Een mooi en sfeervol boek, waar de omschrijvingen van de personages soms wat gekunsteld aandeden wat mij betreft: de broer van de vader van de jongen, de moeder van het meisje, etc. Door ze geen namen te geven worden het onbelangrijke bijfiguren, terwijl bijvoorbeeld de moeder van het meisje toch een aardige bijdrage heeft geleverd aan het weglopen van haar dochter. Niet goed duidelijk wordt waarom de moeder van de jongen, of de vrouw van de vader van de jongen, drinkt. Doet ze dat omdat haar man - de vader van de jongen - op zoek gaat naar de jongen, of ziet de vader van de jongen een mooie aanleiding om aan haar te ontsnappen? Evengoed is het knap van Roland Schimmelpfennig dat hij al de opgevoerde personages een eigen tekening mee geeft zodat je niet werkelijk verdwaalt in het verhaal. Kortom: sfeervol, maar het blijft afstandelijk.