!In deze review komen spoilers en mijn ongezouten meningen in voor!
Review 22#

Door de giveaway op Hebban kwam ik achter dit boek (op deze site vind je nog eens wat : ), helaas niet gewonnen, maar dat weerhield mij er niet van om dit boek te lezen. Het voorstukje was interessant (ben een tweede wereld oorlog fanaat) en de voorkant vind ik prachtig.

Het verhaal:
Lies, een gewone jonge vrouw, gaat werken voor een gefortuneerde Joodse familie. Ze beleeft enkele gelukkige jaren, zeker nadat zij en Daniel, de zoon des huizes, verliefd op elkaar worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Daniel opgepakt wegens verzetsdaden. Hij wordt gehoord, gemarteld en in 1943 gefusilleerd. Lies moet onderduiken met haar oudste zoontje, de jongste wordt elders ondergebracht. Als een andere vrouw keert zij na de bevrijding terug naar het Saturnusplein. Haar eenzaamheid en verbittering brengen haar uiteindelijk tot een onvergetelijke daad.
!Spoiler alert!
Het boek begint met een brief van Lies (onze hoofdpersoon) aan haar jongste kind. (Dan krijgen we een sprong naar het verleden.) Lies gaat werken als een nanny voor een rijk joods gezin. Daar ontmoet ze Daniel die zich aansluit bij de Communistische Partij. Trouwen, een zoon en ze gaan wonen in Saturnusplein 3. Daniel is meer bezig met de partij, dan man en vader zijn. Als de tweede wereldoorlog aanbreekt, gaat hij bij het verzet. Hij wordt verraden, opgepakt en gefusilleerd. Lies is dan weduwe, moet haar jongste (waar ze geen band mee heeft) bij andere mensen laten onderduiken en zelf gaat ze samen met haar oudste onderduiken, terwijl ze depressief wordt. Na de bevrijding gaat ze samen met haar oudste terug naar Saturnusplein 3 en wordt weer herenigd met haar jongste (er is nog steeds geen ouder/kindband.) Ze stort zich helemaal in de Communistische Partij en vervreemd zich van haar kinderen. Pas jaren later komt ze er achter (hoe blind moet je al die tijd niet zijn, als je er dan pas achter komt) dat ze als moeder tekort heeft geschoten. En het verhaal wordt geëindigd met de brief aan haar jongste.
Vond Daniel egoïstisch en Lies was gecreëerd om te haten. Was tijdens het lezen vaak boos op Lies geworden. Ja, ze heeft veel meegemaakt, maar om nou zo naar en gemeen tegen je kinderen (vooral de jongste) te doen, dat kan ik niet verkroppen. Je krijgt zo’n hekel aan Lies, dat het moeilijk wordt om verder te lezen.
Ik zou niet zeggen dat het verhaal over de tweede wereld oorlog gaat, het gaat meer over politiek. De tweede wereld oorlog is meer een puntje van wat er van te voren is gebeurd, wat ervoor heeft gezorgd hoe de personen in het boek zo zijn geworden.
Er waren een hoop sprongen in de tijd, gebeurtenissen werden geïntroduceerd en snel afgesloten. Hierdoor kwam ik heel moeilijk in het verhaal en voelde een paar stukjes in het verhaal onaf.
Persoonlijk hou ik er niet van als in boeken extreem over politiek wordt gesproken. Ja ik hou me bezig met de politiek en ik maak gebruik van mijn stemrecht, maar om het nou de hele tijd te lezen in een boek, daar kijk ik dan een beetje tegen op.
Vanwege de grote hoeveelheden politiek en dat er onderwerpen in het boek voor kwamen die me boos maakte, heb ik het boek in kleine stapjes gelezen. Als ik iedere keer grotere stukjes had gelezen, dan was meer dan de helft van het verhaal mij ontgaan.
Conclusie:
Interessant om over de politiek in die tijd te lezen.
Het boek ging meer over de politiek in die tijd (en de naweeën), dan over de tweede wereld oorlog.
Soms moeilijk om verder te lezen, vanwege de hoeveelheid politiek en de makkelijk te haten hoofdpersoon.
Moest het boek in kleine porties lezen, was anders bang dat ik iets miste.

Cheen