Dit keer staat Joost in de schijnwerpers, hij is nog steeds single en druk met zijn twee banen, tot het moment dat hij beiden verliest. Het leven in Amsterdam bevalt hem wel maar ook is de onrust nog niet helemaal weg. Hij verlangt er soms naar om weer even in de zandbak te vertoeven en als archeoloog aan de slag te zijn.
Door een kortstondig verblijf in Italië (als schrijver) beseft Joost wat hij mist of beter gezegd wat hij echt wil in de nabije toekomst. Joost is er klaar voor om papa te worden. In je eentje kan je geen kind krijgen dus zal hij op zoek moeten naar een mogelijke moeder voor zijn gewenste kindje.
Het gaat in Daar heb je vrienden voor niet alleen om die zoektocht. Er moet nog een ander raadsel worden opgelost en ook die zoektocht levert Joost nieuwe inzichten op.

De titel Daar heb je vrienden voor sluit mooi aan bij het verhaal en dekt de lading van het geheel. Daar heb je vrienden voor gaat over de grotere keuzes in het leven – en hoe verleidelijk het is die voor je uit te schuiven… maar waarbij je vrienden je helpen herinneren dat als je geen actie onderneemt niets zal veranderen.

Joost is een man met een missie en of hij hier in slaagt moet je zelf lezen in Daar heb je vrienden voor. Het geheel stelde mij niet teleur maar bracht (h)erkenning op vele vlakken. Op andere vlakken moest ik even informeren of dat klopte (te denken valt aan Kees ) Met hernieuwde ongeduldigheid kijk ik met smart uit naar het laatste deel in deze trilogie, is het al zover?

Deze review verscheen als origineel en uitgebreider via mijn blog.