In ‘Het schuurt’ staan vijftien korte verhalen over de liefde, balancerend op de grens.

Boeiend, in heerlijk alledaags taakgebruik wordt de liefde, in al zijn facetten, onder de loep genomen. Elk verhaal heeft zijn eigen herkenbaar probleem, zoals je dit in relaties kunt tegenkomen: bijvoorbeeld jaloezie, beloftes en schuldgevoel.

In ‘Houdbaarheidsdatum’ wordt ‘Het schuurt’ wel heel letterlijk beschreven.

‘In zijn gekte’ zit er niks anders op, dan afwachten tot de boel verder escaleert.

In heldere, levendige dialogen worden onder andere ‘Holle frasen’, ‘Samen’, ‘De gedachte alleen al’ en ‘Lotte’ nader besproken.

‘We praten niet met elkaar. Nooit. Schijnbaar doelloos wandel ik een eind door de buurt. Dat doe ik altijd, al weet ik waar ik naartoe ga. Net als iedereen.’

De verhalen, die allen een onvoorspelbaar slot hebben, worden vanuit verschillende perspectieven verteld; waarbij geen enkel hoofdpersonage een naam heeft. Als lezer heb je het gevoel aan de keukentafel te zitten en midden in een discussie te vallen tussen twee partners. Dit voelt heel puur en ongedwongen.

‘Het is nu al een paar geleden, maar ze zit nog steeds in mijn hoofd. Elke dag, elk uur, ieder moment.’

Rianne Taal heeft de cover gemaakt; heldere kleuren kenmerken haar werk. De liefde is een thema dat regelmatig terugkeert in haar kunst. Haar werk triggert, prikkelt en zoekt grenzen op. Zij doet in haar kunst wat Sylvia met schrijven doet.

‘Het schuurt’ is klein van stuk, maar groots qua inhoud, waar menig lezer van zal genieten.



Verhalen: 4 ****

Schrijfstijl:4 ****

Leesplezier: 5*****