Een rimpel in de tijd door Madeleine L’Engle

Een fantasyboek voor kinderen, voor het eerst verschenen in 1962 en nog steeds populair en dat begrijp ik. Dit verhaal, over Meg die samen met haar kleine maar wijze broertje Charles Wallace en vriend Calvin op zoek gaan naar hun vader die verdween tijdens zijn onderzoek naar tijdreizen, is terecht een klassieker. Het is spannend, grappig, leerrijk en vol wijze lessen zonder echt belerend te zijn. Hoewel het verhaal al best oud is voelt het nergens gedateerd aan, integendeel.

Ik keek vol verwachting uit naar de film (met sterrencast) die Disney van dit boek heeft gemaakt maar blijkbaar is de film in Amerika geflopt en komt hij daarom in België niet in de zalen. Doodzonde! Een rimpel in de tijd is een boek dat schreeuwt om een verfilming. Niet opdringerig zoals sommige boeken die niet meer zijn dan een veredeld filmscenario. Dit boek doet het op een sublieme manier, het is zo kleurrijk en gedetailleerd geschreven dat je als het ware de film al voor je ogen ziet. En dat zonder ooit langdradig of al te beschrijvend over te komen. Subtiele magie.

Het verhaal is niet simpel, het bevat best moeilijke termen en begrippen maar dat maakt het net boeiender. Kinderen iets bij leren tijdens een reis vol magie en avontuur, iets mooiers bestaat er toch niet?