Schrijfstijl is eloquent; uitmuntend; veel overdachte paradoxen en uitspraken, maar te geconstrueerd, wat mij betreft ( met dank aan Tea van Lierop). Ja, dat is een oorspronkelijk, een ding tot hoofdpersoon maken. Niet helemaal uniek. Ik herinner me de accordeon van de Accordeonmisdaden van Annie Proulx, maar de accordeon is daar geen ik-personage. Dit boek van Proulx vond ik persoonlijk haar beste. Maar wat er gebeurt in Het vloekhout is dat ik een menselijk hoofdpersonage mis. Ik vind het boek een beetje zielloos. Wel heel goed gedaan en zo, want nu komt een groot deel van de menselijke geschiedenis en beschaving in beeld, in een adem haast. Maar dit wezenloze personage haalt het menselijke uit het boek. Tot op het laatst natuurlijk, maar dan nog (ik kan dat niet verklappen: spoiler)..
Uitstekend bedacht maar het werkt niet helemaal voor mij.

Metamorfoses: Ovidius en de verschillende gedaantes van een insect.

Ik ben historisch redelijk onderlegd ;-) maar het geheel komt voor mij niet tot leven. Ik heb zelf het idee dat dat komt omdat niet een mens de hoofdpersonage is maar een voorwerp, hoewel het bij Annie Proulx wel werkt.