Als Mia tien jaar oud is, wordt haar vader opgehangen wegens verraad. Haar moeder en broertje worden gevangen gezet in de Steen der Wijzen, zijzelf weet te ontsnappen aan de dood. Mia is vastbesloten om wraak te nemen. Zeven jaar later start ze dan ook als acoliet bij de Rode Kerk, een school waar ze opgeleid wordt tot moordenaar. Gelukkig heeft ze altijd haar schaduwkat, meneer Goedhart, bij zich. En diens steun kan ze wel gebruiken, want de opleiding is niet gemakkelijk.

Zoals binnen de context van het verhaal verwacht kan worden, vinden er her en der wat gruwelijkheden plaats. Een arm afhakken wordt als een lichte straf gezien en al snel vallen er, zowel binnen als buiten de lessen, een aantal doden. Wat jammer is dat het vooral de meer op de achtergrond blijvende personages zijn die het leven laten. Als lezer ben je niet aan ze gehecht en dus doet hen dood emotioneel niet zo veel. Het weet niet te raken, maar het weet wel de grimmigheid van de situatie te laten zien. Ondanks het grimmige onderwerp wordt het onderwerp nergens te zwaar. De droge humor zorgt voor af en toe een lichte toon in het verhaal.

In veel hoofdstukken is er een afwisseling tussen het heden en herinneringen aan het verleden. Hierdoor krijg je als lezer een meer compleet beeld van wie Mia is en hoe ze zover gekomen is dat ze probeert Kling te worden bij de Rode Kerk. De voetnoten zijn daarbij een leuke en originele toevoeging. Dit geeft net even wat meer achtergrondinformatie en ook hier vindt de lezer de droge humor terug. De voetnoten maken het lezen wel weer iets lastiger. Ze overslaan en later teruglezen kan ook.

Nimmernacht is een origineel boek. Dat Mia de schaduwen kan manipuleren, maakt haar net even iets interessanter. Haar schaduwkat is daarbij een fascinerend personage. Het verhaal is nog lang niet af en Nimmernacht maakt zeker dat je uitkijkt naar deel twee.