Wie Lisette Jonkman kent moet haast wel bekend zijn met de Verkikkerd boeken. Dit jaar had ze niet alleen het grote nieuws dat daar een derde deel van zal verschijnen getiteld Verknocht, maar ook was ze bezig met een zomerprojectje. Een projectje waarvan later zou blijken dat het een complete trilogie zou zijn die zich in datzelfde universum afspeelt. Een trilogie die ze naar eigen zeggen ‘per ongeluk’ heeft geschreven. Nou overkomt mij zoiets nou nooit, maar hé, mij hoor je niet klagen.

Lisette Jonkman (1988) studeerde journalistiek in Zwolle. In 2011 won ze de Chicklit-schrijfwedstrijd van Luitingh-Sijthofff. Een jaar later debuteerde ze met Glazuur en inmiddels heeft ze al meerdere romans op haar naam staan en lijkt ze voorlopig nog niet te stoppen.

In de Onbreekbaar trilogie leren we maar liefst twee personages uit de oorspronkelijke serie nog beter kennen. En wederom zul je mij niet horen klagen, want een van die personages is de meest fantastische barvrouw ooit: Abby. Ik was al groot liefhebber van haar toen ik Verkikkerd en Verslingerd las dus hoe tof is het dat zij een van de hoofdpersonen is in deze nieuwe reeks? Heel tof zal ik je zeggen.

Naast Abby volgen we ook Ferdi. De corpsbal waar Lucy regelmatig college mee heeft. De hoofdstukken wisselen elkaar af, waardoor je eerst een hoofdstuk met Ferdi leest en vervolgens een hoofdstuk met Abby. Soms overlappen de gebeurtenissen, waardoor we van allebei precies weten wat ze denken op hetzelfde moment.

Hoewel het van af het begin al redelijk duidelijk lijkt te zijn wat er gaat gebeuren (de titel is natuurlijk niet voor niet Buren met Benefits) kun je het aan Jonkman overlaten om de spanning op te laten bouwen. Ze zorgt er regelmatig voor dat het verhaal net iets anders verloopt dan je zou verwachten en daarmee houdt ze de lezer ook meteen in haar greep. Want je MOET doorlezen.

Ferdi en Abby zijn op het eerste gezicht elkaars tegenpolen, maar tegenpolen trekken elkaar aan. En dat is ook het geval tussen Ferdi en Abby. Ze trekken elkaar aan, maar ze stoten elkaar ook regelmatig af. Ze blijven om elkaar heen draaien, terwijl jij als lezer allang door hebt dat ze elkaar willen en er is helemaal niks dat je daar aan kunt doen, behalve doorlezen.

Dat Abby en Ferdi zijn gepromoveerd tot hoofdpersonages maakt ook dat we ze beter leren kennen. Zo begint Abby voorzichtig een modellencarrière en Ferdi is hard zijn best aan het doen om optimaal van het studentenleven te genieten. Maar achter deze gebeurtenissen gaat nog veel meer schuil. Het is Jonkman wederom gelukt om een diepgaand verhaal neer te zetten dat erg prettig geschreven is waardoor je er razendsnel doorheen gaat.

En dan is er nog een ding dat Jonkman voor elkaar heeft gekregen. En dit keer is het iets wat ik totaal niet zag aankomen: Ik mag Ferdi. Ik herhaal: ik mag Ferdi. Tijdens het lezen van Verkikkerd en Verslingerd vond ik het maar een heel naar en vervelend mannetje en ik ergerde me kapot aan hem. Maar na het lezen van het eerste deel in deze nieuwe trilogie zou ik bijna zeggen dat ik hem ergens wel sympathiek vind.

En nu ga ik verder met deel twee, lichtelijk gespannen voor alles wat er kan gaan gebeuren. Want als je een boek van Lisette Jonkman leest, weet je het maar nooit.