In deze roman schrijft Holslag over een Amerikaanse vriendengroep die jaarlijks een weekend naar een hutje gaan om daar hun jeugd te herleven. Al van het begin af aan kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte, dat er iets meer aan de hand was. Maar toch moest ik het halve boek lang wachten tot de echte horror los begon te barsten. En dat is erg goed: die eerste helft gebruikt Holslag namelijk om de verschillende vrienden te introduceren en de groepsdynamiek mooi neer te zetten. Wanneer dan alles mis gaat, voel ik mij erg betrokken met de personages. Met dit boek laat Holslag weer zien dat hij de menselijke psyche goed begrijpt en die erg goed kan verwoorden.

Wanneer ik het verhaal zelf zou beschrijven, zou het misschien een beetje cliché overkomen, dus dat doe ik niet: de kracht ligt hem in de psychologie achter de mensen, achter hoe iedereen zich gedraagt, achter hoe mensen een ramp doorkomen. Holslag weet waar zijn talent ligt, en weet dat in dit boek goed te benutten.

Het minpunt dat ik had was dat ik op diverse plaatsen lelijke typefouten tegen kwam, alsof correcties niet goed door waren gevoerd. Ik hoop dat dat bij latere edities gecorrigeerd is. Al met al geef ik het 4,5 sterren.