De drieënnegentig jarige, geëxcommuniceerde priester, Anno belijdt bij Maria zijn lotgevallen. Van zijn kommervolle jeugd in het arme West-Friese “Skagen” via zijn zinderende, schier criminele, welgestelde maar emotioneel arme periode in Milaan naar een verrassende terugkeer met zijn grote liefde naar voldoening gevende eenvoud.

In heldere compacte zinnen met soms originele, en soms wat minder verrassende beeldspraak, verbind Adriaan Kuijper verschillende ontwikkelingsstadia in het leven van Anno. Een enkele keer is de toon ietwat staccato.

De kracht van het boek, en de originaliteit van Kuiper komen vooral in het slotdeel verrassend tot uiting. Ook blijkt Kuijper goed kennis te hebben van de werelden welke hij beschrijft, in elk geval komt het op mij realistisch en authentiek over.

Mijn verwachting is met dit boek ruimschoots overtroffen, het was fijn en inspirerend om te lezen. Hopelijk ontwikkelt de litteraire vaardigheid van Kuijper zich verder in het volgende boek, dat – naar verluid - al op stapel staat, en wie weet in de vele die daar nog op volgen.