Ken je dat gevoel dat je begint en gewoon door moet lezen tot het eind? Ik had dat met de Potters altijd. En heb dat met Slaughter. En...met deze van Morshuis!

Radovar; een dictatuur, maar dan met nog sluwere onderdrukking. Iedere flat is een samenleving op zich. Mede omdat de families de flat niet mogen verlaten. Ze zijn allemaal zo'n beetje gehersenspoeld door het puntensysteem dat in de samenleving gehanteerd wordt. Dat systeem speelt in op onze drang beter te willen zijn dan anderen...
Maar ook als je die drang minder van nature hebt, ga je er wel in mee. Want als je als gezin het puntenaantal vergroot stijg je in rang; figuurlijk in aanzien, letterlijk door verhuizing naar een hogere verdieping, alwaar het appartement ook luxer is.
Als je iets fout doet, verlies je punten en mag je rücksichtlos naar een lagere verdieping. Pas op dat je geen ondergronder wordt!

Uiteindelijk draait het natuurlijk allemaal om geld. Het kapitalistische systeem ten top; iedereen werkt namelijk voor één en hetzelfde computerbedrijf dat op deze manier goedkope arbeidskrachten heeft.

Zoals ik het nu vertel lijkt het nauwelijks een jeugdboek. Bovenstaande kún je eruit halen, maar dat is niet noodzakelijk. Zonder deze uit de maatschappij gegrepen feiten erin te lezen is het ook een fantastisch spannend boek!!
Maar met deze zaken is het leuk om met groepen/klassen te (laten) lezen en er over te discussiëren.

Ik heb intussen alle drie de boeken van Morshuis gelezen. Hoe is het mogelijk dat er drie totáál verschillende boeken uit de pen van één en dezelfde vrouw kunnen komen?
Echt, deze auteur verdient meer aandacht en credits voor haar werk!