De alligator Albert moet naar huis, omdat Coalwood geen geschikte plaats is voor dit beest en Florida zijn echte habitat is. Zie hier het begin van de roadtrip van Homer en Elsie.
Via verschillende hoofdstukken, ingeleid door de zoon van Homer en Elsie, waarin echte anekdotes worden gebruikt voor een inleiding in elk avontuurlijk uitstapje dat de vier maken. Naast Homer en Elsie en Albert, gaat er namelijk ook nog een naamloze haan mee. Dit wezen is mysterieus, het komt en gaat op belangrijke punten in hun leven en voegt toe, ook al zegt het geen woord.
Het verhaal speelt zich af in de jaren 20, de tijd van de Depressie en hier en daar komen er dan ook beroemde mensen en gebeurtenissen in voor die typerend zijn voor die jaren, waardoor er ook bevestigd wordt dat je in die tijd zit.
Sommige ervaringen onderweg die ze meemaken zijn wat slapstickachtig beschreven en absurd. Op de achterkant van het boek staat het woord humoristisch in de beschrijving en tevens een vergelijking met het boek De 100-jarige.. van Jonas Jonasson en dat kan er bij mij niet in. Bij het boek van Jonasson zijn de details heel droog, gedetailleerd uitgewerkt en kloppend.
Er zit echter een mooie diepzinnige kant aan dit boek zoals de beschrijving van het woord Kismet. Een woord dat beschrijft dat wat op je pad komt en wat je overkomt zo moet zijn. Een bezegeling van het lot. Verder maakt vooral Homer hele mooie poëtische uitspraken.
Wat begint als een reis waar een ontevreden vrouw, die met haar hart nog verlangt naar de man die Albert aan haar cadeau gaf en de hardwerkende robuuste mijnwerker met de blauwe ogen die de reis maakt alleen uit liefde voor zijn vrouw, eindigt het verhaal in een ervaring die ze niet zullen vergeten.