Het verhaal gaat over Marlis, een meisje dat de pispaal is.
Wanneer de grootste pestkop van de klas, Julius door toedoen van Marlis, zijn pols breekt, breekt voor Marlis een periode van rust aan. Het gepest wordt minder.
Marlis moet dan een spreekbeurt houden en via een gedichtje laat ze zien wat het pesten met haar doet. De kinderen waarderen dit en het gepest wordt nog minder. Ze kunnen haar gekke gedichtjes zelfs waarderen.
Zeker met Julius pus. Wanneer Julius weer naar school komt, is hij de pispaal. Marlis mag haar spreekbeurt afmaken en laat zien wat het gepest met haar en met Julius heeft gedaan. De kinderen maken het goed.

Het is een goed boek over wat pesten met je kan doen. Het verdriet, de frustratie. Hoe je kunt denken dat het aan jezelf ligt, maar dat het meestal domme pech is.
Hoe een pispaal van de klas ook kan veranderen, meestal door frustratie, in een pestkop.
Dit verraste mij ook, dat een aardig meisje dat als Marlis, door frustratie zelf de aanstichter is dat de pestkop van de klas, zelf de gepeste wordt.

Een goed boek om kinderen kennis te laten maken met pesten en wat het doet. Geschikt voor kinderen vanaf 8 jaar. Zeker te gebruiken in een klas met het onderwerp pesten.
De schrijfster heeft dit goed verwoord. Zij heeft geput uit eigen ervaringen. Dit heeft zij goed verweven in dit verhaal waardoor het bij de beleveniswereld van kinderen past.
Een goed boek om te gebruiken om het onderwerp pesten in de klas bespreekbaar te maken. Iets wat moeilijk, maar zeker noodzakelijk is. Anders kunnen er vreselijke gevolgen uit voortkomen, die we helaas al te vaak gezien hebben.