Vanaf het 1e hoofdstuk heb ik gewoon moeten giechelen om dit boek, wat een ontzettend verfrissende schrijfstijl! Realistisch? Nee, natuurlijk niet, maar de manier waarop Charlotte de Monchy hoofdpersonage Feline en haar vriendengroep neerzet heeft mij een paar zeer vermakelijke leesuurtjes opgeleverd en een grote smile op mijn gezicht, hoe heerlijk is dat, dat je dat als schrijver gedaan kan krijgen van je lezers? Naast de verhaallijn van Feline heeft haar huisgenoot en vriendin Evi ook een hele leuke bijrol, ja, ik hou van deze pretentieloze feelgood van de bovenste plank en ga zeker op zoek naar de voorgangers van “Eens gegeven”!