De Engelse Minette Walters debuteerde in 1992 met The Ice House, en tot 2007 verscheen bijna ieder jaar een succesvolle psychologische thriller van haar hand. Daarna volgden tussendoor alleen wat kortere werken, deels non-fictie, tot zij in 2017 verrassend terugkwam met The Last Hours, een lijvige historische roman. Het verhaal speelt zich af in 1348, het jaar waarin de eerste grote pestepidemie Engeland bereikte. Walters heeft voor dit boek jarenlang research verricht. Ze werd mede geïnspireerd door het feit dat deze pestepidemie niet ver van haar eigen woonplaats in Dorset het land binnenkwam.
Juist als de Heer van Develish afwezig is om een huwelijk te arrangeren voor zijn dochter Eleanor, wordt duidelijk dat een mysterieuze en gruwelijke ziekte vele dodelijke slachtoffers begint te maken. Zijn vrouw Lady Anne wist door haar kloosteropvoeding al dat besmette dieren apart gehouden moeten worden van gezonde, en zij besluit dat dit voor mensen ook raadzaam is. Ze haalt alle lijfeigenen uit het dorp binnen de versterkte burcht en laat de ophaalbrug verbranden. Als haar man en een deel van zijn gevolg ziek terugkomen, laat ze hen niet binnen. Binnen de burcht verschuiven de oude machtsverhoudingen en de spanningen nemen toe. Er wordt zelfs een moord gepleegd. Ondertussen slinken de voorraden. Maar wat zal er gebeuren als de dappere Thaddeus zich met een viertal jonge branieschoppers buiten de burcht waagt op zoek naar voedsel? Ze weten dat ze niet terug kunnen als ze besmet raken. Lukt het ze om zelf niet ziek te worden, en hun weg te vinden in de verlaten omgeving waar iedereen of dood is of gevlucht?
Al lezend over de leefomstandigheden, religieuze opvattingen, man-vrouw-verhoudingen en rangen en standen, ga je je bijna in het feodale Engeland wanen, waar de Normandiërs het van de Saksen gewonnen hebben en waar lijfeigenen om het minste of geringste vergrijp gegeseld kunnen worden. Het is duidelijk dat Walters zich enorm goed verdiept moet hebben in deze periode. Zij besteedt veel aandacht aan beschrijving van de dagelijkse gang van zaken in de beslotenheid van de burcht en de omstandigheden op het platteland. Deze uitvoerige informatie gaat wel een beetje ten koste van de vaart in het begin van het verhaal.
In de tweede helft van het verhaal wordt geswitcht tussen de lotgevallen van Thaddeus en zijn jonge gezelschap, en de ontwikkelingen binnen de burcht waar Lady Anne in toenemende mate onder druk komt te staan terwijl Eleanor de zaken er niet beter op maakt.
Jammer genoeg zijn de personages nogal tweedimensionaal: de slechteriken zijn platvloerse en brute types, de priester is een obscene dronkaard en de dochter is een domme en ijdele verleidster. Lady Anne daarentegen is zo fijngevoelig, intelligent, wijs en progressief dat het moeilijk is om haar als veertiende-eeuws personage te zien.
Voor degenen die houden van een goed gedocumenteerde spannende historische roman is dit boek een goede keus. Het is het eerste deel van een serie. Het tweede deel is inmiddels ook verschenen.