Helena’s moeder wordt als tiener ontvoerd en meegenomen naar een afgelegen hut diep in het moeras van Michigan. Na twee jaar wordt Helena geboren. Helena groeit de eerste twaalf jaar van haar leven op in het moeras. Ze heeft er geen idee van dat ze een gevangene is, de enige twee mensen waarmee ze praat zijn haar vader en haar moeder. Haar vader vormt het middelpunt van haar bestaan. Op haar twaalfde begint Helena zicht te realiseren dat zij en haar moeder gevangenen zijn en verschillende, opeenvolgende gebeurtenissen, maken dat ze met haar moeder ontsnapt en haar vader voor zijn daden gevangen wordt gezet. Echter twintig jaar later ontsnapt haar vader en is Helena de enige die haar vader kan vinden. Hij houdt zich schuil in het moeras en zij ken alle geheimen van het moeras, haar geleerd door haar vader.
Het boek speelt zicht afwisselend in het heden en verleden af. Het geheel geeft een mooi beeld van de jeugd van Helena en de verhouding die zij heeft met haar gevaarlijke, narcistische vader en haar onderdanige moeder, maar laat ook de worsteling zien van de wereldvreemde, uit het moeras ontsnapte Helena die alle sociale omgangsvormen moet leren.
Karen Dionne zet de karakters goed neer, je leert Helena, haar vader en haar moeder goed kennen en begrijpt hun beweegredenen.
De omgeving wordt prachtig beschreven, je bent er bijna zelf.
Een fijn boek dat je in één ruk uitleest.