De prettige familiefilm ‘City of Ember’ draaide in 2009 ook bij ons met redelijk succes in de bioscoop. Toch is het nauwelijks bekend dat het hier de verfilming betreft van het boek ‘The City of Ember’ van de Amerikaanse schrijfster Jeanne Duprau, in het Nederlands vertaald als ‘Sintel’. Dat is in het Angelsaksische taalgebied anders: op Goodreads heeft dit boek momenteel zo’n 161.000 waarderingen. Niet onbegrijpelijk, want ‘Sintel’ is een aardig jeugdboek dat meer aandacht verdient.

Het verhaal
De 12-jarige kinderen Lina en Doon wonen in de eeuwig donkere stad Sintel. Alle licht is er afkomstig van elektrische lampen en schijnwerpers. Helaas werkt de elektrische generator niet meer naar behoren en valt de stroom steeds vaker en langer uit. Daardoor groeit de angst om voorgoed in het duister achter te blijven bij de inwoners van de stad. Ondanks het feit dat de burgemeester verzekert dat er aan een oplossing wordt gewerkt, willen zowel Lina als Doon dit niet afwachten. Zij hopen een uitweg te vinden uit Sintel en iedereen te redden. Als Lina dan bovendien een gehavend document in handen krijgt dat lijkt aan te geven waar zo’n uitgang gevonden kan worden, gaan ze samen op onderzoek uit. Daarbij doen ze een aantal onverwachte ontdekkingen.

Een ongebruikelijk genre
‘Sintel’ is een postapocalyptische dystopie voor kinderen vanaf 12 jaar, wat je niet vaak (meer) ziet. Het boek (2003) stamt uit de periode tussen pakweg 1990 en 2005 dat zogeheten cross-over boeken, jeugdboeken die ook leuk zijn voor volwassenen, erg in trek waren. Vanaf 2005 kwam echter de Young Adult op en verdween de cross-over weer in de vergetelheid. Vanaf toen werd de leeftijd van de hoofdpersonen in postapocalyptische en dystopische verhalen hoger en de verhalen gecompliceerder. Dat neemt niet weg dat genoemde periode een handjevol geslaagde dystopische jeugdseries (niet allemaal vertaald) heeft opgeleverd, waarvan dit er één is.

Misschien klinkt het idee van een postapocalyptische dystopie wat moeilijk en zwaar op de hand voor een jeugdboek. Dat valt, zo blijkt, reuze mee. Sterker nog, dit boek wordt nergens echt akelig, want dit is dystopie light. Spannend is het wel, maar vooral op een avontuurlijk manier. Ook is er mysterie en moeten de hoofdpersonen een aantal raadsels over hun stad oplossen. Een belangrijke vraag daarbij is hoe en waarom Sintel ooit is ontstaan, want dat weet niemand.

Het belang van licht voor de mens
In het verhaal wordt veel aandacht geschonken aan licht en wat dat betekent voor de mens en de manier waarop wij leven. Dit thema zit op een leuke manier door het verhaal verweven en maakt de lezer (ook de volwassene) bewuster van wat licht voor ons doet. Na lezen van het boek kijk je een tijdje niet meer op dezelfde manier naar je lichtknopje of plafondlamp.

Voor welke leeftijd
Hoezeer dit boek ook schatplichtig is aan de cross-over periode, overdreven geschikt voor volwassen is het uiteindelijk niet. Het verhaal is namelijk vrij eenvoudig van opzet en de taal is duidelijk gericht op jonge tieners. Je leest het gemakkelijk weg als volwassene, maar het verschil met de betere Young Adult is duidelijk. De vier sterren die ik aan het boek geef zijn dan ook bedoeld voor het boek als jeugdboek.

Meestal wordt het boek gegeven als 12+, maar dat lijkt mij aan de voorzichtige kant. Iets jongere kinderen, zeker diegenen die gemakkelijk lezen, kunnen het ook wel aan.

De serie ‘Het boek van Sintel’
‘Sintel’ is het eerste deel van een vierdelige serie. Het tweede en derde deel zijn ook in het Nederlands vertaald als ‘Sprankel’ en ‘Dreiging boven Yonwood’. Het vierde deel, ‘The Diamond of Darkhold’ is niet meer vertaald. Het derde deel is overigens een prequel die zich ver voor de gebeurtenissen in de eerste twee delen afspeelt. De andere delen draaien allemaal om Lina, Doon en andere bewoners van de Sintel uit hun tijd.