Ongehoorzaam door Whitney Gardner

Oh wat had ik een zin in dit boek. En ik ben uiteindelijk blij dat ik het gelezen heb maar het was toch niet wat ik er van verwacht had. Kan ook aan mij liggen hoor, ik hou van psychologisch goed uitgediepte personages en op dat vlak bleef ik wat op mijn honger zitten. Qua thematiek is het wel een super boek en ik heb veel bijgeleerd, altijd een plus.

Ongehoorzaam vertelt het verhaal van de dove Julia, verslaafd aan het spuiten van graffiti. Voor haar is het een vorm van kunst maar het zorgt er wel voor dat ze van school wordt gestuurd. (Een grote teleurstelling voor haar twee moeders.) Op haar nieuwe school is ze de enige dove leerling en vrienden maken is voor haar echt niet makkelijk.

Hoewel ze aan haar moeders beloofd heeft om geen graffiti meer te spuiten kan ze het toch niet laten, het is ook zo ongeveer het enige dat haar nog echt gelukkig maakt. Het wordt pas echt link als blijkt dat ze niet de enige tagger in de buurt is, iemand voegt dingen toe aan haar werken. Dat is het begin van een ware kleuren-oorlog…

Het leven voor een doof persoon is niet altijd makkelijk, en dat is nog zwak uitgedrukt. Dat maakt dit boek je wel duidelijk. De communicatie met anderen verloopt met horten en stoten, zoals je in dit boek zal kunnen lezen, dat is goed gedaan door Gardner. Op die manier kan je je beter inleven in de wereld van Julia. Het maakt natuurlijk wel dat het verhaal niet altijd even vlot leest en soms wat oppervlakkig blijft. Maar ergens hoort dat dus wel zo.

Sowieso een boek dat je moet lezen omdat het een boeiende inkijk biedt in de wereld van dove jongeren én de graffiti-scene.