Dit boek geeft het leven van Mira weer die ze zelf vertelt aan ons lezers, maar tegelijkertijd vertelt ze het aan haar dochter Vesper. Het springen van verleden naar heden, soms in 1 zin, is eventjes wennen, maar uiteindelijk stoort het niet. Je hoeft enkel wat alert te zijn. De auteur weet het verhaal in prachtige mooie zinnen te vertellen zoals bij de geboorte van Mira haar dochtertje Vesper "Je neusde jezelf driftig een weg naar die tepel" Bij een zoveelste ruzie met haar moeder schrijft de auteur "Ik zweeg over hoe er woorden uit mijn keel waren gekomen die niet langs mijn hoofd waren gepasseerd". Een beetje toch wel bizar verhaal maar ik durf dit boek toch aanbevelen voor mensen die houden van literatuur. Een thrillerlezer zal hier geen boodschap aan hebben.
Liefde is maar woorden. Ook dit lees je in Merg