Met een huiveringwekkend eerste hoofdstuk weet Fitzek de lezer direct het verhaal in te trekken, uiteraard met de bijbehorende gruwelijke details die je de rillingen over je rug doen lopen. Fitzek zijn hoofdpersonage Martin leer je als lezer goed kennen, wat zijn handelen begrijpelijk maakt. Trauma’s uit zijn verleden spelen een hoofdrol in zowel het leven van Martin als het verhaal, dat uiterst strak in elkaar zit. Ook de andere personages leer je redelijk kennen, al mis ik soms wel diepgang bij onder andere de scheepsarts waar Martin mee samen werkt. Fitzek weet de spanning, zoals altijd, goed op te bouwen en vast te houden, zodat je als lezer meegezogen wordt in het verhaal. Met verrassende wendingen en een goede ontknoping heeft hij een dijk van een thriller neergezet. Een leuk extraatje is zijn laatste wending na zijn dankwoord, dat je als lezer zeker niet moet overslaan, dat nogmaals ruimte laat voor en vervolg.