Na Dromenvanger, Het dertiende sterrenbeeld en Rouwmantel ligt er weer een nieuwe thriller van Unni Lindell in de boekwinkel met de titel Nachtzuster. Ik heb de drie voorgaande boeken gelezen en vond ze uitstekend. Met name de hoofdpersoon Cato Isaksen met zijn hectische (privé)leven is me goed bijgebleven.

Ook in de vierde Lindell staat Cato weer centraal als de inspecteur die geconfronteerd wordt met een moord en een vermissing. Wie vermoordt een oude vrouw die een rustig leven leidt? Wat heeft deze moord te maken met het verdwijnen van haar kleindochter? Is er wel een verband? Wat zijn de geheimen van de mensen in de omgeving van de oude vrouw? Deugen ze eigenlijk wel of verbergen ze iets? Ook ontmoeten we weer Cato Isaksen en zijn gezin. Het leven van zijn oudere kinderen is in een rustiger vaarwater terecht gekomen. Zijn relatie met Bente lijkt stabiel - dit is in het verleden wel eens anders geweest - maar Cato heeft nog steeds veel interesse voor een vrouw in zijn directe omgeving.

Nachtzuster leest heel gemakkelijk. Binnen korte tijd had ik het boek uit, gedreven door de behoefte te willen weten hoe het verder gaat en afloopt. Dit zegt veel over het verhaal en de schrijfstijl van Lindell: toegankelijk, pakkend en vol vaart. Ze zet je ook voortdurend op het verkeerde been. Mensen waarvan je het niet verwacht blijken opeens verdacht. Er lopen verschillende zijlijnen door het boek, die overigens niet afleiden, en stukje bij beetje komt het onderzoek een stapje verder, met name dankzij een vasthoudende Isaksen.

Tot slot een kritiekpunt. Het plot zit goed in elkaar, alleen kan ik me niet voorstellen dat het geheugen werkt zoals Lindell het schetst. Meer kan ik er niet over zeggen. Blijft staan dat dit een boek is dat geen moment verveelt, vaart heeft en zeker niet oppervlakkig is. De boeken schijnen verfilmd te worden. Ik ben benieuwd naar het resultaat. Aan de boeken zal het in elk geval niet liggen.