Christie Watson is verpleegkundige en in deze hoedanigheid schrijft ze haar verhaal. Ik was zeer nieuwsgierig naar haar bevindingen omdat mijn interesse naar dit beroep groot is. 
De omslag is prachtig, mooie en rustige kleuren om deze hardcover editie. 

Maar uiteindelijk ben ik toch wat teleurgesteld.. 
Het begin is rommelig, ze weet in het eerste hoofdstuk niet wat ze wil worden, maar in het volgende hoofdstuk was het plotseling al erg vlug duidelijk? 
Hmm.. 
Daarna leest het boek wel vlot door de duidelijke hoofdstukken met een citaat erbij, leuk detail! 
- Hartelijkheid is de taal die de dove kan horen en de blinde kan zien - Mark Twain 

Maar ik verwachtte een boek over haar eigen persoonlijke ervaringen, en deze zijn er ook wel, maar het Is allemaal nogal afstandelijk.  Nergens gaat ze diep op iets in. Veel moeilijke termen gebruiken en citaten en meningen van andere artsen (of wetenschappers) in een boek verwerken is misschien zakelijk gezien wel correct, maar maken het minder makkelijk om echt fijn te lezen.  

Ik hoopte juist de menselijke kant van dit mooie beroep te lezen, maar dat heb ik, op een enkel geval na, niet gevonden. 
Het is wel interessant om te lezen hoe de zorg in het Verenigd Koninkrijk verloopt, zeker in vergelijking met hoe het hier in Nederland gaat. 
Dus het boek heeft absoluut zijn meerwaarde maar of dit voor de gewone geïnteresseerde geldt of voor mensen met hetzelfde beroep?  Ik neig naar het laatste. 
Ik vond het zeker een interessant boek die wel aanzet tot nadenken maar mij waarschijnlijk niet bij zal blijven omdat het nergens echt ontroerd wat echt jammer is. Dit had het boek zoveel meerwaarde gegeven. 

Er is duidelijk veel werk in gestoken door de schrijfster maar misschien is dat het juist. Ze is verpleegkundige, geen schrijfster. 
Al met al geen echte aanrader maar desalniettemin toch een interessant boek.