1) De cover
Een zwarte achtergrond met kleurrijke enveloppen. Een wijnvlek. Een aansteker. Vrolijk, door de vele kleurtjes, maar toch ook duister. Mijn aandacht had het meteen getrokken.

2) De perfecte combi van Feelgood en Spanning
Ik houd zelf van afwisseling in mijn leeslijst. Thrillers zijn ‘echt mijn ding’, maar tussen al het geweld door, wil ik af en toe ook eens weg kunnen zwijmelen bij een goede roman. ‘De vijfde brief’ biedt een goede middenweg, voor als je het even niet weet. Het begint als een feelgood, met 4 vriendinnen die samen gezellig op pad gaan. Maar het wordt al snel spannend, als ze op zoek moeten naar de mysterieuze schrijfster van een geheimzinnige brief.

3) De schrijfstijl
Schrijven zit bij de Moriarty’s in het bloed. Wie nog nooit van Nicola Moriairty heeft gehoord, herkent de naam misschien wel van haar zussen, Liane en Jaclyn, die ook bekend zijn in de schrijverswereld. Het boek kent een prettige schrijfstijl, wat ervoor zorgde dat ik het boek dan ook in no-time uithad.

4) Spanning- en verhaalopbouw
Ik ben een sucker voor boeken die op een bepaalde manier zijn opgebouwd: flashbacks doen het goed bij me, en als een boek consequent wisselt tussen heden en verleden, vind ik dat helemaal geweldig. ‘De vijfde brief’ is een boek die aan al mijn eisen voldoet. De hoofdstukken zijn eenvoudig te ‘snacken’ en wisselen consequent in vertelde tijd.

5) De personages
Je maakt het nog wel eens mooi: spannend verhaal, saaie karakters. Daar is in dit boek geen sprake van. De personages zijn prima uitgewerkt. Niet per se heel erg diepgaand, maar genoeg om het idee wekken dat je met een hechte vriendinnengroep mee op pad bent. Naarmate het verhaal vordert leer je de personen beter en beter kennen, en je zult enkele typetjes misschien ook zelfs wel herkennen uit je eigen vriend(inn)engroep. 4 verschillende vrouwen, allemaal een eigen leven, voldoende uitgewerkt om aan het einde van de 304 bladzijden die het boek als bekenden te voelen.

Oké dan… een bonusreden:

6) Het zet je aan het denken
Hoe goed ken jij jouw vrienden eigenlijk? Wij zou jij in jouw groep het eerste verdenken van een geheimzinnige brief vol haat? Niet per se een hele filosofische gedachte, maar toch… een gedachte.

Allemaal mooi en aardig natuurlijk, maar wat zijn dan redenen om het boek níet te lezen?

1) De combi van Feelgood en Spanning
Huh? Noemde ik die net ook niet bij de redenen om het boek wél te lezen? Jazeker, áls je fan bent van een beetje afwisseling en verrassingen. Wil je een super-romantische feelgood of een knetter-spannende thriller? Dan zou ik het boek even aan me voorbij laten gaan.

2) Niet realistisch
Tja.. Feelgood en thrillers staan nu niet per se bekend om hun waarheidsgetrouwde gebeurtenissen. Dat is bij deze combinatie niet heel anders. Sterker nog, en komen genoeg situaties in het boek voor dat ik denk: oké, dit klonk gewoon leuk voor het boek, maar no way dat zoiets in het echte leven bestaat. Ik houd wel van een beetje drama, maar als het er té dik bovenop ligt, wordt het soms wat lachwekkend.

Kortom...
Nicola Moriarty verdient met ‘De vijfde brief’ een plek in de bestseller-lijsten naast haar zussen. De combinatie van zomerse feelgood en mysterieuze spanning is heerlijk voor tussendoor en verveelt geen moment. Perfect voor dit laatste kwartaal van 2017, als je thuis met een lekker, warm dekentje in een gemakkelijke stoel een vermakelijk boek wilt lezen, terwijl de regen tegen het raam tikt.