Harlan Coben schrijft spannende boeken en dit al sinds 1990. Ondertussen heeft hij al een aardig palmares opgebouwd en laat ons hopen dat hij zijn schrijverspen nog lang niet in de kast steekt.
Als je een boek begint van Coben zit je onmiddellijk in het verhaal en kan je al bijna dadelijk je mondhoeken omhoog trekken. De humor waarmee deze auteur schrijft is toch wel formidabel goed.
Daarnaast weet hij toch ook altijd een mooie plot te verzinnen. Ook in Zes jaar zit het verhaal weer schitterend in elkaar en word je van de ene in de andere spannende situatie gekatapulteerd. De schrijver weet de clou goed verborgen te houden, het duurt lang eer je een lichtpuntje ziet in hoe het nu allemaal in elkaar steekt. En dan verrast hij de lezer alsnog. Knap gedaan.
De manier waarop onze academicus Jake alle problemen het hoofd biedt, kan je echter wel eens de wenkbrauwen doen fronsen, wat hij allemaal moet doen om te overleven klinkt zeer ongeloofwaardig. Coben heeft hem wel als een imposante figuur vorm gegeven om het enigszins te rechtvaardigen, groot en in zijn studententijd was hij buitenwipper.
Zes jaar is geen diepgaand verhaal en psychologisch aan de magere kant maar de goede plot en de humor maken veel goed. Het leesplezier gehalte ligt hoog en dat is meer dan oké.