Voor wie Harlan Coben nog niet kent, deze auteur schrijft zowel zogenaamde stand-alone's als series met Myron in de hoofdrol.
Zijn boeken kenmerken zich door een goed uitgebouwd plot, goed opgebouwde spanning en geloofwaardige hoofdpersonages.
Dat gaat ook zeker weer op voor dit boek, een stand-alone dit keer.

Vijftien jaar geleden heeft Nap zijn tweelingbroer, genaamd Leo, verloren. Was het een ongeluk, was het zelfmoord of was het moord? Nap, nu werkzaam bij de politie, kan het niet loslaten. Als dan ook nog op een plaats delict de vingerafdrukken worden aangetroffen van zijn vriendin uit zijn jeugd, wordt Nap of hij nu wil of niet zijn verleden ingezogen. Wat is er nu werkelijk gebeurd vijftien jaar geleden en wat is de trigger geweest dat dat voorval nu plotsklaps weer actueel lijkt te zijn?

De auteur vertelt het verhaal uit het perspectief van Nap. Nap is in gedachten nog altijd in gesprek met zijn broer Leo,; hij stelt hem vragen, deelt zijn overpeinzingen.
Nap heeft twee kanten: enerzijds handhaaft hij de wet, anderzijds overtreedt hij deze ook als hij voelt dat dit "nodig ïs ."
Dit maakt de persoon van Nap geloofwaardig, een mens van vlees en bloed. met al zijn tekortkomingen. Dit maakt Nap tot een sympathiek persoon.

Het boek is vlot geschreven, de spanning is tot het eind toe goed opgebouwd. Als lezer peins je mee met Nap "wat is er gebeurd en waarom?"

Het plot is verrassend.

Een grappig detail is dat Myron, een serie-personage van Coben, ook in dit boek opduikt in een klein bijrolletje.
Een eerbetoon van Coben aan Myron of gewoon een leuke invalshoek. Ik kon het wel waarderen en Myron kwam ook hier leuk tot zijn recht.