Nog nooit eerder een boek gelezen van Thomas Rosenboom en voor mij is het wel voor herhaling vatbaar. Waarover het gaat staat boven beschreven dus zal ik niet herhalen. De beschrijving van de leegte, de eenzaamheid van de twee hoofdfiguren vond ik knap gedaan. Hoe verder te leven als het leven je niet (meer) brengt wat je wilt. Als je de draad niet meer kunt oppakken na een verlies, na roem. De liefde voor dieren die mensen en kinderen samenbrengt. Een onverwacht eind. Ik vind het geen mierzoet eind, eigenlijk een triest eind. Mooi boek.