Ik was benieuwd naar dit boek omdat ik mezelf vaak genoeg afgevraagd heb of de ideale man überhaupt bestaat. Het boek zet in aanvang een herkenbare situatie neer: een een echtpaar met jonge kinderen, beide drukke banen, wonend in de stad, die door hun drukke leventje elkaar zo'n beetje uit het oog verloren zijn. Zij (Evelien) voelt dat de meeste huishoudelijke en ouderlijke taken eigenlijk op haar neer komen terwijl man lief lekker op zakenreis of voor andere leuke bezigheden op pad is. Ze voelt zich uitgeblust , twijfelt over haar rol als moeder (doe ik het wel goed) en haar relatie. Tot ze Kees ontmoet. De schrijfster weet dit met veel verbeelding en humor te beschrijven waardoor voor mij vooral het eerste deel van het boek lekker weg leest. De tweede helft waarin ze in therapie gaan, wordt het wat mij betreft te zweverig en absurd. Het roken , drinken en drugs gebruik vind ik te onrealistisch en te verzonnen voor het karakter van Evelien, waardoor het geheel te ongeloofwaardig en niet meer herkenbaar is voor velen en dat is jammer. Ook het soort therapie en de manier waarop is vrij onwaarschijnlijk. Als uiteindelijk Kees dan ook nog eens niet blijkt te zijn wat je denkt wordt het "het gras is niet groener bij de buren "cliché weer eens bevestigd waardoor je toch een beetje met een onbevredigend gevoel blijft zitten. Het wordt daarmee weer zo belerend. Een beetje het "stand by your man gevoel". Toch besef ik dat het hier een roman betreft en het verhaal niet autobiografisch is en ik er misschien wat te veel van verwacht heb. De schrijfster heeft echter wel een leuke schrijfstijl, hilarische situaties die mij echt wel vaak aan het lachen brachten maken dat dit boek toch wel leuk om te lezen is.