Deze keer nam ik de tijd om het verhaal rustig te lezen en empatisch in te voelen. Wat een verschrikkelijk verhaal over wreedheid, onderdrukking, lijden en overleven van mensen in een oorlogssituatie. Dankzij soms hele korte hoofdstukken (drie regels in hfst. 22). zou je de neiging krijgen om snel door te lezen. Niet doen.
De rauwe wereld die aan de oppervlakte wordt beschreven kent een rijk gevoelsleven onder de oppervlakte. Ondanks de walging die het verhaal oproept vind ik het zonde om daar te snel overheen te lezen.
Wat het boek ook laat zien is een hoopvolle boodschap. Als we de ander niet meer zien als goedkope arbeidskracht, of als stukken vlees, komt menselijke compassie terug.

Voor een SF en Thriller lezer als ik ben is deze roman een enorme stap. Doordat het boek in Spanje speelt heb ik het uit de bib meegenomen. Bedankt landen challenge! Anders zou ik dit verhaal nooit hebben gelezen.