Emma Cline schrijft al sinds haar 16e verhalen en je merkt dat ze het schrijven helemaal in de vingers heeft. Het verbaast me dan ook niet dat verschillende uitgeverijen stonden te springen om haar debuut uit te geven.
Cline koos ervoor om geen wild, sensationeel verhaal vol gruwel en seks te schrijven, maar eerder een psychologische roman die inzicht geeft in de gedachtewereld van een 14-jarig meisje dat op zoek is naar een identiteit. Het verhaal wordt verteld door de volwassen Evie die terugkijkt op haar leven. Hierdoor wordt de puberale naïviteit en geldingsdrang afgewisseld met kritische zelfreflectie. De momenten waarop de volwassen Evie in beeld komt en commentaar levert op haar vroegere gedrag zijn perfect getimed. Het levert een constante dreiging op, die me meermaals herinnerde aan Donna Tartts De verborgen geschiedenis (een van mijn favoriete boeken).
De gedetailleerde, filmische stijl geeft de tijdsgeest van de jaren ’60-’70 goed weer. De uitgebreide beschrijvingen in combinatie met de vele herhalingen zorgen er wel voor dat het verhaal hier en daar wat inzakt. Dit gebeurt vooral in tweede deel, vanaf het derde deel wordt het tempo opgevoerd en zorgt de spanningsboog ervoor dat je blijft lezen.
Cline slaagt er geweldig goed in om de psychologie van een tienermeisje weer te geven. Ik was vooral onder de indruk van de manier waarop ze de combinatie tussen toeval, eigen verantwoordelijkheid, en onschuld trefzeker onder woorden brengt. De volwassen Evie geeft aan dat het gewoon ‘domme pech’ was dat ze in de commune terecht kwam, maar doorheen het boek wordt duidelijk dat ze zelf ook verantwoordelijkheid draagt voor de gebeurtenissen.
Ondanks het gebruik van slechts één verteller en de historische setting is dit een universele roman over opgroeien. Het is de sterkte van dit verhaal dat heel veel mensen hun tienerjaren in het verhaal zullen herkennen.
De meisjes vertelt een onthutsend en mysterieus verhaal. Door de uitgebreide beschrijvingen is het niet het meest toegankelijk boek, maar door de herkenbaarheid van de tienergevoelens kan het wel een grote groep lezers aanspreken. Ik heb er alvast van genoten en raad iedereen aan om het boek te lezen.