Samen met haar ouders vertrok Kimberly Freeman naar Australië toen ze nog maar 3 jaar oud was. Kimberly schrijft in verschillende genres en is ook wel bekend onder de naam Kim Wilkins. Ze groeide op in Queensland en woont hier nog steeds. Naast haar passie van het schrijven van boeken is ze lerares in Creatief Schrijven op de Universiteit van Queensland.

1890: Tilly Kirkland heeft een veilige thuishaven waar zij woont met haar grootvader. Wanneer deze oude man ernstig ziek wordt, gaat hij op zoek naar een man voor Tilly die haar kan onderhouden. Tilly wordt gedwongen na zes weken te trouwen met de knappe Jasper. Hij is een handelaar die veel rondreist on zijn spullen te kopen en verkopen. Wanneer Tilly’s grootvader komt te overlijden, reist ze af naar haar Jasper. Maar wanneer ze daar aankomt blijkt het heel anders te zijn dan ze had gedacht en verandert haar leven in een ware nachtmerrie.

2012: Daarnaast is er Nina Jones een bestsellerauteur, die te kampen heeft met een writersblock. Wanneer ze ontdekt dat haar vriend vreemdgaat, besluit ze haar spullen te pakken en naar het rustige eiland in het huis van haar overleden overgrootmoeder te trekken. Hier ontdekt ze delen van het dagboek van haar overgrootmoeder en ze wordt nieuwsgierig naar het geheim naar zij met zich meedroeg.

Walviseiland grijpt je, in positieve en negatieve zin, vanaf de eerste bladzijde bij de keel. Totaal uit het niets krijg je het hele levensverhaal van Tilly te horen. Dit terwijl het personage nog niet bekend is en er nog geen enkele introductie is gedaan. Als lezer komt dit rauw op je dak vallen. Zeker door de redelijk heftige gebeurtenissen die zij heeft doorstaan. Deze ervaringen maken het boek naargeestig, zodat je wilt doorlezen totdat er iets positiefs gebeurt.

Het is redelijk vergezocht om de jaren 1890 en 2012 met elkaar te laten rijmen; de drie verhaallijnen lijken geen enkel verband te hebben. Deze komen pas laat in het boek bij elkaar. Een tijd lang vormt Walviseiland dus geen geheel, wat het soms erg verwarrend maakt. Daarnaast gooit de schrijfster met veel verschillende namen, zodat je geen idee meer hebt over wie ze nu schrijft. Van de andere kant is dit wel de charme van het boek; je wordt continu op het verkeerde been gezet en blijft daardoor doorlezen om maar te weten te komen wat er nu weer gaat gebeuren.

Naarmate je verder leest en je begint de personages te leren kennen, blijkt het een geweldig boek. Maar, weet wel, dit is pas na de helft van Walviseiland. Toch is het de moeite waard om door te lezen, want wie wil nou niet de geheimen ontrafelen?

Kortom, een verrassend boek, vol liefde, haat en mysterie, die je bladzijde na bladzijde op het verkeerde been zet.