(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Jagersgoud (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Predator's Gold
Auteur: Philip Reeve
Vertaler: Jacques Meerman
Illustrator omslag: David Wyatt
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Engels
Serie: Hongerige Steden #2
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 301
Uitgever: De Boekerij bv, Amsterdam
Jaar van publicatie: origineel Engels 2003, eerste Nederlandse vertaling 2010, mijn editie 2010 (1e Nederlandse editie)
ISBN-nummer: 9789022554630
BookCrossing ID: 14982562
Trefwoorden: toekomst, kou, rijdende steden, overleven
Waarom ging ik het lezen: Het klonk wel interessant (en de kaft is mooi!).
Aanrader: Op zich wel een spannend boek om te lezen, maar misschien wil je dan toch aan deel 1 beginnen en niet meteen in deel 2.
Kopen / Lenen / Laat maar zitten: Lenen als je deel 1 ook kan lenen, anders laat maar zitten.

Korte samenvatting:
Tom en Hester reizen in een luchtschip dat ze van iemand anders hebben overgenomen, maar die ander is dood en blijkbaar zijn er nog steeds mensen die dat schip willen hebben... Door ontmoetingen met de verkeerde personen, raken Tom en Hester in gevaar en moeten ze vluchten met hun schip. Na een achtervolging komen ze terecht bij de rijdende stad Anchorage, waar ze hun schip hopen te kunnen opknappen. In Anchorage heerst echter een jonge vrouw die Tom wel ziet zitten...

Achterkanttekst:
Na twee jaar onbezorgd reizen met de Jenny Haniver komen Tom en Hester opnieuw in gevaar. Op de vlucht voor de grimmige vliegeniers van de Groene Storm bereiken ze net op tijd de ijsstad Anchorage, waar markgravin Freya regeert. Maar Anchorage is niet veilig meer. De stad is gedecimeerd door een plaag en wordt door dieven - of misschien spoken - achtervolgd. Anchorage houdt het hoofd dan ook nog maar net boven water. De woeste Jagers van Arkangel naderen, en de jonge markgravin moet alles op alles zetten om te overleven. Dan zet ze koers naar het Dode Continent... Amerika!

Philip Reeve sleurt ons opnieuw mee naar een meedogenloze en angstaanjagende wereld waar steden elkaar verslinden, waar het verraad even alomtegenwoordig is als het verwoeste landschap dat de steden doorkruisen, en waar loyaliteit de enige kans op overleving biedt.

Over de achterkanttekst:
De volgorde van de gebeurtenissen is anders: ze zet eerst koers naar Amerika en daarna wordt ze achtervolgt door de Jagers.

Eerste alinea:
Freya werd vroeg wakker en bleef even in het donker liggen. Haar stad huiverde en deinde onder haar terwijl die aangedreven door machtige motoren over het ijs gleed. Ze wachtte slaperig op haar dienaressen, die haar uit bed moesten helpen. Pas na enige tijd wist ze weer dat die allemaal dood waren.
Ze gooide het beddengoed van zich af, stak de argonlampen aan en waadde door bestofte stapels neergesmeten kleding naar haar badkamer. Al wekenlang probeerde ze de moed te vinden om te douchen, maar ook die ochtend was ze niet opgewassen tegen het ingewikkelde mechaniek: het water weigerde warm te worden. Uiteindelijk vulde ze zoals gewoonlijk alleen het bekken en bespatte ze haar gezicht en handen. Er was nog een klein stukje zeep. Daarvan wreef ze een deel in haar haren, en toen hield ze haar hoofd onder water. Haar toiletdienaressen zouden reinigende spoelingen, lotions, zalven en allerlei aangenaam geurende balsems hebben aangebracht, maar ook zij waren allemaal dood, en het grote rek met flessen in de hoge badkamerkast maakte een intimiderende indruk op Freya. Geconfronteerd met zo'n enorme keuze, koos ze liever niets.

Over de eerste alinea:
Die badkamerkast komt nog terug in het verhaal, net als wat andere dingen die in het eerste hoofdstuk beschreven staan en redelijk onbelangrijk lijken. Het geeft wel een goede indruk van de wereld waarin het verhaal zich afspeelt en maakt meteen duidelijk dat het niet precies onze wereld is, aangezien de eerste alinea al spreekt over steden die over het ijs glijden (eigenlijk rijden).

Recensie:
Verhaal:
"Jagersgoud" is deel 2 van een serie, maar het is best goed te lezen zonder dat je deel 1 kent. De belangrijkste dingen uit het vorige deel worden tijdens het verhaal zelf herhaald, zodat je wat meer achtergrondinformatie over de connecties tussen de personages krijgt. Het lijkt me teveel uitleg als je net het eerste deel hebt gelezen, maar nu was het wel handig voor mij.

Het verhaal was spannend, maar de personages vond ik allemaal iets minder interessant. Misschien ook omdat ik hun voorgeschiedenis uit deel 1 niet ken. Wel had bijna iedereen meerdere kanten en kwamen hun karakters redelijk realistisch over. Erg "aardig" vond ik geen enkel personage, maar je krijgt voor de meeste personages toch sympathie, omdat ze ieder proberen het beste te doen voor zichzelf, maar vooral voor degenen van wie ze houden. Dat pakt niet altijd goed uit, maar daardoor blijft het verhaal interessant om te lezen omdat je denkt, 'Dit kan nooit goed komen!'.

De wereld waarin het zich afspeelt is interessant, maar misschien niet altijd even geloofwaardig. Het is een toekomst waarin alles met ijs is bedekt en onder het ijs resten van oude technologie verborgen liggen. Mensen verplaatsen zich in een soort zeppelins die je ook op de automatische piloot kan zetten, of in steden op rupsbanden die over het ijs kunnen rijden. Ik vroeg me wel vaak af waar ze alle grondstoffen (voor dingen als kleding, wapens, etc) en hun eten vandaan halen.
Er waren bijvoorbeeld ook "atoomwapens", soort geweren op stoom. Maar andere technieken, zoals de voortdrijving van de luchtschepen en steden, leken niet echt op stoom te werken. Misschien wordt het beter uitgelegd in deel 1, maar de techniek in deze wereld lijkt een beetje bij elkaar geraapt zonder echte uitleg over hoe alles moet werken en waar de energie of brandstof vandaan komt. Andere techniek die globaal beschreven wordt zijn operaties en aanpassingen op organen zoals de hersenen, maar hoe die worden uitgevoerd, wordt al helemaal vaag gelaten.

Schrijfstijl:
Het is wel duidelijk dat het uit het Engels vertaald is, omdat sommige zinnen een beetje apart klinken in het Nederlands. De namen zijn af en toe wel vertaald, maar meestal niet. Omdat me opviel dat de naamgeving van personages (die uit hetzelfde gebied kwamen) niet altijd even consistent was, heb ik opgezocht hoe ze in het Engels heetten. Personages die duidelijk uit andere gebieden van de wereld kwamen, hadden ook wel hele andere namen.

Conclusie:
Spannend boek en (verrassend genoeg) een op zichzelf-staand tweede deel van een serie, maar de techniek in de wereld is niet heel gedetailleerd uitgedacht en er waren geen personages waar ik echt een "band" mee voelde.

Herleesbaarheid:
Dit boek is wel los te lezen omdat de belangrijkste dingen uit deel 1 herhaald worden, en het heeft een gesloten einde (waar eventueel wel een vervolg aan geschreven kan worden, maar het is niet nodig). Deze serie bestaat uit vier boeken (inclusief nog een aantal prequels), maar ik heb zelf geen interesse om de rest van de boeken te gaan lezen. Ik ga dit boek dan ook niet herlezen.

Links:
- Deze recensie op mijn weblog.
- Deze recensie op Goodreads.

Soortgelijke boeken/aanraders:
Dit boek deed me wel beetje denken aan de volgende Shannara trilogie van Terry Brooks, met een latere beschaving die "oude techniek" terugvindt van een beschaving die zichzelf heeft verwoest:
- The voyage of the Jerle Shannara #1: Ilse Witch
- The voyage of the Jerle Shannara #2: Antrax
- The voyage of the Jerle Shannara #3: Morgawr