Mijn volledige recensie is terug te vinden op
https://www.linda-linea-recta.nl/springvloed/

Mayke is heerlijke nuchtere geboren en getogen eilandbewoonster. Nadat ze, tijdens haar middelbare school periode, in een gastgezin aan het leven aan wal heeft kunnen proeven,weet ze het zeker. Ze wil graag op het eiland blijven werken en leven. Vrijwel ieder baantje is seizoensgebonden en dat maakt het er niet makkelijker op.


Zo veel noten heb ik eigenlijk helemaal niet op mijn zang, op de keeper beschouwd: ik wil alleen maar graag wonen waar ik geboren ben. Ik hou van het eiland, ik wil hier mijn leven opbouwen.

Een van de nadelen is dat het moeilijk is om een leuke vriend te vinden. En dan ook nog een die fulltime op het eiland woont.
Mayke werkt als kok bij de Vis, het restaurant van Axel en Wende. Een voordeel van dit werk is dat er daar het hele seizoen door mensen komen. Nadeel, volgens Mayke, is dat Cam, die de strandtent van een naderend faillissement gered heeft, dagelijks aanwezig is. Ze botsen ook flink.


Wat .. is dat vraag ik wijzend naar mijn eigen voorhoofd. Ik hou mijn hart vast.
De afdruk van de deur van het aggregaathok, zegt hij, gortdroog, zonder zijn ogen van de weg te halen.
Shit, echt? fluister ik. Jee sorry, Cam. En plotseling merk ik dat het helemaal niet zo moeilijk is en dat het geweldig oplucht: En sorry dat ik zo ongelooflijk rot tegen je deed. Ik weet ook wel dat je het goed bedoelde, maar het vloog er zo uit, ik weet ook niet hoe het komt, volgens mij haal jij het slechtste in me naar boven of zo.

Saai is het in ieder geval niet. De spanning spat van dit tweetal af. Mayke leert een hoop over zichzelf en Cam, heeft ook de nodige problemen, oftewel een forse rugzak mee te zeulen. Of dit nog goed gaat komen?

Conclusie

Het boek doet precies wat het moet doen, mij een heerlijke ontspannende leesdag bezorgen. Ik heb genoten van dit boek. Heerlijk!!
Op naar deel 4, Tegenstroom