Inspecteur Hazel Micallef is een 61-jarige inspecteur in het kleine Canadese dorpje Port Dundas. Ze is gescheiden en woont samen met haar moeder die destijds burgemeester van Port Dundas was. Het slaperige dorpje wordt opgeschrikt door een wrede moord. Het toegetakelde lichaam van de oude Delia Chandler wordt gevonden. Chandler had jaren geleden een verhouding met de vader van Hazel. Maar voordat men kan denken dat er een wraakmotief voor de moord is, wordt in een ander klein dorpje een toegetakeld lichaam van een bejaarde gevonden. Al snel rijst het vermoeden dat een 'engel des doods' terminale mensen bezoekt die hem hebben uitgenodigd om een eind aan hun lijden te maken.
De roeping is een zeldzaam goede thriller en dat komt voor een groot deel door de moordenaar. Meteen vanaf het eerste hoofdstuk laat Wolfe de lezer kennismaken met de in zwart geklede, uitgemergelde Simon die op verzoek bij doodszieke mensen langsgaat en hun een genadige uitweg biedt, waarna hij vreselijke dingen met hun lichaam uitvoert. Wolfe geeft niet alle details betreffende Simon gelijk weg, zodat je je als lezer continu afvraagt wat die griezel bezielt. En hoe meer je te weten komt, hoe verontrustender het wordt.
Naast Simon staat inspecteur Hazel Micallef centraal in dit boek. Haar nietsontziende jacht op de moordenaar levert haar problemen op met de autoriteiten en de mensen om haar heen. De beschrijving van Hazel en haar omgeving trekt je als lezer in een wereld waar je moeilijk afstand van kan doen als je eenmaal met het boek begonnen bent. De dialogen en de omgang met elkaar van de personages zijn een feest om te lezen.
Wolfe is een auteur die het kan maken om zaken zoals de geaardheid van één van de personages of de relatie tussen Hazel en haar dochters of de vrouw van ex even te bespreken en daar verder niet meer op terug te komen in het boek, zonder dat dat aandoet als onafgewerkt draadjes.
Het is niet bekend wie er schuilgaat achter het pseudoniem Inger Ash Wolfe. De achterflap meldt dat het een bekende Amerikaanse romanschrijver is. In een interview op internet zegt de auteur dat de belangrijkste reden voor geheimhouding is dat hij / zij er niet van houdt om in een hokje geduwd te worden omdat hij / zij nu opeens een thriller geschreven heeft. Het boek moet beoordeeld worden op de inhoud en niet vergeleken worden met het vorige werk van de auteur.
Wie het ook mag zijn, Inger Ash Wolfe heeft met De roeping een thriller van formaat afgeleverd. Bijzondere personages, een prachtige en beeldende schrijfstijl en een slechterik die je bezig blijft houden. Precies wat een goede thriller nodig heeft. Dit is het echte werk.