Voor de leesclub van Hebban kreeg ik dit boek toegezonden, waarvoor mijn hartelijke dank aan uitgeverij Zomer & Keuning.

‘Onverminderd’, het eerste deel uit de Flight & Glory-reeks, las ik ongeveer een jaar geleden. De manier waarop de schrijfster me toen vanaf het eerste woord pakte en ontroerde, blies me uit mijn stoel. Ik las het dan ook in één ruk uit. Ik hoopte met ‘Onverwacht’ op een soortgelijke ervaring.

In ‘Onverwacht’ is de mannelijke hoofdrol weggelegd voor Grayson, de stille en nogal in zichzelf teruggetrokken huisgenoot en vriend van Josh uit ‘Onverminderd’ en Jagger uit ‘Onbereikbaar’ (deel twee uit de reeks). Als Sam (Samantha) als vierde huisgenoot bij hen intrekt, is het gedaan met zijn gemoedsrust en zijn volgens strakke planning georganiseerde leven.

Een trauma uit het verleden beïnvloedt Graysons leven nog elke dag. Het zorgt ervoor dat hij niet vooruit kan en naar zijn toekomst kan kijken, hoezeer hij dat ook wil. Ook zijn familie laat hem daarin niet los. Als hij een stap voorwaarts wil maken, trekken zij hem wel weer terug. Op de momenten dat Grayson bij zijn familie is, is hij een ander mens.
Sam heeft bagage op een heel ander vlak, maar het achtervolgt haar net zo hard. Ook bij haar zorgt het ervoor dat vooruit kijken, hoe graag ze dat ook wil en wat ze daar ook voor doet, vrijwel onmogelijk is. Het kost Sam haar opleiding en daarmee haar kans op een toekomst.

Tegen wil en dank ontwikkelt zich een relatie tussen deze twee jonge twintigers, die geen van beide echt eerlijk durven zijn over wat er in hun verleden is gebeurd. Daardoor maken ze het zichzelf en elkaar moeilijk, maar dat is natuurlijk ook de formule voor dit soort verhalen.
Halverwege het verhaal brengt een ontwikkeling Grayson helemaal uit zijn evenwicht, waardoor zijn leven hem nog meer uit handen wordt genomen dan het al is. Hoewel ik de ontwikkeling verwachtte, vond ik de uitwerking niet heel geloofwaardig.

Rebecca Yarros heeft me met dit boek minder weten te pakken dan het eerste deel uit deze reeks. Waar ik dat deel niet weg kon leggen en het echt uit moest, kwam ‘Onverwacht’ minder snel op stoom en was het af en toe wat langdradig. Eenmaal halverwege merkte ik dat ik wilde weten hoe alle eindjes aan elkaar geknoopt zouden worden en kwam er meer gang in.

De schrijfster kan de emoties op een geweldige en jaloersmakende manier verwoorden. Dat doet ze echt ontzettend goed. Het zorgt voor binding met en inleving in de personages. Grayson heb ik daarbij wat meer in mijn hart gesloten dan Sam (ik vond haar lang in de slachtofferrol blijven hangen, voor ze echt actie ondernam). De hoofdstukken wisselen in perspectief tussen Grayson en Sam waardoor beide evenveel aan bod komen.
Dit verhaal had veel bijpersonages, wellicht iets te veel, waardoor het verhaal soms ook stagneerde.

Wat me echt stoorde, was de vertaling. Niet alleen stonden er taalfouten in, maar ook werd er soms gebruik gemaakt van populaire uitdrukkingen die ik niet tegen wil komen in een boek (bijv. de zin: ‘Over Sams schouder zag ik Mia lachen als een malle…’).
Omdat ik het boek als recensie-exemplaar kreeg, maakte dat me wellicht meer kritisch.

Al met al krijgt ‘Onverwacht’ toch vier sterren van me, omdat het een fijne New Adult is met levensechte personages en een afloop waar je op hoopt. Fijn ook om Josh, Ember, Jagger en Paisley (terug) te zien in dit deel van een hechte vriendengroep. Dat maakt het echt een geheel.