Dianne Arentsen -Ithana 1: Het patroon

Het verhaal begint spannend. Ithana wordt op een missie gestuurd, door haar leider. Ze krijgt ongewild gezelschap van iemand (Skay) die ze niet kan uitstaan. Ithana is goed getraind en ze wil haar missie volbrengen. Maar al snel komt ze erachter dat iemand of iets, achter haar aan zit. Ze probeert uit de handen van deze duistere macht te blijven. Haar reisgenootschap is niet Zo heel erg groot. Ze krijgt hulp van Farzels en Oerogs (zijn goedaardige reuzen, die zorgen voor de persoon waaraan ze worden toegewezen).
Het is een queeste met spannende momenten. De auteur weet in te spelen op je gevoelens, dus je gaat van de personages houden. Ithana is heerlijk eigenwijs en ligt vaak in de clinch met Skay. Ze is niet op haar mondje gevallen. Toch zullen ze moeten besluiten of ze elkaar vertrouwen, want het gevaar kan in elke hoek op ze wachten.

Erg leuk vind ik Chiku , de eekhoorn met ballen. Hij duikt zo nu en dan op en altijd wanneer ze hem echt nodig hebben. Hij lijkt het aan te voelen. Hij blijft op andere momenten op de achtergrond. Maar als hij er is, zorgt dat voor zeer grappige momenten. Hij spreekt erg deftig en is heel zeker van zichzelf en zijn moed. Dat zijn echt hele leuke stukjes. Ik zie hem zo voor me. Het boek is goed beeldend geschreven. De kleur groen speelt een grote rol in dit verhaal.

Ithana weet weinig tot niks meer van haar verleden. Dit zorgt voor een aantal vreemde momenten, omdat een aantal mensen haar herkennen, en niet ten goede. Ithana is een sterke jonge vrouw, die doet wat ze wilt . Naarmate ze meer van haar verleden te weten komt, vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plaats. Ook als lezer is dat erg fijn, dat je steeds we een beetje dichterbij haar komt. Deze stukjes staan cursief gedrukt, dan weet je dat het een herinnering is. Je krijgt steeds meer medelijden met haar. De duistere krachten, willen haar hebben.

Magie speelt ook een vrij grote rol. Het verhaal moet even op gang komen. Hierdoor leer je de personages en De wereld wel goed kennen. Het is een wereld met een duistere sfeer. Maar toch is er een sprankje hoop….. Kan Ithana zichzelf en haar vrienden redden?

Ik heb genoten van het boek, vooral de zuigers en de sljjkers geven het verhaal een griezelig tintje. Ik hou van dat soort wezens. Ik wil ze zelf niet tegenkomen. Deze komen zon uit je nachtmerrie gekropen en zien er niet alleen heel erg naar uit….. Ze hebben ook niet veel goeds in petto voor hun slachtoffers.

Dit is een verhaal met thema’s als: verraad, goed tegen kwaad en strijd. De cover is prachtig!

Het einde is open. Damn! En Ik wil nu dus meer! Ithana begon steeds meer te groeien voor mij en ik heb haar in mijn hart gesloten. De laatste 150 bladzijden, zijn echt heel erg spannend. Dan kun je het boek niet meer wegleggen! Ik geef het boek 4****