Het boek gaat over Noor, haar 6 jaar jongere zusje Kiki en Joost, een oude studievriend van Noor. Alle drie hebben ze een baan in de kunstwereld: Noor werkt als conservator in het van Gogh museum, Kiki gaat een expositie regelen in het Stedelijke museum voor Jeff Koons (kunstenaar uit New York) en Joost werkt als adviseur bij het Rijksmuseum.

In het begin gaat het vooral over de perikelen van Noor met haar partner Ewald. Zij werkt in Amsterdam, terwijl hij in Ittersum (Limburg) in hun huis woont. Ze hebben een weekend relatie, maar daar komen al snel scheurtjes in, aangezien Noor een aantal belangrijke afspraken met Ewald moet afzeggen, waaronder de dag dat ze 18 jaar samen zijn. Ook de moeder van Noor geeft zeer nadrukkelijk haar mening en keurt de manier van doen van Noor sterk af.

De 3 wonen samen in een huis aan de Herengracht in Amsterdam, maar leven alle drie een ander leven. Vooral Kiki is veel aan het reizen en gaat de hele wereld over. Zij heeft geen relatie, maar in iedere stad een ander schatje. Joost is vrijgezel en (te veel) op zoek naar een vrouw.

Noor krijgt in het van Gogh de kans om een mooie expositie op te zetten over van Gogh. Dit is toch wel waar het verhaal om draait. Tijdens het ontwikkelen van deze expositie leert Noor veel mensen kennen en komt veel te weten over oa. kunstroof en vervalsingen.

Het verhaal kent een spannend einde, waar naar mijn gevoel, al eerder naartoe gewerkt had mogen worden.

Het was mijn eerste boek van Astrid Harrewijn. Af en toe mistte ik de diepgang en de spanning, maar overal vond ik het een leuk boek om te lezen.