Wat een heerlijk boek om te lezen, om regelmatig bij weg te dromen. De beeldende zinnen waarin geuren en kleuren je als lezer tegemoet komen. Het verhaal heeft een hoog warmte gehalte en doet soms bijna wat sprookjesachtig aan. Op reis mee met de hoofdpersoon die allerlei bijzondere ontmoetingen heeft. Tegelijkertijd geeft de hoofdpersoon zichzelf meer en meer de kans om zijn gevoel te ontdekken en zich te uiten. Leuk als je de boeken die in het verhaal gebruikt worden ook zelf gelezen hebt. Naast het feel good karakter van het verhaal is er ook ruimte voor het thema verlies en wat dit met je kan doen. De schrijfster maakt gebruikt van mooie metaforen zoals: "Angst verknoeit je lichaam zoals een onhandige beeldhouwer een perfecte steen verknoeit," hoorde Perdu Vijaya weer zeggen. "Alleen word je van binnenuit bewerkt en ziet niemand hoeveel splinters en brokken er van je af worden geslagen. Je wordt van binnen steeds dunner en onstabieler, tot zelfs het geringste gevoel je verplettert. Een omarming, en je denkt dat je breekt en verloren bent."