Dit zijn eigenlijk drie losse novellen maar er zijn verbindingen en overeenkomsten waardoor het toch een geheel is. De verhalen spelen zich af in Senegal en/of Frankrijk. Hoofdpersonages of locaties komen ook kort voor in een ander verhaal. Verder spelen vogels in alle drie de verhalen een bijzondere, soort van magische rol. En, misschien is het Afrikaanse symboliek, maar er wordt meerdere keren gesproken over handpalmen die naar boven of naar beneden liggen. Open,naar boven, geeft aan: wees niet bang.
Zwijgen, leugens en bedrog, wreedheid, vernedering, familierelaties, dit zijn nog wat elementen die in alle drie de verhalen te vinden zijn.

En uiteraard in alle verhalen een vrouw, maar over de vraag of het 'n sterke vrouw is, kun je twisten. In het tweede verhaal leer je deze vrouw (Fanta) alleen kennen via de gedachten van haar man Rudy, een mislukte keukenverkoper. Hij heeft haar meegenomen naar een klein Frans stadje waar ze ongelukkig is. “misschien zelfs wel door zijn schuld, dat ze nu verloren, gevangen leek in de nevelen van een eeuwige droom, een eentonige en ijskoude droom?”
Het meest getroffen was ik door het derde verhaal over Khady. Ze wordt gedwongen illegaal naar Europa te vluchten. Ongelooflijk dat ze bij de ellende en vernederingen die ze daarbij ondervindt, eigen keuzes kan maken en zichzelf kan blijven. Haar vind ik wel echt een sterke vrouw.
Je gaat een heel klein minibeetje begrijpen waarom er zoveel Afrikanen proberen hoe dan ook naar Europa te komen, als je dit leest : ‘het kon hem niet schelen om dood te gaan, als misschien zelfs die prijs voor het najagen van zijn doel moest worden betaald, maar leven zoals hij tot nu toe had geleefd, dat wilde hij niet meer.’

De verhalen zijn intrigerend, tragisch ook. NDiaye schrijft niet gemakkelijk, de zinnen zijn lang (regelmatig een halve pagina) en erg vol met betekenis. En,ik waarschuw maar alvast, niet alles wordt duidelijk...

En aanvullend ik lees net: Dekentje gebruikt het woord beklemmend. En precies ja, dat was het ook!