In het begin van het boek had ik vooral medelijden met Oscar. Je gunt het niemand om zijn eigen kind te overleven. Langzaam aan merkte ik, dat hij eigenlijk is gestopt met leven op die bewuste avond. Hij wil nog maar 1 ding, wraak en Alexander kapotmaken. Af en toe kreeg ik moeite met Oscar. De wegen die hij bewandelde waren niet de mooiste of zuiverste. Moet en mag je kosten wat kost je gelijk halen? Hoe verdrietig het ook is.
Pas in het allerlaatste hoofdstuk kwamen de verhaallijnen helemaal samen. Dit vond ik geweldig en kwam het positieve gevoel in het boek weer terug bij mij. Het is geen nagelbijtende thriller. De juiste man leest hem lekker weg. Hier en daar is het boek spannend, maar geen puntje van de bank boek. Het einde van het boek maakte hem geweldig. De wending die er plaats vindt, maakt dit boek. De juiste man staat wel verdiend op de shortlist voor de gouden strop.
Op mijn blog staat een uitgebreide recensie: http://www.biancaschrijft.nl/tsr6