Dit is zo'n boek waarbij je, als je het uit bent, jaloers bent op mensen die het nog mogen lezen. Ik werd vanaf het begin meegezogen in de - voor mij althans, gedeeltelijk - herkenbare leefwereld van een bijna-pubermeisje. Lize Spit vertelt aan de hand van haar belevenissen hoe de ervaringen in die cruciale levensfase de loop van je verdere leven kunnen bepalen. Wat een herkenning over de fysieke ongemakken, het 'vrouw' worden. Het rauwe middenstuk dat de rest van het leven van de hoofdpersone bepaalt, wordt tussen de regels aangekondigd, en heeft een verrassende, verdrietige, maar
onontkoombare climax.
Ik ben een 'sucker' voor boeken over vriendschap, hoe vriendschappen ontstaan en verloren gaan. In mijn ogen is dat de kern van dit boek. Combineer dit met een klein dorp waarin iedereen elkaar kent, een moeizame thuissituatie, en een opgroeiend meisje dat worstelt met haar lijf en haar gevoelens, en BAM! Eén van de beste debuten uit de Nederlandse literatuur.

Prachtig.