Gelezen juni 2008.
Ik vond het wel een aardig boek, redelijk informatief en ik kon me wel iets voorstellen bij het feit dat het 'dolce far niente' zo'n verwoestend effect had op de schrijfster. Maar toch miste ik wat; ik kon geen hoogte krijgen van de personen in de harem. Ook kreeg ik continu het gevoel dat de schrijfster tegenstrijdige gevoelens beschreef: de ingetogenheid tegenover de verpletterende platvloersheid van de dienstmeisjes; de liefde en het geluk die haar werkgevers uitstralen tegenover de onverschilligheid van de prinses tegenover haar zoon bij een uitstapje.
Al met al toch een tikje teleurstellend, naar mijn idee. Toch ook wel leuk om te lezen hoe het er nu eigenlijk in zo'n harem aan toe gaat (en dan had de schrijfster nog het geluk in een 'goede' harem terecht te komen!). Zie, nu ben ik zelf ook al tegenstellingen aan het gebruiken :-).