Mijn eerste echte fantasy boek en ik heb ervan genoten. Asha, drakendoder en dochter van de koning van Firgaard, heeft een grote liefde voor oude verhalen. Deze verhalen zijn gevaarlijk, want met iedere vertelling lokken ze draken en lijken ze de verteller te verzwakken. Toch doet Asha niets liever: verhalen vertellen, draken lokken en ze vervolgens doden. Ze is de Iskari: de meest gevreesde drakendoder van Firgaard.

Ciccarelli heeft me weggeblazen met dit geweldige verhaal. De mooi beschreven wereld, stoere karakters en fijne elementen (zoals de band tussen mens en draak) maakten dat ik dit boek moeilijk weg kon leggen.

Wat ik erg mooi vond was de tijdsaanduiding in hartslagen. Vooral bij dialogen en spannende (en romantische!) gebeurtenissen voegde dat echt wat toe.

Een hartslag later dook Asha omlaag en weg toen de open plek werd verlicht door een vuurstraal die dode bladeren en takken in brand zette en de grootste draak onthulde die ze ooit had gezien.

Bijzonder is het personele vertelperspectief waarbij je als lezer vaak al meer weet of denkt te weten dan Asha, die zichzelf overigens ook graag van alles voorhoudt. Dat maakte dat Asha soms wat traag en naïef overkwam, als ik dan toch een klein minpuntje moet benoemen.

Deel twee staat hier al in de kast. Hoop dat ik daar net zo van ga genieten.