Van kop tot staart vond ik dit een heel mooi verteld verhaal. Ondanks flashbacks en tijdssprongen is het verhaal toch op een bepaalde manier chronologisch en goed te volgen verteld. Ik was bang dat het verhaal om zeep gebracht zou worden door het achtergrondsgeweld in Libanon te veel naar voren te halen. De voor mij onbekende schrijver heeft het gevoel op de voorgrond weten te houden. Dat heeft hij mooi poëtisch gedaan en beschreven als een zoektocht naar wie je bent en waar je vandaan komt. Holografisch zijn al onze levensverhalen met elkaar verweven. De verhalenverteller wordt verhalenverteller, en zo geven wij onze geschiedenis door. Ik vond het eind van het verhaal ook helemaal kloppen en erg mooi verteld. Wat daar in Libanon gebeurt, is ingebakken leed voor ieder op zich op te lossen door de overleveringen grondig te bestuderen. Dat lijkt mij de boodschap van het boek te zijn.