Samenvatting:
Dit verhaal gaat over Eva. Een vrouw die van haar moeder heeft geleerd om zelfstandig en onafhankelijk van haar man in het leven te staan. Ze wordt hoogleraar en in een periode waarin dat niet vanzelfsprekend is voor een vrouw.
Maar net wanneer ze dit bereikt heeft, wordt er een hersenziekte bij haar vastgesteld. Symptomen van deze ziekte zijn lichamelijke aftakeling en dementie.
In dit boek lees je welke impact de ziekte had op haar leven en dat van haar gezin. Het wordt beschreven door Eva's jongste dochter en is op de werkelijkheid gebaseerd.
De moeder van Bregje Bleeker was medisch hoogleraar en rond haar vijftigste werd dementie bij haar vastgesteld.

Mijn mening:
In het begin van het boek wordt na de proloog het leven van Eva's vader en moeder beschreven. Hierdoor begrijp je hoe het komt dat Eva op een bepaalde manier in het leven staat. Dit stuk mocht korter zijn. Het bracht te veel afleiding van waar het verhaal werkelijk over zou gaan. Daarentegen mocht het ziekteproces uitgebreider beschreven worden.
Toch is dat deel van het verhaal heel pakkend! Je ziet hoe de vroegere opvoeding bepaalt hoe er met ernstige gebeurtenissen in het leven wordt omgegaan.
Het schrijnende ziekteproces van Eva wordt heel mooi beschreven. Ook zie je duidelijk de verschillende manieren waarop haar gezinsleden met haar ziekte en aftakeling omgaan.
Doordat het boek geschreven is vanuit het oogpunt van haar dochter, komt de band tussen haar en Eva meest naar voor. Je ziet deze band veranderen gedurende het ziekteproces, wat heel mooi beschreven wordt in het boek.
Hoewel het een heel pakkend verhaal is, komen er toch ook momenten waarop je moet glimlachen terwijl je een brok in je keel krijgt.

Eindoordeel:
Het boek doet je beseffen wat een impact dementie op een gezin heeft, vooral als het op zo een jonge leeftijd voorkomt! Ook wordt mooi beschreven hoe sommige banden sterker worden waar andere barsten vertonen.
Het boek krijgt van mij 4 sterren.