Als Boeddhistische zen monnik die via zijn vele getwitter zijn lessen internationaal aan biedt heeft Haemin Sunim veel bekendheid getroffen. Zijn roots liggen in het Aziatische Zuid-Korea, maar hij is veelal ook op reis, onder andere door de Verenigde Staten waar hij veel gestudeerd en lesgegeven heeft. Dit boek van hem is een behoorlijk succes geworden, en van Sunim zijn tweede boek, houden van dingen die niet perfect zijn, wordt niks minder verwacht.

Opvallend aan dit boek is het kleine formaat, terwijl het met 275 pagina’s, niet bepaald een dun boek is. De mooie diepblauwe kleur en print stralen rust uit. Al bladerend door het boek valt er meer op, namelijk de hoeveelheid wit gelaten delen van het boek en de kunst waarvoor gekozen is om dit boek te ondersteunen. De kunstzinnige illustraties zijn minimalistisch en rustgevend van aard, maar met gebruik van hele rijke kleuren.

De opzet van het boek, de verdeling tussen een wat langere tekst afgewisseld met kortere gedichtjes / inzichten en de mooie afbeeldingen, maakt de leesbaarheid erg groot. Het zorgt er voor dat inzichten op mooie en toegankelijke wijze verteld kan worden. Tussen deze diepere gedachtes en inzichten vinden we zo af en toe ook wat praktisch toepasbare tips. De verdeling tussen “leefgebieden”, welke al in de inhoudsopgave mooi weergegeven wordt, maakt dat dit boek op een later moment vrij makkelijk weer even gepakt kan worden.

Het boek beloofd, als ik de cover mag geloven, dat je door het lezen van dit boek rust zult vinden in een drukke wereld. Maar doet het dat ook? Feit is dat dit waarschijnlijk niet eens mogelijk is, maar het boek bied wel wat mooie handvaten, inzichten en “omdenkende denkwijzen” van waaruit een pad richting rust bewandeld kan worden. Het boek verteld duidelijk waar de drukte zich nou eigenlijk bevindt, en over manieren om deze vorm te geven tot een rustigere staat van zijn.

Toch moet er ook kritisch naar dit boek gekeken worden. Want echt heel vernieuwend is het niet. Daarnaast ontbreekt het aan diepgang doordat elk “leefgebied” een beetje besproken wordt. Een diepere uitwijding is niet mogelijk wanneer het boek meer weg heeft van een boeddhistische inleiding over inzichten met betrekking tot deze leefgebieden. Voor wie vaker in dit genre leest, zal de herhaling van inzichten zeker opvallen. Echte rust kun je helaas niet vinden door dit boek, daarvoor is toch echt meer diepgang nodig.

Wanneer dit toch zeker fijne boek meer had waargemaakt wat het predikt, had het van mij 4 sterren gekregen. Maar omdat dit boek toch meer inleidend is en de diepgang hierdoor verloren is gegaan, is een waardering van 3,5 ster (3 op hebban) beter op zijn plaats.