Voormalig geheim agent Charles McCarry heeft al een aantal spionagethrillers op zijn naam staan. De praktijkervaring die hij zelf opdeed weet hij op interessante wijze te verwerken in zijn boeken. Het netwerk is weer een nieuw kunstwerkje van zijn hand dat onlangs verscheen bij uitgeverij Ambo|Anthos.

Als voormalig spion Horrace Hubbard het bericht krijgt dat zijn neef Paul Christopher in China om het leven is gekomen, gelooft hij daar niets van. Zijn intuïtie vertelt hem dat Paul nog in leven is, maar concreet bewijs heeft hij niet. Wat doet een voormalig spion om zijn vermoedens te staven? Hij gaat op onderzoek uit om te bewijzen dat er ondanks zijn leeftijd nog steeds niets mis is met zijn intuïtie. Samen met een ploeg oude strijdmakkers trekt Horrace over de wereld. Geen zee is te diep en geen land te ver voor deze enthousiaste ploeg oude lullen. Gaandeweg stuiten ze op het bestaan van een document dat bij openbaring de verhoudingen in de wereld flink zou veranderen. Dat document is in het bezit van Pauls verloren gewaande moeder en heeft de interesse gewekt van mensen die weinig goeds in de zin hebben. Reden genoeg voor Horrace en zijn team om Paul en zijn moeder als eerste te vinden

Op de achterflap van Het netwerk staat dat het boek een moderne spionagethriller is met een vleugje Da Vinci Code. Dat sprankje a la Dan Brown moet verwijzen naar het oude, geheime document dat in het boek opduikt. Om daar meteen een vergelijking met de Da Vinci Code aan te hangen vind ik niet helemaal op zijn plaats. Het netwerk is een totaal ander boek qua opzet, hoofdpersonen en plot en doet de originaliteit van dit verhaal misschien wel wat te kort. Het netwerk is een boek dat zonder dergelijke vergelijkingen ook staat als een huis.

McCarry heeft een verhaal afgeleverd dat geen nagelbijtende scènes bevat, maar een continue onderhuidse spanning herbergt. De speurtocht naar Paul Christopher en het geheime document zit gedegen in elkaar en vliegt van de ene uithoek op de wereld naar de andere. Hoofdpersoon Horrace Hubbard is een humoristische oude man die nog energiek in het leven staat. McCarrys keuze om een groep oude lullen in te zetten als redders in nood is niet alledaags en levert soms zeer komische scènes op. Voeg daar nog wat terroristen, agressieve types, bommen en geloofskwesties aan toe en je krijgt een realistisch verhaal waar authentieke spionnen graag de hoofdrol in zouden spelen. Goed geschreven en bovenal erg leuk om te lezen.