De cover en de achterflap triggerden me, ik had een hele spannende thriller met spannende plotwendingen verwacht. Echter, ik vond het meer een detective. Er is een vermissing, er komt een onderzoek, er gebeuren nog wat extra voorvallen, en het onderzoek leidt uiteindelijk naar de dader.

Het boek wordt vanuit verschillende perspectieven van de beschreven personagers belicht.
Dochter Hannah van Dijk wil naar een schuurfeest en verzint een smoes dat ze naar een ander feest gaat met haar vriendin Ilse Langerak, de dochter van een gemeenteraadslid. Echter Hannah komt niet thuis en wordt als vermist opgegeven. Tijdens de zoektocht komt je meer over de achtergronden van de personages te weten. Een grote rol is weggelegd voor vader Jan van Dijk en voor familierechercheur Loes de Koning. Moeder Martine is wat apathisch omdat zij een geheim heeft waarvan zij denkt dat niemand dat weet. Het gezin hangt van leugens aan elkaar. Ook van de andere personages kom je meer over hun achtergronden te weten. Na een week wordt Hannah gevonden en dan gebeuren er nog een aantal verrassingen. Familierechercheur Loes de Koning bijt zich in de zaak vast en uiteindelijk wordt de dader/opdrachtgever van de “vermissing” gepakt.

Wat ik wel jammer vind is nog voordat je op de helft van het boek bent je al voor 99% zeker weet wie de dader/de grote opdrachtgever is die achter de “vermissing” van Hannah zit en ook wat het geheim van moeder Martine is.

Quote “Hij kon niet ontkennen dat hij schrok toen hij haar gezicht zag. De herkenning kwam als een donderslag, maar net als bij een stevig onweer duurde dat maar een paar seconden.”

Vrij snel daarna wordt ook al duidelijk wie de corrupte politie-agent is. De schrijfster laat je dit met kleine subtiele aanwijzingen al weten. Jammer dat ze dit niet verder heeft uitgewerkt of er een andere plotwending aan heeft gegeven waardoor je dus op het verkeerde been gezet zou zijn, wat ik een gemiste kans vind.

Wel is het thema heel realistisch en wordt goed beschreven vanuit de oogpunten van alle personen die van belang zijn in het boek. Zo maak je mee hoe de “ontvoerders” er tegen aan kijken, hoe de ouders dit beleven en hoe het rechercheteam er mee omgaat. Vooral de emoties van de vader komen uitvoerig aan bod. Als later Hannah wordt gevonden besef je wat ze allemaal heeft mee gemaakt en dat is niet niks. Dat is wel het punt waarop het verhaal je doet beseffen dat het wel een realiteit is en wat de impact van zo’n gebeurtenis kan zijn. Overgangen tussen heden en verleden zitten goed in elkaar.

Wat dat betreft chapeau voor de schrijfster, maar zoals eerder gezegd: het verhaal had veel beter uitgewerkt kunnen worden.

Ik vind het een boek wat je echt in je vakantiekoffer kan stoppen. Een boek geschreven in een eenvoudige schrijfstijl, met korte hoofdstukken, goed uitgewerkte emoties, spannend genoeg om door te blijven lezen, maar voor mij miste het nou net je-van-dat wat het een thriller zou maken.

Eindconclusie: Het is een boek wat heel makkelijk wegleest, geen hoogdravende zinnen, maar gewoon lekker voor in de vakantiekoffer. Maar met een actueel thema waar je als ouders van een puber toch niet aan moet denken dat het jouw kind kan overkomen. Het plot had beter uitgewerkt kunnen worden om echt een thriller te kunnen zijn