Gregg Olsen heeft met het boek: Het laatste dat ze deed, een spannend verhaal geschreven, met drama, egoïsme en verraad, met plotwendingen die het boek leesbaar houden.

Liz en Owen bekijken met jaloezie hun buren Carole en David, die alles hebben wat hun hartje begeert. Maar dan verdwijnt hun zoontje Charlie. Ieders wereld stort in elkaar.
Wie weet er meer van die verdwijning?

Toen ik het plot zo las, had ik een beetje een idee hoe de twee stellen met elkaar te maken zouden hebben. Ik had goede verwachtingen van het verhaal. Die zijn wel zo’n beetje uitgekomen: het verhaal was spannend, met plotwendingen. Hoewel aan het begin van het boek duidelijk was wat er met Charlie aan de hand was en iemand zijn best deed om dit niet uit te laten komen, was het verhaal soms iets voorspelbaar.
Soms is het inderdaad fijn om iets te zien gebeuren aan het begin en dan mee te puzzelen. Dat was in dit verhaal ook zo, maar op de een of andere manier was ik niet altijd geboeid.

De schrijfstijl is fijn, het verhaal las goed weg.
De personages komen goed over. Je leeft mee met Liz en met de ouders van Charlie, hoewel ze wel vreemde redenen hebben om dingen te doen/verzwijgen.
Zonder al te veel weg te geven van het plot, kan ik wel zegge dat het thema van dit boek actueel is.
Angstaanjagend goed, zoals op de mooie cover vermeld staat, vond ik het niet.
Ik vond het een goed boek, niet een absolute aanrader, maar wel goed leesbaar.
Het einde vond ik een beetje snel en niet helemaal duidelijk.

De auteur kende ik niet, en dat verbaast mij een beetje, omdat op de achterkant van het boek vermeld wordt, dat hij al bijna twintig boeken op zijn naam heeft staan.
Het boek krijgt van mij drie sterren.