Dit geweldige boek is van alles tegelijk. Allereerst natuurlijk een coming of age-roman over de persoon uit de titel, Oscar ‘ Wao’ De Leon. Een jongen met Dominicaanse wortels, die opgroeit in provinciaal Amerika, als dikzak gebukt gaat onder de pesterijen van leeftijdgenoten en als uber-nerd dol is op science fiction en fantasy en zelf ook schrijver wil worden. Zijn personage is prachtig herkenbaar, dus ook schrijnend, neergezet.

Maar dit boek is meer, namelijk ook een korte geschiedschrijving van de Dominicaanse Republiek zelf, dat tientallen jaren gebukt ging onder de despoot Trujillo (over wie ik eerder las in ‘Het feest van de Bok’ van Vargas Llosa).

Het boek beperkt zich hiernaast niet tot Oscar, maar verhaalt ook over zijn moeder Beli (rusteloos en ambitieus), grootouders (slachtoffers van het regime), zus (Lola, al even ambitieus als haar moeder) en zijn kamergenoot op de universiteit, Yunior, ook al beginnend schrijver. Deze laatste is tevens de belangrijkste verteller van het verhaal, dus misschien eigenlijk Junot Diaz zelf?

Elk van deze verhalen zijn aanstekelijk verteld en meeslepend. De vertelstijl van Junot Diaz is ook nog eens zeer bijzonder. Het knettert en bruist. De tekst is doorspekt met fantasy-associaties (zo wordt ergens gesteld dat de wereld niet meer fantasy-achtig wordt als in de Dominicaanse Republiek, waar Trujillo heerst als een pseudo-Sauron) en zit vol met Spaanstalige uitroepen en gezegden (die gek genoeg toch vaak goed te volgen zijn). Dit maakt dit boek zonder meer een bijzondere leeservaring, hetgeen wordt versterkt omdat Junot Diaz bij vlagen erg grappig is.

Kortom: een superboek dit. Lezen!