Op de achterflap van hun boek Alweer een bestseller schrijven Paul Sebes en Willem Bisseling dat het hier om een 'must read' gaat. Elke (beginnende) schrijver zou het moeten lezen. Sterker nog: elke (beginnende?) lezer zou het moeten lezen! Een gouden zet dus, want (ook op de achterflap te lezen) 'Nederland kent ruim een miljoen mensen die ooit in hun leven een boek zouden willen publiceren.' Tel daar die miljoenen (beginnende) lezers bij op en je hebt gegarandeerd een besteller. Good thinking!

Mijns inziens maakt Alweer een bestseller dat 'must read' niet waar, wat echter niet betekent dat het weggegooide tijd was om te lezen.

Ten eerste las het makkelijk weg. Niet onbelangrijk, vind ik, voor een boek dat bedoeld is om iets over te brengen. Ten tweede was het absoluut vermakelijk. Het droogkloterige toontje zorgde soms voor wat irritatie bij mij, maar veel vaker voor een stevige glimlach. Er zijn al genoeg serieuze schrijfboeken.
Het boek is ook vermakelijk door de voorbeelden die de heren literair agent zo uit hun praktijk konden plukken. Hier ging de glimlach bij mij zo nu en dan wel over in een lach. Wat zit de wereld toch vol met fantastische mensen die geen idee hebben waar ze mee bezig zijn! Heerlijk. En eerlijk is eerlijk: leerzaam voor de lezer die vanaf zijn bank niet alleen gratis comedie krijgt voorgeschoteld, maar misschien ziet hoe hij of zij zelf ook ietwat tekort schiet op bepaalde onderdelen van het schrijverschap. Met name het tweede deel van het boek, met oa die praktijkvoorbeelden, was nuttig. Hoe schrijf je een proposal? Wat zet je in die begeleidende brief? En ook vooral: hoe doe je dat dus niet en wat kun je beter weglaten. Dat werk.

De uitleg over hoe je zou moeten schrijven, de tips over stijl en opbouw en dergelijke (het eerste deel van Alweer een bestseller) had m.i. echter uitgebreider gemogen om van een 'must read' te spreken. Ik vond de bijvoeglijke naamwoorden 'hilarisch' en 'spannend' op de achterflap ook ietwat aan de hyperbolige kant.

Alweer een bestseller is alweer een schrijfboek. Niet vernieuwend, niet diepgaand, maar ook zeker niet slecht. Je krijgt een beter beeld van de boekenwereld, leest wat je zelf kunt doen om je boek uitgegeven te krijgen. Prima!
Deze schrijver heeft persoonlijk niet veel opgestoken, al heeft ze smakelijk gelachen om de toon en de voorbeelden uit de literair agentkeuken. Nou ja, ik weet nu in ieder geval zeker wat ik al vermoedde: het schrijven van een boek betekent niet dat je jezelf en dat boek ook goed kunt verkopen. Daar zijn andere skills voor nodig.

Werk aan de winkel, dus.