Elke dag dichter bij de sterren speelt zich af in een vrij aannemelijke toekomst, het is het jaar 2050. Bea Karlo woont samen met haar moeder en stiefbroer Jam in een stad in Wales. Een stad waar de mensen wel heel erg dicht op elkaar wonen. Mensen die ooit op het platteland woonden zijn daar verjaagd en bij elkaar in een krappe stad geplaatst om ruimte te maken voor landerijen vol met schapen als hun handelsproduct. Maar dat was ver voor Bea’s tijd. Zij woont zelf al haar hele leven in deze stad omringd door schapen en weet eigenlijk niet beter. Maar ze heeft het er allesbehalve naar haar zin. Haar moeder heeft weinig geld en Bea en haar stiefbroer draaien overuren om wat extra geld voor het gezin bij elkaar te schrapen. Hun woning heeft geen ramen met uitzicht, omdat hun krappe woning zich laag en aan de binnenzijde van een flat bevindt. Alleen de rijke inwoners kunnen zich een woning met uitzicht permitteren.

Wanneer Micah hoort van Bea’s wens om zich aan te melden voor de Ventura-missie haalt hij haar over om samen met hem, haar beste vriendin Mali en Bea’s stiefbroer Jam naar Spanje af te reizen. Daar zullen de sollicitatierondes plaatsvinden voor alle jongeren die een plekje op de Ventura willen bemachtigen. Er zit wel een kanttekening aan het verhaal, want als Bea geselecteerd zou worden zal dat betekenen dat ze nooit meer terugkomt op aarde. Maar dat is nu precies de motivatie die Bea nodig heeft! Er is op aarde niets dat haar tegenhoudt, of toch?

Het verhaal van Elke dag dichterbij de sterren begint eigenlijk pas echt waar de beschrijving hierboven ophoudt. Wat volgt is een veel omvattende roadtrip. De reis gaat naar La Verdad in Spanje, maar is voor Bea en haar reisgenoten ook een reis naar hun ware zelf, naar bewustwording. Het boek is de derde in de Ventura-saga. Zelf heb ik de andere twee delen (nog) niet gelezen. Maar ook niet gemist bij het lezen van dit verhaal. Alles was prima te volgen! Hoewel ik natuurlijk niet weet hoe ik het geheel zou hebben ervaren als ik de andere delen eerst zou hebben gelezen. Neemt niet weg dat ik de boeken van Kate Ling nu allemaal op mijn nog te lezen lijstje heb geplaatst. Deze eerste kennismaking was een succes, Ik wil veel meer lezen van deze auteur!

Kate Ling heeft een aangenaam toegankelijke schrijfstijl, ze weet je, met haar vrij eenvoudige zinnen, gemakkelijk in het verhaal te trekken. Ze schrijft geloofwaardig en weet personages te creëren die iedere lezer zullen fascineren. Ze zijn gecompliceerd, hebben zo hun gebreken en eigenzinnige wensen. Kortom, het zijn net mensen! Het over het algemeen vrij romantische verhaal over een ijzersterk meisje wordt veel vergeleken met het boek Een weeffout in onze sterren, terecht als je het mij vraagt. Het boek is zo nu en dan best een tranentrekker. Voor iedere leesfanaat een echte aanrader, fijn leesvoer voor iedereen vanaf een jaar of 15.