Stalen zenuwen is een compact boekje wat makkelijk in de hand ligt. Echter de ruwe buitenkant maakt dat het boek niet fijn vast houdt. De cover springt in het oog door de blauwe letters. Maar dat is dan ook het enige wat het boek uitdagend maakt.

Het onderwerp “stalen zenuwen” komt veelvuldig aan bod in het boek waarin veel gerefereerd wordt naar citaten of wetenschappelijk onderzoek van andere wetenschappers cq auteurs of betrokkenen. De verwachting dat Ger Post met een eigen visie komt is toch wel een gemis in “stalen zenuwen”. Het boek heeft mij als lezer niet kunnen bekoren. Dit komt vooral door de verwachting van eigen inzichten die ik had verwacht van Ger Post. Het boek is meer een opsomming van. Het boek is voor de doorgewinterde vakliteratuur lezer geen aanvulling en zal niets nieuws geven. Het is meer een leuk boek voor tussendoor die weer even de puntjes op “I” zet.

Wat wel een pluspunt is van het boek is dat elke hoofdstuk afgesloten wordt met een puntsgewijze samenvatting. Dit maakt het voor de lezer overzichtelijk. Ook de naam van elk hoofdstuk boven de bladzijden maakt het boek overzichtelijk en geeft het boek net even meer.