Met veel enthousiasme begon ik aan dit boek. Het begint ook heel boeiend. Prachtig, de verhalen over Rembrandt en Vondel, Hooft en de gebroeders de Witt. De schrijver had er duidelijk plezier in. Helaas heb ik sterk het gevoel dat Mak het in de loop van de negentiende eeuw al niet meer zo zag zitten. Het wordt meer van hetzelfde. Met veel liefde beschrijft Jan Six de eerste, tweede en derde. Dan wordt het langzaam minder. De personen worden namen, zijn vlakker en niet meer zo kleurrijk weergegeven als in het begin. Het huis is wel heel spannend. De manier waarop Mak daarover vertelt, maakt dat ik nieuwsgierig wordt.. Ik wil het zien, dat wel.