Sommige schrijvers kunnen een eigen genre creëren. Anne-Laure is zo iemand en dat op zich verdient al een dikke pluim! Niet iedereen heeft die gave. Je moet natuurlijk wel van het genre houden.
'Maurice' vertelt het verhaal van een moordenaar van Alfa's die op het sterfbed van zijn moeder belooft dat hij maar 1 moord meer zal plegen. Dit wordt moeilijk als zijn dochter, die hij adoreert, verliefd wordt op een alfa en Maurice door verschillende voorvallen al snel een handvol mensen op zijn lijstje heeft staan die hij nog wil vermoorden. Absurde situaties, soms regelrechte kolder, maar ook veel herhalingen en soms rare gebeurtenissen maken het moeilijk om dit verhaal te beoordelen. Voor mij persoonlijk haalt het niet het niveau van 'Justine'. De personages zijn minder uitgewerkt, minder excentriek. Bij 'Maurice' is er niet die drang om het einde van het verhaal te kennen wat bij Justine wel het geval was want met het personage Justine had ik een bepaalde band opgebouwd.Dit keer lag de nadruk voor mij teveel op de absurde humor. Een beetje melk bij de koffie mag, maar 'Maurice' was koffie verkeerd. Hierbij wil ik toch opmerken dat het verhaal zeker wel garant staat voor enkele uren zalig leesplezier.