Voor alle duidelijkheid: dit is mijn eerste Michael Berg. Nog maar eens een in Vlaanderen onbekende Nederlandse auteur die ik, tot mijn jolijt, leer kennen. Het zijn er intussen al een behoorlijk aantal. Zonde, eigenlijk...

Ondanks de vrij flitsende start heb ik in het begin een aantal keer moeten schakelen wat de personages betreft. Als ik een boek van een Nederlander lees, ga ik er vanuit dat de personages Nederlander zijn. Eerste keer schakelen: het boek speelt zich af in Frankrijk. Tweede keer schakelen: het vrouwelijk hoofdpersonage is geen Nederlandse met een terdege kennis van het Frans, maar een Française. Derde keer: het mannelijk hoofdpersonage noemt zijn liefje 'wijfie', maar is Vlaming.
Van zodra ik in de juiste versnelling zat, zat ik ook volledig in het verhaal. Dat begint wanneer Anne bij haar thuiskomst op straat voor haar huis een meisje ziet liggen. Ze vertrouwt het kind niet echt, maar laat haar toch bij haar en haar vriend Guido overnachten. Te laat én met een kater wordt ze de volgende ochtend wakker. Om vast te stellen dat zowel haar vriend als de onverwachte gaste verdwenen zijn en haar huis overhoop is gehaald.
Waar is Guido? De rest van het spannende, vlotgeschreven verhaal is de zoektocht naar het antwoord op die vraag. Hoe dieper Anne graaft, hoe meer vragen er rijzen én hun minder prettig het finale antwoord lijkt te gaan worden.

Het boek heeft twee tijdlijnen: die van het heden: Guido's vermissing, Annes zoektocht. En flashbacks uit Annes recente verleden: Annes vorige huwelijk, hoe ze Guido leerde kennen, hun relatie.
Het boek neemt je van Frankrijk naar België en Nederland.

'Het meisje op de weg' is heel vlot geschreven, de spanning zit er vanaf het begin in. Het is geen diepzinnig boek, maar staat garant voor uren ontspannende lectuur. Als liefhebber van romantic suspense heb ik zeker ook het romantische kantje weten te appreciëren. Heel lekker leesvoer, om het op zijn Hollands te zeggen. ;-)