Bijna de enige reactie die je op dit boek kan geven is: 'WAUW, wat een waanzinning goed boek'. Linda Jansma is er met Tweestrijd in geslaagd een verhaal op papier te krijgen wat niet alleen heel makkelijk wegleest en perfect in elkaar zit, maar ook nog eens zo vreselijk herkenbaar is dat het wel heel erg dichtbij komt. Het feit dat mensen naar de buitenwereld vaak maskers 'dragen', en het er vaak mooier uit laten zien is natuurlijk niets nieuws. Deze tegenstrijdigheid komt in dit boek heel duidelijk naar voren.

Als je de hoofdpersoon Hanna in het echt tegen zou komen zou je wellicht niets aan haar merken, maar ondertussen wordt ze thuis door haar liefhebbende man Axel om het minste of geringste in elkaar geramd. Als hun nieuwe overbuurvrouw bij hen een Gouden Gids komt lenen, vallen haar direct de blauwe plekken in Hannas hals op. Dit is het begin van een speurtocht die een gruwelijke werkelijkheid stukje voor stukje bloot legt.


Een haast onbeschrijfelijk goed verhaal dat je op veel momenten laat beslissen. Wat zou je zelf doen? Vaak lijk je een eerste oordeel wel klaar te hebben, maar als je er langer over nadenkt komen toch de twijfels. Het verhaal slurpt je van begin af direct in het verhaal en bouwt zich langzaam op naar een vreselijke climax. En tsja of die climax nou voorspelbaar is of niet, ik zou het je niet kunnen zeggen. Het enige wat ik je aanraad is om dit boek zo snel als mogelijk te gaan lezen als je dat nog niet gedaan hebt!