Toen ik gevraagd werd voor de blogtour van 'De overlevers - De rode traan' moest ik er toch even over nadenken. Fantasy is namelijk nieuw voor mij, maar voor alles is een eerste keer. Toch?

In 'De overlevers' draait het om de verdwijning van Devi, de tweelingzus van Tara. Als snel blijkt dat zowel Tara als Devi bijzondere krachten hebben. Wanneer Tara kennismaakt met Tom blijkt er een klik te zijn. Als ze niet veel later Jeffrey - een rechercheur bij de politie - ontmoet voelt ze ook hier een bijzondere binding.

Als Jacky, de moeder van Tara en Devi, via een geheimzinnig telefoontje een adres in Londen doorkrijgt, besluit ze erop in te gaan. Daar treft ze een oude man, die beweert dat haar echtgenoot uit het jaar 1540 is. Hij zou een 'overlever' zijn. Hoewel ze verrast is, is ze niet volledig verbijsterd.

'Zonder hoeder zijn de overlevers verloren' zei de tandeloze man. 'U zorgt ervoor dat ze niet afglijden zoals de laatste generatie van het goede volk'.

Het is de taak van de 'hoeder' om de 'overlevers' te sturen en te controleren. Kan Jacky dit? En weet zij wie ze zijn? En wat is er met de rode traan?

"Eens in de vijfhonderd jaar komen ze ter wereld,
de kinderen van het goede volk.
De overlevers.

De hoeder stuurt hen.

Soms zijn ze familie, soms volledig onbekenden.
De charmeur beïnvloedt de geest,
de vormer maakt tastbare illusies,
de ziener laat aura's branden en
de wisselaar heeft uitzonderlijk kracht.

De hoeder controleert hen.

Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe dodelijker ze zijn.
Ze leven lang,
accepteren geen ouderdom en
zijn moordmachines,
maar liefde bepaalt hen."


Vooral in het begin - maar ook het verdere verhaal - is het alert te blijven, want er gebeurt veel en er passeren een heleboel namen. Sommige personages worden aangesproken met meerdere namen, waardoor niet enkel de personages maar ook het verhaal soms verwarrend overkomt.

Hoewel de lay-out hier en daar te wensen overlaat, leest het verhaal gemakkelijk. Fantasy wordt gecombineerd met misdaad, waardoor Raven een zekere spanning opbouwt en je verder wilt lezen. Bovendien schrijft zij heel plastisch, waardoor je alles als in een film voorbij ziet komen.

Het verhaal is spannend en blijft boeiend. Raven schrikt er niet voor terug om verhaallijnen tot in het - soms gruwelijkste - detail te beschrijven. Ook emoties worden niet uit de weg gegaan, net als - soms angstaanjagend - geweld. En wat synoniem staat voor fantasy is illusie. De stukken illusie in het verhaal zijn bijzonder, temeer omdat Raven de kunst heeft - en dit gaf ik al eerder aan - om alles erg beeldend weer te geven. Je waant je soms in het verhaal.

De kracht van het boek is de wijze waarop Raven het verhaal opbouwt. Doordat de belangrijkste karakters steeds meer diepgang krijgen, krijg je een duidelijke kijk op wie ze zijn. Je leert de 'overlevers' kennen en door hun bijzondere krachten resulteert dit onderling tot een verbond. Zij horen samen. Zij zijn de nieuwe generatie en dit is op het einde, naar de plot, erg duidelijk.

Ondanks dat ik nogal sceptisch tegenover dit genre stond is 'De rode traan' mij goed bevallen. Het verhaal is accuraat opgebouwd, de personages zijn geloofwaardig en de combinatie fantasy/thriller maakt het verhaal (bijna) hedendaags. Misschien komt het hier en daar iets overdreven over, maar daarom is het ook fantasy. 3 dikke sterren voor 'De overlevers - De rode traan'.