Door de prettige schrijfstijl leest het verhaal erg vlot, het pakte me direct. Voor hoofdrolspeelster Suzan kreeg ik gelijk sympathie, ik zou zo met haar een glaasje wijn willen drinken, een geliefde bezigheid van haar als ze even stoom moet afblazen. Ze krijgt in korte tijd nogal wat ellende te verduren. Na het overlijden van haar moeder komt ze erachter wie haar vader is. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en gaat op zoek naar hem. Of dat een goed idee is ontdek je tijdens het lezen. Ook in haar relatie gaat het flink mis. Aan het einde wordt het verhaal pas spannend en komt de vaart er pas goed in.
Ik baalde een beetje van het einde maar hierover verklap ik niets, daarvoor moet je het boek zelf lezen.
De conclusie is dat ook dit boek geen onvergetelijke indruk heeft gemaakt maar me wel een paar lekkere ontspannen leesuren heeft opgeleverd.