Joost is niet anders gewend dan gepest te worden. Als het nieuwe schooljaar na de zomervakantie weer begint, kijkt hij er als een berg tegenop, omdat hij weet dat het getreiter weer van voor af aan zal beginnen. Anke is nieuw in de klas en hij komt naast haar te zitten. In eerste instantie maakt hij haar alleen wegwijs op haar nieuwe school, maar uiteindelijk ontstaat er een vriendschap tussen die twee wat op den duur overspringt naar liefde. Samen met haar kan hij de pesters beter aan. Zal er ooit een einde komen aan het getreiter?

Joost is dan wel degene die jaren getreiter wordt, maar heeft ook zeker behoorlijk wat lef om zich te verzetten tegen het gepest. Anke daarentegen is zelf niet gepest, maar haar broer pleegt uiteindelijk zelfmoord door de pesterijen die hij over zich heen krijgt. Zij voelt zich schuldig voor het feit dat zij hem nooit geholpen heeft, maar hem op school juist uit de weg ging. Nu heeft ze opnieuw te maken met iemand die erg gepest wordt en hoopt ze dat bij hem niet hetzelfde gaat gebeuren.

Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld. Wat daarbij opvalt is dat Joost zijn verhaal uit de derde persoon wordt verteld en het verhaal van Anke vanuit de eerste persoon. Twee verschillende schrijfwijzen, die het verhaal op een mooie manier samen laat komen en daardoor is het ook niet storend. In het begin was het wel even wennen, maar dat went snel genoeg. Het verhaal wordt goed opgebouwd met gedoseerde spanning. Je wil uiteindelijk graag weten hoe het verhaal afloopt. Ik heb heel lang getwijfeld of ik het boek 3 of 4 sterren wilde geven, uiteindelijk gaf ik er 3. Ik vond het een leuk en goed boek, maar werd er niet wild enthousiast van, dus vandaar de 3 sterren. Het boek is geschikt als een tussendoortje dat makkelijk weg leest.