Quote; Dit boek toont de gruweldaden van de Engel des Doods, en geeft ons een blik op de narcistische persoon die Mengele is.

Ik geef dit boek vijf sterren.

In het eerste deel komt de geschiedschrijving goed naar voren. De schrijver heeft zich heel wat jaren gedocumenteerd en dat is goed te merken.
Hierbij wordt duidelijk gemaakt hoe het mogelijk was dat de hoog geplaatste officieren uit het Duitse rijk een vrijbrief kregen om zich te vestigen in het Argentinie van Perron.
De focus wordt niet alleen gelegd op Mengele maar ook op anderen hoog geplaatste nazi’s.
Hierdoor ontstaat een breed beeld en feitenkennis.
Dit deel leest soepel en snel, is toegankelijk geschreven, geen moeilijke woorden.
Het is beeldend geschreven. Je ziet de “heren” bij wijze van spreken voor je zitten. Beklemmend en angstaanjagend.
Dit deel stemt tot nadenken en ik heb het boek regelmatig weg moeten leggen om het te laten bezinken.

Het tweede deel toont de waanzinnige ideologie van een man.
Hier wordt de narcistische Mengele duidelijk beschreven.
Na de tweede wereld oorlog jaren waarin hij zijn gruweldaden beging, blijft hij zich oppermachtig voelen ten op zichte van alles en iedereen. Hij blijft afgeven op iedereen die minder is in zijn ogen. Hij houdt vast aan zijn eigen ideologie, de raszuivere mens.
De beschrijving van Guez toont mij een psychopaat die ongeacht de veranderde omstandigheden niet veranderd.
Vast blijft houden ,koste wat kost aan zijn waarheid. Dit is schokkend en stuitend.
Het keerpunt in deze houding komt zodra zijn veiligheid vervalt, hij is dan een klein en nietig mannetje. Angst gaat zijn leven overheersen.

Verbijsterend hoe hij na zijn dood nog steeds beschermd wordt, uit angst voor…..