De Engelse Rosie doet haar entree op Park Avenue in New York om te zorgen voor de twee kleinkinderen van de familie, een achtjarige beminnelijke tweeling, Drie en Rood. In het luxueuze appartement van de familie Wilder-Bingham zwaait oma Glenn met ijzeren hand de scepter. Er worden geen concessies gedaan wat betreft de goede manieren, altijd en onder alle omstandigheden en het ophouden van een uiterlijke schijn van absolute volmaaktheid heeft de hoogste prioriteit. Alle deuren horen dicht te zijn en het zonlicht wordt geweerd door zware, altijd dichtgetrokken gordijnen. Opa Thomas zou graag een wat luchtiger leven leiden maar weet niet zo goed hoe. De zoon van de familie, Kemble, is verwikkeld in een ‘dirty divorce’ en laat zich tegen zijn zin in door Glenn overtuigen om te vechten voor de volledige voogdij van zijn kinderen, de tweeling en een derde, oudere zoon Teddy. En dat terwijl hij eigenlijk noch zin noch tijd heeft om zich werkelijk met de kinderen bezig te gaan houden.

In dit gecompliceerd huishouden stapt Rosie binnen als een frisse wervelwind. Lekker mollig (op zich al een zonde in de bovenklasse van New York waar maat zero de maatstaf is en de rest gewoon not done), gehuld in kleurrijke vintage kleding met een dikke strik om haar weerbarstige krullen. Een vrolijke levensgenieter pur sang, ongelooflijk leuk in de omgang met jong en oud. Toch draagt Rosie ook een geheim met zich mee, een oorzaak van haar vertrek uit Cornwall en haar nieuwe begin in New York. Rosie zal haar stempel drukken op elk lid van de Wilder-Bingham familie, zij zal voor elk van hen iets gaan betekenen en zal hun levens een andere wending geven.

De schrijfster van het boek, Dawn French (1957), is vooral bekend als de helft van het succesvolle komische duo French and Saunders (Jennifer Saunders heeft succes geboekt met haar rol (en teksten) in Absolutely Fabulous, een werkelijk meesterlijke Engelse serie). Dawn French is een zeer verdienstelijke schrijfster en actrice, en iemand die zich inzet voor de promotie van de schoonheid van vrouwen met een maatje meer. Voor de mooi gevulde dames heeft ze een collectie stijlvolle kleding ontworpen: Sixteen47 (47% Engelse vrouwen heeft maat 16).

Al na de eerste pagina’s is het duidelijk: Dawn French kan schrijven. In het begin doet het boek enigszins denken aan het bestsellerdebuut van Emma McLaughlin en Nicola Kraus, Dagboek van een Nanny (goed geschreven, erbarmelijk slecht verfilmd met in de hoofdrol Scarlett Johansson). De schrijfstijl van Dawn French is echter zowel verfijnder als ontdaan van elk sentiment. Nuchter, op afstand en zonder commentaar beschrijft zij als een volstrekt neutrale verteller de gebeurtenissen en juist door het ontbreken van haar mening of oordeel, geeft ze de lezer de absolute vrijheid en ruimte om een eigen mening te vormen. Dat koele en afstandelijke tilt het boek boven het gemiddelde niveau en doet haar stijgen naar een bijkans literaire ervaring. Want tijdens alle luchtige gesprekken en lachwekkende, soms kinderlijk aandoende acties van Rosie komen de meest zware ‘levensvragen’ voorbij: angst voor de dood, mislukking, minachting, faalangst, eenzaamheid, een diep menselijk verlangen om zoveel mogelijk uit het leven te halen voordat het te laat is. En natuurlijk de liefde. Liefde voor familie, dierbaren, maar ook simpel menselijk respect en medeleven. Alles en nog meer verstopt in een boek van 300 bladzijden. Verrassend. Vernieuwend. Beminnelijk. Vrolijk en diepzinnig. Geweldig. Lees Rosie zegt JA, het zal u verwarmen, amuseren, aan het denken zetten, verrijken. En dat is wat een boek hoort te doen.