Als Lama-fan van het eerste uur, moest ik dit boek uiteraard hebben. No doubt about that.
Wilde ik 10 jaar terug niets liever dan naar de Lama's in het theater of in de studio, mijn portemonnee stond dat destijds echt niet toe.
Gelukkig heb ik wel de dvd's kunnen aanschaffen en bestaat er nu YouTube, dus ook mijn 9 jarige junior heeft een groot deel van het op tv uitgezonden Lama-archief gezien (overigens níet de Máxima-die-vreemd-gaat-scene) en is inmiddels ook fan (sorry voor het gebruiken van dat woord, inmiddels weet ik dat Tijl dat niet zo fijn vindt).

Maar inmiddels is het leven mij en mijn portemonnee gelukkig wat gunstiger gezind en gaan we met 4 man sterk 16 oktober naar het Circustheater om the one and only Lama dreamteam live back in action te zien.
En toen was daar ook het boek.
En dat boek moest natuurlijk ook in mijn bezit komen. Dus ik heb mijn portemonnee lief aangekeken, toen die twijfelde heb ik met de pinpas van de echtgenoot gezwaaid, in de onterechte hoop dat ik de mijne jaloers maakte. Maar nee. Dus toen heb ik mijn pinpas volledig tegen zijn zin in misbruikt, máár voor het goede doel. En ik heb hem erbij gezegd dat wij daarmee iemand ánders' pinpas gelukkig konden maken. (Graag gedaan Tijl.)

Goed. Het boek dus.


Het gevoel dat ik bij alle post-lama- (of:Lama-wannabee-) improvisatieshows had, komt ook volledig terug in Tijls beschrijvingen. Het was het gewoon allemaal niet. Of het de chemie was tussen de spelers die miste of gewoon geen grappige mensen... de G.I.S. kwam nog dichtbij maar daarin zaten dan ook veel "ex-lama's".

Ik heb hardop gelachen om de beschrijving van een bepaalde actie in een sauna van een hotel (echt, je moet het boek zelf lezen) en de omkoopacties van ene Ruben.

Maar ook schrok ik van de intensiteit waarmee sommige mensen hun fan-zijn beleefden. En jee, je zal maar een vrolijk rondspugend improvisatiedier zijn en berichten krijgen dat als je stopt met wat je doet, iemand een eind aan zijn leven wil maken. (En dit is geen spoilers mijnerzijds, dit is al eens op tv besproken) Wat moet dat met je doen?

Gelukkig is de boventoon van het boek vooral plezier. Plezier met een groepje dat uiteindelijk uit 4 man bestaat en dat het voor elkaar krijgt dat heel Holland lacht.
Begonnen in een andere bezetting, met meerdere mensen een succes maar uiteindelijk met dit dreamteam stopten de Lama's ermee vóór het publiek er genoeg van zou krijgen (as if..).
En nu... nu zijn ze terug. Back in action!
En wat zijn wij daar blij mee!

Voor zowel de Lama's zelf als voor het boek;
Alle 5 de duimpjes!
http://www.watiknouvind.com/2017/09/wat-ik-nou-vind-vanlama-for-life-van.html