Het verhaal begint hoe Isabella, ook wel Izzy genoemd, het jongste kind van de Richardsons en het zwarte schaap van de familie , het hele huis heeft laten afbranden en na haar daad is weggelopen.
Op dezelfde dag hebben de huurders van het huis aan Winslow Road dat de Richardsons verhuurden aan de kunstzinnige Mia en haar dochter Pearl de sleutels ingeleverd van het huurhuis en zijn vertrokken.

Dan draait het verhaal terug naar de periode voor de brand en leer je langzaam de familie Richardsons kennen. Ze wonen in Shaker Country Estates, een soort Utupia met bewoners die allemaal succesvol zijn en waar alles ogenschijnlijk perfect is.
Als vrienden van de familie bezig zijn met de adoptie van een ten vondeling gelegd babymeisje meldt plotseling haar echte moeder zich. Advocaat Richardson neemt de zaak op zich om voor de voogdijschap van dit bevriende echtpaar te pleiten maar deze zaak zorgt voor verdeeldheid binnen zijn eigen gezin en de gemeenschap.
Het verhaal wordt chronologisch verteld maar er zitten ook vaak flashbacks en fast forwards in om de gebeurtenissen uit het verleden uit te leggen. Door deze opbouw krijg je beetje bij beetje meer inzage in de personages en wordt je steeds nieuwsgieriger naar wat er gebeurt is voordat Lizzy het huis liet afbranden en waarom ze dit heeft gedaan. Ik vond dat allemaal heel mooi in elkaar verweven en goed gedoseerd.
Het boek bevat prachtige quotes en maakt daardoor zeker emoties los. Ook de titel is goed gekozen omdat deze niet alleen verwijst naar de brand die Izzy heeft veroorzaakt maar ook naar de brandjes die iedereen wel in zich heeft en die ofwel in de kiem gesmoord worden ofwel tot een uitbarsting kunnen komen.
Het verhaal geeft een prachtig beeld van moederliefde in al haar vormen en zet je aan het denken over het moederschap, adoptie en opvoeding.