Dit verhaal is zeker anders, het is – voor mij – een origineel gegeven. Er zijn twee
verhaallijnen waarvan de eerste begint in 2002 waarin zes Zweden elkaar toevallig
ontmoeten tijdens een vakantie in Bretagne. Tijdens die ontmoeting vindt er een voorval
plaats waarover een van de mannen een verslag maakt.

De tweede verhaallijn is in 2005 en begint als Gunnar Barbarotti persoonlijk bij een moord wordt
betrokken omdat hij een brief aan hem gericht, ontvangt waarin een moord wordt
aangekondigd en een paar dagen later wordt een man vermoord gevonden. Daarna volgen
nog vijf brieven en moorden maar het rechercheteam heeft geen idee waar ze moeten
zoeken en wat de reden.
De lezer krijgt ondertussen informatie over wat er gebeurd is in Bretagne maar wie de
schrijver van het verslag en de brieven is, blijft duister.

Ondertussen heeft Barbarotti te maken met de liefde en begint hij te twijfelen of hij wel
rechercheur wil blijven.

Het verhaal wordt steeds geheimzinniger en pas op het laatst wordt duidelijk hoe het in
elkaar zit en wat er werkelijk gebeurd is in Frankrijk of eigenlijk: wat er niet gebeurd is.
Zelf vond ik de manier waarop duidelijk werd wie de dader was een beetje gekunsteld maar
dat is dan ook het enige minpuntje van dit boek.
Het is een dikke pil maar ik vind het verhaal nergens saai of langdradig worden, de spanning
blijft er in tot het einde.

Ook het privéleven van Barbarotti wordt heel geloofwaardig een deel van het verhaal. En
het eind is een cliffhanger die uitnodigt om het volgende boek te gaan lezen.