Voor mij was dit een boek met heel veel ups en downs. Momenten waar ik helemaal meegesleurd werd, en andere waar ik een beetje verdwaalde tussen de woorden. De auteur heeft prachtige boodschappen verborgen in dit boek en het voelde tijdens het lezen ook allemaal zeer persoonlijk aan hierdoor. Het leek wel alsof de schrijver het boek voor elke lezer uniek probeerde te maken. Ik denk dat indien ik het boek ooit herlees, ik weer een totaal ander beeld kan krijgen en weer wat nieuws kan ontdekken.
In het begin had ik het moeilijk met de schrijfstijl. Het lag me niet zo en ik miste ook de structuur die je meestal in boeken vindt. Dat veranderde gedurende de pagina's voorbij kwamen en dat bracht uiteindelijk ook een bepaalde rust met zich mee. De structuur vond zijn weg en bracht op die manier meer kansen om de boodschap te begrijpen. Die op hun beurt jou als lezer weer aan het denken konden zetten. In het algemeen sprak de schrijfstijl mij niet aan en vond ik het soms toch een gevecht om het boek te lezen.
Het personage Ayoub is voor mij één uit de duizend. Hij heeft ontzettend veel kanten, gedachten en vooral een heleboel waarheden die we in de westerse cultuur vaak over het hoofd zien. Met dit boek kan je voor één keer eens binnen kijken in een andere cultuur en proberen om hun denkwijze beter te begrijpen. Wat ik vooral opmerkte was dat welke cultuur of religie we ook mogen hebben, er zijn steeds gelijkenissen. In het eerste gedeelte was Ayoub een kind met veel dromen. Over de hele wereld vinden we kinden die dromen over een fantastisch beroep en dergelijke thema's.
Wat ik vooral onthou van dit boek: verschillende, persoonlijke boodschappen die verborgen zijn tussen de regels. Als lezer ga je op een soort schattenjacht en ik denk dat je het boek meermaals moet lezen om elk detail te vinden. Het heeft een interactief gevoel gedurende de periode dat je het boek in handen hebt, alsook wanneer je het neerlegt.
Zeker aan te raden, maar soms toch een klein gevecht om erdoorheen te komen.