Deze week verscheen 'Tsjaikovskistraat 40' van Pieter Waterdrinker. Ik liet zo goed als alles vallen en begon gespannen te lezen. Ja, dit is weer literatuur zoals niemand die (nog) schrijft in Nederland: breedsprakig, uitvergroot, ironisch, archaïsch en met bijna negentiende eeuwse gevoeligheden. Overduidelijk met plezier geschreven. Althans het geploeter met de taal is nergens terug te vinden. Natuurlijk gaat het over Rusland, waar alles grootser en meeslepender is (of wordt ervaren); over de revolutie van 100 jaar geleden; over liefde en literatuur en waarachtigheid. Meer begrijpen van de Russissche inborst? Lees Waterdrinker. Deze 'Tsjaikovskistraat 40' of enig ander boek waar je de hand op kunt leggen.