Dit vervolg op Adriaan en Olivier is eigenlijk beter geslaagd dat het eerste boek. Huizinga lijkt zich hier meer vertrouwd te hebben gemaakt met de aparte verteltrant en bijzondere - hoewel inmiddels hier en daar wel wat oubollige - humor. Het verhaal op zich heeft - net als bij het eerste boek - niet veel om het lijf en draait dit keer om een kostbaar juweel. Waar het natuurlijk echt om gaat zijn de strapatsen van de toch wel eigenaardige tweeling. De andere personages zijn slechts entourage en blijven nauwelijks uitgewerkt.