Een prachtige cover ligt voor me. Een meisje op de voorkant door haar gezicht heen zie je bladeren van een boom. Zij in het zwart de bladeren in het groen en roze. Heel erg mooi en passend bij het boek. Dit is een cover wat mijn aandacht enorm trekt, de ogen van het meisje trekken je gewoon naar haar toe. Zwarte lieveling is gelukkig meer dan alleen een mooie cover. Wat een indrukwekkend goed boek van Susanne Koster.

Deze week is het de week tegen kindermishandeling. In de Week tegen Kindermishandeling wordt aandacht gegenereerd, niet alleen voor de aard en omvang van het probleem, maar ook voor wat we kunnen doen om de aanpak van kindermishandeling te versterken. Lees er meer over op de website van Week tegen kindermishandeling. Het boek Zwarte lieveling gaat over kindermishandeling en de gevolgen ervan.

Saskia is eindelijk buiten het bereik van haar stiefvader. Buiten het bereik van zijn vuisten. In het kindertehuis probeert ze een nieuw leven op te bouwen, maar het verleden dringt zich nog vaak aan haar op. Blauw wordt dan grijs, grijs wordt donkergrijs, tot er alleen nog zwart over is. Maar Saskia wil zich niet laten onderdompelen in het duister. Ergens diep vanbinnen zit een prachtige bloem, die vecht om tussen het onkruid omhoog te komen.

Iets in de boeken van Susanne Koster herken ik uit boeken die ik eerder gelezen heb. Wat ik herken? De schrijfstijl en de manier van vertellen over een aangrijpend onderwerp. Na een kijkje genomen te hebben op de site van Susanne Koster weet ik hoe dat komt. Dertien is een boek van Susanne Koster wat ik gelezen heb toen ik nog een stuk jonger was. Dit boek heeft toen ook een indruk bij me achter gelaten want anders had ik het zeker niet meer herkent. Zwarte Lieveling heeft mij echt meegenomen in het leven van Saskia.

Wat is Zwarte lieveling een goed boek over mishandeling, hoop en oneindige liefde. Je komt midden in alle gebeurtenissen in het verhaal. Door middel van flashbacks kom je meer te weten over Saskia en wat haar overkomen is. Voor dit soort boeken vind ik dat heel goed om het op deze manier te weten te komen dan vanaf het begin. Het verhaal loopt daardoor soepeler en leest vlot. Het is een boek wat je heel gemakkelijk in een dag uitleest, het blijft je boeien. Één stuk vond ik echt enorm smerig, vooral omdat ik het aan het lezen was tijdens het eten. Saskia was net in elkaar geslagen en toen was het etenstijd. Ze aten iets wat ze niet lekker vond en voor straf kreeg ze daarom extra veel. Onder het eten kotste ze het eten uit boven haar bord, dit wilde ze niet maar ze vond het zo vies dat ze het niet tegen kon houden. Haar stiefvader roerde de kots door het eten heen en ze werd gedwongen alles op te eten. Het was zo realistisch omschreven dat ik bijna over mijn nek ging en een walging voelde voor die man. De gevoelens en gebeurtenissen zijn goed omschreven dat je meeleeft met Saskia, haar verdriet voelt en je snapt waarom ze zo weinig deelt met anderen.