Dit boek 'Reisverslag van een kat' van Hiro Arikawa heb ik gekregen van Hebban en daarvoor nogmaals; dank jullie wel.
Ik heb tot voor kort altijd katten gehad en ben dol op hun eigenzinnigheid. Een boek over een kat die samen met zijn baas op reis gaat, een boek waarover wordt geschreven dat het een ode aan het leven is, aan vriendschap en aan kleine dingen die grote vreugde geven, dat klinkt als een boek waar ik echt heel erg blij van ga worden. En toch, het verhaal pakt me niet. Door vrienden en plaatsen uit het verleden te bezoeken, wordt er steeds iets meer verteld over de achtergrond van het baasje. Daartussen wordt er vanuit het oogpunt van de kat geschreven. En op de momenten dat het waarschijnlijk de bedoeling was dat de kat eigenzinnig en grappig over zou komen, vond ik hem juist wat geforceerd leuk en soms zelfs enigszins irritant. Dat heb ik bij een echte kat nog nooit gehad!
Misschien heb ik er wel teveel van verwacht, dat zou kunnen. Maar tot aan het laatste hoofdstuk vond ik het verhaal een beetje voortkabbelen. Het laatste hoofdstuk daarentegen maakte gelukkig wel weer een hoop goed en zorgde er voor dat ik het boek toch met een goed gevoel heb kunnen afsluiten. Uiteindelijk gaat het boek over echte vriendschappen, eerlijkheid en in liefde leven. En dat is natuurlijk altijd een mooie boodschap.