In Het Geluk van een wijngaard neemt María Dueñas je mee naar het koloniale Mexico en majestueuze Cuba van de negentiende eeuw, vol kleurige beeldspraak waarbij je jezelf waant in het Zuid-Amerika van die tijd. Je leeft mee met de tegenslagen en avonturen van Mauro, leert Soledad kennen en de achtergrond van haar familieleden. Waar ik de eerste hoofdstukken me afvroeg waar de titel op sloeg en waar de link tussen een mijnontginner en wijngaarden lag, sloeg ik met een gelukzalige glimlach de laatste bladzijde om. Om terug in het heden terecht te komen zónder de geur van rijpe druiven en de grandeur van een dansbal.

Net zoals in Het geluid van de nacht laat de auteur je tijdens het lezen het heden vergeten en heb je even tijd nodig om te acclimatiseren na het lezen van zo’n prachtige roman.