Het kan averechts werken een voorkant met allemaal lofprijzingen van gerenommeerde bladen, maar in het geval van Ed Caesars Twee uur, is er niets te veel gezegd. Twee uur geeft zowel de leek als de kenner een helder inzicht in de hardloopelite en hun drang om het onmogelijke te verwezenlijken; de marathon binnen het twee uur te lopen.

Ed Ceasar (journalist) heeft voor Twee uur meer dan honderd interviews afgenomen waarvan de meeste met Geoffrey Mutai die de rode draad van het boek vormt. We leren Mutai kennen wanneer hij in september 2012 in Berlijn aan de start staat en van plan is de critici voor eens en voor altijd de mond te snoeren. Het jaar daarvoor had hij de Boston marathon gewonnen in de onwerkelijke tijd van 2.03.02. Maar de tijd werd niet als wereldrecord geaccepteerd omdat het parcours van Boston een te groot hoogteverschil kent. Bovendien had men toch wel wat twijfels over de tijd want de windsnelheid was toch wel 30 kilometer per uur die dag. In Berlijn wil hij de wereld tonen dat Boston geen uitzondering was. Vijf kilometer na de start blijft plotsklaps het display op de auto hangen, waardoor de lopers denken 2 minuten en 50 seconden per kilometer te lopen (leidt tot een eindtijd van 1.59.33!) en daardoor hun tempo enigszins verlagen. Tussen de 5 en 10 kilometer wordt de fout ontdekt, maar de lopers hebben dan al een zodanige vertraging opgelopen dat de kans op een wereldrecord verkeken is.

Met dit begin geeft Ceasar aan hoe scherp de tijd van de marathon al staat en hoe lastig (en misschien wel hoe onmogelijk) het zal zijn om de 2.00.00 grens te doorbreken: alles zal moeten kloppen. Maar wat is dit alles? Ceaser leidt de lezer, via een heldere en prettige schrijfstijl, langs alle facetten die van belang (kunnen) zijn om de muur van 2 uur te doorbreken; van geboortegrond tot trainingstechnieken, van genetica tot de ‘Spirit’. Dit alles wordt met concrete voorbeelden beschreven waardoor het voor de lezer tastbaar blijft en de ontwikkeling in tijd, goed te volgens is.
Het leesplezier wordt nog vergroot door de afwissellende opbouw en de kleine wetenswaardigheden die je als lezer als bonus meekrijgt. In zijn laatste hoofdstuk schrijft Ceasar: “… de marathon van twee uur zal ons nooit met rust laten.” Eén ding is zeker: na het lezen van dit boek kun je dat alleen maar beamen.

Recensie verscheen eerder in de rubriek ‘Sport in Druk’ van het Friesch Dagblad.