Met veel plezier las ik het debuut van Jussi Adler-Olsen: De vrouw in de kooi. Het tweede deel, De fazantenmoordenaars, vond ik wel goed geschreven, maar veel minder spannend dan deel één. Met dit derde boek  De noodkreet in de fles heeft de schrijver weer het niveau van deel één bereikt. In deze derde misdaadthriller draait het om ontvoeringen in religieuze gemeenschappen. Met deze roman won Adler-Olsen de Glazen Sleutel, de belangrijkste thrillerprijs van Scandinavië.

In een kleine stad in Schotland is een fles jaren lang vergeten in een vensterbank blijven staan op het politiebureau aldaar. Wanneer iemand uiteindelijk een brief ontdekt in de fles, mogelijk geschreven met bloed met bovenaan het woord Hjælpals enig goed leesbaar woord, wordt de fles naar Denemarken gezonden, waar brigadier Mørck en zijn assistent Assad ontdekken, dat het over een kidnapping gaat van een paar jonge mensen, waarvan hun vermissing nooit is opgegeven door hun ouders. Rose had het lumineuze idee de boodschap uit te vergroten en letters in te vullen. De noodkreet is door de verbleekte letters moeilijk leesbaar. Langzaam maar zeker weet Assad, samen met Yrsa, de tweelingzus van Rose, die zonder opgave van reden niet op haar werk verschijnt, een groot deel van de boodschap te ontcijferen:  het is een in 1996 geschreven schreeuw om hulp in verband met de ontvoering en verdwijning van twee jongens. Het is een bijna onmogelijke opgave om uit te vinden wat er is gebeurd.

Het blijkt dat de dader nog steeds slachtoffers maakt. Brigadier Carl en zijn assistenten Assad en Rose komen op het spoor van een dader, die al meer dan tien jaar dezelfde m.o. gebruikt. Daarbij blijft hij uit handen van justitie door zijn slachtoffers te kiezen uit een  specifieke groep. Ze ontdekken, dat meerdere religieuze sekten te maken hebben gehad met afpersing. Ze hebben een hele kluif aan deze grootschalige kinderontvoering. Verschillende sporen, het onderzoek naar de oude ontvoering en een actuele ontvoeringszaak kruisen elkaar. Dit leidt tot een spannende achtervolging op de in het nauw gedreven crimineel.

De noodkreet in de fles is net als de eerdere twee boeken fantastisch geschreven. Vanaf het begin wordt je meegenomen door het verhaal. Adler-Olsen weet de spanning goed op te bouwen, omdat hij het verhaal vanuit verschillende perspectieven vertelt. We volgen de dader, de slachtoffers en de politie. Net als in de voorgaande boeken wordt het vooral spannend als je over de helft van het boek bent. Dan komen alle verhaallijnen samen. Het verhaal kent prachtige wendingen in de plot en de personages zijn levensecht. Geen doorsnee personages, humorvolle dialogen en voldoende spanning maken van De noodkreet in de fles een zeer geslaagde misdaadroman. De prijs 'Beste Scandinavische misdaadroman 2010' is meer dan verdiend!