Drie jaar geleden werd de toen 17 jarige Lena Miller, dochter van een bekende Britse politicus, vermist. Wanneer het lichaam van het meisje op 24 december 2015 door een zwerver wordt gevonden onder het perron bij Crouch End, wijzen net als drie jaar geleden al gauw de beschuldigende vingers richting haar viool-leraar Kurt Kaufmann.
Kurt moet er meer van weten. Alle negatieve publiciteit heeft flinke gevolgen voor de carrière van de vrouw van Kurt, violiste Amber Kaufmann. De inmiddels in Amsterdam wonende Amber Kauffman zet alles op alles om achter de waarheid over de verdwijning van Lena te komen. Maar is haar carrière als Violiste en haar relatie wel bestand tegen de waarheid?
Wanneer de zwerver het lichaam ontdekt is mijn nieuwsgierigheid gewekt, wat is daar gebeurt wie laat een jong meisje achter onder het perron van een vervallen stationnetje? Het boek leest als een trein, en meerdere malen krijg ik kippenvel en heb ik vermoedens waar het heen gaat. Ik vertrouw sommige personages voor geen meter. Deze zijn dus treffend en gedetailleerd beschreven door Patricia Snel, als ik me er al aan irriteer terwijl het fictieve persoonlijkheden zijn, dan word ik blij en kan ik alleen maar genieten.

“Mensen vertrouwen me altijd hun geheimen toe. Maar met wie kan ik de mijne delen? Met jou. Alleen met jou. We zijn verbonden door de geheimen die we delen”

Het verhaal is opgedeeld in twee verhaallijnen zo zit je bij Amber, Kurt en Tommy de chauffeur en zo ben je terug in de tijd bij de inmiddels oud-politie rechercheur O`Connor, hij is nog altijd in de ban van het onderzoek naar de vermiste Lena Miller. En nadat het lichaam is gevonden herbeleeft hij alles, de teleurstelling en de onmacht dat hij de dader niet kon vinden en het meisje niet thuis kon brengen. Dit geeft het verhaal extra dimensie, je krijgt meer informatie over wat er gebeurt is jaren geleden toen de toen nog veertigjarige Kurt Kauffman Lena haar viool-leraar was. Beide verhaallijnen lezen als een trein, uitstappen is niet mogelijk, je wilt naar de eindbestemming. Ook de vastberadenheid van O’Connor en Amber, zijn treffend beschreven. Het verhaal heeft een bepaalde sfeer die ik niet vaak tegen kom in een boek, waarschijnlijk door het muziekgenre en de setting, ik weet het niet maar het bevalt me wel.
Als ik gaande weg het verhaal denk daar gaat het heen, geeft Patricia Snel het verhaal toch een kleine twist en is het niet helemaal voorspelbaar. De schrijfstijl staat me enorm aan al had ik in het begin voor ik in het boek begon iets van “mmm, is dit wel iets voor mij?” Na dat ik in de boek was begonnen kon ik me bijna niet inhouden om het in één keer uit te lezen.
Dat het verhaal tot het einde aan toe misschien niet geheel onvoorspelbaar is, is dit niet vervelend want juist de twist die Patricia er aangeeft, en de personages die uitermate goed beschreven zijn maken het verhaal enorm prettig leesbaar en houden mij geboeid tot de laatste bladzijde..

“ Niemand wist het en niemand zou het ooit te weten komen, Dat was haar geheim, haar verdriet, dat nu, uit haar diepste binnenste was gesprongen”

• Spanning 4
• Plot 4
• Psychologie 4
• Schrijfstijl 4
• Leesplezier 4
Dikke 4 sterren voor dit boek wat me een ruime dag heel veel leesplezier gaf, Ik las en las en wegleggen was geen optie.