Het is niet eenvoudig dit sfeervolle verhaal na te vertellen. Juliette Bonave staat op het punt een bijzondere wijn te maken die een omslag in haar leven moet brengen, want ze leeft al jaren op de steun en hulp van een buurvrouw en een vriend. Deze relaties worden levendig en beeldend beschreven, je ziet ze allemaal voor je en het is een mooie cast.... Wat mij vooral trof was dat ze steeds anders reageren dan je denkt. Als er dan ook nog eens nieuwe buren in het gehucht La Borie aankomen, zijn die al even bijzonder en er breken voor Juliette en haar dochter Virginie, de vertelster, fijne hoopvolle tijden aan. Maar dan speelt het verleden op; Virginie mag haar vader niet zien en lijdt daaronder, Juliette hoort schokkende verhalen over wat haar moeder tijdens de oorlog heeft moeten ondergaan... Ondertussen moet ze haar wijn laten slagen en verkopen, een goede moeder zijn, naar een wijnbeurs... Je gunt haar dat ze slaagt nadat ze er zoveel voor over heeft en alles in goede banen probeert te leiden.
Op het eind lezen we hoe het Virginie als volwassen persoon vergaat, alle lijnen komen schitterend bij elkaar. Virginie kiest voor het leven, dan wordt de zoveelste generatie van de Bonaves geboren, de negende... Dat speelt nu, je mag hopen dat het haar goed vergaat. En hoe graag zou ik dat nog eens lezen...