Het zijn alleen de stijl en de passages met de gedachten van Ida die dit boek redden. Verder erg chaotisch en karikaturaal. De auteur springt van de hak op de tak, wisselt vrolijk drie keer van perspectief in een hoofdstuk en de chronologie is moeilijk te volgen. Alle personages zijn oppervlakkig getekend, alleen Ida krijgt af en toe wat diepte. Dat het hele verhaal om de moeder draait, komt pas in de tweede helft van het boek naar voren. En dan nog: de dochters verwijten hun moeder dat ze de goede smaak boven hun geluk stelde. Ze mochten bijvoorbeeld geen kleurige tulpen in de tuin planten. Nou nou wat een drama. Maakt op mij geen geloofwaardige indruk. Toch heeft het boek, vooral in het begin, mooi geschreven passages.