Het auteurs echtpaar legt via twee verhaallijnen een verband rondom de zweetdoek van Veronica met daarop een gelaatsafdruk van Jezus Christus.
De verhalen spelen zich af in 1206 en 2015 en wisselen elkaar af om de paar hoofdstukken. Hierdoor krijg je op een lezenswaardige manier een beeld van de historie rondom deze lijkwade en wat dit met mensen doet.
Het moderne verhaal speelt zich af in Italië wanneer twee vriendinnen op vakantie worden gekidnapt. De familie van beiden gaan op zoek waarbij een hoofdrol is weggelegd voor de zuster Emilia.
Via spannende momenten en duister betrokken figuren, zoals een aantrekkelijke journalist Luigi en een intrigerende privé detective Antonio komt Emilia uiteindelijk tot een weerzien met haar zus en diens vriendin.
Het oudere verhaal betreft de kruidenmengster Madeleine die ergens in Zuid Frankrijk op een kasteel woont, wiens man Guy, gewond terugkerend van een kruistocht, de zweetdoek mee terugneemt als geschenk voor haar.
Dit bengt haar zelf in gevaarlijke situaties waaruit zij zich gelukkig steeds weet te bevrijden.
De rol van de zweetdoek is mede bepalend voor de omstandigheden waaraan de hoofdpersonen worden blootgesteld als wel de ontwikkeling van het bestaansverhaal van deze doek in beide tijdsmomenten.
In het nawoord probeert het auteurs echtpaar hiervoor een verklaring te geven, waarbij geconcludeerd wordt dat het Geloof gediend is en blijft met een zekere mysterieusheid der dingen.