Alex van Galen is de romanschrijver onder de thrillerauteurs. Bij hem geen seriepersonages. In elk nieuw boek figureren nieuwe personages in een origineel romantisch of diep doorvoeld maatschappelijk onderwerp, dat op ingenieuze wijze doorvlochten wordt met literair vormgegeven spannende elementen... Wie zijn prachtige boeken Duivelssonate en Suskind heeft gelezen, heeft dan ook de maatstaf onder ogen gehad waarmee alle andere thrillers zich moeten meten. Maar, dat geldt uiteraard ook voor de nieuwe boeken van Alex van Galen zelf. De lat ligt hoog en dat schept verplichtingen.
Origineel en maatschappelijk bevlogen is Van Galens nieuwste boek Ideale ouders in ieder geval wel. Hoofdpersoon is de 32-jarige actrice Fabienne die op 17-jarige leeftijd door haar pleegouders, de familie Bregter, gedwongen werd haar pasgeboren baby af te staan. Fabienne ontvluchtte het gezin en wist na veel omzwervingen een succesvolle filmcarrière op te bouwen. Op een filmpremière ontmoet zij de 15-jarige Ties, een jongen uit de Biesbosch, die denkt haar zoon te zijn. Fabienne wijst hem af, maar reist de jongen later achterna. De pleegouders van Ties willen niets met Fabienne te maken hebben en als ook nog de gewelddadige ex-vriend van Fabienne ten tonele verschijnt die zich opwerpt als biologische vader, is het drama niet te overzien. De jongen wordt een speelbal tussen volwassenen die het ouderschap opeisen. Met ongekend gewelddadige uitbarstingen tot gevolg.
Ideale ouders is een zenuwslopende thriller waarbij Van Galen op effectieve wijze de onderbelichte problematiek van adoptiekinderen aan de kaak stelt. Niet op een belerende toon, maar aan de hand van een fictieve casus waarbij biologische ouders en pleegouders uit egoïstische motieven de belangen van een kind volledig kunnen negeren. Bedrog, omkoping, valsheid in geschrifte, moord en doodslag, geen middel blijft onbeproefd.
Door de thrillervorm die Alex van Galen kiest om het probleem onder de aandacht te brengen, is er natuurlijk sprake van charge. In de realiteit gaan weinig biologische ouders en pleegouders elkaar te lijf met messen, loden pijpen en pistolen. Maar die overdrijving is wel effectief. Het geeft aan hoe hoog de emoties kunnen oplopen als het adoptieproces niet zorgvuldig begeleid wordt en in welk gevoelsvacuüm een adoptiekind terecht kan komen.
Dwars door het hoofdverhaal heen loopt het verhaal van een man wiens liefde zo gefixeerd is dat het een obsessie wordt. Een dwangmatig liefdesverhaal, waarin bezittingdrang en wraak tot extreem geweld leiden.
Alex van Galen heeft ook ditmaal een zeer knappe thriller geschreven. In elk van de 54 korte hoofdstukken krijgt de lezer nieuwe vragen voorgeschoteld, neemt de dreiging nog meer toe en completeert een volwaardige cliffhanger het geheel. Zelfs het feit dat net iets te veel toevalligheden de voortgang van het verhaal bepalen, doet geen afbreuk aan de snerpende spanning die de lezer in een wurgende greep houdt.
Al met al is Ideale ouders een perfecte mix van spanning en maatschappijkritiek, een intens en schrijnend verslag over zeer kwetsbare kinderen, die zich in een emotionele spagaat bevinden als volwassenen het ouderschap bevechten. Een psychologisch hoogstandje van de man die behoort tot de top 3 van Nederlandse misdaadauteurs...