‘What happened in the past that was painful
has a great deal to do with what we are today’
William Glasser

Als een explosie vlakbij de vlieghaven van Leeuwarden veroorzaakt blijkt te zijn door een bom, is iedereen in opperste staat van paraatheid. Officier van justitie Jules Declerck stort zich samen met de recherche op het onderzoek. Korte tijd daarna ontploft een tweede bom met afschuwelijke gevolgen. Iedereen vreest het ergste en hun vermoedens worden bevestigd. De politie krijgt een ‘deadline’, want anders....

Ondertussen is Harry Simones, freelance misdaadjournalist en de ex van Jules, bezig met zijn eigen onderzoek. Daarbij loopt hij verschillende keren voor de voeten van Jules en de recherche, niet zonder gevolgen voor hem, maar ook niet voor Jules.

***
Jansma is niet aan haar proefstuk toe met acht boeken op haar palmares. Met deze trilogie slaat zij een andere weg in. In deel een maak je kennis met Jules Declerck, officier van justitie. Een leuk gegeven dat het deze keer eens om een officier van justitie gaat en je door haar ogen het onderzoek volgt in plaats van door de ogen van de recherche/politie. Bovendien begint het verhaal met een mooie quote, die je alleen maar kan begrijpen na het boek lezen van dit boek. So true!

‘Schaduwkinderen’ is zeer realistisch geschreven. Ook hier zit je, net als bij Linda’s vorige boeken, direct in het verhaal. Jansma heeft duidelijk kennis van zaken en weet waarover ze schrijft. Het verhaal stokt geen moment, heeft diepgang en de karakters zijn goed uitgewerkt. De personages zijn menselijk neergezet, waardoor je ook hun frustraties, onmacht of hun liefde voelt. Bovendien is de schrijfstijl van Jansma vlot, toegankelijk en filmisch. Maatschappelijke thema’s gaat zij niet uit de weg, maar bouwt er een boeiend, levensecht verhaal rond. Denk daarbij aan de toenemende vluchtelingenstroom, aanslagen en terrorisme. Daardoor is het best beklemmend en confronterend, zeker met de recente aanslagen in Parijs en Zaventem in het achterhoofd.

Naast het onderzoek, waarbij iedereen tot het uiterste gaat, lopen verschillende verhaallijnen. Jules, die geboren is in België wordt na de moord op haar vader door haar moeder ondergebracht bij haar diepgelovige oom en tante in Nederland. Als jong meisje blijft zij alleen en verlaten achter en dit tekent haar verdere leven. Haar broer Remi wordt beschuldigd van de moord en veroordeeld tot levenslang. Veel herinnert Jules zich niet van die bewuste avond, maar ze kan niet geloven dat Remi schuldig is. Ze is vastbesloten om de waarheid te achterhalen. Maar zal zij de antwoorden vinden op al haar vragen?

Jansma geeft je met mondjesmaat informatie, zowel over het heden als het verleden. Je denkt dat je bepaalde wendingen doorziet, maar niets is minder waar.
De auteur weet de spanning op te bouwen in de verschillende verhaallijnen, waardoor allerhande vragen je bezig blijven houden. Dit doet zij beheerst, op haar gekende manier. Naar de plot toe, die trouwens eindigt met een enorme cliffhanger, valt alles op zijn plaats.... Of toch bijna alles.

Dit eerste deel is een kennismaking met Jules. Haar verleden is de rode draad doorheen het verhaal, waardoor je, net als Harry’s verhaal, met de nodige vragen achterblijft. Ik vrees dat we voor de ontknoping daarvan moeten wachten tot deel drie. Maar het mag gezegd: het is een mooi vooruitzicht dat er nog twee delen te gaan zijn.

Jansma heeft zichzelf overtroffen met dit verhaal. ‘Kinderen voor kinderen’ heeft hier een heel andere betekenis gekregen. Mijn nieuwsgierigheid naar deel twee is groot. De lat ligt hoog, Linda! Ik ben benieuwd.

‘Schaduwkinderen’ krijgt van mij 4,5 ster!