In Santa Cruz worden kort na elkaar een twee vrouwen vermist en vermoord teruggevonden. Zij zijn allebei ernstig verminkt, liggen in dezelfde houding en hebben een kruisje in hun hand. Het lijkt er erg op dat een seriemoordenaar actief is.
Het inspecteursduo Tim Sackley en Jude McCool uit Corvallis wordt gevraagd om te komen helpen, zij hebben ervaring in het oplossen van zaken waar een seriemoordenaar bij betrokken was.
Kort daarna wordt het derde slachtoffer gevonden. Omdat gevreesd wordt dat er snel nog meer vrouwen ontvoerd en vermoord zullen worden, en het team daarom zo snel mogelijk de dader zal moeten vinden, is het noodzakelijk dat het team uit Santa Cruz goed samenwerkt met Sackley en McCool. Helaas gaat dit erg stroef en heeft het inspecteursduo het gevoel tegengewerkt te worden.
Er zijn ook weinig aanknopingspunten. De vermoorde vrouwen lijken in geen enkel opzicht overeenkomsten te vertonen. De moorden lijken wel sterk op die van seriemoordenaar Jack Dancer, maar die is veroordeeld en heeft de doodstraf gekregen. Zijn zoon Michael is op jonge leeftijd vermist en er werd aangenomen dat ook hij dood is. Dat wordt nu betwijfeld, de inspecteurs gaan ervan uit dat hij een nieuwe identiteit heeft aangenomen en in Santa Cruz of omgeving woont. Maar wie is hij dan nu? Er zijn een aantal mogelijke verdachten, die de vermoorde vrouwen kenden.
Een journaliste, die Tim en Jude in het verleden geïnterviewd heeft, komt erachter dat zij in Santa Cruz zijn en concludeert dat het voor het onderzoek naar de seriemoordenaar is. Als zij samen met een andere journalist een artikel over het onderzoek plaatst, is de politie niet blij met de media aandacht. Maar Tim besluit deze aandacht in zijn voordeel te gebruiken en neemt contact met hen op om te vragen een artikel te schrijven waarmee hij hoopt dat de dader in de val gelokt kan worden.
De ontknoping is verrassend en onverwacht.

De hoofdstukken worden geschreven vanuit verschillende perspectieven. Veel vanuit Tim en Jude, maar ook de andere personages uit het boek komen aan het woord.
De hoofdstukken vanuit het ik-perspectief van Michael Dancer zijn cursief gedrukt en heel expliciet in wat hij doet en waarom. Zo ook de beschrijving van de uitgevoerde martelingen.

Het boek is vlot en boeiend geschreven. De spanning bouwt telkens op, om dan via een luchtiger, humoristisch stukje af te nemen. Juist die afwisseling nodigt uit snel verder willen te lezen.
De karakters zijn goed uitgewerkt en herkenbaar.
De dialogen, vaak een lastig onderdeel voor een schrijver, zijn erg goed geschreven. Dit vergroot het leesplezier.

Ik heb “Dancer” met veel plezier gelezen en ga zeker ook de eerdere boeken van Christine Bols lezen.