De tafel van Tarzan Xander Jongejan.

De 33 korte hoofdstukken geschreven door vader en zoon wisselen elkaar af. Hierin vertellen ze hun herinneringen over het gezinsleven en hoe ze over elkaar denken en hoe ze over hun vrouw en moeder denken.
Zowel vader als zoon vertellen hun kant van het verhaal.
Het boek laat zien hoe Vader en Moeder, trouwen uit liefde en een Zoon krijgen en dat uiteindelijk de liefde verdwijnt waardoor ze veranderen van karakters en uiterlijk. Dit heeft een flinke impact op de Zoon. Moeder heeft een rol van weinig betekenis in het leven van Vader en Zoon.
In het verhaal wordt er verlangd naar de liefde van de ander en naar de liefde van de ouder. Ieder gezinslid weet echter niet hoe om te gaan met emoties. Zowel Vader als Zoon schreeuwen om aandacht om opgemerkt te worden.
Te weten dat het niet goed zit in dit gezin maar er zo weinig aan kunnen doen. Machteloosheid ten top.
De titel samen met de op de voorkant gebroken paraplu doet geheimzinnig aan. Net als het eerste hoofdstuk dat begint met een flashforward. Het maakt je nieuwsgierig naar de rest van het verhaal.
Een boek dat je zeker raakt en de moeite waard is om te lezen en te herlezen.