Dit boek stond al een behoorlijke tijd op mijn wishlist en toen ik met mijn moeder mijn wishlist aan het doorlopen was, staarde ze me aan alsof ze water zag branden. Wat bleek? Ze had dit boek ooit uit de bieb gelezen, was er verliefd op geworden, maar had het nooit ergens gevonden. En dus gingen we op zoek naar een tweedehands exemplaar. En nadat mijn moeder het boek voor de tweede keer gelezen had, mocht ik er eindelijk aan beginnen.

En ik was absoluut niet voorbereid op wat me in dit boek te wachten stond. Het volledige boek was gehuld in een sfeer van illusie, waarbij de grens tussen waarheid, magie en het verbuigen van tijd en ruimte flinterdun was, waardoor er steeds een sprookjesachtige sfeer over het hele boek heen hing. Ik merkte dat het daardoor op mij al heel snel hele diepe indruk begon te maken. Niet zozeer het verhaal zelf, maar de sfeer, het gevoel dat ik tijdens het lezen van dit boek kreeg.

Normaal gesproken heb ik niet zoveel met circussen. Maar als zo'n soort circus bij mij in de buurt zou zijn, dan zou ik er niet meer zijn weg te slaan. Waarschijnlijk moesten ze me dan na sluitingstijd buiten schoppen en dan nog zou ik moeilijk doen. Het zou er wellicht op uitdraaien dat ik me uiteindelijk aan zou melden om er te werken.

En toch is het circus maar een deel van de magie van dit boek. De magie van dit boek zit hem in alles. De personages, het verhaal, de setting, de vertelstijl, het tempo, de opbouw en de prachtige apotheose aan het einde.

Toen ik het boek dichtsloeg had ik een brok in mijn keel, maar vooral omdat ik er eigenlijk helemaal nog niet klaar voor was het circus achter me te laten.