In het boek Ik leef in een wereld die ik niet ken beschrijft Marjolijn Markus haar persoonlijke ervaringen rondom de geestelijke achteruitgang van haar intelligente vader. Een ontroerend en waargebeurd verhaal over een sympathieke man die uiteindelijk de diagnose Alzheimer kreeg. Een man voor wie een opname in een zorginstelling helaas onvermijdelijk bleek. Marjolijn Markus schreef haar herinneringen over een, voor haar en haar naasten, roerige tijd op papier. Het resultaat is het mooie boek Ik leef in een wereld die ik niet ken geworden.

Een indrukwekkend open een eerlijk verslag over hoe zij de moeilijke periode, waarin haar vader geestelijk en lichamelijk hard achteruitging, heeft ervaren. Ze beschrijft waar ze tegenaan liep, de moeilijke beslissingen die ze moest nemen en haar gevoelens daarbij. Maar ook over de weerstand bij anderen, de hebzucht en haar nare ervaringen met de thuiszorg en het ziekenhuis.  Dit alles heeft ze verpakt in een goed te volgen realistisch verhaal, aangevuld met ontroerende dialogen tussen vader en dochter.
De auteur weet te raken met dit waargebeurde verhaal.

Ik leef in een wereld die ik niet ken is vooral een indrukwekkend verslag die vermoedelijk iedere geïnteresseerde lezer een lach en een traan zal bezorgen. Een fijn boek om te lezen wanneer je in de zorg werkzaam bent of privé geconfronteerd wordt met iemand waarbij Alzheimer of een andere vorm van dementie geconstateerd wordt. Een steun voor iedere mantelzorger!