De meeste mensen kunnen zich - gelukkig - niet voorstellen hoe het is om verslaafd te zijn. Of hoe ver een verslaafde kan gaan in het liegen en bedriegen, tegen anderen én tegen jezelf. Jessica schetst een eerlijk en onthutsend beeld van haar eigen ondergang en haar moeizame weg naar herstel. Daarbij spaart ze zichzelf niet, waardoor dit geen mooi afgerond verhaal is van iemand die langs de rand van de afgrond is gegaan en nu weer 'lang en gelukkig' leeft, zoals je dat ziet op de televisie en in films. Een mooi en oprecht verhaal over vallen, proberen weer op te staan en de broosheid van haar leven in herstel.