Mooie kaft, een hand met daarin een vogel en een blaadje. Bloedwetten duidelijk in beeld, met daarboven haar naam. Onderaan dat dit boek 1 is, Vonnis. Het kaft is uitnodigend.

Raadsheer Roan Storm, ook wel ‘de Rode’ genoemd ivm zijn haarkleur is een echte volksvertegenwoordiger. Geen ‘heer van stand’ zoals vele raadsleden, maar is echt begaan met het volk.
Het verhaal speelt zich af half/eind negentiende eeuw, in Neerland, naast gewone mensen zijn er ook de Gemaakten, de Ath’Vacii, zoals ze zich zelf noemen.
Wij zouden zeggen Vampieren, maar geen gewone vampieren! Deze kunnen niet alleen perfect tegen zonlicht, maar kunnen tijdens de transformatie ook kiezen in welke gedaante ze opnieuw geboren worden. In het uiterlijk van een mens, of monster, of iets er tussen in.

Heer Storm, wil dat er een wet wordt aangenomen, zodat Bloedroof, het willekeurig bijten, bloed drinken en vermoorden van mensen aan banden wordt gelegd. Hiervoor heeft hij ook een pistool ontworpen dat stalen pinnen afschiet, dat is het enige waar de gemaakten niet tegen kunnen. Een soort “silver bullet voor weerwolven’.
Hij demonstreert dit in de raadszaal door een ‘jager’ een monsterlijke gemaakte tussen de ogen te laten schieten.
Als vergelding nemen andere Gemaakten hem gevangen. Ipv hem te doden, brengen ze hem naar Mega’a, de moeder van alle Ath’Vacii, die hem uit wraak tot een gemaakte transformeert.

Wat dan volgt is een zoektocht naar wie hij is, wat er in de maanden dat hij in Het Gemaakte Land was allemaal is gebeurd. Hij ontmoet Maia, de mooie, intelligente dochter van een van zijn tegenstanders in de raadszaal.
We komen er achter wat er met zijn geliefde Yvette gebeurd is.
Wat is bloedpulver en waarom is het zo gevaarlijk?
En…. Lukt het hem om toch de Bloedwet door de raad te krijgen?

Je zou verwachten dat het fenomeen ‘Vampier’ ondertussen uitgemolken zou zijn, maar Sophia Drenth weet er een heel eigen draai aan te geven!
Ze heeft echt de tijd genomen om genoeg details van de leefstijl van die tijd te beschrijven en personages uit te diepen, je wordt het verhaal ingezogen.
Een prachtig neo-klassiek vampierverhaal, waar ik zeker het vervolg van ga lezen!

Het enige grote minpunt vind ik de expliciete (gedetailleerde) seksscènes, deze voegen niets toe, een verwijzing naar de vrijpartijen had volstaan.
Hierdoor krijgt het boek van mij geen 4 punten, die het zeker waard zou zijn, maar 3 ***