Andrew Mayne (geboren als Andrew Harter) is niet alleen een illusionist en filmmaker maar tevens bedenker van goocheltrucs en een auteur. Hij behoort tot de nieuwe generatie illusionisten en hij creerde zijn eigen stijl _Schock Magic_ genaamd. Hierbij combineert hij de effecten van grootschalige illusies met straatmagie. Mayne heeft meer dan 400 magische effecten uitgevonden en hij publiceerde talrijke video_s en boeken over de kunst van de illusie. Andrew Mayne is dus een veelzijdig en geroemd man op vele vlakken maar telkens heeft zijn werk een raakpunt: de illusie. In _Illusie_ maakt de lezer kennis met Jessica Blackwood. Een mooie jongedame die opgroeit in de wereld van de magie. Jessica heeft de kunst van het scheppen van illusies met de paplepel binnengekregen en ze is er dan ook bijzonder goed in. Als medewerkster van de FBI helpt ze een reeks uitzonderlijke en bizarre moorden op te lossen. Het ziet er zelfs naar uit dat zij met haar kennis over illusie en bedrog de enige is die de sleutel tot de oplossing kan vinden. Slaagt ze er uiteindelijk in om _de tovenaar_, zo wordt de moordenaar genoemd, een stap voor te zijn en de magie te doorbreken? Dat Mayne het schrijven in de vingers heeft, merk je meteen en alhoewel het boek de eerste hoofdstukken wat rammelt, word je al gauw door het verhaal gegrepen en meegenomen in de wereld van de magie, het lezen van mensen en goochelen. Tijdens het lezen van _Illusie_ merk je dan ook dat er een ware kenner van deze aparte wereld aan het woord is. Mayne heeft een vlotte en onderhoudende schrijfstijl en de illusies worden zeer mooi verwerkt in het verhaal. _Illusie_ is dan ook geen klassieke thriller maar brengt een mooie mengeling van spanning, moord, magie en onderlinge menselijke relaties. Het boek leest vlot, is zeer prettig om te lezen maar bij momenten is het wat te ver gezocht en wordt het een beetje langdradig. De gekozen verhaallijn is bijzonder en het lezen vraagt enige concentratie, zeker wanneer de illusies verklaard worden, maar toch ontbrak het hier en daar aan spanning. De verhaallijn op zich mag complexer. Alhoewel dit uiterst persoonlijk is. Op de cover prijkt: _niets is wat het lijk_ en zo is het maar net!!