Op de donkerblauwe cover zie je een schip, een cruiseschip, helemaal alleen op zee. Daarboven 4 strepen alsof de dagen afgeteld worden. Dat gebeurt ook in dit verhaal. Een advertentie dat mensen aanmoedigt om oud en nieuw op het mooie en luxe cruiseschip “The Beautiful Dreamer” en daarna een heel kort verslag van de eerste drie dagen op het schip;” de cruise verloopt relatief rustig.” Om daarna verder te gaan op de vierde dag. De dag dat alles mis lijkt te gaan, je leert de mensen die een grotere rol gaan spelen in het verhaal een beetje kennen. Vormt je mening over wie je wel leuk vindt en wie niet…..op de vierde dag valt de stroom uit, geen communicatie, geen WIFI. Het zou bijna een mooie pilot zijn voor programmamakers. Het maakt me nieuwsgierig naar wat mensen gaan doen.
Dan breekt er een virus uit en verandert het mooie cruiseschip in een baggerschuit. Een nieuw verhaal a la de Titanic vol mysterie en geheimen. Twee dames die de tocht wilden maken om het leven mooi af te sluiten, een medium die haar kansen schoon ziet en personeel dat bijgelovig is.

Een boek vol mooie ingrediënten om er iets spannends van te maken, en dat gaat vrij goed. Sarah Lotz heeft er de vaart goed inzitten en voegt steeds op de juiste momenten een nieuw ingrediënt toe. Ze gooit er ook steeds een portie verwarring aan toe waardoor je je aandacht goed bij het verhaal zal moeten houden, er komen meer personages die een rol spelen. En natuurlijk vragen de vele (bijna 3000) passagiers zich af of ze dit zullen overleven. Het verhaal verzuipt dan een beetje in (te) beeldende beschrijvingen van zieke passagiers, vervuiling en tekorten op het schip. Dat had minder gekund.
Als het schip ontdekt wordt lijkt het tot een spannend einde te komen maar dan verandert het boek in een serie interviews met betrokkenen die ieder hun eigen visie op het verhaal hebben en vooral elkaar wantrouwen. Dit viel me wel een beetje tegen. Het verhaal aan het einde van het boek maakt echter heel veel goed, dan is de spanning en de sensatie die ik op de vierde dag voelde weer helemaal terug. Ze kan heel beeldend schrijven, Sarah Lotz en ik heb net zo genoten als bij het lezen van haar vorige boek maar het plot had spannender gekund.