Dit is een fantasy verhaal dat zich zowel in het heden als in het verleden afspeelt. In de huidige tijd is de oude wijsgeer Benedictus van plan om een serie vertellingen uit vervlogen tijden te laten lezen aan zijn meest bekwame student, Xavier. Deze Xavier komt er al snel achter dat het geen suffe verhalen zijn, maar verhalen die gaan over licht en duisternis. Hij maakt alles levensecht mee. Wat hij niet weet, is dat hij door deze verhalen te lezen misschien wel een corrupte tak van de regering, genaamd de Bloedraven - die ook in die vertellingen uit het verleden voorkomen - kwaad gemaakt heeft en dat hij misschien wel in een eeuwenoude oorlog is verstrengeld.
Het verhaal begint rustig en komt pas heel laat op gang. Mede doordat er meer dan 50 personen geïntroduceerd worden, raakt je de draad van het verhaal regelmatig kwijt. Dat is jammer .Er komen mensen, kobolden, draken en nog veel meer wezens in voor. Prima ingrediënten voor een fantasy dus. Er zijn spannende en gruwelijke passages en soms zit er zelfs humor in. Maar toch ben ik niet razend enthousiast.
Een groot minpunt vind ik dat er veel gescholden en gevloekt wordt in het boek. Er komen woorden in voor die zo in een erotisch verhaal zouden passen en zelfs scheldwoorden over ziektes. Dit vind ik storend en in sommige gevallen ook kwetsend. Het leesplezier is hierdoor een heel stuk minder. De schrijver gebruikt veel alliteratie in de teksten zoals ´Laxerende lantarens “ als vloek. Om de een of andere reden doet dit me aan de titel van een Suske en Wiske boek denken.
De vele personages hebben allemaal een aparte verhaallijn, waardoor het echt een boek is waar je je hoofd bij moet houden. Yolanda en Xavier vind ik de interessantste personages.
De opbouw naar het eind is goed, pas op het allerlaatst snap je wat er aan de hand is. De schrijver kiest voor een spannende cliffhanger als slot van dit eerste deel. Dat zie je niet aankomen.
Ik geef 3.5 sterren voor dit debuut.