“De gebeurtenissen in dit boek zijn echt”, schrijft Pittacus Lore (auteur) in het voorwoord van dit boek. Hij is een ouderling van de planeet Loriën en vertelt het verhaal van de ‘Negen van Loriën’ en de strijd tegen de Mogadoren.

“Ze pakten Nummer een in Maleisië
Nummer twee in Engeland
Nummer drie in Kenia
en Nummer acht in Florida.
Ze doodden hen alle vier.
Ik ben nummer Zeven
en ik zal hun levens wreken.”

Setrákus Ra, de grootvader van Nummer Zeven, heeft zichzelf tot heerser uitgeroepen. Aan boord van de Anubis, het vlaggeschip van de Mogadoren, blijkt dat het moment is aangebroken. De gehele vloot ruimteschepen gaat richting Aarde voor een invasie. Nummer Zeven probeert haar Erfgaven aan te spreken om de strijd aan te gaan samen met de overgebleven Negen van Loriën. Nummer Vijf is overgelopen naar de Mogadoren.

Het verhaal speelt zich af in de IK-vorm. Nogal verwarrend, omdat er twee verhaallijnen naast elkaar lopen en er regelmatig flash-backs te lezen zijn. Het kostte me dan ook even om in het verhaal te komen. Er is in de voorgaande delen al zoveel gebeurd. Herkenbaar zijn de diverse wereldsteden op Aarde waar een en ander zich afspeelt. De hevige strijd wordt helder en duidelijk in beeld gebracht. Ik kan het bijna voor me zien en houd af en toe mijn adem in. Het proces van de groeiende Erfgaven (o.a telekinese) van Zeven kan ik goed volgen. Ik leef met haar mee en voel de minachting voor haar grootvader. Laat in het boek komen de verhaallijnen bij elkaar. Een open einde heel anders dan ik had verwacht gezien de titel de wraak van Zeven. Gelukkig is deel 1 (‘I AM NUMBER FOUR’) van de Loriënkronieken verfilmd in 2011. Misschien moet ik daarna het boek nog eens lezen!

‘De wraak van Zeven’ van Pittacus Lore, Uitgeverij A.W. Bruna mei 2015.

/Lmcmr