6 november 1939, Anna is zeven, en die die dag zal haar leven drastisch veranderen en een andere wending nemen.
Anna’s vader – een professor aan de universiteit - wordt die dag door de Duitsers opgepakt en weggevoerd.
’s Morgens bracht hij haar onder bij vrienden en het enige dat Anna wist was dat hij maar even weg moest.
Ondanks haar jeugdige leeftijd beseft Anna, dat niets meer is wat het was.
Al vlug merkt ze dat bekenden en zogenaamde vrienden haar de rug toekeren, vooral uit zelfbehoud.
Wanneer ze uiteindelijk alleen op de wereld staat, ontmoet ze een lange buitengewoon magere man, strak in het pak, die net als zij verschillende talen kent en spreekt.
De man floot opgewekt tjirpend een zinnetje in de richting van de hemel (p.25) en een vogel streek neer voor de man. Het was een zwaluw.
Anna besluit deze man te volgen en samen duiken ze onder in het bos. Van dat ogenblik af beheerst de Zwaluwman het leven van Anna.
Hij leert haar overleven en wijst haar op de gevaren van de oorlog. Hij sterkt haar in het leven en onderwijst haar.
Hij leert haar dat niemand meer is die hij/zij vroeger was. Achter ieder mens schuilt een andere ik waarvoor ze beducht moet zijn, want voor je het weet ben je verraden en een pion in handen van de vijand.
Anna en de Zwaluwman lijden onder de gruwel en de ontberingen van de oorlog. De auteur beschrijft deze gruwelen gelukkig niet, maar tussen de lijnen lees je wel dat ze er zijn.
Tijdens hun verdere tocht ontmoeten ze Reb Hirschl, een Joodse muzikant.
De Zwaluwman heeft duidelijk een afkeer en aversie van deze man, maar Anna weet hem toch te overhalen deze man met hen te laten optrekken.
Gedrieën trekken ze door bezet land en leren ze elkaar beter kennen en komen ze in diverse situaties terecht.
Anna groeit niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk en ondergaat sneller de metamorfose van jong meisje naar jonge vrouw.
Savit weet de lezer te vatten door zijn ongekunstelde, vlot leesbare schrijfstijl. Hij is een virtuoos op gebied van taal.
Het boek verhaalt en leest als een sprookje. Het hoofdthema in dit boek is de oorlog. Dit is de kapstok waar Savit andere thema’s zoals vriendschap, vertrouwen, verlies, dood, overleven en onschuld aan vasthangt.
Het boek heeft mijns inziens de boodschap dat ondanks ontbering en lijden iedereen moet blijven geloven dat het beter zal worden en kracht moet putten uit kleine dingen. Uit negatieve dingen kan men altijd wel iets positiefs naar boven halen.
Het boek geef ik graag 4 sterren.