In het boekje Belofte aan mijzelf beschrijft Ben Kahmann een indrukwekkend oorlogsverhaal. De Amsterdamse Wim was als kind een fanatieke postzegelverzamelaar. Wanneer hij een postzegel in handen krijgt van de nieuwe Duitse leider bestempeld hij de postzegel als zijn favoriet. Als volwassen man wordt Wim, waar hij van kind al van droomde, postbezorger. Hij komt achter de duistere plannen van de Duitse leider en zijn aanhangers. Wanneer Wim tijdens zijn werkzaamheden als postbode stuit op brieven van de Joodse Raad, waarin Joden opgedragen worden om zich te melden, neemt hij een besluit. De Joden zouden in Duitsland moeten werken, maar dankzij de van een vriend verkregen informatie, weet Wim wel beter. Hij realiseert zich dat hij helaas niet iedereen kan redden, maar neemt zich voor om in elk geval tien briefontvangers te waarschuwen voor de Duitse plannen, zodat zij onder kunnen duiken. Zullen de Joden hem geloven en komt Wim hier zelf wel zonder kleerscheuren van af?

Met Belofte aan mijzelf zorgt de auteur Ben Kahmann ervoor dat door het bovenstaande verhaal te delen een waargebeurd oorlogsverhaal behouden blijft. Mooi om te lezen dat een enkele man ook in oorlogstijd een positief verschil kan maken. Hoe klein een voornemen in theorie ook lijkt in de praktijk kan zo’n persoonlijk voornemen belangrijke gevolgen hebben, blijkt maar weer. Het beknopte verhaal is eenvoudig geschreven en zeer kort en bondig gehouden. Vermoedelijk wilde de auteur zich aan de feiten houden, maar het verhaal zou best in een uitgebreide romanvorm herschreven mogen worden. De personages in het boek intrigeren en maken de lezer nieuwsgierig naar meer.