Met haar boek Het achtste leven (voor Brilka) heeft Nino een geweldige debuutroman geschreven.
Waarom is deze dikke pil een echte mustread? Hoe kan ik het je verklaren? Het verhaal is zo veel omvattend maar zo duidelijk verdeeld in aparte verhalen, die samen net als veel draden samen een prachtig tapijt vormen, die samen geweven zijn tot een prachtig verhaal. Het vertelt het verhaal dat begint bij een chocolatier in Georgië en zijn dochters en het recept voor de geheime chocoladedrank. Het verhaalt eindigt zes generaties later. Deze personen weet Nino zo tot leven te wekken dat ze met je meegaan, je droomt er over, je denkt erover na en worden haast familie van je. Ik zal moeite hebben ze los te laten.
Een andere reden is om te lezen over de geschiedenis van Rusland, de twee wereldoorlogen, de revolutie, de grote/kleine man (Stalin). Je krijgt een heel mooi beeld van Rusland, de mentaliteit, de gevaren en de (on) mogelijkheden.
De taal is zo prachtig poëtisch en verhalend, het leeft echt voor je. Ik heb het boek als een feuilleton gelezen de afgelopen maanden, maar wil het boek zeker gaan kopen om te lezen en te herlezen en te herlezen, het is zo mooi. Prachtig citaten, zoals deze ‘het was zo stil, je kon de grassprieten horen fluisteren’. Maar ook om je het verhaal voor te stellen als de draden van een tapijt vind ik een geweldige vondst. Het boek verveelt geen moment en kan het dus zeer zeker aanraden. Hoop dat Nino vaker een boek gaat schrijven!
Voor mij krijgt het boek absoluut 5 sterren.