Na het bijzonder boeiende debuut:Tokyo tapes nr. 6-4 is onlangs in Nederland verschenen: Japan Airlines nr. 123. Dit boek is meer een persoonlijk verslag van de Japanse schrijver Hideo Yokohama en resultaat van 17 jaar verwerking (het boek is oorspronkelijk in 2003 verschenen).
Yokoyama baseert zich op persoonlijke ervaringen toen hij zelf journalist was ten tijde van de grootste vliegtuigramp die Japan trof. In 1985 vloog een vliegtuig van Japan Airlines tegen een berg op waarbij 520 passagiers om het leven kwamen. Hideo Yokoyama was een van de journalisten die de bewuste berg beklommen om ter plekke verslag te doen. Hij moet getuige zijn geweest van de meest verschrikkelijke dingen.

Het boek is net als zijn andere boek Tokyo tapes nr. 6-4 behoorlijk complex. De burelen van de North Kanto Times (fictieve naam) vormt nu het toneel met de nodige intriges, machtsblokken en -spelletjes. Hoofdpersoon en alter ego van Hideo is Kazumasa Yuuki. Hij wordt als tijdelijke bureauchef benoemd, die het vliegtuignieuws moet coördineren. Het boek staat net als zijn vorige boek vol met Japanse namen. Gelukkig hebben de vertalers nu wel een namenoverzicht aan het einde van het boek geplaatst. Ik heb er geregeld naartoe gebladerd om goed in de gaten te krijgen wie nu wie nu precies is.

Naast het verhaal op de kolkende redactie die ruim een week lang wordt gevolgd, speelt er nog een verhaal in de tegenwoordige tijd waarbij de hoofdpersoon Yuuki eindelijk de klimtocht afmaakt, die hij door het vliegtuigongeluk niet kon afmaken. Een ontroerend onderdeel van het bij tijd en wijlen toch wel taaie boek.
Toch, verdient het boek de inspanning om door te lezen. Net als met Tokyo tapes nr. 6-4 raak je als lezer langzaam maar zeker in de ban van het gekonkel op de krantenredactie en de machtspolitiek van de bazen. Daartussen staat Yuuki, een man die de waarheid zo zuiver mogelijk probeert weer te geven. Naast de lastige bazen heeft hij nog te dealen met een dramatische gebeurtenis uit zijn eigen verleden, waarbij een collega mogelijk door zijn toedoen het leven liet. En de lastige relatie met zijn opgroeiende zoon bezorgt hem ook de nodige spanning.

Uiteindelijk geeft het verhaal geen antwoord op de vraag wat nu precies de oorzaak was van de ramp. Het boek is ook niet echt een thriller te noemen, zelfs niet als Yuuki op zoek gaat naar de oorzaak van het ongeluk van zijn klimvriend Anzai met wie hij ten tijde van de ramp zou klimmen. Het verhaal is meer een verwerking van de persoonlijke ervaringen van de schrijver die de journalistiek na de vliegtuigramp, vaarwel zei.
Intussen ben je als lezer getuige van die intens complexe Japanse samenleving, die ook zo fascinerend is. Opvallend vond ik, dat respect enerzijds van hoog belang is, maar dat ze elkaar wel om de haverklap toeschreeuwen; vastpakken bij de kraag; uitschelden en grof beledigen. Er lopen veel driftige mannetjes rond bij de North Kanto Times. Maar, dan is het ook zo weer voorbij. Na de storm volgt vervolgens een excuus dat weer voldoende lijkt waarop vervolgens weer een exercitie van ruzie en woede volgt. Wat een passie en energie! De verhouding van de persoonlijke trots van menige journalist tot de omvang van de ramp is wel eens zoek.

Het boek is zoals eerder gezegd niet eenvoudig, maar de moeite wel meer dan waard. Nu is het uitzien naar een vervolg op Tokyo tapes nr. 6-4.