In Vele hemels boven de zevende vertelt Griet het verhaal van tal van personages, die toch met elkaar verbonden zijn. Toen ik de achterflap las, dacht ik eerst “zoveel verschillende personages om in detail te bespreken, dat komt niet goed” maar ik ben er nog nooit zo naast geweest.

De schrijfstijl van Griet is heel aangenaam en leest vlot. Er komen veel Vlaamse uitdrukkingen en woorden in voor en dat maakt het voor mij heel leuk om te lezen. Zoals ik eerder op mijn blog al aanhaalde, worden veel te veel Vlaamse boeken omgezet naar het Nederlands waardoor veel auteurs voor mij een stukje geloofwaardigheid verliezen.
Het verhaal zelf is in het begin moeilijk om in te komen omdat je dus met die verschillende personages zit. Gelukkig is dit maar van korte duur en vanaf alle puzzelstukjes op hun plek vallen, grijpt het verhaal je vooral naar de keel om op het einde door merg en been te gaan.

Kortom is dit boek zeker de moeite waard om te lezen en ik ben heel blij dat ik dat ook gedaan heb. Er volgen snel nog meer boeken van Griet.