De Engelse titel van de misdaadroman Bevlekt is Steel Witches. De term slaat op de versiering aan de neus van gevechtsvliegtuigen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vaak stelden die beschilderingen uiterst fraai gevormde en schaars geklede dames voor. De vertaling van de Engelse titel in het Nederlands doet de betekenis van de term Steel Wiches geen recht.
Patrick Lennon begint zijn misdaadroman met een telefoongesprek tussen hoofdpersoon Tom Fletcher, ex-politieman en nu privé-detective en zijn vader. Zij hebben elkaar in achttien jaar niet gezien en gesproken. Tom geeft zijn vader de schuld van het feit dat zijn moeder het gezin in de steek heeft gelaten. In het telefoongesprek zegt zijn vader het volgende:
Wij moeten hem doden, Tom. Hij is naar een plek ten westen van de oude spoorlijn gegaan. Bij de oude steengroeve of zo. Wij moeten hem doden.
Fletcher vindt daar inderdaad het lijk van een man die op gruwelijke wijze om het leven is gebracht. Als een tweede slachtoffer in het bezit blijkt te zijn van een foto van Tom uit zijn jeugd, realiseert hij zich dat deze moorden misschien te maken kunnen hebben met gebeurtenissen uit het verleden en dat hij bij zijn speurtocht naar de moordenaar antwoorden kan vinden op vragen die hij sinds zijn jeugd heeft.
Patrick Lennon weeft drie verhaallijnen in elkaar. Naast de jacht op de moordenaar is er het verhaal van een heksenjager die het een paar honderd jaar geleden voorzien had op vrouwen die hij verdacht van hekserij. Het tweede verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en heeft een geheimzinning nieuw wapen als onderwerp. Deze ingrediënten vormen de bouwstenen van een spannende misdaadroman die het lezen zeker waard is. De ontknoping vindt plaats tijdens een gigantische storm die over Engeland raast en de beschrijving daarvan is heel beeldend. Het einde valt wat tegen. De plot lijkt af te stevenen op een gigantisch slotakkoord maar hij blijft hangen in wat paukengeroffel en wegstervende violen. Er blijven aan het einde vragen over en het wordt niet duidelijk of dat cliffhangers zijn of vragen waarop de lezer zelf het antwoord moeten geven.
De vergelijking die de The Times (op de omslag) maakt met Inspector Morse raakt kant nog wal.