1943 te Amsterdam, familie Langeveldt, Josefien moeder des huize van 7 zonen, terug zwanger, ze bidt elke dag dat ze zwanger is van een meisje. En wonder bij wonder bevalt ze van een meisje Lise. Ze is in de wolken, en bidt dat dit kind niks zal overkomen tijdens de woelige oorlogsperiode. Op een zondagmorgen beseft ze dat Lise doodziek is, ze snelt met haar baby in haar armen door de straten op zoek naar een dokter. Op dat moment is er een razzia aan de gang, een Joodse vrouw houdt haar tegen een probeert een baby in haar armen te duwen. Met de zin "Red mijn dochter!". Josefien geraakt in paniek en vlucht weg. Dit voorval volgt Josefien heel haar leven, schuldgevoelens steken de kop op, heel haar leven neemt een andere gedachten gang.
Het boek bestaat uit 4 delen: 1942-1944, 1956,1959-1960 en deel 4 april 2013, elk deel begint met een citaat van Shakespeare.
Dit boek gaat direct door naar mijn favorieten-plankje, wat een pracht boek, je volgt Josefien en Lise, beide dames vertellen hun verhaal, hun denkwijze. Je begint meer kijk te krijgen op de naoorlogse weeën en leeft mee met de familie Langeveldt hun perikels maar ook hun leven en beslissingen volgens de Katholieke kerk, hoe ze na de oorlog Joden aanvaarden of niet, hoe stilzwijgen het gewoon nog moeilijker maakt.