Enigszins sceptisch begon ik dit boek te lezen maar ik moet zeggen het viel me niet tegen.
De jonge herder Santiago volgt zijn dromen en reist vanuit Andalusie via Tanger en de woestijn naar de piramides van Egypte. Onderweg ontmoet hij mensen die hem bedriegen of bedreigen maar komt hij ook mensen en tekens tegen die hem helpen het juiste spoor te volgen. Je beleeft zijn leven mee als schaapherder, kristalverkoper en als reiziger door de woestijn.. De jongen staat regelmatig voor een moeilijke keuze, twijfelt vaak maar leert naar zijn hart te luisteren en volhardt in het nastreven van zijn dromen en verlangens.

Er staan treffende wijsheden in zoals:
'Het geheim ligt in het heden; als u aandacht besteedt aan het heden, zult u dat kunnen verbeteren. En als u het heden verbetert, zal wat daarna gebeurt ook beter worden.'
'Liefde verhindert nooit iemand zijn eigen legende te volgen.'
'Niemand kan vluchten voor zijn eigen hart. Daarom is het beter te luisteren naar wat het zegt. Zodat je nooit verrast wordt'.
'Mensen zijn bang hun grootste dromen te verwezenlijken, want ze denken dat ze het niet verdienen, of dat het hun nooit zal lukken.'
'Mensen zien het nooit als ze een grote schat voor hun neus hebben. En weet je ook waarom? Omdat ze niet in schatten geloven.'

Het ging echter ook regelmatig over de ziel van de wereld. Iets waarbij ik me niets kan voorstellen. Wat dacht je van:
'Liefde is de kracht die de ziel van de wereld verandert en verbetert. Toen ik voor het eerst doordrong in die ziel, dacht ik dat ze volmaakt was. Maar daarna zag ik dat ze het spiegelbeeld was van alle wezens en vol liefde en strijd zat. Wij zijn het die de ziel van de wereld voeden ' etc…
Daar gaan m’n wenkbrauwen toch wel van omhoog.

Maar tot slot: het boek las makkelijk en laat je nadenken over keuzes in je leven. En waarom doen we eigenlijk zoveel dingen die we niet willen. Moeten we niet vaker risico’s nemen, meer naar ons hart luisteren en onze dromen volgen?