Het debuut van het schrijversduo West & Waterman, De medicijnmakers, werd in 1999 direct bekroond met de Schaduwprijs, de prijs voor de beste Nederlandstalige debuutroman. Hierna volgden nog twee thrillers (de laatste in 2001) en toen werd het stil.

We schrijven nu mei 2004, drie jaar en één uitgever verder en nummer vier ligt in de winkel. In De supervisor zijn een aantal verhaallijnen gecreeerd. In het kort de hoofdlijnen: de studente Iris Meijer wordt vermist en de politie is naarstig op zoek naar haar of de motieven van haar verdwijning. Simon Scheepmaker, haar vriend, wordt na een voorarrest van twee maanden vrijgelaten bij gebrek aan bewijs en besluit twee jaar later zelf op onderzoek uit te gaan naar de waarheid en psychische hulp te zoeken. Dat laatste vindt hij bij Liz Dekker, die - tot haar eigen verbazing - wordt gesuperviseerd door Hans van Oorschot, een zeer aanzienlijke hoogleraar en oprichter van een nieuwe politieke partij.

Op hetzelfde moment wordt - een andere hoofdpersoon - Hugo bezig gehouden door de ontmoeting met de opa van zijn vriendin. Deze verzetsheld ontdekte dat Hugo het horloge van zijn broer in bezit heeft, dat in de oorlog door de Duitste bezetter was afgenomen. Hugo gaat naarstig op zoek naar de achtergronden van het klokje. Beide zoektochten naar de waarheid komen uit bij Erik Buis, de studiebegeleider van Iris en Simon, gespecialiseerd in Vikinggeschiedenis. Wat heeft Erik te maken met de verdwijning van Iris of met het horloge van de verzetstrijder? Waarom verdween Simons studiegenoot Berend zonder een spoor achter te laten naar Italië?

Het lijkt allemaal wat veel, en dat is het dan ook. Het is een compliment waard dat de auteurs de verschillende verhaallijnen vrij naadloos naar elkaar toe hebben weten te brengen. Dit doen zijn overigens niet zonder af en toe terug te moeten vallen op 'een beetje toeval' en een uitgebreide epiloog (om achteraf wat zaken uit te leggen), maar dat mocht mijn leespret niet drukken. De supervisor is een veelomvattend, zeer goed geschreven verhaal waarin psychologie, onrecht en geschiedkunde een belangrijke rol spelen. Het verhaal blijft boeien, ook al wordt het pas in de ontknoping een beetje spannend. De spanning zit met name in de wens zo snel mogelijk de verbanden tussen de verhaallijnen te doorzien. Het schrijversduo zet je dan ook geregeld op het verkeerde been. In de epiloog worden alle verhaallijnen keurig afgesloten en de laatste verbanden gelegd. Knap gedaan, alleen het plotselinge einde van de Van Oorschot verhaallijn kwam bij mij wat geforceerd over.

Ondanks dat de auteurs het lot een beetje hebben moeten helpen is De supervisor toch een zeer geloofwaardige, goed geslaagd thriller geworden, die je pas loslaat nadat je ook de epiloog hebt verslonden...