Met scherpe humor beschrijft van der Kwast de (zijn?) exentrieke allesoverheersende moeder. Maar tussen de regels door (en aan het eind van het boek wordt dat steeds duidelijker) merk je hoe groot de liefde van de zoon voor zijn moeder is. Knap geschreven. In dit boek ontbreekt nog wel de prachtige poetische taal waarvan ik zo onder de indruk was in zijn recente roman 'De IJsmakers'. Een mooie groei dus in de goede richting. Ga zo door.