Kinderen van het ruige land kostte me enige tijd om erin te komen, maar gaandeweg begon het verhaal me steeds meer te fascineren. Want hoe groei je op met een moeder die op een meesterlijke manier niet kan - of wil - omgaan met geld en daarom ook uitstekend gebeurtenissen kan fantaseren of ontwijkend kan antwoorden op vragen waar haar kinderen mee komen? En het overigens ook prima vindt om haar kinderen knakworstjes of smac voor te zetten als avondeten?
De hoofdpersoon, haar zoon Kai, vertelt hoe hij onder deze omstandigheden opgroeit. Hij wordt een liefhebber van science fiction boeken - een heel andere wereld dan waarin hij zelf leeft - en stelt zichzelf vaak vragen over wat het leven is en hoe je je daarin moet bewegen. Hij begint verhalen te schrijven, misschien om tot antwoorden op zijn vragen te komen? Intussen verandert zijn moeder niet, maar hij leert haar wel iets beter kennen.