Gelukkig staat er “don’t panic” in het groot op de cover. Niet op de cover van de Omnibus (deel 1) die ik las. Maar op de cover van het Transgalactisch Liftershandboek, de rode draad door de drie boeken die in deze Omnibus zijn verzameld. Samen goed voor 600 pagina’s geniale absurditeit - je zou van minder in paniek slaan. Samen goed voor een ongeëvenaarde leeservaring. Mijn meest maffe leeservaring ooit. En dat niet alleen door het absurde verhaal & de absurde humor (ervan). Maar zeker ook door de ongelooflijke schrijfstijl. Je gelooft echt niet wat je leest. Maar je blijft wel lezen ! En dat bijna 600 pagina’s lang. Het is waanzinnig onzinnig, maar ook onzinnig waanzinnig. Het zet echt alles op zijn kop. Een uniek boek, ook al zijn het er drie. Een boek dat je moet gelezen hebben. En waar je best even voor gaat zitten. Niet alleen omwille van de 600 pagina’s. Een boek dat ook niet te verfilmen lijkt, al deden ze het wel. Als je het boek las, is het leuk om ook de film te zien. Maar als je de film bekijkt zonder de boeken te hebben gelezen, dan lijkt die waarschijnlijk een bizarre opeenstapeling van gekke toestanden, rare wezens, overacting & een voiceover op LSD. Dat is het boek ook. Alleen slaagt de auteur er in je mee te zuigen in dat bizarre universum. Je gaat met plezier mee. Zonder schrik. Want, zoals op de cover van The Hitchhiker’s Guide to he Galaxy staat : Don’t Panic !