Wat een meesterlijk gecomponeerd werk is dit!
In soepele proza gaat dit boek van start:

"Ik wil je graag een verhaal vertellen. Ik weet het: verhalen zijn uit de mode. Al sinds de millenniumwisseling heb ik er geen meer gehoord. Op dit na. Het gaat over liefde en vrijheid, en meer heeft een goed verhaal ook niet nodig."

In dezelfde soepele schrijfstijl gaat het verder. Aan de hand van de herinneringen van de oude mevrouw Shapiro krijgen we een inkijkje in haar verleden tijdens de oorlog en hoe zich dat ontwikkeld heeft naar het heden. Soms is nog onduidelijk wat er zich precies heeft afgespeeld, met name wat de rol is van de jonge Pola die onderhuursters van haar wordt. Gaandeweg wordt de tragedie geschetst. De metafoor van Romeo en Julia zet je al op het spoor hoe e.e.a. zich zal gaan ontwikkelen. Gaandeweg wordt alles duidelijk. Dan rest de vraag of mevrouw Shapiro vergeving kan schenken. Opmerkelijk is dat, ondanks de thematiek, dit boek niet voelt als zware kost.

Het boek verweeft moeiteloos de jodenvervolging met de huidige extreemrechtse beweging in Duitsland. In een verhalende stijl, met een beetje spot waar het om Hitler gaat. Maar dit is veel meer dan een verhaal: dit is een waar literair kunststukje.