Wat mooi!

Een verhaal over hoe iemand omgaat met rouw, iemand die zijn eerste verliefdheid begint te kennen en alle andere dingen die rondom tieners spelen. Prachtig beschreven en neergezet. Het einde past dan ook helemaal bij het verhaal, en is een tikkeltje ontroerend.

Het verhaal wordt verteld vanuit Henri. Daarin leren we Grace kennen. Helaas krijgen we geen inzicht in de gedachten van Grace. Achteraf was dit ook niet nodig en heeft het op deze manier goed uitgepakt.

Ik vind het een makkelijk te lezen verhaal, het blijft je aandacht houden.