Wat een vaart en actie in dit tweede boek van Jan Van der Cruysse. Zijn ervaring als woordvoerder van Zaventem druipt van dit boek af.
De vorige diamantroof is nog niet vergeten en al helemaal niet opgelost, of er is weer een roof. Gewoon uit het vliegtuig dat op de tarmac staat in Zaventem. Hoe brutaal kan je zijn. Een roof zonder bloedvergieten, dat op zich is al vrij uniek.
Dat bloedvergieten wordt wel gedaan door een trio dat door de eigenaar van de diamanten eropuit gestuurd is om de daders te zoeken. Een moord meer of minder maakt precies niet uit en zeker de vrouw in het gezelschap is geschift en maf, een echte psychopate.
Dat er nog een deel komt is wel duidelijk.

Ik lees niet zo heel dikwijls thrillers waarin ik eigenlijk wel sympathie heb voor de daders, vooral voor Albertien Van Der Valk heb ik een boon. Ze lijkt me zo'n lieve vrouw die dan ineens in staat is de perfectie roof te organiseren en uit te voeren. Heerlijk.
Kom maar op met het derde deel.