Nele Neuhaus werd in 1967 geboren in het Duitse Münster (Westfalen) en groeide op in Paderborn. Ze werkte bij een reclamebureau en later in het vleesbedrijf van haar man, waar de basis ligt van haar succes. Ze gaf haar thrillers aanvankelijk uit in eigen beheer waarbij haar man de distributie verzorgde. In 2010 bestormde zij met drie titels de Duitse bestseller top 10. Met Sneeuwwitje moet sterven bereikte ze het grote publiek en het boek stond al na drie dagen in de top 20 van de bestsellerlijst van 'Der Spiegel'. In 2011 stonden vier van haar boeken in de top 50 van hetzelfde tijdschrift. Intussen zijn de vertaalrechten niet alleen verkocht aan Nederland, maar zullen haar boeken ook verschijnen in o.a. Italië, Frankrijk, Spanje, Korea, Rusland, Brazilië en Amerika.
Op een koude novembernacht wordt op een verlaten vliegveld van de Amerikaanse luchtmacht een menselijk skelet gevonden. Niet lang daarna stort een vrouw van een voetgangersbrug op een voorbijrijdende auto. Vlak hiervoor is Tobias Sartorius vrijgelaten nadat hij tien jaar zijn straf heeft uitgezeten voor de moord op twee meisjes uit zijn geboortedorp Altenhain, die na dit misdrijf nooit zijn gevonden. Tobias keert terug naar de gemeenschap waar hij met haat ontvangen wordt. Hij trekt voorlopig in bij zijn vader die zijn bedrijf heeft moeten sluiten en berooid is achtergebleven. Het rechercheteam van hoofdcommissaris Oliver Bodenstein en zijn assistente Pia Kirchhoff wordt op de twee zaken gezet. De rechercheurs komen al snel terecht in Altenhain als ze ontdekken dat er een relatie bestaat tussen de gepleegde moorden, het gevonden skelet en de vrouw op de brug. Wanneer er opnieuw een meisje verdwijnt, wordt het team van Bodenstein geconfronteerd met een ingewikkelde geschiedenis waarin niets is wat het lijkt. Tijdens hun onderzoek stuiten ze op de onwil en de zwijgzaamheid van de dorpsbewoners, die er absoluut niet op zitten te wachten dat oude wonden worden opengereten.
Sneeuwwitje moet sterven is niet alleen een intrigerende titel, maar staat symbool voor een boek waarin de grens tussen goed en kwaad tot op de snijkant wordt aangescherpt. De verwijzing naar het sprookje van Sneeuwwitje is geniaal verweven in een plot die, in een tijdsbestek van nog geen twintig dagen, zijn weerga niet kent. Het is onmogelijk om soezerig boven het boek te hangen, alleen al door de presentatie van veel personages, die allemaal hun steentje bijdragen aan het gecompliceerde huis dat Neuhaus voor de lezer construeert. Door een opeenstapeling van intriges in een steeds grimmiger wordende atmosfeer, krijg je nauwelijks grip op de grote lijn, wat soms enige irritatie opwekt. De ergernis verdwijnt snel wanneer duidelijk wordt dat elk prijsgegeven puzzelstuk naar de ontknoping leidt, maar ook weer misleidt als er nieuwe feiten aan het licht komen. En als je dan halverwege denkt eindelijk iets meer te weten, blijk je toch weer op het verkeerde been te zijn gezet. Het houdt niet op en de geladenheid trilt als door de hoogspanningskabels over de daken van Altenhain alwaar de voortdurende, sombere sneeuwbuien de ware aard en motieven van de dorpsbewoners als een bevroren deken blijven bedekken.
De opgebouwde spanning, de gedetailleerde sfeerbeschrijvingen en de uitstekende uitwerking van de personages, zijn de pijlers waarop de magistrale plot gebouwd is. Met Sneeuwwitje moet sterven mag Neuhaus zich meten met alle grote misdaadschrijvers uit de geschiedenis en ze verdient hiermee, met recht, een hele sterrenhemel.