Een jaar nadat ik Tweedehands Vleugels gelezen had, was het tijd voor deel twee. Vol enthousiasme en met hoge verwachtingen begon ik in dit boek. Omdat het inmiddels een jaar geleden was, moest ik af en toe wel eens terug denken wat er precies allemaal in het eerste deel gebeurd was. Gelukkig waren er enkele gedeeltes die er naartoe werden verwezen!

De flaptekst was mysterieus en bondig geschreven waardoor je al gauw wilt gaan lezen. De schrijfstijl is zoals het vorig boek, adembenemend. Er waren geen moeilijke woorden te bespeuren, die het op die manier heel vlot weg las. Als voorkeurder van kleine hoofdstukken, vond ik het helemaal geweldig.dat Vanessa het ook deze keer gebruikte.

Keer op keer zou ik het kunnen zeggen hoe origineel ik het vond hoe de schrijfster, Belgie in een soort dystopisch contrast heeft gebracht. Eens geen Amerika die onder de wereldoorlogen lag, maar een zicht van een Europees land die de catastrofe moest overwinnen.

Het verhaal in het algemeen was erg aangenaam om te lezen. Soms bleven bepaalde dingen aanslepen, en andere dingen waren van korte duur, waar ik dan liever meer over gelezen had. Ik denk dat dit eerder een persoonlijke mening is, want het kan perfect zijn dat andere het ermee oneens zijn. En een schrijver kan niet met iedereen en alles rekening houden. Anders wordt het wel een heel dik boek. ;)

De verschillende wendingen die te lezen waren, waren dan weer een aangename verassing en/of de vragen waar ik mee zat, kregen een interessante einde. Een einde dat ik eigenlijk helemaal niet zag aankomen. Wat heel wat punten opleverde. Als een schrijver mind controle kan uitvoeren door (simpel weg) een boek, mag je jezelf een SCHRIJVER noemen.

Het boek heeft vier hartjes gekregen, omdat het ook wel degelijk verdiende. Vanessa, jij hebt me een trotse Belg gemaakt bij Tweedehands Vleugels, maar je blijft me een troste Belg maken met Zilveren Vleugels. Ik zit nu eenmaal al op de trein voor Deel drie. Het mag dan wel nog geen eindbestemming hebben, wachten zal ik, en ik zal beloond worden. Daar ben ik zeker van!

Oh ik mag mijn hashtag niet vergeten, anders is deze recensie niet waardig afgesloten. Hier komt 'ie...
#trotsbelgmomentje ;)