Dit is de nieuwste titel van de in Engeland woonachtige Chevalier. Zij heeft zeven boeken op haar naam staan, waarvan Het meisje met de parel (het dienstmeisje van Johannes Vermeer) de bekendste is. Haar laatste boek speelt zich af in de negentiende eeuw en gaat over een Engels Quaker meisje, dat samen met haar zus een nieuw leven op wil bouwen in Ohio, Amerika.

Havermout
Eerlijk gezegd had ik bij het lezen van de achterkant van het boek geen idee wat een Quaker was. De naam Quaker kwam mij wel bekend voor, maar waarvan? Het werd mij de volgende dag pas duidelijk toen ik de ontbijttafel wilde dekken en een pak havermout in de kast zag staan. Maar wat heeft havermout nu met Quakers te maken? Toch maar even googelen:
In 1850 werd in Ohio de eerste ontbijtgranenfabriek geopend. In 1877 registreerde het bedrijf het merk Quaker en kreeg de verpakking een Quakerman als logo. De eigenaar van de fabriek was zelf geen Quaker, maar koos voor de naam omdat Quaker voor betrouwbaarheid en kwaliteit staat. Dat je een Quaker kunt vertrouwen blijkt wel uit het verhaal van Honor, de hoofdpersoon uit De laatste vluchtelinge.

What does the Fox say?
Het religieuze genootschap der Vrienden (de Quakers) is rond 1649 gesticht door de Engelsman George Fox. Fox leerde zijn aanhangers dat een persoonlijke relatie met God centraal moet staan in het geloof. Een kerkgebouw, priester of voorganger zijn niet nodig. Tijdens samenkomsten verblijven de Vrienden in volledige stilte, in afwachting tot God hen ieder persoonlijk aanspreekt. Quakers behandelen iedereen als gelijke.
Wanneer ontsnapte slaven, op weg naar het Noorden, Honor’s hulp nodig hebben, kan zij daarom niet weigeren. Hoewel haar man het haar verbiedt en er zware straffen staan voor het verbergen van slaven, blijft Honor hulp bieden. Zelfs als het ten koste lijkt te gaan van haar huwelijk.

Onderdak
Wanneer Honor in de steek wordt gelaten door haar verloofde, besluit ze met haar zus mee te gaan naar Amerika. Grace is van plan te trouwen met Adam Cox, die al enkele jaren met zijn broer in Amerika woont. Wanneer de zussen in Amerika aankomen overlijdt Grace aan gele koorts. Honor wordt liefdevol opgevangen door Belle, een vrouw die een hoedenwinkeltje heeft. Omdat Honor een goede quilter is, ze is erg handig met naald en draad, helpt zij Belle met het maken en herstellen van hoeden en kleding.
Wanneer haar zwager haar na enkele dagen ophaalt wacht een tweede drama; Adams broer is overleden en Belle en Adams schoonzus zullen dus met z’n drieën een huishouden moeten runnen. Geen ideale situatie voor Quakers. Er zal dus snel moeten worden getrouwd om problemen te voorkomen. Adam trouwt met zijn schoonzus en Honor met boerenzoon Jack.
De boerderij van Jacks familie ligt op de route die gevluchte slaven afleggen om naar het vrije noorden te reizen. Haar dominante schoonmoeder verbiedt haar om de slaven onderdak en voedsel te geven. Maar dit is in strijd met Honors geweten. Honor zet haar huwelijk en haar lidmaatschap van de Quakergemeente op het spel en slaat, net als de slaven die zij helpt, op de vlucht.

Quilts en pruimtabak
Het was mooi om te lezen over hoe Honor de Amerikanen ervoer bij aankomst. En over haar verbazing over de drinkende vrouwen en de pruimtabak spugende mannen. Wonderlijk hoe een onzeker Engels meisje in een jaar tijd verandert tot een volwassen vrouw die op durft te komen voor haar Amerikaanse, zwarte medemens.
Er staan lange beschrijvingen in het boek over het maken van quilts. Quilten was een belangrijke bezigheid voor de Quakergemeente in die tijd. Om het quilten goed te kunnen beschrijven volgde Tracy Chevalier zelfs een cursus. Een Quaker-bruid diende een groot aantal zelfgemaakte quilts mee te nemen in haar huwelijk en voor elke gelegenheid, bijvoorbeeld een huwelijk of een geboorte, diende weer een quilt te worden gemaakt. Erg leuk, maar ik had liever wat meer over de Underground Railroad gelezen.
Belle maakte deel uit van dit netwerk van smokkelaars die ontsnapte slaven uit de zuidelijke staten veilig naar de noordelijke staten en Canada bracht. Het is echt enorm interessant om hier wat meer over te lezen op internet. Ondanks dit kleine minpuntje vind ik het een erg goed boek. Het smaakte, net als de havermoutpap, naar meer…