Geïntrigeerd door de cover en de achterflap en ook wel een beetje door de quote Intelligenter en beter geschreven dan Dan Browns bestseller, begon ik vol verwachting aan De Vaticaanse moorden van David Hewson. Eens kijken of deze journalist en kenner van Rome inderdaad zo goed is.

Als professor Sara Farnese rustig in de bibliotheek van het Vaticaan zit te lezen, stormt een oude bekende gewapend met pistool en een plastic zak naar binnen. Een citaat brullend, stort hij de bloederige inhoud van de zak op Saras bureau en slaat de hand aan zichzelf. Terwijl de politie nog bezig is dit raadsel op te lossen, vindt ze in een naburige kerk twee afschuwelijk toegetakelde lijken. En daar blijft het niet bij Rechercheur Nic Costa krijgt het onderzoek onder zijn hoede en moet proberen met gevaar voor eigen leven een einde te maken aan de gruwelijkheden.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen De Vaticaanse moorden is echt een leuk boek. Het is goed geschreven en op gezette tijden spannend. De plot zit goed in elkaar en dat maakt het verhaal tot een mooi rond en goed doordacht geheel. En dan de hamvraag: Is dit boek intelligenter en beter geschreven dan bijvoorbeeld De Da Vinci Code? Het antwoord is simpel. Het boek van Dan Brown valt niet te vergelijken met De Vaticaanse moorden. Het zijn twee totaal andere verhalen. Toch valt er wel iets te zeggen over beide auteurs. Dan Brown weet wat mij betreft de spanningsboog wat beter te hanteren, maar Hewson daarentegen is weer meer bedreven in het uitwerken en positioneren van de karakters en hun relationele verbanden. Browns boeken gaan over lang bewaarde geheimen die grote invloed op de wereld kunnen hebben. Hewsons verhaal daarentegen blijft wat dichter bij huis. Hoe dan ook, De Vaticaanse moorden misstaat zeker niet in de boekenkast en kan heel goed gebroederlijk naast Dan Brown op de plank staan.