'Er is niks, niks mooiers, dan iets dat mislukt' deze quote (de jeugd van tegenwoordig) lees je als je De terugkeerling van Patrick Pouw begint te lezen. Deze zet je meteen aan het denken en vooral je verwacht geen zeemzoet flauw verhaal. En deze verwachting lost Patrick Pouw volledig in.
Het boek is niet dubbel en dik in omvang, toch je krijgt een dubbel en dik verhaal. Letterlijk en figuurlijk.

Het boek is het verhaal van Bilal, geboren als Pjotr met een door en door nederlandse opvoeding. Hij bekeerd zich tot de islam en vanaf dan laat hij zich Bilal noemen. De moord op Theo van Gogh is de grondvest voor zijn radicalisering.
Het boek is ook het verhaal van Mohammed el Amrani, Mo, ook hij zet zich af tegen zijn geloof maar op een totaal tegen overgestelde manier.
De terugkeerling is een boek over geloof en cultuur, identiteit en verdriet.
Het boek is erg actueel en toch een roman beide gegevens gaan mooi samen hand in hand.
Al zorgt het lezen van een boek dat je beeld krijgt van de islam en zijn cultuur, werpt het toch meer vragen op dan antwoorden....