Bij toeval stuitte ik op Het gewicht van de haat van Jo Claes, een Vlaamse auteur die ik hiervoor nog niet kende. Maar ik ben meer dan plezierig verrast door zijn boek, de 11de misdaadroman over de Leuvense politie-hoofdinspecteur Thomas Berg en zijn team. Claes bouwt het plot mooi op en verweeft misdaadcomponenten met historische zaken die ook daadwerkelijk te vinden en te zien zijn in Leuven en in dit geval ook in Gent. Ik kan mij indenken dat er mensen zijn die niet 'gestoord' willen worden door die historische zaken, maar Claes noemt zijn boeken dan ook niet voor niets: misdaadromans en niet: thrillers. Persoonlijk houd ik erg van meer inhoud dan het rechtstreekse: moord -moordenaar - bloedig einde en het recht zal zegevieren, zoals in veel thrillers voorkomt. Daarnaast gebruikt Claes uiteraard zijn eigen Vlaams al taal, die wij als Nederlanders goed kunnen lezen - maar die mij ook wel eens een woord liet opzoeken, zoals: arduin - het materiaal waaruit het oorlogsmonument is opgetrokken. Het valt mij dan wel op dat het Vlaams vaak mooier een zin laat uitkomen dan het hedendaagse Nederlands.
De Leuvense hoofdinspecteur Thomas Berg wordt bijgestaan door een team, waarin een ieder zijn eigen problemen kent, maar dat hij uiteindelijk toch steeds weet samen te binden en met het juiste ping=pong-spel van de gedachten de oplossing weet te vinden.
Jo Claes is een absolute aanrader! Ik moet nu 'alleen nog maar' zijn 10 eerdere misdaadromans gaan zoeken: maar ik verheug mij er al op!