Spuitende slagaders en overstromende oceanen is een handleiding voor kinderen bij grote en kleine rampen. Het gaat om rampen in en rond huis, maar ook over wereldrampen. Het boek geeft tips, maar zit ook vol eigenaardige feiten en weetjes. Op het einde van de rit weten de lezers wat ze moeten doen bij een tsunami, hoeveel botten ze kunnen breken, wat ze moeten doen bij een hitteslag en hoe ze een survivalkit moeten maken.

Jesse Goosens zorgde voor de tekst en verzamelde een boek leuke, nuttige en grappige dingen in het boek. Er komen erg veel en vooral diverse zaken aan bod en het is bijna compleet te noemen, al mist er bijvoorbeeld een deeltje over het gevaar van elektriciteit wanneer het gaat over rampen in en rond het huis. De tekst is vrij klein gedrukt, maar door een overzichtelijke opmaak, mag dat geen probleem vormen. Natuurlijk is er nog meer te weten over de ongelukken die kunnen gebeuren en over ehbo, maar Jesse Goosens biedt een mooie aanzet en hij weet het nog leuk te brengen ook.

De tekeningen van Linde Faas vrolijken het geheel op. Soms lopen de prenten door de tekst heen en op andere pagina’s vullen ze de witruimte op. De tekeningen zijn grappig en informatief tegelijk. De afgebeelde kinderen voeren handelingen uit die terugkomen in de tekst en de professor haalt ondertussen knotsgekke dingen uit die vaak aansluiten bij de opmerkelijke feiten in het boek. Linde Faas slaagt erin de grote en kleine rampen in het boek levendig en erg divers in beeld te brengen.

Spuitende slagaders en overstromende oceanen (9+) spreekt de jonge lezers aan en trekt ze mee in de wereld van grote en kleine ongelukken. De weetjes in het boek zijn niet altijd luchtig. Bij de rampen wordt steeds het ergste scenario beschreven. Toch weegt het boek door de goede opzet niet al te zwaar op het gemoed. De informatie primeert en wordt bondig omschreven. Door de puntsgewijze opsommingen leest het vlot en de heldere bewoordingen maken het voor kinderen erg behapbaar.

Spuitende slagaders en overstromende oceanen mag best een aanrader worden genoemd voor iedereen, want hoewel het geschreven is voor kinderen, kunnen ook volwassenen er nog wat van opsteken. Het is niet het soort boek om in één ruk uit te lezen, maar wel eentje om zo nu en dan ter hand te nemen, in te grasduinen en door heen te bladeren. Het mooie is dat de lezer er ondertussen ook nog wat van leert.