Na de boeken ‘Iene miene mutte‘ en ‘Piep zei de muis‘ kon ik echt niet wachten om aan ‘Pluk een roos’ van M.J. Arlidge te beginnen. Ondanks dat het weer echt een knaller van een thriller is, vond ik dit deel wel het minste van de drie. Natuurlijk ga je ervan uit dat Helen de zaak op gaat lossen, dat maakt het iets minder spannend.

Maar wat ik ongelooflijk knap vind is dat M.J. Arlidge weer nieuwe personages toevoegd aan het verhaal, waar je kennis mee maakt. Die personages speelden al een kleine rol in de voorgaande boeken, maar krijgen nu wat meer de hoofdrol, je kent immers Helen en Charlie al. Dat maakt het weer net even wat boeiender en verfrissender. Daarnaast is zijn manier van schrijven, korte hoofdstukken en verschillende perspectieven, hét recept voor een thriller die er een flinke vaart in houdt.

Misschien ben ik nu bevooroordeeld na het interview wat ik met M.J. Arlidge had, maar ik hoop en denk dat hij best wel eens een heel groot succes kan worden, zeker met het tempo waarop hij zijn boeken uit brengt. Ik kijk in ieder geval al uit naar de volgende 5 delen (als die tenminste in Nederland uitgebracht gaan worden!).

Het verhaal van ‘Pluk een roos’ is origineel en indrukwekkend en zit gewoon zo goed in elkaar. Ondanks dat ik het iets minder goed vond, is ‘Pluk een roos’ gewoon weer een knaller van een thriller die je niet weg wilt leggen.