Alecia is in opleiding voor priesteres. Maar ze is niet echt gemotiveerd, liever is ze buiten aan het oefenen met boogschieten. Regelmatig verschijnt ze te laat in de dienst. Ze gelooft wel in de Almachtige maar ze heeft Hem nog nooit gezien of gehoord. Ze vraagt zichzelf af of ze wel geschikt is als priesteres en veel vragen gaan in haar om. Om een antwoord te krijgen van de Almachtige zelf, brengt ze een nacht door bij de Spiegel der Dromen. Wat ze daar te zien krijgt is angstaanjagend maar het is ook een teken dat ze een opdracht heeft te vervullen. Zij is diegene die de boodschap van de Almachtige moet brengen aan de koningen van de Aarde.

Ook Tarid, half mens en half Hirita, leeft voortdurend met vele vragen. Hij voelt zich geroepen zijn geboorterecht op te eisen en reist naar het land Kartaalmon om de troon waar zijn grootvader ooit van verstoten is op te eisen. Een spannende, maar ook gevaarlijke reis waarbij hij gezelschap krijgt van zijn vriend Peritar.

Al sinds Frelik tien was, weidde hij samen met Darnan één van de kuddes van Motir, de grootste stad aan de baai van Zalikir. In de stad kunnen de mensen maar amper het hoofd boven water houden , dit door de heffingen die ze moeten betalen. Nu er bepaald is dat ze nog meer heffingen moeten gaan betalen, besluiten Darnan en Frelik de kudde te gaan verstoppen, zodat ze niet de helft van de kudde hoeven af te staan. Een plan dat niet zonder gevaar is, want iemand die de regels overtreedt zal aan de kraak gegeven worden.

Drie verhaallijnen die prima te onderscheiden zijn van elkaar, het is volkomen duidelijk in welke verhaallijn je je bevindt. Soms is het wel even schakelen. In de eerste hoofdstukken worden de personages goed uitgewerkt en maak je uitgebreid kennis. Alle personages zijn op weg naar een doel, maar het is een gevaarlijke weg en allen moeten ze veel obstakels overwinnen. En in hoeverre ze hun doel bereiken is nog maar af te wachten. Wel leren ze veel tijdens hun reis. Over hun zelf, over het leven, over het omgaan met anderen.

De 16 hoofdstukken zijn opgebouwd uit korte krachtige zinnen die het lezen makkelijk houden. Wel bevat De Krakenvorst behoorlijk wat technische foutjes en dat is jammer, want als dit je, net als ik, snel opvalt is het toch wel storend. Het boek is makkelijk te lezen maar ik miste een meer voortdurend spanningsveld, waardoor ik niet altijd mijn aandacht erbij kon houden. Sommige stukken waren net iets te langdradig voor mij. Het is de nieuwsgierigheid die het hier wint, en zo af en toe zijn er spannende passages die je er weer even bij trekken. Als de verwachtingen van de personages niet helemaal uitkomen en ze eigenlijk het tegenovergestelde bereiken, begint er wat meer schwung te komen.

Qua personages is het Tarid die mij het meest is bijgebleven. Een jongen die in het begin nogal hoog van de toren blaast en grove fouten maakt. Een jongen die moet leren empathie voor anderen te hebben en niet alleen aan zijn eigen doel te denken. Gaanderweg komt hij zichzelf tegen en wordt hij geconfronteerd met zijn fouten. Maar dit geldt ook wel voor Frelik. Een jongen die gevlucht is, maar waarvoor. Misschien voor zichzelf?

De Krakenvorst is het eerste deel van een tweeluik. Zoals het hoort eindigt dit deel met een cliffhanger. Alecia komt in een benauwende situatie terecht en ik ben benieuwd hoe ze zich hieruit gaat redden. En Tarid en Frelik, zullen ze in het volgende deel hun betere kant laten zien? Ondanks dat dit boek mijn volledige aandacht niet kon trekken, ben ik toch zeer nieuwsgierig naar de verdere ontwikkeling van het verhaal. De Krakenvorst is niet helemaal volgens verwachting, maar misschien gaat het volgende deel mij beter bevallen.