Bij het zien van de cover en de titel weet je niet precies wat je moet verwachten van het boek. Zou het over een moord die is gepleegd gaan waarbij de hand is verstopt of gaat het over iets totaal anders?
Als je de cover goed bekijkt, dan zie je naast de Chevrolet en de twee mannen nog een paar dingen. Zo te verder je komt in het boek, zo te meer je ziet en zo te meer je zegt 'oh, ja, nu zie ik het', 'nu snap ik het'. In het begin denk je dat je de titel snapt, maar dan blijkt tegen het eind, dat die titel heel ergens anders op slaat en heeft het feitelijk niets te maken met wat je in het begin dacht.
Het verhaal is op een poëtische manier geschreven. Af en toe is er gebruik gemaakt van fantasie-woorden als 'watermoeder' en 'woordenkoningin'. Ook kom je erachter dat er best veel scheldwoorden zijn voor vrouwen, zoals bijvoorbeeld appelteef, soetesnol en tippeltiet en dat zijn dan nog de nettere scheldwoorden. De hoofstukken hebben passende titels, je krijgt een idee waar het hoofdstuk over kan gaan.
Het is een verhaal over het omgaan met het verlies van een dierbare, omgaan met de ziekte van je beste vriend, hoe ga je om met je vriend, hoe laat je hem blijken wat je voor hem voelt, hoe je over hem denkt. Hoe ver een vriendschap kan gaan, de laatste missie van Peter aan Jurriaan en hoe die te vervolmaken. Heel de tijd hoop je dat Peter de juiste vertaling voor de titel van het toneelstuk kan vinden en ontdekt wie de rollen gaan spelen, wie de hoofdrol mag spelen. Geregeld wordt er terug gekeken naar de jeugd, naar hoe die was, de belangrijkste personen in zijn jeugd en hoe hij daarmee omging. Het plot komt als een totale verrassing, het is op zijn Jurriaans.
Het boek zet je aan om op zoek te gaan naar de genoemde muziek om die te luisteren en je wilt de genoemde toneelstukken bekijken.
Kortom, als je van romans houdt die je van het begin tot eind in spanning houdt van wat het plot is, dan is dit boek een echte aanrader.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/10/de-verborgen-hand-noud-bles.html.