Als er iemand is die de beruchte IRT-affaire begin jaren 90 als insider heeft gevolgd, dan is dat wel auteur Joop van Riessen (1943). Hij was tijdens deze periode hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie en werd rechtstreeks met de neus op de feiten gedrukt. Een tweede leven als schrijver, van politieromans, het is hem op het lijf geschreven.

Hij baseerde zich voor De IRT-infiltrant  op zijn eigen ervaringen en belevenissen gedurende deze affaire. Van Riessen bracht deze zaak ook zelf aan het rollen. Het IRT maakte gebruik van bijzonder omstreden opsporingsmethoden, zoals het doorlaten van drugs met goedkeuring van justitie en politie. De Amsterdamse korpsleiding nam hiervan afstand, dit leidde in 1993 tot opheffing van het IRT.

Chef Bureau Zware Criminaliteit Anne Kramer speelt intussen reeds voor de zevende keer de eerste viool. In deze politieroman krijgt ze opdracht de moord op een officier van justitie op te lossen en het Interregionale Recherche Team (IRT) Hollands Glorie te gaan leiden. Ze weet vooraf niet in welk wespennest ze zal belanden. Stap voor stap wordt het haar duidelijk dat, als dekmantel voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad, enorme karrenvrachten drugs het land worden binnengesmokkeld. Dit onder regie van eigen justitie en politie. Topcrimineel Willem de Leder meldt zich vanuit Swaziland als kroongetuige en speelt zijn spelletje om zijn zin te krijgen. Ondanks alle drukte op het werk reist Anne naar het zuiden van Afrika om met de Leder af te spreken. Tot overmaat van ramp wordt ze opnieuw verliefd, maar dit keer wel op het foute moment. Ze voelt de kriebels in de buik, terwijl ze zich echter volledig moet inzetten voor haar politiewerk.

Van Riessen weet intussen wel hoe hij een goed geconstrueerde en interessante politieroman moet schrijven, voorzien van een romantisch tintje. De auteur zet niet uitsluitend alle gebeurtenissen keurig op een rijtje. Hij brengt vooral een gestroomlijnd verhaal, gunt de lezer een blik achter de schermen van de politie. Ruimschoots de moeite waard; dit gaat echter wel ten koste van de spanning. Het hoofdpersonage Anne Kramer blijft na zeven boeken nog steeds keurig overeind. Anne is lekker eigenzinnig, maar wint onmiddellijk sympathie van de lezer. Ze is en blijft een belangrijke troef die in volgende boeken nog vaker mag worden uitgespeeld. Meer dan 20 jaar na de feiten laat dit boek toch een bijzonder frisse indruk na. Waargebeurde feiten, een gezonde dosis fantasie, een vleug romantiek, alsook de persoonlijke besognes van Anne. Dit alles mondt dus uit in een erg vlot leesbare en boeiende politieroman. Het is zonneklaar dat De IRT-infiltrant  uiterst vakkundig is geschreven, in een duidelijke taal. Het boek is zelfs uitstekend geschikt voor onervaren lezers in dit genre.

Met Joop van Riessen beschikt de Nederlandse misdaadliteratuur over een raspaard, dat er toch maar mooi in slaagt, op zijn eigen manier een onthullende thriller neer te zetten.