Een boek over het leven rond 1920, over het visserijbestaan, en hoe de mannen maar vooral de vrouwen deze beleven.
Niet het eerste boek dat ik over deze periode lees, ik lees veel historische romans. Maar deze is erg goed, geeft goed de tijdgeest weer.
Het duurde lang voordat ik de hoofdpersoon Marrie echt leerde kennen. In het begin bleef het wat aan de oppervlakte, maar gaandeweg leer je haar en haar man beter kennen.
De andere personages komen niet echt uit de verf, moeder, Aafje en Abe helaas niet. Dat vond ik jammer, vooral over het gedrag van moeders had ik meer willen lezen om haar te begrijpen.
Maar het boek leest, ondanks de vele Huizer termen goed en prettig weg.
Ik ben blij dat ik het gelezen heb en iets meer weet over het leven destijds.
Hopelijk schrijft Janine van der Hulst-Veerman nog vele boeken! Ik zal ze graag lezen!!