"Nothing ever happens like you imagine it will. But then again, if you don't imagine, nothing ever happens at all."

Van tevoren had ik best veel verwachtingen van Paper Towns, want ik had al eerder JG boeken gelezen, ik wist dat het boek een prijs voor thrillers had gewonnen, ik had de trailer voor de film gezien en ik had natuurlijk de achterflap gelezen.

Het waren deze verwachtingen die ervoor zorgden dat ik het boek de eerste 100 pagina's niet zo leuk vond. Daarna realiseerde ik me dat het boek zélf niet slecht was, maar dat het mijn verwachtingen waren die ervoor zorgden dat ik het boek niets vond. Dus heb ik het boek weggelegd, heb een ander boek gelezen, en ben daarna opnieuw begonnen. Toen vond ik het boek ineens prachtig. Dus als je dit boek gaat lezen: begin eraan zonder verwachtingen, echt.

Kort gezegd: Paper Towns is een reis. Een reis waarin je de hoofdpersonen steeds beter leert kennen, maar ook een reis waarin je na gaat denken over jezelf en je vrienden.

Hoe goed ken je je eigen vrienden eigenlijk? Je familie? Je buren? Of zelfs degene waar je verliefd op bent?

Ik kan me best voorstellen dat sommige mensen het boek niets vinden, aangezien het niet echt een romantisch liefdesverhaal is. Het voelt meer alsof je er zelf bij bent, waardoor je echt meeleeft met de hoofdpersonen. En in het echte leven gaan dingen nu eenmaal niet zo snel ;-) Overigens vond ik het boek nergens saai, er zitten genoeg grappige momenten, fantastische scenes of stroomversnellingen in. En de quotes - swoon, swoon - alleen daarom zou je eigenlijk het boek al moeten lezen!

“It is easy to forget how full the world is of people, full to bursting, and each of them imaginable and consistently misimagined."

“Peeing is like a good book in that it is very, very hard to stop once you start.”