Ik heb dit boek vorige week opgepikt op de boekenbeurs in Antwerpen op basis van de vele positieve reviews die ik gelezen had over en vervolgens in één ruk uitgelezen. Het duurde me even op mijn woorden op papier te zetten, want wat kan je zeggen over een verhaal dat je zo beroert, behalve dat het je doet nadenken over je eigen leven?
Jasper en Sam zijn beste vrienden (geen koppel, wat een verademing!) die slecht nieuws vernemen over Jasper. Hij blijkt een tumor in zijn hart te hebben.
Jasper heeft zijn eigen dromen zijn hele leven achteruitgezet om zijn vader te plezieren. Nu zijn tijd op blijkt te zijn, weet hij dat hij veel liever zijn eigen dromen had willen najagen.
Net als zovele anderen wil hij enkel maar zingen, maar hij lijdt aan enorme faalangst en voelde zich daarvoor nooit goed genoeg.
Inplaats van te wachten op het afscheid, neemt Sam, een meisje met een hoog IQ, hem mee op sleeptouw om die droom toch nog te vervullen. Ze schrijft hem in voor een ambitieuze talentenjacht in Londen.
Sam en Jasper vertellen het verhaal vanuit hun eigen standpunt, waardoor je hen ook erg goed leert kennen. De manier waarop zij hun vriendschap beleven is uniek; zelden heb ik een boek gelezen dat me zo pakte door de manier waarop die twee jonge mensen elkaar kenden en ondersteunden.
Je wordt gewoon meegezogen in de manier waarop zij omgaan met het drama en elkaar steeds weer optrekken.
Eén grote boodschap heb ik geleerd uit dit boek: Beleef je dromen nu en wacht niet tot morgen. We hebben allemaal wel iemand verloren aan een ziekte, of maken het van dichtbij mee, net zoals de auteur. Die gevoelens en emoties zijn perfect verwerkt in dit prachtige verhaal.