De harde waarheid dringt tot haar door. Plotseling, in volle hevigheid, met al zijn consequenties. Net of het verhaal van die waarheid al lang in haar onderbewuste aanwezig was en erop wachtte om geactiveerd te worden. Het hoeft niet woord voor woord, zin voor zin te worden geformuleerd, maar is er in één keer.

René Appel is een alom geliefde schrijver die vele thrillers en misdaadromans heeft geschreven. Hij is afkomstig uit Nederland en heeft een hele reeks boeken voorafgaand aan deze ijzersterke fictieve thriller gepubliceerd. “Goede Vrienden” gaat over verlies en verraad, onderwerpen waarmee een persoon tijdens zijn leven zeker eens mee in contact komt. Het werk is verschenen in 2011 bij uitgeverij Anthos en na de eerste druk in oktober volgde er nog een tweede in december. Enkele Nederlandse psychologische thrillers van Appel ontvingen de Gouden Strop, de prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek maar dit boek werd niet genomineerd voor een prijs.

In het boek ontmoeten we 4 stelletjes, die vaak samen afspreken. Ze zijn een hechte vriendengroep tot één van de mannen, Otto, wordt verlaten door zijn vrouw, Sandra. Zijn leven valt in duigen terwijl zijn vrienden eigenlijk al langer wisten dat Sandra een affaire had met de Amerikaanse Mitchell en van plan was Otto te verlaten. Ze verhuist met Fenne, hun dochter, naar Amerika en laat Otto achter. Hij kan zich er maar niet overzetten en al snel wordt hij ontslagen, nog een tegenslag! Hij verdrinkt in zijn verdriet en wordt geobsedeerd door de bezoeken aan Fenne in Amerika. Zijn huis wordt te koop gezet omdat hij hoopt met dat geld een vliegticket te kopen richting Boston. Hij heeft zelfs plannen om Fenne te ontvoeren.

Ondertussen houden de vrouwen van het vriendengroepje contact met Sandra en vertellen haar dat Otto vreemd doet en waarschuwen haar over zijn plannen. Als Otto te weten komt dat de vrouwen, Marleen, Nancy en Leonie dat over hem zeggen voelt hij zich verraden. Hij is gekwetst omdat ze hem nooit hebben verteld over Sandra's affaire en wil wraak. Hij vermoordt Leonie door haar schedel in te slaan en later probeert hij Nancy neer te steken met een mes. Deze moordpoging mislukt echter, maar omdat hij een bivakmuts droeg bleef zijn identiteit onbekend. Marleen weet dat er een patroon zit in de misdaden en dat zij nu aan de beurt is, na Leonie en Nancy. Natuurlijk verdenkt niemand de arme Otto, die zijn vrouw en kind verloor en zit weg te kwijnen in zijn huis.

Otto heeft een boot, Fenne. Op een dag wanneer de mannen van het vriendengroepje zijn gaan fietsen gaat hij samen met Marleen varen, naar het eilandje waar ze vroeger altijd gingen picknicken. Onderweg slaagt het weer om en begint het te stormen. Als Otto weigert terug te keren begint Marleen bang te worden. Hij sleurt haar mee het eiland op en probeert haar daar te verkrachten maar Marleen weet te ontsnappen en vlucht naar de boot. Otto springt in het water en gaat haar achterna. Op dat moment hoort ze geronk van een motorbootje, en weet ze dat ze gered is.

Wat me opviel aan het boek was dat je als lezer sterk geleid wordt door de verteller in een bepaalde visie op de moordzaak. Tijdens fragmenten die zich afspelen in het politiebureau zie je ook hoe de speurders Otto al snel als niet gevaarlijk bestempelen. Doordat iedereen denkt dat hij onschuldig is, verlies je al snel je objectiviteit en vertrouw je hem net als de rest. Hierdoor wordt de schok op het einde natuurlijk nog groter en dat heeft Appel goed gezien. Hij heeft de spanning naar mijn mening perfect opgebouwd. Vanaf dat je beseft dat Otto de dader is vallen alle stukjes op zijn plaats en heb je weer een heldere kijk op de situatie. Je ziet hoe onbenullige dingen in het verhaal een grote rol hebben gespeeld. Zo heeft Otto een job in de ICT-wereld en weet hij dus veel over computers. Dit is bekend, het sociaal minder vaardige type, dat altijd achter zijn computer zit. Nu en dan helpt hij dus zijn vrienden, hij zet bestanden over van een oude naar een nieuwe laptop voor Nancy, hij plaatst een nieuwe monitor bij Marleen. Door hun mails te lezen komt hij te weten dat de drie vrouwen wisten dat Sandra een affaire had en hem ging verlaten.

Otto was al heel labiel door al zijn ongeluk en dit verraad brak hem. Hij was gekwetst en wou wraak. Al zijn vrienden hielden hem aan het lijntje. Loyaliteit speelt ook een grote rol in het verhaal. Marleen heeft aan haar vriendin Sandra beloofd niets te zeggen over Mitchell maar ze wil ook niet liegen tegen haar vriend Otto. Dit zorgt voor een zekere tweestrijd waarbij ze uiteindelijk beslist haar beloft aan Sandra te houden en ze vertelt Otto dat ze van niets wist. Op de dag van de boottocht is Otto's fietsband kapot en kan hij dus niet gaan meefietsen met zijn vrienden, daarom gaat hij maar varen met Marleen. Als lezer denk je: Die arme Otto toch, alles slaat tegen! Maar een beetje later besef je dat hij zelf zijn fiets heeft gesaboteerd en dat het allemaal bij zijn plannen hoorde om Marleen te vermoorden. Je voelt je volledig onthutst, alsof je zelf door één van je vrienden bent verraden.

Het verhaal is geschreven in het personele perspectief, we volgen het leven van Marleen. Ze is getrouwd met Edwin en ontdekt gedurende het verhaal dat ze zwanger is. Haar gelukkige leventje staat dus zwaar in contrast met het ellendige leven van Otto. Doordat ze de buurvrouw van Otto is ziet ze dat hij zich afsluit van de rest van de wereld en zijn verlies niet kan verwerken. Tijdens het lezen had ik wel het gevoel dat Marleen zich soms ongemakkelijk voelde bij Otto. Bepaalde dingen die hij zei of deed waren soms ongepast of hadden een dreigende ondertoon. Marleen ging er natuurlijk vanuit dat dit normaal was voor een gebroken man.

Een geslaagde thriller zet je op het verkeerde spoor en laat alles een raadsel zijn tot de laatste pagina's. Het einde moet schokkend zijn wat in dit boek zeker het geval is. Het thema is dan ook zeer actueel, een vrouw die haar man verlaat gevolgd door een discussie over het hoederecht. Dit zijn gewone normale mensen waarin de meeste lezers zich in kunnen terugvinden en dat maakt het verhaal nu juist zo navoelbaar. Hier wordt alles natuurlijk extremer gesteld en dat maakt het zo spannend en eng. Hoe zou jij je voelen wanneer één van je vrienden jou wil vermoorden?