In Wolkenjager volgen we de levensloop van Eden, dochter van Papa Tom en Mama Lou(ise). Papa Tom heeft grootse ideeën over de toekomst van zijn dochter en stoomt haar op onorthodoxe en liefdevolle wijze klaar voor die rol. En meer ga ik niet vertellen, want als er iets duidelijk is aan deze vierde roman van Vaarmeijer, dan is het wel dat hij een meesterverteller is. Het boek sleurt je mee van begin tot eind met absurde karakters, ongelooflijke situaties en een aantal kleine verbuigingen in de recente wereldgeschiedenis. En dat alles op een (bijna*) geloofwaardige manier.

Vaarmeijer heeft met Wolkenjager een Irvingiaanse roman geschreven die mij deed denken aan "Bidden wij voor Owen Meany" en "De wereld volgens Garp". Aangezien Wolkenjager zich afspeelt in de VS, zou het mij niet verbazen, en ik help het Vaarmeijer hopen, dat de roman zijn weg naar de andere kant van de oceaan vindt...

*Het 'bijna' in mijn recensie kost dit boek een halve ster, maar laat je daardoor niet weerhouden. Koop dit boek. En geniet!