'You love it or you hate it', Deze uitspraak is volgens mij perfect van toepassing op "het diner" van Herman Koch.

Het gegeven: twee broers gaan samen met hun echtgenotes dineren in een chic restaurant en tussen aperitief en digestief voltrekt zich een 'moreel' drama, waarin de verhouding tot hun kinderen centraal staat. Het is moeilijk om meer te vertellen over de inhoud zonder het voor de toekomstige lezer te verknoeien, maar ik kan wel zeggen dat ik er op het einde 'niet goed van was'.

Alles wordt verteld vanuit het standpunt van één van de broers. Je wordt daardoor meegetrokken in zijn denkwereld, die om het zacht uit te drukken nogal afwijkt van de gangbare normen. Maar tegelijk wordt dit personage door de auteur begiftigd met een heel sterk observatievermogen. Vol wrange humor (soms echt hilarisch!) zet hij het 'burgerlijke' establishment te kijk: de politieke wereld, Nederlanders met een optrekje in Frankrijk, bezoekers van dure restaurants, de wereld van de 'haute cuisine'. En ondertussen debiteert hij allerlei 'gevaarlijke' meningen over misdaad, de doodstraf, daklozen, het onderwijssysteem, de Jodenvervolging enz.

Omdat de auteur beschikt over een geweldig krachtige stijl, word je als lezer meegezogen in de vaak 'gestoorde' logica. Ofwel haak je al snel vol walging af, ofwel sta je open voor een unieke leeservaring. Ik moet jullie wel waarschuwen dat het uit de roes ontwaken op het einde van het verhaal wel een kille gewaarwording was.