Davide Longo is een rijzende ster aan het Italiaanse literaire firmament. Nadat hij bekendheid verwierf als schrijver en regisseur van documentaires en kortfilms voor de RAI, haalde hij met zijn debuut Un mattino a Irgalem (‘Een ochtend in Irgalem’ – nog niet vertaald) meteen twee literaire prijzen binnen. Zijn tweede boek, Il mangiatore di pietre, werd al evenzeer bejubeld, opnieuw waren twee belangrijke onderscheidingen het gevolg. Uitgeverij De Geus zorgde ervoor dat de Nederlandse lezer zelf kan oordelen of deze Italiaanse euforie terecht is. Il mangiatore di pietre ligt bij ons in de boekhandel als De Steeneter, en ja hoor, de vreugde was niet overdreven. Het is een prachtig boek en Davide Longo neemt je met enkele pennenstreken mee naar een gesloten gemeenschap in een woest landschap, dat van Piëmonte in Italië, aan de voet van de Alpen.

Cesare is een oude man die samen met zijn herdershond in een klein gehucht woont. Als kind emigreerde hij naar de havenstad Marseille waardoor hij de bijnaam ‘de Fransoos’ kreeg. Hij zweert bij het sigarettenmerk Gitanes en doet wel eens een klusje voor de pastoor uit het nabijgelegen dorp. Op een avond komt er geen water uit de kraan en daarom trekt Cesare zijn bergschoenen aan om in het waterhuisje te gaan kijken of er misschien een leiding verstopt is. De oorzaak van de verstopping blijkt zijn neef en petekind Fausto. Hij is vermoord.

De Steeneter heeft je vanaf de eerste zinnen in de ban. Toch blijf je als lezer lang in onzekerheid. Waar draait het verhaal nu precies om? Je komt er al snel achter dat Fausto niet helemaal zuiver op de graat was, maar hoe zit het met Cesare? Waarom blijft deze eenzame man zo’n buitenstaander? Waarom is hij wel vriendelijk tegen de commissaris die erbij gehaald wordt om de moord te onderzoeken, maar laat hij tegelijkertijd het achterste van zijn tong niet zien? Cesare ontdekt waar Fausto mee bezig was, en samen met buurjongen Sergio probeert hij in barre omstandigheden Fausto’s klus af te maken. Hij speelt met vuur en hij weet het. Zal hij ook de consequenties aanvaarden?

Stapje voor stapje loopt de spanning op en komt de ontknoping dichterbij. Tegen die tijd zijn er ook mondjesmaat prachtige personages bijgevoegd die kleur, geur en charme geven aan dit bevreemdende meesterwerkje. Want dat De Steeneter dat is, staat buiten kijf. We gaan de volgende jaren nog veel horen van Davide Longo. (deze recensie verscheen eerder bij ezzulia.nl)