De maand september draaide voornamelijk rond de blogtour van Ster van Acht, geschreven door Jennifer Murgia. Alsook de eerste blogtour dat de uitgeverij Dutch Venture Publishing georganiseerd heeft. Voor ik aan mijn recensie begin, wil ik Jen Minkman graag bedanken om het exemplaar dat ik gekregen heb. Een prachtig sierstuk voor in mijn boekenkast!
Mijn grootste liefde voor Ster van acht kwam grotendeels door de cover die opnieuw netjes verzorgd was. Ik had ook niets anders verwacht van DVP. Alhoewel ik helemaal weg was van de cover, had ik er bewust voor gekozen om de omslag tekst niet te lezen. Ik wist wel dat het om een beschermengel ging en een meisje, maar verder dan deze grote lijnen, wist ik totaal niks over het verhaal. Ik doe dit omdat ik dan extra verast wordt in het verhaal.
Over het verhaal zelf heb ik ergens twijfels, maar ook weer niet. Ik ervaar een eigen roller coaster zonder stoppunten. Persoonlijk vond ik dat Jennifer veel kansen gemist had bij het schrijven van dit verhaal en dan heb ik het voornamelijk over de originaliteit en de personages. Ster van Acht is geen vernieuwde Young Adult, maar heeft sterke ver gelijkenissen met Twilight en Fallen (zoals de omslag al voorspeld had). Op zich keur ik daarvoor het boek niet af maar Jennifer heeft aan de hand daarvan niks verfrissend aan het licht gebracht. Anderzijds vond ik het boek ook helemaal niet slecht. Het is een lekker tussendoortje, wanneer je geen zin hebt in een zwaar boek en/of gevolgd door een hele serie boeken. Het was vermakelijk en aangenaam om te lezen.
Een andere punt wat me erg opviel waren de personages. Teagan was een meisje dat me niet zo nauw aan het hart lag. Er waren bepaalde gebeurtenissen te lezen en naar mijn mening kwam ze té koelbloedig over. Waar ik me zelf op een moment aan begon te ergeren. Daar in tegen is Garret, haar beschermengel, iemand waar ik wel een boontje voor kon krijgen. Alleen was hij te volmaakt en te perfect. Het had iets realistischer geweest mocht hij ook opmerkelijke gebreken hebben.
Naast de mindere punten waren er ook sterke punten. Zo had ik enorm genoten van de schrijfstijl van Jennifer. Het las heerlijk weg en de zinnen leken in elkaar versmolten te zijn. Zo perfect op elkaar afgestemd.
Omdat ik eerder vermeld had dat de originaliteit ver zoek was, kon ik wel merken dat niet alles botweg geschreven was. Een aantal kansen heeft de schrijfster jammer genoeg gemist, maar er waren ook stukken bij die ik met volle enthousiasme las. Iets waar ze veel lezers mee zal aantrekken. En als ik een tipje van de sluiter mag geven: ze laat niet alles aan haar neus voorbij gaan. Zo heeft ze een dikke munt gepakt bij het uitdiepe van iets. Wat zeer echt is. Want op de dag van vandaag doet iedereen dat. Dus daar klap ik uitbundig voor in mijn handen!
De schrijfstijl van Jennifer is om te smullen. Maar wat was de echte reden dat ik dit boek toch geen afgang waardig was? Over de hele lijn, las het boek in een tempo. Soms waren er mindere stukken (wat je in zoveel boeken hebt), maar het verhaal op zich zat vlot inéén. Er waren geen elle lange saaie hoofdstukken, louter voor opvulling. Het was soepel en daar hou ik wel van. Dan maar zwijgen over de korte hoofdstukken -> #megafan #voorkleinehoofdstukken.
Ster van Acht is voor mij drie sterren waart. Het had zijn minpunten, maar ook zijn pluspunten. Het is niet één van mijn favoriete, al heb ik er wel van genoten. Het had voldoende lust opgewekt om het volgende deel te lezen. Ik zit alvast klaar op de eerste rij!