Eerste alinea van de proloog:
Gele zee, bij China,
vier eeuwen geleden

De zon kwam die ochtend bloedrood op. De ochtendnevels kleurden mee en losten pas uren later op, als vurige gordijnen die langzaam weggleden in het grijs van de golven.
Toen de zon twee handbreedtes boven de oostelijke horizon stond, zagen de Chinese piraten in de verte een stip. Opgewonden verlegden ze hun koers. Al wekenlang doorkruisten ze de zee zonder ook maar iets buit te maken. Het was tijd dat daar verandering in kwam.

Over de eerste alinea:
De proloog verhaalt over iets dat juist tegen het einde van het boek gebeurt, maar het verraadt niet echt iets (eigenlijk niets), ook niet als je aan het einde bent met lezen. Behalve als je het boek opnieuw leest, dan natuurlijk wel ;)
Er zijn ook nog wat fragmenten op de site te lezen, hier.

Recensie:
Verhaal:
Ik wist wel dat er Nederlanders in Japan hebben gezeten om handel te drijven etc (en dat er ook veel Nederlandse woorden in het Japans terechtgekomen zijn), maar over Hirado wist ik nog niet zoveel. De auteur heeft ook echt veel onderzoek gedaan, en hij heeft de informatie goed in het verhaal verwerkt - het verhaal is het belangrijkste, de informatie helpt het verhaal (er zijn dus geen zogenaamde "info-dumps" in de trant van 'kijk eens hoeveel onderzoek ik heb gedaan', zoals ik in andere boeken wel ben tegengekomen). De informatie blijft steeds op de achtergrond.
Het verhaal was spannend - ik wilde steeds weten hoe het verder ging. Ik zat niet de hele tijd op het puntje van mijn stoel, want er zat wel rust in het verhaal, maar er waren gewoon geen saaie stukken.
Ik leefde ook heel erg mee met de personages (vooral de hoofdpersonen Reyer en Sakura). Zo erg dat ik er diezelfde nacht nog over droomde, en dat overkomt mij echt niet vaak, dus wel het vermelden waard :P

Ik vond dat het probleem van de taal (Japanners die wel/geen Nederlands verstaan en andersom) echt heel mooi was opgelost. Het was niet zo dat iedereen "zomaar" heel erg makkelijk de andere taal leerde, het was gewoon realistisch.
Er staan ook wel wat Japanse woorden/zinnen in het boek, maar het wordt altijd direct duidelijk wat het betekent. Dat is wel prettig voor mensen die geen Japans begrijpen! Er staat ook een woordenlijst achterin zodat je het na kan zoeken, maar ik heb tijdens het lezen van het boek maar 1 keer in de woordenlijst gekeken (omdat er in een voetnoot werd vermeld dat er een woordenlijst was...).

Schrijfstijl:
De zinnen zijn niet overdreven lang, maar ook niet heel erg kort. Als je er op gaat letten dan merk je wel dat er af en toe wat korte zinnen inzitten, maar het leest makkelijk door. Van de eerste alinea en de fragmenten op de site krijg je wel een goede indruk van de schrijfstijl.

Afbeeldingen:
Er staat in het boek alleen een kaart van (een deel van) de wereld, met daarop Japan en Hirado aangegeven, plus een extra kaartje van het Japanse eiland waar het verhaal zich grotendeels afspeelt. Daar staat ook een stukje van op de site hier.
Bij elk deel staat ook een gekalligrafeerd Japans karakter van de seizoenen, door iemand uit Hirado geschreven :)
Op de site staat wel een stukje over de tekening op de voorkant, hier. In de achtergrond (bomen, maar vooral de bergen en lucht) lijken wel foto's verwerkt te zijn, of het is superrealistisch geschilderd qua kleuren :P Maar de manier van schilderen van die bergen enzo is dan toch wel anders als je het vergelijkt met de voorgrond. Het perspectief van die bergen ten opzichte van het strand is ook wel een beetje apart (het lijkt of ze iets dieper liggen dan het strand zelf en de positie van de torii is ook een beetje apart, maar ik vind het wel mooi dat de tekenaar er een torii op heeft gezet). Het bovenste deel van de tekening (bergen, lucht, stukje bomen) staat ook op de achterkant en daar ziet het er wel mooi uit (geen "vreemd perspectief" ofzo). Ik denk dat als je de voorkant echt in perspectief zou tekenen, je misschien meer berg hebt en minder lucht (en die lucht is mooi, dus ik vind het niet erg :P).

Conclusie:
Ik was 's middags naar de boekwinkel gegaan en dezelfde dag had ik het boek uitgelezen, zo leuk vond ik het. Het was ook niet zo'n dun boekje, maar het had precies de goede lengte.
Het is een kinderboek en dat merk je ook wel, maar ik vond het zeker het lezen waard. Het is ook zeker een boek om nog een keer te lezen!