maar ook geen must,Schrijfster Beverly Connor is zelf betrokken geweest bij archeologische opgravingen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit een belangrijk item is in haar boeken. De in de praktijk opgedane kennis vertaalt ze nu naar een serie boeken waarin forensisch detective Lindsay Chamberlain de hoofdrol speelt. Haar laatste boek Gekleed voor de dood is onlangs verschenen.

In Gekleed voor de dood lopen twee verhaallijnen door elkaar heen. Forensisch detective Lindsay Chamberlain onderzoekt enerzijds de dood van een collega en wordt anderzijds geconfronteerd met een collectie opgravingen die in haar opas schuurtje zijn gevonden. Bij deze opgravingen zit ook een skelet dat duidelijk door moord om het leven is gebracht. Linsays onderzoekersinstinct schreeuwt om antwoorden. Waar komen de opgravingen vandaan en heeft haar opa iets te maken met de moord? Blijkt hij een duister verleden te hebben waar Lindsay nooit weet van heeft gehad? Ze kan het hem niet meer zelf vragen aangezien opa is overleden. Stukje bij beetje ontrafelt Lindsay de geheimen binnen haar eigen familie en neemt tegelijkertijd ook de familie van haar vermoorde collega onder de loep. Dit alles met gevaar voor eigen leven

Gekleed voor de dood is een boek dat de middellijn niet overstijgt. Het verhaal zit redelijk in elkaar maar is niet heel erg spannend of briljant geschreven. De ontknoping was aardig, maar zeker niet zinderend te noemen. De wetenschappelijke feiten die Connor beschrijft komen gedegen en geloofwaardig over. Je merkt dat ze op dit gebied meer in huis heeft dan forensisch speurwerk uit een boekje. Wat de uitwerking van de karakters betreft heeft Connor echt iets laten liggen. Hoofdpersoon Lindsay heeft bijvoorbeeld een beetje een typische relatie met haar halfbroer, maar het hoe en waarom wordt verder niet toegelicht. Het lijkt net of ze elkaar helemaal niet zo goed kennen en elkaar net pas aan het ontdekken zijn. Dat is allemaal prima, maar ik wil als lezer wel graag weten wat daaraan ten grondslag ligt. Diepgang en net dat beetje extra was een duidelijk gemis in dit boek. Ondanks bovengenoemde minpuntjes was het verhaal niet langdradig en las het vlot weg. Ik heb me hierdoor niet verveeld of ontzettend geïrriteerd. Voor mij betekent dat in ieder geval een drie sterren kwalificatie, maar dat is ook echt het maximaal haalbare voor dit boek. Het lezen van Gekleed voor de dood was geen straf, maar zeker ook geen must.