Als Rebecca op haar werk in de afkickkliniek een telefoontje van de crèche krijgt dat haar dochtertje ziek is, springt zij in haar auto en rijdt ernaar toe. Tijd om haar dochtertje op te halen krijgt zij echter niet, want op de parking wordt zij met welgeteld één kogel doodgeschoten. Patricia en haar team worden op het onderzoek gezet. Ook na het vinden van een blad papier met een raadselachtige tekst tasten ze in het duister wat de moord op Rebecca betreft. Enkele dagen erna wordt een jonge vader vermoord. Modus operandi idem.

Beide slachtoffers hadden geen vijanden wat het onderzoek er niet makkelijker op maakt. Als er nog een reeks moorden volgt krijgt Marnix, die als profiler bij het team zit en in zijn vrije tijd piloot is, een duidelijke kijk op het gebied dat de moordenaar blijkt te handhaven. Als Patricia dan het een en het ander bij elkaar optelt komt zij tot een theorie die elke verbeelding tart en die door haar collega's van tafel wordt geveegd. Maar wat als zij toch gelijk heeft?

Dit is mijn eerste boek van Katrien Van Effelterre en hoewel het een tweede deel is (Levend aas 2016) heb ik geen moment het gevoel gehad dat ik iets heb gemist. Dit boek is dus perfect als standalone te lezen en Van Effelterre verwijst, indien nodig, subtiel naar het vorige deel.

'Restafval' komt erg natuurlijk en geloofwaardig over. Buiten het onderzoek op de moorden weeft Van Effelterre er de liefdesperikelen van Patricia en Marnix doorheen, waardoor het geheel ongedwongen overkomt. Een uitstekende combinatie, waardoor het mensen worden zoals jij en ik. Het zou zo een serie op tv kunnen zijn waar je naar zit te kijken, wat betekent dat het verhaal beeldend geschreven is.

Katrien heeft een vlotte pen en het boek leest lekker weg. Op een rustige manier werkt ze naar de plot toe en ze geeft het verhaal stukje bij beetje prijs. Ze weet een agitatie te creëren die je aan het boek gekluisterd houdt. Je wilt verder lezen! Ook weet ze je heel lang in het ongewisse te laten over de verhaallijn met betrekking tot Felix Sorgheloos (leuk gevonden die achternaam bij dit personage!) en zijn gezin. Wat hebben die in vredesnaam te maken met de moorden? Je hebt werkelijk geen idee. De plot is tot op zekere hoogte dan ook onvoorspelbaar, omdat het verhaal een heel andere kant uitgaat dan je uiteindelijk vermoedt en dat is best amusant. Je wordt telkens op het verkeerde been gezet.

Dat de auteur research gedaan heeft staat als een paal boven water. Het onderwerp dat zij aansnijdt is niet evident om in een fictief verhaal te gieten, maar daar is zij wonderwel goed in geslaagd. Met 'Restafval' heeft Katrien een boeiend verhaal neergezet. Op het einde komen alle draadjes samen en besef je hoe doordacht dit verhaal in elkaar zit. De karakters zijn goed uitgediept en je krijgt een duidelijk beeld van ieder van hen. De titel wordt op het eind glashelder en na het lezen van het boek is ook de cover zeker toepasselijk.

Het enige minpuntje voor mij was toch het kleine lettertype dat het lezen net iets minder aangenaam maakte. Desalniettemin heb ik genoten van dit verhaal en ik hoop dat we in de serie met Patricia en Marnix nog een vervolg mogen verwachten?! 4 dikke sterren voor 'Restafval'.