Er zijn al meer dan genoeg recensies geschreven over dit steengoede boek. Het is psychologisch raak, bevat mooie metaforen en geregeld droge humor. Ik heb in mijn recensie wat meer aandacht besteed aan de titel De pelikaan en de symboliek daarvan ontrafeld. Ook vond ik op internet een fabel uit Indonesië over bedrog. Bij het lezen ervan bekroop me het onheilspellende gevoel dat Driessen hier een lijntje doortrekt naar Screbenica....
"Een oude pelikaan liegt de vissen voor dat hun vijver binnenkort leeggevist zal worden. Hij weet wel een rustig plekje waar ze veilig zijn... Een kreeft ontdekt al snel het bedrog: de vissen worden niet door de pelikaan gered, maar opgegeten! "
Al wordt de ernst sterker en de humor minder naar het einde toe, toch ontlokten de slotwoorden me weer een wrange glimlach. Kortom: ik heb van dit boek genoten. Beetje laat misschien, maar toch van harte aanbevolen.
Mijn hele recensie lees je hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2018/06/martin-michael-driessen-de-pelikaan.html (met een verwijzing naar de Indonesische parabel over bedrog waarin een pelikaan een grote rol speelt....)