Matt Haig schrijft in verschillende genres. Eerder publiceerde hij al sciencefiction, een kinderboek en een zelfhulpboek. Wederom heeft hij zich aan een non-fictie boek gewaagd, met veel autobiografische elementen. Haig heeft zelf een verleden met depressies, angst- en paniekaanvallen en zelfs een zelfmoordpoging. En hoewel het ten tijde van het schrijven van Planeet Paranoia goed met hem ging, blijft hij iemand die zich zorgen maakt met een hoofdletter Z.

In het autobiografische Redenen om te blijven leven (2015) schrijft Haig zeer openhartig over zijn geestelijke gezondheid. Hier was de belangrijke vraag: ‘waarom zou ik blijven leven?’. Dit boek is geen waar vervolg, maar heeft zeker raakvlakken met zijn vorige werk. Hier staat de vraag: ‘Hoe kunnen we in een krankzinnige wereld leven zonder zelf krankzinnig te worden?’ centraal.

Haig zegt ons dat nieuws uitgevonden is om ons stress te bezorgen: ‘Kijken naar het nieuws kan aanvoelen als kijken naar een voortdurende metafoor voor een uitgezaaide angststoornis’. Hij wijst ons op de gevaren van social media en internet in het algemeen. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ons brein niet overbelast raakt? Een echt antwoord blijft uit, hoewel ‘scherm uitzetten, zodat we onszelf kunnen aanzetten’ uiteindelijk naast de meest simpele, ook de beste remedie is. Saillant detail is dat je tussen de regels door leest hoe verslaafd de auteur zelf is aan social media. Als je dit zelf opzoekt, leveren de resultaten een zeer actief Twitter- en Instagram-account op!

De achttien hoofdstukken lezen als columns, hier en daar filosofisch, soms heel kort wat losse uitspraken of lijstjes met opsommingen. Lijstjes met dingen die tegenwoordig sneller gaan dan vroeger (groei wereldbevolking, relaties, reizen enz.) is informatie waar je minder aan hebt. En de opsomming van: ‘plaatsen waar ik een paniekaanval heb gehad’, is niet echt interessant voor een gemiddelde lezer. Gelukkig worden deze afgewisseld met: ‘Zes manieren om het nieuws bij te houden zonder gek te worden’ en: ‘Hoe blijf je op internet gezond’. Het geheel heeft de sfeer van Jeff Kinney’s kinderboek: Het leven van een loser, maar dan voor volwassenen en zonder tekeningen. Door het boek heen veel one-liners van andere schrijvers en grappige wetenswaardigheden, bijvoorbeeld hoeveel boeken er op de wereld bestaan.

Haig gaat vooral in op onze geestelijke gezondheid in tijden van internet en doet een poging echte tips te geven. De conclusie is: accepteer wat er is en go with the flow. Het boek lijkt een ordening van zijn eigen gedachten. Hij schrijft over de ‘warboel van de wereld en de warboel van de geest door met opzet een warboel van een boek te schrijven’. Beter verwoorden is niet mogelijk.