Baldacci begon zijn schrijf carrière met het schrijven van voornamelijk "stand alones". Tegenwoordig schrijft hij eigenlijk alléén nog maar series, met de bijbehorende serie personages. De laatste mijl is de tweede in de rij met Amos Decker.

In De laatste mijl gaat auteur David Baldacci helemaal los. Het verhaal leest als een trein en bijzondere verhaalwendingen volgen elkaar in hoog tempo op. Waar het verhaal in het begin nog vrij geloofwaardig is wordt het later meer en meer ongeloofwaardig en te toevallig, maar Baldacci is niet meer te stoppen. Ik denk zelfs dat Baldacci zelf ook dacht dat het wel erg ver gezocht en gemakkelijk is, want zelfs de personages in zijn boek vragen zich dit ook regelmatig af.
Vergezocht of niet: ik heb dit boek met veel plezier gelezen. De vlotte schrijfstijl is heerlijk vertrouwd en Amos Decker is een oude bekende (uit De geheugenman) en zeker niet zijn minst geslaagde personage

Hoewel het boek primair bedoeld is als vermaak, verwerkt Baldacci tussen de regels door toch een aantal zaken die misschien tot nadenken stemmen. ik noem (het afschaffen van) de doodstraf en de nog altijd aanwezige rassenpolitiek in sommige staten van de VS.

De valkuil van Baldacci is z'n (te) grote productie van boeken, wat nog al eens ten koste gaat van de kwaliteit. De laatste mijl is een van z'n meer geslaagde boeken van de laatste jaren.

totaal score: 4 sterren

Spanning: 4****
Plot: 4****
Leesplezier: 5 *****
Schrijfstijl: 4 ****
Originaliteit: 3 ***
Psychologie: 3***