De jongen met twee namen door Maggie Harcourt

Een boek om verliefd op te worden omwille van verschillende redenen: het is romantisch, spannend, vlot geschreven en het gaat over boeken! Over Lexi en haar vader die boekenconferenties organiseren maar ook over Hadyn Swift (pseudoniem) de auteur van een super geweldig debuut.

Harcourt laat je direct in de actie binnenvallen en die spanningsboog blijft het ganse boek door hoog. Het verhaal is spannend maar de wereld van de boekenconferenties is ook super intens en stressy. Doordat we continue op Lexi’s huid zitten volgen we het reilen en zeilen van zo een conferentie op de voet. We zijn er bij als de organisatie en planning bezig is (palmbomen bestellen, recensie-exemplaren lezen) maar ook tijdens de chaos achter de schermen als het evenement op zijn hoogtepunt is (gsm’s verdwijnen, honden lossen in het niets op) en naderhand als de gasten in bed liggen en het opruimen kan beginnen.

Die wereld van conferenties was een wereld waar ik niets vanaf wist maar waar ik nu graag ook deel van wil uitmaken. Lexi en haar vader halen niet alleen vreugde uit het organiseren maar ook uit de jarenlange vriendschappen die er in het organiserende team zijn ontstaan. In feite zijn deze mensen geen collega’s meer maar wel een uitgebreide familie.

Als blijkt dat achter het debuut dat Lexi proeflas (Piecekeepers) Aidan Green schuilt staat Lexi’s wereld op zijn kop. Ze begint aan alles te twijfelen en zoekt daardoor nog meer houvast in haar klembord en lijstjes. Als lezer duim je zo hard, lees je als bezeten om te weten te komen of Aidan (Hadyn) en Lexi elkaar gaan vinden. Smachtend verlang je naar die eerste zoen…

De jongen met twee namen leest enorm vlot maar heeft ook diepgang en boeiende levensechte personages. Het gaat over mensen die worstelen; met zichzelf, met elkaar, met het leven. En dat maakt het tot een boek dat wel eens je nieuwe lievelingsboek kan worden…