‘The Cruel Prince’ start met de moord op de ouders van Jude en haar zussen. De moordenaar neemt hen mee terug naar zijn land van de Faeries waar zij onder zijn vleugels opgroeien tot de personen die zij nu zijn. Zij verblijven aan het Koninklijk hof maar vanwege hun sterfelijkheid heeft vooral Jude niet het gevoel er ooit bij te zullen horen. Ze zullen moeten vechten voor een plek in deze wereld en Jude is absoluut van plan dit te doen. Ze zal zich echter moeten begeven onder het Faerie volk maar de weg naar meer macht als menszijn is vol gevaar en verraad.
Een van de prinsen, Prince Cardan, van het Koninklijk hof maakt het Jude hierin absoluut niet gemakkelijk. Zijn haat jegens sterfelijken is immens groot.
Zal Jude haar weg vinden in de wereld waarin zijn moest opgroeien bij de moordenaar van haar ouders? Of gaat haar verlangen naar meer macht ten koste van haar zelf en haar eigen identiteit?
 
In eerste instantie verwachtte ik een soort re-telling vanwege de naam van de titel maar dit was absoluut niet het geval.
Ook als je op zoek bent naar romantiek ála Sarah J. Maas, ben je met dit boek niet aan het goede adres. Qua liefde is de spanning op een enkele gebeurtenis na, ver te zoeken.

Wat mij betreft zat het verhaal van ‘The Cruel Prince’ absoluut goed in elkaar.
Het verhaal gaat over familie, verraad en het ergens bij willen horen. Een mens in een magische wereld die niet wordt geaccepteerd en vooral gemanipuleerd vanwege het verlangen daar van betekenis te willen zijn. Een verhaal waarin je leest wat het met iemand doet om op te groeien in een andere wereld. Een wereld vol intriges en politiek spel.
Het verhaal was dynamisch, interessant, spannend en soms vol haat. Het maakte ‘The Cruel Prince’ tot een fantasy boek dat voor mij afweek van de andere fantasy verhalen. Geen onbeantwoorde liefde of deelname aan een toernooi dat centraal staat.
 
Het verhaal had een duidelijk proloog beginnend met de moord op de ouders van de zussen. In het verhaal zelf worden hier en daar door Jude terugblikken gegeven over het opgroeien bij de moordenaar van haar ouders (Madoc) en de rollen van haar zussen.  Er zat een goede opbouw in het verhaal en de spanning waardoor het einde absoluut het hoogtepunt was van het boek. Het plot van het verhaal had niet verrassender kunnen zijn! Je denkt dat je weet wat er gaat gebeuren, maar het loopt uiteindelijk heel anders. Briljant dat een schrijver dit zo weet te schrijven dat je het niet ziet aankomen. Het is alweer even geleden dat ik een boek gelezen heb dat zo onvoorspelbaar was.
 
Aangezien mijn vriendin en ik gelijktijdig aan dit boek begonnen zijn en daarna hierover kort gediscussieerd hebben, moet ik toegeven dat mijn mening ietwat is bijgesteld over bepaalde gebeurtenissen in het boek.

Zo schrijft de auteur over de onderlinge relatie tussen de zussen alsof deze perfect is. Echter is dit heel tegenstrijdig want uiteindelijk komt die relatie nauwelijks aan bod en dat wat we lezen, is niet zo perfect.
Daarnaast vinden enkele gebeurtenissen in het verhaal plaats tijdens colleges, maar eigenlijk zijn deze colleges en het benoemen hiervan, niet van toegevoegde waarde. Het is meer het gebruik van een setting en hiervoor had evengoed een andere plaats gekozen kunnen worden.
 
De personages waren wat mij betreft ronduit krachtig. De hoofdpersoon Jude is oprecht een goed hoofdpersoon. Ze heeft haar zwakheden, doet zich niet beter voor dan zij is en haar strijdbare karakter is alleen maar bijzonder noemenswaardig.
Prince Cardan was voor mij de absolute bad guy in dit verhaal, maar, laat je niet verleiden door zijn charmes. Niets is wat het lijkt in dit verhaal! Cardan wordt absoluut neergezet als een arrogante sadist, maar naarmate het verhaal vordert en wanneer je meer te weten komt over achtergronden van personages zal het je niet verbazen dat je je mening hier en daar wat gaat bijstellen.

Een van de vervelendste personages vond ik persoonlijk de tweelingzus van Jude, Taryn. De opzet van de auteur was mij hierin absoluut duidelijk; ze lijkt in niets op Jude. Ik vond haar zwak, vervelend en misschien nog wel achterbaks. Wel een toevoeging aan het verhaal wat mij betreft omdat je op deze wijze met dit soort personages wel het verhaal intenser beleefd!
 
De schrijfstijl was wat mij betreft ook absoluut een pluspunt! De auteur gebruikt een logische opbouw en als je eenmaal in het verhaal zit groei je mee met de vreemde Faerie woorden. Hier en daar wordt wel uitleg gegeven over bepaalde gebruiken en bijvoorbeeld eten. Het was vlot en met spanning. De wil om door te lezen was er zeker en mijn aandacht hield ze absoluut vast in dit verhaal.
Ergens halverwege maakt ze wel een gekke sprong naar een soort dagboek idee van Jude, die spontaan iets gaat uitleggen waarbij ze zegt dat ze dat is vergeten te vertellen. Mij leidde het niet af van het verhaal, maar vreemd was het wel en ik kan mij voorstellen dat anderen dit niet prettig vinden in het verhaal an sich.
 
Concluderend kan ik ‘The Cruel Prince’ absoluut aanraden om te lezen! Het was anders, meer politiek, onverwacht en spannend. Het einde zo verassend dat ik direct begonnen ben in het tweede boek: ‘The Wicked King’.