Een meisje met een koffer wachtend op een treinperron siert de cover van Over de grens. De ondertitel Een jong meisje probeert vlak na de oorlog met koffiesmokkel haar familie te onderhouden. Maar dan gaat het mis... tilt maar een tip van de sluier op waar het verhaal over gaat.
Henni is de oudste van 4 kinderen. Vader Schöning behoorde tot het explosievenopruimingscommando. Nadat hij uit krijgsgevangenschap terugkeert met ptsd kan hij zijn werk als meester-horlogemaker niet behouden. Hierop begint hij een ziekelijke aanhang naar het katholicisme aan te meten. Hierdoor moeten vrouw en kinderen in het onderhoud voorzien.
Bij het vroegtijdig overlijden van Henni’s moeder belooft ze deze zorg te dragen voor haar broertjes en zus. Deze belofte zal de rest van haar leven bepalen.
Henni is als 14-jarige rad van tong en komt op voor haar rechten, wat door velen in het dorp soms niet op prijs wordt gesteld. Ze krijgt ook al snel het label crimineel opgekleeft omdat ze koffie smokkelt om het gezin te onderhouden. Op steun van haar vader moet ze niet rekenen want hij brengt meer tijd door in de kerk en bij de pastoor dan dat hij ooit voor zijn gezin er was. Het gaat zelfs zo ver dat hij alleen nog maar de geestelijken gelooft en Henni de schuld geeft van alles wat het gezin overkomt.
Na een onfortuinlijk ongeval belanden de kinderen Schöning in een kindertehuis waar jaren van vernedering en mishandeling door de zusters beginnen.
Over Henriette Bernhard, geboren Schöning, zal het hier gaan. Over haar moed en overmoed, over haar geluk en ongeluk, over haar schuld en onschuld en de behoefte om het juiste te doen.
Een tweede verhaallijn in dit boek gaat over het proces waar Henni terechtstaat voor moord. Een derde verhaallijn gaat over de incidenten die schering en inslag waren in de kindertehuizen en waarbij Henni probeert de ware toedracht achter het overlijden van haar broertje Mathias wil achterhalen.
Hartverscheurend, schrijnend en wraakroepend zijn de eerste gedachten die door je hoofd gaan als je het verhaal van de Schöning-kinderen leest. Respect voor hen komt later omdat ieder op zijn eigen manier probeert het verleden achter zich te laten. Niet alleen voor het hoofdpersonage Henni hebben de naoorlogse jaren hard geweest maar ook voor haar broertjes.
Waar ikzelf mondjesmaat verhalen van mijn moeder hoorde over de hardheid van zusters in weeshuizen lijken deze nog lammetjes te zijn met diegene die de plak zwaaiden in de kindertehuizen waar Thomas, Henni, Mathias en Fried terechtkwamen. Doorheen het boek ga je heen en terug in de tijd en valt het ganse verhaal pas in de laatste bladzijden volledig op zijn plaats.
Voortreffelijk geschreven met een hang naar precisie had ik 6 sterren aan dit boek willen geven indien het kon want dat heeft het zeker verdiend.
Over de grens... of hoe een belofte het leven van een jong meisje haar tot martelaar maakt.