De tienjarige Alex woont met zijn alleenstaande moeder Cindy in een achterstandswijk in Belfast. Het leven van Alex en Cindy is getekend door verlies, misbruik, armoede, uitzichtloosheid en geweld. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat beide psychische problemen hebben. Om zichzelf staande te kunnen houden in deze deprimerende omgeving en om verlost te worden van een traumatisch verleden heeft het gezin hulp nodig. Helaas komt de hulp voor Cindy te laat.

Wanneer Cindy een zelfmoordpoging doet wordt kinderpsychiater Anya ingeschakeld om Alex te gaan begeleiden. Anya ontdekt dat de jongen een demon ziet, Ruen. Deze demon is niet allen een gevaar voor Alex zelf, maar ook voor zijn omgeving. Omdat Anya enkele jaren geleden haar dochter Poppy verloren heeft aan jeugd schizofrenie is ze vastbesloten om Alex te redden. Hierbij krijgt ze hulp van maatschappelijkwerker Michael en een oud-lerares van Alex. Wanneer Cindy zelfmoord pleegt neemt tante Bev de zorg op zich en biedt de jongen een veilig huis. Heel langzaam komt Anya er achter welke traumatische gebeurtenis in Alex leven een rol heeft gespeeld bij het ontstaan van zijn psychische stoornis en verdwijnt de demon voorgoed uit Alex leven.

Ik ben erg blij dat ik dit boek cadeau gekregen heb. Ik zou het namelijk nooit zelf in de boekhandel hebben uitgekozen. Ten eerste schrok de titel mij af. Ik dacht dat het verhaal over bovennatuurlijke dingen zou gaan en daar gruwel ik van. Ten tweede spreekt de cover mij niet zo aan. Ik heb het boek gelezen tijdens een strandvakantie. Toen ik op het strand een mager, sproeterig Engels jongetje zag staan dacht ik: Dit mannetje had hier op de voorkant moeten staan! Ik vond De jongen die demonen zag een ontzettend goed boek. We zien op het journaal niet zo veel meer van Belfast, maar de problemen zijn er nog volop. Ondanks de heftige onderwerpen las het boek erg prettig. Het was ook moeilijk weg te leggen omdat ik heel benieuwd was hoe de situatie met Alex zich verder zou ontwikkelen. Ook het leven van psychiater Anya, wat verweven was in het boek, sprak mij erg aan. Je zult het als hulpverlener toch maar meemaken dat je je eigen kind niet kunt redden. De schrijfster laat in het ongewisse wat er nu eigenlijk met Alex aan de hand is. In het begin dacht ik nog dat het om een onschuldig fantasievriendje ging, maar toen de demon Alex in gevaarlijke situaties terecht bracht leek het om post traumatische stress, schizofrenie of een psychose te gaan. Later bleek dat Alex informatie over Anya wist te vertellen wat zeer vertrouwelijk was en kon de jongen zonder kennis van muziek een pianostuk componeren. Alex leek toen hoogbegaafd en helderziend. Aan het eind van het boek toen ook Anya de demon dacht te zien en zij bijna door hem werd vermoord leek het er sterk op dat het om een echte demon ging, een kwade geest of iets ander duivels. Aan de ene kant vind ik het jammer dat de schrijfster haar lezers geen antwoord geeft in het boek, maar aan de andere kant word je als lezer wel gestimuleerd om er zelf over na te denken. Misschien hebben psychiaters ook gewoon niet overal een antwoord op en zullen zowel Carolyn Jess-Cooke als haar lezers nooit te weten komen wie of wat Ruen is geweest!

Het muziekstuk wat Alex componeerde : A love song for Anya http://www.youtube.com/watch?v=z4kguXOwHR0