Suzie en Hond vervelen zich. De potloden zijn bot, de puzzel wil niet passen en de nieuwe pop is al kapot. Maar dan hoort Suzie een stemmetje vanuit de kast.

‘Wie is daar?’ vraagt Suzie verrast.
‘Ik ben het, en ik heb honger,’ klinkt het zielig uit het laatje van de kast.
‘Honger?’ vraagt Suzie.
‘Wil je snoep? Of lust je een taartje?’
‘Ik heb honger om te knippen! zegt het schaartje.

Eerst gaat er een stukje van de haren van Suzie af. Dan is de hond aan de beurt. Vervolgens moet het hele huis er aan geloven. De gordijnen, de nieuwe pop en de lamp worden door het schaartje onder handen genomen. Maar ook het koffiekopje wordt in tweeën geknipt. En het schilderij mist nu een stukje van de lijst, waardoor het bootje dat er op stond eruit valt.

Het is op elke pagina een klein feestje om te ontdekken wat het schaartje, of eigenlijk die stoute Suzie zelf natuurlijk, onder handen heeft genomen. De boze buurman mist een stuk van zijn broek waardoor je zijn blote billen, met Playboy-tatoeage, ziet. De heg, de lantaarnpaal, de poedel en de auto ontsnappen ook niet aan het schaartje.

Lees verder op mijn site