Bij het zien van de schitterende cover van Bloedband van Wim Hendrikse wordt je meteen nieuwsgierig naar het verhaal. Je wilt weten van wie die Louboutin laarzen zijn en of ze nog wel leeft of dat zij zelf een moord heeft gepleegd of was ze bij een moordpartij?
Meteen vanaf het eerste hoofdstuk tot het eind is het verhaal bloedstollend spannend, je zit er meteen in en wilt weten hoe het verder gaat, wie de moordenaar is en waarom hij mensen vermoord. Je voelt de spanningen, de angsten, de woede, maar kan ook lachen om diverse opmerkingen en gedachtes. Steeds als je een vermoeden hebt hoe het verhaal zal gaan lopen, denkt te weten wie de dader is, krijgt het verhaal een totaal andere wending, blijkt het toch niet te zijn wat en wie je dacht. Mensen blijken soms niet te zijn wie ze eerst zeggen dat ze zijn, ze blijken ineens een ander verhaal te hebben, een verhaal die je niet ziet aankomen. Pas tegen het eind wordt alles duidelijk en vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats.
Bloedband is niet alleen een verhaal vol spanning, maar heeft ook heel veel humorvolle stukjes zoals bijvoorbeeld hoe de ouders van Joop met elkaar omgaan (kan voor veel mensen herkenbaar zijn) en het stukje over Jannie en Joop in een cafe waarbij Jannie een blunder begaat, maar ook Joop weet geregeld de lachers op zijn hand te krijgen met zijn opmerkingen en gedachtes.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/07/bloedband-wim-hendrikse.html.