Als Eva, een succesvol zakenvrouw van bijna veertig jaar, het bericht krijgt dat haar moeder Willemien plotseling is overleden in Argentinië staat haar leven op zijn kop. Is zij overspannen of is er meer aan de hand? Waar komt de angst vandaan die ze voortdurend voelt en die steeds erger wordt?
Tijdens het opruimen van het huis van haar moeder komt Eva erachter dat haar vader niet zo ver weg in een psychiatrische inrichting zit. Veel weet zij zich niet te herinneren van haar kinderjaren, maar omdat zij vermoedt dat haar angsten daar hun oorsprong hebben, besluit ze haar vader op te zoeken en om antwoorden te vragen. Wat is er gebeurd wat ertoe geleid heeft dat haar vader opgenomen is en wat is de afgelopen 34 jaar gebeurd?
In haar zoektocht komen steeds meer herinneringen boven, die niet altijd even fijn zijn. Zelfs zo dat ze begint te begrijpen waarom ze haar moeder heeft moeten beloven nooit contact met haar vader te zoeken.
In het boek lopen twee verhaallijnen door elkaar heen. Het heden, een paar weken uit het leven van Eva na het overlijden van haar moeder. Zij gaat dan tijdelijk van huis weg, laat haar man Peter en de 8-jarige tweeling Bobby en Charlie achter om met zichzelf en het verleden in het reine te komen. Zij zoekt dan ook haar vader op en probeert hem te begrijpen, maar dringt nagenoeg niet tot hem door. Deze verhaallijn wordt steeds afgewisseld met herinneringen uit het verleden, toen zij zeven jaar was.
Door deze opbouw leert de lezer steeds een stukje meer over Eva als kind en begrijpt daardoor Eva als volwassen vrouw beter. In het begin van het boek werkt deze opbouw enigszins verwarrend, maar gaandeweg het boek is die verwarring helemaal over en hoop je op het volgende stukje uit het verleden, die weer een nieuw aspect naar voren brengt. Aan het eind zijn alle puzzelstukjes op hun plaats gevallen.
Maar wat is beter, je verborgen herinneringen boven water halen of ze in de vergetelheid laten.
Het hele verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Eva.
"Mijn vader is een vliegtuig" kent een autobiografische achtergrond, maar is voornamelijk fictie. Deze psychologische roman heeft veel trekjes van een psychologische thriller.
Het taalgebruik is heel pakkend en indringend, je hebt het gevoel in het hoofd van Eva te kruipen en het verhaal van binnenuit mee te beleven. Antoinette Beumer schroomt niet het probleem van een vader met een psychische stoornis op een heldere manier te benoemen.

Antoinette Beumer (Amstelveen, 2 augustus 1962) is een Nederlands regisseur van enkele films en televisieseries. Zij studeerde in 1989 af aan de Amsterdamse Theaterschool. In 2006 richtte zij samen met Heleen Dankbaar een eigen commercieel productiemaatschappij, Het Kantoor, op "Mijn vader is een vliegtuig" is haar romandebuut.