Marit woont met haar broertje bij een café, waar ze ook werkt. Op een dag komt er een Magycker naar de stad, die gevraagd is rotsblokken te verwijderen, die de enige toegang tot de stad versperren. Spreuken moet je kopen en kunnen maar één keer gebruikt worden. De Magycker wordt na een spreuk gelijk gelouterd, voordat hij een nieuwe spreuk kan gebruiken, moet hij deze eerst leren. Het stadsbestuur legde dan ook veel geld voor deze spreuk neer.

Als Marit even later in een bedreigende situatie komt, blijkt dat haar autistische broertje Auric de eerder gebruikte spreuk kan herhalen! Dit trekt de aandacht van Magyckers en hun gevolg. Geholpen door een voor hen onbekende man vluchten Marit en Auric de stad uit. En dan starten de avonturen.

Het verhaal speelt zich af op een eilandengroep in wat een middeleeuwse periode lijkt. Er komen dieren in voor, die wij niet kennen of niet bestaan, zoals Aurics huisdier de Roekil. Dit geeft het boek gelijk een mysterieuze, sprookjesachtige setting. Doordat je als lezer onbekend bent met de omgeving en de mensen, leef je mee met de onzekerheid en onbekendheid van Marit; wat staat er te gebeuren?

In de loop van het verhaal loopt de spanning op en komen bij de lezer steeds meer vragen, waarop je hoopt dat dit boek een antwoord heeft. Ook Marit zit met vragen, het blijkt dat Auric meer over hun verleden weet dan zijzelf, hoe komt dat?

Tijdens de vlucht maakt Auric het Marit en zijn andere redders lastig, door niet heel flexibel te zijn. Zijn 'anders zijn' maakt de situatie ingewikkelder. Uiteindelijk komen ze terecht bij een nederzetting, waar ze veilig zijn. Maar is dat zo? Is iedereen zo eerlijk als ze lijken? Ondertussen blijkt Auric over meer talenten te beschikken dan in eerste instantie gedacht, waardoor verschillende mensen jacht op hem maken. Aan het eind van het boek wil de lezer maar één ding: Het volgende boek en verder lezen, want hoe gaat dit aflopen?