Ik heb de kans gekregen via De Club van Echte Lezers het nieuwste boek van Hannah Bervoets te lezen: Efter. Het is de naam van een geneesmiddel ontwikkelt tegen verliefdheid.

Het verhaal wordt verteld door verschillende personen. De eerste pagina’s lijken het begin in te luiden van een spannend verhaal. Maar als ik bij het gedeelte komt waarbij Fajah haar verhaal verteld (het is in de ik-persoon geschreven), vind ik dat het verhaal een beetje inzakt. Wat wil de schrijver mij vertellen? Waar gaat dit heen? Achteraf blijkt Hannah Bervoets mij niet met een kluitje in het riet te sturen. Als Laura aan het woord komt, waarin ze schrijft over het Eftercomplex en later in contact komt met Silver, kan ik Fajah’s verhaal beter plaatsen. Het Eftercomplex is een handreiking zodat ik het verhaal beter kan interpreteren.
Mij valt ook op dat Hannah Bervoets andere, futuristische namen gebruikt voor smartphones en tablets. Namen zoals Seos en Toad. Die nieuwe namen zijn geen probleem, intuïtief weet ik wat er mee wordt bedoeld.

Efter vond ik een verassend verhaal en ik heb het met veel plezier gelezen. Hannah Bervoets schrijft prettig. Er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar, maar als je de moeite neemt door te lezen, wordt je beloond.