Het gelukkigste meisje ter wereld, is het debuut van schrijfster Jessica Knoll en wordt in Amerika zo enthousiast ontvangen dat zelfs de filmrechten al verkocht zijn. Met dit in gedachten moet het boek wel prettig lezen en een goed verhaal hebben. Helaas is het tegenovergestelde waar, hoofdstuk 1 komt erg onduidelijk over en springt erg van de hak op de tak. Ook de volgende hoofdstuk lezen niet echt prettig en het gevoel ontstaat dat er in het boek helemaal niks meer gaat gebeuren, behalve een steeds grotere hekel krijgen aan Ani. Wat een vervelend mens is dat, alles moet perfect en zo doet ontzettend uit de hoogte. Dit alles zorgt ervoor dat het heel lang duurt voordat je verder wil lezen, maar wanneer je dit uiteindelijk doet zal je er geen spijt van krijgen. Want dat ene hoofdstuk verandert alles.

Zodra hoofdstuk 11 voorbij is en hoofdstuk 12 gaat beginnen, leest het boek als een sneltrein. Niet alleen is het boek zo ontzettend spannend dat je het niet meer wil wegleggen, maar alle haat die jegens Ani is ontstaan, wordt in een klap omgezet in medeleven. Wanneer iemand zo veel heeft meegemaakt in haar jonge leven dan wil je ook niet anders dan dat de rest van je leven perfect verloopt, maar is dat uiteindelijk wel de oplossing voor haar verleden?

Het boek komt erg traag op gang en dat is erg jammer. De kans dat mensen het boek hierdoor eerder wegleggen is groot. Toch raad ik iedereen aan om door te lezen, want echt het verhaal wordt echt beter. Ik zelf ben heel benieuwd naar de eventuele film en hoop niet dat sommige scènes te snel worden afgeraffeld, want dat verdient dit boek niet.