Jazz is een jonge inwoonster van Artemis, de eerste stad op de maan. Artemis is natuurlijk een wonder van techniek, maar ook een plaats waar mensen met weinig geld keihard moeten werken om hogerop te komen. Jazz verdient haar kost als koerier en sappelt wat bij door goederen te smokkelen. Het is haar grote droom om haar maanwandel-licentie te halen, zodat ze toeristen kan rondleiden buiten de koepels van de stad. Dat verdient goed en is geen zwaar werk. Maar ja, daar heeft ze veel geld voor nodig, want de maanwandel-uitrusting is erg duur.
Op een dag wordt ze door een opdrachtgever die haar tot nu toe alleen luxe-artikelen zoals sigaren liet smokkelen, benaderd om iets behoorlijk gewaagds te doen waar ze heel veel geld mee kan verdienen. Vanaf dat moment wordt ze ongevraagd meegesleurd in iets veel groters dan haar oude smokkelhandeltjes en moet ze vechten voor haar bestaan.

Andy Weir kennen we al als auteur van Mars (The Martian). Zijn tweede boek bevat, net als het eerste, een groot aantal technische details maar leest toch als een rollercoaster. De aandacht voor technische details wordt soms wat té ver doorgevoerd: als Jazz midden in een ‘actiemoment’ zit gaat ze toch nog uitgebreid uitleggen hoe het technisch allemaal in elkaar zit. Zeker tegen het eind van het verhaal haalt dat de vaart er een beetje uit.

Jazz, de hoofdpersoon, vertelt haar eigen verhaal in de ik-vorm. Dat doet ze heel beschrijvend, wat het soms wat lastig maakt om mee te leven met de overige personages. Ze is een eigenwijze vrouw van 24, die een beetje is blijven hangen in haar opstandige puberteit.
Ondanks de ik-vorm krijgt de lezer weinig inzicht in wat Jazz nu echt denkt of voelt. Haar karakter ontwikkelt zich niet door de loop van het verhaal. Ze vertelt de lezer in feite niet meer dan het spannende avontuur dat ze beleeft, en weinig meer dan dat. Jazz vindt zichzelf heel slim, maar haalt geregeld niet al te slimme acties uit. Dat maakt haar heerlijk menselijk. Ze heeft behoorlijk wat droge humor en spreekt de lezer soms direct aan:

The next morning, I woke up naked in a plush, comfortable bed. No, there wasn’t anyone with me. Get your mind out of the gutter.

Jazz’ verhaal wordt afgewisseld met stukjes briefwisseling die ze door de loop der jaren had met Kelvin, haar aardse penvriend en –later- smokkelmaatje. Die stukjes geven een leuk doorkijkje in haar eerdere leven, hoe ze geworden is wat ze nu is en hoe de situatie op aarde is.

Het boek bevat vier mooie kaartjes van het stukje maanoppervlak waar het verhaal zich op afspeelt. Die helpen de lezer prima om de verschillende gebeurtenissen te kunnen plaatsen in de ruimte en een beeld te krijgen van hoe de stad eruitziet.

Verwacht geen diepzinnige onderlagen, filosofische theorieën of complexe wereldbouw. Als avonturenverhaal is dit boek prima geslaagd. Verder krijgt de lezer een goed beeld van hoe het leven op de maan er over niet al te lange tijd uit zou kunnen zien en lijkt het technisch ook nog allemaal te kloppen. En het leest ook nog lekker weg!