Bittersweet. Zo zou ik mijn gevoel willen omschrijven na het lezen van Een jaar met jou van Julia Whelan. Een ietwat voorspelbaar boek, vergelijkbaar met het werk van Jojo Moyes en Nicholas Sparks. Zo’n boek dat triggert tot doorlezen, je meesleept in het verhaal, terwijl je eigenlijk al prima weet hoe het verhaal gaat eindigen. En dan toch als lezer achterblijven met een verwarrend gevoel. Ja, dat is Een jaar met jou.

Eerlijk. Dit boek heeft lang op mijn TBR-stapel gelegen. Op de een of andere manier stelde ik het lezen ervan uit, omdat ik wel dacht te weten waar dit boek over zal gaan en waar het verhaal zal eindigen. Het verhaal sprak me wel aan en vooral het ‘student ontmoet literatuurdocent en wordt verliefd en ze krijgen een geheime relatie’ is natuurlijk een bekend concept. Kijk maar eens naar Pretty Little Liars. Het complete eerste seizoen draaide rond de drama tussen Aria en Ezra. Soms vermoeiend, maar wel vermakelijk. En dus blijf je lezen.

Iets wat ik echt waardeerde aan dit boek was dat het verhaal meer dan ik had verwacht focust op Oxford en de hele (Britse) ervaring van het studeren aan een universiteit. Ella volgt een master Literatuur en toevallig doe ik dit zelf ook momenteel en dat is wel heel erg leuk om te lezen. Het gaat namelijk niet alleen over de liefde tussen Ella en Jamie, maar ook over de liefde voor literatuur. En daar kan ik me zeker in herkennen. Zeg nu zelf, een aantrekkelijke man die ook nog van poëzie houdt. Klinkt als een sprookje, toch?

Uiteraard gaat niet alles over rozen en komen beide hoofdpersonages meerdere keren voor moeilijke keuzes te staan. En nadat je als lezer zo hebt meegeleefd bij beide personages en je zelf bijna verliefd bent geworden, blijkt een ingrijpende keuze van een karakter nog best goed een impact op jou als lezer kan maken. Ik geef dit boek 4 sterren, omdat het me positief verrast heeft. Dit boek was echt veel beter dan ik had verwacht en dat verdient toch een mooie waardering!