Albert ligt in coma in het ziekenhuis. Zijn broer Joost en ex-vrouw Machteld waken naast zijn bed. Of Albert ze horen kan, is de vraag, maar beiden gebruiken de situatie om hun hart te luchten over hun relatie met Albert.

Het gegeven dat iemand in coma ligt en (waarschijnlijk) wel kan horen wat er om hem heen gebeurd en dat dit niet alleen maar positief is, is geen nieuw gegeven voor een roman. Toch weet Rob Kamphues je met de verhalen van Joost en Machteld
op een manier te pakken dat je uiteindelijk verder lezen wilt om te weten hoe het afloopt. Langzaamaan ontrafelt zich het patroon waarop de drie personen met elkaar verbonden zijn. Nieuwe draadjes laten zich zien, waar andere toch niet blijken te bestaan.

Het boek is vlot geschreven, waardoor het verhaal snel op gang komt en je geneigd bent om te blijven lezen. Waar ik bij aanvang enigszins sceptisch was over het onderwerp, kan bij het dichtslaan van het boek zeggen verrast te zijn over hoe Kamphues zijn verhaal heeft vormgegeven. Een bekend gegeven (coma, omgeving kunnen horen), in een verrassend jasje.