￼Het meisje in de trein - Paula Hawkins
Genre: Thriller
Paperback - 358 pagina’s
ISBN: 978 94 005 0388 5
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
Verschijningsdatum: mei 2015

Mijn recensie voor de groepsrecensie bij DPB.
Met dank aan A.W. Bruna voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur;
Paula Hawkins werkte vijftien jaar als journalist voordat ze begon met het schrijven van fictie. Ze werd geboren in Zimbabwe en woonde daar totdat ze in 1989 naar Londen verhuisde. ‘Het meisje in de trein’ is haar thrillerdebuut en stond in Engeland en de Verenigde Staten direct op 1 in de bestsellerslijsten. De filmrechten zijn gekocht door DreamWorks.

De cover;
De titel ‘Het meisje in de trein’, raast, samen met een trein op de achtergrond, over de cover. Het lettertype is in wit. De naam van de auteur in geel onderaan. De tekst ‘Je kent haar niet. Maar ze weet precies wie jij bent’ is mysterieus en doet je toch iets heel anders vermoeden dan waar het verhaal overgaat. Alhoewel de trein in het verhaal iets minder ‘raast’, vind ik de cover passen bij het boek. Ik geef de cover een 7.

Korte inhoud;
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.
Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat 'Jess' vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

“Voor de mensen in deze wagon ben ik een van de velen.
Ik doe als iedereen: reis naar mijn werk, maak afspraken, tik op mijn telefoon. Zo zie je maar.”

￼Rachel pendelt elke dag op en neer van Ashbury naar Londen. En elke dag stopt de trein voor een rood sein en ziet ze door het raam het huis waar ze samen met Tom gelukkig was. Vier huizen verder woont een koppel en elke morgen ziet Rachel het vertrouwde, liefdevolle tafereel tussen die twee. In haar fantasie noemt zij hen, Jason en Jess. Volgens haar zijn die twee het volmaakt stel. Zij zijn alles wat Tom en zijzelf ooit waren.

Na haar scheiding met Tom is Rachel de controle kwijt. Ze stikt in zelfmedelijden, haar leven is nutteloos en haar dagen zijn leeg. Voor de buitenwereld probeert ze de schijn op te houden door haar dagen in te vullen als of er niets gebeurt is. Ze zoekt haar toevlucht in gin-tonic en witte wijn en heeft meermaals een black-out, zodat zij zich vaak niet herinnert wat er gebeurt is of wat ze gedaan heeft. Ze leeft nog steeds in het verleden. Tom is inmiddels hertrouwd met Anna en samen hebben ze een dochtertje. Rachel die dit alles maar moeilijk kan verwerken, blijft Tom en zijn gezin lastigvallen.

Tot ze op een dag, vanuit haar coupé, ‘Jess’ met een ander ziet. Rachel kan dit niet vatten en als ze een tijdje daarna in de digitale krant ziet dat ‘Jess’ vermist wordt, voelt zij zich erg betrokken. Zo betrokken dat zij kost wat kost uit wil zoeken wat er met ‘Jess’ gebeurt is. Rachel heeft weer een doel!
Als zij naar de politie stapt om te vertellen dat zij ‘Jess’ met een ander heeft gezien, heeft dit niet alleen gevolgen voor haar, maar ook voor al diegene die erbij betrokken zijn.

***
Het boek neem je niet enkel mee in Rachel haar hoofd, maar ook in dat van ‘Jess’ en Anna. Door de gedachten en het leven van de drie vrouwen op een zodanige manier te verweven, reikt Hawkins je telkens een puzzelstukje aan om de puzzel volledig te maken. De plot bouwt zij op die manier tergend langzaam op en telkens dat ik dacht het te weten, stond ik op het verkeerde been. Niets is wat het lijkt en als op het einde alles samenkomt, ziet het leven er voor iedereen anders uit.

De karakters zijn goed uitgewerkt en omdat het verhaal zeer filmisch beschreven is, beleef je het mee vanop de eerste rij. Je loopt als het ware tussen de verschillende personages in. Omdat de structuur, de opbouw van het verhaal niet alledaags is, is het goed opletten in welke tijd je leest. Daardoor komt het boek als een diesel op gang, maar eens je vertrokken bent laat het je niet meer los en komt je al vlug in een sneltrein terecht. Je dendert verder. Hawkins wist mijn nieuwsgierigheid te prikkelen door net niets te onthullen. Ik moest verder lezen.

Met dit debuut heeft Hawkins haar naam neergezet als thrillerauteur. Op een originele manier heeft zij een verhaal gecreëerd dat je als lezer, eens je in de sneltrein zit, niet meer loslaat.

Mede door de media aandacht is dit boek een ‘hype’. ‘You hate it’ or ‘You love it’, volgens mij is er geen middenweg. Ik heb genoten van dit niet alledaags boek en geef het graag 4 sterren.

Karin - Team DPB