Begonnen aan dit verhaal met weinig verwachtingen, omdat ik niet zo'n goede commentaren had gelezen. En hoewel ik dit boek nu ook niet heel goed vond, vond ik het best nog genietbaar om een 1 mei-dag mee door te brengen. Ik stootte in het begin van het boek op een verkeerde vervoeging en ook op veel lange geconstrueerde zinnen, die ook wel van mijn eigen hand zouden kunnen komen, (Ik schijn daar ook last van te hebben, in alle taallessen al gehoord...) en ook geen literaire meerwaarde hadden. Misschien kwam het door de vertaling? Ik kon de verhaallijn wel smaken, hoewel een aantal zaken wel wat te kort en te haastig aan bod kwamen. Alsof er in een Ijslands verhaal altijd wel iets van mystiek moet inzitten, en het levert hier echt geen bijdrage voor het verhaal op. De andere boeken uit de reeks zouden kunnen helpen om de personages beter te leren kennen, maar zijn naar mijn mening niet onmisbaar om het onderzoeksgeval an sich te kunnen volgen. Er zat ook wat humor in, vermomd in een parkiet als sidekick. Daarom vind ik dit dan ook drie sterren op vijf waard: voor sommigen niet goed genoeg, maar nog altijd rekenkundig bekeken 'best ok'. Een concurrent voor de grote Indridason is deze schrijver echter niet.