Het is geen nieuw fenomeen meer: alles achterlaten en een maandenlange reis ondernemen met als doel om jezelf terug te vinden. Vol spanning en adrenaline waagt Simone uit Alleen dapper te zijn (2018) zich aan een soortgelijke reis naar Afrika. Ze heeft geen plan en maakt de opmerkelijke keuze slechts door een opmerking van een groepstherapeut. Simone heeft dus geen idee waaraan ze begint, maar ze staat volledig achter haar keuze. Eenmaal aangekomen, valt het helaas nogal tegen. De reisgenoten vinden haar verwend en de reisleider, waar Simone uiteindelijk verliefd op wordt, klaagt over haar houding. Toch verandert Simone’s instelling naarmate de reis vordert en het lijkt zelfs alsof ze haar hart aan de Sahara heeft verloren. Net wanneer alles goed lijkt te gaan, begint de chaos in haar leven weer.

Freelance journalist, columnist en schrijfster Edith Tulp (1960) studeerde af aan de School voor Journalistiek in Utrecht. Ze heeft van jongs af aan al een passie voor het schrijven van teksten. Sinds 1989 reist Tulp met regelmaat naar landen in Afrika, zoals Ghana en Zimbabwe en ze zet zich in voor verschillende projecten. Toch gaat haar aandacht vooral uit naar het schrijven van teksten. Tulp schrijft onder andere columns voor Vluchtelingenwerk Nederland en haar debuutroman De bushsoldaat (2015) werd goed ontvangen. De roman gaat over een vriendschap tussen een Nederlander en een Oegandees, maar door omstandigheden komt de goede band tussen de twee vrienden zwaar onder druk te staan.
Alleen dapper te zijn (2018) speelt zich af op het Afrikaanse landschap van zowel de uitgebreide zandvlaktes als de gevaarlijke jungles met drijfzand. Tulp heeft een eenvoudige en leesbare stijl die de lezer laat wegdromen bij deze voor velen onbekende plekken. Ze probeert overtuigend te schrijven en mensen te verleiden om een reis naar Afrika te ondernemen, maar dit is natuurlijk niet het doel van de roman. Tulp richt zich voornamelijk op de innerlijke wereld van Simone en ze blijft zich voortdurend afvragen wat haar personage drijft en waarom ze soms keuzes maakt die niet goed voor haar zijn. De vraag wat mensen drijft wordt in vele romans gesteld, maar het is goed dat Tulp de vraag op eigen wijze beantwoordt. 

Ook via de belevenissen van Simone wordt de lezer aan het denken gezet over verschillende maatschappelijke thema's. Eén van de belangrijkste is het belang en het nut van vrijwilligerswerk in Afrikaanse landen. Simone heeft een diepliggend verlangen om nuttig werk te doen en mensen te helpen, maar door haar familieachtergrond vindt ze het moeilijk om alles wat ze meemaakt volledig te ervaren. Je merkt dat er een groot verschil is tussen hoe Simone over vrijwilligerswerk denkt en de harde werkelijkheid van Afrika. In haar taalgebruik benadrukt Tulp regelmatig de benarde levensomstandigheden van de Afrikanen.
Hoewel Tulp belangrijke thematiek in haar boek een plek geeft, mist het verhaal diepgang en is het op sommige vlakken zelfs voorspelbaar. De schrijfster richt zich bijvoorbeeld te veel op de verwikkelingen tussen Simone en Koen en ze heeft op het eind geprobeerd extra spanning in het verhaal te verwerken door een personage nogmaals in het verhaal te laten verschijnen. Ze rondt het echter te snel af en ook het einde van de roman mist verfijning. Toch is het boek een aanwinst in de literaire wereld omdat Tulp de situatie in Afrika onder de aandacht heeft gebracht en dat is hard nodig.

Hoewel het boek een aantal punten van verbetering heeft, is Alleen dapper te zijn van Edith Tulp een interessante roman over de drijfveren van een jonge vrouw. Tulp heeft een goede poging gedaan om de innerlijke worstelingen van haar hoofdpersoon met de maatschappelijke situatie in Afrika te verbinden.