Draak des Vuurs is het tweede deel van de boekenreeks de Zaden der Hoop van Owan Drake (=alter ego). De voorgaande boeken zijn: de val van Hymir, is deel 1 en de opkomst van een opstand is deel 1.5. Deze twee delen moet je gelezen hebben voordat je aan Draak des Vuurs kan beginnen.
Owan Drake heeft zich binnen dit genre bij een bepaald publiek erg geliefd gemaakt. De boeken vallen binnen het genre Grimdark, fantasy. Grimdark fantasy is een nog vrij onbekend sub genre voor liefhebbers van fantasie boeken.
Wat is Grimdark volgens Owan Drake zelf?
Grimdark is gewoon fantasy in een harde fucked up wereld waar bijna alle hoofdpersonen klootzakken zijn, met heel veel personages.
Als ik naar deze beschrijving kijk, kan ik alleen maar zeggen dat Owan Drake zeker hele goede Grimdark fantasy schrijft.
Afgelopen maanden heb ik een aantal keren een gesprek gevoerd met Owan Drake, ik was erg benieuwd, naar de persoon achter deze lugubere verhalen, ondanks dat hij zichzelf neerzet als alter ego. Ik ben er achter gekomen, dat Owan Drake een hele andere kant heeft in het echte leven. Een persoon die bijna niet te plaatsen is binnen zijn verhalen. Dit maakt voor mij deze boeken, nog meer bijzonder.
Na het lezen van de eerste twee boeken was ik erg nieuwsgierig geworden naar het volgende boek. Ik was dus ook blij toen ik gevraagd werd om mee te doen met de blogtour van Draak des Vuurs, maar waar gaat dit boek over?
De saga gaat verder waar hij is geëindigd bij deel 1.5. Het sluit naadloos aan. Heerlijk. Waar deel 1 een hele lange introductie heeft, kom je bij deel 1.5 en 2 weer direct terug in deze bizare wereld vanaf de eerste pagina.
Terwijl Xavier verder gaat met de vertellingen uit het verleden, beseft hij niet dat de bloedraven een apparaatje in zijn buik geplaatst hebben dat zowel het einde van hem als vaan Benedictus, zou kunnen betekenen.
In het verhaal van het licht krijgt Heer Frank eindelijk de kans om terug te vechten tegen de vijanden die zijn huis over hebben genomen. Als Wilder ook nog eens het strijdtoneel betreed, Krijgt Frank de overhand en zien de Bloedraven geen andere keuze dan de kwaadaardige Machinegod Elim vroegtijdig te activeren.
In het verhaal van de duisternis slaan Mar en zijn entourage op de vlucht voor Mizalda Kallas. Uiteindelijk splitst de groep zich op en zullen Zack en Mar door het Doornwoud Bos reizen, en Yolanda en Patrick door het Archeon gebergte. Terwijl ze langzaam weer naar elkaar toe reizen richting de Vorstelijke kloof, zal een van de groepen in een compleet andere wereld terechtkomen en zal de andere niet doorhebben dat ze achterna gezeten worden door een groep die uit is op hun hoofden. (achterflap)
Wat vond ik nu van dit meedogenloze avontuur, vol met ziekelijke gedachten en personages?
I love it.
Althans niet direct. Of toch wel,…?
Hm zelfs nu het al een tijdje geleden is dat ik dit boek gelezen heb, heb ik er nog niet direct woorden voor. Ik liet mijn eten aanbranden, omdat ik het boek niet weg kon leggen tijdens het koken. Das erg positief. Maar aan de andere kant had ik tijdens het lezen, ook totaal geen honger, want die verging me door de horror die ik las. Na het lezen van het boek heb ik zeker 2 weken geen thee gedronken (normaal mij guilty pleasure), maar ik kreeg een bepaalde geur in me neus, die er voor zorgde dat ik me theekopje toch weer terug op tafel zette ipv leegdronk. En ik denk dat een lekker stukje schimmelkaas, voorgoed verleden tijd is. Gelukkig was de kerst periode voorbij, geen fondu, en leven we tegenwoordig met een pinpas ipv losgeld. Dus als ik nog niet duidelijk genoeg ben geweest, het boek heeft best wel even een nasleep gehad, nadat ik het boek uit had. Ik heb op verschillende boekengroepen ook echt de tekst geplaats, Owan Drake, ben jij ziek ofzo? En ik meende dat nog ook. Terwijl ik normaal best wel wat kan hebben als het om verhalen gaat, maar dit verhaal was echt luguber ten top. Kortom: een echt Grimdark fantasy verhaal. Geschreven door een hele lieve vriendelijk jonge man. Dat gaat mijn verstand nog wel eens te boven. Hoe is dat mogelijk?
Dit boek moet je echt liggen, dit boek is niet geschreven voor tere zieltjes, dit boek is ook best vrouwonvriendelijk, maar dit boek is gewoon naast alles wat al gezegd is, gewoon Fuck-up (Owan zijn woorden), steengoed. Ik ben heel erg benieuwd hoe deze saga zich verder gaat ontwikkelen. En zal zeker deze saga blijven volgen.
Draak des Vuurs krijgt van mij 4.5*