Ik heb me prima vermaakt met Magnetar. Leuk en avontuurlijk, personages die 'uit het platte vlak' komen en soms ook ronduit irritant zijn, een spannend verhaal, goede wereldbouw-elementen waardoor ik er in wil geloven en voldoende 'verhaal' om een heel boek te vullen.
Na een aantal bladzijden dacht ik: "Oh nee he, ik snap het plot, en nu gaat ze daar nog het hele boek over doen!" Maar nee. Subplotje, en hup, weer verder op de achtbaan van het avontuur!

De dialogen werkten bij mij wat minder goed (maar dat is ook verrekte lastig!) en ik heb altijd wat moeite met teleportatie als systeem van verplaatsing: het komt wel ERG makkelijk over. Als je nog nooit ergens geweest bent, hoe zorg je dan bijvoorbeeld dat je niet midden in een struik materialiseert? Of met je benen 40 centimeter in de aarde? Ook het cliché van de hoofdpersoon zonder familie (nou ja, in dit geval met alleen een dement omaatje) is nogal stoffig.

Verder wordt er leuk gespeeld met de verschillende locaties in het verhaal, en ook al ben ik er zelf niet geweest: de beschrijvingen zijn goed genoeg om de locaties geloofwaardig te maken.

Ik ben benieuwd naar wat Mara allemaal nog meer gaat schrijven!