Wanneer je bovenstaande tekst van de achterflap leest weet je niet dat het gezin Van Gelre behalve de drie zussen en de moeder, ook nog een broer Lucas rijk is.
Lucas is anders dan zijn zussen en hij heeft vreemde 'dromen'. Er is een reden voor het feit dat hij anders is en ook anders behandeld wordt, dat wordt al vrij snel duidelijk in het boek. Zijn 'dromen' grenzen aan het mystieke en worden voor de lezer begrijpelijker naarmate het verhaal vordert.

De titel wordt al op de eerste bladzijde genoemd en is als het ware een samenvatting van het hele verhaal! Dat is knap bedacht door deze auteur!

Wat ik jammer vond is dat dit boek zo slecht is nagekeken op taalfoutjes. Deze nemen helaas het leesplezier een beetje weg omdat ze afleiden van de inhoud.
Het taalgebruik is niet alledaags te noemen; het is hier en daar wat opgeblazen tot overdreven hoogdravend alsof dat nog benadrukt moet worden. Maar dat past ook wel in het verhaal; alles wat gebeurt is een beetje overdreven, de waarheid is overtrokken tot in het absurde.

Het begin van het verhaal bestaat uit het uitvoerig voorstellen van de personages, het kabbelt rustig verder zonder echt spannend te zijn. De spanning wordt daarna zeker verhoogd en loopt op tot een einde dat je niet had kunnen vermoeden.
De beschreven seksuele handelingen zijn niet overheersend maar zijn onderdeel van een groter plan en personages die in het begin van het boek niet belangrijk lijken, blijken naarmate het verhaal vordert de grootste vinger in de pap te hebben. Joen Maelre heeft duidelijk de rol van toeziend oog.

Het is Iris Pinson goed gelukt om haar inspiratie door het Hooiwagen-drieluik van Bosch duidelijk te maken. Dit verhaal in drie delen ademt overheersing, domheid, hebzucht, hoogmoed, hel en verdoemenis.