Bepaalde momenten in het leven zorgen ervoor dat je gaat beseffen hoe snel het leven aan je voorbij kan trekken. Voor Blanca komt dit besef op haar veertigste levensjaar als ze de kist van haar moeder in een graf ziet verdwijnen. Heeft ze haar moeder wel laten weten dat ze ondanks hun strubbelingen van haar hield? Ze hielden van elkaar, niet veel maar ook niet weinig, ze hielden gewoon van elkaar. Waarom moest juist haar moeder een afschuwelijke dood sterven?

Ondertussen heeft Blanca haar eigen zaken op te lossen. Met twee ex-mannen en een minnaar die eigenlijk een echtgenote thuis heeft zitten, probeert ze te beslissen welke man haar eigenlijk gelukkig kan maken. Onder de deken van verdriet vlucht ze in veel onrustige vrijpartijen, die haar eerder typeren als een pubermeisje dan als een standvastige veertigjarige vrouw. Het bezoek aan het tweede familiehuis in de Spaanse kustplaats Cadaqués moet de definitieve afsluiting van het rouwproces zijn.

Milena Busquets (1972) is afkomstig uit een uitgeversfamilie. Na jarenlang bij het familiebedrijf, Editorial Lumen, gewerkt te hebben besloot ze haar eigen uitgeverij te starten. Ze schreef haar eerste boek Ook dit gaat voorbij en werkt vandaag de dag als journalist en vertaler.

Het verhaal lijkt in eerste instantie alleen te draaien om de egoïstische Blanca die zich onderdompelt in een roes van zon, zee en seks. Maar haar bezoek aan het familiehuis in Cadaqués waar ze een onbezonnen jeugd heeft doorgebracht, werpt haar terug in het verleden. De herinneringen aan lome zomers met siëstas in de hangmat en het zout dat opdroogt op je huid na een duik in de zee, Busquets weet de sfeer van een lange Spaanse zomer zeer treffend te beschrijven in haar debuutroman. De confrontatie met het volwassen bestaan lijkt voor Blanca in deze fase van haar leven te overdonderend en doet haar opnieuw verlangen naar haar jeugd.

Naast de impressievolle beschrijvingen van de kustplaats Cadaqués, zet de auteur met hoofdpersonage Blanca een interessant psychologisch portret neer. Een dame met Spaanse pit die flirtend door het leven gaat. "Zonder passie is het leven niet de moeite waard," aldus Blanca. Haar observaties laten haar verwende en af en toe neerbuigende inslag zien, maar tegelijkertijd de tweestrijd rondom de dood van haar moeder. Want moet je je schuldig voelen als je nooit een schuldgevoel gekend hebt en altijd aan eigen levensgeluk hebt gedacht?

Ook dit gaat voorbij laat de scheidslijn zien tussen een ode aan een overleden moeder en een psychologische strijd van een ‘kind’ dat als wees achterblijft. De debuutroman toont dat de lust voor het leven en de vernietigende kracht van rouw niet hand in hand gaan. Hoofdpersonage Blanca is overgeleverd aan een strijd waarbij ze op zoek gaat naar een verdovende liefde of toch het ultieme levensgeluk. Of zoals de Spanjaarden zeggen: '¡A vivir, que son cuatro días!' (Mens, durf te leven!).