Mirjam Mous heeft met Het Eos-project een heel aardige thriller geschreven. Het verhaal leest vlot en heeft een goed plot. Omdat je de diverse personages nou eenmaal niet allemaal op hetzelfde moment dezelfde gebeurtenis kunt laten meemaken moet je als schrijver wel eens flash backs en sprongetjes in de tijd maken. Maar Mous maakt daar wel een potje van: van voor naar achter en van links naar rechts en weer terug. Je moet heel goed op de datum boven een hoofdstuk letten om de chronologie van een en ander scherp te houden. Dat kan natuurlijk anders en wat minder chaotisch. Waarmee ik niet wil zeggen dat het er moeilijk door is geworden. Integendeel, het is een helder en zeker niet ingewikkeld verhaal, maar ik vind dat heen en weer springen wat knullig. Maar ja, ik ben met mijn 71 dan ook niet bepaald een young adult meer...