Platteel schrijft zoals weinig schrijvers in Nederland schrijven. Geen moeilijke woorden, geen geneuzel. Het is rechttoe rechtaan, en het is lekker zinnelijk. Prikkelend. Nergens wordt t saai, of langdradig, en Platteel heeft gelukkig ook niet de gewoonte om te laten zien hoe goed hij kan schrijven, of hoe erudiet hij is. Dit verhaal gaat over een vriendschap tussen jonge mannen, die langzaam man worden. De een richting zijn dood, de ander richting zijn leven.
Het boek heeft vaart, en laat veel aan de verbeelding over. Iets dat ik als lezer erg prettig vindt. Ik hou er niet van bij de hand genomen te worden. Wolkers biograaf Onno Blom zet Platteel in de traditie van Wolkers. Ik kan dat begrijpen. Dit is een mooie Nederlandse roman. Nuchter, maar wel kwetsbaar en met diepgang. Mijn vriendin vond t een mannelijk boek, en daar sluit ik me bij aan. Een prachtige cover van Irma Boom, maken dit tot een geweldig boek. . Een roman over broederliefde, seks, dood, knokken en verliefd zijn. Heerlijk.

Kopen, lezen, en cadeau doen aan je vrienden dus!