‘Lieve edelachtbare’ is het debuut van de Nederlandse advocaat Max van Olden. Gezien zijn beroep is de auteur goed geplaatst om zijn eerste boek in het gerechtelijke milieu te laten spelen. Hij verstaat de kunst om de lezer niet te laten verdwalen in ingewikkelde procedures of een gespecialiseerd taalgebruik en heeft een uiterst toegankelijk boek afgeleverd.

Hoofdpersonage is twintiger Luna van Rooden die haar advocatenstage doet bij een gerenommeerd kantoor. Al gauw wordt ze bedolven onder massa’s werk, de druk om te presteren is gigantisch. Thuis loopt het met vriend Tobias ook al niet van een leien dakje en dus gaat Luna elders vertier zoeken. Iets wat een one-night-stand had moeten worden, zal verstrekkende gevolgen hebben.

Naast het verhaal van Luna speelt een tweede, ondergeschikt verhaal met een zekere Wessel in de hoofdrol. Het is duidelijk dat beide verhaallijnen op een bepaald moment zullen samenkomen, maar dat gebeurt uiteindelijk iets te laat en wordt te weinig uitgewerkt. Het verhaal lijkt daardoor niet helemaal af, wat de lezer met een onbevredigd gevoel achterlaat. Allicht ook wilde de auteur de deur openlaten voor een tweede verhaal rond advocate Luna.

Hoofdthema’s in het boek zijn moord, overspel, schuld en chantage, om er maar enkele te noemen. Vrij goed uitgewerkte personages maken van ‘Lieve edelachtbare’ een sterk debuut. De manier waarop het verhaal is geschreven is eenvoudig en licht verteerbaar, rechttoe rechtaan, ideaal voor dit soort boek. Ook aan de taal werd de nodige zorg besteed.

Leesplezier 5, Spanning 3, Originaliteit 4, Schrijfstijl 4, Plot 3