Sinds ik Connie Palmen tot een van mijn favoriete schrijvers reken probeer ik natuurlijk alles van haar te lezen. Zo ook dit boekenweekgeschenk uit 1999. Vreemd eigenlijk dat ik dat nog nooit gelezen had. Deze novelle is mij weer prima bevallen, en ik heb wederom vele zinnen mogen lezen die het overpeinzen waard zijn. Ik heb het gisteravond in één ruk uitgelezen.
Jammer dat het zo gauw was afgelopen.