Journaliste Ann Peuteman had vele gesprekken met verschillende artsen. Van huisartsen tot sportartsen tot psychiaters tot specialisten. De hamvraag in dit boek is hoe artsen denken, voelen, beleven, ... wat er binnen hun praktijk gebeurt. Het is dus geen arts-vertelt-leuke-en-minder-leuke-anekdotes-van-zijn-patiënten-boek, zoals bijvoorbeeld "Verhalen uit het kinderziekenhuis" (Mariëtte Middelbeek).

De opbouw is ook goed gekozen. Ik besefte het eigenlijk zelf pas toen ik het laatste hoofdstuk las. Het boek begint met verloskunde/neonatologie, dan kindergeneeskunde, dan geneeskunde van het dagelijks leven en het laatste hoofdstuk gaat over geriatrie en de dood. Het begint dus bij de geboorte en het eindigt bij de dood.

De schrijfstijl van Ann Peuteman is meeslepend. Ik had het boek binnen 24u uit. Ik wilde steeds verder blijven lezen. Vooral het menselijk aspect achter de artsen vond ik interessant. Normaal vertellen artsen anekdotes over hun patiënten, maar nu ligt de nadruk echt op de mens zelf. Een arts heeft ook gevoelens en principes. Artsen zijn geen robots, wordt ook ergens in het boek vermeldt.

Ik vond dit een zeer goed boek. Schrijfstijl is goed, de opbouw is goed gekozen en ik vond het interessant om te lezen. Een aanrader!