Voor het schrijven van dit boek kreeg Emma Cline meteen een contract van 2 miljoen dollar. Het verhaal dat Emma beschrijft speelt zich af in de zomer van 1969. De veertienjarige Evie sluit zich aan bij een gemeenschap/sekte die doet denken aan de Manson-family. Dat gegeven levert een interessant verhaal op waarin Evie volwassen wordt. Jaren later blikt de inmiddels ruim volwassen Evie terug op die zomer vol bijzondere, walgelijke en tragische gebeurtenissen.

Het thema heeft, zoals de titel van het boek al verraad, te maken met meisjes. In het bijzonder de status en de plek in de wereld van meisjes. De veertienjarige Evie probeert haar plek te krijgen in de wereld door zich aan te sluiten bij een groep meisjes, dat dit toevallig een sekte is laat de beïnvloedbaarheid van jonge meisjes zien. Evie laat zich helemaal meeslepen in deze (voor haar) interessante gemeenschap.
De schrijfstijl van Emma Cline is er een die je moet aanspreken: ze dweept met allerlei bewoordingen en het is bijna dichterlijk te noemen (soms helaas toch nog een beetje te geknutseld). Het boek dient daarom aandachtig gelezen te worden om het verhaal duidelijk mee te krijgen.

Doordat het boek in de media sterk gehypet is zijn de verwachtingen hoog, als je door deze hoge verwachtingen heen prikt en het boek onbevangen gaat lezen komt er een debuut tevoorschijn met een interessant thema. Door de terugblikken van de volwassen Evie op de (voor de veertienjarige Evie) verwarrende gebeurtenissen en de komst van een groepje jongeren bij Evie’s huidige onderkomen komt een duidelijke aanklacht tevoorschijn tegen de rollen die de vrouw opgelegd worden.

Kortom: het boek verdient het om gelezen te worden met aandacht, maar de hype maakt de verwachtingen voor dit boek erg hoog.