Tijd om te sterven is de titel van het eerste boek van Leena Lehtolainen in Nederlandse vertaling. Ze is een Finse, heeft meerdere thrillers op haar naam staan en mij is de eerste kennismaking goed bevallen. De hoofdpersoon van het verhaal is Säde, ze woont samen met Sulo, een kat met één oog. Ze werkt in de hulpverlening aan mishandelde vrouwen. Hierbij komt Säde natuurlijk in aanraking met geweld en ze neemt het besluit dat ze de vrouwen daadwerkelijk gaat helpen. En dan ontvouwt zich een opmerkelijk verhaal. Leena Lehtolainen beschrijft de wereld van Säde die het niet erg getroffen heeft met zichzelf en vooral geschapen lijkt te zijn om te dienen. Ze is allesbehalve knap, een grijze muis, niemand merkt haar op en ze dankt haar bestaansrecht aan het uit de verf laten komen van de ander. Wie wil er nu altijd maar een soort Moeder Theresa zijn? Maar hoe kom je uit die rol en staat je omgeving dit wel toe?

Het voorgaande klinkt misschien zwaar, maar Tijd om te sterven is geen zwaar boek. Integendeel. Leena Lehtolainen weet het thema hulpverlening aan mishandelde vrouwen op vele manieren voor het voetlicht te brengen. Er is humor en de wereld is niet alleen verdeeld in slechte mannen en goede vrouwen. Gelukkig maar, hierdoor wint het boek aan kracht. Säde heeft zelfspot en humor en haar beslommeringen zijn soms erg geestig.

Leena Lehtolainen geeft op de achtergrond ook een beschrijving van het dagelijkse leven in Finland. Leuk om daarover te lezen. Het enige kritiekpunt is, wat mij betreft, dat er een paar zijpaden zijn die voor mij niet gehoeven hadden. Tot slot. Tijd om te sterven is een eigenzinnig boek dat getuigt van psychologisch inzicht, met opmerkelijke personages en een verrassende ontknoping. We gaan vast nog meer horen van Leena Lehtolainen!