Ik vind de rustige beige-kleurige cover van dit boek erg mooi, zeker in combinatie met de kleurrijke en ietwat glimmende afbeelding van de twee meisjes. Het onderwerp vind ik ook erg mooi; een meisje dat als vluchteling naar hier is gekomen en alles om zich heen vreemd vindt. Zal ze ooit weer gelukkig zijn?

De illustraties zijn lieflijk, zacht en toch kleurrijk. Ze geven mooi weer hoe het vluchtelingenmeisje zich voelt en hoe ze de wereld ziet.
Het verhaal is vertederend en ontroerend. Ik kreeg er gewoon een brok van in mijn keel, zo voelde ik mee met de hoofdpersoon die zich angstig, onzeker en ongelukkig voelt. Maar door haar nieuwe vriendinnetje leert ze zich steeds meer thuis te voelen.

Mooi die symboliek van de dekens, de vertrouwde deken waar ze in kan schuilen, haar oude wereld, en de nieuwe deken die langzaam ontstaat en die uiteindelijk ook warmte biedt, haar nieuwe wereld.

Wat goed dat er een boek als deze is. Een boek waarmee je jonge kinderen op een laagdrempelige manier kunt vertellen over vluchtelingen en hoe verloren ze zich moeten voelen in ons vreemde land, waar ze niets kennen en niets verstaan. Naar aanleiding van dit prentenboek kun je een mooi gesprek aangaan.

Mijn twee dekens is een lief en mooi prentenboek met een prachtige boodschap.