Deze coming-of-age roman zit vol met pijnlijk herkenbare situaties (de hele 'Cross Sugerman situatie' -> bijna identiek!), de tenenkrommende denkwijze van Lee, alles wat ze doet of laat....ik weet het niet hoor maar het was alsof ik mezelf weer zag toen ik 15, 16 jaar was. Wat ongelooflijk knap dat je dit als auteur weet te bereiken en zo weet over te brengen.

De volwassen Lee Fiora blikt terug op de periode toen zij op de zeer elitaire kostschool Ault zat. Zij kwam daar als 14jarig meisje, als 1 van de weinige niet vanwege haar rijke ouders of doordat vele generaties van haar familie zijn voor gegaan. Nee Lee Fiora kreeg een beurs en mede hierdoor voelt ze zich buitengesloten. Haar klasgenoten zijn ook zo perfect, ze zijn niet alleen knap en goed gekleed, ze zijn ook zeer intelligent, ze blinken uit in sport of andere naschoolse activiteiten en blijken te spreken in een soort code die Lee niet begrijpt. Dit is wennen voor Lee, die gewend was om thuis in South Bend, Indiana, bij de populaire meiden te horen. Op Ault voelt ze zich een nul en weet ze zich niet aan te passen. Ze verandert in een nerveus en onzeker meisje dat liever observeert dan meedoet, dat liever afstandelijk blijft dan haar best doet om nieuwe vrienden te maken. Natuurlijk ook volledig ingenomen met haar eigen sores en ideeën, met weinig inlevingsvermogen voor anderen (ach ja, de puberteit). Je leeft met Lee mee gedurende haar 4 jaar op deze kostschool voor de happy few, en warempel, in haar 4de jaar lijkt ze zowaar haar draai gevonden te hebben, totdat ze haar schroom voor even laat varen....

De volwassen Lee (die terugblikt) lijkt te willen zeggen: kijk zo was ik toen, waarom ik precies zo was en deed snap ik nu niet goed meer, als ik het nu nog eens over zou kunnen doen....

Vele situaties in dit boek zijn zo goed neergezet, eentje wil ik nog even aanhalen en dat is de relatie tot haar ouders waarvan ze zich steeds meer vervreemd. Als haar ouders in haar 3de jaar tijdens 'bezoekweekend' langskomen, schaamt ze zich voor haar ouders, om zich vervolgens hierover flink schuldig te voelen. Hoe de auteur de vader hier heeft neergezet vind ik echt meesterlijk!

Kortom: een herkenbaar boek, met vaart geschreven en dat je terug doet kijken naar je eigen adolescentie....enorm knap gedaan!