Natuurlijk ben ik ten aanzien van deze bundel bevooroordeeld. Er staat immers een verhaal in van mijn hand, getiteld 'De schone boekanier'. Dat ik er belang bij heb dit boek aan te bevelen staat buiten kijf, maar in dit geval ben ik ook volledig overtuigd dat niemand een miskoop begaat bij het aanschaffen van de Historische verhalen verzamelbundel 3. Niemand die geïnteresseerd is in geschiedenis in elk geval, en graag zicht krijgt op obscure gebeurtenissen en fascinerende personen. Wist u bijvoorbeeld dat Karel de Grote een olifant had? Ik niet. Of dat in Brussel meerdere fonteinen van een piesend kereltje voorzien waren voordat Manneken Pis werd neergezet? Ik niet. Niet voor ik deze bundel had gelezen in elk geval. De verhalen nemen de lezer stuk voor stuk mee naar een andere plek op de wereld en een ander tijdvak, met veel oog voor details, innemende karakters en het gevoel er echt bij te zijn als lezer. Ze worden allemaal gevolgd door fascinerende achtergrondinformatie, goed onderbouwd, die mij in elk geval nieuwsgierig maakte nog meer te weten te komen over de beschreven mensen of tijden. Het was voor mij als schrijver die actief is in het fantastische genre leuk om andere auteurs uit de kringen hier te ontdekken. Hay van den Munckhof profileert zich tegenwoordig meer als historisch schrijver. Hij levert hier een hartverscheurend verhaal over Cambodja in de jaren '70. Sober geschreven, maar daardoor werkt het zo goed, vooral het einde. De olifant komt voorbij in het verhaal van Wouter van Gorp - die ook nog eens religieuze afwegingen in zijn verhaal opneemt. Debby Willems zoekt de Inca's op en schrijft vanuit het perspectief van een vader. Ook hier een grimmig einde, maar ze weet de universele emoties van de vader te treffen ook in omstandigheden die voor ons heel bevreemdend zijn. Willems is een van de meest interessante schrijvers die actief zijn in het fantastische genre en als ik een verhaal van haar tegenkom kijk ik er steevast naar uit die te lezen. Marjolijn van de Gender is met twee verhalen opgenomen, en terecht want wat kan zij mooi schrijven. Je wordt als lezer opgenomen door het verhaal, met prachtige beschrijvingen. Ze weet heel indringend het leven van een schoorsteenveger in Londen te beschrijven, maar draait haar hand ook niet om voor een samenzwering in Macedonië, waar ze speelt met de historisch bekende feiten. Net als in de vorige bundel laat Paul Christiaan Smis zijn licht schijnen op een stukje Bijbelse geschiedenis, maar hij voegt diepgaand psychologisch inzicht en een realistische sfeer toe aan de verhalen die ik vooral kende van de zondagsschool. De Nederlandse geschiedenis komt ook aan bod en wel in het verhaal van Jeanine Erades. Een paar jaar geleden bezocht ik met vrienden de ruïne van Huis te Merwede in Dordrecht - dit verhaal plaatst een visser midden in de gebeurtenissen die tot de verwoesting van het slot leidden. Verder was er een verhaal over de Ierse Paasopstand in 1916 dat heel erg boeiend was. Te veel om op te noemen eigenlijk. Ik kwam geen slecht verhaal tegen. Bovendien is het boek mooi geproduceerd en goed geredigeerd. Zelfs al ben ik een kritische recensent, ik kan hier niets op aanmerken, behalve dat misschien het laatste verhaal een of twee paragrafen korter had kunnen zijn. Maar dat is vooral smaak, denk ik. Ik geef dit boek dus de volledige vijf sterren en ik kijk alweer uit naar de volgende editie waar ik ook een bijdrage aan hoop te mogen leveren.