Nog niet zo bekend maar mijn hart heeft ze al gestolen, Sharon Bolton weet met haar beeldende schrijfstijl een sfeer te creëren en karakters laat ze tot leven komen.
Ook weer in dit boek, alhoewel ik het persoonlijk in dit geval niet per definitie als een thriller zou bestempelen. Het leest eerder als een diepzinnig inkijkje in de psyche van een aantal personen die met trauma's te maken hebben (gehad).

Drie perspectieven, drie delen telt het boek:

Het eerste deel behoort toe aan Catrin die haar kinderen verliest door een noodlottig ongeval en daarna haar huwelijk met Ben ook nog ziet doodbloeden. De schuld legt Catrin bij haar beste vriendin Rachel die de kinderen in haar ogen vermoordde door onoplettendheid. De kleine gemeenschap die op de Falklandeilanden woont maakt het dat je niet echt langs elkaar heen kunt maar biologe Catrin vertoeft veel op haar boot en zondert zich maar wat graag af in haar huis met haar hondje. Haar enige doel dat ze nog heeft – WRAAK!

Callum, traumatisch maar herstellende na zijn bloederige deelname aan de oorlog op de Falklandeilanden. Toch keert hij terug naar de plek om een reden – Catrin. Hij houdt van haar, al verschillende jaren, en is tot alles in staat om zijn liefde beantwoordt te krijgen. Maar soms kun je ook wel te ver gaan, in gedachten of toch ook in zijn doen?

Rachel, voormalig BFF van Catrin, lijkt in ieders ogen de draad weer volop opgepakt te hebben na de dood van de zoontjes van Catrin. Maar is dat wel zo? Je kunt wel naar een prachtig omhulsel kijken maar je weet echt niet hoe de binnenkant er uit ziet. Voelt ze zich nog schuldig? Heeft dat ook invloed op haar eigen kindjes en wat voelt ze voor de ex van Catrin? Wat beweegt haar om bepaalde stappen te zetten?

Catrin zint al 3 jaar op wraak en heeft haar plan al helemaal klaar. Tot de dag dat er een jongetje verdwijnt op het eiland. Het 3e jongetje in 3 jaar dat kan geen toeval of ongeluk meer zijn.
Een kink in de kabel van Catrin's planning. De zoektocht naar het jongetje zet van alles in beweging waardoor alle drie de hoofdpersonen terug worden geworpen op hun gevoelens, toch menselijk of kan het ze allemaal niet schelen en kiezen ze voor zichzelf?
Een meer dan verrassend uitgewerkt intrige dat je brein laat stuiteren, je meesleurt in de verwikkelingen en problemen van drie uiterst goed neergezette karakters. Een verbluffende twist krijg je aan het einde ook nog...

Al met al weer een supergoed boek van Sharon Bolton.
Als je haar nog niet kent misschien een idee om haar eens te “onderzoeken”

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/01/sharon-bolton-kleine-zwarte-leugens.html