17 jaar geleden kwam de wereld stil te staan door een elektromagnetische puls. Het dorp waar Sophie woont werd overgenomen door het leger en de generaal bepaalde vanaf dat moment wat er gebeurd in het dorp. Nu, 17 jaar later is Sophie het ouderwetse denken meer dan zat. Ze komt op voor de armen en verzet zich tegen het claiming ritueel. Ook twijfelt Sophie aan het doel van het leger in haar dorp. Tot overmaat van ramp krijgt ze ook nog bescherming toegewezen van de generaal, omdat er inbraken gepleegd zijn in het dorp. Niemand minder dan de rechterhand van de generaal, de arrogante en onaardige luitenant Jason Bane wordt haar persoonlijk oppasser. Na een korte ontmoeting met de rebellenleidster wordt Sophie’s wereld op zijn kop gezet en begint ze te twijfelen aan alles! Het leger, de dorpsbewoners, familie en vrienden, wie kan ze nog vertrouwen? En lukt het Sophie om trouw te blijven aan zichzelf?

Hoewel je door de cover denkt dat je een boek gaat lezen over een oorlog met het nodige geweld, is niks minder waar. Dit boek is zoveel meer. Het gaat over het vinden van liefde en opkomen en keuzes maken voor jezelf en andere die dat niet kunnen. Het is een zoektocht naar de waarheid en een betere wereld, die je uiteindelijk maakt met elkaar.

Bijna het complete verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Sophie. Slechts een paar hoofdstukken mochten we meelezen vanuit de gedachten van Jason Bane. Meteen vanaf de eerste hoofdstukken van “het claiming ritueel” voel je een klik met Sophie. Ze is een heel erg tof hoofdpersonage. Een stoere meid, die tegen de regels in durft te gaan en opkomt voor de minder bedeelde in het dorp. Dat alles maakt haar gewoon erg sympathiek. Daarnaast heeft ze ook genoeg meegemaakt in haar leven en ondanks dat is ze toch nog steeds vriendelijk tegen iedereen. Doordat je het verhaal leest vanuit Sophie en daardoor weet wat ze denkt en voelt, kun je je goed inleven in haar persoon, dat maakt het verhaal tot een hele fijne leeservaring.

Luitenant Jason Bane heeft ook een grote rol in het verhaal. In het begin krijg je niet echt hoogte van hem en blijft hij wat mysterieus. Naarmate het verhaal vordert wordt hij alleen maar leuker. Op een geven moment denk je alleen nog maar geef mij meer Jason Bane! Zowel de hoofd- als de bij-personages zijn heel goed neergezet door auteur Bernadette Lugies. Ze hebben allemaal een duidelijke rol in het verhaal en zijn erg realistisch. Je hoeft je geen moment te vervelen, er gebeurd elke keer wel weer iets waardoor het niet saai of eentonig wordt. Het leger loopt als een rode draad door het verhaal heen, maar niet op een vervelende manier, waarvoor ik vooraf wel een beetje bang was. Uiteindelijk is dat juist een hele sterke toevoeging aan het verhaal.

De schrijfstijl van Bernadette Lugies is heel erg vlot, luchtig en erg beeldend. Ze beschrijft sommige stukken tot in de kleinste details, waardoor je helemaal in het verhaal zit. Je ziet alles echt helemaal voor je, je waant jezelf echt in dit soms akelige dorpje. Je hebt het idee alsof je met Sophie meewandelt op haar weg naar het einde van het verhaal. Dan nog even over het einde, nadat je het boek dichtslaat kun je alleen maar denken: BRILJANT! Ik wil meer. Waarom is het nu al uit? Gelukkig is “Het claiming ritueel” het eerste boek van de nieuwe wereld serie en is de auteur druk bezig met het schrijven van het vervolg. Ik kan in elk geval niet wachten!