Vlak na de tweede wereldoorlog zit men erom te springen om mensen te genezen, van kanker, oorlogswonden, tuberculose... En dan vindt men het klonen uit. Dit is de oplossing. Dus groeien gekloonde kinderen op in meer of minder embarmelijke omstandigheden. Hebben zij een ziel? Hebben zij recht op een gelukkige toekomst?

Mensen zetten zich voor hen in, maar echt succes wordt er niet geoogst. Opvoedingscentra waar de kinderen als kinderen in plaats van klonen worden behandeld worden weer gesloten. Mensen bekijken de klonen op een vreemde manier en nooit kunnen de klonen zelf precies de vinger leggen op wat hen anders maakt dan andere mensen.

Een mooi verhaal over ethische dillemma's, discriminatie en mensenrechten, ondertussen is het vooral ook een coming-of-age-roman. Mooi compleet verhaal. Jammer dat ik het uitgangspunt wat vergezocht vind.