In het boek De grote kans van Edsel Bronfman leren we de onervaren Edsel kennen. Hij is enig kind, verwekt tijdens een korte, eenmalige ontmoeting van zijn moeder met een onbekende man. Nu is hij vierendertig, woont in een karig appartementje in een slechte buurt, heeft een saaie kantoorbaan en een dementerende moeder. Vrienden heeft hij niet en een vriendin al helemaal niet, nooit gehad ook. Dan krijgt hij te horen dat hij een prijs gewonnen heeft, bestaande uit een weekend in een luxe accommodatie aan het strand. Maar dit aanbod geldt voor twee personen en Edsel moet op zoek naar een reisgenote.

Edsel besluit zich meer open te stellen voor anderen. Al snel leert hij enkele vrouwen kennen: Sheila, de receptioniste van het kantoorgebouw, politieagente Serena en Coco, de vriendin van zijn buurman. Edsel is zeer onwennig en onervaren, maar doet enorm zijn best om een “normaal” contact op te bouwen met deze vrouwen. Zij vallen als een blok voor Edsel, die in een maalstroom van gebeurtenissen en gevoelens belandt. En intussen komt het weekend aan het strand steeds dichterbij. Met wie gaat hij er naar toe of gaat hij toch niet?

De grote kans van Edsel Bronfman is een vlot geschreven boek in een beeldende schrijfstijl. Daniel Wallace heeft het bijna filmisch onder woorden gebracht. Het verhaal heeft humor en het ontroert. De pogingen om aansluiting te vinden bij andere mensen zijn zeer invoelend en mooi beschreven. Er zit vaart in het boek en het bevat allerlei verrassende ontwikkelingen en het blijft boeien tot het einde.

Dit boek wordt onder andere vergeleken met Forrest Gump en doet ook denken aan het Rosie-project. Maar Edsel Bronfman is vooral Edsel Bronfman en verdient het om omarmd te worden.