Het is echt een grappig boek hoewel sommige delen mij te lang duurden. Britt-Marie heeft jarenlang een leven geleid waarbij zij zich staande hield door allerlei strakke disciplines en gewoontes. Een trauma uit haar jeugd verwerkt zij met schoonmaken, met altijd dezelfde favoriete schoonmaakmiddelen. Op haar 63e stapt zij uit haar comfortzone. Ze komt voor nieuwe uitdagingen te staan die zij niet altijd tegemoet kan treden met de haar vertrouwde middelen. Ze probeert dit wel en dit levert bijzondere grappige situaties op. Na haar eerst raar en bijzonder te hebben gevonden, vervolgens zielig kreeg ik, naar mate het einde vorderde, sympathie en bewondering voor haar. Alle personen in het dorp zijn bijzonder en worden beeldend beschreven door de ogen van Britt-Marie