Als de oorlog afgelopen is begint de vlucht van het Duitse meisje, uit Pruisen afkomstige, Lieaabeth Otto, ze is pas 7 jaar en moet al zien te overleven,een wolfskind/zwerfkind, van deur tot deur bedelend, soms bij de honden neergezet voor wat eten, steeds balancerend op het randje van de dood, vele jaren in de gevangenis doorbrengend,weet ze zich er doorheen te slaan en een bestaan op te bouwen in Rusland, ze krijgt 2 kinderen, 1 uit een verkrachting en 1 uit een avontuurtje.

Vooral het eerste deel van het boek, als je je een voorstelling probeert maken hoe een klein kind moet trachten in leven te blijven is soms hartverscheurend en onvoorstelbaar en het geeft ook weer aan hoe wreed een mens kan doen in oorlogstijd of in dit geval vlak erna, als de Duitsers worden opgejaagd.