Met ‘De zaak Magritte’ start Toni Coppers een nieuwe serie detectives. Toni Coppers, die vooral bekend is van zijn serie thrillers rond het personage van Liese Meerhout, laat ons in dit boek kennismaken met Alex Berger. Het eerste boek in deze serie is een eerbetoon aan Magritte. René Magritte was een Belgisch kunsternaar en is vooral bekend om zijn surrealistische werken. Het bekendste werk van zijn hand is “Ceci n’est pas une pipe’. René Magritte woonde een groot deel van zijn leven te Brussel waar hij ook stierf in 1967. Dit jaar exact 50 jaar geleden.

Alex Berger was een politie rechercheur op het moment dat zijn vrouw Camille stief tijdens een aanslag in de Franse hoofdstad, Parijs.
Hij kan het zichzelf niet vergeven dat hij niet bij zijn vrouw was op het moment van haar dood. Op dat moment was hij namelijk een verdachte aan een verhoor aan het onderwerpen.
Door het plotse verlies van zijn vrouw Camille blijft hij achter als een gebroken man. Hij zoekt troost en vergetelheid in de drank. Zijn verdriet is alomtegenwoordig en daarenboven wordt hij nog geplaagd door nachtmerries. Hij kan moeilijk de draad van zijn leven terug opnemen en wentelt zich in zijn miserie en verdriet.
Wanneer er zich, twee jaar later, een nieuwe moordzaak voordoet komt hier echter verandering in. Hij wordt vooral getriggerd door het feit dat er in deze nieuwe moordzaak de naam ‘Novak’ opduikt, dit was namelijk de man die hij aan het ondervragen was op het moment van Camille’s overlijden. Dit is voor hem een nieuwe impuls om wraak te nemen en hij besluit, op de vraag van de huidige hoofdinspecteur in te gaan. Deze heeft hem gevraagd om de politie te helpen in het onderzoek naar enkele moorden. Deze moorden werden zowel in Brussel als Parijs gepleegd.

Jammer genoeg wordt de aandacht meer gevestigd op het verdriet, het rouwproces en de verwerking van Camille’s dood dan op het moordonderzoek zelf. De schrijfstijl is heel eenvoudig, zeer toegankelijk voor een groot publiek en vlot geschreven. Ondanks het feit dat de karakters van de personages goed werden uitgewerkt laat Toni Coppers de lezer toch wat op zijn honger zitten.