Uiteraard in het Duits gelezen, maar ja: Duitse literatuur, daar is Hebban niet in geïnteresseerd. Hopelijk is de Nederlandse vertaling net zo mooi en poëtisch. Het verhaal is zo schitterend, dat het ongetwijfeld in vertalingen net zo prachtig, schrijnend en indrukwekkend blijft.

Dit is een novelle: kort en krachtig. Bijna binnen 24 uur onthult Franz Werfel langzaam maar trefzeker een schokkend verhaal.

Net na de vijftigste verjaardag van een Oostenrijkse hoge ambtenaar, zit deze aan de ontbijttafel met zijn jongere vrouw. Hij ontvangt 11 brieven, waarvan er één geschreven is met lichtblauwe inkt en in een handschrift dat hij herkent.

Hij verbergt deze brief, om hem later alsnog te openen en te lezen: een confrontatie met zijn verleden.

Hints over de werkelijke aard en het karakter van Leonidas zijn er dan al. Fraai is het allemaal niet. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat Leonidas zeer ambitieus is. Hij is de zoon van een arme leraar en was net zo arm gebleven als een studie-genoot niet zelfmoord had gepleegd. Leonidas dankt zijn carrière, huidige topbaan, huwelijk - alles - aan het geërfde jacket van zijn vriend. Maar: is dit allemaal uiterlijke schijn, een masker, klatergoud?

Bladzijden later, wordt duidelijk dat de situatie in Duitsland al ernstig is en het niet lang zal duren vóór Oostenrijk zal worden ingelijfd. Het antisemitisme gaat Werfel niet uit de weg en het is stuitend.

Leonidas overleeft deze confrontatie met zijn verleden; maar de lezer zal weinig sympathie hebben voor deze kille, berekenende man die uiterlijke schijn altijd zal verkiezen boven waarachtigheid en ware liefde

Een prachtig, kort verhaal dat absoluut aanbevolen wordt; in de oorspronkelijke taal of in vertaling.