Lars Mytting (Noorwegen, 1968) heeft met Paardenkracht een roman geschreven die met name liefhebbers van klassieke auto’s en autotechnici zal aanspreken. Maar ook al behoor je niet tot die categorieën, dan nog is dit boek een genot om te lezen.
Erik Fyksen rommelt als tiener op de sloperij van Werner Grundtvigt. Daar sleutelt hij ook aan zijn brommer. Buiten zijn liefde voor techniek, adoreert hij Tora, dochter van Werner. In een sloopauto, een oude Buick, hebben Tora en Erik gezoend met en gefrummeld aan elkaar, maar als Harald Jøtul in diens auto ten tonele verschijnt, valt het meisje voor die bink. Erik heeft het nakijken.
Jaren later neemt Erik een oude garage annex tankstation over, ANNOR, AUTO’S EN BENZINE. Het magazijn herbergt een schat aan originele onderdelen van de meest uiteenlopende merken tot wel vijftig jaar geleden. Fyksen renoveert het bedrijf tot haar grandeur uit de jaren zestig. Trots wenkt het gele Mobilbord met het rode steigerende Pegasus-paard de automobilisten. Gouden handen heeft hij, Erik, en iedereen uit het dorp (Annor) vertrouwt hun machinepark, van tractor tot sneeuwruimer, van klassieker tot nieuwe wagen, aan hem toe. Echter, de strijd met Jøtul blijft onderhuids sluimeren. Zelfs in Eriks zoektocht naar zijn ideale muze zit Harald hem dwars. Langzaam maar zeker verwerft de man meer macht in Annor. Op slinkse wijze weet hij de meeste dorpelingen te paaien. Als er geruchten gaan dat er een nieuwe weg aan de andere kant langs het dorp zal worden aangelegd, komt Eriks bestaan onder druk. Tot overmaat van ramp weet Jøtul van die situatie optimaal te profiteren.
Kennismaking met het werk van Mytting is een revelatie. Een verrassend (Sinterklaas)cadeau!