Montalbano, Siciliaan is commissaris van politie. Hij houdt er merkwaardige opsporingsmethoden op na, ook in Het ronden van de boei.
Immigranten proberen een uitweg uit hun ellende te vinden door in Sicilië aan land te gaan. Als een schip vergaat worden drenkelingen aan wal gebracht. Zo ook een jongetje dat Montalbano opvalt. Als dit kind later dood teruggevonden wordt, kan de commissaris geen gemoedsrust vinden. Wie is de dader?

Ik heb eerder een boek van Camilleri gelezen en was aangenaam verrast. Met name door de geestigheid van de auteur. Collega-recensenten Jeb en Gerd zijn ook erg gecharmeerd van de schrijver. Redenen genoeg om meer werk te lezen van deze Italiaan.
Het ronden van de boei is vooral een humoristisch en sprankelend boek dat grotendeels gedragen wordt door de commissaris. Hoe deze Montalbano te beschrijven? Levendige dialogen met zijn medewerkers, onorthodoxe uitspraken, vreemde invallen, zelfspot, humor, bezeten door lekker eten, gevoeligheid voor dames en merkwaardige opsporingsmethoden. Hij leeft in een soort van voortdurende strijd met zijn huishoudster die vooral te wijten is aan wederzijdse eigenzinnigheid. Ik vind Montalbano een opvallende hoofdpersoon en moest regelmatig grinniken om de humor. Zijn medewerkers zijn ook merkwaardig, ze leveren regelmatig ergernis op hoewel je op je klompen aanvoelt dat de commissaris ze graag mag.

En het verhaal? Twee verhalen lopen door elkaar en vallen aan het eind samen. Met het thema illegale bootvluchtelingen heeft Sicilië natuurlijk volop te maken. In dit onderwerp neemt Camilleri stelling, hetgeen ik kan waarderen. Hij doet dit door het schrijven van een vlotlopend, interessant verhaal dat goed in elkaar zit en boeit door de verteltrant van de schrijver. Stukje bij beetje worden  na speurwerk en toeval  de vragen beantwoord.
Misschien is een punt van kritiek wel dat Montalbano iets teveel de grote held en speurder is. Dat stoorde mij overigens niet.
Ik heb genoten, Camilleri heeft mij plezierige uurtjes bezorgd. Dat smaakt beslist naar meer!