Het verhaal speelt zich vooral af in een kleine wereld, het omschrijven van het dorp en zijn bewoners , daar is de schrijver goed beeldend in geslaagd. Het verhaal beschrijft het leven en het doen en laten van Paul Krüzen op een donkere sombere manier, een moeilijke jeugd omdat hij niet met de rest mee kan komen. Daarna het feit dat een belangrijk persoon in zijn leven hem achterlaat. Als hij opgegroeid is blijft het kleine cirkeltje om hem heen. Als ik het boek lees gaat het vooral om wat mensen op middelbare leeftijd eigenlijk toch vooral niet hebben gedaan om te worden wie ze ooit wilde worden, of wie ze wilde zijn. Gemiste kansen, eenzaamheid , de besloten gemeenschap waarin iedereen bijna alles van elkaar weet of denkt te weten. Het verhaal was nogal depressief en donker , het enige lichtpuntje was de 8500 lumen bij de schuur van Paul. Wel was het einde een beetje onbevredigend, maar misschien ook zo bedoeld, een boek om over na te denken.