In 1925 trekt de Engelse ontdekkingsreiziger kolonel Percy Fawcett samen met zijn zoon en diens beste vriend naar het Amazonegebied. Het drietal gaat op expeditie naar de verloren gewaande en legendarische stad Z. De stad is door de jaren heen een ware obsessie geworden voor Fawcett en hij was ervan overtuigd dat hij de locatie had bepaald. Fawcett en de overige expeditieleden keerden echter nooit meer terug. De verdwijning van Fawcett heeft decennialang andere ontdekkingsreizigers gefascineerd en nieuwe expedities geïnspireerd. Journalist David Grann verdiepte zich in de verdwijning van Fawcett en het bestaan van Z. Tachtig jaar na de originele expeditie trekt hij op zijn beurt naar het Amazonewoud om de waarheid achter de verdwijning te achterhalen.

David Grann vertelt het verhaal van Fawcett alsof het een avonturenroman betreft. Hij schetst het persoonlijke leven en de eerdere ontdekkingsreizen van de kolonel op een levendige manier. Het gaat hier geenszins over een droog krantenartikel dat uitgesponnen werd tot een boek. Het relaas van David Grann is bijzonder goed onderbouwd. Hij heeft de nodige research gedaan en documenten bestudeerd die zijn voorgangers zelden of nooit te zien kregen. Ook weet Grann het geheel fris te brengen door zijn eigen tocht naar het gebied te beschrijven en zijn bevindingen over Z. en het lot van Fawcett te delen.
De rivaliteit die Percy Pawcett voelde ten opzichte van Hamilton Rice en de toenemende obsessie om de stad te lokaliseren zijn voelbaar. De grote vijand in het boek is echter het Amazonegebied zelf: een plaats die tot op heden tal van geheimen herbergt en ondoordringbaar is. Grann beschrijft de vijandige stammen, dodelijke slangen en meest venijnige insecten tot in detail en creëert zo het gevoel dat de lezer met Fawcett door de jungle trekt. Daarnaast is er echter ook ruimte voor degenen die thuis achterbleven. Fawcetts vrouw, zijn jongste zoon Brian en de moeder van Raleigh Rimmell krijgen een stem. Grann vertelt hoe het hen vergaan is en welke tol het mysterieuze lot van Fawcett van hen geëist heeft.
The lost city of Z. is krachtig geschreven en houdt er een stevig verteltempo op na. Grann springt heen en weer tussen zijn eigen avontuur en dat van Fawcett. Het ene moment weerklinkt een stem uit het Victoriaanse tijdperk en in het volgende hoofdstuk maakt Granns vrouw zich zorgen over de capriolen van haar man. Het is een vermakelijk boek dat in extremis nog een extra hoogtepunt kent wanneer Grann zijn eigen bevindingen rond Z. onthult. Het blijft spannend en onthullend. Het is een non-fictie avontuur dat de verbeelding tart doordat het zo ongelooflijk klinkt en dat ondanks het feit dat het boek twaalf jaar geleden voor het eerst uitgegeven werd, nog niets aan waarde heeft ingeboet.