Marit Brugman heeft anorexia . Op een dag valt ze flauw en beseft ze ik heb echt hulp nodig. Die hulp komt er, ze moet naar een kliniek en dat is haar redding. In het verhaal verteld ze wat ze meemaakt in de kliniek.

Het boekje is niet dik en je hebt het als lezer zo uit. Vlot geschreven hoofdstukjes die afzonderlijk van elkaar vertellen over de belevenissen in de kliniek. Het verhaal had van mij best wat langer gemogen en ook wat meer diepgang had iets toegevoegd aan het verhaal.

Daarentegen het is zeer vlot en snel geschreven en over gevoelens word snel heen gestapt. Maar als je goed hebt gelezen is dat volgens mij ook hoe het karakter van Marit in elkaar steekt. Dus ik denk dat het boekje vanuit haar hart geschreven is en een prima balans is tussen de ellende die ze heeft meegemaakt en het vrolijke karakter van haarzelf. Ik geloof niet dat het werkelijk zo makkelijk gegaan is zoals Marit beschrijft maar het is ook wel eens bevrijdend om wat luchtiger met een onderwerp om te gaan.

Mooi leuk geschreven boekje wat inzicht geeft in eetstoornissen. Prettig leesvoer met een educatief karakter die je meer laat weten over anorexia.