Het verhaal start met een voordracht van Clementine. Erika zit in het publiek en is er aanwezig om de hiaten in haar herinnering te vullen.... of net niet!

"Dit verhaal begint met een barbecue", zei Clementine"

Erika en Oliver zijn een koppel waar orde en netheid voorop staan. Ze wonen in een mooie buurt, in een mooi clean huis. Vid, Tiffany en hun dochtertje Dakota wonen in dezelfde straat, net als hun buurman Harry, de eeuwige brompot. Clementine, die gehuwd is met Sam, met wie ze twee dochtertjes heeft, woont in een rijwoning. Clementine is naast huisvrouw ook freelance celliste en is druk aan het repeteren voor een auditie, een fulltime job die ze zo graag wil hebben. Daardoor is er altijd chaos en zijn er altijd spullen kwijt, zowel van hun zelf als van de meisjes.

Van jongs af zijn Clementine en Erika, tegen wil en dank, beste vriendinnen. Ze hebben samen een heel speciale band. Als ze met zijn allen uitgenodigd worden voor een barbecue bij Vid is Clementine erg opgetogen, een aangename afwisseling. Het blijkt dat Vid kan koken als de beste en er wordt niet gekeken op een flesje champagne meer of minder. En net als de gesprekken iets intenser dreigen te worden gebeurt er iets heel schokkends.

"Dit verhaal begint met een barbecue", zie Clementine"

Mensen zoals jij en ik zijn typerend voor de verhalen en schrijfstijl van Liane Moriarty. Het is erg makkelijk om je te identificeren met haar personages en hun alledaagse beslommeringen. Haar schrijfstijl is buitengewoon gedetailleerd en daardoor wordt alles erg beeldend. De personages springen bijna uit het boek en net als bij haar twee vorige boeken word je ook nu weer meegezogen in het verhaal. Alles is zo herkenbaar.

"Hierna links afslaan", zei de gps.
"Wat? Hier?" vroeg Clementine. "Weet je het zeker. Of bedoel je de volgende? Ik denk dat je de volgende bedoelt"
"Keer om bij de eerste gelegenheid," zei de gps.

Moriarty weet als geen ander hoe zij een verhaal kan opbouwen. Ze creëert een sfeer van onderhuidse spanning gecombineerd met nieuwsgierigheid. De drang om verder te lezen neemt toe naarmate je vordert in het verhaal. Stoppen met lezen is geen optie. Door gebruik te maken van heden, verleden en de dag van de barbecue werkt zij langzaam maar zeker naar de plot, de climax! De hoofdstukken sluiten mooi op elkaar aan en vloeien in elkaar over. Op die manier geeft ze steeds een klein stukje prijs van hoe het in elkaar zit. Want ook al lijken bepaalde gebeurtenissen niets met elkaar te maken hebben, op het einde komt toch weer alles samen.

Haar personages zijn goed uitgewerkt en zijn o zo menselijk. Je krijgt van iedereen een goed beeld. Bovendien weet zij hun gevoelens op een heel natuurlijke manier neer te zetten, zowel voor als na de barbecue. Iedereen verwerkt de gebeurtenis op zijn manier.

Moriarty is er weer in geslaagd om een kanjer van een verhaal neer te zetten waar schuld, relaties, huwelijk en vriendschap, maar ook het ouderschap en verantwoordelijkheid aan bod komen. Dit alles overgoten met de voor haar herkenbare humor.

Moriarty heeft een vlotte pen en haalt alledaagse, herkenbare thema's aan waardoor je als lezer erg betrokken bent bij het verhaal en de personages. Dit boek verveelt, ondanks zijn 511 bladzijden, geen moment! 5 dik verdiende sterren voor 'Bijna echt gebeurd'!