Behalve Professor of New Writing aan de Universiteit van Manchester is Jeanette Winterson vooral een heel bekende schrijfster. Haar boeken zijn in achttien talen vertaald en wonnen veel prijzen. Haar meest bekende boek is haar eerste, dat in 1985 verscheen onder de titel Sinaasappels en demonen; ook wel uitgegeven met de titel Sinaasappels zijn niet de enige vruchten. Zowel het boek als de miniserie die de BBC ervan maakte wonnen prijzen voor Beste Debuut en Beste Drama. Winterson werd geboren in Manchester en grootgebracht door adoptie-ouders die haar streng christelijk opvoedden. Op haar vijftiende ging ze het huis uit omdat ze verliefd werd op een meisje. Haar boeken en verhalen worden gekenmerkt door het feit dat fictie en werkelijkheid nogal eens door elkaar lopen, waardoor haar boeken vaak als 'magisch' omschreven worden. In 2011 verscheen een autobiografie onder de titel Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?. Jeanette Winterson had op die leeftijd (ze is geboren in 1959) al zo'n bijzonder leven achter de rug dat haar autobiografie de moeite van het lezen waard is.

Het kort geleden verschenen boek Kerstdagen, 12 verhalen en 12 feestelijke recepten voor 12 dagen is een verzameling verhalen die Kerstmis een nieuwe glans geven. De verhalen zijn gedeeltelijk autobiografisch maar ook gothic, bijbels en sprookjesachtig. Kerstmis was de enige tijd in het jaar dat haar adoptiemoeder blij en gelukkig was en redelijk normaal leek. Alleen daarom al heeft de schrijfster bijzondere herinneringen aan deze tijd van het jaar. Die herinneringen komen terug in de bijzondere en fantasierijke verhalen.

Zo is er het verhaal ‘De leeuw, de eenhoorn en ik’, waarin een ezel solliciteert naar de baan Lastdrager richting Bethlehem en aangenomen wordt. Vervolgens lezen we het kerstverhaal vanuit de herinneringen van de ezel die een gouden neus krijgt omdat hij toevallig aan de voet van een engel ruikt die op het dak van de stal zit. Het verhaal is in 2009 gepubliceerd als kinderboek. Kerstdagen bevat behalve 12 verhalen ook 12 recepten van goede vrienden van Jeanette Winterson, zoals Ruth Rendell met wie Winterson vaak haar Kerstdagen doorbracht en die ze als haar ‘goede moeder’ beschouwde.

Het is opvallend hoe vaak kinderen een hoofdrol spelen in de verhalen van Jeanette Winterson. In de steek gelaten kinderen, opgesloten kinderen, verdwaalde kinderen. In dit boek komen ook stukken voor die fans zullen herkennen als delen uit haar andere boeken en een lijst daarvan is opgenomen achterin het boek. Er zijn recensies waarin wordt gesuggereerd dat juist uit dit verhalenboek blijkt dat Winterson eindelijk haar verleden verwerkt en geaccepteerd heeft. Vergeving staat in veel verhalen centraal, alhoewel ze aan het einde van het boek in haar dankwoord haar adoptieouders “mevrouw Winterson en papa” noemt. De afstand tot haar moeder is en blijft groot.

Het boek is uitgegeven als mooie hardcover met mooie zwart-wit kersttekeningen tussen de verhalen door. Een must voor de fans maar vooral voor wie nog nooit iets van Jeanette Winterson gelezen heeft. Ook buiten de kerstdagen om magisch.