Takla Makan: Het Blauwe Licht is een bijzonder verhaal waar diverse culturen en soorten magie centraal staan. Het heeft even geduurd voor ik mijn mening hierover echt duidelijk voor ogen had. Over het algemeen vond ik het een verfrissend, interessant verhaal en wilde ik heel graag weten wat er precies aan de hand was tussen Ella en Orkan, en de magie die geregeld even om een hoekje kwam kijken als zij niet aan het woord waren. Toch kon ik mij soms niet helemaal vinden in de overige personages in het boek, althans: de klas- en schoolgenoten van Ella en Orkan haalden meer dan eens het bloed onder de nagels vandaan, waardoor ik soms door mijn ergernissen echt door moest bikkelen wat lezen betreft. En tóch heeft de magie en de groeiende band tussen de twee hoofdpersonages mij uiteindelijk laten genieten van het verhaal en denk ik af en toe nog even aan ze terug!

Ella en Orkan zijn beiden personen die heel goed weten wat ze willen, en er alles voor over hebben om dat te krijgen wat ze willen. In eerste instantie botsen ze echt ontzettend, Ella heeft zelfs een hekel aan hem en moet er niet aan denken om met hem samen te zijn. Ze begrijpt er dan ook helemaal niets van als ze plotseling door het vreemde, blauwe licht lijkt te worden beschenen en beelden uit de toekomst ziet. Een toekomst voor haar en de jongen die ze eigenlijk niet mag… Tegelijkertijd is de bijdehante kant die ze allebei voor zichzelf hebben ontwikkeld juist de mysterieuze kracht die ze naar elkaar toe trekt. Hoe meer ze met elkaar omgaan, hoe meer het respect naar elkaar toe groeit en hoe beter het lijkt te klikken. Tot het moment dat ze echt eerlijk tegen elkaar durven te zijn over de vreemde, magische aspecten in hun leven, en hun levens meer gemeen lijken te hebben dan ze hadden gedacht…

Na het digitaal omslaan van de laatste bladzijde, moest ik het verhaal even laten bezinken. Aan de ene kant vond ik het een heel mooi en tof concept: het gevoel van de magie die altijd aanwezig lijkt te zijn door het hele verhaal had mij in z’n greep en zorgde her en der voor meer informatie over de echte kern. Maar aan de andere kant was er het verhaal over hoe mensen met elkaar omgaan, hoe dit mensen kan vormen tot wie ze zijn en hoe hierdoor een strijd onderling lijkt te ontstaan. Men lijkt te denken dat ze alles van elkaar weten omdat ze dingen ‘van die en die’ hebben gehoord en dat dus maar direct voor waar aannemen. Natuurlijk weet ik heel goed dat dit overal gebeurt in onze eigen wereld, maar tijdens het lezen merkte ik wel dat ik mij steeds een beetje meer stoorde aan het gedrag van de tieners op school onderling. Het maakte dat ik hierdoor soms de rode draad - het verhaal over de witte en zwarte magie, en het lot van Ella en Orkan - uit het oog leek te verliezen.

Toch wonnen zij mijn interesse uiteindelijk toch weer terug, mede dankzij de magie die steeds sterker werd en hiermee de ietwat grofgebekte tieners van de school aan de kant drukte, waardoor ik niets anders meer kon doen dan doorlezen. Ik wilde, nee, moest weten wat er nog meer in het verschiet lag voor Ella en Orkan. Ook was ik nieuwsgierig geraakt naar de oorsprong van de magie die hen verbindt: de subtiele maar ook raadselachtige hints laten de lezer nadenken en vooral meedenken met de twee, en ik betrapte mezelf erop dat ik steeds algauw de neiging had de ‘cliché-wegen’ in te slaan... die vervolgens helemaal te pletter werden geslagen door de verschillende wendingen die het verhaal omwentelt, en hierdoor werd ik alsnog aangenaam verrast!

Al met al is het een mooi en vlot geschreven verhaal, dat net iets anders verloopt dan de andere boeken die ik over deze onderwerpen heb gelezen. Hierdoor bleef het genoeg prikkelen en sloot ik het uiteindelijk af met een goed gevoel. Want magisch en mysterieus? Dat was het zeker!