Great Bischopford is de woonplaats van de hechte vriendengroep waar Rachel haar jeugd mee heeft doorgebracht. Nu ze zijn afgestudeerd hebben ze natuurlijk iets te vieren en op de vooravond van hun afscheid besluiten ze gezamenlijk uit te gaan. Ze trekken de wijde wereld in, ze gaan studeren of werken en een paar van hen verlaten hun geboorteplaats. Wat een gezellige avond zou moeten gaan worden eindigt echter in een drama. Deze avond verandert het leven van Rachel volledig, ze verliest niet alleen haar jeugdvriend Jimmy maar ook zichzelf. Ze verbreekt haar relatie met Matt en breekt nagenoeg met al haar vrienden. Ze vlucht weg en leeft iedere dag met de gevolgen, ondergaat het hartverscheurende verdriet en zelf opgelegd schuldgevoel. Ze heeft geprobeerd een leven voor zichzelf op te bouwen, het is alleen niet geworden wat ze voor ogen had. Vijf jaar lang vraagt ze zich af wat er met haar leven zou zijn gebeurd als die bewuste avond anders zou zijn verlopen, iets waarmee ze het zichzelf ontzettend moeilijk maakt. En dan ontvangt ze een uitnodiging voor de bruiloft van haar beste vriendin Sarah. Ze gaat terug naar de plek des onheils en bezoekt het graf van haar vriend. Daar gebeurt iets waardoor ze het bewustzijn verliest. Wanneer ze vervolgens wakker wordt waant ze zich in een droom. Tot haar grote vreugde staat Jimmy aan haar zijde, hij leeft! Maar dat niet alleen, alles is anders en ze kan het niet plaatsen wat er aan de hand is. Wat is er aan de hand? Is dit echt?

‘Versplinterd’ is een heftig en emotioneel verhaal. Vanaf de proloog is de emotie voelbaar en dat blijft. Of het nu de hartverscheurende schuldgevoelens zijn, de onderliggende relatieproblemen of de onuitgesproken zaken. Alles loopt perfect in elkaar over en zorgt voor een heerlijke leeservaring. Rachel krijgt een haast onvoorstelbaar verdriet te verwerken maar blijft met zoveel ‘wat als’ vragen zitten dat ze het maar niet lukt haar leven op de rit te krijgen zoals ze had gedacht. Het verlies van Jimmy blijft haar als een kwade droom achtervolgen. Ze kan het niet van zich afzetten, het lijkt wel alsof ze zichzelf geen geluk gunt omdat ze zich verantwoordelijk voelt voor zijn dood. Dit schrijnende gevoel is zo tastbaar, zo begrijpelijk, dat het moeilijk is om geen begrip voor haar te krijgen. Ook haar frustraties en wensgedachten wekken sympathie. Je sluit haar als het ware in je hart. Je wordt volledig het verhaal ingetrokken om vervolgens pas te worden losgelaten bij het dichtslaan van dit indrukwekkende verhaal. Ben gewaarschuwd; droge ogen zijn nagenoeg uitgesloten. Vooral richting de plot is het wel even slikken, dan pas krijg je het vermoeden waar het verhaal heengaat en dat wil je helemaal niet! Niet dit, niet zo!

Dani Atkins heeft een heerlijke, soepele schrijfstijl. Het is altijd maar af te wachten of een vertaling dat ook zo kan overbrengen. In dit geval is dat erg goed gelukt. Herkenbare en menselijke emoties, mooie omschrijvingen van de personages en situaties. Het is gewoon een heerlijk boek vol verwarring, tragiek en emoties, niet alleen voor Rachel overigens. De vergelijking met de boeken van Jojo Moyes is te begrijpen, er zijn zeker raakvlakken tussen beide auteurs.
‘Versplinterd’ is een prachtig boek. Een boek dat valt in de categorie ‘onvergetelijk’.