Na een spannende cliffhanger aan het einde van Sneeuw als as, kon ik eindelijk beginnen aan het vervolg: IJs als vuur. Wederom een geweldige vormgeving!

Het boek start in Winter, waar Meira nu heerst als koningin. Hoewel ze had verwacht dat ze Winter nu voor zichzelf en haar volk zou hebben, blijkt Cordell toch niet zo welwillend als ze in eerste instantie had gedacht. Koning Noam had haar, Theron, Meneer en Mather geholpen om Winter te redden van de verschrikkelijke Angra, de Zomerkoning, maar hij vroeg een hoge prijs. Hij was op zoek naar de kloof, de bron van grote magische krachten, welke in het Klaryngebergte zou moeten zijn verborgen. Meira vertrouwt Noam niet, maar zijn zoon Theron, met wie Meira ooit verloofd was en nu een onstabiele relatie mee had, laat snel weten aan welke kant hij staat… wat leidt tot een gevaarlijke zoektocht en een inspannende strijd om macht.

Het begin van het boek is misschien iets anders dan je verwacht: het tempo ligt wat lager, maar de worldbuilding is fantastisch. Meira en Theron moeten reizen om de kloof te kunnen openen en gaan met een aantal Cordell soldaten op pad. Ze reizen daarom door verschillende delen van Primoria, wat goed uitgewerkt is en waardoor je een beter beeld van de wereld krijgt waar ze in leven. Sara kan heel goed beeldend schrijven. Zo kreeg ik bij Ventralli echt het gevoel dat ik door Italië liep. Heerlijk! Sara heeft ervoor gezorgd dat alle delen van Primoria eigen kenmerken hebben, maar zorgt ervoor dat het geen té sterke stereotypen worden (op Ventralli na, met zelfs een gemaskerd bal). Daarnaast raakt Meira verstikt in verschillende politieke spelletjes, waar ik evenmin van begreep als Meira in eerste instantie.

Na zo’n 100 pagina’s begint de vaart er weer lekker in te komen en loopt de spanning tussen Theron en Meira op. Ze moeten een kant kiezen maar willen elkaar niet verliezen. En dan is er nog Mather, gepijnigd achter gebleven in Winter. Eén bepaalde scene rond een kwart van het boek brak echt mijn hart. Door drukte met mijn scriptie en drukte op stage ben ik in een reading slump terecht gekomen. Maar dit boek, en dan specifiek die passage, haalde mij er weer uit! Die passage brak mijn hart in stukjes en ik moest het boek even dicht doen om niet té emotioneel te worden. Dat was tevens het stuk waar het boek meer vaart kreeg. Ik vond het fijn om te zien dat de personages dus echt veranderd waren en met mijn emoties wisten te spelen. Meira is heel erg verward, Theron is wat afwezig en Mather is vooral boos. De gebeurtenissen van het eerste boeken zijn de personages niet in de koude kleren gaan zitten.

Het einde van het boek, waar ik uiteraard niets over ga zeggen, was intens. En dan bedoel ik half-3-in-het-midden-van-de-nacht-intens. Want ik sloeg het boek pas om 02:30 dicht en moest echt even op adem komen. Er gebeuren super veel dingen in het hele boek, waarvan sommige misschien net iets te toevallig zijn, maar het einde sloeg alles. Hoewel je eigenlijk al wel een vermoeden hebt over wat er gaat gebeuren, net als in het eerste deel, wist het einde mij toch weer te verrassen en snakte ik naar meer. Meer. Meer!

IJs als vuur is een waardige opvolger op Sneeuw als as. Hoewel het boek in het begin ietwat traag is en sommige gebeurtenissen iets te toevallig zijn, wist Sara mij toch weer omver te blazen. De worldbuilding in IJs als vuur is ongekend fantastisch en de politieke spelletjes zeer interessant. Sara speelt met de dynamiek in het verhaal en wist mij weer te verrassen met emotionele passages en meeslepende gevechten die weer leidde tot een intense cliffhanger. Ik had ook niets anders verwacht. Voor de boeken van Sara Raasch zou ik met alle liefde weer een nachtje niet slapen!