Dit boek heeft me na het lezen van de laatste bladzijde nog dagen beziggehouden. Waarom? Dit overkomt me niet vaak. Wat ik me vooral bij nader inzien realiseerde is dat Jonk je niet alleen meesleurt in het verhaal, maar je ook op een dieper niveau laat voelen hoe de zoektocht naar ‘de waarheid’ verloopt. Langs zijpaden, afgronden, doodlopende wegen en wanneer je denkt hem gevonden te hebben is het toch weer anders. Wil je de waarheid of de werkelijkheid vraagt de hoofdpersoon Martha, uitgedaagd door haar vriendin..of alter ego, Sophia zich af.
Het verhaal is spannend tot de laatste bladzijde en al is het boek opgenomen in de thrillergids van VN waar het een ‘uitstekende thriller’ wordt genoemd, het is vooral een literaire psychologische, filosofische roman over de liefde, de vriendschap , de leugen en de waarheid. Het is ongelofelijk knap hoe Annabel Jonk er in is geslaagd om die gelaagdheid er in te brengen. Daarnaast vind ik haar taal prachtig en vernieuwend en absoluut niet ‘barok’ zoals sommigen op deze site , weliswaar waarderend, zeggen.
Kortom, een prachtig debuut..., is dit écht een debuut ?... Ik zie uit naar een volgende roman