Dit boek is het debuut van een scenarist, die al afleveringen van de series Spooks, Dinotopia en Waking the dead op zijn actief heeft. Dit boek is van oorsprong ook een scenario, maar werd herwerkt tot een volwaardige roman; die uit quasi hetzelfde vaatje tapt als Dan Browns De Da Vinci code. Meer zelfs, ik heb de indruk dat de auteur er zelfs vanuit gaat dat de lezer van zijn boek ook al De Da Vinci code achter de kiezen heeft, want de achtergrond informatie wordt zeer kort gehouden, bij momenten zelfs zo kort dat het resulteert in een simpele opsomming van kernwoorden. Enerzijds komt dit ten goede aan de leesbaarheid van het boek, maar aan de andere kant lijkt het een beetje gemakzuchtig.

Het boek begint in 1291, tijdens het beleg van Acre. Een aantal tempeliers wordt, net voor hun bolwerk ten prooi valt aan de moslims, weggestuurd om een klein kistje in veiligheid te brengen.
Dan schakelt het boek naar het heden, waar vier tempeliers dood en vernieling zaaien op de openingsavond van de exclusieve tentoonstelling Schatten van het Vaticaan. Een van de bezoekers, de archeologe Tess Chaykin, merkt dat één van de overvallers gefascineerd enkel een niemandalletje meegraait. Vrij snel blijkt dat het item een zeer oud codeertoestel is, dat gebruikt werd door de tempeliers. In een poging de officiële instanties behulpzaam de zijn en omdat het item haar archeologische interesse aanwakkert, komt ze in contact met de FBI-agent Sean Reilly. Elk voor zich beginnen ze de jacht op de overvallers, maar meerdere keren kruisen hun wegen tijdens deze zoektocht.

Het boek leest zeer vlot. Ik zou zelfs durven stellen te vlot, waardoor een gevoel van oppervlakkigheid onstaat. Het eerste deel is zeer degelijk geschreven, met enkele briljante plotwendingen, maar daarna evolueert het verhaal naar een typische plot van een actiefilm, waardoor de met zorg opgebouwde geloofwaardigheid jammer genoeg een serieuze knauw krijgt. Het voelt aan alsof twee schrijvers hun werken aan elkaar breiden tot één boek. Het is hetzelfde gevoel dat ik ook had bij De zwerm van Frank Schätzing.

Ook vond ik de talrijke verwijzingen naar 9/11, die eigenlijk weinig of niets met het boek te uitstaans hebben, misplaatst. Blijkbaar heeft de auteur deze gebeurtenissen nog niet verwerkt. In Amerika, kan dit misschien de sympathie van de lezer opwekken, maar ik vond het storend werken.

Al bij al domineren de positieve bemerkingen, en is een boek dat ik met veel plezier gelezen heb. Ik kom tot een score van 7/10, wat ik in dit geval naar boven afrond.