Dit is de vijfde thriller van de Vlaamse schrijver Patrick de Bruyn. Verwant klinkende titels als Vermist en Verminkt waren voorgangers.
Verdoemd heeft meerdere verhaallijnen. Een paar voorbeelden. Een vrouw bestuurt een auto. Ze raakt geïrriteerd door een slome automobilist voor haar en besluit gas te geven en in te halen. Een vrouw met een baby in haar armen stak net over Een andere vrouw telefoneert terwijl een kind boven in bed ligt. Dan gaat de deurbel.. Een oude vrouw gaat met kleindochter en een hond naar de dierenarts
Een paar ingrediënten uit het verhaal, ze worden aanvankelijk aangetipt en later uitvoerig uitgewerkt.
In de beginscènes komt een beetje onwennig Vlaams taalgebruik voorbij. Achteraf blijkt het een middel om een bepaalde sfeer te schetsen. Vervolgens leest het boek als een trein en blijft het spannend zodat het voor deze Nederlandse prima te lezen was.

Kenmerkend is dat de schrijver de lezer meerdere keren op het verkeerde been zet waardoor het verhaal verrassende wendingen krijgt. Telkens even schakelen om in een andere versnelling te raken. Na een voorzichtig begin en het uitzetten van lijntjes geeft Patrick de Bruyn vol gas. De hoofdpersoon is hoofdinspecteur Janssens. Hij wordt belast met het oplossen van een zaak. Een relatief eenvoudige kwestie blijkt achteraf een gecompliceerde puzzel.

Verdoemd komt akelig dichtbij omdat het over gewone mensen gaat en omdat verkeer, ongelukken en een samenloop van omstandigheden het vlechtwerk vormen. Zoals ook in andere boeken van deze schrijver het geval is, verwordt een ritje in de auto tot een angstige belevenis. Herkenbaar voor eenieder die wel eens irritaties in het verkeer meemaakt. Een ongeluk of onachtzaamheid zit soms in een verdomd klein hoekje.
Op dit boek is de volgende uitspraak van toepassing: De angst voor wat ons of onze dierbaren zou kunnen overkomen is de ergste angst. Hierop doet Patrick de Bruyn een appèl waardoor het verhaal zo beklemmend is.
Daarnaast worden andere themas aangesneden zoals: loyaliteit, wraak, verraad, onmacht en de ouder-kind relatie.
Aan het eind komen de verhaallijnen samen waardoor een zeer verrassend en samenhangend geheel ontstaat. Een knap bedachte opbouw!

Patrick de Bruyn diept herkenbare, reële en alledaagse angsten uit aan de hand van gebeurtenissen uit het gewone leven. De ver-van-mijn-bed-show is op Verdoemd niet van toepassing. Een goede raad die uit dit boek zou kunnen voortvloeien: Wees waakzaam in het (menselijke) verkeer.