Als ik aan Vanessa moet denken, denk ik altijd aan Stephanie Meyer – maar dan van de lage landen. Met de Vleugels trilogie heeft Vanessa toch een succes geboekt in zowel België als in Nederland. Als lezer en fan zag ik hoe Vanessa haar carrière tot een succes bloeide. Uit eigen regie gaf ze, op zelfstandige basis, de eerste twee delen van haar serie uit. Tot ze in het oog kwam van Jen Minkman (Dutch Venture Publishing) die deel 1 en 2 her uitgaf, gevolgd door deel 3. Naast de vleugeltrilogie konden we nog meer snoepen van haar schrijfwerk in diverse verhalenbundels: Magisch en Wonderland.
Verstrengelde Vleugels is inmiddels het derde deel, maar helaas ook haar laatste boek in de volmaakte serie. Ik keek er heel erg naar uit om eindelijk terug in het avontuur te stappen van Max en Lucy. Niet zo goed beseffend dat erop het einde een afscheid stond te wachten.

Met dank aan Dutch Venture Publishing dat ik de afsluiter van de vleugels trilogie voor de uitgeverij mocht lezen.

Met een vooruitsprong van acht jaar na het vorige boek, begon het verhaal. Terwijl Lucy en Max van hun lang en gelukkig leven aan het genieten zijn, komen de vijanden al snel om de hoek loeren. Ik schrok me bijna dood toen de persoon in kwestie aan het licht kwam. Ik had het helemaal niet verwacht! Wow zeg! Een mysterieus begin zorgt voor een onvermijdelijke aantrekking in het boek. Vanaf pagina één houdt het verhaal je stevig vast in zijn klauwen. Ontsnappen is onmogelijk.

Wisselende perspectieven en opbouwende spanning zorgt voor een stuntel loos pad waardoor je al gauw de laatste bladzijdes omslaat. Ik weet niet of ik Vanessa hierom moet haatten aangezien ze hierdoor mij dwingt om sneller afscheid te nemen. Verreikt met een aantal cliffhangers, zorgde voor mij aan een versterking van extra vliegen proteïnen die mijn open mond zonder gene in vlogen.

Waar Vanessa opnieuw de nagel mee op de kop tikte is haar verruiming in haar eigen gepersonaliseerde wereld. Zo bezochten de personages onze buurland: Nederland. Omgetoverd in nieuwe namen, net zoals ze dat bij België deed. Nieuwe gezichten zorgden voor een uitbreiding in de engelen garde. Personages die lichtelijk gebaseerd zijn op bestaande mensen. Even geleden konden lezers meedoen aan een winactie van Vanessa waardoor de winnaars hun eigen engel naam te lezen kregen in Verstrengelde Vleugels. Ook vrienden van Vanessa kregen deze mooie bijdragen. Dit was zo leuk om te lezen! Ik sta er nog steeds van versteld hoe goed ze hier in is: een ware lijfmerk.

De gedetailleerde schrijfstijl was terug een grote pluspunt. Wat me wel opviel was de verandering van de personage in enkele opzichten. Ik kreeg een sterk geëvolueerde Lucy te krijgen: Volwassen en een immens sterke wil. Het fragiele meisje dat ik in het begin kreeg, leek voorgoed te zijn verdwijnen. En Max blijf nu eenmaal een knappe raaf. * Smul Smul*

En eens het einde naderde begon ik gewoon te huilen. Ik was zo verliefd geworden op Max en Lucy dat het zoveel pijn deed om afscheid van hen te nemen. Maar toch zo gelukkig dat ik de kans kreeg om hen te leren kennen!
Vanessa thank you!
Ennnnnnnn hier komt ie dan: #trotsbelgmoment!