In Keerkringen ging Deirdre op zoek naar de taak die ze van de Godin zou moeten vervullen. Ze dacht die in Chelle te hebben gevonden in haar carrière als zakenvrouw, bijdragend aan een meer sociale en mens¬lievende samenleving. Aan het eind van dat boek werd haar succes echter geheel teniet gedaan en werd zij veroordeeld zich in de tempel van de Gehoornde God geheel ondergeschikt te maken aan de macht van de mannen die haar samenleving domineren.
In Bidahinne wordt ze vrijgekocht door de Roos van het Zand, priores van een klooster dat bijna aan de rand van de bekende wereld in de woestijn ligt en waar oude kennis is bewaard. Deirdre reist mee naar dat klooster, de Lavendelzee over naar Maeghelminsk, de uitgestrekte woestijn in; weg van het streven naar materiele zaken naar de afzon¬dering van een naar binnen gericht bestaan. In dat klooster laat ze de oppervlakkige woelingen van haar ego achter – begeerte naar macht en bezit, de angst voor de dood – waartoe haar ervaringen in Chelle ook al leidden. Ze leert haar ziel kennen als een stukje bewustzijn in het rad van hergeboorte.
Ooit werd de wereld beheerst door vrouwen, gedienstig aan de Godin en in het bezit van paranormale krachten. Een oorlog heeft die wereld gesplitst in de landen rond de Lavendel¬zee en Lure, dat achter de bergen ligt, waarbij is afgesproken dat de twee elkaar nooit meer zullen lastig vallen. Lure schendt die overeenkomst en bereidt zich voor op een invasie. De Bidahinne zou deze dreiging met de hulp van de Godin weten te keren. Uiteraard is Deirdre de Bidahinne.
Ze bereidt zich voor met een kleine groep naar Lure te reizen, een gevaarlijke en onzekere missie, die des te urgenter wordt wanneer een mensen uit Lure het klooster proberen binnen te dringen. Katein, een vrouw uit Lure die ze daarbij gevangen nemen, nemen ze mee op hun reis. Het grootste obstakel daarbij zijn de ondoordringbare bergen. Want ook al heeft Deirdre in zichzelf haar bestemming gevonden, er zijn nog steeds hindernissen te nemen. Na een moeilijke tocht bereiken ze Lure. Daar blijkt Katein een van de heerse¬ressen van dat land en worden ze gevangen genomen. Deirdre is echter niet zonder macht en haar rol als Bidahinne is nog niet uitgespeeld.
Bidahinne vormt de kern van de Deirdre-trilogie, de kern van Gijsens bestaan en schrijverschap: de zoektocht naar het wezen van je zelf. Daar vind je je bestemming, het werkelijke doel dat de Goden je hebben voorbestemd, pas dan kun je de reis ondernemen die werkelijk van belang is, al zijn daarbij nog veel moeilijkheden te overwinnen. Deze zoektocht, uitgebeeld in Deirdre, is echt en dat is voelbaar voor de lezer. Doordat Lure prominenter op het toneel verschijnt, wordt er meer spanning opgebouwd dan in het eerste boek en lijkt het in zijn geheel wat sneller.