In het eerste hoofdstuk (of het tweede, dat weet ik niet meer zeker) geeft Don een lezing over het syndroom van Asperger. Hij maakt daarin gebruikt van een voorbeeld waar Aspie's anders over zouden denken dan andere mensen. Toen ik dat stuk had gelezen was ik al om. Ik vond Simson EN Don echt te gek. Ik, als Aspie, begrijp - en ik weet ook wel dat dat heel dom klinkt - Don. Niet alle woorden die Simson gebruikt zijn even duidelijk, maar de manier waarop hij Don laat denken is amusant, ingewikkeld en vooral heel grappig. Ik kan dit boek aan iedereen aanraden. En als je me niet gelooft, lees dan maar het eerste (of tweede) hoofdstuk, dan weet ik zeker dat je het met me eens bent!