Kristallen ziel is het vijfde boek dat van Van Dijks hand is verschenen. De verhalen spelen zich allemaal in dezelfde wereld af en concentreren zich onder andere op de band tussen draken en mensen. Weet de auteur de aandacht van de lezer vast te houden in een wereld waar al zoveel over verteld is?

Daar slaagt Van Dijk zeker in. De hoofdpersonen krijgen vreselijke dilemma’s voorgeschoteld waarin ze moeten besluiten over leven en dood. Deze dilemma’s vormen de rode draad van het verhaal en zorgen eveneens voor uitdieping van de personages. De keuzes waarmee ze worstelen laten je niet los, dagen je uit om verder te lezen en na te denken over een mogelijk compromis waarvan je eigenlijk al weet dat die er niet is.

Doordat de lezer zo met de personages begaan is, blijft het verhaal ontzettend spannend. Samen met de vlotte en beeldende schrijfstijl en de geringe lengte van het boek lees je het verhaal bijna in één adem uit. Tegen het einde toe vroeg ik me af of alles wel mooi afgerond zou worden, maar het slot is bevredigend en alle lijntjes zijn met elkaar verbonden. De verhaallijn van Isa had misschien nog iets meer body kunnen krijgen, het karakter is wat minder uitgewerkt dan die van de anderen en had ook veel minder ‘speeltijd’. Haar rol in het plot is duidelijk, maar de verdeling van de verhaallijnen voelde daardoor een klein beetje uit balans.

Net zoals het eerste deel van Drakenijs is Kristallen ziel een spannend fantasy-verhaal dat je in één ruk wilt uitlezen. Het verhaal is doordrongen van emotie en zorgt ervoor een zwart gat belandt wanneer je het uitgelezen hebt. Hopelijk kan een volgend deel in de reeks dat opvullen!