Als ik één ding geleerd heb van dit boek is het dat ik nooit mijn handdoek mag vergeten. Een handdoek straalt vertrouwen uit.
Wanneer het huis van Arthur Dent gesloopt moet worden voor de aanleg van een intergalactische snelweg, weet hij nog niet dat dit het begin is van een gigantische intergalactische ervaring, of hij nu wil of niet. En geloof me, hij wil dikwijls afhaken maar hij wordt vooruitgestuwd door figuren die ineens ongevraagd in zijn leven verschijnen en hem verder pushen dan hij eigenlijk wil. Arthur ontmoet de vreemdste wezens, wordt gemarteld en gefolterd, uit een ruimteschip gegooid en moet het op een bepaald moment alleen zien te rooien. Gelukkig, uiteraard, wordt hij op tijd gered. Dan blijkt hoe belangrijk hij eigenlijk is want niet alleen is zijn huis gesloopt, heel de aarde is vernietigd en hij is de enige overlevend. De ruimtewezens hebben hem nodig om de vraag bij een antwoord te formuleren. Ze hadden namelijk een computer aan het werk gezet om het antwoord op een vraag te berekenen. Die opdracht liep al enkele jaren op de computer, maar toen werd de aarde vernietigd. Vlak daarvoor kwam het getal 42 uit de pc gerold. Alleen wist niemand meer wat de vraag was. Alle hoop is op Arthur gevestigd.
Indien deze samenvatting dwaas klinkt, dan klopt dat, heel dit boek is doldwaas. Sterker nog, heel de reeks is het.
Heerlijk dun boek, al vele malen opnieuw gelezen.