Ons leven kenmerkt zich door verlangen. De een verlangt naar geld en roem, de ander naar familie en huiselijk geluk en iedereen zonder uitzondering naar liefde en erkenning. In regel verlangen wij het meest naar datgene wat wij in het dagelijks leven tekortkomen.

Zo ook Brigitte Hooijmakers, een oogverblindend mooi verkoopstertje in een chique schoenenzaak. Brigitte is rijkelijk bedeeld wat lichamelijke kwaliteiten betreft: mooi gezichtje, wespentaille en oneindig lange benen, maar ze verlangt naar schrijverschap en intellectuele erkenning. Laat dat er nou net niet inzitten. Brigitte schrijft weliswaar een ontroerend werkje over hoe een paar Manolo’s het leven van iedere vrouw naar een hoger plan kunnen tillen, de uitgevers staan niet en masse te popelen om haar een contract aan te bieden. Sterker nog, de ene afwijzing volgt de andere op, tot groot verdriet van Brigitte.

En dan hebben we Herman, een eenzame, lelijke stotteraar wiens leven bestaat uit het observeren van de buren met een telescoop en verlangen naar liefdevol gezelschap. Herman heeft ook literaire ambities en ook het nodige talent. Hij werkt jarenlang aan een ultiem liefdesverhaal, genuanceerd, obsessief en prachtig, een literair meesterwerk.

De lezer begrijpt al, hier ligt een interessant plot te wachten. En daar komt het duo uitgevers aan, twee broers uit een oud uitgeefgeslacht, momenteel diep in de financiële problemen. En wanneer het lot zowel Brigitte als Herman hun pad laat kruisen, bedenken de broers een ingenieus plan. Een plan, dat de zieltogende uitgeverij er in een klap weer bovenop zal krijgen en die hun ouders zal doen glimmen van trots op hun o zo geslaagde zonen. Want, u begrijpt het, ook hier hebben we te maken met het verlangen. En om het plan te doen slagen, is weer een overdosis nodig van hetzelfde… het verlangen. Het verlangen van alle protagonisten om iemand anders te zijn dan ze in werkelijkheid gegeven is te zijn.

Een intrigerend, oeroud verlangen om meer, meer, meer en anders. Een dergelijk gegeven had een literair boek kunnen worden, vol met doordachte personages en psychologisch verantwoorde handelingen. Dat is het niet geworden. Door een komische twist aan het onderwerp te geven en het geheel te plaatsen in een luchtige, geestige, eigentijdse omlijsting, is het een plezierige feelgood geworden. Meer dan fijn om te lezen op een regenachtige zondag met een schaaltje bonbons en een glas rode wijn binnen handbereik, lekker opgekruld op de bank met een zachte plaid en nog zachtere hond.

Het is een echte pageturner, want eenmaal in het boek begonnen, wil men heel graag weten hoe het allemaal uit zal pakken. En wanneer de radertjes van het geraffineerd plan beginnen te draaien, is stoppen niet meer mogelijk en iedereen zal haar of zijn rol moeten uitspelen tot het verrassende einde.

Het verlangen is het door een anonieme auteur geschreven boek bij de gelijknamige film met Chantal Janzen in de hoofdrol en is vanaf 23 maart 2017 te zien in de Nederlandse bioscopen.