Voor Vincent is er voor alles een verklaring te vinden, alsof alles zuivere wiskunde en dus ook voorspelbaar is. Hij weet vooraf dat hij gelukkig zal zijn met zijn toekomstige vrouw Kim. Tijdens het zoeken naar de optimale bestemming voor hun huwelijksreis, krijgt Vincent een klap voor zijn kop. In de reisgids ziet hij zijn broer Menno op een foto, maar dit kan echt niet! Broer zou immers al jarenlang dood zijn, verdwenen tijdens het surfen in Spanje. Dus wordt dit zuiderse land zijn directe reisbestemming; hij moet en zal zijn broer terugvinden… Het huwelijk kan wel even wachten. Hij vertrekt meteen naar het zuiden en voelt zich ginds snel thuis. Hij ontmoet Rosana, een straatartieste die Vincent kennis laat maken met het echte, het doodgewone leven. Ook dit leventje bevalt hem best, maar… hij heeft nog steeds broer Menno niet gevonden.

De reis van zijn leven, maar het is niet zijn huwelijksreis. Controlefreak Vincent gaat op zoek naar zijn dood gewaande broer maar vindt uiteindelijk zichzelf, of kruipt hij in de huid van zijn broer Menno?

Tragikomisch staat er op de achterflap; klopt dit na het lezen? Ja hoor, dit is tragiek met een glimlach. Tragische en komische elementen vind je erg vaak terug in deze debuutroman. Als een echte kwajongen kruipt Sandra Bernart in de huid van Vincent. De auteur schrijft alsof het een lieve lust is; haar verhaal is pakkend en spitsvondig tegelijk. Ze weet haar hoofdpersonage Vincent in te kleuren als een man die zijn echte identiteit gaat ontdekken, een mens van vlees en bloed. Verwarring en bewondering, ontdekking. Een totaal andere richting geven aan je leven, je eigen vrijheid laten primeren. Sandra Bernart schrijft in vloeiend Nederlands, geen Vlaamse roots te ontdekken. Een stevige constructie, neergezet zonder toeters en bellen. Het verhaal zet ze zonder enige hapering overtuigend neer, rechttoe rechtaan. Vertrek mee op reis met deze auteur, haar volgende roman is de eindbestemming!