Drie jaar lang schreef Michael Pilarczyk tijdens een zeiltocht aan zijn debuutroman Dansen in de hemel. Het boek verscheen al gauw in de Nederlandse bestsellerlijsten en ook in de media werd er veel aandacht besteed aan het debuut van deze voormalig radio-DJ en mediaondernemer. Benieuwd waarom deze roman zo lovend wordt ontvangen, werd het de hoogste tijd om dit boek zelf open te slaan.

Vanaf het moment dat Mishka Kamadev met zijn jeugdvriendinnetje Lotte mee mocht naar de zondagmiddagdisco had hij een missie: de beroemdste DJ ter wereld worden. Mishka maakt zijn droom waar, zijn talent blijkt groot en opent de deuren naar succes, vrijheid en geluk. Als hij ook de ware liefde vindt in de mooie, mysterieuze Lisa di Angelo, lijkt zijn geluk compleet. Muziek maken, geld verdienen en weer spenderen, dat is waar het in het leven van The God of House Music om draait.

Maar het succes blijkt niet onbegrensd en is steeds van korte duur. Zowel op zakelijk gebied als privé gaat de DJ door een paar diepe dalen: problemen met platenbaas Drakenstein en naïeve afspraken met de bank leiden tot verlies van veel geld. Mishka gaat in zee met de verkeerde mensen en de ziekte Cystic Fibrosis krijgt steeds meer vat op het leven van zijn grote liefde Lisa. ‘Ik ben verliefd op de dood,’ zei ik, ‘maar mijn liefde voor haar is onsterfelijk.’ (p. 140)

Voor de buitenwereld leeft Mishka een roemrijk bestaan, thuis gaat hij samen met zijn geliefde gebukt onder een grijze wolk van ziekte. Door schade en schande ontdekt hij dat de verkeerde keuzes leiden tot verlies, een onderwerp dat veelvuldig wordt gethematiseerd in Dansen in de hemel. Dit begint al vroeg in het boek met het verlies van Mishka’s oma, die in zijn jeugd erg belangrijk voor hem is geweest. Ook het verlies van geld speelt een belangrijke rol, evenals het verliezen van de liefde: eerst zijn jeugdvriendin Lotte die later ook langzaam (mede door zijn toedoen) doordraait en zijn grote liefde Lisa verliest hij aan een dodelijke ziekte. Door al dit verlies leert Mishka steeds meer verantwoordelijkheid te nemen, zeker wanneer hij door zijn ex geconfronteerd wordt met iets dat zijn leven voorgoed zal veranderen.

Ons hele leven zijn we op zoek naar de geborgenheid en de veiligheid die we verliezen als we ter wereld komen. Met onze geboorte begint zowel ons verleden als de toekomst. Het leven is zoals het is en gaat zoals het gaat. Niet altijd rechtvaardig en niet altijd zonnig en opgewekt. Lisa had gelijk. Het is geen uitgestrekte vlakte waarover je tot de einder kunt zien wat je te wachten staat. Op de weg naar het licht moet je door de duisternis en soms zijn de tunnels donker en smal. In mijn jonge leven heb ik de hoogste toppen bereikt en de diepste dalen gezien. Succes kan niet bestaan zonder opoffering.
(p. 243)

Dansen in de hemel leest prettig vanwege Pilarczyks luchtige, snelle schrijfstijl, die doorspekt is met humor en sarcasme. De vele dialogen die de roman rijk is dragen ook bij aan dit ‘makkelijk weglezen’. Toch weerklinken door die snelle regels pakkende, scherpe zinnen die je aan het denken zetten. Snelle, banale omschrijvingen van het rock ’n roll leven dat Mishka leidt worden afgewisseld met intieme beschrijvingen over het ziekteproces van Lisa.

‘Ik denk dat ik er klaar voor ben’, zei ze. Klaar om dood te gaan. Ik hoorde het aan en ik verbaasde me over haar nuchterheid. Ze stond op, pakte mijn hand vast en samen liepen we door de rozentuin naar de Heilige Eik. We waren definitief een doodlopende weg ingeslagen. (p.225)

Dat diep in Mishka een romanticus schuilt die verlangt naar pure liefde, maakt dat veel van zijn fouten vervagen. Het is dan ook niet voor niets dat Mishka’s achternaam Kamadéva ‘God van liefde en verlangen’ betekent. Dansen in de hemel is rauw, maar ook gevoelig. Een debuut dat je grijpt vanaf de eerste bladzijde en pas lang na het dichtslaan van het boek weer loslaat.