Anja Feliers is geboren op 31 augustus 1971 in Bilzen (Limburg). Ze groeide op in het dorpje Rekem (Lanaken). Daar woonde ze samen met haar vader en haar moeder, haar zes jaar oudere broer en met haar bomma en bompa.

Als kind vond je Anja meestal spelend op straat terug. Samen met haar vrienden bouwde ze hutten, speelde ze voetbal, zocht ze naar salamanders, raapte ze kastanjes... Als ze maar buiten kon zijn!

Op zevenjarige leeftijd ontdekte Anja de magie van boeken. Tijdens een week ziek-zijn bracht haar broer voor haar een stapel boeken mee uit de bib. Een wereld ging open. Sindsdien bezocht ze de bib wanneer die maar open was om haar portie leesvoer op peil te houden. Toen Anja elf werd stierf haar moeder aan een gemene ziekte. Een periode van grote eenzaamheid was het gevolg. Anja maakte een belofte aan zichzelf dat ze ooit een boek zou schrijven over het verlies van haar moeder.

Op eenentwintigjarige leeftijd vond Anja dat het tijd was om de belofte die ze gedaan had, waar te maken.

Ze schreef een boek over het verlies van haar moeder dat bestemd was voor de kinderen die zij ooit nog zou hebben. Het boek belandde in de kast waar het jarenlang zou blijven liggen.

Op een dag vertelde Anja aan een vriendin over het bewuste boek. Nadat deze vriendin het boek gelezen had, opperde ze het idee het eens op te sturen naar een uitgeverij. Dat zag Anja wel zitten, er was alleen één grote 'maar'. Het boek was té persoonlijk om zo te laten uitgeven.

Anja ging opnieuw aan het werk en maakte van het boek een fictief verhaal.

In maart 2004 debuteerde Anja met het herschreven boek dat jullie nu kennen onder de titel 'Donkere kamers'.

Anja woont nog steeds in Eigenbilzen. Boven de keuken, op haar schrijfzoldertje blijft ze schrijven.
Ondertussen is Anja één van de succesvolste thrillerauteurs van Vlaanderen.
Naast haar reeks rond psychologe Kathleen Verlinden lanceert ze nu een mystieke nieuwe reeks rond medium Caro Westerhof.

Caro en Cas maken samen met hun twee dochtertjes een uitstap naar de kruidentuin in leuven ze besluiten daarvoor gebruik te maken van het openbaar vervoer en nemen vanuit Bilzen de trein naar Leuven.
Na een leuke maar vermoeiende dag staan ze in het station van Leuven te wachten op de trein die hun terug huiswaarts zal brengen als Nouk hun dochtertje zegt dat ze naar het toilet moet en Caro snel met haar meeloopt voor de trein arriveert.Tijdens hun afwezigheid krijgt Cas telefoon van een vriend en is daardoor even afgeleid als een vriendelijke vrouw met een labrador plaats neemt naast loïs en een gesprek begint met de kleine meid die direct veel oog heeft voor de lieve hond.Als Cas even later naar het bankje kijkt is zijn dochter weg,in blinde paniek kijkt hij rond en ziet zijn dochter enkele perrons verder lopen met de vrouw. In zijn onachtzaamheid loopt hij te dicht bij de sporen en wordt door de aankomende trein meegesleurd.Enkele seconden is hij zich bewust van de tragedie en weet hij dat hij de enigste is die kan vertellen wie hun dochter meenam maar de dood neemt hem onherroepelijk mee.Als Caro terug op het perron komt is ze zich snel bewust van de tragedies die in hun afwezigheid plaatsvonden.De politie is snel ter plaatse en de camera beelden worden opgevraagd zodat ze kunnen achterhalen waar Loïs is gebleven.Caro en Nouk worden door de politie thuis gebracht waar ze de familieleden inlichten over het ongeval en de verdwijning.Er word gezocht naar de vrouw die Loïs meenam maar dat blijkt niet zo gemakkelijk.In haar wanhoop wend Caro zich tot Cas en vraagt hem haar te helpen tot haar ontsteltenis antwoord hij haar,ze hoort zijn stem die antwoord en denkt even dat ze gek aan het worden is.Maar haar onderzoek geeft haar dezelfde antwoorden die ze van Cas krijgt.Familie geheimen komen uit maar die op zich zijn niet het antwoord van de wanhoop,eerder wie de oorzaak is van al dit lijden.Is iedereen wel wat je denkt wie hij/zij is?
Dit boek vertelt het verhaal van een gelukkig gezin dat in één seconde(bijna)alles verliest.
Een thriller van een hoog niveau,een familie verhaal,samenhorigheid,groot geluk,liefde,uiterste wanhoop en een uitzonderlijk groot moeder/dochter verbondenheid.
Wat heb ik met grote spanning en dat zelfde moedergevoel van dit verhaal genoten,omdat het deze keer fictie was maar ik toch zo met het verhaal meegeleefd heb.