Isidoor van Rillington wordt als weeskindje bij de poort van de abdij Bellalanda achter gelaten. Na een kort beraad besluiten ze dat poortwachter Giles zich gaat ontfermen over het kindje. Verder dient hij wel zo veel mogelijk buiten beeld te blijven en mag hij het kloosterleven niet verstoren. Giles heeft een enorme invloed op Isidoor. Hij leert hem lezen, schrijven en vooral leert hij hem een techniek waarmee hij zijn geheugen kan ordenen om op die manier ontzettend grote hoeveelheden informatie te kunnen onthouden. Isidoor heeft een enorme drang naar kennis en blijft zijn geheugen zoveel mogelijk vullen met nieuwe informatie. Wanneer hij op een leeftijd komt dat hij moet gaan kiezen of hij het klooster in wil of iets anders wil doen opent zich de weg naar de rest van de wereld. Hij besluit te willen studeren en mag dat ook gaan doen. Vanaf dan ligt de wereld voor hem open en daar maakt hij dan ook dankbaar gebruik van.

Een tweede verhaallijn beschrijft de voettocht die hij maakt naar Konstanz, waar hij onderweg een oude vriend van hem tegenkomt met zijn dochter. Hij vertelt allerlei verhalen aan deze dochter en ook op die manier krijg je een flink stuk mee van zijn leven.
Het boek beschrijft het complete leven van Isidoor en alle reizen die hij maakt naar alle uiteinden van de wereld. Tegelijkertijd wordt er een levendig beeld geschetst van hoe het leven was in die tijd. De strijd tussen de verschillende pausen en tegenpausen, de gruwelijkheden, de belangrijke rol die het geloof innam, de positie van de vrouwen en de invloed van de Zwarte Dood.

Van Aken heeft een plezierige beeldende schrijfstijl en daarnaast heeft hij ontzettend veel kennis verweven in dit boek. Je moet wel een geoefende lezer zijn of je hebt er een leesclub voor nodig om alles eruit te halen. Veel zit verstopt in bijvoorbeeld de namen van personages.

Het boek had naar mijn mening wel iets korter kunnen zijn, de ommegang zoals Isidoor veelvuldig maakt in zijn hoofd komt wel heel erg vaak terug en ook zitten er bepaalde stukken in het boek waarvan ik de meerwaarde niet zie voor het verhaal.