Verschijnt: juni 2017

Twitter Quote Lydia van Houten:
'Fictie schrijven is een manier om in chaos orde te scheppen en waarheid in realiteit te vinden op plaatsen die anders verborgen blijven ;)'.
Dankjewel Lydia!

Ik bedank Kabook Uitgevers voor de ontvangst van dit vooruitlees- exemplaar.

Proloog quote:
'Eve, je kunt niet ontsnappen. Je weet toch ondertussen dat ze je zullen verscheuren?'.

Dit boek is nou typisch zo'n verhaal om heerlijk onderuitgezakt op de bank lekker weg te lezen..dat dacht ik toen ik er in begon en dat dacht ik nog steeds toen ik er wat verder in kwam. Heerlijk om weer eens een gemakkelijke thriller te lezen waarbij ik niet al te veel hoef na te denken. Maar niets is wat het in het begint lijkt te zijn...
De -schijn bedriegt!- gemakkelijke verhaallijn neigt een beetje naar een YA verhaal heb ik het idee. De studente Evy werd in Nederland gestalkt en slaat op de vlucht naar Londen waar ze haar intrek neemt in een studentenhuis. Het is zomervakantie, de studenten fladderen van de ene naar de andere pub waarbij stevig wordt gedronken en vriendjes mee naar huis worden genomen maar ook in het studentenhuis kunnen sommige bewoners hun ogen- en handen- niet van Evy afhouden, ook de stille creepy Justin waar Evy niks van moet hebben heeft kennelijk een oogje op haar...of is er iets anders aan de hand?
De personage Evy komt bij mij over als een ietwat naïeve ondoordachte jonge vrouw met een licht egocentrische inslag en weinig inhoud...dacht ik...maar zoals ik al zei: niets is wat het lijkt...want, ook al zijn er niet zo heel veel personages te onthouden die er wél zijn daarvan weet je niet of ze wel of niet betrouwbaar zijn, ik twijfelde zo'n beetje aan iedereen. De mysterieuze telefoontjes en dreigbrieven die af en toe bij haar binnen komen versterkt dit wantrouwige gevoel, wie zit hier achter....?
Heeft de stalker waarvoor ze is gevlucht haar weten te vinden misschien?
Op het moment dat Evy in serieuze geldnood komt te zitten en vreest voor het niet kunnen behouden van haar kamer in het studentenhuis wordt haar een baan aangeboden op de plezierjacht van Martin Dumont, vanaf dan is het gebeurd met de rust..en dan heb ik het niet alleen over het oppervlakkig leventje van Evy, ook ik zit niet meer heerlijk onderuit gezakt op de bank. Echt niet!
Showtime!

Prooi of jager?

En wat voor showtime!
Plotseling zit ik in een doodenge achtbaan, een aaneenschakeling van de meest enge, horror gebeurtenissen gaat aan me voorbij en ik zit er middenin en kan niet uitstappen! Help!!
Wat gebeurt er allemaal? Wat gebeurt er met de naïeve, ondoordachte Evy? Is ze wel zo ondoordacht als ik denk dat ze is? Dit kan nooit goed aflopen...nooit!
Evy moet keihard vechten - in de juiste zin van het woord- om deze horror te kunnen overleven...! Oef!

Af en toe voert Evy een gesprek met een meisje, ik heb geen idee wie dit is en waar ze vandaan komt, deze onwetendheid wordt me volledig duidelijk in de verhelderende epiloog waarin alles wat er is gebeurd in haar leven tot in details wordt uitgelegd maar die ik twee keer heb gelezen om het goed tot me door te laten dringen.
Prachtig stuk psychologie, knap gedaan!

Quote:
'Met een schok kwam het binnen. Mijn hart begon te bonzen en ik zag alles aan me voorbij trekken, als in een slechte film.

Het is in twee delen geschreven, het begint rustig en dat blijft het ook een tijd maar dan gaat het los!
De korte hoofdstukken, de vertelling vanuit het perspectief van Evy in de eerste persoon, de denderende sneltreinvaart waarin het boek is geschreven, de immense en totaal onverwachte vele spannende gebeurtenissen maakt dit boek een 5 sterren exemplaar!
Geen moment verveling!
Prooi mag je niet missen!
Deze recensie staat ook op Sonja leest & schrijft. link bio.