De Vrouwenslagerij speelt zich af in een slaperig dorpje in Frankrijk, Salves. Vader Guy en dochter Bernadette hebben er een slagerij, en deze vormt het middelpunt van het dorp. De dorpsbewoners komen er niet alleen voor hun dagelijkse portie vlees, maar ook voor de laatste roddels en een gezellig kletspraatje.

Als haar geliefde vader overlijdt, is dit een zware klap voor Bernadette. Haar man Bruno, een horkerige nietsnut, ziet dit als zijn kan om het ‘zijn’ slagerij te laten worden. Maar meer dan in de weg lopen en de krant lezen doet hij niet. Het duurt dan ook niet lang voordat Bernadette een oplossing voor het probleem Bruno bedenkt! Ze besluit, samen met haar vriendin Lucie, die meewerkt in de slagerij, Bruno op een verre reis te sturen. Deze oplossing werkt zo goed, dat het ook het probleem van Lucie oplost, en algauw werken er vier vrouwen in de Vrouwenslagerij, ieder al snel zonder problemen thuis…

Niemand lijkt te weten dat de vrouwen af en toe wel heel aparte merquezworstjes verkopen, totdat een politieman, Alain Joubert, ten tonele verschijnt en vragen gaat stellen over de aparte dingen die in het dorpje gebeurd zijn. Al gauw ziet Bernadette ook voor dit probleem slechts één oplossing...

'De Vrouwenslagerij' is niet bedoeld voor tere zieltjes, de op zijn zachts gezegde vreemde en en gruwelijke beschrijvingen doen je af en toe griezelen, en toch wil je, hoe vreemd ook, doorlezen. Zowel hilarisch als huiveringwekkend, doet het inderdaad een beetje aan Roald Dahl denken.

De verhaallijn is niet heel waarschijnlijk, absurd en hilarisch van tijd tot tijd. Er zitten nogal wat gaten in de plot en de personages zijn niet echt uitgewerkt. Dit kan ook niet in een boek van nog geen 200 pagina’s. Gelukkig heeft het einde nog een onverwachte twist.

‘De vrouwenslagerij’ is een leuk verhaal voor tussendoor. Even lachen om de absurde oplossingen die de vrouwen bedenken voor situaties die toch ook heel anders opgelost hadden kunnen worden.