Met open ogen speelt zich af in de jaren tachtig in Libanon tijdens de burgeroorlog. Beiroet is een verscheurde  stad, verschillende partijen staan elkaar naar het leven en aanslagen zijn aan de orde van de dag. Overal staan controleposten. De bevolking leeft in angst en probeert tegelijkertijd het dagelijkse ritme overeind te houden.

Nick Lorimer is een jonge idealistische VN afgezant uit Engeland. Hij heeft hart voor de problemen in Beiroet. Reem Najjar is 20 jaar. Ze is bloedmooi en heeft een tragische geschiedenis. Haar ouders en broertje zijn vermoord en ze staat alleen op de wereld. Voor haar gevoel is ze alles kwijt. Nick en Reem komen elkaar tegen. Dat was geen toeval, dit was door Reem gearrangeerd. Ze is een zelfmoordterroriste en zij moet de aanslag uitvoeren op de aanstaande president. Nick en Reem worden verliefd. De vraag is of Reem zal kiezen voor het leven of voor de dood.

Met open ogen is een boek dat doordrenkt is met de sfeer van oorlog. Bommen, bloed, doden, instortende gebouwen, aanslagen en controleposten. Dit maakt het tot een boek dat je niet zomaar langs je af kunt laten glijden. Het geeft een triest beeld van de gekte in Beiroet en de verschillende belangen waarvan de bevolking uiteindelijk de dupe wordt.

Fullerton wisselt van perspectief. Dan weer vertelt Reem, dan weer Nick. Hun liefde bloeit op in een verscheurde stad. Ze hebben tegengestelde belangen, maar weten elkaar te bereiken. De schrijver brengt motieven van een mooie jonge vrouw dichterbij om te kiezen voor wraak en voor haar eigen dood. Een individu zonder levensdoel maar met een hoger ideaal. Fullerton velt geen oordeel, hij registreert en schetst omstandigheden.  

Ik vond Met open ogen iets te weinig een spannend boek dat soms lichtelijk neigt naar iets teveel liefdes-sentiment. Wel stemt het tot nadenken, zeker als je het op 5 mei uitleest en de zegeningen telt van een samenleving die al zo lang in vrede leeft.