Na vier van zijn oudere titels al eens zo los tussendoor gelezen te hebben is Arnaldur Indridason een schrijver waarvan ik graag een volgend boek lees.
En zo gebeurde het dat ik zonder het te weten deel 1 en 2 van een vierluik kocht:

Myrká (2008); Onderstroom (2010 - deel 1 van vierluik; hoofdrol Elínborg)
Svörtuloft (2009); Doodskap (2011 - deel 2 van vierluik; hoofdrol Sigurður Óli)
Furðustrandir (2010); Verdwijnpunt (2012 - deel 3 van vierluik; hoofdrol Erlendur)
(bron: wiki )

Dit boek heeft Elinborg in de hoofdrol en ze krijgt meer dan ooit gestalte en karakter, heerlijk. Het is een spannend en goed vooral, maar met weinig directe actie. Daar staat tegenover dat gebeurtenissen en motieven goed uitgewerkt zijn. Niet geheel verrassend in de whodunit of actueel (rohypnolverkrachtingen speelt al jaren in het nieuws) maar het leest heerlijk pakkend. Genoeg ruimte voor de nog open "verhaallijntjes" dat ik eigenlijk zo geneigd ben om door te gaan met de volgende titel Doodskap .
In onderstaande reacties is al het nodige over de inhoud gezegd; ik laat het bij
"aanrader, heerlijke middag ontspannend lezen, het loopt lekker en zit goed in elkaar".