David Ignatius schreef Killer instinct in 1994: Saddam had zich nog niet in een Iraakse put verstopt voor zijn maatjes Tony en Junior. We weten allemaal hoe dat uiteindelijk is afgelopen, maar Ignatius had dus nog de vrijheid een andere fin-de-carrière te verzinnen: de moord op Sadam Hussein. Zoals elke zichzelf respecterende dictator heeft de Heerser (zoals hij steevast wordt genoemd) een spaarpotje aangelegd. Lina Alwan, een Iraakse in Londen, en Sam Hoffman, een soort financiële privé-detective, vermoeden dat het geld beheerd wordt door Coyote Investment, een bedrijf dat geleid wordt door Nasir Hammoud, en waar Lina boekhoudster is. Na het overlijden van de Heerser gaat de halve wereld, om uiteenlopende redenen, op jacht naar het geld: Lina en Sam, Sadams erfgenamen, de Israëli's, en uiteraard de alomtegenwoordige CIA.
Killer instinct (de oorspronkelijke titel, The Bank of Fear, lijkt me meer op zijn plaats) is in de eerste plaats een financiële thriller. Het gaat over geld en over waartoe mensen in staat zijn om het in handen te krijgen. In Killer instinct zijn het de olierijke Arabieren die nog meer willen. In de tweede plaats heeft dit boek ook iets van een spionagethriller: de Amerikanen hebben heel wat belangen in het Midden Oosten die ze laten verdedigen door de CIA. Intussen kijken de Israëli's toe, constant op zoek naar een manier om hun naaste buren een hak te zetten. Killer instinct kent een trage aanloop, maar bloeit na de dood van de Heerser langzaam open tot een spannend einde. Als je houdt van het genre, en niet terugschrikt van een complottheorie meer of minder, moet je Killer instinct zeker eens proberen.