Het verhaal gaat over Pier en zijn gezin.
Pier komt oorspronkelijk uit Friesland maar is in Amsterdam terecht gekomen waar hij woont met zijn vrouw Suzanne en zijn dochter Femke.

Op een dag kondigt Femke aan dat ze weet welke studie ze wil volgen en dat ze het huis uit gaat. Vanaf dat moment zie je Suzanne, die al heel lang een psychische stoornis heeft, afglijden. En dat omdat Femke uit huis is? Pier wil alleen maar zorgen dat alles met iedereen goed gaat maar vergeet zichzelf daarbij.

Er zijn vele flashbacks in het verhaal waardoor je achtergronden meer gaat begrijpen.
Er komt een meisje op de school waar Pier als conciërge werkt en Pier denkt dat ze hulp nodig heeft. Op een gegeven moment neemt hij haar zelfs een aantal dagen in huis met alle gevolgen van dien.

Op een gegeven moment is Pier echt iedereen kwijt waar hij zo graag voor wilde zorgen en lijkt hij de grip op het leven te verliezen....

Op zich is het boek goed geschreven. Personages zijn goed uitgewerkt en sfeer komt goed over. Wel blijf je als lezer met heel veel vragen zitten aan het eind van het verhaal.
En ik kreeg een heel beklemmend gevoel naarmate het boek vorderde.
De eerste hoofdstukken kwam ik niet echt door. Vanaf hoofdstuk 10 ging dat beter. Normaal gesproken had ik het boek allang weggelegd om niet verder te lezen. Door de leesclub van Schemerdieren heb ik wel verder gelezen.
Eigenlijk wil ik het boek 2,5 ster geven omdat het wel goed geschreven is, maar ik een heel naar gevoel aan het verhaal overhield. Het kon mij niet echt pakken. Helaas kan ik geen 2,5 ster geven en 2 vind ik dan net weer te weinig, dus bij deze dan toch 3 sterren...