Al tijdens het lezen van het voorwoord werd ik geboeid door de manier van beschrijven van deze regio in Italië. Dit boek moet je inderdaad niet zien als een reisgids, maar zie het liever als een ontdekkingstocht waarvoor de auteur je uitnodigt. Ik ben graag meegereisd met Miriam Bunnik naar de Italiaanse Rivièra.

Niet alleen de woorden van de auteur werken betoverend, maar ook de prachtige foto's door het hele boek heen. Ik leerde over de plaatselijke keuken, over de olijfolie uit Imperia, de heksen van Triora en op dat moment had ik alleen nog maar het hoofdstuk na het voorwoord gelezen.
De productie van olijfolie komt later ook nog aan de orde, evenals de Russische tsarina Maria Alexandrovna die genoeg geld gaf om de hoofdstraat van Sanremo te voorzien van palmen.
Door het hele boek heen vind je tips van de auteur: 'leuk om te weten:' een taalweetje, bijzondere weetjes. Zo ook over het 'Sagra del pesce'. Tijdens dit feest wordt in grote koekenpannen vis gebakken voor het hele dorp en al zijn bezoekers!
Achterin het boek wordt een hoofdstuk gewijd aan 'Dichters, kastelen en de Italiaanse marine in de provincie La Spezia. Ik las hier over het wonder van Portovenere.

Voortdurend is de liefde voelbaar voor Italië, de Italiaanse taal en de Italiaanse cultuur.
Voor mensen die niet de gelegenheid hebben om Italië te bezoeken, is dit boek een aanrader; deze auteur schrijft bijzonder beeldend en dat is een een surplus (avanzo in het Italiaans) voor de lezer.
Ik heb enorm van dit boek genoten!