“De Kamers” is het debuut van Lucas De Waard.
Het is een psychologische roman, waarbij je als lezer in het hoofd van een aantal personages kijkt.

Hoofdfiguren zijn Aram de Smet, zijn jeugdvriend Bo Flinterman en Pandora de Jager een vermist meisje.

Aram de Smet is een gerespecteerd TV-journalist/presentator die door een stom ongeluk zijn baan verloor. In het kader van een reportage heeft hij keihard een bal tegen het hoofd van een achtjarig talentvol keepertje geschopt, waarbij deze jongen een gebroken nekwervel opliep, wat meteen het einde van Aram zijn carrière betekende.
Sedertdien zit hij doelloos thuis te zitten en niets te doen.
Als klap op de vuurpijl maakt zijn vrouw Liz, rechercheur bij de politie en onderzoekster van de vermissing van Pandora, een einde aan hun relatie.
Aram aanvaardt dit uiterst gelaten.
Uit het niets komt Aram opnieuw in contact met zijn jeugd- en schoolvriend Bo. Ze zijn uit elkaar gegroeid na een banaal misverstand en Aram wil nu met hem in het reine komen.
Wanneer hij en zijn ex na hun scheiding het bed nog eens delen en Aram ongezien in het vermissingsdossier van Pandora snuistert, komt hij de naam van een verdachte tegen die hij heel erg goed kent, namelijk Bo Flinterman.
Aram beseft dat hij zich nuttig kan maken en opnieuw de aandacht kan krijgen als onderzoeksjournalist en wil via het vriendinnetje van Bo, Femke, doordringen tot de schuilplaats waar Bo Pandora heeft opgesloten.
De keuze van de titel “De Kamers” wordt al heel vlug duidelijk. Bo Flinterman heeft de gave om gedachten van anderen te horen.
Pandora de Jager kan niet praten en om alles te ordenen heeft ze haar gedachten, haar belevenissen, zinnen en woorden die ze hoort en leest opgeslagen in een kamer in haar hoofd.
Bo Flinterman heeft eveneens zo een kamer in zijn hoofd.

Lucas De Waard heeft een heel leuke en vlotte schrijfstijl waarbij hij in korte, goed geschreven hoofdstukken je als lezer vanaf bladzijde één meeneemt in het verhaal.

Het boek is opgedeeld in drie grote stukken.
Vooraf de inleidende proloog, gevolgd door het eigenlijke verhaal vertelt uit oogpunt van de drie hoofdpersonages en weergeven in flashbacks en gebeurtenissen uit het heden.
Deze schrijfstijl is nooit storend en op een vlotte wijze maak je kennis met alle hoofdrolspelers en leer je hun karakters kennen en zelfs naar waarde schatten.
Lucas De Waard schrijft geen woord teveel. Het verhaal is nooit saai of langdradig en heeft ook genoeg spanningsgehalte wat ertoe leidt dat je als lezer steeds maar verder wil lezen.
Het laatste deel – de epiloog zo je wil – leidt naar een onverwachte ontknoping.

Lucas De Waard heeft mij in zijn boek met een uitstekende verrassende verhaallijn, meegenomen op een reis door de geest, de gedachten en de psyche van drie verschillende mensen.