Igor Znidarsic heeft pech. De flaptekst van 'De blindganger' - die op het boek zelf is nog een alinea uitvoeriger dan die op boekensites en in webwinkels - doet vrijwel het complete verhaal uit de doeken, zij het samengevat. Alleen de allerlaatste zin ervan - "In een race tegen de klok ..." - laat iets te raden over. Dan begin je als auteur met een fikse achterstand: de lezer kent in grote lijnen het verhaal al. Om die plotachterstand te compenseren zal de auteur op de overige beoordelingsaspecten van goeden huize moeten komen. Ik heb mijn best gedaan het boek te lezen alsof ik nog van niets wist. Dat levert uiteindelijk een score op van drie sterren: goed boek, met plezier gelezen, maar het mag met name origineler.

Er is een advocaat vermist en er wordt een vastgoedhandelaar dood gevonden. Rechercheur Bianca van Dijk en haar collega Joris doen onderzoek. De standaardvraag is: kan er een verband zijn tussen beide zaken? Wordt de advocaat gevonden en ook de moordenaar van de vastgoedhandelaar? Drie keer raden ...

Tijdens het lezen bekroop mij het gevoel dat ik dit eerder gelezen had. En ja: Lotte & Søren Hammer zitten met hun debuut 'Misbruik' (2010) op dezelfde toer. Gelijksoortige thematiek, gruwelijke wraakacties, andere details. Wraak is sowieso een geliefd thema in thrillers.
Herkenbaar uit menig andere thriller zijn de relatieproblemen van een van de speurneuzen. En zo komen er meerdere clichés voorbij. Onverwachte wendingen doen zich niet voor. De climax is te gemakkelijk en onbevredigend.
Hier staat tegenover dat Znidarsics schrijfstijl heel aangenaam is. Er zit vaart in het verhaal, de karakters zijn voldoende uitgewerkt, de locatie - Oost-Nederland - is mooi gekozen. 'De blindganger' is de eerste thriller van deze auteur. Wat mij betreft volgen er meer! Bianca & Joris vormen een aardig duo, dat nog een hele hoop lastige zaken op kan lossen. En dan met een origineler verhaal op naar de vier sterren!

[spanning 3, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 3, psychologie 3]