Dit boek gaat over een moordpartij (‘killing spree’) die zich afspeelt in de VS in de jaren ‘60 van de vorige eeuw. Hoofdpersonen zijn de twee halfbroers Clarence (Clay) en Elliot (Digger). Ze lijken onder een kwaad gesternte geboren, want al jong belanden ze in barre jeugdinstellingen en -gevangenissen, die hen voor het leven vormt. Het plot wordt op gang gebracht als de gevaarlijke psychopaat Earl Sheridan de beide jongens als gijzelaars ontvoert tijdens zijn uitbraak uit de gevangenis. Er volgt een soort ‘Natural Born Killers’-achtige ‘road trip’, want Earl slaat tijdens de wilde vlucht driftig aan het moorden. De broertjes reageren daar heel anders op: Clay zit vol angst en afschuw, maar Digger is gefascineerd en laat zich steeds meer meeslepen. Tot hij Earl zelf helpt bij een bankoverval, een nare affaire die natuurlijk gruwelijk uit de hand loopt. Earl sterft, maar Digger weet te ontsnappen, zichzelf al snel al even erg misdragend als zijn voorbeeld. Clay intussen vlucht ook, samen met een meisje, maar hij weet niet dat zijn leven in groot gevaar is, want de FBI denkt dat hij de dader is en instrueert iedereen om hem bij de eerste mogelijkheid meteen neer te schieten. Dit leidt tot een spannende apotheose, die Ellory mooi maar ook genadeloos opbouwt.

Ellory blijkt met dit boek een uitstekende schrijver te zijn, die al die menselijke drama’s in dit boek prachtig weet bloot te leggen en diep doordringt in de psyche van zijn personages, ook in de soms inktzwarte gedachtenwereld van Digger. Niet vanuit het perspectief van één hoofdpersoon, maar als ‘alwetende verteller’. Dat perspectief is op zich prima, alhoewel Ellory zichzelf soms wel een beetje vergaloppeert in welk erg veel details over alle personages die hij laat terugkomen in zijn boek. Maar al met al is dit een uitstekende roman, die het predicaat ‘literaire thriller’ zeker waard is. Lezen!