Ik heb dit boek met veel plezier gelezen en was aan het begin erg verrast door de schrijfstijl van Brechtje. Ze is heel direct en weet je direct haar verhaal en leven in te zuigen.je wordt als lezer deelgenoot van een relatie crisis die je gaandeweg pas echt kunt doorgronden. Ik vind het niet alleen mooi geschreven maar ook adembenemend openhartig. De diepere lagen in dit boek komen pas laat naar de oppervlakte. Dan pas kun je echt reconstrueren hoe het verhaal er in een lineaire wereld uit ziet. Brechtje maakt veelvuldig gebruik van flash-backs en vlecht daar een mooi verhaal mee, waar he als lezer maar met moeite objectief tegenaan kunt kijken. De schrijver palmt je in door zich te vereenzelvigen met de ikfiguur in het boek, maar helemaal zonder kleerscheuren komt ze daar niet vanaf. Haar partner speelt de tweede viool maar weet ook symthatie te verdienen met zijn aanpak in dit epos. Het is geen rechtoe rechtaan verhaal. Brechtje trekt vele registers open om haar verhaal kracht bij te zetten. Je kunt heel wel denken dat ze gewoon een beetje geschifte hoofdpersoon heeft neergezet maar uit de vlaptekst woord duidelijk dat het autobiografisch materiaal is. Dit boek kun je niet schrijven als je een beetje getikt bent. Het is een mooie zoektocht naar hoe het nu echt zit. Voer voor menswetenschappers zou ik zeggen.