De als schrijver mislukte Max is een brave en plichtsgetrouwe burger – anders dan zijn broer, die in een gesloten psychiatrische inrichting zit. Maar Max heeft nooit iets illegaals gedaan in zijn leven. Tot nu toe. Binnen een paar dagen zal hij een van de meest verschrikkelijke en weerzinwekkende misdaden plegen waar mensen toe in staat zijn, hij weet het alleen zelf nog niet. Er zijn echter mensen die er wel van afweten en die willen hem vermoorden voordat het te laat is.

Twee broers zijn door dezelfde harde hand grootgebracht en nu volwassen. Het leven is voor zowel Max als Cosmo niet verlopen zoals het normaal gesproken had gemoeten. Max is totaal anders uit de verf gekomen dan Cosmo, deze zit ver weggestopt in een inrichting en heeft nogal wat op zijn kerfstok. In tegenstelling tot Max, hij doet zo goed mogelijk zijn best maar het lukt allemaal net niet. Samen met zijn vrouw heeft hij een tienjarige dochter, Jola. Het leven in Berlijn kabbelt voort en staat voor hem niet bepaald bol van successen. Zijn grote levensvreugde is dochter Jola. Max heeft een tijd geleden groot succes gekend met zijn debuutroman maar sindsdien wil het niet meer lukken. Wanneer Max onaangenaam wordt verrast en zijn leven ineens op zijn kop komt te staan, maakt hij kennis met een manier van overleven waarvan hij niet wist dat dat kon. Of toch wel? Alles wat hem lief is komt in gevaar en Max zal de meest vreselijke dingen moeten doen die hij tot nu toe alleen in boeken voorbij zag komen.

Waarom is het totaal niet verrassend dat juist een boek van Fitzek zorgt voor een recensiedilemma? Alles maar dan ook alles wat je vertelt over dit verhaal is een potentiële spoiler. Fitzek schrijft zijn verhalen, keer op keer, op een dusdanige manier dat alles aan elkaar verbonden is en van essentieel belang voor het verhaal. En dus moet je inhoudelijk niet te veel informatie kwijt, zie ook de flaptekst van het boek. De uitgever zelf is ook heel summier in het verstrekken van inhoudelijke informatie. En zo moet het eigenlijk altijd zijn! Niets zo spannend en leuk dan om in het ongewisse te worden gehouden. Fitzek is een auteur die zich bij uitstek hiervoor leent. Hij is vaag, zelfs mysterieus. Hij bouwt een verhaal dusdanig op dat het nagenoeg altijd vanaf het begin spannend is. Als geen ander weet hij je menigmaal op het verkeerde been te zetten. Vaak en subtiel van richting veranderen zodat iedereen verdacht is en lang blijft. Hij is meester in het bedenken van de meest bizarre situaties en kan een sfeer creëren die kippenvel veroorzaakt.

Fitzek is vanaf zijn boek ‘De therapie’ (dat was al akelig goed) nóg meer gegroeid als auteur en heeft de slag duidelijk te pakken. Welke slag? Die van het opwerpen van verdenkingen, mysterie, oprechte spanning in combinatie met de harde realiteit. Want dat laatste aspect speelt altijd een cruciale rol. Zijn verhalen hebben altijd een realistische twist, het zou zomaar iemands verhaal kunnen zijn. Zijn personages zijn honderd procent menselijk en (opr)echt. Hun emoties en angsten net zo. Fitzek laat ze in de huidige maatschappij dingen meemaken die morgen, volgende maand of volgend jaar zomaar eens voorpaginanieuws kunnen zijn. Hij speelt in op de maatschappelijke ontwikkelingen, maakt kleine dingen groots en past deze naadloos toe in zijn verhalen. Zaken die we het liefst negeren maar wel weten, we hebben ze ver weg gestopt. Akelig goed geschreven, gewoonweg meesterlijk, ook nu weer. Het boek leest als een sneltrein, wegleggen is eigenlijk geen optie.

Tja, wie inhoudelijk over dit verhaal een recensie wil lezen zal hier niet veel wijzer van worden. Misschien wel van de welgemeende tip om dit boek (en al zijn voorgangers) écht te gaan lezen? En vergeet vooral ook het indrukwekkende nawoord niet, tjeetje zeg, dat is een thriller op zich. Fitzek is een must voor spanningszoekers!

5 dikke sterren voor het Joshuaprofiel!