Auteur: Ingeborg van 't Pad Bosch
Uitgever: Godijn Publishing
296 pagina’s


Christiaan wordt in 1885 in New York geboren als zoon van een Hollandse handelaar in menselijk haar. In een stad waar rijkdom, decadentie en seksuele vrijheid rond 1900 aan de orde van de dag zijn, zoekt hij naar zijn identiteit. Het brengt hem op plaatsen, in New York, die het daglicht niet kunnen verdragen. Daar leert hij al snel dat hij zichzelf niet kan en mag zijn. Als zijn dominante vader hem mee terugneemt naar het industriële Eindhoven, vindt hij stukje bij beetje uit wie hij is. Een geheime erfenis en een hevige verliefdheid confronteren hem echter met leugens en bedrog. De waarheid komt pas twee generaties later boven tafel…
Hoe blijft een familiegeheim generaties lang verborgen?

De cover:
We zien een jongeman die voor een pand staat. Gezien de oude straatverlichting veronderstel ik dat dit begin 1900 is. De cover roept wel vragen op. Waar kijkt hij naar? Mijn eerste indruk was dat hij een wat trieste uitstraling had. De cover vind ik na het lezen van het boek goed gekozen.

Mijn leeservaring:
De jeugd van Christiaan vond ik wat taai omschreven. Vooral omdat de auteur naar mijn idee probeerde om er wat literaire zinnen tussendoor te zetten. Een zin als: Kent hij haar en zij hem? past niet bij de leeftijd van Christiaan die in het begin van het boek wordt beschreven. De sprongen in de tijd die in het hele verhaal aanwezig waren, vond ik verwarrend. Het was prettiger geweest als de auteur een tijdsaanduiding bij de hoofdstukken had gezet.
Ondanks de wat negatieve start van mijn mening werd het verhaal wel boeiender. Christiaan blijft op zoek naar zichzelf, een homoseksuele man in het begin van de vorige eeuw heeft het niet makkelijk en dat komt duidelijk in het verhaal naar voren. Hij had echter wel wat meer body mogen hebben. Het blijft een erg passief personage die weinig van zijn woede en frustratie laat merken, terwijl die er zeker moet zijn.
Het verhaal wordt een stuk interessanter als Pé zijn opwachting maakt. Hij is heel sterk door de auteur neergezet. Een arrogante, egoïstische man die niets schuwt om zichzelf te verrijken en die speelt met de gevoelens van iedereen die hij in zijn leven heeft.
Naar het einde toe word je als lezer opnieuw een enorme tijdsprong voorgeschoteld. Opeens zie je jezelf geconfronteerd met laptops en mobiele telefoons.
Het is voor mij een fifty-fifty boek geworden. De ene helft las echt als een trein, terwijl ik de andere helft soms erg langdradig vond.

Ik geeft Kroniek van een erfenis 3*