Het eerste wat je opvalt wanneer je dit boek opneemt is de prachtige cover. En geloof mij, het wordt nog beter: naarmate je verder leest, besef je de ware betekenis van de cover. Wat die betekenis precies is, zal ik nog niet vertellen want dat moet je zelf ontdekken.
Dit boek vertelt het verhaal van heel veel mensen. Mensen die enorm veel van elkaar verschillen en diep vanbinnen, toch hetzelfde willen. Desondanks is Subhi toch de persoon die centraal staat. Dit is zijn verhaal , en wat voor één. Subhi is een jongen van ongeveer 9 jaar oud, hij is geboren in een vluchtelingenkamp. In die grauwe wereld gaat hij steeds op zoek naar een streepje kleur en die vindt hij in de vorm van verhalen. Zo leert hij ook Jimmie kennen, een meisje dat haar moeder verschrikkelijk hard mist en zich vastklampt aan een notitieboekje dat ze niet kan lezen.
Persoonlijk vond ik het verhaal wat te jong, maar dat neemt niets weg van draagkracht. Dit boek is zo’n belangrijk boek en ik heb het gevoel dat schrijvers meer en meer beseffen hoe belangrijk het is om deze verhalen te schrijven. Verhalen die ook al zijn ze verzonnen, toch de harde realiteit van sommige mensen weergeven.
Dat is dan ook de reden waarom mijn favoriete deel het nawoord was. Het nawoord zet je aan tot nadenken: we zijn met miljarden mensen op de wereldbol en toch zijn er volkeren bedreigd, zoals er ook bedreigde diersoorten zijn. We moeten blijven vechten voor een betere wereld en ik ben ervan overtuigd dat het Ooit beter zal worden. Met dit boek zijn we alvast op de goede weg!