Bunkerdagboek heb ik gelezen en vanaf het eerste moment vond ik het eigenlijk best eng. Aan de ene kant wilde ik niet verder lezen maar het boeide zo dat ik elke keer het boek weer pakte en ermee verder ging.

het boek wordt verteld in de ik vorm uit de mond van een 16 jarige jongen die overmeesterd wordt door een " blinde man" . De man staat een beetje onhandig met een koffer te schuiven en de jongen helpt hem de koffer in het busje te zetten waarop de man de jongen overmeestert en bedwelmt.

de jongen komt bij in een lift, waarvan de deur openstaat, die uitkijkt op een lange gang met deuren. Als de jongen op onderzoek uitgaat blijkt dat hij in een ruimte zit waar geen daglicht binnen komt. Het is er doodstil. De bunker heeft 6 kamers een badkamer en een keuken. Als de jongen verder kijkt merkt hij dat er van alles 6 is. Waarom? Vraagt hij zich af.

Een paar dagen later komt er met de lift een klein meisje naar beneden, vastgebonden en bedwelmt. Het meisje is 9 jaar blijkt later. De jongen heeft tot op dat moment nog niets te eten gehadw, het meisje ziet nadat ze bijgekomen is, dat er notitieblaadjes liggen en schrijft een boodschappenlijstje wat ze in de lift legt. De volgende morgen is bijna alles wat op het lijstje stond met de lift gearriveerd.

in de volgende dagen arriveren er nog 4 mensen waardoor de groep inderdaad uitkomt op 6 totaal. Het boek beschrijft de gedachten van de jongen, zijn angsten, maar ook zijn verleden en de situatie in de bunker.  Samen met de anderen worden er plannen voor ontsnapping beraamd die overigens mislukken en heel eng en satanisch bijna door de ontvoerder worden bestraft.

ik vond het einde niet helemaal bevredigend want ik bleef met een aantal vragen zitten. Een spannend onwerkelijk en beangstigend boek. Je moet wel een beetje sterk in je schoenen staan denk ik om dit te kunnen lezen. De onzekere jongeren zou ik dit boek niet adviseren in elk geval.