Håkan Nesser behoeft weinig introductie. De Eenzamen is het vierde deel in de Barbarotti reeks die afgesloten werd met "de slager van Klein Birma.

Elis Bengtsson stuit bij zijn dagelijkse wandeling met zijn hond op een stoffelijk overschot. Hoewel er geen sporen zijn van een misdrijf worden Inspecteur Gunnar Barbarotti en zijn collega Eva Backman op de zaak gezet. Het gevonden lijk is van een zekere Germund Grooth. Het merkwaardige is dat 35 jaar geleden op exact dezelfde plaats het stoffelijk overschot werd gevonden van Maria Winckler........... de toenmalige vrouw van Germund. Gaat het in beide gevallen om een ongeluk, een moord of zelfmoord. Ondanks dat niets van de technische bewijslast wijst op een misdrijf gaan Barbarotti en Backman op onderzoek uit.

Dat Nesser een begenadigd talent heeft en prachtig schrijft staat buiten kijf, De actie spat nooit van de bladzijden af, maar er is altijd een (soms verborgen) spanningsboog die je uitnodigt het boek te doorgronden. Het uitwerken van karakters lijkt soms nog wel belangrijker dan het verhaal op zich en Nesser laat je aanschuiven in het leven van zijn karakters. En dan het tempo, balancerend op een dun koord van een loom ritme en traagheid voert hij je mee naar de uiteindelijke climax. Helaas slaat voor dit boek de balans van ritmiek,spanning(boog) en de karakters niet altijd de goede kant uit.. Het verhaal is prachtig, maar mag geen thriller heten, De vaak geprezen traagheid is niet mooi traag maar soms te sloom en spanning is ver te zoeken. Maakt dit het een vervelend of slecht verhaal? zeker niet.. maar als thriller liefhebber kom je er bekaaid vanaf.

Eindoordeel 3 ster

Spanning 1*
Plot 4****
Leesplezier 3***
Schrijfstijl 4****
Originaliteit 3***
Psychologie 4****