Met een schuimige cappuccino binnen handbereik sla ik op een grijze herfstdag Ristorante Da Gigino open, een gloednieuw kookboek van de gloednieuwe uitgeverij Brandt.

Meteen is de grijze hemel buiten en de naderende bui vergeten. Want op de eerste pagina's beland je direct honderden kilometers zuidelijker, in Sorrento, een fijne stad aan zee, met uitzicht op een helderblauwe hemel waartegen de Vesuvius duidelijk herkenbaar afsteekt. Even verderop zit je op het terras van Da Gigino, onder de rode luifel, met het menu op mooie keramieken tegeltjes aan de muur.

Ik kan me niet losrukken van de pagina's vol kleurrijke foto's. Het boek draagt de titel van een restaurant in Sorrento, maar eigenlijk ís het boek dit restaurant. De sfeer is met elke foto, met elke pagina precies getroffen. Zo brengt het boek je ook in de keuken van Da Gigino, waar chef-kok Ciro de scepter zwaait en de lekkerste gerechten bereidt, die uiteindelijk op de tafel belanden waar je als lezer als vanzelf aanschuift.

Al dit moois is gemaakt door Saskia Schmitz, in samenwerking met fotograaf Hans de Kort. Saskia werd lang geleden verliefd op deze plek. Én op de kok, maar die liefde ging na zeven jaar over. De liefde voor Sorrento, voor de geuren en kleuren van de plek, bleef.

Sterker nog, die liefde groeide en groeide en is inmiddels zo groot dat Saskia niets anders kon doen dan deze liefde met heel veel mensen delen. Dat doet ze in dit kleurrijke kookboek vol met schitterende, levendige foto’s, recepten om van te watertanden en bijzondere verhalen om van te smullen.Ruim 170 pagina’s lang waan je je in Sorrento, totdat aan het einde van de boek de zon langzaam in zee zakt.

Gelukkig kunnen we dan gauw weer terug naar het begin bladeren, want elke keer zien we wel weer wat nieuws op de vele foto’s en lezen we een ander stukje. Voorlopig zijn we nog niet uitgekeken en gegeten bij Ristorante Da Gigino. Probeer deze Linguine Gigino Speciale maar eens - dat wordt vast en zeker een nieuwe favoriet aan tafel!

Ook Gigino was een groot liefhebber van zeevruchten. Zijn Linguine Gigino staan dan ook al jaren op de kaart. Het verschil met spaghetti frutti di mare is dat eerst grote garnalen en langoustines in olie met knoflook worden aangebakken. Als ze verkleuren voeg je de vongole en cozze, mosselen, eraan toe.
Als de pasta bijna beetgaar is, doe je bij de zeevruchten in de pan een aantal gehalveerde pomodorini. De bedoeling is dat ze wel zacht worden maar niet helemaal 'verdwijnen'.
Als de schelpen van de vongole en de cozze zich openen, is het klaar. Leg op ieder bord een portie pasta en daaroverheen de vis. Zorg dat op elk bord in ieder geval een langoustine en een gamberone, grote garnaal, ligt, dat staat zo mooi. Garneer het gerecht met wat versgesnipperde peterselie en een schijfje citroen.

Wees wel gewaarschuwd, want eenmaal in huis zul je verliefd worden op dit heerlijke kookboek en er elke dag opnieuw uit willen koken, tot de heimwee uiteindelijk zo groot is dat je een ticket zuidwaarts boekt, om bij Da Gigino aan te schuiven en te proeven van al het lekkers uit zijn keuken.