Pauline Weuring start in 2010 met haar blog “Uit Pauline’s Keuken”. Nadat ze de hotelschool en een opleiding marketing heeft gevolgd, blijft het kookvirus zo levendig aanwezig dat ze besluit daar meer mee te doen. In 2013 werd ze gevraagd om een kookboek te maken op basis van de filosofie van “De Voedselzandloper”. En nu is haar tweede kookboek uit, met bijna 100 recepten. Uit Pauline’s Keuken schreef ze vanuit haar levensmotto “live, love, eat”.

Pauline kijkt me vanaf de kaft lachend aan. Voor me ligt een strak boek in de kleuren en het lettertype van Pauline’s site. Voor bekenden een bron van herkenning. Je stapt daardoor naadloos over van digitaal naar analoog. Een boek dat, naast recepten, ook een persoonlijke inkijk geeft in haar leven. Ze geeft aan dat dit boek is bedoeld om je te inspireren. Met recepten die gemakkelijk en niet tijdrovend zijn. Want koken moet leuk zijn en niet ingewikkeld is haar mening.

Na het succes van Het voedselzandloper kookboek is het niet verrassend dat ook dit boek  recepten bevat die passen in die filosofie. Als je die bekijkt, zie je dat er in die recepten veelal zware koolhydraten, suiker en rood vlees ontbreken. Naast recepten bevat het boek ook een kijkje in Pauline haar eigen leven en tips en informatie. Bijvoorbeeld een uitleg hoe je brooddeeg en karamel maakt, wat handig is om in je voorraadkast te hebben en bijvoorbeeld een lijstje wanneer welke groente in het seizoen is.

De indeling van het boek is lekker overzichtelijk. Ontbijt, lunch, diner, nagerechten en gerechten voor bij de koffie en bij de borrel. Elk recept is voorzien van een strakke foto van het betreffende gerecht. Bij elk gerecht een foto is zeker een plus. Uit de foto’s kan je goed zien dat Pauline qua stijl haar grote voorbeeld Donna Hay volgt. Al dat wit is mooi strak maar het mag soms ook wel iets minder clean en iets 'gezelliger'. Die gezelligheid komt gelukkig wel weer terug in de verhalen en foto’s van Pauline's privéleven. Hiermee wordt de strakke lijn doorbroken en ontstaat er meer balans met de losse schrijfstijl in het boek.

Wat dit boek onderscheidt is dat het geschreven is door een vertegenwoordiger van de nieuwe generatie koks die veel ervaring hebben opgedaan als blogger. Dit in tegenstelling door een kok die besluit te gaan schrijven en daardoor vaak vervalt in vakjargon of houterige taal. Doordat Pauline veel schrijft zie je haar gemakkelijke en vlotte pen overal terug en leest dit boek heel gemakkelijk weg.

De recepten in dit boek zijn laagdrempelig. Op een enkele uitzondering na vind je nergens hele lange bereidingstijden. Tel daar de beperkte ingrediëntenlijsten bij op en je kan met relatief weinig handelingen op alle momenten van de week recepten uit dit boek op tafel zetten. Al die eenvoud biedt voor de ervaren koks op kookgebied wellicht weinig uitdaging in de keuken. Maar dat zegt niets over de kwaliteit van de recepten.
Omeletwraps met zalm, chocoladeganachetaart met zeezout, flammkuchen, healthy fish and chips, ontbijtmuffins, zalmburger met avocadospread of een herfstsalade met vijgen, pancetta en honing. Het is een willekeurige greep aan de recepten en alles ziet er even lekker uit. Genoeg gelezen. Koken maar!

Als chocoladegek maakte ik de:
Oreo-macademiafudge
Ingrediënten voor 20 stuks
-1 blikje gecondenseerde melk
-150 gr pure chocolade
-100 gr oreokoekjes
-50 gr gehakte macadamianoten

Zo maak je het
Verwarm de gecondenseerde melk in een steelpannetje op een laag vuur.
Breek de chocolade in stukjes en voeg deze bij de gecondenseerde melk. Roer het nu goed door elkaar zodat de chocolade gaat smelten. Zodra het mengsel een dikke pasta wordt, zoals Nutella, haal je het van het vuur.
Breek de koekjes in stukjes en meng ze samen met de gehakte macadamianoten door het chocolademengsel.
Bekleed een schaal (20x10cm) met wat bakpapier.
Giet het mengsel in de vorm en druk iets aan met een spatel.
Laat de fudge ongeveer 3 uurtjes opstijven in de koelkast.
Snijd hem in niet te grote blokjes, want hij is vrij machtig.

De fudge maakte ik precies volgens recept maar was bij mij na drie uur in de koelkast nog te zacht en plakkerig om er mooie blokjes van te snijden. Na een nachtje in de koelkast ging het snijden beter maar bleven de onderkant en randen erg plakkerig. Na nog langere tijd in de koelkast was dit probleem zo goed als opgelost. Een oorzaak hiervoor heb ik niet echt. Mogelijk de temperatuur van mijn koelkast of de hoeveelheid chocolade? Neemt niet weg dat deze fudge te lekker is. Zo lekker dat ik de schaal echt weg moet zetten om het geheel niet helemaal alleen op te eten. Alleen het opstijven lukte dus niet na de opgegeven tijd.

Pauline Weuring schreef een toegankelijk boek met een uitgebreide keuze aan makkelijke en smakelijke recepten. Misschien niet voor elke kok even uitdagend maar wel op elke boekenplank op zijn plaats. De liefde en passie voor eten is in elke pagina voelbaar en zorgt ervoor dat je eigenlijk van alle recepten meer wilt. Gelukkig is er na het lezen van dit boek nog een enorme hoeveelheid digitale content die op je wacht. Tot Pauline een nieuw boek uitbrengt natuurlijk.