Na Schemeruur en Nachtstorm van Johan Theorin was ik erg nieuwsgierig naar Steenbloed, het derde deel van de vierdelige cyclus Seizoenen van het Zweedse eiland Öland. Elke keer staat een seizoen centraal. Deze keer de lente.

Ook in dit deel komt de oude schipper Gerlof Davidsson voor, alleen wel aan de zijlijn. Doordat hij de dagboeken van zijn overleden vrouw Ella leest, kom je meer te weten over het contact van Ella met een trollenjong. Gerlof zat in een bejaardentehuis, waar hij gek werd van elke keer afscheid nemen van weer een bekende. Hij besluit te gaan wonen in zijn zomerhuis in het voormalige vissersdorpje Stenvik, dichtbij de steengroeve. Daar maakt hij kennis met Per Mörner, die zijn huis geërfd heeft van zijn achterneef. En die kent Gerlof wel, want met hem heeft hij vaak contact gehad, toen hij steenhouwer was in de groeve. Per is gescheiden en wil met zijn kinderen Nilla en Jesper de zomerperiode op Öland doorbrengen.

Bij de groeve zijn ook een paar nieuwe huizen gebouwd, meer villa s eigenlijk. Daar zijn een paar echtparen ingetrokken. Zij komen alleen de feestdagen daar doorbrengen. Wendela wil kennismaken met haar nieuwe buurtgenoten en nodigt Per en Gerlof en de familie Kurdin uit voor een etentje. Per neemt zijn vader ook mee en daar blijkt, dat hij iemand op het feestje nog van vroeger herkent. Haar man Max is schrijver en is veel weg op tournee om zijn boeken te promoten, of hij schrijft en dan mag hij niet gestoord worden. Wendela gaat dan vaak hardlopen en gaat ook terug naar de boerderij, waar zij haar jeugd heeft doorgebracht. Die jeugd was niet makkelijk met een alleenstaande vader en een invalide broer. Tijdens het hardlopen komt ze ook Per weer tegen en vanaf dan gaan ze vaker samen. Tijdens het hardlopen hoort Per stukjes bij beetjes het verhaal van Wendela. Ze wil af van haar verslaving aan medicijnen. Ze gaat vaak naar de Elfensteen. Ze gelooft, dat je wensen vervult worden als je maar wel een offer brengt.

Per moet vaak naar het ziekenhuis, waar Nilla in ligt. Zij heeft een ernstige ziekte en moet geopereerd worden. Onderweg naar het ziekenhuis gaat Per op bezoek bij zijn vader en vindt hem ternauwernood nog levend in een brandende villa, waar hij vroeger zijn bedrijf heeft gehad. De brand blijkt aangestoken te zijn. Zijn vader kan niet meer goed praten door een beroerte en kan dus niet goed vertellen wie hem heeft aangevallen. Per neemt zijn vader mee naar Öland. Maar zelfs daar is hij niet veilig. Zijn vader heeft vijanden gemaakt. Per gaat op onderzoek uit en komt achter dingen, die hij maar liever niet had geweten.

Steenbloed gaat over de lente op Öland. De ontluikende lente en het Ölandse landschap zijn prachtige sfeerelementen.De elfen wonen op de Alvaret, een uitgestrekte vlakte op Öland. Stora Alvaret is in 2000 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO in Zweden.  De trollen zouden in de kalksteengroeves wonen. Bij een strijd tussen de elfen en de trollen is er zelfs een bloedlijn ontstaan in de kalksteen in de groeve, die volgens de legende versteend bloed zou zijn. Johan Theorin schrijft mooie verhalen. Dit verhaal is ook intrigerend, alhoewel het voor mij maar langzaam op gang kwam. Ik vond het minder spannend dan de vorige twee boeken, vandaar mijn mindere waardering: vier sterren.