Door de vele goede recensies heb ik deze spannende thriller gelezen met soms gruwelijke details. Geschreven met veel vaart, dus geen saai moment.
Ik ben enthousiast geworden van deze auteur en ga zeker de vervolgdelen ook lezen.

Een seriemoordenaar gaat te werk met de inzet van “Iene Miene Mutte” zodat de slachtoffers zelf moeten kiezen wie sterft of wie blijft leven.
Er worden steeds twee personen ontvoerd en gevangen gehouden op een zeer afgelegen plek, zonder eten en drinken. Ze worden tegenelkaar uitgespeeld wie het langst in deze gruwelijke situatie staande blijft. Onmenselijk als ze te horen krijgen dat er één moet sterven en dat degene die blijft leven dan wordt vrijgelaten.
Inspecteur Helen Grace wordt samen met de collega’s Mark en Charlie op deze zaak gezet.

Het blijft heel lang onduidelijk waarom de moordenaar zijn slachtoffers gekozen heeft. Het verhaal blijft je triggeren en het boek is bijna niet weg te leggen.
Als Mark en Charlie verdwijnen neemt de spanning alleen maar toe en vraag je je af: waarom deze twee politiemensen ?
Wat hebben zij met de zaak te maken? Ik vond het een heerlijk spannend boek en ook het privé leven van Helen Grace, wat voldoende aan bod kwam, bleef boeien.
Een aanrader en ik ga gauw door met deel twee: “Piep zei de muis”