“Ons gezin draaide op een lege tank en de enige die die leegte kon vullen was ik”, schrijft Pearson in haar autobiografische boek. Kate Reddy (de ‘ik persoon’ ) is een 49’er die probeert meer ballen in de lucht te houden dan een prof in een gemiddelde voetbalwedstrijd. Kate probeert als herinstromer in de City aan de bak te komen als kostwinner. Dit is noodzakelijk omdat echtgenoot Richard ontslag heeft genomen om zijn midlifecrisis te lijf te gaan. Haar tienerdochter Emily loopt op school helemaal vast door een belfie (bloot foto van je billen) die viraal gaat. Dan is er nog zoon Ben, die alleen opkijkt vanaf zijn beeldscherm als er eten op tafel staat of zakgeld wordt uitgekeerd. Tot slot is er nog Piotr, de Poolse klusjesman, die het huis van het gezin (“een echte opknapper met potentie”) leefbaar probeert te maken. Buiten het gezin hebben ook Kate haar schoonouders en eigen moeder support nodig. Het vinden van een baan vergt van Kate veel offers. Structurele leugens om haar leeftijd (bij 50 ben je afgeschreven), een liposuctie (vetrolletjes worden in het schoonheidsideaal van de City niet getolereerd) en veel training in een sportschool. De eerste overgangsverschijnselen maken het er allemaal niet gemakkelijker op. Als, Jack, een oude liefde van Kate, na vele jaren zijn gezicht weer laat zien en Richard zijn therapeute zwanger heeft gemaakt is het hek helemaal van de dam. De sandwich!
Het boek is openhartig, soms ook erg grof, maar o zo herkenbaar voor iedere ouder van middelbare leeftijd met tieners in de lastigste fase. Het boek is net zo schrijnend als dat het humoristisch is. Een aanrader is het zeker, ook al hou je er als lezer een melancholisch gevoel aan over. Wellicht omdat elke langdurige relatie wel zijn spanningen heeft, omdat tieners je inderdaad bijkans ‘gek’ kunnen maken en een nieuwe fase van het leven aanbreekt omdat je als 50er in deze westerse wereld steeds minder gaat meetellen.
Douwe van Domselaar