Michael Berg (pseudoniem van Michel van Bergen Henegouwen) won in 2013 De Gouden Strop met zijn doorbraak Nacht in Parijs. Het meisje op de weg werd genomineerd voor de Hebban Award voor Beste Thriller, de Diamanten Kogel én de Gouden Strop. Broertje is zijn meest persoonlijke thriller.

Het boek begint met het verhaal van Amin, die samen met zijn broertje Mustafa vanuit Syrië naar Nederland probeert te vluchten maar schipbreuk lijdt voor de kust van Griekenland. Door het boek heen krijgen we af en toe een hoofdstuk te lezen hoe het met Amin vergaat en wat hij verder te maken heeft met het verhaal.

De hoofdrol in het verhaal is echter weggelegd voor Lotte. Zij is een succesvol cabaretière en heeft al tien jaar geen contact meer gehad met haar vader. Als zij hoort dat hij is vermoord, samen met haar stiefmoeder en een ander onbekend persoon, vliegt ze direct naar Frankrijk, waar haar vader woonde. Haar autistische broertje Felix wordt verdacht van de moorden en Lotte doet er alles aan om te bewijzen dat hij onschuldig is. Zelfs als dat betekent samen met Felix ontsnappen uit het politiebureau en op zoek gaan naar de echte dader.

Het eerste hoofdstuk met Amin in de hoofdrol sleurt je direct mee het verhaal in. Het is beklemmend, eng en erg beeldend beschreven. Vooral omdat het zo actueel is (wie herinnert zich niet de hartverscheurende krantenfoto van het drenkelingetje op het strand in Griekenland), is het heel gemakkelijk om je in de situatie te verplaatsen.

Ook de moorden op Lotte’s vader en stiefmoeder zijn erg goed beschreven. Het is gruwelijk, horrorachtig en met veel bloed aan de muur, zoals het een goede thriller betaamt.
Echter valt het verhaal hierna wel een lange tijd stil door de vele herhalingen die de auteur gebruikt. De plaats delict wordt met erg veel interieurdetails omschreven en de karakters blijven deze plek regelmatig voor zich zien in hun gedachten, wat ook weer enkele keren herhaald wordt.

De auteur maakt zich voor mijn gevoel schuldig aan meerdere onnodige herhalingen; zodra hoofdinspecteur Fillon het politiebureau betreedt, krijgen we de route die hij in het gebouw loopt regelmatig opnieuw te lezen; Lotte rijdt enkele keren mee in de auto van de assistent van Fillon en na de tweede keer weten we wel dat hij een brokkenpiloot is en dat ze doodsangsten uitstaat door zijn rijstijl.
Door deze herhalingen verloopt het verhaal onnodig traag. Ook de reis die Lotte met het vliegtuig maakt van Nederland naar Frankrijk wordt uitentreuren beschreven. Van de incheck, naar het stoel zoeken, naar het taxiën, naar het opstijgen en de vliegreis zelf. De auteur gebruikt deze tijd om alle gedachten en feiten van Lotte aan ons te presenteren, maar het was genoeg geweest als hij dit in één keer had gedaan, bijvoorbeeld tijdens de vliegreis zelf en niet in stukjes tijdens alle handelingen die er voorkomen bij het maken van een vliegreis.
Het boek is erg dik, 509 pagina’s, en ik ontkom niet aan het idee dat er bewust voor deze herhalingen is gekozen om maar een lekkere “dikke pil” te kunnen presenteren.

Gelukkig kan de auteur erg goed schrijven en weet hij de spanning er in het tweede gedeelte weer goed in te krijgen. Er zijn geen herhalingen meer, er gebeuren veel spannende dingen, er wordt nog een keer iemand vermoord en er komen meer verdachten op het toneel. Dit zorgt ervoor dat je uiteindelijk nog steeds geen idee hebt of Felix nou wel of niet de moordenaar van zijn eigen vader is.

De karakters zijn goed uitgewerkt. Vooral Felix is realistisch neergezet. Dit komt waarschijnlijk door het feit dat Michael Berg zelf een autistisch broertje heeft, waardoor hij goed weet hoe het soms in het brein van deze mensen werkt. Hij heeft ook nog een ander persoonlijk detail in het boek verwerkt, namelijk de ziekte van zijn (inmiddels overleden) vrouw. Hoofdinspecteur Fillon heeft ook een vrouw die ziek is en waarschijnlijk niet lang meer te leven heeft, en hij worstelt met het dilemma: eerder stoppen met werken en tijd doorbrengen met zijn vrouw of deze zaak oplossen? Het maakt het boek persoonlijk en zorgt ervoor dat de lezer veel sympathie heeft voor de hoofdrolspelers.

Broertje is een thriller met een beetje een dun plot, maar door de uitstekende schrijfkwaliteiten van Berg is het uiteindelijk toch een goed verhaal geworden.