'Eva, je staat in de krant.'
Ik til mijn hoofd een eindje op van mijn kussen. Mijn ouders staan in de deuropening van mijn slaapkamer. Mijn vader voorop, zwaaiend met de krant.
'Kunnen jullie niet klopen? Ik lag te slapen.'
In werkelijkheid lag ik al meer dan een uur wakker. Ik dacht aan gisteren en zag mezelf weer liggen, op het asfalt naast een oude vrouw, terwijl ik naar mijn fiets keek, een paar meter verderop. Het voorwiel stak omhoog en draaide traag rondjes. Als in een film.
'Kijk maar, hier staat het.'
Mijn vaders stem klinkt verbaasd, alsof hij pas echt gelooft wat er gisteren op weg naar school is gebeurd, nu het zwart op wit in de krant staat: MEISJE REDT BEJAARDE VROUW. (blz. 9)

Eva heeft gisteren een vrouw voor de aankomende trein weggetrokken. Dat deed ze zonder er over na te denken. Iedereen vindt nu dat Eva een held is. Ze krijgt zelfs een medaille hiervoor. Eva vindt het verschrikkelijk om zo in de belangstelling te staan. Mevrouw De Graaf, de mevrouw die door haar gered is, blijkt een vriendelijke oude dame te zijn. Er ontwikkelt zich een vriendschap.

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk