De Amerikaanse auteur Cassandra Clare heeft met haar Schaduwjagerswereld een grote fanbase opgebouwd. In 2007 werd Stad van beenderen gepubliceerd, het eerste deel in de ‘Kronieken van de onderwereld’, een serie die is uitgegroeid tot twee keer drie delen. Vorig jaar verscheen de prequel De helse creaties, zich afspelend in het Victoriaanse tijdperk. Begin volgend jaar zal Middernachtdame op de Nederlandse markt verschijnen, het eerste boek in de nieuwe trilogie ‘De duistere machten’. De populariteit van de boeken van Clare leidde in 2013 tot de bioscoopfilm City of Bones. De opbrengst viel echter zodanig tegen dat besloten werd de serie te bewerken voor tv, waarvan het eerste seizoen Shadowhunters inmiddels is uitgezonden en het tweede begin volgend jaar te zien zal zijn.  

Alle boeken van Clare draaien om de Schaduwjagers waarbij ze in elke trilogie enkele karakters uit de originele reeks tot hoofdpersonen maakt. Magnus Bane is in principe een bijpersonage, maar dan wel één die in al haar boeken een rol speelt. Bane is een heksenmeester, wat betekent dat zijn vader een demon was waardoor hij magische krachten bezit en niet ouder wordt. Van alle karakters uit de serie is Magnus Bane waarschijnlijk de meest interessante omdat hij altijd wat mysterieus is gebleven. Hij is sarcastisch, gevat, zelfingenomen maar ook intelligent en met een zuiver gevoel voor goed en kwaad.  

De kronieken van Bane is een bundel met elf verhalen waarvan er oorspronkelijk tien apart digitaal zijn uitgebracht. De verhalen verlopen chronologisch, het eerste Wat er echt gebeurde in Peru speelt zich af in 1791 en het laatste verhaal De voicemail van Magnus Bane sluit aan bij het slot van ‘De kronieken van de onderwereld’. Het boek is prachtig vormgegeven met illustraties aan het begin van elk verhaal. Clare schreef ze samen met auteurs Sarah Rees Brennan en Maureen Johnson en dit is wel te merken. In sommige verhalen is de manier van schrijven net even anders van toon dan wat de lezer gewend is van Cassandra Clare. De verhalen zelf zijn niet alle elf even bijzonder, als een geheel geeft de bundel wel meer inzicht in de achtergrond van de heksenmeester en dan in het bijzonder in zijn jeugd en zijn bewogen liefdesleven. De verhalen waarin oude bekenden een bijrol spelen zijn waarschijnlijk voor iedereen het meest interessant om te lezen omdat dit ook weer meer achtergrondinformatie oplevert in persoonlijkheden en gebeurtenissen uit het verleden. Het boek bevat in zijn geheel nogal wat spoilers, dus voor diegenen die de oorspronkelijke serie nog willen lezen is dit boek niet geschikt om mee te beginnen.  

Er wordt wel beweerd dat Clare haar Schaduwjagerswereld aan het uitmelken is om er zoveel mogelijk geld aan te verdienen. Hetzelfde als met de De kronieken van Bane heeft ze inmiddels ook gedaan met Simon Lewis, een ander personage uit de serie. Ook weer samen met bevriende co-auteurs schreef ze tien verhalen die net als de verhalen over Magnus Bane eerst apart in digitale vorm werden verkocht. Tales from Shadowhunter Academy is als bundel pasgeleden op de Amerikaanse markt verschenen. Dit alles zal de echte fans van Clare niet veel uitmaken en voor hen zal De kronieken van Bane een leuke aanvulling op de complete serie zijn.