maar wel een die de geïnteresseerde de nodige kennis bij kan brengen over lang vervlogen en opwindende tijden.,Een voorbeeld van deze interesse van de moderne westerse mens in het verleden van de katholieke kerk is het boek van Javier Sierra. Deze jonge Spaanse auteur heeft leven en werken van Leonardo da Vinci als uitgangspunt genomen voor zijn boek Het geheime avondmaal. In Rome wordt met ontzag maar ook met groot wantrouwen naar een muurschildering gekeken, die de grote kunstenaar eind van de vijftiende eeuw in Milaan aan het maken is. Een Romeinse inquisiteur wordt naar Milaan gestuurd om uit te zoeken waar de Milanese graaf mee bezig is door Da Vinci in het opgeknapte klooster te laten schilderen. Het gaat om een schildering van het Laatste Avondmaal, maar waarom zou dat slecht zijn? Nadat enkele vrome pelgrims naar Milaan worden vermoord, komt de inquisiteur er achter dat die pelgrims helemaal niet zo vroom zijn en dat Da Vinci mogelijk een van de ergste zonden begaat die Rome kan bedenken: Is hij soms een volgeling van de Katharen, de sekte waarvan iedereen dacht dat alle aanhangers waren afgeslacht.
Ook hier vindt de lezer dezelfde stijl: langdradig, veel uitleg, beschrijvingen, theologische disputen. Geen snel en makkelijk leesbaar boek, maar wel een die de geïnteresseerde de nodige kennis bij kan brengen over lang vervlogen en opwindende tijden. Beter dan Leoni weet Sierra wel de combinatie aan te brengen van historische roman en thriller. Sierra past beter bij dit genre van Leoni, die sterker neigt naar uitleg en roman.
Blijft de vraag waarom er opeens zoveel boeken over deze onderwerpen verschijnen. Van een tijdelijke trend in thrillerland kan geen sprake meer zijn. Daarvoor zijn er te veel boeken op dit terrein verschenen. Het past misschien wel in de huidige tijd waarin mensen op zoek zijn naar houvast in verleden en geloof. Het heeft in ieder geval twee goede boeken opgeleverd.
(Zie ook de recensie van De mozaiekmoorden van Giulio Leoni.)