De hoofdrol in ‘Het album’ is weggelegd voor Frank Houben. Frank is al 30 jaar actief als leraar natuurkunde en hij heeft grote problemen met de veranderingen in het onderwijs. Leraren moeten hun leerlingen meer gaan coachen en niet meer uitsluitend onderwijzen. Fouten zijn mooie leermomenten geworden en van leraren wordt verwacht dat ze in staat zijn om zich te verplaatsen in hun pupillen. Als Frank een jongen die hem het bloed onder de nagels vandaan haalt, een lichamelijke schrobbering geeft, wordt hij gedwongen een cursus te volgen. Hij verzint leugens om het leven dat hij leidt buiten het zicht van zijn medecursisten te houden. Naast het volgen van de cursus heeft Frank nog meer problemen. Zijn huwelijk verkeert in zwaar weer. Na de komst van hun kinderen is het seksleven van Frank en zijn vrouw tot vrijwel nul gereduceerd en Frank gaat vreemd. Bovendien worstelt hij met het feit dat zijn moeder aan Altzheimer lijdt maar nog altijd in staat is haar zoon te kleineren. Dan ontdekt Frank de rol die zijn opvoeding in dat alles speelt.

“Op een dag besloot ik om zo vaak als mogelijk de veldslagen in de klas te ontlopen. Liegen, was dat wat ik ging doen? Nee, een leugentje om bestwil, meer was het niet. Zelfverdediging, een nog beter woord.”

‘Het album’ is een schrijnend verhaal over schuld, leugens en de totale onmacht van de hoofdpersoon om de veelheid aan problemen die zijn leven beheersen, het hoofd te bieden.

Dat Dumoulin jarenlang in het onderwijs heeft gewerkt is goed te merken. Hij heeft veel kennis van het reilen en zeilen in deze wereld en kan zich er uitstekend in verplaatsen. Hij maakt het bovendien voor zijn lezers inzichtelijk. Zijn fijne schrijfstijl maken dat je geboeid meeleeft met het wel en vooral wee van hoofdpersoon Frank. Zozeer zelfs dat je geneigd bent de man adviezen te geven alsof hij daartoe te benaderen zou zijn. Knap wanneer je als auteur je hoofdpersonage zo dichtbij je lezers kunt brengen. Frank is dan ook uitstekend gekarakteriseerd, waarbij het feit dat de man zijn eigen verhaal vertelt, daar in belangrijke mate toe bijdraagt. Je leert hem kennen en krijgt, ondanks dat hij domme keuzes maakt, begrip en sympathie voor de man.

“Maar wat als er een leuke eindexamenleerlinge zich met een probleem bij mij meldt en ik het idee krijg dat er veel meer aan de hand is dan enkel wat problemen met mijn vak? Ben ik dan gerechtigd naar haar borsten te staren teneinde haar ademhaling in kaart te brengen om de frequentie en de intensiteit te toetsen aan wat normaal is bij mensen die niets verbergen, mag ik naar haar benen turen om te zien of deze over elkaar geslagen zijn –een signaal dat ze zich mentaal afsluit- of ze deze licht geopend heeft als uitdrukking van haar bereidheid van haar hartje geen moordkuil te maken?”

De schrijfstijl van Dumoulin is plezierig en toegankelijk en zijn taalbeleving, maar dat zou je mogen verwachten van iemand die zoveel jaar in het onderwijs heeft rondgelopen, is van bovengemiddeld niveau. Van sommige debutanten vraag je je af waarom het zo lang heeft geduurd alvorens zij een boek schreven. Dumoulin is er zo een.

Over de auteur
Dumoulin werd in 1948 in Heerlen geboren. Hij studeerde werktuigbouwkunde, maar werkte 38 jaar als leraar natuurkunde op een middelbare school in Limburg. Eenmaal gepensioneerd verhuisde Demoulin naar Oostenrijk waar hij zijn debuutroman schreef.

Uitvoering
Uitgever Elikser
ISBN: 97894636551172
Paperback, 332 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/