Indrukwekkend en mooi geschreven relaas van Primo Levi die concentratiekamp Auschwitz overleefde. Een zin uit het boek geciteerd. "Laat men zich nu een mens voorstellen wie de mensen die hem lief zijn ontnomen worden, en zijn huis, zijn gewoonten, zijn kleren, alles kortom, letterlijk alles wat hij bezit: dat zal een leeg mens zijn, een mens die niets anders meer is dan lijden en behoefte, die geen waardigheid meer heeft en geen oordeelsvermogen, omdat wie alles verloren heeft maar al te gemakkelijk ook zichzelf verliest: een mens over wiens leven en dood met een licht hart beschikt kan worden, zonder enig gevoel van medemenselijkheid, in het beste geval uitsluitend op grond van nuttigheidsoverwegingen. Als men dat alles bedenkt zal men de dubbele betekenis van de term ‘vernietigingskamp’ begrijpen en inzien wat ik wil uitdrukken met de woorden: wij liggen op de bodem. "