Gelukkig gunt De Jong Birgitta Reve na Serpent een vervolg en komt deze vrouwelijke inspecteur vol verve terug in Outcast waar ze een dubbele moord in de filmwereld moet oplossen. Haar relatie met Anton blijft ingewikkeld evenals de omgang met een dreigend ziektebeeld. Ze is krachtig, complex maar beschikt bovenal over een flinke dosis zelfspot zodat je wel van haar moet gaan houden. Beroepsmatig is ze een professional die de mazen van het net niet schuwt, privé heeft ze de boel nauwelijks op orde.
Als lezer krijg je letterlijk een kijkje beyond the scenes. In een rap tempo wisselen gebeurtenissen en personages elkaar af. Behalve de fragmenten op de set is er natuurlijk de wereld van het politiebureau waar Reve in het begin op non-actief is gesteld inzake het speurwerk. Haar vervanger die ze gaandeweg de rit rechts inhaalt, heeft thuis ook zo zijn problemen.
Net als in Serpent zijn het de personages en dialogen die boeien en blijven boeien. De moordzaak lijkt secundair en dat stoort niet. Je wordt als vanzelf meegevoerd in de levens van de hoofdrolspelers die realistisch, humoristisch en mild met het oog voor het menselijk tekort worden neergezet. Dat maakt het lezen misschien wel zo aantrekkelijk. Er gaat iets troostrijks vanuit.