De eerste titel in de serie (?) van Rechercheur De Klerck is een feit. P. Dieudonné draagt deze roman op aan zijn grote voorbeeld: Appie Baantjer. Dit verhaal belooft in het gat te springen dat zijn romans over rechercheur De Cock heeft achtergelaten. Met een groot verschil: rechercheur De Klerck werkt in het Rotterdamse.

Op een avond wordt een lijk gevonden, hangend aan de Erasmusbrug - wat overigens een treffend en iconisch beeld is om de omgeving in Rotterdam te omschrijven. De verhangene blijkt een uur eerder door rechercheur De Klerck te zijn heengezonden uit het politiebureau. In eerste instantie willen de hogere beambten van de politie niet geloven in een andere mogelijkheid dan zelfmoord, maar De Klerck laat het er niet bij zitten (net als De Cock) en begint op eigen houtje een onderzoek. Uiteraard blijkt uiteindelijk dat het helemaal geen zelfmoord was en gaat De Klerck op zoek naar de dader.

Het verhaal heeft vele parallellen met de befaamde rechercheur De Cock. Zo gaat De Klerck zijn eigen gang - ook zonder medewerking van zijn meerdere en heeft hij contacten met de onderwereld. Ook is het een typische 'whodunnit' roman. Helaas zijn niet alleen de positieve elementen uit de verhalen van De Cock gekopieerd, maar ook de negatieve, waaronder de schrijfstijl. De schrijver vertelt wat de lezer ziet en beschrijft dat minder. Enerzijds houdt dit snelheid in het verhaal, maar anderzijds vind ik het een gemis als de omgeving wel wordt beschreven, maar ik niet echt 'voel' dat ik er bij ben.

Een mooi en waardig eerbetoon is de scene waarin rechercheur De Klerck op werkbezoek gaat naar Amsterdam. Daar ontmoet hij zijn evenknie, rechercheur Jurre die slentert over de wallen, een vriendelijk geplooid gezicht heeft en de hoertjes bij naam kent. In deze passage komen de overeenkomsten en verschillen tussen de twee rechercheurs goed uit de verf.

Ik ben een liefhebber van Baantjer en heb alle boeken uit de reeks gelezen. Het weinige aan diepgang neem ik voor lief, in ruil voor een detective waarin het mooie Nederland de misdadigers worden opgespoord - ik speur graag mee. Rechercheur De Cock was een icoon, die voornamelijk zo was gevormd door de vele verhalen over hem. Dieudonné heeft een mooie start gemaakt van een serie misdaadromans die in potentie heeft voor net zoveel vermaak te zorgen als Baantjer deed.

https://lekkerlezen.jimdofree.com/rechercheurdeklerckenhetdoodvonnis/