Terwijl je in De Jaguarman struint door de jungle van Suriname op zoek naar de jaguar, kom je er langzamerhand achter wat er met Nine is gebeurd in De Auditie (na een vet traumatische gebeurtenis) en vraag je je af wat er met een oude man en vrouw is gebeurd in Een diepgrijze idylle aan de Arendstraat.

Voor de Boekenweek voor Jongeren worden de krachten van drie schrijvers gebundeld door middel van drie korte verhalen.
Dit is een prima manier om nieuwe auteurs te ontdekken, hoewel je door zo’n 20 pagina’s natuurlijk nog niet een oordeel kan geven. Wel kan ik een oordeel geven over de verhalen zelf en het boekje in zijn geheel, dus dat zal ik ook doen.

Dit boek bevat drie verhalen geschreven voor jongeren, maar naar mijn idee was dat maar bij één verhaal het geval, namelijk het verhaal van Nhung Dam. De verhalen waren allemaal totaal anders, wat heel fijn was, maar waarom dan niet allemaal voor jongeren? Doordat de andere twee verhalen meer voor volwassenen zijn geschreven, is deze bundel ook wel geschikt voor volwassenen om te lezen.

Daarnaast vond ik het taalgebruik in de laatste twee verhalen wat grof. Dit kan worden gezien als een weerspiegeling van wat het lezerspubliek zou moeten zijn (jongeren) of dat de auteurs blijkbaar wel durven. Aan de andere kant werd er gescholden met ziektes en seksualiteiten en dat willen we juist niet.

De Jaguarman - Raoul de Jong
In De Jaguarman leer je meer over de jungle van Suriname en dat was interessant. Het is niet wat ik normaal lees en ik ben er nog nooit geweest, maar ik kon door de gedetailleerde schrijfstijl en het feit dat de Jong er zelf ook is geweest, toch voor me zien hoe het eruit zou moeten zien. Toch kwam ik, mede dankzij die schrijfstijl, maar moeilijk door het verhaal heen. Ik had het idee dat ik eerder een volwassen non-fictie aan het lezen was of een achtergrondartikel in de krant, niet een kort YA-verhaal dat mijn interesse in de jungle moet aanwakkeren. Ik moest mezelf er goed bij houden, omdat ik anders weer afdwaalde. Dat was wel jammer.

De Auditie (na een vet traumatische gebeurtenis) - Nhung Dam
Dit was mijn favoriet van de bundel. Het enige verhaal dat, naar mijn idee, is geschreven voor jongeren. Het enige personage dat een jongere als hoofdpersoon heeft en waar ik me ook enigszins in kon verplaatsen. Het verhaal was leuk en ik was erg benieuwd wat er precies met de broer van de hoofdpersoon was gebeurd. Wel vond ik het taalgebruik wat grof, maar dat is het ook wel.

Een Diepgrijze Idylle aan de Arendstraat - Tim Hofman
Al gelijk in het begin was het verhaal vaag. Waar ging dit allemaal heen? Het toffe aan het verhaal, was de vertelwijze. Het verandert namelijk de hele tijd van perspectief, waardoor je op verschillende manieren neerkijkt op de situatie. Naarmate het verhaal vordert begin je te begrijpen wat er allemaal speelt. Vlak voor het einde voelde ik dat het spannend zou worden. Wat zou er gebeuren? Ging er iets ergs gebeuren? Pas aan het eind weet je hoe de situatie in elkaar steekt, maar toch blijf je hangen met een paar vragen. Dat vond ik wel erg leuk gedaan.
Toch vond ik de personages zelf niet erg fijn en ook het taalgebruik stond mij nogal tegen. Daarnaast was bij dit verhaal duidelijk te merken dat het voor volwassenen was geschreven en niet voor jongeren, tenzij dit natuurlijk de stijl van Hofman is. Dat kan ik niet zeggen. Ook kreeg ik bij dit verhaal hetzelfde gevoel als bij Makkelijk Leven van Herman Koch. Deze twee verhalen hebben eenzelfde gevoel.

Recensie is oorspronkelijk verschenen op:
https://secretsofthetales.wordpress.com/2018/10/08/recensie-3pak-2018-raoul-de-jong-nhung-dam-tim-hofman/