De scheidslijn tussen waarheid en fictie is uiterst dun en dat is maar weer gebleken in deze thriller. Met een haast vooruitziende blik hebben Ross en Hartman de gruwelijke actualiteit weten te combineren met een spannend fictief verhaal. Als lezer switch je in gedachten voortdurend tussen de verschrikkelijke beelden op TV en de film die je in je hoofd creëert betreffende de Zwarte Weduwe. Dit is zeker geen gemiddelde thriller. De personages zijn sterk uitgewerkt en tijdens het lezen leer je ze stuk voor stuk beter kennen en kan je hun acties ook 'beter' plaatsen. De verschillende verhaallijnen zijn ook goed met elkaar verweven en worden door de Zwarte Weduwen eigenlijk bij elkaar gehouden. Na een kort beginstuk waarin je met de actualiteit geconfronteerd wordt, val je al snel in het tussenstuk waarin verschillende oogpunten duidelijk beschreven worden en ze allemaal een bepaalde tijdsdruk kennen. Het slotstuk zorgt ervoor dat de verschillende uitgezette verhaallijnen samenkomen. De spanningsboog is redelijk te noemen. Ik heb geen 'puntje van je stoel' momenten gekend maar het was spannend genoeg om door te lezen. De spanning bouwt zich langzaam op tot het min of meer op een gelijk niveau blijft hangen tot het einde. Niet hoog genoeg helaas waardoor het boek wat mij betreft een ster verliest. Het verhaal doet duidelijk een beroep op de psyche van zowel lezer als hoofdpersonen. Wat brengt mensen ertoe om te doen wat ze doen? Als lezer vraag je je dit af en krijg je er een antwoord op die je wellicht nog niet bedacht had. Als lezer word je geregeld met de vraag zelf geconfronteerd. Al met al een knap tweede deel van Hartman en Ross. Wat mij betreft 4 sterren waard.