Hornby begon, voetballiteratuur werd salonfähig. Gijp bleek de doorbraak in Nederland. Net als in Engeland zie je nu dat menig voetballer een eigen biografie krijgt, soms al voordat de carrière ten einde is. In een goede boekhandel zie je al snel een plankje vol voetbalboeken staan. Op de cadeautafel liggen de meest recente.

Best gek dat een van de beste voetballers die Nederland ooit kende nog geen biografie had. Fries Walstra zag in mede-noorderling een mooi onderwerp en wierp zich op de import-Bayer. Een grondig onderzoek leverde een behoorlijke pil op van de linksbenige rechtsbuiten.

Walstra sprak velen, keek uren naar beelden, zocht in de krochten van het internet, maar vergat ook de voordehand liggende bronnen niet. Resultaat is een goed lezenswaardig verhaal, een overzicht van diens leven, waarin sommige wedstrijden uitgebreid aan bod kwamen, als symbool voor een bepaald toernooi of levensfase.

Ondanks dat we al erg veel weten over Robben, zoals we over alle spelers uit de huidige generatie van voor naar achteren het meeste al gelezen hebben, in tegenstelling tot de legendarische spelers uit de jaren zestig of daarvoor, blijft het interessant om diens verhaal te lezen. Al zouden die oudere legenden ook wel eens zo legendarisch geworden kunnen zijn door het gebrek aan voorkennis. Levert wel weer mooie verhalen op. Dat wel.

Zelf heb ik niet zo veel met Robben. Maar voor de doorsnee voetballiefhebber, de voetbalfan die niet zo heel veel leest, is dit boek ongetwijfeld een mooie aanwinst.

Walstra is een echte liefhebber, houdt van mooie verhalen en bouwt aan een mooi oeuvre voetbalboeken. Dit is zijn tweede biografie, na Rinus Israël. Benieuwd wie het volgend onderwerp wordt. Suggesties: Lubbe van Dijk, Leroy Echteld, Ron Jans of Henk de Haan.