Ik begon zaterdagavond met lezen en nog voordat het ochtend was had ik het verhaal al bijna uit. Ik kon het een gewoonweg niet wegleggen. Wat heb ik hiervan genoten.

Het verhaal begint dat Johanne, een puberend meisje met lang, steil donker haar, een cassettebandje inspreekt voor haar vriendje Henri die met zwaar hersenletsel in coma ligt. Ze doet dit omdat de artsen niet zeker weten dat als hij ontwaakt, nog weet wat er gebeurd is. Johanne besluit daarom alles te vertellen over hoe het begon toen zijzelf, haar moeder Kat en broertje Paulie in het dorpje kwamen wonen en ze elkaar ontmoette. Naarmate het verhaal vordert, leer je Henri en zijn goede vrienden Leendert, Witte en Dora kennen, die toentertijd zijn vriendinnetje was. Vooral met deze Dora heeft ze haat/liefde verhouding omdat ze allebei Henri willen. Verder is Johanne is liever de hort op dan dat ze thuis is. Dit komt mede door haar moeder, een artistieke kunstenares die vaker in haar atelier te vinden is dan thuis. Ze doen haast niets anders dan verhuizen en Johanne is nog altijd wat boos dat ze hun vorige plekje hadden moeten verlaten. Maar ze went gauw aan het kleine, pittoreskje dorpje en het duurt dan ook niet lang dat Henri haar hart gestolen heeft. Naast het feit dat je deze tieners leert kennen met hun avonden bij de rivier en het kampvuur en hun liefdesperikelen, leer je ook Johanne’s broertje Paulie beter kennen die met zijn twaalf jaar geobsedeerd is door insecten. Als hij erachter komt dat hun nieuwe buurman imker is en bijenkasten in de schuurt houdt, is hij vaker daar te vinden dan thuis. Als deze buurman ineens verdwenen is, wordt het langzaam ook duidelijk wat er precies met Henri gebeurd is.

Ik vond het verhaal ook extra leuk om te lezen omdat ik mijzelf er goed in kon identificeren. Johanne heeft trekjes die ik bij mezelf ook herken. Als ze een echt persoon was geweest, dan had het mijn hartsvriendin kunnen zijn. En ik woon zelf ook in een klein dorpje in Gelderland dus dit verhaal had ook makkelijk hier af kunnen spelen. Ik vond het heerlijk om een keer geen verhaal over de moderne technologie te lezen, zoals Whatsapp, Spotify of Facebook. In deze tijd luisterde je muziek op een ratelende cassettebandje of via een krakende LP. En bellen deed je nog met een simpele PTT telefoon en deed je dat alleen maar als het echt nodig was. Verder is het niet alleen vermakelijk maar ook leerzaam. Een uitstekende combinatie voor een topboek, zeker als debuut. Ik vond het ontzettend jammer dat dit boek uit was. Vijf sterren geef ik Bijenvader!