Een pittige tante is het, die Klaasje. De tweelingzus van Sinterklaas. De oudere tweelingzus zelfs; maar liefst twee minuten ouder is ze. Maar Klaasje is verdrietig. En een beetje boos. Want ze mag weer niet mee naar Nederland. Ze heeft het voorgesteld, maar nee hoor: geen denken aan. En dat pikt Klaasje niet. Dus ze verzint een plan! Een listig plan, een gemeen plan, een plan dat eigenlijk niet kan, maar ja... wie stapt er in Nederland van de boot? Juist: Klaasje! Ze heeft samen met haar eigen hoofdpiet Rosita een prachtige oplossing bedacht. Zij gaat naar Nederland en Klaas, de echte Sinterklaas, blijft thuis.

Komt dat wel goed?

Tiny Fisscher heeft het leuk bedacht en de rollen omgedraaid: een vrouw aan de leiding en op de boot. Maar dat gaat niet goed. Dat kan toch ook helemaal niet. Want er is maar één Sinterklaas en dat is nu eenmaal de broer van Klaasje. Wat Klaasje ook verzint, het is gedoemd te mislukken.
Je leeft mee met Klaasje, die zo graag ook een keer in de schijnwerpers wil staan, maar eigenlijk is het verhaal van Sinterklaas veel zieliger, omdat hij tegen zijn wil in Spanje moet blijven.

Ik heb moeten grinniken om de leuke tekst en de manier waarop Tiny het beschrijft. Ik heb er over nagedacht voor welke leeftijdsgroep ik dit zou voorlezen en kom tot de conclusie dat ook de hele kleintjes dit best gaan snappen: Sinterklaas kun je nu eenmaal niet vervangen. Zelfs zijn tweelingzus komt er niet mee weg.

Wat ik als echte traditionele Sinterklaasfan wel weer jammer vind is dat er zo goed als geen "echte" zwarte Pieten in het boek te vinden zijn. Ook Pepito, de hulp van Sinterklaas zelfs, is geen echte zwarte Piet, wat ik in de illustraties wel wat vreemd vindt. Voor mijn gevoel is dat een misser (want wie is dat jongetje op dat bed? Oh.. dat is de Hoofdpiet. ) maar met de hooglopende discussies over dit onderwerp heb ik het vermoeden dat beide dames hier bewust voor gekozen hebben en daarom slechts een enkel traditioneel Pietje hebben afgebeeld.