De eerste helft van het boek vond ik vooral erg saai, maar bij vlagen interessanter (zoals het banket van de wasps). In de tweede helft komt het verhaal meer op gang en wordt het op alle fronten een beter boek. Wellicht omdat ik de vertaling las, stoorde ik me aan de gekunstelde slang en accenten. Maar het te veel gebruiken van ... puntjes... kon toch niet... aan de vertaler liggen.
Het boek geeft een pessimistisch maar ook verfrissende kijk op racisme, macht en geld in New York.