De eerste zin van Haaienkoorts maakt nieuwsgierig. Een lange zin. Kort gezegd komt het hierop neer: Hugo Aasjord belt zijn vriend Morten Strøksnes om te ze zeggen dat het weerbericht gunstig is. Waarom is voor jouw als lezer nog niet bekend.

Op blz 17 wordt het duidelijk. Door verhalen over de Groenlandse haai, nemen ze het besluit om zo'n haai te gaan vangen. Uit nieuwsgierigheid maar deels ook omdat ze gefascineerd zijn zo'n oerbeest te vangen. De boektitel verduidelijkt al veel. waar het verhaal over zal gaan. Op blz. 131 verwoord Olaus Magnus het prachtig en het is ook op dit boek van toepassing: "De traditie van die tijd (16de eeuw) getrouw, vertelt de volledige titel heel veel over het karakter van het werk". Maar Haaienkoorts is meer. Er zit een duidelijk belangrijker boodschap in het verhaal. Strøksnes schrijft uitgebreid over de prachtige natuur van de Lofoten, de geschiedenis van de streek en zijn bewoners. Want wat hij onder andere schrijft op blz 102 zet je aan het nadenken. Ik citeer: "We begrijpen de landschappen minder, hechten er minder betekenis aan en ze hebben voor ons ook minder waarde. Daardoor kunnen we ze ook gemakkelijker verwoesten, op jacht naar het snelle winst."

Het is dus niet alleen een verhaal over domweg proberen een haai te vangen. Strøksnes drukt jouw met je neus op de feiten. Haaienkoorts is een verhaal om door te geven.