Door de opzet en de inhoud van dit (dikke) boek is het uiterst moeilijk en ook niet erg zinvol om het “verhaal” samen te vatten
De hoofdpersoon, die naamloos optreedt als verteller, geeft de lezer wel een indruk van zijn veelbewogen leven, maar eigenlijk blijven er tot aan het eind vraagtekens wat betreft de beweegredenen van zijn handel en wandel .
En toch wordt er veel gewandeld! De verteller is een succesvolle Nederlandse filmmaker, die in het boek half Europa afreist, uit nieuwsgierigheid en bewondering voor de schilderijen van Claude Lorrain, een 17e eeuwse Franse landschapsschilder. Deze bijna obsessieve passie is het gevolg van de aankoop in zijn studententijd van een z.g. “Claude-spiegel” ( natuurlijk de spiegel van de boektitel, waarmee de bezitter op een bijzondere manier naar landschappen kan kijken, waardoor zijn verbeelding gestimuleerd wordt). De hoofdpersoon vond deze spiegel in Bath, aan het eind van een wandeltocht langs de rivier de Wye , een tocht die hij ondernam om met zichzelf in het reine te komen na de mysterieuze verdwijning van zijn geliefde H. - in Rome ten tijde van de ontvoering van Aldo Moro door de Rode Brigade( waarvoor de progressieve H. sympathieën koesterde).

Het eerste gedeelte van het boek wordt hoofdzakelijk gewijd aan de zoektocht van de ik-figuur naar het wezen van de landschapsschilderkunst in het algemeen en Claude Lorrain in het bijzonder. Zijn pogingen om H. terug te vinden komen een beetje in het gedrang. De spiegel speelt wel een rol , ook al omdat de verteller lijdt aan een oogziekte, waardoor zijn gezichtsveld steeds smaller wordt en het gebruik van de spiegel deze handicap acceptabeler maakt.
Hij besluit in een latere fase van zijn leven naar en door Engeland te reizen, bezoekt en bewondert landschapstuinen, ontmoet nieuwe kennissen en oude vrienden.waaronder een oude vriendin van de middelbare school, Jasmin, met wie hij als een soort nostalgische pelgrimstocht zijn wandeling langs de Wye herhaalt.
Uiteindelijk belandt hij in Genève, ( het hoe en waarom hiervan beschrijven voert te ver) waar hij een ontmoeting heeft, die het voorafgaande in een ander perspectief plaatst en de rest van zijn leven (waarschijnlijk) zal beïnvloeden.

Een rijk boek, met bloemrijk en verzorgd taalgebruik, met schitterende beschrijvingen, o.a. van de natuur en vooral van schilderijen, waarbij het verhalende aspect misschien een beetje tekort komt, de verbeelding van de lezer hier en daar verbindende lijnen moet trekken, maar wat, met die vereiste verbeeldingskracht, tot in het begin van het boek onvermoede vergezichten leidt.
“De verbeelding/ uitbeelding aan de macht”

Laten we het een boek noemen met een aantal min of meer samenhangende korte verhalen, maar ook een cursus in onderdelen van de kunst(geschiedenis), samen een beeld schetsend van het leven van een getormenteerd kunstenaar, die worstelt om een duidelijke zin te ontdekken in de wereld en zijn eigen leven.