Drie sterren? Ja, als tegenwicht. Niet om flauw te doen, want Mankell is en blijft een fantastisch schrijver, maar van de drie (en een half: 'Het Graf') eerste door mij gelezen Wallander-boeken, vond ik deze het minste. Het verhaal is prachtig gesitueerd en spannend, maar Wallander, die in 'Honden van Riga' soms al net teveel de weg kwijt was, wordt nu toch op momenten echt ongeloofwaardig als top-rechercheur. Bovendien kunnen toevalligheden, zoals menselijk falen of technische storingen, best spanningverhogend werken, maar je moet dat niet te vaak op cruciale momenten gebruiken, beste Henning. Dessalniettemin, één ding is zeker, ik ga wel de volgende Wallander lezen, want ze zijn te goed om 'vänster' te laten liggen!