Katherine Neville heeft ongetwijfeld heel veel research gedaan voor dit boek, en ze heeft talloze historische gebeurtenissen dan ook erg mooi verwerkt in het verhaal. Zoek maar eens wat informatie op over de rol en het leven van Talleyrand, Charlotte Corday, Marat, Germaine de Stael en andere Robespierres. De gelijkenis met wat de schrijfster vertelt is treffend. Neville weet op een heel mooie manier haar fictieve figuur tussen deze historische personages te plaatsen, zonder afbreuk te doen aan de Franse geschiedenis.

De reis die Mireille maakt doorheen Europa en Noord-Afrika lijkt mij wel wat te ver gezocht, zeker wanneer je dit in z'n tijdskader plaatst. Op enkele jaren van Montglane naar Parijs gaat nog, maar in diezelfde tijdspanne ook naar Corsica, Algerije, Engeland, Rusland, Egypte en terug naar Frankrijk lijkt me een beetje teveel van het goede. En als hoogzwangere vrouw een zware bergwandeling tot een goed einde brengen is er ook net dat ietsje over, al moet in een roman natuurlijk niet alles waarheidsgetrouw zijn, zeker als alles een beetje in de mystieke sfeer hangt.

Waar ik mij wel echt aan gestoord heb is het verhaal rond het Amerikaanse personage. Dit plot hangt echt met haken en ogen aan elkaar, en Neville heeft allerlei truukjes moeten uithalen om de verschillende personages op tijd bij elkaar te krijgen, dan weer in Algiers, dan in New York. Waar Neville veel tijd en moeite heeft gestoken in de historische juistheid van de gebeurtenissen, gaat ze hier veel te makkelijk van de ene situatie naar de andere.

Voor mij persoonlijk was de eerste helft van het boek van zeer hoge kwaliteit, maar verder in het boek verliest het verhaal zijn oorspronkelijke drive. En het einde van het boek is helemaal teleurstellend, met een overbodige scene in het New Yorkse appartement. Conclusie: historisch sterk opgebouwd en onderbouwd, maar teveel goedkope Hollywoodscenes in het hedendaagse plot om een echt goed "mystiek" boek te zijn. Doch, als dit een debuutroman is, verdient Neville zeker krediet!