Iris is 25 jaar getrouwd met Max en woont met hem in een seniorenresort. Ze denken daar de rest van hun leven in rust te kunnen blijven wonen. Dan overlijdt Max en in plaats van rouwen met de andere rijke weduwen van het resort moet Iris alles op alles zetten om haar huidige status en leven te behouden. Langzaam aan komen overal scheuren in, in haar creditcards, als Max helemaal niet de succesvolle zakenman blijkt te zijn die hij was en in haar vertrouwde leven, dat op leugens blijkt te zijn gebouwd. Als ze een manuscript van Max tegenkomt leert ze hem pas echt kennen, zijn echte verhaal. Gek genoeg zitten er veel gelijkenissen in met haar verhaal. En ze leest verder. Tijdens het lezen komt ze steeds verder in de problemen, toch is ze de schuldeisers steeds te snel af.
Wat eerst een feelgood verhaal lijkt, een roman zoals zovelen, wordt na de eerste hoofdstukken al snel een pittig verhaal om te lezen. De open en eerlijke schrijfstijl van Threes Anna zorgt ervoor dat je door wilt lezen. De connectie tussen Iris en mijzelf is dat ze uit Nederland komt. Bij mij komt al snel de vraag, hoe kom je dan in vredesnaam in een resort terecht. En waarom wil je daar wonen?
Door haar eigen problemen komt Iris er ook achter dat alles in het resort nep blijkt te zijn, de schellen vallen van haar ogen als haar chique buren hebberige mensen blijken te zijn die graag ergens van profiteren. Ze leert hun ware aard kennen en die is niet altijd even mooi. Ze bekijkt de situatie van een andere kant en komt zichzelf keihard tegen.
Hoe laat je dan als auteur iemand weer uit dat diepe zwarte dal kruipen? Nou, je geeft haar een boek om te lezen en om eruit te leren. Je laat haar mensen ontmoeten waar ze anders met een boog omheen was gelopen. Je leert haar om zichzelf te ontdekken.
Dat maakt dit verhaal bijzonder, gecamoufleerd door mooie beeldspraken vertelt Threes Anna over hoe Iris haar nieuwe leven probeert vorm te geven. Of het haar lukt?
Dat moet je zelf maar lezen.