Silhouet van een meisje, smartphone in de hand, achtergrond vage verlichting, ... titel; VERLOREN DOCHTER! Moeilijk in te schatten wat je bij deze cover kon verwachten! Op de achterflap een korte beschrijving als inleiding.
Ik ben aan het boek begonnen met een instelling van ' laat maar komen ', ik zal het wel bekijken! Té veel info voor je aan een boek begint kan alleen maar té hoge verwachtingen oproepen!
En al bij al is het wel een goed verhaal!

Tijdens een vakantie in Magaluf ( Mallorca ), samen met haar zus en 2 vriendinnen wordt Su, de achtien jarige Zuid-Koreaanse adoptie-dochter van een muzikant ( Bernie ) en een sheriff ( Ruth, volgens mij een soort politierechter ) gefilmd tijdens seksuele handelingen in een bar. Su handelde weliswaar onder invloed van alcohol en drugs, maar het filmpje wordt online gezet en de gevolgen zijn niet te overzien.
Zijzelf en ook haar ganse familie worden hiervan het slachtoffer. Het filmpje is namelijk ' hot ' op de sociale media! Ruth krijgt problemen tijdens haar werk als rechter en wordt naar huis gestuurd, terwijl Su haar plaats verliest aan de universiteit van Edinburgh als kandidaat studente geneeskunde, haar droom!
Neen, er bestaan geen wetten die overtreden werden in deze, dus zijn er ook geen schuldigen die zich eventueel voor een rechtbank moeten verantwoorden: er is geen misdrijf! Ruth, die zich het grootste slachtoffer van deze gebeurtenissen voelt ( haar gezin werd ontredderd ) zin op wraak en neemt onverwijld het recht in eigen handen! Wanneer Bernie dan ook nog plots overlijdt is voor haar het hek van de dam! De schuldige(n) moet(en) gestraft worden! Een gevaarlijke ingesteldheid zo zal blijken!

Su besluit uit eigen wil uit de actualiteit te verdwijnen! Wat zij al eens overwegen heeft gaat zij nu effectief doen: zij gaat op zoek naar haar roots en vertrekt naar Seoul, Zuid-Korea, op zoek naar haar biologische moeder!

Helen Fitzgerald wil hier duidelijk een aantal thema's voor het voetlicht brengen:
* alcoholmisbruik bij de jeugd
* gevaar van ' verkrachtingsdrugs '
* gevaar van misbruik van informatie op sociale media
* problemen bij adoptie
* gevaar van wraakneming

Helen Fitzgerald schrijft in een vlotte stijl en beheerst de kunst om te vertellen met een uitstekende achtergrondkennis. Daardoor komen de genoemde thema's op een realistische manier aan bod. Enkele voorbeelden daarvan:

* Ruth vindt dat zij het grootste slachtoffer is van de situatie. Zij heeft echter geen enkele mogelijkheid om eventuele schuldigen voor een rechtbank te brengen en te straffen. Daardoor neemt zij het recht in eigen handen, maar ze bekoopt haar handelingen bijna met haar eigen leven!
--- In deze situatie beschrijft Fitzgerald de voorbereidende handelingen van Ruth op een zeer realistische manier en zet ze een zeer gedreven, haast neurotisch personage neer. Ondanks het feit dat iedereen beseft dat haar ingesteldheid fout kan aflopen, gaat men toch gemakkelijk met haar mee leven!
" MACHTELOOSHEID IS TEGENSTRIJDIG, DAT DIE OP ZICH MACHT OMVAT, OMDAT HIJ EEN WOEDE ONTLOKT DIE EEN UITWEG EIST. " ( blz. 205 )

* Het is de normaalste zaak van de wereld dat adoptie-kinderen op een bepaalde leeftijd, vroeger of later, op zoek willen naar hun roots. Dat was bij Su ook al het geval, op 12-jarige leeftijd toen zij zich tegenover haar moeder afvroeg of er in haar familie baarmoederhalskanker zou voorkomen.
--- Helen Fitzgerald pakt dit thema aan met kennis van zaken. En inderdaad, vaak brengt zo een confrontatie nog meer problemen mee dan er al waren, vaak loopt het uit op een sisser, ...! Vaak allemaal het gevolg van hoog gespannen verwachtingen, verkeerde voorstellingen, te veel onduidelijkheden en een stijgende angst voor het onbekende!

Helen Fitzgerald is een zeer vlotte auteur, schrijft met de nodige achtergrondkennis en ik merk regelmatig humoristische toetsen in toch wel serieuze materie.
Maar ik heb het soms toch moeilijk met de flashbacks, de flashforwards en de gebeurtenisen die ' hadden-zouden-moeten kunnen plaatsvinden: komt bij mij vaak verwarrend over!

Daarmee wil ik geen afbraak doen aan de prestatie van de auteur, maar een topper is het niet. Niet écht mijn stijl, maar wel de moeite om te lezen. Het boek heeft mij niet voor 100% geboeid, neen, maar Fitzgerald slaagt er in om de lezer, mij althans, achter te laten met open vragen: hoe is het afgelopen met Xeno en wat toonde het filmpje dat haar biologische moeder online gezet heeft?