David Lawrence debuteerde drie jaar geleden als thrillerschrijver met Vier doden in een kring. Een erg overtuigende Detective Sergeant Stella Mooney speelt de hoofdrol. Ze is een sterke jonge vrouw die haar kansarme origine ontgroeide en als DS imponeert. Dat ze af en toe een psychiater bezoekt houdt ze zowel voor haar vriend als voor haar collegas geheim. Ze kwam als eerste uit bij de moord op twee kinderen en die ervaring komt elke nacht terug.
In Vier doden in een kring wordt ze bij een bizarre zaak geroepen. Vier mensen lijken collectief zelfmoord gepleegd te hebben, maar één iemand, een jongere man, past niet in het rijtje. Deze kerel was een vrij onbetekenend boefje, die dealde in moorderabilia en wat bijverdiende bij de Tanners, een belangrijke misdaadfamilie in Londen. Vertrekkend vanuit de moord vertelt Lawrence een overtuigend verhaal waarin agenten, verklikkers, drugdealers, pooiers, hooligans én journalisten verbeten hun territorium afbakenen. Slachtoffers van vrouwenhandel die dachten in het Westen het land van melk en honing te vinden komen indringend in beeld. Een huurmoordenaar wacht op zijn opdracht en doodt de tijd met pizzas en hoeren en tegen muren oplopen. Je merkt aan alles dat Lawrence eigenlijk een scenarioschrijver is. Hij tovert situaties op je netvlies die elkaar in up-tempo afwisselen. Nergens zakt het verhaal in, integendeel, het wordt steeds spannender. Al die spanning komt samen in een zinderende apotheose, waarbij niet zeker is dat de personages met wie je inmiddels flink meeleeft het wel halen.
Kortom, dit boek heeft het allemaal: sfeer, spanning, vaart, sterke karakters, n snuifje romantiek, scherpe humor en een deugdelijk plot. Het geeft een deprimerende weergave van de werkelijkheid, maar met mensen zoals Stella Mooney is er nog hoop. Inmiddels verschenen al drie delen met haar in de hoofdrol. Als liefhebber van series waarin realistische hoofdpersonages optreden in een sterk verhaal, juich ik dit toe. Vier doden in een kring staat voor mij op hetzelfde niveau als een goede Rankin en de beschrijving van de Londense achterbuurten deed me denken aan de stijl van Pelecanos. David Lawrence is een hele grote aanwinst voor het genre. Hou hem in de gaten!