Het verhaal was interessant, maar de personages wisten me ondanks de gebeurtenissen vaak niet echt te raken. Wellicht omdat ik kort voor dit boek het boek Haar naam was Sarah heb gelezen, waar ik ontzettend van onder de indruk was, maar de schrijfstijl van dit boek zal ook een rol spelen.
Ik had het gevoel dat het boek zo nu en dan te snel ging om een personage echt te leren kennen, en op andere momenten juist te lang bleef hangen of in herhaling viel. Ook vond ik het jammer dat er aan het einde niet meer werd ingegaan op hoe het Gérard en Véronique, en de broer en neef van Antoine vergaan was, en of Amadea er uiteindelijk nog achter is gekomen wat er met de rest van haar familie gebeurd is.