Met de Zweedse thrillerauteur is het alles of niets, je houdt van zijn schrijfstijl en je vindt het geweldig of.. het spreekt je niet aan en je klapt het boek voortijdig dicht en bergt het op om het nooit meer tevoorschijn te halen.
Toch heeft hij inmiddels vier boeken op zijn naam staan die door een grote schare lezers worden verorberd maar wel met wisselende waarderingen worden beloond. Wolfskinderen is zijn vierde en laatste boek dat in 2013 is verschenen.

Samengevat gaat het in Wolfskinderen om Teres Cederström en Teresa Svensson. Beide meisjes groeien onafhankelijk van elkaar op, met een eigen achtergrond en de daarbij behorende geestelijke beschadigingen. Teres is als vondeling neergelegd en door Lennart en Laila Cederström opgenomen en geïsoleerd opgevoed. Het meisje heeft als baby al een hooggekwalificeerd stemgeluid en daar gaat Lennart mee aan de slag.
Teresa is een meisje dat aanleg tot dikheid heeft en in een neerslachtige bui is dat fnuikend voor haar omdat dit alleen maar leidt tot meer eten en meer gewicht.
Een afgrijselijk plan komt in de geest van Teres tot ontwikkeling en op datzelfde moment ontmoeten de meisjes elkaar op een forum. Die kennismaking mondt uit in een hechte vriendschap van twee meisjes die nagenoeg totaal verknipt zijn, met alle gevolgen van dien.

Ajvide Lindqvist heeft in Wolfskinderen gebruik gemaakt van een hoge psychologische lading. Hij beschrijft de ellende tijdens het opgroeien en weet daarbij op uitstekende wijze uiting te geven van de haat die zich bij beiden op onacceptabele wijze ontwikkeld. Wolfskinderen is mooi maar tevens eigenlijk ook schrijnend omdat je weet dat op dit moment talloze kinderen lijden aan minderwaardigheidscomplexen en waartoe dat kan leiden. Een interessant, boeiend maar tevens geen vrolijk verhaal!

Eindoordeel: 4 sterren

Spanning: 3 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 5 sterren