Ik begon enthousiast aan het boek 'Eus', nadat ik meerdere positieve verhalen erover had gehoord en gelezen. Een stadsgenoot (uit Deventer) die uit een vervelende thuissituatie komt en zichzelf omhoog werkt.
Tot en met zijn puberteit had ik er nog een goed gevoel over. Het boek las lekker vlot weg, dus over de manier hoe het geschreven is, is op zich niets mis mee. De inhoud was tot daar aan toe ook nog prima. Een jongen die opgroeit bij een vader waar hij niets waard is en hard moet werken om zich thuis staande te kunnen houden. Hij geeft terecht af op zijn vader. Maar dan bereikt hij ondertussen een leeftijd, waarvan je mag verwachten dat je je eigen keuzes kan en mag gaan maken. Hij maakt in mijn ogen de verkeerde keuzes. Tot zover is dat zijn keuze. Alleen het feit dat dit dus autobiografisch is en dus echt zijn leven is, geeft het mij een wrange nasmaak, dat hij waarschijnlijk best een leuk zakcentje overhoudt door het uitgeven van dit boek. Een jongen die zoveel mensen geld afhandig heeft gemaakt op niet altijd de meest nette manier en ook niet de geringste bedragen, krijgt door dit gedaan te hebben en op te schrijven, daar nog weer eens geld voor. Hmmm... vreemd. Dit is uiteraard een veronderstelling, want stiekem hoop ik dat hij het verdiende geld van dit boek, terug moet betalen aan de mensen die hij heeft beroofd. Het verhaal eindigt met dat hij in de gevangenis zit. Hoe het hem verder vergaat dat is niet duidelijk.