Rockne Paradise is huurmoordenaar. Jarenlang vond middelman Henry Faulk - de man die opdrachten voor kerels als Rockne binnenhaalt en toewijst - dat Paradise zijn beste kracht was: onopvallend, betrouwbaar, efficiënt. De samenwerking legde hen beiden geen windeieren. De laatste tijd lijkt Rockne minder toegewijd en Faulk vreest dat zijn lievelingsmoordenaar zachtjesaan ontspoort. Rockne zelf weet ook niet goed wat hem overkomt. Hij heeft het schijnbaar helemaal gemaakt. Hij is een kei in zijn vak, verdient geld als water, zijn vrouw en zonen denken dat hij in de kunstmestsector zit en zij wonen in een kast van een huis. Hij voelt zich niet ongelukkig, maar wel eenzaam. Hij begint het abnormaal te vinden dat hij zich eerder thuis voelt in een onpersoonlijke hotelkamer dan in zijn eigen huis. Bovendien stoort het hem dat hij met niemand over zijn werk kan praten en dat anderen schijnbaar denken dat hij een kleurloos en saai mannetje is.
Rockne verzint iets om zijn eenzaamheid te verlichten. Als dat Henry Faulk ter ore komt, wil die zijn trouwe Rockne een halt toeroepen. In de wereld van middelmannen en hun huurmoordenaars gaat dat niet zonder slag of stoot.
De middelman boeit door de ongewone materie - het inkijkje in de wereld van huurmoordenaars en middelmannen -, intrigeert door de groeiende ontevredenheid tussen Paradise en Faulk en is ongemeen spannend door de afwikkeling van de plot waar op het eind nog een forse draai in zit. De geringe omvang van het boek maakt het uitstekend geschikt om je een paar uurtjes onder te dompelen in een wereld die je hopelijk niet uit de realiteit kent.