‘Het tafereel doet door de drukke opeenhoping van mensen denken aan de aula van een school waar slachtoffers van een natuurramp worden opgevangen – behalve dat iedereen hier een zonnebril en zwemkleding draagt.’

Auteur Michael Foley vraagt zich oprecht af wat leuk eigenlijk is en waarom alles altijd maar leuk moet zijn. Hij zegt dat het woord leuk zo vaak en zo algemeen gebruikt wordt dat het een definitie ontstijgt. En hij heeft gelijk. Alleen in deze eerste alinea heb ik het woord al 4 keer gebruikt! Zijn zoektocht naar leuk resulteerde in een werk met 4 delen en een 16-tal hoofdstukken.

Foley laat ons 'leuk begrijpen' door een aantal onderwerpen geducht uit te diepen. Dit doet hij met de nodige filosofische inslag en geestigheid. Vooral in het Westen is leuk steeds belangrijker geworden. Er is een overdaad aan activiteiten waarbij de ene nog extravaganter is dan de andere. Denk maar aan kinderfeestjes, vrijgezellenparty’s en trouwpartijen. Een huwelijksaanzoek moet minimaal spectaculair zijn. Ook evolutionair gezien wordt leuk geregeld aangehaald. Zo is het trommelen met stokjes, tegenwoordig noemen we het drummen, net zo oud als met knuppels slaan. Dat maakt drummen tot een combinatie van viering plus geweld. Foley denkt werkelijk aan alles, wat heeft verveling met leuk te maken? Verveling is een modern fenomeen. Verveling en leuk zijn tegengestelde reacties op een gebrek aan betekenis. Het zet ons aan het denken.

In deel drie wordt het 'leuk hebben' belicht. Wanneer heb je het leuk: als je kunt dansen, vakantie vieren of mee doet aan een wedstrijd. Met zeer herkenbare, levendige voorbeelden vooral voor de babyboomers en geboren jaren zestigers onder ons. Spijtig is wel dat er ook geregeld voorbeelden zijn die voor de Nederlandse lezer minder relevant of herkenbaar zijn. Dat is de schaduwzijde van een vertaling, ondanks dat sommige passages aangepast zijn aan de Nederlandse lezer. In dit deel profileert niet zozeer de filosofie van leuk zich, dan wel de filosofie van dans, humor, seks, vakantie, wedstrijd, spiritualiteit en politiek (denk dan vooral aan politieke tegenbewegingen). Dit alles gelardeerd met geschiedkundige wetenswaardigheden. Erg leerzaam en leuk natuurlijk!

Leuk hè, de filosofie van plezier maken is een zeer luchtige filosofie. Foley’s levendige vertelstem, zijn grappige metaforen en zijn ongezouten meningen maken het geheel aangenaam leesbaar. Aan het eind een slotrede wat iets weg heeft van een conclusie. Inclusief noten en een register.