Gwendolyn Bloom is zeventien en als de dochter van een diplomaat spreekt ze heel wat talen en heeft ze al in verschillende landen gewoond. Haar leven wordt op zijn kop gezet wanneer haar vader tijdens een zakenreis in Parijs verdwijnt. Ze ontdekt dat hij een spion is die voor de CIA werkt en wanneer de regering weigert om te helpen, besluit ze om hem zelf te gaan zoeken. Gwen vertrekt naar Parijs om daar de criminele onderwereld van Europa in te duiken, op zoek naar haar vader. Al snel beseft ze dat ze even meedogenloos zal moeten zijn als de criminelen waarop ze jaagt.
Meedogenloos is het debuut van Scott Bergstrom, een Amerikaanse schrijver die tot voor kort in de reclame werkte. Hij gaf zijn job in de reclamewereld op voor het schrijven. Hij is ook nog eens fotograaf en reist heel graag. Het boek werd naar het Nederlands vertaald door Sandra van de Ven.
Dat Meedogenloos een debuut is zou je helemaal niet zeggen als je het leest. Het boek lijkt geschreven te zijn door een ervaren schrijver. Scott Bergstrom heeft een onopvallende schrijfstijl, in de meest positieve zin: hij doet je niet stilstaan bij het schrijven, hij sleurt je gewoon mee in het verhaal, van pagina 1 tot pagina 363. Het is goed dat Bergstrom stopte in de reclame, want de literaire wereld mag een prachtig nieuw schrijver verwelkomen. Dat hij in de smaak valt is duidelijk, want zijn debuut verschijnt in meer dan 20 landen en wordt in de toekomst ook verfilmd.
Wat Meedogenloos zo goed maakt, is de aanwezigheid van de harde realiteit. Bergstrom maakt het niet mooier dan het is en dat maakt het verhaal zo goed. Geen ‘totally spies’ waarbij het gemakkelijk, stoer en sexy lijkt om een spion te zijn. In het echt is het geen droom en dat geeft Bergstrom krachtig weer. Alles klopt ook in het verhaal, er is geen moment waarop je denkt: dit is toch niet realistisch? Bergstrom heeft goed nagedacht en het hele verhaal is een ingewikkelde puzzel die uiteindelijk perfect in elkaar past.
Je ziet het hoofdpersonage Gwen steeds meer veranderen door de zware taak die ze op zich neemt. Het zijn ook gedwongen veranderingen, want als ze zich niet aanpast, dan overleeft ze niet. De Gwen die je aan het begin van het verhaal leert kennen, is niet meer de Gwen op het einde. Het is onmogelijk om niet van het hoofdpersonage te gaan houden, omdat je samen met haar die grenzen overgaat. Je blijft je inleven in Gwen, maar op een bepaald moment ontstaat er toch een afstand, omdat je pas de keuzes kan maken die zij maakt, als je hetzelfde beleefd hebt. Maar dat doet niets af aan de beleving en de intensiteit van het verhaal, integendeel.
Je kan dit boek niet lezen zonder dat het je raakt. Het verhaal komt hard aan. Meedogenloos is onmogelijk om naast je neer te leggen, want de spanning is echt elk moment te snijden. Het is alsof je je adem het hele verhaal inhoudt en pas als je de laatste pagina omslaat, terug kan ademen.
Naast een intens spannend verhaal, creëert Bergstrom ook een goed beeld van het criminele leven. Hij geeft je inzicht in een wereld die voor de meesten onder ons vrij onbekend is. Bergstrom toont je het criminele leven van binnenuit, terwijl je daar anders alleen oppervlakkig nieuws over leest in de krant. Het is een mooie schets van een harde wereld.
Het debuut van Bergstrom is een must-read. De kracht van het boek is het lef van de schrijver om harde realiteit niet uit de weg te gaan. Meedogenloos is een aanrader voor alle liefhebbers van spannende verhalen, ook als je normaal geen fan bent van het spionagegenre. Het is een goed verhaal en dat is universeel, wat het succes van dit debuut verklaart. Nu is het ongeduldig wachten op het vervolgverhaal.