Wat een kleinood. Wat een knap verhaal vol dramatiek maar zo lichtvoetig geschreven dat je er bij glimlacht. Het verhaal volgt het leven van de 12 jarige Gittel in de jaren voor de tweede wereldoorlog. Ze leeft in gegoede kringen - Joods met ouders die elkaar nogal eens verliezen, waardoor Gittel en haar moeder naar grootmoeder in Antwerpen vertrekken. Daar leert Gittel de wat ouder Lucie kennen die in nog betere kringen verkeerd. Lucie 'koopt' de vriendschap van Gittel als het ware. Zij heeft thuis namelijk een prachtige piano en aangezien pianospelen Gittels passie is, stapt ze over alle grenzen van de eigen kringen heen.

Rond deze vierkante meters en aangevuld met nogal wat personages die thee'en, roddelen en wat dies meer zij, wordt het verhaal verteld. Thema's als de leegheid van het vrouwenleven in die kringen, vriendschap versus verraad en het rijke Joodse leven van voor de oorlog worden zeer toegankelijk verweven tot een lezenswaardig boek.