Zoals in veel andere Young Adults is de wereld in dit boek verwoest door een virus dat alle volwassenen heeft uitgeroeid. Alleen kinderen tot ongeveer 14 jaar proberen in leven te blijven op Sicilië, waaronder Anna en haar broertje Astor. In dit boek lees je over de liefde van Anna voor Astor en vriend Pietro en het kleine beetje hoop dat ze nog over hebben op een betere toekomst op het vaste land.

Ik vond het lastig om mijn aandacht bij dit boek te houden. Het verhaal greep me niet, doordat het nogal traag werd verteld met overbodige details en vooral doordat het nergens heen ging. Er was geen spannende ontdekking of verhaallijn in het boek en de gebeurtenissen stonden los van elkaar. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer dat me irriteerde.

Wel vond ik de schrijfstijl van Ammaniti erg mooi. Je krijgt een duidelijk beeld van het leven in de verwoeste wereld en de karakters. Als de verhaallijn spannender en origineler was geweest, was dit zeker erg mooi boek.