Medicijn is het vierde boek van Ingrid Oonincx.
Het verhaal heeft een actueel onderwerp, namelijk het door middel van kunstgrepen tegenhouden van de natuurlijke veroudering.
Als ik de kranten en bladen lees, zijn er steeds meer mensen die zich hieraan wagen.
De hoofdpersoon in het boek is Ella Vreelandt, een alleenstaande, depressieve en eenzame vrouw , die zich vol overgave heeft gestort op haar werk bij een groot marketing bureau.
Daarnaast heeft ze zorgen om haar demente moeder.
Ella heeft een verhouding met een grote klant van het bureau, de ceo David Mulder.
Wanneer David dood gevonden wordt, realiseert ze zich zijn vreemde gedrag van de laatste weken voor zijn dood.
Ella besluit zich te gaan verdiepen in het leven en bezigheden van David.
Hierbij komt ze erachter dat David een duur medicijn gebruikte tegen veroudering.
Niemand mag dat weten.
Na verder onderzoek doet ze ontstellende ontdekkingen, die haar doen afreizen naar Italië, waar de ontdekker van het medicijn , Jacob Grunberg, bezig is het medicijn zo aan te passen, dat het goedkoper wordt en geschikt wordt voor een grotere groep mensen.

Het boek is goed geschreven, in een vlotte, gemakkelijke schrijfstijl, waardoor het plezierig leest.
Met name de hoofdpersoon Ella Vreelandt, komt goed uit de verf .
Ook het gegeven dat Ella,na jarenlang gebruik van antidepressiva, na de dood van David , stopt met de pillen, komt goed en geloofwaardig over.
Voor een persoon met de functie van Ella, komt ze af en toe wel behoorlijk naïef over.
De verhaallijnen zijn goed geschreven, alhoewel soms wat ongeloofwaardig.
Er wordt er langzaam maar zeker toegewerkt naar een spannende ontknoping.
Ik had er weinig moeite mee het boek in een keer uit te lezen.
Ingrid Oonincx is gegroeid in haar schrijven, vind ik.
Een volgend boek van haar zal ik zeker weer gaan lezen.