Voor de blogtour van N.22 van Joyce Roele mocht ik het boek lezen en recenseren. N.22 is een Young Adult boek. Het genre is Fantasy/SciFi.

Op de cover staat een mooie rode, glimmende appel met daaronder rode druppels bloed. Dit laat niet veel van de inhoud los, maar als je begint te lezen wordt dit toch al heel gauw duidelijk. Ik vind het een hele mooie cover, omdat het naar mijn idee, rust en schoonheid verwoord.

Flaptekst

Kate beschikt over een helende eigenschap en wordt daardoor al twee jaar lang, door de overheid, opgesloten. De overlevingsregels die zij van haar moeder heeft meegekregen, houden haar in leven, maar zorgen er ook voor dat ze van binnen langzaam wegkwijnt. Ze heeft de hoop opgegeven om ooit nog vrij te zijn en wanneer zij wordt overgeplaatst naar laboratorium Mentha verwacht zij niet lang meer te leven. Een onverwachte ontmoeting zorgt voor een verrassende wending in haar anders zo eentonige bestaan.

Alexander en Lena zijn op zoek naar hun beste vriendin Kate. Alexander is er van overtuigd dat het zijn schuld is dat de gave van Kate is ontdekt en hij zet alles op alles om haar te bevrijden. De zoektocht zit vol gevaren en keuzes die ze nooit verwacht hadden te hoeven maken.

Is het laboratorium het eindstation voor Kate? Of weet zij met behulp van haar vrienden te ontsnappen uit deze nachtmerrie?

Wat ik heel mooi vond aan dit boek dat het in het ik-perspectief is geschreven en toch vanuit twee personages.
Ten eerste Kate, die haar verhaal vertelt in het labaratorium. Zich afsluit van alles en iedereen om maar vooral te overleven. Deze manier van overleven brokkelt langzamerhand af als Zoë, een meisje wat op haar zusje lijkt, en later Branden ook in het laboratorium komen. Zij gaan een dermate rol in haar leven spelen dat ze zich niet meer kán afsluiten en hierdoor steeds zwakker wordt.
Ten tweede vertelt Alex zijn verhaal over de zoektocht naar Kate samen met Lena. Over zijn schuldgevoelens omdat hij het zichzelf kwalijk neemt dat Kate nu opgesloten zit.

N.22 is het debuut van de zeventienjarige Joyce Roele. Joyce Roele (1999) houdt niet van lezen en vindt schrijven niet leuk, totdat ze op haar negende de fantasyhoek voor vijftien jaar en ouder in de bibliotheek ontdekt. Vanaf dat moment is ze van boeken en het schrijven van verhalen gaan houden.

Al met al een heel mooi boek, dat ik zeker aanraad om te gaan lezen.