De ta(a)l(en) van liefde
Lina Wolff (1973) is een Zweedse schrijver en schrijver van korte verhalen.
Ze heeft enige tijd in Spanje gewoond. Haar eerste boek (2009) was de novelle Veel mensen sterven zoals jij. Het tweede boek van Wolff, Bret Easton Ellis en de andere honden, werd in 2012 bekroond met De VI Magazine Literatuurprijs. Voor De polyglotte geliefden ontving Wolff in 2016 de Augustprijs.

De polyglotte geliefden (2016) is een liefdesverklaring die dat eigenlijk niet mag zijn. Machtsverhoudingen spelen een belangrijke rol. De drie hoofdpersonen uit het boek hebben meer gemeen dan ze zelf beseffen; het verloren gewaande manuscript.
In dit boek gaan drie totaal verschillende mensen opzoek naar hun onvervulde verlangens.
Ellinor, een 36-jarige vrouw, uit Zweden plaats, na een verbroken liefde, een contactadvertentie met de opmerkelijke tekst: Ik ben op zoek naar een tedere, maar niet al te tedere man. Callisto, een ongelukkige schrijver, maakt met zijn reactie indruk op Ellinor. Via hem komt ze in aanraking met het werk van schrijver van het manuscript De polyglotte geliefden. Dit manuscript speelt in alle gedeelten van het boek een belangrijke rol.
Ook in het tweede gedeelte van het boek, Max (Zweden), speelt dit manuscript een grote rol. Max is op zoek naar een geliefde die alle talen beheerst die hij ook beheerst. Hij fantaseert zijn eigen geliefde en dit voert hem uiteindelijk naar een rijke markiezin in Italië.
In het derde gedeelte, Lucrezia (Italië), komt de kleindochter van de markiezin uit het tweede gedeelte van het boek aan bod. Ook Lucrezia is op zoek naar liefde, erkenning. Via een zoektocht naar haar wortels komt ze terecht bij Max uit het tweede gedeelte.