De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik absoluut geen verstand heb van poëzie. Maar veel mensen hebben dat niet volgens mij. Voor hen is dit blogje, zonder dat ik inga op de techniek, de epiek en de lyriek. Geschreven door een leek voor de leek en vooral bedoeld om te zeggen doe eens gek en probeer het eens, het is mij erg goed bevallen.

Ingmar Heytze – De man die ophield te bestaan.
Vorig jaar werd Ingmar Heytze (1970) voor het eerst vader. In de vele doorwaakte nachten die volgden dichtte hij in alle eerlijkheid over zijn ervaringen.
Met verwondering slaat hij gade wat dit nieuwe leven teweegbrengt.

Wat een heerlijk boekje is dit, herkenbaar natuurlijk nog het meest voor de vaders en aankomende vaders maar ook als moeder zijnde vond ik er veel herkenning in. De gedichtjes zijn toegankelijk en naast het kennismaken met het nieuwe wezentje in je leven ook de ideale gelegenheid om poëzie toe te laten tijdens de doorwaakte nachten.

Een citaat uit Verhalen:

“Wist iemand maar hoe die verhalen gingen.
Ik weet alleen de avond nog waarop ik liever zelf
bleef lezen, een papieren verhaal verkoos
boven mijn vader die ze verzon

waar hij bij zat. Begreep ik maar wat hij me
wilde zeggen, hoe het afloopt, nu wij zelf al
haast verhalen zijn van mensen die ons
hebben meegemaakt.”

Mooie kleine verhaaltjes waarbij sommige echt vragen om meerder keren te worden gelezen.

Een citaat uit de Tweede Echo:
“Ik kom in het verhaal niet voor. Ik ben een hand
in een hand, een passant die kijkt en zwijgt,
zo overbodig als een god na afloop van de zesde dag.”

Sommige zo vol humor.

Gedicht uit De man die ophield te bestaan:
Blije doos

Tijdschrift Ouders van Nu
potje zalf
Bibi I love Mama-speentje
kloterig rompertje
billendoekjes
twee zakjes voeding
kortingsbon voor luierzalf
potje bruine kledder (eten?)
twee paar sokjes
slinger van De Fabeltjeskrant
Bibi-drinkspeen, brede hals
kortingsbon voor nóg meer zalf
tijdschrift Geboorte
nog meer tijdschriften
kortingsbonnen Pampers
citroenbier (0%, verdomme)

en het verzoek of ik misschien
iets minder wil vloeken
in verband met de baby.

Maar bij elkaar vormen ze de weg van de man die vader gaat worden. Wat voor onzekerheden daarbij komen kijken, de veranderingen in het dagelijks leven maar vooral ook in je gevoelsleven. De kwetsbaarheid van het leven in het algemeen. Dat je eigenlijk als man tijdens het hele proces je een buitenstaander voelt, iemand die alleen maar gade slaat. Mijmeringen over je eigen jeugd, de rol van je ouders en hoe ga je die nu zelf vervullen. Mooi cadeau voor de aankomende vader of als kraamcadeau naast de bloemen en het kloterige rompertje.