Asa Foster is in Zweden geboren maar voelt zich ook thuis in Zuid-Afrika en dat is goed te merken in dit schitterende boek! Je hoeft er niet altijd over te praten is haar debuut. Het is een verhalenbundel met 12 verhalen die allemaal in Zuid-Afrika spelen, ruim 20 jaar na het afschaffen van de apartheid. Toch spelen in veel van de verhalen in deze bundel nog de verschillen tussen de rassen. Centraal thema in de bundel is de macht in de relaties. Vrijwel altijd vindt er in het verhaal een verschuiving van de macht plaats. In Vijfentwintig procent bijvoorbeeld, lezen we het tragische verhaal van Doug. Doug komt Suzie, een arme blanke dievegge, tegen die hij helpt om aan een bewaker te ontkomen. Hij wil er uiteindelijk wel wat voor terug maar daar steekt Suzie op onverwachte wijze een stokje voor! Eigenlijk zijn alle verhalen juweeltjes. Asa Foster heeft niet veel woorden nodig om een mooie schets te maken van de context waarin het verhaal zich afspeelt. Zo ontrolt zich in De Afrikaanse naam een verhaal over het dubbelleven van een vrouw die in het ene leven haar doodzieke man moet verzorgen in de sloppenwijken. In haar andere leven is ze dienstmeid in een chic gezin. Wanneer beide levens elkaar raken is haar lot onafwendbaar. Als lezer voel je dit drama ontstaan. De auteur kan met enkele zinnen het leven in de sloppenwijken beschrijven. Het contrast met het leven van het rijke gezin waarvoor ze werkt kan niet groter zijn. Ook in dit verhaal een verschuiving van macht, eentje waarbij je een brok in de keel krijgt..