Voor ik aan dit boek ben begonnen heb ik eerst haar thrillerdebuut “Een nieuw begin” gelezen, zodat ik alvast kennis kon maken met de hoofdpersonages.
Op zich is dit boek los te lezen, maar aangezien de personages al een “verleden” hebben, wil ik die graag eerst lezen om echt niets te missen. In dit verhaal komen regelmatig flashbacks uit het verleden ter sprake, waardoor je als lezer toch wel meekrijgt wat er is voorgevallen in het verleden. Zo kun je dit boek ook los lezen, maar mijn voorkeur zou toch uit gaan naar het lezen op volgorde.

Meteen als je het boek open slaat stuit je op een gearceerd stuk tekst. Je weet nog niet van wie het is, maar je voelt in alles dat dit van belang gaat zijn. Dit is een quote uit de gearceerde tekst: “Het leven dat ik had kunnen hebben is verwoest en zal voor altijd een fantasie blijven.”
Gedurende het verhaal komen er meerdere gearceerde stukken tekst voorbij, deze zorgen er mede voor dat de spanning hoog en mysterieus blijft.

Marc en Dorine komen na een gezellige avond uit thuis en treffen hun dochter Jorinde dood aan in bad. Zelfmoord, dat is het oordeel. Maar als ze twee maanden later een kopie van de rouwadvertentie per post ontvangen met de tekst: “Met jullie dochter is het begonnen, maar met haar zal het niet eindigen.” roept dit zoveel vragen op, dat ze erg twijfelen aan de doodsoorzaak en gaan ermee naar de politie.

Het team van Evert van Ginkel wordt op de zaak gezet, Jennifer Brugman is een van de rechercheurs binnen het team. Ook hun collega Jochem, digitaal analist, ontvangt een rouwbrief. Jochems zusje Fleur heeft een aantal jaren eerder zelfmoord gepleegd. Bij hem staat er onder de rouwbrief de tekst: “Vermoorde onschuld”.
Jennifer is er van overtuigd dat ze een serieuze zaak in handen hebben, maar haar dienstpartner Ricardo is daar niet van overtuigd. Er komen steeds meer verdachte zaken boven water en stuiten ze op gebeurtenissen die de twijfel doen verdwijnen.

Als lezer merk je dat Jennifer een hele heftige periode achter de rug heeft en moeite heeft met vertrouwen, maar gelukkig heeft ze veel steun aan haar collega’s.
Ieder personage die de revue passeert heeft wel bagage die ze met zich mee dragen. Ieder huisje heeft zo zijn kruisje. Dit zorgt ervoor dat er allerlei emoties aan bot komen, zoals; angst, wraak, woede, maar er is zeker ook ruimte voor vriendschappen, innige contacten en zelfs liefde.

De diversiteit aan personages en de verrassende plotwendingen maken dit boek tot een geweldige leeservaring. Als lezer wordt je diverse malen op het verkeerde been gezet. Zeker het plot is verrassend en zie je als lezer niet direct aankomen. Het laat ruimte voor een vervolg!

Angelique schrijfstijl is vlot en neemt je zonder dat het moeite kost mee in haar verhaal. De ontwikkelingen in dit verhaal verlopen, net als in haar eerste boek, lekker vlot in elkaar over en geven je eigenlijk niet de kans om het boek weg te leggen. Er gebeurt steeds weer iets waardoor je verder wilt lezen. Ik weet het zeker; ik heb er een nieuwe favoriete Nederlandse schrijfster bij!