Opnieuw voluit genieten met Sharon Bolton. Een vriendin van mij raadde mij een tijd geleden haar eerste boek, offerande, aan en ik was meteen verkocht. Nieuwsgierig naar Bezwering was ik dan ook al lang, maar toch duurde het nog een hele tijd voor ik het uiteindelijk las. Het verhaal gaat over een dierenarts in een klein dorpje in Engeland waar een slangenplaag uitbreekt. Het plaatsje blijkt een duister geheim te hebben. Het verhaal speelt in de ik-persoon, een nuchtere dierenarts met een lichte angst voor mensen. Dit wordt gecombineerd met de voorliefde van de schrijfster voor mythologien en andere oude verhalen. Dat is deels ook wat de boeken van haar zo leuk maken. De schrijfster is niet bang om deze oude verhalen te gebruiken in haar verhalen, want we geloven toch nog meer in de oude verhalen dan we vaak bereid zijn toe te geven. Dit alles zorgt voor een leuke verhaallijn. En hoewel ik normaal niets tegen of met slangen heb, vond ik de waterplanten er gisteren toch wel erg uitzien als slangen. Maar wat het boek helemaal speciaal maakt is de heerlijke schrijfstijl van de schrijfster. Ze schrijft niet alleen vloeiend en makkelijk leesbaar, maar ook heel leuk. Haar woordkeuze is erg goed, vind ik. Net als haar eerste boek zeker een aanrader, hoewel het verhaal van Offerande waarschijnlijk toch nog wel iets beter is. Kan niet wachten op haar volgende boek.