In dit boek vertelt Wim Distelmans over zijn ervaringen met mensen die aan het eind van hun leven staan, en wat wij van hen kunnen leren. Ik vond het heel interessant, soms aangrijpend en een mooie aanzet om na te denken over leven en dood. Het is zeker geen somber boek, er staan ook mooie verhalen in over vrede hebben met het onvermijdelijke.
Dokter Distelmans wordt wel eens 'dokter dood' genoemd, omdat hij een voorvechter is van het recht op waardig sterven, maar uit dit boek blijkt dat dit zeker niet terecht is en dat elke vraag grondig bekeken wordt, waarbij er in de eerste plaats gekeken wordt naar alternatieven om het leven van de aanvrager terug zin te geven. Dit boek heeft mijn mening over hem en zijn vzw in positieve zin beïnvloed.