Je zou het boek kunnen zien als een vervolg op “de acht bergen”. De schrijver gaat terug naar de alm waar hij zichzelf wil vinden. Het is prachtig hoe levendig en mooi hij het leven op de alm weet te beschrijven. Ondanks dat er niets wezenlijks lijkt te gebeuren, blijft het verhaal je boeien en leef je mee met de lariksen, gemzen en al wat hij zoal tegenkomt. Ik ben een fan.