Op vakantie gaan met het hele gezin is nogal een onderneming, zeker wanneer blijkt dat iedereen zijn eigen problemen met zich mee heeft genomen. Emma Straub vertelt in Badgasten het vakantieverhaal van de familie Post met veel humor en een intelligente kijk op de problemen binnen het gezin.

Franny en Jim Post gaan met hun hele gezin naar Mallorca, waar Franny aanpapt met Spaanse mannen om wraak te nemen op haar overspelige en ontslagen echtgenoot. Dochter Sylvia heeft maar één doel: ontmaagd worden. Zoon Bobby brengt zijn onpopulaire en tien jaar oudere vriendin mee en de beste vrienden van Franny, Charles en Lawrence, hebben het te druk met een adoptieprocedure in Amerika om zich ergens anders mee te bemoeien.

Familie
Een vakantie is eigenlijk niets meer dan het tijdelijk samenleven van mensen op een veel te kleine oppervlakte. Emma Straub weet dit gevoel in Badgasten precies te vangen. De gezinsleden leven duidelijk liever in hun eigen wereldje, met hun eigen problemen, maar worden in het vakantiehuis op Mallorca gedwongen vroeg of laat met elkaar te communiceren. Deze noodzaak wordt door Straub met veel humor opgeschreven. Het boek geeft een intelligent inkijkje in het gezinsleven. ‘Ik hou van je omdat je mijn broer bent, Bobby, maar ik geloof niet dat ik je graag mag.’

Schakelen
De schrijfstijl van Straub vergt wat flexibiliteit van de lezer, waardoor het wel nodig is om het hoofd er goed bij te houden. Er vinden continu wisselingen in perspectief plaats, zonder regelmaat of logica. Deze wisselingen zijn in het begin wat verwarrend, maar zorgen ook voor de vlotheid van Straubs tekst. De vlotte manier van schrijven komt ook terug in de treffende details die de auteur kiest. Elke opmerking of toevoeging is raak gekozen en getuigt van een intelligent inzicht in de manier waarop mensen functioneren en samenleven. ‘Het leek dwaas om te denken dat je een huis (of een tent) kon volstoppen met familieleden en dan een leuke vakantie zou hebben.’

Badgasten zorgt voor een zonnige glimlach en kan dus gerust mee naar het zwembad!

[Deze recensie verscheen eerder (2015) op CLEEFT]