Morgarath, heerser over de Bergen van Nacht en Ontij, voorheen van Gorlan in het rijk van Araluen, keek uit over zijn vaal en druilerig domein. Voor de duizendste keer vervloekte hij zijn sombere lot.
Dit was dus alles wat hem nog restte: ijzige bergen, diepe kloven, rotsen en stenen, keihard graniet. Steile bergpassen en nog steilere afgronden. Grint en gruis, zover je kon zien. Geen sprietje groen te bekennen. En al was het ruim vijftien jaar geleden dat hij naar deze gevangenis, deze onverbiddelijke streek was verbannen, nog altijd dacht hij met weemoed terug aan de groene bossen en grazige weiden van het leengoed dat hem ontstolen was. De beken zaten er vol vis, de akkers gaven overvloedige oogsten en de bossen waren rijk aan wild. Gorlan, dat was leven. De Bergen van Nacht en Ontij waren dood en deprimerend. (blz. 5)

Informatie over het boek
Titel: De ruïnes van Gorlan (De Grijze Jager 1)
Schrijver: John Flanagan
Bladzijden: 286
Uitgeverij: Gottmer, 2007 (1e druk)
Vertaler: Laurent Corneille (The ruins of Gorlan, Australië 2004)
Doelgroep: 12+

Een uitgebreide recensie vind je op mijn website Ikvindlezenleuk:
http://www.ikvindlezenleuk.nl/2014/04/john-flanagan-de-ruines-van-gorlan-de.html