Na Mattias vertelt ons het verhaal van Mattias vanuit het standpunt van 8 familieleden, vrienden en kennissen. Zij gaan allemaal anders om met hun verdriet om de dood van Mattias. Hoe Mattias aan zijn einde komt, is een detail dat we pas tegen het einde van het verhaal te weten komen.
De vlotte schrijfstijl van Zatingh vind ik een absoluut pluspunt. Het boek leest zeer vlot en snel. De zinnen zijn niet kinderlijk gemakkelijk, maar het zijn ook geen superlange en moeilijke zinnen waar je een kwartier over moet doen om te beseffen wat er eigenlijk bedoeld wordt.
De verhaallijn zelf kon mij eigenlijk niet echt bekoren. Er zitten ongetwijfeld zeer herkenbare elementen in en zoals eerder aangehaald stond de schrijfstijl mij wel aan, maar ik was niet dusdanig onder de indruk van het verhaal. Het was voor mij te veel gewoon een opsomming van de emoties die zijn vrienden/kennissen meemaken en, ondanks de nieuwsgierigheid naar zijn doodsoorzaak, ontbrak toch ook een beetje spanning.