Er moet in Zweden wel ongelooflijk veel gelezen worden. De verkoopcijfers wijzen daar iedere keer weer op. Een voor velen vermoedelijk nog onbekende naam als Mons Kallentoft blijkt - volgens de achterflap van zijn tweede in het Nederlands vertaalde misdaadroman - een verkoop te hebben van meer dan anderhalf miljoen exemplaren. En dat in een land met niet meer dan een kleine negen miljoen inwoners. Uitgaande van dit gegeven, staan de Kallentofts bij 1 op de 10 huishoudens in de boekenkast.
Wie is Mons Kallentoft? Zijn Nederlandse uitgever meldt niet meer dan dat hij in Stockholm woont en werkt. Via diens eigen website kom je te weten dat hij is geboren in 1968 in een gezin waar boeken een zeldzaam bezit waren, maar misschien is hij juist daarom een geboren verhalenverteller. In zijn psychologische thrillers rond de vrouwelijke rechercheur Malin Fors komt dat talent zeker uit de verf.
Na Midwinterbloed (uit 2007, zijn debuut) is Zomerengel een knap opgezet verslag van de jacht op een angstaanjagende seriemoordenaar. Deze heeft het voorzien op onschuldige tienermeisjes. Wat zijn/haar motief is, blijft lang in het duister verborgen. Hoewel bij aanvang van Zomerengel de 14-jarige Josefin Davidsson een ontmoeting met de moordenaar overleeft, komt de politie geen stap verder in het onderzoek.
De speurders staan onder leiding van Malin Fors, een alleenstaande moeder van net veertig met een dochter van dezelfde leeftijd als de slachtoffers. Zij en haar team doen alles om de dader op te sporen. De methoden die worden gebruikt zijn zeer divers. De gewelddadige aanpak van teamlid Waldemar Ekenberg kan het daglicht eigenlijk niet verdragen.
Fraai is het gegeven dat Mons Kallentoft het verslag van het politiewerk met enige regelmaat lardeert met beschouwingen door een van de slachtoffers. Vanuit het graf levert ze commentaar op het speurwerk. Ze spoort Malin Fors aan beter op te letten zodat zij en de andere slachtoffers gewroken kunnen worden. En de dader gevat. Kallentoft verweeft het verslag van het speurwerk met gebeurtenissen uit het dagelijks leven van de politiemensen. Werk en privé zijn op de één of andere manier toch bijna altijd met elkaar verbonden. Soms komt de criminaliteit heel dichtbij. En is een speurder  of in dit geval een naaste  het finale doelwit.