Hij is journalist, een Jan met de pet, gelukkig samenwonend en eigenaar van een huisje met een tuintje. Zo ver staat hij succesvol in het leven, of is dit alles toch maar schone schijn? Inderdaad, achter deze façade schuilt echter een wrede persoonlijkheid die bovendien ook nog seksueel geobsedeerd blijkt te zijn. Een figuur die vooral vrouwen viseert om tot zijn slachtoffers te maken. Op een dag brengt hij een hoer met donkere huidskleur om en vanaf dat moment neemt zijn leven het van hem over. Hij transformeert in een gewetenloze, koele killer die zich van geen enkel kwaad bewust is. De drift zal het verder van hem overnemen, waarbij hij zijn frustraties kan botvieren. Ten slotte rijst de vraag of hij wordt opgepakt en voor zijn gruwelijke daden gestraft. Zal hij zich kunnen ontworstelen aan zijn lot?
Rik Vanwalleghem (1952) is in Vlaanderen vooral gekend als journalist bij de krant Het Nieuwsblad en De Standaard. Tevens is hij directeur van het Centrum Ronde van Vlaanderen te Oudenaarde en is zeer vertrouwd met de wielersport. Deze auteur schreef voorheen al sportboeken en non-fictie. Zijn opleiding als bioloog en fascinatie voor genetica zijn hem erg van nut geweest bij de creatie van zijn eerste fictieboek en thriller Op drift.
Vanwalleghem hanteert een intellectuele schrijfstijl; je merkt meteen dat hij een ervaren journalist en auteur is. Zijn taalgebruik is ruig en hard, vol grinta en rechttoe rechtaan. Hij benoemt de feiten en handelingen zoals ze echt zijn, zonder enige vorm van schroom en gaat voluit. De Franstalige dialogen bij aanvang van het verhaal moet je er evenwel bij nemen, die zijn van essentieel belang voor het verdere verloop van het verhaal. Op drift is een meltingpot van pijnlijk geweld en seks, met een portie zuivere perversie. De auteur is zeer ver gegaan, veel verder dan een groot aantal van zijn collega’s zou aandurven. De spanning zit mooi in het verhaal verweven, hij slaagt er probleemloos in om je te verleiden tot verder lezen. Je gaat als het ware op avontuur met een getormenteerde ziel. De lezer wil zo spoedig mogelijk weten hoe het met het hoofdkarakter verder zal gaan en waar en wanneer hij tegen de lamp zal lopen. Het hoofdpersonage wordt niet bij naam genoemd. Het gaat steeds over “hij”, het zou je buurman kunnen zijn. De nietsvermoedende lezer wordt beloond met een exclusieve en spannende roman, waarin de krochten van de menselijke ziel en de dierlijke instincten in een spijkerharde en rauwe stijl bloot worden gelegd. Het lijkt wel alsof de auteur af en toe zelf op drift slaat.
De lezers zijn aldus vooraf gewaarschuwd: deze spannende roman is niet geschikt voor watjes of voor een schroomvallig publiek.