Het boek heeft een prettige complexiteit, het is als een streekroman, maar ook een thriller, maar ook een intrigerende ontwikkeling in de identiteit van de hoofdpersoon. Alles wordt vanuit de hoofdpersoon verteld maar er is een groot getal aan bijrollen die net zo boeien. Het is zo lekker leesbaar dat het ook niet stoort dat zijn eeuwige stokpaarden zoals o.a.het geloof continue terugkomen, het geeft eerder een vertrouwde achtergrond. Het eind is ingenieus en gelukkig niet door overdaad aan emoties ranzig. Ik kan me indenken dat als je Maarten ´t Hart geen prettige schrijver vind je dit boek ook niet als fijn ervaart. Zijn taalgebruik en stijl krijgen nogal eens kritiek, net zoals het (negatief) uit wijden over het geloof (in dit verhaal wel met een functionele rol- angst)en de vele extra informatie (in dit boek o.a. over musici).Het verrast me wel te lezen dat het een bekroond boek is, maar wat mij betreft toch wel een aanrader.