Everything Everything zorgde ervoor dat de verwachtingen voor het nieuwe boek van Nicole Yoon best hoog lagen. De samenvatting klonk ook erg aanlokkelijk. Twee mensen die elkaar ontmoeten op de dag dat hun levens voorgoed veranderen. Het werkte in het verleden reeds meerdere malen in literatuur en het feit dat Nicola Yoon er deze keer een deporatie bij betrok maakte het alleen maar interessanter voor mij.

En toch kon de zon is ook een ster me niet echt bekoren en dat komt grotendeels door het romantische verhaal dat het gehele boek domineert. Ik hou ontzettend van romantiek en vlinders in de buik. Een boek zonder romantiek valt meestal niet in mijn smaak. Daarom dat ik ook zo ontzettend verbaasd was over mijn houding ten opzichte van dit verhaal. Maar voor mij was de romantiek te ongeloofwaardig en te veel aanwezig. Insta-love all the way.

Eigenlijk is de zon is ook een ster een langgerekt verhaal waarin de twee hoofdpersonages bezig zijn om liefde op het eerste gezicht wetenschappelijk te bewijzen. Op zich heb ik daar geen probleem mee, tenslotte ben ik de vrouw die getrouwd is met haar "liefde op het eerste gezicht" vriendje. Maar in dit verhaal was er zo weinig chemie tussen de twee hoofdpersonages. Ik voelde hun verliefdheid niet van de pagina's spatten. En wat ik me de hele tijd bleef afvragen was of ze effectief een kans zouden maken als het zwaard van Damocles niet boven hen hing te zwaaien.

Het beste deel aan het verhaal is zonder twijfel Natasha's deporatie verhaallijn. Deze is erg realistische en pijnlijk geschreven. Natasha's hele leven is in de USA. Haar vrienden, haar school, alles wat ze kent en waar ze van houdt. Jamaica herinnert ze zich zelf niet meer. Maar ik wou meer van dit verhaal. Meer details, maar zicht op wat er zich allemaal afspeelt in Natasha's hoofd. Jammer genoeg voelt het deporatie verhaal nu met momenten als een plot mechanisme om de gedoemde geliefde sneller in elkaars armen te drijven. Een gemiste kans in mijn optiek...

Waar ik wel met volle teugen van heb genoten en wat ik ook al erg kon smaken in Adam Silvera's Op het einde gaan ze allebei dood, waren de hoofdstukken waarin we kort random voorbijgangers en bij personages volgen. Ik hoop in de toekomst nog boeken te vinden waar deze techniek in gehanteerd wordt. Het geeft het verhaal meer dieptegang en extra panache.

De zon is ook een ster is vooral heel erg zoet en schattig. Daar is niks mis mee, maar voor mij mag er een beetje meer dieptegang in een verhaal zitten. Maar ben je opzoek naar een heerlijk licht, schattig young adult liefdesverhaal, dan zal je dit boek zeker kunnen smaken!