Ik heb Harlan Coben recent ontdekt als thrillerschrijver en geniet tot op heden van zijn boeken. Niet alleen Myron Bolitar weet me te bekoren, maar ook eerdere stand-alones. Blijf dichtbij is weer een stand-alone. Zowel Ray Levine als Megan Pierce dragen een gezamenlijk verleden met zich mee en proberen beiden een zo`n normaal mogelijk leven te leiden. In hun vorige levens, zo`n zeventien jaar geleden, is er zeventien jaar geleden iets gebeurd.

Harlan Coben had aan het begin van het boek lange tijd nodig om de hoofdpersonages Ray en Megan te introduceren en uiteindelijk tot hun gezamenlijke verleden te komen. Net op het moment dat het verhaal me eigenlijk een beetje ging vervelen, kwam er iets meer vaart in het boek en ging de gebeurtenis van zeventien jaar geleden een rol spelen. De karakters zijn zoals het Harlan Coben betaamt met zorg uitgewerkt en verschijnen als het ware op je netvlies.

De verwachte ontknoping ligt er veel te dik op en dit blijkt dan ook niet het geval. De lezer moet zorgvuldig lezen en pikt dan een paar hele kleine aanwijzingen op naar de uiteindelijk dader. Wederom knap gedaan van Harlan Coben, Als het boek iets sneller op gang was gekomen, dan was het een absolute topper geweest. Het was helaas nu op sommige momenten een beetje saai.