Die orde wordt verstoord als hij verliefd wordt op Raan, die in hetzelfde gebouw werkt. Ze is spontaan en enthousiast, maar evenmin doorsnee. Zo woont ze met haar volwassen broers nog bij haar moeder.

Raan en Per( een niet zo'n sociale programmeur), zijn de 2 sterk neergezette (hoofd)personages. Per heeft wat autistische trekjes en Raan had ook zomaar "Borderlientje" kunnen heten. Veel van het leven van Per speelt zich af in zijn hoofd. Het gaat goed tussen Per en Raan, die blijkbaar valt op de onhandigheid van Per, die overigens een gestructureerd leven leeft, en alle hoogtepunten bij houdt in een dagboek.
Zijn leven wordt verstoord als hij verliefd wordt op de enthousiaste Raan, die nog thuis woont met haar broers en bij haar moeder.
Hij en Raan blijven desondanks alles, gewoon zichzelf. Raan wil in eerste instantie géén verkering maar ze dringt zich min of meer op aan hem, en haar doortastendheid blijkt de juiste manier om Per om haar vingers te winden.
In het begin ergerde ik me nogal aan Raan, maar toen de Per in zijn achterhoofd ook wel wist dat ze niet zo jofel was ging het een stuk beter. En op het eind had ik ook wel met haar te doen, op één of andere manier.
Het ‘realistische’ verhaal is vermakelijk, humoristisch geschreven en leest gewoon lekker weg. In het begin lees je zeker m et een glimlach, wat wordt gevolgd door spanning, mysterie en intriges. En bovenal een verhaal net een héél verrassende wending. Het is een positief debuut. Niets geen overdaad aan moeilijke woorden waar sommige debuten nog wel eens in uitmonden maar toch ook zeker niet oppervlakkig.
Ik geef het verhaal een dikke 7.