"Je zult me bij mijn eigen naam noemen, oude man. Je zult voor de verandering eens doen wat ik je zeg. Het licht slaat om in donker, de zon is bedekt. Ik zal deze wereld naar mijn believen hervormen op manieren waar jij slechts van kon dromen."

Dit boek was een grote verrassing. Een moderne hervertelling van het sprookje de kleine zeemeermin maar dan met pit. In het begin was ik nieuwsgierig naar de twist die de schrijfster aan het sprookje had gegeven, de overeenkomsten waren er namelijk veel. Tot Gaia naar de Zeeheks gaat. Dat punt, geeft het hele boek de sterke lading. Want wie bepaald nou eigenlijk wat mooi is en wat goed is? En waarom? Het meeste heb ik genoten van de laatste hoofdstukken, die waren spannend, vol met belangrijke vragen en heel veel spanning. Wat mij betreft had dit wel wat uitgebreider gemogen, misschien ook wel wat eerder want de uitgebreide hoofdstukken van haar leven op aarde vond ik soms wat te langdradig.

Zeker een boek om aan te raden! Een boek die belangrijke vragen stelt, die onderwerpen aansnijden op een toffe, nieuwe manier. Ik ben fan van Gaia en heel benieuwd of er nog een vervolg komt!