Het verhaal van Estee komt tot de lezer via haar jongere broer Remy. Hij beziet zijn zus, verwondert zich en is haar vertrouwelinge. Remy krijgt verkering met Iris en verzwijgt dit enige tijd voor Estee. Als hij het vertelt is het vertrouwen tussen broer en zus beschadigd:
" Ons heilige convenant was ineens verbroken.
En ik dan? vroeg ze. "
Estee neemt het haar broertje niet kwalijk, ze hoopt dat een teleurstelling hem bespaard zal blijven, want:
" Na zo'n teleurstelling is het moeilijk te blijven geloven in die romantische idylle. "
Zolang er in het verhaal interactie is tussen Remy en Estee, is het levendig. De vele monologen van Estee zijn droger. Zij heeft de idylle al vaarwel gezegd en strijdt tevergeefs tegen de desinteresse van haar omgeving. Haar monologen krijgen het karakter van een college en Estee wordt steeds minder personage. Buiten Estee en Remy spelen de ouders, die consequent met de voornaam worden genoemd, nog een rol. Vader zapt de tv-kanalen af (in de jaren 80?) en moeder praat zonder een keer te luisteren. Estee heeft haar keus dan al gemaakt. Het verhaal eindigt met Remy - hij zal het zelf moeten redden.

In deze versie (3e druk) is een uitgebreid, eerlijk en open, nawoord opgenomen van de schrijver.