Het plot is behoorlijk uitgewerkt en geloofwaardig. Niet verkeerd dus!
Okay, het was soms wel een beetje too much aan promotie voor 'one happy island', zo ook het compleet onnodige bezoekje van de hoofdpersoon aan een sportschool om uit te kunnen leggen hoe goed de regering sport subsidieert, maar soit. Een commerciële zet, neem ik aan.
Waar ik me enorm aan geërgerd heb is dat alles maar wordt voorgekauwd (hfst 35 is zelfs een aaneenschakeling van een herhaling van uitspraken) en wat draken van zinnen. ((haar keel voelde zo droog als schuurpapier / Door haar raam zag ze het landschap aan zich voorbijtrekken / Als een lappen pop liet ze zich dragen). Tel daarbij de enorm uitleggerige vertelstijl waarin alleen maar info wordt gegeven, en je komt uit op de term chicklit.
Wel vermakelijke chicklit, omdat het verhaal al met al zeer zeker wel blijft trekken! :-)