De Ontembare Vrouw stond al jaren op mijn verlanglijst, om te lezen en in mijn boekenkast te bewaren. Toen ik het boek eindelijk in handen kreeg, wist ik meteen dat ik een pareltje in handen had. Met een harde kaft die prachtig geïllustreerd is, maakte dit boek meteen indruk op me. Het leeslint en de kwaliteit van de bladzijden geven je meteen het gevoel dat je luxe in handen hebt.

Op de kaft prijkt een quote van Maya Angelou. Als je kan lezen, moet je dit boek gelezen hebben, beweert ze. Ik stond dus werkelijk te popelen om eraan te beginnen. Het voorwoord van Suzan Smit is een perfecte inleiding om je nog meer te enthousiasmeren waarbij je een beeld krijgt van hoe dit boek het leven van andere vrouwen heeft beïnvloed.

Clarissa Pinkola Estés neemt je, met behulp van verschillende verhalen, mee op onderzoek naar het archetype van de Ontembare Vrouw. Met haar achtergrond als Jungiaans psychologe en verhalenverteller heeft ze je alvast meer dan genoeg te leren.

Met elk verhaal belicht Clarissa telkens weer een ander facet van de Ontembare Vrouw. Ze gebruikt verhalen die ons heel bekend in de oren klinken, maar ook verhalen die door onze moderne wereld allang vergeten zijn. Hoe herken je de signalen van je lichaam dat er iets mis is? Hoe ga je om met geheimen? Wat geeft je energie, doet je vooruit gaan en waar voel je je nu werkelijk thuis? Vanuit haar achtergrond als verhalenvertelster weet Clarissa meer uit de mythen en verhalen te halen dan we bij een eenvoudige lezing zelf zouden doen. Ze weet duidelijkheid te scheppen in de betekenis achter het verhaal en geeft hiermee handvatten die je in je leven kan gebruiken.

Het dichterlijke taalgebruik van Clarissa is geweldig om te lezen, maar het vraagt wel een inspanning van de lezer. Dit was ook een geluid dat ik van meerdere lezers hoorde en het deed me denken aan Keltische mystieke plaatsen zoals Newgrange. Hoewel daar nog niet duidelijk is waarvoor deze monumenten werden opgetrokken, wordt wel gezegd dat de grote stenen voor de ingang werden gelegd als test. Men moest er over gaan om het heiligdom te betreden. Enkel zij die waardig waren, mochten binnen. Die analogie vind ik terug bij de Ontembare Vrouw. Enkel zij die voldoende tijd en aandacht besteden aan het boek, om de lessen te doorgronden, zijn het waardig om de afdaling te maken.

Clarissa beschrijft het terugkeren naar je instinct, naar je eigenheid namelijk als een afdaling in de onderwereld. Daar vind je waardevolle dingen die je in de bovenwereld niet terug vindt. Hier bevinden zich waarheden, energie, jouw creativiteit en je thuis. Een echte wilde vrouw slaagt erin om te bewegen tussen deze twee werelden. Haar boek helpt je om de afdaling telkens weer te maken, zodat je met beide benen stevig in de onderwereld kan leven.

De Ontembare Vrouw staat intussen in mijn boekenkast te wachten op een reread. Dit boek is er namelijk eentje met meerdere lagen. Om het ten volle te begrijpen en door te laten dringen, moet je het herlezen.

Vijf sterren zal ik niet snel geven aan een boek, maar dit boek
is het meer dan waard. De inzichten die dit boek me gebracht hebben, hebben een verlangen in mij doen ontbranden dat al lang lag te sluimeren. De Ontembare Vrouw heeft er alvast één fan en volgeling bij!