Bij ons thuis in de voorkamer hingen twee tegels aan de muur: de linker was van John F. Kennedy en de rechter van Martin Luther King. Ik was vier, bijna vijf, toen John Kennedy vermoord werd. Mijn zusje was 11 dagen oud. Ik was zo n kind, wat altijd van alles wilde weten en altijd waarom? vroeg. Dus daarover wilde ik ook alles weten. Mijn vader heeft mij er veel over verteld. Mijn vader was helemaal overtuigd van de complottheorie, dat de CIA erachter zat. Ik was eigenlijk niet van plan het boek te lezen, juist om weer niet over complottheorieën te horen. Onze zoon heeft het boek cadeau gedaan aan mijn man, nadat hij het zelf ook gelezen had. Toen mijn man het boek uit had, begon onze zoon steeds te vragen, wanneer ik het nu eens zou lezen. Alleen onze zoon is Stephen King- fan en vooral van de horrorverhalen, dus ik dacht toch, dat het niets voor mij zou zijn. Toch maar gedaan, vooral om hem niet teleur te stellen. Het verhaal heeft míj niet teleur gesteld.

Jake Epping is docent Engels aan de scholengemeenschap Lisbon Falls. Hij is alleenstaand en eet vaak een hamburger in Als Eethuis, waar ze spotgoedkoop zijn. Het gerucht gaat, dat ze worden gemaakt van kattenvlees. Omdat Jake alleenstaand is vraagt Al Templeton, de uitbater, Jake om zijn missie te volbrengen. In de bijkeuken van zijn hamburgertent zit een gat, waarin je kunt tijdreizen. Elke keer kom je terecht in 1958. Al heeft Jake toegegeven, waarom zijn hamburgers zo goedkoop zijn: hij reist terug in de tijd en koopt daar zijn gehakt. Al heeft niet lang meer te leven, maar wil nog wel, dat er met het tijdreizen één wens volbracht wordt. Hij wil, dat Jake de moord op John F. Kennedy voorkomt, zodat de wereld een betere plaats wordt dan hij nu is. Hij gelooft in het vlindereffect uit de chaostheorie, dat het bewegen van een vlinder op een bepaalde plek het weer aan de andere kant van de planeet kan beïnvloeden. Zo ook met veranderingen in de geschiedenis, die weer grote gevolgen kunnen hebben. Jake is best nieuwsgierig en gaat een paar keer proefdraaien. Als hij uiteindelijk blijft, heeft hij vanaf 1958 de tijd om zich aan de tijd aan te passen. Hij gaat als George Amberson les geven op een middelbare school. Als de bibliothecaresse wordt vervangen door een ander, dan groeit er wat tussen Jake en Sadie. Hij wil eigenlijk helemaal niet meer terug naar het heden.

Het verhaal voert ons terug naar de zestiger jaren, waarin toch heel veel anders is dan nu het geval is. Het leven verloopt relaxter, het is geen race tegen de klok. Er is nog geen internet, er zijn nog geen mobiele telefoons. Soms heeft Jake er wel last van als hij snel even iemand op zou willen bellen, dat hij geen mobieltje heeft. Het eten proeft nog zoals het hoort te zijn, onbedorven en vol smaak. De mensen roken nog als ketters, ze hebben nog geen weet van alle kwalen, die je van roken kunt krijgen. Ook de scheiding van de rassen is nog in beeld. Zelfs een vrouw , die je herinnert aan Rosa Parks wordt nog even genoemd, toen Jake en Sadie met de bus naar Dallas gingen. Ook de muziek van toendertijd komt voorbij om je in de mood te houden.

Wie zou niet af en toe de tijd terug willen draaien? Het verhaal zit erg goed in elkaar. Het is af en toe heel ontroerend om te lezen. Het is niet een saai verslag van hoe het geweest zou zijn. Je leeft helemaal mee met Jake, die uiteindelijk zijn grote liefde vindt. Aan het eind loopt het toch weer ander dan je had verwacht. 22-11-1963 is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King -fan. Het is een meesterlijk verteld verhaal over keuzes maken en wat al die keuzes weer voor gevolgen kunnen hebben.