A walk down memory lane...

Dit boek is ouder dan dat ik ben en dat was te merken aan het taalgebruik. Toen ik daar doorheen keek, viel het me op dat dit boek best wel 'modern' is, helemaal voor toen. Vanessa March, de vrouwelijke hoofdpersoon, trekt eropuit naar Oostenrijk. Weliswaar niet in haar eentje, maar met een jongen genaamd Timothy. Vanessa heeft ingestemd om Timothy deze reis te begeleiden naar zijn vader in Oostenrijk. De reden dat ze daarmee ingestemd heeft, is omdat ze haar man op het journaal heeft gezien. Haar man die niets in Oostenrijk te zoeken had. Haar man die voor een zakenreis in Zweden zou zitten.

Ik vond het een leuk, avontuurlijk en geloofwaardig verhaal dat past bij de tijd waarin het geschreven is. Het taalgebruik was even wennen voor een twintiger zoals ik, maar heeft ook wel iets elegants. Wel heeft Mary Stewart er een handje van om heel veel van de omgeving te beschrijven. Dat leidde mij af, zorgde voor vertraging in het verhaal en was lang niet altijd nodig.

Voor een keer was het 'verfrissend' om een ouder boek te lezen. Om uit mijn comfortzone van Young Adult boeken en thrillers te komen. Toch denk ik niet dat ik nu zo'n fan ben geworden dat ik al Mary Stewarts boeken wil gaan lezen.