Kleine brandjes overal is een makkelijk te lezen roman dat zich afspeelt in de jaren ’90. Een verhaal over moeders en hun kinderen, relaties tussen tieners, geheimen en leugens in een op het oog idyllisch stadje waarin iedereen binnen de lijntjes kleurt en volgens de regels van het stadje leeft.

“Overal werden nieuwe paleisjes van huizen opgetrokken, allemaal conform de strenge stijlvereisten en passend in het kleurenschema… “ Blz. 156

Maar schijn bedriegt…
Kunstenares Mia Warren vormt samen met haar eenzame dochter Pearl van 16 een gezinnetje en moet met behulp van bijbaantjes zien rond te komen. Om elke keer inspiratie op te doen voor haar kunst verhuizen ze constant. Totdat ze in het stadje Shaker Heights terecht komen. Daar wil ze blijven om vooral Pearl te laten settelen.
Elena Richardson is getrouwd met een succesvolle advocaat en samen hebben ze 4 (cliché) kinderen (sportjongen, schoonheidskoningin, studiebol en rebel). Zelf heeft ze ook nog een baan als verslaggeefster bij de lokale krant.
Als hun levens en gezinnen elkaar kruizen ontstaan er kleine brandjes overal.

“Kortom, ze had alles volgens het boekje gedaan en een goed leven opgebouwd, het soort leven dat ze wilde, het soort leven dat iedereen wilde. En nu had je deze Mia, een heel ander soort vrouw, die een volkomen ander leven leidde en haar eigen regels leek te maken zonder zich daarvoor te verontschuldigen.” Blz. 76

Net zoals het stadje is het verhaal vooral de eerste helft erg netjes en voorspelbaar.
En als een personage dan een beslissing neemt die niet binnen de regeltjes valt, is het vaak niet echt geloofwaardig. Pas op de helft werd ik pas echt nieuwsgierig. Er zijn zeker een aantal dingen die ik graag wat verder uitgediept en uitgewerkt had willen zien.
Ondanks de kleine brandjes die overal opduiken mist het verhaal het echte vuur. Het vonkt, maar vat net geen vlam.