Mila is op zoek naar zichzelf. Wie ze is en wat ze later wil worden. Ze zoekt ook naar een manier om voor altijd herinnert te worden. Maar dat is niet makkelijk. In eerste instantie poseert ze naakt voor andere kunstenaars. Schilders. Ze wil hun muze worden. Maar dat geeft niet de nodige diepgang in haar leven. Mila wordt verliefd op Torven. Zij hoopt zijn muze te worden en zo vereeuwigd te worden. Maar Torven vindt dankzij haar de manier om opnieuw gelukkig te worden. Ze beseft dat ze zelf zal moeten uitzoeken op welke manier ze gelukkig zal worden en met wat of wie.
Dit boek omschrijft eigenlijk de zoektocht van een jong meisje naar zichzelf. De schrijfster heeft een mooie manier om te schrijven en om je aandacht bij het verhaal te houden zonder eigenlijk veel te vertellen over het wat en waarom. Katrijn schrijft zeer lyrische en poëtische stukken waarbij je absoluut je aandacht bij het boek moet houden. Anders verlies je een deel van het verhaal. En allicht het belangrijkste punt. Haar mooie bloemrijke zinnen om gevoelens uit te drukken. De humor die verweven zit in vele woorden. Ik ben benieuwd naar het vervolg op deze debuutroman. Want Mila haar verhaal is nog niet klaar.