Dit boek verraste me. Nog nooit heb ik een boek zo traag willen lezen, dat ik dat bijzondere gevoel langer kon beleven, zo goed voelde het om dit boek te lezen. Het ontroerde me en las zo vlot en emotioneel dat ik blij was dat ik dit boek mocht lezen.
En toen kwam er een talentenshow en heb ik geleerd dat dat mij totaal niet ligt. Het is heel passend bij het verhaal maar mij kon dat gedeelte totaal niet boeien, waardoor ik positieve vibes miste en ik enkel het negatieve nog maar zag. En dat is dat er wel wat herhaald wordt in dit boek. Volgens mij had dit boek beter geweest met minder herhalingen dat het om een jongen en een meisje gaat die totaal geen romantische gevoelens voor elkaar hebben en die ook nooit zullen krijgen. Zeer leuk om zo eens een boek te mogen lezen, waarbij de beste vrienden eens níet verliefd worden op elkaar na verloop van tijd maar het werd teveel herhaalt voor mij persoonlijk. Maar komt dat omdat het écht zo vaak wordt herhaalt of komt dat omdat ik gefocust geraakte op de minpuntjes? Ik zou het niet kunnen zeggen aangezien ik op dat punt echt minder voeling had met het verhaal.
Een talentenshow in een verhaal is echt niks voor mij bleek weer toen ik, op zo’n 20% van het einde, weer terug in het verhaal kwam nadat de talentenshow ten einde was.
Aangezien ik alleen van het begin en het einde heb kunnen genieten, kan ik moeilijk 4 sterren geven maar doordat het met een vlotte schrijfstijl geschreven is en het echt wel met gevoel geschreven is, geef ik toch objectief 3,5 sterren, ondanks dat ik persoonlijk dit boek soms verwenst heb.
Als je een ontroerend boek wil lezen over 2 beste vrienden die een diepe band hebben waar geen romance bij komt kijken en over wat die twee personen doen als ze een desastreuze diagnose krijgen en heel het gebeuren van een talentenshow jou wel kan boeien, dan is dit boek zeker iets voor jou.