Hugo Borst schrijft in 94 korte columns over het leven van zijn dementerende moeder. Hij is samen met andere familieleden haar mantelzorger.

De korte verhalen beschrijven wat de aftakeling door dementie met zijn moeder doet. Ook haalt Hugo oude jeugdherinneringen naar boven.

Het is een groot pluspunt dat Hugo Borst het luisterboek zelf heeft ingesproken. Hierdoor voel je de echte emotie.

De band tussen moeder en zoon wordt mooi naar voren gebracht. Ik heb respect voor Hugo en hoe hij voor zijn moeder zorgt.

Een heel liefdevol en aangrijpend boek over dementie. Het is ontroerend, maar heeft zeker ook grappige momenten.