Alsof als Jood wonen in het ghetto van Warschau op zich nog niet erg genoeg is, worden er ook nog kinderen vermoord. Psychiater Erik Cohen wordt gedwonen in het ghetto bij zijn nicht en achterneefje te gaan wonen. Hij haat het en heeft in eerste instantie niets met het jongetje. De oorlog en de omstandigheden brengen hen dichter tot elkaar. Op een dag komt Adam niet thuis. De hele avond en volgende dag wordt er gezocht, tot hij gevonden wordt, naakt in het prikkeldraad rond het ghetto. Hij mist ook een been. Erik is kapot van verdriet en wil weten wie de jongen heeft vermoord. Aanvankelijk denkt hij dat het met smokkelen van waren te maken heeft omdat de jongen zich door blijkbaar mee bezig hield. Wanneer na de begrafenis een vrouw contact met Erik neemt en vertelt dat ook haar dochter zo teruggevonden is, maar dan zonder hand, beseft Erik dat er meer aan de hand is.
In moeilijke levensomstandigheden gaat hij op onderzoek uit en vindt uiteindelijk ook de dader. Hij wil goed doen en de dader straffen door hem te vermoorden en ontsnapt daarvoor uit het ghetto. Na de daad verstopt hij zich op het platteland bij een vrouw. Maar hij wordt verraden en belandt in een van de concentratiekampen waar hij overlijdt.
Dit verhaal is opgeschreven door een andere jood die de waanzin niet heeft overleefd.