Er worden in dit boek zowel letterlijk als figuurlijk heel wat mokerslagen uitgedeeld. De enorme impact van je jeugdjaren op je verdere leven en hoe zij je toekomst kunnen bepalen, wordt hier op een bijzonder duidelijke, helaas ook pijnlijke manier beschreven. Al vanaf het begin voel je, volledig terecht, veel sympathie voor de aimabele jongen, Horace en het echtpaar Reece. Oprecht goede mensen die elkaar waarderen en graag zien, maar het niet altijd gemakkelijk hebben op hun ver van de buitenwereld gelegen boerderij in één van de droogste gebieden van de VS. Vlautin beschrijft deze omgeving en het leven van de hoofdpersonages erg sober en weet daarmee de juiste sfeer te vatten. Het verveelt geen moment, integendeel. Wanneer Horace na verloop van tijd naar Mexico trekt om een bokscarrière uit te bouwen, kom je in een heel andere wereld terecht, die eveneens op een sfeervolle manier wordt geschetst. Je hoeft geen boksfanaat te zijn om ook van dit gedeelte te kunnen "genieten", al is dat niet meteen het juiste woord, want je zou zo in het verhaal willen stappen om Horace te beschermen tegen de (te) vele rake klappen die hij krijgt. Als hij uiteindelijk voor zichzelf heeft afgerekend met zijn verleden en inziet dat hij eigenlijk niemand iets hoeft te bewijzen en dat zijn plaats op de afgelegen boerderij van de Reeses is, volgt helaas de definitieve uppercut, die ook mij knock out sloeg en verweesd achterliet. Schitterend boek!!