Helaas is Linwood Barclay in Nederland en Vlaanderen nog altijd een vrij onbekende thrillerauteur. Hij is geboren in de Verenigde Staten, maar op zijn vierde verhuisden zijn ouders naar Canada. Daar woont hij in de buurt van Toronto. Hij werkte bijna dertig jaar voor verschillende kranten en was 15 jaar lang columnist bij de Toronto Star voordat hij fulltime boeken ging schrijven. Inmiddels heeft heeft hij twintig boeken op zijn naam staan en auteurs als Stephen King prijzen hem onder meer om zijn Promise Falls Trilogy, bestaande uit Broken Promise, Far From True en The Twenty-Three.
De auteur wilde zijn nieuwste boek The Typewriter als titel geven, maar zijn editor was het hiermee niet eens. Die titel zou te weinig thrillerachtig zijn. Bovendien zouden veel jongeren niet weten wat een typemachine is. Daarop bedacht Barclay A Noise Downstairs als titel voor zijn boek.
Paul Davis rijdt op een avond naar huis en ziet dat zijn collega van de universiteit, Kenneth Hoffman, zich vreemd gedraagt in zijn auto. Paul volgt hem omdat hij denkt dat Kenneth iets mankeert. Paul ziet hem eerst een typemachine bij een stortplaats weggooien en wanneer Kenneth even later stopt, ziet Paul dat zijn collega twee lijken in zijn auto vervoert. Ken slaat Paul met een schep neer. De politie kan op het nippertje voorkomen dat dit Paul het leven kost. Het heeft wel tot gevolg dat Paul gaat lijden aan geheugenverlies, angstaanvallen en nachtmerries. Daarvoor gaat hij in therapie bij Anna White. Paul wil te weten komen wat zijn collega bewoog om tot zijn daad te komen. Pauls vrouw Charlotte stelt hem voor alles van zich af te schrijven en koopt voor hem een ouderwetse schrijfmachine. Paul hoort 's nachts typegeluiden en denkt dat de typemachine op de een of andere manier iets met de moord te maken heeft. Is Paul gek aan het worden?
It was just after two in the morning when he heard the sounds. He became aware of them while he was still asleep, so when he first opened his eyes, and heard nothing, he thought he must have been dreaming. There was nothing. But then he heard it again. Chit chit. Chit chit chit. Chit. Chit chit. He immediately knew the sound. It was a new one to the household but instantly recognizable. One floor down, someone was playing with the antique typewriter in his cramped office.
Is hier sprake van iets bovennatuurlijks, heeft Paul aan Kenneths klap met een schep een geestelijke stoornis overgehouden of is iemand bezig Paul gek te maken? Het verhaal heeft iets Hitchcocksachtig. Je weet dat er iets niet klopt, maar je weet niet wat. Barclay neemt je mee vanaf het moment dat Paul Kenneth gaat volgen tot en met alle moeite die gedaan wordt om hem van zijn post traumatische stress af te helpen. Daarbij leef je mee met Paul die over komt als een behoorlijk hulpeloos figuur.
Het verhaal wordt vanuit drie perspectieven verteld: dat van Paul, zijn therapeut Anna White en zijn vrouw Charlotte, die makelaar is. Dit vergroot de intrige. Het perspectief van Anna beschrijft niet alleen haar behandelrelatie met Paul, maar gaat ook diep in op haar eigen situatie, waardoor ze een heel sympathieke rol in het verhaal krijgt.
Na een flitsend begin wordt het verhaal trager. Het bevat veel valse aanwijzingen, waardoor je wordt misleid. De geestelijke toestand van Paul is hieraan debet. Lopende het verhaal voel je aankomen welke richting het uitgaat. Het eindigt met een hele collectie twists en een ontknoping vol verrassingen. Zo wordt voorspelbaar in dit meeslepende verhaal beslist onvoorspelbaar. Ook liefhebbers van de boeken van Harlan Coben zullen dit boek waarderen. Beide auteurs slagen erin om verschillende verhaallijnen in de ontknoping te verbinden en je een spetterend slot voor te schotelen.