Tiffany Reisz vermeld duidelijk in dit boek dat het erotische genre één van de best groeiende en verkopende genres is van de afgelopen jaren. Dat feit is duidelijk geen fictie – er verschijnen er zoveel van dat je er onmogelijk kan naast kijken in de boekenhandels. Zoveel zelfs dat het onlangs bijna een genre-burnout veroorzaakte.

‘De Meesteres’ is echter het eerste boek waar de nadruk lijkt te liggen op het waarom in plaats van het hoe. Waar andere boeken vooral een aaneenreiging van erotische scènes zijn, tracht deze auteur ook echt om de motivatie die erachter zit te verklaren.

De erotische omschrijvingen die Nora Sutherlin’s boeken zo goed doen verkopen en er voor zorgden dat ze een grote fanbasis heeft, zijn een onschuldig sprookje in vergelijking met haar echte leven. Vanille is duidelijk niet aan Nora besteed. De man die haar pijn doet is de enige persoon in haar leven die haar nog nooit heeft gekwetst. Soren maakt haar sterker, Zack maakt haar een beter schrijfster en Wesley doet haar geloven in onschuld.

‘Ze is een schrijver. Ze hoort gestoord te zijn.’

We delen niet dezelfde voorkeuren, maar ik geef wel toe dat de scènes in dit boek minder denigrerend en vrouwonvriendelijk over kwamen doordat men de nadruk legt op de motivatie én de noodzaak van haar behoeften.

‘Het leven zit zo in elkaar dat de gebeurtenis nooit zal of kan overeenstemmen met de verwachting’ – Charlotte Brontë

Het boek bleek uiteindelijk beter te zijn dan ik had verwacht. Grotendeels door de andere klemtonen verschilt dit verhaal toch van andere boeken in dit populaire genre. Het boek lijkt ook meer inhoud te bevatten. Er zijn quotes in verwerkt, referenties naar filosofen, … Ook wordt het verhaal van Nora, Soren, Wesley en Zack (tja, dat is zelfs geen liefdesdriehoek meer, maar een heus vierkant) afgewisseld met fragmenten uit het boek ‘De troostprijs’ dat hoofdpersonage Nora aan het herschrijven is. Die ‘Troostprijs’ is een mooie weerspiegeling van Nora’s gevecht met haar eigen gevoelens.