Sterre Carron, een pseudoniem, is een Vlaamse schrijfster van misdaadromans. Ze debuteerde als schrijfster in 2013 met Mara. Puta is het negende deel in de Rani Diaz reeks.

Flore, de beste vriendin van Manon, had beloofd om deze avond om negen uur bij haar te zijn. Manon is bang om alleen in een ruimte te zijn en omdat haar ouders moesten werken had Flore beloofd te komen. Maar Flore komt niet opdagen en als Manon haar in grote paniek gaat zoeken vindt ze haar vermoord. Vreselijk verminkt, een afschuwelijk gezicht. Even later worden in een hoeve op het platteland ook de lichamen van een oude man en oude vrouw gevonden. Manon wordt als eerste verdachte gezien. Hoofdinspecteur Rani Diaz haar onderbuikgevoel zegt dat er iets niet klopt. Wegens gebrek aan bewijs wordt Manon vrijgelaten. En dan begint het pas. Mensen worden op gruwelijke wijze omgebracht, er is iemand met veel haat in zich, die vrij rondloopt in de stad. Voor Rani en haar team is het van groot belang deze persoon zo snel mogelijk te stoppen.

"De smerige zwijnen kwamen in beweging. Ze brulden, krijsten en gilden samen met Wiktor, die een machteloze poging deed om overeind te kruipen."

De cover van Puta laat een vrouw zien met uitgelopen make-up. Er valt veel verdriet af te lezen van haar gezicht. Bij het zien van de cover kwam er een vreemd gevoel bij mij opzetten. Er klopt iets niet aan deze vrouw...

Na alle eerdere delen te hebben gelezen, is er een verwachting. En Sterre maakt deze verwachting ook weer waar. Zodra er gestart wordt met lezen wordt je door de grote snelheid weer compleet meegesleept en er kan pas weer rustig geademd worden wanneer het boek wordt dichtgeslagen. Het begint al met gruwelijke moorden, zo expliciet beschreven dat er wel een sterke maag voor nodig is. Deze worden gelukkig afgewisseld met het wel en wee van de vaste personages zodat de bloederige scenes niet te lang blijven hangen. Rondom de vaste personages zijn er weer genoeg ontwikkelingen die laten meeleven en saaie momenten komen dan ook absoluut niet voor in Puta. Romy, het zusje van Rani, heeft het moeilijk omdat haar beste vriendin gaat verhuizen, weer raakt ze iemand kwijt. Voor een twaalfjarige heeft dit meisje al veel ellende meegemaakt en nu krijgt ze weer met verdriet te maken. Rani maakt meer tijd voor haar vrij, al gaat dit ten koste van Frederik, die ook nog wel het een en ander te verwerken heeft. Er zijn momenten dat je erover verbaasd dat deze relatie nog stand kan houden. Er is altijd wel weer een zaak die Rani haar aandacht eist en daarnaast moet ze er nu dus zijn voor Romy.

"Ze hurkte en nam het stanleymes van de grond. Met haar linkerhand nam ze Lesleys oorschelp vast en met één woeste haal sneed ze het oor eraf."

Fien, een van de collega's uit het team van Rani, is voor lange tijd uitgeschakeld en omdat de complexiteit van de zaak meer mankracht vereist, worden er tijdelijk twee nieuwe teamleden toegevoegd. Personen die perfect in het team passen en de verwachting is dan ook dat dit wel blijvertjes zijn. Het gedreven team werkt met man en macht om deze moordenaar op te pakken alleen blijven ze lang in de verkeerde richting kijken. Zo ook als lezer, er zijn vele wendingen die verwarring scheppen en het onduidelijk houden. Heel geniepig worden er wel enige hints gegeven, maar deze zijn zo klein dat er snel overheen gelezen kan worden. Richting de plot komen we dan ook voor een grote verrassing te staan. Ook al was er op een gegeven moment een vaag vermoeden, als eindelijk alles helder wordt is er toch enige versteldheid. En dan komt plots de cover weer voor ogen en het gevoel dat er iets niet klopte aan de cover wordt bevestigd.

Met Puta doet Sterre het weer, wederom heeft ze een thriller geschreven die je pakt en niet meer loslaat tot de laatste bladzijde bereikt is. Een thriller met hoge vaart, gruwelijke moorden, bloedstollende scenes met daarnaast voldoende ruimte voor de personages zelf en een verfijnd stukje psychologie.