Mikael woont met zijn ouders op een afgelegen eiland tussen Schotland en Noorwegen. Op een dag verdwijnt zijn vader in zee en verzwijgt Mikael wat er is gebeurd. Schuld, troost en verwijten stapelen zich op, tot zijn moeder het onmogelijke van hem verlangt.

255 pagina’s Birk
Uitgeverij De Geus BV, Breda
ISBN 978 90 445 3277 7
NUR 301

Recensie
Vanaf de eerste pagina had dit boek mij te pakken. Mikael Hammerman komt alleen terug van zwemmen in zee met zijn vader. Hij weet heel goed waar zijn vader is gebleven, maar durft eerst niks tegen zijn moeder te zeggen. Zijn moeder reageert alleen maar boos dat je ‘met zo’n vent geen afspraken kunt maken’. Hij is namelijk te laat thuis voor het eten, denkt ze… tot Mikael de halve waarheid toch onthult.

Als blijkt dat de vader van Mikael verdwenen is in zee wordt er hals over kop een zoekactie op touw gezet. De moeder van Mikael is radeloos en langzaam aan keert de boosheid van het verlies van haar man zich tegen Mikael. Het humeur van zijn moeder is niet meer te peilen. Het ene moment negeert ze Mikael volledig en verbrand ze spullen van zijn vader zonder Mikael daar bij te betrekken. Het andere moment breidt ze een trui voor hem en wisselt ze zelfs van kamer. De moeder van Mikael kan nergens heen met haar verdriet en dat merk je aan alles. Mikael komt langzaam aan in een bepaalde rol in het gezin, die een zoon niet hoort aan te nemen.

Mikael kan ook nergens heen met zijn gevoel en het gemis van zijn vader. Karl de enige andere man op het eiland is niet bepaald een vaderfiguur en erg begripvol. Daarom vlucht hij regelmatig naar het derde huis op het eiland van de overleden Pernille. Het huis was als een cadeauwinkel voor zijn vader toen Pernille al was overleden. Hij haalde er cadeautjes vandaan voor de moeder van Mikael. Samen met zijn vader kwam hij er ook vaak om zaken te repareren. Het huis is dus omgeven met herinneringen over zijn vader. Daar vindt hij een kleine meeuw die hij besluit tam te maken. Hiermee vult hij zijn dagen, maar als zijn moeder er achter komt breekt de hel los. Hoe durft Mikael haar alleen te laten voor een meeuw…

Tijdens het lezen ervoer ik steeds een heel beklemmend gevoel. Alsof je vast zit in een overvolle lift en je bijna geen adem meer kunt halen. Continue heb je de neiging om net als Mikael onder je dekbed te kruipen tot de bui van zijn moeder is overgewaaid. Wat moet het zwaar zijn om als Mikael met zo’n schuldgevoel te moeten leven en je in een rol te schikken die niet bij je past. Het maakt het nog eens heftiger doordat een opgroeiende jongen op een eiland woont zonder andere leeftijdsgenoten om zich heen of überhaupt mensen waar hij echt op terug kan vallen. Het boek is prachtig beschreven en had het dan ook binnen 24 uur uit. Dit boek is een must-read!

Lees hier wat mijn mede-bloggers van dit boek vonden.