De vertelkunst van Loes den Hollander is alom bekend en behoeft geen nadere toelichting. Omdat ze pertinent niet met vaste personages wil werken zijn haar verhalen inhoudelijk steeds anders. Wat er wel constant in aanwezig is, zijn de menselijke emoties die meestal in de relationele sfeer van een gezin ontstaan. Een succesvol voorbeeld hiervan is het boek Broeinest dat hoog heeft gescoord. Met Wisselgeld probeert Den Hollander dit succes minimaal te evenaren.
Alle ingrediënten zijn voldoende aanwezig: moord, seks, een probleemhuwelijk en een probleemgezin.
Roos van Lamsweerde wordt vermoord gevonden in Maastricht. Haar moeder Lenie, kan het niet geloven en trekt zich steeds verder terug in haar eigen wereldje. De vader van Roos, Michael van Lamsweerde, probeert de balans in het gezin in stand te houden maar houdt dit niet vol als hij kennis maakt met Manon Estefan. Manon zegt een intieme vriendin van Roos te zijn geweest en probeert Michael zoveel mogelijk te informeren over het leven van zijn dochter. Deze gebeurtenis brengt de gemoederen in huize Van Lamsweerde zodanig in beweging dat de verhouding tussen Lenie en Michael tot het absolute nulpunt daalt. Beiden keren in hun gedachten terug naar het begin van hun huwelijk toen Michael er de oorzaak van was dat hun huishoudelijke hulp, Jolanda Mendels, in verwachting raakte.
Bij beide echtelieden komt alles weer met dubbele emotie terug wanneer Michael mailtjes ontvangt van Jolanda Mendels waarin een relatie wordt vermeld tussen de geschiedenis en de moord op Roos. Als ook hun zoon Peter Paul plotseling spoorloos verdwijnt, lijkt het geheel een sterke relatie te krijgen met de keiharde werkelijkheid en dreigt heel het gezin hier de dupe van te worden.
Voorzichtigheid is geboden omdat het voortbestaan van het gezin direct in gevaar komt.
In de inleiding van deze recensie is aangegeven dat alle ingrediënten in Wisselgeld aanwezig zijn om het succes van Broeinest te evenaren. Het grote verschil met beide verhalen is echter dat Wisselgeld voorzien is van veel monologen waarin gedachten van een van de personages worden beschreven. Op zich wel ontroerend, maar niet echt zinderend van de spanning.
Tot ongeveer 2/3 van het boek duurt dit voort en dit gedeelte zal vrouwen ongetwijfeld meer aanspreken dan mannen. De laatste categorie geeft over het algemeen meer voorkeur aan spannende en gevaarlijke acties die een ander soort emoties oproepen.
Het laatste stuk van het verhaal levert die actie wel. De plot is uitermate sterk en compenseert veel. In het laatste deel laat Loes den Hollander weer onomwonden zien dat haar pen het spannende genre goed beheerst. Goed dus, maar net niet goed genoeg om dit boek de maximale 5 sterren toe te kennen.