Lucas de Waard (1984) is theaterschrijver, columnist en prozaïst. Zijn eerste roman is “De Kamers” en is uitgegeven bij uitgeverij De Geus.

In 2013 heb ik voor het eerst kennis gemaakt met Lucas de Waard. Niet persoonlijk, maar via onze theatervereniging die het theaterstuk “de Bokkenrijders” van Lucas hebben uitgevoerd. Een prachtig verhaal met interessante personages, mooie verhaallijn en een stuk Vaderlandse geschiedenis. Daarna ben ik hem gaan volgen op Facebook en zijn korte verhalen en berichten brengen vaak een grijns op mijn gezicht.

Nieuwsgierig naar zijn debuutroman ben ik begonnen met lezen in “De Kamers” waarin televisiepresentator Aram wordt ontslagen nadat hij in zijn programma een kind per ongeluk ernstig heeft verwond. Hij zit al maanden thuis, is tot niets in staat. Zelfs het vertrek van zijn vriendin, een succesvol rechercheur, ondergaat hij gelaten. Dan stuit hij op een van haar dossiers over de verdwijning van een meisje. De naam van de verdachte schokt Aram. Het is de jeugdvriend die door hem ooit in de steek is gelaten.

Het 285-bladzijden tellende boek leest prettig. Lucas heeft een prettige manier van schrijven: kort, helder en met humor. De hoofdpersonages nemen je mee in het verhaal en wisselen elkaar af. De gedachtegangen en uitspraken van met name Aram vind ik geweldig! Het woord “raaskallen” is hem niet vreemd, maar het heeft iets aandoenlijks. Samen met zijn psychiater probeert hij zijn leven en zijn gedachten weer op de rit te krijgen.

Een verrassend boek, een pakkend boek dat goed in elkaar is gezet met een verrassende ontknoping. Ik heb er van genoten en lees graag een volgend werk van Lucas de Waard!