4,5 sterren
Wolkenjager start in de Amerikaanse plaats Texas in het jaar 1969. De kleine Eden wordt op speelse wijze door haar vader, papa Tom, getraind op de komst van de Ruskies. Of dit ooit echt zal gebeuren is een tweede, maar Eden neemt haar training serieus en schopt het met de hulp van haar puissant rijke oom Fritz al jong tot een getalenteerde piloot. Eenmaal bij de marine begint het serieuze werk van oorlogsbestrijding en samenwerking met presidenten die elkaar opvolgen, van Nixon tot aan Trump. Haar privéleven is al even turbulent met haar partner en ook met mama Lou, die in hapjes en brokjes haar verleden aan Eden ontvouwt.

Eden is een meid met een missie die zich ondanks privéaange-legenheden vastbijt in haar roeping. Dat haar papa Tom een ingenieus masterplan heeft waar zij onderdeel van uit maakt is duidelijk, maar het doel en de reden zijn nog niet helemaal helder. Pas aan het eind van het boek vallen de puzzelstukjes samen.

Het werd me al lezende duidelijk dat ook dit boek van Marcel Vaarmeijer weer subliem in elkaar zit. Hij meandert vloeiend tussen actie en ontspanning, feit en fictie en vergeet vooral niet de lezer te amuseren. Ik vond zijn voorgaande romans al bijzonder goed, maar in Wolkenjager laat hij een groeispurt als schrijver zien. Hierin is hij doortastender, ietwat brutaler in zijn taalgebruik en veel meer out of the box. En toch is ook deze nieuwe roman weer een echte Vaarmeijer door zijn unieke signatuur, die een constante blijft in zijn werk. Hierdoor wordt zijn werk lastig om te vergelijken met dat van andere auteurs. Dit juicht hij overigens toe, want zoals hij aangaf tijdens de presentatie kan vergeleken worden met anderen zowel voor als tegen een auteur werken. Ik bewonder zijn originele, individuele aanpak en kijk met plezier uit naar de volgende delen over zijn moeder.