Met zijn debuut Het Labyrint van Venetië heeft de auteur aan de ene kant een uiterst spannend verhaal en aan de andere kant een gruwelijke misstand rondom de oorlog in voormalig Joegoslavië met elkaar verenigd.

Omdat het het eerste deel uit een trilogie is, is niet geheel duidelijk of dit deel ook op zichzelf gelezen kan worden. Aangeraden wordt om dit niet te doen. Geadviseerd wordt te wachten tot deel twee en drie verschenen zijn, zodat het verhaal in één keer ervaren kan worden.

Binnen deze thriller spelen drie geheel eigen verhaallijnen die pas laat in het boek samenkomen. Overduidelijk is achteraf welke boodschap de auteur met dit boek uit heeft willen kondigen. Het boek heeft in beginsel veel potentie, maar is er maar matig in geslaagd deze potentie waar te maken. De titel en de teksten op de achterflap van het boek wekken de suggestie dat het om een soort kan-en-muis verhaal gaat. Dit is slechts gedeeltelijk waar. Het verhaal is op sommige momenten echt keihard en haast té gruwelijk om te beseffen.

Het begin van het boek is erg sterk en werkt de spanning op die je van een thriller mag verwachten. Het tussenstuk zakt enigszins in en het slotstuk lijkt enigszins onwerkelijk en een soort van afgeraffeld. Dit laatste omdat het erg rommelig wordt in de laatste hoofdstukken, waardoor het lastig is het verhaal vast te houden. Het verhaal kan over het algemeen als 'behoorlijk goed' bestempeld worden, maar er had veel meer ingezeten. Hopelijk kan Holt dit in een volgend deel recht zetten.