Een schilder wordt op een internaat vermoord, een kind wordt geviseerd door pedoseksuelen, een vrouw die door haar verleden door pedoseksualiteit een trauma heeft opgelopen als reddende engel… Het zijn de ingrediënten van De Toeschouwers van de Torhoutse psychologe Hilde Vandermeeren.

Het verhaal begint vrij sterk, maar lijkt dit niet te kunnen aanhouden naar het einde toe. Er gebeurt iets teveel, dingen die eigenlijk niet met elkaar in verband staan, waardoor er heel wat verschillende verhaallijnen door elkaar lopen zonder dat ze echt aan elkaar gelinkt worden, met uitzondering dat ze allemaal op dat ene Internaat gebeuren. Dit haalt enerzijds wat de vaart uit het verhaal, terwijl het niettemin toch snel blijft gaan. Hilde Vandermeeren kan duidelijk een goed verhaal vertellen, maar volgens mij moet ze iets meer rekening houden met een rode draad doorheen haar verhalen, iets meer to the point blijven.

Waarschijnlijk ook door haar opleiding als psychologe kan ze in de hoofden van haar personages kijken met een zekere neutraliteit die verfrissend is en die je doet afvragen hoe het verder moet. De antagonisten in het verhaal zijn geen flat characters die uitsluitend slechte eigenschappen bezitten, wat leuk is, want dat is meestal ook niet het geval in de realiteit. Daardoor zijn de personages ook een stuk interessanter. Op die manier kun je jezelf er soms op betrappen dat je een zekere sympathie voelt met één van de antagonisten, waar dat in andere verhalen veel minder het geval is.

Net zoals het een goede thriller betaamd, zorgt Hilde Vandermeeren op het einde nog voor een onvoorziene plotwending die het geheel in een nieuw daglicht plaatst. Al bij al wel een aanrader.