Dit boek heeft niets te maken met de literaire thriller zoals ik die gewend ben. Dat was allereerst een schok, maar toen ik verder las heb ik het gezien voor wat het is: een roman van Brusselmans dat bol staat van humor en grof taalgebruik. Het hele verhaal is nergens spannend te noemen.

Het verhaal speelt in 1961 in België en is geschreven door een Vlaams auteur.
Het boek heeft niets met het thrillergenre te maken maar het verbaast me niet dat een tweede Zeik-roman in voorbereiding is met als titel De moord op de poetsvrouw van Hugo Claus.

Ik ben begonnen in Zeik en heb er eerst een aantal bladzijden uit gelezen en toen weggelegd. Een paar uur later ben ik het weer gaan lezen, nu met een andere insteek en heb me toen toen laten vermaken door de schrijfstijl. Dat is wel gelukt, mag ik zeggen. Maar het is in niets wat het lijkt.
Een boek om als afwisseling van spannende thrillers te lezen en wanneer je behoefte hebt om eens flink te lachen.