Wat de banken en huizencrisis met de gewone mens ergens in Spanje doet. Het kan iedereen overkomen, zowel de geleerde als de werkman, niemand is zijn job zeker, iedereen kan in een situatie komen dat hij zijn huis niet meer kan afbetalen, de bank zet je er onverbiddelijk uit.

Mensen schamen zich, dat ze bijvoorbeeld niet meer zo dikwijls naar de kapper kunnen, dat ze hun tweede verblijf moeten verkopen en nadien zelfs hun eerste woning. Schaamte omdat men werk moet aannemen dat helemaal onder hun niveau is. Schaamte om niet meer de chique kleren te kunnen kopen.

Dan komt het verzet en de solidariteit. Mensen kraken een pad, willen niet dat een immobiliënproject het blok afbreekt en dure nieuwbouw zet. Een gezondheidscentrum dat gesloten moet worden, wordt ook bezet, door dokters, verpleegsters, maar ook door patienten die daar geholpen worden. Waar moeten ze anders naartoe, verder weg en duurder.

Men leert met minder genoegen te nemen, goedkoper te leven, voor elkaar te zorgen, maaltijden maken voor kinderen die met honger naar school komen.

Er is zelfs plaats voor de liefde want liefde blijkt dan toch alles, of toch heel veel, te overwinnen.