Inmiddels op bladzijde 300 aangekomen, ben ik de afgelopen 2 dagen helemaal weg aan het duiken in dit geweldige boek over de jonge Rembrandt.
Hier thuis missen ze me, terwijl ik gewoon op de bank zit. Met de ipad ernaast om plaatjes van de schilderijen en personages op te zoeken, zo wordt het verhaal nog rijker. Sterker nog, ik zit er zo in dat ik me steeds betrap dat ik denk dat het echt zo is gegaan, ik een biografie lees.
Mooi vond ik bijv. dat stuk waar hij zijn moeder schetst en schildert en die geprekjes met haar heeft. Maar ook dat stuk waar predikant Sylvius zijn preek uitgiet over zijn toehoorders en je Rembrandt zijn eigen gedachten laat gaan. Ik zat zowat in die kerk.
Ik heb zin om weer eens het Rijksmuseum binnen te lopen. Dankzij deze geweldige schrijver krijg ik een levendige inkijk in onze 17e eeuw, zullen die schilderijen nog meer tot de verbeelding gaan spreken. Terwijl je het leest zie je het voor je als een film.