Bij het zien van de schitterende cover van Arrowood van Mick Finlay kan je alleen maar verwachten dat je een verhaal gaat lezen in de stijl van Sherlock Holmes. Of dat ook zo is mag je zelf gaan bepalen.
Het is een verhaal dat je van het begin tot het eind bezig houdt. Als je er eenmaal in begint, kan je niet meer stoppen met lezen. Je wilt weten hoe het verder gaat, of een bepaald persoon wordt gevonden en of de genoemde daders worden gepakt. Elk hoofdstuk eindigt zo, dat je direct het volgende hoofdstuk wilt lezen. Steeds als je denkt te weten hoe het verhaal gaat lopen, blijkt het anders te lopen en val je van de ene verbazing in de andere. Niets lijkt te zijn wat het is. Bepaalde personen blijken totaal anders te zijn dan verwacht, je begrijpt er dan niets meer van en moet dan een stukje terug lezen om te lezen of je het echt goed gelezen hebt. Het is een verhaal vol mysteries dat loopt naar een deels verrassend plot. Soms is het wat saai, maar dat is niet storend, want evengoed leest het boek vlot weg.
Mick Finlay heeft er goed aan gedaan door niet gelijk in het begin de achtergrond van de hoofdpersonen te vertellen, maar het geleidelijk te verdelen over het boek.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2018/05/arrowood-mick-finlay.html.