Ik mocht Het weesmeisje lezen voor een buddyread op de Hebban Feelgood Club spot. Ik was erg nieuwsgierig geworden naar het verhaal van Marie en het leven in Duitsland aan het begin van de Eerste Wereldoorlog.

Je krijgt vanaf het begin van het verhaal sympathie voor Marie, wat zij allemaal heeft meegemaakt op zo'n jonge leeftijd. Maar omdat het verhaal zich in een hele andere tijd afspeelt, kan ik me moeilijk in haar verplaatsen. Ik vind het wel knap van haar dat ze haar zelfverzekerdheid weet te behouden in plaats van heel erg onderdanig te worden, zoals van personeel werd verwacht in die tijd.

De vele personages worden allemaal belicht. De een wat uitgebreider dan de ander, maar zowel het huishoudelijk personeel als de familie zelf, speelt een grote rol in het verhaal. Wat het contrast tussen rijk en arm nog eens extra benadrukt. Hoe verwend de zusjes Meltzer valt heel erg op en zijn soms een beetje irritant.

Het weesmeisje is zeker vergelijkbaar met Downton Abbey als je kijkt naar de tijd waar het in speelt en ook in de vorm van de personages. Alleen speelt dit verhaal zich af in Duitsland en mist het toch was van de Britse waardigheid die je bij Downton Abbey wel ziet. Zo vind ik bijvoorbeeld de twee zussen Meltzer echt verschrikkelijke meiden. Verwend, onaardig en overdreven meiden. Daar wisten ze in Downton Abbey ook wel wat van, maar er zat altijd iets oprechts en menselijks onder of ze zagen zelf in hoe ze raar ze deden en corrigeerde het. Ik denk dat Downton Abbey daarom iets meer klasse heeft. Van Het weesmeisje heb ik ook genoten en ik herkende veel van Downton Abbey erin, maar Downton Abbey was toch wel van ander niveau. En waarom er een sticker op zit met de melding dat dit boek een aanrader is voor lezers van Lucinda Riley is me een raadsel.

Ondanks de soms wat irritante personages, heb ik wel genoten van het verhaal. Er gebeurt van alles en alhoewel niet alle verhaallijnen even goed tot zijn recht komen, is het alsnog heerlijk om te lezen. Ik had van te voren niet gezien dat het een vervolg zou hebben, dus ik ben wel benieuwd hoe het nu verder gaat met Marie, maar ook met de zusjes Meltzer. Je hebt met alle personages uitgebreid kennis kunnen maken, met zowel de familie als de bedienden en leeft mee met alle delen van het verhaal. Ook ben ik erg benieuwd hoe Jacobs met de serieuzere gebeurtenissen om zal gaan, zoals de Eerste Wereldoorlog die op het punt staat om uit te breken. Dat speelt in dit eerste deel nog helemaal geen rol en er wordt slechts een paar keer naar gehint. Het lijkt me wel een kans om het verhaal wat meer diepgang te geven.