Met het leven van Marjon van Brienen was niet veel mis. Een leuke baan, een schat van een dochter en een nieuwe vriend. Met de vader van Carice heeft ze nog steeds een redelijk goede band en ze vertrouwt hem regelmatig haar dochter toe. Totdat het berichtje komt dat hij met Carice een nachtje bij zijn moeder doorbrengt. Marjon is het daar niet mee eens, maar alle pogingen om met Philippe contact te krijgen lopen op niets uit. Ze komt terecht in de meest vreselijke nachtmerrie die een moeder kan overkomen. Een nachtmerrie waar ze voorlopig niet uit zal ontwaken. Haar kind is weg!
Het onderzoek naar Pilippe en Carice gaat van start. Een moeizaam onderzoek. Veel tips komen binnen maar een werkelijk bruikbare zit er niet tussen. Niets is meer wat het lijkt. Wie kan Marjon nog vertrouwen. Wie doet ze in haar verdriet onrecht aan? Zal ze haar dochter ooit nog zien?

Loes den Hollander heeft met Voorbedacht weer een ijzersterk verhaal neergezet. Ze is in staat om de lezer de angst, de onmacht, de woede en het verdriet van Marjon te laten voelen. Heel even had ik het idee dat het verhaal een beetje inzakte, maar dat was meer de stilte voor de storm. Alle leugens, het bedrog en vriendschappen die soms zo weinig en soms zoveel kunnen betekenen zetten de lezer regelmatig op het verkeerde been. De ontknoping komt uit een onverwachte hoek.