Grensgeval van Matti Rönkä kreeg twee belangrijke bekroningen: zowel de prijs voor de beste Finse thriller in 2006 als de internationale Deutsche Krimi Preis 2008. Terecht en gelukkig, want waarschijnlijk zorgden die prijzen ervoor dat het boek van de Finse anchorman ook door een Nederlandse uitgeverij werd opgepikt. Het werd Q, een imprint van Querido, die de laatste tijd letterlijk “aangename uitgaven” hebben. Hun paperbacks liggen echt lekker in de hand, ze plooien zalig open en de papiergeur heeft iets ouderwets vertrouwds. Nochtans staat deze zintuiglijke waarneming los van het enthousiasme over dit boek. Dat is helemaal toe te schrijven aan het innemende personage, Viktor Kärppä. Hij is een Russische immigrant met Finse voorouders. Hij is van geen enkel klusje vies. Hij doet de administratie van ingeweken Russen, springt af en toe een kleine crimineel bij en probeert ook een betrouwbaar imago op te bouwen als privédetective. Het is in deze laatste hoedanigheid dat een antiquair hem vraagt zijn vrouw op te sporen. De mooie Sirje heeft Estse roots en is een flink pak jonger dan haar man. Werd ze zijn rare ideeën beu en ging ze terug naar Estland, naar haar ouders? Het is aan Kärppä om het uit te zoeken. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Sirje blijkt de zus van Jaak Lillepuu, één van de meest vooraanstaande en gevreesde criminelen uit Helsinki. Als Kärppä in te nauwe schoentjes komt, krijgt hij hulp uit zijn moederland. De banden met het voormalige arbeidersparadijs zijn verre van doorgesneden. Kärppä heeft daar trouwens nog een oude moeder en een broer. De band tussen zonen en moeders is speciaal, en dat blijkt ook uit Grensgeval.

Zoals de titel al aangeeft: dit boek is het eerste in een serie en schept meteen grote verwachtingen voor het vervolg. Rönkä hanteert een soepele taal, creëerde een sympathiek en levensecht personage en houdt de vaart in het verhaal. Hij zet zich meteen op de kaart van de betere Scandinaven. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)