Ik las Voortvluchtig onlangs opnieuw in scan-modus omdat het één van de 2 juniboeken is van de FB page 'Literatuur uit het hoge Noorden'. Net zoals Eva's oog (zie verder bij recensies) werd dit een opfrissing na het enkele jaren geleden al eens gelezen te hebben. In tegenstelling met 'Eva's oog', stond dit verhaal er voor mij nog wél. Ergens gebruikt Alvtegen een andere stijl dan andere thrillerschrijvers en verplaatst ze zich in dit boek in een personage dat aan de rand van de maatschappij leeft: Sibylla is een eerder ongewone dakloze en wordt tot haar verbazing aangeduid als verdachte in een aantal moordzaken. Ze moet dus opnieuw op de vlucht slaan, ditmaal niet voor zichzelf maar voor de politie. Want steeds duiken er aanwijzingen en beschuldigingen op aan haar adres, hoewel ze zelf niets met de moorden te maken heeft. Uiteindelijk gaat ze met behulp van een 15-jarige jongen die ze tijdens haar omzwervingen tegenkomt, zelf maar op zoek naar de juiste omstandigheden. Dit mag een wat onverwachte en onwaarschijnlijke zet van de schrijfster zijn. Het feit dat Sybilla zo haar zelfvertrouwen en het respect van haar omgeving terugwint, vind ik toch een mooie boodschap. De flashbacks naar haar verleden zijn ook onderhoudend, en verklaren op een heel menselijke manier waarom ze juist in haar huidige situatie zit. De weinige personages in het boek zijn heel trefzeker en sterk neergezet. Dit boek is ook eerder een psychologische in plaats van een bloedstollende thriller, maar dit is zeker wel my cup of tea. Van Karin Alvtegen wil ik zeker nog meer lezen.