Er is de laatste tijd behoorlijk veel aandacht geweest voor dit boek van Veronica Rossi. De kranten, tijdschriften en websites hebben allemaal wel eens een berichtje over dit verhaal geplaatst. Het is in meer dan vijfentwintig talen vertaald en Warner Bros heeft de filmrechten overwogen. Dit eerste deel van een trilogie krijgt dus enorm veel aandacht. Aandacht voor een nieuw boek is altijd goed, maar lost Een wereld zonder hemel de verwachtingen wel in?
In de Rêverie is alles perfect. Dankzij de iViewer kan je elke wereld -'Domein' in het boek - binnenstappen die je maar wil, en je uiterlijk aanpassen zoals jij dat wenst. De mensen kennen geen ziekte, pijn of angst. Alles is perfect... Maar niet voor Aria. Haar moeder neemt tegen haar gewoonte in geen contact meer op met haar dochter. Aria bedenkt een manier om erachter te komen wat er met haar moeder aan de hand is. Ze heeft geen andere keus dan Soren, de zoon van de directeur van Veiligheid, te overreden om haar meer te vertellen. Hij heeft echter andere plannen en wat leek op een goed idee, loopt uit op een regelrechte ramp. Aria moet bewijzen dat ze onschuldig is, maar voor ze de kans krijgt gebeurt er iets verschrikkelijks. Helemaal alleen probeert Aria te overleven. Lukt het haar om de etherstormen, kannibalen en Wildlingen te overleven? Vast niet. Ze heeft hulp nodig en snel ook. Krijgt ze die misschien van Perry, of richt hij haar juist ten gronde?
Vanaf de eerste pagina van het verhaal duikel je een wereld in die totaal anders is dan de onze. Hoewel het verhaal zich op dezelfde planeet afspeelt, is aan niets in het verhaal Moeder Aarde te herkennen. Etherstormen, leven in virtuele werelden, het ontbreken van pijn, honger en verdriet en bovenal de Uitlanders.
Tegenwoordig kunnen mensen buiten de samenleving rekenen op voedselhulp, bijstand en uitkeringen. Maar zo niet hier. Buiten de Rêverie sta je er in je eentje voor. Die wanhoop, de angsten en de eenzaamheid worden in het verhaal goed naar voren gebracht. De wereld van Aria en Perry is niet te herkennen, maar Rossi weet toch een mooi en goed voor te stellen beeld ervan te schetsen.
Naarmate het verhaal vordert krijg je als lezer een redelijk goed beeld hoe de relatie tussen Aria en Perry zich zal ontwikkelen. De liefde tussen de twee kan niet anders dan opbloeien en uiteindelijk komen ze, na enkele problemen, toch weer bij elkaar. Ondanks dit cliché in de relatie van de twee hoofdpersonen heeft Rossi een bijzonder origineel, beeldend en fijn lezend boek geschreven. Het moeilijke wachten op het tweede deel is begonnen.