In dit boek maken we kennis met drie verschillende personen die in dezelfde flat wonen. Elisabeth, die een teruggetrokken leven lijdt, het liefst in het donker, compleet afgesloten van de buitenwereld. Elias, een kunstenaar die worstelt met zijn gevoelens en Otto, weduwnaar een eenzaam.
Door een verkeerd bezorgd pakketje wordt Elisabeth gedwongen om uit haar duisternis te komen, en langzaam ontstaat er een vertrouwensband en vriendschap tussen deze drie mensen.

Het gaat niet vanzelf en zeker niet makkelijk, want allen hebben een verleden, maar het is mooi om de ontwikkeling te zien die deze personen doormaken.

Zeker de eerste helft van het boek is het boek mooi opgebouwd en zijn er vaak poëtisch mooie zinnen te vinden. Maar op de helft zakt het wat in, de personages zijn gegroeid maar het lijkt of ze even niet weten hoe ze verder moeten. Het poëtische verdwijnt en het verhaal komt pas aan het einde van het boek weer een beetje opgang, om de lezer achter te laten met een open einde.

De schrijfster brengt met een fijne schrijfstijl de personen tot leven. Als achtergrond is Stockholm mooi verwerkt in het verhaal, evenals de merel en zijn bijzondere geluid.
En mooi verhaal, wat helaas na de helft minder weet te overtuigen, maar toch genoeg wist te boeien om door te lezen tot het einde.