Van Iain Pears heb ik al twee maal de loftrompet geblazen: voor het fantastische Het goud van de waarheid, en voor het iets mindere, maar niettemin uitstekende De droom van Scipio, beide historische thrillers. Daarnaast is Pears ook de auteur van een reeks kunstdetectives, zoals deze De Rafaël affaire. Daarin zorgt een pas ontdekt schilderij van Rafaël voor commotie in Italië. Het werk is immers het land uitgeraakt, verborgen onder een ander, schijnbaar veel minder waardevol schilderij. De Italiaanse regering laat het nationale patrimonium niet zomaar in vreemde handen vallen en koopt het werk voor een recordsom terug. Maar is de Rafaël wel echt van de hand van Rafaël? De twijfel rijst wanneer een schets van het schilderij wordt teruggevonden in een bankkluis van een gekende vervalser. De man die als eerste de vermeende Rafaël ontdekte, de Brit Argyll, wordt er nu, samen met generaal Bottando en diens assistente Flavia, op uitgestuurd om de échte Rafaël op te sporen.

De Rafaël affaire is wat je een niche-roman zou kunnen noemen: waarschijnlijk ongewoon boeiend voor de kenner, maar heel wat minder interessant voor de kunstleek. Saai kan ik 'm niet noemen, maar toch: de opwinding rond valse en echte Rafaëls ontgaat me toch een beetje.