In de Plectrumfabriek maken we kennis met Wessel en zijn familie. Wessel zijn vader krijgt een nieuwe baan als toneelmeester bij theater/bioscoop de Rex. Het gehele gezin verhuist mee om boven het theater te gaan wonen. Wessel is dan 10/11 jaar. Hij vindt makkelijk aansluiting bij zijn klasgenoten. Een vriendengroepje vormt zich. Een van de jongens, Stan, heeft een onvermoede kant: hij speelt gitaar. Muziek speelt een belangrijke rol in het leven van Wessel. Met onder andere Stan, vormt Wessel een bandje. De twee oudere broers van Wessel doen waar ze zin in hebben. Omdat Wessel zijn moeder niet helemaal stabiel in de gezinssituatie staat en kampt met hoofdpijnen, neemt Wessel op een gegeven moment een groot deel van de zorg voor zijn jongere tweelingzusjes voor zijn rekening.

Het verhaal van Wessel met zijn familie en vrienden is chronologisch geschreven. Het boek eindigt als Wessel de volwassen leeftijd van rond de 23 jaar bereikt. Aan het einde van het boek een gebeurtenis die je niet helemaal ziet aankomen.

De schrijfstijl van Vincent van Warmerdam is vlot en leest makkelijk weg. Daarnaast hanteert van Warmerdam mooi taalgebruik. Het boek heeft humor en doet je met regelmaat glimlachen. Geschreven is vanuit het perspectief van Wessel en daardoor kun je je als lezer een goed beeld vormen bij de gebeurtenissen in het verhaal. Je ziet het voor je en dat maakt het lezen van het boek interessant.

De titel van het boek wekt nieuwsgierigheid op. Dankzij deze leesclub weet ik dat achter de titel meer schuilgaat dan het in eerste instantie doet vermoeden. 188 pagina’s lang is het boek, of kan ik beter zeggen kort. Deze debuutroman, de Plectrumfabriek, is zeker de moeite van het lezen waard.