Wanneer haar moeder overlijdt is Brett Bohlinger kapot van verdriet. Haar moeder was haar beste vriendin en haar nu moeten missen valt zwaar. Bij de notaris krijgt ze vervolgens te horen dat ze, in tegenstelling tot haar broers, haar erfenis niet krijgt. Bovendien moet ze ook nog aanhoren hoe haar schoonzusje algemeen directeur wordt van het cosmeticabedrijf van haar moeder. Een functie waarvan ze verwacht had dat zij die zou krijgen.

In plaats daarvan heeft haar moeder totaal andere plannen voor Brett. Toen Brett veertien was schreef ze een lijstje met levensdoelen. Enkele doelen, zoals cheerleader worden, heeft ze in de loop der jaren bereikt, maar een groot deel ook niet. Het is de bedoeling dat Brett deze doelen alsnog haalt om in aanmerking te komen voor haar erfenis. En alsof dat nog niet schokkend genoeg was, krijgt ze slechts een jaar de tijd. Een jaar om haar hele leven om te gooien, want die doelen die Brett zichzelf als veertienjarige stelde, passen niet in het leven dat ze nu leidt.

- Een kind krijgen, misschien twee
- Een hond nemen
- Vrienden blijven met Carrie Newsome. Voor altijd
- Arme mensen helpen
- Een onwijs gaaf huis hebben
- Een paard kopen
- Verliefd worden
- Liveoptreden, op een gigantisch podium
- Een goede relatie met mijn vader hebben
- Een fantastische leraar worden

Hoewel ze al een relatie heeft met Andrew vindt haar moeder niet dat ‘verliefd worden’ al van het lijstje gestreept kan worden. En hoe moet ze in vredesnaam een goede relatie met haar vader krijgen als hij al is overleden? En binnen een jaar een kind krijgen? Brett weet niet hoe ze het allemaal klaar moet spelen en is de wanhoop nabij. Gelukkig heeft ze de advocaat van haar moeder, Brad Midar, nog die haar tijdens het hele proces begeleid.

In het begin lijkt Brett zich er makkelijk vanaf te willen maken. Een dagje invallen als juf en wat geld overmaken naar een goed doel lijkt haar voldoende, maar zo makkelijk komt ze er niet van af. Ze zal toch echt iets beter haar best moeten doen. Ze stort zich in eens in baan waarbij ze één op een les geeft aan kinderen die het haar niet altijd even makkelijk maken en helpt in een opvanghuis voor dakloze vrouwen. Het is zwaar, maar het gaat haar aan het hart en ze geeft alles wat ze heeft.

Voor elk doel heeft haar moeder een brief geschreven. Zodra ze deze behaald heeft wordt deze geopend en leest Brad deze aan haar voor. Het blijkt dat haar moeder haar nog beter kende dan zij verwacht had. Elke reactie die zij geeft wordt beantwoord door haar moeder en haar brieven sluiten aan bij de manier waarop Brett haar doelen probeert te vervullen.

Beetje bij beetje leert Brett zichzelf opnieuw kennen. Ze wordt minder materialistisch en krijgt echt een band met andere mensen. Ze maakt een flinke ontwikkeling door en Nelson Spielman weet deze op een soepele en toegankelijke manier te beschrijven. Op den duur gaat het Brett eigenlijk niet eens meer om de erfenis, maar wil ze gewoon een beter mens worden. Ze wil zichzelf worden; de vrouw die zij zelf al een tijd geleden uit het oog verloren was, maar waarvan haar moeder wist dat deze nog diep in haar zat.

Met Een bijzonder jaar levert Lori Nelson Spielman een originele en ontroerende