De ouders van Anouk zijn gescheiden. Haar vader, een selfmade man met een IT-bedrijf heeft, na de verkoop van dit bedrijf, een huis gekocht aan de Portugese Algarve. In de buurt woont ook Johan de Leeuw, filmproducent, en op dat moment bezig met een Amerikaanse productie. Op een door hem georganiseerd feestje zijn ook Anouk en haar Portugese vriendin Cesária aanwezig. Na het feestje begint Cesária zich vreemd te gedragen. Ze houdt het contact met Anouk af en vertelt haar moeder verhalen die niet kloppen. Later gaat het weer iets beter met haar en lijkt ook het normale leventje weer zijn gang te gaan.

Dan wordt er een lichaam gevonden in het water bij een klif. Inspecteur Gabriela Carvalho heeft de ondankbare taak de familie in te lichten. Zij weet precies hoe het voelt, want zeven jaar eerder is haar zus verdwenen. Alleen is haar lichaam nooit gevonden. Dit heeft uiteraard een grote impact op haar en haar ouders gehad, evenals het nu het geval is met de familie en vrienden van degene die gevonden is. In het onderzoek dat volgt komt, zeker voor Gabriela, een heleboel oud zeer naar boven en doet ze ook opmerkelijke ontdekkingen.

Hittegolf is wederom een typische ‘Suzanne Vermeer’ in de zo bekende en kenmerkende stijl. Geen poespas, kort maar krachtig. De setting afwisselend in de zon of in de sneeuw. Hittegolf speelt zich af aan de Algarve, waar de rijke Nederlanders een tweede huis bezitten en hun dagen onder andere op de golfbaan slijten. Maar het is in dit geval niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Er gebeurt in korte tijd veel en al deze gebeurtenissen (b)lijken met elkaar verband te houden. Niets is in ieder geval wat het lijkt te zijn en bijna elk personage heeft dan ook zo zijn of haar geheimpjes.

In de plot, die toch wel verrassend te noemen is (zeker na een eerdere bekentenis), komen al deze gebeurtenissen samen, worden alle lopende zaken aangehaald, uitgelegd én opgelost. Op alle vragen komt een antwoord. Wellicht gebeurt dit op een beetje ‘gemakkelijke’ en snelle manier, maar desalniettemin wordt tóch alles opgehelderd en kan de lezer het boek met een gerust hart dichtklappen.   
                                                                
De personages in Hittegolf zijn in zijn algemeenheid goed neergezet. Anouk als hoofdpersoon en haar familie en vrienden daaromheen. Anouk krijgt op korte tijd een heleboel te verwerken, maar ook de anderen ontspringen de dans niet. Een ander belangrijk personage is inspecteur Gabriela Carvalho die, door alle gebeurtenissen, geconfronteerd wordt met het verleden. Zij worstelt hier enorm mee en ook dit is goed uitgewerkt.

Het is een slim idee geweest om de reeks van boeken waar ‘Suzanne Vermeer’ (oftewel Paul Goeken) mee begonnen was, voort te zetten. Er zijn al meer dan 2 miljoen boeken verkocht en het idee is er om een aantal boeken te verfilmen. Het blijkt een gouden formule te zijn: een zomer- en een winterthriller met een basis die vaak hetzelfde is. Maar waarom zou je een succesformule veranderen?

Hittegolf is wederom een lekker boek voor in de vakantiekoffer of voor een luie zomeravond in de tuin. In ieder geval goed voor een paar uurtjes ontspanning en daarna is het weer wachten op het volgende.