... enzovoort. De ene dode na de andere. Al gauw is duidelijk dat er een seriemoordenaar aan het werk is, die de slag goed te pakken heeft. Alle slachtoffers vertoonden tijdens hun leven verderfelijk gedrag, ze verdienden het gestraft te worden, althans vanuit de visie van de moordenaar. De ene moord is nog afgrijselijker dan de andere. Wees gewaarschuwd!
Nog een waarschuwing is op zijn plaats: er wordt frequent verwezen naar #1, 'Iene miene mutte'. Heb je dat boek niet gelezen, dan hoeft dat na het lezen van 'Piep zei de muis' niet meer.

M.J. Arlidge verrast niet met 'Piep zei de muis'. Het verhaal is nog gewelddadiger en explicieter dan 'Iene miene mutte'. Het vertoont wel meer samenhang, maar de kou die ik ervaren heb tijdens het lezen van #1 was er ook nu. Arlidge beschrijft met verve misdrijven waarvan de rillingen over je rug lopen, maar in de persoonlijker sferen ontbreekt het hem aan de juiste woorden, nuances. De personages leven niet, ze acteren als waren het poppen. Geen van hen - ook de nabestaanden van de slachtoffers niet - wekt enige sympathie of empathische gevoelens op. Hoofdpersoon Helen Grace is op zijn zachtst gezegd een beetje apart, dat mag. Haar houding ten opzichte van bijvoorbeeld collega's of nabestaanden is soms ronduit beschamend, bij het schofterige af. Het zij zo, al is het weinig realistisch dat haar toon door deze en gene gepikt wordt.

Ik had gehoopt dat 'Piep zei de muis' me meer aan zou spreken dan 'Iene miene mutte'. Het is Arlidge echter wederom niet gelukt mij te overtuigen. De kille toonzetting, de diverse niet-afgeronde verhaallijnen, de vele verwijzingen naar #1 en met name het haast surrealistische beeld dat Arlidge schetst van de (belevings)wereld van Helen Grace, boeit onvoldoende.
'Piep zei de muis' is een gemiddelde thriller, geen topper. "Hoe gruwelijker, hoe beter" is niet mijn insteek. Een mooie schrijfstijl, levensechte personages en originaliteit (ver te zoeken in deze thriller, het seriemoordenaarsriedeltje is bekend) horen er ook bij.
Op naar het volgende deel, 'Pluk een roos' ('The Doll's House'), dat eind mei verschijnt.

[spanning 3, plot 3, leesplezier 3, schrijfstijl 3, originaliteit 2, psychologie 2]