Toen ik dit boek begon te lezen, had ik al kennis van het feit dat er wel fouten in de Koran konden staan. Nu, ik wilde vooral een goed verhaal lezen en dat heb ik ook gekregen.
Ik vond het vooral fijn dat de theorie die de inspiratie voor het boek was, achteraan verder werd toegelicht, waardoor het verhaal niet belerend las.
Het verhaal zelf speelt zich op verschillende plaatsen af en in het begin vond ik het even moeilijk om alle connecties meteen te zien. Mogelijk is dat met opzet.

Wat mij in het boek raakte, waren de sterke vrouwelijke personages die naar voor kwamen bij dit riskant thema. Zo is de hoofdrolspeelster, Filiz Kara, een geleerde. Ze is Nederlandse met Turkse, moslim roots, waardoor haar identiteit ook speelt bij haar onderzoek.
Dan hebben we Shelley Rubin, de Amerikaanse Joodse, die zich ook in een gewaagde missie stort.

Het boek was spannend en moeilijk om het verhaal uit te leggen, zonder teveel spoilers te geven. Ook al was het fictie, het is zo geschreven, dat het overtuigend overkwam. Ik snap best dat de auteur dit onder een pseudoniem heeft uitgegeven, want bepaalde wetenschappelijke feiten zijn voor bepaalde mensen helaas nog steeds moeilijk te slikken.

Op het einde ging de geloofwaardigheid er echter een beetje af voor mij en werd het een beetje Amerikaans Hollywoodsentiment, maar omdat het hoop laat, ga ik geen ster voor aftrekken.

Dit boek lijkt me iets dat naast moskeebezoeken ook best op het leerplan komt als verplichte lectuur, omdat het een gevoelig thema op een niet politieke manier aankaart en het boek is ook zo geschreven, dat het duidelijk respect wil opbrengen voor iedereen. Je kan je er zelfs bij inleven bij een ISIS terrorist en het geeft argumenten waarom die terreur fout kan zitten, maar niet het geloof.

Ik vind het verhaal op deze manier brengen echt de moeite waard. Het geeft ook inspiratie om wetenschap en kennis tegen geweld te gebruiken.

Dat de Koran naar mijn gevoel vertaalfouten bevat, vermoedde ik al langer. Ik weet dat dit bij de Bijbel het geval is. Nu, als we de Koran van die fouten reinigen, leggen we echt de basis voor een vredelievende godsdienst en begrip, maar dan moeten eerst bepaalde dogma's uit de wereld.

Het meest werd ik gegrepen toen in het boek de 72 maagden in het paradijs 72 witte druiven zouden moeten zijn. Ergens een tragikomisch moment, als je bedenkt dat dit inderdaad veel onschuldige slachtoffers de dood in jaagt.