Ze hebben elkaar pas sinds kort gevonden, en ze hebben nogal wat te verwerken. Linda en Rianne delen behalve dezelfde vader verder niets, zijn totaal verschillende jonge vrouwen, en hadden het plan elkaar beter te leren kennen tijdens een rondreis met de auto door Noorwegen. Op de terugweg van de Noordkaap krijgen ze tijdens heftig weer ook nog eens autopech, in the middle of nowhere, en zeker nog 40 kilometer naar de bewoonde wereld met hulp. Het lijkt erop dat ze toch wat geluk hebben en voor het enige huis in de wijde omgeving zijn gestrand. De teruggetrokken Noor Tyr maakt de deur voor ze open en verwelkomt de twee zusjes met gemengde gevoelens. Hij is altijd op zichzelf, niet gewend aan mensen over de vloer en dat is duidelijk te merken, hij komt wel wat wereldvreemd over op de zusjes. Linda is niet meteen overtuigd van de goede bedoelingen van Tyr en is zelfs behoorlijk achterdochtig, Rianne is meer ontspannen en blij dat ze onderdak hebben gevonden in deze heftige sneeuwstorm. Ze is snel op haar gemak en probeert contact te maken met hun gastheer, iets wat wonderwel al heel snel lukt. Ze is overtuigd dat ze veilig zijn en de aankomende periode wel doorkomen met z´n drietjes. Daarbij vind ze de veel oudere Tyr mateloos intrigerend en zelfs aantrekkelijk. Zijn manier van doen spreekt haar enorm aan en er blijkt sprake van een wederzijdse klik.

Periodiek komt Marit een kijkje bij hem nemen, zij is zijn maatschappelijk werkster. Op verzoek van zijn inmiddels overleden moeder helpt ze hem met wat administratie en zorgt ervoor dat er tenminste iemand naar hem omkijkt. Hij vindt het allemaal prima, het was tenslotte de wens van zijn moeder. Maar na een paar dagen, waar al het een en ander is gezegd én gebeurd, vragen de zusjes zich af waarom dat zo geregeld is. Volgens hen klopt er niets van het verhaal dat Tyr hen heeft verteld en ook Marit heeft zo haar vragen.Samen met Tyr en de zusjes probeert ze te achterhalen waarom deze regeling in het leven is geroepen, niet wetende dat ze daarmee tegen een verkeerd been schoppen en een aantal levens behoorlijk overhoop halen.

´Gestrand in Rana´ is een lekker ontspannend boek. Geen moeilijk of hoogdravend gedoe maar vlot geschreven met een hoog feelgood gehalte. Er is sprake van een behoorlijke dosis humor maar ook van toepassing zijnde romantiek en erotiek worden niet uit de weg gegaan. Niet alles is even aannemelijk en te vertalen naar situaties in het dagelijks leven maar dat hoeft ook niet altijd. Dat is dan ook het leuke van dit verhaal, je kunt heerlijk wegdromen, even ontsnappen uit de werkelijkheid en je begeven in een prachtige omgeving waar mensen verliefd worden, zich niet storen aan wat anderen van je vinden en dat je je als lezer tenslotte ook afvraagt of alles wel goed komt en er sprake zal zijn van een happy end. Je hoopt het in ieder geval wel, je leest en leeft intens met de personages mee. Soms vertonen de hoofdpersonages best wat naïeve karaktertrekjes, die echter niet storend zijn maar eerder komisch aandoen. De auteurs zijn in staat om eenvoudige, menselijke zaken uit te lichten, de karakters een hoge aaibaarheidsfactor mee te geven waardoor je sympathie voor ze krijgt. Daarbij schromen ze ook niet om toch wel heftige en emotionele gebeurtenissen bij de hand te nemen en deze als verhaallijnen verder uit te bouwen. Toch moet gezegd worden dat ook in dit boek de onderliggende spanning, het ´hoe zit het nu met….´ goed is neergezet. Er zijn een aantal vragen waar de personages antwoord op willen, en jij als lezer wilt dat ook. Wat daar uitkomt is minstens verrassend te noemen. Je moet er zelfs even goed voor gaan zitten, opletten en meedenken. De uitleg van de motivatie die ten grondslag ligt aan het verhaal, en de daarbij behorende familiebanden zijn goed in elkaar gezet, alles heeft zijn reden, iedereen is met een doel in het verhaal aanwezig. Hier is duidelijk goed over nagedacht en verklaart uiteindelijk ook waarom dit alles zich afspeelt in deze specifieke regio. Dit maakt het verhaal sluitend, er is geen speld tussen te krijgen. Mijn complimenten hiervoor!

Het verhaal vertoont wel een aantal opmerkelijke overeenkomsten met hun boek ´Ruw verstoord´. Zonder in detail te treden zijn dat zaken als familiedrama´s, personen die wat van de wereld afstaan maar wel het goede in de mens zien en dit ook zelf uitdragen, maar de meest opvallende is het feit dat ook hier een auto met pech komt te staan en hiermee de mede-hoofdpersonages introduceert. Het spreekt de auteurs duidelijk aan om kleine persoonlijkheden en dito gebeurtenissen in prachtige maar afgelegen omgevingen de hoofdrol te geven in hun verhalen. De mogelijkheden daarin zijn dan ook eindeloos en Jan en Rachel voelen zich hier duidelijk als een spreekwoordelijke vis in het water. Ook deze keer kan ik niet anders zeggen dat het ze met succes is gelukt een hartverwarmend en bovenal menselijk boek neer te zetten en dan hoeft niet alles even aannemelijk te zijn. Het leesplezier staat tijdens het schrijven schijnbaar hoog in het vaandel en dat is voor de lezer duidelijk merkbaar.

Tot slot als extra compliment nog de melding dat er sprake is van een waanzinnige mooie cover!
Warme gevoelens in een ijskoude omgeving, welkom in Rana!