Iedereen die van muziek houdt, heeft er vast weleens over gedroomd: een band beginnen en, beter nog, beroemd worden. Waar het voor velen bij een jeugdfantasie blijft, is er een enkeling die van een fantasie een droom maakt die daadwerkelijk uitkomt. De Ierse schrijver Joseph O’Conner (1963), bekend van ondere andere de romans De verkoper en Stella Maris laat in zijn nieuwste boek De nacht is jong zien wat er gebeurt als een droom niet slechts een droom blijft.

De nacht is jong gaat over twee Ierse tieners woonachtig in Engeland die in de jaren tachtig bevriend raken en voorzichtig muziek gaan maken, daar langzaam beter in worden en met twee andere vrienden uiteindelijk een band beginnen. Robbie Goulding is een ingetogen tiener en raakt gefascineerd door de excentrieke Fran Mulvey, een geadopteerde Vietnamese jongen die als vorm van expressie zo nu en dan make-up en rokken draagt en zich niets aantrekt van wat anderen van hem denken. Wat begint als een leuke afleiding van het studeren ontwikkelt zich tot een ultieme jongensdroom. Joseph O’Connor laat zien hoe een bandje zich omvormt tot een wereldberoemde band, een muziekdroom die fragiel begint en uiteindelijk weer net zo hard uit elkaar kan spatten. Want, vriendschap of niet, is iemand eigenijk wel bestand tegen roem en rijkdom?

Joseph O’Connor vertelt het verhaal van The Ships in the Night vanuit het oogpunt van gitarist Robbie Goulding, die na het plotselinge uiteenvallen van de band eind jaren tachtig nu een rustig leven leidt op een woonboot in Londen. Hij besluit om eindelijk het hele verhaal van de band te vertellen, van begin af aan. Wat volgt is een gedetailleerd verslag van het allereerste begin van de band, dat begint met de vrienschap tussen Robbie en Fran. Hoewel Robbie een interessante kijk geeft in het wel en wee van een rockband, is zijn relaas nu en dan ook wat langdradig. Dit is iets wat Robbie zelf ook toegeeft: hij is goed in afdwalen. O’Connor gebruikt deze uitvoerigheid als een kenmerk van zijn roman: alsof De nacht is jong de literaire versie moet zijn van een uitvoerige rockklassieker. Echter, meer is niet altijd beter. De nacht is jong zou een sterker boek zijn geweest als die uitvoerigheid hier en daar was weggelaten.

Dit neemt niet weg dat De nacht is jong een prima roman is. Joseph O’Connor laat met oog voor detail zien hoe vriendschap werkt en waar een jongensdroom toe kan leiden. Dat dit ook zijn mindere kanten heeft wordt zeker niet geschuwd. De bandleden moeten elk met hun eigen demonen zien om te gaan, wat al dan niet in verslavingen overgaat: voor Fran is het de drugs en voor Robbie de alcohol.

Iedereen die van muziek houdt zou De nacht is jong moeten lezen. Het is ongetwijfeld voor velen een feest van herkenning en als je niet beter wist, zou je denken dat The Ships in the Night echt heeft bestaan. Joseph O’Connor laat zien dat muziek mooi is, maar dat alles wat hierbij komt kijken – optreden, de muziekindustrie, beroemd worden – ook zijn prijs heeft. De nacht is jong is dan ook een interessante en megalomane roman die laat zien wat muziek is en waar het voor kan staan, in al zijn mooie en minder mooie facetten.