Blue Light Yokohama is het debuut van de Spaanse Nicolás Obregón, werkzaam in Londen en het verhaal speelt zich af in Japan. Blue Light Yokohama is een uitstapje naar een andere wereld qua geografie, gebruiken en namen. Het verhaal is complex en behelst veel meer dan alleen een politie-onderzoek naar aanleiding van een moord. Inspecteur Kosuke Iwata, is een complex personage met een heftig verleden welke invloed heeft op zijn huidige functioneren. Hij is lichtelijk ongestructureerd en een einzelgänger en dat heeft grote invloed op de eerste honderd bladzijden van het boek. Het is lastig starten met lezen en erg wennen aan Japan en de inspecteur. Namen zijn zo anders en blijven in het begin slecht hangen. Geleidelijk komt er gewenning en meer focus op het onderzoek.

Nicolás Obregón schrijft subtiel, langzaam en met veel aandacht voor detail. Hij geeft het plot zeer langzaam prijs en strooit geleidelijk met details over het verleden van inspecteur Iwata Kosuke. Dit zorgt er voor dat je steeds meer respect en begrip voor hem krijgt en je langzaam in het verhaal wordt gezogen. De flashbacks in het verhaal zijn niet cursief gedrukt, maar door het gebruik van de voornaam in het verleden en achternaam in het heden is er geen moment twijfel in welke periode het verhaal zich bevindt. Zijn liefde voor het land Japan en zijn bewoners en gebruiken is overduidelijk.

Gruwelijke details omtrent de moorden en de lichamen worden niet geschuwd door Nicolás Obregón, maar het heeft een duidelijke functie in het plot. De toevoeging van het teken van de zwarte zon op de moordplekken, maakt het definitief en overduidelijk een Japanse thriller. Dit verhaal had zich in geen ander land kunnen afspelen. Tokio en de andere plaatsen hebben een functie in het verhaal. Alle gebeurtenissen en details in het verhaal hebben toegevoegde waarde in het plot.

Het boek is afwisselend stilistisch mooi en dan weer rauw. Inspecteur Iwata als personage sluit zich hier volledig bij aan.

Er zitten veel verschillende thema`s in Blue Light Yokohama: machtmisbruik, racisme en (gevaarlijke) geheimen uit het verleden. Deze maken dat Iwata diep moet gaan om het onderzoek tot een gewenst einde te brengen. Het vergt veel van zijn fysieke en mentale gesteldheid. Nicolás Obregón weet dit goed over te brengen op de lezer. Vooral de mentale gesteldheid wordt met veel gevoel beschreven en geeft het verhaal de extra dimensie naast een politiethriller.

Blue Light Yokohama is een boek welke je zonder haast moet lezen. Het plot is ingewikkeld en eist volledige aandacht. Het tempo is langzaam en zal niet iedereen aanspreken. Het is gewenst lange stukken achtereen te lezen, het is weer even inkomen als je het boek opnieuw oppakt. Een boek voor fijnproevers!