B.A. Paris staat voor mij bekend als de auteur die zo kan schrijven dat je je daadwerkelijk in het hoofd van de hoofdpersoon bevind.

In ‘Breng me terug’ maak je kennis met Finn die 12 jaar geleden zijn vriendin kwijt geraakt is in Frankrijk. Ze is spoorloos verdwenen.

12 jaar later is hij gelukkig met zijn nieuwe verloofde maar op een dag brengt een gevonden voorwerp zijn vermiste vriendin weer terug in zijn leven.

Leeft zij nog? Of wordt er een verschrikkelijk spelletje met zijn gevoel gespeeld?

De schrijfwijze van Paris is zoals je van haar verwacht. Je bevind je letterlijk in het hoofd en de gedachten van de persoon. De emoties kwamen zeer intens op mij over en de gebeurtenissen lieten mij niet stoppen met lezen.
Je moet de waarheid weten.

Het einde is voor mij onverwacht en er wordt met een goede spanning naartoe gewerkt.

Niets is wat het lijkt.

Briljant.