C.J. Van Ledden Hulschebosch, apotheker en criminalist, is - tot zijn heimelijke genoegen - ooggetuige van een moord. Zeer tegen de zin van de politiecommissaris bemoeit de amateurspeurder zich met het onderzoek, maar op aandringen van de burgemeester moet de commissaris Van Ledden Hulschebosch zijn gangen laten gaan. Sterker nog: hij moet hem rechercheur Jonathan Saltet en alle nodige middelen ter beschikking stellen.

Met de theaterwereld als biotoop en tegen de achtergrond van een sterk uitbreidend Amsterdam moeten de speurders hun weg zoeken tussen schijn en werkelijkheid. Dat een labo niet de beste leerschool is om een volleerd detective te worden en dat er meer bij een moordonderzoek komt kijken dan enkel wat gegoochel met proefbuisjes, zal Van Ledden Hulschebosch al gauw ondervinden. Maar toegeven? Dat nooit! Met de nodige tegenkantingen en omwegen raken C.J. en Jonathan uiteindelijk toch op het spoor van de moordenaar. De ontmaskering is geheel in stijl met het milieu waarin het verhaal zich afspeelt en tussen de beide spoorzoekers is intussen een hechte vriendschap gegroeid. Beiden hopen dan ook op een spoedig weerzien in een nieuw avontuur.

Een onderhoudend boek, met gevoel voor humor en een levendige verteltrant. Toch denk ik dat de schrijvers bij de volgende verhalen erg zullen moeten uitkijken om niet in de door hen zelf uitgezette val te trappen. Ik kon het ook niet helpen, maar al van bij het begin van het boek had Van Ledden Hulschebosch voor mij de gedaante van Hercule Poirot (David Suchet). Dat Saltet jonger is dan Hastings en vooral naar het eind van het verhaal duidelijk zelf over speurderstalent blijkt te beschikken, is mooi meegenomen. Maar het wordt volgens mij dansen op een heel slap koord. Zelfs de plaatsing in de tijd (uiteraard ten gevolge van het feit dat met een historisch personage wordt gewerkt), de typering (bolhoed, opgedraaide snorpunten, zwaar ontwikkeld en overgevoelig ego) en de theatrale afwikkeling dragen m.i. alleen maar bij tot de onvermijdelijke vergelijking. En hoewel de auteurs bewijzen hun mannetje te kunnen staan in dit genre, blijft het spelen met vuur vlakbij het kruitvat.