In 1993 worden twee zussen vermoord gevonden: de 20-jarige Alice en de 21-jarige Amber. Ze zitten vastgebonden aan een boom en hebben communiejurken aan. Martin Servaz is op dat moment een beginnend agent; het is zijn eerste deelname aan een moordonderzoek. Het onderzoek leidt naar de schrijver Erik Lang die een boek heeft geschreven met als titel De communicante. Beide zussen blijken een fan van Lang te zijn.
Vijfentwintig jaar later wordt de vrouw van Erik Lang dood gevonden, ook gekleed in een communiejurk. De jonge idealistische politieagent Servaz is dan opgeklommen tot hoofdinspecteur. Het ligt voor de hand dat er een relatie is tussen beide moordzaken, maar welke?

Het verhaal leest vlot. Het geeft een goed beeld van de kracht van sociale netwerken en de wetenschappelijke vooruitgang en technologie bij politie en justitie. Het zich ontwikkelende karakter van Servaz komt mooi uit de verf. Ook het karakter van de weinig sympathieke Erik Lang is goed geschetst. Minier behandelt het werk van Servaz & co als gedegen politie onderzoek.
Het plot zit goed in elkaar. Er komt beetje bij beetje meer informatie, waardoor je blijft twijfelen over de vraag is Lang wel of niet de dader. Het verhaal is consistent en logisch opgebouwd met uitzondering van het laatste hoofdstuk, dat over-the-top en erg ongeloofwaardig is.

De Franse titel is ‘Soeurs’. Deze titel ‘Zusters’ is beter dan ‘Weerzin’. In de Engelse vertaling van het boek is de titel onvertaald gebleven; dat hadden ze in de Nederlandse vertaling ook zo moeten doen.