Ook al weet je niets van roofvogels, dan nog is het interessant om te lezen hoe veel aandacht en zorg iemand eraan besteedt om een ongelooflijk angstig, maar tegelijkertijd moordlustig dier af te richten. Ik vergelijk het met mijn leerlingen, die - zelf onzeker - van mij de duidelijkheid vragen die ze zelf nog niet hebben; een houvast in een wereld van onzekerheden.
Tegelijkertijd zie je ook hoe de grenzen vervagen; hoe de hoofdpersoon zo opgaat in het standpunt van de havik en zichzelf daarbij bijna verliest. Dat is heel knap beschreven; je leeft helemaal mee.