Deirdre, de knappe jonge dochter van Nora en haar stiefvader Doug Fortnam, groeit op in Jamaica van 1753. Op hun plantage Cascarilla Gardens. Het is algemeen bekend dat Deirdre een half-bloed is. Maar desondanks heeft ze genoeg aandacht van de planterszonen van het eiland. Tijdens haar 18de verjaardag, die groots wordt gevierd, ontmoet ze de jonge arts Victor Dufresne. Het is liefde op het eerste gezicht en naar haar huwelijk vertrekt ze met hem naar Saint-Domingue op het eiland Hispaniola.

Maar het is ook het verhaal van de jonge slavin Bonnie en Jefe. Bonnie moet hard werken voor de wrede slager Skip Dayton op Grand Cayman. Zij wordt vaak mishandeld. Jefe is een vrij man maar heeft een bloedhekel aan de blanke man. Uiteindelijk sluit Jefe evenals Bonnie zich aan bij de piraten. Als Jefe op een avond met de gewonde Bonnie op de stoep staat bij Victor en Deirdre veranderd op dat moment hun beider levens.

Dochter van de mangroven is zo’n historische-roman waarbij meestal sprake is van een knappe, onafhankelijke vrouw en één of twee goed uitziende mannen. Er is romantiek en avontuur met een historisch aspect. Daarbij hoop ik dat de nadruk niet te veel ligt op de romantiek. Het risico bestaat dat het dan een zoet kabbelend verhaal wordt. Of te veel nadruk op het historisch aspect. Maar Sarah Lark heeft het prima gedoseerd.

Het historisch aspect vind ik goed uitgewerkt. Het verhaal draait niet alleen om Deirdre maar ook over de slaven van het achttiende-eeuws Haïti. De vernederingen, mishandelingen, de mensonterende omstandigheden. In het nawoord lees ik dat de Sarah Lark diverse bronnen heeft geraadpleegd en dat komt de geloofwaardigheid van het verhaal ten goede. Wel heb ik een klein foutje ontdekt in het verhaal, namelijk op pagina 327. Ik citeer: “Nora was nooit in Frankrijk geweest en had alleen foto’s van de kastelen daar gezien”. In 1756 waren er nog geen foto’s.

Dochter van de mangroven: een spannend en met vaart geschreven verhaal.