Na het lezen van Onschendbaar was het voor me duidelijk dat Heleen van der Kemp kan schrijven en weet hoe ze een verhaal moet neerzetten. In haar nieuwste boek Bijwerking legt ze meer de nadruk op het verhaal zelf en niet echt op haar hoofdkarakters. Uiteraard volgen we, reeds voor de vierde keer, rechercheur Britt Franken op de voet. Dit keer worden zij en haar team geconfronteerd met de gevaren van het drugswereldje, dat gevaarlijke pillen op de markt brengt. Zoals je kan verwachten vallen er dan ook slachtoffers. Het wordt voor Britt zelfs erg persoonlijk, als blijkt dat haar dochter Bo getuige is.

Bijwerking heeft een boeiende start, gevolgd door een informatief gedeelte over drugs. Al vrij vroeg werd ik dan bedolven onder een lading personages. De aangename en vlotte schrijfstijl van Heleen van der Kemp zette me opnieuw op het juiste spoor. Maar toch, om het dan maar even op zijn Engels te zeggen: ‘less is more’. Het kon best met minder personages.
Dit boek is eerder een misdaadroman en minder een echte thriller. Het verhaal is op een geloofwaardige manier geschreven; jammer dat de spanning te weinig aanwezig was en het beekje rustig verder bleef kabbelen. Britt Franken is een vat vol twijfels, iets kunnen beslissen is niet echt haar sterkste wapen. Ondanks de hulp van dochter Bo.

Van der Kemp schetst nauwkeurig welke rol drugs spelen in onze moderne maatschappij en welke gevaren er schuilen. Vooral onze huidige jeugd kan nooit voldoende worden gewaarschuwd over de gevaren die drugs met zich kunnen meebrengen. Bijwerking is misschien wel uitstekend geschikt om als verplicht leesvoer aan scholieren of studenten voor te schotelen.