Je zou denken dat Kathryn gelukkig is: getrouwd met een succesvolle en goed uitziende man en twee kinderen: Dominic en Lydia. Maar schijn bedriegt. Haar leven verandert dramatisch door een gruwelijk misdrijf die zij zelf heeft gepleegd. Al op de eerste pagina lees je wat ze heeft gedaan en het beloofd spannend te worden. Maar een spannend verhaal is het zeker niet. Waarom ze het misdrijf heeft gepleegd wordt naarmate het verhaal vordert duidelijk.

"Wat heb ik gedaan" is een verhaal over hoop, de kracht van liefde en doorzettingsvermogen. Want Kate (na het misdrijf heeft ze haar oude naam weer aangenomen), moet haar leven weer oppakken. Want door wat ze heeft gedaan is ze gescheiden van haar kinderen. En Dominic en Lydia willen en kunnen nog niet hun moeder onder ogen komen. Ook zij hebben moeite verder te gaan met het leven. Ik had het interessant gevonden als de schrijfster, behalve het verhaal in tijdsprongen te vertellen, ook van perspectief verandert. Dat haar kinderen ook moeite hebben met wat hun moeder heeft gedaan, komt wel naar voren in het verhaal: een telefoon gesprek met Lydia, het bezoek van Dominic. Maar ik had misschien Wat heb ik gedaan iets sterker gevonden, als Lydia of Dominic of allebei aan het woord waren geweest.

Het is een mooi en makkelijk te lezen verhaal maar het heeft niet echt veel diepgang. "Wat ik heb gedaan" heeft mij genoeg geboeid om door te lezen en het boek lijkt mij uitermate geschikt gezelschap voor op een vakantie.