Als je ‘De tatoeëerder van Auschwitz’ in één woord zou moeten omschrijven, dan zou je indrukwekkend gebruiken. Heather Morris heeft het verhaal van Lale op een mooie en indrukwekkende manier opgeschreven. Vanaf het eerste hoofdstuk ben je geboeid en lees je soms met verbazing wat Lale en zijn kampgenoten allemaal hebben moeten meemaken. De Tweede Wereldoorlog kent zoveel gruwelijkheden dat we die nooit allemaal te weten zullen komen.

Morris weet het bijzondere verhaal van Lale en Gita op een bijzondere manier neer te zetten. Je leest het verhaal zo uit. Je merkt tijdens het lezen dat de auteur diep respect heeft voor de verteller. Dat blijkt ook uit het dankwoord van de auteur. Daarnaast lees je een nawoord door Gary, de zoon van Lale en Gita. Met kippenvel en tranen in je ogen lees je ‘De tatoeëerder van Auschwitz’. Het maakt niet uit hoeveel boeken je al over deze verschrikkelijke periode hebt gelezen, deze zou je ook echt moeten lezen.

De Australische scenarioschrijver Heather Morris was jarenlang bevriend met Lale, die na de oorlog naar Australië emigreerde. Ze was de eerste aan wie Lale zijn levensverhaal toevertrouwde, omdat hij zich schaamde voor zijn rol in het kamp. Heather deed naar aanleiding van zijn verhaal onderzoek in Duitsland en Polen en kwam erachter dat Lale veel meer mensen redden dan alleen zijn Gita. Doordat hij in zijn positie eten kon smokkelen, heeft hij tientallen mensen in leven gehouden.