Na een bloemrijke start met veel sfeer en situatie beschrijvingen, heb ik voor mijn gevoel bij blz 93 het punt bereikt waar de achterflap me lekker mee heeft gemaakt. Ik ben nog in afwachting. Waarvan?
De schrijfstijl is lekker leesbaar, personages zijn in denkbaar , maar er zit een belofte in de situatie , iets wereld-vreemds, waarnaar ik alsmaar nieuwsgierig ben hoe die zich gaat ontwikkelen.
Lees: hoe die uit de hand gaat lopen.
Want hoezeer de schrijver benadrukt dat de onderlinge verhoudingen tussen de personages zo " gezond" mogelijk gehouden wordt, of lees " natuurlijk" , moeten er toch bijzondere dingen gebeuren als er in een relatie tussen twee mensen een derde persoon zo'n belangrijke rol gaat spelen. Zeker als het al een klein leefwereldje betreft........
Kom maar...... de psychologie in deze driehoeksverhouding zal nog wel meer komen.

En nadat ik dit bovenstaande zo in mijn eerste #hebbanbuzz verteld heb, gaat het verhaal direct in ontwikkeling.
Binnert is 35 jaar en woont met moeder Neeltje al zijn hele leven in de woning 't Jagthuys en is nog niet verder dan zijn eigen tuin geweest. Hij is intelligent, lichamelijk goed ontwikkeld maar naar moeders zeggen enigszins autistisch. Door heup problemen heeft zij hem altijd thuis gehouden. De wereld haalt zij binnen door te voorzien in televisie, boeken en muziek. Vera is een seksueel zorgverlener die via een particulier bureau huisbezoeken doet, en in opdracht van moeder Binnert komt bezoeken. De verhouding tussen moeder en zoon is hecht. Maar een man van 35 die een knappe opwindende vrouw zoals Vera op de meest intiem mogelijke wijze leert kennen is beinvloedbaar. Vera is vastbesloten van Binnert de vader van haar kinderen, en haar toekomst in grote wereld buiten het Jagthuys te maken.
Een driehoeksverhouding waar verschillende spanningsvelden en individuele agenda's spelen.

Heeft Hebban een spoiler-mode?

De personages zijn tastbaar uitgewerkt:
Binnert is enorm gehecht aan moeder. De buitenwereld heeft hij niet nodig want hij kwam het meeste te weten door te lezen ipv te leven. Vera daarentegen ervaart reizen door de wereld als leven. Wat is iemands geluksmoment?
Ieder heeft verlangens die hij najaagt, soms ver weg en voor sommigen dichtbij in kleine dingen.
Vera is obsessief verliefd en heeft haar eigen plannen met Binnert. Hij maakt nieuwe emoties mee, het spel van verliefd zijn en de machtsverhoudingen binnen een relatie en seks.
Waar ik als lezer startte met de uitzonderlijke van de maatschappij vervreemde leefwereld van Binnert die in een isolement lijkt te leven, lijkt naarmate ik Vera beter leer kennen zij juist degene die zich met weinig identiteit in de massa beweegt, totaal gefixeerd en doorgeslagen op de invulling van haar eigen wensen.
Een zijspoor in het verhaal over Rianne geeft extra stof om te denken dat Binnert en Neeltje de maatschappij vreemde eenden zijn. Maar is dat wel zo? Dat is een prettige vraag die nog even door mijn hoofd speelt.

De opbouw en intensiteit van ontwikkelingen ervoer ik als wat "schokkerig", soms lijken we grote stappen te nemen in de ontwikkelingen in het verschuiven van de psychologische balans van de personages c.q. hun onderlinge verhouding.
Vera ontwikkeld zich genadeloos als iemand die in haar eigen idee tript, terwijl Neeltje dan iets te lang uit beeld verdwenen lijkt te zijn. Binnert zijn gedachten en belevingen zijn heel goed en indenkbaar uitgewerkt, oprecht en tastbaar zijn de soms bijna filosofische overwegingen, zo kinderlijk oprecht en toch intelligent zijn emoties.
Minpunt: de laatste twee hoofdstukken. Ze lijken de egocentrische belangen van de vrouwen te willen benadrukken, terwijl dat al geheel in het verhaal aanwezig was en aan de lezer zelf het gegeven te benoemen.

Origineel boek, goede sfeer setting, niet overal even sterk / evenwichtig in opbouw psychologie uitgewerkt.
Ben blij het als beleving te hebben mogen meemaken, zal het boek zeker verder doorgeven.
Niet zo indrukwekkend dat ik perse deze schrijver voor toekomstige boeken in de gaten zal houden. #hebbanbuzz