Lisa, het meisje zonder naam, speelt de hoofdrol in deze historische feelgoodroman. Als de Duitse Lisa 13 is, wordt de familie steeds meer opgejaagd. De oma van Lisa is Joods en dus is de hele familie Joods in de ogen van de vervolgers. Haar moeder besluit op een gegeven moment , nadat haar vader is opgepakt, dat ze Lisa in veiligheid wil brengen en meldt haar aan voor het kindertransport naar Engeland. Haar broer Martin is blind en maakt dus geen enkele kans, hij blijft achter bij zijn moeder. Lisa wordt opgenomen door een kinderloos Engels stel tot het noodlot toeslaat en ze op straat is tijdens de bombardementen. Hierdoor krijgt ze zo’n klap dat ze haar geheugen kwijt is. Zou ze zichzelf nog terugvinden? En hoe verloopt haar leven tijdens de roerige tijden van de Tweede Wereldoorlog?

Ondanks dat het zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog is het geen zwaar boek. Dit komt omdat de tragiek van de oorlog wel genoemd wordt, maar niet benadrukt wordt. Dat eten op de bon is bijvoorbeeld wordt wel genoemd, maar het lijkt er niet op dat ze honger hebben. Het boek heeft weinig diepgang als het gaat om de historische feiten. De nadruk ligt in dit boek voornamelijk op het persoonlijke verhaal van Lisa. Haar zoektocht naar haar naam, naar zichzelf en naar haar familie. Het is het verhaal van een moedig meisje die ondanks dat ze niet meer weet wie ze is toch zichzelf trouw blijft en steeds opnieuw haar weg vind. Het is heel vlot, bijna eenvoudig geschreven waardoor je het boek snel uit hebt. Het is echt een historische feelgoodroman die je leest met een lach en een traan.