Als tweede generatiekind van ouders die de kampen van Indonesië hebben overleefd wilde ik dit boek graag lezen. De kampverhalen zijn me bekend hoewel ik wel graag verhalen van anderen lees. Maar de verhalen van de vader van Alfred, die kon ik niet lezen. Het gedrag van de vader tijdens de Bersiaptijd met als gevolg daarvan de opvoeding van zijn kinderen is herkenbaar maar niet minder afschuwelijk. In dit boek wordt, hoe wreed en vreselijk, de gevolgen tot in tweede en misschien wel derde of vierde generatie beschreven op een manier, die bewondering afdwingt, want dit verhaal moet verteld worden.