Heel blij was ik met deze Engelse leesclub. Ik lees graag en vooral Engelstalige literatuur. Engels is een rijke taal waarin veel nuance in aangebracht kan worden. S.K. Tremayne maakt daar in dit boek optimaal gebruik van. Het boek deed me bij tijd en wijlen denken aan Jane Eyre maar ook aan de stijl van Daphne Du Maurier. Die laatste weet ook heel goed de omgeving, het landschap, het weer bij het verhaal te betrekken. In dit prachtig vormgegeven boek, met prachtige foto's uit de streek, speelt Cornwall echt een hoofdrol. Het onherbergzame landschap met het soms gure weer, waarin een huis alleen gelegen ligt, het perfecte decor voor een beklemmend verhaal.
In tegenstelling tot een klassiek whodunnit-verhaal kent dit boek maar een paar belangrijke karakters: Rachel, David, Jamie en Nina. Het gaat er in dit boek dan ook niet om, wie de misdaad begaan heeft, maar veel meer óf er een misdaad begaan is, begaan wordt. Het is een beklemmend raadsel waar de schrijver het verhaal vanuit meerdere perspectieven laat zien waardoor je als lezer steeds weer opnieuw begint te twijfelen. Knap!

Carnhallow House is eigenlijk ook een belangrijk onderdeel van het verhaal. Iedereen kent wel van die prachtige Engelse series met prachtige huizen met grote, hoge ruimtes waar je kan verdwalen door de hoeveelheid kamers. Zo stel ik me Carnhallow ook voor. Koud in de winter; een huis waarin een mens in spoken zou kunnen gaan geloven.....