In Hotel Dorado reist de naamloze ik – onbedoeld – via zijn badkamerspiegel naar een andere dimensie. Hier maakt hij kennis met de rat, Eddy en de mooie Maan. Maar voor dat hij het weet is hij terug in zijn eigen wereld? Lukt het hem om terug te reizen naar de andere dimensie, waarin alles in spiegelbeeld is en de werkelijkheid wordt opgerekt? Hotel Dorado is een hilarisch en bizar stripverhaal in de stijl van Bella (Joost Vandecasteele), maar net iets minder goed. Desalniettemin zal je luidop lachen tijdens het lezen van dit absurde verhaal. De illustraties van Floor van het Nederend passen perfect bij de schrijfstijl van Pepijn Lanen en scheppen de sfeer van dit absurde verhaal. Helaas valt de ontknoping ietwat tegen: een echte climax ontbreekt (behalve tijdens de seksscène).
We schieten door het heelal en draaien om elkaar heen
Het verhaal van Hotel Dorado is hilarisch en grappig. In de teksten van Pepijn Lanen zitten soms prachtige zinnen verstopt.
Het is alsof iemand de puzzelstukken van de werkelijkheid op de verkeerde manier weer bij elkaar heeft gezet.
Zijn taalgebruik is heel beeldend, wat goed aansluit bij de tekeningen van zijn compagnon Floor van het Nederend en de zinnen lezen erg soepel. Meerdere keren heb ik luidop gelachen tijdens het lezen. Enkel de laatste 20 pagina’s vielen tegen – de ontknoping voelt gehaast en afgeraffeld.
De anderekantversie van mijn appartement
De illustraties van Floor van het Nederend lijken op het eerste gezicht erg simpel, maar als je goed kijkt ontdek je vaak toffe details. Zo vind ik het geweldig dat alle tekst in de andere dimensie in spiegelbeeld staat. Ook zijn er een aantal prachtige paginavullende platen bij. Een enkele keer kreeg ik hierdoor echter wel het gevoel een kleurboek in handen te hebben. Wel heel tof is overigens dat de groen-witte pagina’s een ander verhaal vertellen dan de zwart-witte pagina’s.
Deze recensie verscheen ook op Boekvinder.be.