Het meisje in de trein
Rachel, teleurgesteld in het leven en alcoholist, pakt iedere doordeweekse dag de trein naar Londen. Deze stopt altijd op hetzelfde punt, waardoor Rachel een blik krijgt op verschillende huizen en tuinen. Ze droomt weg bij het leven van de bewoners van één van de woningen, dat in haar ogen perfect is, maar dan ziet iets wat haar choqueert. Niet veel later verdwijnt de bewoonster en Rachel besluit naar de politie te stappen. Maar nemen ze haar daar als alcoholiste wel serieus en wat deed ze die nacht zelf daar in de straat, waar ook haar ex-man woont?

Drie vrouwen aan het woord
Natuurlijk is er het meisje in de trein, maar Hawkins duikt ook in het hoofd van twee andere vrouwen. Zo is er Megan die plotseling verdwijnt, terwijl Anna de nieuwe vrouw is van Rachels ex, Tom. Zij vertellen alle drie hun verhaal in een verslagvorm, opgedeeld in ochtend, middag en/of avond van verschillende data. Rachel probeert in die dagen uit te zoeken wat er met Megan is gebeurd, terwijl Anna bang is dat zij haar nieuwe gezin lastigvalt. Rachel lijkt haar ex-man namelijk niet los te kunnen laten. Tussen deze twee vrouwen door wordt duidelijk wie Megan is en wat er met haar is gebeurd de dagen voor haar verdwijning.

Spannend?
Ik wilde weten wat Megan is overkomen en daarom las ik door, maar een pageturner wil ik dit boek niet noemen. Rachel vond ik een interessant personage, simpelweg omdat ze moeilijk te doorgronden is. Ze kan zichzelf ook niet veel herinneren door haar drankgebruik, maar wil wel alles over anderen te weten komen. Megan is juist een personage dat wat meer op de achtergrond blijft. Ik snapte het nut van Anna en Tom niet zo goed tot het einde, maar dan zijn 400 pagina's best lang, vooral als je het geen leuke mensen vindt...Ook het onderzoek naar de verdwijning van Megan is alles behalve interessant, opeens zou diegene schuldig zijn en dan uit het niets weer een ander. De opbouw van spanning is ver te zoeken, maar op het einde komt dan het omslagpunt waarna je niet meer kunt stoppen met lezen.

Onrealistisch
Het boek is vanaf pagina 350 niet meer weg te leggen, maar ik zette toch mijn vraagtekens bij het einde. Ik vond het persoonlijk alles behalve realistisch. Ik zie het namelijk niet zo snel in het echt gebeuren en dat hoeft in een boek ook niet, maar dan moet het wel zo geschreven zijn dat ik het geloof. Dat deed ik dus niet. Er waren meerdere delen, vooral met betrekking tot Megan die ik ongeloofwaardig en overbodig vond. Ik zou er best wat meer over willen zeggen, maar dan zou ik te veel gaan spoilen en dat is niet de bedoeling.

Conclusie
Wie geduld heeft leest uiteindelijk een spannend boek, maar je moet je wel door een heleboel minder fijne personages en overbodige delen heen worstelen. Na alle lovende reacties viel Het meisje in de trein nogal tegen, maar er was één ding wat deze saaie thriller de moeite waard maakte en dat is Rachel. Hawkins heeft op interessante wijze een alcoholiste neergezet die probeert haar verdriet te overleven en weer een doel vindt in het opsporen van de vrouw waar ze zo naar opkeek toen ze dagelijks in de trein zat.