Jan Guillou wordt een meesterverteller genoemd, maar vond ik zijn vorige boek in de serie “De Grote Eeuw” soms saai, dit boek vereiste nog meer doorzettingsvermogen. De strijd wordt vooral uitgevochten in de juridische en journalistieke arena. Wellicht heeft de schrijver zo uitgebreid en zakelijk over het onderwerp geschreven omdat hij zelf te dicht bij het onderwerp staat. Hij is zelf als journalist gevangen gezet na het openbaar maken van een spionageaffaire in Zweden ten tijde van het Watergate Schandaal.
De hoofdpersoon, Erik Letang, maakt zich druk over het onrecht in de wereld, maar rouwt amper om zijn verloren geliefde. Waar in de eerdere delen emoties een goede plek kregen, is dit in dit boek ver te zoeken. Als geschiedschrijving is dit boek te veel geromantiseerd en als roman is het boek te zakelijk.
Het loont de moeite om onderstaand interview met de schrijver te lezen:
http://www.vahl.nl/sites/default/files/3/HP_rutger_low.pdf