Een bijzonder en indrukwekkend boek door zijn geschiedenis. De schrijver van het boek is Duitsland, op twintigjarige leeftijd, in 1935 ontvlucht. In 1942 werd het schip, waarop hij van Australië naar Groot Brittannië voer, getorpedeerd en kwam hij om het leven. Deze roman heeft hij geschreven in 1938 en gaat over de Joodse man Otto Silbermann. We leren hem kennen als hij onderhandelt over de verkoop van een woning waarbij hij een groot verlies moet toestaan. Op het nippertje ontsnapt hij tijdens die onderhandeling aan de pogrom's van de nazi's.
Het boek is met name indrukwekkend omdat het is geschreven in 1938 en daarmee het eerste boek is dat geschreven is over de aanloop van de Shoah. Het boek toont de wanhoop, de hoop en het verraad. Ineens is het gewoon om Joodse landgenoten in elkaar te slaan, hun huizen te vernielen en van hun bezit te roven. Niemand wil graag met een Jood worden gezien. Otto Silbermann maakt zich er zelf ook schuldig aan. Hij schrikt er zelf van. Hij ontmoet een kennis die er heel Joods uitziet en hard praat. Silbermann heeft geen Joods uiterlijk en wil ook niet opvallen. Hij ergert zich aan zijn kennis en wil snel van hem afkomen.
De lotgevallen van Silbermann worden heel angstwekkend neergezet. Je weet niet meer wie je kunt vertrouwen. Mensen die vandaag je vriend zijn, kunnen morgen tegen je zijn: Otto's vrouw is naar haar broer gevlucht. Zijn zwager wil hem niet bij zijn huis zien, zijn zakenpartner viert feest met de nazi's en gaat er met een groot deel van zijn geld vandoor. Otto weet niets anders te doen dan te reizen met de trein waar hij zo anoniem mogelijk probeert te blijven.