Deze Engelstalige thriller van ex-ambulancebroeder Daniel Cole, is de opvolger van zijn debuut Ragdoll. Zowel Ragdoll als Hangman worden verfilmd voor de televisie.

In Ragdoll draaide het voornamelijk om Wolf, in Hangman neemt rechercheur Emily Baxter de leiding over.
Het boek start met een proloog, die na Ragdoll wat verwarring schept, maar eigenlijk na het lezen van het hele verhaal pas duidelijk wordt.
Emily Baxter wordt bij een nieuwe zaak gehaald, maar dit betreft een moord in New York en niet in Londen. Samen met special agent Elliot Curtis van de FBI en special agent Damien Rouche van de CIA, moet zij de copycat-moord in New York onderzoeken. Het slachtoffer is namelijk in dezelfde onmogelijke positie opgehangen aan de Brooklyn Bridge met het woord LOKAAS in zijn borst gekerfd.

Hoewel het voornamelijk de bedoeling is dat Baxter zich een beetje aan de New Yorkse pers laat zien, raakt zij toch steeds meer daadwerkelijk betrokken bij de zaak. Nadat er meerdere moorden plaatsvinden, welke daarna hun weerslag krijgen in Londen, werkt ze uiteindelijk nauw samen met Curtis en Rouche om deze seriemoordenaar te vinden.
Voor Baxter valt het persoonlijk soms zwaar, ze is beschadigd door de lappenpopmoorden en haar relatie met Wolf. Ze is het vertrouwen in de mensen om haar heer kwijt en twijfelt sterk aan haar opgedrongen Amerikaanse collega’s. Naarmate hun samenwerking zich verdiept blijkt Baxter een aantal raakvlakken te hebben met Rouche. Zijn er dan toch nog mensen die het vertrouwen waard zijn?

Hangman is geschreven met veel vaart en veel actie. Het is daarom een regelrechte pageturner. Hier en daar neigt het plot een beetje naar het ongeloofwaardige, maar Daniel Cole weet toch alle eindjes netjes naar elkaar toe te brengen en zorgt weer voor een daverend einde.
Een gedegen opvolger van Ragdoll, geschreven in dezelfde prettig te lezen stijl van Cole. Het zal een feestje worden om deze verhalen op de televisie te kunnen zien. Hangman verdient dan ook vier sterren.