Van het begin af aan zat ik al meteen lekker in het verhaal. Het zijn meest korte hoofdstukken en het is met veel vaart geschreven. Je volgt in het boek Hennequin, de kraamhulp van Didi en Oscar, en Miriam, werkzaam als hulpofficier van justitie. Hennequin is de weduwe van de overleden broer Bart van Miriam. Miriam vertrouwt haar niet en besluit onderzoek te doen naar Hennequin. Steeds verder raakt zij verstrikt in de leugens van deze vrouw en langzaam maar zeker ontvouwt de waarheid zich die gruwelijker is dan je je bedenken kunt.
Door de drie verschillende verhaallijnen leest het verhaal vlot weg en bevat het vaart en afwisseling. Ook komen de karakters van Hennequin en Miriam goed naar voren en zijn deze goed uitgewerkt, zij verschillen als dag en nacht van elkaar. Het verhaal bevat continu een goede spanningsboog, je weet dat er iets staat te gebeuren en dat Hennequin niet in de haak is. Het is knap hoe de auteur in het plot alle losse eindjes aan elkaar weet te knopen. En mij toch nog weer wist te verrassen. Net als je denkt te weten hoe de vork in de steel zit, wordt er toch weer een bepaalde draai aan gegeven.

Van mij krijgt Esther Verhoef met 'De kraamhulp' een welverdiende 5 sterren.

Note: ik vind dit verhaal niet geschikt voor mensen die een kindje verwachten en/of in de eerste week na de bevalling.