‘Mijn volk trok ooit, ver voor het begin van de tijd, over de bergen en langs machtige rivieren van India. We waren een bijzonder volk…
We zijn een volk dat altijd op reis is.
Niet om ergens aan te komen, maar om onderweg te zijn’.

Zo begint Zoni Weisz te vertellen in ‘Zoni De vergeten Holocaust’ over de geschiedenis van zijn volk, de Sinti’s, zijn familie en zijn eigen gezin,
Het is een omvangrijk, avontuurlijk, en dramatisch maar uiteindelijk hoopvol verhaal.

Bijna aan het einde van zijn levensverhaal zegt Weisz; ‘De cirkel is rond, wat mij betreft’.
Maar dan heeft hij al laten zien dat met een sterke wil, doorzettingsvermogen, kracht en liefde een mens tot veel in staat is, dat het onmogelijk bereikt kan worden, dat hij een overlevende is.

Hij, die als jongen van zeven jaar, die dag, 16 mei 1944, als enige van zijn gezin door toevallige omstandigheden wist te ontsnappen aan de razzia en later aan ‘het zigeunertransport’ op 19 mei 1944.
Zijn ouders, zusjes en broertje overleven Auschwitz niet.
Hij moet alleen verder.

Het lukt hem een gerespecteerd zakenman te worden, een kunstenaar met bloemen, hij vindt de liefde van zijn leven en sticht een gezin.
Met zijn positieve opvattingen, zijn respect voor zijn volk en zijn altijd opvallende aandacht voor de kleine mens zoals zijn medewerkers en de gewone mens op straat wordt hij een veel gevraagde gast in binnen en buitenland.
Zijn zucht om de demonen uit het verleden te bedwingen siert hem en brengt hem ondermeer naar Israel waar hij met veel waardering zijn evenmensen ontmoet in de Joodse gemeenschap.
Het proces van 'helen' is pijnlijk maar verlost hem uiteindelijk van de meest diepe pijn.

Hij vergeet zijn ‘oorsprong’ nooit en blijft ook op hoge leeftijd een baken voor de Sinti gemeenschap.

‘Zoni’ is een zeer goed verzorgde uitgave, gebonden met originele foto’s, stamboom, kaarten en authentieke liederen in mooie druk op ‘ouderwets’ sjiek papier, het geeft het boek dat extra cachet wat ook bij het levensverhaal hoort van Zoni Weisz.