Het verhaal begint met hoe Etan in het, zoals hij het noemt, stoffige dorpje terecht is gekomen. Er wordt iets verteld over zijn vrouw Liat, zijn kinderen en werk.

Na een lange werkdag neemt hij het impulsieve besluit om off road te gaan rijden en rijd een man aan die dodelijk gewond raakt. Hij stopt om eerste hulp te verlenen en ziet dat het letsel dusdanig ernstig is dat de man zal overlijden. Er zijn geen getuigen, daardoor besluit hij weg te gaan om zichzelf te beschermen.

De volgende dag staat Sirqit aan zijn deur met zijn portemonnee. Ze beveelt Etan om medische zorg te verlenen aan illegale mensen, die geen toegang hebben tot de reguliere zorg. Hierdoor komt Etan steeds verder in de problemen met zijn gezin en werk.

De auteur dwaalt met regelmaat af, wat niet veel toevoegt aan het verhaal. Het verhaal wordt vanuit verschillende standpunten verteld. Het valt hierbij op dat Etan en Liat of Etan en Sirqit over die punten hetzelfde denken en lees je 2 keer dezelfde tekst door een andere persoon verteld. Er dient geregeld teruggelezen te worden om het voorgaande te begrijpen.

Door het boek krijg je informatie over verschillende culturen en vluchtelingenproblematiek, wat het interessant maakt. Het verhaal is bij vlagen spannend.