Walter Moody, we schrijven in het jaar 1866, stapt aan wal in Hoikitika, Nieuw-Zeeland, om zijn geluk als goudzoeker te gaan beproeven, daarom is de plaats bekend.
In zijn hotel overvalt hij een illuster gezelschap, die kennelijk met een geheime bespreking bezig zijn, waar hij binnen de kortste keren ook deel van uit maakt.

Ze hebben het over de dood van kluizenaar, Crosbie Wells, de op het zelfde moment bijna dood gevonden hoer, Anna Wetherell, en de tevens op het zelfde moment verdwenen steenrijke jongeman Emery Staines.

Uitvoerig worden de theorieen uitgesponnen, en Walter Moody, we leven in het jaar 1866, komt aan wal in Hozeker het eerste gedeelte van het vuistdikke boek, zit er geen gang in, stap voor stap komt er wel wat duidelijkheid, maar het gaat wel erg traag allemaal.
Dat verandert later in het boek, en komen de oplossingen in een sneltreinvaart dichterbij.

Doordat alles afgewikkeld wordt in een vrij kort tijdsbestek, en het aantal personen waarom het draait blijft beperkt tot een twaalftal, begin je je zelf toch op een gegeven moment 1 van hen te voelen en dat is knap, maar aan de andere kant heeft de schrijver daar ook ruim 800 bladzijden voor nodig.

Een goed geschreven boek, maar voor mij had het met de helft ook wel een goed verhaal op kunnen leveren in deze soort van detective.