In mijn recensie over het eerste boek van de serie bleef ik maar doorratelen over Bella en Edward, wat inderdaad heel romantisch is allemaal, maar ik heb helemaal niet verteld over hoe spannend de boeken wel niet zijn!! Het begon met iets spannends, daarna gebeurde er iets wat mijn hart brak (laat ik zeggen dat het hart van Bella ook brak…). Verder was het verhaal niet echt spannend, maar wel heel erg leuk om te lezen. Hoe Bella in haar depressie zit, en dat ze een enorm hechte band ontwikkelt met Jacob. En als Jacob ook niet helemaal menselijk blijkt te zijn… Jammer dat ik de films al heb gezien, want het kwam niet als een verrassing, maar het was toch leuk om te lezen.

Toch kon ik niet wachten op het moment dat de Cullens weer het verhaal in zouden lopen. En daar was ze! Ik zeg niet wie, maar als je tijdens het lezen net zo wanhopig wacht op dat moment, het komt! Wacht rustig af!
De laatste 100 bladzijden heb ik echt heel erg snel uitgelezen. Ik was blij dat ik me de films niet meer zou goed kon herinneren, want er waren toch nog wat dingen die me verrasten. Yay! Eindelijk komen de Volturi in actie! Ik werd zo door het verhaal opgezogen dat het net leek alsof ik in die kamer stond. Mijn hart ging sneller kloppen en ik moest echt enorm mijn best doen om niet te snel te gaan lezen en dingen over het hoofd te zien! Toen alles voorbij was, was ik enorm opgelucht, alsof ik het zelf net allemaal had meegemaakt. Dat is iets wat ik heel erg belangrijk vind bij boeken: Als je het boek dichtslaat, moet je echt het gevoel hebben dat je wakker wordt. Je wordt dan zo meegenomen door het verhaal, dat je even vergeet dat het niet de echte wereld is. Bij deze boeken is dat zeker het geval.

Bij het eerste boek van de serie heb ik even opgezocht wat de appel op de kaft betekent, dus het lijkt me leuk om dat bij de hele serie te doen. Wat betekent die rood-witte tulp nou toch? Zelf dacht ik dat omdat er een blaadje afvalt het betekent dat Bella langzaam afbrokkelt door het verlies van haar Edward. Toen ik het opzocht zag ik dat ik er niet ver naast zat! De tulp staat voor de band tussen Edward en Bella. Ze kunnen niet zonder elkaar. En het blaadje dat van de bloem valt betekent inderdaad dat Bella langzaam “uit elkaar valt.” Zo wordt haar gevoel ook beschreven in het boek, trouwens.

Ik bedacht me tijdens het lezen van dit boek dat ik het echt stom vind dat ik de films al heb gezien. Ik zie de personages nu voor me zoals ze in de films zijn. Niet dat ik dat zo erg vind, maar ik vraag me echt de hele tijd af hoe ik de personages voor me had gezien zonder dat ik was beïnvloed door de films. Aaargh!!

Maar dat ik de films heb gezien heeft verder niks te maken met mijn mening over de boeken, want die blijven fantastisch. Het leek er een hele tijd op dat ik ze zou overslaan. Ben ik even blij dat ik tóch besloten heb de boeken te gaan lezen!