De cover ligt geheel in de lijn van Bloedlijn en Glashard. De volgende boeken zullen ook wel dezelfde uitstraling hebben. Ik vind het in ieder geval een leuke reeks covers.

In het derde boek in deze reeks speelt Jessica Haider nog steeds de hoofdrol. Ze is nog steeds lid van Saligia en krijgt een opdracht waarbij ze een oude bekende moet liquideren. Op haar officiële werk als rechercheur is ze op een soort van non-actief gezet. De streek wordt geteisterd door een reeks bizarre moorden, maar Jessica wordt op een afgesloten zaak gezet die toch niet afgesloten blijkt te zijn. Maar Jessica zou Jessica niet zijn als ze zich toch zou moeien met de seriemoorden. Ondertussen komt er ook een klooster in het Eifel-gebied in de kijker, maar wat heeft dit te maken met heel het verhaal?

In het begin krijg je nog een kort overzicht van wat Jessica allemaal heeft meegemaakt in Bloedlijn en Glashard. Daarna begint het verhaal en krijg je als lezer al meteen keiharde actie voorgeschoteld. Het kleine negatieve puntje is dat het verhaal van de hak op de tak springt. Je moet vaak van perspectief wisselen en dat maakt het af en toe moeilijk. Daarnaast had ik ook af en toe moeite met de personages die al in Bloedlijn en Glashard zijn gepasseerd, maar ik kon ze niet meteen plaatsen. Naarmate het verhaal vorderde, was dit gegeven helemaal weg.

Het begin leest heel vlot, mede door de harde actie, maar dan wordt het wat mij betreft wat minder. Ik werd niet echt geprikkeld. Maar toen ik het midden passeerde ging dit gevoel ook helemaal weg. De puzzelstukjes vallen beetje bij beetje in elkaar.

Waar ik wel blij mee was, is het feit dat Jessica niet alle "actie"/ellende heeft moeten ondergaan. Dit viel me op ten opzichte van Bloedlijn waar Jessica het hard te verduren heeft gekregen. Mijn sympathie voor Jessica, ondanks dat ze totaal niet afschrikt om iemand te vermoorden, is nog altijd groot. Voor mij hoeft ze niet altijd het slachtoffer te zijn.

Na Bloedlijn en Glashard vind ik ook Zielloos een goed boek. Een aanrader!