(deze recensie verscheen al op CLEEFT.nl in september 2016) De autobiografische roman ‘Het ware verhaal van haar en mij’ van Delphine de Vigan won in 2015 de Franse ‘Prix Redaunot’ en stond op de longlist voor de ‘Prix Goncourt des Lycéens’. En terecht. De roman is in het begin wat langdradig, maar speelt uiteindelijk zo met authenticiteit dat je positief verward achterblijft.

Nadat ze haar laatste autobiografische roman heeft uitgebracht, wordt alle publiciteit Delphine te veel. Plotseling verschijnt ghostwriter L. en er ontstaat een intense vriendschap. L. helpt Delphine graag wanneer ze geen letter meer op papier krijgt. Ze vindt dat Delphine op zoek moet naar haar diepste duistere kanten om een zo authentiek mogelijke roman te schrijven. De vriendschap ontwikkelt zich langzaam tot een gevaarlijke en obsessieve relatie waarin geen ruimte is voor anderen.

THRILLER-ELEMENTEN
Je voelt direct dat er iets niets klopt aan de relatie tussen de mysterieuze L. en Delphine. L. weet namelijk beangstigend veel van Delphine: ‘Dat L. me juist over die twee films vertelde, waar ik het eigenlijk zelden met iemand over had gehad, dat ze die met elkaar in verband bracht, was zo’n verwarrend, ja zelfs beangstigend toeval dat ik me afvroeg of ze misschien ergens had gelezen of van iemand had gehoord dat ze een bijzondere betekenis voor mij hadden.’ Dan zijn er ook nog de dreigbrieven die Delphine van een onbekende afzender ontvangt. Deze roman is een aanrader als je van spannende boeken houdt.

KUNSTIG
‘Ze willen weten of het echt gebeurd is. De mensen geloven niet meer in fictie, en sterker nog, wantrouwen die zelfs. Ze geloven in voorbeelden, in getuigenissen.’ De Vigan spint zorgvuldig en kunstig een verstikkend web waarin werkelijk álles het thema ‘authenticiteit’ raakt: de conversaties tussen L. en Delphine, de worsteling van Delphine met haar nieuwe roman en de ontknoping. Aan het einde vraag je je af of je niet verstrikt zit datzelfde web, want wat is in deze roman eigenlijk echt? Als het echt waar is dat De Vigan geen letter op papier kreeg, dan mogen we blij zijn dat het toch gelukt is en ze deze intelligente roman schreef.