De dichtbundel Ariel verscheen in 1965, twee jaar na het overlijden van de dichter ervan, Sylvia Plath. Inmiddels is Plath een van de meest gelezen Amerikaanse dichters. Met name deze bundel, Ariel, heeft voor dit succes gezorgd. Deze bundel is een tweetalige bundel, waarbij de Nederlandse vertaling telkens op de rechterpagina staat en het origineel op de linker. Anneke Brassinga verzorgde deze vertaling al in 1980. Dit is de vijfde druk van deze tweetalige bundel. Deze editie bevat ook een nawoord van Ted Hughes (de ex-man van Plath) waarin hij de ontstaansgeschiedenis van het gedicht Sheep in Fog toelicht.

Plaths gedichten uit deze bundel hebben mij overdonderd. De gedichten spelen zich vaak af in een heel alledaagse omgeving, zoals paardrijden tijdens het ochtendgloren (titelgedicht Ariel) of het houden van bijen. In die omgeving krijgt alles betekenis, hoe klein het detail ook lijkt. In het gedicht Balloons worden ballonnen in de huiskamer 'ovalen geestdieren'. Vervolgens komen de primaire emoties naar boven, vaak angst of woede. Tenslotte lijkt haar van poëzie gevulde wereld ineen te storten, bijvoorbeeld, heel letterlijk in Berck-plage: "Achter het raam van deze auto / stort de wereld in, afgesloten en gemoedelijk." Tegen zoveel destructie, afbrokkeling van de gewone, alledaagse wereld kan ik niet op.

Brassinga heeft geweldig werk geleverd. Plath is niet eenvoudig om te vertalen: ze refereert aan Griekse mythologie, aan filosofie enz. Brassinga weet al die referenties in het Nederlands over te brengen en verliest daarbij het metrum en de vorm van de gedichten niet uit het oog. Ik vind het prettig om van het Engels naar het Nederlands over te kunnen gaan en vice versa.

De gedichten van Plath laten de lezer achter met een nieuwe blik op de wereld en een verdrietig, leeg gevoel dat zich maar moeilijk laat afschudden.