Dit boek is het derde deel in het Wistingkwartet. Wanneer een buurman van William al vier maanden dood in huis zit, besluit Line, journaliste, om een artikel te schrijven over deze man en eenzaamheid. Ondertussen vindt de politie een tweede lijk in de Noorse bossen. Wanneer dit lijk geïdentificeerd wordt als een Amerikaans staatsburger, wordt ook de FBI ingeschakeld. William concentreert zich samen met zijn team en de FBI op deze laatste moord, terwijl Line verder graaft in het verleden van Viggo, de buurman. Beide verhaallijnen komen samen en dat maakt het verhaal spannend maar ook voorspelbaar.
Het verhaal speelt zich af tijdens de koude winter en dat koude, onheilspellende en sombere gevoel blijft wel gedurende het lezen.
Dit boek kabbelt verder in de rustige trend van Rode sneeuw, wat wel spijtig is. Ik had graag wat meer evolutie en diepgang gezien, de participatie van de FBI in dit verhaal vult dit ook niet op. Er blijven enkele losse eindjes onbeantwoord, maar toch wil ik het vierde deel van dit kwartet ook lezen. Het is een ideaal boek om mee te nemen op vakantie, het vergt niet te veel inspanning om bij te blijven.