Het boek ‘Het zwart en het zilver’ zou ik, op het eerste gezicht, niet uit mezelf gekocht hebben, maar toen het in de brievenbus viel en ik de achterkant had gelezen dacht ik ‘dat is een mooi boekje wat me aanspreekt en boeit’.  
                                                                                                                   Van A tot Z is dit een verhaal wat mij heeft geraakt en ik het in 2 dagen ook uitgelezen had. Het bijzondere aan het verhaal is toch wel hoe Signora A. Nora helpt en verzorgd om een gezond en nieuw leven op de wereld te zetten. Doordat het zo goed gaat met elkaar besluit ze om bij Nora en haar man te blijven als haar zoontje is geboren en als kinderjuf bij hun blijft. Maar na verloop van tijd komen ze erachter dat Signora A. zelf ernstig ziek is, waardoor Nora en haar man het zien aankomen dat ze hun steun en toeverlaat gaan verliezen en zij er voor haar zijn.

Dat het een goed verhaal is in een klein boekje (slechts 157 bladzijden), dat je van begin tot het einde raakt, is toch wel een teken dat Paolo Giordano dit erg goed heeft geschreven. Doordat dit boek mij zo geboeid heeft raak ik erg geïnspireerd om ook zijn bestseller ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ alsnog zeker te gaan lezen.

Kort samengevat is ‘Het zwart en zilver’ voor mij een verhaal wat je boeit en je doet beseffen dat je moet genieten van elke dag; voor je het weet is het te laat…  Een hele goede aanrader!