Als Issa tijdens zijn studie in Amsterdam in de horeca gaat werken, leert hij barkeeper Gijs kennen. De twee worden al snel goede vrienden en na sluitingstijd van restaurant Zeppos waar ze beiden werken, maken ze het Amsterdamse uitgaansleven onveilig. Van studeren komt al snel niet veel meer terecht. We volgen de twee, op de fiets, door het Amsterdam van de jaren 90 en als je bekend bent in Amsterdam, zoals ik, dan is het een feest van herkenning. Het duo is bijna onafscheidelijk en worden overal samen gezien totdat op een dag Gijs verdwijnt. Een maand later wordt zijn lichaam uit het IJ gehaald. Issa blijft verslagen alleen achter en probeert iets van zijn leven te maken wat maar mondjesmaat lukt. Gekweld door geesten uit het verleden slaat hij zich door de dagen heen, zich afvragend of hij niet langzaamaan gek wordt. Gilles van der Loo weet het verhaal vanuit verschillende perspectieven en plaatsen in de tijd mooi in elkaar over te laten lopen waarbij je het gevoel hebt bij op de barkruk in Amsterdam of Madrid te zitten. Het verhaal van de Spaanse ex-schoonvader van Gijs, Luis Martin (en zijn jasje) komt uiteindelijk prachtig samen met het leven van Issa. Met recht een waardige ode van de schrijver aan zijn overleden vriend.