De Amerikaanse auteur Alice Hoffman is geboren op 16 maart 1952. Hoffman is een novelist, young-adult en kinderboekenschrijfster. Met het nieuwe boek ‘de verbintenis van tegenpolen’ heeft de schrijfster opnieuw indruk gemaakt. Hoe had Alice Hoffman dit voor elkaar gekregen?

Begin de negentiende eeuw is het leven heel anders. Rachel woont op het eiland Saint-Thomas en droomt over een leven in Parijs. Dit, in combinatie met haar opstandigheid, zorgt voor onenigheid tussen Rachel en haar moeder. Rachel kiest ervoor om naar haar vader te luisteren. Ze wordt uitgehuwelijkt. Haar man is een weduwnaar met drie kinderen. Rachel wordt opslag verliefd op de kinderen. Liefde tussen man en vrouw is er niet. Als haar man overlijdt en zijn neef komt groeit er liefde tussen de twee. Dit leidt tot een schandaal waardoor ze door hun gemeente worden genegeerd. Zo mogen ze niet trouwen met elkaar. Het treft de hele familie, ook de kinderen merken later dat er wat heeft gespeeld.

De lezer wordt meegenomen in het geromantiseerde verhaal. Er komen verschillende personages aan bod. Het verhaal wordt door verschillende ogen ervaren, dit geeft een bijzonder tintje. De een draagt een zaadje van verbittering in zich en de ander ziet de wereld intens. Wanneer liefde verboden is gaan de geliefden er toch voor. Camille, de kunstenaar, geeft het verhaal een positieve invloed. Zijn moeder is pessimistisch en dat maakt de afwisseling des te leuker. Religie, liefde en ontplooiing zijn enkele thema’s die voorbij komen. Qua schrijfstijl stonden er bijzonder weinig alinea’s in het verhaal. Dit kan voor irritatie zorgen. De schrijfster heeft het verhaal erg uitgebeeld. Daardoor lijkt het alsof de pelikaan en de hut van de kruidenman eenvoudig gezegd in de huiskamer staan. Bij verdriet lijkt het net alsof woorden met tranen zijn geschreven. De eerst mysterieuze titel blijkt later een letterlijke betekenis te hebben. De tegenpolen zijn werkelijk verbonden met elkaar.

Dit is een heel bijzonder boek. Zie de personages zich ontwikkelen. Lach waar plezier is en huil mee met de oneerlijkheid uit die tijd. Probeer te genieten terwijl u de woorden als een spons opzuigt. Sla het boek open en stap in de wereld van Hoffman. U zult er geen spijt van krijgen.