’Fifty Shades’ eat your heart out, want het 400-pagina’s tellende Stuk van Jou (in het Engels: A pound of flesh) zit vol met passie tussen het liefdesduo Carter en Kate (met bijbehorende seksscènes), maar daarnaast ook spanning en drama tussen onderlinge relaties.

Het eerste boek van deze trilogie is vanaf het begin goed opgebouwd: je komt meteen in het verhaal door een terugblik naar de negenjarige Kate, gevolgd door een introductie van gedetineerden Wes Carter en de inmiddels 25-jarige Engels-docente Kat Lane. De reden van de proloog zal vrij snel worden verklaard, waardoor op het einde alle puzzelstukken in elkaar kunnen vallen. Beide personages, maar daarnaast ook de overige personen (zoals de moeder of vrienden van Kat Lane of die van Carter) zijn goed uitgewerkt. Er is geen enkele personage, dat ze weg hadden moeten laten wat mij betreft.

De relatie tussen Peaches (zoals Carter Kat noemt) en Wes zit vanaf het begin vol met passie. Ze voelen vanaf moment één veel voor elkaar en dat wordt van beide kanten duidelijk gemaakt in het boek door het wisselende perspectief. Alleen werken ze binnen het gevangenissysteem, waar een relatie tussen een docent-student verboden is. Toch is er ook een moment dat Carter op voorwaarden vervroegd vrij wordt gelaten en hoewel het dan nog steeds verboden is, zijn ze vanaf dan niet meer te stoppen.

Echter is het jammer dat je vergeet dat het problemen zou kunnen opleveren als ze samen worden gezien. Dit blijft een beetje op de achtergrond, terwijl dat juist het spannendste zou kunnen zijn van de relatie. Toch hoefde je de drama niet te missen, maar dat had alles te maken met één van de andere verhaallijnen.

Hoewel het een erg dik boek is (400 pagina’s), kom je er eenvoudig doorheen en je kunt ‘m snel uit hebben. Het boek draait natuurlijk om de relatie, maar daarnaast ook om de beste vriend van Carter, Max en problemen binnen een moeder-dochterrelatie. Geloofwaardige verhaallijnen, die soms zijn gebaseerd op toeval, maar ook op het echte leven. Daarnaast zitten er ook terugkerende items in zoals OREO-koekjes, waar Carter gek van is of quotes uit het boek ‘De Koopman van Venetië’.

Concluderend is dit zeker een boek, dat ik zou aanraden. Spannend, passievol, vol met drama, grappig en het doet je bijna smachten naar je eigen ‘Carter’