Een mooi verhaal over een moeder-zoon-relatie. Integer geschreven,
maar soms dacht ik ook wel eens "Je zal maar zo'n moeder hebben."
Een gestoorde vrouw die achter iedere vrouw een minnares van haar
man ziet. Soms komisch, hilarisch, maar vaak ook triest en
ontluisterend. Het slot van het boek vind ik niet sterk. Als
atheïst vind ik die uitleg over bijbelteksten storend, vaak cynisch
en weinig respectvol naar gelovigen. Eigenlijk op een puberale
manier je afzetten tegen een geloof waar je zelf uit voortkomt. Ik
dacht dat Maarten 't Hart dat niveau toch ontstegen zou zijn.