Eindelijk, eindelijk, eindelijk.. Na lang wachten, mocht ik beginnen in deel 4 van de Noordzeemoorden. Deel 1, 2 en 3 van De Noordzeemoorden had ik achter elkaar uitgelezen en nog net niet opgevreten, dus mijn verwachtingen waren hoog. Gelukkig was het het wachten meer dan waard geweest. Ondanks dat het een paar maanden geleden was dat ik de eerste delen had gelezen, zat ik meteen weer helemaal in het verhaal en leefde ik weer volledig mee met Kyra en Maud. Deze vrouwen heb ik (net als een aantal andere personages) volledig in mijn hart gesloten. Ik kreeg zelfs een beetje een “heimwee” gevoel toen het boek uit was, ik zat zo in het verhaal en de personages dat ik eigenlijk helemaal geen afscheid wilde nemen.

Het verhaal speelt zich in Nederland, Engeland, Noorwegen, Zweden en Schotland af. Kyra krijgt de mogelijkheid om naar Engeland te gaan en daar Vincent te ondervragen. Zodoende wil ze de waarheid omtrent Sarah en Sarina boven tafel te krijgen. Dat is alleen niet zo makkelijk als het lijkt. Vincent maakt er een spelletje van en de handlanger van Vincent zet de situatie helemaal naar zijn hand. Zo erg, dat zelfs Maud persoonlijk betrokken raakt met de praktijken van die twee mannen. Maud houdt zich naast deze zaak ook bezig met de moord op een bejaard koppel en raakt een beetje verstrikt in een huwelijkscrisis. Kyra krijgt hulp uit verschillende hoeken en met gevaar voor eigen leven stormt ze weer op allerlei situaties af.

Knap geschreven, het leest weer zo lekker weg. Er komen in het verhaal allemaal losse lijnen aan bod, die later toch weer met elkaar te maken blijken te hebben. Het is mooi hoe er eindjes aan elkaar geknoopt worden, zodat het een afsluitend boek is. Toch blijft er ruimte over voor nog een deel, mocht Isa Maron daarvoor willen kiezen.. Ik stem in ieder geval voor!