Neeltje Lokerse, ze is niet zo bekend als Wilhelmina Drücker, maar heeft minstens zoveel betekent voor de vrouwenemancipatie in Nederland.
Ze was een net Zeeuws meisje. Net als vele andere ging ze in een 'dienstje', werken in huis bij de rijken. Eerst dicht bij huis in Goes, later in Amsterdam en Den Haag. Als snel ontdekt ze hoezeer de meiden worden uitgebuit. Daarnaast wordt er enorm op deze hardwerkende meisjes neergekeken. Ze zouden dom zijn en promiscue. Dat het de rijke heren zijn die misbruik maken van de naïeve meisjes, waarna zij de schuld krijgen als ze zwanger raken en op straat komen te staan, daarvoor wendt iedereen zijn hoofd af. Het enige wat de meisjes dan kunnen is in de prostitutie terecht komen, waarna de rijke dames en heren ineens gelijk krijg "dat die meisjes zo slecht zijn".
Neeltje trekt zich het lot aan van de gevallen meisjes en gaat naar ze op zoek om met ze te praten, ze wil ze helpen. Maar hoe?
Als Neeltje zelf in de val trapt en zwanger raakt, neemt ze een drastisch besluit.

In deze roman, gebaseerd op het leven van Neeltje Lokerse, krijgt de lezer inzicht in het leven van de dienstertjes in de huizen van de rijken, en de gevolgen van het misbruik van de mannen. Marlies Allewijn heeft het mooi verwerkt in een goed lopend verhaal, afgewisseld met correspondentie en krachtenberichten is het een waarheidsgetrouw verslag geworden.

Neeltje Lokerse komt tot leven. Het is Marlies Allewijn gelukt om haar en ook de arme lotgenoten van die tijd, een stem te geven. Het leven was hard, tenzij je rijk was. Het contrast van arm en rijk wordt dan ook duidelijk weergegeven, op het moment dat Neeltje vraagt of een vriendin een nachtje mag blijven slapen nadat die is ontslagen. De koude egoïstische werkgeefster weigert dat. Gewoon om dat ze dat kon.

Het verhaal van Neeltje Lokerse is bijzonder, zeker omdat zij zag dat het anders moest en durfde op te staan voor haar rechten in een tijd waarin alles om mannen draaide.
Het lef en de moed van Neeltje zijn door Allewijn in het hele verhaal verweven, en je kan als lezer dan ook alleen nog maar respect hebben voor deze vrouw die opkwam voor onze rechten.