In het boek 1953 schrijft Rik Launspach:
"De zee spoelde om Schouwen heen, sloot het eiland als het ware in zijn armen. Het leek een liefdevolle omhelzing, maar dat was niet zo. Ze liet zich bevaren, bevissen, bezwemmen op een warme zomerdag. Maar ondertussen lag ze te wachten."
In het Godsdienstige Zeeland groeit Julia op temidden van haar strenge gelovige familie, ze is vast van plan het dorp te verlaten en haar toekomst elders te zoeken.
Als ze 18 jaar is geworden en haar leven aan een jongeman lijkt te verbinden slaat het noodlot onverbiddelijk toe
De ramp die zich voltrekt in Zeeland in de nacht van 31januari /1 februari 1953 had volgens het goed gedocumenteerd boek van Launspach voorkomen kunnen worden als instanties als Rijkswaterstaat alert waren geweest na de rapporten van hun dienstdoende ingenieurs, waarschuwingen door De Bilt hadden uitgegeven kunnen worden. Men deed niets en zo kon het gebeuren dat hele gezinnen letterlijk overspoeld werden door de zware storm die het Zeeuws land totaal ontwrichtte.
Ook Julia word zwaar getroffen, ze word uit het water gered door gelegerde Rutus, hij laat haar nooit meer los en samen beginnen ze aan een terugtocht naar het verwoestte land.
Als Rutus en Julia overlevende van de ramp aantreffen kijken deze hoopvol toe, maar er volgt geen Leger er is niemand die hun komt helpen. De reddingsoperatie komt door de vrome zondag, ongeloof, miscommunicatie en ontbrekend gezag te laat op gang. De overlevende worden door totale onwetendheid in heel Nederland aan hun lot over gelaten.
Het duurt enkele dagen voor er enige redding nabij is.
Hoe onvoorstelbaar de werkelijkheid geweest moet zijn in het getroffen Zeeland, Launspach is erin geslaagd de geschiedenis realistisch en beeldend te beschrijven.
1953 is een prachtige roman geworden. Het onmenselijke leed van de slachtoffers van de Watersnoodramp is verwoord in het dramatische en hartverscheurende leven van Julia.
http://www.debezigebij.nl/boekboek/show/id=100675/dbid=19969/typeofpage=66357
http://www.destormdefilm.nl/