Op de cover siert een mooie kersenboom in bloei en dat is waar het verhaal van Mafalda begint.
Mafalda is een meisje van negen en heeft een progressieve oogziekte die haar sneller dan verwacht in het donker zal laten. Voordat het zo ver is wil Mafalda nog eerst een lijst maken van alle dingen die wezenlijk belangrijk voor haar zijn.
Voor het vervolmaken van haar lijst krijgt ze hulp van haar poes Ottimo Turcaret, Estella en Filippo.
De afstand tussen jou en mij en de kersenboom wordt verteld vanuit het perspectief van de negenjarige Mafalda. Op deze manier lijkt het of het meisje zelf het boek geschreven heeft en komt het eens zo hard binnen. De onmacht van het blind worden, de veranderingen die het gezin moet ondergaan omdat Mafalda meer zorg nodig zal hebben eens ze blind is, de vriendschap tussen haar en Filippo, haar klasgenootje, de opvang van Elisa terwijl ze zelf haar demonen moet bestrijden… maar vooral de kersenboom die in dit verhaal centraal staat en voor Mafalda haar toevluchtsoord is.
Prachtig geschreven verhaal dat me zeker niet onberoerd gelaten heeft en waarbij ik op een gegeven moment met een krop in de keel verder las. Een verhaal dat toegankelijk is voor jonge lezers maar zeker ook voor volwassenen.