In Jackie van Larens nieuwste boek maken we kennis met een vrij unieke hoofdpersoon binnen het feelgood-genre. Reinout is een brave jongeman die voor zijn opleiding het ouderlijk nest verruild voor een appartement in Amsterdam. Wanneer hij zich gaat beklagen over de luide muziek uit een van de andere appartementen ontmoet hij Ratter (a.k.a. Leia) en haar band.

Zij introduceert Reinout in de wereld van heavy metal en tot zijn grote verbazing bevalt het hem meer dan hij had verwacht. Al kan dat natuurlijk ook merendeels te maken hebben met het feit dat hij als een blok is gevallen voor de uitbundige Leia.

Wat een verfrissende feelgood is ‘De Meisjesmagneet’. De keuze voor een mannelijke hoofdpersoon binnen dit genre is erg dapper, maar gelukkig heel goed uitgevoerd. Het is een verfrissende genderbend van het ‘Mary Sue’ stereotype. Dit stereotype vrijwel perfecte, mooie meisje wordt zoveel leuker nu de rol wordt vertolkt door een man.

Dankzij de sfeervolle omschrijving van de metal scene, de heerlijke dynamiek tussen de bandleden en de chemie tussen Reinout en Leia is het erg gemakkelijk om de wereld om je heen even helemaal te vergeten en dit boek in een ruk uit te lezen.

Alles in dit boek leek een beetje aangedikt. Alsof het een romkom glansje heeft gekregen van de auteur. Toch worden de personages geen karikaturen van zichzelf. Het gaat hoogstens een klein beetje ten koste van de diepgang van de personage, maar komt de humor alleen maar ten goede.

‘De Meisjesmagneet’ heeft alle elementen van een geweldige feelgood roman en dan nog wat! Jackie van Laren stelt opnieuw niet teleur.