Emma heeft al veel meegemaakt in haar leven. In haar jeugd had ze het niet gemakkelijk en ze ontwikkelde dan ook de neiging te vluchten in haar eigen gedachtewereld, veilig, niemand die erbij kon. Ze ontwikkelde daardoor niet alleen een rijke fantasie maar ook een groot gevoel van empathie. Geen wonder dat ze later dan ook kiest voor een studie psychologie en dat ze daar heel succesvol in werd. Samen met haar man heeft ze het goed voor elkaar, hij heeft een goede baan als rechercheur/profiler en ze begrijpen elkaars passie voor het werk. Tijdens een seminar wordt Emma in haar hotelkamer overvallen en verkracht, ze is geestelijk kapot en kan zichzelf nergens meer toe zetten. Haar man doet zijn best om haar te steunen maar Emma trekt zich terug in haar eigen wereld, net als vroeger, en is vaak onbereikbaar.


Ze wordt achtervolgd door paranoia want ze is tot nu het enige levende slachtoffer van ‘De Kapper’. De dader staat namelijk bekend om het verzamelen van souvenirs in de vorm van het hoofdhaar van zijn slachtoffers die hij vervolgens vermoordt. Echter heeft hij Emma om onbekende redenen laten leven maar waarom? Haar gedachten nemen de controle over, Emma ziet overal gevaar, in iedere man de dader en komt hierdoor niet tot rust en verandert in een schim van de vrouw die zij ooit was. Ze sluit zich op in huis en komt niet meer buiten.

Op een slechte dag staat de postbode aan de deur met een pakket voor de buurman. Het is al een drama om het überhaupt aan te nemen maar ze zet zich er toch toe. De naam op de adressticker zegt haar niets, wat raar. Ze kent toch iedereen hier in de straat? Al snel heeft ze spijt dat ze het pakket heeft aangenomen, het lijkt de aanzet die haar tot waanzin te drijft.

Fitzek…..wat maak je me nou toch weer klaar? Hoe krijg je het bedacht om die arme Emma compleet gek te maken met zoiets simpels? Alsof ze het al niet zwaar genoeg heeft lijkt de aflevering van een dagelijks, simpel postpakketje de druppel op de gloeiende plaat. Het onderzoek naar de dader schiet maar niet op, twijfel doet zijn intrede. Is er nou sprake van dat Emma écht gek wordt? Wordt er soms een ziek spelletje met haar gespeeld, en dan vooral door wie? Of is alles wat Emma ervaart ook echt zo? En alsof het niet erg genoeg is doemt ook weer dat verleden op dat haar maar niet loslaat. Of is het andersom en kan Emma het verleden niet laten voor wat het is?

Tijdens het lezen weet je het zelf eerlijk gezegd ook geregeld niet meer. En dat is zó typisch Fitzek. Hij neemt je mee, laat de lijn wat vieren, trekt hem weer aan en laat je vervolgens keihard vallen. Om gek van te worden! Fitzek manipuleert niet alleen zijn hoofdpersonages maar ook jou, de lezer. En dat doet hij op een manier die uniek en op z’n ‘Fitzek’s’ is. Je moet het ervaren om te weten wat hiermee wordt bedoeld. Deze manier van schrijven zorgt er dan ook voor dat je van meet af aan oprecht met Emma te doen hebt. Fitzek beschrijft haar gedachten en gebeurtenissen dusdanig dat daar al moeilijk iets valt te onderscheiden (heerlijk!) maar dat is nog niet genoeg. Verdachtmakingen, onverwachte wendingen en vooral die continue onderliggende psychologische spanning, wie is die buurman en wat zit er in dat pakket…..tergend!!

‘Das Pakket’ kwam in oktober 2016 al uit in Duitsland en de flaptekst liet niet meer los…..en dan is het wachten op de vertaling en dé datum. Want Fitzek, daar wordt hier iedere keer reikhalzend naar uitgekeken. Deze bestsellerauteur weet elke keer weer een angstaanjagende en beklemmende psychologische thriller te bedenken, en overtreft zichzelf nagenoeg elke keer weer. Al zijn boeken zijn door ondergetekende dan ook gelezen. Wat ook zeer aan te raden is aan zijn boeken is om het nawoord te lezen. Ook hier weer een bijzondere manier van communicatie naar en met zijn lezers en zijn perceptie op dat contact. Ditmaal vierde hij met ‘Het pakket’ het verschijnen van zijn tiende boek En daar gaat hij uitgebreid op in, wel apart hoe hij dit ervaart. Heel bescheiden en ook wel grappig.

Het eerste gevoel bij het dichtslaan van dit boek na het gelezen te hebben was herkenning. Op een positieve manier, dat wel. Het eerste boek dat ik las van Fitzek was “De therapie”, zijn debuut, en ik was toen al meteen verkocht. “Het pakket” toont wel wat overeenkomsten, vooral betreffende de paranoia en de kwelling. En wat leest dat toch lekker! Fitzek bezit een gave en werkt die tot in de finesse uit. Hij kluistert je aan zijn fantastisch schrijfwerk vanaf de eerste pagina. Het is spannend en creepy tegelijk! Het ultieme hersenvoer. Zo zijn dé psychologische thrillers bedoeld, dit is het summum van een constante mindfuck!

5 paranoïde sterren voor ‘Het pakket’. Wát een ervaring toch weer.