Dit is een verhaal wat je in één ruk uit wilt lezen. De proloog begint met een kennismaking met pop Karolina in het Land van de Poppen. Met enige regelmaat blikken we terug naar dit land, de bezetting door de ratten en hoe Karolina het daar vergaan is voor ze in de mensenwereld terecht kwam. Maar het overgrote deel van het boek speelt zich af in Krakau tijdens de Tweede Wereldoorlog. De wereldvreemde Karolina maakt contact met de eenzame poppenmaker en langzaam zie je de hechte vriendschap opbloeien met op de achtergrond de dreigende oorlog.

Hoe verder we in het verhaal komen, hoe dieper we ons in oorlogstijd bevinden en het allemaal heftiger wordt. Vervlochten in het verhaal krijg je mee wat er zich toen daar in Krakau heeft afgespeeld, soms zo mensonterend. Je leeft mee met de mensen en kunt bijna hun ellende voelen. Maar juist door het sprookjeselement van een levende pop en andere mythische figuren wordt het beladen onderwerp van de Holocaust mooi gebracht. De hoop en moed van Karolina werken aanstekelijk en zorgen voor een beetje verlichting.

De langzame opbouw naar de bezetting van Krakau zorgt ervoor dat je de vriendschap en verbondenheid van de pop en haar maker ziet groeien. Ook hun vriendschap met de Joodse Jozef en Rena wordt steeds hechter. De dilemma’s in oorlogstijd worden mooi belicht. Schrijfster Rachael Romero weet de verschillende beweegredenen van de inwoners van Krakau goed te verwoorden. Hoe iedereen op zijn/haar eigen manier reageert en keuzes maakt om de oorlog te overleven. Je weet gewoon dat de poppenmaker zijn vrienden wil beschermen, maar ten koste van wat? Gaat hem dat lukken? Hoe dan? En zal Karolina ooit terug keren naar het Land van de Poppen? En juist dat zorgt ervoor dat je door wilt blijven lezen.

Dit indrukwekkende verhaal van het leven in Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog zal me nog lang bijblijven.