De nieuwe thriller van Dennis Lehane werd op een bijzondere manier aan de man gebracht in de 'anonieme vooruitlees-actie' van Literaire Thrillers Ambo/Anthos. Als lezer is het een vreemde gewaarwording om een boek zonder cover te lezen! Zeker als je 'cover-gek' bent! Je gebruikt je zintuigen op een andere manier en de spanning/anticipatie is veel hoger! Ideaal voor een thriller!
We leren Rachel Childs kennen, een veelbelovende journaliste die van de éne op de andere dag alles kwijt raakt wat haar lief is. Wat overblijft is een gebroken, getroubleerde vrouw. Haar leven wordt beheerst door de angst om haar woning te verlaten, maar toch loopt ze een oude bekende tegen het lijf die haar weer zin in het leven geeft. Brian is alles wat ze zoekt, maar als blijkt dat hij geheimen voor Rachel heeft, ontdekt ze dat ze haar man misschien niet zo goed kent als ze dacht...
De verwijzingen naar de titel zitten overal verstopt in het verhaal. Dit levert mooie accenten op, want die ís de vrouw in de spiegel?
'De vrouw in de spiegel' leest niet heel vlot. Het is geen boek wat je binnen de kortste keren uitgelezen hebt, maar het neemt je wel mee! De personages zijn goed omschreven, gebeurtenissen worden uitgediept, omgevingen geschetst, en achtergronden worden verwerkt in het heden. Dit alles zorgt voor een wereld waarin je als lezer jezelf kan onderdompelen, en dan ga je kopje onder en moet je zwemmen. Dat zwemmen voelt erg fijn, maar op sommige momenten lijkt de oever wel ver weg, vooral in het eerste deel van het boek. Ongeduldige lezers, die houden van een vlot verhaal, kunnen hier een beetje verdronken uitkomen. De echte marathonzwemmers krijgen de rit van hun leven.
De plot is vrij complex en het einde is onverwacht. En dan sta je weer op het droge!
De eerste kennismaking met Lehane heeft een indruk nagelaten. Meer van dit is zeker welkom, maar dan wel als je er rustig van kan genieten!