De ik-figuur is zwanger en op zoek naar een naam voor haar ongeboren zoon. Toen zij achttien jaar werd kreeg ze door een samenloop van omstandigheden de ring van de verre oom Frans via haar oma. Aan deze ring zat het verhaal vast van de bommenneef zoals Frans op diverse feestjes en partijtjes werd genoemd. Bij het schenken van deze ring vertelde haar oma dat Frans graag zou zien dat deze ring over zou gaan naar een naar hem vernoemde nakomeling. Vanaf dat moment besluit zij dat haar zoon Frans gaat heten. Maar deze keuze motiveert haar om eerst goed te achterhalen wat voor figuur Frans was en of het inderdaad een held was. Haar hele zwangerschap heeft ze nodig om enerzijds toe te groeien naar de geboorte maar anderzijds ook om de juiste naam te geven aan haar ongeboren kind. Wil ze haar kind vernoemen naar een man met een geschiedenis of wil ze hem zijn eigen geschiedenis laten schrijven?
Het boek is echt een pageturner met heel veel diepgang, een zoektocht naar goed en kwaad. Door middel van zelfreflectie komt ze tot een besluit over de naam. Ze rekent af met de chaos (oorlog) die in haar binnenste gewoed heeft.