Iedereen kent het verhaal in grote lijnen , hoe het in de pers verschenen is. Je leest dat in de bladen of in de krant en legt het naast je neer.

Maar als je dit boek leest..denk je echt jeetje wat heeft die vrouw het zwaar gehad ook in de jaren voorafgaand aan de zelfdoding van Antonie. En dat maakt het dat je dit boek niet zomaar naast je neer legt.

Dagen erna heeft het me nog te pakken en dat is een kenmerk van een goed boek.

Prachtig op een eigen Isa manier verteld. Mooi ontroerend aangrijpend en pakkend... Ik heb respect voor deze sterke vrouw!