Christine Steinmeyer, een succesvolle radiopresentatrice, ontvangt op kerstavond een anonieme brief: iemand dreigt zelfmoord te plegen. De toon van de brief is verontrustend en bedreigend, maar Christine laat de brief voorlopig voor wat het is. Een etentje bij de ouders van haar vriend Gérald staat op de planning en die brief is waarschijnlijk per ongeluk bij haar terecht gekomen. Maar de brief laat haar niet los en wanneer ze een dag later tijdens een uitzending een luisteraar aan de lijn krijgt is de boodschap duidelijk: ‘Schaam je je niet dat je iemand dood hebt laten gaan?’ Het begin van een reeks gebeurtenissen die al snel het leven van Christine op de kop gaan zetten en er langzaam maar zeker voor gaan zorgen dat ze helemaal alleen komt te staan.

Het gaat niet goed met commandant Martin Servaz. Kampend met een depressie is hij op non-actief geplaatst en verblijft in een verzorgingstehuis voor agenten. Wanneer hij een pakje ontvangt met daarin de sleutel van een hotelkamer is zijn interesse gewekt. Zeker als blijkt dat in die kamer kunstenares Célia Jablonka een jaar eerder op gruwelijke wijze een einde aan haar leven maakte. Wie stuurde hem die sleutel en meer nog waarom? Is er een verborgen boodschap die hij gemist heeft? Al snel besluit Servaz op eigen houtje een onderzoek op te starten.
Verduistering is de derde psychologische thriller van de Franse auteur Bernard Minier met commandant Martin Servaz in de hoofdrol. Minier, een voormalig douanebeambte, debuteerde enkele jaren geleden met Een kille rilling, een debuut dat net als de opvolger Huivering op veel bijval kon rekenen. Minier won verschillende prijzen en de internationale markt werd al snel veroverd.

Met Verduistering breit hij zonder enige twijfel een meer dan lovenswaardig vervolg aan dit succesverhaal. Alles start met een even adembenemende als tot de verbeelding sprekende droomsequentie, waarbij Minier weinig nodig heeft om de hem zo typerende beklemmende sfeer meteen op te wekken. Hard, gruwelijk, de lezer onmiddellijk alert makend voor datgene wat nog zal volgen. De perfecte ouverture voor een verhaal dat trouw zal blijven aan de structuren van een opera, inclusief alle nodige rekwisieten.
Geduldig als een spin dat zijn web weeft, zet Minier zijn verhaallijnen uit, waarbij Martin Servaz lange tijd op de achtergrond lijkt te acteren. Christine Steinmeyer treedt op de voorgrond en de gebeurtenissen die haar overkomen laten ook de lezer niet onberoerd. Op meesterlijke wijze laat Minier zien hoe obsessie en manipulatie kunnen leiden tot compleet isolement, dat nog moeilijk te doorbreken is. De middelen die hiervoor gebruikt worden zijn hard en meedogenloos, zeker niet geschikt voor gevoelige lezers, maar zo consequent. Langzaam maar zeker gaat het richting een breekpunt, dat alle mogelijke verhoudingen overhoop gooit. Het ideale moment om de verhaallijn van Christine te koppelen aan dat van Servaz, de gekwelde commandant die tot dan toe even koppig als vastberaden een intrigerend onderzoek voerde naar de gebeurtenissen die zich een jaar eerder afspeelden in kamer 117 van het Grand Hôtel Thomas Wilson. Gebeurtenissen die hem en Christine op hetzelfde pad brengen en hen leiden naar een apotheose waarbij niets is wat het lijkt te zijn, maar alle puzzelstukken uiteindelijk wel op hun plaats vallen.

Perfect leesbaar als standalone is Verduistering een bevestiging van het talent van Bernard Minier en beslist één van de beste thrillers van 2016! En voor hen die zich afvragen hoe het zit met Julian Hirtmann, Europa's grootste seriemoordenaar en gezworen vijand van Martin Servaz? Die laat op het einde onrechtstreeks van zich horen en effent zo het pad naar een volgende thriller die hopelijk niet al te lang op zich laat wachten. Al kan dat laatste wel wat tegenvallen. Inmiddels verscheen met Une Putain d'Histoire reeds een vierde boek van Minier, maar wel eentje zonder commandant Servaz. Die heeft zijn rust wel even verdiend.