De structuur van het boek is verrassend. Het begin- en het eindhoofdstuk omsluit de dagboekscènes van Jane gedurende de Chawton-periode, afgewisseld met overpeinzingen van Cassandra gedurende de laatste dag van haar leven.

De dagboekscènes van Jane geven een mooi inkijkje in het dagelijks leven van vrouwen in de 19e eeuw. De overpeinzingen van Cassandra over het verloop van haar lange leven worden op den duur wat saai. De gedeeltes van Jane zijn veel sprankelender. Maar Jane was natuurlijk jonger in de periode dat ze haar dagboeken schreef, terwijl Cassandra een oude eenzame vrouw is geworden. En dat heeft Anke Werker goed beschreven.

De dialogen zijn levensecht en als je de beschrijvingen van het landschap leest, droom je zo weg naar het Zuid-Engeland uit die tijd.

Als je wat voorkennis hebt over het werk van Jane Austen, dan begrijp je sommige passages beter. Maar het kan je ook aansporen om juist de boeken van Jane Austen te gaan lezen.