Dit dunne, mooi nieuw uitgegeven, boekje van Elsschot is een heel knap voorbeeld van zijn meesterschap als schrijver. Elsschot gebruikt geen woord te veel om zijn verhaal te doen, maar toch zijn de zinnen prachtig. En hij boeit de lezer van begin tot eind.

Dit verhaal speelt zich af tijdens en na de Eerste Wereldoorlog en vertelt een verhaal in de zijlijn ervan. Geldgewin speelt de centrale rol en daartoe worden familieleden tegen elkaar uitgespeeld. Geen al te mooi thema dus, maar Elsschot brengt dit vol droge humor. Het boekje doet de lezer gniffelen en glimlachen. En ondertussen leest hij voort over de minder mooie kantjes van de mens.

Zoals in veel van Elsschots werk staat wederom Frans Laarmans centraal. Hij tracht in deze familiekwestie de rol van bemiddelaar op zich te nemen, maar steekt zich daarmee in een waar wespennest… Bijzonder aan dit verhaal is dat het gebaseerd is op iets dat de schrijver ook echt van heel nabij heeft meegemaakt.