...

‘De redding’ vertoont inderdaad een aantal overeenkomsten met de boeken van Nora Roberts. Sterke personages, sfeerschepping, het creëren van afleidingen om de lezers op het verkeerde been te zetten én natuurlijk niet te vergeten de combinatie van spanning en romantiek.

Nu kan je de afspraakjes tussen Lucy en Mason onmogelijk als sterotype noemen. Er loopt ongetwijfeld wel vaker iets mis tijdens een date maar die van hen lopen echt nooit zoals verwacht. Er ligt steeds een verrassing klaar en dan niet de aangename versie in de vorm van een onverwachts boeketje bloemen.

De dynamiek van een kleiner dorp waar de meeste inwoners elkaar kennen. Echt kennen, zowel de deugnieterij die je in als kind uitstak als de zaken die niet publiekelijk gezegd worden. En ja, ook aan het loyale huisdier werd gedacht. Er zijn dus echt wel wat gelijkenissen te herkennen.

Ondanks die herkenbare elementen zijn er toch ook enkele verschillen. Zo bevat De Redding bijvoorbeeld vrij korte hoofdstukken en voelt ook de schrijfstijl logischerwijs anders aan. Wat nog meer opviel was dat Jayne Ann Krentz explicieter is bij erotische fragmenten. Bij Nora Roberts lijken die scènes meer in het verhaal op te gaan terwijl ze bij Krentz net prominenter aanwezig zijn. Ze overheersen het verhaal niet maar vallen wel meer op.

...

Dankzij De Redding weet ik dat ook Jayne Ann Krentz perfect in staat is om je even te doen vergeten hoe klein de kans is dat je je prins op het witte paard ontmoet in dit soort omstandigheden. Dit boek was dus zeker een aangename kennismaking met het werk van deze schrijfster en het maakt me nieuwsgierig naar de rest van haar oeuvre.