Bijna 3,5 sterren. Leuke, onderhoudende bundel met korte verhalen. Er zitten een paar verhalen tussen die als SF te classificeren zijn, en een paar die dichter naar horror schuiven (zelfs een voorbeeld van 'body horror' rond een extreme afslankkuur). De meeste verhalen spelen zich dicht bij huis af, in normale situaties, met heel normale beslommeringen als rode draad: mensen die bezorgd zijn over hun relatie, een baan die op het spel staat, een kind dat een paar minuten kwijt raakt in de speeltuin. De schrijfster weet er steeds een wrange draai aan te geven, die minstens tot een scheve glimlach leidt ... De coverafbeelding met een cactus op een broodje past er heel goed bij: de verhalen lijken onschuldig, maar prikken als je erin hapt. Ze leggen inderdaad een strik voor je! Diep is het allemaal niet, er zit geen 'boodschap' achter of diepere inzichten, maar het is wel onderhoudend. Helaas werkten de clous van een paar verhalen minder. Zo wordt wijwater in de Katholieke kerk niet gedronken! En iemand die haar baan opzegt om van schrijven te gaan leven, dat was wel een beetje te optimistisch ... De schrijfstijl van deze verhalen vond ik niet bijzonder, en een paar zinnen liepen niet echt (maar aangezien ik zelf schrijf ben ik misschien wel erg kritisch). De opbouw van de verhalen werkte echter wel heel aardig. Leuk om tussendoor te lezen, en even te gniffelen.