Roxanne van Voorst (1983) is antropoloog en schrijver van fictie en non fictie, dit is haar tweede roman.
Het boek start met de woorden: Ongeveer een half uur nadat mijn broertje zijn eerste zoen kreeg is hij onder de Van Martelbrug te pletter geslagen.
De literatuur student Réve staat terecht voor een misdaad die zij gepleegd heeft, welke dat is wordt aan het eind van het boek pas duidelijk.
Réve en haar broertje Justin studeren beide Réve geniet van alles wat je maar kunt bedenken en Justin zit het liefst thuis achter zijn p.c.
Dan neemt Réve Justin een keer mee uit met verschrikkelijke gevolgen voor het hele gezin. Réve voelt zich heel erg schuldig en kan haar gevoelens niet kwijt bij haar ouders, dit om ze geen verdriet te doen. Ze verwaarloost haar studie en zichzelf en ziet het niet meer zitten. Dan besluit ze in het leger te gaan om uitgezonden te worden naar Syrië. Mede doordat Justin van plan was met de Syriërs te strijden tegen I.S. De trainingen, de uitzending, de gevolgen van de oorlog hebben een grote impact op haar verdere leven.
De schrijfstijl is realistisch met prachtige ontroerende woorden waardoor je de pijn letterlijk kan voelen. De karakters worden menselijk en prachtig beschreven.
Het boek bevat meerdere actuele thema,s : Wat kunnen de dood, schuldgevoelens, en eenzaamheid bij mensen teweeg brengen. Het vluchtelingenvraagstuk, de gevoelens van onzekerheid en onmacht van de soldaten die uitgezonden zijn geweest.
De spanning is tot het eind voelbaar zit nog dagen in je hoofd en laat je nadenken.
Ik geef dit boek 5 sterren