02 jan 2011
Vogelman is het thrillerdebuut van Mo Hayder, een Engelse schrijfster, die momenteel al meerdere thrillers op haar naam heeft staan. Ik was Diep aan het lezen, toen ik een berichtje kreeg van iemand van Dizzie, dat ik met Vogelman moest beginnen, omdat ik anders veel zou missen. Ik was al halverwege en inderdaad werd er toen teruggegrepen naar dingen, die in het verleden gebeurd waren. De goede volgorde van deze serie is Vogelman, De behandeling,   Ritueel, Huid en dan Diep.

De hoofdpersoon in Vogelman is Jack Caffery, een Londense rechercheur. Het is de eerste dag van zijn nieuwe baan en hij krijgt meteen te maken met een gruwelijke vondst. Er worden vijf lijken opgegraven op een braakliggend terrein vlak bij de Millennium Dome, allen van prostituees. Ze zijn vreselijk verminkt. Bij de lijkschouwing blijkt dat er gruwelijke dingen met deze meisjes zijn gebeurd. Het wordt al snel duidelijk dat ze één detail gemeen hebben: alle vijf hebben naast het hart een ingenaaid vogeltje. Later blijkt, dat de moordenaar de lichamen van de vrouwen na hun dood heeft misbruikt. Alle vijf de vrouwen blijken regelmatig in het café Dog and Bell te komen. Dit is de enige aanwijzing die het team heeft.

Rechercheur Jack Caffery probeert de zaak zo snel mogelijk op te lossen om verdere moorden te voorkomen. Hierbij is Caffery het niet eens met de meerderheid van de politiemensen. Volgens hem moeten ze de dader heel ergens anders zoeken dan de verdachte, die de politie op het oog heeft. Eén rechercheur is erop uit om een getinte jongen voor de moorden aan de schandpaal te nagelen. Als de moordenaar zelfmoord pleegt, denkt men dat de zaak is opgelost, maar dat is helaas niet het geval.

Je leert Jack Cafferty goed kennen. Hij worstelt niet alleen met de ontmaskering van de Vogelman, maar ook met zijn relatie met zijn vriendin Veronica en de onverwerkte dood van zijn broertje Ewan. Caffery wordt gekweld door herinneringen uit zijn jeugd over de dood van zijn broer na een stom ruzietje. Hij woont in het oude huis van zijn ouders naast dezelfde man, die waarschijnlijk zijn broer heeft vermoord. Deze is nooit veroordeeld. Het is een obsessie geworden, wat niet bevorderlijk is voor zijn relatie.

Het verhaal wordt verteld in korte hoofdstukken. Mo Hayder schrijft niet alleen vanuit het perspectief van de inspecteur, maar ook vanuit dat van de dader. Het hoofdpersonage en de dader worden vrij goed uitgediept. Het verhaal komt wat traag op gang, maar halverwege het boek wordt je erin meegezogen. De spanning is zo opgebouwd dat je na ieder hoofdstuk verder wil lezen. Elk hoofdstuk geeft steeds iets prijs wat je in het vorige hoofdstuk nog niet wist. De gedetailleerde manier waarop de gruwelijkheden beschreven worden, doen het lijken of je zelf bij het onderzoek aanwezig bent, zo beeldend wordt het beschreven. De beschrijvingen zijn wel luguber en doen denken aan die van Karin Slaughter, maar ik vind die van Mo Hayder beter te verteren. Het verhaal zit ijzersterk in elkaar en het plot is compleet verrassend. Het personage Jack Caffery is goed uitgewerkt, echt een mens van vlees en bloed, met zijn obsessie en zijn fouten.

In een interview las ik, dat 'Vogelman' als een therapeut was voor Mo Hayder. ,,Ik volgde in de VS een filmopleiding waar ik me specialiseerde in animatie met kleipoppetjes. Maar alle films die ik maakte, eindigden steevast in een bloedbad. Een vriendin die als psychiater bij de CIA werkte, zei: 'Je hebt een hoop woede in je, je moet hulp zoeken'.'' Die psychiater bezocht ze, maar ze had naar eigen zeggen meer baat bij het schrijven van haar thriller. ,,Het wordt me nu allemaal een beetje duidelijk. Mijn moeder vertelde me dat ze niet in staat was mijn boek te lezen, omdat het zo duister is. Ze zei: 'Toen jij klein was probeerde ik je altijd af te schermen van de donkere kanten van de samenleving'. Misschien was die bescherming te benauwend en word ik daarom zo gefascineerd en aangetrokken door het gewelddadige.''

Als je van spannende verhalen houdt, dan moet je dit boek zeker lezen.