Wat een enorm spannend boek, ik moest er even inkomen het heeft zelfs na de eerste paar bladzijden een dag of twee in de kast gestaan, maar ben er toch in begonnen en kon bijna niet meer stoppen

Waarom vond ik het zo goed? De spanning zoals die opgebouwd wordt, de vragen die in het verhaal beantwoord worden, de onverwachte wendingen en dan op het laatst de climax, die ik helemaal niet aan zag komen hoewel als ik er nu over nadenk, had ik het kunnen weten. Waarom kwam die persoon zo vaak bij haar, hij kwam zo overtuigend over en alle signalen wezen een totaal andere kant op. Prachtig zoals de schrijver mij regelmatig op het verkeerde been zette.

En dan die films die zo'n grote rol spelen in het verhaal, allerlei films die ik ken of over gehoord heb, die hun rol in het verhaal spelen. Zelfs de titel van het boek doet direct aan een film van Hitchcock denken.

Het verhaal wordt door de hoofdpersoon vertelt: Anna Fox en het is haar verhaal en later blijkt duidelijk op wat voor manier het haar verhaal is en dat zij in haar eigen verhaal gelooft maar waarom drinkt ze dan zoveel en gebruikt ze verschillende medicijnen door elkaar en teveel en waarom komt ze haar huis niet meer uit en ziet ze alleen haar therapeut en de fysiotherapeute?

De nevenfiguren spelen allemaal een rol in de oplossing van het probleem maar als lezer loop je net zoals de andere personen in het boek, achter de feiten aan. Of beter gezegd je volgt het verhaal maar is dat het echte verhaal? Nee, en dat wordt langzamerhand duidelijk en Anna moet het ware verhaal accepteren om de stap naar genezing te maken

Anna ziet een moord gebeuren maar er is geen lijk, geen sporen en de vrouw, waarvan ze zegt, dat ze gezien heeft dat ze vermoord werd, leeft. Niemand gelooft een vrouw, die claustrofobisch is, haar woning niet verlaat, veel drinkt en haar medicijnen onregelmatig inneemt. Toch blijft ze volhouden dat wat ze gezien heeft. Klopt het? Of speelt haar dronkenschap en medicijngebruik een spelletje met haar. Of spelen anderen een spelletje met haar.