Verdwenen is één van de vier nieuwe boeken van de nieuwe YA-uitgeverij, Young & Awesome. Om deze nieuwe geweldige uitgeverij toch eens in het zonnetje te zetten, las Dear Book Nerd Book Club in hun november-leesclub het boek. We hadden zoals altijd een geweldige middag, maar was het boek al net zo geweldig?

Ik was ontzettend geïntrigeerd door het idee van 6 verdwenen kinderen en 5 keren er maar terug. Ik was helemaal weg van dat idee én dat was ook een van de grootste redenen waarom ik zo benieuwd was om het boek te lezen. Want wees nu eerlijk, wie houdt er nu niet van een beetje mysterie?

Ik moet toegeven dat ik helemaal weg ben van de schrijfstijl van Tara Altebrando. Ik hou van haar originele en speelse manier van woorden op papier zetten. Zo benadrukte ze het mysterie van de verloren kinderen én maakte ze de lezer nog meer nieuwsgierig. Sommigen zeiden tijdens de leesclub dat dat juist een ding was aan het boek dat ze echt haatten, maar ik moet zeggen dat ik het geweldig vond dat ik plots mijn boek op z’n kop aan het lezen was!

Nu vraag je je waarschijnlijk wel af waarom het boek dan toch niet 10/10 heeft gekregen. En dat vertel ik je met veel plezier. Zoals ik al zei: het concept van het boek is werkelijk geweldig. Toch was het totaal niet wat ik ervan verwacht had. En dan bedoel ik dat in een beetje de slechte zin.

Ten eerste vond ik de keuze van de perspectieven een cruciale fout. Het is voor het eerst dat ik dat gebruik in een recensie om eerlijk te zijn. Maar van dit hing heel veel af. Zo koos de schrijfster allereerst om vanuit 3 verschillende oogpunten te schrijven, die van 2 kinderen die verdwenen waren en van 1 die achter was gebleven. Op zich had ik hier helemaal geen probleem meegehad, want het is interessant om te lezen over de impact van Het Vertrek op iedereen. Waar ik vind dat het misgegaan is, is het feit dat de schrijfster dan nog eens besloot om in derde persoon te schrijven. Op die manier was het zo moeilijk om helemaal in het boek getrokken worden en was ik afgeleid door het minste. Ook vond ik het moeilijk om sympathie te vinden voor de personages over wie ik aan het lezen was. Ik miste hét gevoel die je hoort te hebben bij zo’n tragisch boek en dat was zo jammer.

Ten tweede was ik niet echt te vinden voor de uitwerking van het concept van het boek. Ja, ik hield ervan op de achterflap, maar de schrijfster heeft mij niet weten te overtuigen van haar kunnen in dit boek. Misschien ben ik het persoon dat dan liever een tweeluik had gelezen én dan meer uitwerking. Daarmee bedoel ik geen gehaast einde en closure voor de lezer. Ik had graag iets van een soort queeste gezien mét net dat tikkeltje meer, want zoals ik al zei: het prachtige idee was daar, maar naar mijn mening net iets te slecht uitgewerkt.

Ik vind het heel jammer dat ik niet razend lovend kan zijn over Verdwenen, maar het kan nu eenmaal niet anders. Ik miste te veel dingen in het boek. Ik hield ontzettend van het idee en de schrijfstijl van het boek, maar door die missende cruciale dingen wist Tara Altebrando mij niet te overtuigen.