Verhaal
De zestienjarige Petula de Wilde is behoorlijk angstig en neurotisch aangelegd. Na een ingrijpende gebeurtenis in haar jonge leven wordt ze door haar therapeut naar een klas creatieve therapie gestuurd. In deze klas zitten een viertal andere kinderen die ook in een heftige periode zitten. Door het verplicht volgen van de lessen creatieve therapie proberen zij hun leven weer wat op de rit te krijgen. De groep is heel divers en doet sterk denken aan de film “The Breakfast Club”. Een van de andere tieners in de groep maakt grote indruk op het hele groepje en Petula in het bijzonder. Jacob heeft namelijk een bionische arm en is nogal ongeleid. De creatieve therapie vindt hij maar niets en hij komt dan met het idee om iedereen op zijn manier de problemen aan te laten pakken. Hij zal dan een videofilm maken van het proces, zodat iedereen een blijvende herinnering heeft aan deze periode. Dit project zorgt voor heftige emoties en roept ook vragen op waarom Jacob zelf niet gefilmd wil worden.
Conclusie
Susin Nielsen is een Canadese schrijfster. Ze schrijft al heel lang voor tv-series, waaronder Degrassi Junior High, the original series, en uiteindelijk heeft ze de stap gezet naar het schrijven van young adult boeken naast het schrijven voor tv-series. Haar eerste boek heet “Word Nerd” en met “Optimisme is dodelijk” heeft ze haar vijfde boek afgeleverd.
In “Optimisme is dodelijk” is de hoofdrol voor Petula de Wilde. Een 16-jarige tiener die na een traumatische gebeurtenis heel angstig en neurotisch gedrag is gaan vertonen. Zij weet Petula en haar angsten heel goed neer te zetten. Je begrijpt waar het vandaan komt, en je zou willen dat je Petula kon helpen. Deze hulp biedt de schrijfster aan door middel van een verplichte cursus creatieve therapie, die door de deelnemers ‘Knutselen voor Krankzinnigen’ wordt genoemd. Deze naam geeft goed weer hoe de deelnemers erin staan. Ze zien het nut er niet van in en voor hun zelfvertrouwen doet het ook weinig. Susin Nielsen weet alle deelnemers van het groepje goed neer te zetten, maar ze gebruikt ook veel stereotiepe personages. In een young adult kan dit goed werken, omdat de doelgroep waarschijnlijk op zoek is naar herkenning. De hele setting doet zoals eerder vermeld sterk denken aan de film ‘The Breakfast Club’ met dit verschil dat het in de film gaat om een groep leerlingen die na moeten blijven, en hier het duidelijk gaat om een groep tieners die worstelen met een aantal heftige gebeurtenissen in hun leven. De schrijfster verwijst later in het boek ook naar deze film. De dynamiek in de groep weet ze goed duidelijk te maken. Met korte zinnen weet ze een goede sfeer te beschrijven en zorgt ze ervoor dat het verhaal makkelijk leest. Petula leren we ook buiten school kennen, en langzaam wordt dan duidelijk wat er in haar leven gebeurd is, waardoor ze bij creatieve therapie is terecht gekomen. De worsteling met haar emoties wordt goed uitgewerkt, en ook laat de schrijfster zien dat Petula daarnaast ook een gewoon tienermeisje is, dat er graag bij wil horen, leuke dingen wil doen met haar vriendinnen en verliefd wordt. Er zit humor in, vriendschap, liefde, omgaan met gevoelens en andere universele tienerproblematiek komen uitgebreid aan de orde zoals te verwachten bij een young adult boek.
Beoordeling
‘Optimisme is dodelijk” krijgt van mij 3.5*. Het is vlot geschreven. Het boek heeft alle ingrediënten van een ‘high-schoolverhaal’. De personages zijn levendig en er zit humor in. Qua diepgang had er meer ingezeten, maar de mate van diepgang past wel weer bij de belevingswereld van een getroebleerde tiener. Er zitten een paar aparte verwijzingen in, o.a. De Wilde is Belgisch. Men zou in België zeggen dat het Vlaams is. Daarnaast zijn een aantal zinnen waarschijnlijk apart vertaald, zoals uitpuilende blik i.p.v. uitpuilende ogen. Al met al is het een boek dat lekker wegleest en beeldend geschreven is, waardoor je je als lezer in een tv-serie waant.