Auteurs beklagen zich erover dat in de wetenschap de plantenwereld een tweederangs behandeling krijgt. Het belang van de groene wezens wordt ook door velen van ons onderschat. Beseffen wij wel dat onze toekomst afhankelijk is van planten? Een belangrijke boodschap is dat planten zonder de mens kunnen leven maar wijzelf zonder hen al snel uitsterven.
Stefano Mancuso is een vooraanstaand plantenfysioloog en onderzoeker op het gebied van plantenintelligentie. Samen met wetenschapsjournaliste Alessandra Viola schreef hij Briljant groen. Wie welk aandeel in het boek heeft, is niet duidelijk. De Amerikaanse auteur Michael Pollan schreef het voorwoord. De vertaling is prima en in handen van Etta Maris die eerder de boeken van Niccolò Ammaniti vertaalde.
Briljant groen zit vol met interessante wetenswaardigheden, niet alleen over planten maar ook over dieren, voornamelijk insecten. En niet te vergeten over de mens die vooral in negatieve zin belicht wordt met zijn arrogantie. De moeite die hij heeft met het begrijpen van levende systemen die anders zijn dan hijzelf. De mens, verblindt door vooroordelen, die het idee heeft dat intelligentie voorbehouden is aan hemzelf en wellicht een enkel dier. Na het lezen van dit boek kunnen we antwoord geven op de vraag: wordt intelligentie alleen maar gecreëerd in de hersenen of zijn er andere vormen van intelligentie?
De vitale functies van een plant zijn niet verbonden met organen. Hierdoor hebben zij enorme overlevingskansen. De lezer wordt gewezen op het nut van planten en wat ze ons allemaal brengen en gebracht hebben. Denk daarbij niet alleen aan zuurstof maar ook aan bijvoorbeeld fossiele brandstoffen. Een groot deel beslaat de zorgvuldige verhandeling over de zintuigen van de gewassen. Ze hebben er veel, echt heel veel meer dan wij homo sapiens. Maar de auteurs gaan nog een stapje verder. Ze kaarten aan hoe planten ons kunnen helpen om onze methoden en instrumenten bij onderzoek naar buitenaardse intelligentie in de ruimte te herzien.
Briljant groen: de intelligentie van planten, een klassiek uitziend hardcover boek met losse omslag is bijzonder helder geschreven zonder uitvoerig op de details in te gaan. Dat maakt het geheel voor een breed publiek meer dan uitstekend leesbaar. Het is geen complete uiteenzetting, wat bijvoorbeeld mist is een hoofdstuk over fytotherapie, geneesmiddelen die rechtstreeks zijn samengesteld uit kruiden. Het zal de lezer prikkelen om zelf een hernieuwde kijk op groen te ontwikkelen, daarnaast is het een begrijpelijk pleidooi voor het herzien van onze ideeën over planten.

Echter één vraagteken bij de uitspraak aan het einde van het boek: ‘Planten zijn dus van universeel belang voor het leven op aarde. Dieren niet.’ Een ieder mag daar zelf een mening over vormen.