Het verhaal zit goed ineen, maar je moet het hoofdpersonage, de verpleegster Nina Borg, wel op de koop toe nemen. Zulk een verpleegster voor veldwerk op buitenlandse humanitaire missies? Weinig geloofwaardig, mede door het feit dat een werkgever als het Rode Kruis zulk een onstabiel persoon zo vaak zou inzetten... :-) De maatschappijkritiek die door haar wanhoop naar buiten komt, komt spontaan over maar ligt er voor mij toch ook wat te dik op. Anderzijds: ze is goed uitgewerkt, als zij je niet onverschillig laat. Veel sympathie had ik wel voor het personage Sigita, die op een besliste wijze de zoektocht naar haar verdwenen zoontje opneemt. Ook de verschillende vertelperspectieven van alle andere personages maakt dat je wat meer inzicht in de gebeurtenissen en de verschillende interpretaties ervan krijgt. De schrijfstijl is helder en heel toegankelijk. De spanning wordt traag opgebouwd om naar een knappe finale te leiden. Je merkt dat de schrijfsters al ervaring hebben, zij het met jeugdboeken.