De Britse Philip Norman houdt van rockmuziek, dat zagen we al aan zijn biografieën over Mick Jagger en John Lennon. Nu verscheen een biografie over Paul McCartney van zijn hand. Norman laat zien dat je niet hoeft te kiezen tussen de Beatles-topmannen; wie van rockmuziek houdt haalt interessante anekdotes uit de levensverhalen van beide muzikanten.

Philip Norman is journalist en staat bekend om de studies die hij maakt over rockmuziek en rockmuzikanten. Studies mogen het met recht genoemd worden: Paul McCartney telt maar liefst 768 pagina’s en Norman kreeg van McCartney toestemming verschillende mensen die dicht bij hem stonden en staan te interviewen. ‘De tientallen boeken die over hem zijn verschenen, gaan bijna allemaal over zijn rol in de geschiedenis van de Beatles.’ Norman wilde een stap verder; een ‘allesomvattende, doorwrochte biografie van het grootste nog levende icoon én de grootste non-conformist van de popmuziek.’

The Beatles
Allesomvattend is een groot woord, maar Norman heeft zijn best gedaan. Hierdoor wordt het lijvige boek op sommige punten een beetje langdradig, vooral voor liefhebbers van The Beatles die die geschiedenis ondertussen kunnen dromen. Norman weet die geschiedenis dan wel weer vlot te verbinden met het levensverhaal van McCartney in die tijd. Hij verweeft deze op een slimme manier met elkaar. ‘Na de komst van Paul werd er ook vaker geoefend – en serieuzer. Meestal gebeurde dat bij hem thuis, wat hem automatisch gezag gaf.’ Norman heeft een vlotte schrijfstijl die prettig leest, je vergeet voor het gemak wat een onderzoek er in een verhaal als dit gaat zitten.

Solo
De The Beatles-periode mag in een biografie van McCartney natuurlijk niet ontbreken maar Norman laat zien dat het leven en de carrière van McCartney daarna ook zeker de moeite waard is om over te schrijven. De successen in zijn solocarrière, maar zeker ook de bittere nasmaak die The Beatles voor McCartney krijgt; ‘Na twintig jaar hebben de Beatles en ik nog steeds zakelijke geschillen. […] Het zou dus nogal hypocriet zijn om bij een pseudoreünie naast hen te staan lachen en zwaaien.’ Paul McCartney is een respectvolle biografie van een journalist die zijn vak verstaat.

[Deze recensie verscheen eerder (2016) op CLEEFT]