Cheryl Strayed heeft een moeilijke tijd achter de rug met het verlies van haar moeder en een echtscheiding, ze heeft het gevoel dat ze zichzelf verloren heeft. Ze besluit, nadat ze in een winkel een boek over de pacific Crest Trail gekocht heeft, om die te lopen.
Het is een tocht van 1700 km en die besluit ze alleen te gaan lopen. ze heeft zich niet al te goed voorbereid en dat merkt ze als ze eenmaal is gaan lopen. Onderweg doorstaat ze talloze tegenslagen, door de verkeerde voorbereiding of doordat plannen niet door kunnen gaan. de natuur kan je niet vastleggen in plannen. Ze ontmoet op haar tocht diverse mensen waar ze soms een tijdje mee omgaat maar ze loopt het liefst alleen.
Ze slaapt in een tentje, ze draagt een te zware rugzak, haar schoenen zijn te klein waardoor haar voeten kapot gaan, er is nauwelijks een mogelijkheid om zich te wassen maar ze gaat door, door de hete woestijn en door de sneeuw, die dat jaar nog erg laat aanwezig is.
Hoe verder ze komt hoe sterker ze zich voelt en hoe meer zelfvertrouwen ze krijgt.
Ze beschrijft haar proces en de over de ontberingen en de mooie momenten, die ze tegenkomt zonder opsmuk en nuchter, tussen de regels door ervaar je haar moeite om het pad te volgen en te volbrengen. maar ze doet het. Met steun van mensen, die ze regelmatig weer ontmoet en de dozen, die ze onderweg kan oppikken op de diverse postkantoren, of soms niet en dan moet ze improviseren.
Die dozen zijn in het hele verhaal een terugkerend doel, een vriendin van haar stuurt die dozen met eten, schone kleren, geld en steeds een ander boek op naar postkantoren op de Trail. Met de inhoud van die dozen kan de volgende etappe nemen.
Een prachtig boek waarin je meeloopt met Cheryl en de teleurstellingen en de vreugde meebeleefd