Dit is het verhaal van Soraia, de Prinses van de Azoren. Ze leeft een beschermt leven in het paleis, haar vader vaart met zijn oorlogsvloot op zee en Soraia is bij de hofdame en de hofnar in goede handen. Soraia is gek op de zee en droomt ervan op een dag met haar vader mee te mogen, ze wil zelf ontdekken of de verhalen die in haar boek staan waar zijn. Ze hunkert naar avontuur maar ja … ze kan nergens heen. Als op een dag de hofdame en de hofnar besluiten dat ze op avontuur mag, grijpt ze die kans natuurlijk meteen aan. Ze ontdekt dingen die ze alleen uit het boek kent, prachtige dalen, schitterende kleuren. En ze ontmoet een herder met zijn kudde. Wat is de vrijheid heerlijk. Maar als ze weer in het kasteel komt, blijkt dat haar vader onverwachts thuiskomt en hij is niet alleen….
Je leert Soraia kennen als een jong meisje, die graag meer wil ontdekken dan alleen de paleismuren. Ze heeft haar zinnen er op gezet . Ze is natuurlijk jong en niks gewend maar zeker niet bang voor het avontuur. Je kan je goed voorstellen hoe ze zich moet voelen als ze voor het eerst buiten het paleis is. Ze is een meisje dat precies weet wat ze moet doen, ik mag haar wel.
Aurelio, de hofnar is een leukerd. Hij heeft een klein hart en wil dat Soraia gelukkig wordt.
De herder Serrano is een van mijn favoriete personages. Hij heeft een goed karakter en daar hou ik wel van.
Het verhaal leest vlot en zit vol met avontuur en romantiek .Een modern sprookje met een afloop die past bij het verhaal . Zeker geen voorspelbaar eind, dit zie je niet aankomen. Het is een verhaal voor kinderen vanaf een jaar of 10 denk ik.