Wieringa is het gelukt om de streek van Marienveen tot decor van deze familiegeschiedenis te maken. Er gebeurt daar niet veel en dat is in het boek ook een duidelijke observatie. Het verhaal gaat over Paul die samen met zijn vader op een boerderij woont en op zoek is naar vriendschap. Een paar vreemden strijken neer in deze roman en die worden met grote argwaan in de gemeenschap opgenomen. Het boek is meesterlijk geschreven, maar mist wat mij betreft een dramatisch hoogtepunt. Het verhaal scheert er een paar keer wel rakelings langs maar het gebeurt niet, terwijl er ook best wat boosheid in dit verhaal besloten ligt. Deze boosheid komt niet tot een uitbarsting en dat is misschien wal heel knap van de auteur, maar het blijft daardoor wel een wat kabbelende roman.