Op de achterflap staat: "Een zinderende roman over de zoektocht van een jonge man naar zijn vader en de lusten en lasten die hij als succesvol schrijver ervaart". Zinderend wil ik het niet noemen maar er zit wel enige spanning in het verhaal. Wel kan ik me vinden wat Monica Soeting schreef voor Trouw: "Geestige en knap geconstrueerde roman over schrijven, roem en sociale media. Maar het einde is te zoetelijk". Ik vond dat wel meevallen met het einde, ik had meer "hij ziet het licht" gevoel.

Sterk in het verhaal vond ik hoe zijn besteller De envelop tot stand is gekomen. Daarnaast denk ik dat Tatiana de Rosnay haar eigen ervaringen als schrijver in het verhaal heeft verweven. De persoon Nicolas Duhamel vond ik voldoende uitgewerkt, vond hem soms best irritant. Hoe hij omgaat met zijn roem waardoor een paar goede vrienden hem de rug toekeren. Onvoltooid verhaal is een fijn verhaal. Geen hoogvlieger maar ik heb het met plezier gelezen.