Het boek start met een kleine introductie van de hoofdrolspelers. Hmmm, er zit een psycholoog bij, het is zeker de psycholoog die de moordenaar is. Het is altijd degene waar je het minst van verwacht. Psychologen hebben zelf het tikkeltje "wacko" in hun hoofd. Je zult het boek zelf moeten lezen als je wil weten of mijn vooroordelen terecht zijn.

De spanning wordt geleidelijk aan opgebouwd. Je komt beetje per beetje meer te weten over de personages en wat hun link met de vermoorde is.

Halverwege het verhaal wordt teruggeblikt op het verleden van Morgan Sheppard. Een groot aantal hoofdstukken gaan over hoe hij als 11-jarige de moord op zijn wiskundeleraar heeft opgelost. Ik vind de overgang niet geslaagd en ervaar het echt een spanningsbreuk. Het verleden vind ik echt saai beschreven en moest mij er door sleuren.

Naar het einde van het verhaal komen de verhaallijnen van het heden en het verleden samen. Wanneer je eindelijk weet hoe de vork aan de steel zit zijn er nog 20 bladzijden te gaan. Ik vind het maar saai en moest mezelf motiveren om het eind te lezen.