Jonathan Holt werkt bij een reclamebureau, maar heeft daarvoor Engelse letterkunde gestudeerd. Nu debuteert hij met een thriller, Het labyrint van Venetië. De verwachtingen van de uitgeverij zijn hooggespannen. Holt wordt onder anderen met David Hewson vergeleken. En hij maakt het waar.
Misschien is het de combinatie van de literaire achtergrond en toch commercieel kunnen schrijven die Het labyrint van Venetië  zo leesbaar maakt. Prettig als je beide kan. De kwaliteit van deze thriller wordt echter zeker mede bepaald door de vele inkijkjes in het Italiaanse leven die Holt beschrijft. Het is te merken dat de auteur een fan is van Italië en dat hij het land vele keren heeft bezocht. Holt neemt je bij de hand en leidt je door de onbekende delen van Venetië en laat ons daarnaast kijken in de keuken van de Italiaanse politie. En over de keuken gesproken, eten speelt een opvallende rol in het boek. De meest fantastische heerlijkheden passeren de revue. En wie is ervan op de hoogte dat er enkele zeer grote Amerikaanse legerbases in Noord-Italië zijn? Beschrijvingen van het alledaagse Italiaanse leven en hoe dat (ook in Venetië!) wordt beïnvloed door de maffia maken dit boek mede zo interessant om te lezen.
Nu hebben we het nog niet eens over de intrige en de personages gehad, twee elementen die het boek ook zo goed maken. Holt begint met drie losse rode draden die op een fantastische manier bij elkaar komen. Ten eerste is er de jonge politie-inspecteur Katerina Tapo die haar eerste moordonderzoek krijgt. Ze onderzoekt de moord op een vrouw in een priestergewaad. Ten tweede volgen we Daniele Barbo, de geniale computernerd en bouwer van de virtuele Carniviawereld, die verwikkeld is in een rechtszaak. En ten derde volgen we Holly Boland, een Amerikaanse militair die verwikkeld raakt in een onderzoek naar oorlogsmisdaden in het voormalige Joegoslavië. Verder lezen we over vrouwenhandel en prostitutie, een samenzwering op hoog niveau en een geheim genootschap bestaande uit vrouwen. Het lijkt veel, maar Holt doseert zijn informatie perfect. Het is moeilijk te stoppen in het verhaal, we krijgen telkens nieuwe stukjes van de puzzel aangereikt. Bovendien willen we weten hoe het verder gaat met de personages. Want ook over het privéleven van de hoofdpersonen komen we het nodige te weten.
Het labyrint van Venetië  is een knap geschreven thriller, die je continu op het puntje van je stoel weet te houden. Bovendien is het boek gevuld met weetjes over de Italiaanse en Venetiaanse samenleving en bevat het een aantal personages waardoor je het liefst meteen al het tweede en derde deel van de Carniviatrilogie wil lezen.