Ik heb Karin ontmoet tijdens een Griekse avond bij Coco-Mat Arnhem samen met Zefanja. We hadden elkaar nog nooit ontmoet, maar er was meteen ‘herkenning’ . Never too late beoordelend op literiair niveau zal het geen hoge ogen scoren, maar het is een boek wat je zal raken als je net zoals ‘wij half Griekse vrouwen’ houdt van het land; Griekenland met de pittoreske dorpjes, blauw-witte huisjes, de haventjes, de geuren, de bloemen, de muziek, de zon, de zee en zult begrijpen waarom wij vrouwen niet meer helder kunnen nadenken als je éénmaal voet aan land hebt gezet, en dan heb ik het natuurlijk niet over de Griekse adonissen ;), maar het ‘vaderlandsgevoel’. Een boek ‘impulsief geschreven’ zoals Karin is, zonder poespas, puur, eerlijk en kwetsbaar.