Een mooi geschreven boek. Een thema waar we allemaal in meer of
mindere mate mee te maken hebben. Je familie. Je bent ermee geboren
en hoe je het ook wendt of keert, je kunt er( of je wilt of niet)
nooit afscheid van nemen. De personen in dit boek: vader, moeder,
twee zoons en een dochter verliezen elkaar beurtelings, in sommige
gevallen zelfs jaren, uit het oog. Maar nooit uit het hart. Ze
leven hun leven, maar onvermijdelijk komen ze elkaar door bepaalde
gebeurtenissen en situaties altijd weer tegen. Het laatste
hoofdstuk is ontroerend. Voor een schrijver is het vaak lastig een
bevredigend einde te schrijven. Jennifer Haigh is hier prima in
geslaagd. Ze schrijft een geloofwaardig einde en geeft aan al haar
personages in de laatste  paar zinnen de opening voor een
nieuw begin, zonder sentimenteel te worden.