Ik las eerder al een heel deel van Julie Kagawa’s boeken en begon dan ook met bepaalde verwachtingen aan het eerste deel uit deze nieuwe serie. Alleen … tja, de werkelijkheid bleek niet echt met die verwachtingen overeen te komen. Ik besef wel dat de wereld zoals wij hem kennen ook een rol speelde in de Iron Fey-serie, maar daar komt hij slechts heel miniem aan bod vermits we ons grotendeels in het fantasierijke Nimmernimmer bevinden met zijn bijzondere wezens. In de Blood of Eden-trilogie bleef er van de hedendaagse wereld niet veel meer over dan een geheel van ruïnes en overwoekerende wildernis waar gruwelijke creaturen in rondslopen. Heel het eerste gedeelte van Pupil bestaat voor het grootste deel uit: zon, zee, strand en … Oh ja, draken.

...

Het verhaal vertoont vrij veel overeenkomsten met een ander Young Adult drakenboek dat ik enkele jaren geleden las. Die gelijkenissen zijn vrij opmerkelijk, maar waar ik me bij die andere serie een beetje ergerde aan de oppervlakkige uitwerking en de te eenvoudige schrijfstijl, bleef dat gevoel hier afwezig. ‘Pupil’ is niet het verhaal dat ik had verwacht, het nam me niet meteen mee op sleeptouw maar wist me wel te intrigeren én ook al is het het innerlijke dat telt … de cover-illustratie is prachtig.