Het waargebeurde verhaal over de vangst van en de moord op een kudde giraffes is een even gruwelijke als prachtige metafoor voor de communistische heilstaat Tsjecho-Slowakije tijdens de koude oorlog. De kennismaking met de giraffes doet slechts bij enkelen een vonkje menselijkheid oplaaien. Ironisch genoeg moeten juist deze mensen dat bekopen met een rol in de moord op de dieren. Ledgar slaagt erin om die ironie goed voelbaar te maken, want het verhaal is nergens sentimenteel. Tegelijkertijd groeit die afstandelijkheid toe naar een nadeel, want ik heb bij het lezen van het boek geen traan gelaten, wat, gelet op de dramatische einde, wel logisch was geweest en ik dat wel verwacht had. Vreemd dat je daarin teleurgesteld kan zijn.