De titel 'de betekenis van de betekenis' roept vragen op. Wat zit erachter? Het antwoord hierop komt in de inleiding aan de orde: elk teken staat voor iets anders. Er is geen leven mogelijk zonder tekens. Denk aan verkeersregels en regels die opgesteld zijn voor een partij tennis.  Na de inleiding, een denkoefening, duikt de auteur het verre verleden in. Te beginnen met Mozes, Jezus en Mohammed, zij hebben als profeten de wil van God vastgelegd in geschreven woord.
De titel van deze recensie komt uit een gedeelte over Sokrates, een moedig man die de macht van de geschreven wet erkent en daar de volle consequentie van neemt: tot in de dood. Dialoog is over-en-weer praten, wanneer je met je eigen ziel in gesprek bent wissel je gedachten uit, denken is een dialectisch proces, ook een dialoog.  
De beroemde grootheden die voorbijkomen in dertien hoofdstukken hebben allemaal iets gemeen: De taal. Aan de hand van deze beroemdheden verklaart de auteur ons hoe een theorie, een literair werk of een schilderij tot stand kan komen. De bron is een vermoeden, een gedachte die leidt naar een theorie, een literair werk of een schilderij. Onvoorstelbaar hoe zo'n proces, dat zo vanzelfsprekend lijkt, tot stand komt

Een deel is te verklaren in het karakter. Doorzetten, afzien en buiten de paden treden zijn zomaar een paar voorbeelden die kunnen leiden tot meer dan een gedachte. 
Een tweede belangrijke verklaring is de verbeelding. Bij een sprookje lopen verbeelding en werkelijkheid in elkaar over. Een schilderij is een in verf verbeelde werkelijkheid. Een van de beroemdheden die besproken worden is Hiëronymus Bosch, geboren ca 1450 in Den Bosch. Een van zijn werken is 'De tuin der lusten', een drieluik. Talloze interpretaties weden toegedicht aan het schilderstuk:  de schilder zou krankzinnig zijn of tot een geheime sekte behoren

Maar nu het verband met de taal, het overdragen van betekenis. Dit vertelt de auteur op een heldere manier. Woord en beeld worden gekoppeld. Hoe dit gebeurt wordt gedetailleerd uitgelegd en wel zo dat de theorie vertaald kan worden naar andere vormen van kunst. 

Een van de geportretteerden is Albert Einstein. De bijdrage die hij geleverd heeft aan de wetenschap komt helemaal uit het brein:
'geen ruimtetelescoop, geen ultragevoelige krans ruimtespiegels in de Andes'   'zijn brein kan 'bedachte' waarnemingen omzetten in hypotheses en die ordenen in een theorie' 
De auteur gaat vrij uitgebreid in op wat de mens meekrijgt bij de geboorte. Er is een aangeboren stelsel van algemeen geldende grammaticale regels. Hierbij wordt het technische aspect uitgelicht, geen eenvoudige stof, wel erg interessant. Je vraagt je als leek toch af hoe het komt dat een baby na een paar maanden woordjes produceert.
   
Een knappe prestatie om deze complexe en vaak abstracte materie uiteen te zetten op een begrijpelijke manier. Vooral omdat we ons dagelijks bezighouden met taal, meer nog dan we beseffen. Er blijft een indruk achter van grote verwondering.