Margot Vanderstraeten is student in België. Zij verblijft gedurende een lange tijd als studiebegeleidster in de Diamantbuurt te Antwerpen bij een orthodox-joodse familie. In die periode leert zij veel over de gewoonten van het jodendom en doet daarvan verslag in haar boek. Het valt op dat Margot zich niet altijd kan verenigen met de denkbeelden die aan haar, door de joodse familieleden, worden toevertrouwd. Margot steekt haar mening daarover niet onder stoelen of banken.
Gedurende de studiebegeleiding van de kinderen van de familie Schneider, ontstaat er een stevige band met de gehele familie.

Het blijft niet bij studiebegeleiding. Immers, de kinderen worden volwassen en verlaten het huis. Twee van hen gaan wonen en studeren in Israël, waar Margot ze opzoekt. Daar wordt Margot getroffen met de extreme gevolgen van orthodox-joodse gebruiken. In de plaats Bnei Brak, waar veel orthodoxe joden wonen, stapt Margot in een autobus. Als zij achter de buschauffeur wil gaan zitten, wordt haar dat door de chauffeur belet. Volgens hem moet zij achterin de bus gaan zitten. Haar wordt duidelijk gemaakt dat mannen voorin en vrouwen achterin de bus zitten. Het doet Margot denken aan apartheid. Gelukkig geldt dit niet voor alle bussen.

Mazzel tov, geschreven door Margot Vanderstraeten betreft een bijzonder goed en tevens leerzaam geschreven verhaal. De laatste zin op de achterkant luidt: Mazzel tov biedt een indringend, uniek inkijkje in de onbekende wereld van de ander, die toch zo nabij is. Ik ben het daarmee roerend eens. Met het verhaal heeft Margot kans gezien om de deur van de gesloten joodse gemeenschap toch op een kier te krijgen. Dat verdient lof.