Dit boek trok mijn aandacht in de bibliotheek door de opvallende gele kaft. Ik had nog nooit van de schrijfster gehoord, maar ontdek graag nieuwe schrijvers. Soms wordt mijn nieuwsgierigheid dan beloond met een pareltje als dit. De theorie dat Paul McCartney van de Beatles zou zijn overleden en vervangen door een dubbelganger kende ik nog uit mijn jeugd. Nu was ik geen Beatlemeisje, want dat vond ik maar een stel braveriken in vergelijking met de Outsiders en Q65 van wie ik fan van was in die tijd. Dat maakt weinig uit voor dit boek. De Paul-Is-Dead-theorie is slechts de rode draad, het eigenlijke verhaal draait vooral om de zoektocht van een oude vrouw, Beth, naar haar lang verloren zoon Tom en om wat er met hem gebeurd is. Daarnaast loopt de verhaallijn rond buurvrouw Judith, haar tienerzoon Syd en jonge dochter Sadie. Een derde verhaallijn vertelt over de jonge verpleegster Kirstie. Wat volgt is een geloofwaardig en gelaagd plot met een enorme diversiteit aan personages die op hun eigen manier op zoek zijn naar elkaar en vooral zichzelf. Personages die onder mijn huid kropen en van wie ik al lezende ging houden. Ik heb meegeleefd, ze hardop toegesproken, me verwonderd, geglimlacht en een traan weggepinkt. En dan dat einde. Kippenvel!