"Soms denk je dat je ergens zelf over kunt beslissen, maar later blijkt dat slechts schijn te zijn en ben je een pion in een onbekend spel, waarin je wordt heen en weer geschoven. Je kunt je verzetten en tegenspartelen wat je wilt, maar wat er moet gebeuren, gebeurt toch."

Rob Koolwijk is twaalf en een half jaar gelukkig getrouwd met zijn Tensy. Samen hebben ze twee zoons en één dochter. Wonen in een mooie twee onder een kap woning in een nette buurt, kortom het gelukkige gezinnetje. Rob is werkzaam als manager van The Bubble, het partycentrum van zijn schoonvader Kees van der Weg. Het bedrijf gaat gebukt onder de economische crisis en verkeerd in zwaar weer, dit drukt op de toch al wankele relatie met zijn schoonouders.

"Maar de werkelijkheid was anders, compleet anders."

Hortensia (Tensy) probeert te genieten van elke dag die haar wordt gegeven, zij kent namelijk als geen ander de kwetsbaarheid van het leven. Hoe het leven zomaar opeens voorbij kan zijn. Tensy draagt een groot verlies met zich mee. Twintig jaar geleden stortte de wereld van haar en haar familie van de ene op de andere dag volledig in. Een verdriet wat zij nog dagelijks met zich meedraagt.

"Marjon, de naam bleef tussen hen in hangen als een verstikkende rookwolk die niet wilde verdwijnen."

Toch is niet alles wat het lijkt, Tensy weet niet dat er een groot geheim tussen haar en haar partner in slaapt. Een geheim wat haar leven wederom volledig kan verwoesten.

"Oude vrienden, nieuwe kansen."

"Jij bent mij toch ook niet vergeten, net zo goed als je Marjon niet vergeten bent?"

En dan breekt de dag aan, waarvan Rob gehoopt dat dat deze nooit zou komen. Maar waarvoor zijn innerlijke stem hem dag naar dag waarschuwde. Zijn grootste nachtmerrie staat na twintig jaar, in levende lijve voor zijn neus, de machtige Edwin van Basthoven. Het begin van het einde.

"Hij wist precies wat er gebeurde. Edwin had hem aan een touwtje, net zoals vroeger, en het lukte hem niet het touwtje door te knippen. Als hij dat wel zou doen, ging hij gegarandeerd ongenadig op zijn bek."

Na alle jaren weet Edwin Rob nog altijd op zijn zwakke punt te pakken, hem te manipuleren en hem volledig in zijn macht te krijgen. Rob dreigt alles wat hem lief is kwijt te raken, schiet in paniek, beland in een wespennest en zit al snel tot zijn nek in de problemen.

"Het was een korte nacht, maar met hele lange gevolgen."

Recent las ik de nieuwste thriller De kortste nacht van René Appel. Appel zit al heel wat jaartjes in het auteursvak en heeft al menig thriller op zijn naam staan. Mijn eerste kennismaking met René Appel was zijn thriller Schone handen, en daar was ik destijds erg enthousiast over. Ik was dan ook benieuwd naar zijn nieuwste thriller.

Op de cover zien we een weglopende vrouw op een brug, welke past bij een passage uit het boek. Een standaard cover, waarvan je niet specifiek kan zeggen dat deze helemaal bij het verhaal past. De titel verwijst terug naar een dramatische gebeurtenis bijna twintig jaar geleden in het leven van hoofdpersonage Rob, de titel past uitstekend bij het verhaal. De omschrijving op de achterkant van het boek sprak mij aan en zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig werd naar de nieuwste Appel.

De kortste nacht bestaat uit 33 hoofdstukken, de hoofdstukken hebben een cijfer en de naam van het personage van waaruit het hoofdstuk is geschreven. De kortste nacht is geschreven vanuit meerdere perspectieven, vanuit Rob, Ivan, Tensy en Paul en Erik. Het verhaal speelt zich af in het heden en blikt terug naar het verleden, naar het dramatische ongeval jaren geleden, iets wat Rob nog altijd met zich mee draagt.

René Appel heeft een geheimzinnige, beschrijvende, humoristische schrijfstijl, hier en daar wat grof, nu heb ik met schelden over het algemeen geen problemen, wel wanneer er met ziektes gescholden wordt, daar houd ik niet van. Het verhaal gaat geheimzinnig van start, waar gaat dit verhaal heen? In het begin had ik wat moeite om mijn concentratie bij het verhaal te houden, maar al snel zat ik er lekker in en voor ik het wist sloeg ik de laatste bladzijde van het boek alweer om.

René Appel heeft meerdere verhaallijnen verweven in De kortste nacht. Maar waar het allemaal om draait is een verschrikkelijke gebeurtenis tijdens een schoolkamp bijna twintig jaar geleden. Wat gebeurde er tijdens die kortste nacht? Rob draagt een groot geheim met zich mee, een geheim dat wanneer dit boven water komt, zijn hele leven totaal kan verwoesten. En dan duikt zijn 'jeugdvriend' Edwin die hij jaren geleden uit het oog verloor zomaar opeens op. Hoe gaat hij hiermee om? In een wereld waarin niets is wat het lijkt en vriendschap een illusie blijkt te zijn.

Hoofdpersonage Rob Koolwijk is al twaalf en een half jaar getrouwd met zijn Tensy, samen zijn ze de gelukkige ouders van drie jonge kinderen. Rob is manager van The Bubble, het partycentrum van zijn schoonouders. De zaak gaat gebukt onder de economische crisis en verkeerd in zwaar weer. Zijn vrouw Hortensia (Tensy) werkt hard voor haar eigen bedrijfje en probeert zoveel mogelijk te genieten van het leven, zij weet immers als geen ander hoe kwetsbaar het leven is en zomaar voorbij kan zijn. Ze draagt namelijk een groot verdriet met zich mee. Rob heeft eigenlijk alles wat hij zich kan wensen, een lieve vrouw en kinderen. Toch is niet alles wat het lijkt, het innerlijke stemmetje waarschuwt hem dat het grote geheim wat hij met zich meedraagt, zijn leven in één klap kan verwoesten. En dan breekt de dag aan waarvan hij had gehoopt dat deze nooit zou komen, maar waarvan de angst altijd aanwezig is geweest. Zijn grootste nachtmerrie in de vorm van zijn vroegere 'vriend' Edwin van Basthoven, staat plotseling voor zijn neus. Edwin, meester in manipulatie, weet zich na alle jaren nog steeds op slinkse wijze in te likken en Rob volledig voor zijn karretje te spannen. En sleept hem op deze manier in een wereld waar hij helemaal niks mee te maken wil hebben waardoor ze in een wespennest belanden met verregaande gevolgen...

Na het lezen weet ik nog steeds niet goed wat ik nu van De kortste nacht moet vinden? Ik heb me er prima mee vermaakt, maar ik heb echt betere boeken van René Appel gelezen. Waar komt dit nou door? De kortste nacht is zeer zeker niet slecht, maar ik mistte echt de spanning in het verhaal. Het verhaal gaat geheimzinnig van start, er is een bepaalde dreiging aanwezig, heeft voldoende elementen in zich voor een spannende thriller, maar de spanning komt helaas niet uit de verf. Daarnaast voelde ik geen connectie met de hoofdpersonages, ze kwamen voor mij niet tot leven.
Mijn eindconclusie; gewoon een lekker boek voor tussendoor. En ik hoop dat de nieuwe Appel weer een heel stuk spannender zal zijn.

De kortste nacht, wat als de nachtmerrie uit het verleden in levende vorm voor je neus staat en je meesleept in een wespennest en alles kapot kan maken wat je lief is? Leest heerlijk, maar helaas komt de spanning niet uit de verf.