Voor de boekfanatenclub in samenwerking met Onlybyme en schrijfster Esther van der Ham mocht ik het boek Contact ruim voor de verschijningsdatum lezen. Wat een eer! Heel hartelijk bedankt!

Op de omslag van het boek staat een in elkaar gedoken vrouw. De titel is in het blauw. De onderzin, diep van binnen wil iedereen goed zijn, verklapt dat er iets heftigs is gebeurd maar dat de vrouw het eigenlijk niet zo had gewild. Dit komt ook naar voren na het lezen van de samenvatting op de achterkant.

Contact is het vervolg op Controle. De lat lag hoog, want Controle heeft zeer goede recensies gekregen. Ik had zelf Controle (nog) niet gelezen. Maar gelukkig kan je de boeken erg goed los van elkaar lezen. Je krijgt gaande weg het lezen alle informatie waardoor alles vanzelf op zijn plek valt. En je hebt daardoor niet eens in de gaten dat je een vervolg aan het lezen bent. Zeer goed gedaan!

Contact verteld het verhaal van Emma, die door een traumatische gebeurtenis in haar jonge kinderjaren zo beschadigd is waardoor ze een misdaad heeft begaan en als gevolg daarvan in de gevangenis terecht komt. Ze worstelt met verschillende stemmen in haar hoofd, waarvan ze niet mag praten. Hierdoor is ze zeer gesloten, iets wat door haar medegevangenen niet gewaardeerd wordt.
Ook haar gevecht om een plekje in de maatschappij en in haar gezin terug te krijgen wordt verteld. Want hoe bouw je weer je leven op wanneer iedereen een oordeel over je heeft?

Contact is een bijzonder boek. Er gebeurt heel veel in. Soms krijg je daardoor amper tijd om adem te halen. Hierdoor voel je je extra met Emma verbonden, want ook zij krijgt soms amper tijd om op adem te komen.
Het verhaal is ook heel levendig geschreven. De schilderijen die Emma maakt komen ook echt tot leven. Je ziet ze gewoon voor je en je voelt de emoties die erin zitten.
Want het boek zit boordevol emoties. Emma heeft ook nogal wat meegemaakt.
En dat je straf er niet opzit wanneer je de gevangenis mag verlaten, weet Esther ook goed neer te zetten.
Het boek lees gemakkelijk weg. Je blijft door alle gebeurtenissen geboeid doorlezen, tot aan de laatste bladzijden. Het einde vond ik misschien iets te toevallig, maar aan de andere kant gun je Emma ook wel een succesje.
De nachtmerries die Emma heeft zijn ook goed beschreven. Soms zou je haar het liefst wakker willen schudden om er een einde aan te maken. Maar helaas zou dat ook weinig zin hebben omdat haar echte leven van tijd tot tijd ook een afschuwelijke nachtmerrie is. Knap is ook halverwege het boek hoe de schrijfster Emma heeft laten groeien, van een heel gesloten slachtoffer naar de sterkere zekere vrouw die Emma eigenlijk is.
Het boek is fictie, maar de schrijfster heeft goed onderzoek gedaan naar hoe het er in een gevangenis aan toe kan gaan. Daarnaast ben je zo met Emma aan het meeleven, dat je aan het eind het gevoel hebt een non-fictie gelezen te hebben. Dat vind ik knap gedaan.

Mijn eindconclusie is dat het boek zeker 4 sterren verdiend.
Het is een aanrader voor iedereen die van een psychologische roman houd.
Tot slot zou ik graag tegen Esther willen zeggen, dat ik Controle nu ook zeker ga lezen. Mocht je een vervolg gaan schrijven dan komt ook die op mijn wensenlijst. Bedankt dat ik op deze manier met jou boeken kennis mocht maken. En blijf vooral schrijven, want je bent een aanwinst voor de Nederlandse schrijfsters.