Kaylee leidt ogenschijnlijk een normaal leven, maar niets is minder waar. Steeds weer wordt ze geconfronteerd met haar moeder Crystal, die in de gevangenis zit omwille van de moord op haar jongste zoon, Kaylee’s broer. In een geruchtmakend artikel van die tijd beweert een journalist dat Crystal over telepathische krachten beschikt en de zogezegde moord niet is wat het lijkt.
Als er plots een journaliste opduikt die onderzoek doet naar die ene noodlottige avond, besluit Kaylee om niet langer de ogen te sluiten en op zoek te gaan naar de waarheid. Langzaam maar zeker ontrafelt ze het mysterie van de zogezegde moord en zit ze zelf in een lastig parket, want als Crystal wel degelijk over telepathische krachten beschikt, wat betekent dat dan voor Kaylee?
Als het waar is, geschreven door Amerikaans auteur Tara Altebrando en vertaald door 
Fanneke Cnossen, heeft meer weg van een detective dan van een avontuurlijke sciencefiction. Een interessante opzet, maar Als het waar is worstelt met heel wat problemen en daar is hoofdpersonage Kaylee er een van. Het tienermeisje betrekt alles op zichzelf, is zeer oppervlakkig in haar relaties en gedraagt zich kinderachtig.
Enerzijds voelt het verfrissend, een hoofdpersonage dat zich onderscheidt van het overwicht aan heldhaftige of charmante persoonlijkheden, maar de vraag is of dit een bewuste zet is of wijst op een gebrek aan uitwerking.
Het detectiveverhaal draait rond de complexe relatie tussen moeder en dochter en er vinden veel schokkende ontdekkingen plaats, maar voor Kaylee blijft de verovering van haar love interest (en de uitschakeling van zijn huidige vriendin) steevast het belangrijkste punt op de agenda. Haar eigen onverschilligheid staat het medeleven bij de lezer in de weg.
De tekst zelf is pretentieloos en heeft louter de functie om de boodschap over te brengen. Informatie over het gevoelsleven van de personages haal je uit datgene wat er letterlijk te lezen staat, want de persoonlijkheden komen nergens tot leven. Hierdoor weten de liefdesperikelen de gevoelige snaar niet te raken.
Ondanks de mankementen verveelt Als het waar is op geen enkel moment. Geleidelijk aan en onopgemerkt weet het verhaal de aandacht te grijpen en die tot op het einde vast te houden. De ingrijpende twist aan het einde van het boek sluimert al op voorhand in het verhaal en de onthullingen zullen niet alle monden verbaasd laten openvallen, maar de exacte waarheid blijft wel tot de laatste regel verborgen.
Alles bij elkaar weet het mechanisch uitgewerkte Als het waar is te amuseren, maar niet te overdonderen.