Een heel fijn boek van Josha Zwaan. Ze neemt je mee door verloren tijden, waarin de hoofdpersoon zichzelf ook langzaam verliest. Het geeft een persoonlijk inkijkje in de tragische ontwikkeling van Lies, die wel te begrijpen maar niet goed te praten is. Zoals altijd staat de moeder en haar keuzes centraal in Josha's verhaal. Zonder oordeel volg je als lezer de geschiedenis van de hoofdpersoon in relatie tot de tijdsgeest en beleef je haar keuzes. En je blijft denken: had ik dit zelf (anders) kunnen doen? In een dag uit gelezen, dus zelf ook verloren in de tijd geraakt :)?