Op de cover komt vanuit het licht over een treinspoor iets op je af wat je niet kunt overzien. Dat is meteen de kern die past bij het lezen van Dwaalspoor.

Het verhaal ontwikkelt zich na wat inleidende hoofdstukken in een denderende vaart en wisselt goed uitgewerkte actie-scenes af met overdenkingen van de personages. Het boek heet met recht “Dwaalspoor” omdat ieder, ook de lezer, steeds op een dwaalspoor wordt gezet. De personages zijn goed uitgewerkt en prettig om te volgen. Het boek is ook als standalone goed te lezen.

Een terroristenfilmpje, verdwenen nucleaire lading, Alex die halsoverkop naar Brussel wordt teruggeroepen omdat zijn ex-baas op sterven ligt…. Meteen staat het verhaal op scherp en weet Alex niet meer wie hij vertrouwen kan om de grote dreiging voor Europa te keren. Aan de andere kant van de wereld staat Suzanne hem bij met haar digitale kennis en de middelen en contacten vanuit de CIA. Ondertussen stroomt het kwaad via het spoor Europa binnen. Als blijkt dat twee agenten zijn verdwenen en een andere spionne zich met de zaak gaat bemoeien ontstaat een heftige race om het tij te keren.

De schrijfstijl en opbouw van de boeken van Pjotr passen bij een spannende actiethriller. Hij schrijft heel beeldend, waardoor je alles a.h.w. voor je ziet gebeuren. Ook als de hoofdpersoon nadenkt of mijmert doet dat geen afbreuk aan de snelheid of aan het verhaal. Wat mij betreft mag Pjotr snel met een vervolg komen en voortbouwen op de personages: Alex, Suzanne, de kolonel en vooral Lynn. Daarnaast vind ik Dwaalspoor een geweldig boek voor een actie-film en hoop ik dat een filmproducer wakker wordt!