In de Italiaanse alpen ten ZO van Turijn bevindt zich het bergdorpje 'Grana". Daar speelt het verhaal uit het boek zich af.
Pietro woonachtig in Milaan, Bruno woonachtig in Grana, ontmoeten elkaar tijdens een vakantie in dit bergdorpje. De vader van Pietro is daar slechts enkel om bergen te beklimmen. Er ontstaat een hechte vriendschap tussen de jongens desondanks ze totaal verschillende achtergronden hebben.
De manier waarop Cognetti die vriendschap omschrijft straalt een warmte uit precies of er wordt een deken om je heen geslagen. Pietro leert door zijn vriend Bruno de omgeving kennen en verkennen. Zo ontdekt Pietro hoe de dingen in dat gebied worden genoemd. Naarmate ze ouder worden wordt er hoger gewandeld tot wanneer Pietro met zijn vader de echte bergen beklimt tot aan de top.

"Jullie stedelingen spreken over de natuur, wij hier zeggen bos, weide, rivier, rots, dingen die je met je vinger kunt aanwijzen.

De natuur, om het toch zo maar te noemen, wordt dusdanig omschreven dat het je het gevoel geeft mee te stappen bij de beklimming van de bergen. Mee op avontuur om ieder stukje boom, rots, rivier of bos te ontdekken, te ruiken en te voelen. De geur dringt je neus binnen, je voelt de sneeuw in je handen, je ziet het bos en de ruwe bergen zo voor je. Ook de personages zijn zeer goed uitgediept, zelfs de bomen, de sneeuw, de rivieren en de ruwe rotswanden worden dermate uitgediept dat je erin wegkruipt.
De vriendschap, de warmte en de genegenheid staat bovenaan.
Ook krijg je doordenkertjes zoals bv op blz 166: "Wie zal er meest hebben geleerd, hij die de tocht langs de acht bergen heeft gemaakt of hij die de top van de berg Sumeri heeft bereikt? Een vraag die voortspruit uit de uitleg over de acht bergen.
Paolo Cognetti heeft hier een echte parel neergeschreven! Nadat het boek is uitgelezen blijf je precies nagenieten in Grana, van alles wat je rondom ziet en voelt. Terecht uitgekozen als boek van de maand door DWDD en als winnaar van de Premio Strega 2017.