Duizend stukjes van jou gaat vertelt het verhaal van Marguerite Caine, een meisje met wel heel bijzondere ouders. Ze zijn namelijk beiden beroemde wetenschappers die een manier hebben gevonden om tussen verschillende dimensies te lezen: de Vuurvogel. Dit apparaat geeft de gebruiker de kans om het lichaam van je andere ik in een parallel universum over te nemen. Wanneer de Vuurvogel eindelijk geperfectioneerd is, wordt hij echter gestolen door Paul, die wegvlucht naar een andere dimensie. Als Marguerite erachter komt dat Paul dat niet alleen heeft gedaan, maar tegelijk ook haar vader vermoord heeft, wordt het tijd om actie te ondernemen. Samen met haar vriend Theo gaat ze hem meteen achterna. Al snel ontdekt Marguerite dat niet alles zo eenvoudig is als het lijkt en dat conclusies niet te snel getrokken moeten worden...

Vanaf het eerste hoofdstuk begint het verhaal al, neen, geen inleiding, maar meteen al actie en reactie. Stukje bij beetje kom je dan ook maar te weten wat er speelt, en dat kan soms tot verwarring leiden. Al vrij snel in het boek slaan Marguerites gevoelens om en dat gaat inderdaad vrij plots. Daardoor krijg je het gevoel dat haar personage vrij vlak is, en ook later stoort me dat nog. De liefdesrelaties in dit boek zijn ook niet zo complex, alhoewel dit waarschijnlijk niet de bedoeling van de schrijfster was. Er duikt weer een 'love triangle' op en ik krijg het gevoel dat dit eigenlijk niet nodig is voor het verhaal. De relaties ontwikkelen zich snel en daardoor, alweer, minder diepgang. Gedurende het boek, terwijl Marguerite doorheen de dimensies reist, voel je soms niet meer wat nu juist het doel is van haar missie: Paul vinden, en op die momenten denk je soms: 'Wat voor nut heeft dit nog?' Tegen het einde van het boek gebeuren er plots allerlei dingen tegelijk, je moet er echt je aandacht bij houden als je wil mee zijn. Dan leest het boek weer vlotter en was het ook boeiender. Het einde is wel goed gevonden, je verwacht het plot niet omdat pas op het einde de beslissende elementen verschijnen.

Ik vond het concept; reizen tussen dimensies echt wel leuk en de uitwerking daarvan boeide ook echt. De uitwerking van het verhaal en de personages echter, konden wat beter. Het einde van het boek was wel echt goed geschreven, het is jammer dat Claudia Gray dit niet heel haar boek kon aanhouden. Desondanks die kleine bemerkingen, vond ik het boek toch amusant om te lezen en ik zal niet twijfelen om ook het tweede boek te lezen. Liefhebbers van fantasy raad ik het boek wel aan, maar mensen die op zoek zijn naar een diepe romance, worden toch teleurgesteld.
In ieder geval heb ik geen spijt Duizend stukjes van jou gelezen te hebben!