Als de leugen nog zo snel van Lisa Scottoline mocht ik lezen voor de uitgeverij Luitingh-Sijthoff , waarvoor dank !
Aangezien ik fan ben van psychologische thrillers kon ik niet wachten om aan dit boek te beginnen . Vol enthousiasme nestelde ik me in de zetel en begon , misschien kon ik de waarheid wel achterhalen .

Het boek is opgedeeld in 3 stukken waarin het 1ste stuk Chris een leerkracht overheidskunde en assistent-coach van een honkbalteam is. De karakters in het boek volgen elkaar in snel tempo op en worden fijn beschreven en je kan je een duidelijk beeld vormen van wie wie is .
Ik denk dat veel mensen onder ons niet echt de kennis hebben van Honkbal & overheidskunde waardoor de overvloed aan termen , info en moeilijke woorden er teveel aan zijn & je snel de moed verliest om verder te lezen … als dit zo een heel boek door gaat …

In het 2de deel slaagt het hellemaal om en zij de honkbal termen over het algemeen gelukkig verleden tijd .
Maar krijg je te maken met enorm veel afkortingen waar je echt geen vat op krijgt .
Ook de sms taal komt hier in voor . Wat voor de oudere lezers misschien een struikelblok kan vormen . Mij persoonlijk stoorde het niet maar die afkortingen hebben er wel voor gezorgd dat ik enige tijd heb getwijfeld om verder te lezen . Maar ik heb doorgebeten en heb de afkortingen erbij genomen zonder al te veel bij na te denken .

Bij het 3de deel heb ik het wel moeilijk gehad en heb ik afgehaakt …
Helaas bleven de afkortingen terug komen en hoe verder in het boek hoe meer het werd uitgemolken . Om een voorbeeld te geven … de bestuurder van de helikopter werd zo beschreven en eigenlijk heb je aan die informatie niets gehad … spijtig !

In het dankwoord ( iets wat ik meestal oversla) omschrijft ze haar boek als een roman … ? oei … ?
Verder heeft ze ook veel opzoek werk gedaan en een hele tijd een honkbalteam & lessen overheidskunde gevolgd en de nodige info verkregen en zelf ook “domme vragen” gesteld zoals ze dat zelf verwoord .
Hoe kan een lezer die niets van honkbal en overheidskunde kent dan volgen in het boek was dan mijn vraag

Nog even kort mijn persoonlijke punten over dit boek ;
- Het boek is heel Amerikaans (door de honkbal-termen)
- persoonlijk vind ik de vertaling niet zo best (s.v.p. in plaats van a.u.b.)
- langdradig
- In het begin was het niet zo duidelijk als Abe een man of vrouw was , dit door de slechte vertaling
- Onvolledige zinnen en niet netjes afgewerkt
- Zelf lees ik heel graag de boeken van Kristin Hannah maar deze kan er niet echt mee vergeleken worden , al staat dit wel op de kaft .

Hier zit meer potentieel in volgens mij .