Thelma is een alleenstaande moeder, met een drukke baan. Haar zoon Louis is 12 jaar. Thelma en Louis zijn op een zaterdag op weg naar de maandelijkse lunch met oma als Louis voor de ogen van zijn moeder wordt aangereden door een vrachtwagen. Dit gebeurt terwijl Thelma aan het bellen is met haar baas, of misschien wel juist omdat ze aan het bellen is met haar baas…

De jongen ligt in coma in het ziekenhuis en zijn moeder is ontroostbaar als de artsen zeggen dat de kans op herstel bijna nihil is. Ze besluiten het 4 weken aan te kijken en te hopen op een medisch wonder. Terwijl haar zoon in het ziekenhuis ligt besluit Thelma aan het werk te gaan en de presentatie te doen waar haar baas die bewuste zaterdag voor belde… Ze probeert zich zo gewoon mogelijk te gedragen, niemand weet van het ongeluk , maar het loopt uit de hand als ze een van de directeuren er op aan spreekt dat hij niet op let. Het escaleert zelfs zodanig dat ze wordt ontslagen en gek genoeg voelt ze zich er prima bij. Haar carrière had altijd voorrang gehad en dat ging nu veranderen.

Thelma vindt thuis in de kamer van haar zoon een soort bucketlist: het wonderboekje. Hierin staan een aantal dingen die Louis heel graag een keer wilde meemaken. “Dat boekje was een belofte van leven” Thelma besluit de dromen van haar zoon uit te voeren en het beeld en geluid op te nemen. Dit zou ze dan in het ziekenhuis aan hem laten horen en ze hoopte dat hij dan wakker zou worden omdat hij deze dingen zelf wil meemaken in plaats van zijn moeder! Het uitvoeren van deze bucketlist leidt tot soms hilarische taferelen omdat Thelma op plekken komt die ze zelf niet zo snel zou uitkiezen. Oma gaat waar mogelijk met haar mee en dit zorgt ervoor dat de band tussen moeder en dochter een stuk beter wordt dan deze de afgelopen jaren is geweest.

Het verhaal wordt hoofdzakelijk vanuit Thelma verteld maar een paar hoofstukken is Louis zelf aan het woord, en kunnen we lezen hoe hij zijn coma ervaart en wat hij meekrijgt van de avonturen van zijn moeder en oma!
De relatie tussen Thelma en Louis staat centraal, maar ook oma heeft een groot aandeel in het verhaal. Alhoewel het uitvoeren van de bucketlist maar een aantal weken in beslag neemt lijkt het langer te zijn, ook omdat in deze korte tijd onderlinge relaties behoorlijk veranderen. Er is zelfs ruimte voor het aangaan van nieuwe, vriendschappelijke relaties.

Ik was bang voor een wat voorspelbaar einde, maar dat gebeurt niet. Dat alles zich in hele korte tijd afspeelt maakt het verhaal minder geloofwaardig. Je zou je af kunnen vragen of iemand in staat is deze dingen te ondernemen terwijl haar kind net een ernstig ongeluk heeft gehad en in coma ligt, ze laat hem alleen achter om bijvoorbeeld naar Tokio te reizen. Zou een moeder dit doen? Verder is de schrijfstijl heel luchtig terwijl het best een zwaar onderwerp is. Het zou kunnen dat hier bewust voor gekozen is maar het komt wat laconiek over en zorgt ervoor dat er weinig diepgang is.

Verwachting was een aangrijpend boek met een lach en een traan en dat is helaas alleen een glimlach geworden.