Het heeft jaren geduurd voor ik eraan begon, maar nu dan toch het eerste deel van 'Op zoek naar de verloren tijd' gelezen. Niet eerder heb ik een boek gelezen met zoveel eindeloze uitwijdingen, zulke vlooierij naar ieder zijstapje dat je maar bij een onderwerp kune bedenken, zulke lange zinnen, terwijl er in het verhaal zo weinig gebeurt dat dit ook in 60 pagina's beschreven had kunnen worden.

Het vreemde is: ik weet niet of ik het nu goed vind of niet... Vooralsnog heb ik me voorgenomen ook deel 2 aan te schaffen, al zal dat een tweedehandsje worden. En wie weet, misschien volgt daarna deel 3.