In De maagd uit het noorden lees je over liefde, verwachtingen en het niet kunnen verwerken van verlies van een geliefde. De hoofdpersoon Renze heeft de psychiatrische kliniek verlaten maar heeft duidelijk nog hulp nodig. Hij wisselt beschrijvingen van ontmoetingen met Jessica en Manon met elkaar af; het is duidelijk dat Renze nog niet gevonden heeft waarnaar hij op zoek is. Bovendien voelt hij zich steeds achtergesteld bij anderen doordat hij pas iets van belang meegedeeld krijgt nadat men heeft afgewogen of Renze wel met deze waarheid om kan gaan. Hij heeft een stempel gekregen; hij is de patiënt, de psychiatrische patiënt...

In zijn rustige, herkenbare schrijfstijl laat de auteur ook nu weer zien dat hij de gemoedstoestand en wisselende stemmingen van de protagonist kan verwoorden. Ongeacht de dubieuze binding met de realiteit leest ook deze novelle weer heerlijk weg. Eenmaal begonnen met lezen is er pas een rustmoment na het uitlezen van de laatste bladzijde; wegleggen is geen optie.

Ik heb De maagd uit het noorden graag gelezen.