In het boek liefde van je leven volgen we Liesl en Rebecca.

Als Liesl een groot geldbedrag wint kan ze niet wachten om dit aan Geert (De vader van Rebecca) te vertellen, maar als ze thuiskomt vangt ze een privégesprek op tussen vader en dochter. Liesl hoort een antwoord die ze liever niet had willen horen en vlucht halsoverkop naar Rome. Daar leert ze fijne mensen kennen waar ze diepgaande gesprekken mee heeft. Vanwege haar gehaaste ‘vertrek’ gaat ze nadenken over haar relatie met Geert en over de keuzes die ze in deze (dertienjarige) relatie heeft gemaakt en wie ze is geworden. Ook ontmoet Liesl de knappe Matteo, een 21-jarige Italiaan, met wie ze gelijk een ‘klik’ heeft. Liesl moet antwoorden op haar vragen vinden, maar vind ze deze in Rome?

‘Plotseling beseft Liesl waarom ze hem zo leuk vind. Hij heeft nog geen filter. Alles wat hij voelt of denkt zie je meteen op zijn gezicht’

Rebecca is de stiefdochter van Liesl. Ze maakt zich niet erg druk over de plotselinge verdwijning van Liesl. Ze heeft wel andere dingen aan haar hoofd. Juist, de liefde. Sinds vorig jaar gaat ze om met Menno die eigenlijk geen vastigheid wil, maar als Thijs plotseling weer voor haar neus staat raakt ze compleet in de war. De jongens zijn het tegenovergestelde van elkaar. Menno word door haar vriendinnen omschreven als ‘patserig’ terwijl Thijs juist een beetje een nerd is. Ook is Thijs een ex van haar goede vriendin Sarah, wat de situatie ook ingewikkeld maakt. Uiteindelijk zal Rebecca een keus moeten maken, want wie is de liefde van haar leven?

Het verhaal gaat over keuzes maken in de liefde. Allebei personages hebben dit dilemma. Liesl probeert uit te vogelen wat ze wil in haar relatie en of deze nog te redden is. Terwijl Rebecca nog in de beginfase van de liefde staat.

Het verhaal is vlot geschreven en leest fijn weg, al was de Belgische taal soms wel wat lastig. Er stonden namelijk woorden in die ik niet kende. Af en toe moesten deze woorden echt worden opgezocht. De verhalen van Liesl en Rebecca waren meer twee lossen verhalen die waren samengevoegd. Het was geen meerwaarde dat beiden verhalen in één boek stonden, één hoofdpersonage was naar mijn mening ook prima geweest. Naar het einde toe werd je als lezer wel steeds nieuwsgieriger naar het verhaal van Liesl, je werd oprecht benieuwd naar de keuze die zij ging maken in haar (liefdes)leven.

De cover van het boek is niet spectaculair, maar dat hoeft ook niet altijd. Soms is het juist ‘less is more’. Het past prima bij het thema van het boek, al had de cover wel een lichtere kleur mogen hebben. Dit, omdat je het boek meer bij de zomer associeert (ook vanwege Rome) en daar past deze donkere kleur wat minder goed bij, maar dat is natuurlijk ook smaak.

De liefde van mijn leven is een heerlijk feelgood boek waar je niet bij na hoeft te denken. Je leest hem in een zucht uit. Je kunt wegdromen over het idee wat er zou gebeuren als je zelf een groot geldbedrag zou winnen, want wees eens eerlijk, dromen wij daar allemaal niet stiekem van?