Schrijfster Saskia Goldschmidt hanteert een zeer plastisch taalgebruik en houdt van lange halen. Daardoor leest het verhaal heel soepel.

Het idee voor het boek deed zij op bij de research voor haar eerste roman ‘Verplicht gelukkig’ waarbij zij in de archieven van Organon in Os belandde. De geschiedenis van dat bedrijf en zijn joodse directie vormen de leidraad van het verhaal, waarbij feiten en fictie door elkaar lopen.

De titel van het boek, De Hormoonfabriek, zou zowel kunnen slaan op het farmaceutische bedrijf zelf als op Ceo Motke de Paauw die met zijn enorme libido niet van de fabrieksmeisjes af kan blijven. Dat zal hem bijna fataal worden. Die gebeurtenissen en de oorlog lopen als een rode draad door het boeiende verhaal.

Boeiend, omdat het terloops ook een inkijkje geeft in de razendsnelle ontwikkelingen die hormoonpreparaten in de loop van de vorige eeuw maakten. Denk aan insuline tegen suikerziekte, penicilline en ‘de pil’.