Twee vriendinnen groeien op in de jaren negentig van de vorige eeuw. He boek beschrijft de periode van de basisschool tot en met de middelbare school. De ik-persoon in het boek vertelt over haar vriendin, Vikki. Vikki durft alles: ze rookt, ze drinkt, gaat al vroeg met jongens om. De ik-persoon, waarvan de naam niet bekend wordt gemaakt, is heel erg onder de indruk van Vikki.
In het eerste gedeelte van het boek gebeurt er niet echt veel. Pas als de twee vriendinnen naar de middelbare school gaan, ieder naar een andere, groeien ze uit elkaar en ontspoort hun vriendschap.
Laura van der Haar weet heel goed het tijdsbeeld van de jaren negentig te schetsen. Dit maakt het verhaal geloofwaardig en herkenbaar. Toch vind ik dat de schrijfstijl soms iets te puberaal is. Er wordt gelachen om onzinnige dingen, zoals pubers vaak doen. Het ligt allemaal net iets te veel voor de hand; er had wat mij betreft iets meer diepgang in het verhaal mogen zitten.
Desalniettemin weet Laura van der Haar met dit boek een spannend debuut neer te zetten, waarbij het slot van het boek toch nog zeer verrassend is!