Lekker zittend op het met druivenranken overdekte terras van haar knusse woning in Griekenland, schrijft Wilma Hollander de ene naar de andere (liefdes)roman. De mooie blauwe lucht, de romantische stranden en de gedachte aan verre oorden inspireren haar schrijversdrift. Zo kwam ook Verscheurd verlangen tot stand. Dit boek werd in 2013 uitgegeven door Uitgeverij Cupido.

Andrea is helemaal klaar in Nederland. Samen met haar jeugdliefde verhuisde ze jaren geleden naar Griekenland. De liefde voor haar partner is over, maar de liefde voor Pilion, het dorp waar ze woont, niet. Als Andrea hoort dat haar vader - van wie ze al jaren niks gehoord heeft - op sterven ligt, besluit ze naar Nederland te reizen. Op het vliegveld ontmoet ze schrijver Jonathan van der Werf. Zonder dat ze het door heeft wordt ze verliefd op deze aantrekkelijke auteur. Maar kan een in Nederland wonende schrijver wel samen zijn met een aan Griekenland verknochte roodharige dame?

Andrea neemt ons mee naar haar leven in Pilion. Een leven dat voor ons bijna doet denken aan de hel. Nauwelijks tot geen internetverbinding. Geen smartphone. Geen iPhone. Nog net een laptop. We kunnen het ons bijna niet voorstellen. Toch is het leuk dat Wilma ons op deze manier net even bewust maakt van hoe goed wij het hier hebben. Ons net even laat nadenken over een leven zonder onze luxe apparaten. Een leven dat back to basic lijkt.

Toch lijkt dat alleen maar zo als je het boek leest. Want Andrea heeft gewoon een dak boven haar hoofd en ook alle liefde die ze zoekt vindt ze in de dorpsgemeenschap. Andrea is gelukkig en dat zonder dat ze de hele dag op haar mobile device zit te kijken of ze nog gemist wordt. Het is dan ook grappig dat Andrea in Nederland technische snufjes ontdekt die voor ons inmiddels normaal zijn. Het is mooi dat Wilma ons op deze manier net iets anders naar de huidige maatschappij laat kijken.

Het liefdesverhaal tussen Andrea en Jonathan is zoet. Love on first sight, maar Andrea ziet dat niet direct in. De manier waarop de twee geliefden tot elkaar komen is mooi beschreven. Niet willen en niet durven, maar ook niet geloven dat er nog een dekseltje is dat op jouw potje past. De onzekerheden en de gedachten die dit met zich meebrengt, zijn door Wilma goed uitgewerkt.

Een puntje van kritiek is toch de eindredactie. Helaas komen er nog net iets te veel spel- en stijlfouten in het boek voor. Iets dat er toch voor zorgt dat je even uit het verhaal gehaald wordt. Ook duurt het even voordat het verhaal echt op gang komt. Het begin is net iets te veel geouwehoer en te weinig daadkracht. Een betere eindredactie zou niet alleen de fouten uit het boek gehaald hebben, maar ook het verhaal krachtiger verteld hebben.

Al met al is Verscheurd verlangen een prima boek voor tussendoor. Je leest het gemakkelijk binnen een dag uit. Het begin is wat stroef, maar na de ontmoeting met Jonathan vlieg je door het verhaal heen. Ons advies: kies een lekker regenachtige winterdag, pak een lekker dekentje en een goede pot thee en genieten maar!