In De wateraap gaat biologiestudente Elke op zoek naar wie ze is: man of vrouw? En moet een mens wel man of vrouw zijn, is er niets tussenin? Van jongs af aan voelt ze zich al in een keurslijf zitten, ze heeft het lichaam van een meisje maar herkent zich er niet in, ze hoort nergens bij.
Bij haar oudtante Ko, kan ze wel zichzelf zijn, ze logeert bij Ko in de vakanties en helpt haar met de moestuin. Tijdens haar studie biologie raakt Elke gefascineerd door het verhaal over de wateraap, een missing link tussen aap en mens. Wie was de wateraap? Deze moest kiezen tussen water en land, tussen mens en aap en in extremis tussen man en vrouw. Elke voelt zich verwant met de wateraap, ze wil er zelfs haar afstudeeropdracht aan wijden. Om dat te kunnen doen, reist ze af naar Wenen. Daar woont en werkt Lena, de auteur van het boek over de wateraap. Lena lijkt echter de wateraap al min of meer vergeten te zijn, ze richt zich nu op de uitgestorven Stellerzeekoe. Wanneer Lena en Elke elkaar ontmoeten, voelen ze zich tot elkaar aangetrokken. Elke besluit te blijven maar de grens tussen fantasie en werkelijkheid wordt voor haar steeds diffuser. Zo heeft ze ontmoetingen met een geheimzinnige dichter, die soms man, soms vrouw lijkt te zijn en die zomaar besluit te gaan zwemmen, het water op te zoeken. In haar speurtocht is de wateraap nooit ver weg…..
Mijn mening: een verrassend debuut van Mariken Heitman! Ze gebruikt prachtige woorden om de natuur te beschrijven, de eeuwige strijd tussen leven en dood die al bij de geboorte begint. In de moestuin van Ko kom je de kringloop van het leven op allerlei wijzen tegen. Soms begrijpt Elke de processen maar vaker niet, ze voelt zich een buitenstaander, ze mist een maatje. Een mooi boek om te lezen wanneer je er de tijd voor neemt! Drie sterren.