Baron van de Beverwaard is een boek dat is verschenen bij Gopher, wat inhoudt dat het een soort uitgave in eigen beheer of "selfpub" is. Ik was dan ook aangenaam verrast dat het verhaal goed geschreven is en dat het zeker niet wemelt van de fouten of zo. Wat dat betreft dus een echte aanrader voor de liefhebber van de niet al te "noir" politieroman.

Het verhaal gaat over een moord, maar de ernst van de situatie wordt met ironie, sacrasme, fout grappen en zwarte humor in evenwicht gehouden. Het is het soort "kantoorhumor" dat je van de politie kunt verwachten, de auteur is niet voor niets zelf bij de politie. Geen Rotterdam Noir dus in dit geval.
Verwacht echter geen CSI-toestanden of diepe psychologische beschouwingen, het gaat hier om een team dat zijn werk doet zonder veel poeha erom heen, maar flink opgeklopt met de relativerende observaties van de hoofdpersoon.

Het boek is tamelijk dun, het heeft erg korte hoofdstukken en daardoor ook veel "wit". Je bent er dus zo doorheen. Dat is dan wel weer jammer, want ik had eigenlijk net een tikje meer willen lezen over Rotterdam, dan was het meer een regiokrimi geweest, zoals ze dat in Duitsland noemen. Vooral omdat de wijk Beverwaard in de titel staat, dat was ook wat mij als eerste heeft getrokken - ik heb daar gewerkt en ik zou het boeiend hebben gevonden om te zien hoe de wijk nu wordt ervaren. Zoals het nu is beschreven zou het net zo goed Ommoord of Zevenkamp kunnen zijn. Hetzelfde geldt voor het politiebureau in Zuid, het hoofdkwartier van de hoofdpersonen - ik ben niet zo van Zuid (in mijn tijd kwam je daar niet als puber uit de polder - veel te gevaarlijk) en kan me er niet goed een beeld van maken.

De plot is interessant. Ik had al vrij vroeg het idee wie de moord had gepleegd en dan is het nog spannend om erachter te komen of dat vermoeden juist is, want de schrijver is spaarzaam in zijn aanwijzingen. Die aanpak maakt dat ik ook maar eens op zoek ga naar de andere boeken van deze schrijver.