Wanneer je als auteur een afgezonderd eiland als locatie kiest en je giet er dan nog eens de storm van de eeuw overheen, dan voeg je toch een extra dimensie toe. Aan de andere kant weet je als lezer dat de moordenaar ook vastzit op het eiland, anders is het helemaal niet spannend. De groep waaruit de moordenaar moet komen, is aardig beperkt.
Paula Maguire denkt voor een dag heen en weer naar Bones eiland te gaan om er mee te helpen bij de verdwijning van een koppel. Er is iets vreemds bij de verdwijning, maar toch gaat iedereen ervanuit dat ze verdronken zijn. Paula zou Paula niet zijn indien ze niet iets vreemds ontdekt dat ze dan ook niet kan loslaten. Daardoor is ze langer op het eiland en moet ze de storm er ook uitzitten.
Deze keer niet direct een link met de IRA of de troubles, maar een ander thema dat tot nadenken stemt.
Door de afzondering van het eiland en de storm is er geen telefoonverkeer mogelijk, de ferry vaart niet en een helicopter is al helemaal uitgesloten. Dat maakt dat ik de indruk had dat dit boek zich veel vroeger in de tijd had kunnen afspelen dan in de 21ste eeuw.
Ondertussen gaat het verhaal naar de verdwijning van de moeder van Paula twintig jaar geleden ook nog altijd verder en die verhaallijn is ook wel spannend. Ik kan er verder niets over zeggen om niets weg te geven. Het is wel belangrijk om de boeken in de juiste volgorde te lezen om deze verhaallijn goed te kunnen volgen.