Dat dit boek makkelijk weg te lezen is dat kan niemand ontkennen. Het formaat is daar geschikt voor, het verhaal loopt soepel en de taal is simpel. Toch moet ik eerlijk zeggen dat de twists en turns die een boek spannend maken enigszins wegbleven, waardoor ik het verhaal nou ook weer niet supper spannend wil noemen. Tot de twist aan het einde van het verhaal waarop alles toch opeens op een logische manier in elkaar valt. Wat het verhaal echter ook niet helemaal logischer maakt maar het past gewoon goed zo. Vager kan ik niet zijn.

Wanneer Barbara en haar nieuwe vriend Robbert samen met haar zoontje Rens op vakantie gaan naar de Ardennen, gaat Rens zich door omstandigheden heel erg vervelen. Gedreven door een idee die ze kreeg via een schrijver daar, zet ze een speurtocht op voor haar zoon waar ook de schrijver in betrokken raakt. Maar al gauw is het niet zeker meer, wie is nu eigenlijk degene met controle over de speurtocht. Barbara, de schrijver of toch iemand anders?

Het boek las lekker weg en ik had hem zo uit, maar echt spannend vond ik hem nu niet. Ook ben ik het niet zo eens met meneer de schrijver uiteindeljks disrespect tegenover Barbara´s trauma verleden. Om te begrijpen wat ik bedoel moet je lezen. Ik zal het boek denk ik wel aanraden voor mensen die een lekker wegleesboek zoeken, maar als spannende thriller zal hij niet snel in mijn gedachten opkomen.

3 van 5 sterren, net geen 4 sterren. Ruimte voor verbetering, maar ik denk dat deze schrijver vast nog wel sterker gaat worden.