“ Twee keer sterven “ is een bijzondere leeservaring.
Ik ben begonnen aan het boek omdat vrienden rondom mij het een ontdekking vonden dus ik begon al met de nodige terughoudendheid , ik laat me moeilijk iets door mijn strot duwen.
Het moet in zijn hoofd even polyfoon geklonken hebben als in zijn boek, om in muziektermen te blijven.
Om in die muziektermen te blijven, het deed me grijpen naar mijn muziekschrijven, telkens weer.
Het uitgangspunt van mijn muziek was descriptief en dat was zo simpel neer te schrijven bij het lezen van dit boek.

Je weet duidelijk wie wie is, mooie uitgediepte karakterlijnen, serene ontboezemingen maar toch wel een verrassende plot.
Een einde in grandeur en dat was misschien wel voor mij te veel aan “ Twee keer sterven “.
Ik heb het moeten herlezen om de vloeiende stroom van gevoelens en feiten te begrijpen.
Dit boek krijgt een plaats in mijn boekenkast , het vraagt om herlezen te worden en mensen aan te zetten om het te lezen.
Ik wacht vol ongeduld op het volgende boek van de schrijver.