Achtentwintig jaar geleden maakten de zussen Charlie en Sam iets verschrikkelijk mee toen twee gewapende mannen hun woning binnendrongen en hun moeder om het leven kwam. Wanneer Charlie in een schietpartij verzeild raakt, wordt het verleden opgerakeld en komen pijnlijke geheimen aan het licht.

Goede dochter is een stand-alone van Karin Slaughter. Het houdt geen verband met de reeks over Sara Linton of Will Trent. In dit boek voert Slaughter twee zussen op die geraakt zijn door het verleden en daardoor geen gemakkelijke relatie met elkaar hebben. Wat die thematiek betreft sluit het aan bij die andere stand-alone van een paar jaar geleden, Mooie meisjes. Daar houdt de vergelijking echter op, want Goede dochter concentreert zich vooral op het trauma dat de zussen achtentwintig jaar geleden opliepen en de rechtszaak die zich ontvouwt na een incident in de lokale middelbare school.

Slaughter beschrijft de gruwelijkheden op haar typisch beeldende manier en de heftige proloog weet de lezer meteen het verhaal in te trekken. De personages zijn stevig omlijnd en de auteur geeft ze de nodige diepgang. Ze maakt de beweegredenen van haar personages begrijpelijk, zonder dat de lezer het er daarom mee eens moet zijn. Waar wellicht nog wat aan geschaafd had kunnen worden zijn de flashbacks. Hoewel elke flashback een duidelijk doel heeft en de verschillende perspectieven van de personages toont, bevat de tekst redelijk wat herhaling. De redacteur had hier best mogen ingrijpen en Slaughter sneller tot de essentie mogen laten komen.

Bovenstaand minpuntje neemt niet weg dat Goede dochter een pageturner is geworden. Niet de misdaad staat centraal, wel de aftermath en Karin Slaughter kleurt een beetje buiten de lijntjes met dit boek. Het concentreert zich op de rechtszaak en tegelijkertijd moeten Charlie en Sam het verleden opnieuw onder ogen komen. De relaties tussen de personages staan centraal. Het boek heeft uiteraard wel een paar onverwachte wendingen en Slaughter houdt er zo de spanning in. De lezer wordt uitgedaagd mee te denken en z’n onderbuikgevoel te laten spreken. Het is dus geen standaard Slaughterthriller geworden, maar ook geen legal thriller zoals John Grisham die zou brengen. De auteur is haar eigen weg gegaan en tegelijkertijd trouw gebleven aan haar stijl. Dat maakt het interessant om te lezen en maakt Goede dochter zeker de moeite waard.