...
‘Een Kroon voor Koud Zilver’ is een vrij omvangrijk boek. Toch kom je amper rustige passages tegen. Het is een sterk avontuurlijk verhaal waarin zowel uiterste loyaliteit als intriges en verraad aan bod komen. Ook politiek gebakkelei, tactische oorlogsplanning en zelfs gebonden duivels met duistere krachten zijn van de partij.

Ook het zinnetje ‘Alle wegen leiden naar oorlog’ is goed gekozen. In het begin van het verhaal ontmoeten we verschillende personages. Ze zijn van elkaar gescheiden door gebergtes, bossen en zeeën en bevinden zich op plekken verspreid over het hele land. In een poging tot het rechtzetten van gemiste kansen en nastreven van rechtvaardigheid komen ze steeds dichter bij elkaar én een oorlog terecht.

Eén van de pluspunten van dit boek zijn de niet-stereotype karakters. Zo wel wat geslacht, leeftijd en looks betreft zijn ze vaak niet wat je zou verwachten. Ook de diversiteit van de personages vond ik een groot pluspunt. Oegrakari, Immaculaten, Ranipoetriërs, heksen, Gehoornde wolven, Dolle Dandy’s, anathema’s, krijgsnonnen, … Soms zou je bijna om een verklarende personagelijst wensen waarbij het duidelijk is wie zich in welk kamp bevindt en tot welk volk hij/zij behoort.


Je moet wel echt bij de les blijven tijdens het lezen van dit verhaal, zodra je afdwaalt verlies je jezelf al snel in een chaos van ontwikkelingen en verwikkelingen. Mijn slechte geheugen maakte het soms moeilijk om het geheel te overzien en alles te onthouden.

Het is vrijwel onmogelijk om dit verhaal samen te vatten of na te vertellen. Wel kan ik jullie alvast (volledig spoiler-free) laten weten dat het lezen van dit boek aanvoelde als een indrukwekkende belevenis. Sommige scènes zijn zo beeldend en gedetailleerd omschreven dat je zo het slachtveld (nee, dit is geen typfout – de gevechtscènes van deze auteur kan je evengoed als slachtveld of slagveld omschrijven) voor je kan zien.