Circe is de dochter van Helios, de god van de zon en de machtigste van de Titanen. Alleen is Circe verre van een godin, tenminste, ze lijkt er totaal niet op met haar zachte stem en normale uiterlijk. Ze is voorbestemd om te trouwen met een prins, maar stelt haar moeder en vader alleen maar teleur. Als buitenbeentje hoort Circe nergens bij waardoor ze in contact komt met mensen, ontdekt dat ze magische krachten heeft en dit uiteindelijk zelfs leid tot een verbanning naar het eiland Aiaia. En dat is waar het verhaal van Circe begint.

Madeline Miller neemt je mee in een absurde maar fascinerende wereld, waar de verhalen van de goden zo mooi en beeldend zijn beschreven dat het niet anders kan, dan dat je meteen in het verhaal wordt gezogen. Je leest niet alleen over Circe, maar ook genoeg andere mythes komen voorbij die allemaal erg knap met elkaar zijn verbonden. Hierdoor is dit wel echt een boek waar je goed voor moet gaan zitten en niet erg snel doorheen leest, maar wel prima te doen voor mensen die net als mij ook weinig meer herinneren of weten van de Griekse mythologie. Wat dit boek zo bijzonder maakt is dat je door het gehele verhaal de groei ziet die Circe doormaakt, van klein onzeker meisje tot één van de sterkste onsterfelijke godinnen waar zelfs Zeus bang voor is. De schrijfster laat je nadenken over het mens zijn en onsterfelijkheid, en zou die onsterfelijkheid het wel echt waard zijn?