Onwaarschijnlijk en onlogisch verhaal, onsympathieke hoofdpersoon - Leona - en toch heb ik 'Leona, De teerling is geworpen' met redelijk veel plezier gelezen. Jenny Rogneby slaagt erin de nieuwsgierigheid te wekken naar het verloop en de afloop: hoe redt Leona zich uit haar benarde werk- en privésituatie en hoe loopt het met Leona's zoontje Benjamin af? (Dat laatste is overigens geen verrassing meer zodra je de boekbeschrijving van deel 2, 'Alle middelen toegestaan' leest. Grrr.)
Alles draait om de belangen van Leona. De aandacht die de auteur aan het wel en wee van het meisje besteedt en aan Leona's gezin komt plichtmatig over, is op kille toon en afstandelijk. Het mag best wat invoelender, tenzij alles wordt gerelateerd aan de 'antisocial personality disorder' van Leona.
Deel 2 ga ik ook lezen, omdat ik benieuwd ben hoe het personage Leona zich verder ontwikkelt. Ik wacht er echter mee tot het boek tweedehands of als e-boek verkrijgbaar is, want geen haar op mijn hoofd die eraan denkt er € 24,99 (!) voor te betalen.

[spanning 3, plot 2, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 3, psychologie 2]