"Post mortem" gaat vooral over de complexiteit, de kracht maar ook de breekbaarheid van vaderliefde. Peter Terrin toont ons deze liefde op een bijzonder ingenieuze manier, via zijn liefde voor het vak, met een literair kunstwerk vol afleidingsmanoeuvres en meerduidigheden.

Dit was een uiterst boeiende leeservaring om, vanuit een voortdurende drang naar waarheid, gevangen te zitten in het woordenweb dat Terrin gesponnen heeft rondom zijn rauwe, intense en confronterende vaderlijke emoties.