Cecilia leeft het perfecte leven. Haar man verdient goed in de bankwereld, maar is wel vaak van huis weg. Zelf werkt ze als interieurontwerpster om zich bezig te houden. Ze heeft twee dochters voor wie ze even ambitieus is als voor zichzelf. Haar leven is perfect georkestreerd tot haar gevraagd wordt om een jongetje mee naar huis te nemen van de zwemles, zijn ouders zijn hem niet komen halen.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie verschillende personages, Cecilia, Tobias (het jongetje) en Annika, een aan drugs verslaafde vrouw. Wanneer Cecilia vertelt, komen haar narcistische en leugenachtige trekjes aan de oppervlakte; maar toch is er ook een zachtere kant van haar persoonlijkheid die ze vaak wegdrukt. Tobias vertelt vol verbazing over zijn korte leven en observeert vooral. Hij vertelt hoe hij niet begrijpt dat de vrouw des huizes (Cecilia) haar mixer in de soep dopt en op het aanrecht laat liggen, terwijl ze de verpakking van de aangekochte soep onderaan in de vuilbak stopt. Aan de hand van dagboekfragmenten komen we meer te weten van het moeilijke leven van Annika, ze verloor haar ouders op jonge leeftijd, raakte verslaafd aan drugs, kickte af, raakte opnieuw verslaafd aan drugs. Wanneer ze als seizoenarbeider aan het werk kan op de vroegere boerderij van haar ouders hoopt ze op een betere toekomst.
Dit sterke debuut wordt gecatalogiseerd als een thriller, terwijl het verhaal eerder aan voelt als een psychologisch drama waarin de lezer meesurft op de golven van emoties, verbazing, ergernis, onbegrip, humor, spanning… Het is een verhaal dat doet denken aan ‘My Husband’s Secret’, maar het is sterker en spannender.
Ik geef The Boy at the Door 4 sterren.