Lourens Lourenszoon is vastbesloten, ondanks de tegenkanting van zijn moeder, in te schepen op de pinas Het Duyfjen met eindbestemming de Amazonas. Op vraag van de reder zal hij inschepen als tolk met bedoeling de schipper bij te staan tijdens het onderhandelen met vreemde volkeren.
Aan boord wil hij echter geen privileges en wil zijn deel van het werk doen wat in goede aarde valt bij alle bemanningsleden en als tegenprestatie leren de schipper en zijn stuurman hem lezen en schrijven.
De overtocht verloopt vlot en rimpelloos, maar eens de kust van de Amazonas bereikt voltrekt het noodlot zich:
“Uit noordelijke richting klonk een bruisend geluid dat binnen seconden aanzwol tot en rommelende donder, een hels lawaai van aanstormend water.” (p. 56)
Een reuzenvloedgolf – tsunami - overspoelt het schip, dat hierdoor op een zandbank wordt geworpen.
De helft van de bemanning, waaronder de schipper, overleeft deze ramp niet.
Onder de overlevenden ontstaat nijd, anarchie en zelfs kannibalisme. Samen met enkele gelijkgezinden vlucht Lourens, tot ze uitgeput neervallen in het woud.
De Arocouros, een indianenstam, vinden Lourens en zijn maats en nemen hen mee naar hun kamp.
Gedurende acht jaar zullen Lourens en zijn scheepsmaats als slaaf bij de Arocouros leven. Lourens beseft al vlug dat hij onderdanig moet zijn en past zich wonderwel aan aan de leefwereld van deze indianenstam.
Hij wordt al vlug door hen graag gezien en uiteindelijk als één van hen beschouwd en zelf besluit hij ook om als Arocouros verder te leven. Hij wordt de assistent van de invloedrijke medicijnman Awoena en wordt door hem als zijn opvolger aanzien. Lourens huwt en krijgt kinderen.
Uiteindelijk is hij de enige overlevende van de scheepsramp.
Als niemand het meer verwacht keert hij terug naar zijn thuishaven Vlissingen, maar besluit alras om opnieuw af te reizen naar de Amazonas en zijn verdere leven te slijten bij zijn geliefde Arocouros.

De auteur beschrijft in dit boek een waargebeurd verhaal.
Hij geeft mooi weer hoe de handelaars van die tijd, vooral Portugezen en Spanjaarden neerkijken op de volkeren van een andere cultuur en hen met mooie praatjes en geschenken om hun vingers winden en hun land leegroven en ontginnen tot eer en glorie van een op macht beluste souverein.
Het boek onderhoudt de lezer over de VOC en over de WIC en daardoor kan je niet anders dan besluiten dat dit boek over veel meer gaat dan een schipbreuk maar wil aantonen welk onrecht andere volkeren werd en wordt aangedaan. Het boek is een aanklacht tegen de roofbouw op het regenwoud en moet ons doen inzien dat we eigenlijk met weinig en met datgene dat de natuur ons biedt, tevreden kunnen en mogen zijn en dat de flora en de fauna één van onze grootste schatten zijn die we moeten koesteren en niet onnodig uitbuiten.
Dit boek is vlot geschreven, mooi uitgediept met oog voor details en kan ik aanraden aan Young Adults maar ook aan volwassenen.