”Zucht. Een vloek, in de 17e eeuw uitgesproken, die zijn doel voorbij schoot.”

Tijdens het schrijfevent in Den Bosch maakte ik kennis met Rik Raven. Na een heel leuk gesprek vroeg ze mij of ik een boek van haar wilde lezen en recenseren. Nu schrijft Rik in een genre dat ik niet zo vaak lees en moest ik wel even nadenken. Maar mijn leeshonger en nieuwsgierigheid is altijd groot en na enig overleg werd er besloten dat ik het boek Zucht van haar zou gaan lezen. Zo gezegd, zo gedaan…

In Zucht draait het hoofdzakelijk om de personages Richard, Jan (Janneke) en Jack. Jan is vanwege een psychose een aantal jaren van huis weg geweest, maar eindelijk komt de dag dat ze weer naar huis mag. Naar Richard en haar dochter Nell, die inmiddels drie jaar oud is. Maar al voordat Jen thuiskomt ziet Richard rare dingen gebeuren bij zijn dochter. Haar mooie bruine ogen veranderen af en toe van kleur. Dan kijkt een paar blauwe ogen hem aan en het is alsof ze het leven uit hem wil opzuigen. Als Jack de Pater in hun leven komt en beweerd hen te kunnen helpen, beginnen de problemen pas echt…

‘Ze kon niet weg en werd gedwongen een levensbepalende gebeurtenis te ondergaan, doordrongen van pijn, machteloosheid en schaamte. Ze keek in andermans verleden. Ze zag het, voelde het bijna aan den lijve. Wat was dit?’

Rik Raven beschikt over een heleboel fantasie maar ze wil ook heel veel vertellen in een verhaal. Rik Raven schrijft wat ze graag zou willen lezen, verhalen die zich afspelen in onze wereld, maar waarin niets is zoals het eigenlijk zou moeten zijn . Zucht is een boek met heel veel vaart enkel ook zo nu en dan wat moeilijk te volgen. Er wordt zoveel informatie gegeven dat je soms even de draad kwijtraakt. Daarentegen is er voortdurend veel spanning aanwezig en het willen weten hoe alles afloopt laat je almaar doorlezen. Zoals Rik zelf al aangeeft in het voorwoord van het boek: “Ik heb namelijk nooit aan het verhaal getwijfeld, alleen aan het literaire vermogen van destijds om het vorm te geven.”

‘Ze werd opgetild, omarmd. Er was liefde. Vergetelheid. Rust. Totale ontspanning. Totdat de hemel openbrak en het warme bad in een douche veranderde. Totdat ze het mes omhoog bracht.’

Zucht is nog wel een keer gereconstrueerd maar alsnog mist er soms wat soepelheid. De verhaallijnen lopen af en toe erg abrupt over in elkaar en dat geeft een wat chaotisch geheel. Na het lezen van haar biografie kwam ik erachter dat wij iets gemeen hadden en dat verklaarde bij mij ook haar schrijfstijl. Maar het verhaal: apart en heel goed bedacht. Een verhaal dat van toevalligheden aan elkaar hangt en niet geschikt is voor mensen met een gevoelige maag vanwege de soms gruwelijke scenes.

‘Hij smakte nog eens. Echte ogen. Onvergelijkelijk. Oké, ze waren in het begin ietsiepietsie zurig maar toen ze eenmaal tussen zijn tanden uit elkaar knapten, kwam zelfs de smaak van zoete, bijna overrijpe druiven er niet eens bij in de buurt.‘

Rik Raven laat met dit boek zien dat ze wel degelijk een goed verhaal kan verzinnen. De opbouw mag dan nog wel wat aangescherpt worden, de aanwezige spanning en het opvallende, beetje excentrieke maken een heleboel goed. En als je Rik Raven persoonlijk zou ontmoeten na of voor het lezen van dit boek, dan zul je merken dat ze haar hele ziel in dit boek gelegd heeft. Een gegeven dat nieuwsgierig maakt naar haar andere boeken.
Zucht is een boek dat moeilijk in een genre onder te brengen is. Het is een hele leuke mix van thriller, horror en fantasy. Tijdens het lezen moet je echt wel tegen een stootje kunnen en niet te overgevoelig zijn. Gruwelijkheden, exorcisme, agressie en geweld, dit alles kom je in het boek tegen. Echter, houd je van de genoemde elementen en van een spannend en soms zelf eng verhaal, dan moet je dit boek zeker lezen!