2015; Julie en Vicky trekken rond in Italië, maar als er een week geen teken van leven meer komt, slaat de paniek bij Emilia, Julia haar zus toe. Samen met haar ouders en die van Vicky trekken ze naar de plek waar de meisjes verdwenen zijn, Manoppello. Emilia besluit in de bed and breakfast te logeren waar ook haar zus gelogeerd heeft en waar ze voor het laatst gezien is. De ouderparen logeren in een hotel in de buurt.

De plaatselijke carabinieri houdt zich bezig met de verdwijning, maar er komt geen schot in de zaak. Als er uit de plaatselijke basiliek een historisch doek verdwijnt en er enkele dagen later verschillende vrouwen vermoord worden, heeft de verdwijning van de meisjes geen prioriteit meer.

Ondertussen zwermen er twee heren rond Emilia die haar willen helpen met de verdwijning van Julia en Vicky. Een van hen komt wel met heel vreemde theorieën aanzetten. Als Emilia zelf ontvoerd wordt, slaat het wantrouwen toe. Want wie zijn die twee mannen en wat willen ze? Zijn ze eigenlijk wel te vertrouwen?

1206; Madeleine haar man is op kruistocht. Zij woont samen met hun zoontje Léon binnen de veilige muren van het Château. Madeleine is genezeres en regelmatig is zij op pad op zoek naar kruiden voor haar zalfjes. Als haar man zwaargewond thuiskomt en Madeleine hem geneest, wordt ze beticht van ‘duivelse kunsten’ en hekserij. Madeleine wordt veroordeeld, maar vlucht. Het zweetdoek van Christus, dat haar man voor haar heeft meegenomen van zijn kruistocht, neemt zij mee.

De link tussen de twee verhalen heeft alles te maken met het zweetdoek van Veronica. En hoewel beide verhalen een eigen plot kennen, is het toch knap hoe heden en verleden samengebracht zijn door het zweetdoek dat in beide verhalen een hoofdrol speelt.