Wat mij direct opviel aan dit boek en wat ik waardeer, is dat Sophia Drenth qua uiterlijk dezelfde stijl heeft aangehouden als haar andere bronvertelling "Zwart hart". Het boek is kleiner van formaat dan de twee boeken van de Bloedwetten, zodat het gelijk duidelijk is, dat dit boek een los verhaal is, het boek “Kleine moordenaar” is ook een bronvertelling over een van de personages uit de Bloedwetten.

Vanaf het eerste moment trekt de schrijfster je in het verhaal. Je valt midden in de scène waar Rafaël voor het eerst een gemaakte ziet en hij is zeer onder de indruk. Hij kan niet anders dan kijken naar de aanval van de gemaakte op een mens.
De gemaakte maakt enorm veel indruk op Raf en hij zou graag ook zo sterk willen zijn, om zijn eigen leven onder controle te krijgen. Hij ontmoet de gemaakte enkele keren en tijdens hun gesprekken wordt Raf steeds zekerder van zijn zaak: hij wil een gemaakte worden om met zijn verleden af te rekenen.

De schrijfstijl van Sophia leest zeer aangenaam, het verhaal is vlot en boeiend geschreven, het taalgebruik is passend bij het verhaal. Verder is het verhaal erg spannend.

Sophia Drenth gaf mij het gevoel dat ik zelf in het verhaal zat. Raf heeft iets in mij geraakt, je wilt hem zo graag helpen. Ik vind dit zeer knap gedaan. Raf is niet zomaar een jongen. Hij maakt keuzes die hard en wreed zijn. En toch wist Sophia Drenth het voor elkaar te krijgen dat ik Rafaël, ondanks dit alles, tot mijn verbazing een sympathiek personage vind.

De gesprekken tussen Raf en de gemaakte zijn interessant. Het mooie is dat Sophia Drenth ze over laat komen alsof de personages doodgewone zaken bespreken in plaats van gruwelijkheden en de mogelijkheid hoe Raf een gemaakte zou kunnen worden.

In het verhaal komen enkele harde scènes voor. Ik ben blij dat Sophia Drenth heeft gekozen voor deze aanpak en niet eromheen heeft gedraaid. Ze beschrijft zeer expliciet hoe Rafs leven er uitziet en uit heeft gezien voordat hij de gemaakte ontmoette en welke vernederingen hij moest ondergaan. Je krijgt een gevoel van sympathie voor de jongen die uiteindelijk zelf vreselijke dingen zal gaan doen.
Ondanks de gruwelijkheden die in het verhaal voorkomen, is het een zeer ontroerend verhaal. Dat klinkt tegenstrijdig, maar vooral het einde raakte mij.

Deze bronvertelling is wederom een prachtig verhaal uit de bijzondere wereld die Sophia Drenth heeft geschapen. Het is een verhaal met uitersten wat emoties en handelingen betreft en dit maakt het verhaal zo bijzonder. Ik geef "Kleine moordenaar" graag 5 sterren.