Omg, wat een heerlijke schrijfstijl heeft Winslow. Vanaf het eerste hoofdstuk word je meegezogen in het leven van Denny en zijn maten van het Task Force. Het verhaal begint bij dat Denny in de handen van de FBI is “gevallen”. En dan word je teruggenomen in een hard en snel verhaal van geweld, liefde, vriendschap, corruptie en verraad.
“De mensen weten niet wat er soms voor nodig is om hun veiligheid te waarborgen. En dat kan maar beter zo blijven. “
Razendsnel, maar toch met meer dan genoeg oog voor detail, loop je met Denny, Russo, Monty mee door de straten van Harlem, en je voelt hun adrenaline door de pagina’s heen je hoofd binnen komen. Ze zijn corrupt, maar toch voel je sympathie op de één of andere manier, en dat is gewoon subliem gedaan. Winslow weet actuele onderwerpen te verweven met fictie. De intriges, manipulaties, maar ook de passie voor het werk, de gemixte gevoelens, de onvoorwaardelijke kameraadschap en dan toch ook het egoïsme worden perfect naar voren gebracht. Je zit met kloppend hart, een grijns, vloekend en met bewondering  elke bladzijde tot je te nemen. 
Winslow heeft er zeker een fan bij, want wat weet deze man je in zijn greep te houden!
Conclusie:
Een meer dan geweldig politieverhaal. Dat je tot nadenken zet over of je wel echt wilt weten hoe je veilig gehouden wordt. 
Schrijfstijl: 5
Leesplezier: 5
Spanning: 4.5
Psychologie: 5
Plot: 4.5
Originaliteit: 5
Op het randje net geen vijf sterren.