Nadat ik serieus héél positief verrast werd door deel 1, ben ik meteen verder gegaan in Bloedband.
Het verhaal van Onsterfelijk had een originele invalshoek, een leuk en interessant verhaal met genoeg twists en spanningen om zeker heel nieuwsgierig te zijn naar het tweede deel.

Ik vind de schrijfstijl van Kawaga leuk en vlot, al is er soms wel een overvloed aan details. Over het algemeen fijn, omdat je in het verhaal getrokken wordt en nog net niet de geuren kunt ruiken, maar soms mag het even nét even iets minder.

Ik ging Bloedband dus heel positief in. De angst voor vampierenliefde, "spawkle-spawkle" (kots), glinstertjes en meer van die ongein uit Twilight me constant vrezen om een pagina om te slaan, maarrr.... Tot het bijna-einde (of misschien met name bij het bijna-einde) heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten!

Alleen het echte einde... Sja, dat laat me toch vrezen voor de romantiek tussen vampier en mens die we al 100.000 keer eerder zijn tegengekomen en die ik echt meer dan slaapverwekkend vind. Julie, ik hoop dat je met deel 3 doorgaat net zoals in deze boeken. Ben héééééél erg benieuwd!