Connie Palmen is dit jaar een van mijn meest gelezen schrijvers en dat is me goed bevallen. Voor aanvang van het jaar 2014 kende ik alleen haar debuut, 'De Wetten', dat weinig indruk op me maakte, maar waarvan ik nu overweeg om het eens te gaan herlezen.

Lucifer is een knap geconstrueerd boek, op basis van een waargebeurd verhaal, in vijf bedrijven.
De aanvankelijke twijfel over het ongeval dat Clara overkomt, en die door de schrijfster wordt opgeroepen door talrijke conversaties tussen de vrienden van Clara en Lucas, bestaat aan het eind van het verhaal nog steeds, met andere woorden, we zijn niets opgeschoten.
Dat lijkt echter maar zo, want ondertussen hebben we kennisgemaakt met een clubje waarin we figuren kunnen herkennen uit de Amsterdamse grachtengordel, die zelf ook schrijver of in elk geval kunstenaar zijn en bevriend zijn met 'Lucas Loos', oftewel in het echte leven Peter Schat geheten.
De kunst voor ons is om te ontdekken wie wie is, een leuke bijkomstigheid van deze buitengewoon aangename roman.

Connie Palmen is hard op weg om een van mijn favoriete schrijfsters te worden.