Heb het boek nu voor 1/3 gelezen en het werkt verslavend, elk vrij moment zit ik te lezen. Toch vind ik het vreemd dat er in het begin van het boek gesteld wordt dat het weefgetouw in 1745 uitgevonden is. Een weefgetouw is bijna zo oud als de mens zelf. Of ligt dit aan de vertaling ?
Verder, als het over het jonge leven gaat van Vignac, die als huisslaafje bij een apotheker woont/werkt, blijkt dat kind te kunnen lezen en weet die zomaar dat met St. Severin Bordeaux bedoeld wordt.

Het irriteert me dat ik zoiets, in een verder zeer goed boek, tegenkom.

Het was in de 17e eeuw niet vanzelfsprekend om te kunnen lezen en schrijven, zeker niet als je helemaal onderaan de sociale ladder stond.