P.I.D. is letterlijk en figuurlijk een boek dat buiten het gewone formaat valt. De grootte van het boek is net iets anders. Ook het lettertype is ongewoon. Op de kaft een opvallende blauwe kever, een ‘beatle’. En ook een krantenknipsel en vage personages. Mooi, maar ook een beetje mysterieus. En zo is ook het verhaal dat Bronja Hoffschlag heeft gescheven!

Het eerste hoofdstuk speelt zich af in 1969. Tom wil op de vlucht. Hij heeft al lang het gevoel dat hij gevaar loopt omdat hij bepaalde zaken weet. Hij weet dat Paul McCartney dood is én heeft daar ook goede aanwijzingen voor. Zwarte auto’s voor het huis, een rugzak vol geheimen,... kan Tom ontsnappen? Best een spannend begin!

Maar dan maakt de lezer een grote tijdsprong. Dertig jaar later. De ouders van Tom wonen nog steeds in hetzelfde huis. Wat is er in tussentijd gebeurd met Tom?

Een belangrijke rol is weggelegd voor buurjongen Syd. Hij vormt de verbinding tussen de verschillende personages. Buurvrouw, moeder, zus, vriendin,...

Wat eerst een spannende thriller leek te zijn, gaat over in een mooie roman. Toch blijft er een vleugje spanning en mysterie hangen door de tijdsprongen. Elk hoofdstuk wordt ingeleid met een fragment uit een songtekst.
Naast de complottheorie kan de lezer dus ook genieten van de goed uitgewerkte verhaallijn en de bijzondere personages.

Bronja Hoffschlag weet feit en fictie knap te combineren!
En als lezer blijf je achter met de vraag of Paul nu wel of niet dood is, of je gelooft in de complottheorie of niet. Bronja laat je ook achter met een grote glimlach! Oh ja, smileys genoeg in het boek... zit daar ook een mysterie achter?