Dankzij de leesclub dit bijzonder boek mogen lezen.
De cover van dit boek is prachtig de bergen, de sneeuw, de twee individuen die aan het wandelen zijn zorgt ervoor dat ik het boek in de boekhandel zou opnemen.
Het verhaal gaat over Leo die weduwnaar is en samenwoont met zijn dochter.
Wanneer zijn dochter op een dag de weesjongen Martino meebrengt naar huis, ziet hij hem na een tijdje als zijn eigen zoon.
Martino is een bijzondere jongen, hij heeft namelijk het syndroom van Asperges.
Wanneer zijn dochter beslist om voor haar werk te verhuizen naar de overkant van de oceaan, beslist Leo om de droom van zijn overleden vrouw waar te maken.

Samen met Martino verhuist hij van Turijn naar de Piemontse Alpen, waar ze samen een leven opbouwen en elk hun gang gaan.
Je ziet Martino ook uitgroeien tot een mooie jongeman.

Dit is het debuut van Faggiani, wanneer je het boek leest zou je echt niet merken dat dit het eerste boek is dat deze schrijver geschreven heeft.
Hij heeft een beeldende schrijfstijl, en gebruikt mooie zinnen. De aandoening van Martino wordt mooi en correct beschreven, je kunt je als lezer ook helemaal in leven in de omgeving en de levens van Leo en Martino. Je sluit ze hierdoor in je hart.

Het is wel een aparte schrijfstijl waardoor je constant wil verder lezen, je hebt het gevoel dat Leo jou zijn verhaal, het verhaal van hem en Martino verteld. Hoe alles effectief gegaan is en hoe hij zich daarbij voelde. Vond dit een bijzondere manier om een boek te lezen.

Het boek is een aanrader voor iedereen die van beeldende verhalen houdt, of boeken die je niet zomaar loslaten.