Scenariste Esther van Baerle wordt betrokken bij een film rond een mysterieuze set brieven. Een paar dagen eerder is een codex van Plinius de Jongere in Parijs te koop aangeboden aan een aantal roemrijke musea. De film trekt al snel de aandacht van de kerk en Esther komt in een moeilijk parket terecht.

‘Het Negende Gebod’ is een onderhoudende thriller met een mystiek thema. Een stuk geschiedenis uit de klassieke oudheid en de kerk spelen een grote rol. De nadruk ligt echter niet te sterk op het historische aspect, maar er wordt een goed evenwicht bewaard tussen heden en verleden.

Deze thriller van Chris Houtman doet denken aan de thematiek van de Da Vinci Code van Dan Brown. Houtman vernoemt zelfs een paar keer het boek in zijn verhaal. De plot boogt op de heersende mysogynie binnen de katholieke kerk, maar Het Negende Gebod brengt het verhaal zonder het oeverloos in mysterie te hullen. Natuurlijk is er een zekere spanningsbouw wat betreft de concrete inhoud van de brieven, maar echte raadsels komen er niet aan te pas. Geen slecht gegeven, want zo krijgt het verhaal vaart. Er vallen een aantal doden, waarvan de ware toedracht goed bewaard wordt tot op het einde van het verhaal.

Dit verhaal vraagt uiteraard om een vrouwelijk hoofdpersonage en Houtman heeft Esther van Baerle een zekere geloofwaardigheid weten mee te geven. De filmische en theologische achtergrond is netjes uitgewerkt en Esther heeft een aantal kleine kantjes die door de lezer geaccepteerd worden zonder zich te ergeren.

Houtman laat de schrijfstijl nauw aansluiten bij de achtergrond van Esther. Het lijkt geschreven alsof het voor het grote doek is bedoeld. De actie in het boek is aanwezig, maar niet overdreven en de plot heeft een aantal snelle wendingen die het doorlezen bevorderen.

‘Het Negende Gebod’ is een leuk boek voor lezers die houden van een scherp verhaal dat de kerk in het vizier neemt. Het idee is niet bijster origineel, maar de uitwerking maakt dit ruimschoots goed. Het boek mag er in de categorie religieuze thrillers zeker zijn.