Nog niet eerder had ik iets van Philip Kerr gelezen, maar in Pruisisch blauw heeft hij twee spannende verhalen mooi in elkaar weten te weven. Ondanks de dikte van 554 pagina’s had ik dit boek binnen een week uit.

Oud-politie-agent Bernie Gunther is in 1956 op de vlucht voor de Stasi (de binnenlandse veiligheidsdienst en inlichtingendienst van de DDR). Tijdens deze bloedstollende vlucht denkt hij onderwijl terug aan een oude moordzaak uit 1939. Deze moord vond plaats op het buitenverblijf Berghof van Hitler en Bernie Gunther moest onder toeziend oog van vele Nazi-kopstukken binnen een week de moordenaar zien te vinden. Ondertussen wordt hij als een pion op een schaakbord uitgespeeld in een politiek spelletje van deze hoge Nazi-heren en regelmatig belemmerd dat zijn onderzoek.

Het enige punt waar ik persoonlijk moeite mee had, was mijn onbekendheid van de rangen en standen in Nazi-Duitsland. Daar kan het verhaal verder niets aan doen, dat is een gebrek van kennis aan mijn kant. Maar een simpel lijstje of diagram aan het begin van het boek had het een en ander voor mij verduidelijkt. Nu was het met enige regelmaat gissen wie baas boven baas was, maar misschien was dat toendertijd voor die hoge heren ook wel het geval ;-)

Philip Kerr verstaat de kunst van het schrijven en het combineren van feit en fictie. Beide verhalen (uit 1956 en 1939, die elkaar steeds afwisselen) zijn zo opgebouwd dat een lange spanningsboog ervoor zorgt dat je door wilt blijven lezen. Wat mij betreft een geslaagd verhaal. En persoonlijk wil ik zeker vaker iets van Philip Kerr gaan lezen.