Titel : De Skinner Methode
Auteur : Bronja Hoffschlag
Pagina’s : 579
Uitgever : Agemo


De cover;
Ik vind de cover van De Skinner Methode mooier dan de cover van De Dode Kamer. Waar ik de laatste te druk vond met de gele rasterlijnen, is door het ontbreken van deze rasterlijnen bij de cover van De Skinner Methode de cover voor mij indrukwekkender. Het omgekeerde kruisbeeld speelt een belangrijke rol en een deel van het boek speelt zich af in Seattle. De cover staat daarmee in duidelijke verhouding tot het verhaal. De cover krijgt daarom een 8.
Reden;
Voor De Perfecte Buren als groepsrecensie mogen lezen, maar dat was een bonus. Anders had ik het boek ook willen lezen, want het is het tweede deel in de Project X trilogie en het eerste deel was voor mij 5 sterren waard. Ik was dus heel benieuwd of het tweede deel de hoge verwachtingen kon waarmaken.

Het verhaal;
Deel twee van de Project X Trilogie gaat verder waar deel 1 stopt. Misha zit nog steeds in New York in de gevangenis voor doodslag. De relatie met zijn buurman Donald Skinner is nog steeds erg intimiderend en Misha is drukdoende met zich te wapenen tegen deze psychopaat. Gaat dit Misha lukken of zal hij gebroken worden door de psychologische spelletjes van Donald Skinner? Ondertussen verblijft zijn broer Lennart nog steeds samen met Mara in New York. Lennart probeert nog steeds in het reine te komen met de Misha, die hij in zijn hoofd had, en de Misha die nu naar voren komt. Kan Lennart de waarheid omtrent wie Misha nu eigenlijk is achterhalen?
Conclusie;
Net als De Dode Kamer wordt De Skinner Methode verteld in meerdere delen. Het boek bestaat uit zeven delen, waarin elke keer een andere hoofdpersoon het verhaal vertelt vanuit zijn perspectief. Naast de kanten van Misha en Lennart, krijgen we nu ook de visie van Donald Skinner te horen en die van een vierde nieuwe persoon. De Skinner Methode gaat verder waar De Dode Kamer is gestopt en is hierdoor duidelijk het tweede deel in de serie. De schrijfstijl is ook hetzelfde gebleven. Korte hoofdstukken, afwisselend tijdsperspectief en beetje bij beetje komt er steeds meer informatie bovendrijven. Net als in De Dode Kamer heeft Bronja Hoffschlag mij weten te intrigeren. Het boek wegleggen kostte veel moeite. De verhaallijn ontwikkelt zich steeds verder en er komen meer hoofdlijnen bij, die uiteindelijk weer prachtig bij elkaar komen. De sfeerbeschrijvingen zijn net als in het eerste deel weer pakkend. De grimmigheid in de gevangenis, het desolate in Salem, het leven aan de onderkant in Seattle je proeft het, je kan het bijna ruiken, zo beeldend beschreven. In het tweede deel zitten ook een aantal voor mij behoorlijk schokkende plotwendingen, onverwacht en geloofwaardig. De Skinner Methode heeft voor mij aan de verwachtingen voldaan. Het las weer als een trein, zat weer intelligent in elkaar, helaas een datumfoutje in het verhaal, maar dat deed absoluut geen afbreuk aan het goed in elkaar zittende plot. Jammer dat het boek uit is en het laatste deel nog even op zich laat wachten, maar lezen zal ik ook het derde deel, want ik wil weten hoe het afloopt met Misha Larsen en Donald Skinner. De Skinner Methode krijgt van mij 5 sterren, mede omdat de hoge kwaliteit van deel 1 vastgehouden is en het plot zelfs intrigerend uitgebreid.