Na Mattias, geschreven door Peter Zantingh, beschrijft de verdere levensloop van diverse personen na de dood van Mattias. Deze hebben allemaal met Mattias te maken gehad, direct of via via. In alle hoofdstukken komt er iemand anders aan het woord en vertelt dan over de schok en de impact, die de gebeurtenis van Mattias heeft in hun leven. Pas aan het eind wordt verteld, wat er nu eigenlijk is gebeurd. Daar kom je eerder niet achter. En het is ook niet niks, heel begrijpelijk dat de schok zo groot is. Maar wat moet de lezer met al deze wetenswaardigheden? Erg interessant kwam het op mij niet over. Ook van enige spanning is totaal geen sprake. Waarschijnlijk komt het er op neer, dat dit soort verhalen aan mij niet besteed zijn. De verschillende verhalen kwamen op mij over als een opsomming van belevenissen, die deze personen ervoeren. Niet meer en niet minder. Jammer, want waarschijnlijk is er een hoop tijd gaan zitten in het schrijven er van.