Na dat Leni haar vader weer terug komt uit Vietnam, waar hij werd gegijzeld, iets wat natuurlijk heel veel met hem heeft gedaan, begint eigenlijk het verhaal, Leni krijgt zo haar vader te kennen op een andere manier dan hoe hij was toen ze heel klein was, een man die een hele tijd afwezig was in haar jeugd, door haar vaders rusteloosheid, verhuizen ze veel en krijgt hij veel nieuwe banen.
Op een dag krijgt hij een brief van de vader van Bob dat hij Bob's huis in Alaska heeft gekregen.
Dus vertrekt het gezin, nauwelijks voorbereid naar de wildernis in Alaska.

Kristin Hannah weet moeiteloos heftige onderwerpen als huiselijk geweld, maar ook wat een oorlog met je doet, bijvoorbeeld als Veteraan, maar vooral ook hoe dat is als je vader getraumatiseerd terug komt van een oorlog in het verhaal te verwerken, je krijgt zo ook het een en ander mee van de geschiedenis maar ook meer begrip omdat je erover na gaat denken.
Ook wordt op een mooie manier verteld hoe het was om naar de wildernis in Alaska te reizen en wat deze bizarre staat van de VS met mensen kan doen, omdat het er winters heel donker is en heel lang donker.

Het is een mooi verhaal, want ondanks de soms wat heftige onderwerpen vooral over de liefde gaat, de liefde tussen Leni en haar moeder, het kameraadschap tussen de mensen in Alaska, maar vooral ook de liefde tussen Leni en Matthew.
Ook schrijft ze vol liefde over Alaska, je ziet de ruwheid maar ook de schoonheid van het landschap zo voor je.

Een boek wat soms echt hartverwarmend was, een emotionele reis door het leven van Leni, van klein meisje tot volwassene.