(De recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/2016/02/23/the-girl-on-the-train-rachel-hawkins/)



Rachel takes the same commuter train every morning. Every day she rattles down the track, flashes past a stretch of cozy suburban homes, and stops at the signal that allows her to daily watch the same couple breakfasting on their deck. She’s even started to feel like she knows them. “Jess and Jason,” she calls them. Their life—as she sees it—is perfect. Not unlike the life she recently lost.

And then she sees something shocking. It’s only a minute until the train moves on, but it’s enough. Now everything’s changed. Unable to keep it to herself, Rachel offers what she knows to the police, and becomes inextricably entwined in what happens next, as well as in the lives of everyone involved. Has she done more harm than good?


We kennen het allemaal wel, de mensen die we elke dag wel lijken te zien tijdens het reizen met de bus, trein of metro. Op de een of andere manier ga je je aan ze hechten. Als ze dan niet verschijnen op de dagen waarop ze normaal verschijnen, ga je je toch zorgen maken. En als ze dan toch weer in de bus stappen, voel je een soort opluchting. Ze zijn oké, zal je misschien denken. Misschien waren ze alleen een paar dagen ziek, of hebben ze vrij genomen.

Hetzelfde geld voor Rachel, elke dag reist ze met dezelfde trein, die dezelfde route2 neemt en elke dag langs dezelfde huizen rijdt. Soms stopt de trein bij een treinsignaal, en vanaf dat punt heeft Rachel uitzicht op een bepaald huis, waar een stel woont. “Jess en Jason”, zo noemt Rachel ze. In haar gedachtes zijn hun levens perfect. Rachel geniet ervan als ze het stel ziet, in haar hoofd voert ze de gesprekken die Jess en Jason voeren op het balkon.

Echter blijkt niet elk leven even perfect. Als de trein weer stopt bij het treinsignaal en Rachel zich weer went tot het huis van Jess en Jason, ziet ze iets schokkends. Zowel haar leven als het leven van Jess en Jason staan op hun kop.



Dit boek heb ik al heel lang willen lezen, al vanaf begin vorig jaar, toen ik naar Londen ben geweest. Overal hing reclame voor dit boek. What would you do, if a stranger knows your whole life?
Toen ik die zin las, wilde ik het boek al kopen. Echter is het er pas bijna een jaar later van gekomen, maar spijt heb ik niet!

4Het boek begon heel anders als wat ik had verwacht, persoonlijk had ik een soort mysterie/horror verhaal verwacht, van een meisje die je in de ogen keek en je hele leven wist. Het was toch wel een soort klap die ik kreeg toen het boek niet zo bleek te gaan.

Het duurt lang voordat er echte spanning in het boek is, waardoor sommige stukken van het boek vrij langdradig kunnen zijn. Als je iemand bent die daar moeite mee heeft, dan is het niet jouw boek. In dit boek is het meer een soort The Da Vinci Code. Je moet langzamerhand dingen oplossen en je komt ook langzamerhand meer dingen te weten. Het is niet zo ingewikkeld als The Da Vinci Code, maar qua het oplossen van bepaalde dingen, vind ik dit een mooie vergelijking. Zo denk je als lezer actief mee aan het verhaal, je gaat op de juiste (of onjuiste) momenten twijfelen aan de personages in het boek. Zijn ze wel zo aardig als ze lijken te zijn, of zijn ze juist aardiger als ze zich voordoen?
Op deze manier wordt de lezer op een leuke manier aangespoord om verder te lezen.

De verwisseling van perspectieven in dit boek, zorgt er juist meer voor dat je na gaat denken over de situaties. Is iedereen wel zoals het lijkt? Misschien juist wel of misschien juist niet?
Naarmate je verder leest kom je natuurlijk telkens meer te lezen, sommige gebeurtenissen zijn schokkend, andere voorspelbaar. Persoonlijk maakte dat mij niet heel veel meer uit, het feit dat ik werd aangespoord om mee te denken, vond ik al geweldig.

Voor mij was het einde niet voorspelbaar, al kan ik wel begrijpen dat je het wel een voorspelbaar einde vond. Dit boek is echt een hit or miss. Je houdt ervan of je verafschuwt het boek. Ik houd van het boek, het plot was naar mijn mening een erg leuk plot. Goed uitgewerkt.
Het échte einde van het boek blijft toch op een bepaald manier open, omdat je toch wilt weten hoe het verder zal gaan met de personages. Krijgen ze hun leven nog op de rails? Of storten ze in een soort ravijn van depressie. Of gaan ze juist door alsof er niks aan de hand is.
Dat zijn maar een paar van de vragen die ik mezelf begon te stellen op het moment dat ik het boek dicht sloeg. Een goed boek? Nee, een geweldig boek!



Echter heeft elk goed boek natuurlijk ook zijn minpunten, persoonlijk vond ik het vrij ergerlijk dat de omgeving erg snel veranderde. Zo zat Rachel bijvoorbeeld het ene moment in de trein en in de volgende zin was ze alweer thuis. Dit waren de momenten dat je de zinnen even overnieuw moest lezen, omdat ze verwarring veroorzaakten. Gelukkig gebeurde dit niet vaak, zodat je alsnog kon genieten van het boek.



Ik geef het boek daarom ook 5/5 sterren.

Verdere informatie:
Taal: Engels;
Uitgeverij: Doubleday
Aantal bladzijden: 316;
Gelezen versie: Hardcover;
ISBN: 9780857522313.