Moord in de pastorie is geschreven vanuit de dominee van St. Mary Mead, die in de pastorie woont naast het huis van miss Marple. In de pastorie wordt een moord gepleegd, maar hoe klein St. Mary Mead ook is, het valt niet mee om de dader te vinden. Terwijl niet alleen de politie, maar ook de dominee, miss Marple en diverse andere oude dames uit St. Mary Mead op zoek zijn naar de moordenaar, komen er ook andere geheimen aan het licht.
Moord in de pastorie is het eerste boek waarin miss Marple een rol speelt. Hoewel andere boeken van Agatha Christie vaak vanuit een alwetende verteller zijn geschreven, heeft dit boek het ik-perspectief. Dat betekent dat we het hele verhaal met de dominee meelopen en geen dingen te weten kunnen komen die hij niet meemaakt - behalve als anderen hem erover vertellen. De veelheid aan motieven, intriges en dwaalsporen leest soms wat vermoeiend, zeker als je het boek steeds moet wegleggen, maar het levert wel een grote verrassing op aan het eind.
Wat ik echt bijzonder leuk vind aan dit verhaal, is de humor van de dominee. Die doet mij denken aan de humor van Adrian Plass, een Engelse christelijke spreker die zich van soortgelijke relativerende humor bedient. Van de combinatie met een klassiek 'whodunnit'-verhaal heb ik genoten.