Erich Maria Remarque vocht als dienstplichtig frontsoldaat in de Eerste Wereldoorlog. Over zijn ervaringen in de loopgraven schreef hij bijna 10 jaar later 'Im Westen nichts Neues'. Van de anti-oorlogsroman werden in Duitsland in 1929 bijna een miljoen exemplaren verkocht. Toen de Nazi's in 1933 in Duitsland aan de macht kwamen, werden de boeken van Remarque door het regime verboden en in het openbaar verbrand. Nederland was het eerste land waar het boek in vertaling verscheen en het werd ook hier een enorm succes.
'Im Westen nichts Neues' volgt een groep heel jonge frontsoldaten, die zich vrijwillig als soldaat hebben aangemeld. Door hun ogen zien we de ellende van de loopgraven; de gifgasaanvallen, de gruwelijke verwondingen en de honger. Het boek maakt pijnlijk duidelijk dat deze oorlog een hele generatie jonge mannen heeft vernietigd. Niet alleen zij die stierven, maar ook zij die het front overleefden en voorgoed getekend waren door hun oorlogservaringen.