Het is altijd fijn om Waterdrinker te horen spreken of hem te lezen over Rusland in al zijn tegenstrijdige facetten. Hier in een verzamelde bundeling van autobiografische stukjes en korte fictie-verhalen. Het lijkt een wat willekeurige greep uit werk dat nog op de plank lag, want qua sfeer en toon matchen de nuchtere beschrijvingen uit zijn journalistieke werk niet met de weelderige sfeerschetsen uit zijn fictie. Wel overeenkomend is de altijd aanwezige relativerende knipoog, waarmee de correspondent met Hollandse relativering naar deze speler in de wereldpolitiek kijkt. Vermakelijk maar eentonig allegaartje; met als bijkomend euvel dat de clue van de meeste verhaaltjes vaak op hetzelfde punt neerkomt: de nieuwe rijkdom in het huidige Rusland staat haaks op de prangende sociale situatie waar anderen zich in bevinden.