Bij het zien van de eenvoudige cover heb je niet meteen door waar het boek over zou kunnen gaan. De titel geeft wel iets prijs, waardoor je een bijzonder verhaal verwacht van een arme tak van een bijzondere familie. Of dat ook zo is, mogen jullie zelf gaan ontdekken.
Gelijk bij het eerste verhaal wordt je dankzij de titel op het verkeerde been gezet, omdat je bij het lezen van de titel verwacht dat het over totaal iets anders zal gaan en zo zijn er meer titels van verhalen die je op het verkeerde been zetten.
De verhalen zijn op een vlotte, humorvolle manier geschreven. Geregeld houdt de schrijver je op een nette manier een spiegel voor, laat hij je, dankzij zijn bijzondere observaties, anders naar de mensen en de omgeving kijken. Al lezende leer je de schrijver steeds een beetje beter kennen. Aan het eind van het boek weet je wat hij met schoenen heeft, aan welke soort mensen hij een hekel heeft, wat hij met of tegen zwemmen heeft, hoe zijn jeugd was en wat zijn grootste angst is, hoe hij daar aan is gekomen. Geregeld wordt er terug gekeken op zijn bijzondere jeugd waarbij zijn moeder het geregeld op nam voor haar kinderen, waar ze haar kinderen vrij liet, wat ze deden, hoe zijn ouders waren en met wie ze omgingen.
Er is een verhaal die laat zien wat het met mensen kan doen als ze weten dat er bij iemand wat te halen valt en hoe de schrijver daarmee omging.
In een van de verhalen wordt verteld hoe het eraan toe ging als je op keuring moest voor in dienst te gaan. Voor veel mannen zal het herkenbaar zijn, een terugblik in de tijd.
De afbeeldingen, die je af en toe tegenkomt, zijn een mooie aanvulling van het boek.
Kortom; dit is echt een boek voor diegenen die van bijzondere verhalen houden.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/08/arme-tak-jan-de-rooy.html.