Rode Letters ziet er uit als een ontzettend spannend urban. Ik begon het boek te lezen met de verwachting om bloeddorstige wolven of vampieren tegen te komen; sterke karakters die de strijd aan gaan met het "kwaad" (of dat de mensen of de "anderen" zijn maakt niet uit), veel actie, misschien een beetje romantiek en bijzondere vriendschappen.

Maar dat is niet wat Rode Letters is. Ik denk ook dat wanneer je er niet met die verwachting in gaat je een veel betere lees-ervaring zal hebben.

De schrijfster besteed een groot deel van het boek aan de personages: het plot verloopt erg langzaam maar in die tijd worden we voorgesteld aan een groot aantal verschillende en bijzondere personages met verschillende krachten en achtergronden. Geloof me als ik zeg dat het een diverse cast is: van stoere pups, tot "kraaien" die van glimmers houden, tot een kalme vaderlijke beer, tot "Undercover agent" Asia Crane en agent Montgomery. En de meest opvallende toevoeging die ik tot nu toe in Urban tegen ben gekomen: de pony's die graag bij Meg langskomen om pakjes te bezorgen en lekkers te krijgen.

Al deze karakters ontwikkelen zich in hun relaties met elkaar en vooral met en rond Meg. Dit is erg goed gedaan, ook al zijn "de anderen" vanaf het begin al heel vriendelijk tegen Meg en lijkt iedereen haar meteen aardig te vinden; achter de schermen waar Meg niet bij is gebeurd er veel meer.

Maar de schrijfster houd ook veel ruimte over voor ontwikkeling van de karakters in de volgende delen: Over bijvoorbeeld Tess leren we pas in de laatste hoofdstukken wat meer en ik heb een sterk vermoeden dat we van haar en een groot aantal anderen nog veel meer te weten gaan komen in de andere boeken.

Het plot is niet slecht, maar ontwikkeld zich naar mijn mening te langzaam. Een (te) groot gedeelte wordt besteed aan het beschrijven van de dagelijkse taken van Meg, die op zich al niet zo heel boeiend zijn. Pas in de laatste hoofdstukken komt alles samen en wordt het ook echt even spannend. Ik vind daarom ook dat er als het gaat om plot te weinig gebeurd in dit boek om er meer dan 500 pagina's over te schrijven. Ook laten deze laatste hoofdstukken als het gaat om plot nog genoeg vragen over om me wel geïnteresseerd te maken in het volgende deel.

Er is nog heel veel potentie in het plot en de karakters om de rest van de serie echt top te maken: maar dit is eerste deel was hem voor mij net niet.