In tegenstelling tot wat er op de achterzijde van de kaft staat, gaat het boek vrijwel geheel over de tragische ontwikkelingen in de aan de Zeeuws-Vlaamse Hedwigepolder grenzende polders van het Vlaamse Waasland.
In het boek vertelt Chris de Stoop hoe zijn ouders op de boerderij kwamen, hoe het was voor hem en zijn broer om er op te groeien. Hoe ze elk hun weg gingen, hij de journalistiek in, zijn broer als boer op de hof, na de dood van hun vader. Hoe moeder na een beroerte naar een verzorgingshuis moest en de broer eenzaam achterbleef. Hoe de bureaucratie en de eenzaamheid er tenslotte mede oorzaak van werden dat de broer zelfmoord pleegde en hijzelf zich genoodzaakt zag het boerenhof zo goed mogelijk, afbouwend, draaiende te houden.

Daardoorheen maken we mee hoe de omgeving verandert. Dat is een nog ingrijpender verhaal dan dat van de Hedwigepolder. De Hedwigepolder dateert van 1907, de polders in Vlaanderen zijn honderden jaren oud. Er gaan waardevolle cultuurhistorische elementen verloren, rijke akkergrond wordt afgegraven en tot moeras gemaakt, er worden sociale structuren vernietigd en hele gemeenschappen worden ten gronde gericht. Het geeft de ongelijke strijd weer tussen overheid en bewoners. (Voorbeeld: eerst een historisch waardevolle boerderij slopen, voor de rechter uitspraak kan doen en als de boer in het gelijk gesteld wordt, beloven het weer op te bouwen, maar dan zolang wachten dat herstel niet meer mogelijk is.) Het betreft ook een veel groter gebied dan in Nederland, met veel meer bewoners. In dat gebied ligt ook Doel, een ten dode opgeschreven plaatsje, waar nog steeds enkele bewoners krampachtig proberen het tij te keren. Triest is ook dat enkele boeren al vaker elders in de streek zijn onteigend.

Het is een pijnlijk verhaal geworden van monddood gemaakte en machteloze mensen. En ter wille van wat? Het oude cultuurlandschap was ook waardevol, was in feite ook natuur. Nu is er vastgesteld hoeveel vogels er moeten komen van bepaalde soorten, die aantallen moeten gehaald worden i.v.m. de subsidie, maar vogels laten zich niet dwingen en als je vossen met schrikdraad buiten het broedgebied moet zien te houden? Waar ben je dan mee bezig?......

Wil je de hele recensie lezen? Kijk dan op mijn blog: http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2015/12/chris-de-stoop-dit-is-mijn-hof.html