De auteur Amanda Prowse heeft een mooie schrijfstijl en voert je mee in het indrukwekkende verhaal van Jessica Deane. Door de opbouw van het boek – delen uit het verleden en dagboekfragmenten uit het heden – krijg je beetje bij beetje meer informatie over de verloop van het verhaal. Zeker in het tweede deel van het boek blijf je daardoor steeds doorlezen.

Het verhaal begint mooi met een (iets te) idyllisch huwelijk tussen Matt en Jessica Dean. Totdat hun dochter Lily wordt geboren en Jessica in een postnatale depressie beland. Het is een indrukwekkend verhaal van een moeder die zich geen raad weet met haar kind. De tweede verhaallijn begint een paar jaar later en zijn dagboekfragmenten van Jessica van een psychiatrische afdeling in een gevangenis. Je weet dat er iets gebeurd is, maar niet wat. Door de opbouw van het boek weet je lang niet wat er gebeurd is in het verleden. Je gaat van alles bedenken, maar je moet tot één van de laatste hoofdstukken wachten om te weten te komen wat er daadwerkelijk gebeurd is.

Het boek viel onder de leesclub feelgood, maar is wat mij betreft iets te heftig om daaronder te vallen. Ik vond het indrukwekkend om een boek te lezen over een postnatale depressie. Je kunt door dit boek lezen hoe Jessica zich voelt, maar je ziet ook hoe de mensen om haar heen ermee omgaan. Vooral bij Matt merk je de onbegrip voor haar gedrag na de bevalling van haar dochter. Gelukkig zit er ook een vrolijke noot aan het verhaal door de karakters van vrienden Polly en Jake, die zorgen voor een beetje afwisseling.

Mocht ik iets veranderen aan het verhaal dan zou ik iets eerder starten met het verhaal van de geboorte van Lily en de toestanden daarna. Het duurt net iets te lang voordat het verhaal echt begint. Daarnaast zou ik het eind van het verhaal iets langer maken, de ontmoeting van Lily en Jessica toevoegen, en de ontmoeting tussen Matt en Lily en de ontmoeting van Jessica en haar ouders. Maar ik snap ook wel dat het eind van het boek niet te gesloten moet zijn.

Een heel mooi boek dat zeker de moeite waard is om te lezen. De auteur heeft een mooie schrijfstijl, ik ben van plan meer boeken van haar te gaan lezen en eventuele toekomstige boeken ook. Alleen zou ik het mensen die binnenkort een kindje verwachten niet aanraden. Ik kan me voorstellen dat je hiervan schrikt.