Dat de auteur voor dit book de Man Booker Prijs heeft gewonnen vind ik iets te veel eer voor dit boek. Wel is het heel goed dat deze verhalen verteld worden, zodat de gruwelijkheden die de mensheid elkaar aan kan doen, bekend wordt, en we er hopelijk iets van kunnen leren. In dit geval de gruwelijkheden van de BIRMA spoorlijn. Sommige gedeeltes in een boek zijn slecht geschreven vind ik. Een aantal keer heb ik het gevoel gehad dat de schrijver een stukje tekst nog een keer maar dan anders geschreven had en dat hij nog moest kiezen welke hij het beste vond, maar dat beide teksten zijn blijven staan.
Omdat de schrijver het boek gebaseerd heeft op verhalen verteld door zijn vader had ik er toch iets meer van verwacht, het blijven een beetje losse verhalen, terwijl hij natuurlijk de mogelijkheid had om nog wat dingen aan zijn vader te vragen.