Anya Niewierra was voor mij een onbekende schrijfster en ik was benieuwd naar haar boek. Het boek heeft me verrast. Een behoorlijke dikke pil maar het las heerlijk en ik kon het al snel niet wegleggen elk vrij minuutje pakte ik het weer. Het viel zelfs mijn naasten op. Het was ook een bijzondere combinaties van onderwerpen, de voormalige DDR/Stasi, kunstvervalsing/roof en orgaanroof. Volkomen logisch opgebouwd met een afwisseling tussen heden en verleden maakt dit tot een heel goed boek.

Josta wordt op een ochtend wakker en heeft het gevoel dat er iets niet klopt. Het is ineens niet de volgende dag maar een paar dagen later. Onder de douche valt een litteken haar op. Na een bezoek aan de huisarts blijkt dat haar nier is verwijderd. Daarmee begint het boek en vervolgens wordt je meegenomen in haar verleden waar ze al jong kennismaakt met de praktijken van de Stasi in Oost-Duitsland en de nodige trauma's op loopt. Ze doet aangifte van orgaanroof bij de politie en de politie begint met verhoren. Hiermee wordt haar hele verleden opgerakeld. Josta is een geweldig kunstenaar en heeft voor het regime veel geld verdient door beroemde moderne schilderijen na te maken. Tegen de tijd dat de invloed van het regime afneemt wordt de groep kunstenaars waar Josta deel van uitmaakte opgepakt om te worden verhoord. Onder andere door de val van de muur weet Josta te ontsnappen en het dossier van de werken van de kunstenaarsgroep en hoeveel geld er verdient werd is spoorloos verdwenen. Dit is een reden voor een serie moorden en achtervolgingen, zou de roof van haar niet daar ook iets mee te maken hebben? Ga het allemaal zelf beleven door dit boek te lezen en je wordt meegenomen naar die tijd. Je voelt haar pijn en verdriet en kan je verplaatsen in haar situatie. De plotwisselingen maakt het tot een feest om te lezen.