Hoewel The Cage me niet honderd procent wist te overtuigen, besloot ik de serie voort te zetten met De Jacht - en dat was een goede zet. Boek twee was spannend en origineel en eindigde met zo'n grote cliffhanger, dat ik direct verder wilde lezen in De Vuurproef. Gelukkig had ik een vooruitziende blik en was ik op voorhand naar de bibliotheek geweest. Dit derde deel van de trilogie van Megan Shepherd zette wat mij betreft de stijgende lijn voort: De Vuurproef is verreweg het beste boek in de reeks.
Let op! De Vuurproef is het vervolgt op The Cage en De Jacht. Als je de eerdere boeken in deze trilogie niet gelezen hebt, kan onderstaande recensie spoilers bevatten. Over De Vuurproef zelf spoiler ik natuurlijk niet!
De Jacht eindigde ontzettend spannend; Cora en haar vrienden ontsnapten uit het ruimtestation van de Verwanten en landden op Amstrong. De Vuurproef pakt het verhaal hier meteen op: Armstrong blijkt niet het beloofde paradijs te zijn, het is een gewelddadige wereld die geregeerd wordt door een fanatieke sheriff, die de tieners als slaven in zijn mijnen laat werken. Het lot van het hele universum staat op het spel en Cora is bereid om alles te doen wat nodig is om deel te nemen aan de Vuurproef, een wedstrijd die bestaat uit een reeks uitdagende puzzels waarmee ze de menselijke intelligentie kunnen bewijzen en zichzelf kunnen bevrijden. Cora wil aantonen dat de mensheid net zo intelligent is als de Axion, de Verwanten, de Verzamelaars en de Mosca, maar daarvoor moet ze haar psychische vaardigheden nog verder ontwikkelen.
De Vuurproef maakt een toffe combinatie tussen het science fiction genre en het paranormale: Cora moet haar telekinetische krachten ontwikkelen om te laten zien dat de mensheid net zo intelligent is als de buitenaardse rassen. Zo moet ze voorwerpen laten zweven met haar gedachten, moeilijke puzzels oplossen en ethische vraagstukken overwinnen.
Het is geen geheim dat ik me in The Cage ontzettend aan Cora heb geërgerd. Ik vond haar een vervelend en betweterig personage - en ze was me iets te veel de special snowflake. Hoewel mijn ergernissen in De Jacht voor het grootste deel zijn gaan liggen, vond ik het wel spijtig dat we in De Vuurproef voornamelijk uit het perspectief van Cora lazen. Hierdoor kreeg ik opnieuw het gevoel dat zij de belangrijkste van het hele stel was, terwijl ik net zo lief over de anderen las.
Desalniettemin heb ik genoten van De Vuurproef. Het verhaal was spannend en onvoorspelbaar en ik vond het super leuk om de verschillende alienrassen van elkaar te leren onderscheiden. De world building zat tot in de details goed in elkaar en door de beeldende schrijfstijl van Megan Shepherd zag ik de buitenaardse planeten en ruimtestations alsook de aliens goed voor me. Ook was ik blij dat de puzzels van de Vuurproef uitgebreid beschreven werden: in The Cage vond ik het namelijk erg jammer dat de puzzels slechts zijdelings aan bod kwamen. Nu kon ik me veel beter een beeld vormen van wat Cora moest doorstaan.
Eerlijk gezegd was ik enorm verrast door het einde van dit boek. Ik had stiekem een voorspelbaar einde verwacht en was enorm blij dat Megan Shepherd een andere richting uit ging. Ik kan me voorstellen dat niet alle fans het met me eens zijn, maar ik houd van gedurfde eindes.
De Vuurproef is een verrassend spannend einde voor The Cage trilogie. Waar het eerste deel me niet helemaal wist te overtuigen, deden boek twee en drie dat glansrijk. Ik hield van de gedetailleerde setting, de details over de verschillende alienrassen en raakte gehecht aan een aantal personages (team Leon all the way!). Het verhaal zit vol actie en de combinatie van het outer space gedeelte met het paranormale werkte voor mij heel goed. Een aanrader.