Wat heeft dit verhaal al vanaf de eerste pagina weer een sfeertje!! Geweldig! Ik zat er meteen helemaal in, inclusief ongemakkelijk gevoel en ik zat vol vragen. Wat is er gebeurd die zomer? Wat verzwijgt Emma? Is ze als verteller te vertrouwen? Door de afwisseling tussen het nu en hoofdstukken die over vijftien jaar geleden gaan begint zich heel langzaam een steeds duidelijker beeld te vormen over wat er allemaal gaande was die zomer.
De sfeer blijft het hele verhaal door onwijs beklemmend en het verhaal is tot op het allerlaatst super spannend en (voor mij) verrassend. En wat een setting zo in die wijdse natuur, met dat griezelige meer met creepy verleden…

Wat een geweldig sterk verhaal weer! Dit tweede boek van Sager kan zeker tippen aan het eerste; het liet me met net zo’n tevreden gevoel achter en weer verlangend naar méér!