In dit vervolg op ‘Marionet’ lezen we hoe het Kitty verder vergaat. Ze is nog steeds gemaskeerd – oftewel: ze ziet er nog steeds uit en doet zich onder dwang nog steeds voor als het nichtje van de president: Lily Hart. De president en zijn familie hebben haar volkomen in de greep, maar kunnen niet voorkomen dat Kitty een aantal gevaarlijke geheimen ontdekt. Uit angst voor wat ze met deze geheimen zal doen, wordt Kitty naar Elders gebracht: een beruchte gevangenis waarin Kitty niet meer weet wie ze wel en niet kan vertrouwen en waarin al gauw duidelijk wordt dat niets is wat het lijkt.

Het was een tijdje terug dat ik het eerste deel in deze serie had gelezen, maar al snel kwam ik er achter dat dit helemaal geen probleem vormde. In de eerste paar hoofdstukken wordt een hoop nog even kort uitgelegd of herhaald – zonder dat dit storend werd – waardoor ik het goed kon volgen en weer helemaal in het verhaal en de wereld van Kitty zat.
En dan ook echt, want jeetje: ik vloog door dit boek heen en kon niet stoppen met lezen. In één ochtend had ik al de helft van het boek uit, dat zegt wel wat!

Net zoals in het eerste deel, bevat ook dit verhaal weer veel actie, spanning en politieke spelletjes. Het verhaal zit vol onverwachte wendingen, verrassingen en cliffhangers, waardoor je maar bladzijdes blijft omslaan. Verschillende keren werd ik op het verkeerde been gezet.
De worldbuilding is niet helemaal je van het en had echt beter uitgewerkt kunnen worden. Ik ben bijvoorbeeld wel nieuwsgierig naar de achtergrond van het hele classificeringssysteem, maar hier wordt niet veel aandacht aan besteed. Toch stoorde me dit niet enorm tijdens het lezen. Het verhaal zit verder namelijk prima in elkaar en leest heerlijk weg.

Dat het lekker weg leest is ook te danken aan de fijne hoofdpersoon Kitty die ons haar verhaal vertelt. Haar naam is vreselijk (sorry, alle Kittys op deze aardbol!), maar ze is wel een behoorlijk tof personage. Ze is stoer, neemt geen blad voor de mond en komt niet enkel voor zichzelf, maar ook voor anderen op. Hoe verschrikkelijk de situatie ook soms is, ze geeft niet op en gaat de uitdaging aan. Heel fijn, zo’n powerwoman!
Gelukkig is Kitty ook maar een mens en maakt ze ook fouten. In dit boek heeft ze zeker een aantal ondoordachte en zelfs ook domme acties met grootse gevolgen. Af en toe had ik echt zo’n facepalm-momentje, maar aan de andere kant begreep ik ook heel goed waar deze actie vandaan kwam en waarom Kitty zo reageerde. Ook brachten deze domme acties veel spanning en vaart in het verhaal. Gruwelijke spanning.
Aimée Carter schuwt geen bloed, kan ik je vertellen.

Als ik een minpunt van dit boek zou moeten noemen, is dat denk ik de relatie tussen Benjy en Kitty. De schrijfster doet haar best, maar de liefde tussen Benjy en Kitty kwam niet erg overtuigend over. Er is totaal geen chemie tussen die twee! Sowieso vond ik dat het personage Benjy wat aan de oppervlakte bleef. Ik ben benieuwd of dit in het volgende deel anders zal zijn, maar verder kan ik weinig aan dit verhaal opmerken.

Deel één vond ik al een erg fijn verhaal en deel twee is zeker een waardige opvolger. Misschien dat ik dit boek zelfs nog beter vind dan het eerste deel in deze serie! ‘Gevangene’ heeft zijn vier hartjes dan ook zeker dik verdiend.