"Gij zult geen valse getuigenis afleggen", stelt het negende gebod. Toepasselijk voor een religieus-historische thriller die van intriges en onwaarheden aan elkaar hangt en bewijst dat fake news niet noodzakelijk een trend van deze tijd is.

Het boek begint meteen goed met een bloederige moord zodat de lezer meteen volop in de actie wordt gestort. Het verhaal draait om een tot nu toe onbekende tekst van Plinius de Jongere (62 - 113 v.Chr.) , met een opzienbarende inhoud die grote gevolgen kan hebben voor de geloofsovertuiging van velen. Het is dan ook geen wonder, dat er sinds de veiling van het document veel verschillende belangen mee gemoeid zijn. Terwijl verschillende partijen - van de directeuren van de grote internationale musea tot een militante Rooms-Katholieke organisatie - elkaar beconcurreren om, ieder om hun eigen redenen, het document in handen te krijgen, wordt scenarioschrijfster Esther van Baerle - Houtmans hoofdpersoon - gevraagd om aan de hand van de historische tekst een scenario te schrijven voor de film die de misogynie van de Katholieke kerk moet openbaren en een nieuw licht zal schijnen op de rol van vrouwen in het leven van Jezus Christus en de vroeg-katholieke kerk. Vanaf dat moment begint een ware internationale wedloop om de waarheid, waarin Esther haar leven niet meer zeker is, maar waarbij ze zich gesteund weet door de bijzondere expertise van British Museum conservator en ex-commando Anthony Mulligan. Op de vlucht voor religieuze fanatici doen ze hun best om de waarheid, vervat in Plinius' document, openbaar te maken, met gevaar voor eigen leven.

Auteur Chris Houtman, eindredacteur, scenarioschrijver, regisseur en sinds "Akte van berouw" (2017) thrillerschrijver vertelt met "Het negende gebod" een intrigerend verhaal met voldoende vaart - misschien wel iets te veel vaart. De scènes wisselen elkaar in een rap tempo af, waardoor de lezer het gevoel krijgt in een film te zijn beland. Dat zou ook wel eens de bedoeling kunnen zijn: het verhaal zou zich in ieder geval prima lenen voor een actiefilm in de traditie van Dan Brown ("De Da Vinci Code"). Ondanks alle intriges haalt "Het negende gebod" het niveau van Dan Brown echter niet. Door het rappe tempo waarin de gebeurtenissen elkaar opvolgen heeft het boek wat aan mystiek ingeboet. Al vrij vroeg in het verhaal wordt de richting duidelijk - er volgen daarna vrij weinig verrassingen voor de lezer die bekend is met het werk van Dan Brown.

Om "Het negende gebod" echter af te doen als een Nederlandse Dan Brown-imitatie zou het boek echter onrecht aan doen. Al voelt het gegeven bekend aan, is de auteur er wel degelijk in geslaagd, een eigen frisse, nieuwe insteek te kiezen en het verhaal voldoende diepgang te geven. Zo breekt de auteur een lans voor de onderdrukte vrouw, deelt regelmatig zijn inzichten, kennis en ervaring op het gebied van waarheidsbeleving en communicatiestrategie en gunt de lezer een verhelderende blik achter de schermen van de filmwereld. Chris Houtman heeft zijn research degelijk gedaan en heeft zich duidelijk grondig in de geschiedenis van het Rooms-Katholieke geloof verdiept, wat interessante en leerzame passages oplevert.

De stijl van het boek wisselt tussen spreektaal en formele taal, wat mij - als redacteur - doet vermoeden dat ik zo nu en dan de stem van de redacteur hoor in plaats van die van de auteur en me erg benieuwd maakt naar het originele manuscript.

Met "Het negende gebod" neemt Chris Houtman de lezer mee op een intrigerende reis, die in eerste instantie voldoende spanning oplevert om door te blijven lezen, maar die hier en daar wat onrealistisch aandoet en wat onbevredigend eindigt.