“Een verre kust” is een tussenverhaal tussen de roman “Café Zon & Zee” en “Het eindeloze strand”.

Het verhaal gaat om Saif en Lorna. Saif komt als vluchteling uit Damascus en hoopt op toelating tot en een toekomst in Engeland. Vanwege zijn achtergrond wordt hij gerekruteerd om als de nieuwe huisarts op het eiland Mure te komen werken. Om daar te komen, moet hij echter op de veerboot. Bij de herinnering aan wat er is misgegaan op een eerdere boot, zinkt hem de moed in de schoenen. Eenmaal toch op Mure krijgt hij te maken met een Engels dat moeilijk te verstaan is vanwege dialect of zelfs Gaelic. Daarbij de onzekerheid of hij zijn werk naar behoren zal kunnen doen, of hij geaccepteerd zal worden. Ondertussen hoopt hij op berichten over zijn vrouw.
Daarnaast heeft de nog immer vrijgezelle Lorna het steeds zwaarder met de zorg voor haar zieke vader. Als ze voor zichzelf bij Saif op het spreekuur komt, geeft hij haar geen pillen maar hoop. En inderdaad krabbelt ze langzaam op. Buiten de praktijk om ontstaat er vriendschap tussen Saif en Lorna, en ja, stiekem kijkt zij uit naar meer dan dat.

Dit korte verhaal met als thema “hoop” is een prima aanloop naar Jenny Colgans volgende roman.