De auteur wil met dit boek, volgens mij, laten zien wat voor gruwelijke dingen er zijn gebeurd tijdens de oorlog in Vietnam, o.m. de folteringen, de executies... Hij wil ook de achterbaksheid van de Amerikanen aantonen. In dit boek gebruikt hij het personage van Sullivan om te laten zien dat zij alles doen, kost wat kost, om zijn verleden te verbergen. Ook de manier waarop ze mensen chanteren is een schande. Hij toont met dit boek ook aan hoe gemakkelijk het is om belangrijke individuen in de politiek en bij de politie te manipuleren opdat alles in de doofpot zou worden gestoken.

Ik vond dit boek, zoals bijna alle andere boeken van Geeraerts zeer geslaagd. Ik heb het inmiddels al 2 keer uitgelezen en het blijft me verbazen hoe hij telkens weer opnieuw de spanning in een verhaal uitbouwt en opvoert en hoe realistisch hij de personages en hun omgeving kan beschrijven, b.v. de manier waarop hij het lijk van de diplomaat beschrijft.

Het verhaal vind ik eigenlijk ook heel ontroerend, vooral als de Vietnamese verzetslieden, Dong en Mo, hun verhaal vertellen, over de oorlog in Vietnam en hoe ze toen in mensonterende omstandigheden moesten leven en overleven. B.v. wat ze moesten eten, hoeveel keer hun leven aan een zijden draadje had gehangen, de angst, en de kracht van hun strijd tegen de Amerikanen.

Geeraerts heeft met dit boek weer al eens bewezen dat Belgische schrijvers zeker niet moeten onderdoen voor hun Amerikaanse collegas!