Een fijne en handzame pocket waarin een onderwerp wordt aangekaart dat in de Canadese geschiedenis zeker niet onderbelicht mag blijven.
Het boek begint in 1948 in Quebec, Maggie is 14 jaar en helpt haar vader in zijn zadenbedrijf. Ze heeft drie jongere zusjes (Violet, Geraldine en Nicole) en een oudere broer, Peter, die naar kostschool is. Ze heeft een oogje op de buurjongen, Gabriel. Die woont met zijn zussen Clementine en Angele naast hun, hun ouders zijn omgekomen bij een auto ongeluk.
De schrijfster verwerkt soms korte Franse zinnetje in het boek, in Quebec spreken ze namelijk zowel Frans en Engels. Maggie’s moeder is Frans, haar vader Engels en dat leidt nogal eens tot verschillende inzichten in de opvoeding.
Maggie raakt ongewenst zwanger en in die tijd was het heel gebruikelijk dat het jonge meisje voor een tijdje ergens anders woonde en de baby werd afgestaan voor adoptie of naar een weeshuis ging. Na de zwangerschap en geboorte probeert Maggie zo goed en zo kwaad als het kan haar leven weer op te pakken. Ze kan haar buurjongen Gabriel echter niet vergeten en ze is niet gelukkig in haar huwelijk en zou Gabriel graag de waarheid willen vertellen.
Later in het boek volg je afwisselend het leven van Maggie en haar afgestane dochter Elodie. Diep triest als je leest hoe de jonge meisjes van het weeshuis verhuizen naar de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis, welke werkzaamheden ze daar moeten uitvoeren en hoe ze gestraft en mishandeld worden door de nonnen. Elodie wordt uiteindelijk op 17-jarige leeftijd vrijgelaten in de “echte” wereld.
Zal Elodie uiteindelijk haar moeder terugvinden? Beiden zijn ze op zoek naar elkaar en welke rol speelt de vader van Maggie hierin een rol?
Een aangrijpende roman, zeker een aanrader als je “De verloren kinderen” van Diney Costeloe gelezen hebt.