Het is inmiddels jaren geleden dat ik dit boek heb gelezen, maar nog speelt het af en toe door mijn hoofd. Wat een indrukwekkend boek. Dagenlang heeft het woord Velodrome door mijn hoofd gespookt. De film heeft het boek totaal geen eer aangedaan.
Tranen met tuiten gehuild bij dit boek. Kippenvel, en wat verschrikkelijk dat onder Vichy de Fransen, onze bondgenoot, eigenlijk gewoon collaboreerde met het Hitler regime.
Zoveel vragen roept dit boek op. Hoe zou ik zelf gehandeld hebben? Hoe zou ik met mijn verborgen familiegeschiedenis omgaan? Echt een verschrikkelijk goed boek. Tajania de Rosnay beheerst de kunst om het verhaal van het blad af te laten spatten. Niets boek, je bent er gewoon.