De basisgedachte achter 'Nikki' is goed: hacker doet onderzoek naar criminaliteit van een afgrijselijke soort en bouwt een plan om de daders aan de schandpaal te nagelen. De opbouw van het verhaal, de weg om tot het doel te geraken, is echter nodeloos omslachtig en ingewikkeld, lijkt volgepropt met alles wat auteur Tim Notten hierin ook maar enigszins kwijt kan van zijn kennis op ICT-gebied. De overige vulling is weinig origineel, die hebben we vaker gezien. Hacker Nikki lijkt een slap aftreksel van Stieg Larssons hacker Lisbeth Salander; wellicht niet zo bedoeld, maar toch.

Te technisch voor niet-ICT'ers. Te veel expliciete seksscenes. Op een gegeven moment ben je als lezer ook wel klaar met de humor. En maar zuipen. En maar roken. Zeldzaam (?) puberaal gedrag van de mannelijke hoofdrolspelers Simon en Sjoerd.
Van sommige personages kun je je afvragen waarom ze zijn opgevoerd, zoals de hondenoppassers Max en Lisa. Zij voegen niets toe aan 'Nikki' en dienen, evenals de honden en de verbouwing van de oude villa, als bladvulling.
Waarom vanaf het begin niet meer de diepte in of het verhaal verteld vanuit meerdere perspectieven? Het ikke, ikke, ikke van Simon in zijn zelfvermeende slachtofferrol wordt vervelend. Zou mooi geweest zijn als ook Nikki's visie te volgen was geweest in plaats van die vlak voor het einde van het boek samengevat te krijgen.

Het yuppencultuurtje waarin Simon en de zijnen zich bewegen staat als een huis, is trefzeker neergezet. Het belangrijkste is echter Nikki's verleden en de wijze waarop zij daarmee wil afrekenen. Jammer, dat de auteur zijn onmiskenbare schrijfvaardigheid niet heeft aangewend om de accenten zodanig te plaatsen, dat het bizarre scenario meer tot zijn recht komt dan de popiejopieflauwekul.
Aardig om te lezen, maar in de verste verte geen topper.
De vloeiende pen van Tim Notten wekt nieuwsgierigheid naar een volgende thriller van zijn hand. En dan op naar de vier sterren?

[spanning 2, plot 3, leesplezier 3, schrijfstijl 4, originaliteit 2, psychologie 2]