Als dit verhaal over onder andere misstanden in de jeugdzorg maar enigszins op waarheid berust is dat erg zorgwekkend. Vond ik dit een thriller? Nee, het is behalve de proloog eigenlijk niet spannend. Ik vond het meer een psychologische roman maar het zou ook zomaar een waargebeurd verhaal kunnen zijn.

Wat ik ook moeilijk vond was het feit dat ik Janna totaal niet sympathiek vond. Waarom ze zo snel naar de alcohol grijpt terwijl ze toch graag haar dochter terug wil vind ik onbegrijpelijk, net als haar plotselinge verhouding met een dakloze.

Ik vond het goed dat dit probleem middels een (fictief)boek aan de kaak wordt gesteld, als je er zelf (gelukkig) niet mee te maken hebt snap je niet zo goed waarom het soms zo misgaat in de Jeugdzorg.