Meestal als ik een luisterboek beluister, kan ik niet wachten om in de auto te stappen om verder te luisteren, maar ik was deze keer wat ambivalent in mijn gretigheid. Kwam het doordat er weer een scene aan zat te komen dat Grace zich belachelijk zou maken en Jack weer alles onder controle had? Dat Jack alles onder controle had, was duidelijk; perfect, geen barstje te bespeuren. Of kwam het omdat het toch niet erg logisch was dát hij alles voortdurend onder controle bleek te hebben en dat echt niemand (anders dan Esther) argwanend werd? Al met al boeide het boek me voldoende, maar was het alsof ik over een pad liep en nooit de berm in kon kijken.
Alles klopte eigenlijk wel, tot vlak voor het einde. Want met de conclusie die de Engelse recherche aan het eind van deze roman trekt, zou een stagiair zelfs geen genoegen nemen.
Hymke de Vries verdient voor het voorlezen wat mij betreft 4 sterren.