Een Uit-stekende verzameling columns! Letterlijk ook, want het formaat van de bundel is toch wat lastig voor in de boekenkast…
Martijn van Lith is columnist voor het Leidsch Dagblad, aangezien ik niet uit de omgeving kom en derhalve het Leidsch Dagblad niet lees waren de columns van Martijn mij onbekend; wat een gemis!

Het lezen van de korte verhalen toverde toch zeer regelmatig een glimlach op mijn gezicht en soms zelfs verwondering: “haar oogopslag valt op, alsof ze btw-aangifte doet.” Aangezien mijn collega’s en ik zeer regelmatig btw-aangiftes doen vragen wij ons sinds kort af hoe we daar bij kijken….
Martijn kan heel goed mensen observeren en deze onbekende mensen dan zodanig beschrijven dat je als lezer precies weet hoe iemand er uit ziet. Hij spreekt dan ook over ze met een opvallend kenmerk, noemt iemand de rest van het verhaal ‘de snor’ of ‘de paarse bril’. De columns gaan over heel normale alledaagse zaken die hier en daar wat overdreven worden maar voor iedereen herkenbaar zullen zijn. Zo is het treinstation een prima plek om inspiratie voor vreemde figuren op te doen maar ook in de supermarkt kom je ze tegen, als je er maar oog voor hebt. Ook schuwt hij zijn eigen sores niet, als nieuwbakken vader doe je dingen die je nooit van jezelf had gedacht; de aanschaf van een bakfiets is er één van.
Mijn woordenschat is ook weer uitgebreid met bijzondere woorden en uitdrukkingen: babydraagdoekyoga, oridinaire filterpleur, trisme, omaaikot, roeptoeters, een gebit als een oude Joodse begraafplaats en een spijkerbroek waar je zonder schaar niet uit gaat komen, om er maar eens een paar te noemen.

Een heerlijk boek om iedere avond bij de koffie, of juist bij het ontbijt als dat beter schikt, één of twee columns uit te lezen. Op die manier komen de korte verhalen het beste tot hun recht. En zoals al eerder genoemd zullen de meeste tot een glimlach leiden en gaan over diverse uiteenlopende figuren, een vijftal columns gaat echter over Mevrouw De Bree. Deze vijf zullen voor een groot aantal mensen ook zeer herkenbaar zijn en zelfs een beetje ontroerend.

Misschien toch maar eens gaan kijken of de columns uit het Leidsch Dagblad ook online te lezen zijn zodat ik niet hoef te wachten op een eventuele volgende bundel!