Wat een prachtig verhaal! Het is heel eventjes wennen aan de schrijfstijl maar dan ontvouwt zich een tragische liefdesgeschiedenis. Vooral het stukje waarin Michael eindelijk zijn dochter ontmoet in het park en hij van haar een "kus" (vingerhoedje) krijgt wist mij te ontroeren. In tegenstelling tot mijn voorgangster hieronder heb ik het boek in 2 dagen uitgelezen. Zo zie je maar dat een boek en hoe je het leest, heel persoonlijk is.