Daniel Silva begint Het zwarte gif met een oprecht, maar haast verschuldigde voorwoord. Het feit dat het boek is ingehaald door de werkelijkheid met de aanslagen in Parijs en Brussel, spijt hem oprecht. Hij had graag gehad dat het bij zijn boek met Gabriel Allon in de hoofdrol was gebleven.

Parijs wordt opgeschrikt door een allesverslindende aanslag voor de deur van het Isaac Weinberg instituut. Het instituut onderzoekt het antisemitisme in Frankrijk. De aanslag in Parijs wordt al snel opgevolgd door een aanslag in Amsterdam. Gabriel Allon wordt door de Franse inlichtingendienst betrokken bij het onderzoek naar de aanslagplegers. Hij besluit de Joodse arts Natalie Mirzahi te laten infiltreren in de IS-organisatie. Dit vergt voorbereiding, vindingrijkheid en betrokkenheid van andere inlichtingendiensten.

Hierdoor heeft Het zwarte gif ook even tijd nodig om op gang te komen en is veel uitleg en overleg. Uiteraard zeer belangrijk in het belang van de infiltratie, maar het is iets aan de lange kant. Dit is dan ook direct het enige minpunt van het boek. Wat volgt is een spannend, origineel boek. Het is bijna angstaanjagend realistisch.

Het zwarte gif is het eerste boek wat ik lees van Daniel Silva, maar ik ben direct verkocht. Ik ga zeker nog een keer de eerdere delen lezen. De combinatie van feiten, wetenswaardigheden over het Joodse volk, Jeruzalem, maar zeker ook de opstanding van IS, is zeer interessant om te lezen. Tel daarbij een perfect plot en groeiende spanning op en het lijkt me overduidelijk waarom het boek vier sterren krijgt.

Daniel Silva schrijft zijn boek met prachtig taalgebruik en mooie omschrijvingen. Het is een genot het volledig foutvrije boek te mogen lezen. Je wordt als het ware steeds meer het verhaal ingetrokken, de betrokkenheid bij Gabriel, maar ook het karakter Leila Hadawi, wordt steeds groter en vanaf het moment dat het bomgordel wordt aangetrokken kan je alleen nog maar haastig lezen om niets van het verhaal te missen en te weten hoe het gaat aflopen. De angst van de personages is daadwerkelijk voelbaar.

Het zwarte gif is een echte (politieke) spionagethriller, het verhaal zit inventief in elkaar. Terecht schrijft Daniel Silva zijn voorwoord, want het doet helaas ontzettend denken aan de actualiteit. Je kan alleen maar gissen dat de werkelijkheid op dezelfde manier in elkaar zit, maar Daniel Silva brengt het overtuigend als zijnde de waarheid. Je leest het met ongeloof, maar je weet dat het waarheid is. Zeer knap geschreven en Daniel Silva heeft er een fan bij.