Boek over Maximiliaan Aue die vertelt over wat hij tijdens de tweede wereldoorlog heeft meegemaakt, gedaan, ondergaan. Hij was aanwezig in het Oosten tegen Rusland, Hongarije, Polen, Berlijn.
Hij is geschokt door het vermoorden van de joden, maar tegelijk doet hij eraan mee en doet hij ook geen poging om het tegen te houden. Omdat alle jonge mannen aan het front zitten, zijn er geen arbeiders meer om oorlogsmateriaal te maken. Daarvoor zouden de Joden dan weer wel goed genoeg zijn, om zwaar werk te verrichten, maar ze zijn er te zwak voor, krijgen onvoldoende eten, mogen niet ziek worden of geblesseerd geraken want dat betekent meteen het einde.
Dit boek schrijft heel gedetailleerd hoe dat doden gaat, dat maakt dit een erg hard boek, een zwaar boek, een dik boek.