Toen ‘De hemel begint bij je voeten’ uit kwam, was ik nieuwsgierig. Ik begon erin en ik wist het gelijk: dit boek wordt beter dan ‘Ik geef je de zon’. ‘De hemel begint bij je voeten’ gaat over rouw en hoe je daarmee omgaat, maar ook over verliefd worden en hoe je steun bij iemand kan vinden.

Jandy Nelson heeft een prachtige manier van schrijven, ze weet gevoelens en worstelingen zo prachtig neer te zetten, dat het bijna voelt alsof je zelf door die fase heen gaat. Alle gevoelens van verlies die ik ooit mee maakte kwamen weer naar boven en dat was heftig. Maar prachtig heftig, want ‘De hemel begint bij je voeten’ voelt alsof iemand een warme deken over je heen legt en je dan stevig vasthoud. Zo mooi en hartverwarmend, terwijl het tegelijkertijd een hartverscheurend onderwerp is.

Ik las het boek in een dag uit en ik weet zeker dat ik dit boek nog een keer zal lezen. En nog een keer. De lyrische recensies voor ‘Ik geef je de zon’ mogen wat mij betreft dubbel en dwars veranderd worden naar ‘De hemel begint bij je voeten’ want dit boek is duizend keer mooier.

Tja, wat moet ik als eindoordeel nou zeggen. Ga gewoon dat boek kopen of leen het bij de bibliotheek. Dit boek moet je gelezen hebben, als je te maken hebt gehad met rouw of verlies in welke vorm dan ook. Het is een knuffel waarvan je niet meer wist dat je ‘m nodig had. Wat een prachtboek.