In dit boek neemt Onno-Sven Tromp ons mee op een missie in Tanzania die gedoemd lijkt te mislukken. Juist daarom was de ontwikkeling in de laatste hoofdstukken erg verrassend. Elk hoofdstuk vormt naar mijn idee een verhaal op zich die door enkele details aan elkaar verbonden zijn en samen de rode draad vormen. Wat erg fijn is, is dat je kan merken dat Tromp een dichter is zonder dat je het idee hebt poëzie te lezen. Gevoel voor taal heeft deze man zeker. Mooie, literaire zinnen, kom je niet ongeregeld tegen. Heel soms was ik heel even de rode draad in het verhaal kwijt, omdat ik het idee had dat sommige dingen van de hak op de tak gebeurden. Maar vaak vond ik die rode draad na een halve pagina alweer terug.
De titel ‘Fantoomregen’ verwijst naar het feit dat er in Afrika soms regen lijkt te vallen, maar dat die regen meteen verdampt, zonder dat het ooit de aarde bereikt. Dit tot ergernis van de lokale boeren.
Hier en daar gebruikt Tromp de taal Swahili in zijn boek. Dit geeft je het gevoel echt in Afrika aanwezig te zijn. Achter in het boek kun je per hoofdstuk vinden wat de betekenis is van deze woorden. Maar na enkele hoofdstukken begin je standaard woorden als ‘karibu‘ (welkom) te herkennen en te begrijpen zonder dat je de vertaling hoeft op te zoeken.
Onno-Sven Tromp, well done! Fantoomregen is zeker een boek dat ik een tweede keer zou oppakken.
Fantoomregen krijgt van mij vier en een halve ster!