Korte inhoud

Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuisd. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.

Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen - drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.

Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...

Auteur

Marieke Nijkamp debuteerde met het in het Engels geschreven This is Where It Ends, dat al meer dan een jaar in de top van de NYT-bestsellerlijst staat. De vertaling 54 minuten is een van de best verkochte YA-boeken van Nederland. Haar nieuwe YA-thriller Voor ik je loslaat is weer net zo verslavend.

Mijn mening

Voor ik je loslaat is een boek die ik mocht lezen voor een van de Hebban leesclubs. Dank daarvoor aan zowel Hebban als aan uitgeverij Harper Collins.

Zodra ik de achterflap van dit boek had gelezen, kriebelde het enorm om eraan te beginnen. Helaas moest ik nog wachten op de verschijningsdatum. Mijn hart maakte dan ook een sprongetje toen ik bericht kreeg van Hebban dat ik mocht meedoen aan de leesclub.

In dit boek lezen we mee met Corey. Eindelijk gaat zij terug naar haar geboorteplaats om haar beste vriendin weer op te zoeken waarmee zij is opgegroeid. Vlak voor zij vertrekt hoort zij het vreselijke nieuws dat haar vriendin dood is aangetroffen. Volgens alle dorpelingen zou het om zelfmoord gaan, maar dit kan en wil Corey niet geloven. Zij gaat op onderzoek uit om de waarheid te achterhalen.

Dit boek begint meteen al vaag, maar dan op een goede manier. Tientallen vragen komen er in je hoofd op kort nadat je bent begonnen met lezen. Wat mij betreft een sterk begin want op deze manier kun je de aandacht van de lezer prima binden. Gedurende het lezen merk je hoeveel pijn en verdriet Corey ervaart nu haar beste vriendin er niet meer is. Zeker wanneer je merkt dat zij weinig tot geen steun krijgt van de inwoners van het dorp, breekt je hart. Corey staat er alleen voor. Ik kreeg medelijden met haar. Maar zo ook met haar vriendin Kyra. Ondanks dat zij er niet meer is, neemt de auteur je mee en geeft je een kijkje in haar leven door middel van brieven die zij schreef aan Corey. Je wilt in het boek kruipen en haar behoeden voor alle gevaren. Het laat zien hoe diep vriendschap gaat zitten, en hoeveel je er voor over hebt om die vriendschap eer aan te doen.

"Iedereen zegt het, hij nu ook. Je hoort hier niet. Buitenstaander. Vreemde. "

In dit boek lezen we, zoals eerder gezegd, mee met Corey. Echter ben ik ook nieuwsgierig geworden naar het verhaal van Kyra. Ik ben benieuwd of Marieke Nijkamp ooit nog een deel van dit boek schrijft met het verhaal van Kyra.

De hoofdstukken volgen elkaar snel op en zijn lekker kort, slechts enkele pagina's waardoor je echt door het boek heen vliegt. Marieke Nijkamp geeft meermaals een draai aan het plot waardoor ze je steeds op het verkeerde been zet. Een spannend en ontroerend boek, heerlijk voor de koude, winterse dagen, die laat zien hoe diep vriendschap kan zitten.