"Fé lève lo mort…"

Martial en Liane Bellion zijn acht jaar getrouwd en samen ouders van hun zesjarige dochter Sofa. Ze hebben alles wat ze zich maar kunnen wensen en aan geld geen gebrek. Samen genieten ze van een heerlijke vakantie op het Afrikaanse eiland Réunion. Tot er aan deze luxe vakantie abrupt een einde komt.

"Ik begrijp het niet. Liane zou hier moeten zijn…"

Op een middag vertrekt Liane even terug naar hun kamer in Hotel Alamanda. Ze staat er namelijk om bekend dat ze vrijwel ieder uur een ander jurkje draagt, dus niemand kijkt er raar van op. En keert niet meer terug. Martial treft een grote bende aan, een kamer vol met bloed, maar van zijn vrouw ontbreekt ieder spoor.

"Stel je voor. Geen lijk! Geen wapen! Geen motief! Geen bekentenis! Maar wel een verdwenen vrouw."

Martial slaat alarm en de gendarmerie wordt erbij gehaald. Tot grote ergernis van de hoteleigenaar Armand Zuttor. Toerisme is erg belangrijk voor het eiland en men wil de toeristen niet op stang jagen met een politiebezoek. Toch zit er niks anders op, wat begon als een gunst eindigt als een officieel onderzoek; De zaak Bellion.

"Een schroef zonder einde. Een wenteltrap naar de waanzin."

Kapitein Aja Purvi en luitenant Christos Konstantinov worden belast met het onderzoek naar de verdwijning van Liane Bellion. Wat is er gebeurd? Heeft Martial zijn vrouw in koele bloede vermoord of heeft zij hem verlaten? Waar is Liane gebleven?

"Sofa, is jouw papa een monster?"

"Alsof hij tegen een spook praatte dat alleen hij kon zien. Soms is hij raar, mijn papa.
Vooral sinds mama weg is."

Martial raakt in paniek en slaat samen met zijn dochter op de vlucht en maakt zichzelf hiermee hoofdverdachte in de zaak. Ondertussen groeit de lijst met belastbare feiten tegen hem en is het hele eiland in rep en roer. Er ontstaat een heuse klopjacht, Martial is de meest gezochte misdadiger van het eiland, de gehele politiemacht is naar hem op zoek.

"Een leven voor een leven."

Is Martial de meervoudig moordenaar waar iedereen met man en macht naar op zoek is? Of is hij slachtoffer van het verleden? Wat is er die dag daadwerkelijk gebeurd? En is het mogelijk om te ontsnappen aan het verleden?

"Alles is zoals het moet zijn."

Voor de blogtournee van uitgeverij Signatuur mocht ik het boek Laat mijn hand niet los van de Franse bestseller auteur Michel Bussi, welke deze week verscheen, vooruit lezen. In Frankrijk is Laat mijn hand niet los een enorm succes, het boek is in meer dan twintig landen uitgebracht. Dit is het eerste boek van Bussi wat in Nederland verschijnt. Ben ik net zo enthousiast als de Fransen?

De cover van Laat mijn hand niet los is prachtig, een waarna je blijft kijken en die direct opvalt in de boekwinkel, alleen daarom al zou je het boek gaan lezen. Een zee, een horizon en een jong kind, wat hebben die met elkaar te maken? De titel heeft een diepere betekenis en past perfect bij het verhaal. De omschrijving op de achterkant van het boek sprak me meteen aan, dus ik wilde het graag lezen.

Laat mijn hand niet los bestaat uit 53 hoofdstukken. De hoofdstukken hebben zowel een cijfer als een titel. Het verhaal gaat van start op vrijdag 29 maart om 15:01 uur. Op deze manier zijn de hoofdstukken onderverdeeld met een tijdspanne, we blikken van minuut tot minuut mee wat er allemaal gebeurt is en komen zo langzaam maar zeker steeds dichtbij de ontknoping wat er zich precies heeft afgespeeld op het eiland Réunion. Het verhaal is geschreven wisselend perspectief vanuit diverse karakters, onder andere vanuit Martial Bellion, zijn zesjarige dochter Sofa, Aja Purvi, kapitein bij de Gendarmerie en Christos Konstantinov, luitenant in hetzelfde team bij de Gendarmerie. Het boek begint met een intrigerende quote, een Réunions gezegde, welke betrekking heeft op het verhaal.
Fé lève lo mort… ofwel Het verleden tot leven wekken is gevaarlijk
Aan het begin wordt een plattegrond van het eiland Réunion getoond en het boek wordt afgesloten met een verklarende woordenlijst achterin het boek, met daarin een vertaling van de vele buitenlandse woorden die het verhaal kent, eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat ik daar bij de eerste woorden nog naar gekeken heb, daarna werd het op en neer bladeren als hinderlijk ervaren en ben ik ermee gestopt.

Michel Bussi besteed heel veel aandacht aan de prachtige natuur op het Afrikaanse eiland Réunion. Hij vertelt heel gedetailleerd en uitgebreid over de mooie omgeving en hun inwoners, alsof je een reisgids aan het lezen was, je leert het eiland en zijn bewoners echt kennen en waant je in het mooie natuurlandschap. Dit zorgde er bij mij echter wel voor dat ik moeite had om in het verhaal te komen, het haalde voor mij de vaart uit het verhaal, waardoor het niet vlot las en ik het hier en daar wat langdradig begon te vinden.
Bussi’s schrijfstijl is uitgebreid en gedetailleerd te noemen, ook wel humoristisch en een tikkeltje seksistisch.
Het laatste deel van het boek intrigeerde mij meer, dit gedeelte bevat meer vaart en spanning en heb ik bijna in een ruk uitgelezen.
Laat mijn hand niet los heeft zeker wel potentie met het onderliggende verhaal, een goed uitgewerkt plot en bij vlagen best spannend, alleen houd ik van een thriller met lekker veel vaart en spannend, dus net zo enthousiast als de Fransen ben ik helaas niet.

Michel Bussi heeft veel karakters in zijn verhaal verwerkt welke hij allemaal één voor één introduceert, dit zorgt gelukkig niet voor verwarring, maar naar mijn idee hadden de karakters wel meer uitgediept kunnen worden.
Het rijke, knappe, Franse echtpaar Liane en Martial Bellion en hun zesjarige, verwende dochter, Sofa. Tijdens hun luxe vakantie op het Afrikaanse eiland Réunion verdwijnt Liane, de hele hotelkamer zit vol met bloed maar van Liane ontbreekt ieder spoor. Wat is er gebeurd? Waar is Liane gebleven? Was er sprake van een gewelddadige echtelijke ruzie? Of is Liane er met koffer en al vandoor? De hoteleigenaar is niet blij met dit spektakel, toerisme is namelijk heel erg belangrijk voor het eiland, ze willen de toeristen niet op staan jagen. Toch zit er niks anders op, de ambitieuze kapitein Aja Purvi en luitenant Christos Konstantinov van de Gendarmerie krijgen de taak om de verdwijning van Liane te onderzoeken. Martial slaat samen met Sofa op de vlucht en al snel stapelen de bewijzen zich op en ontstaat er een ware klopjacht op Martial en is het hele eiland in opperste staat van paraatheid. Heeft Martial Bellion zijn vrouw in koele bloede vermoord? Of haalt het verleden hem in? Wat is er die dag daadwerkelijk gebeurd? Is er een verband tussen het heden en het verleden?
De stukken vanuit Sofa vond ik spannend, de angst van het meisjes, op de vlucht met haar vader, jouw lot in handen van een volwassenen, haar vader, de man die haar moeder vermoordde, is echt waar? Kan ze hem vertrouwen?

Laat mijn hand niet los, heeft meerdere verhaallijnen die met elkaar verweven zijn, op een mooie manier uitgewerkt. Een mysterieus verhaal, langzaamaan komen we steeds iets dichterbij het verleden. Is het mogelijk om aan je verleden te ontsnappen?

Laat mijn hand niet los, een klopjacht op het prachtige eiland Réunion, is het mogelijk om te ontsnappen aan het verleden?