Ook ik las Anna in Kaart gebracht als onderdeel van de 'Geen Woorden Maar Daden' challenge. Het boek wist mij vanaf de eerste pagina's te fascineren door de ongelofelijk beeldende taal van de schrijver. De losse verhalen waaruit het eerste deel van het boek bestaat roepen vele vragen op: je hebt nauwelijks een verhaallijn om aan vast te kunnen houden, de schrijver gooit je midden in verschillende situaties, beleefd door totaal verschillende mensen in verschillende periodes. Doordat het taalgebruik vaak erg surrealistisch is, valt het gevoel van realiteit nog verder weg. De lezer die het verlangen naar het greep hebben op het verhaal kan laten vallen en in staat is gewoon te genieten van de taal, zal dit boek zeer waarderen. Het roman is namelijk vol van prachtige, creatieve metaforen die licht blijven om te volgen en in elk stuk weer een ander gevoel weten te creëren. Als je leest, verschijnen al die verschillende landschappen, mensen, emoties voor je ogen en vertellen niet zo zeer iets over Anna, zoals beloofd in de beschrijving, maar meer over zichzelf.

Het boek is uitdagend, afwisselend en verrassend. Sindelka verbindt al die losse stukjes met elkaar op een ongelofelijk knappe manier. Elke keer wist hij mij opnieuw te verbazen als een nieuw puzzelstukje op zijn plaats viel en het verhaal ineens in totaal andere perspectief kwam te staan. Alle verhaallijnen komen uiteindelijk bij elkaar, maar er blijven genoeg vraagtekens. Niet alleen over Anna: Alle personages van het boek zijn ongelofelijk levend, emotioneel en fascinerend. Het zou zo geweldig zijn om ook hen beter te leren kennen.
Mensen die opzoek zijn naar een mooi verhaal zullen waarschijnlijk teleurgesteld weg lopen, want dat verhaal ontbreekt hier. Het is niet een boek die je hele wereld zal omgooien, maar het is het lezen zeker waard. Het lezen hiervan leek op het drinken van hele dure wijn: het moet langzaam, genietend van elk moment, nadenkend over alle ervaringen en emoties die over je heen komen.