februari 1983
In 1983 neemt Julius, als alleenstaande jonge vader, een radicale beslissing om voor zichzelf en voor zijn dochtertje Emilia een zo normaal mogelijk leven te kunnen leiden. Zijn zoektocht strandt in Peasebrook, een karakteristiek Engels dorp. Hier vindt hij het geschikte pand om zijn droom te verwezenlijken, een eigen boekwinkel.

32 jaar later
32 jaar later zit Emilia aan het doodsbed van haar vader en belooft hem plechtig dat ze de winkel koste wat kost zal openhouden, dat de winkel nooit zijn deuren zal moeten sluiten. Samen met Mel, June en de excentrieke Dave moet dit lukken. Tenslotte wordt het tijd om zich te settelen en waar kan ze dat beter dan in het dorp waar ze opgegroeid is.

Al vrij snel na de dood van haar vader staat Ian Mendip aan haar deur. Hij wil de winkel en de parkeerplaats kopen om er luxe flats neer te zetten. Geen haar op haar hoofd die daaraan denkt, maar al vrij snel blijkt dat Ian het daar niet bij laat.

Langzaamaan raakt Emilia terug ingeburgerd en heeft ze haar draai en keer gevonden. Helaas blijkt de winkel niet in goede papieren te zitten en is het roeien met de riemen die ze heeft. Als ze door samenloop van omstandigheden een serieuze domper te verwerken krijgt, ziet ze het niet meer zitten. Is dit nu wat ze echt wil en moet ze die belofte aan haar vader echt nakomen?

Het boek heeft met de proloog een origineel begin. De auteur laat je op een erg bijzondere manier kennis maken met Julius' leven. Dit doet ze door in het begin gebruik te maken van flashbacks. Hoe komt het dat hij een alleenstaande vader is? Waarom neemt hij de beslissing om een boekwinkel te beginnen? Het pakt je. Dit maakt dat vooral het eerste deel van het boek erg boeiend leest.

Daarna laat Henry je op een rustige manier kennis maken met de verschillende karakters wat maakt dat je weet wie wie is en wat hun relatie in het dorp is. Toch zit er weinig diepgang in al de personages. Het blijft oppervlakkig en dat is best jammer, want er had volgens mij meer potentieel in het verhaal gezeten. Om een voorbeeld te geven: in het begin van het boek komt Ian langs met het aanbod om de winkel te kopen, maar daar merk je verder in het verhaal niet heel veel meer van. Het blijft allemaal wat braafjes. Ook hadden de kleine geheimpjes die Emilia te weten komt over Julius meer uitgewerkt kunnen worden.

De auteur weet de sfeer en het authentieke van de boekwinkel op een ongekunstelde manier over te brengen aan de lezer. Bij sommige passages in het verhaal waan je je in de winkel zelf, je maakt er deel van uit.

'Echte liefde vind je in de boekhandel’ is qua opbouw een typische roman. Je maakt kennis met de karakters, je krijgt een portie miserie en naar het eind komt alles weer goed. Henry laat heel wat personages opdraven in het verhaal, maar gelukkig raak je het noorden niet kwijt. Alles is goed omlijnd, de schrijfstijl is aangenaam en het verhaal is goed opgebouwd. Kortom, een boek dat je zeker een paar aangename uurtjes leesplezier verschaft. Mocht er iets meer diepgang in het verhaal hebben gezeten dan was het zeker zijn vier sterren waard geweest. Nu blijf ik steken op drie, wat nog altijd staat voor een goed boek.