Als de Amerikaanse violiste Julia in Rome een muziekstuk ontdekt in een oud boek is ze verkocht. Even daarna koopt ze het muziekstuk en gaat naar huis, naar haar man en dochtertje. Zodra het kan probeert ze het muziekstuk te gaan spelen op haar viool. Het is een moeilijk stuk en ze gaat er helemaal in op totdat haar dochtertje haar roept en bij haar komt. Vanaf dat moment lijkt alles verkeerd te gaan, Julia vertrouwt haar dochtertje van drie niet meer en koppelt dit aan het muziekstuk. Telkens als ze “incendiowals” speelt gebeurt er iets naars. Julia komt zelf in het ziekenhuis terecht en op haar verzoek wordt haar dochter helemaal onderzocht.
Uieindelijk vlucht Julia met een vriendin naar Italië om de geschiedenis van dit muziekstuk te achterhalen, en de vragen op te lossen.

Het verhaal zelf komt een grote groep lezers al heel bekend voor en er werd ook behoorlijk over geschreven en ook wel wat gemopperd op de social media. Tess Gerritsen heeft namelijk vorig jaar het boekengeschenk van de maand van het spannende boek geschreven en daarin staat een verkorte versie van het verhaal van spelen met vuur. Dat boek heette Incendio en had 76 bladzijden.

Dit boek, spelen met vuur, vertelt echter het hele verhaal van Julia en haar gezin en gaat veel dieper in op details en het verleden van het muziekstuk l’indendio door L Toldesco. Het verhaal groeit van een naar twee verhalen die elkaar op een gegeven moment kruisen.
Ik heb nu beide boeken achter elkaar gelezen heb de verschillen gezien. In de korte versie van het verhaal ontbreekt het verhaal van Lorenzo, hij heeft het muziekstuk geschreven in zeer barre omstandigheden. Als je eenmaal zijn verhaal hebt gelezen begrijp je ook de betekenis van de titel. Allebei de verhalen komen bij elkaar en je denkt dat het probleem rondom het muziekstuk opgelost is. Maar waarom doet haar dochter zo vreemd? Deze vraag blijft hangen en lijkt niet duidelijk te worden opgelost.
Dan komt Tess Gerritsen met een plotwending die je niet had voorzien en die een extra dimensie aan het verhaal geeft, meer over Julia duidelijk maakt en ook waarom haar dochter zo heeft gedaan.
Tess Gerritsen heeft met het boek “Spelen met vuur” weer bewezen dat ze een topauteur is. Bij haar kun je erop vertrouwen dat je een boek kunt kopen dat je van begin tot einde zal boeien. De verhaallijnen en de persoonsbeschrijvingen zijn compleet en goed bestudeerd. Tess Gerritsen is zelf arts dus weet er wel wat van af. Ze weet ook goed de sfeer van de landen waar dit verhaal zich in afspeelt over te brengen. Je waant je echt in Italie op dat plein en in de kleine straatjes. Of bij de vioolbouwer tussen de muziekstukken. Ze heeft het heel mooi beschreven allemaal en mij wederom een paar uur heerlijk leesplezier bezorgd.

Nieuwsgierig als ik ben had ik nu ook graag het muziekstuk willen horen, met de nieuwe mogelijkheden van deze tijd had ik in het boek wel een link naar het muziekstuk verwacht.....