Gelezen in de vertaling van August Willemsen. Het boek mag dan wel uit 1878 zijn, het is zeker niet ouderwets of achterhaald.

Remi wordt van zijn pleegmoeder Barbarin weggekocht, wat een dieptepunt in zijn leven lijkt, maar wat gelukkig uitmondt in gelukkige jaren met Vitalis, het aapje Jolie-Coeur en de honden.

De rest van de reis van Remi is vol ups en downs als hij mensen die hij als familie beschouwt verliest en steeds (bijna) alleen achterblijft. Gelukkig ontmoet hij steeds weer mensen die hem een warm hart toedragen. Zo komen we veel mooie personage tegen. Een van mijn favorieten is Mattia, de kwetsbare, trouwe, muzikale jongen.

De afloop van het boek is misschien wat zoetsappig, maar het is fijn dat we van alle personen die we onderweg zijn tegengekomen, weten hoe het ze vergaat.

Voor een boek met 500 bladzijden, leest het bijzonder makkelijk weg. Bij sommige stukken - zoals het gedeelte waar Remi in de mijn werkt - is het boek niet weg te leggen.