De familie Abott verhuist in 1919, na het overlijden van hun zoontje Robert, naar een oud huisje dicht bij zee.
Vader, moeder, kindermeisje Juffie Jane, en twee dochters Henriëtta en de baby Roberta, die liefkozend Biggetje word genoemd, nemen hun in trek in “Huize Hoopvol”.
De moeder van Henriëtta (ook wel Henry genoemd) kan de dood van haar zoon niet goed verwerken en sluit zich op in haar slaapkamer met al haar verdriet.
Haar vader moet voor zijn werk, als spooringenieur naar Italië.
Henry gaat ontmoet in het bos achter hun huis, de mysterieuze vrouw Mot, met wie ze een vriendschap opbouwt.
Door de afwezigheid van haar vader en het verdriet van haar moeder, wat haar helemaal in beslag neemt, dreigt het gezin uit elkaar te drijven. De 12-jarige Henry voelt zich genoodzaakt om het heft in eigen handen te nemen en er voor zorgen dat het gezin bij elkaar blijft.

Het is een prachtig boek wat de thema's rouw, rouwverwerking, geestesziektes en hoe je mensen beoordeelt op een mooie en geraffineerde manier aan bod brengt. Het word allemaal niet zo specifiek benoemt, maar het zit er echt allemaal in en het is dan ook een geweldig boek om zo met je kinderen deze, soms moeilijke thema's, bespreekbaar te maken.

Ook als volwassenen kun je enorm van dit boek genieten. Lucy Strange brengt het kind weer in je naar boven. Henry is een boekenworm, dus er passeren een aantal klassiekers de revue, die bij menig oudere lezer herinnering zal oproepen, zoals Alice in Wonderland.

Ik heb met volle teugen genoten en ben erg blij dat ik weer eens een kinderboek heb gelezen!
Het is dan ook echt een aanrader voor ouders met wat oudere kinderen, om samen dit boek te lezen of voor te lezen.

Het geheim van het Nachtegaalbos krijgt van mij dan ook 5 punten