Dit boek bevat een flinke les sociale geschiedenis van eind 19e eeuw- begin 20ste eeuw, en de overdenking daarvan; dit alles geïllustreerd aan de hand van de geschiedenis en socialisatie van de overgrootmoeder van Nelleke Noordervliet. Ze tracht de geschiedenis van deze overgrootmoeder te beschrijven, in het besef dat het, hoewel historisch, ook fictief zal zijn. Maar dan loopt ze aan tegen de situatie dat deze vrouw wel een familielid is. "De werkelijkheid beperkt de fictie. Ik wil de werkelijkheid, maar de fictie verschaft geen toegang"", schrijft ze. De lijn in het boekje loopt dan ook door naar haar grootmoeder en haar moeder en tenslotte komt ze zichzelf, tot haar verbazing trouwens, tegen in de emotie.

De lijn in het boek is niet altijd even makkelijk te volgen en zelfs nogal chaotisch, vind ik. Toch heb ik het geboeid en met interesse zitten lezen. Haar talent als schrijfster komt terug in de meer fictieve verhalen over haar overgrootmoeder.
Doordat de schrijfster steeds haar vragen en twijfels tussendoor benoemt over hoe het haar overgrootmoeder werkelijk vergaan zal zijn, komen die verhalen niet overtuigend over. En aan het eind van het boekje laat ze ook zelf merken dat ze er aan twijfelt of het wel overtuigend overkomt. Toch zijn deze verhalen leuk om te lezen en verlevendigen ze het boek.