Het verhaal begint met de rechtszaak die een belangrijke rol blijkt te spelen in het geheel. Namelijk de rechtszaak tegen Khalid die door rechercheur Wolf ontmaskert is als de crematiemoordenaar. Als deze Khalid wordt vrijgesproken draait rechercheur Wolf door met als gevolg dat hij opgesloten wordt in een inrichting. Hij wordt op het moment dat hij genezen verklaard is, weer aangesteld bij moordzaken echter moet hij wel wekelijks verslag doen bij een psychiater van de Met.

Dan wordt er het lijk wat bekend wordt als de lappenpop gevonden. En dan krijgt het verhaal zoveel spanning en vaart dat je gewoon niet meer wilt stoppen. Je hebt het idee alsof je zelf in het verhaal meedoet. De hoofdrolspelers zijn erg goed uitgewerkt en je krijgt van iedereen een goed beeld…. En toch… word je op de een of andere manier iedere keer weer om de tuin geleid en komen er allerlei relaties onder spanning te staan. Zelfs de personen die meespelen in het boek beginnen te twijfelen of ze de ander wel echt kennen. Dit zorgt voor wantrouwen en twijfels, waardoor je als lezer regelmatig afvraagt en nu?

Het open einde van dit boek geeft hoop voor een vervolg. Als Cole deze manier van schrijven vol weet te houden dan ben ik bij zijn volgende boek een van de eersten die in de winkel staat voor het vervolg.
Dit boek moet iedere thrillerliefhebber gewoon lezen.