Als Flora voor haar werk naar haar geboorteplaats terug moet heeft ze daar in eerste instantie geen zin in. Ze moet zich storten op een windmolenpark wat voor de kust van Mure komt te liggen tegenover een pand van Colton Rogers die daar fel op tegen is. Al die herinneringen en het saaie leven daar staan in groot contrast met haar leven in Londen. Als ze een notitieboekje vindt in haar ouderlijk huis met handgeschreven recepten van haar moeder gaat ze koken voor haar vader en drie broers. Dat lukt niet direct goed maar ze wordt steeds beter. Flora heeft het zwaar te verduren met haar broers die het haar niet al te makkelijk maken. De bewoners van het eiland zien haar liever niet dan wel vanwege hetgeen wat er op de begrafenis van haar moeder is gebeurd. Flora stort zich op haar werk en op het bakken van taarten en gerechten waar haar moeder een ster in was. Als ze een kans krijgt om in het roze gebouw op Mure, wat in het bezit is van Colton Rogers, een winkel te starten met haar bakkunsten grijpt ze die met twee handen aan ook om goodwill te creëren bij de eilandbewoners en hopen dat zij tegen het windmolenpark gaan stemmen. Haar baas Joël komt over naar Mure wat lastig is voor Flora, want ze is dol op hem maar het kan eigenlijk niet, want hij is toch haar baas. De spanningen zijn soms om te snijden maar er bloeit ook wat moois. Ook heeft ze een oogje op Charlie, een eilandbewoner. Flora weet niet wat ze met de gevoelens aan moet. Met wie moet ze verder gaan en wil ze wel terug naar haar bruisende leven in Londen?

Een leuk boek waarbij de gevoelens van Flora flink op de proef worden gesteld. Ze is naar de stad gevlucht maar nu ze terug is op Mure en er langere tijd verblijft ziet ze toch wel wat Mure brengt. Het boek is geestig geschreven en je hebt soms echt met Flora te doen vanwege haar broers en vader. Ze houdt zich goed staande en het is leuk om te lezen hoe ze met de liefde omgaat. Een echte feelgood roman die makkelijk wegleest en je helemaal meezuigt naar het eiland Mure of je er zelf bij bent.