Voor hebban mocht ik het boek “Lief van je” van Roanne van Voorst lezen. Daarvoor wil ik Hebban en uitgeverij Brandt heel hartelijk bedanken.

“Ongeveer een halfuur nadat mijn broertje zijn eerste zoen kreeg, is hij onder de Van Marelbrug op het wateroppervlakte te pletter geslagen.”

Met deze (letterlijk) verpletterende openingzin begin het boek “lief van je.”
En met deze sombere zin is ook gelijk de toon gezet. In “lief van je” worden de gevoelens van Rêve (de hoofdpersoon) van rouw,verlies en onbegrepenheid beschreven. Dit is op z’n beklemmende manier gedaan, dat het je meezuigt in de somberheid en uitzichtloosheid van Rêve. Misschien ook omdat er gekozen is om haar kant van het verhaal vanuit de ik-persoon neer te schrijven.
Ook de keuze om het roer om te gooien en in dienst te gaan, met alle gevolgen die een uitzending op missie met zich mee brengt, met PTSS als gevolg, zijn zeer goed neergeschreven.

Het boek is in drie delen verdeeld en voorzien van en proloog en een epiloog.
Ookal is de eerste zin van het boek zeer indrukwekkend, toch zou het kunnen dat je in het eerste deel van het verhaal in moet komen in het boek.
Dit deel neemt je mee in het leven van Rêve, die haar jongere broer Justin is verloren na een sprong van een brug. Terwijl haar ouders zeer zorgzaam voor haar willen zijn, groeien bij Rêve de ergernissen en besluit ze te stoppen met haar studie op de Universiteit.
Deel 2 gaat verder met de keuze die Rêve heeft gemaakt om het leger in te gaan. Hoe ze zich daar moest leren vestigen totdat ze wordt uitgezonden naar Syrie, waar ze licht gewond, maar wel getraumatiseerd van terug thuis komt.
In deel 3 komt alles op zijn plaats, en wordt duidelijk wat er heeft plaatsgevonden voor de dood van Justin. En ook de gevolgen van Rêve’s traumatische ervaringen worden duidelijk.

Rianne van Voorst weet met haar roman thema’s als eenzaamheid, angst, verdriet, onbegrepenheid, drugsgebruik en (de gevolgen van) PTSS op een indrukwekkende manier onder woorden te brengen.
Zeker doordat (delen van) het verhaal gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen van militairen.
De schrijfster heeft zich goed in PTSS verdiept en haar bronnen achterin het boek vermeld. Hierdoor is het verhaal van Rêve “echt” geworden. Een aanrader om te lezen.