Deze autobiografische roman is even ontroerend als humoristisch, even toegankelijk als complex en even alledaags als wonderlijk. Omdat het verhaal zich voltrekt in het bipolaire hoofd van de protagonist, wordt je ook als lezer emotioneel alle kanten opgeslingerd.

Bijzonder is dat je meegenomen wordt in de geleidelijke ontdekking van de pathologie. Al vanaf haar veertiende heeft de hoofdpersoon een fascinatie voor de flats van de stad. En dan niet voor de architectuur, maar voor de hoogte en de toegankelijkheid van de daken. Als dit op onbegrip stuit bij haar hartsvriendin, snapt ze dat ze anders is.

Wat volgt is een jarenlange overlevingsworsteling die in steeds grotere mate wordt beheerst door zelfopgelegde regels en normen. De beklemmende eenzaamheid die hiermee gepaard gaat, wordt door het professionele en maatschappelijke succes dat de hoofdpersoon geniet niet weggenomen. Sterker nog, het isolement lijkt er alleen maar door te groeien.

Een zwaar en ontmoedigend verhaal, maar niet in handen van Femke Schavemaker. Haar uitmuntende schrijfstijl, scherpe blik en dito humor, maken Karkas een ware pageturner. Een boek dat beklijft en waar je eigenlijk niet omheen kunt. Regelrecht naar de shortlist van een grote literatuurprijs zou ik zeggen.