Chantal en haar vriend Merijn hebben een reis naar Lissabon geboekt. Chantal heeft alles geregeld. Op het laatste moment kan Merijn niet mee; hij heeft een belangrijke pitch op zijn werk.

Teleurgesteld besluit Chantal alleen te gaan.

Merijn ontvangt amper een berichtje van Chantal; na twee dagen wordt hij er rusteloos van. Hij boekt een reis naar Lissabon om Chantal te verrassen.

Vanaf het dakterras van zijn hotel ziet hij aan de overkant een jonge vrouw, die een oudere vrouw verzorgt, op hun balkon zitten. Ze maken oogcontact; een dag later ontmoeten ze elkaar en het klikt met Carolina

Vanaf dat moment staat het leven van Merijn op z’n kop; het zal nooit meer zijn zoals het was; niks is meer vanzelfsprekend. Een heftige en moeilijke periode breekt aan; twee vrouwen die belangrijk voor hem zijn. Voor wie kiest hij? Wat doet hij met de mededeling van Chantal? Gaat hij ervoor?

Terug in Nederland houdt hij via mail contact met Carolina. Hij krijgt steeds meer bewondering voor haar. Zelf wordt hij opener en vertelt over zijn gevoelens in de breedste zin van het woord, zijn angst, de dingen die hem bezighouden en wat er allemaal in zijn leven gebeurt. Hij ervaart emoties, die hij nooit eerder kende; eentje zelfs altijd afzwoor. Hij cijfert zichzelf helemaal weg als Chantal hem nodig heeft.

Als lezer denk je te weten hoe het afloopt; niks is echter minder waar; je wordt steeds weer opnieuw verrast. Het verhaal blijft boeien tot de onthutsende afloop.

Dit emotievol verhaal heeft veel realistische ontwikkelingen die rakend en subtiel worden beschreven. Zware thema’s waaronder verlatingsangst en onvoorwaardelijke liefde worden met respect verwoord.

Taalkundig kan het net iets beter.

Door de empathische wijze van schrijven, is de innerlijke reis die Merijn maakt, en de worstelingen van Chantal en Carolina, ieder met hun eigen problematiek, voelbaar. De levendige dialogen zorgen ervoor dat je als lezer het gevoel hebt erbij te zijn.

Gaby heeft een indrukwekkend verhaal geschreven uit het dagelijkse leven, over gewone mensen, die in situaties terechtkomen waar ze niet om vragen. Besluiten moeten nemen waar niemand op zit te wachten.

We stappen in en we denken dat iedereen die bij ons mee instapt, altijd bij ons blijft.