Op de cover staat een meisje die half verscholen ergens achter zit.
Ze heeft een angstige maar ook mysterieuze blik in haar ogen.
Op de achterflap staat de volgende tekst:

Ik heet Ruby. Ik woon bij Barbara en Mick. Zij zijn niet mijn echte ouders, maar ze vertellen hoe ik me moet gedragen en wat ik moet zeggen. Ik moet zeggen dat mijn blauwe oog en de blauwe plekken op mijn armen zijn veroorzaakt door een val van de trap. Maar er zijn dingen die ik niet zal zeggen. Ik ga ze niet vertellen dat ik op zoek ga naar mijn echte ouders.
Op Ruby’s dertiende verjaardag komt een wens van haar uit. Het echtpaar dat haar opvoedt blijken niet haar echte ouders te zijn. Dat betekent dat haar echte vader en moeder ergens anders zijn, en Ruby besluit dat ze niet zal rusten voor ze hen heeft gevonden. Ze loopt weg, het bos in, met alleen een koffer in haar hand. Als ze een stel andere kinderen ontmoet, broertjes en zusjes die alleen in het bos lijken te wonen, sluit Ruby zich bij hen aan. Maar is Ruby wel veilig? Wat is waarheid, en wat niet? Wie probeert haar echt te helpen – en wie is gevaarlijker dan ze ooit voor mogelijk had gehouden?

De cover en de achterflap maakten dat ik nieuwsgierig was naar dit boek. Wat is het verhaal van Ruby en hoe loopt het met haar af?
Tijdens het lezen van het eerste hoofdstuk werd ik gelijk in het verhaal gezogen en leefde ik me erg in, in het meisje genaamd Ruby.
Daarna worden de verhalen van vroeger en nu door elkaar vertelt. Anna (de moeder van Ruby) vertelt haar verhaal en Ruby vertelt haar verhaal. Je kan de verhalen goed uit elkaar houden omdat er boven aan de hoofdstukken de datum bij staat.

De spanning wordt langzaam opgebouwd. Ik heb aandachtig gelezen wat er met Ruby ging gebeuren. Ik kon me makkelijk in haar verplaatsen. Ik zat steeds af te wachten wat er ging gebeuren. Je wordt soms in verwarring gebracht omdat je niet weet of iets echt gebeurd en wat dus waarheid is en wat niet. Ook het verhaal van Anna is mooi beschreven, waardoor ik me goed in haar kon verplaatsen.

Het verhaal begint wanneer Ruby dertien jaar is. Dan wordt haar vertelt dat ze geadopteerd is en begint Ruby haar zoektocht naar haar ouders.
Nadat Ruby naar haar adoptie tante gestuurd wordt, loopt ze weg en gaat in het bos wonen bij 3 andere kinderen.
Ze is op zoek naar haar ouders en wil graag in het bos wonen, omdat haar echte ouders ook uit het bos kwamen.

In het boek is er nog een personage beschreven. Deze jongen wordt schaduw genoemd door Ruby. In het begin is het onduidelijk welke rol deze jongen heeft in het leven van Ruby. Maar naarmate het verhaal vordert komt wordt dit duidelijk uitgelegd.

Ik moest wel wat wennen aan de schrijfwijze van Kate. Ze schrijft heel gedetailleerd waardoor je goed beeld krijgt van de omgeving waarin Ruby zich moet hebben bevonden. Ook maakt het wat verwarrend omdat ik sommige uitdrukkingen of woordkeuze niet begreep.

Het verhaal vond ik erg boeiend, wat er voor zorgde dat ik graag door wilde lezen. Door de tekst op de achterflap: wat is waarheid, en wat niet? Heeft Kate me vaak op verschillende gedachtes gezet. Ik vroeg me vaak af, is dit waar of niet? Ik vond dit leuk omdat het verhaal elke keer een wending kreeg die ik ergens niet verwachtte.