Later als ik dood ben is de tweede thriller van Ilse Ruijters. Met haar debuut De onderkant van sneeuw heeft ze de Hebban Debuutprijs 2015 gewonnen.

Elin gaat op zoek naar haar ware afkomst. Het fijne leventje met een leuke vriend, lieve ouders en een leuke baan stelt in één klap niets meer voor. Ze beseft dat ze haar hele leven is voorgelogen. Na een opmerking van een tante van Elin besluit ze uit te gaan zoeken wie ze eigenlijk is en wie haar echte ouders zijn. Als Elin antwoorden vraagt aan haar moeder zwijgt zij in alle toonaarden. Elin zoekt een baan bij een tbs-kliniek. Ze heeft namelijk sterk het vermoeden dat haar vader een tbs-er is. Als sociotherapeut gaat ze een woongroep van elf patiënten begeleiden. In haar werk gaat Elin op zoek naar antwoorden op haar vragen, maar elk antwoord is kostbaar.

De plot is origineel en er is zeker ook voldoende spanning aanwezig. Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken en de schrijfstijl is prettig. Alleen is het niet altijd meteen duidelijk wie er aan het woord is. Het leven in de tbs-kliniek wordt goed neergezet, maar de rol van Elin als therapeut is daarin ongeloofwaardig en niet professioneel. Ze laat zich te gemakkelijk bespelen door haar cliënten wat in een echte kliniek niet zo gemakkelijk en ongezien zou gebeuren. Hierdoor verliest Elin aan geloofwaardigheid als hoofdpersoon en wordt het verhaal minder realistisch. Het verhaal pakt niet echt en blijft daardoor ook niet lang hangen.