Niks is een boek dat je niet zomaar weer neerlegt. Als je eenmaal aan het lezen bent kun je bijna niet stoppen tot het boek uit is. Tenminste, dat was bij mij zeker het geval.
Het verhaal zit vol met humor, maar ook ontroering. En zeker ook spanning, maar ik zou het toch geen echte thriller willen noemen. Het is eerder een boek over de ingewikkelde vader-zoon-relaties.
Koen gebruikt mooie zinnen en mooie vindingen, vaak met een dubbele lading. Mooiste vondst wat mij betreft: @zielzoeker op het t-shirt van een syrische vluchteling. Een woord waar ik lang over kan filosoferen.
Bijzonder vind ik ook hoe Koen de verschillende talen en dialecten op een fonetische manier weergeeft. Fonetisch, maar niet simpel.
Het verhaal is redelijk bizar, maar aan de andere kant, helaas, toch niet vergezocht. Ik kan me daadwerkelijk voorstellen dat dit soort praktijken voorkomen. Hoe beangstigend ook.
Het boek leest bijna als een film, ik zag duidelijke beelden voor me. Het boek schreeuwt wat mij betreft ook om een verfilming.
Ik had van te voren niet echt duidelijke verwachtingen van het boek. Toch heeft het mij in positieve zin verrast. Het is wat mij betreft een aanrader.
Ik las dit boek voor de leesclub van Thrillerlezers.nl.