Je hebt van die boeken waarvan ja na 100 pagina’s ervan overtuigd bent dat het niets meer gaat worden. Vervolgens lees je toch verder en word je alsnog gegrepen door het verhaal. Dezelfde dag nog sla je na het lezen van de laatste bladzijde, het boek met tegenzin dicht. Diep onder de indruk. Dat had ik bij De grens.

In het begin kon het verhaal me niet zo bekoren. Ik vond het allemaal nogal deprimerend en erg filosofisch. Maar hoe beter ik de personages leerde kennen, die meer en meer verstrikt raakten in hun intriges, hoe boeiender in het vond om over hen te lezen. Wel vind ik dat de schrijfster nu en dan veel is afgeweken van het eigenlijke onderwerp. Maar dan nog, als geheel vond ik het een indrukwekkend boek.

Mijn 3½ ster heb ik naar boven afgerond.