Het eerste boek van schrijversduo José Hennekam en Renata Oosterveen is uitgegeven bij de nieuwe uitgeverij Arroba. Dit nog onbekende duo levert een aardig debuut af waar een psychologisch spel wordt gespeeld dat soms iets te voorspelbaar is.
Rachel is schrijfster en heeft haar eerste bestseller geschreven. Ze vult haar dagen met promotie van het boek en ze wordt door de uitgeverij gepusht om met haar nieuwe boek te beginnen. Verder leidt ze een teruggetrokken leven en heeft ze één beste vriendin, Judith. Als ze samen een avond doorzakken, besluiten ze een profiel aan te maken op een datingsite op internet. Judith heeft meteen geluk en ontmoet haar nieuwe vriend Eric. Als ene Michiel contact op neemt met Rachel en hij haar eigenlijk overvalt met zijn enthousiaste reactie, is ze meteen verkocht. Ze spreken af en een mooie romance bloeit op. Rachel maakt zich alleen zorgen om Judith, want haar relatie met Eric gaat met ups-en-downs. Michiel houdt er van om fotos te maken en doet dat ook in overvloede van Rachel. Alles lijkt koek en ei, tot Michiel zijn camera met pikante fotos verliest en Rachel een chantagemail ontvangt.
Ana-Lyse is helemaal in de ik-vorm geschreven. Dat zorgt voor een perspectief waarin de lezer net zoveel weet als de hoofdpersoon. Echter vraagt Rachel zich af en toe dingen af waardoor het voor de lezer geen echte verrassing meer is wat er komen gaat. Dat is meteen ook het grootste minpunt van dit verhaal. Buiten het feit dat het af en toe te voorspellen is wat er gaat gebeuren, is de plot ook niet heel origineel. Bepaalde essentiële gebeurtenissen komen vaker voor in boeken en doen de lezer niet meer versteld staan. Toch is het de schrijfsters gelukt om het verhaal onderhoudend en boeiend te houden. Het maakt zelfs emoties los en soms is de spanning voelbaar aanwezig. Deze psychologische roman start heel onschuldig, maar het tweede deel zou goed door kunnen gaan voor psychologische thriller.
De schrijfstijl is heel simpel en daardoor makkelijk. Soms had het wat uitdagender gemogen. Hier en daar zitten wat slordige spel- en opmaakfoutjes. De passages tussendoor, waarin de ik-persoon duidelijk in de problemen zit, roepen vragen op en dragen zeker bij aan de eerder genoemde spanning die zeker aanwezig is. De afloop is niet origineel, maar toch wel verrassend. Door de epiloog wordt de lezer echt in verwarring gebracht. Daardoor blijft Ana-Lyse nog even in je hoofd spoken. Net zolang tot de lezer alle puzzelstukjes op zijn plaats heeft gelegd.
Ana-Lyse is een prima debuut en met wat meer originaliteit en wat minder voorspelbaarheid in een volgend boek zit er zeker potentie in dit schrijversduo.