Karin Slaughter's eerste boek met Sara Linton in de 'hoofdrol' was het tweede dat ik las. Daarom kende ik de belangrijkste personages al. Aan de ene kant jammer, want daardoor wist ik al enigszins wat zich in dit boek heeft afgespeeld.

Ondanks dat is Nachtschade me prima bevallen en heeft het geen nadelige invloed gehad op de manier waarop ik het boek las. Nachtschade blijft van begin tot eind boeien. En het is spannend. Dit laatste geldt ook voor de hoofdstukken die een meer literair karakter hebben. Geen moment heb ik mijn aandacht af laten dwalen. Dat vind ik altijd een groot pluspunt voor een boek.

Hoewel ik halverwege het boek al wel doorhad wie de dader van alle gepleegde gruwelijkheden is, bleef het boek lezen als een trein. Door dat laatste is het moeilijk het boek weg te leggen. Mijn conclusie is daarom ook dat Slaughter met dit boek een uitstekende debuutthriller geschreven heeft. En dat ze hiermee geen eendagsvlieg geworden is, is ondertussen duidelijk bewezen.