Aan het begin van het verhaal leer je hoofdpersonage Pip kennen. Pip is geen doorsnee meisje, dat vond ik erg leuk, want het was eens iets anders. Zodra de vriendengroep in Pips nieuwe (spook)huis het ouijabord gaan gebruiken, gebeuren er allerlei vreemde dingen. Geesten of is er meer aan de hand? Tussen de hoofdstukken verteld vanuit Pip door, komen cursieve hoofdstukken. Die hoofdstukken vond ik mysterieus en die riepen een hoop vragen bij mij op, en pas op het einde valt alles samen. De plot vond ik zeer goed doordacht. Ik denk dat ik het boek nog een keer ga lezen. Ik vind het namelijk leuk om leerzaam hoe de schrijfster aanwijzingen in het verhaal verstopt. De cover vind ik overigens supermooi en passend bij het verhaal qua sfeer (omgeving en de blik van Pip). Ik vond het boek spannend, mysterieus, beklemmend, onvoorspelbaar en erg origineel. Kom maar op met dat volgende boek!