Wie wil niet wonen als God in Frankrijk. Ik heb vaak gekeken naar die TV- programma s, zoals Het roer om. Vaak ging het goed, maar soms ook niet. Zelf ben ik voor een aantal jaren naar België verhuisd geweest. Dat was dan voor het werk van mijn man. Echter, wij kwamen ook terecht in een gemeenschap, waar we niemand kenden. Het is een uitdaging, maar het alternatief was voor mij, dat ik alleen zou wonen in het hoge noorden en mijn man zijn dagen in Brussel zou doorbrengen. Ook kwam er tenslotte een einde aan de term, dus of het nu leuk was geweest of niet, wij zouden terugkeren.

In Rendez-vous emigreert een gezin naar Frankrijk. Simone is een 34- jarige vrouw, ze is getrouwd met Eric en ze hebben twee kinderen. Samen kopen ze een bouwvallig landhuis om op te knappen. Simone wil al een hele tijd ergens een B & B beginnen en deze droom kan ze nu waarmaken. Alleen is het wel moeilijk een aannemer te vinden. Iedereen is bezet, pas over een hele tijd is er weer ruimte voor nieuwe klanten. Dan komt Eric in contact met een aannemer, die claimt wél tijd te hebben en genoeg personeel om de klus op tijd te klaren. Echter, voor Simone is er wel een taak bijgekomen: zij moet koken voor de hele ploeg. Eigenlijk houdt ze geen tijd meer over voor zichzelf. Eric stort zich vol enthousiasme in de verbouwing, maar Simone voelt zich verwaarloosd en begint een relatie met de veel jongere bouwvakker Michel.

Peter betrapt ze en begint haar te chanteren. Simone ontdekt, dat Peter betrokken is bij misdadige praktijken en ex-criminelen in dienst heeft. Eric wil gaan investeren in een vakantie- project van Peter. Op een gegeven moment verdwijnt Simone zelfs achter de tralies. Hoe komt Simone hier weer uit?

Rendez-vous is een psychologische thriller, die in 2006 De Zilveren Vingerafdruk 2006 won. Esther Verhoef heeft er autobiografische elementen in verweven, want zij is zelf in juli 2004 naar Frankrijk geëmigreerd met haar man Berry. Je voelt de sfeer van de stress, de hectiek, de aanpassingsproblemen, de moeilijke Franse taal, het wantrouwen. Je gaat meeleven met Simone. De spanning wordt mooi opgebouwd in het verhaal. Het leest lekker vlot. Het was weer die sfeer, die zo goed omschreven wordt door Esther Verhoef, die het m voor mij deed: vier sterren.