In 1722 gaat een expeditie van drie schepen onder leiding van kapitein Jacob Roggeveen op zoek naar het geheimzinnige Zuidland. Een van de drie lijdt schipbreuk bij Takapoto, een eilandje midden in de Stille Zuidzee op zo’n 15.000 kilometer van ons koude kikkerlandje. Vijf bemanningsleden besluiten op het eiland achter te blijven.

Met deze feiten als uitgangspunt heeft Rob Ruggenberg Haaieneiland geschreven. Over het lot van de vijf is niks bekend, dus Ruggenberg kan er zijn eigen fantasie op loslaten. Hij schrijft over de broers Pieter en Roemer Jonasse, die op jonge leeftijd hun moeder verliezen. Vader zit in het gevang. Ze gaan mee op de expeditie, want ze hebben wel zin in een avontuur en kunnen het geld goed gebruiken.

Al vroeg in het boek sterft Pieter. Hij heeft scheurbuik, een veel voorkomende ziekte aan boord van 18de eeuwse schepen, die ontstaat door een gebrek aan vitamine C. Verzwakt door de ziekte wordt hij, samen met enkele anderen, door kwartiermeester Baltus Jansse ingezet om naar de Africaensche Galey te roeien, het schip dat bij Takapoto op een koraalrif is vastgelopen. Onderweg slaat zijn sloep om en valt hij ten prooi aan de haaien, waarvan het wemelt bij het eiland.

Lees verder op mijn site