Oscar woont in Ierland en is van kinds af aan al super goede vrienden met Meg, zijn buurmeisje. Oscar is goed in taarten bakken maar dat is niet het enige; in zijn taarten zit iets speciaals. Als hij stukken appeltaart uitdeelt krijgen mensen weer hoop en zien ze ook positieven kanten. Maar als Meg naar Nieuw-Zeeland verhuist verandert het leven van Oscar. Ze beloven veel contact met elkaar te hebben, maar dat valt in de werkelijkheid tegen. Pamola is het nieuwe buurmeisje dat alles krijgt wat ze wil. Maar vanaf dat moment wordt Oscar gepest en loopt het uit de hand. Als Meg weer na een half jaar terug komt kan ze het niet geloven dat Oscar weg is en hoopt ze op de terugkomst van hem.

Ik vond het een mooi en ontroerend verhaal. Doordat er luchtig over heftige onderwerpen werd gesproken las het verhaal prettig.