Michael Berg - Het meisje op de weg

Een tiental dagen geleden viel het nieuwste boek van Michael Berg bij mij op de mat. Gisterenavond las ik de laatste pagina's: verrassend, verwacht, niet verwacht ... uiteindelijk toch verwacht.

Intussen heb ik tientallen recensies over ‘Het meisje op de weg’ gelezen, geschreven door trouwe fans van deze Limburgse, in Frankrijk levende, auteur van spannende thrillers. Waarom zou ik dan nóg eens een recensie schrijven om te vertellen dat dit weer een vreselijk spannend boek is; dat dit een pageturner is die je niet kan wegleggen wanneer je er eenmaal aan begonnen bent; dat Michael zo prachtig kan schrijven en dat zijn taalgebruik zo goed is; en dat ik al vol spanning wacht op zijn volgende boek? Dat is allemaal voor de volle 100% waar, maar het is allemaal al zo vaak gezegd en geschreven en dus zal ik dat niet nóg een keer herhalen. [Heb ik ik intussen natuurlijk lekker wél gedaan]

Ik wil het dus over een andere boeg gooien en vertellen over mijn ervaringen tijdens het lezen van het zevende spannende boek van Michael Berg.
Zonder iets te verraden over de inhoud van het boek – en al helemaal niet over de clou – wil ik dit toch even iets kwijt dat ermee te maken heeft. Wanneer je al heel veel gelezen hebt, zoals ik, ga je op den duur een beetje doorhebben waar een auteur – in een thriller – naartoe werkt. Dan ga je het einde als het ware voorzien. Zo ook bij dit boek, dácht ik. En toen ging het ineens toch weer een totaal andere richting uit dan wat ik – met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid - verwachtte. Het was zo heftig dat ik zelfs een beetje kwaad werd op de auteur. ‘Nee, Michael, dit kan niet, zo gaat het helemaal de verkeerde kant op, dit kan je niet maken’, ging het door me heen. En dan, dan kwam er zo’n intelligente wending in het verhaal dat mijn voorziene waarschijnlijke einde tóch nog zekerheid werd. Dat ik zo erg, bijna bij het einde van het boek, op het verkeerde been werd gezet is het grootste compliment dat ik een auteur kan geven. Well done, Michael!

Er is nog iets wat ik graag wil toevoegen aan deze recensie: ik verbaas me bij elk boek van Michael Berg weer over het gemak waarmee hij zich in de leefwereld van de vrouw kan verplaatsen. De meeste van zijn hoofdpersonen zijn vrouwen en wanneer ik zijn boeken lees voelt het vaak alsof ze door een vrouw geschreven zijn. Ze zijn zo levensecht, die vrouwen! En ook dát is een compliment.

Fijn dat het boek intussen al aan een tweede druk toe is … tijd dus voor een volgend boek, Michael [om toch maar even een cliché te gebruiken]

PS. Ik vertel verder niets over de inhoud. Daarvoor maar even naar de boekhandel en de achterflap lezen.