“Er kroop een koude rilling over mijn ruggengraat. Ik liet me op de bureaustoel zakken en bekeek de rest van het bericht, terwijl de kilte zich door mijn hele lijf verspreide.

In dit vierde deel van de Talonsaga is Ember samen met Riley en Wes druk met hun strijd tegen Talon. Ember is verscheurd door verdriet als Garret zijn leven op het spel heeft gezet om een verschrikkelijk verraad te onthullen. Dat zou onmogelijk moeten zijn, draken kunnen immers geen emoties voelen is Ember altijd verteld. Ondertussen worstelt ze nog met een ander probleem, Dante. Hij is niet wie ze dacht en dat verraad kwetst haar nog veel meer. Maar ook maakt het haar vasthoudender dan ooit in haar strijd tegen Talon, St. Joris en Dante.

In Strijder word de sluier rond de duistere plannen van Talon gelicht. Het gevaar wat er dreigt is allesomvattend van omvang en bedreigt niet alleen de draken maar ook de mensheid. Door de perspectiefwisseling tussen de personages word het verhaal van meerdere kanten beschreven. Daardoor leer je de hoofdpersonen nog beter kennen en word de achtergrond van de keuzes die ze maken ook duidelijk. Het verhaal bouwt zich op tot een spannende climax waar ik helaas iets meer van had verwacht. Het leek wel of het verhaal even snel afgerond moest worden terwijl juist dat stuk vroeg om verdieping.. Ook de cliffhanger aan het eind vond ik wat zoetjes voor zo’n spannende serie.

Wat ik goed vond was de verhaallijn die zich vloeiend voortzette. Het verdiepen van de hoofdpersonen vond ik ook een groot pluspunt. De aangename schrijfstijl, de spanning en afwisseling zorgden er voor dat ik lekker door kon lezen. Het haantjes gedrag tussen Riley en Garret blijft aanwezig in dit boek, ook rommelt Ember nog steeds met haar gevoelens voor de beide jongens. De afwisseling van gebeurtenissen en verrassende onthullingen hielden het verhaal enorm spannend, ik had het dan ook in een dag uitgelezen. Ik ben nu enorm nieuwsgierig naar deel 5 want dat belooft een klapper te worden!!