IJsmoord is een ware whodunit die me met momenten deed denken aan Hercule Poirot. Commissaris Adamsberg en zijn team worden op de twee moorden gezet die in Parijs hebben plaatsgevonden en die gelinkt worden aan een teken. De auteur neemt ons via een zijspoor mee naar de IJslandse vlakten om uiteindelijk in een gezelschap te belanden met aanhangers van Robespierre. Het blijft niet bij twee moorden maar hoe zit het geheel in elkaar?

Fred Vargas heeft een unieke schrijfstijl die bij wijlen op een toneelstuk begint te lijken. Heel kleurrijk vertelt met heel veel achtergrondinformatie waar ze zich zeker heel grondig in verdiept heeft. Op tijd en stond een humoristische twist maakt het geheel een beetje makkelijker te verteren.

Voor de auteur is IJsmoord geen debuut, voor mij was dit het wel. Maar je kan zonder een voorgaand boek in deze reeks IJsmoord op zichzelf lezen.
Geen makkelijk te volgen boek omwille van de vele verwikkelingen en de hoeveelheid aan personages, maar met een zeer interessant genootschap dat voor de Frankrijk-liefhebbers toch een extra toets aan dit boek geeft.