Alles behalve oké door Laura Steven

Izzy O’Neill: 18, wees, zit nog op school, is dol op comedy schrijven en weet niet wat haar overkomt als ze de hoofdpersoon in een breed in de media uitgesmeerd seksschandaal wordt.

Waar het in het begin nog allemaal enigszins binnen de perken blijft (hoewel) raakt het al snel groter en groter als een sneeuwbal die een helling afrolt en alles vernietigend zijn weg baant, alles.

Dit boek is Izzy’s verhaal. Letterlijk. Zij houdt een dagboek bij en dit boek is ‘de copy-paste versie’ van dit dagboek, aangevuld met later toegevoegde commentaren. Aangezien Izzy into comedy is, is het dagboek en zeker de aanvullingen bij tijd en wijlen hilarisch grappig. Ondanks de zwaarte van het thema leest dit boek dan ook als een trein.

Steven heeft het klaargespeeld om een rits aan actuele (jongeren-) thema’s aan te kaarten, met soms best moraliserende lessen zonder ooit het gevoel te geven opvoedend te willen schrijven. Haar stoet aan kleurrijke (letterlijk en figuurlijk) nevenpersonages (waarvan je er vele direct in je hart sluit, bvb oma Betty en Ajita) geeft haar verschillende klankborden om relevante en hyperactuele meningen te verkondigen.

Slutshaming, dick picks, feminisme, blanke activistische kunst, witte geprivilegieerde jongetjes die geen nee kunnen verdragen, fuckboys,… allemaal thema’s en onderwerpen die op een ‘geen-blad-voor-de-mond’-manier aan bod komen en je aan het denken zetten. Ik ben 20 jaar te oud voor dit boek en nog raakte het me als een mokerhamer. Het was en is nog steeds zoooo moeilijk om op te groeien als meisje.
Dit is echt een boek dat meisjes die moeten zien te overleven in de lastige sociale mediawereld van heden te dage moeten lezen. Izzy is een voorbeeld, al zal niet iedereen het daar met eens zijn.

Enne, dit boek is veel beter geschreven én grappiger dan Het meisje met de onderrugtattoo; sorry Amy.
Schaamteloos eerlijk, tintelend grappig, en veel en veel beter dan de cover doet vermoeden. Verslind dit boek!

En laat me nu met rust, ik ga een pak peanutbuttercups leeg eten…