Na de dood van haar tante Eva reizen Sophie en Daan Smit naar het Duitse Winterberg omdat Sophie in het testament staat. Omdat hun financiële situatie niet erg rooskleurig is, verheugt Sophie zich op een erfenis. Tante Eva en oom Dieter runden een hotel in het populaire vakantieoord. Niet alleen is het sombere hotel een teleurstelling, maar ook dat haar nichten Isa en Lieke erfgenamen blijken te zijn. De voorwaarden van het testament veroorzaken direct problemen, want Dieter, Sophie en Lieke willen het hotel verkopen en Isa niet. Als Isa op een afschuwelijke manier vermoord wordt, pakt de politie Daan als verdachte op. Sophie blijft in paniek achter terwijl Daan op een onbeschofte manier door de politie wordt behandeld.

Na ‘Route du Soleil’ van Suzanne Vermeer, waarvan ik totaal niet onder de indruk was, begon ik aan ‘Winterberg’. Tot mijn verrassing is dit een lekker leesbaar boek en ook nog redelijk spannend. Jammer is dat de schrijfster van het boek de intelligentie van haar lezers erg onderschat, want allang was duidelijk wie de minnares van oom Dieter was en ook wie betrokken was bij de dood van Isa. Op het laatst moet Sophie zich over haar claustrofobie heen zetten om Daan uit zijn politiecel te kunnen redden en gaat ze in de geheime gangen onder het hotel kijken.

‘Winterberg’ doet eer aan Paul Goeken, de schrijver die in 2011 overleed en het pseudoniem Suzanne Vermeer voor zijn boeken gebruikte.