Ookal ben ik nog nooit depressief geweest, (wel verdrietig natuurlijk) zijn de wereld en de gevoelens van Sloane heel begrijpelijk en leef je echt met haar mee. Ze wil absoluut niet dat iemand erachter komt dat ze zich rot voelt. Want dan zou ze naar het Programma worden gestuurd, wat betekent dat ze haar geheugen kwijt raakt. Dan wordt ze leeg. Incompleet. Een marionet van de Programmeurs. En ze gaat nog liever dood. Zij en haar vriend James proberen elkaar door de ellende heen te slaan, maar wanneer hun vriend Miller zelfmoord pleegt wordt James langzamerhand ziek. Hij gaat naar het Programma. Zonder de belangrijkste persoon in haar leven is er niks meer voor te leven. Wanneer ze James na 6 weken weer ziet, herkent hij haar niet eens. Ook zij gaat naar het Programma. Als je wilt weten hoe het verder gaat moet je het boek maar lezen!