Gogol smaakt naar meer en om dat gevoel niet te verpesten, heb ik alleen deel I gelezen. Bij Het slot van Kafka hoort het abrupte einde, dat mag niet af zijn en bij de trilogie De lotgevallen van Tsjisjikow van Gogol hoort het feit dat slechts het eerste deel af is en de rest nooit zal volgen.
Het is eigenlijk gewoon geweldig dat je zelf mag verzinnen hoe het onze vriend Tsjitsikow zal vergaan, nadat hij N. verlaten heeft. Hij is mij alleen al sympathiek geworden door zijn weigering het gevlekte paard weg te doen .

Het zijn niet alleen de mensen die het boek bevolken die het tot een genot maakten, het is ook de wijze waarop het verhaal verteld wordt. Niet altijd apprecieer ik het, dat de schijver of verteller zich regelmatig tot de lezer wendt, maar deze keer vond ik het uitermate aangenaam. Het was echt heel 'gezellig' om even met de schrijver over de personages te roddelen. Nee, geen enkele twijfel: ik ga vaker op de koffie bij Gogol!