k krijg een beetje het gevoel alsof ik constant in herhaling val… maar ik hou nu eenmaal heel veel van boeken over theehuisjes. Dus toen ik de titel van Rosie’s Travelling Tea Shop las, wist ik meteen dat ik dit boek in mijn handen moest krijgen! En zoals ik ook al eerder zei, ik lees best veel boeken die zich afspelen in theehuisjes, bakkerijen en cafes. Dit soort verhalen zijn een soort van drug voor mij. Maar doordat ik er zoveel lees, worden ze soms erg voorspelbaar. Maar met dit verhaal stond ik toch wel voor enkele heel aangename verrassingen.

Natuurlijk is het een verhaal waarin thee en taart wordt verkocht. Maar het distantieert zich volledig van de klassieke setting van het theehuisje bij de kust. Dit verhaal neemt je als lezer mee, naar het voor mij onbekende, wereld van de foodtrucks. En ik denk dat ik het verhaal niet helemaal correct neerzet als ik ze foodtrucks noem. Want eigenlijk is het veel meer dan dat… het verhaal speelt zich af binnen de Vanlife gemeenschap. Allemaal mensen die leven en werken in hun caravan. Na een dronken nacht ontdekt Rosie dat ze zelf zo een felroze caravan heeft gekocht en moet ze ontdekken of ze wel moedig genoeg is om deze nomadische levensstijl te durven aangaan. Ze heeft tenslotte niets te verliezen, want alles waar ze van hield is reeds verloren gegaan.

Zoals ik al zei is dit een verhaal over thee en comfort food verkopen in een kleine caravan. Maar het is tegelijkertijd ook zoveel meer. Het is een verhaal over jezelf vinden. Jezelf uitdagen om je vastgeroeste zelve aan de kant te zetten en te ontdekken wie je nog zou kunnen zijn. Het is losbreken van de gekende patronen en een sprong in het diepen wagen. En het is een boek over vriendschap. Vriendschap die je op de raarste plekken tegenkomt op momenten dat je het eigenlijk niet zou verwachten.

Maar en dit is een heel belangrijke maar… het gaat ook over bedrog en oneerlijkheid. Over internet fraude en het gevaar van jezelf blootgeven online. De internet gemeenschap komt uitgebreid aanbod in dit verhaal. Zowel de goede als de slechte kanten. Rosie leert zeker de kracht kennen van vreemden die elkaar willen helpen en intense vriendschappen die je kan opbouwen via sociale media. Maar ze leert ook de andere kant van de medaille kennen. Mensen die misbruik willen maken van je openheid en je twijfels. Deze extra verhaallijn zorgde ervoor dat het meer werd dan zomaar het zoveelste boek over taart en liefde.

Want natuurlijk gaat het ook over de liefde! De ontluikende romance in dit boek is ontzettend realistische en echt hartverwarmend. En laten we ook eerlijk zijn, een van de mannelijke hoofdrolspelers is de tweeling van Jason Momoa… Daar kan toch niemand aan weerstaan? Het verhaal is ook doorspekt met grappige discussies. Vooral omdat de Khal Drogo look a like een gepassioneerde vegan is die niets liever wil dan Rosie te bekeren.

Daarnaast zullen boekenwurmen zeker genieten van dit verhaal, want literatuur en boeken spelen toch wel een belangrijke rol in dit verhaal. Rosie’s beste vriendin Aria heeft namelijk een klein boekenwinkeltje in haar caravan. Samen besluiten de vrienden om een samenwerking aan te gaan. Waarbij ze eigen ontworpen thee matchen met de boeken van Aria. Als boekenwurm was dit heerlijk om te lezen en ik kon echt intens genieten van alle brainstorm sessies over nieuwe smaken en bij welk boek de thee dan zou horen

Zoals je wel kon vermoeden ben ik een beetje verliefd geworden op dit verhaal. Net omdat het dieper gaat dan het normale theehuisje verhaal. Om een beetje in het verhaal te blijven…. Het boek is zonder twijfel even verzadigend en zoet als Rosie’s taarten, maar tegelijkertijd ook voedzaam. Waarschijnlijk omdat Max er gezonde, vegan ingrediënten aan heeft toegevoegd. J Een echte aanrader als je het mij vraagt!