Wat mij het meeste opviel tijdens het lezen was de goed geplaatste flashbacks. Ze waren prachtig verweven met het huidige verhaal. Daarnaast werd prachtig beschreven hoe, zoals bijna alle mensen wel doen, wegdromen, een monoloog in hunzelf houden en “zien” wat er niet is maar alleen in de fantasy van de hoofdpersonage zijn hoofd. Gaf een heel menselijke dementie aan het boek.