Victor Bronckhorst verliest op elf jarige leeftijd zijn ouders, waarna zijn grootouders zich over hem ontfermen. Tussen Victor en zijn opa ontstaat een hechte band, ondanks opa’s harde hand en sadistische karaktertrekken. Hij noemt zijn kleinzoon ‘de uitverkorene’ die een belangrijke taak in het leven heeft te vervullen, maar dat begrijpt Victor pas op latere leeftijd. Wel heeft hij zich altijd speciaal gevoeld. Na de dood van zijn opa, als Victor inmiddels een succesvolle zakenman is, gaan de gesprekken met zijn grootvader in zijn hoofd door. Victor krijgt adviezen van hem en daaruit ontwikkelt hij een idee wat eruit bestaat dat hij een kleine groep mensen verzamelt met zeer specifieke kennis. Twee jaar later - als het land in de ban is van een golf van onverklaarbare sterfgevallen - heerst er complete chaos. Zal het idee van Victor slagen of zal de geschiedenis zich herhalen...?

De groengrijze cover met een landhuis op de achtergrond geeft het boek een duistere sfeer mee. De kleurstelling is tweetonig en na het boek te hebben gelezen is het me volkomen duidelijk waarom hiervoor is gekozen.

Door de harde hand van zijn opa is hij later een harde zakenman geworden met narcistische trekken die nergens voor terugdeinst. Alles moet wijken om zijn doelen te bereiken. Dit trekje van Victor heeft de auteur goed verwoord.

Het hoofdpersonage is dus goed uitgewerkt in de overgang van een jongen naar een keiharde zakenman, waardoor je ook steeds dieper met de ins en de outs van het idee vertrouwd raakt. Niet dat het mijn goedkeuring kan wegdragen, want ‘het idee’ zal tot een ramp van ongekende omvang leiden.

De vlotte schrijfstijl van Karin Hazendonk zorgt ervoor dat ik wilde doorlezen en me volledig heb kunnen concentreren op dit werkelijke gruwelijke waanidee.

Karin Hazendonk heeft met dit boek een stevige thriller neergezet, waarvan je mag hopen dat dit voor altijd fictie zal blijven.