Ik kan mij amper voorstellen dat er iemand is die een kookboek van a tot z leest. Redelijke kans dat je Wijsneus in de keuken van de Britse auteur Julian Barnes wel in zijn geheel gaat verslinden, het is namelijk een heerlijk boek.
Wijsneus in de keuken is een boek over koken. Op humoristische wijze beschrijft Julian Barnes hoe hij schoorvoetend eindelijk het voormalige terrein van de vrouw binnendringt: ‘En zoals het was met seks, politiek en geloof, zo was het ook met koken; tegen de tijd dat ik het zelf begon te ontdekken was het te laat om er mijn ouders naar te vragen’. Het is dan ook niet verrassend dat Barnes zijn houvast in eerste instantie zoekt in het streng volgen van de receptuur in boeken en tijdschriften. Receptenvolgers kunnen wijsneuzen zijn, mogelijk zelfs bevelenopvolgers zonder smaakpupillen.
In zijn ontdekkingsreis in de keuken is Barnes ontdaan als blijkt dat recepten onvoldoende precies zijn of domweg niet kloppen, bijvoorbeeld in de genoemde bereidingstijd, die vaak veel te optimistisch is. Hij adviseert nooit een kookboek te kopen vanwege de plaatjes, met het idee een van die plaatjes in de keuken te gaan maken. Het eigen resultaat zal teleurstellend zijn, want er wordt enorm gephotoshopt in de kookliteratuur. En er zijn meer tips die je je ter harte kunt nemen. Hoeveel kookboeken heb je in de kast staan waaruit je hoogstens 1 gerecht maakt?
Gaandeweg het boek kom je er achter dat Barnes ook qua kookliteratuur zeer belezen is en er een aardige bibliotheek op nahoudt. Over zijn schouder kijk je mee en proef je zijn plezier in het koken. Dat neem je mee zodat je een glimlach van herkenning krijgt wanneer je zelf in de keuken aan het ploeteren bent. Het hoofdstukje Nee dat ga ik niet doen kan daarbij zeer behulpzaam zijn.
Lees smakelijk.