Dit boek is het vervolg van: *Schitterblauwe zeepbellen* en dat deel sprak mij veel meer aan als dit tweede deel *Golfbrekers* In het begin van het verhaal wordt vaak dingen herhaald uit deel 1, wat ik niet zo prettig vond. De gebeurtenissen in dit boek waren niet erg interressant en het verhaal kabbelde maar wat voort om te eindigen in een voorspelbare afloop. Nu is het wel vaak met dit soort romans dat het vaak eind goed, al goed is en daar hou ik eigenlijk wel van. Dat geeft een goed gevoel als je het boek dicht klapt.
Het nadeel is dat het vaak zo voorspelbaar is en dat vind ik jammer. Ik vond dit een aardig tussendoortje, maar niet echt bijzonder...