Anita Terpstra heeft zich voor dit boek laten inspireren doordat er eerder een vrouw geweest is die haar geliefde uit de gevangenis heeft geholpen te ontsnappen door hem in een kooi te verstoppen en hem op deze wijze naar buiten te smokkelen in een busje. Terpstra geeft dit aan in haar dankwoord achterin het boek.

Het boek zelf .MacKenzie komt via haar werk in contact met Matt, een terdoodveroordeelde gevangene. Matt wordt er van verdacht vijf vrouwen te hebben ontvoerd. Een van hen heeft echter weten te ontsnappen. Zij heeft Matt later aangewezen als degene die haar had ontvoerd.
Voor Matt is reeds een executiedatum vastgesteld.

MacKenzie gelooft in de onschuld van Matt. Haar geloof in hem gaat zo ver dat zij met hem in het huwelijksbootje stapt. De executiedatum nadert met rasse schreden en zij is vastbesloten hem voor die dag te helpen ontsnappen uit de gevangenis.

De vraag die onmiddellijk oprees bij mij was "wat bezielt zo'n vrouw?" Dit wordt gaandeweg het verhaal duidelijk.

Terpstra beschikt over een vlotte schrijfstijl. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, bijvoorbeeld vanuit dat van MacKenzie maar ook vanuit Rosie en Vickie , twee van de ontvoerde vrouwen.
Het is niet geheel duidelijk of de hoofdstukken vanuit het perspectief van de ontvoerde vrouwen zich ook in het heden afspelen of in het verleden. De ontvoerde vrouwen zijn immers nooit gevonden. Het is dan ook niet duidelijk of zij nog in leven zijn.

Dit in combinatie met de dreigementen aan het adres van MacKenzie na haar huwelijk met Matt zorgen er voor dat je dit boek moeilijk terzijde kunt leggen.

Als ik dan toch een minpuntje mag nomen is het dat het verhaal naar het eind toe als een nachtkaars uit gaat. Dit is niet heel storend, maar had wat mij betreft iets verrassender mogen zijn.
Evengoed een heerlijk boek om te lezen, dus toch vier sterren.