Vandaag de dag siddert de wereld onder terroristische aanslagen en in verschillende landen dreigen conflicten te escaleren. Hemingway zei het honderd jaar geleden al: Oorlog is geen pretje. In 1929 schreef de auteur het boek A Farewell to Arms. Een semi-autobiografisch boek over zijn belevenissen als ambulancechauffeur in de Eerste Wereldoorlog. Een prachtig boek over liefde en over de ellende van een oorlog, maar vooral ook over gewone mensen die gedwongen worden te vechten. Een pleidooi tegen oorlog, een antioorlogsverhaal van de zuiverste soort.

Een jonge Amerikaan, Frederik Henry, speelt de hoofdrol in Hemingways roman. Hij dient tijdens de Eerste Wereldoorlog als ambulancechauffeur in het Italiaanse leger. Niet alleen volgen we Henry tijdens zijn werkzaamheden aan het front, maar de relatie met zijn vrouw Catherine Barkley speelt een net zo grote rol in het verhaal.

Als de alarmbellen rinkelen moet Henry er met zijn team op uit trekken om de gewonden te verzorgen. Het is een grote chaos. Mannen liggen kermend van de pijn in de modder en de ambulancebroeders moeten onder een regen van kogels en granaten hun werk doen.

Bij een van deze acties raakt Henry gewond aan zijn knie. Hij wordt naar een ziekenhuis in Milaan gebracht en daar verzorgd. Samen met zijn geliefde Catherine brengt hij de zomer door. Maar als de herfst aanbreekt moet Henry weer terugkeren naar zijn eenheid. Al snel breken de Duitse troepen door de Italiaanse linies en trekt het Italiaanse leger zich terug. Henry wordt ingerekend door de Duitsers en een executie wacht hem. Als hij ternauwernood aan de dood weet te ontsnappen en besluit om met Catherine naar Zwitserland te vluchten begint de ellende pas echt.

In A Farewell to Arms wordt de oorlog niet afgebeeld als een heldhaftige gebeurtenis waar jonge mannen glorieus tegen elkaar strijden. De roman geeft juist het verdriet en de ellende weer van de soldaten. Hemingway vertelt in zijn boek het verhaal van een echte oorlog, gevoerd door echte mensen die bang zijn en liever naar huis gaan in plaats van voor hun land te sterven. Zonder opsmuk en met korte krachtige zinnen vertelt Hemingway in zijn boek alleen dat wat vertelt moet worden, voor mooimakerij is geen plaats en dat maakt A farewell to Arms een sobere en niet al te ingewikkelde roman om te lezen, maar wel één met een duidelijke boodschap die we goed in onze oren moeten knopen: oorlog is niets dan bittere ellende.