Als erkend boekengek, veellezer en verzamelaar en ook nog van origine bibliothecaris leek me dit een heel leuk boek. Maar helaas viel het me toch tegen. Bonnet wil wel heel graag laten zien hoe belezen hij wel niet is, strooit met wel èrg veel namen en feiten en springt ook nogal van de hak op de tak. Regelmatig kon ik-em echt niet volgen Ook is het erg Frans georiënteerd.

Leuke hoofdstukjes wel over dilemma’s voor ons verzamelaars. Waar laat je je duizenden boeken en vooral via welk systeem ga je ze categoriseren? Met een hilarisch citaat: een uit 1863 daterende regel van een Engelse bibliotheek. “De volmaakte huisvrouw ziet erop toe dat de werken van mannelijke en vrouwelijke auteurs volgens de goede zeden gescheiden zijn en op aparte planken zijn ondergebracht. Het is ontoelaatbaar dat ze naast elkaar staan, tenzij de auteurs gehuwd zijn”!!
Ook leuk het hoofdstukje: Bestaande en fictieve personages, waarbij hij de mening verdedigt dat verzonnen personages levensechter zijn dan hun bedenkers.

Soms bood het geheel herkenning, vaak ook was het vooral geneuzel in de marge.
Drie duimen vanwege de leuke stukjes.