Nou ben ik toevallig een grote fan van de series 'Frost' en 'Taggart'. De eerste natuurlijk vanwege Frost zelf, omdat hij zo'n bijzondere man is, de tweede omdat ik geniet van dat heerlijke Schotse accent.
Ik las Steenkoud in het Engels en werd al na twee pagina's gegrepen door een 'gevoel van thuiskomen'. Stuart Macbride heeft met Logan McRae een figuur neergezet die trekjes vertoont van Frost, terwijl het boek zich afspeelt in Aberdeen waar natuurlijk volop heerlijk Schots gesproken wordt.
Ik heb onlangs ook alle boeken van R.D. Wingfield over Frost gelezen en evenals in die boeken werd ik in dit boek getroffen door de uiterst beeldende omschrijvingen van personen, misdaden en de stad zelf, inclusief het akelige weer. Ik vind het zo bij tijd en wijle heerlijk verfrissend om eens een boek te lezen dat nou eens niet gaat over Officieren van Justitie die in verband met hun herverkiezing dingen wel of niet moeten doen, of andere zeer Amerikaanse toestanden. De meerdere van McRae, Insch, is gewoon een man die hecht aan zijn baan, en daarom een zo hoog mogelijk percentage opgeloste misdaden op zijn naam wil hebben staan. Iets wat hij bereikt door zijn ondergeschikten voortdurend op te jagen. En dat de verhouding die zich zachtjes ontwikkelt tussen McRae en Watson in dit verhaal niet zo heel erg uit de verf komt, maakt het voor mij leuker. Ik ben benieuwd hoe Macbride dat in zijn volgende boek, dat in mei 2006 in Engeland uitkomt (Dying Light) gaat uitwerken. Verder heb ik echt soms gestrekt gelegen van de woordgrapjes.
Kijk, zware literatuur is het niet. Wereldschokkend is het geheel niet. Maar als je net als ik een fan bent van genoemde series, en erg van woordgrappen houdt, dan zal je veel plezier beleven aan dit boek.