Het verhaal van deze Noorse schrijver speelt zich af op de Faroer eilanden. Een onbarmhartig en kaal landschap, vergelijkbaar met de schrijfstijl. Het boek is zo geschreven dat je er echt wel ingezogen wordt en wil weten hoe het met de hoofdpersoon en zijn nieuwe levensgezellen afloopt.

De hoofdpersoon is een jonge man van midden twintig. Iemand die bewust kiest voor een leven op de achtergrond en blij is met zijn baantje bij een tuincentrum en zijn vriendin. Totdat hij in korte tijd zowel zijn vriendin en baan verliest. Door omstandigheden belandt hij in verwarde toestand op de Faroer eilanden. Hij wordt daar opgevangen door een kleine leefgemeenschap met allerlei andere jongeren die moeite hebben zich te handhaven in de gewone maatschappij. Daar vindt hij zijn thuis en durft hij beetje bij beetje weer een plek op te eisen in de maatschappij.

Het boek leest als een trein en pakt je omdat je wilt weten hoe het afloopt. Drie sterren omdat ik het verhaal en idee uit eindelijk maar mager uitgewerkt vond. Tóch benieuwd naar zijn andere boek Max en het TET initiatief. Het ligt al op mijn nachtkastje te wachten.