Prachtig en een zeer mooi gecomponeerd boek! ‘Onzichtbaar’ bestaat uit verschillende delen: in het eerste deel lees je hoe veelbelovend literair talent Adam Walker de raadselachtige Rudolf Born en zijn even mysterieuze vriendin Margot ontmoet op een feestje op de campus van Colombia University. De vreemde vriendschap die hieruit voortvloeit komt abrupt ten einde door een gewelddadige actie die de aarde onder de voeten van Adam wegslaat. In het daarop volgende deel lezen we hoe hij de zomer tussen twee studiejaren spendeert met zijn zus en in het derde deel krijgt het studentenleven van Adam Walker een vervolg in Parijs alwaar hij in allerhande intrigerende verwikkelingen verzeilt raakt (waarover het maar beter is niet te veel te verklappen).

Het intrigerende is dat je als lezer denkt te lezen over het leven van deze Adam Walker (schrijvende vanuit de ik-persoon), maar aan het begin van het tweede deel realiseer je je ineens dat er van hoofdpersonage is gewisseld: het is vele jaren later en oud studievriend Jim heeft het zojuist gelezen eerste deel via de post ontvangen van Adam die tevens aangeeft moeite te hebben met het schrijven van het tweede deel van zijn leven/verhaal. Na wat welgemeend advies van Jim komt het er uiteindelijk toch van en ook dit deel ontvangt Jim per post. Voor het derde deel zal hij Adam, die zeer ernstig ziek is, bezoeken. Bij aankomst blijkt dat Adam een aantal dagen ervoor is overleden, hij laat hem alleen zijn aantekeningen na de die basis vormen voor het derde deel. Vervolgens probeert Jim in het vierde en laatste deel de laatste vragen en puzzelstukjes opgehelderd te krijgen en reist daarvoor af naar Parijs.

Het bovenstaande zit vernuftig in elkaar en nodigt alleen maar uit tot verder lezen. De belevenissen van Adam zijn op zijn zwakst gezegd wat bizar te noemen maar het wordt zo beschreven dat het er ingaat als koek, je denkt hem te begrijpen en je gelooft dat hij op zijn sterfbed zijn memoires wil voltooien. Maar zoals altijd heeft een verhaal meerdere kanten en als de laatste bladzijde gelezen is, kun je het niet helpen dat je je afvraagt wat er nu waar is, wat is er nu wel of niet gebeurd?

Nadat het boek uit was heb ik het nog lang dichtgeklapt op de tafel gelaten zodat ik er iedere keer aan herinnerd werd en er nog fijn over kon namijmeren. Voor mij hét teken dat dit een steengoed boek is!