In het eerste boek rondom WP, Alibi, bleek zij vooral een impulsieve psychologe die moeite had om haar werk en privé van elkaar te scheiden en de grens van het toelaatbare nog wel eens overschreed. In Spiegelbeeld is merkbaar dat WP een ontwikkeling doorloopt waarin ze een stukje volwassener wordt en zij de lering uit haar supervisie ook op zichzelf toepast. Zij raakt haar impulsiviteit zeker niet kwijt, maar weet wel iets meer controle op zichzelf te houden. Dit lijkt mede te danken aan de invloed die collega Joachim op haar heeft. Joachim is, zoals een collega van hen beiden het beschrijft “Een man die naast vele leuke eigenschappen ook de vervelende gewoonte heeft om te denken dat hij alles beter weet, en die altijd probeert een betere versie te creëren”. Esther, haar oudste en beste vriendin, raakt verwikkeld in een vechtscheiding terwijl ze moet dealen met buren die haar weg willen hebben uit haar appartement. Kamphuis beschrijft op mooie maar vlotte wijze thema’s als jezelf blijven in een relatie en vriendschappen, maar schuwt ook heftige thema’s als een vechtscheiding en wegpestende buren niet. Spiegelbeeld is een goed geschreven tweede deel in de serie rondom WP en geef zeker aanleiding om een volgende delen ook ter hand te nemen.