Laat ik beginnen met de cover: wow! Dat zwart met die gele bloemen, “Black Eyed Susans”, en dat meisje met de rode haren eronder. Mysterieus en spannend… De korte inhoud sprak me ook meteen aan: een meisje dat een tragische gebeurtenis overleeft, geen herinneringen heeft aan die tijd en nu jaren later begint te twijfelen of de juiste man wel in de dodencel zit. En dan de vraag: wie plant die bloemen bij haar huis? Loopt de moordenaar inderdaad nog vrij rond?

Dit boek las zo lekker weg en was zo spannend, ook in psychologische zin, dat ik er doorheen ben gevlogen. Het verhaal is inderdaad een beetje mysterieus, want doordat Tessa zich niet kan herinneren wat er gebeurd is en het gezicht van de dader niet kent vraag je je steeds af wat de waarheid is. Heeft haar geheugen iets verdrongen? En wat is er met haar jeugdvriendin Lydia, die na het proces ineens spoorloos verdween?

Je leest het verhaal vanuit het perspectief van Tessa in het heden en Tessie (zoals ze als kind genoemd werd) in het verleden, vlak na haar verdwijning, als ze behandeld wordt voor haar trauma en het proces eraan zit te komen. Het proces waarbij misschien een onschuldige man achter de tralies is verdwenen…
Het is duidelijk dat Tessa psychisch flink beschadigd is, ook al heeft ze haar leven opgepakt en heeft ze zelfs een tienerdochter, Charlie. Ze twijfelt er sterk aan of de juiste man is opgepakt en voelt zich schuldig over zijn veroordeling. Zijn executie zit eraan te komen en Tessa, verdedigend advocaat Bill en forensisch wetenschapster Jo werken keihard om bewijzen van zijn onschuld te vinden. Tessa moet daarbij in haar geheugen graven en dat is niet makkelijk. Zullen ze op tijd zijn?

Ik vind Black Eyed Susans echt een hele sterke thriller, hij was boeiend van begin tot eind, het verhaal liet me gewoon niet los! Spannend, mysterieus en verrassend, kortom: een aanrader!