Anna Fox woont alleen in haar huis in New York. Ze werkt als psycholoog maar doet haar werkzaamheden online.
Ze verlaat haar huis nooit. Na een traumatische ervaring lijdt zij aan agorafobie en slikt ook medicijnen. Ze kijkt de hele dag naar oude zwart-witfilms en drinkt ook de hele dag.
Een andere hobby van haar is het bespioneren van haar buren.Als een kluizenaar verslijt ze zo haar dagen en wanneer ze op een dag ziet dat een buurvrouw wordt vermoord vindt ze geen verhaal bij de politie, die denken dat zij de boel bij elkaar verzonnen heeft.
Ze begint nu ook aan zichzelf te twijfelen of ze door de medicijnen en de drank het niet verkeerd gezien heeft.


Na een moeizaam begin kreeg het boek mij toch te pakken.
Door middel van flashbacks kom je steeds een stukje meer van Anna en haar leven te weten
Door de korte hoofdstukken die als dagboekfragmenten geschreven worden leest het verder wel vlot.
Het is in de ik-vorm geschreven vanuit Anna, waardoor je wel als lezer meeleeft met Anna.
De spanning komt wel laat in het verhaal maar je blijft geboeid verder lezen.
Een plottwist zag ik wel aankomen maar die zal voor veel mensen onverwachts zijn.
En richting het einde wat verrassende wendingen en toch een heel goed uitgewerkt pot.
Kortom ik vond het een goed debuut en ik ben benieuwd naar de volgende boeken van deze auteur.