Wat een aantrekkelijke cover, daar begon het al mee. Een houten huis, een meisje op de voorgrond en de hoofdkleur blauw, mysterieus. Gevaren zone, wat heeft dat met de cover en het meisje te maken!!

Het boek begint met de proloog waar iets ernstigs gebeurd. Een ongeluk lijkt het. Pip kan zich niet bewegen en proeft bloed, haar moeder geeft geen reactie en onder tussen is er een tweede knal.

ZE HAD HET WARM. EN HET WERD WARMER. HEET, SNIKHEET. EN HET STONK

EEN COMBINATIE VAN BENZINE EN VERSTIKKENDE ROOK. VUUR.

Pip is een echte puber, ik herken het gedrag, maar waarom heeft ze zoveel ruzie met haar moeder en probeert pa het wel te sussen, maar lukt dat niet echt? Pip is al even uit huis geweest en weer terug gekeerd, ik denk dat, dat al heel moeilijk is. Een puber die zich weer moet aanpassen aan de regels van thuis en het vrije leventje eventjes vaarwel moet zeggen.

De vriendin van Pip, Sanne, zit nog wel op school en ze zien elkaar ongeveer 3 keer per week. Pip kan erg goed met de ouders van Sanne overweg. Ze helpen haar weleens met wat geld en blijven eten of slapen kan altijd.

Wanneer Pip een leuke advertentie heeft gezien van een boetiek bij haar in het dorp, trekt ze de stoute schoenen aan en gaat de winkel in. Ze komt in gesprek met de eigenaresse en die spoort haar aan een sollicitatie te schrijven. Vlak bij de winkel op het industrieterrein naast een tweedehands winkel staan een huis leeg. Pip belt de makelaar en meteen kan er een afspraak gemaakt worden.

De wereld ligt open voor Pip een huis en een baan, eindelijk rust.

Natuurlijk moet er een open huis worden gehouden en dat is iets wat Sanne op zich neemt. Voor Pip hoeft het niet per se, maar Sanne wil het graag.

Ondertussen moet het huis opgeknapt worden en moeten er spullen worden gekocht . Pip is kind aan huis in de kringloop winkel waar ze de verkoper Bram tegen het lijf loopt. Hij is gehandicapt en loopt met stokken, maar er is een klik tussen Pip en Bram.

Wanneer eindelijk het feestje is, komen de vrienden die zijn uitgenodigd door Sanne en ze nemen bijna allemaal wat mee zo ook Jodie.

‘’ HET IS EEN OUIJARDBORD’, ZEGT JODIE GRIEZELEND.

“DAAR KUN JE GEESTEN MEE OPROEPEN”, VOEGT SANNE ERAAN TOE.

Als het bijna middernacht is wordt het bord gebruikt. Hierna gaan er rare dingen gebeuren. Na het ongeluk heeft Pip last van nachtmerries en dit bord maakt het er niet beter op. Sanne blijft gelukkig enkele keren slapen, want Pip heeft het gevoel dat het spookt in huis.

Toen Pip de bezichtiging van het huis had gehad en naar Sanne op weg was, stond er een vreemde man op de weg en is Pip omgedraaid en om gefietst. Deze man staat nu regelmatig voor het huis.

DIT SOORT GRIEZELS ZIE JE ALLEEN IN HORRORFILMS. ALLEEN DE KETTINGZAAG IN ZIJN HANDEN ONTBREEKT NOG.

Wat gebeurt er toch allemaal in het huis, is het echt een spookhuis?

De hoofdstukken worden afgewisseld door fragmenten van Pip die in coma ligt. Langzaam aan kom je er achter waarom Pip haar moeder zo is geworden en wat het ongeluk met de toekomst van Pip te maken heeft.

Een super spannende YA, die je maar moeilijk weg kunt leggen. De heerlijke schrijfstijl van Jennefer neemt je mee in een leesflow. Een echte Mustread niet alleen voor jong volwassenen, maar zeker ook voor volwassenen.

Jennefer haar boeken lezen altijd heerlijk, maar dit is toch wel een toppertje. Alles klopt, van leesplezier tot plot en van schrijfstijl tot psychologie. Jennefer is duidelijk heel erg gegroeid in haar schrijfstijl en mag zich, ook al is dit pas haar derde thriller, voor mij bij de toppers in YA land scharen.

Dank je wel dat ik deze heb mogen lezen en ben al weer heel benieuwd naar een volgende YA-thriller van Jennefer Mellink

Leesplezier 5 *****
Plot 5 *****
Schrijfstijl 5 *****
Originaliteit 5 *****
Psychologie 5 *****