Ithana woont in een kamp, afgescheiden van de rest van de wereld. Wanneer ze er op een dag tussenuit glipt, verschijnt er een teken op haar hand van een blauwe ijskraag. Ze gaat samen met Skay op een missie en komt door allerlei bijzondere landstreken. Van lieverlee herinnert ze zich weer wat er vroeger met haar gebeurde en dat is gruwelijk. Ze blijkt op een lijst te staan van gezochte personen.
Dit boek zit vol met actie, gruwelijkheden en smerigheid. Het volgt elkaar snel na elkaar op. Vijanden weten meer over haar dan Ithana zelf. Ze wordt in de gaten gehouden en vertrouwt niemand meer. Ze heeft zoveel gruwelijkheden meegemaakt in haar jeugd dat ze moeite heeft om haar gevoelens te uiten. Haar uiterlijk houdt ze zoveel ze kan verborgen onder haar kap en mantel. Haar beste vriend in het kamp heeft ze achter moeten laten. Ze krijgt van meester Farzu twee oerags mee en geeft ze een naam. Langzamerhand worden het nieuwe vrienden. Er is haar iets opgedragen, maar kan ze dat wel doen? Ze blijkt deel uit te maken van een patroon, waar nog meer mensen bij horen. Uiteindelijk lijkt ze toenadering te zoeken, maar dan gebeuren er weer hele nare dingen.
In dit boek komen allerlei verzonnen wezens voor die haast nergens iets bekends hebben, behalve misschien de wevers die magie kunnen gebruiken. Het feit dat ik geen houvast had aan bestaande fantasyfiguren zorgde ervoor dat ze vaag bleven, maar niet als ik heen en weer ging bladeren. Dat heb ik echter niet gedaan omdat het me te veel uit het verhaal zou trekken. Ik vond het dus lastig om er een goed beeld bij te vormen. Het horrorgehalte in dit verhaal lag hoog en het waarvoor blijft lang onduidelijk. Doordat Ithana haast geen herinneringen heeft en haar gevoelens ver weg stopt, kon ik haar niet echt sympathiek vinden. Wat haar overkomt, lijkt me voor een gewoon mens niet te verduren en het wordt daardoor al gauw overkill, ook al is het fantasy en zou ik me daar overheen hebben moeten zetten.
Er zit een flinke vaart in het verhaal, acties volgen elkaar snel op. Wat er met Ithana gebeurd is, komt gedoseerd naar voren en pas helemaal aan het einde komt de aap uit de mouw.
Ik ben nieuwsgierig geworden naar het patroon en naar wat er gebeurt als het patroon compleet zal zijn. Daarom ga ik het volgende boek later zeker ook lezen.