Mijn eerste kennismaking met Japin, en dat bevalt goed. Het bijna prozaische taalgebruik vind ik mooi en zorgt voor heel veel sfeer. Zowel in het scheppen van de karakters als in de beschrijving van het tijdsbeeld aan het eind van de 19de eeuw.
Rond 1900 was er een periode van hele snelle technologische vooruitgang en het is interessant om te lezen wat er allemaal rondom het begin van de luchtvaart speelde.
De psyche van de mens wordt op de snijtafel gelegd. Ik kan heel goed begrijpen dat iemand dicht bij mensen wil zijn maar tegelijk ook afstand blijft zoeken en het liefst alleen, op grote hoogte en in diepe stilte in een luchtballon vertoeft. Waarschijnlijk sprak dit verhaal me daarom zo aan.
Aangrijpend mooi.