Heel lang stond Het Rosie Project al op de lijst om gelezen te worden, maar iedere keer waren er weer boeken welke harder riepen. Eindelijk nu tijd om er in te beginnen en dat was een zeer geslaagde ervaring.

Don Tillman is professor Genetica en heeft een flink aantal autistische trekken in zich. Zoals hij zelf zegt, hij heeft vele specialisten bezocht en er is nooit een specifieke stempel op hem gedrukt. Hij besluit het Echtgenote-project te starten, op zoek naar een vrouw in zijn leven. Geheel in lijn met zijn leven, besluit hij het zeer systematisch aan te pakken. Hij bedenkt een vragenlijst met wonderlijke vragen, waar hij graag antwoord op zou willen hebben.

Dan wordt alles anders. Rosie komt voor een weddenschap op bezoek in zijn kantoor op de universiteit. Geheel tegen zijn natuur in, vraagt hij haar met hem te gaan eten die avond. Dit is het punt in zijn leven, waarop alles anders wordt en hij besluit dat alles ander wordt. Niet langer leven aan de hand van vaste schema`s, maar zichzelf toestaan er steeds meer vanaf te wijken. Zoals hij het zelf zegt: voldoening is niet langer de hoogste graad van blijheid, het is nu complete blijdschap. Het leven wordt compleet anders voor Don.

Humor, is het eerste woord dat opkomt bij het denken aan het Het Rosie Project. De schrijfstijl van Graeme Simsion is luchtig voor toch een heftig onderwerp, maar past zo goed bij het verhaal. De acties van Don en de andere karakters worden met een flinke dosis humor beschreven. Dit is echt het allerfijnste aan dit boek. De realiteit wordt echter geen moment uit het oog verloren, maar wordt met een knipoog beschreven. Het project van vriend Gene met de wereldkaart brengt luchtigheid in het verhaal, maar ook stof tot nadenken. Prachtig hoe dit wordt beschreven.

Het verhaal van Don en Rosie is ook ontroerend, beiden zijn bepakt met de nodige bagage uit het verleden. Mooi om te lezen hoe ze elkaar accepteren, aanvullen en respect hebben voor elkaars acties.

Regelmatig zitten er juweeltjes tussen de zinnen. Bijvoorbeeld "In tegenstelling tot de meeste mensen voel ik me prettig bij herhaling". Dit is zo`n treffende omschrijving van Don, maar ook mensen met vormen van autisme.