Su Jin gaat samen met haar zus en de vriendinnen van haar zus naar het zonnige Magaluf om daar te feesten voordat ze gaan studeren. Su Jin doet er alles aan om aansluiting te krijgen bij het groepje meiden, zo experimenteert ze met alcohol, drugs en seks. Als ze eigenlijk aansluiting heeft gekregen gaat het op de laatste avond van hun vakantie gruwelijk mis en alles wordt gefilmd.
De volgende dag besluit Su Jin op de vlucht te gaan om zo vrienden en kennissen niet onder ogen te hoeven komen. Ze besluit om haar biologische moeder te gaan zoeken in Seoul.

De (adoptie) moeder van Su Jin wordt geconfronteerd met het filmpje van haar dochter en merkt dat al haar zekerheden om haar heen beginnen te verdwijnen. Door het verleden heeft ze geleerd om te vechten om iets voor elkaar te krijgen. Ze besluit wraak te willen nemen voor haar dochter. Ze reist af naar Magaluf om de dader te zoeken die, die bewuste avond heeft gefilmd en het viraal heeft laten gaan.

De schrijfstijl zorgt voor een prettige manier van lezen. Het leest vlot en de vaart zit in het verhaal. De titel sluit niet helemaal aan op het verhaal, want Su Jin maakt wel degelijk iets verschrikkelijks mee, maar is niet verloren. Ruth ziet haar dochter tijdelijk wel zo, maar dat veranderd.
Het verhaal is geschreven door te werken met perspectiefwisseling; het verhaal van Ruth (de adoptiemoeder) en Su Jin. Hierdoor voel je de verschillende emoties die personages hebben om de situatie.
Opvallend is dat er veel verschillende gebeurtenissen in dit boek zitten maar die het boek niet spannend maken, maar eerder een beetje ongeloofwaardig. Ondanks de verschillende gebeurtenissen had ik meer van het plot verwacht.

Het boek wordt geclassificeerd als een literaire thriller. Het verhaal is niet spannend genoeg om te zeggen dat het een thriller is. Voor een literaire thriller vind ik het boek onvoldoende, toch vond ik het boek wel leuk om te lezen. Het boek doet mij denken aan de boeken van Suzanne Vermeer. Voor literaire thriller 2* maar voor het verhaal op zich 3*.