Dianne Arentsen benaderde mij met de vraag of ik haar boek ‘Ithana, het patroon boek 1’ wilde lezen en recenseren. Ik had het boek eerder al voorbij zien komen en aan mijn wil ik lezen lijst toegevoegd dus zei ik natuurlijk geen nee tegen het aanbod. De achterflaptekst waarin enigszins verteld wordt wie Ithana is en de opvallend groene cover met in het midden de knappe stoere boogschutter die zij is, de loerende ogen in de bomen waardoor ze omringt wordt, alles bij elkaar zorgt er bij mij voor dat ik het boek gelijk wil lezen. Ik had het boek meegenomen om in mijn vakantie te lezen. Helaas werd ik toen behoorlijk ziek waardoor het iets later is geworden dan gepland. Maar hier ben ik dan met mijn recensie.

In dit Fantasy Young Adult verhaal volgen we de sterke maar jonge Ithana. Zij woont in een soort van opleidingskamp omringt door een muur van vuur. De dagen rijgen zich aaneen van heftige trainingen, eten en slapen. Uiteraard niet het meest interessante bestaan voor een jonge vrouw. Daarnaast herinnert zij zich helemaal niets van haar jongere jaren voor het kamp. Wie is ze, waar komt ze vandaan? Is er een leven buiten de muur en kan ze zichzelf hervinden? Zou jij opzoek gaan als de kans zich ineens voordeed om te ontsnappen?

Het duurde eventjes voordat het verhaal mij volledig in zijn greep had. Ik moest echt even door het begin heen dat voor mijn gevoel wat traag opgang komt, ook moest ik wennen aan de personages en de wereld waarin zij leven. Voorin het boek is een getekende kaart te vinden waardoor de wereld verduidelijkt wordt. Op zich zijn dit allemaal aspecten die ik als lezer bij elk Fantasy boek tegenkom, of het nu YA is of niet. Zeker als ik fysiek niet in orde ben wordt dit neurologisch gezien meer een uitdaging voor mij haha! Toch krijgt het geheel uiteindelijk vaart en gaat het juist op sommige plekken in het verhaal weer heel rap. Dan verspringt de tijd en zijn we ineens een paar weken of dagen verder. Dus zoals wellicht duidelijk mag zijn, het is zaak je koppie erbij te houden als je dit boek gaat lezen. Dianne’s schrijfstijl is laagdrempelig genoeg om binnen het YA genre te vallen (uiteraard wordt dit ook benadrukt door de jonge leeftijd van het hoofdpersonage) maar is ook prettig om als volwassenen te lezen en van te genieten. De karakters zijn interessant neergezet, veelzijdigheid in wezens en geheel eigen karaktereigenschappen zorgen voor een verassende verzameling. Door wat ze allemaal meemaken leer je ze kennen maar heel diepgaande psychologie zou niet passen in dit verhaal. De omgevingsbeschrijving zorgt voor een gave verbeelding in de fantasie, hier en daar ook zeker wel luguber wat de spanning verhoogt. Ik kon mij uiteindelijk goed verplaatsen in de wereld van Ithana en haar kompanen. Het plot zorgt voor genoeg verrassing en laat ruimte over voor het vervolg. Die er overigens al is onder de naam ‘Kimoh’ra, het patroon boek 2’ en ik ook absoluut graag wil lezen.

Ik geef dit boek 3 sterren.

Spanning: 7
Plot: 7
Leesplezier: 7
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 7
Psychologie: 6