Schuilplaatsen van Woody Gardiner is een ode aan de fictie. Een lofzang voor het levensverhaal waarin je je continu af blijft vragen wat er nu waarheid is en wat er is verzonnen, en of het een eigenlijk wel waardevoller is dan het andere. De schrijver weet hier in het laatste hoofdstuk nog een onverwacht listige draai aan te geven.
Door het verhaal van de mysterieuze Gardiner vanuit steeds weer een ander personage te vertellen weet Frank Gunning een prachtig tijdsbeeld te schetsen en wordt je meegenomen naar het leven op straat, hippie communes, activistenkampen en de NSA. Deze personages slepen je zo lekker mee het verhaal in dat ze zelf ook wel een eigen roman zouden verdienen en zorgen dat je steeds met spanning weer een bladzijde omdraait om te zien wie je nu weer tegen gaat komen en waar het verhaal nu eigenlijk heen gaat. Lezen dus.