Wat een beeldende verteller is Murat Isik. Het hele boek zag ik Metin echt rondlopen of zitten op de plekken waar hij was. Voetballend tussen de flats, of thuis op zijn kapotte bank voor de SNES of tijdens de bijles bij Meneer Rol met de dikke gordijnen. De stank in het huis kon je bijna ruiken!
Ik had nog graag verder willen lezen over hoe het Metin in de volwassenheid verging. Wat voor baan krijgt hij uiteindelijk? Waar komt hij te wonen? Trekt hij terug naar de Bijlmer?

Want je leert in dit boek niet alleen Metin kennen, maar ook zijdelings de geschiedenis en de sfeer van de Bijlmer.