In 1999 vertrekken Peet en Arine met hun twee jongen kinderen naar hun droomland Zuid-Afrika. Ze hebben niet echt een plan wat daar te gaan doen maar ze hebben wel een prachtige boerderij gekocht. Ze hebben alleen een toeristenvisum wat maar drie maanden geldig is. Ze verlengen dit steeds door na 3maanden even het land uit te gaan en dan weer terug te keren. Ondanks dat ze weinig inkomen hebben genieten ze vooral van elkaar, de natuur en het leven in het prachtige Zuid-Afrika. Als zoon Beer oud genoeg is werkt hij samen met Peet soms een langere periode in bijvoorbeeld Zambia en daar wordt dan weer even genoeg geld verdiend om het huis te onderhouden. In totaal wonen ze 18 jaar in Zuid-Afrika.

Zowel Peet als Arine zijn echte vrijbuiters, dat ze zonder vaststaand plan vertrokken is dan ook echt iets voor hen. Omdat het erg moeilijk is om zonder werkvisum genoeg inkomsten te vergaren en ook omdat er gedurende de jaren wel het een en ander is gebeurd, dochter Sterre is misbruikt en zoon Beer heeft een paar dagen in de gevangenis gezeten, besluiten ze dat het misschien beter is om het huis te verkopen en naar Ibiza te vertrekken. Ook zijn er steeds meer spanningen tussen witte en zwarte Afrikanen waardoor ze zich toch minder veilig voelen. Op een avond vallen 5 mannen met bivakmutsen de woning van Peet en Arine binnen, op dat moment zijn de kinderen niet thuis. Arine wordt vastgebonden en op de vloer gegooid en boven wordt Peet urenlang mishandeld, ze hoort hem gillen. De mannen vertrekken zonder al te veel spullen van waarde, kort nadat ze weg zijn overlijdt de zwaargewonde Peet… Het politie onderzoek, voor zover je dat zo zou willen noemen, rammelt aan alle kanten. Met veel hulp lukt het Arine om zo snel mogelijk naar Nederland te vertrekken met de kinderen en Peet, ze wil weg van dit alles.

Het boek is prettig geschreven en leest daardoor makkelijk, het lettertype is wel wat groot. Het verhaal wordt verteld door Arine, terwijl ze op de grond vast gebonden ligt ziet ze hun leven aan zich voorbij trekken. Door middel van flashbacks wordt je als lezer meegenomen naar betere tijden. Vol verbazing lees je vlot door het verhaal heen, aan de ene kant verbazing over hoe mensen dus zo maar kunnen vertrekken en in een ander land vervolgens van alles aanpakken om te kunnen leven. Verbazing aan de andere kant over wat hen is overkomen.
Ondanks het aangrijpende verhaal moet je als lezer soms ook lachen om de lekkere Rotterdamse nuchterheid van Arine!
De zebra-cover is prachtig en heel goed gekozen!