De schrijver is zelf chirurg en wordt persoonlijk geconfronteerd met de naderende dood wanneer zijn vader - ook arts - ongeneselijk ziek wordt. Het gehele boek is één groot pleidooi voor het vasthouden van de menselijke maat bij de behandeling van patiënten, zeker wanneer dezen in de laatste fase van hun leven zijn. Zeer invoelend en overtuigend geschreven. Eigenlijk voor iedere arts een must.