De ik-figuur in het boek wil weten of de bommenneef nu goed of slecht was in de oorlog. Ze wil dit uitzoeken omdat ze haar grootmoeder heeft beloofd dat ze haar toekomstige zoon naar deze man zal vernoemen. Ik vind het daarom logisch dat ze meer over deze man wil weten en niet zomaar alle verhalen voor waar aanneemt. De manier waarop ze dit aanpakt vind ik niet logisch.
Ze lijkt compleet geobsedeerd door de bommenneef. Ze moet rust houden maar sneakt het huis uit zonder dat haar man en familie weten waar ze uithangt. De ik-figuur ontvreemd zich van alle mensen die dichtbij haar staan en de mensen die haar willen helpen. Ze denkt ook niet aan haar baby aangezien ze heel de tijd met de bommenneef bezig is. Als ze besluit om hoogzwanger naar Spanje te gaan om daar iemand te spreken die wellicht meer weet ben ik alle empathie voor dit personage wel kwijt. De scene nadat de baby is geboren vond ik ook vreemd. Het was niet mijn boek dit. 3 sterren voor de originaliteit en omdat het moraal wel goed is. Er waren echter teveel losse eindjes en het personage was te irritant wat het leesplezier negatief beïnvloedde