Door deze leesclub kreeg ik de kans om deze klassieker na jaren weer te herlezen.
De Nederlandse vertaling van Pride and Prejudice is zoveel meer dan een liefdesverhaal tussen Elizabeth en mr. Darcy.
De tijdsgeest die door Jane Austen is beschreven maakt dat je je in die tijd kan verdiepen, in de bezigheden van toen. Wat niet veel meer was dan het vinden van een goede, liefst zeer welgestelde echtgenoot.

Ook de vijf dochters van de heer en mevrouw Bennet zochten een geschikte echtgenoot. Als Elizabeth mr. Darcy ontmoet vindt ze hem onuitstaanbaar en wil ze niets van hem weten. Dat hij zich met list en bedrog bezig houdt, zorgt er voor dat zij zich bezig houdt met een andere huwelijkskandidaat. Maar uiteindelijk, na diverse omzwervingen en andere verhaallijnen, waarin blijkt dat Elizabeth iets te snel heeft geoordeeld, komen deze twee hoofdkarakters uit het verhaal toch bij elkaar.

Dat het niet alleen een liefdesverhaal is, blijkt wel door de ironie die Austen heeft toegepast om dit verhaal te vertellen. Met een tikkeltje spot toont ze ons hoe het er aan toe ging in die tijd, samen met het beschrijven van die wereld van toen, maakt het een heerlijke tijdloze roman met een vleugje humor er in.

De vertaling vond ik niet overal even goed, vooral in het begin van het boek moest ik echt even wennen door de beleefdheidsvorm en de hoffelijkheid om in het verhaal te komen, ook de lange zinnen lazen niet fijn weg. In de tweede helft las het verhaal heerlijk door. Mede door de dialogen, brieven en mooie beschrijvingen.

Ik heb het boek lang geleden op school gelezen, maar kon me er niets meer van herinneren. Nu waardeer ik het verhaal des te meer en blijft het voor altijd bij me.