Na Julie Kagawa's vorige boeken in 1 ruk te hebben uitgelezen, was dat bij deze niet het geval. Het boek kwam verwarrend op mij over en ik kon me moeilijk inleven in het verhaal. Komt het doordat ik te weinig van de Japanse mythologie ken? Of doordat je na de eerste 3 hoofdstukken drie verhalen hebt gehad met telkens een ander hoofdpersonage die niks met de ander te maken heeft? En terwijl je probeert te begrijpen waar het boek naar toe wilt, je telkens mag bladeren naar de woordenlijst om die Japanse woorden te vertalen? Want het is net als haar vorige boeken een goed uitgewerkt fantasyverhaal met veel actie. Al ben ik wel niet mee van met de rode draad van het boek:Yumeko moet een deel van de drakenrol beschermen na een aanval van demonen op haar tempel. Deze magische rol is in stukken verdeeld, omdat enkel de volledige rol toverkracht bezit. Hoe moet Yumeko haar deel dan beschermen? Door die naar deel 2 te brengen, vreemd.

Ondanks de verwarrende kantjes, en de onlogische rode draad heeft het boek toch iets. En kijk ik uit naar het vervolg op 'Schaduw van de vos'.
Dus samengevat: twijfelgeval