Recensie: “Als je het licht niet kan zien” van Anthony Doerr

Een zesjarig Frans meisje, een achtjarige Duitse weesjongen, een 133 karaats diamant “Zee der Vlammen”, Parijs, Zollverein en Saint-Malo zijn de hoofdingrediënten van de spannende, meeslepende en vlot geschreven roman “Als je het licht niet kan zien”, tegen de achtergrond van WOII.
Marie-Laure LeBlanc woont samen met haar vader Daniël LeBlanc in Parijs, waar hij hoofdslotenmaker is in het Natuurhistorisch Museum.
Marie-Laure werd op haar zesde blind en oriënteert zich in Parijs middels een door haar vader exact gemaakte maquette van de stad.
Wanneer ze Parijs ontvluchten omdat de nazi’s naderen, heeft haar vader de diamant mee in zijn reistas.
Na een reis vol hindernissen bereiken ze Saint-Malo, waar ze hun intrek nemen in het huis van familie.
Opdat zijn dochter normaal zou kunnen functioneren, maakt hij voor haar een maquette van Saint-Malo.
Werner Pfennig woont met zijn zusje Jutta in het weeshuis van Zollverein, een mijnstad in de buurt van Essen.
Werner is al heel vlug begeesterd van techniek en wetenschap. Hij is een kei in het bouwen, ombouwen en herstellen van radio’s.
Werner sluit aan bij de Hitlerjugend en krijgt de kans zich in radiotechniek te bekwamen, voor hij naar het front wordt gestuurd.
De wegen van Marie-Laure en Werner kruisen zich in Saint-Malo.
Anthony Doerr beschrijft in dit boek op meesterlijke wijze het leven van een gewoon Frans gezin en de indoctrinatie van jonge Duitse mannen in oorlogstijd.
Verraad, jaloezie, omkoping, verrijking, verzetstrijd tegenover liefde, genegenheid, respect voor alle mensen welke ook hun afkomst is, zijn enkele van de thema’s die in het boek aan bod komen.

“Als je het licht niet kan zien” is zonder twijfel het boek van 2015.
Graag geef ik dit boek vijf sterren.