Als ik het goed begrepen heb is Jesse de zoon van twee schrijvers; de vaak meer dan voortreffelijke Jonathan en de soms matige Faye. Jesse heeft het dus van geen vreemde; toch krijg ik na lezing van Moordkunst het gevoel dat de invloed van vader dominant is geweest.
Moordkunst is met stijl geschreven, met veel humor (dat is vast en zeker zijn eigen inbreng) en flitsende dialogen. De flashbacks voeren de spanning op gezonde manier op en maken je heel nieuwsgierig naar het verrassende einde.