De eerste hoofdstukken waren even wennen. Ik begreep niet goed waar het verhaal naar toe moest en zag de verbinding met het Hooge Nest niet direct. Toen de familie Brilleslijper werd gevolgd werd het verhaal direct intrigerend, ook al kwam het huis “Het Hooge Nest” nog steeds niet in het verhaal voor. Dat is later in het boek ruimschoots goedgemaakt. De zussen Janny en Lien Brilleslijper woonden daar met hun ouders, echtgenoten en hun kinderen. Beide zussen waren Joodse verzetstrijdsters en zij lieten hier tientallen Joden onderduiken. De schrijfster volgt het verhaal van Janny en zij weet goed weer te geven onder welke druk de zussen stonden en hoe gevaarlijk het was wat zij deden. Verraad ligt altijd om de hoek. Toch waren er ook tijden van ontspanning. Zang, muziek en dans speelden een grote rol en er werden vele muziekavondjes georganiseerd. Natuurlijk stonden er altijd mensen op de uitkijk.
Als zij dan tenslotte worden verraden en naar een concentratiekamp worden getransporteerd, wordt het een verschrikkelijk verhaal. Het is niet te bevatten wat daar is gebeurd.
De schrijfster heeft de verschillende emoties goed weten neer te zetten. Het is geen opsomming van gebeurtenissen geworden, maar een levendig, bijzonder en gruwelijk verhaal.
Het boek wordt voorgelezen door Loretta Schrijver. Zij doet dit op een zeer prettige, vrij neutrale toon.