Het is opvallend hoe Wieringa erin slaagt om steeds een geheel ander universum te beschrijven, terwijl zijn thema van de eenzame buitenstaander in een veranderende wereld toch vaak terugkeert.
In De heilige Rita lezen we het verhaal van Paul, bijna vijftig, een man van weinig woorden met een complexe binnenwereld. De verlating door zijn moeder, de onhandige verzorging door zijn vader, en zijn gehechtheid aan de oude Saksische boerderij met de spoken op zolder, in het met geschiedenis beladen Twentse platteland, zijn elementen die Paul's stagnatie in het leven begrijpelijk maken.
Agressieve houthakker in zijn eigen bos, onhandige kroeg- en bordeelbezoeker met een al even sociaal onhandige vriend, soms dromend over een vrouw, een gezin zelfs, zou het nog kunnen?
Het betrekkelijke evenwicht van Paul wordt verstoord als zijn vader in het ziekenhuis wordt opgenomen en als de vriend wordt beroofd.
In prachtige beeldende en zintuiglijke taal zet Wieringa de mensen en hun omgeving neer, en stap voor stap krijgen de gebeurtenissen hun loop.
Er blijven voldoende vragen open om nog langer na te denken over dit intrigerende verhaal over de teloorgang van wat was.
Terecht genomineerd voor de Libris Literatuurprijs.