In Daan & Nadia leer je twee heel verschillende jongeren kennen: Daan is een sympathieke, optimistische gitarist, Nadia een wat teruggetrokken, somber emo-meisje. In het normale leven zouden ze elkaar waarschijnlijk niet snel aangesproken hebben, maar in het ziekenhuis kunnen ze allebei wel een praatje gebruiken. Daan krijgt namelijk de schokkende diagnose kanker, terwijl Nadia op zoek is naar iemand die haar de moeite waard vindt om naar te luisteren. De situaties, persoonlijkheden en moeilijkheden van Daan en Nadia zijn heel verschillend, maar hierdoor kunnen ze elkaar juist helpen. Gedurende het verhaal beginnen ze steeds meer op elkaar te lijken.

Verwacht geen uitgebreide metaforen of prologen: dit boek komt rauw op je dak vallen, net als in het echte leven. De schrijfstijl is dan ook realistisch, beschrijvend en “in your face”. De zinnen en hoofdstukken zijn kort en relatief simpel. Mooi hieraan vind ik dat het goed past bij de personages, je zult geen woorden terugvinden die te volwassen klinken. Een nadeel is dat het soms wellicht iets te simpel of snel gaat, ik kan me voorstellen dat je als volwassene toch liever een ander boek pakt. Voor de wat jongere YA-lezers is dit echter juist een heel geschikt boek om zware thema's op een relatief luchtige manier te behandelen.

De hoofdstukken zijn vanuit het perspectief van zowel Daan als Nadia, waardoor je ze langzamerhand beter leert kennen. Het is fijn om in hun hoofd te kunnen kruipen en echt te kunnen begrijpen waar ze doorheen gaan. Het is een heel eerlijk en open verhaal over twee jongeren die heel graag zichzelf willen zijn, maar dat niet kunnen zijn of niet weten hoe ze dit moeten zijn. Iedereen die dit boek leest zal wel dingen kunnen herkennen in de personages en ook zullen ze meer begrijpen hoe mensen tot een beslissing als die van Nadia komen.