Dit jaar viel de eer te beurt aan Thomas Olde Heuvelt om het cadeauboekje voor de Weken van het Spannende Boek te mogen schrijven. Zijn wereldwijde succes met Hex en het onlangs verschenen Echo hadden de organisatie blijkbaar genoeg overtuigd. Thomas heeft de organisatoren van dit festijn nog wel gevraagd of ze het zeker wisten? “Jullie weten wat ik voor boeken en verhalen ik schrijf?” vroeg hij hen nog… Het antwoord was “Ja” en zo gezegd zo gedaan.

Charlotte maakt een erg moeilijke tijd door na het overlijden van haar baby Dolores. Maar de tijd heelt alle wonden zegt men en ook met Charlotte gaat het nu weer beter, zo laat ze de lezer weten in haar eigen woorden. Maar dat er zaken niet helemaal kloppen heeft diezelfde lezer al snel door en als er in de straat een nieuwe baby blijkt te zijn geboren slaan alle stoppen los bij Charlotte.

In soms prachtige literaire zinnen en rijmpjes laat Olde Heuvelt Charlotte tot leven komen als een behoorlijk instabiele vrouw. Die literaire zinnen, die we ook al in Echo tegenkomen en de rijmpjes in Charlotte’s woorden en aan het begin van ieder hoofdstukje laten zien dat de schrijver enorm gegroeid is sinds de eerste versie van Hex. De dichtvorm doet denken aan de verhalen van Edgar Allen Poe, die Olde Heuvelt enorm bewondert. Het is daarom dan wel een beetje jammer dat het verhaal nogal warrig begint en dat de andere personages niet veel aandacht krijgen. De 93 pagina’s van het boekje zijn er eenvoudigweg te kort voor.

Maar oh, wat gaat Thomas Olde Heuvelt weer heerlijk over de top! Het einde is bijna hilarisch te noemen, als het niet zo gruwelijk én verdrietig zou zijn. En dan ook nog de vreselijk goede illustraties van Iris Compiet, zeker een vermelding waard. Ik stel me zo voor dat Thomas dit horror kind af en toe grinnikend heeft geschreven.

Toch is een waarschuwing wel op zijn plaats. Hoewel je een gegeven paard niet in de bek mag kijken, is dit verhaal niet voor iedereen weggelegd. Je kunt je zelfs afvragen of het CPNB met dit boekje de plank niet een beetje misgeslagen heeft. Ik als horror fan juich het toe om een groter publiek kennis te laten maken met de donkere krochten van een schrijversbrein, hoe gruwelijker, hoe beter! Maar dit zal niet iedereen met me eens zijn. Je bent dus gewaarschuwd!