Recensie Na 72 uur

Het verhaal gaat over de 39e jarige Manon Bradshaw. Ze is werkzaam als brigadier bij de politie in Cambridge. In de relaties wil het haar nog niet lukken om een geschikte partner te vinden. Na opnieuw een mislukte dat valt ze in slaap met de politieradio aan Wanneer ze een melding opvangt van een ernstige situatie waarbij er een inspecteur gevraagd wordt, twijfelt Manon geen moment en meld zich.
Het gaat om de verdwijning van Edith Hind. De politie staat voor een raadsel want er zijn maar heel weinig aanwijzingen. Manon weet dat er snel gehandeld moet worden, want na 72 uur is de kans klein dat de vermiste persoon levend terug gevonden wordt.

Na 72 uur is een vlot geschreven en de hoofdstukken zijn van een goede lengte. Dit maakt dat het boek prettig leest.
Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven geschreven. Boven elk hoofdstuk staat een naam en vanuit dit perspectief wordt het verhaal verteld.

De personages worden voldoende uitgediept. Vooral Manon wordt duidelijk neergezet. Je krijgt zo een duidelijk beeld van elk personage. Wel kwam dit meer naar boven in het boek dan de verdwijning waar het toch eigenlijk wel omdraait.

De titel van het boek klinkt heel erg spannend maar toch was bij mij de spanning niet volop aanwezig, Wel zijn er verschillende verdachte omstandigheden zoals waarom bezocht Edith een zware crimineel op in de gevangenis. . Ook is de vriend van Edith verdacht. Deze verwarring maakt het boek prettig om te lezen en houdt je aandacht bij het boek. Op het eind was het toch nog wel even spannend.

Voor mij geen thriller maar meer een spannende roman. Bij een thriller zit ik op het puntje van mijn stoel en dat miste ik hier echt. Ook had ik er meer van verwacht. Ik geef het 3 sterren