Ik was getriggerd om Griet Op De Beecks tweede boek te lezen, toen ik ergens las dat haar boeken in Vlaamse spreektaal geschreven zijn. Dat gegeven én het feit dat ze zowel in Vlaanderen als in Nederland graag gelezen wordt, deden me uit nieuwsgierigheid besluiten om haar te ontdekken. Het leesfragment online was voor mij een schot in de roos.
Griet schrijft effectief in Vlaamse spreeftaal: in de 'gij' vorm met overal een 't' achteraan dus. Met Vlaamse woorden, ook al is er door de uitgever wat bijgevijld om het voor Nederlandse lezers nog verstaanbaar te houden. Als Vlaamse had ik met haar taalgebruik, uiteraard, geen moeite. Verrassend voor mij was dat het taalgebruik een soort van intimideit en kwetsbaarheid aan het verhaal én aan de figuur van Mona gaf. Alsof haar ervaringen nader tot mijn hart kwamen, als het ware. Heel aangenaam.
Kom Hier Dat Ik U Kus is het verhaal van Mona in drie fasen van haar leven. De eerste fase, haar kindzijn, is aandoenlijk, maar duurde naar mijn aanvoelen een beetje te lang. Op zeker moment had ik even het gevoel: waar gaat dit naartoe? Het boek vond ik, tout court, een boek dat je vrij traag moet lezen: elke keer een stukje lezen, dan weer wegleggen om het te verwerken en savoureren...
Het verhaal pikt terug vaart op wanneer Mona volwassen(er) is.
De boude statements hebben me soms aan het lachen en soms aan het huilen gebracht. Griet windt nergens doekjes om.
Al bij al is Kom Hier Dat Ik U Kus een heel intense én verrassende leeservaring. Een dikke pluim ook aan de (Nederlandse!) uitgever, die het heeft aangedurfd om zo een Vlaams boek (qua taalgebruik) uit te geven!!
Ik heb Griets debuut intussen al besteld!