Werner wordt op driejarige leeftijd geadopteerd. Als hij DVVZL (de vrouw van zijn leven) ontmoet, te weten Rebecca, blijkt zij de sleutel te bezitten tot zijn onbekende achtergrond. En dat verleden stemt hem niet vrolijk als daar oorlogsmisdaden blijken te zijn.
Een roman die wat verwarrend overkomt qua stijl. Enerzijds wil De Clermont oorlogsmisdaden en gevolgen voor nabestaanden schetsen, ofschoon ze hier aan de oppervlakte blijft en bijv. de moeder van Rebecca nauwelijks uitwerkt. Anderzijds komt het leven van Werner eerder over als een romantische comedy: zijn ongeloofwaardige persoonlijkheid met bijbehorend gedrag, zijn huishouden van vier personen en een hond, een vriendin die langs balkons klimt, de knipperlichtrelatie. Ook komt de manier van afrekenen met oorlogscriminelen aan het eind van het verhaal een beetje als "wild west" over.
Een makkelijk te lezen tussendoortje, dat niet echt recht doet aan de onderliggende gruwelen en de weerslag daarvan op nabestaanden.