Seksueel misbruik als thema is pittig om over te schrijven. Als je dan ook nog eens een autobiografisch relaas schrijft, is het twee keer zo zwaar. De kans dat je dan vervalt in een auto-therapeutisch verhaal ligt op de loer, maar dat is bij Luma geheel niet het geval en dat maakt dit boek een aanrader om te lezen.

Luma heeft in haar leven ervaringen die haar vormen, de spreekwoordelijke riemen waarmee ze moet roeien en waardoor ze meermaals ongelukkige beslissingen maakt. Desalniettemin durft ze met een flinke portie zelfkritiek te kijken naar zichzelf en de gevolgen van haar handelen. Niet altijd pakt dit goed voor haar uit en onstaan nieuwe situaties die traumatisch en hilarisch tegelijkertijd zijn. Hierdoor wordt haar verhaal, realistisch en komt het uit de slachtofferspositie.

Ik heb bij sommige pagina's moeten slikken, ik heb hard gelachen en soms heb ik me ook flink geïrriteerd aan de paden die Luma volgde, en dat is goed, want het verhaal roept emoties op, roert in je dogma's en leest als een tierelier.