Allereerst even een compliment voor deze cover. Hij is onwijs kleurrijk en de titel en de braille geven ook meteen aan dat dit verhaal gaat over iemand die blind is.

In het begin was het voor mij wel even moeilijk inkomen aangezien er naar mijn idee veel personages tegelijk werden geïntroduceerd zonder echt veel informatie. Als je hier uiteindelijk doorheen bent leest het verhaal gelukkig zeer prettig weg. De schrijfstijl is simpel en de hoofdstukken waren ook niet te lang.

Wat betreft het verhaal zelf, de personages vond ik erg leuk. Iedereen had echt een eigen karakter. Die van Parker vond ik er wel het meest uitspringen. Zij had echt een idee van hoe haar wereld zou moeten zijn. Alles moest naar haar maatstaven maar hoe meer het verhaal vordert, hoe meer ze begint in te zien dat de wereld niet altijd in elkaar zit zoals jij denkt. Zij ontwikkelt zichzelf emotioneel en leert dat het oké is om hulp te krijgen en om je emoties te tonen. Dit vind ik erg mooi!

Ook zitten er natuurlijk de doorsnee aspecten in van een YA boek. De doorgaans problemen van een tiener worden alleen in dit boek nog eens extra versterkt omdat de hoofdpersoon een handicap heeft. Zo krijgen we te maken met liefde, verdriet, school en vriendschap. Voor Parker net iets ingewikkelder dan dat het allemaal al is, en dat maakt haar ontwikkeling zo interessant.

Een boek met veel emotie en leermomentjes, en niet alleen voor de personages in het boek!