Elke vrouw schuilt haar moeder is een bijzondere mix van absurditeit, humor en onderliggende thema's. Allereerst moet ik je waarschuwen, het boek is soms nogal grof en expliciet. Dat kan afstoten, maar ik kon er doorheen lezen, vooral omdat het verhaal trekt en intrigeert. Het verhaal wordt verteld vanuit Jenesepa, een wees uit Nigeria. Hij helpt de gravin van Blaasveld met het schrijven van boeken, maar ook bij andere 'projecten' is hij degene die de uitvoering ter hand moet nemen. De negende gravin van Blaasveld is een vrouw die haar eigen bijzondere leven leidt, met een schare bijzondere individuen om haar heen. Zo zijn er de huishoudster die voor iedereen wel een kwaal paraat heeft, de twee dwergkinderen, een scheldende papegaai en een doofstomme butler. Gaandeweg het verhaal breidt dit gezelschap zich nog uit. In het verhaal wordt gewerkt aan de volgende roman van de gravin, 'In elke vrouw schuilt haar moeder'. Ondertussen zoekt de gravin met haar gevolg naar onderdak en maakt doldwaze avonturen mee. Het boek doet denken aan 'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween' maar heeft een heel eigen karakter. Vooral het genre en de mate van absurditeit zijn vergelijkbaar. Het is een boek dat denk ik vooral een mannelijk publiek zal aanspreken, zeker gezien de grofheid en scherpe bewoordingen, maar ook vanwege de thematiek. Als je het verhaal verder af pelt is er ook een onderlaag, waarin gezocht wordt naar vastigheid, en het gebruiken van anderen voor eigen doelen. Al met al een bijzonder boek, dat je niet snel vergeet.