Vanmorgen mijn relatie met de familie Meijer afgesloten na een half jaar op en af gelezen te hebben. aan deze Joodse familiegeschiedenis, die zich in Zwitserland afspeelt.
Het verhaal begint in 1871. We leren Salomon Meijer, de veehandelaar en zijn vrouw Golde kennen. Hun dochter Minnie en aangenomen dochter Chanele. Janki Meijer, een ver familielid klopt aan de deur en daarmee zit het verhaal in zijn spoor.

Lewinsky beschrijft het lief en leed van deze familie de volgende zeventig jaar nauwgezet, met veel oog voor detail. Vaak prachtige metaforen, soms zijn ze ook wat overdreven of ver gezocht. Zijn droge toon doet soms wat karikaturaal aan, maar haalt wel een rauw randje weg. Niet alle personages, de kinderen en kleinkinderen van Chanele en Minnie, de volgende generaties, komen even uitgebreid aan bod. Maar Arthur en Francois zijn toch de hoofdpersonages van de volgende generatie. Hun zuster Hinda blijft meer op de achtergrond, maar haar man Zalman Kamionker is een heel mooi personage. Evenals hun dochter Rachel en haar man Felix Grün, maar dan zijn we al aan de laatste 200 bladzijden toe.

Het belang van dit boek: Het lot van de familie Meijer is vooral het joodse verhaal in zijn algemeenheid. De opkomst van het antisemitisme in Duitsland en ook in het neutrale Zwitserland. Hoe leven Joden, hun familieverband, hoe beleven zij hun religie, hun normen en waarden, al die zaken die gewone mensen van hen maakt komen op een natuurlijke manier aan bod. Boeiend, mij interesseert die cultuur.

De rode draad in de vorm van oom Melnitz is een interessante, pas op het einde wordt de reden van deze dode oom, die in de hoofden van alle personages een rol speelt duidelijk. Oom Melnitz staat voor het jodendom en dat wordt zo duidelijk in de laatste zin: Altijd als hij gestorven was, kwam hij weer terug.