Bregje Hofstede (1988) schrijft voor verschillende kranten en tijdschriften. Ook schrijft ze romans. Haar debuutroman ‘De hemel boven Parijs’ werd genomineerd voor de Anton Wachterprijs en de Gouden Boekenui. Haar meest recente roman ‘Drift’ staat op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs 2019.

In ‘Drift’ volg je hoofdpersoon Bregje, een jonge vrouw die besluit weg te lopen van huis. Ze loopt daarmee ook weg van haar relatie, haar eerste liefde. Dit doet ze samen met haar backpack, welke gevuld is met al haar dagboeken. Door middel van fragmenten uit de dagboeken gecombineerd met het leven nu, leer je Bregje -haar angsten, motieven, geluksmomenten, en nog veel meer- kennen en daarmee ook een antwoord te vinden op de vraag: waarom vertrekt ze eigenlijk?

Hofstede beschrijft dit schitterend. ‘Drift’ staat vol met metaforen, vergelijkingen en beeldende beschrijvingen. Prachtige quotes te over.

“Ik hou van zwijgen. Ik zwijg omdat ik wil weten hoe mijn gedachten eruitzien voor ik ze een voor jou herkenbare, ontcijferbare vorm geef (en ze daardoor een beetje jouw vorm geef).”

De sfeer die is neergezet in het boek is beklemmend en triest. De negatieve gevoelens van Bregje ten opzichte van haar relatie of liefde in het algemeen maken het verhaal zwaarmoedig. Tijdens het lezen overvalt de lezer hetzelfde gevoel. ‘Drift’ bevat hele beklemmende passages. Zo wordt bijvoorbeeld een trio beschreven. De beschrijving van de gevoelens van Bregje wanneer dit plaatsvindt, is schrijnend en laat de lezer ongemakkelijk voelen. En dat heeft Hofstede knap gedaan, omdat het precies die overwegingen zijn die weergeven hoe Bregje in haar relatie staat en naar zichzelf kijkt.

Het verhaal is opgebouwd uit drie delen, die elk een ander deel van Bregje’s leven vertellen. Dit gebeurt in de eerste persoon, wat de afstand tussen Bregje en de lezer verkleint. Het plot intrigeert en verrast tot het laatste moment. Hofstede weet een gevoel van mysterie te generen, waardoor het boek ook lastig weg te leggen is. De wisselingen in tijd, variërend van nu tot Bregje’s kindertijd, dragen daar aan bij. Haar relatie wordt tot in de puntjes geanalyseerd, net als haar partner en Bregje zelf. Stukje voor stukje valt de puzzel in elkaar. Toch timmert Hofstede het verhaal niet volledig dicht, resulterend in een lezer die nog lang blijft mijmeren over de vele facetten van ‘Drift’. Dit alles maakt ‘Drift’ een unieke leeservaring.