De vergelijking van ‘De laatste uitweg’ met films zoals ‘Shutter island’ en ‘Inception’ en de tv-serie ‘Lost’ sprak me aan. Ik was dan ook benieuwd hoe dit in verhaalvorm zou zijn. De vergelijking klopt ook wel, want in het begin is ‘De laatste uitweg’ van Frederico Axat behoorlijk vaag.

Ik snapte de term thriller niet helemaal, want die term blijft een beetje misleidend, want een echte thriller vind ik het niet. Ja, het intrigeert en het is een spannend verhaal, maar een thriller? Nee. ‘De laatste uitweg’ van Federico Axat is meer een psychologische roman met een verrassende ontknoping.

Om tot die verrassende ontknoping te komen, moet je je wel door een flink vaag verhaal heen worstelen en dat kostte mij eigenlijk best wel heel veel moeite. Ik had dan ook behoorlijk veel moeite om me ertoe te zetten om verder te gaan lezen. Ik heb meerdere malen op het punt gestaan om het boek opzij te gooien en het op te geven.

Toch heeft dat einde me wel heel erg verrast en vind ik daarom toch wel dat deze thriller die geen thriller is, een aanrader is, zeker als je fan bent van die hele vage films.

‘De laatste uitweg’ van Federico Axat is zo’n boek waar je een haat-liefde-verhouding mee hebt. Op momenten wilde ik het opzij smijten, maar het einde verbaasde me zo dat ik er zeker van genoten heb. Een bijzonder boek dat je zeker nog wel even bijblijft.