“Gijs moest uit mijn leven verdwijnen. Weg. Nog beter: dood. Ik moest van hem af, en wel definitief…. Misschien was het een sluipend gif geweest, zoals mam haar ziekte noemde, dat zich in me had verspreid en was doorgedrongen tot in de toppen van mijn vingers en tenen, en zich voedde met elke vernedering van Gijs, waardoor het sterker en sterker werd, tot een fatale dosis.”

“Sluipend gif” gaat over het stel Jacq en Gijs, jarenlang getrouwd. Ze wonen in een Bronkhorst, een klein stadje aan de IJssel. Het lijkt een perfect huwelijk, maar schijn bedriegt. Gijs manipuleert, vernedert en intimideert Jacq terwijl hij zich naar buiten toe voordoet als een charmante man.

Jacq doet vrijwilligerswerk in het verzorgingshuis en zorgt voor haar manisch-depressieve moeder. Jacq slikt antidepressiva en is in het verleden opgenomen geweest in een psychiatrisch ziekenhuis. Haar moeder leeft op het ene moment uitbundig en op het andere moment redt Jacq haar als ze een zelfmoordpoging doet. Haar moeder besluit tot euthanasie als er alvleesklierkanker bij haar is geconstateerd. “Ik wil leven, niet vegeteren.” Na haar moeders dood besluit Jacq om stiekem te stoppen met haar medicijnen. Net als haar moeder wil ze ook leven, niet vegeteren. De medicijnen vlakken haar emoties af.

Gijs had ooit een baan bij de gemeente Zutphen maar is tijdens een reorganisatie ontslagen. Hij is momenteel werkzaam als pontvaarder op het pontje dat over de IJssel vaart. Hij is ervan overtuigd dat ze hem ooit zullen vragen terug te komen in Zutphen en vindt het werk op het pontje beneden zijn niveau. Zijn ontslag bij de gemeente Zutphen houdt hij uit schaamte geheim.

Jacq en Gijs hebben een dochter, Hanna, die op haar negentiende uit huis is gegaan en nu in Frankrijk woont waar ze een restaurant runt. Ze hebben al jaren geen contact meer. Wat is er destijds gebeurd? Na de dood van Jacqs moeder krijgen Jacq en Hanna na zes jaar weer contact met elkaar via het schrijven van brieven. Als Jacq ‘vrij’ is gaat ze op weg naar Hanna. Brengt dit bezoek wat ze ervan verwacht?

De karakters zijn mooi uitgewerkt hoewel ik voor zowel Jacq als Gijs weinig sympathie had. De personages worden op zo’n manier beschreven dat je echt begrijpt wat er in hun hoofd omgaat. Op het laatst groeide mijn sympathie voor Gijs doordat ik aan Jacq begon te twijfelen, Gijs zo hard wordt aangepakt door zijn oude collega’s en doordat bleek dat Gijs wel een aantal zaken voor zijn vrouw goed geregeld had.

Uit de titel en de achterflap is al duidelijk wat er staat te gebeuren: Jacq wil Gijs uit de weg ruimen. Uiteindelijk gebeurt dit ook. Door deze voorspelbaarheid verdween de spanning grotendeels uit het boek hoewel er op het einde wel een onverwachtse wending in het verhaal zit.