Weer een leuk meeslepend boek om te lezen. Er lopen twee verhaallijnen door elkaar: één speelt zich af in het heden, en één tijdens de jaren van de tweede wereldoorlog. Dat was wat ik er leerrijk aan vond: ik had nog niet gehoord dat de geallieerde troepen tot in Ijsland zaten in die tijd. Ook nieuw voor mij was dat Ijsland pas in 1944, een jaar voor het einde van W.O.II, onafhankelijk is geworden van Denemarken. In dit verhaal onderzoekt een oud-inspecteur met de naam Konrad een moord op een oude man. Deze blijkt een oude onopgeloste zaak uit zijn carrière als verbindingsfiguur met het bezettingsleger nooit te hebben vergeten. Uiteraard heeft alles met alles te maken. Het Ijslandse volksgeloof en de mondeling overgeleverde verhalen van elfen en een verborgen volk, komen uiteraard weer om de hoek kijken, zo diep geworteld als ze zijn. De plot is zoals meestal bij Indridason zeer menselijk, en wordt nooit echt gruwelijk. Je wilt echter steeds verder lezen om te weten hoe de verhaallijnen in elkaar passen en hoe het allemaal eindigt. In geen tijd heb ik dit boek weer uitgelezen.