Het plaatsje Skary (Indiana) heeft één beroemde inwoner, de horror schrijver Wolfe Boone, aka Boe. Het hele dorpje drijft op toerisme en met een restaurant als het SpookeetHuis en een boekwinkel de Lugubere leeswinkel, liften ze allemaal mee op zijn succes als horror schrijver. Maar Wolfe is ongelukkig, hij leeft als een kluizenaar. Dan neemt hij een resoluut besluit, hij bekeerd zich tot christen en wordt vrienden met de predikant.

Wolfe is heimelijk verliefd op Ainsley, maar zijn kan hem niet kan uitstaan, door wat zijn komst teweeg heeft gebracht in haar dorpje. Ze is echter goed van hart en als ze hem leert kennen vindt ze hem wel erg leuk. Ondertussen is ook de (vreemde) dierenarts verliefd op haar, maar van hem moet ze echt niets hebben.

Missy is een oude taart van 87 en leeft van roddels en geheimen. Zij vermoedt dat het helemaal mis zal gaan met Skary als Wolfe niets meer gaat schrijven. Ze wil dat koste wat het kost voorkomen. Manipulatief dat ze is zet ze de dorpsbewoners aan het werk om Wolfe en Ainsley te bewerken en uit elkaar te drijven, met grote chaos tot gevolg. En waarom zijn er toch zoveel zwarte katten in Skary?

Het is een christelijke roman, God en het geloof komen regelmatig voor, maar het overheerst niet en past in het verhaal. Het tegenstrijdige zit 'm in het feit dat het dorp behoorlijk gelovig is, maar dat het dorp constant in het teken van vampiers, spoken en duivelse toestanden staat. Dat maakt het grappig en onvoorspelbaar.

In de tweede helft van het boek treedt het geloof meer op de voorgrond en is het herkenbaar als christelijke roman, maar de situaties zijn ook dan nog grappig en chaotisch.

Het is luchtig geschreven en de personages zijn soms nogal karikaturaal, maar dat geeft goed de verhoudingen weer. Goed versus slecht is zowel in het verhaal als in de personage verwerkt, hoewel er geen van de personen echt heel erg slecht is. Uiteindelijk hebben ze allemaal een goed hart.

Een bijzondere roman, over onverwachte liefde, het maken van keuzes en heel veel zwarte katten.