Lief van je.

Roanne van Voorst heeft een prachtig tweede boek geschreven. De titel geeft je het vermoeden dat het een romantisch verhaal gaat worden maar dat is niet zo.
Het boek is ingedeeld in 3 delen en een proloog en epiloog. In de proloog lezen we dat de broer van Rêve, Justin, een half uur na zijn eerste zoen van de Van Marelbrug te pletter is geslagen op het water en staat Rêve in de rechtszaal waar ze de vraag krijgt of zij nog iets heeft te zeggen wat haar advocaat nog niet heeft gezegd. Ze is niet in staat iets uit te brengen en wordt weggevoerd.
In deel I wordt verteld hoe de leden van het gezin ieder afzonderlijk omgaan met de rouw om hun zoon en broer. Rêve voelt zich schuldig en gaat niet meer naar de universiteit en zwerft door de stad. Ze voelt zich alleen en kan niet bij haar ouders terecht. Ze ontspoort en komt aan het eind van deel I tot een besluit. Haar ouders vluchten in het werk en storten zich op de alledaagse dingen om zo hun verdriet te verwerken. Dat maakt Rêve nog verdrietiger en alleen. Haar moeder werkt als vrijwilligster in het AZC in de buurt. Haar broer Justin was ook erg betrokken bij de oorlog in Sirië en had plannen om tegen IS te gaan vechten in Sirië.
In deel II verteld ze over haar beslissing om het leger in te gaan om zo haar leven weer op de rit te krijgen. Tijdens de opleiding merkt ze hoe zwaar dat is maar toch zet ze door en uiteindelijk wordt ze uitgezonden naar Sirië met Frank haar dienstmaat. Aan Frank kan ze haar verhaal kwijt en wordt ze zelfs verliefd op hem en voelt ze zich zelfs weer een beetje gelukkig. Tijdens een missie buiten het kamp komt Frank om en raakt ze gewond aan haar pols. Ze gaat terug naar Nederland om te revalideren.
In deel III blijkt dat Rêve lijdt aan een oorlogstrauma. Ze ziet overal gevaar en voelt zich nergens veilig. Ze gaat dan ook in therapie en uiteindelijk belandt ze in de gevangenis.
In de Epiloog staan we weer in de rechtszaal en schudt Rêve nee als de rechter haar vraagt of ze nog iets wil zeggen. Ze wordt weggevoerd en dan komt de ware toedracht van de dood van haar broer naar boven.
Roanne van Voorst schrijft prachtig en is nooit langdradig. Het verhaal pakt je omdat het in de ik vorm is geschreven en je heel graag wilt weten hoe dit allemaal afloopt. Het is een echte aanrader en ik ben blij dat ik het mocht lezen.