Er was eens een hondje dat Rover heette. Het was erg klein en heel jong, anders zou het beter hebben geweten; en het was heel gelukkig in de tuin in de zon met een gele bal aan het spelen, anders zou het nooit gedaan hebben wat het deed. Niet iedere oude man met een gerafelde broek is een slechte oude man; sommigen zijn voddenmannen, die zelf kleine hondjes hebben; anderen zijn tuinlieden en enkelen, heel weinigen, zijn tovenaars die op een vrije dag rondneuzen op zoek naar iets om te doen. Deze was een tovenaar, degene die nu het verhaal binnenliep. (blz. 29)

Rover is een klein hondje. De oude man die aan komt lopen is een zandtovenaar. Rover vindt hem eng en bijt hem in zijn broekspijp. Als straf wordt hij door de tovenaar betoverd. Hij wordt een speelgoedhondje.
Rover komt in een speelgoedwinkel terecht. Hij wordt gekocht als cadeautje voor een klein jongetje. Na een paar dagen ontsnapt hij. Hij gaat naar het strand, want hij heeft gehoord dat daar de zandtovenaar woont die hem heeft betoverd. Hij wil hem vragen om de betovering te verbreken. Zal de tovenaar zijn betovering verbreken?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk