Karl Ove Knausgard beschrijft zijn jeugd tot de leeftijd van ongeveer 13 jaar, de tijd dat hij naar de middenschool gaat.
Het is voor mij allemaal zeer herkenbaar, maar net als in zijn tweede boek gebeurt er eigenlijk niets bijzonders, Karl Ove is een normale jongen, die opgroeid met de beslommeringen die iedereen zouden kunnen overkomen, zelfs met de heersende vader boven hem, ook dat is voor velen herkenbaar denk ik.
Wat mij wel wat vreemd overkwam is, is dat hij al op 11-jarige leeftijd geinteresseerd was in klasse-muziek, iets wat in mijn beleving pas vorm kreeg toen ik 16 of 17 was.

Het is buiten kijf dat Karl Ove Knausgard een vaardige pen heeft, maar het boeit niet altijd optimaal, voorlopig maar even de reeks laten voor wat het is, misschien pak ik later de andere 2 nog te lezen delen van Mijn Strijd nog wel een keer, maar op dit moment even niet.