De eerste twee delen uit deze serie heb ik niet gelezen en was daarom blij dat Sarah Lark in de proloog en de eerste delen de moeite heeft genomen om de personages bijzonder uitgebreid voor te stellen. Soms valt ze in herhaling en wordt het een beetje langdradig maar je moet dan wel even doorzetten. Mede door dit voorstellen is dit deel afzonderlijk goed te lezen. Ook de landkaart en de beknopte stamboom van de hoofdpersonages dragen er toe bij dat duidelijk wordt hoe de verhoudingen liggen tussen de personages.

De achtergrond waartegen 'De dag van de zonnewende' zich afspeelt is De Tweede Boerenoorlog in Zuid-Afrika die duurde van 11 oktober 1899 tot 31 mei 1902 en de uitvinding van het vliegtuig, met name de sucessen van Wilbur en Orville Wright. De gebroeders Wright waren erg onder de indruk van Otto Lilienthal, een Duitse ontwerper van diverse zweefvliegtuigen en gingen daarom zelf aan de slag. Een van hun eerste vliegtuigen deed erg aan aan vlieger denken. Op 17 december 1903 realiseerden de gebroeders Wright hun eerste gemotoriseerde vlucht en Atamarie leeft helemaal op! Ze heeft altijd al verzonnen hoe het zou zijn om zonder wind te kunnen vliegen en zou dat zelf ook graag doen.

Dit is meteen een mooie link naar het gebruik van de Maori's om op Nieuwjaarsdag hun vlieger op te laten (De dag van de zonnewende). Ze denken dan terug aan het verleden, huilen de laatste tranen over de overledenen van dat jaar en kijken uit naar de toekomst.

Het grootste deel van deze roman speelt zich af in Nieuw-Zeeland.
In 'De dag van de zonnewende' lees je over het leven van Atamarie, Roberta en Kevin tussen 1899 en 1904.

Afwisselend volgen we deze hoofdpersonen in de niet te lange hoofdstukken, die steeds een afgerond stukje in het verhaal vormen.

Je leest over Kevin die in 1899 vertrekt naar Zuid-Afrika waar hij als arts wil werken in een veldhospitaal. Je leest over Atamari die met haar studie bezig is en zich aangemeld heeft bij de universieteit voor een opleiding tot ingenieur, ze is al sinds haar jeugd enorm onder de indruk van de vliegers die de Maori oplaten om hun boodschappen naar de goden te zenden en wil meer weten over vliegen. Je leest over Roberta die moet toezien hoe Kevin vertrekt, hierdoor wil ze zelf ook naar Zuid-Afrika, maar dan om les te geven.

Sara Lark heeft de diverse verhaallijnen met haar prachtig taalgebruik samengebracht tot één mooi verhaal.

'Langzaam daalde de schemering over de bergen en het meer. De zon, die nu het winter was toch al niet hoog aan de hemel had gestaan, liet zich berustend in de zee glijden, terwijl haar laatste stralen de majestueuze Mount Taranaki in een roodgouden licht doopten.'

Liefde en de zucht naar kennis zijn in deze roman belangrijke onderwerpen, maar waar ik persoonlijk het meest van onder de indruk was, waren de historische achtergronden, zoals ze beschreven zijn door deze auteur.
De gebruiken van de Maori's en hetgeen zich afgespeeld heeft tijdens de Boerenoorlog zijn duidelijk neergezet en knap met het verhaal verweven.

'De dag van de zonnewende' is een boek dat je niet even tussendoor moet willen lezen. Het verdient je aandacht, zonder meer.
In het begin is het even doorbijten, maar je krijgt er door je vasthoudendheid veel moois voor terug.