Alles onder controle begint als Vera door de modder in de middle of nowhere op zoek is naar het huis van een vriendin. Ze hebben elkaar weer ontmoet via social media en de planning is om een gezellig weekend te hebben. Leuk begin, vooral als Vera de niet onknappe neef van haar vriendin Mariska ontmoet. Dan blijkt niet alles zo te zijn als het in eerste instantie wordt voorgesteld. De vader van Mariska is ziek en weigert alle hulp. Vera’s planning wordt totaal overhoop gegooid als ze besluit te blijven om te helpen. Dat kan want ze heeft geen baan en niemand die op haar wacht. Ze kijkt er zelf wel vreemd van op dat ze het doet.

De neef van Mariska heeft hulp nodig bij het ordenen van een fotocollectie. Mariska helpt hem met deze klus omdat ze het prettig vindt om bezig te zijn. Het verhaal komt vanaf dat moment ‘gekunsteld’ over en de vaart en diepgang lijkt te verdwijnen. Het is dan onduidelijk welk mysterie de schrijfster op wil lossen: de raadselachtige foto’s uit een ver verleden, de ziekte van de vader van Mariska of de geheimen uit het verleden van Vera? Het wordt een beetje veel.

Bovendien komt het feit dat de huisarts van Mariska’s vader zijn dossier met Vera bespreekt vreemd over, dat zou een huisarts nooit zomaar doen. Daarnaast lezen de dialogen niet altijd prettig. Als je die hardop voorleest kloppen ze niet altijd met hoe mensen met elkaar praten. Vera lijkt heel georganiseerd, maar haar gedachtes buitelen over elkaar heen.

Toch blijft het verhaal boeien omdat het idee dat er iets niet klopt steeds weer gevoed wordt. Een hele mooie manier van de auteur om de lezer bij de les te houden. De lezer bladert dan regelmatig terug om feiten te checken en eigenlijk doet Vera dat ook in dit verhaal. Op de juiste momenten worden er puzzelstukjes uit het verleden losgelaten en aan het einde vormen die een compleet verhaal waar best veel diepgang in zit. De chaos waar de georganiseerde Vera in terechtkomt, de verhalen die niet kloppen, maken dit boek niet saai.

Alles onder controle is geen zusterromannetje waar de zuster in katzwijm valt voor de knappe dokter. Geen hartstochtelijke romance, daarvoor zijn de personen in het verhaal te nuchter van aard. Het is geen detective of thriller waarin een misdaad wordt opgelost. Het boek zit precies in de goede categorie bij Ellesy; Relax; lezen om te ontspannen en een beetje mee puzzelen met de hoofdpersonen.