De debuutthriller ‘Tik Tak’ van Chris McGeorge kent weliswaar een goed opgebouwd plot dat op het einde alles netjes verklaart maar het mist spanning en weet niet altijd even goed te boeien. Het evenwicht lijkt een beetje verloren gegaan.

Wanneer Morgan Sheppard 11 jaar oud is, lost hij de moord op zijn wiskundeleraar op. Nu, 25 jaar later, wordt hij wakker in een hotelkamer, geboeid aan zijn bed. Hij is niet alleen in de hotelkamer. Langzaam ontwaken vijf andere mensen die hij niet eerder heeft gezien. In de badkuip ligt een lijk en op tv verschijnt een man met een paardenmasker. Hij stelt Morgan die tegenwoordig een bekende tv-detective is een ultimatum. Wanneer hij niet binnen drie uur de moordenaar vindt, zal iedereen sterven. Een van de aanwezigen is de moordenaar. Wie heeft het gedaan?

Het boek lijkt uit twee gedeeltes te bestaan waarvan het eerste vrij vlak overkomt. De dialogen in de hotelkamer zijn goed te volgen maar de karakters zijn niet bepaald sympathiek waardoor je je ergert aan de personages. De combinatie hiervan wekt de indruk alsof je een doorsnee thriller leest van een ietwat mindere kwaliteit. De flashbacks van de hoofdpersoon redden het gebeuren en zorgen dat je nieuwsgierig blijft. Het tweede deel van het boek, dat over het verleden van Morgan gaat, is totaal anders. Er is opeens meer diepgang en de personages komen tot leven. Het verhaal blijkt verrassend anders te lopen dan je dacht en plotseling weet Tik Tak je mateloos te boeien. Door dit verschil voelt het boek wat onevenwichtig aan.

Wat niet helpt is de extreme aanvang van het boek. De paardenman dreigt de hotelkamer en het hele hotel op te blazen als hoofdpersoon Morgan Sheppard de moord niet op tijd oplost. Hoewel het in zekere zin wel past bij de verslaving en het karakter van Morgan om pas in actie te komen als zich zeer extreme dingen voor doen, voelt het voor de lezer aan als overkill. Daardoor verliest het verhaal spanning en raak je de betrokkenheid al in een vroeg stadium kwijt.
Dat is jammer, want de schrijver heeft nog flink wat plottwisten voor ons in petto. Alles blijkt verrassend anders te zijn dan je dacht en achteraf zie je dat de schrijver overal puzzelstukjes heeft achtergelaten die de lezer hadden kunnen leiden tot de dader. Ook is er voldoende persoonlijk drama aanwezig om je afwisselend te doen gruwelen of je tot medeleven bewegen.

Deze debuutroman is het net niet, maar het tweede gedeelte van het boek belooft veel moois voor de toekomst. Hopelijk weet de schrijver het niveau van het tweede stuk verder uit te bouwen zodat we in de toekomst completere en evenwichtigere mysteries van hem kunnen verwachten die ons van begin tot eind weten te boeien.