Ze werd als missionarisdochter geboren in Miraj, India, maar Brandilyn Collins groeide op in Kentucky. Al op de middelbare school studeerde ze creatief schrijven en drama, waar ze later een major in behaalde, voordat ze overstapte op journalistiek. Op dit moment woont ze in de Silicon Valley in Californië met haar man, drie kinderen en hond Mallie.

In Levend doelwit  maken we kennis met Hannah Shire. Ze is weduwe en woont met haar moeder, die dementerende is. Als zij na een weekendje weg een rustigere route dan de snelweg naar huis nemen, zien zij een verongelukte auto. Hannah stopt om hulp te bieden, maar meer doen dan tegen de man praten kan ze niet. De man praat ook tegen haar en fluistert haar iets toe, waar ze geen touw aan kan vastknopen. Als ze later weer thuis zijn, krijgen ze bezoek van twee mannen, die beweren van de FBI te zijn en haar vragen willen stellen over het ongeluk, maar als zij niet kan vertellen wat ze weten willen, bedreigen ze haar. Via de plaatselijke politie hoort ze dat de twee helemaal niet van de FBI zijn en begint ze te vermoeden dat er meer aan de hand is. Omdat er vreemde dingen gebeuren en er informatie, die ze aan de politie verteld had, bij de verkeerde mensen terechtkomt, is Hannah ervan overtuigd dat ook de politie niet te vertrouwen is. Ze roept de hulp in van haar dochter, nadat ze een USB-stick in haar jaszak vindt, die volgens haar bij de verongelukte man vandaan komt, en dan breekt pas goed de hel los. Hannah, haar dochter en haar moeder moeten vluchten voor hun leven, als blijkt dat de hele VS betrokken lijken te worden bij een terroristische aanslag.

Al meteen vanaf het begin zit er vaart in Levend doelwit. Naast het verhaal zelf, dat als een trein doordendert, is er ook de moeder van Hannah – 82 jaar oud en dementerende – die voor de nodige afwisseling zorgt. Hannah zelf is van middelbare leeftijd, slim, maar ook kwetsbaar. Ze heeft enige tijd geleden haar man verloren en is nog eigenlijk helemaal niet over diens dood heen. Collins weet dat goed naar voren te brengen, door Hannah van tijd tot tijd aan hem te laten terugdenken, hem vragen te stellen waarop ze zelf het antwoord niet weet. Tijdens de vlucht met haar moeder en – later – haar dochter, maakt ze ook fouten, die misschien ieder normaal mens zou maken, waardoor haar hele toestand alleen maar van kwaad tot erger wordt.

De hoofdstukken die vanuit Hannahs gezichtspunt worden verteld, worden afgewisseld met stukken uit een verhoor, waarin een politieman wordt ondervraagd over diverse gebeurtenissen die zich afspeelden ten tijde van Hannahs vlucht. Op zich zijn deze stukjes een fijne onderbreking in het jachtige verhaal, maar op den duur geven ze toch net wat te veel van de plot weg, waardoor de ontknoping niet als een enorme verrassing komt. Het einde zelf is ook iets te langgerekt en zou krachtiger geweest zijn als het een stuk was ingekort, omdat op dat punt alles verklaard is wat er te verklaren valt.

Dat het boek valt onder de subcategorie 'christelijke thriller' is hier en daar duidelijk te merken aan de citaten uit de bijbel en verwijzingen naar Bijbelboeken. Dat wordt gelukkig nergens opdringerig, maar soms is het net even té en vraag je je af waarom er juist op dat moment op wordt teruggegrepen.

Levend doelwit  is hoe dan ook een boek vol vaart, met een spannende plot, sympathieke personages en een serieus thema: wat kan er gebeuren met een heel land als terroristen het hebben voorzien op een deel van de infrastructuur en erin slagen dat volledig lam te leggen? Daar wil je eigenlijk niet aan denken.