Maartje wordt op klaarlichte dag in haar huis overvallen, terwijl Tatum boven is. Maartje wordt hardhandig ondervraagd waar het geld is, maar Tatum heeft ondertussen al 112 gebeld.
De mannen rennen naar de voordeur maar de grootste laat Maartje nog weten dat ze terugkomen als ze alleen is. Wat een vooruitzicht is dat, ze durft niet veel mensen meer te vertrouwen en zoekt tegelijkertijd naar antwoorden.
De titel 'Droombeeld' kan hier op een aantal personages slaan, maar zeker op de dader.
Maartje wordt steeds bozer omdat Twan niet op komt dagen nadat ze hem een bericht gestuurd hebben dat ze overvallen is! Tegelijkertijd schaamt ze zich dat ze in deze situatie aan Bor blijft denken, een man die ze ruim tien jaar niet meer gezien heeft en waar ze gelukkig mee is geweest.

'De waarheid is nooit zo erg als een leugen' lees je voor in het boek.. Heel toepasselijk in dit verhaal.

De stijl van dit verhaal is helemaal Loes den Hollander; vlotte dialogen, lekker vlot verteld, geen moeilijke woorden zodat iedereen er van kan genieten. Door de korte hoofdstukken blijft het leestempo hoog.
De spanning is zeker aanwezig, maar iets minder dan ik gewend ben van deze auteur.
Dat neemt niet weg dat ik het boek graag gelezen heb.
Ik kijk zeker uit naar een volgende boek van Loes den Hollander.
3,5/5*