In de klas van Jaz komt een nieuw meisje: Nadima. Ze spreekt en verstaat bijna geen Engels wat het lastig maakt om contact met haar te maken. Het lukt Jaz wel, eerst door snoep uit te wisselen en dan d.m.v. emoticons op hun telefoon. Jaz is dyslectisch dus met Google-translate komt ze niet zo ver. Er speelt veel vriendinnen-gedoe in de klas. Jaz en Lily waren hele goede vriendinnen maar de laatste tijd gaat Lily veel om met Kara. Kara is een bazig meisje dat altijd heel dramatisch doet en Jaz heeft een hekel aan haar. Nadima blijkt een vluchtelinge uit Syrië die heel veel nare dingen heeft meegemaakt. Haar trots en familie zijn heel belangrijk voor haar. Als Jaz daar een keer met haar olifantenpoten overheen dendert staat de vriendschap een tijdje op springen. De personages zijn echt, herkenbaar voor meiden uit groep 7 en 8. Het serieuze thema komt goed aan bod en zet wellicht aan het nadenken. Maar één keer vond ik het wat te dik er bovenop liggen maar te zwaar wordt het niet door de levendige persoonlijkheden. Echt een aanrader om lekker te lezen.