Aardig boek, leuk voor even tussendoor, maar eigenlijk is het met bijna elke thriller die ik gelezen heb (en dat zijn er niet bar veel, dat geef ik gelijk toe) hetzelfde.... sterker nog, bijna alle thrillers lijken (voor mij!) hetzelfde en na afloop denk ik altijd weer "tja, nou, nu maar snel weer een echt boek".
Ik begrijp niet dat er lezers zijn die de ene thriller na de andere kunnen lezen... het komt bij mij over als zou ik iedere keer dat ik een boek uit heb, hetzelfde boek weer lezen. De (zowat) enige uitzondering daarop vind ik Zwart Water van Kerstin Ekman. Dit boek van Beckett doet daar heeeeeeeeel in de verte aan denken, maar het is lang niet zo goed uitgewerkt; de sfeer in het dorp, de personages, de omgeving en de plot... ze kunnen er niet aan tippen.

Hij weet perfect de gruwelijke claustrofobie te vangen van een dorp in een crisissituatie... Mo Hayder heeft het boek van Ekman of Grijze Zielen of het Verslag van Brodeck (beide boeken van Claudel) niet gelezen, anders zou zij dit niet hebben durven beweren .

Maar het leest wel lekker voor de vuist weg, dat wel.. het is niet slecht... het is alleen geen boek voor mij....