Ik ben er is de debuutroman van de 29-jarige Française Clélie Avit. Zij groeide op in Auvergne te midden van haar twee grootste passies: bergen en dansen. Tijdens haar schooltijd ontwikkelt ze een derde grote passie, namelijk voor het verslinden van romans. Ook tijdens haar studie in Lyon blijft Clélie verknocht aan het lezen van boeken en ontwikkelt ze zich als vertaalster. Zo heeft ze het laatste deel van de Harry Potterboeken vertaalt in het Frans. Ondertussen geeft ze ook nog eens les in natuur- en scheikunde. Maar ook haar fantasie stond niet stil, want zelfs tijdens haar drukke leventje besloot ze haar debuut Ik ben er te schrijven, waarvan de vertaalrechten nog voor verschijning zijn verkocht aan negentien verschillende landen.  

In Ik ben er heeft Elsa het niet langer koud; haar lichaam kent geen gevoel meer. Het enige wat Elsa kan, is horen. Ze hoort haar ouders huilen, keer op keer, en haar vrienden praten alsof ze er niet is. Wat er precies is gebeurd weet ze niet meer. Maar wat ze uit de gesprekken om haar heen kan opmaken is dat ze onder de sneeuw terecht is gekomen tijdens haar grootste liefde: bergbeklimmen. Dan opeens is er een onbekende stem in haar kamer. Een stem die tegen haar praat alsof ze daadwerkelijk leeft. De stem is van Thibault, die per ongeluk voet zet in de kamer van de beeldschone Elsa. Terwijl hij in de ziekenhuiskamer van zijn broer had moeten zijn. De broer die dronken achter het stuur is gekropen en twee meisjes heeft doodgereden. Een moordenaar. Iets wat Thibault absoluut niet kan verkroppen. Elsa wordt zijn redding, maar wordt zij ooit wel wakker?  

De bijzondere kaft van Ik ben er belooft je een mooi en treurig verhaal. Het gezicht van een vrouw houdt je vast. Een bleke huid en gesloten ogen geven de kwetsbaarheid van het hoofdpersonage Elsa in Ik ben er zichtbaar weer.   Na een paar bladzijden lezen, weet je al: dit boek is echt heel goed en veel te kort. Het 264 pagina’s tellende boekje is een ijzersterk meesterwerk en had zoveel langer mogen zijn.  

Elsa’s machteloosheid is voelbaar en raakt je diep. Elsa kan niemand bereiken, maar toch helpt Thibaults aanwezigheid haar om te overleven. Zelfs wanneer de doktoren besluiten dat zij hersendood is en alleen maar ruimte inneemt in het ziekenhuis, blijft zij door hem positief. Terwijl haar familie en vrienden om haar heen hun geloof in haar ontwaken verliezen.  

In Ik ben er staat de machteloosheid van de hoofdpersonen centraal. Door gebruik te maken van het ik-perspectief voelt de lezer zich net zo machteloos. Elk hoofdstuk wordt verteld vanuit Thibault of Elsa. Thibault maakt de machteloosheid daadwerkelijk mee in zijn dagelijks leven en de machteloosheid van Elsa vindt plaats in haar hoofd. Hoe komt het toch dat ze niet wakker kan worden? Het raakt je als lezer, de worsteling van Thibault die om moet leren gaan met zijn broer als moordenaar en Elsa die niet lijkt te ontwaken uit haar coma. De liefde voor elkaar, zonder dat ze elkaar ooit hebben gezien, houdt hen positief. Zal ze ooit wakker worden en is er een toekomst voor hen samen weggelegd?  

Al met al is Ik ben er een uniek verhaal, dat je diep raakt. Reken er maar op dat dit boek veel emotie bij je losmaakt. Je tranen inhouden is bij Ik ben er haast onmogelijk. Wel één klein minpuntje aan dit boek: het is veel te snel uit.