‘Aan het werk kent men de meester’. Tranen om mijn zusje, een thriller, een meesterwerk. Mary Higgins Clark heeft je met dit boek in een wurggreep en je kan er niet aan ontsnappen. Het verhaal doet je naar adem snakken. Zelden zal je zo’n subliem staaltje vakmanschap tegengekomen in je leven. Zelden zal je een spannender boek gelezen hebben. Als je houd van misdaadromans moet je dit boek gelezen hebben in je leven, anders ben je het gewoon niet waard een fan van thriller te worden genoemd.

Geen tranen om een actrice is in 1987 geschreven door ‘de koningin van de spanning’ Marry Higgins Clark. De 336 pagina’s tellende thriller is in 2014 opnieuw uitgebracht door Xanders Uitgevers BV onder de titel Tranen om mijn zusje. De oorspronkelijk titel was Weep No More, My Lady. Het boek is ondertussen al aan zijn tweede druk toe en kost amper 7,95 euro. Het leest als een trein. Op een kleine 9 uur heb je dit monster verorbert.
Mary werd op Kerstavond in 1927 geboren in The Bronx, New York. Clark schrijft niet zomaar literaire hoogstand-jes. Ze heeft naast talent ook nog eens massa’s ervaring. Zo begon ze op zesjarige leeftijd al met het schrijven van haar eerste gedichtjes en op haar zevende hield ze al een dagboek bij. Ondanks het feit dat in de jaren 30 en 40 schrijven en lezen enkel was weggelegd voor een rijke intellectuele elite had Mary Higgins Clark had een rot-tig leven. Haar vader Luke Higgins stierf toen ze elf was en haar moeder moest alle zeilen bijzetten om de twee kinderen een waardig leven te schenken. Ze leefden in een wereld van ellende. Op haar zeventiende kreeg ze dan ook nog eens te maken met de dood van haar broer Joseph.
Kort na haar eerste huwelijk begon ze kortverhalen te schrijven waarbij ze haar eerste exemplaar in 1956 ver-kocht aan Extension Magazine voor amper 100 dollar. Na de dood van haar man in 1964 begon ze voorzichtig met het grotere werk, namelijk een roman schrijven. In 1969 bracht ze haar eerste boek uit, een biografische romen, met als titel Aspire to the heavens. Omdat haar romans weinig succes hadden koos ze ervoor zich toe te spitsen op het schrijven van thrillers. Dit bleek de juist keuze. Na haar eerste echte successen kwam alles zowaar in een stroomversnelling. Zo schreef ze in 1975 de internationale bestseller Where are the children? en deze klassieker is ondertussen al aan zijn 75ste druk toe! Verder werd ze in 1988 voorzitter van het Internationale Misdaad Con-gres. Ze is in de loop van haar carrière talloze keren in de hemel geprezen met prestigieuze prijzen, o.a. the Spirit of Achievement Award (1994), the Bronx Legend Award (1999), the Grand Master Edgard Award (2000).
Ondertussen heeft ze al 35 literaire thrillers geschreven. Daarvan zijn er enkel in de Verenigde Staten al meer dan 100 miljoen exemplaren van verkocht!
Tranen om mijn zusje start met een flashback naar Kentucky, juli 1964. Twee jonge zusjes, Leila en Elizabeth, groeien daar op, nietsvermoedend dat ze later supersterren zullen worden. Maar omwille van familiale problemen besluiten ze te verhuizen naar New York. Vele jaren later zijn Leila LaSalle en Elizabeth Lange bloedmooie actri-ces geworden en zijn ze wereldberoemd. Leila is getrouwd met zakenman en multimiljonair Ted Winters. Ze zijn dolgelukkig samen. Maar iets gooit roet in het eten van hun perfecte huwelijk. Elizabeth ziet Leila als het ware veranderen maar ze weet alleen niet door wat. Op een noodlottige avond treft het noodlot dan Leila. Ze valt van het balkon van haar appartement. Aanvankelijk wordt er aan een ongeluk gedacht. Maar mede doordat een getui-ge beweerde iemand Leila van het balkon te hebben geduwd weigert Elizabeth zich daarbij neer te leggen. Vragen spoken door haar hoofd. Ze krijgt van Min, de barones, een aanbod om tot rust te komen in het luxueuze kuuroord De Cipres in Pebble Beach, Californië. Het is dan zaterdag 29 augustus 1987. Ted Winters, de man van Leila, wordt beschouwd als hoofdverdachte. Elizabeth wil dat de dader gestraft wordt, maar telkens als ze naar haar gevoel luistert weet ze dat Ted dit niet gedaan kan hebben. Ted logeert ‘toevallig’ ook in het kuuroord. Zijn proces begint volgende week. Hij wou samen met Craig, zijn assistent, en Henry Bartlett, de beste advocaat van het land, een manier zoeken om voor zijn vrijspraak te zorgen. Maar eenmaal hij daar was werkte Ted niet echt mee met de advocaat. Iets zat hem dwars. Plots wordt Sammy, een oude vriendin van Elizabeth, vermoord terugge-vonden in het kuuroord. Herinneringen van vroeger komen steeds vaker bovendrijven. Zou de moord op Sammy verband hebben met de moord op Leila? Misschien wist Dora Samuels ze teveel en moest ze dus worden afge-maakt. Maar wie had dat gedaan? Het moest iemand bekend zijn. Eerst werd Cheryl Manning beschuldigd. Deze bekende actrice zat in een dipje en was bovendien ook tot achter haar oren verliefd op Ted en bijgevolg jaloers op Leila. Of was het de veiligheidsagent Syd die een miljoen dollar in het stuk had gestoken dat Leila normaal moest spelen? Of was het Helmut die zich gekleineerd voelde doordat hij Tinnen Soldaat werd genoemd en Leila de les even wou spellen? ‘Andermans boeken zijn duister te lezen’, maar toch werd Elizabeth steeds meer overtuigd van de onschuld van Ted. Op vrijdag 4 september 1984 zou de moordenaar na een bloedstollende gebeurtenis bekend worden.

De titel verwijst naar de dood van Elizabeth haar zus Leila. Ze waren als twee handen op één buik, Leila was een deel van haarzelf. Door haar dood heeft Elizabeth heel wat verdriet, en een hoop vragen. Ze hield zichzelf voor niet te rusten voor ze haar zusje in ere had hersteld door de dader te vinden en te laten vervolgen voor zijn daden.
Het boek is een misdaadroman. De thematiek is dus misdaad. Het De plot is dus dat er een moord wordt ge-pleegd en op het einde wordt de dader gevonden. Maar Marry Higgins Clark slaagt er wonderbaarlijk in deze misdaad als het ware te verweven met een liefdesspel. De liefde van Cheryl voor Ted, de liefde van Elizabeth voor Ted, het wordt allemaal uitbundig beschreven en omgespit.
Het verhaal is geschreven in een auctorieel vertelstandpunt. Hierdoor zie je het denken en doen van alle perso-nages wat de spanning verhoogt.
Het hoofdpersonage is natuurlijk Elizabeth Lange. Zij maakt de dood van haar zus Leila mee en raakt bovendien ook nog eens verwikkeld in een bikkelharde machtsstrijd die beslist over schuld en onschuld. De belangrijkste nevenfiguren zijn baron en barones Helmut en Min, Syd de agent, Cheryl de jaloerse actrice, Ted de knappe mil-jonair, Craig de assistent, Alvirah the Globe schrijfster en winnares van de loterij, en Scott. Bijfiguren in het ver-haal zijn bijvoorbeeld de medewerkers in het kuuroord. Het hoofdpersonage en de nevenfiguren zijn zeer goed uitgewerkt. In de loop van het verhaal krijg je meer en meer te weten over hun leven en persoonlijkheid. Dit zorgt ervoor dat je een geleidelijke spanningsopbouw krijgt. De eerste 150 pagina’s kan je nog niet zeggen wie de da-der is. Maar eens je de kaap van de 200 pagina’s hebt bereikt wordt het razend spannend. Je denkt vaak dat je weet wie de dader is maar Mary Higgins Clark zet je constant op het verkeerde spoor. Pas helemaal op het einde wordt het duidelijk wie de dader is en vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Puzzelstukjes waarvan je voordien het nut niet zag of waarbij je niet had bij stilgestaan. Zo precies en sluw schrijft Higgins. Je moet op elk detail letten om de puzzel te kunnen maken.
Het verhaal speelt zich af in het kuuroord De Cipres in Californië. Er wordt nog wel regelmatig verwezen naar New York, de plaats delict. De omgeving van de personages wordt telkens letterlijk in geuren en kleuren uitge-legd. Ook al heb je geen flauw benul hoe die tuinen in Californië eruit zien, Clark beschrijft ze zo goed alsof het lijkt dat ze over je eigen tuin aan het praten is. Die beschrijvingen hebben echt een sfeer scheppende functie. Je voelt je mee aanwezig in het verhaal.
De vertelde tijd loopt van 29 augustus tot 4 september 1987 en bedraagt dus exact een week. Het is de week voor het proces tegen Ted Winters en de week waar Elizabeth wanhopig de echte dader probeert te zoeken.
De spanning in het boek is meesterlijk opgebouwd. Door de fantastische beschrijvingen van de personages in het boek ontstaat er een band tussen jou en de personages, vooral met Elizabeth. Je wil blijven verder lezen want door die emotionele band heb je schrik dat Elizabeth ook iets zal overkomen. Soms maakt Clark gebruik van flashbacks. Deze geven subtiele hints over wie de dader kan zijn. Belangrijke informatie over de dader wordt hier achtergehouden. Retarding is dan ook een belangrijk kruid in Clark’s keukenkast: de ontknoping wordt meer-maals uitgesteld en eigen voorspellingen over wie de dader is blijken telkens fout te zijn.

Tranen om mijn zusje zou tot het literaire canon moeten horen. Zo goed is het. Liefde en dood zijn met elkaar verweven. Haar subtiele hints en haar briljante beschrijvingen maken van haar de koningin van de spanning. Het lijkt alsof alles echt is gebeurd. De climax komt onverwacht, gebeurtenissen komen onverwacht, alles komt on-verwacht. Clark heeft je in een wurggreep en je kan er niet aan ontsnappen. Het verhaal doet je naar adem snak-ken. Het boek blijft boeien tot het einde. De roman wil je het allerliefst in één ruk uitlezen. Het boek is een soort gouden standaard voor andere thrillers. Clark gaat voorbij het bekende en woelt in het onbekende. En dat alles maakt haar boek Tranen om mijn zusje zo uniek en speciaal.
Misschien heeft het feit dat ze op Kerstdag geboren is ertoe bijgedragen dat ze zo’n goddelijk boeken schrijft.


Bibliografie

Literatuurplein. (geen jaartal van publicatie). Tranen om mijn zusje. Geraadpleegd op 18 oktober 2015, via http://www.literatuurplein.nl/boekdetail.jsp?boekId=85641
Mary Higgins Clark. (2008). Author. Geraadpleegd op 18 oktober 2015, via http://www.maryhigginsclark.com/mary_higgins_clark.php
Mary Higgins Clark. (2008). Books. Geraadpleegd op 18 oktober 2015, via http://www.maryhigginsclark.com/book_page.php?isbn13=9780671025588
Mary Higgins Clark. (2 september 2014). Geraadpleegd op 18 oktober 2015, via https://nl.wikipedia.org/wiki/Mary_Higgins_Clark