In deze roman reist de hoofdpersoon naar aanleiding van het overlijden van zijn beste vriend naar Alexandrië, met het ultieme doel om aldaar de boeken van zijn vriend in de bibliotheek een laatste rustplaats te geven. Bij de verslaglegging van deze reis zou je bijna kunnen zeggen dat de auteur een mix van genres gebruikt om het verhaal op papier te zetten. Zo zijn er geschiedkundige uiteenzettingen over Alexandrië, de ontstaansgeschiedenis van de vriendschap tussen de twee hoofdpersonen, het relaas in het nu over de rouwverwerking van de hoofdpersoon, en worden zelfs foto’s ingezet als onderdeel van het reisverslag. In deze verhaallijnen en zijsporen komt een aantal thema’s steeds terug, onder andere in de vorm van herhalende symboliek. Voorbeelden van deze thema’s en symboliek zijn roem, sterfelijkheid, zand, water, en obelisken.

De roman biedt door zijn veelzijdigheid een interessante leeservaring, en ik vond het boek bij vlagen zeer aangrijpend, met name de verhaallijn die zich in het nu afspeelt waarin de hoofdpersoon door allerlei steden ronddwaalt, op zoek naar betekenis en naar zijn overleden vriend. Toch vond ik de wisseling tussen genres te onevenwichtig om de roman daadwerkelijk geslaagd te noemen. Eén ding is zeker: wie op zoek is naar een origineel en leerzaam boek, maakt met deze roman de goede keuze.