Russian Roulette vond ik niet alleen goed klinken maar is volgens mij ook een goede omschrijving voor dit verhaal. Arkadi is namelijk een nuchtere, gehoorzame, stabiliteit zoekende inspecteur, die in de loop van het verhaal zal worden ontmantelt.

Zijn leven en dat van zijn echtgenote en vooral hun huwelijk staat op het punt om te ontploffen. En de lont wordt aangestoken met de vondst van drie zwaar verminkte lijken in het Gorki Park. Arkadi krijgt tegen wil en dank de zaak toegewezen en zijn carrière staat op spel. De auteur doet vervolgens uit de doeken hoe moorden werden/worden gepleegd, hoe de gewoontes waren en vooral hoe de ingesteldheid was in de Sovjet-Unie. Als men deze elementen op een rijtje plaatst zou men ook kunnen spreken van een historisch getinte roman.

Arkadi begint aan zijn onderzoek in de hoop dat de KGB het hem uit handen zal nemen. Hij probeert verbanden te leggen naar illegale handelspraktijken, dit lukt echter niet. Hij zit vast aan de zaak, en niet zelden brengt hij niet alleen zijn onberispelijke reputatie maar ook zijn leven in gevaar.

Het is zeer fascinerend om Arkadi te zien worstelen met de zaak en zijn nakende echtscheiding. Hij heeft wel een bepaalde intellectuele capaciteit maar zijn tegenspelers zijn toch een stuk inventiever en vaak ook een paar stappen voor. Dit nadeel speelt hij goed uit of beter gezegd kan hij beperken. Hij is zich namelijk heel goed bewust van zijn zwakte en blijft dus heel nuchter denken.

Een ander aspect uit het boek dat me bijgebleven is, was het feit dat naarmate het boek vorderde de sfeer grimmiger en zwaarmoediger werd. En dit is dan volledig tegenovergesteld met de inhoudelijke tijdsverhoudingen. De lijken werden namelijk teruggevonden op het einde van de winter. De lente komt reeds al piepen en Cruz Smith deed ook zijn best om dit weer te geven, de lentemarkten die weer opgestart worden, de wodka die men ruilt voor bier, etc. Toch is niemand nog zeker van een goede afloop in de zaak.

Ook de personages zijn een bron van tegenstellingen. Ze zijn oppervlakkig, maar toch op bepaalde details heel goed uitgewerkt. Volgens mij is dit toch een duidelijke aanwijzing naar de goede kennis die Cruz Smith heeft over de modale Rus, zijn uiterlijk en zijn gewoontes.

Als men ooit zonder stadskaart de binnenstad van Moskou zou binnentrekken, heeft men aan Cruz Smith een goede begeleider. Ik vond het sterk hoe hij de stad zo gedetailleerd kon beschrijven en zeker in de jaren '80 toen men de Sovjet-Unie niet vrij kon bezoeken. De ruimte is dus heel goed beschreven.

Ik laat de analyse nu even voor wat hij is. Ik heb genoten van dit boek. Het las heel vlot, het was heel leerzaam maar vooral heel goed geschreven. Als ik ooit nog eens een boek van Cruz Smith zal aangeraden worden zal ik niet gauw twijfelen om het te lezen.