Rêve heeft schuldgevoelens na het overlijden door zelfmoord van haar broer Justin. Ze zouden samen uitgaan, maar omdat Justin te jong was om een bar in te mogen ging Rêve er alleen binnen en liet Justin in de steek. Eeen typisch geval van valse schuldgevoelens in de trant van als ik dit had gedaan was dat niet gebeurt. Hoe dan ook Rêve zit er enorm mee. Hoofdzakelijk door deze gebeurtenis stopt ze abrupt met haar tot dan toe zeer voortvarende studie. Ze besluit in het leger te gaan en wordt uitgezonden voor een missie in Syrië. Ze komt terug met een PTSS waardoor ze haar leven niet meer op de rit krijgt. Psychiatrische hulp helpt onvoldoende waardoor ze niet uit de put komt. Ze heeft ook nog last van een achtervolgingssyndroom en denkt dat iedereen haar volgt. Uiteindelijk begaat ze door al die psychische problemen een misdrijf, mij is niet duidelijk geworden welk, waardoor ze voor de rechter moet verschijnen. Het boek begint en eindigt in de rechtzaal, waar ze gevangenisstraf krijgt opgelegd.
Als beta man moet het toch van mijn hart, de paar rekensommen die in het verhaal voorkomen zijn fout! Weet niet of dit bewust is gedaan door Roanne.
Een mooie zin uit dit boek ('uitgesproken' door de vader van Rêve): We moeten doorgaan met liefhebben van dingen waar we ooit van hielden en die er nog zijn.
Aangrijpend verhaal dat vlot maar mooi geschreven is door Roanne van Voorst