De vele themas die in Kluis 21 aan bod komen zijn enerzijds actueel doch ver van je bed en anderzijds zo herkenbaar. Vrouwenhandel, gedwongen prostitutie. De vernedering en schaamte van de meisjes is voor een vrouw heel voelbaar, maar de mannelijke lezers zullen ongetwijfeld ook de bladen geraakt en geschokt omslaan, keer op keer, elke keer als het meisje haar walgelijke ervaringen beschrijft. Herkenbaar is dan weer de wens om iemand te begrijpen, de drang naar kennis over zij die je jouw vrienden noemt en de zoektocht naar een identiteit.
Ondanks de verwarring die er is in het begin van het boek, door de verschillende verhalen die in elkaar verstrengeld lijken, grijpt het verhaal de lezer op elk moment bij de keel, laat het bijna geen ademruimte. De opbouw van het verhaal doet daar veel aan; de lezer wil oplossingen, wil van zijn verwarring af en ook dat maakt dat je meteen gespannen verder leest, om zoveel mogelijk te weten te komen. Spectaculair is het hoe realistisch en spontaan de verschillende verhalen in een plot uitkomen. De schrijftechniek is volgens mij van bewonderswaardig niveau. Het auteursduo wist precies hoe ze de lezer konden vastklemmen en meesleuren tot het einde en hem daar verbijsterd achterlaten. Onmogelijk is het om dit boek te voorspellen en ook dat maakt dat het boek de vijf sterren waard is.
In Kluis 21 wordt niet met mooie woorden gegoocheld, maar met harde woorden, de realiteit. Het is geen gegoochel, maar de reinste werkelijkheid! Elke zin, die op je netvlies een beeld vormt, wordt erin gegrift als was het of je er zomaar bij stond en toekeek, zonder in te grijpen.

Geen enkel mens kan Kluis 21 lezen en zeggen dat het hem niets doet, dat hij geen haat en woede voelt tegen dit onrecht. Niemand kan deze realiteit aanvaarden en doorgaan alsof er niets gebeurd is. Niemand