Alera is een goed boek naar mijn mening, er zijn goede en minder goede dingen aan dit boek.
Persoonlijk vond ik het boek op sommige momenten net iets tè gedetailleerd. Soms werd er een halve pagina geschreven over kleding die gedragen werd. Steldor vond ik ook een zeer cliché personage. Alera is verplicht om met hem te trouwen, hij is bloedmooi en alle meisjes vallen in zwijn als ze hem zien, maar Alera niet. Narian vond ik een goed personage in het boek, hij doet dingen die vaak niet worden verwacht. Een voorbeeld hiervan is wanneer hij keer op keer zijn vader tegenspreekt of wanneer hij een wapendemonstratie doet voor de legeraanvoerder. De liefde tussen Narian en Alera is ook heel mooi, maar niet te overdreven. Narian weet Alera dan ook altijd te verrassen met iets nieuws.
Als lezer heb ik toch kunnen genieten van dit boek, ondanks de mindere punten. Het jammere is dat het tweede boek in de reeks niet naar het Nederlands vertaald is, misschien lees ik het nog wel in het Engels...