Wat doe je als je als staatsrechtspecialist een boek hebt geschreven met de titel Revolutie door rechterlijke macht en je verkoopt maar liefst zes exemplaren, waarvan vier aan familieleden? Inderdaad, je schrijft er nog één. Maar dan niet over staatsrecht, maar over iets dat je altijd al fascinerend vond: het eerste, uiterst succesvolle, maar toch enige bezoek van psychoanalist Sigmund Freud aan de Verenigde Staten in 1909.
De jonge dokter Stratham Younger is een groot bewonderaar van het werk van Sigmund Freud. Hij is bijzonder verheugd over het feit dat hij Freud en zijn medereizigers Carl Jung en Sandor Ferenczi mag begeleiden tijdens hun eerste bezoek aan Amerika. Vrijwel gelijktijdig met hun aankomst in het New York van 1909 wordt een jonge vrouw op brute wijze vermoord. Even later overleeft de 17-jarige Nora Acton ternauwernood een vergelijkbare aanval. Vanwege hysterie komt ze onder behandeling van Younger. Gefascineerd door Nora en haar verhaal laat Younger zich meezuigen in de speurtocht naar de dader. Een speurtocht die verwacht en onverwacht beïnvloed wordt door Freud en zijn vrienden. Een speurtocht die bovendien verklaart waarom Freud nooit meer een voet op Amerikaanse bodem heeft willen zetten.
Rubenfelds debuut als schrijver van fictie heeft een geloofwaardige historische detective opgeleverd. Het is te merken dat de auteur veel tijd heeft gestoken in het bestuderen van het New York van 100 jaar geleden. Voor de liefhebber is het leuk om kennis te maken met de theorieën van Freud. Maar of iedereen zit te wachten op mijmeringen over Hamlet en zijn bekende, maar misschien ook wel overschatte uitspraak to be or not to be, is nog maar de vraag. Het haalt in ieder geval een paar keer de vaart uit het verhaal. Een verhaal dat toch al niet overal even eenvoudig te volgen is door de vele plotlijnen en het grote aantal karakters.
Rubenfeld heeft een interessante historische gebeurtenis gekozen als onderwerp voor zijn debuutroman. En schrijven kan hij ook. Zo zijn de scènes in de caissons van de Manhattan Bridge uitermate spannend. En de wisseling tussen het vertellen vanuit de derde persoon en het gebruik van de eerste persoon als Younger aan het woord is, is leuk gevonden. Maar een pageturner om nog lang over na te denken, vrij naar collega Matthew Pearl op de omslag van het boek, is net te veel overdreven.