Lisa heeft haar haar leven in Amsterdam verruilt voor haar droombaan als dierenarts op het Ierse platteland. Ze is heel erg blij met haar baan in Brentwood, maar realiseert zich al snel dat ze haar beste vriendin Tess mist en de kans klein is dat ze liefde vindt tussen de doorgewinterde boeren. Maar dan komt ze William tegen. William keert na de dood van zijn ouders terug naar het ouderlijk landgoed. Hij heeft grote plannen voor het landgoed, maar daar heeft hij geld voor nodig. Zijn erfenis krijg hij pas als hij trouwt, dus hij moet op zoek naar een geschikte verloofde. Hij kent in Brentwood maar één vrouw die in aanmerking komt, maar laten hij en Lisa maken eigenlijk alleen maar ruzie met elkaar.

Dit is de tweede roman van Charlotte de Monchy en na haar geslaagde debuut Zes maanden zonder waren de verwachtingen hoog. Met haar prettige schrijfstijl laat de auteur zien dat ze gemakkelijke een heerlijke feelgoodroman kan schrijven. De prettige korte hoofdstukken zorgen ervoor dat je door het verhaal heen vliegt, maar toch betrokken blijft bij alle personages.

Ook de personages worden goed uitgewerkt. Je kan als lezer met Lisa meegenieten hoe ze eindelijk haar droombaan heeft gevonden en ontwikkelt bewondering voor haar dat ze zo maar alles achter zich heeft gelaten en naar Ierland is vertrokken. Maar die man, waar gaat ze die vinden? Dan komt William in beeld. Van hem kom je iets minder te weten en hij blijft behoorlijk mysterieus. Ook de Ierse vriendin van William, maar ook van Lisa, Kathy speelt een belangrijke rol in het verhaal. En de afwisseling tussen deze personages zorgen voor een goed lopend en goed getimed verhaal.

Charlotte de Monchy heeft een ongedwongen en realistische schrijfstijl. De dialogen tussen de personages zijn pittig en het zouden zo gesprekken kunnen zijn die jij met je beste vriendin voert. Vooral de gesprekken tussen Tess en Lisa over Skype zijn hilarisch.
Misschien zijn ze wel iets aan de lange kant want soms kan je de draad in het gesprek een beetje kwijt raken. Wie precies wat zegt wordt dan onduidelijk.

Enkeltje Ierland is een tikkeltje voorspelbaar, maar ondanks dat een heerlijke feelgoodroman die je met veel plezier zult lezen.