Dit was mijn eerste boek van Stephen King wat ik gelezen heb. Omdat Stephen bekend staat om zijn horrorachtige thrillers verwachtte ik een gruwelijk horror verhaal. De horror viel mij echter tegen.

Het verhaal speelt zich af in de jaren zestig van de twintigste eeuw, en gaat over verslaving, geloof, muziek en leven na de dood. Het is een boek geschreven in de ik-vorm en vertelt vanuit Jamie Morton.

Jamie ontmoet de nieuwe predikant Charles Jacobs als zesjarig jongetje. Er onstaat tussen die twee een diepe vriendschap en Jamie raakt gefascineerd door de hobby van Charles namelijk 'elektriciteit'.
Na het tragische verlies van zijn vrouw en zoontje veranderde Charles volkomen en werd ontslagen na zijn 'verschrikkelijke' kanselrede op 21 november 1965.
Jaren later komen Jamie en Charles elkaar bij toeval weer tegen. Jamie is muzikant en lijdt een nomadisch en verslaafd leven. Charles houdt zich inmiddel bezig met healing.
Charles geneest Jamie van diens verslaving, hun wegen scheiden zich weer en jaren later ontdekt Jamie bij toeval dat de dominee een revival houdt. Jamie ontdekt dat het woord revival veel betekenissen heeft...

Stephen King heeft een boek met een gemakkelijke schrijfstijl neergezet. Wel vind ik het verhaal wat langdradig en het heeft voor mij niet de spanning wat het zou moeten hebben. Het thema sprak mij ook niet bijster aan en daardoor las het boek voor mij al minder fijn.
Wel wil ik een pluspunt geven voor de goed uitgewerkte karakters.
Een boek wat ik zelf niet met plezier lees zal ik dan ook niet gauw bij mijn vrienden aanbevelen.