In 'Lichaam van licht' raakt de hoofdpersoon Jonas steeds verder verstrikt in een gameverslaving, waarvoor hij alles aan de kant zet. Zijn vriendin Sophie stelt hem uiteindelijk voor de keuze om te breken met zijn verslaving en hulp te zoeken. Het is echter heel moeilijk voor Jonas om te stoppen met het spelen van games, want Sanoj (zijn alter-ego in de game The Rift) is een held en heeft online duizenden volgers en dat is iets wat Janos in het echte leven mist. Iedere keer opnieuw komt Janos afspraken niet na met mensen uit zijn omgeving en speelt ondertussen bijna wanhopig verder om maar de benodigde punten te halen voor een hoger level in de game. Steeds meer verliest hij zijn eigen persoonlijkheid totdat hij eindelijk erkent hulp nodig te hebben.

'Maar de schitterende kleuren van de overwinning waren verdwenen, en het grijs van de nieuwe dag kwam ervoor terug. En in dat grijze middaglicht zag ik de troep die ik om me heen had laten ontstaan, en voelde ik me godverlaten alleen. (blz. 164).
'...het leek wel andermans lijf. Het leek wel andermans leven. Ik wist niet waar ik zelf was gebleven.' (blz. 215)

De Slash-boeken zijn in 2007 door Edward van de Vendel gestart met als eerste boek 'De gelukvinder'.
'Lichaam van licht' is het 14e deel uit de Slash-serie en verscheen in 2017.
Alle verhalen in deze serie zijn fictie maar wel gebaseerd op waargebeurde verhalen van jongeren, waarbij het de bedoeling is om herkenning bij de jongeren op te roepen.
Ongeveer de helft van de jongeren kiest ervoor om onder met een gefingeerde naam vermeld te worden op de kaft, wat gezien de onderwerpen van de afzonderlijke delen goed te begrijpen valt.
De Slashboeken willen er geen doekjes om winden, maar onomwonden het verhaal van een jongere beschrijven, waarbij door de schrijver niet geoordeeld wordt over de gemaakte keuzes.

Lichaam van licht is door Jelmer Soes geschreven voor leerlingen van 13 t/m 15 jaar en zal deze doelgroep zeker aanspreken gezien het onderwerp van het boek nl. gameverslaving. Bijna iedere jongere speelt wel eens een game of kent andere leerlingen die gamen. Hierdoor zullen velen uit deze leeftijdscategorie zich kunnen identificeren met de hoofdpersoon Jonas en zich betrokken voelen bij de gebeurtenissen in het boek waarbij de gevoelens van Jonas vaak indirect getypeerd worden, zoals op blz.105 waar wordt beschreven hoe de haartjes op Jonas' armen recht overeind stonden toen hij zijn cijfers van zijn tentamens zag.

Een sterke kant van het boek is het feit dat naarmate het boek dichter naar het einde toegaat, de hoofdstukken ook steeds korter worden, waardoor je als lezer ook het opgejaagde gevoel krijgt van de hoofdpersoon Jonas.
Een boek om te lezen voor elke puber, ouder en geïnteresseerde in de oorzaken en gevolgen van een gameverslaving, waarbij iedere lezer zelf zijn conclusies mag trekken.