De trooster van Esther Gerritsen speelt zich af rond Pasen in een klein mannenklooster waar Jacob, zelf geen broeder, zich uit de wereld heeft teruggetrokken en allerlei hand- en spandiensten verricht. Mede doordat hij een scheef gezicht heeft, heeft hij zich aangewend om zich afzijdig te houden van de mensen op wie hij geneigd is neer te kijken. In zijn geloof ervaart hij liefde en troost.
Als Henry, een staatssecretaris die na een misstap tijdelijk de luwte zoekt, zijn intrek neemt in het klooster en nadrukkelijk contact blijft zoeken met Jacob, ontstaat een intense en gecompliceerde vriendschap. Jacob wil Henry het geloof laten beleven. Wat Henry wil, wordt minder duidelijk. De verhouding komt ernstig onder spanning te staan als Henry een misstap begaat en, wanneer Jacob hem wil helpen, de situatie anders doet voorkomen.
Het is een klein verhaal met een open einde, dat grote vragen oproept over hoe we het verhaal moeten interpreteren en vooral over wat de betekenis is van thema’s als vriendschap, verraad, schuld, liefde, vergeving, geloof en troost. Prachtig compact beschreven door een schrijfster die de kunst verstaat om op een milde manier, zonder oordeel, de belevingswereld van haar protagonist te tonen.