Voor mijn literatuuropdracht heb ik de thriller ‘bloed op sneeuw’ van Jo NesbØ gelezen. Jo is een 58-jarige Noorse muzikant (pop) en ook een schrijver van misdaadverhalen en kinderverhalen. Ook dit boek is een misdaadverhaal en won de titel ‘sprinter’ van het najaar 09-15. Hij heeft onder andere de jaarlijkse prijs voor de beste literaire thriller in Noorwegen gewonnen, de Rivertonprisen. Hij won deze ook in Scandinavië, de glazen sleutel voor een van zijn boeken (Vleermuisman).
In 1997 is zijn eerste boek op de markt gekomen en hij is tot op het heden nog steeds actief. Zijn bekendste reeks boeken is de ‘Harry Hole’ reeks, deze bevat 11 delen. (Het boek ‘bloed op sneeuw’ behoort tot zijn losse boeken). De Nederlandstalige vertalingen worden gedaan door Annelies de Vroom. Zijn boeken zijn wereldwijd bekend, ze worden verkocht in wel 50 verschillende talen en met wel meer dan 33 miljoen exemplaren.
Dit boek gaat over het hoofdpersonage Olaf, een man die niet echt veel talenten heeft. Hij is niet echt goed in het besturen van een auto, hij heeft te veel empathie en over het algemeen een zwak karakter, hij is slecht in rekenen en hij is woordblind, tenslotte wordt hij ook te snel verliefd. Zijn enige optie is het worden van een huurmoordenaar. Hij kan dit omdat hijzelf vindt dat zijn slachtoffers het verdienen, het zijn vaak criminelen of mensen die iets slechts hebben gedaan. Tijdens zijn job als huurmoordenaar ondervindt hij alsnog problemen. Hij kreeg de opdracht de vrouw van zijn baas, Hoffman, te vermoorden. Hij werd verliefd op de vrouw en was dus niet in staat de vrouw te vermoorden, met alle gevolgen nadien.
Het hele boek is geschreven vanuit het ik-perspectief van het hoofdpersonage. Het is vooral een vertellende ik, hierdoor word je volledig meegezogen in het verhaal. Je kruipt een beetje mee in het vel van Olaf en gaat mee in zijn denken en doen.

Het is zeer vlot geschreven met vaak mooie verwoordingen en een subtiele insteek humor hier en daar. Een mooi voorbeeld van dit alles is het stuk waar hij een moord uitvoert op de minnaar van de vrouw van Hoffman. Zijn achtervolging en de moord zelf worden volledig uitgeschreven waardoor je er helemaal mee in zit. De kleine humoristische knipoog is hier het feit dat de minnaar eigenlijk de zoon van Hoffman zelf bleek te zijn. Ook helemaal in het begin van het boek worden er een aantal zaken zeer mooi beschreven (ook al gaat het om een koudbloedige moord) : “de sneeuwvlokken dansten als watten in het licht van de straatlantaarn. Doelloos, zonder te weten of ze omhoog of naar beneden moesten.” Zijn schrijfstijl spreekt vaak aan om verder te lezen omdat het vaak tot het poëtische toe is.
De bedoeling van de schrijver is volgens mij voornamelijk zijn lezers meeslepen in het verhaal maar ook een beetje kennis laten maken met de Noorse samenleving. Hij wil ook een contrast stellen tussen het dromerige (zijn gedachten/fantasie) en de realiteit (zijn moorden). Hij combineert wat romantiek en zelfironie met de koudbloedige en harde wereld in de criminaliteit als huurmoordenaar. Hij lijkt met zijn manier van schrijven ook eens iets anders te willen doen dan de standaard, dit blijkt ook in het slot. Wat hij volgens mij ook wil creëren is enige sympathie voor Olaf, ook al is en blijft hij een huurmoordenaar. Het boek is geschreven voor mensen die houden van misdaad maar ook houden van een iets wat poëtische schrijfstijl.
Ik vond het zeker een goed boek, het leest heel vlot en het blijft ook uitnodigen om verder te lezen. Ikzelf ben enorme fan van dit soort schrijfstijl, het is vaak mooi verwoord en dat maakt het ook boeiender. Wat ik ook enorm leuk vind is dat het niet enkel en alleen spanning en moord is maar ook af en toe wat romantiek en verdriet. Doordat het een ik-perspectief is kon ik mezelf goed inleven in het verhaal. De plaatsbeschrijvingen waren ook steeds zeer goed uitgelegd en ook juist gekozen om sommige gevoelens beter uit te drukken. Bijvoorbeeld de sneeuw en de koude die er steeds was bij een moord of een warme sfeer in het huis waar zijn liefde woont. Het is een boek dat ik zeker zou aanraden.