Een heerlijk verhaal. Met veel humor een veelheid aan gebeurtenissen beschreven door Fransje die door een "ongeluk" o.a. niet meer praten kan maar een grote observerings- en belevingswereld heeft.
De kleine wereld van ingedut Lomark met zijn dubbel-symbolische hoan, de komst van buitenstaanders zoals Joe, PJ en Mahfouz, vriendschap, desillusie en het verloop van levens.

Behalve dat het zo makkelijk leest (met harde realiteit en poëtische metaforen) vond ik Fransjes leven en emoties fascinerend. Van eenzaamheid, woede, verliefdheid, vriendschap, de worsteling van acceptatie van lichamelijke beperkingen, afgunst, bewondering, depressie, intelligentie, volwassen worden.
Nergens voelde ik eigenlijk medelijden... opmerkelijk.
Over Joe schrijft hij:
"Hij was niet zozeer een buitengewone jongen, hij was een kracht die vrijkwam. Je had verwachtingsvolle tintelingen in zijn buurt - er was een energie die vorm aannam in zijn handen, in een los verband toverde hij bommen, racebrommers en vliegtuigen te voorschijn en jongleerde ermee als een lichtzinnige tovenaar. Ik had nooit eerder iemand ontmoet bij wie het idee zo vanzelfsprekend leidde tot uitvoering, op wie angst en conventies zo weinig greep hadden. Hij durfde het onmogelijke te denken en merkte niets van de afwijzing die zich achter zijn rug voltrok. Want veel mensen moesten Joe niet, er was te veel onbegrijpelijkheid aan hem. De meesten mensen zijn gemiddeld, sommige zelfs ronduit minderwaardig; maar ze zijn allemaal heel gevoelig voor de hogere concentratie energie of talent in de bovengemiddelde mens. Hebben zij geen beschikking over datgene wat licht geeft in jou, dan jij ook niet. Ze hebben geen talent voor bewondering, alleen voor slavernij en afgunst. Ze stelen het licht. "

Fransje is de waarnemer van gebeurtenissen, verslaggever van mensen en leven. Door Joe komt ook zijn leven in beweging en wordt hij een belangrijk deel van de gebeurtenissen.
Makkelijk leesbaar met hele mooie beeldspraken, bijna niet weg te leggen....

Nou ben ik niet zo'n "film na het boek"-liefhebster maar toch een laatste nieuwtje:

Ook in hoger beroep geen film Joe Speedboot
Uitgegeven: 20 januari 2010 12:02
Laatst gewijzigd: 20 januari 2010 12:08
AMSTERDAM - Producent IJswater Films mag het boek Joe Speedboot van Tommy Wieringa definitief niet verfilmen.

Het gerechtshof in Amsterdam gaf Wieringa en zijn uitgever De Bezige Bij ook in hoger beroep gelijk. Dat heeft het gerechtshof woensdag gemeld.

In maart 2008 stelde ook de rechtbank Wieringa en zijn uitgever al in het gelijk. Producent IJswater stelde het succesvolle boek te mogen verfilmen omdat het bedrijf een optie op het verhaal had genomen, maar de schrijver sprak dat tegen.

Scenario

De partijen hadden een diepgaand meningsverschil over het scenario. Wieringa kon zich niet in het voorgestelde script vinden.

De schrijver meende dat de voorgestelde verfilming afbreuk zou doen aan het verhaal. ''Het zou een vervelende, puberale film zijn geworden zonder enige ruimte voor de reflectie die in het boek zo belangrijk is'', aldus Wieringa.


Zakelijker

Van het boek werden meer dan 350.000 exemplaren verkocht. Wieringa stelde woensdag in een reactie blij te zijn met de uitspraak. ''Afspraken over verfilmingen van boeken moeten sowieso zakelijker worden'', vindt hij. ''Producenten nemen veel te gemakkelijk opties op boeken. Die praktijk komt door deze uitspraak onder druk te staan.''

De schrijver sluit overigens niet uit dat het boek alsnog wordt verfilmd. ''Er hebben zich genoeg producenten gemeld die er ook interesse in hebben. Maar voorlopig houd ik de boot even af.''
© ANP