Er was 'iets', maar weet niet zo goed wat, in dit boek waardoor ik niet zo razend enthousiast kan reageren als de mensen hieronder. Sowieso vond ik het een beetje veel, hier en daar was het wat langdradig, het had volgens mij een stuk korter gekund. Het laatste deel over hoe het de dochters in de jaren 70 en 80 vergaat, vond ik het minst boeiend.

Dan het verhaal: Een blank, Amerikaans domineesgezin vertrekt eind jaren vijftig, totaal onvoorbereid naar Belgisch Congo. Ze hebben echt geen idee waar ze aan beginnen en nemen bijvoorbeeld allemaal verkeerde dingen mee. Nathan,de vader,de dominee, is erg fanatiek in zijn geloof en heeft totaal geen begrip voor de bestaande rituelen en verhoudingen in het dorp. Het gezin heeft het dan ook niet makkelijk hoewel de kinderen wel vrienden maken.
Dan wordt de onafhankelijkheid uitgeroepen, het wordt te gevaarlijk voor westerlingen en door het zendingsgenootschap wordt de familie geadviseerd om te vertrekken. De dominee weigert en er volgt een heel moeilijke periode.

Boeiend in het boek vond ik de manier waarop de vier dochters ieder op hun zo eigen wijze het verhaal vertelden. Rachel, theatraal en hooghartig, Leah, slim en zo haar best doend haar vader te plezieren, haar tweelingzus Adah, gehandicapt, niet pratend maar erg intelligent en het jongste zusje Ruth May, fantasierijk, fel en spontaan.

Ook fascinerend in het boek: de historie, een blik in de geschiedenis van Belgisch Kongo, een inkijkje ook in de manier waarop het westen omging (omgaat?) met hun kolonies en met landen waarvan de cultuur hen onbekend en vreemd is.