Ik vind dit boek bij momenten ontzettend sterk, maar het wordt verzwakt door de extra verhaallijnen, overbodige personages en randinformatie. De manier waarop het hoofdpersonage na het overlijden van haar moeder opnieuw op zoek moet gaan naar haar identiteit en haar rol binnen de familie is goed uitgewerkt. Dit hoofdverhaal is aangrijpend geschreven en wordt nooit melodramatisch. Het hoofdpersonage raakt verstrikt in een kluwen van vallen en opstaan, van worstelen met herinneringen en van het wel willen maar niet meer kunnen opnemen van verantwoordelijkheden. De structuur en dubbele verhaallijnen deden telkens weer afbreuk aan de zorgvuldig opgebouwde sfeer en karakterisering. Ook de proloog en epiloog komen te geforceerd over om geloofwaardig te zijn. Dat is erg jammer, want het zorgt voor een boek dat voor mij te onevenwicht boek is om aan anderen aan te raden.