Zoveel mensen, zoveel wensen. En over smaak valt niet te twisten. Desondanks kan een wijnkenner prima beoordelen of een wijn goed of slecht is. Bijvoorbeeld op basis van de complexiteit van de smaken en de lengte van de afdronk. Harold Hamersma heeft daarom alvast het kaf van het koren voor je gescheiden. In de Grote Hamersma 2016 staan zo’n 3.000 wijnen die je met een gerust hart kunt kopen.

De editie voor 2016 is alweer de zesde editie van de inmiddels bekende Grote Hamersma. Maar Harold Hamersma heeft meer ervaring dan dat. Hij schrijft alweer vijftien jaar wijnkoopgidsen en het proeven van wijnen zal hij ongetwijfeld al veel langer doen. Met zijn jarenlange ervaring kan hij dan ook goed zien wat de trends in wijndrinkend Nederland zijn. Volgens hem is de rosé op zijn retour en kiest de Nederlander voor sjiekere bubbels: geen prosecco meer, maar gewoon echte champagne.

Hoe ontstaat nu zo’n jaarlijkse gids met zo enorm veel wijnen? Dat blijkt bijna monnikenwerk te zijn. In de inleiding beschrijft Hamersma het proces. Hij proeft het heel jaar door, maar gaat pas echt los in de zomermaanden. In 90 dagen proeft hij in 8 uur per dag in totaal zo’n 8.500 wijnen. Dat is zo'n vijf minuten per wijn, waarin hij het begeleidende stukje tekst ook meteen schrijft.

Als schrijver én wijnkenner weet ik: dan zit je best krap in de tijd. De consequenties zijn dat er zo af en toe een spel- of constructiefoutje in de omschrijvingen van de wijnen staat. Ook kan het best kan zijn dat een wijn eigenlijk een 8 verdient waar hij nu een 7,5 of 8,5 krijgt. Je bent niet 90 dagen lang 8 uur per dag op je scherpst.

Nog een verwarrende factor: de cijfers zijn niet absoluut maar relatief naar prijs. Een wijn van 5 euro met een 8 is dus minder lekker dan een wijn van 40 euro met een 8. Het gaat om de prijs-kwaliteitverhouding. Uitgangspunt is dat elke wijn die in de Grote Hamersma 2016 staat op zich goed genoeg zou moeten zijn.

De Grote Hamersma 2016 is een lekker in de hand liggend boek met krap 800 pagina’s. Het boek is ingedeeld in hoofdstukken per winkel (zowel supermarkten als speciaalzaken). Hierbinnen zijn de wijnen ingedeeld op kleur en vervolgens op land. Per wijn vind je het gebied, de druif en de prijs en daarnaast of de wijn biologisch, fairtrade, mousserend of een dessertwijn is.

Sommige wijnen worden beloond met een relatief lange omschrijving, andere wijnen moeten het doen met twee zinnen of wat steekwoorden. Helaas zijn niet alle omschrijvingen echte proefnotities. Soms gaat Hamersma vooral in op de productie of het etiket. Dat is jammer, want uiteindelijk gaat het natuurlijk vooral om de smaak van de wijn.

Leuk zijn de lijstjes voorin het boek. Natuurlijk vind je hier een lijst met 100 echte toppers onder de noemer ‘dit gaat niet naar de buren’. De andere overzichten zijn de 25 beste supermarktwijnen, de 25 beste internetwijnen, de 25 beste wijnspeciaalzaakwijnen, de 25 beste biowijnen en de 25 beste mousserende wijnen. Prettig voor als je op zoek bent naar een wijn in een bepaalde categorie of winkel.

Hoewel het handig is dat elke wijn in de Grote Hamersma 2016 goed genoeg is bevonden, is dat meteen ook het grootste nadeel. Staat de wijn in het winkelschap niet in het boek? Dan weet je niet of de wijn slecht is of dat Hamersma hem gewoon niet heeft geproefd. Bovendien zijn stukjes over bocht, zure regen en slootwater voor de afwisseling juist zo leuk om te lezen. Vermoedelijk is dit de deal met de leveranciers van die duizenden proefwijnen: alleen positieve verhalen worden gepubliceerd. Met dat in het achterhoofd is de Grote Hamersma 2016 desondanks een fijne wijnkoopgids. Ideaal voor als je wilt weten wat je het beste kunt kopen in je plaatselijke supermarkt, maar ook voor als je echt op zoek wilt naar mooie wijnen om uit te proberen.