In ‘De verborgen universiteit’ vertrekt de negentienjarige studente Engels Alexa Westerhof voor een semester naar Londen om te studeren aan de kleine Carnforth Park University. Hier komt ze erachter dat ze een Maga is, een magiër. Ze blijkt haar magische gave geërfd te hebben van haar vader, die ze nooit gekend heeft, maar die ook op deze universiteit gezeten heeft. De reguliere universiteit is een dekmantel voor de Untraceable University waar de magisch begaafde studenten colleges aan volgen over de theoretische kant van de magie. De ontdekking dat ze een magische gave heeft zet Alexa’s leven op zijn kop. Ze moet niet alleen leren omgaan met deze onverwachte ontdekking, maar kan dit ook niet openlijk doen. Ze worstelt met haar dubbelleven en het niet eerlijk kunnen zijn tegen non-Magi. Toch bouwt ze waardevolle relaties op met enkele medestudenten, huisgenoten en docenten. Als twee mensen in haar omgeving plotseling in een mysterieus door magie veroorzaakt coma belanden wordt het allemaal nog veel verwarrender. Alexa vreest dat zij misschien de volgende is en wil alles op alles zetten om de mensen die zij kent te redden.

De trilogie ‘De verborgen universiteit’ van Natalie Koch, waarvan ‘De erfenis van Richard Grenville het eerste deel is, wordt vaak vergeleken met ‘Harry Potter’. De overeenkomsten zijn duidelijk; een school voor magie, een hoofdpersoon die een magische ouder niet gekend heeft en studenten en docenten die de hoofdpersoon helpen of tegenwerken. Zelfs enkele personages doen aan vergelijkbare types ‘Harry Potter’ denken. Zo zijn er het strenge maar hartelijke schoolhoofd, de oude vriend van de vader van de hoofdpersoon die door iedereen gemeden wordt door wat hij is en de ondoorgrondelijke docent die misschien niet zo gemeen is als hij lijkt. Ook in sfeer zijn de verhalen ook wel enigszins vergelijkbaar. Toch zijn het heel andere boeken en is ‘De verborgen universiteit’ niet de zoveelste ‘Harry Potter’-kloon. Het verhaal is heel anders. Daarnaast hebben de personages echt een eigen invulling gekregen. Hoewel de vergelijking met ‘Harry Potter’ dus voor de hand ligt en ook niet slecht gekozen is, doet hij deze serie niet helemaal recht omdat die ook genoeg eigen charme heeft.
Doordat het verhaal zich afspeelt op een universiteit en niet op een middelbare school is het volwassener dan de meeste verhalen die spelen op een school. De vakken en nevenactiviteiten die beschreven worden zijn voor het grootste deel relevant voor het plot of de relatie tussen de personages. Waar ze dat niet zijn dragen ze bij aan een beter beeld van de magische gemeenschap. De personages zijn tieners en volwassenen. Soms komen ze wel nog een beetje kinderlijk over. Alexa is soms erg naïef en roekeloos. Daarnaast komt ze op momenten een beetje te bijzonder over doordat ze de stof zo snel oppakt en ze twee verwante dieren blijkt te hebben. Dat is jammer voor een verhaal dat er verder in slaagt om het uitgekauwde “de ene”-plot redelijk te vermijden, zeker omdat Alexa haar bijzonderheid zelf nuanceert. Buiten dat zijn de personages wel geloofwaardig. Dat ze niet eenduidig goed of slecht zijn en dat de grens tussen goed en kwaad vaag is helpt hier zeker aan mee.
Schoolhoofd Artemus Jones belooft Alexa dat ze genoeg tijd krijgt om rustig te wennen aan haar nieuwe omgeving en de lezer krijgt deze tijd ook. De eerste hoofdstukken gaan nog vooral over Alexa’s nieuwe leven. Pas na een paar hoofdstukken ontdekt ze dat ze een Maga is en komt de lezer meer te weten over de wereld van de Magi. Daarna duurt het nog een hele tijd voor het verhaal over de mysterieuze coma’s op gang komt. Erg is dat niet. De wereld van de Magi, de personages en het mysterie over wat er met Alexa’s vader gebeurd is zijn interessant genoeg. Het is zelfs bijna jammer dat zo’n groot deel van het verhaal zich afspeelt in de mysterieuze wereld waarin de comapatiënten verdwenen zijn.
Het verhaal zit goed in elkaar. Het is zorgvuldig opgebouwd. Aan het eind vallen alle puzzelstukjes op hun plek. Dit is kundig gedaan. De basis voor wat later belangrijk is wordt op tijd gelegd en is grotendeels onopvallend verweven met het verhaal. Soms zijn enkele dingen door het vroege noemen of de vele aanwijzingen die net niet onopvallend genoeg zijn wel iets te evident. Zo is het wel heel duidelijk waar de mysterieuze coma’s door veroorzaakt worden en wie erbij betrokken is.
Het is te merken dat ‘De erfenis van Richard Grenville’ het eerste deel van een trilogie is. Op enkele belangrijke vragen die de Alexa en de lezer hebben komt nog geen antwoord en ook over de levens van de personages is nog genoeg te vertellen waarvoor de aanzet is gegeven in dit eerste boek. Het fragment over wat voorafgaat alleen al is interessant genoeg om de lezer nieuwsgierig te maken naar wat er precies gebeurd is in het verleden en hoe dat Alexa’s leven gaat beïnvloeden. Dit boek lijkt dan ook bewust niet helemaal afgerond waar het dit soort grotere lijnen betreft. Niet alle mysteriën worden opgelost. Zelfs de verhaallijn van dit boek zelf laat de belangrijke vraag naar wat de persoon die verantwoordelijk is voor de comagevallen precies wil enigszins open. Dat maakt het einde van dit eerste deel een beetje onbevredigend, maar het maakt ook nieuwsgierig naar een vervolg. Daarnaast is het verhaal gewoon zo sfeervol en zijn enkele personages zo interessant dat een vervolg met dezelfde aangename sfeer dat meer vertelt over de personages zeker welkom is, ook voor lezers die eigenlijk minder geïnteresseerd zijn in verhalen over scholen voor magie.

(3½ ster)

Deze recensie is geschreven over de audioversie van dit boek die op een aangename toon en in een prima tempo is ingesproken door een onbekende vrouw. ‘De erfenis van Richard Grenville’ is erg geschikt als audioboek vanwege het aangename tempo, het makkelijk te volgen verhaal en de niet al te ingewikkelde zinnen.