‘Waarom verdrinken vissen niet’ van Anna Claybourne is een boek vol weetjes en mooie illustraties. Bijzonder vormgegeven ook, met z’n dikke kaft (dat is met recht een standaardwerk!).

De illustraties lokken haast meer om een item te lezen dan de titels het doen. Die illustraties zijn erg verschillend. Van mooie foto’s (de uil die wegvalt tegen de boom, de onzichtbare hagedis) tot grappig-catooneske tekeningen (de ontwikkeling van aap-oermens tot het boswachtersmannetje uit het boek).

De antwoorden op de vragen zijn erg beknopt (bedoeld voor kinderen), maar daardoor ook vrij onvolledig of misschien beter ‘beperkt’. In onze zap-cultuur past meer info duidelijk niet - en het is maar de vraag of kinderen het tot zich zouden nemen. Maar voor kinderen zijn de teksten voor mijn gevoel wel weer vaak aan de ingewikkelde kant.
Voor volwassenen is het een leuk inkijkboek; er staat niet zo heel veel nieuws in. Hoewel ik nog niet wist dat alligators een navel hebben ....

De vragen zijn misschien niet allemaal relevant en ongetwijfeld bedacht de schrijver eerst het antwoord en dan pas de vraag; maar er zitten veel verrassende stukjes bij.

Dochter Silke vond de ‘doorzichtige’ glaskikker een grote verrassing, omdat je zijn ingewanden en hart kunt zien. Het leukste vond ze het verhaaltje hoe het kan dat een kat gewoon aan z’n kont likt (wij hebben ook een kat).

Zij is de doelgroep en haar recensie is kort: 'Superleuk, ik hou ook van verhalen over dieren.' Maar toch had ze graag meer vragen gezien over mensen, niet alleen over dieren. Misschien iets voor een 2e druk of een nieuwe uitgave: ‘Waarom kunnen mensen niet zonder tv of ipad’.

Al met al een leuk boek om door te bladeren en her en der een item te lezen. Daar nodigt het door z’n opmaak zeker toe uit; pluim daarvoor!. Prima kado-tip. En dat is handig met de Sint onderweg op de pakjesboot.