"Kijk eens goed naar me, Tom. Je hoeft niet bang te zijn. Kijk alleen maar in mijn ogen." ~ p73.

Terwijl ik zachtjes de melodie neurie van "diep in de zee", wat ik overigens het hele boek door heb gedaan, sla ik dit boek met een diepe zucht dicht. Wat een bijzonder verhaal was dit! Robert Bijman heeft er een hele eigen draai aan geven en zo een nieuw genre ontwikkeld: Deep Sea Sience Fantasy. ;)

"Verbaasd realiseerde hij zich dat hij het heel normaal begon te vinden om onder water te zijn, om er door omsloten te zijn en de nattigheid in te ademen." ~ p98.

De Anumoria Initiatie vertelt het verhaal van Tom en Shantea, beste vrienden en zo op het oog twee doorsnee pubers in Amsterdam. Als Tom na zijn vijftiende verjaardag in de klas ineens de gedachte van zijn klasgenootje kan horen en daarna schubben lijkt te krijgen op zijn huid van de regen schrikt hij zich kapot.
In de zomervakantie gaat hij en Shantea mee varen met zijn vader en hoort Tom dat hij afstamt van de zeemeermensen. Ze zijn onderweg naar Anumoria, waar de rest van hun volk blijkbaar leeft. Tijd om deze informatie te verwerken en vragen te stellen krijgt hij niet. Vanaf dat moment komt het leven van Tom en Shantea in een rollercoaster terecht! Wie is Fango, en wat wil hij met de prismaparel? En wat is de rol van Tom en Shantea hierin?
Het verhaal heeft een prettige opbouw, waardoor je de personages op een fijne manier leer kennen, zonder overspoelt te worden met informatie. Het is absoluut geen "luchtig" boekje, dat je zo even weg leest. Er is over alles goed nagedacht, en je wordt als lezer ook echt uitgedaagd om mee te blijven denken en allert te blijven. Hierdoor was ik wel iets langer aan het lezen dan normaal, maar dit was op geen enkele manier storend. Tijdens het lezen wilde ik namelijk niets liever dan mijn dolfijnenstaart aantrekken en meezwemmen in dit grote avontuur!

"Ik vind dat geweld alleen als laatste redmiddel gebruikt mag worden. Alleen  degenen zonder hersenen gebruiken eerst hun vuisten." ~ p210.

Het verhaal heeft mij echt enorm verrast! Tom en Shantea voelde aan het einde van het boek echt als vrienden, en ik kan niet wachten om aan het vervolg te beginnen. Toch blijft mijn gevoel hangen op 4 sterren: beter dan gewoon goed, maar net geen ultiem fangirl gevoel. Misschien zorgt het volgende deel daarvoor!