Dingen repareren is het levenswerk van Emily Price, of het nu een vaas, muurschildering of schilderij is. Wanneer ze voor een klus naar Atlanta gaat, leert ze Joseph en Ben kennen, twee Italiaanse broers. Emily valt als een blok voor Ben. Maar wanneer ze elkaar amper twee weken kennen, moet Ben terug naar Italië. Ze besluiten impulsief om te trouwen en Emily gaat met hem mee naar Italië…

Dit boek heeft hele sterke punten, maar ook een aantal wat minder sterke punten. Het boek opent als een ‘standaard’ feelgood roman; ze gaat voor een klus naar Atlanta en ontmoet op dag één de man van haar dromen. Emily kan het goed vinden met iedereen en wordt bij wijze van ‘perfect’ neergezet. Binnen twee weken trouwt ze met Ben en vertrekt ze naar Italië. Deze intro is wat oppervlakkig en onrealistisch. Maar wanneer Emily naar Italië vertrekt, komt er meer diepgang in het verhaal. Emily leert dat niet alles wat gebroken is, gerepareerd kan worden. Hoe hard ze daar ook haar best voor doet. In dit deel van het boek worden de verschillende personages sterker weggezet en worden de familiebanden duidelijker.

De titel van het boek doet denken dat het een levenswerk zou zijn, over het leven van Emily Price. Hoewel het leven vanuit het perspectief van Emily wordt geschreven, gaat het voornamelijk over familie. Haar eigen familie is niet echt ‘een familie’ en ook de familie van Ben heeft veel geheimen. Lucios, de schoonvader van Emily, geeft haar met regelmaat een boek, waar een bepaalde levensles in zit. Zo gaf hij ook het boek Een portret van de kunstenaar als jongeman, waar de titel van dit boek ook naar verwijst. Dit boek, en de andere levenslessen van Lucio, helpen Emily haar plek op de wereld te vinden.

Conclusie: de intro van het boek is wat oppervlakkig en onrealistisch. Zodra Emily naar Italië verhuisd, krijgt het boek meer diepgang en krijgt ze te maken met weerstand. Hoewel het boek vanuit Emily is omschreven, gaat het meer om de familie van Ben, dan om haar eigen leven.