Voor de eerste keer waag ik mij aan een boek van de Japanse veelschrijver Haruki Murakumi. En mijn reis begint met deel 1 van De moord op Commendatore. Op zich lokken de beschrijving, de titel van het boek en de recensies me niet meteen om dit grote epos op te pakken. En toch, raak ik langzaam maar zeker geboeid door het universum dat de Japanse schrijver weet op te roepen.

Hoofdpersoon is een geniale, doch bescheiden portretschilder, die een huis van de vader van een vriend betrekt op een bergtop. De voormalige bewoner was ook een schilder en hoewel het huis gespeend is van zijn werk, vindt de hoofdpersoon op zolder een raadselachtig schilderij, waar de titel van het boek mee te maken heeft.
Vervolgens, ontrolt het heldere verhaal zich rustig, met korte zinnen en wonderlijke ontmoetingen en vergelijkingen.
Naast de hoofdpersoon is er de enigmatische Menshiki, die met raadselen omhuld is. Als lezer vraag je je steeds meer af, wat de bedoeling is van deze puissant rijke man, die op een steenworp afstand woont.
Verder, raak je ook steeds meer geboeid door het persoonlijke trauma van de portretschilder.

Daarnaast is er ook de metafysische, mysterieuze ontmoeting met de Idea of Commendatore, de ondertitel uit het eerste deel: Een idea verschijnt. Er zijn meer merkwaardige zaken, zoals een bel die op vaste tijden klinkt in de nacht. Van waaruit komen deze klanken?
Als lezer moet je wel tegen een stootje kunnen en niet wensen alles te willen begrijpen. Het knappe van Murakami is de kalme toon en helderheid waarmee hij onbegrijpelijke gebeurtenissen beschrijft.
Zonder poespas of sensatielust, weet hij een intense spanning op te roepen. Je wil doorlezen, ook al begeef je je op een weg die zeer ongewis is. Je bent als het ware overgeleverd aan de tovenaar Murakami, je geïntrigreerd afvragend waartoe dit allemaal zal leiden.

Inmiddels, ben ik begonnen aan het tweede deel van De moord op de Commendatore. Wederom een dikke 500 bladzijdes. En toch, hoeft het niet af te schrikken. Deel 1 geeft voldoende zekerheid voor de komende reis. Het is ook geen last om te vertoeven tussen zoveel schoonheid. Daar op die berg met klassieke muziek, aantrekkelijke Japanse vrouwen, heerlijke gerechten, schone kunsten in een ongerept, doch ook mistig landschap.
En ik heb het voornemen om ook andere boeken te gaan lezen van deze populaire Japanse schrijver.