'De vroedvrouw van Braintree' speelt zich af in een periode van de Amerikaanse geschiedenis die niet heel bekend is in Nederland, tijdens de strijd om onafhankelijkheid. Dit was een oorlog tussen Groot-Brittannië en de koloniën die later de Verenigde Staten zouden worden, de Amerikaanse Burgeroorlog is hier veel bekender.

Het boek draait om vier sterke vrouwen, waarvan Lizzie centraal staat. Zij is vroedvrouw in de kleine gemeenschap Braintree. Ze is bevriend met Abigail, de vrouw van John Adams, die later de tweede president van de Verenigde Staten zou worden. Al snel in het boek wordt Lizzie weduwe en ze moet alleen haar boerderij draaiende houden, met de hulp van Martha. De laatste sterke vrouw is Eliza, de schoonzus van Lizzie.

Natuurlijk spelen mannen een rol in 'De vroedvrouw van Braintree', maar ze zijn veelal bijfiguren en sommigen spelen een ietwat dubieuze rol. De glansrol voor de sterke vrouwen is terecht, als de mannen ten strijde trekken zijn het de vrouwen die thuis de boel draaiende moeten houden.

Ondanks de interessante, en voor ons onderbelichte, periode in de geschiedenis en de sterke vrouwenrollen, heeft het boek toch wat gemiste kansen. Zo onthult de auteur al in de eerste pagina's dat Lizzie weer zal trouwen, maar het had het verhaal een interessanter spanningsboog kunnen geven als dit niet vooraf bekend was. Maar ook de verhaallijn dat Lizzie zich als man verkleedt om informatie te vergaren, had meer diepgang kunnen krijgen. Evenals de verrassing rond Eliza, in de tweede helft van het boek.

De originele titel van het boek, 'The Midwife's Revolt' is een betere dan de Nederlandse titel. Natuurlijk is de hoofdpersoon vroedvrouw, maar in het verhaal speelt haar beroep een ondergeschikte rol. Het weerspiegelt een zelfstandige vrouw die economisch onafhankelijk en een cruciale rol speelt in een gemeenschap, maar al het andere dat Lizzie onderneemt is veel meer de kern van het verhaal.

'De vroedvrouw van Braintree' is fictie, gebaseerd op historische feiten. Historische feiten die aantoonbaar kloppen en aansprekende hoofdpersonen zijn ingrediënten voor een aantrekkelijk boek. 'De vroedvrouw van Braintree' heeft alle potentie, maar is het net niet. Natuurlijk is dat een persoonlijke observatie die met name gebaseerd is op de schrijfstijl. Deze is nogal zwaar en formeel. Het woordgebruik en het tempo passen gevoelsmatig goed bij de tijd waarin het boek zich afspeelt, maar zorgen er ook voor dat het boek niet zo vlot en soepel leest. Tel daar wat gemiste kansen bij op en het boek maakt toch niet helemaal de verwachtingen waar.