Allereerst wil ik even een zware irritatie kwijt, te weten het feit dat dit boek nu opnieuw is uitgekomen onder een andere titel. Niets zo irritant als dat, hoe vaak ik daardoor al dubbele boeken heb gekocht... Het boek is nu uitgegeven onder de titel "de romanlezeres". In dit geval gelukkig geen dubbele aanschaf, maar ik kan me hier vreselijk over irriteren... Terug naar waar het om draait; wat vind ik ervan. Nou, ik vond het een heel aardig boek. Je krijgt een kijkje in het leven van een chassidisch (Joods orthodox) gezin door de ogen van de oudste dochter. Zij vertelt haar verhaal vanaf haar ongeveer 10e levensjaar tot haar "early twenty's". Het gezin met 7 kinderen woont weliswaar in Amerika, maar is niet bepaald geïntegreerd. Ze wonen temidden van en gaan alleen maar om met andere Joodse mensen, zitten op Joodse scholen etc. Erg interessant om te lezen hoe het er in een dergelijk gezin aan toe gaat. De opgroeiende kinderen hebben het zeker niet altijd gemakkelijk en net als alle andere pubers verzetten ook deze kinderen zich tegen hun ouders, maar wel héél tammetjes voor onze begrippen. De schrijfstijl is prettig, het leest lekker weg en om het verhaal vanuit het oogpunt van de oudste dochter te vertellen geeft het ook een extra dimensie. Ik vond het een leuk boek om te lezen, maar zeker geen wereldboek. Daarvoor had het wat mij betreft wat diepgaander mogen gaan en had er wat meer uitleg over de chassidische leefwijze in het verhaal verwerkt mogen worden. Het blijft allemaal redelijk oppervlakkig.