Als horrorliefhebber werd ik behoorlijk nieuwsgierig door de flaptekst van dit boek. Dit was een boek dat ik absoluut wilde lezen.

David Binder volgt de raad van zijn literair agent op om iets ‘luchtigs’ te schrijven als hij wordt overvallen door een writer’s block tijdens het schrijven van zijn roman.
Hij verhuist met zijn gezin naar een huis in Tennessee.
Een huis met een verleden.
In het verleden heeft er zich iets verschrikkelijks afgespeeld. David duikt in de geschiedenis van de familie die het huis heeft bewoond en wil een verhaal schrijven dat op de waarheid is gebaseerd.
Het verhaal gaat van start met een gruwelijke proloog.
Tijdens het lezen kwam ik erachter dat William Gay graag zeer lange zinnen schrijft en vaak metaforen gebruikt. Dat bevordert niet altijd het leesplezier en liet me regelmatig een zin opnieuw lezen.
Opvallend is de afwezigheid van aanhalingstekens bij de dialogen. Hoofdstukken zijn er niet. Enkel een tijdsaanduiding als het verhaal zich afspeelt in het verleden.
Het verhaal kabbelt een beetje voort. Zoals de titel van mijn recensie al laat vermoeden, het is geen horror, maar ook geen thriller. Echte spanning komt er niet in. Het vleugje horror zit voornamelijk in de proloog en in de verhaallijn die de geschiedenis van het huis en de bewoners vertelt.

Saillant detail is wel dat William Gay in 2012 is overleden en hij dit verhaal nooit heeft kunnen herschrijven of afmaken. Dat blijkt ook uit het plotselinge einde van het verhaal, maar dat maakt het boek wel weer bijzonder. We zullen nooit weten hoe het boek zou zijn geworden als William de gelegenheid had gehad om het boek echt af te maken.