Hoofdinspecteur Pia Kirchhoff heeft na 4 jaar eindelijk vakantie. Tevens huwelijksreis. Ze pakt haar koffers voor 4 weken op reis naar o.a. Ecuador. Dan één telefoontje, van Oliver von Bodenstein, naar Pia en een nieuwe zaak dient zich aan. Een vermoorde vrouw - neergeschoten door, ja door wie en waarom? Een dag later, weer een vrouw vermoord - zelfde modus operandi en weer wordt Pia gebeld. Er is even niemand anders beschikbaar.
Vakantie verkeken. De volgende moord dient zich inmiddels ook al weer aan en daarna volgen de moorden elkaar in rap tempo op. Zelfs een -niet zo sympathieke- profiler wordt aan het team toegevoegd, men zit met de handen in het haar. Er is in eerste instantie geen verband te leggen tussen de moorden. De slachtoffers hebben ogenschijnlijk niets met elkaar te maken.
Pas als de moordenaar rouwadvertenties gaat sturen blijkt er een lijn te ontdekken.
Als de verbanden zichtbaar worden lijkt het in de richting te gaan van donoren, transplantaties en de werkwijze in klinieken die zich hiermee bezighouden. Al snel komt er een bewuste kliniek in beeld en komen de medici, betrokken bij transplantaties daar, langzamerhand op de kaart van verdachten of in ieder geval in de picture als betrokkenen.
Karoline Albrecht, dochter van een van de slachtoffers, vindt de politie te weinig mededeelzaam, het schiet in haar ogen niet op en zij start een eigen onderzoek, waar de politie later dankbaar gebruik van maakt.
Verdachten komen en gaan, ideeën en verdenkingen wisselen elkaar af, zonder de gewenste resultaten.
En intussen vallen er steeds meer onschuldige slachtoffers. Het rechercheteam heeft niet meer dan verdachten. Zelfs op het moment dat duidelijk wordt wie de volgende slachtoffers van De. Rechter kunnen zijn is de politie nog steeds te laat. De sniper is steeds een stap voor.

De Duitse thrillerschrijfster levert met haar nieuweling een uitstekend boek af die toegevoegd kan worden aan de thrillers, die zij naast enkele romans en kinderboeken schreef. Een prima doordacht verhaal met de nodige suspense en een grote hoeveelheid -acceptabele- verdachten. Zou zomaar een speelfilm waardig kunnen zijn.