Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. Annabel Wismar en haar zoon David.

Annabel krijgt te horen dat ze uitgezaaide kanker heeft en is uitbehandeld. Wanneer ze vraagt hoe lang ze te leven heeft, wordt gezegd dat ze in seizoenen moet denken. Ze gaat voor een second opinion naar België en daar kan ze nog chemotherapie krijgen. Annabel kijkt aan de hand van haar jeugddagboek terug op haar leven. Ze probeert positief te blijven voor David. Maar zelf weet ze dat het einde van haar leven nadert.

David is de zoon van Annabel en hij helpt zijn moeder waar hij maar kan. Hij weigert te geloven dat zijn moeder zal sterven en hij blijft positief over haar behandelingen. Zijn huwelijk met Josefien loopt op de klippen, doordat zij een kinderwens heeft en hij niet. Tijdens zijn werk als fotograaf komt hij de 12 jarige Yvanka tegen. Zij lijkt sprekend op zijn jeugdliefde Penny. Hij voelt zich steeds meer aangetrokken dat Yvanka en is er van overtuigd dat Penny ooit nog bij hem terugkomt.

Een prachtig en ontroerend boek dat goed de gevoelens beschrijft van mensen die te maken krijgen met een ongeneeslijke ziekte in de familie en de strijd die zij moeten strijden. De liefde die moeder en zoon voor elkaar hebben is tastbaar.

Het verhaal is erg realistisch en zeer aangrijpend geschreven. Een boek dat je niet los laat. Brok in je keel is gegarandeerd. Ik zou het boek persoonlijk niet lezen als er iemand in je omgeving ongeneeslijk ziek is, omdat het dan nog meer emotie naar boven brengt.

Op de cover staat een meisje dat een veer vasthoudt. Dit is zeer passend met het verhaal, de cover past dus perfect bij het boek.