...
Dat alles op korte tijd helemaal uit de pan lijkt te lopen én Layla ook nog is een onmisbare pion in een duister spelletje blijkt is niet bepaald vernieuwend.

Desondanks wist Jennifer L. Armentrout me aangenaam te verrassen met dit boek. Ik hield van de interactie tussen Layla en Roth, van Sam met zijn bizarre weetjes, van de grappige toekenning van Disney-namen, van de speelse Roth en van Layla. Die in het begin ongelofelijk eenzaam en naief is maar beetje bij beetje groeit en zichzelf lijkt te ontdekken én aanvaarden doorheen het verhaal. Ik geef grif toe dat dit boek me af en toe deed denken aan ondermeer Supernatural en The Mortal Instruments maar ondanks die overeenkomsten slaagde de schrijfster er wel in om me helemaal mee op sleeptouw te nemen in HAAR wereld.

Nog eventjes aftellen tot mei dus want dan verschijnt het tweede deel uit De Dark Elements-serie.