‘Altijd dichtbij’ is een thriller waarbij de achterflap wat mij betreft iets te veel heeft verraden om compleet van het boek te genieten. Het grootste deel van het verhaal wordt voor je verteld en dat is jammer. Het begin is daarom een beetje traag en lastig doorheen te komen.

Ik vind Natty niet echt een fijne hoofdpersoon. Ze vertrouwd haar beste vriendin voor geen meter en daar heeft ze natuurlijk gelijk in, maar ze gedraagt zich irrationeel en soms komt het over alsof ze compleet gestoord is. Er zitten scenes in waarbij ik mijn wenkbrauwen optrok, omdat het niet meer geloofwaardig overkomt.

De schrijfstijl van Paula Daly doet me soms een beetje denken aan die van Nicci French, maar helaas komt ze daar niet in de buurt. Het verhaal is vooral negatief, zonder echte hele spannende momenten. Natuurlijk wilde ik wel weten hoe het afliep, maar dit is zeker niet een van de beste thrillers die ik heb gelezen.

Het einde, daar moet wel een stukje over gezegd worden. Ik vond het heftig, een beetje gestoord en vooral onbevredigend. Je weet wat Natty heeft gedaan, maar toch eindigt het niet zoals ik zou willen. Als je het boek uit hebt, heb je zeker geen ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ gevoel en dat vind ik zeker een gemiste kans. Een korte vooruitblik of iets had het boek wat mij betreft beter gemaakt.

‘Altijd dichtbij’ van Paula Daly heeft een boeiend onderwerp, maar een minder goede uitvoering. Soms ongeloofwaardig, vooral gestoord en het einde was totaal onbevredigend. Niet een van de beste thrillers die ik ooit gelezen heb.