Met veel plezier heb ik, als fan van Rascha Peper, dit boek gelezen maar moest aan het eind tot mijn grote spijt toch concluderen dat ze me wel met heel veel vragen heeft laten zitten.
Het boek heeft een open einde, maar op werkelijk geen enkel lijntje dat Peper uitgooit krijg je een antwoord.

Daarnaast vind ik, dat ze af en toe wel érg hoogdravende taal gebruikt, zoals: Dit trof hem als een diep inzicht in zijn ziel, een inzicht dat je maar af en toe gegeven wordt, een epifanie, een persoonlijke gnosis.....