‘Over zijn lijk’ is het eerste boek van James Herbert dat ik in handen krijg.
Ik dacht de verhaallijn wel wat te kunnen voorspellen omdat dit niet mijn eerste Vintage Mysterie-boek is.
Maar niets is minder waar.

Het levensverhaal van James True (of eerder sterfverslag) begint zeer omschrijvend.
Iets waar je als lezer voor valt of net niet.
Ikzelf was van in het begin helemaal mee met de schrijfstijl en het aangename leesgevoel.
Maar het duurde toch even voor hoofdpersonage James me volledig in zijn verhaal meesleurde.

Inhoudelijk is het verhaal goed opgebouwd.
Zoals reeds vermeld begint James True zijn levensverhaal te vertellen op een zeer detaillistische manier.
Hij is er zo goed in dat je jezelf eigenlijk in zijn gedachten en gevoelens kan plaatsen,
jezelf als James True door de ruimtes ziet lopen en het boek dus ook echt via hem beleeft.

De details blijven ook de rest van het boek een zeer belangrijke rol spelen. Maar vergis je niet.
Het zijn niet de gedetailleerde beschrijvingen alleen die dit boek zo goed maken.
De sterke verhaallijn die start met de omschrijving van zijn jeugd en zijn ervaringen met BLE’s(Buiten Lichamelijke Ervaringen) zoals hij ze zelf noemt,
vormt een begin met als overduidelijke doel het leespubliek warm te maken.
Dit wordt vloeiend gevolgd door een zeer spannende en meeslepende kern.
Het verhaal over zijn ‘bestaande en denkende ziel’ zet je als lezer toch wel aan het denken.
Een boek dat langzaam op gang trekt, de ontknoping net lang genoeg uitstelt om de spanning tot de top te drijven en eindigt met een beklijvend slot waarin de levensvragen en geloofsvragen je plots naar het hart grijpen.

James Herbert is er in geslaagd een boek te schrijven dat als een onweer boven je hoofd komt hangen. De blikseminslag waarmee het levensverhaal van James True eindigt, blijft nog lang nazinderen.
‘Over zijn lijk’ is een page-turner die je de omgeving en dagelijkse taken doet vergeten.