Je bent jong, ambitieus, vol met dromen en bovenal gelukkig. Totdat je die persoon tegenkomt die je opeens een stuk minder gelukkig doet voelen. Misschien doet ‘ie dat met woorden, misschien met fysiek geweld, maar het raakt je. Je zelfbeeld wordt een stuk negatiever en je ziet die dromen eigenlijk ook niet meer zo zitten. Je bent toch maar een mislukkeling, die pestkop zegt het niet voor niets. Toch? Veel jongeren over de hele wereld worstelen met dit nog steeds veel te grote dilemma: pesten. Hoe stop je het? En hoe kun je jezelf ertegen verweren? Nick Vujicic helpt je om weer gelukkig te worden.

“Je staat er niet alleen voor. Help mee om de pestepidemie uit te bannen!”, dat is wat de schrijver van dit boek je duidelijk wil maken. Je bent niet alleen, ook al voelt dat af en toe wel zo. En Vujicic kan het weten, want zonder armen en benen geboren worden is op zijn zachtst gezegd niet makkelijk. Het was de oorzaak van vele pesterijen in zijn jeugd, en daardoor voelde hij zich vaak ongelukkig, een mislukkeling en bovenal alleen. Hij is er bovenop gekomen en helpt nu jongeren over de hele wereld om dat ook voor elkaar te krijgen.

En dat weet hij voor een groot deel ook te doen. Het boek zit boordevol goede lessen waar jongeren daadwerkelijk iets aan hebben. De belangrijkste les? Dat je pesten niet kan stoppen, maar dat je wel kan veranderen hoe jij erop reageert. “Gepest worden is een afschuwelijke ervaring, maar tegelijkertijd een grote kans.” Dat je jezelf moet accepteren zoals je bent en dat pesten niet aan jou ligt maar aan de pester zelf, zijn ook fijne lessen die Vujicic je bijbrengt. Daarbij brengt hij dat ook nog eens op een humoristische manier over en houdt hij best een beetje van zelfspot. "Ik hoor je denken: Nick moet vast een kopstoot van een kangoeroe gehad hebben! Mis, het was een wallaby,” is een van de grappen die je stiekem toch even doet glimlachen. En dat is fijn, want het onderwerp zelf is al zwaar genoeg.

De humor mag het boek dan makkelijker maken om te lezen, de woorden die hij gebruikt doen dat echter niet. “Pestkoppen kunnen mij niet raken of stigmatiseren omdat ik vasthoud aan mijn zelf gedefinieerde karakterschets.” De 15-jarige die dit begrijpt, is een regelrecht genie. Helaas zijn niet alle jongeren dat, en dus is makkelijker taalgebruik nodig om dit boek te begrijpen. Nee Vujicic, ‘een mondiale epidemie’ komt niet in het woordenboek van pubers voor. Helaas.

Het geloof staat centraal in het leven van Vujicic, en zo ook in dit boek. Geen probleem, maar dit op de kaft vermelden is essentieel. Niet-gelovigen zullen namelijk snel de handdoek in de ring gooien als het lezen van de bijbel als oplossing tegen pesten wordt gegeven. “Het is niet verkeerd om te weten dat de almachtige God je achterhoede dekt” en “Iedereen is geschapen om een instrument van Gods liefde te zijn” zijn twee van de vele uitspraken die de auteur in dit boek doet.

Helpt dit boek je om gelukkiger te worden? Ja en nee. Ja, er worden goede tips gegeven die je zeker kan gebruiken in bepaalde situaties. Vujicic spreekt uit ervaring, en wetende dat zelfs hij erboven op is gekomen kan reuze helpen. Maar jezelf gelukkig maken ligt geheel bij jou, en daar kan een boek je niet altijd bij helpen.