Een fan van kortverhalen ben ik nooit echt geweest, omdat ik nooit het gevoel heb dat je echt de personages leert kennen. Bij dit boek is dat gelukkig geen probleem, want je kent iedereen al.
Iets anders is meestal dat zo'n verhalen wat mij betreft meestal niet genoeg ontwikkeling hebben; voor je begonnen bent is het verhaal al afgelopen; je raakt nooit echt in het verhaal. De meeste verhalen hier zijn wel een 40- à 60-tal bladzijdes lang, en da's lang genoeg om een goed verloop te hebben, blijkbaar.
Er zit van alles tussen: wat aandacht naar andere personages die minder aan bod komen, een paar schokkende gebeurtenissen en natuurlijk een goed einde! EN een aanzet naar Broederband en de vervolgboeken van De Koninklijke Leerling. De proloog en epiloog zijn origineel gevonden, ook.
Het duurt lang om door deze reeks te raken; in feite is de reeks 'oorspronkelijk' 'afgerond' na Boek 11. Ik deed het nu in twee weken, en ik lees snel. Da's het nadeel: het gebeurt niet op één-twee-drie. Daarom is het zo lang geleden dat ik ze gelezen heb, maar het was het waard. Ongelooflijk dat Flanagan na meer dan 4000 bladzijdes (vierduizend!!) nog steeds weet te boeien.
8/10