De schrijfster van Marokkaanse origine heeft met dit boek de befaamde Franse literatuurprijs Prix Goncourt 2016 gewonnen. In nog geen 200 bladzijden ontspint zich een sociaal drama waarbij de nanny Louise de twee kinderen doodt die haar zijn toevertrouwd door het echtpaar Myriam en Paul. Deze laatsten willen immers hun carrièreambities waarmaken maar hun 2 kleine kinderen Mila en Adam vragen ook zorg en aandacht. Beide ouders zien hun kinderen dolgraag en zoeken - na veel aarzeling - een oppas. Die vinden ze in de persoon van Louise die zich heel betrokken en ijverig toont. Wat Myriam en Paul niet weten is dat Louise reeds een hard leven achter de rug heeft met ernstige persoonlijke drama's. Het is eigenlijk Louise die via haar werk als nanny zoekt naar de nodige genegenheid en erkenning. Aanvankelijk krijgt ze die ook (zowel van de kinderen als de ouders), maar haar abnormale drang naar geborgenheid zorgt ervoor dat ze vreemde reacties en handelingen stelt. De ouders vangen wel signalen op, maar telkens slaagt Louise erin om zich eruit te werken. Als Louise een dwanggedachte krijgt dat ze alleen maar gelukkig zal zijn als Myriam en Paul een derde kindje zouden hebben, loopt het echt helemaal uit de hand. Als ze vaststelt dat daar geen sprake van is, ziet ze Mila en Adam meer en meer als lastposten die moeten geliquideerd worden. Uiteindelijk pleegt ze een afschuwelijke moord op beide kinderen.
De kracht van dit boek is dat het ganse proces dat tot de moord heeft geleid, goed uitgerafeld wordt en waarbij de lezer meegenomen wordt in de denkwereld van zowel Louise als Myriam en Paul. Voor vele ouders zal het dilemma carrière - zorg voor gezin zeer herkenbaar zijn en de schrijfster laat via de moeder van Paul wel blijken wat zorgzame ouders zouden moeten doen. Ze velt er wel geen oordeel over, net zomin als over het ontsporend gedrag van Louise. Myriam en Paul zijn liefhebbende ouders die het beste willen voor hun 2 kinderen maar daardoor toch wat blind zijn voor de manier waarop Louise zich onmisbaar maakt in het gezin.
Een mooi boek waar je wel niet vrolijk van wordt (het is immers een sociaal drama), maar dat eigentijds is en realistisch.