Als Madeleine doelbewust schade veroorzaakt in een winkel, wordt ze gearresteerd. Na haar arrestatie ontmoet ze zedenrechercheur Nick Simons. Een rechercheur die zich niet helemaal aan de regeltjes houdt. Ze krijgt een relatie met hem, maar wordt hierdoor ook meegesleept in zijn wereld van leugens en bedrog. Als ze vanaf dat moment brieven met doodsbedreigingen krijgt, begint ze haar twijfels te krijgen over Nick. De briefschrijver verteld tot in de details wat hij met haar van plan is. Madeleine blijft niet het enige slachtoffer. Op het eerste gezicht hebben de slachtoffers niets met elkaar gemeen maar langzamerhand komen er geheimen boven tafel. Geheimen die op een gegeven moment veel zullen verklaren.

“Ik kan niet het feit veranderen dat mijn schilderijen niet verkopen. Maar de tijd zal komen dat mensen zullen erkennen dat zij meer waard zijn dan de waarde van de verf die ik heb gebruikt in het schilderij.”

– Vincent van Gogh –

Bovenstaande quote staat als inleiding vermeld in het boek, waarom zal na het lezen volledig duidelijk worden.

De cover van Doodstil heeft een mysterieuze en erotische uitstraling en dit komt ook goed naar voren in het boek. Mysterieus en spannend met een licht erotisch tintje. Het boek is verdeeld in vier delen. In elk deel maken we kennis met één van de vrouwen die allemaal een rol spelen in dit verhaal. Allemaal verhalen op zich, maar toch is er een belangrijke connectie. De gemeenschappelijke deler is de eerst nog onbekende briefschrijver. De vrouwen hebben allemaal hun eigen karakteristieke eigenschappen en deze zijn in verhouding tot hun rol prima uitgewerkt.

‘Door mijn werk kom je straks in een geweldige collectie terecht, vereeuwigd. Mensen zullen je een eeuwigheid aanbidden.’

De luchtige, beeldende schrijfstijl van Lydia van Houten zorgt ervoor dat het verhaal je meteen pakt. Bij de slachtoffers is er sprake van enige voorspelbaarheid omdat ik van tevoren eigenlijk al wist wat er stond te gebeuren. Maar ondanks dit gegeven blijft de spanning op een goede wijze aanwezig en deze blijft zich uitbreiden tot aan de plot. De beangstigende momenten van de slachtoffers geven je als lezer de koude rillingen.

Ook al wordt de briefschrijver op een bepaald moment bekend gemaakt, betreffende de afloop blijft het gissen. Het verhaal is raadselachtig en ik ben regelmatig een kant opgestuurd waarvan later bleek dat dit niet de juiste was. De nieuwsgierigheid blijft tot aan het einde gevoed en als vanzelf wordt je meegesleept naar een spannende en onverwachte ontknoping.

‘Mijn angst had plaatsgemaakt voor iets wat ik nooit eerder had meegemaakt, absolute sensatie en opwinding. Ik wilde me begeven in zijn schoenen om te weten wat hem dreef. Ik moest het weten!’

Een uniek gekozen onderwerp en een verhaal in een filmische setting. Het zou een mooi script kunnen zijn voor een crime serie. Lydia van Houten is vooral bekend van de populaire fantasyserie Het teken van drie. Doodstil is haar thrillerdebuut en naar mijn mening is het zeker geen verkeerde keuze geweest om ook in dit genre te gaan schrijven.