Er zijn twee woorden in de Engelse taal die hetzelfde geschreven worden en op dezelfde manier uitgesproken worden, maar die het tegenovergestelde betekenen. Het woord to Cleave. To cleave to something and to cleave something apart. Dit is in grote lijnen waar het verhaal over gaat.
The Essex serpent vertelt over Cora. Een jonge weduwe in de victoriaanse tijd. Ze werd mishandeld door haar man en na zijn dood voelt ze zich eigenlijk beter dan toen haar man nog leefde. Ze geniet van haar vrijheid en maakt er al snel gebruik van door met haar zoon en vriendin/bediende naar Colchester in Essex te gaan. Al snel hoort ze daar over de serpent van Essex. Dit wezen zou in de wateren bij Aldwinter leven en zou een kind hebben laten verdwijnen en een man gedood. Ook andere dingen die mis gaan worden verweten aan de Essex serpent. Cora is gefascineerd door fossielen en denkt dat het mogelijk is dat de wezens van vroeger nog steeds in het water leven en dat de Essex serpent daar er één van is. Ze hoopt hem te vinden en daar misschien wel beroemd mee te worden.
Ze wordt voorgesteld aan Will, de dominee van het plaatsje Aldwinter. Nadat ze gehoord heeft dat de serpent is gezien in Aldwinter besluit ze daar te gaan wonen. Ze ontwikkelt een soort van vriendschap met Will, ook al zijn ze het niet vaak met elkaar eens.
Dit is het belangrijkste verhaal in het boek, maar naast deze verhaallijn zijn er nog een aantal, zoals het verhaal van haar vriendin Martha die opkomt voor de rechten van de armen en het verhaal van haar vriend Luke, die als dokter de ambitie heeft om ooit op iemands hart te opereren.
De verhalen sluiten allemaal op elkaar en zijn vrij goed te volgen. Iedereen heeft bepaalde beweegredenen voor de keuzes die ze maken en die sluiten niet altijd op elkaar aan.
Het boek is heel mooi geschreven. Je waant je echt in het Essex van die tijd en ziet voor je wat er gebeurd. Er komen een hele hoop onderwerpen voor in dit boek. De schrijfster weet heel mooi met worden te spelen en die te gebruiken voor het verhaal.
Het verhaal gaat minder over de zoektocht naar de serpent dan ik van tevoren had gedacht, maar meer om de keuzes die de personages maken. Het verhaal is ook niet spannend, er was maar één moment dat ik even spanning voelde. Het is voor dit verhaal ook niet nodig. Het is zo mooi geschreven dat je gewoon door wilt lezen. Het mooie is ook dat je tot het einde toe niet weet hoe het gaat aflopen. Het is niet voorspelbaar en dat maakt het verhaal nog fijner om te lezen.
Ik heb de Engelse versie van het boek gelezen en ergens zou ik de Nederlandse versie nog wel een keer willen lezen, gewoon omdat ik benieuwd ben of het verhaal dan nog steeds zo mooi is of dat door de vertaling er bepaalde elementen verloren zijn gegaan. Voor het verhaal in de oorspronkelijk taal kies ik in ieder geval voor ‘to cleave to something.’