In haar debuut roman De goede dochter beschrijft Jasmin Darznik het leven van drie generaties vrouwen.
Zij is, net als haar Moeder en Grootouders geboren in Iran.

Na de dood van haar Vader ziet Jasmin toevallig een oude foto van een Bruid, het is haar Moeder Lili. Voor Lili is dit de aanleiding om aan haar dochter op ingesproken cassettebandjes haar levensverhaal te vertellen.

Het was in 1949 toen Kazem Khorrami besloot te trouwen met toen bijna dertienjarige Lili, de Moeder van Jasmin.
Het waren destijds roerige tijden in Iran. De toenmalige Sjah Reza Pahlavi had weliswaar de huwbare leeftijd van meisjes verhoogd naar zestien jaar maar volgens bepaalde regels was het toch mogelijk om eerder te trouwen.
Opgegroeid in een sterke, hechte, traditionele familiesfeer kon Lili haar lot niet ontkomen en was jarenlang slachtoffer van ernstige gewelddadigheden.
Door toedoen van haar Vader en zijn maîtresse kan Lili aan haar huwelijksplichten ontkomen, ze moet er echter haar dochter voor achterlaten.
Haar toekomst als gescheiden vrouw in Iran biedt geen perspectief.
Ze maakt gebruik, net als vele jongeren in Iran, van de mogelijkheid om te gaan studeren in het Buitenland. Daar, in Duitsland, ontmoet ze haar tweede man.
Met hem keert ze terug naar Iran waar de invloed van Westerse mogendheden vooral in de Hoofdstad Teheran duidelijk waarneembaar is.
Als de verkwistende macht van de Sjah tanende is, de Geestelijkheid steeds meer van zich laat horen, het land in een bloederige oorlog raakt met buurland Irak vertrekt Lili met haar gezin naar Amerika.
Haar dochter Jasmin Darznik schrijft er De goede dochter.

Het boek bevat mooie, maar ook schrijnende details over de Iranese samenleving en de familie van Jasmin Daznik in het bijzonder. Jasmin Daznik schets bovendien een goed gedocumenteerd tijdsbeeld van Iran in de vorige eeuw. De goede dochter is een boeiende, persoonlijke roman geworden.