Een boek met naamloze personages. Dat kies ik niet gauw. Maar de existentiële menselijke waarden van De Vlucht maken dat het boek toch heel dichtbij komt. De jongen , de oude man, de invalide, de rechter, de vader (zijn er geen vrouwen in de Extremadura? ), ze blijven anoniem, staan voor grootheden als groei vriendschap, verraad. Het landschap van de Extremadura (extreem zwaar) dat zo ingrijpt in de levens van mensen. Her maakt het verhaal ook spannend! De droogte, de honger, dorst, de achtervolging en het niet kennen van de reden van de vlucht. Een mooi klein verhaal dat doet denken aan Dit zijn de namen van Tommy Wieringa.