De Wertheims is een familiekroniek. Zo wordt het boek ook omschreven in de flaptekst. Het verhaal springt heen en weer tussen de verlangens, ambities, misstappen en relatieperikelen van de verschillende familieleden. Dat maakt het verhaal enerzijds fragmentarisch en geeft anderzijds een inkijk in de verschillende milieus waarin de personages terechtkomen. De familie weet lang de oude levensstandaard te handhaven en een ongewenst huwelijk is het ergste wat men kan bedenken. Totdat de geest van de tijd weer zijn ware gezicht laat zien in de leuzen van de bruinhemden. Er is niets nieuws, houden de familieleden zich voor. Als lezer weet je wat er gaat komen, Tennenbaum weet de clichés te omzeilen. Een deel van de familie weet op tijd te vertrekken naar Amerika. Het verhaal eindigt met het meisje Clara, die zich geen vluchteling wil voelen en haar naam verandert in Claire, terwijl haar moeder vasthoudt aan het Duits.
Tennenbaum geeft met korte schetsen en details de algehele teloorgang aan. Hier en passant over de collectie kunst van 'oom Edu' in het Stadel museum in Frankfurt:
'De beide vleugels waren verwoest en vanaf het dak van het centrale deel wezen de zwarte lopen van het afweergeschut naar de lucht. Lore vroeg zich even af wat er met de schilderijen was gebeurd.'