Deze dichten bundel van Anthonie is er echt eentje waaruit je vaker even iets terug leest. Sommige gedichten lees je automatisch nog een keer en daar denk je dan de hele dag een beetje verder over na.
Het is een bundel vol met diepgang en emoties. Sommige gedichten zijn echt wel wat verdrietig, sommige zetten je juist enorm aan het denken. Wat een mooie bundel.
De illustraties benadrukken de emotie van het gedicht en maken het helemaal af.
Iedereen maakt wel eens dingen mee in zijn of haar leven wat je makt tot wie je nu bent. Daarom spreekt deze bundel me zo aan. Het zit dicht bij je hart en ook al maken wij mensen niet allemaal hetzelfde mee ik weet zeker dat een ieder dezelfde gedachte kan hebben bij het lezen van sommige gedichten.
Flinterdunne reflectie het gedicht op de eerste pagina pakt je direct in en zet je gelijk aan het denken. Het gedicht de bergen van puin lees ik regelmatig nog eens terug.
Verwacht echt geen gezellig grappig vrolijke bundel maar een met diepgang en emotie. Ik heb vooral bij het laatste gedicht een traan moet laten. Poëzie is een mooie manier om verdriet te kunnen verwerken. Bedankt voor deze mooie bundel Anthonie !