De titel Allah en Eva deed me korttijdelijk denken aan het prachtige Ali en Nino van Kurban Saïd. Het boek van Betsy Udink is evenwel geen liefdesverhaal. Het is een afschuwelijk boek. En dat afschuwelijke zit ‘m in de wijze waarop vrouwen, christenen en rechtelozen – om maar wat groepen te noemen – in Pakistan worden behandeld. Uit naam van de Almachtige worden deze groepen vervolgd, vernederd en gedood. Leon de Winter liet noteren dat je het boek niet zonder een traan te laten kunt lezen. Daarin heeft De Winter gelijk. Wie Onder de gelovigen van V.S. Naipaul heeft gelezen weet reeds het nodige van de barbaarsheid van religieus fanatisme. Udink is minder omfloerst en laat de gruwelen zien van een geloofssysteem dat mensen opjut om uit eigen gewin of uit haat tegen mensen die anders zijn hun agressiviteit en lusten bot te vieren. Udink rapporteert, beschrijft en interpreteert. Zij laat zien dat Pakistan een vies en weinig beschaafd land is. Dat doet ze met name door Pakistani dit laten benoemen. Tussen de regels door laat Udink ook merken wat zij van het land vindt. Ik kan het als lezer alleen maar met haar eens zijn. Pakistan is een gruwelijk en afschuwelijk land voor veel van haar inwoners.