Voor mijn nieuwe roman 'Nao' moet ik wat onderzoek doen. Het verhaal speelt zich namelijk of tegen het decor van de Koerdische kwestie. Nu ben ik een goed krantenlezer, progressief in mijn opvattingen en heb ik de discussie over, of de PKK een terroristische organisatie is of niet, op de voet gevolgd. Toch meende ik dat het goed zou zijn eens bij deskundigen te rade te gaan. En dat is een goed besluit geweest.
Frederike Geerdink is een absolute deskundige op het gebied van de Koerdische kwestie. Zij besloot een jaar lang mee te reizen met Koerdische strijders en de beweging zo van binnenuit nog beter te leren kennen. Over dat jaar schreef zij dit boek.
Niet alleen geeft ze inzicht in de activiteiten van de Koerdische strijders van de PKK en YPS/J. Ze geeft inzicht in de Ideologie van de Ocalan volgers, hun motieven en beweegredenen. Dus beschrijft ze ook de vervolging en ontkenning van de Koerden als volk met een eigen culturele achtergrond en taal: Koerdisch spreken is in Turkije verboden. Het oordeel over wat ze schrijft laat ze aan de lezer. Door haar boek ben ik gaan begrijpen wat er echt speelt in de regio en ben ik genezen van het idee dat de PKK een onafhankelijk Koerdistan nastreeft: het is meer en zit veel dieper. Kennelijk worden wij hier in het westen ook slechts spaarzaam geïnformeerd.
Goede journalistiek, goed geschreven. Dank Frederike.