Over een mooi boek kun je van alles schrijven. Je kunt er van allerlei clichés op los laten. Maar als het mooi is blijft het mooi. En de erfenis van Elizabeth is supermooi! Een heel gewoon thema, dame laat huis na aan een volslagen onbekende, weet de schrijfster uit te bouwen tot een geschiedschrijving van mensen uit zowel het verleden als het heden. Dit doet ze door afwisselend de een en de ander zijn verhaal te laten vertellen waar door uiteindelijk beide verhalen samen komen.

Elizabeth Pringle laat al voor dat ze overlijdt notarieel vastleggen dat haar huis en alles wat daar in zit na haar dood nagelaten moet worden aan een vrouw die ze dertig jaar daarvoor met een kinderwagen langs haar huis heeft zien lopen. Deze vrouw heeft zelfs met een briefje door de brievenbus aangegeven in dat huis te willen wonen als Elizabeth ooit weg mocht gaan. Op het moment dat het zover komt is deze vrouw, Anna, niet meer in staat om beslissingen te nemen. De dochter van deze vrouw, Martha, vindt de brief van de notaris en gaat er mee aan de slag. Nieuwsgierig naar het hoe en waarom gaat Martha op pad. En dan komt nu het moment waarop ik niets meer over het verhaal kan vertellen, dat je zelf het boek moet gaan lezen want anders zou ik te veel verklappen van het verhaal en het einde.

Tip: neem een vrije dag, zet je telefoon en computer uit en ga op de bank liggen met voldoende eten en drinken en ga lezen. Ik heb de laatste bladzijde met een gevoel van afscheid omgeslagen. En daarna heb ik nog een aantal keren de laatste regels gelezen om er zeker van te zijn dat ik goed afscheid heb genomen.