Als ik in de boeken van Karin Slaughter begin dan zit ik vrijwel direct in het verhaal en kan ik het niet weg leggen en als dat wel moet dan blijft het verhaal de hele tijd in mijn hoofd hangen. Dat had ik met dit boek totaal niet. Ik moest er inkomen en heb zelfs een paar keer getwijfeld om het weg te leggen. De reden waarom ik dat niet gedaan heb is vanwege de naam van de schrijfster en haar eerdere werk. Na de helft van het boek werd het voor mijn gevoel pas echt leesbaar (minder langdradig) en spannend. De laatste 100 bladzijden heb ik op 1 dag gelezen want ik wou nu toch wel weten hoe alles nu in elkaar zat. Ik hoop trouwens dat haar volgende boek wel weer verder gaat met Sara en Will.