Wat als twee meisjes in hun ongeluk samen komen ? De ene, Theres, gedumpt in een bos en opgegroeid in een kelder. De ander, Theresa, mollig, gepest en met een negatief zelfbeeld. De korte proloog windt er geen doekjes om: het komt niet goed, het komt helemaal niet goed.

Wolfskinderen van John Ajvide Lindqvist is horror, maar horror die wel heel dichtbij komt. Het zijn kinderen die, om allerlei redenen, het heft in handen nemen en op zoek gaan naar een invulling voor de leegte die in hen schuilt, een invulling die ze vinden door muziek, wolven en wraak.

Het boek bestaat uit diverse delen, waarin oa de achtergrond en de geschiedenis van de belangrijkste personages beschreven wordt. Dit gebeurt bij momenten op een manier die men niet direct bij dit genre zou verwachten: vertederend en poëtisch.

Maar bovenal is er de sfeer van onbehagen die over het verhaal hangt. Lindqvist slaagt er in bij de lezer een soort van begrip voor de meisjes te laten ontstaan, begrip dat niet simpel te vatten is gezien hun duistere plannen en hun uiteindelijke daden.

Wolfskinderen kruipt onder je huid en brengt je op plaatsen waar je liever niet zou komen.

Een boek om zelf te ontdekken !!!