Wanneer je begint te lezen vraag je je af of je wel het juiste boek in je handen hebt. Wat naar mijn verwachting een romantisch boek zou worden, begon met een zet-alsjeblieft-alle-puntjes-op-de-i-soort-van veertiger. Toch heb je wel degelijk het juiste boek vast en lees toch vooral door.

Dit is geen boek waarvan je een fantastische worldbuilding, een snel verteltempo of een spannende plot mag verwachten, maar het is wel een boek dat je wil uitlezen.

De personages spreken tot je, je hebt het gevoel dat je doorheen het boek een band opbouwt en bent op het einde zelfs onwillig om hun terug te laten gaan. Ze zijn een beetje stereotiep maar dat zorgt voor een aantal grappige momenten in het verhaal.

Het verhaal is op zich eenvoudig, maar daarom niet minder meeslepend. Je hebt wel een idee hoe alles gelopen is en je komt niet voor verrassingen te staan, maar toch wil je de details. Je wil er het fijne van weten. En net dat zorgt ervoor dat je blijft verder lezen. Af en toe mocht het net dat beetje sneller gaan.

De schrijfstijl leunt dicht aan bij gewone spreektaal. Je zal geen literaire hoogstandjes vinden, maar dat is niet erg. Integendeel, het zorgt ervoor dat je heel gemakkelijk in het verhaal meegaat en bevordert die toch al aanwezige familiariteit die het boek oproept.

Als je alle elementen afzonderlijk bekijkt zijn ze op zich dus niet zo speciaal, maar alles tesamen gegooid hebben ze wel een goed boek als resultaat.