Dit was mijn eerste kennismaking met Renate Dorrestein en ik was meteen in de ban van haar rake schrijfstijl. Haar personages worden op een uitgebalanceerde wijze neergezet. Erg origineel vond ik de uitwerking vanuit drie verschillende invalshoeken (stiefmoeder, vader en dochter), waarbij hun verhalen chronologisch in elkaar overlopen en de plot op die manier geleidelijk aan wordt ontrafeld. Hoewel het boek zeker geen thriller is, wordt de spanning toch stelselmatig opgebouwd.
Het boek gaat over mensen van vlees en bloed en wordt daardoor erg herkenbaar. Ook de lichte ironie, waarmee Renate haar verhaal doorspekt, is verfrissend.
Het zal - wat mij betreft - niet bij deze ene kennismaking blijven.