Bij het zien van de schitterende cover van Alleen maar papier van Marten Toonder vraag je je af waar Marten Toonder op het moment dat de foto gemaakt werd aan dacht, maar je ziet aan zijn glimlach ook iets van trots dat hij in Ierland mocht wonen. Een land dat hem om diverse redenen aansprak, zoals valt te lezen in dit deel. Je wilt erheen om het met eigen ogen te aanschouwen. Je wilt de verhalen en legendes van de oude Ieren horen.
In Alleen maar papier vertelt Marten Toonder door middel van essays en brieven wat meer over zichzelf. Je komt wat meer over zijn jeugd te weten, wat zijn tweede woord was dat hij uitsprak en dat is niet een woord dat je zou verwachten van een baby, dankzij wie hij ging lezen en hoe belangrijk dat voor hem werd, door wie zijn interesse werd gewekt voor Ierland, wanneer en waarom hij emigreerde naar Ierland, hoe zijn leven daar was, hoe hij zijn eerste vrouw heeft leren kennen en hoe hun huwelijk was. Je voelt de liefde voor haar als hij ovet haar schrijft en later voel je zijn gemis, zijn verdriet als ze is overleden. Daarnaast lees je over hoe hij de Tweede Wereldoorlog heeft beleefd en hoe uitgeverij De Bezige Bij is opgericht, wie de oprichter was en wat voor band hij had met Marten Toonder en zijn vrouw en hoe die hem later nog eens aan een huis hebben geholpen.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2019/04/alleen-maar-papier-marten-toonder.html .