Corine Hartman ~ Sluipend gif
De tweede psychologische thriller van de Ijssel serie is een feit. Opnieuw heeft Corine een thriller geschreven met als hoofdthema huiselijk geweld. Ditmaal is het geestelijke mishandeling waar het om draait. Onzichtbaar vaak voor de omgeving en daarom des te moeilijker te begrijpen voor de buitenwereld. Zelfs in een dorpje waar iedereen elkaar lijkt te kennen.
Het verhaal speelt zich af in Bronkhorst, een dorpje aan de Ijssel.
Gijs en Jacqueline wonen daar in een mooi huisje met uitzicht op deze Ijssel.
Op het eerste gezicht lijkt het een perfect huwelijk, maar schijn bedriegt.
Gijs is zijn baan kwijtgeraakt op kantoor in Zutphen, en is nu pontvaarder op de pont tussen Bronkhorst en Brummen. Jacqueline werkt als vrijwilliger in een bejaardenhuis.
Hun dochter Hanna is op 19 jarige leeftijd weggelopen van huis, nadat ze aan lager wal geraakt is.
Gijs houd van structuur, precies op tijd zijn prakje klaar, je kan er de klok op gelijk zetten. Jacq zoals ze haar meestal noemen poetst het huis zeer gestructureerd en moet opletten dat ze niks verkeerd doet in de ogen van Gijs, dan staat haar namelijk een uitbrander te wachten. Of Gijs zwijgt….. dagenlang….
Als de moeder van Jacq overlijd veranderd de instelling van Jacq en beraamt ze een geweldig plan om van haar man af te komen zodat ze eindelijk naar haar dochter Hanna kan gaan!

Corine zet opnieuw een spannend verhaal neer, ik had na een paar hoofdstukken al zo’n hekel aan Gijs dat ik hem bijna zelf vermoord had. Maar Corine zou Corine niet zijn als ze niet een hele diepere laag in het boek aanbrengt waardoor je tussen de regels veel meer leest dan dat er staat. De personages zijn goed uitgewerkt, goed beschreven en je voelt met ze mee, je begrijpt ze eigenlijk allemaal wel op hun eigen manier. Corine heeft de gave om je te laten invoelen in de personages zodat je je echt één voelt met ze. Wat een verschrikkelijke mensen het soms ook zijn.
Dit is geen gewone thriller zoals je gewend bent, de spanning en de snelheid zitten er wel degelijk in maar op een totaal andere manier. Er worden geen mensen vermoord en achtervolgingen gedaan maar er wordt op een rustige intrigerende manier een verhaal vertelt over een gezin wat het erg moeilijk heeft. Na ‘een vlaag van waanzin’ is dit weer een steengoed boek waarin niks is wat het lijkt en je met een zucht, en veel vragen het boek dichtslaat om een paar dagen later pas het ‘Oja!’ moment te krijgen en het boek pas echt bij je binnenkomt.
Ik kan niet wachten tot de volgende!
Het boek krijgt van mij 4,5 sterren