Een feest van herkenning. Steeds weer bij het lezen denken: o ja: dat hadden/deden/vonden wij toen ook. En even glimlachen. Genieten van de vele foto's bij de verhalen.
Genieten ook van het taalgebruik van van Kooten. Zinnen, die je zou willen onthouden of opschrijven. Heerlijk.
Natuurlijk waren er verhalen bij, waarvan het onderwerp me minder trok, maar steeds weer was er toch wel iets waar je blij van werd. Bij het lezen hoorde je de stem van Van Kooten en je zag hem voor je, zoals je hem zo vaak op televisie zag.

Ik las ergens, dat je de uitvoering van een boek niet in een recensie hoort te zetten. Daar ben ik het niet mee eens: het minpuntje van dit boek was het gewicht. Het boek ziet er prachtig uit, maar is niet te tillen en na een poosje lezen heb je kramp in je handen. Dan verlang je naar je e-reader en dat kan toch niet de bedoeling zijn.