Het meest bijzondere aan dit boek vind ik de karakters. Deze hebben erg veel diepgang. Juliette haat Half Face hartgrondig, maar op sommige punten schemert er toch wat begrip of zelfs sympathie door in haar verhaal. Dit is heel subtiel gedaan, zelfs wanneer ze zegt dat ze hem haat, lees je tussen de regels door soms dat dit niet helemaal waar is. Half Face is grotendeels een mysterie en het blijft tot op het laatst onzeker of hij een monster is, zoals Juliette hem noemt, of dat hij daadwerkelijk bezeten is door een demon.

Wat ik ook bijzonder vond is dat het verhaal geschreven is vanuit het gezichtspunt van Juliette, maar dat dit je er als lezer niet van weerhoudt om Half Face te leren kennen. Zijn gedrag en de dingen die hij aan Juliette vertelt, zeggen erg veel over hem. Af en toe had ik echter wel willen weten wat hij precies dacht.

Er zit wel spanning in het verhaal, met name over de vraag of Half Face Juliette iets aan gaat doen en of ze de barre tocht door Mongolië gaan overleven. En ook is er spanning over hoe ver Juliette wil gaan om te overleven. Ze komt meerdere malen voor morele keuzes te staan. Dit is voornamelijk psychologische spanning, echte actie komt pas tegen het einde in het boek voor. Ik hou persoonlijk wel van dit soort verhalen, maar ik weet niet of dit een echte thriller is. Het is wel erg interessant.

Opvallend is ook de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt. Je krijgt aardig wat mee van de omgeving en de cultuur in Mongolië. Dit maakt het boek anders dan andere boeken. Je merkt ook dat Juliette van het land gaat houden, ondanks het gene wat ze er meemaakt.

Ik vond dit een bijzonder verhaal. Het deed me meer denken aan een spannende roman dan een echte thriller, maar ik vond het erg fijn om te lezen. De psychologische spanning hield me als lezer zeker bij de les. Het is geschreven als YA- thriller, maar is voor oudere lezers zeker ook aan te raden.