Dit boek staat echt letterlijk al jaren op mijn nog te lezen plank. Het heeft eerst naast mijn bed in de woonkamer van mijn ouders gestaan, is minimaal 2x verhuisd en stond nu te verstoffen in Venray. Maar toen ik van de week naar een makkelijk boek voor in de trein zocht, schoot het boek ineens weer door mijn hoofd.

Nu ik het heb dichtgeslagen, 4 dagen later, weet ik niet zo goed wat ik ervan moet denken of voelen. Aan de ene kant vond ik het concept geweldig en heb ik heel erg genoten van alle verwijzingen naar onze klassiekers zoals Romeo en Julia. Daarnaast was Lena heel realistisch neergezet. Ik kon al haar reacties, gevoelens en daden heel makkelijk begrijpen en me zelfs inbeelden dat ik hetzelfde zou doen.

Toch is het boek niet zo episch of overweldigend als ik gehoopt had. Ik ben niet omver geblazen of echt onder de indruk. Het is een goede start van een serie, waarin de wereld, de personages en de toon overduidelijk gezet zijn, maar het is in mijn ogen nog niet veel meer dan dat. Ik denk, en hoop, wel dat het er nog in zit.

Ik ben daarom ook erg benieuwd naar het vervolg van dit boek, dat ook al in de kast staat gelukkig. De aanzet is gegeven en nu kan het eigenlijke verhaal echt beginnen. Ik ben heel benieuwd waar het heen gaat!