Flora MacKenzie woont al een aantal jaren in Londen en werkt daar als juridisch assistente.
Ze heeft een leuk leven en natuurlijk is ze verliefd op haar baas, die haar echter niet ziet staan.
Dan krijgt ze opdracht om op haar geboorte-eiland Mure (een gefingeerd eiland) een onderzoek in te stellen. Hoe denkt de bevolking over het plaatsen van een windmolenpark voor de kust van dit eiland?
Flora gaat met lood in haar schoenen terug naar Mure waar de bewoners niet zo blij zijn met haar terugkomst. Waarom en wat er is gebeurd wordt pas later in het boek duidelijk.
Ze wordt lauw verwelkomd door haar vader en drie broers. Langzamerhand worden de banden weer aangetrokken en komen geheimen naar boven.
Café Zon en Zee is een leuk boek.
De schrijfstijl van Jenny Colgan is prima, maar soms een beetje langdradig.
Af en toe zijn de zinnen erg lang; 9,5 regel is geen uitzondering en daarom moest ik zinnen 2 of 3 keer lezen, voor het tot me doordrong. Dat is jammer, want het haalt de vaart er een beetje uit.
Ook jammer dat zinnen in de Gaelische taal niet vertaald zijn, in tegenstelling tot woorden en namen van feesten.
Natuurlijk viert de liefde hoogtij in dit boek. Flora kan “kiezen” tussen 2 mannen maar wie zal het worden? Is het haar baas Joëll, die later vertelt waarom hij zo nors en onbenaderbaar is, of toch Charlie, de stoere bink?
En blijft ze op Mure of gaat ze terug naar haar geliefde Londen…
Leuke afsluiter achter in het boek, zijn een aantal Schotse recepten uit het schrift van Flora’s overleden moeder.
Ik geef het boek 3 sterren. Een mooie voldoende dus.

Als echte thriller-liefhebster vond ik deze Feelgood roman een leuk uitstapje, dat zeker naar meer smaakt.


Ik mocht dit boek lezen voor Uitgeverij Luitingh Sijthoff .