Wolfheim, 1984. Na jaren van afwezigheid keert dokter Victor Hoppe terug naar zijn geboorteplaats Wolfheim. Hij heeft drie kleine kinderen bij zich. Al gauw gaan er in het dorp geruchten over de reden van zijn terugkeer en over de kinderen, van wie gezegd wordt dat ze misvormd zijn. De dorpelingen kunnen echter niet vermoeden wie de kinderen in werkelijkheid zijn en welke geheimen Victor met zich meedraagt.

“God geeft en God neemt, Victor. Maar niet altijd. Soms moeten we dat zelf doen. Onthoud dat.”

Met die goedbedoelde woorden die de dan vierjarige jongen inderdaad de rest van zijn leven zal onthouden wordt iets in gang gezet wat uiteindelijk vreselijke gevolgen zal hebben. Getekend door een liefdeloze jeugd, zijn door zijn autisme veroorzaakte zwart-witte kijk op het leven en zijn overtuiging dat God slecht is, besluit Victor om als een moderne Jezus goed te gaan doen. Hij wil nieuw leven scheppen en gaat als vruchtbaarheidsarts de strijd met God aan. Als zijn experimenten onverwachte gevolgen hebben en zijn collega’s het geloof in hem verliezen, trekt hij zich terug in zijn geboortedorp. Daar probeert hij zijn fouten te herstellen, maar hij raakt de controle steeds meer kwijt. Uiteindelijk ziet hij nog maar één oplossing.

De engelenmaker is de derde roman van Stefan Brijs. Het boek werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en won de publieksprijs van de Gouden Uil. Het onderwerp van het boek is misschien niet heel erg origineel, maar de manier waarop Brijs het uitgewerkt heeft en hoe hij parallellen trekt tussen Victor enerzijds en Jezus en God anderzijds, is dat zeker wel. Hij heeft zich duidelijk verdiept in genetica en weet het onvoorstelbare aannemelijk te maken. Het verhaal is vanaf het begin beklemmend en het laat je niet los. Religie en (bij)geloof lopen als een rode draad door het boek en maken het alleen maar indrukwekkender.

Brijs geeft de lezers inzicht in zijn personages en zorgt ervoor dat je sympathie voor hen krijgt. Hij springt tussen heden en verleden zonder dat het ergens verwarrend wordt. Je komt te weten wat Victor drijft en welke onschuldig bedoelde uitspraken en acties hem ertoe aanzetten om de strijd met God aan te gaan. Hoewel hij vreselijke dingen doet en niet in staat is om een goede vader te zijn, is te betwisten in hoeverre je hem dat kwalijk kan nemen.
In dit boek zijn de personages uiterst menselijk en maken ze fouten die ze niet recht kunnen zetten. Het wordt pijnlijk duidelijk dat de grens tussen ethisch en onethisch en tussen goed en kwaad minder strikt is dan we misschien soms graag willen geloven. Victor wil goed doen en doet ook fantastische dingen, maar hij is niet in staat te begrijpen wanneer hij te ver gaat. De situatie waarin hij terechtkomt wordt steeds uitzichtlozer. Het verhaal stevent onvermijdelijk af op een schokkende ontknoping. Maar het einde is niet alleen maar verschrikkelijk; het is ook mooi en hoopvol en het maakt het verhaal rond. Pas als alle elementen die eerder al terloops geïntroduceerd zijn perfect samenkomen, besef je echt hoe slim het boek is opgebouwd.