In het eerste hoofdstuk van Brieven van mijn ziel | 3 beschrijft Chantal hoe zij zichzelf niet meer herkent. 'Een onzichtbare hand lijkt ter hoogte van mijn hart een schrijnend gat in mijn torso te hebben geslagen. Mijn denkvermogen is uitgeschakeld, mijn coördinatie weggevaagd, mijn geest gevangen in een mist. Zo gaat het sinds de begrafenis van mijn moeder een maand geleden, ik moet alle zeilen bijzetten om de onbenulligste dingen voor elkaar te krijgen. De kinderen verzorgen, de was draaien, boodschappen doen: taken die voorheen vanzelfsprekend waren, vergen ineens meer dan ik in huis heb.' De omschrijving ademt de leegte terwijl Chantal ervaart alsof haar lijf is gevuld met prikkeldraad en iedere beweging haar pijn doet. Continue pijn. Rauw! Het gebrek aan balans verklaart Chantal in eerste instantie als behorend bij het rouwproces als gevolg van de dood van haar moeder en schrijft zij dat het daardoor wellicht niet in haar opkomt dat vooral verdrongen herinneringen aan misbruik haar functioneren ontregelen. Later ziet Chantal in dat zij lijdt aan dissociatie, een fenomeen van innerlijke splitsing dat zich voordoet na een trauma.
'Is dit werkelijk gebeurd? Gaat dit over dit leven? Over mij? Leefde mijn moeder nog maar, dan kon ik het haar vragen.' Chantal beschrijft zorgvuldig en concreet hoe zij zich tijdens en na traumaverwerking heeft leren verbinden met zichzelf, haar geliefden en het leven en hoe het indrukwekkende proces van traumaverwerking uiteindelijk, als balsem, rauwe wonden heeft geheeld. Brieven van mijn ziel | 3 is een boek waarvan zeggingskracht uitgaat. Zeggingskracht die beklijft omdat woorden beeldend zijn geworden door het door Chantal laten zien wat herwonnen levenskracht inhoudt en het boek de lezer meeneemt op de persoonlijke reis van Chantal die naar die levenskracht leidt. Een indrukwekkende reis. Een reis die mij soms, in de allermeest goede zin van de geschreven woorden, de adem heeft doen benemen vanwege alle indrukken die ik tijdens de reis mocht ervaren. Voor mij een voorrecht het boek te mógen lezen. Een voorrecht om kennis te mogen nemen van het levensverhaal van Chantal van den Brink. Mijn onuitsprekelijke dank daarvoor...