De Franse thrillerschrijver Bernard Minier wist dat hij auteur wilde worden vanaf het moment dat een leraar hem op zijn negende Robinson Crusoe voorlas. Ontsnappen door woorden, was zoals hij het in een interview met The Financial Times noemde. Toch wachtte hij nog tientallen jaren voor zijn debuutthriller uitkwam. Inmiddels is zijn vierde thriller uit, Schemering, met wederom commandant Martin Servaz in de hoofdrol.

Een deel vier dus. Betekent dat je eerst de andere drie boeken moet lezen? Dat is wel aan te raden. Hoewel Minier een poging doet Servaz’ geschiedenis uit te leggen, heb je toch het gevoel heel wat te missen. Zo hebben de hoofdpersonages het veel over Servaz’ karakter vóór dit boek, terwijl je geen idee hebt hoe hij dan precies was als je alleen Schemering leest. En eerdere gebeurtenissen worden nu vaak vergezeld met een voetnoot en een verwijzing naar een eerder boek, maar er is natuurlijk niemand die de voorgaande drie boeken erbij pakt en dan de pagina’s in kwestie terug gaat lezen alvorens verder te gaan in het huidige boek.

In Schemering leren we de Noorse inspecteur Kirsten Nigaard kennen, die naar een plaats delict wordt gebracht. Ze moet samenwerken met Servaz. Samen starten ze de zoektocht naar een ontsnapte seriemoordenaar Julian Hirtmann, met wie Servaz een geschiedenis heeft. Als ze ook nog een foto vinden van een baby met het opschrift ‘Gustav’, vermoedt de commandant dat zijn leven misschien zelfs meer met dat van Hitmann is verweven dan hij dacht…

Deze thriller is vrij lijvig, maar je vliegt er doorheen. Minier weet hoe hij de lezer nieuwsgierig moet maken. Want wie is Gustav? Wat heeft hij te maken met Servaz? En wat wil Julian? Dat zorgt ervoor dat het boek interessant blijft. Wel vrij irritant is dat Servaz allerlei beslissingen maakt die gewoon echt dom zijn. Je weet tijdens soms bij voorbaat al dat iets slecht af gaat lopen. Ook is zijn relatie met dochter Margot nogal frustrerend te noemen: enerzijds gaat hij door het vuur voor mensen die hij net kent, maar zijn dochter lijkt hij slechts als last te zien. Als je alleen deel vier leest wordt niet echt duidelijk waarom hij zo tegen Margot doet.

Dit boek is vooral geschikt voor mensen die graag grensoverschrijdende thrillers lezen. Want dat is zeker wat je hier krijgt: je reist samen met Servaz en Kirsten flink wat landen door, op zoek naar Julian en zijn geheimen.