Het verhaal heeft drie hoofdpersonen: Joe, Aliina en Samuel. Joe komt het meeste aan het woord en dus ook het beste uit de verf, Jussi Valtonen heef (te)veel woorden nodig om Joe, een Amerikaanse professor aan de lezer voor te stellen. Joe heeft zijn eerste vouw Aliina leren kennen tijdens een congres, hij verlaat voor haar zijn verloofde en zijn familie en kiest voor een bestaan in Finland. Dat valt erg tegen voor hem, de Finse en Amerikaanse cultuur verschillen enorm, Joe voelt zich buitengesloten, ziet zijn carrière stranden en vervreemdt steeds meer van Aliina met wie hij inmiddels een zoontje heeft: Samuel. Aliina op haar beurt begrijpt niets van Joe, ze praten steeds minder en wanneer Joe een baan aanneemt in Amerika, blijft zij met Samuel achter. Het contact verwatert snel, Samuel groeit op zonder vader. Joe wordt een gerenommeerd onderzoeker en geeft les op een Amerikaanse Universiteit, hij hertrouwt en krijgt twee dochters. Jussi Valtonen beschrijft vervolgens zijn gezinsleven daar, zijn dochters en zijn vrouw met wie hij gelukkig meende te zijn. Hij blijkt ze echter niet te kennen en amper met hen te kunnen communiceren. Het gezin wordt geterroriseerd door dierenactivisten, af en toe wordt het daarbij spannend. Als lezer wordt je aan het denken gezet over de ontwikkeling en het gebruik van sociale media, dat doet de auteur feilloos. Ook de inzet van dierproeven en de maatschappelijke discussie daarover wordt goed weergegeven. Jammer dat de beschrijvingen van de karakters zo gedetailleerd zijn, dat haalt de vaart en de spanning uit het verhaal. Op het einde wordt het toch nog spannend wanneer Samuel dan toch eindelijk de confrontatie met zijn vader en gaat en wat er dan gebeurt……