Wanneer de volwassen Bonnie bij haar stervende moeder in bed kruipt, wordt ze overspoeld door herinneringen aan haar kindertijd. Ze besluit eindelijk de waarheid op papier te zetten, de waarheid over een bepaalde tijd in het leven van haar en haar moeder, die voor beiden - zij het om verschillende redenen - bijzonder pijnlijk was. Broeckhoven toont van in het begin haar fijne gevoel voor nuance en humor: "Ik nam me voor om af te dalen in de diepste lagen van mijn herinnering en het verhaal van Meester Weeda op te schrijven. Eindelijk. Tot in de kleinste details, bijgeschaafd met de puimsteen van de tijd. De waarheid en niets dan de waarheid zou ik noteren, zoals ik die zelf beleefd en naar mijn hand gezet had als klein meisje."

Diane Broeckhoven is er in geslaagd om de vernietigende kracht van kinderlijke jaloezie op een ontroerend mooie manier te beschrijven. Ze houdt het perspectief van het kind van begin tot eind op een geloofwaardige manier vol, waardoor de vraag van schuld en onschuld amper gesteld wordt. Een uniek boek dat je voor enkele uren naar een betoverde wereld brengt.

Mijn volledige recensie lees je op mijn blog: https://www.hebban.nl/spot/smakelijk-lezen/nieuws/niemand-heeft-het-gedaan-diane-broeckhoven