In de eerste paar hoofdstukken maak je kennis met de verschillende personages uit het verhaal en wordt de basis gelegd voor het verloop van het verhaal. Tijdens de introductie van deze personages lees je over de situaties waarin zij verkeren en je krijgt het vermoeden dat op een gegeven moment alles samen zal gaan vallen.


Deze manier van vertellen vind ik prettig om te lezen, de schrijver neemt de tijd om een goede basis te leggen, terwijl je als lezer tijdens de kennismaking met de verschillende personages al duidelijk de aanwezige spanning voelt, wat veel belooft voor de rest van het verhaal. Als alle verhaallijnen uiteindelijk samen komen, stelt Jeffrey Debris je niet teleur.

De schrijfstijl is aangenaam. Ondanks dat het boek in het Engels is, leest het vlot en de schrijver heeft een goed gevoel voor humor, dat regelmatig doorschemert in zijn verhaal. Er zijn situaties en gesprekken tussen personages waarbij ik regelmatig een glimlach op mijn gezicht had. Verder schuwt de schrijver gelukkig geen heftige scènes waardoor het verhaal in balans blijft en de spanning continu aanwezig is.

Het verhaal is beeldend geschreven, je kunt je de verschillende werelden en de verschillende rassen goed voor de geest halen. Wat ik zo prettig vond aan de verschillende personages is dat ze allemaal een eigen, specifiek karakter hebben. Elk karakter is goed beschreven en je krijgt een duidelijk beeld van elk van hen. Ondanks deze details heeft de schrijver voldoende ruimte overgelaten aan de fantasie van de lezer.

Na een rustig begin van het verhaal, waarin ik al het gevoel kreeg dat er iets op de achtergrond sluimerde, kwam er een scène die mij toch nog compleet overrompelde. Ik was daarna volledig geboeid door het verhaal en wilde dolgraag weten wat er aan de hand zou kunnen zijn. Wat veroorzaakte de grote verstoring op de planeet Saridia en de aardbevingen op de planeet Netherea?

Naast magie bevat dit sciencefiction verhaal uiteraard vele technologische hoogstandjes waar wij alleen maar nog van kunnen dromen. Het is bijvoorbeeld heel normaal geworden om implantaten te hebben die je zicht verbeteren, of een bionische arm om krachtiger te zijn. Ook nanotechnologie speelt een rol hierbij, o.a. voor medische doeleinden. Deze technologie helpt het lichaam om de implantaten niet af te stoten. Het verhaal bevat ook nog een boeiend stuk over kunstmatige intelligentie. Wanneer is een K.I. een vrij persoon?

Het verhaal bevat zowel sciencefiction als magie. Ik vond het mooi om te lezen hoe Jeffrey Debris op een geloofwaardige wijze deze twee totaal verschillende zaken met elkaar heeft weten te combineren. Wat verder erg prettig is aan dit boek is dat de schrijver zowel mannen als vrouwen belangrijke rollen in het verhaal heeft gegeven. In de meeste sciencefiction boeken zijn de meeste hoofdpersonages toch overwegend mannen. Dit boek is één van de aangename uitzonderingen.

Leuk detail: in het verhaal bezit de NanoTech Corporatie een ruimtestation in een baan om de aarde met de naam "Taniguchi Station". Het ruimtestation is vernoemd naar de ontdekker van de term "nanotechnologie". Norio Taniguchi gebruikte in 1974 deze term voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid. Norio Taniguchi heeft daadwerkelijk in het echt bestaan en gebruikte de term nanotechnologie inderdaad voor het eerst in 1974. (Bron: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Nanotechnologie ).

Het einde van het eerste deel is razend spannend, mede dankzij de actie en enkele verrassingen. Je krijgt tevens een klein idee waar het tweede deel "The Zar’aranos Deception" over zal gaan. Ik kijk ernaar uit dit tweede deel binnenkort te lezen. Jeffrey Debris is inmiddels bezig met het schrijven van het laatste deel van de trilogie. Ik had hoge verwachtingen van dit boek en de schrijver heeft mij niet teleurgesteld. Ik heb genoten van dit originele en boeiende verhaal en geef het graag 4 sterren.