Elsie en Homer zijn een zijn een pas getrouwd stel.
Elsie kreeg van een vroegere minnaar een alligator, Albert uit de titel, als huwelijkscadeau.
Ondertussen is Homer het beest grondig beu en stelt voor om het dier terug te brengen naar Florida.
Wat volgt is een reis van West-virginia naar Orlando met de alligator in een badkuip achterin de Buick en een toevallige haan.
Alles speelt zich af tijdens de grote depressie in de jaren ‘30.
Onderweg beleeft het viertal enkele absurde avonturen met gangsters, smokkelaars en een piloot; maken ze een film, leert Homer honkbal spelen en wordt Elsie verpleegster. En nog zo veel meer.
Het boek leest heel vlot. Je bent benieuwd naar hun volgende avonturen. Voor je het weet ben je halfweg.
Helemaal op het einde neemt het verhaal een wending, wordt het iets ernstiger en krijg je een levensles op je bord.

Het verhaal is het verslag van de ouders van de schrijver, maar of ook alles echt gebeurd is?
Waarschijnlijk werden de avonturen verzonnen en/of sterk aan gedikt, zoals ouders wel verhalen durven te vertellen aan hun kinderen.
Dat neemt niet weg dat het leuk blijft om te lezen.
Het boek wordt vergeleken met’ de 100jarige man die…’ en het kan de test gerust doorstaan, hoewel die laatste nog hilarischer was. Maar voor wie van dat boek genoten heeft zal ook hier welzijn gading vinden.