Het verhaal begint midden in de oorlog. De Duitsers vliegen over een huis en een tweeling ligt heerlijk te slapen in hun wiegje. Na deze gebeurtenis volg je hun levensverhaal.

Dit is het bijzondere verhaal van een tweeling: Esther en Kristinia. Ze groeien op in een muzikaal gezin. Elk kind (en de ouders) bespelen een instrument in deze familie. Esther krijgt een Cello en Kristinia een Viool. Deze tweeling lijken qua uiterlijk op elkaar, toch is Esther de mooie meid en loopt Kristinia altijd achter op haar zus. Ze zijn qua innerlijk zo verschillend als dag en nacht. Esther is de populaire en Kristinia loopt er een beetje achteraan. Esther schopt het heel ver en heeft een gouden muzikale carrière. Ze zijn niet zo close als de meeste tweelingen. Maar er is toch wel een soort band….En dat is muziek. Als ze 70 jaar oud worden, besluit Kristinia haar eigen show te geven op een groot podium. Dit zorgt voor veel emoties en als lezer, kun je niet anders dan meeleven!

Esther en Kristinia kijken beiden terug op hun leven. Dat zijn de stukken tekst die gewoon gedrukt zijn. Ook vertellen zij over het nu: Dat staat cursief gedrukt en er staat steeds een naam boven. Je komt erachter hoe zij elkaar zien. Deze zussen zullen je een andere kijk geven op muziek maken. Wat het met je doet als je succesvol bent- en wanneer dat niet het geval is.

Het speelt zich dus af in het verleden en het nu. Je moet af en toe wel een beetje omschakelen. Het leest vlot en ik vond het echt een mooie roman.
De liefde voor muziek, brengt mensen samen. Muziek is universeel.
4 sterren****