Na eerder de twee eerste delen uit de serie Q gelezen te hebben, keek ik vol verwachting uit naar dit derde deel. De noodkreet in de fles las echter een stuk minder vlot dan zijn twee voorgangers.

Het echte verhaal in dit boek gaat over de fles met de boodschap van een ontvoerde jongen, die pas jaren later wordt gevonden. Dit wordt de nieuwe zaak voor de collega's van afdeling Q . Hiernaast zijn er echter verschillende zijverhalen die zich afspelen bij hoofdpersonage Carl Morck en zijn collega's. De lezer werd hierdoor nogal veel op een zijspoor gezet, waardoor de spannende opbouw van het hoofdverhaal zijn doel wat miste.

Gelukkig maakte de noodkreet in de fles deze minpunten goed met een razendspannend einde. Het laatste deel leest dus echt wel als een trein. Maar de eerste twee derde van dit boek ging te langzaam, in vergelijking met de vorige twee boeken uit serie Q.

Ik lees zeker ook nog de andere boeken van de auteur uit deze serie, maar ik hoop dat deze toch meer vergelijkbaar zijn met de eerste twee delen.