Blogtour
Toen ik dit boek in de najaarscatalogus zag staan van A.W. Bruna heb ik – toen ik in gesprek was met de voormalige stagiair – direct aangegeven dat als er een blogtour zou komen van dit boek, ik heel graag mee zou willen doen. Het boek leek mij dus echt ontzettend leuk toe. Het idee sprak mij aan omdat het boek gaat over tweelingen, en ik heb een zwak voor tweelingen. Doordat ze spraken over Alfa’s en Omega’s dacht ik persoonlijk ook dat het zou gaan over mensen die in wolven konden veranderen. Dit bleek niet zo te zijn. Of mijn verwachtingen verder zijn uitgekomen?

Waar blijft de actie?
Niet helemaal. Ik had eerlijk gezegd best veel moeite met in het verhaal komen. Het verhaal bestaat voor mij uit een vijftal delen: Cass’ jeugd, haar gevangenschap, het stuk na haar ontsnapping, het stuk dat daarop volgt en het stuk dat daarop volgt. Ik houd de rest expres vaag voor degenen die het boek nog moeten lezen. Het stuk tot en met haar gevangenschap voelde voor mij extreem lang. Er gebeurde vrij weinig tot niks en ik zat echt op de actie te wachten.

Nu wordt het leuk
Vanaf de ontsnapping wordt het interessanter omdat er een personage toegevoegd wordt waar je meer over wilt weten. Maar nog steeds gaat het traag. Het is pas daarna, in het stuk dat ik expres vaag houd, dat ik dacht “nu wordt het leuk”. Op het einde zaten er zelfs nog verrassende twists in het verhaal waar ik erg blij mee was, juist omdat het mij verraste.

Binding met personages
Het duurde ook vrij lang voordat ik binding kreeg met de personages. Uiteindelijk kreeg ik dit wel, vooral vanaf het moment dat ik het verhaal ook interessanter en leuker vond worden. In de laatste helft werden ook nog een paar personages toegevoegd en ik denk dat mede het samenspel tussen de personages ervoor zorgde dat het boek leuker werd om te lezen.

Interessant concept
Het verhaal zelf vind ik wel origineel en zeker het idee van tweeling broer- en zussen die aan elkaar gelinkt zijn, waarbij beide komen te overlijden als slechts één iets overkomt, vind ik interessant en schept een prachtige dynamiek. De nieuwe wereld is ook dusdanig goed omschreven dat ik het mij goed in kan beelden. Het verhaal zelf zit ook goed in elkaar, maar ik denk dat als ze het boek had ingekort en haar zinnen soms iets vlotter had laten lopen, Vuurpreek een veel prettiger boek zou zijn geweest. De cover vind ik overigens goed bedacht met de A van Alfa in het Omega teken, en een broer en zus hand in hand.

Conclusie
Ik kwam moeilijk in het verhaal en het duurde heel lang voordat ik het echt leuk vond om verder te lezen. Het concept vind ik overigens juist wel erg interessant. Allereerst omdat ik tweelingen sowieso al leuk vind, maar ook het verhaal om deze tweelingen heen en hoe ze aan elkaar gelinkt zijn. Het gehele verhaal zit goed in elkaar, maar wordt voor mijn gevoel teveel gerekt en er is een lang stuk waarin voor mijn gevoel vrij weinig gebeurt. Het duurde ook ontzettend lang voordat ik binding kreeg met de personages. Desalniettemin is het verhaal dusdanig op mij ingewerkt dat ik wel benieuwd ben naar het vervolg en deze ook zal gaan lezen. Voornamelijk omdat het boek vanaf iets over de helft leuker werd. Ik hoop alleen wel dat het volgende boek in vertelling wat minder traag gaat en meer actie bevat.

Deze recensie verscheen eerder al op Reviews & Roses
(www.reviewsandroses.nl)