Om te beginnen: Als je dit boek in je handen hebt kun je gewoon niet anders dan er vrolijk van worden. Het is ROZE!!! met paars en blauw, vlinders, kleurtjes, kortom: Ik was er al verliefd op voor ik één letter had gelezen.

Liefde met gebruiksaanwijzing van Aline van Wijnen (Ik blijf die achternaam geweldig vinden, als je bedenkt hoeveel wijn haar personages naar binnen gieten...) gaat over Robin, 32, single, en niet van plan om daar verandering in te brengen. Al in het eerste hoofdstuk maakt ze kennis met Max, degene die daar wél verandering in wil brengen. Ze houdt eerst de boot een tijdje af, maar uiteindelijk gaan ze samenwerken, en zoals dat gaat in Feelgood (Anders zou het feelbad worden...) komen ze uiteindelijk bij elkaar. Of toch niet? Een verhaal dat alleen maar positieve dingen heeft boeit natuurlijk niet lang, dus heeft Aline ook gezorgd voor een flinke dosis drama in het verhaal. Iets dat ik niet zag aankomen trouwens maar dat het een geloofwaardig, boeiend en ontroerend verhaal maakte.

Er zit een flinke dosis humor in het boek, zo heb ik hardop gelachen om de volgende:
'Mijn eigen liefdesverhalen kan ik er niet voor gebruiken. Dan wordt het een heel dun boekje. En heel deprimerend.'
Het zit dus vol met heerlijke humor.
Ik las het in de tuin, in een stralend zonnetje, maar je kunt er ook heerlijk mee wegkruipen onder een dekentje als het buiten regent, want het is gewoon een hartstikke fijn boek

Ik heb gesmuld van de bijpersonages.
Alix Aardappelneus, en de Russische Sveta, ik kan me door de beeldende beschrijving precies voorstellen hoe ze er uitzien. Ik ergerde me net als Robin aan de buurvrouw, ik wilde mijn middelvinger naar een 'vriendin' van haar opsteken, en ik gromde in mezelf 'waarom laat jij je zo behandelen?' (Ja, dat is een tic van mij... praten tegen mensen die alleen in andermans hoofd bestaan....)

Liefde met gebruiksaanwijzing is romantisch, zielig, lief, fijn, mooi en grappig.
Je merkt ontzettend hoe de schrijfster is 'gegroeid' sinds haar eerste boek. Iets dat me alweer reikhalzend laat uitkijken naar een volgend.