Ik las eerder drie boeken van Soetewey en die vond ik erg sterk, Getuigen kreeg zelfs vijf sterren. Op de boekenbeurs had ik het worstenboek nog vastgehad, maar niet gekocht. Ik was dus aangenaam verrast dat ik het boek voor de Thriller Club kon lezen. In het begin dacht ik dat Salami vol absurde situaties zou zitten, dat het eerder een vermakelijk dan een spannend boek zou worden. Na een tijdje gaat het komische er echter vanaf en begon ik me aan een aantal dingen te ergeren, niets was nog geloofwaardig. Ik had snel door dat dit een andere Soetewey zou worden dan ik gewend was, een boek dat mij niet zou weten te overtuigen. Met de schrijfstijl is zoals steeds niets mis, het boek leest ontzettend vlot en het is zeker geen opgave om het uit te lezen. Als thriller voldoet het echter niet aan mijn verwachtingen en smaak, ik heb het liever iets ‘normaler’ en realistischer. Hoofdpersonage Bart is goed uitgewerkt, al is hij dan een sukkel. Lara, het tweede hoofdpersonage, maakt een ontwikkeling door waar ik me echt niet in kon vinden. En de andere figuren in het boek? Tja, dat is een zootje ongeregeld, hun rol is niet altijd helemaal duidelijk, dat had beter gekund. Gemengde gevoelens dus bij dit boek en daarom een gemiddelde score.