Na het lezen van de proloog mijn verwachting wel iets anders dan het verhaal in het boek, maar dat geeft helemaal niet. Ik hou er wel van om verrast te worden. Het stukje had me wel enorm nieuwsgierig gemaakt.

Dit is mijn eerste boek van Hilde en ik heb genoten van het boek en de schrijfstijl leest heel makkelijk, ze schrijft pakkend en ze neemt je mee, daar hou ik van en dat zoek ik ook in een boek, neem me maar mee op reis zeg ik altijd.... het las makkelijk weg zonder dat het te simpel was. Het verhaal zat goed in elkaar met een mooie opbouw en soms verrassende wendingen.

Er zit een logische opbouw in het verhaal, op sommige momenten mag het van mij wat sneller gaan of juist nog wat dieper gaan.
Ik hou er van dat een verhaal vanuit verschillende personages wordt verteld en dat gebeurt in Scorpio, daardoor wordt het minder statisch en leeft het meer. Ik ben gek op flashbacks, dat boeit me

Het personage Michael, de Kameleon spreekt mij het meest aan... Wat maakt dat hij de beslissingen neemt die hij nam, wat levert het hem op? Hij past zich continue aan...Zit er een andere reden achter? Neemt niet weg dat ik de personage van Gaelle ook heel erg boeiend vind. Zij ontpopt zich tot een zeer sterke vrouw en menigeen zal zich in haar herkennen.
Wat enorm boeit in het verhaal is wat het verleden heeft gedaan met je, maakt het verleden wie je bent? Staat dat dan ook vast? heel interessant..

De titel komt voor mij zeker tot zijn recht; het beschermende van een moeder schorpioen, het dodelijke, het venijn, het duistere komen aan bod in het verhaal.

Heel diep heeft het boek me niet geraakt, niet in de zin van tranen of een hevig gevoel van onbehagen oid... En dat wil niet zeggen dat het een slecht boek was, integendeel, het verhaal intrigeerde me zeker wel en dan met name de kracht die mensen hebben, wie bepaalt wat in het leven en waarom doet men wat men doet.

Al met al een goed boek dat ik echt aanbeveel om te lezen. U zult er geen spijt van krijgen.