Hans van den Broek, een Nederlandse analist van olie- en gasaandelen, woont in het Chelsea hotel (een beroemd NewYorks hotel, waar hij, las ik in een interview in werkelijkheid ook woont maar dan mèt vrouw en gezin) nadat zijn vrouw hem met hun zoontje, kort na de aanslagen van september 2001, heeft verlaten. Hans is eenzaam, kijkt ’s avonds via GoogleEarth naar het huis in London waar vrouw en zoontje wonen en heeft slechts contact met één van de vaste bewoners: Taspinar de engel. Zijn werk noemt hij ‘de grootste van de potten en pannen die ik onder het lekkende plafond van mijn leven had gezet, te klein geworden om mijn ellende te bevatten’
Op zoek naar afleiding gaat Hans weer cricketen en vindt geborgenheid tussen cricketspelende immigranten. Hij leert daar Chuck Ramkissoon kennen met zijn eigen Amerikaanse droom: een gigantisch cricketstadion midden in Brooklyn. Hans raakt min of meer betrokken bij dit project van de man uit Trinidad maar ook bij de obscure zaken waar Chuck mee bezig is. Dit is dan ook de reden dat Hans zich van Chuck terugtrekt. Wanneer hij weer in Londen woont, krijgt hij het bericht dat het lichaam van Chuck gevonden is in ’t 'Gowanus Canal', waar het al jaren ligt.
Hiermee begint het boek waarna een terugblik volgt op de jaren in New York waarin het ook gaat over de Irak-oorlog, dromen en verlangens, het huwelijk, de moeilijkheid van het verkrijgen van een Amerikaans rijbewijs en natuurlijk cricket. Hoe het gras gemaaid moet worden, de kwaliteit van de klei voor de pitch, bouncers, boundary’s, sweeps, hooks, en coverdrives.

Het is een bejubeld boek maar het kon me niet voortdurend boeien, er zitten beslist interessante gedachten en beschrijvingen in maar mijn gedachten dwaalden steeds af en ik had niet steeds zin om het boek te pakken.
Wat ik wel grappig vond waren de Nederlandse invloeden in het boek. O'Neill is net als de hoofdpersoon Hans in Nederland opgegroeid. Het gaat soms over Nederlandse straten, Nederlandse kinderliedjes, Nederlandse huizen en de gewoonte in Nederland elkaar drie keer te zoenen.

Op zoek naar info over de auteur kwam ik terecht bij een uitzending van Pauw en Witteman van maart 2009.
Edit: Jammer het filmpje plaatsen, lukt niet (het is geen YouTubefragment). Ben je geinteresseerd, kun je kijken via deze link