“Heren zijn verplicht een jasje te dragen”. Graeme Simsion beschrijft in zijn boek de verschillende problemen die iemand met Asperger tegen kan komen. Het ‘jasjesincident’ is daar een mooi voorbeeld van. Het boek ‘Het Rosie Project’ vormt het debuut van Graeme Simsion. Een humoristisch, goed geschreven boek, dat zeker gelezen moet worden!

“Ik heb mogelijk een oplossing gevonden voor het Echtgenote Probleem. Achteraf gezien was het antwoord overduidelijk, zoals bij zoveel wetenschappelijke doorbraken. Maar zonder een reeks ongeplande gebeurtenissen zou ik het waarschijnlijk nooit hebben ontdekt.” Simsion beschrijft in ‘Het Rosie Project’ het verhaal van Don, een slimme man met Asperger. Don is op zoek naar zijn vrouw en hij besluit een vragenlijst op te stellen. De vrouw moet voldoen aan zijn eisen, pas dan is ze geschikt. Gene – een vriend van Don – besluit hem te helpen en stuurt Rosie op Don af. Rosie voldoet aan geen enkele vraag. Bovendien heeft zeen probleem; ze weet niet wie haar vader is. Don besluit haar te helpen. Daar ontstaat het ‘Vaderproject’, maar eigenlijk is het voor Don het ‘Rosieproject’. Kan hij verliefd worden? Hoe kan hij met Rosie om leren gaan, wanneer zij niet voldoet aan zijn eisen en zijn ‘planning’ in de war schopt?

Het verhaal van Simsion doet op het eerste gezicht aan als een chicklit, maar niets is minder waar. ‘Het Rosie Project’ gaat verder dan een simpel liefdesverhaal. Door Don het syndroom van Asperger te geven, weet de schrijver de lezer te boeien. Hij beschrijft dit zo goed, dat het voor iedereen levensecht wordt (en soms zelfs herkenbaar). Simsion laat met dit verhaal zien dat hij weet wat Asperger is; hij weet het op unieke wijze te verwerken in het verhaal. “Lengte, gewicht én BMI’, Gene was al vooruitgebladerd. ‘Kun je dat niet zelf uitrekenen?’ Het antwoord op deze vraag is voor velen waarschijnlijk verrassend, maar voor sommigen o zo herkenbaar. Via deze details laat Simsion zien deskundig te zijn op dit gebied. Een zekere meerwaarde voor het boek!

Ook de humoristische inslag in het boek werkt aanstekelijk. Don die het woord ‘jas’ heel letterlijk neemt en daardoor in de problemen komt, de eeuwige lijstjes en planningen van Don en de niet-natuurlijke situaties met Rosie zijn voor menigeen herkenbaar. Daarnaast worden de situaties zo humoristisch neergezet dat de lezer meegezogen wordt met de hoofdpersoon. Je voelt de ellende en de zenuwen van Don en tegelijkertijd kun je hier heel goed om lachen! Een perfecte combinatie!

De schrijfstijl van Simsion is aantrekkelijk. De korte – objectief lijkende – zinnen werken op de lachspieren van de lezer. Situaties worden perfect omschreven en gedachten krijgen de ruimte. De lezer kruipt in het hoofd van Don, deint mee op de gedachtenkronkels en geniet van de stommiteiten die uitgehaald worden. Dat heeft Simsion op perfecte wijze weten te bereiken.

Waar Don in het boek de strijd aan gaat met zijn ‘controledwang’ en waar Rosie de zoektocht naar haar vader aan gaat in het eerste deel van deze boekenreeks, ontdekt de lezer een nieuwe kijk op het leven; een kijk door de ogen van iemand met Asperger. Via de humoristische inslag wordt het onderwerp ‘luchtig’ besproken. Via een mooi, uniek liefdesverhaal maakt de lezer kennis met de wereld van iemand met Asperger; ziet de lezer de leuke en de minder leuke kanten. Buiten dit alles om bewijst Graeme Simsion met ‘Het Rosie Project’ dat hij een aantrekkelijk en mooi verhaal kan schrijven. Ik hoop dat Don van het ‘jasjesincident’ geleerd heeft; ben benieuwd hoe hij zich in ‘Het Rosie Effect’ door het leven weet te slaan!