“Gisteren stond ik in de zee. Ze was ruw en koud en beukte tegen mijn knieën, alsof ze een hond was die met me wilde spelen (p. 223).” Dit is niet de enige fraaie zin die de bundel Korte verhalen uit de Oudheid bevat. De bundel staat vol met mooie vergelijkingen, krachtig taalgebruik en spreekt zeker tot de verbeelding. Daarom is deze bundel met 22 verhalen, geschreven door drie auteurs, een must voor mensen die van verhalen en geschiedenis houden, maar is ook zeker geschikt om mensen hiervoor te enthousiasmeren.

Niet alleen het taalgebruik is mooi in dit boek. Ook de inhoud en de stijl van de verhalen zijn goed. Aan het begin van de bundel vreesde ik nog een beetje over de onderwerpen. Het eerste verhaal ‘Het brandende hard van Babylon’ bespreekt het belang en kracht van religie, het derde verhaal gaat over een offer aan de goden en het vierde verhaal ‘Morgen’ vertelt het verhaal van een soldaat die moet gaan vechten in de Bondgenotenoorlog. Toen ik dit las, was ik bang dat deze onderwerpen constant aan bod zouden komen. Dat is ook het geval, maar telkens verwerken de auteurs toch weer een bijzonder personage, apart vertelperspectief of spannende plottwist in het verhaal waardoor het afwisselend blijft. ‘De marathonloper’ gaat bijvoorbeeld over een hemerodromoi, een militaire boodschapper. Dit verhaal biedt enerzijds inzicht in de communicatie (tussen legers) van toen, anderzijds laat het je nadenken over de moderne communicatiemiddelen. Bij het verhaal ‘De dichter uit Etrurië’ lijkt het in eerste instantie te gaan over een dichter op een schip, maar uiteindelijk is deze man getuige van één van de meest bekende zeeslagen van de Etrusken: de Slag om Alalia. Zo zorgen de auteurs voor aparte verhalen, ondanks dat ze soms overkoepelende thema’s hebben. Knap staaltje werk! Daarnaast doen de auteurs nog iets anders: ze gebruiken ingewikkelde of vrij onbekende woorden.Echter is dit niet storend. De context of de historische achtergrond, de historische context die ieder verhaal toelicht, verduidelijken dit. Hierdoor blijft het begrijpelijk en tegelijkertijd blijf je in de historische sfeer.

Verder vind ik het goed om te zien dat er ‘kritisch’ met het bronnenmateriaal wordt omgegaan in de ‘Historische achtergrond’. De bronnen waarop de verhalen zijn gebaseerd bestaan al eeuwenlang, en tegelijk zijn er een aantal vergaan. Daarom geven de auteurs soms (of juist geen) verschillende verklaringen, oorzaken of aflopen weer, afhankelijk van de bronnen. Precies zoals een wetenschapper dat betaamt!

Als ex-bibliothecaris vond ik het tweede verhaal ‘Een vuurrode nacht’ heel boeiend. Het bespreekt één van de onderwerpen die je niet zo snel zult lezen in geschiedenisboeken, namelijk de mysterieuze verdwijning van de Bibliotheek van Alexandrië. Aan de ene kant bevat het verhaal een complex personage: een dief, droevige vader en bibliothecaris ineen. Aan de andere kant laat het verhaal je fantaseren over de echte oorzaak van de verdwijning van de bibliotheek. Het verhaal ‘De ogen van de dood’ is ook één van mijn favorieten. Het wordt verteld vanuit een bakker die het begin van een opstand beleeft, gestart door de roodharige, Keltische koningin Boudicca. De combinatie van dit personage en de gebeurtenis alleen al is onverwacht.

Tenslotte wil ik wel nog wijzen op de verschillen tussen de drie schrijvers: Key Tengeler, Denise Michelle Pol en Marjolijn van de Gender. Persoonlijk vind ik de verhalen van Van de Gender beter dan de verhalen van de andere twee schrijvers. Dit werd veroorzaakt door het niveau: de taal was beeldender, de inhoud verrassender en diverser. Het citaat in de inleiding laat dat onder andere zien. Zo ook het verhaal ‘Mijn lieveling’ waarbij het vertelperspectief niet van een mens maar van een ring is.

Kortom, deze bundel is zeker de moeite waard om te lezen. Het bevat veel verrassende en aparte verhalen, ieder met zijn eigen stijl en historische context.