Nadat ik 2 boeken van Lindell in willekeurige volgorde had gelezen, heb ik nu een paar boeken verzameld om zo de goede volgorde aan te kunnen houden. Dromenvanger was nu aan de beurt en ik heb ervan genoten. De karakters worden goed uitgewerkt, waarbij ik af en toe de neiging had om Cato Isaksen om de oren te slaan vanwege zijn houding naar het thuisfront.
Het verhaal zit goed in elkaar en er is geen sprake van een gemakkelijke speurtocht naar de moordenaar. Het is slopend, hard werk en de lezer lijdt mee met de politiemensen wanneer ze maar geen grip lijken te kunnen krijgen op de zaak. Daarbij is de uiteindelijke oplossing dan weer wat te vlot en teveel gebaseerd op de intuïtie van Isaksen.
Maar al met al genoten van deze prima Scandinavische thriller.