In Eindspel, deel 4 en tevens het laatste deel van de Noordzeemoorden, neemt Isa Maron de lezer mee naar de ontknoping van de jacht op de moordenaar van vele jonge vrouwen.
De hoofdpersonen zijn uiteraard weer de rechercheurs Maud en Niels en Kyra, die hoopt eindelijk haar zus te vinden.

Het verhaal begint stroef, veel feiten en veel dialogen. Het komt pas echt op gang als er schot in de zaak zit. Het neemt de lezer bij de strot en laat pas los als de verlossing daar is. Alsof er een storm over een tent vliegt en de mensen in die tent in angst zitten of de tent wel blijft staan. Alsof er hongerige wolven in de bossen lopen die op zoek zijn naar eten en er mensen angstvallig zich verstoppen om niet als maaltijd te dienen.
Zo’n gevoel ontpopt zich bij het lezen van dit boek.
Al met al is Isa Maron met deze serie dik geslaagd.

De verwijzing in het verhaal naar het tweede deel van deze serie is op zich grappig te noemen. Er wordt gesproken over een IJssalon met de naam ‘Ijskoud de beste’.

Opvallend is het gebruik van het woord ‘werktuigelijk’.
Drink, zei hij, en werktuigelijk , zonder te treuzelen, dronk ze haar limonade. Werktuigelijk = gedachteloos, automatisch.

Jammer genoeg staan er een aantal fouten in.
Kleine fouten maar wel hinderlijk.

Hoofdstuk 8.
Ze moet niet vergeten binnenkort even bij Willem Jansen, de conrector binnen te lopen. Tussen conrector en binnen hoort een komma.
Hoofdstuk 31.
Kyra is een of ander middenklassenhotel binnengegaan.
Het juiste woord is middenklasse hotel.
Hoofdstuk 34.
Carla staart naar het tafelblad. Ze leunt met haar ellenbogen op het hout,
Het juiste woord is ellebogen.