Hoe dit boek omschrijven? Het is voor mij zo herkenbaar en hartverscheurend.
Het gaat over een moeder die haar 25 jarige zoon verliest door een noodlottige samenloop van omstandigheden.
Geleidelijk aan doorheen het boek worden zinnen en gedachten verder verteld.
Het laat zien hoe verdriet je hele leven verandert en ondraaglijk maakt .

'De meerstemmigheid in dit boek is treffend, het is kennelijk vaker het gevolg van een ondraaglijk verlies dat ook het verlies is van zichzelf.
De auteur is in duizend stukjes gevallen.'
Dit geld ook voor de schrijfstijl , de letters en woorden zijn chaotisch opgeschreven.
Groot , klein , gedrukt , ander handschrift, verklarend en gillend bijna, hard en zacht.
Er staan ook nota's van anderen in die ze citeert.
'Men heeft mij gekroond tot Koningin van het verdriet.
Verdrietmoeder.
Mijn troon is de diepe trechter van de duisternis,
Niemand durft me te volgen naar de donkere zalen.'
en ook ; ' de schoonheid is uit mijn taal verdwenen. Mijn taal draagt rouwkleding.
Het kan me niks schelen.'


Ik ben thuis in deze wereld , ken en herken elk woord, gevoel, en oneindig verdriet.
En net de herkenning bied troost.