Een homejacking door een nette, beleefde man die tijd heeft om te wachten op de man des huizes en tijdens het wachten seks heeft met de vrouw des huizes, gewilde seks van haar kant. Er wordt weinig meegenomen wat maakt dat dit een heel vreemde homejacking is.
Wanneer de vrouw en de homejacker nadien in het buitenverblijf van mevrouw de seksuele relatie verderzetten, fronste ik mijn wenkbrauwen. Hoe bizar, waarom doet die vrouw dat en waarom vertrek die homejacker niet snel naar andere oorden.
Van In komt op de zaak, maar heeft er niet veel zin in. Pas wanneer er een moord gepleegd wordt, nota bene op de homejacker, begint hij er zin in te krijgen. Niet voor lang want hij wordt ziek, letterlijk ziek gemaakt.
Wie het opneemt tegen de farmaceutische industrie moet of veel geld hebben of een heel lange arm.
Ik heb nog niet al te veel boeken van Pieter Aspe gelezen en ik erger me iedere keer aan het platvloerse van Van In. Die man kan echt niet van de drank en vrouwen afblijven, zelfs niet nu hij getrouwd is en kinderen heeft. Er moeten altijd scenes in bordelen in de boeken zitten.
Het einde vond ik in dit geval echt afgehaspeld. Ik zat nog volop in het verhaal en zag dat er nog maar een paar pagina's over waren, dacht even dat mijn boek niet volledig was, maar ineens was het gedaan.