De wraak van Zeven is alweer het vijfde deel uit de Loriën-kronieken van Pittacus Lore, ouderling van de planeet Loriën. Het eerste boek, Ik ben nummer vier, is verfilmd, maar een vervolg is vooralsnog niet aangekondigd. Voor fans van de serie is dit een teleurstelling want de boeken van Pittacus Lore blijven enorm populair.  

In de vorige delen hebben we kennisgemaakt met de negen Gardes van Loriën en Ella, die de Tiende werd genoemd. Deze Gardes komen van Loriën en zijn na de invasie van het wrede Mogadoorse alienras naar de aarde gevlucht om op krachten te komen. Zij zijn voorbestemd om de Mogadoren en hun Geliefde Leider te verslaan en Loriën opnieuw op te bouwen.                

De Gardes hebben in het vorige deel een enorme klap opgelopen. Een bondgenoot bleek een verrader te zijn en na een dodelijk ongeluk bleef de groep Loriërs onzeker en verzwakt achter. In De wraak van Zeven proberen ze deze crisis te boven te komen en gaan ze op zoek naar nieuwe bondgenoten voor de komende invasie. Hierom verlaat Sarah met Bernie Kosar de groep en probeert ze in contact te komen met een oude bekende die van zich heeft laten horen en die mee wil strijden.                

Ella is ontvoerd door de Mogadoren en tijdens haar gevangenneming ontdekt zij wie de Geliefde Leider precies is, wat zijn doel is, maar bovenal: een nieuwe Erfgave die de Gardes in de strijd met Setrákus Ra een belangrijk voordeel kan opleveren. Ook komen we Vijf weer tegen die, na de confrontatie uit het vorige boek, uit probeert te zoeken aan welke kant hij wil staan tijdens de aankomende invasie.  

Ook de andere Gardes komen voor een keuze te staan. Gaan zij de confrontatie met de Mogadorenlegers aan of gaan ze op zoek naar een wapen dat hen kan helpen in de oorlog met de Mogadoren? Ze splitsen zich in twee groepen en Zes gaat, samen met Zeven en Adam, een Mogadoorse bondgenoot met een mysterieus verkregen Erfgave, op zoek naar een oud Lorisch Heiligdom en een wapen dat hen zal helpen de oorlog te winnen.                

Vier vertrekt samen met Negen, Sam en agent Walker naar New York om de Mogadoren te onthullen aan de aardse bevolking. Ze moeten iedereen ervan overtuigen dat de Mogadoren, die zich voordoen als welwillende ruimtereizigers, in werkelijkheid een bloedige overname van de planeet gepland hebben. Maar de invasie is bijna begonnen en Setrákus Ra deinst nergens voor terug…  

Dit deel van de Loriën-kronieken bevat weer net zoveel spanning en actie als de vorige delen, als het al niet meer is. Dat is wat we gewend zijn van Pittacus Lore en dat is wat de fans graag lezen. In dit deel worden enkele belangrijke vragen uit voorgaande delen opgelost, maar komt de groep ook weer voor een nieuwe crisis te staan. Helaas is het ‘nieuwe’ van de serie er nu wel af en zou een extra redactieronde geen overbodige luxe zijn. Daartegenover staan de humor van Sam en Negen en de spannende en sterk visuele actiescènes. Ook op het psychologisch vlak kom je als lezer dichter bij de personages te staan in dit deel. Hoewel de serie dus lang duurt, zijn de boeken zeker niet langdradig geworden.                

Ook de laatste ontwikkeling is erg interessant, maar tegelijk brengt deze een groot risico met zich mee. In het volgende deel lijken veel dingen te gaan veranderen en de kans bestaat dat dit lezers tegen zal vallen. Er is nu een goedlopende en populaire formule: Lorïer, Chimaera en mens tegen de Mogadoren. De grenzen beginnen al te vervagen, maar of deze laatste ontwikkeling in het voordeel van het verhaal zal werken, is afwachten tot het volgende deel in de winkels verschijnt. Buitenaards goed was het eerste deel. Dit is Lorisch goed.