhaal. Een mooi plaatje in zijn geheel!

Ik wil SVM Publishing hartelijk danken voor het recensie-exemplaar.