Geweldig goed geschreven. Zo herkenbaar alles maar de smerige praktijken schokken me ik weet zeker dat veel echt zo gaat.. Ik heb vele verhalen gehoord van de vluchtelingen en die verhalen waren vreselijk.
Wij wonen een maand of 7/8 per jaar in de zomermaanden op Lesbos, zo ook In de zomer van 2015. We hebben de grote exodus meegemaakt van het begin van de vluchtelingencrisis, Het was toen nog zo slecht geregeld, of eigenlijk was er niets geregeld , een handjevol vrijwilligers deden hun best en zo ook de bevolking. De vluchtelingen liepen allemaal langs ons huis op hun barre tocht van 70 kilometer naar het kamp aan de andere kant van het eiland. Na de angstige boottocht moesten ze ook nog eens dat hele eind lopen met baby's op hun armen en kleine peuters aan hun hand, hun bezit in vuilniszakken. Geschokt en ontroerd door zoveel leed deden wij ook wat we konden, fruit en water uitdelen en petten tegen de brandende zon. Het waren er zoveel, eigenlijk was er geen beginnen aan, er stonden er soms honderden voor ons hek. Alles komt weer terug door het lezen van dit boek, het was, en is nog steeds, verschrikkelijk wat er gebeurt.
De dingen zijn nu iets beter geregeld, de 70 kilometer hoeft niet meer gelopen te worden. De landen waar de vluchtelingen vandaan gevlucht zijn nu niet alleen Syrië, Irak, Iran en Afghanistan maar helaas wagen nu ook de economische vluchtelingen allemaal een kans op een beter leven. Ik begrijp het best maar deze mensen hebben geen enkele kans en je zou willen dat dit van die landen zou stoppen zodat de echte mensen in nood wat sneller geholpen kunnen worden.
Sorry voor dit lange verhaal maar er komt heel veel naar boven.
Bedankt voor dit boek Roel, prachtig gedaan en zo nodig dat hier maar weer eens de aandacht op wordt gevestigd.