Een vrouw op leeftijd, een gewaardeerde sociaal werkster die met niemand ruzie heeft, wordt vermoord in haar auto teruggevonden. Er zijn praktisch geen aanwijzingen, ze is gedood met één steekwonde. Wanneer een tweede vrouw met een gelijkaardige steekwonde gevonden wordt, vergroot dat het mysterie alleen maar want deze vrouw is een druggebruikster, er is totaal geen overeenkomst tussen de vrouwen, laat staan een link.
Kim Stone denkt dat ze een rustige week tegemoet gaat omdat haar baas op vakantie gaat. Ze heeft geen rekening gehouden met een sociopaat van een andere zaak, deze vrouw heeft andere plannen met haar. Dr. Alex Thorne zit in de gevangenis te wachten tot haar zaak voorkomt. Ze is verschrikkelijk geïnteresseerd in het verleden van Kim Stone, in de moeder van Kim en zet vanalles in beweging. We krijgen ook meer en meer details over het verleden van Kim, over haar moeder en haar dode broertje Micky.

"The only other obstacle to her freedom was the detective inspector. And that would be resolved soon enough.
She felt the stirrings of a tear start somewhere close to her eyes.
Was she going to cry for the loss of her dearest friend? She smiled and wiped at what appeared to have been an itch.
Of course not. She was a sociopath and she only ever had tears for herself."

Wanneer een sociopaat zelf psychiater is, kent die natuurlijk alle manieren om tot in de ziel van iemand te geraken, ze weet welke dingen ze moet zeggen om iemand te triggeren om dingen te doen die die normaal niet doen.
Alex Thorne is echt een afschuwelijk mens, ik had een hekel aan haar, dus heeft de auteur haar werk goed gedaan.
Kim Stone blijft een harde maar eerlijke inspecteur en ze wordt alsmaar menselijker, naar zichzelf maar ook naar haar team. Dit is echt een heel leuke serie.