Het boek wordt in de eerste persoon verteld door - afwisselend - Roy, Celestial en Andre. Deze laatste komt het minst aan bod. Roy wordt vals beschuldigd en verdwijnt in eerste instantie voor 12 jaar achter de tralies. Hij ondergaat het gelaten, alsof het maar normaal te noemen is dat je met een donkere huid op de verkeerde plaats bent en onschuldig de gevangenis ingaat. Zijn gelatenheid raakte me, ik verslond vooral de stukjes die Roy vertelde. Celestial neemt het ook redelijk gelaten op en uiteindelijk neemt ze stappen die je niet verwacht. Het kwam zo onverwacht dat ik het gevoel had iets gemist te hebben, maar dit is duidelijk een boek waarin je ook tussen de regels door moet lezen. Andre is een vriend van Roy en Celestial en komt ook aan het woord, maar deze stukjes blijven zodanig aan de oppervlakte hangen dat ik me niet echt een beeld van hem kon vormen.
Ik moest aan de schrijfstijl wennen, maar toen dat eenmaal het geval was, bleef ik verder lezen. Het verhaal houdt je aandacht vast, het verbijstert, ontroert en ik zal het niet gauw vergeten. Toch miste ik hier en daar een beetje diepgang. Verder: een aanrader!