Arto Paasilinna is één van de bekendste Finse auteurs, hij is in elk geval mijn favoriete schrijver uit het land. Ondertussen heb ik heel wat boeken van hem gelezen, maar ik ben nog altijd het meest enthousiast over 'De zelfmoordclub', het eerste boek dat ik las van hem, allicht omwille van het verrassingseffect. In latere boeken is telkens dezelfde stijl te herkennen en merk je dat de boeken vaak volgens eenzelfde stramien geschreven worden.

Paasilinna's boeken vallen op door hun heel bijzondere stijl. De verhalen zijn humoristisch, maatschappijkritisch en altijd vlot leesbaar. Het hoofdpersonage is vaak iemand die afwijkt van de norm en dus sterk in zijn schoenen moet staan om te overleven. Of het gaat om mensen die om één of andere reden breken met hun gewone leventje en op tocht doorheen Finland trekken. De natuur speelt vaak een grote rol, zo ook in 'Haas', wat trouwens het eerste naar het Nederlands vertaalde boek van Paasilinna is.

Journalist Vatanen neemt een gewonde haas onder zijn hoede en beslist van het ene op het andere moment het getrouwde leven in de stad vaarwel te zeggen. In gezelschap van de haas trekt hij door Finland en komt hij de meest bijzondere mensen tegen, natuurlijk maakt hij ook één en ander mee. Zoals altijd is Paasilinna maatschappijkritisch en stelt hij door middel van zijn romanfiguren één en ander in vraag.

Geslaagd boek alweer, vier sterren waard.