Recensie voor de Verscheurde Vrouw van auteur Han Peeters

De Verscheurde Vrouw.

Ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten toen ik aan dit boek begon. Ik wist ook niet zeker of ik dit moest doen en wel wilde. Ik kende de boeken van Han en ik had hem zeer hoog in het vaandel.
Zijn werk vind ik tot heden meer dan gemiddeld. Dus heb ik gezegd. Ja, ik schrijf graag een recensie, stuur mij je boek maar op.

De verscheurde vrouw is een erotische thriller en ik wist niet zo goed wat ik me erbij moest voorstellen. Ik ben zelf christen en ik wilde in eerste instantie gewoon botweg weigeren. Zulke pulp lezen christenen niet, dacht ik. Maar ik ben nu eenmaal ook recensent en ook geen heilige, ik maak in het dagelijks leven ook mijn fouten dus ik heb het gevraagde aanvaard. En, eerlijk is eerlijk, 50 tinten grijs heb ik ook gelezen.

Toen ik het boek in handen kreeg en ik eraan begon dacht ik aan een boek vol platte seks. Ik had echt geen duidelijk en helder beeld. Wel had ik een en ander gelezen van andere mensen en er zaten er zelfs een paar bij die het boek ziek noemden.

Gaandeweg veraste het mij meer en meer. De verhaallijn en de figuren maar ook de spirituele onderlegging. Corruptie, macht en strijd. Persoonlijke strijd zelfs. Het boek kreeg me in zijn greep. Je voelt het verhaal. Maar ook de onderliggende aspecten. Je voelt de onderbouwing. En dat alles in een goed opgebouwd meeslepend verhaal. En, ja er staat veel seks in, maar het gaat om zo veel te meer. Het is psychologisch onderlegd, het beschrijft hoe iets je in zijn greep kan krijgen, en in dit geval is dat seks. Ik vond het boek op behoorlijk wat momenten zelfs literair. In ieder geval heel veel beter dan 50 tinten grijs. Ik zou liever dit boek op het grote witte scherm zien dan de huisvrouwenporno van 50 tinten grijs. Han zou er zelfs lezingen over kunnen houden hoe de krachten achter de schermen werken, als je het mij vraagt.

Ondanks dat ik dit niet zag aankomen uit de handen van Han, en ondanks dat ik in een spagaat zat toen hij me vroeg te recenseren, ben ik blij dat ik het toch gelezen heb. Niet alles is wat het lijkt.
En als je het dan zo weet neer te zetten zoals Han dat heeft gedaan, dat het niet draait om de seks in het verhaal maar om de achterliggende psychologische aspecten, nou wat mij betreft ben je dan een intellectueel goed onderlegde schrijver en ik kan met recht zeggen, Han ik kan niet wachten op het volgende deel.

Weinig goede boeken in deze sector tot nu toe maar ik heb goede hoop dat Han hier verbetering gaat aanbrengen. Mensen die het boek ziek noemen hebben het niet echt begrepen, vrees ik, met alle respect.

Tip voor de lezers:
Lees gewoon door en probeer de onderliggende gevoelens in een breed psychologisch kader te plaatsen.

Petje af Han Peeters, ik hoop je snel weer te horen.

Recensie geschreven door:

Esther Scholten.