Dit boek heb ik ter recensie mogen ontvangen van Not Just Any Book. En ik ben ze zeer dankbaar! De naam van de schrijfster was ik al een paar keer tegengekomen en toen kwam de flaptekst ook voorbij. Die sprak me gelijk aan. Toen ik bericht kreeg van NJAB, heb ik mijn kans gegrepen. En blij toe! Want ik vind het kort gezegd een pracht boek, een juweel.

Maar waarom?
Allereerst is de schrijfster Nederlandse en speelt het in on kikkerlandje af. Dat maakt het voor veel boeken die dit ook doen een nadeel, in mijn ogen.
Maar dit keer niet. Totaal niet.

Dan het feit dat, het zo reëel is geschreven. ‘Zaken’ die pas nog gebeurd zijn, en dan spreek ik in van de afgelopen zomer! Die komen voor in het boek. Dat is lef. Dat is werkelijk kunnen schrijven.
Want het wordt niet alleen genoemd, het meent ook nog daadwerkelijk wat in het boek.

Een thriller van eigen bodem. Zelden zo’n fantastisch, goed werkend verhaal gelezen.
En dit boek heb ik in krap 4 uurtjes gelezen. En het feit dat ik snel lees heeft daar niks mee van doen, nu ja, klein beetje dan. Maar als een boek niet aanspreekt, dan lees je niet achter elkaar door. Dan stel je je bezoek naar het kleine kamertje niet uit.

Kyra, Maud, Tommy, en Londen komen afwisselend aan het woord. Prettig gedaan en niet verwarrend, het was altijd duidelijk wie er aan het woord was. Ook wist je dat dat daar een bepaalde volgorde in zat. Londen is geen naam van een persoon. Maar wat dat betekend zeg ik niet. Doe ik dat wel, dan verklap ik te veel! Maar mijn hemel, ik wist het nagenoeg zeker, dat ik het wist wie het was, tot hoofdstuk 53. Zo fijn, het een keer iets fout te hebben met mijn vermoedens!

De hoofdpersonen zijn ‘warme’ mensen. Zijn zo levensecht geschreven. Ook Tommy’s doen en laten. Perfect. Je kan met ze meeleven, ze hebben hun fouten en hun goede eigenschappen.

Isa Maron schrijft prettig en herkenbaar Nederlands. Niks hoogdravend, moeilijke woorden. Het is ook niet simpel geschreven, het laat niveau zien. Ook merk je dat Isa weet waarover ze schrijft. Kennis van zaken druipen langs de zinnen, genoeg om duidelijkheid en diepgang te verschaffen. Te weinig om te voelen alsof je in een collegezaal zit.

Dit boek is het tweede deel van een serie, wat in het voorwoord wordt verklapt, van vier boeken. Het is op zichzelf te lezen. Het laat genoeg zien van het eerste boek, om het te begrijpen en het niet nodig te hebben om dit boek te lezen. Maar niet genoeg om te veel te verklappen wat er in het eerste boek gebeurd. Wél genoeg om je nieuwsgierig te maken. Dit, samen met hoe Isa schrijft is hét recept om het eerste boek ook te willen lezen. Dit boek staat dan ook nu op mijn NTL-lijstje. Net zoals de nr. drie en nr. vier.

Want ik wil dolgraag weten hoe het met Sarina afloopt, en het doet me vermoeden dat ik dat pas te weten kom in het vierde boek. Kijken of mijn vermoeden dat ik nu heb ontwikkeld na hoofdstuk 53 wel klopt….

Bij de meesten boeken kan ik altijd wel een minpuntje vinden. Maar op dit moment heb ik er werkelijk géén één! En ook dat is uitzonderlijk bij mij en een groot compliment aan Isa Maron.

Pluspunten:
* Kennis van zaken
* Boek is op actualiteiten van zomer 2014 geschreven.
* Speelt af in Nederland.