Mayke en Han zijn pleegouders van 6 kinderen. Met veel liefde en geduld geven ze deze kinderen een warm nest. Op een dag krijgen ze de vraag om 3 zusjes op te vangen in crisisopvang. Ze twijfelen geen moment en nemen baby Noëlle, zusje Nadine (3j) en Nikki (14j) onder hun hoede. Het gedrag en stilzwijgen van Nikki doet hun vermoeden dat er veel meer aan de hand is dan hun blauwe plekken vertellen…

Ik las eerder ‘Tweestrijd’ van Linda Jansma en markeerde het als één van mijn favorieten. Hier vertelt zij het verhaal van een vrouw in een geweldadige relatie. Doorheen het boek stelt zich de vraag of zij erin slaagt om te ontsnappen uit deze situatie. In ‘schuilplaats’ haalt ze pleegzorg aan als een rode draad doorheen het boek. Zelf pleegouder zijnde ervaar ik haar verhaal als zeer realistisch. Het is mooi om te lezen hoe zij zich bekommeren om de kinderen die al heel wat hebben meegemaakt in hun jonge leven. Tijdens het lezen van het boek zit je (bij wijze van spreken) mee aan tafel in het gezin en kan je de verschillende gezinsleden zo in interactie zien met elkaar.

Bij het eerste bezoek onder toezicht trachten de biologische ouders van de drie meisjes baby Noëlle te ontvoeren vanuit het gebouw van Bijzondere Jeugdzorg. De andere 2 meisjes lijken hen niet te interesseren. Later verijdelt Mayke een tweede poging tot ontvoering door de ouders nadat ze wordt klemgereden. Wat drijft de ouders om enkel voor hun jongste kind te vechten? Waarom willen ze zelfs betalen om de baby terug te krijgen? Zal het Mayke en Han lukken om het vertrouwen van Nikki te winnen zodat ze opnieuw begint te praten.

Samen met het bovenstaande verhaal vertelt Mus ook zijn belevenissen vanuit de gevangenis en later beperkt beveiligde instelling. Gaandeweg ontdek je dat hij ook een pleegkind van het gezin Goslinga was en wat ertoe leidde dat hij gedetineerd is en dat Mayke met zo’n groot schuldgevoel zit tegenover hem.

Schuilplaats leest vlot. Het eerste hoofdstuk zorgt al meteen voor een spannend begin als je leest dat een baby wordt ontvoerd uit een kinderkamer. In het begin worstelde ik wat met de data in het verhaal en de Friese tekst, maar eens ik dit los kon laten zat ik helemaal in het verhaal. Zoals eerder vermeld vind ik pleegzorg realistisch beschreven. Dan bedoel ik zowel de procedures, de contacten, de mogelijke kwetsbaarheid van de kinderen en de interacties/bekommernissen die deze gekwetste zielen met zich meedragen. Het is een mooi eerbetoon aan pleegzorg en vooral ook de crisisvorm hiervan.

Ik geef dit boek 4*. Het wordt geen nieuwe favoriet omdat er naar mijn gevoel nog meer inzat. Het begin en de link met Lieuwe vond ik verwarrend. Er wordt ook melding gemaakt van 2 broers uit hetzelfde gezin. Wat is de meerwaarde als hier later niet meer dieper wordt op in gegaan…

Linda Jansma levert opnieuw een pareltje af!