Na elf jaar verscheen afgelopen maand eindelijk het vervolg op ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween’. In dit vervolg komt Allan, de 100-jarige man, terug om de wereld te redden. Jonasson omschrijft Allan als zijn alter-ego en neemt je opnieuw mee in zijn spannende leven.

Synopsis
Allan is met zijn vriend Julius op Bali. Hun geld is bijna op, terwijl ze aan het einde van het vorige boek nog een koffer vol met geld hadden. Bovendien slaat de verveling toe. Daar moet verandering in komen, vindt Julius. Hij hoopt met een ballonvaart voor de 101e verjaardag van Allan twee vliegen in één klap te slaan: ontsnappen aan de torenhoge rekening van hun hotel en tegelijkertijd nieuw leven in de brouwerij brengen. En met succes! De ballonvaart zorgt voor ontmoetingen met onder andere Donald Trump, Angela Merkel, de Zweedse politica Margot Wallström en zelfs de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un. Dat gebeurt natuurlijk allemaal op de karakteristieke manier van Allan. Zo veroorzaakt hij door zijn bemoeienissen bijvoorbeeld diplomatieke spanningen tussen verschillende wereldleiders. Als dat maar goed gaat...

Schrijfstijl
De schrijfstijl van Jonasson is toegankelijk en zijn woordkeuze is passend bij de personages. Trump gebruikt bijvoorbeeld woorden als ‘Twitter’, terwijl voor Allan woorden als ‘iPad’ onbekend zijn. Het verhaal is geschreven in de derde persoon, waarbij Jonasson wisselt tussen de perspectieven van de personages. Dit past erg goed bij het verhaal. Doordat er dus vele verschillende personages de revue passeren, krijgt de lezer daar op een overzichtelijke manier inzicht in hun handelingen. Jonasson levert daardoor echter wel in op diepgang: de gedachten en gevoelens van de personages worden slechts beperkt toegelicht.

De hoofdpersonage(s)
De hoofpersoon is Allan Karlsson. Hij is zeer direct. Allan wordt 101 jaar en dat is duidelijk merkbaar, bijvoorbeeld doordat hij veel verhalen vertelt over zijn ontmoetingen met overleden wereldleiders uit de geschiedenis. Daarentegen is zijn geheugen nog erg bij de tijd! Belangrijke bijpersonages zijn Julius en Sabine. Sabine maakt halverwege het verhaal pas haar intrede en helpt Allan en Julius met de ingewikkelde zaken waarin zij verstrengeld zijn geraakt. Sabine kan goed opschieten met Julius, maar irriteert zich vaak mateloos aan Allan. Dit zorgt ook voor een verschuiving in dynamiek in de vriendschap tussen Julius en Allan. En, eerlijk toegegeven, het heeft ook effect op de manier waarop je als lezer naar Allan kijkt.

Thema’s
Een belangrijk thema in het boek is actualiteit. Er komen niet alleen bekende wereldleiders in voor, maar ook verschillende recente gebeurtenissen spelen een rol. Zo wordt er onder andere gesproken over de Olympische Spelen in Rusland, de aanslagen in Las Vegas en de verkiezing van de Franse president Macron. Deze gebeurtenissen zijn natuurlijk echt gebeurd, maar de rol van Allan en Julius is fictief. Door humor geeft Jonasson de gebeurtenissen een bizarre wending. Humor is dan ook een ander belangrijk thema in het boek. De humor is vaak droog met een ironische ondertoon. Een mooi voorbeeld is de kennismaking van Julius met een Indonesische zakenman. Deze zakenman heet Simran Aryabhat Chakrabarty Gopaldas. Julius vindt die naam ‘niet normaal’ en noemt Simran vanaf dat moment steevast Gustav Svensson. Daarnaast worden de wereldleiders op hilarische wijze en met een knipoog naar de werkelijkheid neergezet. Bij het lezen van dit boek kan een glimlach dan ook niet uitblijven.

Conclusie
Kortom, de inmiddels 101-jarige Allan en zijn vriend Julius nemen je opnieuw mee op een spannend avontuur. Het is heel bijzonder dat er zoveel zeer recente gebeurtenissen een rol spelen in het verhaal. De humor die Jonasson in het verhaal heeft gebracht, maakt het verhaal luchtig en duidelijk fictief. De gebeurtenissen en personages wisselen elkaar snel af, waardoor het boek geen moment verveelt. Of Allan de wereld heeft gered blijft nog even in het midden, maar jouw dag redt hij -door het gegeven leesplezier- in elk geval!