Polly Dewit heeft jarenlang een column gehad in De Wax, een bijlage van het dagblad De Morgen. Gerda Dendooven heeft een bundel samengesteld met de beste en leukste van deze columns.

In het voorwoord beschrijft Dendooven de verhaaltjes van Dewit als volgt: “Met zwierige ernst omschrijft ze haar bespiegelingen als ‘wetenschappelijke verantwoord voyeurisme’, aangescherpt door vele jaren van vergelijkend onderzoek. Hoe vaak stond ze niet door het verlichte raam van een Vlaams huisgezin te gluren toen ze de hond uitliet. Ze loerde in hun kookpotten, bestudeerde hun ondergoed en ontrafelde hun ziel.”

De columns zijn dan ook afwisselend in hun onderwerp, maar uiteindelijk komen ze bijna altijd weer terug op hetzelfde thema: van het afkraken van mannen naar vrouwenpraat onder elkaar. Maar ook hoe de commercials op tv tot op heden nog steeds vrouwonvriendelijk in elkaar zitten: “mannen schaffen zich de wagen van hun dromen aan, vrouwen kopen inlegkruisjes.”

De kracht van de columns zit hem in het sarcasme en de humor. En uiteraard komt er veel seks in voor, want waar kun je nu meer over ginnegappen dan over wat er gebeurt tussen de lakens?
Om de humor te versterken gebruikt Dewit veel vergelijkingen. “Een slimme versierder is als een sportvisser. Hij gooit goedgekozen lokaas uit en gaat daarna geduldig zitten wachten.” en “Een vrouw is het enige cadeau dat zichzelf verpak.,” zijn nog maar enkele voorbeelden hiervan.

Wat ik wel erg uit de toon vind vallen, zijn enkele columns met zogenaamde politiek correcte bevindingen van Dewit. Zo heeft ze het ineens over de kinderen die wonen in de riolen van Rome en waarschuwt ze aanstaande moeders dat ze eerst goed moeten nadenken voordat ze aan kinderen gaan beginnen. In een kleine column van een paar honderd woorden kun je deze bevindingen niet goed onderbouwen en het past absoluut niet tussen de andere columns die allemaal luchtig en met veel seks en gelach van aard zijn. Als samensteller zou ik er voor gekozen hebben deze weg te laten en een andere bundel met haar serieuze columns uit te geven (als deze er zijn).

Verder is Pertinenties van Polly Dewit een fijn boek om af en toe enkele stukjes uit te lezen. Het hele boek achter elkaar lezen is geen aanrader, daarvoor is het teveel van het goede.
De layout is erg mooi gedaan. Een harde kaft met een portret van een jaren zestig vrouw voorop. De tekst is in grote, duidelijke letters afgedrukt wat nog meer de indruk geeft van een lekker boek voor tussendoor.