Aaron Falk keert terug naar het plattelandsstadje Kiewarra, waar hij geboren is, om de begrafenis bij te wonen van zijn jeugdvriend Luke Hadler, diens vrouw Karen en hun zoontje Bill. De vader van Luke heeft hem verzocht, of beter: bevolen, aanwezig te zijn. Als argument gebruikt hij “Luke loog. Jij loog” en dat kan Aaron niet negeren.
Kiewarra gaat al twee jaar gebukt onder droogte, de spanning in het stadje loopt op. Kon Luke dit niet meer aan en doodde hij daarom zijn vrouw en zoontje om vervolgens zelfmoord te plegen?
Aaron is rechercheur bij de Federale Politie in Melbourne, meer specifiek bij de financiële inlichtingendienst waar hij fraude opspoort. Op verzoek van de ouders van Luke doet hij enig onofficieel onderzoek naar de financiën van Luke en Karen, omdat zij vermoeden dat geldzorgen de oorzaak zijn van het drama. Bij het onderzoek stuit hij op andere zaken en raakt steeds meer betrokken, ook al wil hij dat niet. Samen met de plaatstelijke politieagent Raco gaat hij dieper op de zaak in.
Twintig jaar eerder heeft hij samen met zijn vader hals over kop het stadje moeten ontvluchten. Hij werd ervan beschuldigd de zelfmoord van zijn vriendin Elly veroorzaakt te hebben. De aan haat grenzende gevoelens en het wantrouwen van de mensen ten opzichte van hem zijn nog steeds aanwezig en er wordt hem te verstaan gegeven dat hij weg moet gaan. Ondanks dat gaat hij door met het onderzoek, want hij wil niet geloven dat het zelfmoord was en is ervan overtuigd dat Luke en zijn gezin vermoord zijn.
Aaron onderzoekt tegelijkertijd ook wat er twintig jaar geleden precies gebeurd is.

“De droogte” kent vele plotwisselingen, die ervoor zorgen dat je als lezer steeds alert moet zijn en het brengt ook vaart in het verhaal.
De schrijfstijl is vlot en pakkend wat maakt dat je door wil lezen om het volgende geheim dat in het stadje leeft, opgelost te zien.
Het is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van Aaron, maar in de tekst staan regelmatig cursief gedrukte stukken. Dit zijn grotendeels beschrijvingen en gesprekken van de gebeurtenissen die twintig jaar geleden hebben plaatsgevonden en een aantal zijn gesprekken die het heden aanvullen en verduidelijken. Deze twee verhaallijnen vullen elkaar aan en geven het geheel een logische opbouw.
De beklemmende sfeer is heel goed beschreven, je voelt de spanning die in Kiewarra heerst alsof je er zelf bij bent. Ook de beschrijving van de personen en hun karakters is treffend en realistisch. Sommige mensen vind je meteen aardig en anderen zou je niet in je leven willen hebben.
Het blijft tot het einde spannend wat er precies gebeurd is, zowel twintig jaar eerder als nu, en de ontknoping komt uiteindelijk als een verrassing.