De vliegeraar
Auteur: Khaled Hosseini
Genre: Fictie - Literatuur & Romans
Uitgever: Uitgeverij De Bezige Bij
Verschenen in mei 2003

Men kan er de laatste jaren niet onderuit. Het aantal vluchtelingen waarvan het normale leven zomaar van de ene dag op de andere instort. Als ik er even bij stilsta kom ik tot de conclusie dat mensen heel erg egocentrisch kunnen zijn. Het is voor velen vaak moeilijk om zich in een ander zijn standpunt of gevoel te verplaatsen. Daarom maakt het mij blij dat boeken als deze bestaan waarbij je meteen wordt meegesleept in een voor jou misschien onbekende wereld.

Het boek verteld het verhaal van het leven van Amir, een jongen uit een rijke omgeving uit Kabul. Hij groeit samen op met Hassan. De vader van Hassan, Ali, is lang geleden in de familie van Amir opgenomen en dient sindsdien het gezin. Beide jongens verloren hun moeder en al snel ontstaat er een hechte vriendschap tussen de twee jongens met verschillende afkomst. Hier viel me meteen de parallel op tussen de relatie van de vader van Amir, Baba met Ali en de relatie tussen Amir en Hassan. Bij het vliegeren is Hassan het hulpje van Amir. Hassan is altijd eerlijk en zou dan ook alles voor Amir doen maar deze loyaliteit blijkt als snel niet wederzijds.
Bij de jaarlijkse vliegerwedstrijd in Kabul gebeurt er iets verschrikkelijk met Hassan. Hoewel Amir er getuigen van was besloot hij om niet in te grijpen. Dit deed hij waarschijnlijk bewust of onbewust uit jaloezie. Amir kijkt namelijk enorm op naar zijn vader maar zijn vader vindt hem maar een mislukkeling aangezien hij liever leest dan voetbal speelt. Hassan wordt door Baba gelijk behandelt en dat vindt Amir niet eerlijk aangezien het zijn vader is en hij enkel en alleen zijn trots wil.
Ali en Hassan verlaten het huis en hun contact gaat verloren. Enkele jaren later, na de Russische inval in Afghanistan zijn Amir en zijn vader verplicht te vluchten naar de Verenigde Staten. Ze bouwen er een nieuw leven op maar Amir kan er niet in slagen zijn vriend Hassan te vergeten. Tijd verstrijkt en op een dag verteld een oude vriend van Baba hem een schokkend familiegeheim waarop Amir besluit om terug te keren naar Afghanistan, waar inmiddels de Taliban aan de macht is. Amir wordt er tegelijk geconfronteerd met spoken uit het verleden en met het feit dat zijn land onherkenbaar is geworden. Zijn herinneringen, verraad en schuldgevoel slepen hem mee in een huiveringwekkend avontuur.
Het boek beschrijft de fouten die Amir in zijn leven maakte. Of ze begrijpelijk of onvergeeflijk zijn, moet u als lezer zelf maar uitmaken. Voor mij persoonlijk was de lijn ertussen erg dun en dat maakte dat het boek verrassend boeiend. Khaled Hosseini bracht het gevoel van Amir ook mooi naar voren waardoor je bijna niet anders kon dan dezelfde meningen delen en het voor mij soms ook moeilijker werd om tussen de regels te lezen. Dat merkte ik vooral op bij de relatie tussen Amir en zijn vader. Hoe hij eerst enorm naar Baba opkeek en ook hoe dat evolueerde naarmate Amir ouder werd doorheen het boek.
Het is een prachtig verhaal met vele onverwachte wendingen, hierdoor kaart Hosseini ook vele verschillende thema’s aan zoals vriendschap, leugens, jaloezie en schuldgevoel. Dat maakt het boek voor velen herkenbaar hoewel het zich afspeelt in een voor ons onbekende cultuur en omgeving. De onbekendheid werd echter niet zo moeilijk aangezien Khaled Hosseini het beeld best goed kon schetsen met mooie beschrijvingen. Persoonlijk ging het boek daarom wel een beetje traag op gang maar eenmaal je vertrokken bent, kan je er moeilijk afblijven.

De vliegeraar is toch wel een aanrader met vele verschillende thema’s, plotse wendingen en een ongelooflijk verhaal. Er is voor iedereen wel een beetje aangezien het met momenten tragisch, spannend of net heel emotioneel is. Het is een verhaal dat je meesleept in de drama en ellende die de mensen ook nu nog elke dag meemaken. Zo wordt er op een realistische manier de verschrikkelijke dingen die Amir in Kabul ziet voorgesteld. Een pakkend, realistisch verhaal waarbij je je toch niet kan voorstellen dat zulke dingen nog elke dag gebeuren.