21-12, de nieuwe roman van Dustin Thomason, kreeg zelfs voor hij in de handel kwam al lovende recensies. Ik kan alleen maar zeggen: het was terecht. Het boek is razendsnel en meeslepend, en zeker het lezen waard.

Dustin Thomason is een Amerikaans schrijver en producent. Hij studeerde medicijnen en antropologie aan Harvard University en Columbia University. Momenteel leeft en werkt hij in Los Angeles. In 2004 schreef hij samen met zijn jeugdvriend Ian Caldwell Een Venetiaans geheim. Het boek was een nationale en internationale bestseller en werd vertaald naar meer dan vijfentwintig talen, er werden in totaal meer dan vier miljoen exemplaren verkocht. Dustins tweede roman, 21-12, werd in augustus 2012 gepubliceerd. 21-12 gaat over viroloog Gabriel Stanton, die plots te maken krijgt met een nieuwe dodelijke slaapziekte. Deze ziekte is een variant op de ziekte waar hij al jaren onderzoek naar doet, Fatale familiale insomnie, maar geen remedie voor kan vinden. De ziekte draait al snel uit op een epidemie. Elders krijgt antropologe Chel Manu een oude Mayacodex in handen, waarvan tot nu toe het bestaan onbekend was. Dit boek bevat misschien aanwijzingen die Stanton nodig heeft om een remedie te vinden voor deze dodelijke epidemie. Maar zullen ze op tijd zijn om het einde van de wereld te voorkomen?
Het boek gaat razendsnel. Voor je het weet word je in het verhaal meegezogen, en wordt het moeilijker om te stoppen met lezen. Dit helpt om het boek ook spannender te maken. Er zitten weinig saaie momenten in dit boek.
Het verhaal bevat vele elementen die het geloofwaardiger en spannender maken. Doordat Dustin Thomason weet waarover hij het heeft, hij heeft immers zelf medicijnen en antropologie gestudeerd, zijn de beschrijvingen over virologie en antropologie erg duidelijk en geloof je dat het verhaal echt zou kunnen zijn. De uitgebreide beschrijvingen trekken je dieper in het verhaal, en het wordt moeilijker om het boek weg te leggen.
Het idee voor het boek is hoogstwaarschijnlijk gekomen door de 2012-hype die al enkele jaren aan de gang is, en die het einde van de wereld voorspelt. Persoonlijk denk ik dat Dustin Thomason een enigszins realistische versie van het einde van de wereld wou vertellen. Volgens mij is hij daar in geslaagd. Dit is de eerste versie van een verhaal dat gaat over het einde van de wereld dat ik geloofwaardig vind. Geen aliens, geen plotse natuurramp, maar een virus. Mogelijk, niet?
Voor ik het boek las was ik een beetje terughoudend. Ik nam aan dat het stereotiep zou zijn, en mooi in het rijtje van alle andere boeken over de Mayavoorspelling van het einde van de wereld op 21 december 2012 zou passen. Ik werd verrast met een boek dat een ander soort ramp brengt, een originele interpretatie.
Een minpunt van het boek is dat de karakters niet erg uitgewerkt zijn, zelfs de hoofdpersonages. Er blijven gaten in hun levens. Over de relatie tussen Gabriel Stanton en zijn ex-vrouw, Nina, bijvoorbeeld, wordt niet veel gezegd, terwijl deze duidelijk een belangrijk deel van Gabriels leven is en Nina zelf ook een personage in het boek is, niet enkel een persoon uit het verleden. Andere personages worden nog minder uitgewerkt, en dat vind ik jammer. Zo blijven de personages vreemder voor de lezer, en kan je je minder in het verhaal inleven. Hoe meer ik weet over een personage, hoe meer ik me betrokken voel bij zijn of haar verhaal.
Wat ik ook jammer vind, is dat het boek nogal plots eindigt. Gabriel probeert Chel te redden, en dan plots: einde. Enkel nog een epiloog van zeven paginas die kort beschrijft wat er vervolgens gebeurt. Ik had het einde graag uitgebreider gezien, zoals de beschrijvingen in de rest van het boek.
Dustin Thomason laat zijn twee hoofdpersonages, Gabriel en Chel, langzaam naar elkaar toe groeien. Een relatie die begint uit noodzaak, door hun beroep en kunde, zonder enig vertrouwen van Gabriels kant, wordt langzaamaan meer: eerst vertrouwen en vriendschap en dan zelfs liefde. De relatie groeit doorheen het boek, en de lezer is getuige van dit groeiproces. Dat bracht me dichter bij de personages.
Wat ik speciaal vind aan dit boek, is dat Dustin Thomason niet alleen de verhaallijnen van Gabriel en Chel, twee eigentijdse personages, afwisselt, maar ook een derde verhaallijn, die van Paktul, de schrijver van de Mayacodex die zijn weg vond naar Chel, toevoegt. Het vermengen van het heden met het verleden, elk geschreven als een boeiend verhaal, geeft het boek iets extras.

Dit boek is zeker het lezen waard, zelfs als je voor het lezen twijfelt door het redelijk stereotiepe thema. Het boek leest vlot, de verhaallijn is niet te ongeloofwaardig, en de karakters komen doorheen het boek tot leven. De karakters zijn niet al te diep uitgewerkt, maar dat weegt niet op tegen alle goede aspecten van het boek. Al bij al is het boek dus een echte aanrader.