A Wrinkle in Time van Madeleine L’Engle is een klassieker die ik al heel lang wil lezen. Wat ik van het verhaal moest verwachten, wist ik eigenlijk niet. Een beetje fantasy en wellicht wat YA? Ik ben er behoorlijk blanco ingestapt.

De vader van Meg Murry is al een tijdje spoorloos verdwenen. Als Charles Wallace – het jonge en extreem slimme broertje van Meg - op een donkere, stormachtige avond een aparte vreemdeling in hun huis aantreft, begint een groot avontuur. Drie vrouwelijke verschijningen vergezellen Meg, Charles Wallace en hun nieuwe vriend Calvin bij de gevaarlijke zoektocht naar Mr. Murry.

De personages zijn het sterkste punt van het boek. De speciale, wijze, gedecideerde Charles Wallace is meteen een favoriet. Zo’n klein kind zich zo volwassen zien gedragen, is vaak erg grappig. Calvin heeft wat minder diepgang, maar is wel een fijn karakter. Het is hartverwarmend hoe hij zich over Meg ontfermt. Maar het leukste personage is natuurlijk Meg. Ze is slim op een hele specifieke manier: wel goed in wiskunde, maar niet goed in taal. Haar nukken passen goed bij haar leeftijd en situatie. Haar ‘slechte’ karaktereigenschappen, zoals haar ongeduld en opstandige houding, creëren alleen maar meer sympathie voor haar. Het helpt dat je alles wat er gebeurt, ervaart vanuit haar perspectief. Dat zorgt ervoor dat je als lezer Meg het best begrijpt, aangezien haar angst en onzekerheid het meest aan bod komen.

Het boek blijkt meer science fiction te bevatten dan fantasy en het neigt meer in de richting van een kinderboek dan YA. De science fiction – en dan vooral de planeten en andere werelden waar de kinderen terecht komen – hadden wat beter uitgewerkt mogen worden. Ook is het jammer, gezien het feit dat het boek vooral voor jonge lezers bestemd is (basisschoolleeftijd, zou ik zeggen), dat L’Engle het nodig vond om er zoveel christelijke godsdienst in te stoppen. Het voelt vreemd aan, voegt weinig toe en komt op mij als volwassen lezer nogal prekerig over. Dan is het geloof in bijv. The Chronicles of Narnia toch een stuk beter minder opdringerig. Daar komt het aan bod zonder dat het verhaal wordt gehinderd of dat je af en toe het gevoel hebt dat je een religieus pamflet aan het lezen bent.

Vanwege de leuke, sympathieke personages met geloofwaardige gebreken en sterktes - en met de beoogde doelgroep in gedachten - krijgt A Wrinkle in Time drie sterren van mij. Het is een prettig idee dat kinderen zo – verpakt in een spannend verhaal - op een positieve, natuurlijke manier in aanraking komen met kwantumfysica en wiskunde.