Het hele dorp lijkt geobsedeerd te zijn door de familie Grace. Ze zijn mooi, rijk en machtig. Niemand kan de Graces weerstaan, maar ze zijn ook bang voor hen, want iedereen die ook maar heeft geprobeerd tegen hen in te gaan, kreeg ongeluk. Hierdoor wordt er in het dorp gefluisterd dat de Graces heksen zijn.
River Page gelooft in die roddel en is van plan om de Graces voor zich te winnen, want net als iedereen op school wordt ook zij aangetrokken door de Graces. Ze wil hun aandacht trekken en vooral Fenrin naar wie ze zo verlangt moet haar opmerken.
River slaagt er pas echt in om de interesse van de Graces te wekken nadat ze bevriend raakte met Summer Grace. Als je één van de Graces voor je wist te winnen dan kreeg je de andere twee erbij.
Nu ze eindelijk hechte vrienden is geworden met de Graces, ontdekt River meer van hun geheimen en wordt ze steeds dieper in hun wereld getrokken. Maar ze moet oppassen dat haar eigen duistere geheimen en verlangens niet ontdekt zullen worden, maar hoe lang zal het duren voordat alles aan het licht komt?

Het boek is anders dan je zou verwachten.
Dankzij de cover zou je denken dat het boek vol met fantasy-elementen zit en dus ook boordevol met magie. Dit boek bevat echter bijna geen fantasy-elementen en of er zelfs wel magie aanwezig was, is een hele tijd onduidelijk. Het is dus geen fantasieboek, maar eerder een thriller.
En volgens de regels van een thriller is het verhaal duister en geheimzinnig. Het roept de hele tijd vragen bij je op, vragen zoals: ‘Wie is River Page nu eigenlijk?’ en ‘Waarom is River zo geobsedeerd door de Graces?’ of ‘Bestaat magie wel echt?’ Het kan best frustrerend zijn, want soms krijg je het gevoel van ‘Wat is er nu eigenlijk aan de hand?’
Vooral het hoofdpersonage is een mysterie. River Page is een eenzaam figuur die zich afsluit voor iedereen. Zelfs voor de Graces laat ze haar ware aard niet zien omdat ze zich schaamt haar gênante lunch, haar armoedige huis en voor zichzelf. Ze kan best geobsedeerd lijken en je weet weinig over haar echte karakter omdat ze zo hard probeert om iemand anders te zijn, iemand die de Graces leuk zullen vinden. Afgezien van de Graces weet je eigenlijk weinig over de andere personages. Het draaide allemaal om de Graces omdat River zo gek was op hen.
Daarom voelde het verhaal ook een beetje traag aan. Je leest het vanuit het perspectief van River en het was ongeveer de hele tijd hetzelfde liedje: ‘De Graces moeten mij leuk vinden en ik zou alles voor ze doen.’ Alleen het einde viel als een bom uit de lucht. De afloop was dus zeer geslaagd.
Vandaar verdient het boek 4 sterren.