Toen ik dit boek binnen kreeg vond ik de omslag maar zozo, maar omdat er met grote letters: ONGECORIGEERDE PROEF op stond dacht ik dat het een tijdelijke omslag betrof die vervangen zou worden bij het exemplaar dat in de winkel zou liggen. Dus niet. Nou ja… laten we zeggen dat het wel past bij de titel: Dark Matter.

‘Ben je gelukkig met je leven’?
Dat zijn de laatste woorden die Jason Desson hoort voordat de gemaskerde ontvoeders hem bewusteloos slaan. Op weg naar huis na een feestje van een collega en ijs mee nemend voor vrouw en zoon, was dat wel dat het laatste wat hij verwachtte. Als hij wakker wordt is hij niet meer in het Chicago dat hij verliet. Er staan gemaskerde mannen, gekleed in beschermende pakken, rond zijn ziekenhuisbed, waar hij aan vastgeketend zit. Een man die hij nog nooit gezien heeft, glimlacht naar hem en zegt: ‘Welkom terug, vriend.’ In de wereld waarin hij wakker wordt is er niets wat hij herkend. Zijn vrouw is niet zijn vrouw en zijn zoon is nooit geboren. Achter elke deur in de tunnel ligt een versie van de Chicago die hem bijna bekend voorkomt, ofwel een radioactieve hel waarin geen leven meer mogelijk is.
Het is het begin van een rollercoaster van gebeurtenissen en alternatieve werelden waarin Chicago, zo lijkt het wel, steeds onwaarschijnlijker wordt. Samen met Daniëlla, zijn vrouw in zijn oorspronkelijke wereld, maar een vrouw die hem niet kent in deze, dwaalt hij van de ene parallelle wereld naar de andere op zoek naar die ene wereld waar hij oorspronkelijk vandaan komt en waar hij gelukkig was.
Hoewel het verhaal niet echt origineel is in de Science Fiction wereld, denk bijvoorbeeld eens aan de ‘Eon’ trilogie van Greg Bear, of ‘Een miljoen open deuren’ van John Barnes. De ‘Darktower’ reeks van Stephen King, alsmede Robert Heinlein’s ‘Het getal van het beest’, en nog veel meer (te veel om op te noemen), allemaal spelen ze met alternatieve werelden. Maar allen, ook dus ‘Dark Matter’ van Blake Crouch voegen weer iets toe aan het gegeven.
Het verhaal van Blake Crouch is spannend geschreven en ook filmisch. Het zou me niets verbazen als er eerdaags een aankondiging verschijnt dat het door de een of andere filmmaatschappij aangekocht is. Als dat gebeurt, zal ik er met genoegen naar gaan kijken. Alhoewel ik wel eerlijk moet zeggen dat ik niet echt met plezier naar de televisieserie Wayward Pines heb gekeken die van de trilogie was gemaakt. Ik had het daar veel beter bij de boeken kunnen houden. Maar goed… je kunt niet alles van tevoren weten. Dus… in ieder geval ‘Dark Matter’ kopen en genieten. En een eventuele film… daar dealen we wel weer mee als het zover mag komen.
Een ding nog. Op de omslag staat de kreet: Speculatieve Thriller. Laat u niet van de wijs brengen. Het is pure SF en anders niet.

Jos Lexmond