Hij is uit. Hij is al weer uit!



Afgelopen zomer op LonCon kocht ik dit boek, in het Engels, in de hoop er een handtekening van Robin Hobb in te laten zetten. De rij voor het handtekeningentafeltje bereikte astronomische proporties, dus helaas. Geen handtekening, maar wel een prachtige gebonden editie met een goudkleurige omslag. Hij kwam op de stapel 'nog te lezen', die eigenlijk keurig op volgorde moet worden afgewerkt. Maar hij lag daar zo mooi te lonken, dat ik hem afgelopen week toch maar eens onder handen heb genomen.

Robin Hobb speelt het weer klaar om een verhaal te vertellen dat ik eigenlijk niet neer wil leggen. Ze bouwt verder met die beproefde combinatie van geloofwaardige ik-vertellers die hun eigen plotlijntjes veel langzamer ontwaren dan ik, magie, spanning en ontroerende momenten.

In dit boek hebben eigenlijk alle hoofdpersonen het wel op een of andere manier moeilijk met de rol die zij van het lot hebben toebedeeld gekregen. Fitz met zijn vaderrol, Molly met haar rol van 'zonderlinge oude vrouw', Bee met haar rol als 'kind dat anders is', en de huishouding en familie met Fitz en met de kleine Bee. Als "lezer die meer weet" krijg ik geregeld de kriebels: "Snap dat nou, sukkels, doe dat nou anders!" Op een of andere manier geeft dat voor mij precies de goede spanning.

Ik snak naar deel 2, verder ga ik er niks van zeggen.