In 2008 schreef Pieter Aspe de thriller Bankroet uit de reeks rond Pieter Van In. Het verhaal begint in Venetië waar commissaris Van In en zijn vrouw Hannelore op vakantie zijn. Wanneer Filip Vandecasteele, baas van een visverwerkend bedrijf in Oostende, vermoord wordt, worden Van In en Hannelore ingeschakeld omdat ze ook van Vlaanderen afkomstig zijn. Vrij snel leidt het spoor naar onze kust waar Van In en Versavel het onderzoek voortzetten.
Gedurende het verhaal weet de verteller wat er gaat gebeuren en is er dus sprake van een alwetende verteller. Zoals altijd valt op de dialogen niets aan te merken. Aspe weet de gedachten van de personages af te wisselen met boeiende gesprekken. Zo kan hij als geen ander beschrijven hoe Van In en Versavel mekaar tijdens ondervragingen door en door kennen.
Het verhaal is vlot geschreven en ik las het in één ruk uit zoals de meeste Aspes. Spijtig is het wel dat de spanning in sommige delen ver te zoeken is en dat het verhaal dikwijls in clichés vervalt. Zo zuipt Van In zich nog altijd te pletter en rookt hij als een schoorsteen. Hannelore is nog steeds beeldschoon en nooit zit er tussen hen twee een haar in de boter.
Ik vind Bankroet, de zoveelste whodunit van Pieter Aspe, goed geschreven zonder echt spectaculair te zijn. Dit komt mede door de vele clichés en een gebrek aan originaliteit.