Grootkeizer Daylan staat aan het hoofd van vijf hertogdommen. Op de dag van de kroning maakt de nieuwe Grootkeizer een einde aan de overzeese oorlog met Caladonië. Vrede en herstel van de handel zijn het gevolg en het Emperium bloeit jarenlang. De raadselachtige dood van de jonge Prins Marca, zoon van Grootkeizer Daylan, heeft echter verstrekkende gevolgen voor het Emperium. Na zijn dood is niets meer hetzelfde. De Grootkeizer zelf wordt ziek van verdriet en de Grootkeizerin wendt zich tot Pagans Kerk. De Kerk maakte dankbaar gebruik van de mysterieuze en onverklaarbare dood van de Prins. De Hooghoeder overtuigt de Grootkeizerin Charlotte ervan dat het een straf van Pagan is. Pagans leer wordt tot wet verheven en er wordt opgeroepen tot de Zuivering. Deze Zuivering, uitgevoerd door Pagans Kerk en diens Hoeders, is tegen iedereen die vertrouwt op alle Zeven Goden en gelooft in magie. Zij treden op als aanklager, rechter en beul in één. Iedereen kan iemand aangeven.
Door het gebrek aan leiding van de Grootkeizer komt op enkele plaatsen in het Rijk de bevolking in verzet onder leiding van de rebellen, zo ook in Mandallin op de vlakte van Rahalla.
Het Emperium stuurt het leger van Hertog Cavellus naar Mandallin om orde op zaken te stellen. De Slag van Rahalla 998 n. P. (na Pagan) zal de eerste slag zijn in de bijna drie eeuwen dat het Emperium bestaat. De rebellen strijden tegen de Kerk, tegen de invloed van de God Pagan en tegen Emperium en de bevolking begint om deze redenen sympathie te krijgen voor de rebellen. De God Pagan wordt namelijk weliswaar vereerd, maar Pagans Kerk heeft nooit echt vaste voet aan de grond gekregen op het platteland. De bewoners van Mandallin, voornamelijk herders, jagers en houtvesters hebben nooit bewijs gezien van het feit dat Pagan de andere zes goden in de Strijd der Goden heeft verslagen. Deze slag vond plaats in wat nu algemeen wordt beschouwd als het jaar nul. Pagan de Ene, de God van de strijd, het vuur en de duisternis wordt in het Emperium beschouwd als de enig nog aanwezig zijnde God.
Tijdens de voorbereidingen van deze veldslag maakt Bortak kennis met Jalt, de 15-jarige bakkerszoon. Bortak heeft beruchte reputatie, maar Jalt laat zich hierdoor niet afschrikken en Bortak besluit Jalt onder zijn hoede te nemen. Het is het begin van een diepgaande vriendschap ondanks de grote tegenstellingen tussen hen.
Ondertussen komt Hailar Ichtus tot een schokkende ontdekking die een gevaar kan gaan vormen voor de gehele wereld na het bestuderen van de omloop van de planeten. Hailar Ichtus behoort tot het Genootschap der Hailerea, zij zoeken waarheden niet bij goden, maar in wetenschap.

Mening/conclusie
Het is een meer dan meeslepend verhaal. Laat je niet tegenhouden door de dikte van het boek, want ondanks dat het 513 bladzijden heeft, is het boek veel te snel uit. Bas Kock trekt je mee in verhaal door de zeer sterk neergezet karakters, de uitgebreide beschrijving van de wereld in al zijn facetten en natuurlijk het spannende, maar ook mysterieuze verhaal.
Enkele van die sterke personages zijn Bortak de indrukwekkend oude krijger en de dromerige bakkerszoon Jalt die graag ridder wil worden. Maar je hebt ook nog het dienstmeisje Faya, die bevriend is met Prinses Guinève, de tweede dochter van Grootkeizer van het Emperium. Volgens de etiquette is dit een hoogst ongepaste vriendschap die oogluikend wordt toegestaan.

Het verhaal bestaat uit meerdere verhaallijnen die goed te volgen zijn, ondanks dat deze niet synchroon lopen. De schrijver geeft steeds duidelijk bij de hoofdstukken en paragrafen aan waar en wanneer het verhaal op dat moment plaatsvindt. Dat het verhaal niet synchroon loopt is een pluspunt voor de spanning: af en toe ben je als lezer door deze manier van vertellen al op de hoogte van zaken, waar de personages in het boek nog geen weet van hebben. Ook is er naast de zwartwit kaart voorin het boek een losse landkaart in kleur aanwezig bij het boek, zodat je de avonturen goed kunt volgen.
Het verhaal heeft geniale onverwachte plotwendingen. De tegenspeler speelt een oneerlijk spel en als lezer betrap je jezelf erop dat je ook af en toe in bepaalde leugens hebt geloofd. Er wordt in het verhaal gebruik gemaakt van magie en Bas Kock is erin geslaagd hier een zeer originele draai aan te geven.
De oorlog die uiteindelijk uitbreekt in het Emperium, wordt beschreven met al zijn gruwelijkheden, maar ook de menselijke kant ervan wordt goed belicht. Om een voorbeeld te noemen het personage kapitein Isaac, die na een grote overwinning nog steeds verdriet voelt en geen intens geluk zoals hij had verwacht.

Met regelmaat krijg je korte informatie of een terugblik over huidige politiek en hoe het Emperium is ontstaan. Deze geschiedenis is goed verweven in het verhaal zelf waardoor je al lezende een goed inzicht krijgt in de geschiedenis en ontstaan van de vijf hertogdommen met Grootkeizer Daylan aan het hoofd.
Achter in het boek is een appendix aanwezig. Dit is prettig als naslagwerk. Het Godenrijk, de Kalender, Valuta, Tijdlijn worden hierin uitgelegd. Verder is er op alfabetische volgorde uitleg over bijvoorbeeld begrippen, dorpen, landen en personen. Persoonlijk heb ik het niet nodig gehad, het verhaal is goed te volgen.
Bas Kock werkt in het verhaal langzaam toe naar een prachtig en indrukwekkend einde. Geen enkel moment heeft het verhaal een punt waarop het dreigt in te zakken, je blijft geboeid en geïntrigeerd door de plotwendingen, de karakters, het gehele spel.
Het verhaal bevat diepere lagen. Het is o.a. maatschappijkritisch. Een zin die regelrecht slaat op onze huidige maatschappij is de volgende:
" We leven in een tijd waarin angst regeert, en uitgerekend nu is het zo gemakkelijk geweest om te manipuleren."
Het is boeiend om te lezen hoe in dit verhaal religie wordt gebruikt om mensen te onderdrukken, hoe angst wordt gebruikt om de grote massa te bespelen om te kunnen regeren.

Bas Kock heeft met dit verhaal iets zeer groots neergezet. Het boek doet me denken aan ‘Het Rad des Tijds’ van Robert Jordan.

Ik kijk erg uit naar het tweede deel van de trilogie, genaamd “Duisterdag”, dat in 2017 wordt verwacht.

“Nachtval” krijgt van mij 5 welverdiende sterren!

Jeanine Feunekes-Both
Recensente DPB