‘Jonas dwong zich om stil te blijven zitten, fixeerde zijn blik op één tak. Hij zag de knoesten in het hout, de steeltjes waaraan de bladeren vastzaten, spatjes vogelpoep, een spin die over en weer holde. Niets om bang voor te zijn. Toch?’ Maar Jonas is bang. Bang voor de alcoholdraak die zich schuilhoudt in zijn moeder.
Met oog voor detail en mooie taal neemt Ingrid Verhelst ons mee op een rollercoaster van gevoelens. Jonas’ angst voor het beest, zijn vertrouwen in zijn vader, zijn liefde voor zijn moeder. Moeders horen niet te drinken. Dat klopt. Maar soms hebben ze het ook even moeilijk. Ook dat laat Verhelst zien.
Meeslepend tot het eind. Je zou bijna vergeten dat het een kinderboek is. Met knappe tekeningen van Martine Van Audenhove. Een mooi verhaal, een aanrader!