Ik mocht van Xander het debuut "Ik ben er" lezen van de schrijfster Clelie Avit.
Ik vond het een vrij dun boek. Het lettertype is vrij groot. De hoofdstukken zijn ook niet erg lang. Meestal gaat een hoofdstuk over Thibault en het andere hoofdstuk over Elsa.
Ik had het boek in een ruk uit. Ik kon het niet wegleggen. Ik was erg nieuwsgierig hoe het zou aflopen. Je hebt het gevoel dat je zelf in de kamer aanwezig bent.

Ik ken de schrijfster niet, maar gezien het verhaal op de achterflap trok deze roman mij wel aan.
De voorkant van het boek heeft lichtrose kleuren. Er staat een gezicht op van een persoon die een oog dicht heeft. Om het oog zit een hart. De rest van het boek is gestreept. Net alsof er mist is. Pas bij het oog wordt het helder.

De titel van het boek en de naam van de schrijfster zijn in het rood geschreven, terwijl er in het blauw een bijtekstje staat: "een ongeloofelijk mooi liefdesverhaal".

Het boek gaat over Thibault die verliefd wordt op Elsa. Wat erg bijzonder is, omdat Elsa al zeven maanden in coma ligt. Thibault komt bij toeval op de kamer van Elsa terecht. Zijn broer ligt gewond in het ziekenhuis en Thibault wil zijn broer niet onder ogen komen omdat deze twee jonge meisjes heeft doodgereden. Hij kan hier niet mee omgaan.Thibault brengt zijn moeder steeds naar zijn broer, maar hij ontvlucht zelf die kamer. Om rust te zoeken komt hij per ongeluk in de kamer van Elsa terecht. Hij voert hele gesprekken tegen haar, maar wat hij niet weet is dat Elsa alles hoort. Elsa vindt het heerlijk als hij haar komt bezoeken. Maar omdat Elsa al langere tijd in coma ligt, wordt er door de artsen besloten om de stekker uit de beademingsapparatuur te halen. Maar Thibault raakt er steeds meer van overtuigd dat hij en Elsa voor elkaar bestemd zijn.
Ik geef het boek 4 sterren omdat het vrij dun is en ik vind dat het eind iets anders had kunnen worden beschreven. Het was plotseling afgelopen.