Ik denk wel eens dat ik een redelijke auteur en titelkennis heb. Zeker als het klassiekers betreft.
Tot 2012 had ik echter nog nooit van Stoner gehoord. En tot een paar weken terug had ik nog nooit van het boek gehoord dat ik nu ten zeerste aan een ieder zou willen aanraden.
Het hart is een eenzame jager van Carson McCullers verscheen al in 1940 en is meerdere keren al in het Nederlands verschenen. Voor het laatste in 2005.
Nu 11 jaar later ligt hij in een frisse vertaling weer in de winkels met een prachtig en treffend omslag.
Een verhaal dat zich afspeelt in het Zuiden van Amerika net voor de Tweede Wereldoorlog.
De doofstomme John Singer is de spil in het verhaal. Aan het begin verdwijnt zijn tevens doofstomme huisgenoot en vriend in inrichting. Een verlies en een pijn welke John nooit zal verlaten. Het dwingt hem echter wel weer in contact te komen met de rest van de mensheid.
En de mensen die hem ontmoeten worden allemaal gegrepen door John. Door hoe hij luistert, hoe hij kijkt. Alles lijkt te weten. Hen lijkt te begrijpen, want dat zoekt toch iedereen, begrip.
Als lezer zie je een Amerika van halverwege de vorige eeuw, zoals we dat kennen uit de films. Een soms alles verzengende hitte, stof, racisme. Een samenleving waar mensen strijden voor hun bestaan. Je ziet een eenzame man die eigenlijk vooral zijn doofstomme vriend mist. En dat verdriet ziet niemand, dat verdriet kan hij met niemand delen.
Het hart is een eenzame jager, niet alleen een mooie titel, niet alleen een mooi omslag, dit boek staat als een huis, grijpt je vanaf het eerste hoofdstuk tot het laatste, een Amerikaans klassieker met hoofdletters.