Het orgineel van mijn review kan je vinden op mijn blog:
http://www.linda-linea-recta.nl/?p=8563

Het is een heerlijk luchtig verhaal over een jonge weduwe Melinda en een stoere ex marinier Jack. Een love story in de dop. Melinda vlucht uit LA om opnieuw te beginnen.


*Na een tijdje was ze haar vriendinnen, hoe dol ze ook op hun was, gaan associëren met Marks dood. De medelijdende blik in hun ogen was al genoeg geweest om haar verdriet weer naar boven te brengen. Op een gegeven moment had het geleken of alles tot één grote kluwen van pijn en verdriet was samengebald.*

Het is een leuk boek voor tussendoor en het leest lekker weg.

Persoonlijk vind ik het boek een beetje te *feel good*. En de dialogen soms te simpel en te uitgebreid.

Maar het is een aanrader voor een avondje bij een knapperend houtvuur, om lekker weg te dromen en je je even nergens zorgen over te maken.