Marco Besana bijt zich vast in wat wellicht zijn laatste zaak zal zijn als journalist. Deze zaak is van hem en niemand pakt die van hem af!
Een stadje in de provincie Bergamo, Italië, wordt opgeschrikt door een gruwelijke moord. Het lijkt wel een slachtpartij: zo verschrikkelijk is de manier waarop het lichaam van de jonge vrouw is toegetakeld.

Ilaria Piatti is een jonge, onhandige stagiaire op de krant. Piatti is nu zesentwintig. Twintig jaar geleden heeft in haar gezin ook een vreselijke misdaad plaatsgevonden; haar moeder verdween plotseling en is nooit meer teruggevonden. Haar vader werd veroordeeld en vanzelfsprekend speelt dat nog steeds in haar leven.

Niemand weet wat met haar aan te vangen, ze lachen haar uit en noemen haar 'La Piatolla', de tuthola. Maar dom is ze zeker niet; Ilaria zoekt direct contact met Besana omdat zij de manier van moorden herkent uit een zaak uit het verleden. (1870-1873)
Marco neemt haar verhaal met een korreltje zout, totdat hij hij van een bevriende politiebeambte iets doorkrijgt wat Piatti al voorspeld had.
Hebben ze te maken met een copycat die zich heeft laten inspireren door de eerste Italiaanse seriemoordenaar Vincenzo Verzeni? Want steeds wordt een mysterieuze in bloed geschreven boodschap achter gelaten: ViVe!

De oudste van de krant en de jongste worden allebei ongeveer weggekeken op de redactie, maar ze gaan samenwerken! Deze Vincenzo Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.
Zowel Marco als Ilaria hebben er zich nu in vastgebeten!
Zal deze enigszins onverwachte samenstelling van een duo erin slagen deze zaak op te lossen?

De lekker korte hoofdstukken zijn voorzien van een datum. Ook de hoofdstukken die de verhaallijn van Vincenzo Verzeni in het eerste deel behandelen, zijn gedateerd zodat vergissen niet mogelijk is.
De stijl die gebruikt wordt is sober en vloeiend; geen hoogdravende woorden of ingewikkelde samenstellingen, waardoor het voor een groot publiek toegankelijk is.
Er zijn veel dialogen, die heel natuurlijk van opbouw zijn.

"Heimwee naar bloed" is een spannende thriller die zich grotendeels afspeelt in het Italië van nu. De beschrijving van de omgeving en de personages is knap gedaan, waardoor je jezelf op die locatie waant, terwijl je aan het lezen bent.
Het verhaal speelt zich af in een provincie in Noord-Italië. Een gebied met de natuur om de hoek, waar de mensen vaak meer weten dan ze zeggen. Stilzwijgen is goud, ook nu nog.
Wanneer je op een bepaald moment zeker weet hoe de vork in de steel zit, wordt het niet minder spannend. Integendeel; ik bleef aan het boek gekluisterd zitten en met een glimlach las ik het laatste hoofdstuk die de groei van de protagonisten als mens goed weergeven.