Ik ben niet de grootste dierenliefhebber die er op aarde rondloopt. Ik was vroeger zelfs panisch bang voor honden. Ik liep ze met een grote boog voorbij. Zelfs aangelijnde honden maakten me bang. Beetje bij beetje ben ik die angst ontgroeid en ontloop ik ze niet meer, maar echt vertrouwen doe ik die beesten nog niet. Maar na dit boek te lezen, word ik zelfs een hondenliefhebber. ;-)

Ozzie wordt geboren en is meteen al een wonderhond. Zijn baasje Thomas leidt hem op tot een reddingshond. Al snel blijkt dat het een echte wonderhond is, want telkens hij voor interventies wordt ingezet, slaagt hij erin om die goed te laten aflopen. Dit kan gaan van vermiste personen die nog leven, tot overleden personen onder het puin in Haïti. Tijdens wedstrijden voor reddingshonden eindigt hij steevast in de bovenste rangen. Kortom, Ozzie wordt en is een legende.

Het verhaal begint bij de geboorte van Ozzie. Hij wordt enkele dagen na zijn broertjes/zusjes geboren en de dierenarts schat de kans klein dat hij überhaupt levend wordt geboren. Maar daar is de verrassing, Ozzie is kerngezond. Daarna vertelt de ik-persoon, Thomas, over de opleiding van Ozzie tot reddingshond en de vele interventies die ze doen. Af en toe komt er ook wat leutige dingen aan bod, zoals een wedstrijd of een weekendje Ardennen.

Het boek is onderverdeeld in middellange hoofdstukken (gemiddeld 10 pagina's per hoofdstuk). Elk hoofdstuk heeft ook een titel die overeenkomt met de inhoud van het hoofdstuk.

De schrijfstijl is zeer aangenaam om te lezen. Ik vloog werkelijk door het boek heen en had steeds zin om gewoon verder te blijven lezen.

Wat ook leuk is, is dat ik mijn streek even voorbij zag komen. En dat ik iets te weten ben gekomen, wat ik nog niet wist. Dus voor mij was het ook een educatief boek. ;-)

Ozzie is een leuk verhaal, gebaseerd op waargebeurde feiten, dat heel vlot leest. Ik zou Ozzie zo in huis willen nemen (en dat zegt veel voor iemand die vroeger panisch bang was voor honden! ;-) )