Dit is het tweede boek waarin we de familie Cazalet volgen, een welgestelde, uitgebreide Britse familie.

Het eerste boek, Lichte jaren, speelde zich vlak voor de de Tweede Wereldoorlog af. Zoals de titel aangeeft, waren de jaren nog licht, probleemloos. Ook de verhaallijn in het boek kabbelende rustig voort. We leerden de familieleden wat beter kennen, maar iedereen leefde zowat naast elkaar, er was weinig interactie.  De tekst werd gekenmerkt door tal van beschrijvingen: van de natuur, de kledij, de mensen...

In dit tweede boek is de oorlog al losgebarsten. De meeste familieleden hebben zich samen teruggetrokken op hun landgoed, op veilige afstand van Londen. De oorlog is wel aanwezig, maar overheerst het leven niet echt. Alles is natuurlijk wat anders. Er moet creatief worden omgesprongen met maaltijden en kledij, en het economische en culturele leven draait vierkant.

We volgen de hele familie, maar voornamelijk de vrouwen en kinderen. In dit boekdeel is er wel meer interactie tussen de familieleden, er zijn een aantal aangrijpende persoonlijke gebeurtenissen, hechte vriendschappen, een aantal familieleden wordt wat harder getroffen dan andere... Maar vooral: de kinderen worden groter, ze denken na over het leven en over de wereld. Ze hebben regelmatig het gevoel dat hun leven pas echt weer door zal gaan wanneer de oorlog eindelijk gedaan zal zijn. En dus tellen ze af tot dat moment aanbreekt...

Ik vond dit boek veel aangenamer lezen dan het eerste deel. Het had ook meer inhoud en de beschrijvingen waren minder overdreven. Er zat meer vaart in dan in het eerste boek; het tempo lag wat hoger. Ik werd helemaal meegezogen in de levens van de Cazalets, ik verlang al naar boek drie. Dit boek zou ik graag een half sterretje meer geven dan boek een, maar dat kan niet en dus wordt het een hele ster extra.