In één van de interviews die de auteur gaf zegt hij "Mijn boek moest niet te moeilijk, te gelaagd worden, het moet eenvoudig maar stevig, waarin je interpretaties kunt zoeken. Ik hoop dat mensen het met plezier lezen. Dat vind ik al genoeg."
Met dit in het achterhoofd voel ik me vrij deze recensie te schrijven.

"De Gekke Pool" is de persoon waar het allemaal om draait in deze roman van Roman Helinski. De hoofdpersoon heet ook Roman en is de vader van Victor, de verteller in dit boek.
Het boek heeft autobiografische elementen.
Victor vertelt eigenlijk zijn eigen ontwikkeling door zijn vader te beschrijven. Dus aan de ene kant Victor die ervaart en aan de andere kant Roman die handelt. Als derde belangrijke persoon speelt de moeder in eerste instantie een rol op de achtergrond, later gaat zij zich meer manifesteren.
Roman wordt "De Gekke Pool" genoemd omdat hij niet in een standaard profiel past, hij fantaseert en droomt erop los, maakt hierbij brokken en bezorgt Victor traumatische ervaringen. Een schrijnend voorbeeld hiervan is het moment dat Victor geopereerd moest worden aan zijn ogen en Roman, werkzaam in het ziekenhuis, had beloofd aanwezig te zijn en verstek liet gaan. Hartverscheurend vond ik die passage, een vader die op zo'n cruciaal moment zijn belofte breekt, heel triest.

Roman is een vrijbuiter, hij houdt van reizen en thuiskomen, heeft moeite met structuur en is niet zo geschikt voor een geregeld gezinsleven, hoewel hij op zijn manier wel erg zijn best gedaan heeft. Heeft hij dan geen voetbalveld voor zijn zoon gemaakt en wat te denken van het zwembad? Nee echt, hij deed zijn best, maar helaas meestal wanneer het leed, zijn grote tekortkomingen al geschied waren.
In het boek speelt de Poolse achtergrond van Roman een grote rol, zijn ouders zijn Polen en van de familieleden die er nog wonen beschrijft de auteur kleurrijke verhalen wanneer er bij feesten en partijen busladingen vol in Nederland op bezoek komen, met ook altijd weer die verwoestende drank en bijbehorende ellende. Vader Roman lust ook wel een borrel, evenals zijn vader "Dzia Dzio", Victors opa. Zo vader zo zoon dus, opa zou een zeer gerenommeerde voetballer geweest zijn in Frankrijk, door WO2 moesten opa en oma uitwijken naar België vanwege hun Joodse(?) achtergrond, werd mijnwerker.

Enfin, het boek verhaalt maar door over die vader met zijn megalomane plannen, die hij al of niet gedeeltelijk uitvoerde, zijn reizen, zijn opname in het "huis in het bos", zijn depressies.
Exotische tripjes naar China, Afrika met al even exotische vrouwen worden uitgebreid beschreven, altijd is Roman de belangrijkste, nooit moeder of Victor, dit zegt wel zo'n beetje alles over deze persoon.

Mijn mening over dit boek: een schitterend portret van deze Roman, puur en mooi geschreven vanuit Victor, verhaal past als een oude jas, fijne zinsopbouw, goede volgorde, personages helder beschreven!