Verminkt van Patrick de Bruyn is genomineerd voor De Gouden Strop 2004. De schrijver is een Vlaming en dit is zijn vierde misdaadroman. Peter Bressing is werkeloos en maait zijn gras als het noodlot toeslaat. Er vindt een gijzeling plaats waarvan zijn dochter Laura en zijn vrouw Suzanne slachtoffer worden. Peter staat erbij en kijkt ernaar. De gevolgen van de gijzeling zijn gruwelijk, met name voor zijn dochter. De vader blijft achter met een groot schuldgevoel. Vanaf dat moment verandert zijn leven radicaal met name doordat hij de publiciteit zoekt met zijn verhaal. Had hij dat maar nooit gedaan...

Verminkt is een boek met een fiks tempo. Het dendert ruim vierhonderd paginas in vliegende vaart voort en vrijwel nergens is er een verslapping. De spanning blijft. De gebeurtenissen volgen elkaar razendsnel op, een adempauze zit er niet in. De hoofdpersoon, Peter, is een stevige alcoholist die voortdurend de verkeerde keuzes lijkt te maken. Als hoofdpersoon wordt hij niet echt sympathiek, hij vertoont teveel vermijdingsgedrag en is te opportunistisch. De tranen komen tezamen met de alcoholroes. Deze Peter Bressing roept hierdoor tegenstrijdige emoties op die bij mij varieerden van mededogen tot geïrriteerdheid.

De plot zit goed in elkaar. Patrick De Bruyn schrijft staccato en op sommige momenten herken je Vlaams taalgebruik. Dit was overigens nergens een belemmering voor mij als niet-Vlaamse. Het Vlaams kent mooie woorden en uitdrukkingen!

Patrick De Bruyn roert terloops actuele themas aan zoals: werkeloosheid, de uitbreiding van de Europese Unie met de nodige geldelijke belangen en de rol van politiek en media in de huidige samenleving.

Verminkt komt dichtbij, de hoofdpersonen zijn gewone mensen die in extreme situaties belanden. Een kritiekpunt vond ik dat er soms iets teveel sprake was van toeval. Over een aantal jaren weet ik waarschijnlijk nog goed waar dit boek over ging. Dat is zonder twijfel een verdienste van deze schrijver. Wat mij betreft een terechte nominatie voor De Strop.