IJskoud, tweede deel uit de Noordzee moorden serie,

Het is fijn dat het boek afzonderlijk van het eerste deel van de serie is te lezen.
Het is een spannend boek waar in rap tempo de een nog akeliger dan de andere gebeurtenis elkaar opvolgen. Drie verhaallijnen, los van elkaar en toch met elkaar verweven.
Je leest het verhaal in het heden, de andere twee lijnen verwijzen naar het verleden. Door deze twee lijnen wil je na dit boek onmiddellijk het volgende, de toekomst en wat voor al dan niet uitkomsten die zal brengen.
Het is de schrijver gelukt dat ik binnen enkele bladzijden een gevoel van afschuw naar de ontvoerder ontwikkel. Je wilt bij de eerste twee vermissingen snel doorlezen; je wilt dat het snel wordt opgelost. En zo is het boek ook geschreven: Snel!

Ik vind het opmerkelijk dat het boek zo actueel is, de zwarte Pieten kwestie, Boko Haram, kwestie Syrie. Het speelt zich af in het hier en nu waardoor de waarheidsbeleving toeneemt.

Als maatschappelijk werker herken ik de gevoelens van machteloosheid van de hulpverlener Maud. Nooit meer... als...
Ik herken in het verhaal meteen de casus van het meisje van Nulde, het had nooit mogen gebeuren, maar het komt helaas nog steeds voor kindermishandeling, incest, moord. Doordat dit de grootste angsten voor ouders zijn wordt het boek nog spannender.

Wat ik jammer vond is dat er in het boek zoveel kinderen in korte tijd worden ontvoerd. Het wordt daardoor iets ongeloofwaardiger. Het zou voor de daders toch duidelijk moeten zijn dat de klus veel langer zou gaan duren en dat er dus een grotere kans zou zijn dat ze gepakt zouden worden.

Voor de rest een heerlijk boek om in een keer uit te lezen!