Lezen verrijkt je. Wie uit een milieu komt waar al geld is voor boeken, waar al boekenkasten vol literatuur staan, waar beschaafd wordt geconverseerd over de nieuwste Herman Koch, die hoeft niet opgewarmd te worden voor het lezen. Die is al 'rijk'.
Waar Alex met het schuim op de bek voor pleit, is het bereiken van mensen die nog niet beseffen dat een boek je leven kan veranderen. Zoals dat bij hem is gebeurd.
Zoals dat bij mij is gebeurd. dankzij de gemeentebieb aan de Leyweg in Den Haag-Zuidwest ondekte ik het bestaan van sciencefiction, ik had er vanaf mijn veertiende een heerlijke escapehobby bij.
Zoals dat bij mijn zoon is gebeurd: ('mag je De belofte van Pisa lezen voor je lijst?Wow!').
Zoals Alex zelf schrijft, tref je in de gemiddelde schooklas misschien twee leerlingen die iets van het plezier van het lezen lijken op te pakken en heel, heel soms eentje die ook schrijftalent (en -ambitie) heeft.
Om die mensen gaat het. En om die anderen, bij wie misschien ooit een leeslampje gaat branden.
Goed gezegd, Alex.