Boeken zoals dit zorgen ervoor dat ik steeds meer ga houden van thrillers. En dat meen ik.
“Lieve dochter” vertelt het verhaal van Jane, die door verschrikkelijke spelingen van het lot en het parket in de gevangenis komt voor de moord op haar moeder en tien jaar later weer vrijkomt.
Ze ontdekt dat haar moeder niet was wie Jane altijd dacht dat ze was. Samen met het feit dat ze nog steeds niet zeker is van haar eigen onschuld, gaat Jane op onderzoek naar de geschiedenis van haar moeder en naar die van haarzelf.
Haar zoektocht leidt haar naar de twee gouddorpjes Ardelle en Adeline waar ze meer te weten komt over haar moeder, zichzelf en haar vader. Dingen die ze niet had verwacht en vaak ook dingen die ze niet per sé wilde weten.
Naast de zoektocht naar haar familiegeschiedenis wordt Jane ook opgejaagd als klein wild, en dit door een blogger die bereid is héél ver te gaan voor het vinden van Jane. Zal hij hierin slagen?

Het boek is geschreven vanuit de “ik-vorm”, met een flinke dosis sarcastische humor. Mijn type humor. Ik heb vaak zitten giechelen maar ik heb ook minstens even vaak op het puntje van mijn stoel gezeten door de spanning. Ik raad het boek zeker aan.