Ook deze cover is weer een plaatje. Het past goed bij het eerste deel als is het wat meer futuristisch en een beetje onduidelijk wie de afbeelding moet voorstellen. Maar dat is bijzaak. Het nodigt wederom uit tot lezen en daar gaat het om...
In dit tweede deel zijn Delia en Dillon levend uit de regenstad van Hamza gekomen en moeten ze hun weg vervolgen door de sneeuw. Uiteraard een reis vol ongemak en onverwachte vijanden. Duistere wezens uit de oudheid dwingen Dillon en het reisgenootschap een andere weg te nemen terwijl Dillon ook nog zijn grootste fout probeert goed te maken en zijn reisgezelschap dichterbij de godenwereld, het doel van de reis, te krijgen. Op weg naar de bron der magie...

Waar het eerste deel stopte duiken we nu meteen het verhaal weer in. Het is daarom niet te doen de boeken zelfstandig te lezen.  Er is geen terugblik of lijst met personages je duikelt zo weer in het verhaal. Voor mij geen probleem omdat er slechts een aantal dagen tussen het lezen van het eerste en tweede deel zit maar gezien dit boek ongeveer een jaar later verscheen zal het wat lastiger inkomen zijn geweest als je het eerste deel veel eerder hebt gelezen.  Een korte terugblik of lijst met personages, of een korte uitleg over de verhoudingen tussen de karakters onderling, zou prettig geweest zijn.   Zeker vanwege de grote hoeveelheid karakters die voorbij komen. Al moet ik zeggen dat ik het idee had dat dit in dit deel beter gedoseerd was en er een kern van karakters was die nu meer tot hun recht kwamen en er ook minder nieuwe karakters werden opgevoerd. Een stuk prettiger omdat je nu wat meer in het verhaal blijft.

Hoewel de schrijfstijl hetzelfde is had ik wel het idee dat de schrijver gegroeid is in zijn schrijven. Zoals eerder gezegd is er nu meer sprake van een kern van karakters waar het verhaal meer omheen gebouwd is en komen ze beter uit de verf.  De dialoog blijft ondergeschikt aan de actie en er gebeurd heel veel onderweg dus zal je als lezer niet snel verveeld raken.  De confrontatie met de Anansi de spin en het gevolg daarvan vond ik goed uitgewerkt en het beste stuk uit het boek. Ik zelf had de naam Anansi niet gekozen omdat het teveel verwijzing heeft naar de originele Anansi, de mythische spin uit volksverhalen uit West-Afrika en de Caraïben. Dat gaf bij mij toch een bepaald beeld wat ik even moest loslaten voor dit verhaal.

Wat betreft de titel ' de zieke magiër ' wordt in het verhaal wel duidelijk om wie dit gaat maar helaas wordt dit niet verder uitgewerkt. Ik had verwacht dat het boek meer om hem zou gaan draaien maar het lijkt (ondanks de titel) ondergeschikt aan de queeste die ze moeten ondergaan. Een gemiste kans en het maakte mij nieuwsgierig hoe het met deze zieke magiër nu verder zou gaan. Misschien wordt die vraag in het afsluitende deel beantwoord?