'Huisje Boompje Beest' speelt zich af in een rustige Vinexwijk waar de buren, allemaal veertigers, elkaar behoorlijk blijken te kennen. Ze hebben 'schijnbaar' alles goed voor elkaar - kinderen, hypotheek, mooie auto, gelukkig gezin - het bekende huisje- boompje-beestje-syndroom - lees: sleur! Maar voor Joris, toch de spil in dit verhaal, valt na het overlijden van zijn inwonende schoonmoeder de subsidie weg. Dit en zijn baan die op de tocht staat is toch een aderlating in de inkomsten. Het liefst zou hij heel de boel verkopen en op wereldreis vertrekken, maar dat ziet Lidia, zijn vrouw niet zitten. Ze hebben het toch goed? Als Rob - een alleenstaande fotograaf - bij hen in de straat komt wonen lijkt Joris zijn klankbord te hebben gevonden. Maar wie is Rob eigenlijk? En wat als je neurotische buurvrouw een zaadje plant waar de buren in meegaan? Het kan toch geen waar zijn!

Hoewel Nederland en België aan elkaar leunen had ik van deze auteur nog niet gehoord, dus was ik best wel benieuwd. De titel van het boek laat niets te raden over, alleen dat hier 'beest' in plaats van 'beestje' staat. Aan de lezer om uit te zoeken waarom of is het een leuke woordspeling van de auteur? De cover is kleurrijk en springt zeker in het oog.

Schlikker heeft een vlotte pen en schrijfstijl. In korte hoofdstukken loodst ze je in een recordtempo door de 255 pagina's. Vooral omdat het om alledaagse zaken gaat is het allemaal heerlijk herkenbaar. Alles gaat gewoon lekker zijn gangetje in de wijk. Bovendien is haar manier van schrijven hilarisch en zit het boek vol humor.

"Joris aaide over haar wang. 21, 22, 23. Ja hoor, nu zakte hij langzaam af naar haar borsten. 24, 25, 26 ..........."

Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn daar in de Vinexwijk. Soms subtiel en een andere keer heel duidelijk weet Schlikker, tussen neus en lippen, verschillende thema's in haar roman aan te kaarten. Op de een of andere manier verstaat zij de kunst om gewichtige thema's heel luchtig over te brengen. Het overlijden en het rouwproces van Joris’ schoonmoeder komt aan bod, maar ook pedofilie, midlifecrisis, boulimie, zelfmoord en een fetisjtrekje bij Joris. Je vindt het allemaal terug.

Daarbovenop weet zij een bepaalde sfeer in het verhaal te leggen waarvan je niet helemaal weet waar die naartoe gaat. Toch, echte diepgang moet je in 'Huisje Boompje Beest' niet verwachten. De karakters zijn niet genoeg uitgediept en je kunt je de vraag stellen wat de toegevoegde waarde van bepaalde scènes is, buiten het feit dat ze komisch zijn. Het is gewoon een lekker tussendoorboek dat je in een wip uit hebt, waar je geregeld bij in een deuk ligt en waar je verder niet teveel achter moet zoeken. 3 beestige sterren voor 'Huisje Boompje Beest'