In ‘ De erfgenamen ‘, de waardige opvolger van ‘ De kathedraal aan de zee ‘ beschrijft Idelfonso Falcones op een grandioze manier het leven in Spanje, met name in Barcelona eind jaren 1300, begin 1400. Het leven was geen pretje toen en het werd beheerst door Koningen, graven en edelen, die in tegenstelling tot de ‘ gewone ‘ mensen, alles bezaten: macht, rijkdom en ... mensen! Ook de Kerk speelde daar toen een meer dan verfoeilijke rol in. En alsof het een spelletje was: er werd voortdurend oorlog gevoerd!
Tegen deze achtergrond leeft Hugo. Een jongen die als kind zijn vader verloor op zee en die kost wat kost scheepsbouwer wil worden! Door allerlei omstandigheden komt Hugo echter terecht in een mallemolen van intriges en tegenslagen. Ook zijn privéleven loopt niet op wieltjes: met de keuzes van vrouwen in zijn leven maakt hij geen goede beurt!
En dan heb je ook nog Bernat, de jeugdvriend van Hugo. Bernat, die na een ‘ kaperscarrière ‘ terugkeert naar Barcelona. De verhouding tussen Hugo en Bernat maakt echter een bocht van 180 graden. Dat daar ernstige conflicten uit voortvloeien is onvermijdbaar!
De auteur schets een duidelijk tijdsbeeld: de strijd om troonopvolging. het schisma binnen de Katholieke Kerk, de rol van de Kerk op het leven van de mensen, de armoede, de slavernij, ...
Het is een confronterende terugblik op een ver verleden, een verleden dat wij ons moeilijk kunnen voorstellen.