Soms stuit je onverwachts op een boek, waaraan je zonder al te veel verwachtingen begint, maar dat je dan compleet in bezit neemt. Dat was het geval met En we noemen hem van Marjolijn van Heemstra. Mooie zinnen, een boeiende verhaallijn en een intrigerende geschiedenis maken dit tot een boek dat boven het maaiveld uitstijgt. Literair, met veel thema's die tot nadenken stemmen (schuld, projectie van geschiedenis, wie ben ik en wat geef ik door), en tegelijkertijd heerlijk leesbaar. Misschien gebruikt de schrijver iets te veel toevalligheden om de zoektocht sluitend te maken, maar als lezer vergeef je het haar graag. Marjolein van Heemstra heeft de kracht om heel nabij te schrijven en tegelijkertijd grootse vragen te bespreken. Ik hoop op meer boeken van haar.