Nog al wat telefoongesprekken kenmerken zich door een grote mate van banaliteit. Het zijn niet bepaald het soort zinnen die je verwacht aan het begin van een boek. Leon de Winter maalt daar niet om en laat Geronimo beginnen met 9 pagina’s transcriptie van een gesprek van een gescheiden stel, Vera en Tom.
De Winter laat zijn grote fantasie de vrije loop in het spannende verhaal rond de dood van Usama Bin Laden en door dicht tegen de werkelijkheid aan te kruipen weet hij gebeurtenissen geloofwaardiger te maken dan je in eerste instantie zou willen accepteren. Recente journalistieke artikelen, zoals de bijdrage van Adnan R. Khan op de site www.macleans.ca en het stevig geattaqueerde artikel van onderzoeksjournalist Seymour Hersh in de London Review of Books helpen daar nog een keer extra bij. ‘Je verhaal is krankzinnig, maar niets is krankzinniger dan de werkelijkheid’ aldus de Israëlische Ruth Fiorentino tegen ex-commando Tom Johnson, een van de hoofdpersonages in dit boek.

Geronimo is het codewoord van de Amerikaanse commando’s die Usama Bin Laden gaan uitschakelen. Ex-commando Tom Johnson belandt op een feestje van commando’s en vrienden. Onder invloed van teveel drank krijgt Tom te horen dat ze vermoeden waar UBL zich bevindt en dat ze de opdracht hebben gekregen hem definitief uit te schakelen. Nog sterker wordt het verhaal wanneer de commando’s besluiten tegen de instructies in UBL niet te doden maar te ontvoeren.

Tom Johnson heeft in Afghanistan gewerkt en is op de compound in contact gekomen met het meisje Apana, die door hem de Goldberg Variaties van Bach beluistert. Ze noemt het goddelijk en hoort Allah er in door. Maar de Taliban noemt de muziek duivels en straft Apana gruwelijk.

Tijdens een van zijn nachtelijke brommerritjes pikt UBL het meisje op omdat hij weet dat zij hem herkend heeft. Ze moet dood, maar uiteindelijk laat hij haar opnemen door een van zijn vrouwen in het safe house waar hij ondergedoken is. ‘De zorgzaamheid van een monster. Zelfs UBL kon menselijk zijn. Een onverdraaglijke gedachte.’

Een derde verhaallijn is weggelegd voor Jabbar, een slim christenjochie. Hij pikt hij een oud krukje dat van UBL is geweest. Na Tom en UBL is Jabbar de derde man die zich over Apana ontfermt. Het brengt zelfs een lichte romantiek in het verhaal. Met behulp van Apana vindt hij een usb-stick van UBL in het krukje, die uitermate belastend voor de Amerikaanse president zou zijn.

Eigenlijk is daarmee de koek ineens op want de ontvoerde UBL levert geen nieuwe inzichten en verhalen op en wat er op de usb-stick staat blijft eveneens grotendeels verborgen. Dat is teleurstellend want beide waren elementen waarop de spanning van het boek voor een deel dreef. De zorgvuldige opbouw van het boek is weg en in hoog tempo wordt er naar de afronding van het verhaal toegewerkt.
De tijd zal leren hoe fictie en werkelijkheid rond Geronimo naar elkaar toe buigen.