Dit debuut is het verbijsterende verhaal over een streng gereformeerd boeren gezin, dat bestaat uit Vader, Moeder, de zonen Matthies en Obbe en de dochters Jas en Hanna. Het is eind december, Matthies gaat schaatsen met een paar vrienden, rijdt in een wak en verdrinkt.
Door de ogen van Jas, zo genoemd, omdat zij haar jas niet meer uit wil doen, zien we wat dit verlies doet met de anderen uit dit gezin. Is het de straf van God? De naam van de overledene wordt niet meer genoemd.
Eigenlijk verandert alles! De ouders spreken nauwelijks meer met elkaar, de moeder verwaarloost zichzelf en wordt steeds magerder. De kinderen krijgen geen aandacht meer van hun ouders en worden liefdeloos behandeld. Zij experimenteren met elkaar op seksueel gebied en verkennen zo de weg naar volwassenheid zonder enige aandacht van de ouders. Met de dieren, die zij verzorgen, gaan zij vreemd om. De ontruiming van de stallen, vanwege de Mond-en Klauwzeerziekte is een ingrijpende gebeurtenis, die alsnog eens aanscherpt.
Op een heel indringende en bijzonder knappe manier, wordt beschreven hoezeer Jas lijdt onder de hele situatie: haar gevoelens, haar gedachten, haar eenzaamheid en haar schuldgevoel.
Alles samengevat is dit een zeer aangrijpend boek, een prachtig geschreven verhaal met een schrijnend slot, dat de lezer niet loslaat.