De cover van Beet belooft de lezer een giftig, bijna bovennatuurlijk verhaal met bloederige accenten, een thriller met tanden zoals de subtitel aangeeft. Na het lezen blijken al deze elementen in het boek te zijn verwerkt, maar op een andere manier dan op basis van het felle van de cover verwacht zou worden.

Carwashmedewerker George leidt een rustig, gelukkig leventje met zijn zachtmoedige vrouw Diana. Weinig schokkends onder de zon. Totdat een reeks van gebeurtenissen dit leven volledig op zijn kop zet. Het begint met de ontmoeting met een vreemd, gifgroen wezen op zijn werk. Dit schepsel is zo bovennatuurlijk dat hij het in eerste instantie voor iedereen verzwijgt. Behalve voor Diana. Niet lang na deze ontmoeting wordt George ontslagen door toedoen van collega Frank.

Op een dag vinden George en Diana het vreemde schepsel onder een struik in de tuin. Met name Diana trekt zich het lot van het wezen aan. Ze zorgt ervoor dat Splinter, zoals ze het beest noemt, er weer bovenop komt. Groot is zijn dankbaarheid niet. Hij bijt Diana. Net zoals hij eerder Frank heeft gebeten.
Laatstgenoemde komt na de beet doodziek in het ziekenhuis terecht. Met Diana lijkt het mee te vallen. Totdat haar karakter begint te veranderen. Vanaf dat moment is Splinter niet meer weg te denken uit het leven van George. Met alle verwikkelingen die daarmee gepaard gaan.

Het verhaal speelt zich in België af. Dit blijkt alleen uit de plaatsnamen. De woordkeuze is volledig Nederlands georiënteerd. Dit benadeelt de vaart van het verhaal niet. Het boek kan met recht in een paar uur worden uitgelezen. Niet alleen omdat de schrijfstijl vlot en boeiend is, maar ook omdat het verhaal blijft trekken. Wat gebeurt er met Splinter en zijn slachtoffers?

Een verhaal anders dan andere. Boeiend? Dat zeker, maar of het ieders kopje thee is blijft de vraag. Het is in ieder geval het proberen meer dan waard.