Dit gevoelige verhaal kabbelt rustig voort. De schrijver neemt de tijd om het verhaal van Ros te vertellen. Ik zelf vond het mooi, maar ik vraag me wel kritisch af of de jeugdige lezer hier ook het geduld voor heeft. Hebben ze dat wel, dan is het dit boek een heel goed geschikt voor een bespreking en een eventueel leesproject. Het verhaal roept namelijk vragen en gespreksonderwerpen op. Eenzaamheid, verlies, schaamte, geen thuis-gevoel hebben, alles komt voorbij.

Ik vond het een mooi debuut, gevoelig en beladen. Het personage Ros vond ik niet altijd even makkelijk te doorgronden. Maar misschien leefde Ros zelf ook niet, voelde ze zich geleefd en gevangen tussen haar gedachtes en schaamte. Vluchtend voor zichzelf in afvaltuintjes en het verzamelen van mooie kastanjes. Alles doen om niet te hoeven denken aan iets wat er niet is, maar er wel zou moeten zijn… een thuis, liefde… Ik vind dat de schrijver dit gevoel heel goed heeft gevangen in zijn verhaal.

Lees de volledige leeservaring op mijn blog