maar daar zijn heel wat kippenvelmomenten aan vooraf gegaan.,Uitgeverij Wereldbibliotheek bestaat dit jaar honderd jaar. Ik ben me slechts het laatste jaar bewust van haar bestaan. Dat komt enerzijds door mijn recente ontdekking van Arto Paasilinna, de Finse koning van de literaire slapstick en anderzijds door een serie prachtig uitgegeven boeken van Erik Vlaminck die mijn man onlangs kocht. Door deze feiten associeer ik uitgeverij Wereldbibliotheek met originaliteit, kwaliteit en mooie uitgaven, toevallig aspecten die ik enorm waardeer in een boek. Jammer genoeg zitten er bijna geen thrillers of detectives in het fonds van Wereldbibliotheek, maar daar kwam deze maand stevig verandering in met de eerste twee Alligatorboeken van Massimo Carlotto. Ik had nog nooit van Carlotto gehoord, maar met Wereldbibliotheek als referentie dacht ik dat deze boeken niet slecht konden zijn. Alvast voor De Alligator en het mysterie van de Schepeneter kwam mijn vermoeden uit. Dit is een voltreffer van formaat voor ieder die van noir houdt. Ik raad de liefhebbers met aandrang aan deze boeken te bestellen/kopen, zodat Wereldbibliotheek met aandrang beslist om ook de andere drie Alligatordelen uit te geven.

De Alligator en het mysterie van de Schepeneter is het tweede deel in de reeks. De Alligator is Marco Buratti, een ex-blueszanger die bijklust als privé-detective. In dit verhaal wordt hij op Sardinië ingehuurd door drie oude advocaten die ooit in de nor belandden op verdenking van moord. Ze weten dat de Alligator op het randje van de wettelijkheid opereert en dat achten ze nodig om te weten te komen wie hen destijds te grazen nam. Want naast hun onschuld zijn ze overtuigd dat de zogenaamde vermoorde nog steeds leeft.

De Alligator haalt er zijn vriend Beniamino Rossini bij, een onderwereldfiguur van de oude stempel met respect voor regels en traditie. Hij heeft het als crimineel helemaal gemaakt. Hij springt de Alligator vooral bij om jong te blijven en verveling tegen te gaan. Deze vrienden hebben een soort van vader-zoon-relatie en kennen elkaars deugden en gebreken door en door. Ze vormen een mooi, integer duo dat elkaar vaak gevat van repliek dient. Het ontrafelen van het mysterie van de Schepeneter brengt het duo inmiddels met een plaatselijke jongen uitgebreid tot trio- in neteliger parketten dan ze hadden ingeschat. De Alligator heeft daardoor extra behoefte aan Calvados en bluesmuziek, Rossini aan vuurkracht. Carlotto beschrijft op een huiveringwekkend koele, maar daardoor meeslepende manier, het treffen tussen verschillende partijen. Uiteindelijk zegeviert het recht, maar daar zijn heel wat kippenvelmomenten aan vooraf gegaan.