Ik was een van de vijftien gelukkigen die dit boek vooruit mocht lezen voor Uitgeverij Ambo|Anthos. Heel erg dankjewel daarvoor! Ik heb de Paperback gelezen.

Wat mij vooral aansprak om hieraan mee te doen is dat het een thriller is van een Britse auteur. T.M. Logan is geboren in Berkshire en heeft gestudeerd in Londen en Cardiff. Leugens is in 2017 uitgegeven in het Engels en nu ook vertaald in het Nederlands.

Leugens speelt zich af in en rond Londen. Alle hoofdstukken zijn vrij kort, wat heel erg fijn was! Dit 467 pagina's tellende boek heeft daardoor 84 hoofdstukken. Er zit aan het einde van elk hoofdstuk(je) een enorme cliffhanger waardoor het heel moeilijk was om dit boek weg te leggen.

Dit boek is geschreven vanuit de ik-persoon van Joe Lynch. Dat was wel even wennen. Hij is gelukkig getrouwd met Mel en ze hebben een zoontje van vier genaamd William. Wat heerlijk om de onschuld van een jong kind te lezen en te voelen hoe een jong kind met bepaalde gebeurtenissen omgaat.

Op een donderdag begint het verhaal. Joe zit met William in de auto op weg naar huis en zien, terwijl ze voor een rood stoplicht staan, Mel rijden. Ze besluiten na een korte overdenking om achter haar aan te gaan om haar te verrassen. Maar was dit wel zo'n goed idee? Het boek begint meteen spannend, het nodigt uit om verder te lezen.

"Er woont een vreemde in mijn huis, en ik ben met haar getrouwd"
Het was zo eng, de manier hoe de leugens Joes leven overnamen en uit elkaar liet vallen terwijl hij zelf zo onschuldig was. En de mensen die hem niet leken te geloven. Ik had medelijden met hem. Ik voelde het verdriet, de hoop, de angst en de spanning toen ik dit boek las.
Steeds meer leugens komen aan het licht. Het lezen van dit boek is eigenlijk hetzelfde als liegen: het is moeilijk om te stoppen.

Wat wel irriteerde is dat Joe achter dingen komt en dingen verwijderd. En dus bewijs verwijderd. Dit was zo vervelend om te lezen. Ik had echt de neiging om hem door het boek heen te sleuren en een mep te verkopen.

Pluspunten:
Het boek is heel spannend. Het verhaal gaat snel. Het verhaal is onvoorspelbaar. Het taalgebruik is niet moeilijk en er worden niet hele lange zinnen gebruikt.

Minpunten:
Taal als 'wou je een spelletje doen' of 'wou je een koekje' in de tegenwoordige tijd vond ik verschrikkelijk, maar deed niets af aan het verhaal zelf. Dit zal wel iets met de vertaling vanuit het Engels te maken gehad hebben.

'Zo veel leugens, Mel. Zo veel.'
'Ik weet het, en het spijt me verschrikkelijk. Toen ik er eenmaal mee begonnen was kon ik niet meer ophouden, alsof ik in een auto zat zonder remmen.'
Blz. 144