Dit boek van Gregg Hurwitz was een aangename verrassing.
De auteur heeft een verrassende en vooral originele plot uitgedokterd. Het is echt eens iets helemaal anders.
Ook heeft hij heel wat kleurrijke figuren ten tonele gevoerd. De lichamelijk én innerlijk beschadigde therapeute, een graffiti spuitende jongen die absoluut in de correctieve woonvoorziening wil blijven, en de hond Xena, kruising tussen een dobermann en rottweiler. Het is een heerlijke cocktail van allerlei speciale en ongewone figuren.
Hurwitz heeft ze echter niet tot levensechte personen, of honden, kunnen omtoveren. Ze krijgen net niet genoeg diepgang waardoor het verhaal te oppervlakkig blijft en dus niet beklijft. Je wordt niet meegevoerd in het verhaal. Maar zijn vlotte en luchtige schrijfstijl maakt veel goed en hij weet er grappige elementen in te brengen, alsook enkele ontroerende momenten.
De misdaadschrijver is een goed boek geworden. Het is vooral verrassend en origineel gevonden én met een humoristische schrijfstijl. Het smaakt naar meer.