Een novelle. Een bijzondere. Vooral gezien de tijd waarin Hermans deze heeft geschreven en gepubliceerd. In 1951, zeer kort na WOII.

Opmerkelijke zinnen, een paar.
'Woorden zijn niet anders dan luchtstromingen in een hermetisch afgesloten kamer die niets wezenlijks veranderen, evenwichten onophoudelijk herstellen zonder ze ooit te hebben verstoord'.
.
'Geur, de zwakste werking op afstand, ... Stinken is het enige dat de waarheid spreekt.'
.
'Zolang er in een huis geen stof ligt, leeft het nog, zoals een lichaam niet dood is zolang het transpireert.'
.
'Je zou een tweede hoofd moeten hebben om te begrijpen wat dat éne hoofd is, maar ik heb er maar één...'.

In krap 80 bladzijden wordt veel verteld. Chaos, verruwing, absurd, wrang, barbaars, het ontbreken van moraal, veel symboliek en nog meer, is wat bij je bovenkomt tijdens het lezen van deze novelle waarin iedere zin gelezen moet worden.

Wordt dit nog of weer gelezen op de middelbare school? Voer voor discussie. Ja voer. De kat zat niet voor niets voor de gesloten deur, die later werd geopend.
Het behouden, compleet ogende huis tegenover: 'Ik keek het huis diep in de doodzieke keel... een hol, tochtig brok steen, inwendig vol afbraak en vuiligheid.'

Niets en niemand komt ongeschonden uit een oorlog.