Met haar derde detectiveroman over de mozaïekmaker Libertus zet Rosemary Rowe al op de eerste pagina de toon als de gezant van de Romeinse keizer de stad Glevum (Gloucester) bereikt. De gezant heeft het lijk van een heraut op sleeptouw genomen. Hij heeft de man gedood omdat die hem niet beviel. Met dit incident wordt Libertus op vernederende wijze geconfronteerd. Het kan dus niet lang goed gaan. Inderdaad, gezant Felix komt om het leven en half Glevum lijkt wel een motief te hebben voor moord. Maar is het ook moord?
De boeken van Rowe spelen zich af in de tweede eeuw na Christus, als het grootste deel van Engeland bij het Romeinse Rijk hoort. Commodus is als keizer aan het bewind. Omdat hij niet geliefd is, zijn er al couppogingen gedaan, met name vanuit Engeland. De dood van de gezant van de keizer brengt daarom grote risico's met zich mee voor de notabelen van Glevum.
Met De gezant van Commodus heeft de Britse schrijfster een onderhoudend verhaal geschreven. Alle gebeurtenissen zien we door de ogen van de ikpersoon Libertus. Hij rolt van het ene probleem in het andere, maar weet zich er met handigheid en geluk uit te redden.
Af en toe heb ik twijfels bij de historische betrouwbaarheid, maar dit belemmert het leesplezier nauwelijks. Belangrijk minpunt is de ontknoping die, voor mijn gevoel ten minste, teveel uit de lucht komt vallen. Ondanks de vage afloop, is De gezant van Commodus een goed leesbaar boek.