Ik was bekent met de ziekte anorexia. Ik wist wat het inhield en wat de gedachte gang is van zo’n patiënt.
Het lezen van het verhaal van Emma raakte me maar vond het tegelijkertijd onzettend mooi om te lezen. Ik wou doorlezen ondanks de tranen die ik regelmatig in mijn ogen kreeg.
De manier waarop ouders, familieleden, kennissen en artsen hun verhaal vertellen en de manier waarop ze alles beleefd hebben is zo mooi om te lezen. Je leest zoveel onbegrip en verdriet maar ook zoveel wilskracht om door te zetten om Emma te helpen. En de dagboekverhalen van Emma, haar gedachtegang is ook zo heftig om te lezen.
Een erg mooi boek en ook erg aangrijpend.
Heel mooi geschreven, een aanrader