Het begint een beetje saai te worden ... beetje tè voorspelbaar... maar ook dit boek van Sterre Carron is er ééntje dat je op slechts enkele uren verslind.
Naast auteur is Carron tevens een goochelaar, een artieste die zo met woorden speelt dat je haar boeken niet opzij kàn leggen. Vanaf de eerste zinnen is er zo'n onweerstaanbare drang om verder te lezen ... Zij geeft je het gevoel dat je effectief meekijkt over de schouder van de temperamentvolle Rani Diaz en haar team.
Het vast team, een handvol personages, een zenuwslopend verhaal ... meer had het boek niet nodig. Misschien dat je bij Trifla redelijk snel door hebt wie de dader(s) is (zijn), doch ... de spanning blijft erin, de nood te weten of je het bij het rechte eind hebt is tè groot en de nieuwsgierigheid de grote 'waarom?-vraag' te achterhalen is te nijpend.

Ten laatste : Als Pierre Lemaitre-fan deed het verhaal (of althans sommige details die Sterre Carron gebruikte om de spanning op te drijven) me een beetje denken aan zijn Camille-boeken (Alex, Irene, ...) wat me wel plezierde en een extra plus verdient.