‘De kleuren van het licht’ vertelt een uiterst boeiend verhaal vol onverwachte wendingen, waarbij je van de ene verrassing naar de andere gekatapulteerd wordt. Initieel staan de belevenissen van Amina centraal. Ze ontwaakt op een onbekende mysterieuze wereld en herinnert zich niets meer over haar verleden, waardoor je het boek ook zonder voorkennis van “Hybrid 1” kan volgen. Ze gaat op zoek naar haar afkomst en identiteit, en naar Mathan, de jongen waarmee ze in deel 1 kennismaakte. In de andere parallelle verhaallijnen komen we te weten hoe het haar oud-klasgenoten Sebastian, Eléonore en Gauthier van op het presidentieel college vergaat.
De lezer bevindt zich na een tijdje op een achtbaan van uiteenlopende emoties, van prille ontluikende liefde tot onverschilligheid, wreedheid en bittere haat. Greet Ilegems neemt je mee op sleeptouw naar de meest feeërieke plaatsen en de donkerste krochten, ze grijpt je bij de keel en laat je niet meer los. Naar het einde toe bereikt de toenemende spanning een orgelpunt en laten uiteenlopende gebeurtenissen een diepe indruk na. De laatste twee hoofdstukken zijn zinderende pareltjes die niemand onberoerd zullen laten.
Naadloos aansluitend op haar eerste boek, verfijnt dit vervolg de grove contouren waarvan de krijtlijnen uitgezet werden in haar debuutroman. Alle puzzelstukjes passen en vallen perfect in elkaar. Het geheel brengt de lezer heel wat nieuwe inzichten bij en biedt geloofwaardige en overtuigende antwoorden op de vele vragen die na “Hybrid 1” als even zovele uitdagingen in de geest van de alerte lezer waren blijven hangen.
‘Hybrid 2 – De kleuren van het licht’ is een grandioos boek, magistraal geschreven, met veel oog voor detail en schier onmogelijk aan de kant te schuiven. Het is duidelijk merkbaar dat de overweldigende schrijfstijl van de auteur een enorme evolutie ten gronde en ten goede doorgemaakt heeft in de voorbije tweeënhalf jaar. Greet Ilegems is er schijnbaar zonder al te veel moeite in geslaagd een heel eigen, gepersonaliseerde schrijfstijl te ontwikkelen en te perfectioneren, ontzettend beeldrijk, erg creatief, inventief, riant, bekoorlijk en zinnenprikkelend.
Wat hierbij zeker opvalt is het rake, rijke en gediversifieerde taalgebruik, meer dan uitgebreid genoeg om de lezer toe te laten zich de hele tijd lang een minutieus beeld te vormen van alle landschappen, de architectuur en vooral de exotische natuurpracht, in tegenstelling tot de grauwheid, de somberheid en de troosteloosheid van de asynchrone andere wereld.
Grote maatschappelijk relevante en brandend actuele thema’s worden in beide boeken allesbehalve geschuwd of uit de weg gegaan, wat ze ook ten zeerste geschikt en aanbevelenswaardig maakt als lesmateriaal voor educatieve doeleinden en als uitgangspunt voor een ruim multicultureel debat, wars van elke vorm van polarisatie en verzuiling.
Kortom ‘Hybrid 2 – De kleuren van het licht’ wist mij regelmatig een lach en een traan te ontlokken en in vervoering te brengen.