Prachtig eerste deel van een trilogie! Tijdens het lezen voelde ik als het ware de koude van het barre Ijsland, het verdriet van 'de jongen' na het verlies van zijn vriend. Zeer mooie schrijfstijl, ik werd echt geraakt door bepaalde fragmenten! Een verhaal over vriendschap, poëzie, verdriet, het ruwe vissersleven,... Ik deel graag een paar mooie fragmenten :

"...want op Ijsland is niets te zien behalve bergen, watervallen, grasbulten en dat licht dat dwars door je heen gaat en je tot dichter kan maken."

"...Tranen verzachten en ze zijn goed en toch zijn ze niet goed genoeg. Je kunt tranen niet aan elkaar rijgen, ze als een glinsterend touw in de duistere diepte laten zakken en degenen ophalen die zijn gestorven maar zouden moeten leven."

Nu snel naar het tweede deel, hoewel ik de mooie woorden liever langzaam lees!