Galgenveld werd gepromoot als een spannend boek van een topauteur. Dat maakte mijn verwachtingen hoog, maar hier kon het boek niet aan voldoen. De personages in Galgenveld worden weinig uitgediept. Ze worden niet realistisch geschetst, en hetzelfde geldt voor enkele belangrijke gebeurtenissen in het verhaal. Rechercheur Maud Mertens komt heel onprofessioneel en ongeloofwaardig over. In het verhaal neemt tienermeisje Kyra dan de meeste taken van de politie over. Hier gaat het boek voorbij aan zijn volwassen doelpubliek.
De schrijfstijl; de staccato zinnen en het veelvuldig vloeken, maken het lezen niet makkelijk. Het is een stijl die je als lezer moet liggen.
Toch kan het boek afronden met een spannend einde en ben je benieuwd naar het vervolg.