Het meest opvallende aan dit boek is de schrijfstijl. Die is vrij poëtisch met veel mooie zinnen. De schrijfstijl creëerde echter ook verwarring. Soms worden heden en verleden door elkaar verteld en beschrijvingen zijn af en toe vaag. Daardoor was me niet altijd duidelijk wat er wanneer gebeurde. Hoewel de schrijfstijl zorgt voor een bijzondere sfeer, gaf die me ook het gevoel dat ik het verhaal niet helemaal kon bevatten.

The History of Love heeft meerdere verhaallijnen. Er is Leo Gursky, een oude Poolse man die sinds de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten woont. Daarnaast lezen we over de veertienjarige Alma Singer. Ze probeert iemand te vinden die haar moeder weer gelukkig zal maken na de dood van haar vader. Dan is er nog Zvi Litvinoff, de schrijver van het boek The History of Love. Langzaam komen we er als lezer achter wat deze personages met elkaar te maken hebben. Ik vond het interessante karakters, maar er was niemand die er echt uitsprong.

Tot slot verwachtte ik een betekenisvol einde. Dat viel toch een beetje tegen. Ik zou het willen vergelijken met een puzzel. Tijdens het lezen krijg je puzzelstukjes aangereikt, maar aan het einde van The History of Love is geen complete afbeelding te zien. Dat was waarschijnlijk ook niet de bedoeling van de schrijfster. Zelf vind ik het echter fijn als dat wel zo is. Alles bij elkaar vond ik het een mooi verhaal, maar was het niet echt een boek voor mij.