Ik ben een man van gedichten. Schrijf ze graag, lees ze graag. Een kort verhaal kan mij daarom niet kort genoeg zijn. In die opzet is Leen Van der Schueren met de bundel ‘Iemand zijn’ wat mij betreft meer dan geslaagd. 120 miniatuurtjes die vakkundig in elkaar zijn getimmerd. 120 op zichzelf staande schetsen van een schrijfster die de psyche kent. Helder en nergens zwaar aangezet voelt zij feilloos de situatie aan.Of het nu over Narren gaat of een Bosduif, Van Der Schueren legt haar verhaal vast zoals een fotograaf een moment binnen de kaders vangt.

Of alle verhalen even sterk zijn? Daarover valt te twisten. In ieder geval heb ik in een aantal van hen de poëzie kunnen ontdekken. In ‘TE LAAT’ bijvoorbeeld of in het verhaal ‘PASSIE’. De onderstaande regel kan wat mij betreft zo een gedicht in:

‘Verdriet heelt de verscheurdheid, op een litteken na.’

Lees dat nog maar eens goed op een herfstige namiddag. Glas rode wijn
binnen handbereik en op de achtergrond het gekwelde stemgeluid van Edith Piaf.


A.H. van der Elst
Rotterdam, 14 september 2015