Wanneer een boek het nieuwe Harry Potter genoemd wordt, dan ben ik meestal erg sceptisch. Kijk maar naar mijn slechte ervaring met Bloed en Beenderen. Maar Morrigan Crow bleef mijn aandacht trekken. Enerzijds door de fantastische reviews die op goodreads en booktube voorbij kwamen. Maar ook door de cover die me zo aansprak. Vrolijk, grappig en een beetje anders. Eigenlijk ook meteen de ideale manier om dit boek te beschrijven.
Nevermoor is zeker geen Harry Potter, maar ik begrijp wel waarom de vergelijking gemaakt wordt. Het is middlegrade en het gaat over een fantasierijke wereld. Het is gelukkig geen Harry Potter, want een kopie van een geweldige reeks kunnen we wel missen als kiespijn lijkt me. Maar het grijpt je wel net zo bij de keel en sleept je mee in een fantasierijke, magische wereld. Het is langst de ene kant absoluut te vergelijken met Harry Potter en toch is het zo anders en staat het helemaal op zichzelf.