Ik heb me voorgenomen om ieder boek dat verschijnt in de Historische romanreeks van Ambo Anthos te gaan lezen. Ik vind ze er ten eerste geweldig mooi uitzien en daarnaast is de ervaring tot nu toe dat het stuk voor stuk heerlijke verhalen zijn die een stukje Nederlandse geschiedenis tot leven brengen.

Zo was het ook met dit boek; Roeien naar de Volewijck. De hoofdpersonen, vriendinnen in het Burgerweeshuis in het Amsterdam van de 17e eeuw, zijn Mare en Flora. Twee hele verschillende karakters met een verschillende achtergrond, maar allebei wees en in het weeshuis, waar het niet makkelijk is en het leven zich voortsleept, vinden ze elkaar. Je leest afwisselend het verhaal van Mare, voornamelijk in het “heden” bij haar zoektocht naar het zoontje van Flora, en het verhaal van Flora, voornamelijk in het verleden, over de tijd dat ze samen in het weeshuis zaten en hoe ze uit elkaar groeiden.

Mare heeft een verontrustende brief van Flora ontvangen. Jaren heeft ze niets gehoord en nu vraagt Flora, die op haar sterfbed ligt, haar om hulp. Ze moet haar zoontje gaan zoeken. Dat betekent dat Mare, een prostituee in Amsterdam, haar “veilige” haven moet verlaten en naar Haarlem moet vertrekken, waar Flora in goeden doen getrouwd was.
Wat volgt is een spannend avontuur in het 17e-eeuwse Haarlem, wat onder andere langs het Dolhuys, het gekkenhuis, voert.

Bij het lezen van dit verhaal waande ik me even een paar eeuwen terug in de tijd. De wereld van toen en de hoofdpersonen kwamen echt voor me tot leven en ik leefde ontzettend mee met Mare en Flora die geen makkelijk leven hadden. Het verhaal is heel realistisch en leest heerlijk weg.
Ik heb echt heel erg genoten van Roeien naar de Volewijck; een meeslepende en spannende reis naar het verleden die naar meer smaakt!