Als je ademhaling stopt vertelt het verhaal van een ongewoon meisje dat de sterfdatums kan zien op de arm van de mensen die zich in haar buurt begeven. Door hen aan te raken kan ze zelfs zien hoe ze sterven. Het hoe en waarom weet ze niet en in het verhaal is er de aanzet naar een verklaring maar het is duidelijk dat ze het er moeilijk mee heeft en met vele vragen zit.
Dit boek is het eerste van een trilogie en meteen het schrijversdebuut van Christine. Het boek staat als YA gemarkeerd. Ik vind het een heel geslaagd debuut. Er zijn altijd een aantal kleine punten die nog voor verbetering vatbaar zijn en Christine zal zeker nog groeien in haar schrijven. Ik kon haar persoonlijk ontmoeten (bedankt voor het gesigneerd exemplaar) en het is duidelijk dat Christine heel geëngageerd en enthousiast is om haar plaatsje in de schrijverswereld te claimen.
Het eerste hoofdstuk begint heel aangrijpend en is heel goed geschreven.
Dit schiep bij het lezen onmiddellijk hoge verwachtingen voor het vervolg. Na deze sterke start werd mijn geduld echter even op de proef gesteld en vreesde ik dat het verhaal als een doorsnee tienerverhaal kabbelend zou verder lopen. In het midden van het verhaal echter, had het mij opnieuw helemaal te pakken en schoot de spanningsmeter terug heel erg naar omhoog met een veelbelovend slot. (vervolg in deel 2). Voor mij persoonlijk mochten een aantal karakters meer uitgediept worden en soms werd er wat kort door de bocht gegaan, maar over het geheel is het een degelijk opgebouwd verhaal met een eenvoudige, aangename schrijfstijl. Voor mij zeker 3,5 sterren waard. Ik ben alvast benieuwd naar deel 2.