Ik vond het een prachtig boekje en Edna een ontroerende vrouw. De sfeertekeningen zijn prachtig. Het warme strand, de zon, de strandhuisjes, de zee, het vrolijke gezelschap op het eiland, de muziekavondjes. Het leven is mooi. Er is geen sprake van de naargeestigheid en donkere atmosfeer zoals die naar voren komt in Madame Bovary. Ik vind het daarom onterecht dat dit boek met Madame Bovary wordt vergeleken. Edna wil oprecht haar eigen vrijheid en ze wil met rust gelaten worden. Zij heeft daar geen achterbakse motivatie bij zoals Mdm Bovary.
Kate Chopin maakt vaak gebruik van zware symboliek en metamorfosen. De metamorfose van Edna van een conventionele huisvrouw naar een vrije geest vindt plotseling plaats. Op het moment dat Edna voor het eerst zonder hulp weg zwemt in zee, ondergaat ze een sensueel gevoel van vrijheid. Afrodite is gerezen uit het schuim! Dit emotioneert haar zo zeer, dat ze meteen daad bij het woord voegt en de nacht in een hangmat doorbrengt en weigert naar binnen te komen, al dringt haar echtgenoot nog zo aan. Haar eerste stap in de vrijheid! Van dat moment gaat Edna uitsluitend voor zichzelf leven. Als Robert er uiteindelijk blijk van geeft de conventies te willen respecteren, blijft Edna haar streven naar vrijheid trouw. Ze kiest voor een wel heel symbolisch einde.
Het moet me van het hart dat ik 'De Ontnuchtering' een echt pertinent foute Nederlandse vertaling van 'The Awakening' vind. De vertaler vond blijkbaar dat Edna ontnuchterd werd. Naar mijn mening werd ze helemaal niet ontnuchterd, hoogstens teleurgesteld. Edna ontwaakte en niets anders. Echt fout dat zo'n vertaler ons zijn/haar eigen interpretatie op wil dringen.