Val dood, het laatste deel van de Stockholm-trilogie, heeft dezelfde opzet als de twee voorgaande delen: drie hoofdpersonages, drie verhalen. Twee van deze personages, Jorge Salinas en Martin Hägerström, kennen we uit een van de voorgaande delen. Het derde is in feite nieuw: Radovan Kranjic' dochter Natalie. Daarnaast komen ook de andere personages uit de eerste delen aan bod.

Het verhaal speelt zich vijf jaar later af dan het eerste deel van de trilogie. Jorge heeft een koffieshop, maar heeft eigenlijk genoeg van dat eentonige bestaan. Hij krijgt een aanbod om een grote slag te slaan en gaat daar op in. Hägerström krijgt het verzoek om als undercoveragent Johan 'JW' Westlund in de gaten te houden. Want JW wordt er nog steeds van verdacht op grote schaal geld wit te wassen. Natalie is getuige van een aanslag op haar vader, die ze adoreert. Ze zweert wraak op de dader van deze aanslag. Maar kan ze de gevolgen wel overzien?

Door het concept dat Jens Lapidus in de trilogie hanteert valt er over dit boek niet zo heel erg veel nieuws te zeggen. Het is geschreven in de inmiddels bekende Lapidus-schrijfstijl: korte krachtige zinnen en goede dialogen. De al bekende karakters worden weer iets verder en diepgaander beschreven, maar ook de nieuwe personages worden prima uitgewerkt.

Het verhaal in Val dood gaat in feite verder waar Snel geld en Bloedlink zijn geëindigd. Daarom wordt ook in dit boek regelmatig verdergegaan op gebeurtenissen die in de twee eerdere delen voorkwamen. Hoewel het boek goed afzonderlijk van de eerste twee gelezen worden, is het, alleen al vanwege die verwijzingen, wel beter om de boeken in volgorde te lezen. Dan valt alles beter te plaatsen.

In het boek komen spannende momenten voor, maar niet zo veel dat je op het puntje van de stoel en met ingehouden adem zit te lezen. Dat geeft ook nu weer niet. Want het verhaal blijft de aandacht van de lezer vasthouden. Dat is een prima kwaliteit van Lapidus.

Met het schrijven van deze trilogie heeft Lapidus de lezer een kijkje gegeven in de onderwereld van Stockholm. Een onderwereld die gevoelige maar vooral zijn harde kanten heeft. En na het lezen van deze drie boeken denk je wel dat Lapidus nog veel meer over die duistere kant van Stockholm kan schrijven. Maar misschien is wel het goed dat Val dood, om kwaliteitsverlies te voorkomen, het laatste deel uit die trilogie is.