Het verhaal van Astrid is een afwisseling in perspectief.
Een aanloop naar een voor haar zenuwslopend “proces” om haar broer Willem voorgoed achter de tralies te krijgen.
Samen met zus Sonja en – ex-vriendin van Willem - Sandra besluit ze dat het tijd is om zelf actie te ondernemen omdat justitie op de een of andere manier niet echt in staat is om bewijzen rond te krijgen.
Terugblikkend op haar jeugd in een soort flashbacks die als een rode draad door het boek lopen, komen we er achter hoe het gezin Holleeder niet alleen door vader Holleeder maar daarna ook door Wim in een angstaanjagende houdgreep werd gehouden.
Willem is de oudste van vier. Daarnaast zijn er nog broer Gerard, zus Sonja en de benjamin van de familie – Astrid.
Angst zit er al vroeg in met een alcoholist als vader die daarnaast ook nogal losse handjes heeft. Moeder Holleeder probeert zo goed en zo kwaad ze kan haar kinderen te beschermen en op te voeden maar makkelijk is het niet. De vier kinderen leren om onzichtbaar te zijn, te lezen hoe de situatie er voor staat als hun vader thuis komt. Mijn eerste gedachte was: De kat op het spek binden – een alcoholist die bij Heineken werkt dat kan op een gegeven moment niet goed gaan.
Spanningen zorgen regelmatig voor angstige momenten voor moeder en kinderen. Vluchten voor vader lijkt dan ook de enige manier tot overleven. Sonja heeft in die tijd een verhouding met Cor van Hout, bloedgabber van Willem, ze raakt zwanger en de twee gaan samen verder terwijl Willem zich ondertussen ontpopt tot een ware pater familias, een godfather alsof het een maffiafamilie betreft. Alles en iedereen moet voor hem wijken – rennen en heel, maar dan ook heel diep buigen.
Dan wordt Heineken ontvoerd en het leven van de Holleeders verandert op slag in een nachtmerrie, de hele familie wordt er op aangekeken door heel Nederland dat in de greep van de gewelddadige ontvoering bevooroordeeld de hele familie al beschuldigd.
Zwijgen is dan ook het credo van Willem, niemand verraadt zijn familie, Dat wordt op angstaanjagende manieren wel duidelijk gemaakt. Hij schuwt er niet voor om bijvoorbeeld met een pistool tegen het hoofd van een van Sonja's kinderen te zeggen: Jij mag kiezen wie van je twee kinderen er als eerst gaat.

Als Sonja's man Cor van Hout na een aantal pogingen dan ook daadwerkelijk wordt geliquideerd lijken de zussen plotseling toch te gaan beraadslagen hoe ze hun broer definitief achter de tralies moeten krijgen. Het duurt nog jaren maar met heel veel voorbereiding en doodsangst gaat Astrid toch aan de slag om steeds meer vertrouwen van Wim te winnen. Met behulp van de mini opnameapparatuur die ze gebruikt krijgt ze steeds meer details te horen.
Verhalen ook over Klepper en Mieremet en Thomas van der Bijl die zijn “klikken tegen de petten” uiteindelijk met zijn leven moest bekopen. Ook Endstra bijvoorbeeld, of Kees Houtman.
De onderwereld trilt in die tijd op zijn grondvesten met de vele liquidaties. Aantonen dat Willem erachter zat is moeilijk, maar Astrid probeert zoveel mogelijk op band te krijgen..... Willem voerde niet uit maar regelde.
Hij was een grote baas waar iedereen die maar iets in de onderwereld wilde betekenen tegenop keek.

Mijn petje neem ik af voor Astrid om dit boek te schrijven en uit te laten geven omdat ze zoals ze zelf zegt daarmee en met de getuigenissen natuurlijk, haar eigen doodvonnis heeft getekend alsook dat van Sonja en Sandra – die er beiden uiteraard wel mee ingestemd hebben.
Astrid heeft bij wijze van spreken al een aantal keer afscheid genomen van haar dochter Miljuschka en haar kleinkinderen en schrijft dan ook als nawoord in het boek een soort brief aan haar broer.....................
http://josesprakeloos.blogspot.nl/2016/11/astrid-holleeder-judas-een.html