Voor in de bundel staat een inhoudsopgave. Maar deze opgave van titels kan niet aangeven hoe overweldigd je door de schoonheid van de gedichten zult zijn tijdens het lezen.
Ik las steeds enkele gedichten, om dan de bundel dicht te slaan en even later weer verder te lezen. Schoonheid lokt!

De onderwerpen zijn heel gewoon; de gedichten gaan over mens, dier en ding en de gevoelens die een gedachte, een handeling of een gevoel oproept. Afscheid nemen, liefde en haat horen bij het leven, net zoals ontdekken en verbazing.
De auteur weet dat in een bundel op een heldere manier te verwoorden, vaak met humor en altijd heerlijk om te lezen. Zelfs wanneer het je droevig stemt, had je het niet willen missen.
Ook de ernst van het leven en onbegrip van anderen ontbreekt niet in deze bundel; sommige van deze gedichten zijn in een ander lettertype gedrukt, klinken wat strenger en iedereen kan daar op zijn of haar eigen manier op reageren.

Deze bundel geef ik een plekje binnen oogbereik om er zo nu en dan weer uit te kunnen lezen. Daar zijn de onderwerpen die Jeroen Kraakman gekozen heeft afwisselend genoeg voor.
Het resultaat is een gedichtenbundel geworden die ik aan kan raden.
Deze bundel barstensvol gevoelens heb ik heel graag gelezen.