Joy Westergaard. Een dame die niet in het bijzonder zou opvallen, mocht je haar ooit in levende lijve tegenkomen. Een gewone passant. Een jonge, trendy vrouw met een vriend, een sociale kring en een creatief talent. Echter, de ogen van Joy verbergen een herinnering die bruut wakker geschud wordt wanneer zij oog in oog komt te staan met een sleutel die past op het zo zorgvuldig afgesloten slot in haar hoofd. Gedreven door een oerkracht, een behoefte die groter is dan zijzelf en haar moraliteit, ontluikt zich een zoektocht naar vergelding, en daarmee naar innerlijke vrede. De verhaallijn die Marjan van den Berg zo meeslepend, maar ook filmisch en her en der met een humoristische twist beschreven heeft, neemt je mee in het alledaagse leven van Joy, dat een dubbele bodem kent waar alleen Joy, haar schilderijen, én jij als lezer, weet van hebben. De alwetendheid van de lezer en de onwetendheid van een aantal hoofdpersonen maken het razend spannend, en bijna onmogelijk om het boek aan de kant te leggen. Echter, alles wat je als lezer denkt te weten, blijkt toch weer een wending te nemen, waardoor je uiteindelijk niets weet en telkens weer verrast wordt. Een boek dat boeit van begin tot eind, dat ontroert, en dat je getuige laat zijn van de wedergeboorte van een vrouw die loskomt van de geschiedenis. Een boek dat een veelbelovende primeur is binnen een nieuw genre in het werk van Marjan van den Berg.