Dat true crime ook in Nederland en Vlaanderen steeds populairder wordt, valt niet langer te ontkennen. Op regelmatige basis verschijnen er nieuwe titels die vlot hun weg naar de lezers vinden. Tijd om de belangrijkste criminelen uit Nederland en België eens op een rijtje te zetten, dachten ze bij Crimesite. Deze grootste misdaadwebsite van Nederland vond een partner bij Karakter Uitgevers en samen brachten ze Crime Top 100 op de markt, een boek dat zich toespitst op voorgenoemde criminelen in de periode 1975-2015. Geen top 100 in de strikte zin van het woord. De samenstellers geven in het voorwoord reeds duidelijk aan dat het hier gaat om een vorm van weergeven, niet om een lijst waarbij de ene misdaad belangrijker of hoger aangeschreven is dan de andere.

Geen ranglijst dus. Wel een indrukwekkende lijst van bekende en minder bekende criminelen van divers pluimage, samengesteld door de redactie van Crimesite en de bezoekers van hun website. Deze top 100 wordt verder aangevuld met diverse terugkerende rubrieken zoals ‘Gangsterliefjes’, ‘Vrouwenvleugel’, ‘De moordenaar vermoord’ en het toch wat naar sensatie ruikende ‘Hoe liggen ze erbij?’.

Het is snel duidelijk dat de samenstellers hun uiterste best gedaan hebben om een zo compleet mogelijk naslagwerk aan de lezer voor te schotelen. De gegeven informatie is summier, maar voldoende om je een beeld te vormen van wat er zich de voorbije 40 jaar op crimineel gebied in Nederland en België afgespeeld heeft. Een breed arsenaal aan delicten wisselt zich in snel tempo af en laat de lezer al dan niet verbouwereerd achter. Gedoseerd lezen is aan te raden, mede door de regelmatige verwijzingen naar andere hoofdstukken in het boek. Soms iets wat onoverzichtelijk, soms iets te veel in herhaling vallend. Zeker wat betreft de drugsdelicten, waarbij iedereen wel iedereen lijkt te kennen. Een alternatieve inhoudstafel op het einde van het boek waarbij de criminelen gerangschikt staan per soort delict zou hier een oplossing kunnen bieden.

Grootste minpunt en misschien wel dé gemiste kans is de manier waarop België in het boek vertegenwoordigd is. De subtitel ‘De grootste criminelen van Nederland & België’ is veelbelovend, maar uiteindelijk wordt die belofte wat Belgische criminelen betreft maar pover ingelost. Niet opgenomen in de top 100 moeten ze het stellen met een iets uitgebreider dossier over de Bende van Nijvel en verder de beknopte hoofdstukken ‘Seriemoordenaars België’ en ‘Vrouwenvleugel België’. Dat de Belgische criminelen zo verloren gaan tussen al het Nederlands gespuis kan ertoe leiden dat de Vlaamse lezer al snel alle interesse gaat verliezen. Natuurlijk zijn er de ook in Vlaanderen gekende namen als bijvoorbeeld Volkert van der Graaf of Joran van der Sloot, maar het merendeel van de Nederlandse criminelen is te onbekend om er een boodschap aan te hebben. Een meer evenredige en gelijkwaardige uitwerking van Belgische en Nederlandse criminelen in een volgende editie lijkt dan ook aangewezen, zeker als men met het boek ook de Vlaamse markt wil benaderen.

Crime Top 100 is hoe dan ook een fraai vormgegeven en rijkelijk geïllustreerd naslagwerk, waarbij geen enkele inspanning de samenstellers te veel leek. Een standaardwerk van de hoofdzakelijk Nederlandse criminaliteit in de voorbije 40 jaar, dat uitnodigt je er verder in te verdiepen. Voornamelijk gericht op de Nederlandse markt is dit een aanrader voor elke lezer met een zekere interesse in true crime uit de Lage Landen. Het is ook een goede eerste kennismaking met een genre dat alsmaar aan populariteit wint.