Zonder een woord is eigenlijk één groot verhaal met als hoofdthema misdaad en verdwijning. Terry Archer, de man van Cynthia wiens ouders en broer vijfentwintig jaar geleden zijn verdwenen, is een van de hoofdpersonages door wiens ogen je het hele verhaal kijkt. Een vreemd gegeven zijn de korte schuingedrukte dialogen tussen twee mensen. In het begin is dit zeer vreemd en verwarrend, maar er wordt wel vrij snel duidelijk gemaakt dat het om dialogen tussen een moeder en een zoon gaat. Hierdoor word je op een dwaalspoor gezet en denk je dat het om de verdwenen moeder en broer van Cynthia gaat.
Linwood probeert zo de lezer actief te betrekken bij de zoektocht naar de ouders en haar broer. Hij wil de lezer vasthouden en prikkelen om verder te lezen en de onwaarschijnlijke waarheid te ontdekken.
Zonder een woord is een veelzeggende en dubbelzinnige titel. De ouders en broer van Cynthia zijn zonder een woord vertrokken, zomaar uit het niets verdwenen na een puberstreek van haar. Eerst legt ze de schuld dan ook bij zichzelf, ze denkt dat haar ouders haar in de steek hebben gelaten, maar achteraf begrijpt ze dat er meer aan de hand is. Haar familie is op een stille, geheimzinnige manier weggevallen. Anderzijds kan je de titel ook opvatten volgens de visie van Clayton, de vader van Cynthia. Hij heeft de vijfentwintig jaar na het drama gewoon zijn leven blijven doorleven alsof er nooit iets was gebeurd. Hij is nooit naar de politie gegaan ook al wist hij wat er die bewuste avond aan de hand was. Hij heeft Cynthia, die tevergeefs jarenlang naar haar ouders en broer zocht nooit meer gesproken. Zonder een woord is hij van de ene op de andere dag uit Cynthias leven gestapt en heeft hij het verleden met de waarheid meegesleurd in zijn vlucht. Ik denk niet dat de schrijver een bepaalde bedoeling heeft gehad met het schrijven van dit boek. Zijn doel is mensen te raken en hen meenemen in een duizelingwekkend avontuur dat op het eerste zicht absurd en ongeloofwaardig lijkt, maar naar het einde toe zo realistisch wordt. Dit is ook één van de sterke punten van het boek. Er wordt gewerkt met waarheidsgetrouwe en realistische personages die emoties en gedachten beleven waar iedereen van ons zich in herkend. Bijvoorbeeld wanneer de ene partner in het verleden blijft leven en dit strubbelingen veroorzaakt in het huwelijk. Ook het verleden van Cynthia heeft zijn invloed op de opvoeding van haar dochter Grace. Je leert ook hoe menselijke gevoelens zoals woede, angst, haat en jaloezie, enerzijds mensen kunnen drijven naar extremen zoals moord en anderzijds een onschuldige haar leven volledig verwoesten. Mensen blijven mensen, zelfs in boeken. Het realisme spring uit dit boek. De boodschap is dan ook dat je nooit iemand volledig kan kennen en vertrouwen. Ook al denk je soms van wel. Vaak weten we het minste van de mensen die het dichtst bij ons staan. Een zin die erg van toepassing is op dit boek.