Toen ik dit boek (Engelse editie) voor het eerst las, was ik ten eerste verbluft en ten tweede dacht ik 'nou, dat zal wel enorm overdreven zijn, zo veel drama'. Helaas is dat het niet - niet alleen zijn er duizenden kinderen na de Tweede Wereldoorlog inderdaad de hele wereld over verscheept 'voor hun eigen bestwil', maar een erg groot deel van die kinderen heeft vervolgens te maken gekregen met uitbuiting, misbruik en mishandeling. Dit boek is stilistisch niet het meest geraffineerde ooit, maar eigenlijk maakt dat dat de boodschap alleen maar harder aankomt. 'De verloren kinderen' lezen is een race naar de finish, omdat je het niet wil wegleggen. En deze meisjes laten mij voorlopig nog echt niet los...