Sarah Loudin Thomas heeft met De gave van een kind een prettig leesbare roman geschreven. Het is heerlijk om mee te leven met haar personages en met het leven op de boerderij. Haar affiniteit met mishandelde en verwaarloosde kinderen is in dit boek terug te lezen. Ook personages die vanuit boosheid en verdriet verkeerde keuzes maken, krijgen een plekje. Mooi en hoopvol om te lezen hoe hun leven zich ontwikkelt.

Henry studeert en het is de bedoeling dat hij straks op de boerderij gaat werken. Maar eigenlijk wordt Henry het meest blij van vioolspelen. Als hij thuiskomt voor de kerstvakantie probeert hij dit met zijn ouders te bespreken, maar die dringen aan op zijn studie. Als er dan iets ergs gebeurt in zijn gezin, blijft hij thuis en maakt hij vanuit boosheid op zijn vader en vanuit een gevoel van verlatenheid verkeerde keuzes. Bij zijn oma Emily komt hij wat tot rust. Hij helpt haar op de boerderij. Daar ontmoet hij Margaret, die Emily in het huishouden helpt. Margaret zou niets liever doen dan andere mensen helpen met schoonmaken en vindt het heerlijk bij Emily, temeer omdat het bij haar ouders maar een koude, afstandelijke bedoening is. Het zusje van Margaret, Mayfair, heeft suikerziekte en krijgt nadat ze in de buurt is geweest van zieke mensen steeds vaker een aanval. In de zorg voor Mayfair lijken Margaret en Henry naar elkaar toe te groeien, maar zijn verkeerde keuzes krijgen verregaande gevolgen.