Ook dit was weer een fijne re-read waardoor ik echt heb zitten glunderen. De personages zijn weer een tikkeltje volwassener en wijzer, kennen ondertussen wat meer spreuken en gaat wat meer op tussen de volwassenen.

Alleen één ding.. die Omber.. Die walgelijke, walgelijke Dorothea Omber! Die ik op zo ongeveer elke pagina tegenkwam.. Wat een vreselijk mens! Ik kon haar af en toe echt niet meer luchten of zien! Knap neergezet hoor, maar in mijn ogen gewoon te veel. Iets minder Omber was voor mij fijner geweest :).

De fabeldieren die in dit deel worden besproken zijn ook weer erg leuk en ik vond het ook super dat de Terzielers een grotere rol hadden dan alleen een lesje Fabeldieren. En natuurlijk dat Scheurbek in dit boek terugkwam; super! Tevens vond ik het leuk dat er voor Hagrid een grotere en belangrijkere rol was neergelegd. Perkamentus' opvatting betreft zijn omgang met Harry vond ik wat vreemd, maar gelukkig zegt hij zelf ook dat dat de fout van de oude man was, dus daar zijn hij en ik het over eens :-).

Door de vele pagina's krijg je ontzettend veel informatie tot je, maar gelukkig wordt dit afwisselend actief en passief gebruikt, waardoor het eigenlijk nergens echt saai wordt. Verdriet en negativiteit voeren wel flink de boventoon in dit boek, maar ook zien we absoluut humor terug. Alles komt wel weer voor in dit vijfde deel van de Harry Potter reeks. Gelukkig maar, want het nodigt zeker uit om deel 6 ook weer opnieuw te lezen!