"Ik ben bijna 17, hoor. Ik bepaal zelf wel wat ik wel of niet doe met een jongen." ~ p29

Vannacht om 3 uur sloeg ik Meesterdeal dicht, uit! Er kwam een bepaald punt waarop ik niet meer kon stoppen met lezen. De grootste nachtmerrie van een ouder wordt voor Bo van Lierop waarheid, haar 16 jarige dochter heeft een relatie met haar leraar. De auteur neemt je mee in een worsteling waarbij de moeder alleen maar goed probeert te doen, zonder haar dochter daarin te betrekken, maar de situatie steeds onoverzichtelijk wordt.

"Wil je zeggen dat ... het is toch geen docent? Zeg me, wie is het?" ~ p72

Het verhaal bouwt zich het zelfde op als Stem! doordat er vanuit 2 kanten word het verhaal verteld. Enerzijds vanuit Bo, anderszijds vanuit de leraar, alleen krijgt de stem van de leraar iets minder ruimte. Gelukkig maar, want vanaf pagina 1 krijg ik al braakneigingen bij de leraar. Als een auteur een personage zo neer kan zetten dat het emoties oproept getuigd dat voor mij van sterk schrijverschap! Elk personage in het boek heeft een belangrijke rol, zelfs de kleinste personages zijn van grote waarde.

"Haar grootste angst kan zomaar bewaarheid worden en dit keer heeft ze niet de kracht om het op te lossen. Er is geen hulplijn." ~ p258

Waar ik Stem! nog beoordeelde als "gewoon goed", gaat Meesterdeal een stapje verder. Dit boek weet je op een bepaald moment te grijpen en niet meer los te laten. Verschillende emoties zijn gepasseerd tijdens het lezen: walging, verbazing, opluchting, haat. En de koesterende, moederlijke liefde die je weet te raken. Soms is goed willen doen niet de slimste oplossing, dat getuigd maar weer. Maar vooral meesterlijk hoe Marlen Beek-Visser ook in dit boek weer de verhaallijnen samen heeft weten te schrijven tot een knallend eind! Ik zie een absolute stijgende lijn in de kwaliteit, en ik hoop dat zich die door blijft ontwikkelen tot heel Nederland haar leest!!!