Wat een debuut! Zorgvuldig opgebouwd verhaal met korte zinnen die op sommige momenten prozaïsch overkomen maar met een gruwelijk tintje dan wel.
Blum, sowieso getraumatiseerd door haar jeugd, heeft het perfecte leventje met Mark en haar twee kindjes. Totdat Dunya haar intrede doet. Mark's onderzoek wordt dit van Blum en ze gaat tot op het bot, letterlijk en figuurlijk.
Het boek was in een no time gelezen en de laatste 50 pagina's stond ik bijna krom van de spanning.