De cover trok mijn aandacht, de tekst op de achterzijde maakte me nieuwsgierig en na de afsluiting van de proloog wilde ik het boek niet meer weg leggen:

“Zonder enige twijfel wist ik dat als haar iets zou overkomen, mijn eigen kern met haar zou sterven. Ik zou verschrompelen van verdriet. Zo simpel zou het zijn. Zo kwetsbaar had ik mezelf gemaakt.”

Mijn nieuwsgierigheid is beloond! Jojanneke heeft een prachtig debuut geschreven. Een boek dat ontroert en je op het puntje van je stoel laat zitten; een mooie balans tussen emotie en spanning. Ondanks dat dit de eerste roman is van Jojanneke Buschgens is duidelijk dat ze veel ervaring heeft met schrijven: het taalgebruik, de schrijfwijze en de goede opbouw van het plot laten vakmanschap zien.

Het boek vertelt het verhaal van Julia en Britt. Deze personages zijn herkenbaar en als lezer kan je goed hun gemis invoelen. Voor de één het gemis van een verloren kind en voor de ander het gemis van het kind dat ze niet kreeg. Ik sloot ze al snel beiden in mijn hart. Het verhaal wisselt tussen de personages en in tijd. Dit zorgt voor een interessante opbouw van het verhaal, zonder dat het verwarrend of vervelend is.

Het verhaal ontvouwt zich op mooie wijze en bouwt de spanning goed op. Al met al een heerlijk boek om in één keer uit te lezen! Een aanrader voor elke moeder, maar zeker ook voor een ieder ander die zich graag laat verrassen door een spannende ontknoping.