Jack en Grace lijken het perfecte koppel. Zij is huisvrouw en hij een succesvol advocaat die het opneemt voor mishandelde vrouwen. Samen bezoeken ze geregeld de zus van Grace, een meisje met het syndroom van Down, en ze zijn zelfs vastbesloten om haar in huis te nemen als ze klaar is met school. Het lijkt alsof Jack en Grace voor elkaar gemaakt zijn en alsof ze volmaakt gelukkig zijn. Schijn bedriegt echter. Grace bevindt zich in een uitzichtloze situatie en Jack is niet wie hij pretendeert te zijn.

In Achter gesloten deuren kruipt de lezer in de huid van Grace en leert aan de hand van korte schetsen uit het leven van het koppel wat er gaande is. Het verhaal leest vlot en het weet te boeien. Natuurlijk vraagt de lezer zich af hoe Grace zich staande zal weten te houden en hoe ze zichzelf uit haar benarde situatie zal redden. Het is echter geen boek dat inzet op een spannende ontknoping, maar meer op de psychologische terreur waar Grace mee te maken heeft.

De sprongen tussen heden en verleden houden het interessant. De plot is vrij compact en bevat amper zijsprongen. Op Millie na worden de nevenpersonages eigenlijk niet uitgewerkt. Ze spelen alleen een rol op de achtergrond. Dat is in dit geval de kracht van het verhaal. Grace en Jack vormen de spil en de sfeer is best beklemmend. Hoewel Jack hier en daar wat aan geloofwaardigheid verliest en Grace van bij de start wel erg naïef lijkt te zijn, is het een mooie karakterschets geworden. De auteur had het nog iets sterker kunnen maken door ook vanuit het standpunt van Jack te vertellen en wat meer inzicht te verlenen in de psychologie van een psychopaat. Achter gesloten deuren heeft een interessant uitgangspunt, niet helemaal origineel, maar wel de moeite waard om te lezen.

De Frans-Ierse B.A. Paris levert met Achter gesloten deuren haar debuut af. Het boek werd tot nu toe in 10 talen vertaald en kwam ook al uit in de Verenigde Staten. De filmrechten werden reeds verkocht en ze werkt momenteel hard aan een nieuwe thriller die volgend jaar uit zou moeten komen.