Als er iemand zijn woonplaats niet verloochent, is het Almar Otten wel. Zijn hart volledig verpand aan Deventer, gebruikt hij deze stad voortdurend als decor voor zijn verhalen. In De zeven Deventer moordzaken spelen de rechercheurs Ellen van Dorth en Jozef Laros een terugkerende rol. Met De afstammeling maakt Otten niet alleen een uitstapje uit deze zevendelige reeks maar brengt ook zijn eerste faction-thriller op de markt. Dit genre kenmerkt zich door waargebeurde historische feiten waarin een fictief verhaal is verwerkt. En de waargebeurde feiten liegen er niet om, Otten grijpt terug naar de strijd tussen de Franken en Saksen in de 8e eeuw waar de legendarische strijder Karel de Grote zijn naam aan heeft ontleend.
In De afstammeling wordt de lezer voorgesteld aan Lineke Tesinga. Ze is historica en werkt in de Athenaeumbibliotheek in Deventer. Zij kon de baan overnemen van haar voorganger Frank Bentinck die, drie jaar geleden bij een eenzijdig auto-ongeval, samen met zijn zoon Berend om het leven kwam. Met Berend had Lineke een relatie. Omdat ze korte tijd voor dat ongeluk Berend onverwachts in haar woning aantreft, gaat ze op zoek naar wat hij in de kelder heeft verstopt. Het blijkt een kistje te zijn waarin een oud boekje is gestopt. De vraag die blijft hangen is of er een verband bestaat met het dodelijke ongeluk?
Omstreeks hetzelfde moment wordt Joris Dumbar door professor Willem van Gemen ongeschikt gevonden voor een historisch onderzoek en ontslagen. Korte tijd later is de flat van Joris overhoopgehaald en lijken de bezoekers op zoek geweest te zijn naar een onbekend geschrift uit het Saksische tijdperk. Joris heeft dat in zijn onderzoek ontdekt en de inhoud werpt een nieuw licht op de geschiedenis. Voor Joris is dit aanleiding om in de Athenaeumbibliotheek naar meer achtergronden van het historische Daventre te gaan zoeken. Hij ontmoet Lineke en ze ontdekken dat hun individuele kennis kan helpen bij het samen oplossen van beider vraagstukken. Professor van Gemen blijkt kort na het ontslag van Joris, bij baron Ernst Wolfgang van Balven ontboden te zijn voor een concrete opdracht. En alles lijkt verband te hebben met elkaar en te leiden naar de vermaarde Karel de Grote die destijds een grote, waardevolle schat gemist moet hebben.
Almar Otten verkeert voor de historische feiten in goed gezelschap van zijn vader Dirk Otten. Die kennis weet hij uitnodigend leesbaar op schrift te zetten in een goed lopend verhaal dat een stabiel fundament lijkt voor de rest. Maar dan moet die fictieve thriller ook van hetzelfde kaliber zijn. De karakters zijn professioneel neergezet, daar schort het niet aan. Wat storend overkomt, zijn een paar wendingen die in telegramstijl te snelle, onverklaarbare oplossingen voortbrengen die te weinig diepgang hebben en dus nauwelijks spanning brengen. Daar gaat Otten iets te kort door de bocht en verliest het verhaal op dat moment wat aan geloofwaardigheid. Neemt niet weg dat het totaal een interessant geheel is met veel educatieve waarde voor het historische deel. Maar dat alleen is niet voldoende voor een echte topper.