S.T.A.G.S is een boek dat als sinds juli 2017 op mijn verlanglijstje stond. Op YALC werd het boek namelijk heel hard gehyped. Omdat mijn reisvriendinnen het boek allemaal kochten én er goede recensies over schreven, was ik veel te benieuwd en kon ik dit boek niet weerstaan. Want ik bedoel: een boek over jagen in een zeer chic landhuis heeft me zeker getriggerd.
Ik moet zeggen dat ik dit boek in een aantal dagen heb uitgelezen. Soms kun je een boek lezen die mooi geschreven is, maar meestal kun je niets speciaals vertellen over de manier waarop het geschreven is. En met dit boek kan ik dat wel. De manier waarop het hoofdpersonage als het ware contact had met de lezer vond ik heel erg leuk. (Want ze praatte eigenlijk een beetje tegen je.) Ook hield het hoofdpersonage heel erg van films. Dat zorgde soms voor unieke beschrijvingen aan de hand van een scène uit de film. (Die de meesten kunnen herkennen…)
Het boek is ook anders dan anders. Jagen schieten vissen, kom je namelijk niet zo vaak tegen. Ik had de indruk dat de schrijfster heel veel research heeft gedaan om de jachtscènes zo realistisch mogelijk te maken en zo kan je als lezer ook iets bijleren. Omdat het die scènes zo goed beschreven zijn, zit je soms op het puntje van je stoel. De spanning op dat vlak zit echt héél erg goed!
Ook de wereld in het boek is helemaal anders dan wat je gewoon bent van een YA. Het speelt zich dan weliswaar af in de tegenwoordige tijd, maar het is zo’n totaal andere wereld. Er is zo’n clash tussen de media en de middeleeuwen. Dat alleen zorgt ervoor dat je als lezer een heel belangrijke boodschap meekrijgt. Nou ja, eigenlijk zou ik boodschappen moeten zeggen. “Tegenwoordig zijn we allemaal te veel bezig met sociale media.”
Waar ik dan iets minder lovend over ben is het hoofdpersonage Greer. Ik vind haar zo naïef… Ik weet niet waarom, maar ik kan haar eigenlijk helemaal niet af. Ze bedenkt ‘slimme’ ideeën die later helemaal terug gekatapulteerd worden in haar gezicht. Ze denkt dingen die ik soms een beetje tegenstrijdig vond met wat ze in eerdere hoofdstukken had gezegd en daarom kon ik niet echt een hoogte van haar krijgen. Chanel en Shafeen vind ik dan weer geweldige bijpersonages die iets unieks toevoegen aan het boek.
Bovendien vond ik het einde complete bullshit. Sorry dat ik zo’n raar woord gebruik, maar het is zo. Bennett had zo’n goed einde, maar heeft dat ontzettend verprutst door allerlei rare info te proppen in het laatste hoofdstuk. Ook deden de personages iets waarbij ze plots héél ongeloofwaardig overkwamen. Dat gestoorde laatste hoofdstuk is waarschijnlijk het meest overhaaste hoofdstuk dat ik ooit heb gelezen. Als de schrijfster dat gedaan heeft om spanning op de bouwen voor het volgende deel, dan is dat grondig mislukt. Echt zonde, want anders had dit boek zeker 4 sterren gekregen!
S.T.A.G.S. is een boek dat je kan aanraden aan je jongere broer. Het is een spannend, uniek én bad ass boek. Het heeft iets over zich waardoor je alleen maar verder wil lezen. Oké, het heeft op het einde wat steekjes laten vallen, maar het was zeker de moeite waard om te lezen en in de wereld te duiken van de Britse Elite. Ook besef je na het lezen van dit boek dat je veel – maar dan ook veel te veel – bezig bent met sociale media en je gsm.