Het verhaal gaat verder. Na het verdwijnen van de Twaalf wordt er voorzichtig aan weer geleefd door de mensen. Na een periode van misschien nog wat ongeloof en onzekerheid, trekken steeds meer groepjes mensen weg uit Kerrville om een nieuw bestaan op te bouwen in de nieuwe wereld.
Alicia, die zichzelf uit de bewoonde wereld heeft teruggetrokken, gaat op zoek naar de Nul. Wanneer ze hem gevonden heeft, krijgt ze het verhaal van Fanning te horen. Het verhaal van Fanning wordt uitgebreid verteld en aan het eind heeft de lezer een duidelijk beeld waarom Fanning als de Nul zo vol verdriet en wraakgevoelens zit.
Michael heeft zich eveneens teruggetrokken, al heeft hij zo zijn eigen redenen. Hij is altijd al nieuwsgierig geweest naar de rest van de wereld en de zee. Na vele zwerftochten met zijn zeilboot stuit hij op de Bergensfjord, een enorm schip waarop hij een aantal dingen over de geschiedenis ontdekt. Hij begint aan een nieuwe missie, die uiteindelijk de mensheid zal moeten redden van de ondergang.
Inmiddels wordt duidelijk dat de Nul en zijn viralen nog bestaan en wordt het leven van de mensen opnieuw bedreigd met de ondergang.
Opnieuw moet de groep van overlevenden bestaande uit Peter, Sara en Hollis met hun gezin, Greer, Michael, Alicia en Amy het opnemen tegen de vernietiging van de mensheid.
De Stad van Spiegels is een waardige afsluiter van De Oversteek-trilogie. Cronin blijft boeien met zijn uitgebreide schrijfstijl die de lezer met alle personages laat meevoelen. Alle uitgezette plotlijntjes komen mooi samen aan het eind, maar Cronin timmert het niet potdicht. Er blijft genoeg over voor de lezer om over na te denken en een eigen invulling te geven aan de nieuwe orde.