Over Unni Lindells Nachtzuster zijn al meerdere recensies verschenen en ik kan daardoor simpel in mijn oordeel zijn: ik sluit me bij allen aan. Het was het eerste boek dat ik probeerde van Lindell, na eerdere goede ervaringen met de Scandinaviërs zoals ik ze hier maar even noem. Alhoewel ik er even in moest komen, omdat ik de hoofdpersoon Cato Isaken niet kende en hij duidelijk in eerdere boeken al een verleden heeft opgebouwd, was ik na een tiental paginas om. Een spannend gegeven, een moord op een oude vrouw die samengaat met de verdwijning van haar kleindochter, waarbij de verdenking steeds weer op anderen valt. Ik heb ook vooral genoten van de schrijfstijl van Lindell. Korte hoofdstukjes, die ieder op zich heel treffend werken.

Cato Isaken is een goed beschreven hoofdpersoon, die het boek duidelijk kan dragen. En mooi beschreven is ook de wanhoop aan het einde. Isaken krijgt het niet voor elkaar om de zaak op te lossen en even denk je als lezer dat het ook niet meer zal lukken. Toch is daar plots de laatste wending die alles zo mooi op zijn plaats laat vallen. En het blijkt allemaal simpeler te zijn dan gedacht. Maar als lezer heb je dat niet door en dat is knap gedaan. Ook pas aan het einde werd eigenlijk de titel van het boek me duidelijk. Maar daarover niet teveel, ik raad iedereen aan dit zelf te lezen. En ik ga nog meer boeken van Lindell aanschaffen, ze heeft er een fan bij.