Aan de hand van 14 cases uit de hele wereld wordt een vrij volledig overzicht gegeven van de uiteenlopende mogelijkheden waarop potentiële moordenaars het internet in hun voordeel kunnen gebruiken. En deze diversiteit is dan meteen ook het meest positieve aan dit boek.
Een goed true crime werk staat of valt met de research en de daaruit voortvloeiende achtergrondinformatie die je als lezer voorgeschoteld krijgt, zodat je een inzicht krijgt in de psychologie van dader of slachtoffer, al naar gelang het perspectief van de schrijver. Maar ondanks de kredietbrieven van de auteurs (een wereldvermaard criminoloog en een true crime consultant, beiden actief als redacteur van een criminologisch tijdschrift), overheerst, op een paar uitzonderingen na, het gevoel dat dit boek weinig meer is dan een samenraapsel van internetpublicaties, overgoten met een belerend toontje. Even surfen op de elektronische snelweg bracht snel aan het licht dat een van de teksten quasi letterlijk van het net geplukt werd, en in een paar andere gevallen bleek de informatie niet volledig. Dit laatste kan natuurlijk te wijten zijn aan de ouderdom van het originele werk, maar dat had moeten opgevangen worden door misdaadverslaggever John van den Heuvel, die als redacteur van de Nederlandse vertaling op de cover prijkt.
Tot slot wil ik nog de belangrijkste conclusie van het boek meegeven, want het kan niet genoeg benadrukt worden: Let op bij het bezoeken van fora en chatrooms, want je weet nooit of de andere wel is voor wie hij, of zij, zich uitgeeft. Wie weet wordt het leven van een lezer gered.