Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt van de Franse schrijver Romain Puértolas is het toppunt van een levendige fantasie. Met deze roman heeft hij zijn eerdere bestseller De wonderbaarlijke reis van de fakir die vastzat in een IKEA-kast qua bizarheid zelfs weten te overtreffen. De humor die de Fransman in zijn proza verstopt maakt dit boek tot een echte must read.

Leo Dinges vertelt het wonderbaarlijke verhaal van Providence Dupois, de vliegende vrouw. Providence komt op vakantie in Marrakesh terecht in het ziekenhuis waar het meisje Zahera al haar hele leven woont omdat ze een taaislijmziekte heeft. Providence zet een adoptieprocedure in gang, maar op de dag dat ze haar nieuwe dochter mag gaan halen belemmert een aswolk haar vlucht. Zelf vliegen is de enige overgebleven optie. En wie kunnen haar daar beter bij helpen dan een Chinese piraat, een Senegalese liefhebber van in plastic verpakte broodjes en een stelletje monniken in Versailles?

Hoe krijg je het verzonnen?
Een verhaal over een vrouw die op eigen kracht van Parijs naar Marrakesh vliegt om haar zieke dochtertje te gaan halen kan bijna niet anders dan ongeloofwaardig zijn. Toch slaagt Puértolas erin de lezer helemaal mee te trekken in zijn verhaal. Zijn humor en intelligente woordgrapjes, die zelfs in vertaling goed uit de verf komen, maken ‘Het kleine meisje’ een boek waarbij je keer op keer in de lach schiet. ‘Providence’ hoop keerde terug, vlugger dan je Iglo-vissticks kunt ontdooien. En daarmee de kracht om bergen te verzetten. Daarom begon ze eerst wat kleinere bergjes, haar billen, welteverstaan, te verzetten en ze sprong overeind.’

De stijl van de auteur leest als een trein, maar naast alle gekkigheid weet hij, tussen de regels door, ook serieuze onderwerpen aan te kaarten, bijvoorbeeld de ziekte van het meisje en de oorlogen in de wereld. Ook François Hollande en Barack Obama en andere politieke grootmachten komen er in dit verhaal niet altijd even positief vanaf. ‘Het kleine meisje’ is een geëngageerde roman, maar toegankelijk voor iedereen met een beetje humor en inlevingsvermogen. ‘Het geloof is soms sterker dan de werkelijkheid.’

[Deze recensie verscheen eerder (2015) op CLEEFT]