Wat begint als een heel normale verhuizing naar een groter appartement, loopt voor Colombe uit op een persoonlijke ramp. Het appartement heeft alles wat haar gezin wil, het is ruim, mooi en dicht bij school en Colombe's werk gelegen. Haar man Stephane is niet vaak thuis, maar ook hij is tevreden met de woning.
Op een nacht schrikt Colombe wakker van een vreemd geluid, haar man is zoals zo vaak weg voor zijn werk. Ze kan het geluid niet thuisbrengen, maar vanaf dat moment wordt ze steeds als haar man buitenshuis slaapt, tijdens de nacht gestoord door geluiden en muziek, keiharde muziek die van boven komt. Dat is het begin van een drama voor haar, helemaal als niemand anders het lawaai lijkt te horen. Langzaam maar zeker verandert Colombe van een ingetogen, wat schuwe vrouw naar een furie die zelfs inbreekt bij haar bovenbuurman.
Een roman waarin uitwijdingen niet worden geschuwd, waar bloemrijke taal wordt gebruikt om situaties te beschrijven en die leest als een trein.