Hollywood loopt vol met oversekste producers en schrijvers, plastisch geprepareerde actrices en met jan-en-alleman het bed in duikende latin lovers. Ik hoop dat het in werkelijkheid niet zo is, maar dat beeld krijg je als je Hollywood van Steven Bochco leest. Wat zeg ik, dat beeld krijg je niet, dat beeld wordt er ingestampt tot het (bijna) je oren uitkomt. Tot je op het einde erachter komt dat Bochco het misschien wel zo bedoeld heeft, dat het een soort parodie is op het dagelijkse leven in LA. Dan wordt het zelfs even amusant, en blijkt er zelfs nagedacht te zijn over het verhaal, dat enkele mooie wendingen neemt.

Het is de agent - in de zin van vertegenwoordiger van schrijvers en acteurs - Eddie Jelko die vanaf het begin als een soort weet-al het woord voert, tracht de menselijke psyche te ontleden en en passant ook nog een paar flauwe moppen te berde brengt. Achtereenvolgens gaat het over Bobby, een scriptschrijver met een writer's block, die vanuit zijn appartement getuige is van een moord, en besluit daar een script over te schrijven. Over Vee, Bobby's ex-vrouw, die aanpapt met Dennis, de politieman die de moord onderzoekt en ook wel 's grof geld wil verdienen aan een filmscript. En over Linda, de nieuwe vlam van Bobby, die misschien wel wat meer weet over de moord. Hollywood is een amusante thriller, maar met net iets te veel uitweidingen en flauwe grappen om echt aan te slaan.