Wat een lekker spannend vervolg op het eerste deel ‘In de ban van de wolf’! De proloog laat al meteen de haat van de achtervolgers voelen voor Esther en Jonathan. Ook chantage is hier aan de orde van de dag; dit is geen chantage voor geld, maar chantage waarbij levens van onschuldigen op het spel staan!

Esther krijgt steeds vaker problemen met de eigenschappen die bij haar horen wanneer ze een wolf is; hierdoor wordt haar ongehoorzaamheid groter en dat werkt averechts. Ze krijgt steeds minder bewegingsvrijheid van Hector en daardoor voelt ze de zucht naar vrijheid nog meer dan eerst.
Wanneer mevrouw Vaes tijdens een boswandeling met haar klas naar ook boven kijkt als een van Esthers mede-klasgenoten in de lucht wijst, zegt ze:
‘Dat is een koningsarend.’
De vogel zweeft over de bomen en even ben ik jaloers op het dier. Pure vrijheid!’

Christine Charliers heeft de kracht om met een paar woorden gevoelens van personages duidelijk te maken; deze macht om de lezer in het verhaal te trekken is niet aan iedere auteur gegund.

Ook op school wordt het leven haar moeilijk gemaakt door Sandra; zij is een pestkop zoals er maar weinig te vinden zijn. Sandra valt haar zelfs lichamelijk aan! Wat is de reden dat Sandra zo akelig doet, vraag ik me af?

Jonathan en Esther krijgen af en toe dromen over een zwarte wolf; het lijkt alsof ze door zijn ogen meekijken. Wat heeft het te betekenen vragen ze zich af?
Er komen steeds meer akelige dingen naar boven wanneer ze op onderzoek uit gaan naar het bedrijf Crustonic.
Esther ontdekt ook waar Alexander woont; hij is de enige die het antiserum kan maken dat er voor zorgt dat zij en Jonathan weer gewone mensen worden.
Samen met Jonathan wil Esther het antiserum te pakken krijgen en dat gaat letterlijk en figuurlijk niet zonder slag of stoot!
Arne heeft alleen maar voor ogen om hen tegen te houden, op welke manier dan ook. Zijn opdracht is duidelijk en hij gaat heel ver om zijn taak te vervullen.

‘Jacht op het antiserum’ leest ook lekker vlot; de hoofdstukken zijn niet te lang waardoor je nieuwsgierigheid nog meer getriggerd wordt. De spanning is overal voelbaar. Dit verhaal gaat over vriendschap, liefde, wantrouwen en haat.

Ook het laatste hoofdstuk van dit juweeltje is ontzettend goed geschreven; ik kan nu bijna niet wachten om te kunnen lezen hoe dit verhaal verder gaat en kijk dan ook verlangend uit naar het laatste deel van deze trilogie.
Op de achterflap lees je: ‘Voor lezers vanaf 14 jaar’. Dat kan ik (inmiddels 60 jaar) onderschrijven; ik heb werkelijk genoten van ‘Jacht op het antiserum’.