Na het lezen van de Rode Koningin kon ik niet wachten om te weten hoe het verhaal zich verder zou ontwikkelen. Maar dit tweede boek was, als in zoveel trilogieën, een teleurstelling. De magische introductie in de wereld van Mare miste ik in Zwaard van glas compleet. Het 'verrassingsaspect' is geheel verdwenen en het boek viel een beetje terug in clichés.

Daarnaast kon ik Mare niet uitstaan.Net zoals meerdere hoofdpersonen denkt Mare dat alles dat fout gaat in de wereld haar schuld is en dat zij alleen de wereld kan en moet redden. Ja natuurlijk ze heeft veel meegemaakt en schokkende dingen ontdekt, maar een beetje minder zelfmedelijden mag ook wel.

Ook miste ik de mannelijke karakters, Kilorn, Call en Maven, in dit boek. De spanning en romantiek die in Rode Koningin duidelijk aanwezig was ontbrak bijna geheel in Zwaard van glas. Wel moet ik zeggen dat ik nog meer respect heb voor Call en Scheem.

Ik hoop dat het laatste boek een knaller wordt, want ondanks dit tegenvallende tweede deel heb ik veel vertrouwen in Aveyard's werk.