Een bijzonder boek met een aparte schrijfstijl. Een schrijfstijl die me wel aanspreekt hoewel ik af en toe een beetje moe werd van de masturberende Bruno. Aan de ene kant dus Bruno met zijn seksverslaving en aan de andere kant het verhaal van zijn halfbroer Michel, de wetenschapper, waarbij er stukken werden opgeschreven die ik maar half heb begrepen. En toch blijft het boek hangen, het zit in mijn hoofd en ik blijf erover nadenken. De personen in het boek zijn allemaal stuk voor stuk bijzonder en geen van allen gelukkig. Het gevolg van opgroeien in een bepaalde tijd als je Houellebecq moet geloven. Provocerend en interessant. Zet mij in ieder geval aan het denken.