De Cock en Vledder treffen het lichaam van de heer Verbruggen aan in zijn stoel, levenloos en met een receptenbriefje op zijn revers gespeld. Het briefje bevat een latijnse tekst. De eerste persoon die hem identificeert is een jonge beeldschone vrouw. Aan De Cock en Vledder de taak om deze moord op te lossen. Wat heeft een concurrerend modehuis hiermee te maken en wie is die beeldschone vrouw? Als dan ook nog een tweede moord wordt gepleegd en wederom een receptenbriefje wordt achtergelaten, en de beeldschone vrouw verdwijnt, krijgen De Cock en Vledder het heel moeilijk. Ook van hogerhand.

Zo'n 6 delen geleden waren de Baantjers van een minder maar sinds een paar delen is Appie Baantjer terug van weggeweest op zijn beginniveau. De laatste boeken zijn weer heerlijk vertrouwd en zeer goed te lezen als tussendoortjes. Het klinkt negatief maar zo is het zeker niet bedoeld. Heerlijk om te lezen.

Langzaam aan merk je dat de auteur een eind aan de serie aan het maken is. De Cock praat vaker over pensioen en stoppen met werken en Vledder krijgt van De Cock steeds meer ruimte, denk hierbij aan meedenken, ondervragen etc. Natuurlijk is Appie Baantjer al aardig op leeftijd en komt er eens een eind aan, maar wetende dat er nog zeker vier delen van De Cock in de kluis liggen, vind ik het al wat voorbarig. Desalniettemin weet Baantjer weer een goed verhaal neer te zetten. Niets dan lof!