Met hoge verwachtingen ben ik aan het boek begonnen, na de vorige kon dit enkel maar knallen. "het geheim van mijn man" een parel, "grote kleine leugens" niet gelezen maar wel het feuilleton gezien en was zwaar verslavend voor heel het gezin. Dus daar ging het boek mee op vakantie en werd doorgegeven aan ons 19-jarige dochter.
Clementine is getrouwd met Sam, ze hebben een chaotisch leven, Clementine is celliste en is nog altijd op zoek naar een vaste job. Samen hebben ze 2 schattige dochters Holly en Ruby. Erika is clementines beste vriendin, ze kennen elkaar sinds hun kinderjaren, noem hun vriendschap vrij ingewikkeld, waar jaloezie veel hoogtepunten kent. Erika is het tegenovergestelde van de chaotische Clementine, gestructureerd, heeft alles samen met haar man op een rijtje. En dan gaan ze samen naar de barbecue van Erika's buren. Zoals alle boeken van Liane Moriarty loopt door gans het boek een draad van mysterie, geheimen, het gevoel van wie, wat, waarom? Je kan het niet wegleggen, je moet het einde weten, je moet weten wat er op die avond is gebeurd, was ik teleurgesteld of had ik te hoge verwachtingen? Niet slecht, spannend, maar niet het beter werk van Liane Moriarty.