Toen ik begon aan dit boek was ik eigenlijk vrij neutral en enorm nieuwsgierig. Maar toen begon ik hem in mijn lijst te zetten op Goodreads en zag ik dat hij maar drie sterren had, iets wat ik niet verwacht van John Green eigenlijk.
Enigszins nerveus startte ik eigenlijk, en het werd niet geholpen door het feit dat de hoofdpersonage in eerste instantie niet echt nou ja euh... hij was best een beetje vervelend! Zo enorm egocentrisch en vast in zelfmedelijden.
Maar al snel krijg je weer door dat we het hier hebben over een tiener waar dat soort gedrag normaal is, en je begint ook zijn gebruiksaanwijzing te snappen. Vanaf daar pakt het verhaal eigenlijk ook meer vaart op. Je begint echt de draadjes aan elkaar te rijgen.
Het boek had zijn betere en mindere goede momenten. Sommige dingen waren zelfs cliche te noemen maar het paste wel in het verhaal.
De uitkomst van het boek was enigszins te verwachten om eerlijk te zijn maar dat maakt het niet minder goed. Ja ik heb beter gelezen van John Green maar nee dat maakt dit niet een slecht boek.