Eigenlijk is het geen “Alice in zombieland” want ze blijft in haar eigen vertrouwde omgeving en de zombies komen bij haar op bezoek. Dat vond ik zelf wel een minpuntje omdat als je in een “wonder-zombie-land “terecht komt er meer ruimte is voor het absurde en de fantasie. De zombies die langskwamen waren dan wel weer gruwelijk en dat maakte dat wel weer goed.

De verwijzingen naar “Alice in Wonderland”waren met oa. het symbolische konijn na en de naam van de hoofdfiguur eigenlijk wel op één hand te tellen. De hoofdstukken hadden titels die wel naar dit boek verwezen en dat was wel grappig gedaan alleen hadden ze weer weinig van doen met de inhoud van de hoofdstukken dus daar vond ik dat de plank mis werd geslagen. Ze hadden dan beter titelloos kunnen zijn.

Als je je niet bezig houd met de vergelijking naar de klassieker houd je gelukkig wel een lekker leesbaar verhaal over. Wat ik wel jammer vond is dat Alice naarstig zoekt naar informatie over de zombies en wat er nu allemaal aan de hand is en dan heeft ze plots een dagboek met veel informatie en verteld Cole ook een hoop maar niet echt in een gesprek of verhaal maar meer alsof hij een boodschappenlijst dicteert. In deze stukken staat het verhaal dan ook een beetje stil. Gelukkig zit daarna de actie er wel weer in met gevechten op leven en dood met de zombies.

Het verhaal wordt mooi afgesloten. Het einde kan je zien als een open einde in afwachting wat nog moet komen in de volgende delen maar toch ook weer zo geformuleerd dat je het boek goed zelfstandig kan lezen zonder met teveel vragen te blijven zitten. Ik hoop dat de volgende delen meer actie en gruwelijkheden zal bevatten, zoals echte zombieverhalen horen te zijn!