Hideo Yokoyama is (nog) niet erg bekend in Nederland en Vlaanderen. In Japan daarentegen is hij een bekendheid en ook nog eens bestsellerauteur. Voordat hij begon met het schrijven van fictie was hij onderzoeksjournalist voor de Jomo Shimbun, de lokale krant van Gunma. Tokyo Tapes nr. 6-4 is zijn Nederlandstalige debuut en in Japan zijn hier binnen zes dagen meer dan 1,1 miljoen exemplaren van verkocht. Hij heeft ook een aantal prijzen en nominaties op zijn naam staan en in 2013 stond hij op de eerste plaats van de Japanse tegenhanger van de VN Thriller & Detectivegids, de Kono Mystery ga Sugoi!

In 1989 is Shoko, de zevenjarige dochter van de eigenaar van een augurkbedrijf, ontvoerd. De ontvoerder eiste losgeld, maar na de mislukte overhandiging daarvan wordt het meisje dood aangetroffen. Dit leidt tot grote consternatie in heel Japan. Veertien jaar later is er nog steeds geen enkel spoor naar de dader. Rechercheur Mikami was destijds bij de zaak betrokken en omdat de commissaris een bezoek wil brengen, moet hij opnieuw naar de ouders. Als hij de zaak weer eens doorneemt ontdekt hij een onjuistheid in het dossier. Vervolgens bijt hij zich in de zaak vast terwijl hij ook nog andere problemen heeft om op te lossen.

Mystiek. Dat is vaak de algemene westerse opvatting over Japan. Dat zal vooral komen doordat de Japanse sfeer in de ogen van de westerling apart is, bijzonder. Misschien is dat terecht, misschien ook niet. Dat die zo volledig andere Japanse sfeer, maar ook de lokale omgangsvormen, enorm verschilt met die in de westerse wereld is al vanaf het begin van Tokyo Tapes nr. 6-4 te merken. Dat is boeiend en interessant, omdat de lezer daardoor toch wat van die Japanse cultuur te weten komt. Waar het verhaal vooral ook een aardig beeld van geeft, is de starheid van de ambtelijke molen binnen de politie. Het lijkt niet eenvoudig om er iets gedaan te krijgen. Ook al ben je er zelf werkzaam.

Dit wil overigens niet zeggen dat het een saai en taai verhaal is. Al vanaf het begin levert het vragen op en als gevolg daarvan wordt er eveneens een spanningsveld gecreëerd. Doordat veel Japanse namen op elkaar lijken, en omdat er een aanzienlijk aantal personages in het verhaal voorkomt, is het wel verstandig om de aandacht erbij te houden. Tokyo Tapes nr. 6-4 blinkt niet uit in snelheid, maar dat is zeker geen gemis. De diverse verwikkelingen en de manier waarop een misdaad tot een einde wordt gebracht, zijn dusdanig intrigerend dat het verhaal geen moment verveelt. Dat zorgt ervoor dat er toch een vorm van spanning aanwezig is, wat ook nog eens wordt versterkt doordat er een tweede, niet minder intrigerende, verhaallijn is.

Yokoyama is erg gedetailleerd in het verhaal dat hij geschreven heeft. Situaties en omstandigheden worden uitvoerig beschreven. Daardoor zorgt hij er wel voor dat er meer dan voldoende diepgang in het verhaal zit en dat de belangrijkste personages erg goed zijn uitgewerkt. Naarmate de ontknoping nadert, en dan vooral de laatste honderd bladzijden, neemt het tempo toe en komen er verrassende plotwendingen voor. De lange aanlooptijd naar deze climax is daardoor snel vergeten en krijgt het verhaal een slot dat het verdient. Tokyo Tapes nr. 6-4 is, ondanks zijn omvang, een bijzonder boek over een even bijzondere cultuur.