In Dwaalspoor maakt Alex de Klerck na Masterplan opnieuw zijn opwachting. Als lezer is het niet noodzakelijk om met Masterplan te beginnen om Alex de Klerck en overige karakters die zijn meegekomen uit het debuut te leren kennen. De kennismaking voor de nieuwe lezer komt in Dwaalspoor in de eerste, korte hoofdstukken ruimschoots aan bod.

Direct is duidelijk dat het hoofdpersonage een stoere gast is met wie niet te spotten valt. Hoewel hij zijn functie van agent bij een antiterreureenheid heeft neergelegd wordt hij door een geheimzinnig bericht van zijn oude leidinggevende weer volledig in deze wereld getrokken. Hij krijgt te maken met een dreiging voor een terroristische aanval die heel Europa zou kunnen treffen. Gelukkig staat hij niet alleen. Van overzee krijgt hij hulp van Suzanne Doyle die hem als een echte computernerd met allerlei leuke gadgets helpt. Ook andere oudgedienden maken hun opwachting om Alex te helpen.

Het verhaal sleurt de lezer over de hele wereld. In sneltreinvaart. Vanuit verschillende perspectieven verteld. Boven de hoofdstukken staat de plaatsnaam of de plek vermeld waar het verhaal zich op dat moment afspeelt. En dat zijn er vele. De perspectieven zorgen voor verschillende verhaallijnen. Deze lijntjes worden later in het verhaal op een kundige manier met elkaar verweven. Zelfs van losse personages wordt duidelijk gemaakt welke rol zij in het verhaal spelen.

De actie spat van de pagina’s. De korte hoofdstukjes in filmische, zakelijke bewoordingen brengen de verhitte sfeer goed over. Door deze actie blijven de karakters en de relaties tussen hen ietwat onderbelicht. De lezer heeft het echter te druk met het volgen van de actie om hier veel aandacht aan te kunnen besteden.