Maurits is nog maar acht maanden oud als zijn ouders hem wegsturen om onder te duiken.
Het is 1943 en het is oorlog. Zijn ouders zijn Joods, dus ze willen hem en zijn oudere zus in veiligheid brengen. Maurits (ze noemen hem Broer) is doof geboren. Hij kan zich niet heel veel meer herinneren van de oorlogstijd omdat hij nog zo jong was. Als de oorlog voorbij is, gaat hij weer terug naar zijn ouders en zijn zusjes. (In de oorlog, na zijn vertrek is zijn zusje Hans (Hannah) nog geboren).
Hij gaat naar de dovenschool en leert praten en gebarentaal te gebruiken. Zo nu en dan heeft hij wel een paar herinneringen aan zijn verblijf in Limburg. Hij werd daar gezien als een zoon van de familie waar hij bij ondergebracht was. Zijn moeder heeft haar oorlogsgeschiedenis op papier gezet en het aan hem gegeven. Zodat hij kon lezen wat zijn gezin en familie hebben moeten doorstaan. Maar hij heeft het nooit willen lezen, totdat ze al een tijdje overleden is. Hij leest het en is zo onder de indruk dat hij het verhaal op zijn eigen manier wilt gaan vertellen. Op het toneel, maakt hij er een voorstelling van met gebarentaal en gebruiksvoorwerpen. Zijn zus Hans volgt hem op het toneel en kent zijn gebarentaal als geen ander. Zij vertaald het als het ware voor de mensen die geen gebarentaal spreken. Maar Maurits kan het zo beeldend brengen, dat het meeste gewoon begrepen wordt. Het is ook een vrij heftig verhaal. Zijn ouders hebben moeten overleven in een verschrikkelijke oorlogstijd. Ze waren nergens welkom en hij heeft er nooit iets van geweten. Het is ook nog eens een verhaal wat gebaseerd is op echte gebeurtenissen. Ik vind het heel bijzonder hoe Maurits dit allemaal kan uitbeelden. Het is niet makkelijk om te weten te komen hoe moeilijk je moeder het vond om jou achter te laten. Hij verteld ook wat er met zijn andere familieleden is gebeurt. Heel bijzondere Novelle. Het is geen dik boek, maar het verhaal is er een die verteld moest worden. Vanuit het oogpunt van een doof jongetje naar een dove oudere man. De manier van schrijven is ook beeldend, dus je ziet alles voor je. Heel mooi neergezet! Ik geef het boek 3,5 sterren. Een boek wat altijd in mijn oorlogscollectie zal blijven.
De cover is ook erg sprekend. Past precies bij het verhaal. Het is het podium van Maurits, met de spullen die hij gebruikt.