Het begin van deze roman vond ik zeer indrukwekkend. Heel mooi hoe de schrijfster laat zien hoe de Franse militie verantwoordelijk was voor de deportatie van Joden in de Tweede Wereldoorlog. Aangrijpend beschreven, vooral wanneer een jong meisje terugkeert naar het huis waar ze uit angst voor de soldaten haar broertje in de kast verstopt had. Mooi ook hoe het haar verder in de oorlog vergaat.
Het drukke leven en de liefde van de journaliste lijkt veelbelovend, maar komt uiteindelijk minder uit de verf. Dit maakt dat het einde onbevredigd blijft, zelfs als ze de dochter op het spoor komt. Door het mooie thema toch zeer lezenswaardig.