Dit boek heb ik gelezen voor uitgeverij Palmslag in het kader van hun blogtour, waar meerdere boekbloggers aan meedoen.

'In de mens is het kind niet dood, het slaapt slechts, en de andere kinderen maken het wakker.'
Comtesse Diane de Beausacq, Maximes de la Vie, 1883

Ik zag Menno gaat over Vincent, die als volwassen man nog steeds bezig is met de verdwijning van zijn broer Menno. Menno was de vlotte jongen, had altijd mooie meisjes en een luchtige kijk op het leven. Vincent daarentegen laat veel afhangen van zijn kansberekeningen, waarmee hij controle denkt te hebben over zijn leven. Tijdens een beurs waar hij met zijn verloofde Kim naar mooie bestemmingen voor hun huwelijksreis speurt, stuit hij per toeval op een foto in een reisbrochure, waarin hij zijn doodgewaande broer Menno meent te herkennen. Dit beeld plakt zich vast op zijn netvlies en zet zijn radertjes in werking ...

"Eigenlijk wist ik het, heb ik het altijd geweten. Hoewel de kans op basis van al mijn berekeningen slechts vier procent is dat hij het overleefd zou hebben, heb ik al die tijd, tegen alle logica in, geloofd in die schamele vier procent. Maar wat the fuck doet hij op deze foto in Spanje?"

Ondanks dat zijn ouders er stellig van overtuigd zijn dat Menno niet meer leeft, start hij een verbeten zoektocht die hem naar Spanje voert, naar de plek Peñiscola. Daar aangekomen valt het niet mee om Menno te vinden. Waar moet hij beginnen? Per toeval leert hij Rosana kennen, een Spaanse schone die haar geld verdient door op een bankje de mensen schrik aan te jagen als vrouw zonder hoofd, een soort onzichtbaar mens dat voorbijgangers verleidt geld in haar mandje te gooien. Maar Rosana verleidt ook op een andere manier ...

In zijn zoektocht raakt Vincent danig in de war en gevoelsmatig steeds verder verwijdert van Kim. Rosana leert hem een andere kant van zichzelf zien, waardoor hij wat ontspannen in het leven leert staan. Een hele stap en een flink proces voor Vincent, die hierbij zijn kansberekeningen niet kan toepassen. Zijn reis, die bedoeld is om met zijn broer thuis te komen, wordt stilletjes aan een reis om met zichzelf in het reine te komen en in zichzelf thuis te komen.

In deze roman, die doordrenkt is van mooie betekenisvolle zinnen, ligt de focus op het zoeken naar je ware ik. Vincent, die graag in de voetsporen van zijn vlotte broer trad, en zich zelfs voordeed als hem in de correspondentie met een vakantieliefde, denkt hem nog steeds nodig te hebben om compleet te kunnen zijn. Gaandeweg zijn zoektocht en door de losse levensstijl van Rosana verschuift zijn (zelf)beeld steeds meer ... van verwarring naar verrassing over het doel van het leven.

Geweldig stuk behapbare psychologie vertaald in mooie zinsconstructies. Een mooi debuut!