Als Marc en Dorine terugkomen van een etentje ter gelegenheid van de verjaardag van Dorine, vinden ze hun dochter Jorinde dood in de badkamer. Jorinde heeft zelfmoord gepleegd. Twee maanden later ontvangt Dorine per post een rouwkaart. In de envelop zit een kopie van de rouwadvertentie van Jorinde met daaronder de tekst: ‘Met jullie dochter is het begonnen, maar met haar zal het niet eindigen…

Jennifer Brugman, rechercheur, heeft een zware tijd achter de rug, maar geniet nu intens van haar dochtertje Nysa. Nog is het niet altijd makkelijk, zeker niet als alleenstaand moeder, maar ze slaat zich er goed doorheen. Dorine is na het ontvangen van de lugubere post naar de politie gegaan en Jennifer en haar partner Ricardo de Graaf worden op het onderzoek gezet. Een bizar onderzoek en al snel blijkt dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien.

‘Zal ik me ooit weer heel voelen? Terug naar wie ik was voordat mijn leven zo drastisch veranderde?’ Ik denk het niet. Ik weet zeker van niet. Het leven dat ik had kunnen hebben is verwoest en zal voor altijd een fantasie blijven.’

De eerste bladzijden van Uitgeschakeld vertellen meer dan voldoende om gelijk het verhaal ingetrokken te worden. Jennifer is nog wat wankel door alles wat er eerder is voorgevallen en ook bij andere teamleden zijn er dingen in hun privéleden die hun bezighouden. Dit geeft de personages een levensecht karakter mee en ze krijgen zo een nog meer duidelijk gezicht. De dramatische gebeurtenissen in het leven van de personages, waaronder situaties waar iedereen in kan belanden, geven dit verhaal een mooie diepgang mee en zorgt ook voor een fijne afwisseling tussen de spannende momenten door. De personages komen nog meer dichterbij te staan en Jennifer en haar teamleden zijn niet meer weg te denken.

‘Met een klap viel de mok op de grond en de bruine vloeistof en stukken aardewerk spatten alle kanten op.’

Afwisselende verhaallijnen met goed verdeelde ontwikkelingen die ervoor zorgen dat het verhaal geen moment inzakt of langdradig wordt. De lezer wordt meegezogen in een maalstroom van gebeurtenissen en daarnaast ruimschoots getrakteerd op een aantal verrassende plotwendingen. Prima samengestelde zinnen en de afwisselende lijnen, die onderverdeeld zijn in fragmenten, zijn van een prima lengte. De plotwendingen weten op het verkeerde been te zetten en de uitwerking naar de plot is ijzersterk. En dan die cliffhanger als afsluiting, een hele gemene, die doet hunkeren naar meer …

‘De haat groeit op jouw hunkering naar vergelding. En je hunkert naar vergelding! Genoegdoening voor het leed en het onrecht dat je is aangedaan.’

Door de toevoeging van enig drama en bijvoorbeeld de verhaallijn van Dorine doet Uitgeschakeld een beetje denken aan de boeken van Loes den Hollander of Corine Hartman ( maar dan minder rauw geschreven). Maar ook zie ik er wel een beetje Nele Neuhaus in. Haak laat met dit vervolg zien dat zij het ook echt in de vingers heeft en dat Een nieuw begin geen toevalstreffer is geweest. Haak zet zich hiermee hoog in de lijst van beste Nederlandse auteurs.

In een woord: Top!