Dit verhaal gaat over Mallory en Rider. Zij delen een beladen verleden en komen elkaar na vier jaar weer tegen.
Het verhaal wordt vanuit het perspectief van Mallory vertelt.

*Het was vier jaar geleden dat ik hem had gezien of hem zelfs maar had horen praten. Vier jaar lang had ik geprobeerd alles te vergeten uit die tijd in mijn leven, maar hem had ik onthouden. Ik vroeg me af hoe het met hem ging.
Hoe kon het ook anders?
Hij was de enige reden dat ik mijn jeugd had overleefd.*

Langzaam maar zeker wordt duidelijk hoe dit verleden was.
Hoe ze beiden hier wel of juist niet mee omgaan, en hoe ze veranderen.
Je ziet in dit verhaal zowel Mallory als Rider groeien en zich ontwikkelen als persoon.

*Zodra je echt bent, kun je niet weer onecht worden.
Het is voor altijd*

Met dit boek is Jennifer L Armentrout een wereld ingedoken waar je niet wil vertoeven. Thema’s die behandeld worden in dit boek zijn daadwerkelijk problemen van deze tijd. Kindermishandeling, pleegzorg, misbruik, verwaarlozing en kinderen die uit het zicht/interesse van de toeziende instanties zijn, . In dit boek beschrijft ze de gevolgen hiervan. Gevolgen die niet zomaar verdwijnen.

*Volgens dokter Taft was verlegenheid niet eens het juiste woord.
Maar het was wel wat mensen altijd over me zeiden.
Mallory is gewoon verlegen
Mallory moet uit haar schulp kruipen *

Dit boek is zeer actueel, het laat misstanden zien die ook hier voorkomen en welke ook hier verborgen blijven. Bij dit verhaal heb je een doos tissues nodig die dicht bij je staat want het laat je hart breken, lijmt het weer, om het vervolgens totaal aan gruzelementen te slaan!

Iedereen beleeft alles anders, ik vind dat ze deze problemen bijzonder goed beschreven heeft. Bij mij kwam het in ieder geval binnen. Hoe zij het post traumatisch stress syndroom, waar beide hoofdpersonen aan lijden, beschreven heeft was zeer herkenbaar. Daarnaast vond ik heet indrukwekkend om te lezen hoe Jenniferhaar eigen oogziekte in dit boek verwerkt heeft.