' En we noemen hem' is een roman van Marjolijn van Heemstra.
Het verhaal is een mooie mélange van fictie en non-fictie.
Marjolijn krijgt op haar achttiende verjaardag een ring van haar oma. Dit is niet zomaar een gewone ring. Het is een ring die 12 jaar geleden naar oma is gestuurd door de bommenneef, met de opdracht hem aan een toekomstig naamgenoot in de familie te schenken. Nu Marjolijn zwanger is, wilt ze haar baby naar de bommenneef vernoemen 'Frans'. Maar vooraleer ze dit doet, wilt ze het echte levensverhaal van Frans achterhalen.
De bommenneef wordt in de familie herinnerd als een held. Op 5 december 1946 wordt in Den Haag een sinterklaasgeschenk bezorgd waarin een bom zit. Drie foute Nederlanders komen om het leven. Frans is het brein achter deze aanslag. Marjolijn begin te twijfelen of dit wel een echte heldendaad was. Hoe meer ze begint te zoeken in Frans zijn leven hoe meer ze begint te twijfelen. Ze wil de echte waarheid vinden.

Het verhaal is zeer vlot geschreven. Bij de eerste pagina sta je al versteld want die bestaat uit 1 lange zin. Een zin die aanleiding geeft tot het volledige verhaal.
De hoofdstukken zijn genoemd naar de weken die Marjolijn aftelt. Het aftellen naar de zwangerschap en hopen dat ze waarheid tegen dan vindt.
De spanning wordt daardoor wel wat opgebouwd.

Het is een boekje die veel symboliek bevat en waarin je dieper kan graven.
Een boek dat zich echt leent voor een leesclub.