Catrin woont en werkt op de Falklandeilanden. Heel haar leven staat in het leven van wraak, degene die haar twee zoontjes heeft gedood, moet dood en liefst snel. Ze heeft haar plan goed voorbereid maar dan verdwijnt er een jongetje en dat is niet de eerste keer! Catrin moet, of ze wil of niet, mee gaan zoeken en doet dat met Callum. Callum op zijn beurt worstelt ook met het verleden, hij lijdt aan een posttraumatische stressstoornis door zijn verleden als militair tijdens de Falklandoorlog. In het verleden heeft hij een verhouding gehad met Catrin maar de dood van haar zoontjes heeft Catrin veranderd, ze is niet meer tot liefde in staat. Ook Rachel moet noodgedwongen mee gaan zoeken, Rachel woont teruggetrokken met haar gezin sinds haar vrijlating uit de gevangenis. Ze heeft amper contact met de rest van de bevolking, alleen haar ouders zijn er altijd voor haar. Rachel was de hartsvriendin van Catrin totdat ze de jongetjes van Catrin onbewaakt in haar auto achterliet met het noodlottige ongeluk tot gevolg. Rachel heeft drie zoons maar van de jongste, geboren na het ongeluk, kan ze niet houden, ze voelt geen binding met hem. Terwijl de hele bevolking van de Falklandeilanden op zoek is naar het vermiste jongetje, stranden er walvissen op het strand. Catrin’s hulp daar is nodig en dan laat Catrin een andere kant van zichzelf zien: de walvissen zijn niet meer te redden en moeten uit hun lijden verlost worden. Catrin doet dat op haar manier: ze schiet ze allemaal dood! De publieke opinie keert zich hierdoor tegen haar. Dat wordt nog sterker wanneer Catrin en Callum het lijk van een jongetje vinden dat een aantal jaren eerder vermist werd. En wel heel toevallig vinden ze daarna het jongetje wat nu vermist was, gelukkig springlevend. Wat is er toch aan de hand? De vermiste jongetjes lijken wel heel erg op de overleden zoontjes van Catrin. En wat gebeurt er met Callum wanneer hij een flashback krijgt en een aantal uren van zijn leven kwijt is? Tot overmaat van ramp verdwijnt ook het jongste zoontje van Rachel, Peter.
De vlam slaat in de pan!


Mijn mening: Sharon Bolton heeft een echte pageturner geschreven. Als lezer zit je op het puntje van je stoel en word je voortdurend op het verkeerde been gezet. Het verhaal wordt vanuit het perspectief van de drie hoofdpersonen geschreven, Catrin, Callum en Rachel. De karakters worden goed uitgediept, het oorspronkelijke verhaal, het ongeluk van de zoontjes van Catrin, wordt gaandeweg het boek compleet. De ontknoping was voor mij verrassend, goed gedaan Sharon Bolton!