De cover biedt een wat sinistere afbeelding van een hand die in het water ligt, met daarop de opvallende roze letters die de titel weergeven. De in het wit weergegeven boodschap zal de thrillerliefhebber zeker triggeren. Al met al past de cover goed bij een thriller, maar lijkt er een duidelijke link met het verhaal te missen. Het boek is verdeeld in drie delen, die ieder een eigen, goed bij het verhaal passende titel hebben meegekregen. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waaronder die van Isabel en Peter. Ook worden er, schuingedrukt, delen vertelt vanuit het perspectief van de dader. Om de ontwikkeling van de personages goed te kunnen volgen is het zeer zinvol om Hoofdzaak ook gelezen te hebben, sterker nog vanwege de spoiler over dit eerste boek dat in de eerste hoofdstukken van Voltooid te vinden is, is het af te raden om deze niet eerst te lezen. Isabel maakt voor de 2de maal haar terugkeer in het rechercheteam en wat Overman mooi heeft neergezet is de worsteling die zij doormaakt om haar positie te vinden en voor zichzelf te ontdekken wie ze is en wat ze wil. Nieuwe collega Damon komt over als een enthousiaste jonge hond met een scherpe analytische geest en is een zeer boeiend karakter. De onzekere rechercheur Menno maakt in dit 2de boek een mooie ontwikkeling door, waarbij hij “gedwongen” word om zijn leiderschapskwaliteiten aan te spreken en dit word op een herkenbare wijze neergezet. Voltooid gaat over een actueel en maatschappelijk thema rondom levensbeëindiging, een thema waar Overman zich ook in haar andere werk mee bezig houdt. Het is gelukt om een spannende thriller neer te zetten, waarbij je als lezer wel aan het denken wordt gezet over hoe je zelf denkt over dit thema. Voltooid leest snel weg en Overman weet de spanningsboog voldoende gespannen te houden om het boek vlot uit te willen lezen.