Met dit boek lijkt David Mitchell (schrijver van het onvolprezen 'Wolkenatlas') een nieuwe weg in te slaan. Het is namelijk een historische roman, dat zich min of meer beperkt tot één verhaallijn en één hoofdpersonage. Dat is natuurlijk Jacob de Zoet, een Nederlander die wordt gestationeerd op Decima (of Dejima). En hiermee is het toneel natuurlijk al interessant, immers: Decima, niet meer dan een klein eilandje voor de kust van Nagasaki, was eeuwenlang de enige buitenlandse handelspost in het verder hermetisch gesloten Japan. Juist voor ons Nederlanders fascinerend; want Decima was van de VOC.
Het verhaal waarin Mitchell zeer kundig het leven in het Decima en het Japan van eind achttiende eeuw schetst, concentreert zich vooral op de opbloeiende liefde tussen de roodharige Zeeuw De Zoet en de prachtige maar deels verminkte Aibagawa Orito, die in de leer is bij de kleurrijke wetenschapper Dr. Marinus. Maar voordat er sprake kan zijn van echte toenadering wordt Orito weggevoerd van Decima en door de zeer machtige Japanse heerser Lord Abbott Enomoto opgesloten in het klooster Shiranui, waar kwaadaardige dingen gebeuren.
Zonder het einde te verklappen is het boek, met alle voornoemde ingrediënten, zeker interessant. Het was echter zeker geen eenvoudig boek om te lezen in het Engels door de uitgebreide ingewikkelde beschrijvingen, de bloemrijke schrijfstijl en het vele ‘Oud-Engels’ dat erin voorkomt. Ik zou alleen wel aanraden dit boek in de vertaling te lezen.