Het bekijken van een aantal documentaires over het leven van gewone mensen tijdens de Eerste Wereldoorlog was voor Jojo Moyes de aanleiding om Portret van een vrouw te schrijven. Ze had zich niet gerealiseerd hoe omvangrijk de bezetting van Frankrijk door de Duitsers was. Ze wilde deze periode uit de geschiedenis in beeld brengen, van de mate waarin mensen geobsedeerd waren door voedsel tot het feit dat de Duitsers zo maar je huis binnen konden lopen en beslag konden leggen op wat ze maar wilden.

In Portret van een vrouw ontmoeten we Sophie die zich inlaat met de vijand om haar man zijn leven te redden. In een andere wereld, in een andere tijd zouden Sophie en deze vijand vrienden kunnen zijn geweest. Redt Sophie met de keuze die zij maakt ook het leven van haar man of kost het juist zijn leven?

Het verhaal maakt een sprong in de tijd en we ontmoeten Liv. Waar Sophie en haar man gescheiden worden door de oorlog, en Sophie en de Kommandant gescheiden worden door de verschillende kampen waar ze toebehoren, wordt Liv van haar man gescheiden door de dood en wordt ze later in het verhaal gescheiden van haar toekomstige vriend door een rechtszaak.

Het boek rekent voorgoed af met mensen in hokjes plaatsen. Niet iedereen is per definitie goed of fout; de schrijfster zet ons aan het nadenken over de keuzes die we maken en hoe de tijdsgeest, omgeving en situatie waarin we verkeren onze keuzes beïnvloedt.

Een bijzonder boek dat niet onderdoet voor Voor jou.