Eerder dit jaar las ik het boek 'Björnstad', geschreven door Fredrik Backman, en op dat boek werd ik verliefd. Het vervolg 'Wij tegen jullie' maakte me daardoor verwachtingsvol, maar tegelijkertijd ook angstig: want zou mijn verliefdheid na het tweede deel standhouden? Geloof me, dat deed het.

Synopsis
In 'Wij tegen jullie', het vervolg op 'Björnstad', volgen we opnieuw het leven van de inwoners van Björnstad. Na de verschrikkelijke gebeurtenissen die plaatsvonden in het eerste deel, moet de stad verder. IJshockey speelt daarbij nog steeds een grote rol. Björnstad Hockey staat op het punt failliet te gaan, totdat een sponsor zich aandient. Maar met de voorwaarden van de sponsor is niet iedereen even blij. Ook wordt een nieuwe trainer aangesteld. Kan deze trainer de club wel brengen wat hij nodig heeft? Namelijk winst op de aardsrivaal van het nabijgelegen dorp Hed? En dan zijn er ook nog de persoonlijke problemen van Björnstedelingen. De gemoederen lopen hoog op, uitmondend in gevolgen die niemand vooraf kon overzien…

Schrijfstijl
De Zweed Fredrik Backman (1982), onder meer bekend van zijn werk Een man die Ove heet, schreef met Wij tegen jullie zijn vijfde boek. Dit verhaal is in de derde persoon geschreven. Dat is prettig, omdat er veel verschillende personages in het boek voorbijkomen. In de tekst wordt duidelijk aangegeven vanuit welk persoon het verhaal is geschreven. Daarnaast is er een alwetende verteller, die aan het begin van elk hoofdstuk, maar ook tussendoor, aan het woord komt. Zo lees je op de tweede pagina van het verhaal de volgende passage:

“Een auto zal snel door de nacht rijden. We zullen zeggen dat het een verkeersongeval was, maar ongevallen gebeuren per ongeluk, en we zullen weten dat we dit ongeval hadden kunnen voorkomen.”

Zulke fragmenten zetten je als lezer meteen op scherp. Ze laten je gedurende het verhaal zoeken naar aanwijzingen en antwoorden die het fragment verduidelijken. Dit zorgt ervoor dat je betrokkenheid bij het verhaal en de unputdownablenessvan het verhaal erg groot is.

Personages
In het verhaal zijn acht personages te onderscheiden die een belangrijke rol spelen. Allereerst is er het gezin Andersson, bestaande uit vader Peter, moeder Mira en hun kinderen Maya en Leo. Maya’s vriendin Ana en ijshockeyspelers Benji, Amat en Bobo staan ook centraal in het verhaal. Waar het uitwerken van veel verschillende personages in één boek gemakkelijk tot verwarring of oppervlakkigheid kunnen leiden, zorgt Backman in dit boek juist voor diepgang en duidelijkheid. Korte stukjes geschreven vanuit een bijpersoon creëren bijvoorbeeld verbreding en verdieping van een hoofdpersoon. Dit maakt het boek compleet en laat Björnstad met al haar inwoners tot leven komen.

Backman heeft ook de ontwikkeling van de personages duidelijk omschreven. Dit doet hij kort en direct. De gevoelens van de verschillende personages worden daarbij prachtig omschreven. De toevoeging van complexe gebeurtenissen aan het verhaal dragen bij aan de ontwikkeling van de personages. Thema’s als homoseksualiteit, de dood, trouw en liefde zijn daarbij van groot belang. Backman weet deze thema’s en hun invloed op zowel de individuele personages als de gemeenschap Björnstad schitterend neer te zetten.

Conclusie
Ik kan mijn enthousiasme voor 'Wij tegen jullie' niet onder stoelen of banken schuiven. Het verhaal is tegelijkertijd hartverscheurend en hartverwarmend. Mijn liefde voor Björnstad en haar inwoners, is na het lezen van dit boek alleen maar groter geworden. De angst vooraf was dus volkomen onnodig! Het boek diept de personages, die je in het eerste deel al leerde kennen, verder uit. De combinatie van herkenbaarheid en verdieping zorgt ervoor dat je jezelf haast ook Bjôrnstedeling voelt. Dat gevoel van nabijheid maakt 'Wij tegen jullie' een unieke leeservaring.

De verhaallijnen zijn intrigerend, aangrijpend en overtuigend, waardoor het boek lastig weglegt. Backman heeft met behulp van een alwetende verteller, grote maatschappelijke thema’s en magnifiek uitgewerkte personages opnieuw een juweeltje geschreven.