Liefde, vriendschap, dood, rouw, verlies, eenzaamheid, emoties, onmacht; alles komt, mooi verwoord, aan bod. Hier en daar vond ik het boek ietwat langdradig. Jente schrijft mooie poëtische zinnen en het verhaal is aangrijpend. Een prachtig en intiem kijkje in het leven van een jonge vrouw die zonder haar moeder is opgegroeid. Een mooi debuut, met een hele sterke openingszin en een mooi einde, een belangrijk en lief gebaar van Henrik, vader van de ik-figuur Sarah.

Het verhaal is geschreven vanuit Sarah en wordt afgewisseld met fragmenten uit het dagboek van haar moeder. Soms is het, door de perspectiefwisselingen, een beetje zoeken waar je bent in het verhaal.

Sarah is een jonge vrouw, actrice en theatermaakster, die op jonge leeftijd haar moeder is verloren. Haar vader, Henrik, heeft deze gebeurtenis ver weggestopt en wil eigenlijk niet meer aan zijn overleden vrouw denken of herinnerd worden. Samen met Christie, een vriendin en collega van Sarah haar moeder, voedt Henrik zijn dochter op, zo goed en zo kwaad als dat gaat.

Henrik heeft moeite met het tonen van zijn emoties en de band met zijn dochter is soms erg moeizaam. Na het overlijden heeft Henrik, na samenspraak met Christie, bijna alles wat hij van zijn vrouw had weggegooid. Kleding, foto’s, meubelen, alleen twee dagboeken en een enkele foto zijn nog bewaard.

Sarah vindt het verschrikkelijk dat ze geen moeder meer heeft en ook geen tastbare herinneringen aan haar. In de supermarkt komt ze een vrouw tegen die heel goed haar moeder zou kunnen zijn.... Ze heeft zichzelf ingeprent dat haar moeder niet is overleden maar is weggegaan. Ze neemt een baan bij de supermarkt in de hoop met de vrouw in contact te komen, wat lukt.

Het boek vertelt uitgebreid over de contacten met deze vrouw, de contacten met haar dierbare jeugdvriend Thomas, die ze na jaren van afwezigheid weer opzoekt, Henrik en Christie. Sarah vlucht, als het haar te heet onder de voeten wordt, letterlijk weg. Ze vlucht van het podium in de toneelvoorstelling waar ze de hoofdrol speelt en ze neemt de benen bij Thomas, Henrik, Christie, de supermarktmoeder en ook de psycholoog waarmee ze, op advies van haar vader, in behandeling is. “Als de angst te groot werd, rende ik weg. Daar was ik heel goed in. Onvindbaar.”

Gelukkig krijgt ze van Henrik de twee bewaarde dagboeken van haar moeder. Na het lezen hiervan durft ze zich wat meer bloot te geven en gaat ze in gesprek met haar dierbaren, vooral met Christie die haar moeder goed heeft gekend en nu eindelijk over haar mag vertellen nu de dagboeken zijn gelezen.

Prachtige zin over haar vader met wie ze langzaamaan een beter contract krijgt: “Daarna bakte Henrik pannenkoeken, waar hij ons tweeën met stroop op schilderde. Als je samen één pannenkoek bent, zit het wel weer goed.”

Een mooi debuut, met een hele sterke openingszin en een mooi einde, een belangrijk en lief gebaar van Henrik. Liefde, vriendschap, dood, rouw, verlies, eenzaamheid, emoties, onmacht; alles komt, mooi verwoord, aan bod. Hier en daar vond ik het boek echter wel wat langdradig. Jente schrijft mooie poëtische zinnen en het verhaal is intiem en aangrijpend.