Korte verhalen - geen enkele langer dan 1500 woorden - die meededen aan een verhalenwedstrijd. Ik trof één echt SF-verhaal aan, dat van Jos Lexmond. Dat was voor mijn een van de beste van de bundel. De rest behoorde meer tot het fantasygenre. De meeste werkten heel aardig, door naar een grappige of choquerende wending toe te werken. Ze bleven alleen voor het merendeel niet echt bij me hangen. Pas aan het eind van de bundel ging ik rechtop zitten. Ik vond 'Vergeten' van Rik van Woerkum gevoelig en mooi geschreven, en het verhaal 'Waarheid en leugen' vond ik prachtige symboliek bevatten en een mooi einde dat me deed glimlachen. 'Diep gezonken' van Django Mathijsen was ook SF, maar dan meer satirisch (wat in de korte vorm goed werkte). En er was een verhaal over vliegen (ja de insecten) dat me best goed beviel. Kortom, een heel aardige proeverij, maar iets meer SF in de mix had de bundel voor mij bijzonderder gemaakt.