Op 11 oktober 1985 parkeert Don Lisander, lid van de geheime veiligheidsdienst IDVI, zijn auto naast een tankwagen. Hij bevindt zich in Ignis, Chimeria. Hij zal een beginnend collega, Cookie Nin, ontmoeten en samen met haar een Correctie uitvoeren in de vorm van een Schouwspel. De te corrigeren persoon had niet moeten willen vertellen dat het olieveld op aan het raken is. Dictators willen goed nieuws, geen feiten.

Roxane Tron keert op 21 september 2012 in Turris, Chimeria, terug in het hotel nadat ze zojuist een zwarte hoed met voile heeft aangeschaft. Ze zal de hoed dragen op de begrafenis van de moeder van haar beste vriendin, Anna. Ze is samen met haar Amerikaans-Japanse vriend Yasuo uit Amerika overgekomen om haar vriendin bij te staan.

Vanuit die twee startpunten vertelt Floortje Zwigtman in Vlam het verhaal van Chimeria dat in 1985 een dictatuur is, geleid door de familie Tron, maar in 2012 van de Trons bevrijd is. Dat laatste is door Zwigtman al duidelijk gemaakt in de proloog als Roxane tijdens het zoeken naar een geschikte begrafenishoed wordt herkend door een vrouw.

'Ach!'De blik van de vrouw werd zacht en Roxane vermoedde dat ze nu, in weerwil van de jaren, het meisje zag dat de Dochter van de Moeder was geweest. Een tweede benige, beringde hand omklemde de hare. 'Ze waren goede mensen, uw ouders. Goede mensen!'
De ogen van de vrouw kwamen tot leven. Er vlamde een verontwaardiging in op die ze waarschijnlijk maar met weinigen had kunnen delen. 'Ze hadden niet mogen eindigen zoals ze geëindigd zijn. Dat is de grootste misdaad uit onze geschiedenis!'

Op de begrafenis ontmoeten Don Lisander en Roxane Tron elkaar. Roxane ziet hem in de kerk en ontmoet hem later bij het graf van Rafael Orlin Duse, geboren op 23 juni 1965 en overleden in 1988. Het is duidelijk een schok voor haar. Ze wist niet dat Rafael gevonden was. Don Lisander wil graag met Roxane praten, haar de waarheid vertellen, maar zij is te geschokt en te bang voor hem om daarmee in te stemmen. Hij geeft haar een kaartje met het telefoonnummer waarop hij te bereiken is, mocht ze er ooit wel toe in staat zijn om hem aan te horen.

Floortje Zwigtman gebruikt niet alleen afwisselend Don Lisander en Roxane Tron, maar ook Cookie Nin, Christian Duse en Rafael Duse zijn vaak aan het woord. Het duurt door die veel voorkomende perspectiefwisselingen even voordat duidelijk is wie wie is en wat hun rol en achtergrond is, maar die open eindjes maken alleen maar nieuwsgierig. Wat is er gebeurd met de Trons? Wat is er gebeurd met Rafael Duse? Welke rol heeft Don Lisander gespeeld? Wat heeft Cookie gedaan? Wie belt Roxane toch steeds en waarom? Wat is 'de waarheid' van Don Lisander?

Bijna geen enkele van die vragen wordt beantwoord, want Vlam eindigt op respectievelijke 20 december 1986 als 'De Gebeurtenissen' nog niet hebben plaatsgevonden en op 25 november 2012 als Roxane's zoektocht naar de waarheid nog in volle gang is. Vlam is namelijk de veelbelovende, spannende opmaat van wat uiteindelijk de Vonk-trilogie moet worden. Het is te hopen dat Floortje Zwigtman veel tijd heeft om te schrijven, want het motto van Murakami (voorin opgenomen) en de kwaliteit van Vlam doen het verlangen naar meer Chimeria oplaaien...

That's what the world is, after all: an endless battle of contrasting memories.
- Haruki Murakami, 1Q84