van Rachel Hore heb ik zowat al haar boeken gelezen, en ik vind ze allemaal even mooi ...

ook "Een week in Parijs" mag het lijstje van favorieten vervoegen: heerlijk boek dat zich voornamelijk afspeelt in het Parijs van de jaren '60, en met flashbacks naar de oorlogsjaren.

Fay Knox, violiste, is lid van een groot orkest, en moet het haar vertrouwde Engeland eventjes verlaten om met het orkest een reeks optredens in Parijs te gaan uitvoeren. Haar moeder, die ziek is en tijdelijk in een instelling verblijft, geeft haar een mysterieuze opdracht mee ...

Zal Fay erin slagen haar moeders opdracht te vervullen, en voor zichzelf een reeks onverklaarbare gebeurtenissen daarmee op te lossen? Wat heeft het klooster van Sainte-Cécile hiermee te maken? Zullen beide vrouwen erin lukken eindelijk hun verleden uit te klaren?En waarom heeft Fays moeder nooit openhartig met haar gepraat over dat verleden?

Ontroerend, meeslepend, en de ideale ontspanningslectuur voor wie houdt van Montefiore en aanverwanten.

Voor mij was het natuurlijk weer extra leuk en herkenbaar, omdat het verhaal ook gaat over muzikanten, en het hele muzikantenwereldje.

Genoten van dit boek en alweer hopend op een mooie opvolger. Vijf sterren !