...
Het verhaal blijft nog steeds uiterst luchtig én erotiek is overduidelijk het belangrijkste ingrediënt in deze serie. Af en toe doet het schijnbaar onuitputtelijke uithoudingsvermogen van de beschermers me zelfs aan het bekende Duracell-konijn denken. Toch beviel dit boek me beter dan zijn voorganger. Waarschijnlijk deels doordat ik mijn verwachtingen al wat had aangepast maar ook doordat er meer aandacht leek te zijn voor de schemerzone waar de Dromenbeschermers vandaan komen.

Het feit dat de nachtmerries vorm krijgen in deze wereld zorgt ervoor dat het hele gegeven van deze wezens iets tastbaarder lijkt te worden én de stiekeme plannen van de Ouderen die deels aan het licht komen. Een ander pluspunt is dat het boek zich niet enkel op de relatie tussen Bruce en Stacey focust maar dat ook Ethan & Lyssa opnieuw langskomen.

Wat me meteen opviel bij dit boek is het grote lettertype. In combinatie met brede spaties en veel witruimte tussen de regels zorgt dit ervoor dat je het boek supersnel uitleest. Inhoudelijk is het verhaal niet zo sterk maar ‘Nachtelijk vuur’ deed wel perfect dienst als ontspannend leesvoer. Het is niet meteen een favoriet maar ik heb dit boek wel met meer plezier gelezen als zijn voorganger.