Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.   Een onmogelijke liefde tussen Simon en Lizzie. Of een verhaal over een wereld met eigen regels en leugens; die van de prostitutie. Of een psychologisch beeld van twee mensen die elk in een eigen realiteit staan, de een door haar continue vervormen van de waarheid / werkelijkheid en de ander door zijn obsessie. `Vals Licht` , in ieder geval een goed gekozen titel o.a.doordat je geen gevoel van scherpte en grip krijgt, het `onderwaterkamergroen` gevoel blijft je bij. Maar zo is ook het leven van deze 2 mensen: ze trekken zich terug uit de werkelijkheid door isolatie als ze zich samen op de kamer op sluiten, en door de aanhoudende stroom leugens naar elkaar en de wereld toe.

`Okee, niets is wat het lijkt, dat wist Simon ook wel - maar dit was wat hij leerde: zelfs het zuiverste genot was niet voertuig naar de waarheid. Lust, hoe teder en oprecht ook beleden, onttrok zich niet, nooit aan de schijn. En Simon had zich maar te troosten met de gedachte dat van alle spel en schijn zijn verlangen naar Lizzie wel het wezenlijkst moest zijn.`

Het verhaal begint met de zin `Alles moest geheim blijven`,
dat geldt niet alleen voor het dubbelleven van Lizzie (niet alleen de prostitutie is een reden maar ook een slechte jeugd, en een emotionele beschadiging), maar ook het dubbelleven van Simon met zijn interesse van het schaduwleven van de prostitutie, die al op jonge leeftijd begon. Als dan een doorbreking van ongeschreven regels start vraag je je in het begin af of dat lukken kan, je gaat mee in een beweging van twee mensen om elkaar heen waarbij je veel vanuit Simons perspectief beleefd maar ook door zijn ogen Lizzie leert kennen.

And in the end...life goes on.... is alles wat mij aan gevoel blijft, na deze complexe mensen in een complexe zowat onmogelijke verhouding; het was een stuk leven.....