Charlene of Charlie zoals ze zichzelf noemt krijgt op jonge leeftijd een nieuwe stiefmoeder. Alma heeft een enorme invloed op haar leven. 50 jaar later waarin ze elkaar niet meer gezien of gesproken hebben verzorgt Charlie Alma een weekend omdat er niemand anders is om voor haar te zorgen Dit komt door de invloed van Charlies dochter Sofia, een therapeute, die denkt dat dit voor beide partijen goed zal zijn. Al het oude zeer komt weer boven en Alma begint over haar leven in Auschwitz te vertellen. Krijgt Sofia gelijk en komen beiden nader tot elkaar of blijft de afstand tussen hen?

Het boek speelt zich af in één weekend met flashbacks naar de jeugd van Charlie en het kampverleden van Alma. Dit onderscheid wordt duidelijk aangegeven door de titels van de hoofdstukken. De weekdagen worden benoemd. De jeugd van Charlie heeft geen titel en het verhaal van Alma heeft telkens een andere titel.

Toen ik begon te lezen had ik noch voor Charlie noch voor Alma sympathie. Wat wel duidelijk uit de karakterbeschrijving kwam was dat beiden beschadigd waren door het verleden en dat beiden niet door hadden hoeveel verdriet ze de ander hadden aangedaan. Dit verhaal, het psychologische deel van het boek, had naar mijn mening meer uitgewerkt mogen worden. Het lijkt nog niet het complete verhaal te zijn.
Het verhaal van Alma haar kampverleden is echter wel heel mooi neergezet en de opbouw van deze periode is respectvol gedaan. Het verhult de verschrikkingen niet maar is nergens grof. Juist daardoor komen de experimenten, de barre leefomstandigheden en de kou harder binnen. He boek wordt dan ook gedragen door dit verhaal.