Dit boek heb ik mogen lezen voor Lookie Books dankzij Karakter Uitgevers. En wat vond ik dit een ongelooflijk mooi en onroerend verhaal! Het was mijn eerste kennismaking met de schrijver Jack Cheng.

“Soms worden de wolken in mijn hoofd zo groot en donker dat ze als een orkaan door mijn ogen naar buiten kolken. Niet letterlijk, want ik heb natuurlijk geen eigen weersysteem in mijn hoofd.”

De 11 jarige Alex woont in Rockview, Colorado, samen met zijn moeder voor wie hij dagelijks zorgt en zijn hond Carl Sagan vernoemd naar zijn grote held. Alex gaat samen met zijn hondje op pad om zijn grote droom te verwezenlijken. Voor hem betekend dit een racket lanceren op een astronomiefestival met daarin zijn goudgekleurde iPod. Op de iPod vertelt hij gaandeweg al zijn avonturen, bedoelt voor de buitenaardse wezens die hopelijk zijn iPod zullen vinden ergens in de ruimte.

“Misschien zijn jullie net als walvissen. Die klinken alsof ze huilen maar dat geluid maken ze dus altijd, ook als ze plezier hebben.”

De schrijfstijl vind ik bijzonder goed passen bij de 11 jarige Alex. De reis en zoektocht naar antwoorden wordt passend kinderlijk, maar zeker niet kinderachtig, beschreven. Vanuit Alex wordt je meegevoerd op zijn reis en voel je mee tijdens het lezen. Je voelt zijn nieuwsgierigheid, het zo nu en dan buitengesloten gevoel door volwassenen. Het is knap hoe de schrijver vanuit de gedachtegang van een kind zo goed deze gevoelens over weet de brengen. Je tot tranen toe weet te roeren in mijn geval en toch ook de luchtigheid weet te behouden, tevens door het gebruik van prachtige metaforen. Zijn onschuldige kijk op de wereld en tegelijkertijd de zo enorm intelligente Alex had voor mij niet raker omschreven kunnen worden. De bewoording verloopt soepel en vlot. De verdeling in korte opnames, oftewel hoofdstukken, versterken de natuurlijke flow van het verhaal en voor je het weet sla je het boek dicht. Om vervolgens nog lange tijd na te genieten van dit bijzondere verhaal.

Het boek krijgt van mij dan ook de volle 5 sterren.