Voor HEBBAN mocht ik in ruil voor een recensie dit boek lezen.

Dit boek krijgt vele vergelijkingen met een soort “Gossip girl in de toekomst”.
Het verhaal van the thousandth floor speelt in het jaar 2118. Een groep oudere tieners in de harde wereld van New York. Iedereen leeft in een waanzinnig groot gebouw, dat 1000 verdiepingen telt. Hoe hoger je woont, hoe beter je financiële situatie en status zijn, hoe meer aanzien je hebt. Dit geldt ook voor de hoofdpersonen in dit boek.
Daar heb je Avery, hoofdpersoon, zwaar verliefd op haar geadopteerde broer Atlas. Het is een groot taboe verliefd op je broer te zijn, ookal is hij geadopteerd en niet door bloed aan haar verbonden. Haar vriendin Leda, die ook verliefd is op Atlas, en aanvoelt dat er iets niet klopt tussen de beiden. Atlas is de vorige zomer verdwenen en een jaar lang om vage redenen weggebleven. Weesmeisje Rylin, een wees, die op de lagere verdiepingen heimelijk alleen met haar jongere zusje woont, hetgeen verboden is. Rylin draait om de rijke Cord heen, wiens ouders de bazen waren van haar gestorven ouders. Dan is er nog Eris, die het er erg moeilijk mee heeft dat haar ouders gaan scheiden. Haar vader is weggelopen nadat hij erachter kwam dat hij niet Eris’ biologische vader blijkt te zijn. Eris vindt later haar geluk bij Mariel een meisje dat op de veel lagere verdiepingen van het gebouw woont maar niet echt geaccepteerd wordt door de rijkere vriendenclub
Het boek begint met een proloog over een van de meisjes van de groep dat in een duizelingwekkende vaart van de bovenste 1000e floor afvalt. Dan springt het een aantal maanden terug om te kijken hoe deze situatie ontstaan is. Wat is er gebeurd? Is ze gevallen, zelf gesprongen of werd ze geduwd?
Het is een verhaal over liefde, verdriet, verraad, intriges, geheimen en verlangens. In die zin is de vergelijking met Gossip Girl wel te plaatsen. Het verhaal speelt zich voor mijn gevoel af in een beetje troosteloze en harde wereld. De andere ingrediënten van het verhaal zijn casual sex en regelmatig druggebruik.
Het verhaal eindigt met de begrafenis van het gevallen meisje. Iemand zweert uit te zullen zoeken wat er werkelijk is gebeurd. Het lijkt er dus op dat er een vervolg op gaat komen.
In het boek over dit denkbeeldige gebouw vond ik zelf weinig terugkomen over hoe een en ander gebouwd was, ik had er vele vragen bij hoe een en ander zou kunnen functioneren dat niet werd verklaard, jammer.
Hoewel dit boek tegen verwachting in mij niet echt kon bekoren, vond ik het wel een mooie schrijfstijl hebben. De dialogen zijn goed opgebouwd, het boek is nergens echt saai. Gewoon niet mijn genre. Geen slecht boek per definitie, maar je moet er van houden. Als YA book wel leuk om tussendoor te lezen.