In het begin van ‘De Nummers’ is hoofdpersoon Sara op bezoek bij haar vriendin Marit in de Belgische Ardennen. Sara heeft het moeilijk, want haar ex-vriend heeft haar spaargeld vergokt, ze heeft geen baan meer en haar zus – waarmee ze de huur van haar huis deelde – is vertrokken. Omdat de vriend van Marit onverwacht thuiskomt, rijdt Sara in het donker terug naar Utrecht. Door een hert op de weg raakt ze de macht over haar stuur kwijt en knalt tegen een boom.

Wanneer Sara 's nachts uit een autowrak wordt bevrijd, realiseert ze zich niet meteen dat haar redder daarbij vreemde keuzes maakt. In plaats van haar bij een ziekenhuis af te zetten, neemt de zwijgzame Chris haar mee naar zijn schuilplaats diep in de Ardennen. Hij verzorgt haar verwondingen, maar houdt haar tegelijkertijd op afstand. Sara zit vol vragen. Waarom verschanst hij zich in de bossen? Is hij op de vlucht? Klopt het dat er andere mensen zijn die ze niet mag zien?
Weer thuis in Utrecht heeft ze er moeite mee haar leven op te pakken. Al snel wordt duidelijk dat haar verblijf in de Ardennen een nasleep krijgt en dat Sara wordt geschaduwd. Haar redders uit de Ardennen nemen haar mee tijdens hun vlucht.

De nummers is, na het jeugdboek ‘De schat van la Buse’, de eerste thriller van Chantal van Mierlo. Het is een verhaal dat draait om experimenten van de Europese Unie. Het duurt even voordat je begrijpt hoe alles in elkaar zit, maar een echte spanningsopbouw was er niet, hoewel ik wel wilde weten wat er met Chris, David en Tessa aan de hand was. Na de Ardennen duikt het viertal onder in een bos in Duitsland en dat maakt het verhaal wat saai: hele dagen in een bos rondhangen is weinig spectaculair. Chantal heeft hoofdpersoon Sara en haar emoties goed uitgewerkt. Ook is het onderwerp interessant en dat schept hoge verwachtingen, die niet helemaal uit de verf komen. Het einde van het verhaal was nogal abrupt en de plot is vrij karig uitgewerkt.

Volgens uitgeverij Ambo|Anthos is De nummers een extreem spannende thriller met internationale allure, die het James Bond-gevoel beangstigend dichtbij brengt en alles in zich heeft om de ‘Ik ben Pelgrim’ van de Lage Landen te worden. Dat vind ik helaas te veel eer. Wel zet het onderwerp je aan het denken over de macht van de Europese Unie. Ondanks de minpuntjes heb ik ‘De Nummers’ met plezier gelezen.