Ayesha is een slimme tante die wel weg weet in de wereld van het onrustige Midden- Oosten en veel verstand heeft op het vlak van conflicten en historische zaken uit die regio. Ze heeft veel ervaring en bezit veel waardevolle eigenschappen. Ze vaart vaak op haar intuïtie, waarbij je soms je hart vasthoudt, maar zoals het in een trilogie gaat: ze gaat heus niet dood, en dus krijg je daar dat Bond/Croft/Jones gevoel. Het is soms wat onaannemelijk maar wel zeer vermakelijk.

In dit deel raakt Ayesha wederom verwikkeld in een zaak vol mysterie en complotten, alleen zit ze dit keer zelf op de schopstoel. Grote vraag is natuurlijk wie daarvoor heeft gezorgd, wie heeft zijn/haar pijlen op Ayesha gericht en vooral waarom? Ayesha gaat, zoals te verwachten is, niets uit de weg en is volhardend om de reden te achterhalen wat er aan de hand is en waarom zij juist verdachte nummer één is. Dat alles te maken heeft met een plundering in het verleden van het Witte Huis en de moord op een curator die zich met die zaak bezighield, is al snel duidelijk. De historische kennis van Ayesha komt weer goed uit en voegt echt iets bijzonders toe aan deze verhalen. De openstaande lijnen zullen ongetwijfeld in het derde en laatste deel worden afgesloten en daar wordt reikhalzend naar uitgekeken.

Beoordeling
Nick Pengelley heeft duidelijk zichzelf overtroffen met dit tweede deel in deze Ayesha Ryder trilogie. Waar het eerste deel soms wat kansen liet liggen en overdreven overkwam, is er nu meer spanning, meer verdieping van personages én hij heeft het Lara Croft meets Indiana Jones gehalte weten te behouden. Dat geeft deze serie een avontuurlijke touch die lekker vlot weg leest, en dat je nu nog nieuwsgieriger bent naar bepaalde zaken rondom deze bijzondere vrouw.

Want dat er geheimen zijn is zeker, dat er nog zaken zijn die niet zijn afgerond én dat er nog heel wat staat te gebeuren. Dat kan gezien de afloop van dit tweede deel gewoon niet anders. Het politieke gekonkel, de realistische historische aspecten in combinatie met goedgeschreven actiemomenten maken dat je het boek zo uit hebt. Alhoewel dit boek prima te lezen is zonder het eerste deel te hebben gelezen zou dat jammer zijn. Je merkt de groei van Ayesha en begrijpt bepaalde verhaallijnen beter, vooral gezien haar verleden, omdat die haar juist zo bijzonder maken. Pengelley heeft een boeiend personage gecreëerd met deze Ayesha Ryder die na dit overtuigende tweede deel zelfs filmwaardig zou zijn.