Het verhaal;
Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam. Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel? In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Mijn mening;
Het boek bestaat uit korte hoofdstukken die steeds wisselen van perspectief. We volgen de verhaallijnen van Ellen, Liesbeth David en Norbert. Ieder heeft zijn eigen verborgen agenda die doorheen het verhaal steeds duidelijker wordt. Vooral in het begin van het verhaal vond ik het even wennen maar in het geheel heeft het me niet gestoord.

“Schaduwen”noem ik nu eens een echte mindfuck. Het verhaal heeft verschillende plotwendingen waardoor je als lezer telkenmale wordt verrast. Dader, slachtoffer en verdachte ik heb ze menige malen aan de het verkeerde personage gelinkt. De spanning is niet gedurende het hele verhaal aanwezig, maar de opbouw van het verhaal maakt dat je steeds verder wilt lezen.

"Emoties die ik zelf niet kan duiden, razen door me heen. Want waarom zou ik nou het liefst op mijn beurt in tranen willen uitbarsten? Mijn hoofd op tafel leggen en me overgeven aan dat gevoel van totale ontreddering dat sinds de kerstdagen voortdurend op de loer ligt? Komt het door het gemis van Lara? Door de manier waarop ze aan haar einde is gekomen? Of voel ik me toch schuldig over wat er daarna is gebeurd? Kopschopper… dat woord schiet op de meest ongelegen momenten door me heen. (2 januari 2017 p5)"

Mijn conclusie: ik vond schaduwen een intrigerende pageturner. Franssen houdt haar lezers tot het laatste moment in spanning.
Het is een aanrader die elke thrillerliefhebber zeker moet gelezen hebben!