Andrew Mayne neemt je mee naar de wereld van illusies waarbij de FBI voor een groot raadsel staat. Ze roept de hulp in van Jessica Blackwood, werkzaam als forensisch accountant en afkomstig uit een oud illusionistengeslacht. Haar voorgeschiedenis met de kunst van illusie en goochelkunst moet de FBI helpen de seriemoordenaar, de Tovenaar, te ontmaskeren.

De seriemoordenaar pleegt 2 moorden welke allerlei vragen oproepen. De moordenaar wil zichzelf als bovennatuurlijk beschouwen en hierdoor ondoorgrondelijk lijken. Maar dan wordt de hulp van Jessica gevraagd om deze “goochelkunstenaar” te ontmaskeren.

Andrew voert de spanning langzaam op en werkt net als een illusionist naar een ontknoping toe. Je wordt als lezer getriggerd om door te blijven lezen omdat je wilt weten hoe het in elkaar zit en achter de werkwijze van de moordenaar wilt komen.

Tijdens het lezen krijg je het idee dat je naar een voorstelling kijkt en dat de uitleg van het hoe en waarom uit de doeken wordt gedaan. De combinatie van deze 2 zo totaal verschillende werelden en werkwijze werken goed samen in dit verhaal. Deze combinatie zou volgens mij ook heel goed tot zijn recht komen als een tv serie.