Was Adler-Olsen van je radar af geraakt? Dan is hij nu weer terug! Humor , telkens weer een leuke laatste zin van elk hoofdstuk, spanning natuurlijk, met veel verhaallijnen die allemaal door elkaar lijken te lopen ( het lijken de tien kleine negertjes wel, op een gegeven moment) en.... je raadt het al, uiteindelijk samen blijken te komen. Rosie vormt een belangrijk bestanddeel van het verhaal, we krijgen meer zicht op haar verleden en haar gedrag bij afdeling 'Q' en een ontroerend eind dat mij in ieder geval weer reikhalzend doet uitzien naar deel 8. Wordt het niet eens tijd dat we ook iets meer over Assad te weten komen?