Na het lezen van Paper Towns was ik toe aan een volgend boek van John Green: Will Grayson, Will Grayson. Ik was benieuwd naar de samenwerking met David Levithan en dan vooral of en hoe je dit terug zou zien in het boek.

Het verhaal komt maar langzaam op gang. Bovendien lijken de verhaallijnen dan nog weinig met elkaar te maken hebben. Toch is de schrijfstijl van Green goed te herkennen: vol humor en makkelijk leesbaar. Na zo’n honderd pagina’s komen de verhaallijnen samen, de twee Will Graysons ontmoeten elkaar en komt het verhaal beter op gang.

Het middenstuk en einde van het boek zijn prettig om te lezen. De afwisseling van perspectief tussen de verschillende Wills houdt het boeiend. En niet te vergeten: de rol van Tiny, een enorme, grappige homoseksuele jongen en de beste vriend van een van de Will Graysons.

Al met al is het boek prettig om te lezen hoewel het verhaal vaak grappig is, levert het geen memorabel boek op. Toch krijgt het van mij nog drie sterren.