Dat heb je soms... het juiste boek (dit) op het juiste moment (vakantie april/mei 2008) . In recordtempo uitgelezen en genoten. De drie verhaallijnen stoorden me geen moment.. vond alledrie de verhalen interessant en lezenswaardig. Ik kon meeleven met Leon, Zvi en Alma... en Vogel.

Ik heb een groot deel van het boek met een glimlach om mijn lippen gelezen, zo nu en dan afgewisseld met een echte lach... zoals bijvoorbeeld om het briefje van Boebe, dat ze in de Klaagmuur stopte:

Baroech Hasjeem, dat ik en mijn man de dag van morgen mogen beleven en dat mijn Alma moge opgroeien met de zegen van gezondheid en schoonheid en zou dat nou zo erg zijn een paar borsten.

En die waarheid als een olifant... echt mooi... echt mooi.

Een geslaagd boek.. helemaal als je dat in een heerlijk zonnetje hebt kunnen lezen .