"Omdat ze haar extreme manier van leven niet jarenlang volhoudt. Ik hou niet van series waarin de protagonist zich niet ontwikkelt, en dit is een consequentie daarvan"

Aldus Corine Hartman toen bekend werd gemaakt dat er een vroegtijdig einde kwam aan haar serie rond rechercheur Jessica Haider. In 2013 maakte de thrillerliefhebber kennis met dit onconventionele personage, toen nog voorgesteld als de Nederlandse Dexter. Begrijpelijk, zeker marketingsgewijs, maar al snel zou blijken dat zowel Corine Hartman als het personage Haider dergelijke vergelijking niet nodig hadden. Daarvoor waren de boeken te sterk, te overtuigend, te uniek. Een eigen plek in het thrillerlandschap werd al snel opgeëist en verkregen, al bleef de ultieme bekroning in de vorm van 'De Gouden Strop' vooralsnog uit. Misschien brengt 'Doodskleed' het vijfde en laatste deel van de serie hier wel definitief verandering in.

Op non-actief geplaatst na de noodlottige gebeurtenissen in 'Ijskoud', probeert Jessica Haider de rust terug te vinden in Edinburgh. In het gezelschap van ex-man Marc en Sem zou dit moeten lukken, maar dan gaat het ongelofelijk fout en slaat de twijfel toe. Een nieuwe opdracht van Saligia biedt een uitweg, de ultieme opdracht waarvoor ze destijds voornamelijk gerecruteerd werd. In de grensstreek van Mexico zou de viroloog Vincent Donnelly vluchtelingen, waaronder veel kinderen, opzettelijk besmetten met een uiterst dodelijke virus en dit enkel en alleen om geld te kunnen loskrijgen van de Verenigde Staten. Aan Jessica de taak deze man uit te schakelen, al ziet korpsgenoot Mikael haar liever niet vertrekken. Koppig als ze is stapt Jessica toch op het vliegtuig maar wat ze in Mexico aantreft maakt de twijfel enkel nog groter. Wat is de waarheid, wat gerechtigheid en wie is er uiteindelijk nog te vertrouwen ? Wanneer ze bij terugkomst in Edinburgh gearresteerd wordt stort haar dan al broze wereldje volledig in.

Het moest er uiteindelijk van komen: het harde pantser van Jessica Haider breekt. Coke, whisky en seks volstaan niet meer om de echte emoties te maskeren. Ontdaan van alle zekerheden moet Jessica de waarheid onder ogen komen en Corine Hartman weet het ook deze keer zeer overtuigend te brengen.
Op een heldere, geloofwaardige wijze schetst ze de innerlijke strijd van Jessica zonder ooit te vervallen in goedkoop sentiment. Niet dat daar hoe dan ook plaats voor zou zijn. Op elk moment valt er wel iets te beleven, waarbij actie, ingetogenheid en radeloosheid elkaar in strak tempo afwisselen. Geen woord te veel en verrassende plotwendingen op het juiste moment. Hard, ontroerend en nagelbijtend spannend.
'Doodskleed' is zonder meer het meest complete verhaal van deze serie bloedstollende psychologische thrillers en een meer dan waardig afscheid van Jessica Haider. Laat die verfilmingen nu maar komen !