Deze recensie kun je ook lezen op mijn blog The Confession of a Book Nerd!
Mijn mening: 7.7/10

Dit is een boek van een héél grote chicklitschrijfster en dat merk je zo goed in het boek. Na zo veel chicklits te schrijven, had Sophie Kinsella besloten om eens een YA-boek te schrijven en het is haar bijna gelukt.

Waarom bijna?

Wel, eerst en vooral besprak ze een thema die iedere tiener aangaat: angstaanvallen. Iedere tiener is wel bang voor iets en in de tijd dat je tiener bent kunnen er dingen gebeuren die die gevoelens sterker maken zoals pesten. In dit boek is het hoofdpersonage, Audrey (coole naam hé!), getroffen door een groepje pestkoppen en worstelt ze nu met de angst voor contact.
Audreys problemen zijn groot en dat weet ze ook. In het boek worden die problemen opgelost door de komst van een jongen zoals de achterflap al zegt. Langzaamaan lossen haar problemen op.

Maar waar bleef de uitleg over de oorzaken van haar problemen? Steeds weer zat ik te wachten op details die eindelijk de puzzel in mijn hoofd zou oplossen, maar het kwam maar niet. Ja, er werd gesproken over pestkoppen die van school waren gestuurd. Maar wat was precies voorgevallen? Geen idee. Misschien was het Sophies idee om de lezer te laten fantaseren over die gebeurtenissen. Voor mij is het feit dat er niet genoeg details waren een groot minpunt.
Ook het feit dat alles zo abrupt eindigde, was een beetje raar. Plots gebeurden er dingen waardoor ik er verward het boek neerlegde en dacht: is dit echt al afgelopen?

Ja, als alles een beetje beter was uitgewerkt zou dit boek van mij een 10/10 gekregen hebben. Want er zat zo veel humor in dit boek dat ik al na de eerste 40 pagina’s plat lag van het lachen. Ook de supercrazy mama ‘fleurde’ het boek helemaal op. Fleuren is niet echt het beste woord want ze was een beetje (nog zacht uitgedrukt) hysterisch.
Op dat vlak wist Sophie precies moest doen en ik denk dat haar volgende YA véél beter zal zijn. Oefening baart kunst toch?

Niet alleen haar humor was fenomenaal. Nee, ook de manier waarop ze sommige scènes in het boek vertelde door het te vertellen door het oog van een camera, was zo origineel. En meestal keek ik uit naar de stukjes van Audreys documentaire.

Dit boek had veel beter kunnen zijn met een beetje meer uitleg, maar Sophies humor en schrijfstijl hebben me echt door doen lezen. Daarom had ik hem, denk ik, in één middag uit… Ja, dit boek is zeker een aanrader maar hij beland niet in mijn top 10 door de weinige achtergrondinformatie.