Bij het zien van de vrouw op de cover van Ik 2.0 van Koen van der Cruyssen wordt je nieuwsgierig naar waar ze aan denkt, waar ze zich zorgen om maakt. Je wilt weten wat er met de titel wordt bedoeld.
Meteen vanaf de eerste bladzijde zit je in het verhaal en kan je niet meer stoppen met lezen. Het is zo'n verhaal waarvan je steeds wilt weten hoe het verder gaat, hoe het eindigt. Je voelt de angst, het verdriet, het geluk, de boosheid, de schaamte en de twijfel van de hoofdpersoon. Ze kruipt in je of je nu wilt of niet. Ze zet je aan het denken over diverse levensvragen als monogamie, polyamorie, geloof, eeuwige liefde, kinderwens de juiste keuzes maken. Mede dankzij bijzondere ontmoetingen en gebeurtenissen wordt ze daarmee geconfronteerd en geeft ze haar mening over mensen die een masker dragen. Geen onderwerp wordt er geschuwd.
Het verhaal kan voor velen (deels) herkenbaar zijn. Ik 2.0 geeft heel goed weer hoe de maaatschappij over mensen als Jessica denkt en dan met name in de zogenaamde 'goede' buurten waar veel mensen een masker dragen, waar het niet geoorloofd is om echt jezelf te zijn. Uiteindelijk blijkt dat het bij de zogenaamd perfecte mensen ook niet alles perfect te zijn, dat daar ook wel eens iets mis gaat.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/09/ik-20-koen-van-der-cruyssen.html.