Er bestaan getallen die vrienden van elkaar zijn, maar bestaan er ook getallen die machtig, zielig of herfstig zijn? Kan je rekenen met hagelslag? Wat heeft een hondje met wiskunde te maken en hoe herken je een palindroompriem? Op deze vragen en een hele reeks andere biedt Het wiskundehondje een antwoord.
Het boek dompelt de lezers (11+) onder in de wereld van de wiskunde. Meetkunde, bijgeloof, paardensprongen, formules en bijzondere cijferreeksen passeren allemaal de revue. De verhalen zijn een selectie uit de rubriek ‘Vormen en getallen’ van de kinderwetenschapspagina van NRC Handelsblad.
Auteur Margriet van der Heijden probeert aan te tonen dat wiskunde overal is. Het is niet alleen iets wat kinderen in een klaslokaal moeten leren, maar het komt terug in de natuur en de wereld om hen heen. Wiskunde is nodig om treinen goed te laten rijden, geldzaken te kunnen regelen, laptops en telefoons te kunnen gebruiken en heeft zelfs wat te maken met water in een glas of het snijden van een pizza.
Van der Heijden tracht alles zo helder mogelijk uit te leggen, maar slaagt daar niet helemaal in. Aan moeilijke woorden is in dit geval moeilijk te ontkomen, toch had er wat extra ruimte gemaakt kunnen worden om in te gaan op de begrippen en die op een simpelere manier uit te leggen.
De leukste hoofdstukken in het boek zijn die waar de auteur wiskunde koppelt aan de natuur. De informatie op die bladzijden wordt op een enthousiaste manier gebracht en de verbanden worden helder weergegeven. Deze hoofdstukken voelen alsof ze de auteur meer genegen zijn en blijven daardoor beter hangen. In andere hoofdstukken zakt de geestdrift waarmee de auteur vertelt wat in en lukt het niet om de lezer voldoende te begeesteren. Het boek is een verdienstelijke poging om wiskunde uit de stoffige context te halen waarmee die meestal wordt geassocieerd. Cijfers en meetkundige vormen worden in de kijker gezet en de auteur laat zien dat er meer over kan worden verteld dan wat er in het gemiddelde klaslokaal aan bod komt.
De illustraties in het boek zijn gemaakt door Iris van der Graaf. Ze verluchten de pagina’s en zijn een simpele vertaling van een aspect dat in het hoofdstuk ter sprake komt. Ze zijn helaas niet zo bijzonder en doordat ze uit de losse pols getekend lijken, voelt het geheel wat slordig aan. Wiskunde laat zich natuurlijk niet zo gemakkelijk vertalen in prenten.
Het wiskundehondje is een boek voor kinderen die houden van de magie van cijfers en vereist wat basiskennis. Doordat het wat dieper op de onderwerpen ingaat, is het vooral bestemd voor de aandachtige lezer die graag op een andere manier nadenkt over rekenen.