De Amerikaanse arts Robin Cook is enkele dagen geleden 74 jaar geworden maar dat kun je aan zijn productie van boeken nauwelijks iets van merken. Cook wordt wereldwijd gezien als de _uitvinder_ van de medische thriller, een genre dat hij al enkele tientallen boeken en evenveel jaren volhoudt en trouw blijft. Met zijn laatste, in Nederland, verschenen boek Nano, heeft hij eigenlijk een vervolg geschreven op Doodsakte, waarin Pia Grazdani zo_n magnifieke rol vervulde. Dit kan in Nano eigenlijk alleen maar nog beter worden_ Pia Grazdani probeert haar leed te vergeten door haar artsenopleiding tijdelijk te stoppen en te gaan werken in het bedrijf Nano. Heel erg ver ontwikkeld in de nanotechnlogie, kan Pia daar haar kennis en kunde in onderzoeken ten volle exploiteren. Tot ze wordt geconfronteerd met een merkwaardig medische geval waarbij de beveiliging van Nano er alles aan is gelegen om de zaak niet naar buiten te laten lekken. Maar Pia zou haarzelf verloochenen als ze niet op onderzoek zou gaan om voor haar eigen rust de overtuiging te krijgen dat ze bij een bedrijf werkt dat de eerbied voor het menselijk leven altijd zou respecteren. Hoe kan iemand zichzelf vergissen_ De fans van Robin Cook zijn inmiddels wel vertrouwd met de verhalen over medische misstanden. In Nano is het niet anders. Onder druk van het grote geld worden vaak de meest normale normen met voeten getreden. Ook de nanotechnologie ontkomt daar niet aan. Cook weet het weer goed te verwoorden waarbij hij eigenlijk niet goed heeft geweten hoe het einde moest worden. Door de keuze die hij daar heeft gemaakt lijkt het merkwaardig en op een wijze die je als lezer niet echt wilt. Voor de rest is het weer een verhaal volgens het bestaande Cook-recept. Eindoordeel: 3 sterren Spanning: 3 sterren Plot: 2 sterren Leesplezier: 3 sterren Schrijfstijl: 3 sterren Originaliteit: 2 sterren Psychologie: 2 sterren