Over het boek

Januari 1957.
Onder de naam Cristof Ganz heeft Bernie Günther een baan als nachtportier en beheerder van het mortuarium in het Schwabinger Krankenhaus in München gevonden. Een moratorium is natuurlijk een te bescheiden plaats voor een echt goede rechercheur die voor de oorlog op het bureau aan de Alexanderplatz werkte.

Schramma, een door en door corrupte politieagent, wil hem voor een karretje spannen voor moord en beroving, maar Bernie Gunther is hem te slim af en weet zichzelf en Max Merten, een oude bekende - een voormalig officier van justitie van voor de oorlog - te redden.
Als dank voor de bewezen dienst zorgt Merten er voor dat Bernie in dienst kan treden bij Munich Re, een grote verzekeraar, als claimonderzoeker. Eigenlijk een voortzetting van zijn werk als rechercheur: het ontmaskeren van oplichters en bedriegers. Dat Munich Re alle concentratiekampen van de nazi's had verzekerd tegen brand, diefstal en andere risico's was voor Bernie niet van belang.

Cristof Ganz doet zo goed zijn werk dat hij naar Griekenland wordt gestuurd om de claim van een Duitser te onderzoeken, wiens schip is gezonken. Er vallen links en rechts wat slachtoffers en de zaak heeft meer kwalijke kanten dan gedacht. Duitsers liggen in 1957 niet zo goed in de markt in Griekenland. De zaak stinkt steeds erger en Ganz komt zwaar onder vuur te liggen.

Conclusie.
Philip Kerr op z’n best in dit dertiende Bernie Gunther verhaal. De op 23 maart 2018 overleden auteur haalt weer alles uit de kast en laat zien waarom hij zo’n formidabele schrijver was. In het zoals altijd extreem goed gedocumenteerde boek legt Kerr dit keer sterk de nadruk op het ingewikkelde morele dilemma tussen goed en kwaad. Iedereen in het naoorlogse Duitsland heeft boter op z’n hoofd. De scheidslijn tussen de goeden en de slechten is niet altijd even duidelijk te trekken. Niet alleen de nazi’s waren fout.

De documentatie is weer groots en indrukwekkend. Op een bladzijde worden aangehaald: Irma Grease - ' das Biest von Belsen' -, Timothy Q. Mouse, Jekyll and Hyde en Shakespeare' s Jago die Othello voor de gek houdt. Alles klopt. Van het Shalamir parfum tot Sydney Hughes Greenstreet en Drene shampoo, maar vooral Alois Brunner. En zelfs de gimlet van Philip Marlowe komt voorbij. Voor de fact checkers is het feest.

Zoals we weten is de relatie van Bernie met vrouwen geen succesverhaal. In dit boek leidt de ontmoeting met de uit Grieks marmer gebeitelde voluptueuze Elli Panstoniou, juriste op het ministerie van Economische Coördinatie, tot lyrische ontboezemingen , zowaar zelfs tot enige positieve beschouwingen over de mensheid.

Maar laat u niet misleiden. Bernie blijft Bernie en zijn opmerkingen, al dan niet uitgesproken, staan bol van het sarcasme en ironie. De lezer moet bij de les blijven: het grote aantal personen – een fraaie mix van fantasie en realiteit- en gebeurtenissen wordt intelligent geweven tot een fraaie thriller, niet spannend overigens, met als resultaat vele uren leesplezier op hoog niveau voor de lezer.
Geldzucht, gemakkelijk gewin,
Alte Kameraden en ex-nazi’s, het blijft een rare combinatie, maar legt wel de bodem onder de beste Bernie Gunther tot nu toe.

Vijf sterren.

Jac Claasen