Het boek dat mij in 2017 het meest heeft getroffen is Binnenstebuiten van Aagje Zwanenbos. Een boek dat ik onmogelijk kon wegleggen.

Aagje is therapeut. Zij schreef een indrukwekkend verhaal over haar heftige jeugd, waarin zij als klein meisje geestelijk en lichamelijk werd mishandeld. Dit trok een spoor door haar volwassen leven, waarin ze werd geconfronteerd met enkele rampzalige gebeurtenissen. Desondanks werd ze al vroeg in haar werkzame leven therapeut en helpt ze tot op de dag van vandaag getraumatiseerde clienten.

Het verhaal is pijnlijk en boeiend tegelijk en het leest als een roman. De delen die (op knappe wijze) vanuit het kindperspectief zijn geschreven deden me denken aan Lieveling van Kim van Kooten. Ook hier betreft het een slim kind dat niet gehoord wordt en zelf sterk moet zijn, omdat haar ouders totale onkunde vertonen in hun ouderlijke rol.
De auteur spaart zichzelf niet in het boek: ze beschrijft onder andere haar obsessieve gedrag na enkele relatiebreuken. Ondanks haar kennis en ervaring als therapeut lukt het haar niet om om te gaan met afwijzingen. Een indirect gevolg van de voortdurende afwijzing door haar moeder.
Binnenstebuiten is een moedig en tegelijkertijd rauw verhaal dat niemand koud laat. Lees dit boek!
Hoe? Mail naar aagjezwanenbos@gmail.com