Lap. De volle mep voor Vargas. Dat verdient ze, omdat ze er elke keer opnieuw in slaagt om absurde situaties en alledaagse gebeurtenissen samen te smeden tot een logisch verhaal dat je helemaal in de ban krijgt tijdens het lezen en waarvan scènes, ook na het dichtslaan van het boek, nog regelmatig bij je opduiken.

In Vervloekt worden commissaris Adamsberg en zijn rechterhand Danglard uitgezonden naar Londen. Daar moeten ze deelnemen aan een conferentie om ‘de beheersing van de migratiestromen te harmoniseren’. Adamsberg is vooral erg benieuwd naar de Theems: zou die net zo naar vuile was stinken als de Seine? Voor de rest laat de hele Europese politieverbroedering hem koud, hij kent overigens geen woord Engels. Danglard daarentegen kijkt erg naar deze overzeese bijeenkomst uit. Hij is al jaren verknocht aan de elegantie van Britse kleding en je zou hem een Franse anglofiel bij uitstek kunnen noemen. In Londen wordt het tweetal op sleeptouw genomen door commandant Radstock, door Adamsberg steevast ‘Stock’ genoemd omdat hij ’s mans hele naam niet kan onthouden. Terwijl Radstock overijverig zijn grote kennis van Londen en haar bewoners etaleert, krijgt hij een oproep: voor de poorten van de begraafplaats Highgate staan een heleboel oude schoenen. Bizar detail: de voeten van hun eigenaars zitten er nog in. Adamsberg en Danglard zijn geen klein beetje blij dat deze zaak hun pakkie-an niet is. Ze sporen terug naar Parijs, maar krijgen zelf al snel een minstens even vreemde zaak voor de kiezen: in het huis van een oude, eenzelvige gerechtsjournalist vinden ze een totaal versnipperd lichaam. Is het de journalist? Wat had die man op zijn geweten dat de moordenaar zo boos maakte dat deze geen lichaamsdeeltje intact liet?
Na een loom, Adamsbergesk begin, komt er veel vaart in Vervloekt. De moordzaak vergt het uiterste van de flegmatieke commissaris uit de Pyreneeën en zijn team. Er zit een verrader in de gelederen die uit is op Adamsberg val. Adamsberg heeft enkele trouwe medestanders, maar krijgt in dit boek ook hulp uit zeer onverwachte hoek. Vooral in het wat stugge Roemenië, waar Adamsberg naartoe reist op zoek naar een oud verhaal, komt die hulp goed van pas.

Vervloekt is alweer het zesde boek rond commissaris Adamsberg. Vargas levert opnieuw een heerlijk spannend en meeslepend verhaal af, waarin alle schijnbare details een plaats vinden in het grote geheel. Het is een zegen, zo’n talent. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)