Het verhaal is al in 1927 geschreven, toch ook in deze tijd nog zeer goed leesbaar. Tijdloze thema's als verzetten of meegaan, vasthouden aan of afwijken van de regels, je schuldig voelen, recht praten wat mogelijk toch krom is, komen binnen deze roman goed naar voren. Neem de tijd voor dit werk. Regelmatig zijn de zinnen vrij lang en bestaan ze uit meerdere bijzinnen. De auteur beschrijft naast de oorlogstaferelen ook hoe o.a. de militairen in conflict komen met hun geweten. De personages krijgen echt een gestalte en de psychologische processen waarmee zij te maken krijgen worden goed beschreven. De auteur lijkt ook echt interesse te hebben in de mens op zich en hoe deze zich verhoudt t.o.v. anderen. (auteur was ook bevriend met Sigmund Freud).
Een kort fragment uit het boek om een indruk van de schrijfwijze te geven: “ (…) naaiden knetterende mitrailleurs eindeloze series dodelijke kettingsteken in de zoom van het front van de volken.”