Een tijdje geleden kreeg ik de vraag om mee te doen aan de blogtour rond Tsunami, het eerste boek in de Adem reeks van Nico De Braeckeleer. Ik zet altijd graag Science Fiction van eigen bodem in de spotlights. Dus natuurlijk stemde ik in met de blogtour. Ik was heel benieuwd hoe de post-apocalyptische thematiek tot uiting zou komen in een jeugdboek. Gelukkig stelde De Braeckeleer niet teleur.
We schrijven het jaar 2165. Een serie zware natuurrampen heeft het gewone leven op aarde verwoest. Water is overal. Ondertussen reikt de zee bijvoorbeeld tot aan Brussel. Veel overlevenden houden zich staande in bewaakte vestigingen. Anderen zwerven rond, alleen of in bendes. In deze wereld leven de vijftienjarige Skye en de veertienjarige Jazz.
Sinds de ouders van Skye het leven lieten door een tsunami, nam Roy haar onder zijn hoede. Samen wonen ze in een vestiging in de buurt van Brussel. Het boek begint wanneer deze vestiging  overvallen wordt. Samen met een aantal andere jongeren wordt Skye ontvoerd door een gewelddadige bende. Ze denkt nog maar aan één ding: ontsnappen en elders een nieuw leven opbouwen.
Jazz woont samen met zijn moeder in de buurt van Le Havre. Wanneer zijn moeder na een heftig ziekbed uit het leven stapt, blijft Jazz alleen achter. In een brief raadt moeder hem aan om betere oorden op te zoeken. Jazz wil dan ook niets liever dan op zoek gaan naar Citivitas, de enige plek op aarde waar je nog kunt leven zoals voor de klimaatopwarming.
Wanneer de paden van de twee elkaar kruisen, worden ze al snel vrienden. Maar kunnen ze overleven in een wereld vol miserie?
Achter de prachtige cover van Tsunami zit een spannend verhaal verstopt. Ik heb het boek met veel plezier gelezen en ik las het zelfs in een enkele avond uit. De post-apocalyptische thematiek van het verhaal is zeer intrigerend. De gevolgen van klimaatverandering worden pijnlijk duidelijk gemaakt. Net als onze eigen rol in het verknallen van planeet aarde.
Nico De Braeckeleer kijkt kritisch naar onze huidige maatschappij en legt de pijnpunten bloot. Dit maakt het boek heel actueel en ook heel interessant voor jongeren. De jongere generatie weet immers dat er veel milieuproblemen zijn. In dit boek worden hun ergste fantasieën werkelijkheid. Op deze manier zet Tsunami de lezer aan het denken. Wat gebeurt er met onze planeet als we op deze manier doorgaan?
Het boek is geschreven als een jeugdboek, maar de thematiek is dan wel weer erg volwassen. Hecht je niet te veel aan de personages, want er vallen behoorlijk wat doden. Daarnaast is ook verkrachting een terugkerend onderwerp in Tsunami. Geen aanrader dus voor de fijngevoelige lezer.
Ondanks het fijne verhaal, kon ik me niet helemaal vinden in de schrijfstijl. Niet alleen zag ik hier en daar wat taalfouten - ook voelt de toon niet altijd aangepast aan de doelgroep. Welke vijftienjarige zegt bijvoorbeeld 'Wat ligt er op je lever?'. Ook het woord wonde wordt vaak gebruikt, maar dat klinkt mij persoonlijk wat ouderwets in de oren. Sowieso heb ik het gevoel dat de schrijver een aantal woordjes heeft die hij erg graag gebruikt, zoals geestesoog en goeie. Ik weet dat ik nu over details aan het zeuren ben, maar ik lees overigens toch liever goede dan goeie.
Daarnaast wordt er in de eerste hoofdstukken van Tsunami heel wat informatie gelost om de wereld te schetsen. Dit had wat mij betreft beter gedoseerd mogen worden. Het is fijn om zoveel te weten te komen over de toekomstige wereld, dat wel. Als lezer weet je heel duidelijk hoe deze post-apocalyptische wereld heeft kunnen ontstaan. Dat zorgt dat je met weinig vragen achterblijft en dat je mee bent in het verhaal.
Ook pluspunten voor de diversiteit aan personages, die bovendien ook behoorlijk realistisch zijn. Zeker River vond ik erg intrigerend - net als haar huisdier, de tamme hyena. Ondanks het feit dat de schrijver kiest voor de derde persoon enkelvoud in plaats van de ik-vorm, is het niet moeilijk om een band te krijgen met de personages.
Tot slot vind ik ook de herkenbaarheid van Vlaanderen erg tof. Skye woonde bijvoorbeeld eerst met haar ouders in Gent, totdat deze stad door een tsunami ten onder ging. Als echte Gentenaar vond ik dit heel moeilijk om te lezen..
Tsunami is een tof post-apocalyptisch jeugdboek van eigen bodem dat zich afspeelt in het jaar 2165. Na een serie zware natuurrampen is het gewone leven op aarde verwoest. Skye en Jazz vertellen in wisselend perspectief hoe ze proberen te overleven. Ondanks dat de schrijfstijl en de thematiek soms wat zwaar voelen voor de doelgroep, is er sprake van een spannend verhaal. Het is een boek dat je absoluut in één ruk wilt uitlezen. Een actuele problematiek in combinatie met realistische personages dus. De herkenbaarheid van het Vlaamse landschap geeft een originele toets aan het verhaal.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.