Persoonlijk vond ik dit echt een geweldig boek. Ik ben erdoor gevlogen en heb er zò van genoten!

Het boek gaat over een erg interessant onderwerp, het uitdelen van organen aan mensen die het meer nodig hebben als onbeschofte, ongemanierde en ongewilde tieners… Zelf heb ik hier even bij stil gestaan. Zouden deze praktijken in de toekomst misschien ook bij ons worden uitgevoerd? (Lijkt me sterk, maar denk er toch maar eens over na.) Je kind doet lastig, je hoeft het niet meer en in plaats van met een ongewild kind opgescheept te zitten kan je tientallen andere mensen hun leven redden.

Ooievaren… ‘wàt?’ zal je wel denken. Ooievaren is een van de leukste woorden die ik in het boek tegenkwam, en redelijk simpel (maar goed) bedacht! Ooievaren is een baby voor de deur van een willekeurig huis gaan leggen. Word je niet betrapt dan moet het gezin in dat huis je baby adopteren en opvoeden, word je wel betrapt moet je je kindje terug meenemen en er zelf voor zorgen of ergens anders nog eens proberen.

Wat me opviel is dat het verhaal uit zoveel verschillende puzzelstukjes bestaat en naar het einde toe allemaal perfect in elkaar vallen. Ik stond er zelf van versteld hoeveel keer mijn gedachtengang op het verkeerde pad gezet werd. Het is zo onvoorspelbaar wat er allemaal gaat gebeuren, je denkt het ene maar vervolgens gebeurt het toch anders. Geweldig!

Een klein nadeel vond ik de stukjes met Lev en Cyrus als personage (in het begin/midden van het boek). Ik vond deze stukjes iets te langdradig en niet echt spannend om te lezen. Je moet ze natuurlijk wel lezen om het verhaal helemaal te begrijpen, maar deze personages spraken me niet echt aan.

Niets als lof voor dit dystopische boek!
http://booksandteacorner.wordpress.com