Het vergt nogal wat van de lezer om zoveel perspectiefwisselingen aan te moeten gaan. Bij ieder hoofdstuk dien je je opnieuw te verdiepen in een nieuw karakter met zijn of haar verhaal. Soms direct gerelateerd aan Mattias, maar het kan ook een buitenstaander zijn. Het nadeel is dat je na driekwart van het boek enkele van de eerste hoofdstukken al vergeten bent. Het is zeker zaak om het boek snel te lezen, zodat je in het verhaal blijft. Dit geeft tevens de zwakte van het boek aan, namelijk dat je er niet echt door gegrepen wordt. Wat door de ziel snijdende passages zouden moeten zijn trokken voorbij zonder dat het echt raakte. De spanningsboog blijft overeind door de mooie constructie, maar na afloop bleef er toch een beetje een kater hangen.