Evy is niet voor niets uit Nederland vertrokken en nu woonachtig in Londen. Maar deze wereldstad is duur en haar kamertje in het gewilde studentenhuis van Joy is eigenlijk boven haar budget. Vooral omdat ze geen hulp van pappie wil is ze afhankelijk van een baan. Haar vriendin en jetset dochter Lily-Rose ziet Evy worstelen en stelt voor haar te helpen. Ze kan via via wel een baantje voor Evy regelen zodat ze niet hoeft te verhuizen en ook nog wat geld overhoudt. Evy is dolgelukkig met het aanbod van Lily-Rose en gaat op sollicitatiegesprek bij de indrukwekkende Martin Dumont, een man van de wereld, steenrijk en hij maakt enorm indruk op Evy. En laat dat wederzijds zijn. De baan neemt ze aan en Evy gaat in de bediening werken op het plezierjacht van Dumont op de Thames. Maar wat haar daar allemaal te wachten staat had Evy in haar stoutste dromen niet kunnen bedenken. Het lijkt allemaal zo ideaal in het begin, ze leert zelfs een heel leuke man kennen die weleens haar droomman zou kunnen zijn. Thuis zijn er wat strubbelingen maar Evy meent alles onder controle te hebben en dat lijkt goed te gaan. Het kan allemaal niet op, totdat er op het werk zich iets vreselijks voordoet en Evy het liefste in het niets zou willen oplossen. Ze begeeft zich ineens in een web van wantrouwen, jaloezie, moord en verraad. Dan pas leert ze de mensen om zich heen echt kennen en maakt ze het een na het andere mee. Wanneer Evy zich realiseert dat ze vastzit in deze situatie en dat er maar een manier is waarop ze kan ontsnappen, vergt dat het uiterste van haar doorzettingsvermogen en overlevingsinstinct. Het opgejaagde gevoel laat haar maar niet los…..is het nu te laat voor Evy om uit dit wereldje te ontsnappen?



Het leuke van betrekkelijk ‘nieuwe’ auteurs is dat ze allesbehalve voorspelbaar zijn. Zo ook Lydia van Houten. Man, man wat overschrijdt zij elke keer haar grenzen als het op spanning aankomt. Haar schrijfstijl doet je lange tijd op het puntje van je stoel zitten, de angstaanjagende scenes zijn bloedstollend en met vlagen gewoon te bizar. Hoe krijgt ze het bedacht! Van Houten is meesterlijk in het bewerken van je psyche tijdens het lezen. Je weet van gekkigheid niet meer wat te denken of voelen, je bent haast live betrokken in het verhaal waar het hoofdpersonage zowat hetzelfde meemaakt. Doordat deze fictieve realiteit en Evy’s hallucinaties en dromen door elkaar lopen is het soms behoorlijk gekmakend…..en dat is zo heerlijk wanneer je een psychologische thriller verwacht! Mindgames en dan in 3D! Geweldig!!
De schrijfstijl is grandioos, de spanningsboog is tergend en de personages zijn ofwel mateloos intrigerend of je vertrouwt ze meteen al niet. En hoe leuk is dan om keer op keer verrast te worden en de conclusie te moeten trekken dat je fout zat?

Van Houten heeft met ‘Prooi’ een angstaanjagende thriller geschreven, zo is het gewoon. Het thema kwam enigszins wel bekend voor, ik meen ooit een film te hebben gezien waar zo ongeveer ook iets dergelijks zich afspeelde. Maar dat mocht de pret niet drukken, nou ja pret, het beklemmende gevoel vooral dan. Want Van Houten schrijft ook nog eens heel filmisch. Je ziet de gruwelijkheden zich zo voor je neus afspelen, soms wel heftig. Van Houten lijkt haar genre wel te hebben gevonden; spannend en nét op het randje van het gruwelijke. Een beetje in de sfeer van Fitzek en Slaughter, als je daarvan houdt dan vind je dit ook geweldig. Geschreven in een rap tempo, met duidelijke personages en goed gedetailleerde sfeerschetsen dendert dit verhaal voor je ogen langs, alles klopt. En je hart ook, het is echt spannend! Ik houd er wel van, je fantasie vult aan waar Van Houten de suggestie opwerpt. Geniaal!!

Dit is de Nederlandstalige thriller op haar best! Daar kun je maar meteen duidelijk in zijn: Van Houten meet zich met gemak met de Nederlandstalige thrillertop!

Daarom ook 5 sterren, het zal een uitdaging worden voor Van Houten dit te overtreffen!!