Een echt Italiaans boek. Het gaat welliswaar over twee tienermeiden maar daaraan zijn onlosmakelijk familie en vrienden verbonden en daarnaast nog de mensen in de buurt. Het laat een Italië van de arbeidersklasse zien. Een Italië waarin sommige van de jongere generatie het wel zullen redden omdat ze de kans krijgen om te studeren en anderen worden meegezogen in de spiraal van huiselijk geweld waarin een overheersende vader niets toestaat. De langzaam stervende staalfabriek en de werkers die zolang mogelijk blijven doorgaan zonder aan mogelijk ontslag te denken, staat model voor de omgeving waarin het boek speelt. De hoofdpersonen proberen ook te vluchten in strand, vriendschap, flaneren, disco, nachtclubs en drugs om hun soms uitzichtloze bestaan voor even te vergeten. Voor sommigen is misdaad het middel om de inkomsten te verhogen.
Het eiland Elba staat voor het onbereikbare, het leven van de middenklasse en de rijken.
Een mooi boek met een heldere symboliek. Je wordt er niet echt vrolijker van maar het geeft een duidelijk beeld van een Italië van de buitenwijken.