Toen ik eind september voor mijn werk naar Londen ging, kwam ik met elf boeken thuis. Een daarvan was We See Everything van William Sutcliffe. Dit verhaal speelt zich af in het Londen van de toekomst, waar drones alles en iedereen in de gaten houden. Ik houd wel van verhalen over surveillance, dus begon ik met goede moed aan deze Young Adult titel.

We See Everything is een spannend dystopisch verhaal dat zich afspeelt in futuristisch Londen, waar drones de bevolking in de gaten houden. De twee hoofdpersonages zijn letterlijk elkaars tegenovergestelde. Alan, een getalenteerde gamer, bestuurt drones. Hij observeert mensen dag en nacht vanaf de militaire basis waar hij in dienst is. Een van de mensen die hij observeert is #K622. Laat dat nu net de vader van het andere hoofdpersonage, Lex, zijn.
Lex woont in The Strip, de overbevolkte, afgesloten wijk van Londen. Hij is gewend aan de drones die boven hem in de lucht zoemen. De jongens zullen elkaar nooit ontmoeten, maar toch zijn hun levensverhalen enorm met elkaar verbonden.
Ik vond het erg leuk om te lezen hoe toekomstig Londen er volgens William Sutcliffe uit zou kunnen zien. De geschetste toekomstvisie met surveillance door drones is heel geloofwaardig. Maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik The Strip niet helemaal voor me zag. Ik weet dat deze wijk ommuurd is, maar is er buiten die muren ook nog iets? En woont Alan zelf ook in The Strip of woont hij ergens anders? En waar is de geheime locatie van de militaire basis? Speelt het hele verhaal zich af in Londen of wonen Alan en zijn moeder in een andere stad?
Misschien komt het door de vlotte schrijfstijl, dat ik over deze informatie heen gelezen heb. Ik vloog namelijk door We See Everything. Het boek las super snel en ik wilde niet stoppen met lezen. Soms moest ik toch een stukje terugbladeren, omdat het verschil in stem tussen de twee jongens niet al te groot was. Dan moest ik echt even terug opzoeken uit wiens perspectief ik las.
Ik vond het plot erg origineel. De twee jongens leiden een compleet ander leven, maar hebben toch ook behoorlijk wat overeenkomsten. Daarnaast was het einde erg verrassend. Dat zag ik absoluut niet aankomen.
Ook vond ik het zeer positief dat er in een seksscène gebruik wordt gemaakt van een condoom. Ik vind het belangrijk dat er in boeken aandacht is voor voorbehoedsmiddelen. Dit is immers de ideale manier om jongeren voor te lichten zonder belerend te worden. Of een ongemakkelijk gesprek te moeten voeren. Daar staat echter wel tegenover dat een van de personages behoorlijk over de schreef gaat op het vlak van #metoo. Ondanks het schuldgevoel van dit personage keur ik dit gedrag absoluut niet goed. En ik weet niet of dit de juiste manier geweest is om een dergelijke situatie in het boek te verwerken.
We See Everything is een spannend verhaal over twee heel verschillende jongens, gesitueerd in futuristisch Londen. Terwijl dronepiloot Alan zijn dagen slijt met het observeren van #K622, doet Lex er alles aan zijn leven in The Strip aangenaam te houden. Hoewel de twee perspectieven soms iets te veel op elkaar lijken, heb ik genoten van dit spannende verhaal. Ik hield van de drones en het gevaar dat ze vormen. Het einde is erg onverwacht. Een aanrader.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.