In dit boek(je) is Helen nog maar 18 en zit ze op de politie academie. Dat woord roept bij mij dírect Steve Guttenberg en consorten in mijn hoofd op, maar soit.

Goed, Helen loopt stage bij de verkeerspolitie en dat vindt ze wel prima want dan kan ze lekker motorrijden.
Ze voelt zich in het team niet helemaal thuis, maar zoals het team beschreven is, is dat niet heel vreemd.

Als ze op een dag als eerste ter plekke is bij een aanrijding met dodelijke afloop, vindt ze de situatie dermate verdacht dat ze in haar uppie op onderzoek uitgaat.
Ze komt op het spoor van een crimineel netwerk dat vele slachtoffers vergt.
Tegen de zin van haar chef in, rolt ze steeds verder in het onderzoek en in dát team zien ze wél Helens kwaliteiten.

Daarnaast wordt haar verleden met haar zus Marianne ook nog een paar meer aangehaald.

Is dit er één die niet mag ontbreken in je Arlidge-collectie? Nou nee, als je alle boeken verder hebt, eigenlijk niet natuurlijk.

Mis je iets als je deze niet hebt gelezen? Nee, het voegt niets toe aan de verdere serie (vooralsnog. Wat er nog gaat komen is natuurlijk nog de vraag).

Is het een topper? Wederom... nee. Het is te kort om de personages uit te diepen, om ze een gezicht te geven.

Desalniettemin is het een vermakelijk verhaal, leest het lekker weg en nogmaals.... de verzameling compleet hebben is óók wat waard, niet dan?
Toch nog een fijne 7, oftewel 3,5 duim
http://www.watiknouvind.com/2018/06/wat-ik-nou-vind-van-schuitje-varen-van.html