Knap hoe de mannelijke auteur Siebelink zo diep in de huid kan kruipen van de vrouwelijke hoofdpersoon Clara Hofstede. Hij zet een geloofwaardig personage neer die ondanks een ellendig leven en veel verkeerd gemaakte keuzes toch in je hoofd gaat zitten. Siebelink haalt niet de makkelijkste thema's aan: zelfbeschadiging, psychische beschadiging en een lichte vorm van seksverslaving. Toch heb je, net als de (door Clara verzonnen?) auteur Oscar Sprengers enorm met Clara te doen. Het is knap hoe Siebelink dit geheel neerzet.

Wat ik wel had op het laatst: de wil om snel door te lezen en het boek dicht te doen. Je weet vanaf pagina 1 dat het niet goed gaat aflopen met Clara. In de laatste pagina's staat haar ondergang zo uitvoerig beschreven dat je er snel vanaf wil zijn. Dat is eigenlijk jammer, want het taalgebruik van Siebelink verdient in dit deel van het boek eigenlijk meer aandacht.