Nomi ziet lijnen en hoort beestjes in haar hoofd. Ze is gelukkig met Fos en haar baan, maar dan komen er de eerste barstjes in haar leven.

Dit boek is niet makkelijk samen te vatten. Corina heeft een meeslepend verhaal geschreven die ze verteld in verschillende tijdlijnen. Het komt allemaal prachtig samen op het eind. Er zit mysterie in, Er is tragiek, maar ook de lach en de liefde. De zelfontdekking en het loslaten. En dan heb ik het nog niet over de fantastische wereld die ze geschapen heeft binnen, in het hoofd van Nomi, met allemaal Beestjes. Dit geeft wat er buiten allemaal gebeurt perspectief en tilt het boek boven de middelmaat uit.

Dit boek is niet in hokjes te stoppen. Sommigen zullen het Fantasy noemen, andere Literatuur, of Magisch realisme. Ik vind dit boek thuishoren in de categorie Fantastisch.