'De reiziger' is een boek dat al tijden op mijn to be read-lijst staat, maar dat ik steeds voor me heb uitgeschoven omdat het aantal bladzijdes – bijna 800 – me telkens weer afschrok. Toen dit boek werd verkozen tot maandboek van de Books Ever After boekenclub, besloot ik dat het tijd werd de uitdaging aan te gaan en mee te lezen. En oh, wat wilde ik graag dat ik hier eerder aan begonnen was!

In dit boek lezen we vanuit verpleegkundige Claires perspectief hoe zij na de Tweede Wereldoorlog met haar man op reis gaat naar Schotland. In de oorlog hebben ze allebei veel meegemaakt en lijken ze uit elkaar gegroeid. Ze hopen dat de reis hen goed zal doen. Tijdens een wandeling in Schotland komt Claire bij een groepje merkwaardige keien. Op het moment dat ze één van deze keien aanraakt, wordt ze meegesleurd terug de tijd in, naar 1743 welteverstaan! Een tijd vol gruwelijkheden en geweld, maar ook een tijd waarin ze een nieuwe liefde leert kennen: de vrolijke en grappige Jamie…

Diana Gabaldon heeft zich duidelijk goed ingelezen en ingeleefd in het Schotland van de achttiende eeuw. Haar schrijfstijl is niet alleen over het algemeen aardig vlot (wat best verrassend is gezien het aantal pagina’s), maar ook zó levendig dat je jezelf in het achttiende eeuwse Schotland waant! Door dit verhaal heb ik zoveel meer geleerd over die tijd: alle gebruiken en rituelen, het bijgeloof in die tijd, de politieke situatie. Dat betekent ook: minder leuke gewoonten uit die tijd en heftige en shockerende scènes, bijvoorbeeld (dreigen met) verkrachting en het slaan van vrouwen kwam in die tijd veel voor. Veel lezers hebben hier kritiek op. Kritiek die ik snap, maar waarbij ik tegelijkertijd vind dat al deze gruwelijkheden wel passen binnen het tijdsbeeld waarin het verhaal zich afspeelt.
Minderjarige lezers zou ik hierom wel dit boek afraden.

Niet alleen de wereld die Gabaldon schept is overtuigend, ook de personages zitten goed in elkaar en lijken levensecht. Claire is een geweldige vrouw die goed voor zichzelf (en anderen) opkomt en een scherpe tong heeft. Wat een powerwoman! Daar houd ik van in verhalen. Ook Jamie is heel likable: hij is grappig en een echte held. Wat hij allemaal heeft meegemaakt en vooral meemaakt richting het einde van het boek, was hartverscheurend en weet te raken. Net als de liefde tussen Jamie en Claire die langzaam maar zeker opbloeit.

Eerder noemde ik dat ik de schrijfstijl vlot vond. Het verhaal leest inderdaad heerlijk weg, maar er zijn wel een aantal passages die ik wat langdradig vond. Soms gebeurde er ook zoveel, dat het leek alsof ik verhaal na verhaal na verhaal aan het lezen was.
Ik vind het een beetje moeilijk uit te leggen, maar het was net alsof ik losse afleveringen achter elkaar aan het lezen was.

Dat ik hier en daar wat moeilijk door bepaalde stukken heen kwam, maakt dat ik het boek vier in plaats van vijf sterren geef, maar dat zijn dan toch mooi vier sterren! Ik kan je – als je meerderjarig bent – dit boek zeker aanraden. Het is een geweldige combinatie van spanning, avontuur, geschiedenis en romantiek.
Ook de serie Outlander – gebaseerd op deze boekenserie – kan ik je trouwens aanraden. Ik ben nu bezig met het eerste seizoen – gebaseerd op het eerste deel: dit boek – en wil daarna starten met het lezen van het volgende deel in deze serie.