In de cover zag ik het volgende: De kleuren van de Franse, maar ook van de Nederlandse vlag.
Na het lezen was het me duidelijk dat het ook allemaal in Nederland plaats had kunnen vinden.
Het rood voor de vlammen in de eerste zaak, het wit voor de witte boord van de priester, de tweede zaak. Blauw voor de zwarte steen, uit de derde zaak (waarschijnlijk een meteoriet, die uit de blauwe lucht is gevallen).

Elk hoofdstuk heeft een eigen titel die duidelijk aangeeft waar het hoofdstuk over gaat.
Onduidelijkheden in de tekst of verklaring van Franse woorden en uitdrukkingen staan in voetnoten. Dit vergemakkelijkt het lezen mocht je de Franse taal niet beheersen.

Het is geen thriller en je moet dat ook niet verwachten. Al snel weet je wie de daders zijn, maar dat verminderd het leesgenot zeker niet. Dit is een spannende misdaadroman waar het vooral om gaat de achtergronden boven water te krijgen. Het waarom van de daden. Je leert de personages heel goed kennen tijdens het onderzoek van Pépé naar deze misdaden.
Pépé is de bijnaam voor Paul Paulusma, de rechercheur van Nederlandse afkomst en het hoofdpersonage in dit verhaal. Zijn team krijgt alle drie deze misdaden op het bordje omdat er niet genoeg geldelijke middelen zijn om de zaken te verdelen. Hij is de verantwoordelijk commandant in deze drie zaken en brengt het er heel goed vanaf, mag je wel stellen.

Wat ligt ten grondslag aan deze misdaden? En waarom hebben de daders op deze manier gereageerd op dat speciale tijdstip?
Deze vragen zijn beantwoord als je het boek gelezen hebt.
Ook zie je een stukje corruptie, dat internationaal blijkt te zijn.