Onvindbaar is mijn kennismaking met Laura McHugh, en in eerste instantie weet deze thriller zwaar indruk op me te maken. In de ik-vorm sleept McHugh je de belevingswereld van Arden in.

De schrijfstijl is ietwat zwaar, filmisch en vol detail. Je waant je moeiteloos in Amerika en ook een stukje historie wordt niet uit de weg gegaan. Ik vind dit zó goed en ronduit zalig lezen. We maken kennis met Arden, met haar verleden, en uiteraard is de hoofdvraag; Wat is er toen gebeurd met haar tweelingzusjes?

Door de schrijfstijl, de introductie van personages, en de herinneringen aan het verleden, weet dit verhaal me getriggerd te houden. Toch verlies ik richting het midden enigszins mijn gretigheid. Het gebrek aan echte spanning, het her en der veel uitweiden, veroorzaken een lichte daling in mijn leesplezier. De foutjes wat betreft de (wisselende) leeftijden van de meisjes zijn misschien geen halszaak, maar jammer is het wel.

Richting einde komt er weer meer vaart in het verhaal en zitten er echt wel spannende stukken tussen. Het plot in zijn geheel is me uiteindelijk wat te gekunsteld en het weet me nergens ècht te verrassen.

Al met al is Onvindbaar een boek wat qua schrijfstijl echt zó mijn ding is. Waar het verhaal me wel in de greep hield, maar waar het met de sticker Thriller erop me niet volledig wist te overtuigen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 3

Spanning: 2.5

Leesplezier: 3.5

Plot: 2.5

Drie sterren voor Onvindbaar.

Karin Meinen-Samenlezenisleuker