De novelle Landing laat zich moeilijk beschrijven. Gerrit Sangers schrijfstijl is pakkend, duidelijke taal, geen onnodig moeilijke woorden. Het onwerkelijk aandoende verhaal in Landing komt echter behoorlijk gecompliceerd over, althans zo heb ik het ervaren. De man Renke - het hoofdpersonage in het verhaal - worstelt met zichzelf en zijn verleden. Wil hij nog wel verder met zijn leven, hij lijkt op een keerpunt te staan. Hij is zodanig in de war dat hij de lezer meesleurt in zijn verwarring en onzekerheid. Twijfels slaan toe, is het naakte meisje een hallucinatie, een droom of beleeft hij het echt? Renke zelf lijkt het niet te weten en zuigt de lezer dan ook mee in zijn onwetendheid. Briljant geschreven of irritant? Waarschijnlijk vooral het eerste. Na de novelle gelezen te hebben laat de auteur Gerrit Sangers je vertwijfeld achter. Dat kun je dan ook weer als irritant ervaren. Wat heb ik nu eigenlijk gelezen? Het verhaal leeft in gedachten voort. Landing zit vol mooie symboliek; zo verblijft Renke in een halfvergaan huis dat min of meer symbool lijkt te staan voor zijn eigen persoonlijkheid of leven. Het huis bevindt zich op een militair terrein (symbool voor het gevecht in zichzelf?). De auteur weet vast het antwoord.