In het begin had ik wat moeite om dit eerste deel van ‘de glazen troon’ los te koppelen van de serie van Tahereh Mafi die ik hiervoor heb gelezen. Blijkbaar was ik in mijn hoofd toch nog met die serie bezig. Beide reeksen zijn natuurlijk YA maar er zijn meerdere overeenkomsten: beide een vrouwelijke hoofdpersoon (die niet alleen lichamelijk sterker worden, maar ook sterker in het leven gaan staan naarmate het boek/de serie verder gaat) in een fictieve wereld vol kommer en kwel en met 2 heren die om hun genegenheid dingen. Tot zover de overeenkomsten, al snel had het boek me in zijn eigen greep. Ik vond het fijn om te merken dat er een zekere ‘nuchterheid’ (bij gebrek aan een beter woord) in het verhaal zit die je verder niet zo heel veel tegenkomt. Eindelijk een hoofdpersoon die daadwerkelijk last heeft van haar maandelijkse cyclus om maar eens een voorbeeld te noemen. Dit eerste deel is me zo goed bevallen dat ik de rest van de reeks ook maar gelijk heb aangeschaft, waarover later meer.