De Joodse Walter woont met zijn ouders en zus in Den Haag. In de jaren veertig van de vorige eeuw wordt de situatie steeds nijpender en moet hij uiteindelijk samen met zijn zus en ouders onderduiken. In 'De jongen in de schaduw' blikt Walter als oude man terug op deze oorlogsjaren en vertelt hij zijn kleindochter hoe dit voor hem geweest is. Hij maakt hierbij gebruik van brieven die hij in die tijd schreef aan zijn oma. De opzet van dit boek is origineel en afwisselend door de brieven en flashbacks. Het verhaal wordt geillustreerd met oude foto's. De titel is goed gekozen, omdat Walter vanwege de oorlog een groot deel van zijn jeugd in de schaduw door moet brengen; ergens op de Veluwe, op de hooizolders van boeren en niet te vergeten in het verscholen dorp. Dit dorp is speciaal voor onderduikers in het bos gebouwd. Heel intrigerend hoe Joodse gezinnen, krijgsgevangenen en piloten daar dicht opeen gepakt met elkaar samen leefden, te midden van de Duitsers.Walter leert om stil te zijn en bovenal verdraagzaam. Wat er naar mijn mening in dit boek een beetje aan ontbreekt, of dat zit wellicht gewoon in het karakter van Walter, is dat hij op geen enkel moment echt gefrustreerd, opstandig of boos is. Dat maakt dat 'De jongen in de schaduw' hier en daar wat oppervlakkig is en je als lezer het idee hebt dat je niet echt doordringt tot de ware zielenroerselen van Walter. Afgezien hiervan is het een prima oorlogsboek, vlot geschreven met veel oog voor detail.