Vallen gaat over de jonge journaliste Anne, die verloofd is met de keurige, gereserveerde Ian. Haar toekomst ziet er heel simpel uit. Trouwen met Ian, kinderen krijgen en altijd een journaliste blijven die onbelangrijke columns schrijft in een minder bekend tijdschrift. Maar dan krijgt ze ineens de kans om met de wereldberoemde rockband Road Rage mee op tour te gaan. Tijdens een interview met de leadzanger Rory Maquary, blijkt het dat zij een connectie heeft met zijn driejarige zoontje en wilt hij haar als kindermeisje meenemen op tour. In ruil daarvoor mag ze een exclusief artikel schrijven over de band, wat haar carrière een zeer grote boost zou geven. Ze grijpt deze kans met beide handen. Het leven op tour blijk zwaar te zijn, maar ze houdt haar artikel en het kind voor ogen waardoor ze de kracht vindt om te blijven. Of blijft ze misschien ook voor een andere reden?

Je wordt meteen in het verhaal gegooid, waardoor het misschien iets moeilijker kan zijn om meteen in het verhaal te komen, maar eens je over dat punt heen bent leest het verhaal zeer vlot. Zelfs zo vlot dat het iets weg heeft van fanfiction. Het onderwerp van het boek gecombineerd met de schrijfstijl en de manier waarop alles verloopt doet op sommige momenten erg denken aan de fanfictions die je op zoveel websites en over welke band je maar wilt terug kunt vinden. Het stoort niet echt, maar het is iets dat (bij mij) toch vrij snel opviel.

Aan de schrijfstijl zit niet te veel tierlantijntjes, wat meestal het geval is bij feelgood romans, maar de zinnen waren wel altijd zeer goed opgebouwd en makkelijk te volgen. De schrijfstijl in dit boek gaf zeker een aangenaam gevoel en het had niet echt een groot effect op mijn mening over het boek.

Het verhaal wordt op een goed tempo opgebouwd. Het gaat niet te snel, waardoor het onrealistisch zou lijken, en het gaat over het algemeen niet te traag, wat het op sommige momenten misschien saai zou maken. De liefde in dit boek groeit nog steeds vrij snel vergeleken met hoe het meestal in de realiteit verloopt, maar de personages vallen niet meteen voor elkaar wat meer naar de realiteit toe neigt. Het verhaal is opgebouwd uit stukken die Anne op haar laptop schrijft en de standaard dialogen die je in elk boek tegenkomt. De afwisseling hier tussen zorgt ervoor dat de lezer meer inzicht krijgt in het verhaal en dat het verhaal ook niet te langdradig wordt.

De enige echte opmerking over dit boek is dat de vriendschappen misschien iets beter uitgewerkt hadden mogen zijn. De liefdesrelaties in dit boek zijn over het algemeen wel zeer goed uitgewerkt, deze staan meestal ook centraal in dit soort romans, maar de vriendschappen waren zeer matig. Op een gegeven moment komt er een vriendin van Anne in het verhaal voor en het kwam een beetje over alsof de schrijfster op dat moment pas door kreeg dat Anne ook vrienden zou kunnen hebben en dat deze toch zeker een rol in haar leven moeten spelen. De vriendschap tussen de bandleden op zich was best oké, ook al werd er maar net genoeg achtergrondinformatie over deze vriendschappen gegeven. De vriendschap tussen Anne en de mensen op tournee waren er soms ineens van de ene op de andere dag en daar miste er dan toch wel wat diepgang.

Ik geef dit boek 4 sterren, omdat ik het zeer aangenaam vond om te lezen en ik er echt van genoten heb. Het had iets weg van de fanfictions die ik vroeger wel eens las en dat werkte een beetje nostalgisch. Het verhaal op zich werd ook zeer goed opgebouwd en de liefdes waren zeer mooi om open te zien bloeien. Het enige minpunt is dat er vrij weinig aandacht werd besteed aan de vriendschappen en dat de focus bijna volledig lag op de liefdesrelaties.