Kwaad bloed is het debuut van de Amerikaanse schrijver Leighton Gage en zijn eerste thriller in de serie rond hoofdinspecteur Mario Silva bij de federale politie in Brazilië. De uitgeverij heeft er blijkbaar alle vertrouwen in, want in augustus verschijnt al het tweede en in november het derde deel. Dat vertrouwen is terecht, want het eerste deel is veelbelovend.
Na het begin waarin een bisschop wordt vermoord, maakt Gage even pas op de plaats om in zon zestig paginas Silva wat meer achtergrond te geven. We komen te weten dat zijn ouders zijn vermoord, dat die gebeurtenis het zetje was dat hem bij de politie deed gaan, en dat hij niet afkerig is van eigenrichting als dat zo uitkomt. Hij plaatst het recht boven alles, en is niet omkoopbaar.
Hoe anders is de plaats waar de bisschop vermoord werd, een plaats waar de politie de andere kant op kijkt en de rechter op de loonlijst van de rijken staat. In Brazilië is de wetgeving zo dat onbebouwd land aan anderen mag worden gegeven als die het wel willen verbouwen. Dat levert een strijd op tussen de rijken en de armen met de nodige slachtoffers aan beide zijden. In die strijd komt Silva terecht.
Zoals op de achterkant van het boek staat, toont Gage een kant van Brazilië die de toerist niet snel te zien krijgt. Geen carnaval in Rio de Janeiro maar armoede, drugsverslaving en kinderprostitutie. Probeer dan maar overeind te blijven als rechtschapen hoofdinspecteur. Als lezer voel je met Silva mee als hij de ellende en corruptie om zich heen ziet. De strijd tussen de rijken en de armen is grimmig, met martelingen die zo uit een film als 'Scarface' lijken te komen. Gage spaart de lezer niet.
Kwaad bloed is een rauwe maar indrukwekkende kennismaking met Silva en Brazilië. Alleen het einde kent een zwak moment waarin Gage via een dialoog laat uitleggen wat de motieven van iemand waren. Dat was niet nodig, want die motieven spraken al voor zich en behoefden geen bijkomende uitleg. Afgezien daarvan smaakt dit naar meer, dus laat die andere delen maar komen.