Het boek "Tien jaar gevangen" is een waargebeurd verhaal over Amanda Berry en Gina DeJesus , twee meisjes die als tiener door Ariel Castro, een man bij hen uit de buurt, gekidnapt en tien jaar gevangen gehouden worden. Zij beschrijven om de beurt wat er in die tien jaar gebeurd is en welke gruwelen zij hebben moeten ondergaan, de fysieke/seksuele én mentale intimidatie. In het huis zit nog een meisje, Michelle, gevangen. Amanda krijgt in die periode een dochter, Jocelyne.
Op wonderbaarlijke wijze weten de meisjes te ontsnappen, als Ariel op een keer de deur uit gaat en de slaapkamerdeur van de meisjes vergeet op slot te doen.
De families van de beide meisjes hebben de zoektocht naar hun dochters nooit opgegeven en zijn altijd blijven geloven dat hun dochters nog leefden.
Het is een zeer aangrijpend verhaal, waarbij mij regelmatig, en dan vooral op het moment van de ontsnapping, tranen in de ogen kwamen.
Bij het schrijven zijn zij geholpen door twee journalisten, die tussen de stukjes van de meisjes door een beschrijving hebben gegeven van Ariel Castro en zijn manier van denken. Hij voelde zich geen dader maar slachtoffer van de situatie waarin hij zat en zijn "seksuele afwijking".
Naast een ontroerend verhaal is het ook een oproep om nooit op te geven bij een vermissing van een kind en altijd te blijven hopen en geloven in terugkeer.
Daarnaast denk ik dat elke ouder dit boek zou moeten lezen, niet om bang te worden voor wat er met een kind kan gebeuren, maar om te zien hoe makkelijk een kidnapping in zijn werk kan gaan en te weten hoe noodzakelijk het is je kind altijd te waarschuwen om niet alleen met onbekenden, maar ook niet met bekenden mee te gaan.