Dankzij Lebowski Publishers (imprint van Overamstel uitgevers) heb ik kennis kunnen maken met werk van Erik Jan Harmens. Door de achterflaptekst van ‘Pauwl’ kwam bij mij al gelijk een aangename herinnering naar boven betreffende het boek ‘Het Rosie Project’ van Graeme Simsion. Ook werd mijn interesse gewekt bij het hoofdthema autisme, wat altijd al mijn interesse heeft.

Het verhaal gaat over de 34-jarige Paul. Hij heeft autisme, iedereen spreekt zijn naam verkeerd uit (‘Pauwl’), hij woont in gezinsvervangend tehuis De Driemaster, hij werkt bij de plantsoenendienst en is ook nog eens stiekem verliefd op een huisgenootje. Al deze ingrediënten zorgen voor een realistisch ontroerend kijkje in het leven en omgaan met autisme.

Als lezer zijnde ga je mee in de gedachtegang van Paul, zijn dagelijks leven. De schrijfstijl is dan ook aangepast naar de belevingswereld van de hoofdpersoon. Kort van stof, humor zonder dat het humoristisch bedoeld is en eigenlijk gebeurd er niet zo veel. Het boek leest vlot, de korte hoofdstukken zijn gericht op de daarbij behorende tijd of het getal. Het kort gebonden taalgebruik zorgt ervoor dat ik het boek in een rap tempo gelezen had. Het einde van het verhaal kwam toch wat mij betreft nogal abrupt en had van mij nog wel wat meer uitgewerkt mogen worden. Alhoewel het wellicht ook wel weer past bij thema autisme?

Ik geef dit boek 4 sterren.

Spanning: n.v.t.
Plot: 5,5
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 7,5
Originaliteit: 7
Psychologie: 6