Dit boek heeft twee verhaallijnen. Het eerste verhaal gaat over Marion. Als kind heeft ze de grootste tijd van haar leven in een sanatorium doorgebracht. Haar moeder was dienstmeisje en haar vader de zoon van een rijke familie. Tijdens haar ziekte bouwt ze een goede band op met Katrín. Als lezer worden we deelgenoot van haar jeugdervaringen.
Het tweede verhaal zou het thriller gedeelte moeten zijn. Tijdens het wereldkampioenschap schaken wordt er een jongen dood gevonden in een bioscoop. Hier begint hoofdstuk 1 ook mee en dat belooft veel goeds. Helaas komt voor mij het verhaal daarna veel te traag op gang. Zoals we gewend zijn bij scandinavische thrillers worden sommige dingen heel uitgebreid omschreven. Een beetje te uitgebreid naar mijn zin, maar misschien ben ik de scandinavische thrillers een beetje moe.
Hoewel ik het boek hierdoor makkelijk weg kon leggen en geen drang had om het boek uit te moeten lezen heb ik wel genoten van het boek.