Het boek is uit en ik blijf achter met een zeer verontrust gevoel; het einde is gewoon creepy en 'niet goed snik' als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik vind de opbouw van 'Gone girl' erg geslaagd. Het boek bestaat uit 3 delen: het eerste deel wordt vertelt vanuit het oogpunt van Nick Dunne, afgewisseld met dagboekfragmenten van zijn vermiste vrouw Amy. Het tweede deel is geschreven vanuit het oogpunt van Amy, afgewisseld met updates van Nick en het derde deel wordt om-en-om weergegeven. De lezer wordt hierdoor meegenomen in de gedachtegang van beide personages, maar aan het einde wens je als lezer eigenlijk dat je dit allemaal niet 'zo dicht op de huid' hoefde mee te maken. (Wat trouwens als compliment aan de auteur bedoelt is).
Het boek maakt continue nieuwsgierig, is redelijk vermakelijk alsook bizar
en voorziet in allerlei plotwendingen. Het is daardoor ook lastig weg te leggen; de nieuwsgierigheid wint het elke keer.