Wanneer je het voorkant ziet en de titel van het boek leest denk je dat het gaat over "Freerunning, geen gebouw te hoog, geen afstand te ver om niet te durven springen, tegen muren opspringen, de stad als een apenkooi zien". Oké dit komt er af en toe in voor, maar het verhaal reikt veel verder, heeft een grotere inhoud.

Eduardo Marquez (Ward) 15 jaar leeft samen met zijn moeder illegaal op een zolderkamertje. Wanneer zijn moeder wordt opgepakt en het land uit wordt gezet blijft Ward alleen achter. Staatloos, zonder ID, geen bestaansrecht omdat zijn biologische vader hem nooit heeft aangegeven als zoon. "Een steeds herhalende film van op straat geknikkerd worden, behandeld worden als criminelen".

Ward is dakloos, een zwerfjongere, maar toch geeft hij de moed niet op en gaat op zoek naar zijn vader met de weinige aanwijzingen die hij heeft. Hans uit Den Bosch. Hij wordt geholpen door zijn vriend Marnix die hem onderdak geeft, Rama die vertelt over de tijd dat ze zijn vader kende en Liz en goede vriendin. "Alleen op straat zien te overleven was toch wat anders dan samen met je moeder".

Wanneer hij Hans vindt blijkt deze een dubbelleven te lijden en zich bezig te houden met vieze zaakjes. Door hem te vertrouwen komt Ward in de problemen en belandt in de gevangenis. "Hij palmde je in, die zak, zijn bloedeigen vader, was verantwoordelijk voor zijn ellendige leven".

"Ik wil iemand zijn en mogen bestaan. Ik wil een normaal leven. Het is wreed. We zijn moeder en zoon, maar mogen door allerlei rare wetten niet samenleven in hetzelfde land".

Uiteindelijk wordt zijn vader opgepakt, komt zijn moeder vrij door verjaring van de straf en krijgt Ward een takenstraf. "En vestig je hoop maar op de toekomst. Ondanks je ellende nu ziet je leven er rooskleuriger uit dan ooit".