Een onverwachte maar pijnlijke scheiding heeft van Adrienne een destructief persoontje gemaakt. Dat ze werd ingeruild voor een jonger exemplaar heeft haar geen goed gedaan. Jack bekommerde zich niet echt meer om zijn gezin met name ook de kinderen. Als de kinderen bij hem waren, organiseerde hij allerhande leuke activiteiten, waardoor Adrienne ook hier het gevoel had dat hij de betere ouder was. Zij nam de opvoeding voor haar rekening en dat maakte van haar niet de meest geliefde ouder. Na een scheiding van 3 jaar beslist ze om enkele dagen vakantie te nemen in het hotelletje van haar vriendin Jean. Dat haar vriendin juist dat weekend naar een huwelijk moest, waardoor ze het hotelletje enkele dagen zou moeten sluiten, kwam beiden goed uit. Op die manier was er dan toch iemand die op het hotelletje zou passen waar slechts één gast werd verwacht en zou ze voldoende tijd overhouden om haar leven te aanschouwen, om wat tijd voor haarzelf te hebben en er hopelijk eindelijk de rust terug te vinden. Dat die vakantiedagen haar ganse leven zouden veranderen had ze nooit zo kunnen plannen.

Paul Flanner was een chirurg die alles wat hij bezat, heeft verkocht om aan een nieuw leven te beginnen. Zijn zoon Marc die hij gedurende alle kinder- en jeugdjaren had verwaarloost, was arts in Ecuador en daar wou hij naartoe. Hij hoopte om uiteindelijk toch een band met zijn zoon te kunnen opbouwen. Vooraleer hij naar Ecuador vertrok, moest hij eerst nog een gesprek aangaan met een man die zijn vrouw verloor in zijn handen. Hij wist niet wat hij van dit gesprek mocht verwachten, maar vond het wel goed om dit te doen ook al was het met een klein hartje. Maar ook hij kon het weekend niet zo hebben gepland.

Adrienne en Paul waren in zeker zin op de juiste plaats op het juiste moment. Ze vertelden hun levenservaringen aan elkaar en voelden zich in zekere zin verbonden. Dat er zoiets moois kon bloeien, hadden beiden niet kunnen inschatten.

De jaren verliepen en toen haar dochter in een rouwperiode zat die haar dermate depressief maakte, vond Adrienne het tijd om Amanda iets te vertellen. Dit gesprek heeft er dan ook toe geleid dat haar dochter Amanda haar leven terug kon opnemen.

Het verhaal is zo mooi, integer, romantisch in alle vormen en ontroerend geschreven dat het me emotioneel toch raakte.
Een zeer ontroerend verhaal die tevens ook intens triestig is.