Dit was mijn eerste 'echte' kennismaking met Camilla Läckberg. Ik had al wel eens met veel plezier ergens een kort verhaal gelezen (geloof ik), maar nu dus een compleet boek.
Ik vond het best een aardig verhaal, maar echt spetterend vond ik het toch ook weer niet. Ik heb me aan een aantal zinnen geërgerd. Dan dacht Erica 'Ik hoop dat...' en vervolgens staat er 'Ze heeft geluk, want ... was ook zo'. Deze omschrijving klinkt heel onduidelijk denk ik, maar ik vond het in ieder geval vrij nutteloze zinnen. Uiteraard komen ze niet constant voor, maar vervelend vond ik het wel.
Ik vond het uiteindelijke plot overigens wel knap. Ik had echt niet in die richting gedacht.
Al met al denk ik dat ik best nog wel eens een boek van Camilla wil proberen. Lekker voor tussendoor!