Jaap-Jan verhuisd om tienjarige leeftijd met zijn ouders naar een andere stad, waardoor hij zijn oude vrienden niet meer ziet. Op zijn nieuwe school valt het maken van nieuwe vrienden behoorlijk tegen. Sterker nog, de kinderen in zijn klas keren zich tegen hem en hiervoor is een bepaalde factor verantwoordelijk. Deze factor heeft een naam: Ivar. Zijn leven staat behoorlijk op zijn kop en wat is hij dan ook blij dat hij kan gaan studeren, ver weg van alle pesterijen, maar vooral ver weg van Ivar. Al snelt leert Jaap-Jan, die ondertussen JJ wordt genoemd, nieuwe mensen kennen, maar is zijn oude leventje wel echt zo ver weg als dat hij denkt?

Buddy Tegenbosch komt na pokerface opnieuw met een ijzersterk verhaal op de proppen. De pesterijen worden zo duidelijk beschreven dat zowel de slachtoffers als de daders van pesterijen zich hierin moeten kunnen herkennen. Het is dan ook een boek wat eigenlijk door de bovenbouw van basisscholen onder de aandacht gebracht moet worden. De schrijfstijl leest lekker vlot, waardoor het zeker geschikt is voor jeugdigere lezers, maar het is weer niet te eenvoudig zodat ook jongvolwassene het boek zullen waarderen. Het boek staat vol met pakkende quotes. De eerste zin die je leest zet meteen de toon. ‘’Voordat je dit boek gaat lezen, moet je één ding weten: dat het me spijt. En dat ik het de volgende keer weer zal doen.’’ Door deze zin te lezen merk je eigenlijk al hoe diep het heeft gezeten en wat voor een impact pesten op iemand heeft, zelfs jaren later. Ook de vergelijking van de schommel is mooi gevonden en geeft stof tot nadenken. Want het is waar, tegenwoordig wordt er van ons verwacht dat we doelen hebben. Niet alleen op het werk of studie, maar ook in het dagelijkse leven. Terwijl het soms fijner is om gewoon te blijven schommelen. Heen en weer gaan zonder jezelf druk te maken of jouw beslissing wel leidt tot een belangrijke volgende stap. Soms moeten we dit patroon gewoon eens doorbreken om misschien wel tot nieuwe doelstellingen te komen. Naast het feit dat het een boek is wat je in een ruk wilt uitlezen, blijft er ook ruimte over voor wat filosofische gedachten. Kortom een boek dat een hoop jongeren de ogen zou kunnen openen.