De fantastische klassieker De geheime tuin is dit jaar opnieuw uitgebracht. Het boek werd door veel volwassenen van nu in hun kindertijd al verslonden. Het boek gaat dan ook al generaties lang mee en is ook in deze tijd nog steeds een aanrader voor jong en oud.

Het verhaal gaat over Mary, een jong Engels meisje dat het begin van haar jeugd in eenzaamheid leeft in het verre India. Haar moeder kijkt niet naar haar om en laat de verzorging over aan het slaafse personeel. De altijd ziek en zwakke Mary weet dan ook niet beter dan dat je mensen moet commanderen om je zin te krijgen, daardoor vindt niemand haar aardig. Dat komt goed uit want zij vindt ook niemand aardig!

Dan overlijdt onverwachts een groot deel van de mensen om haar heen door een ernstige ziekte, waaronder ook haar moeder. Mary wordt daarna naar Engeland gebracht waar ze bij haar rijke oom in Huize Misselthwaite zal gaan wonen. Het hele gebeuren staat haar tegen, totdat ze een geheimzinnige tuin ontdekt. Haar liefde voor alles wat groeit en bloeit wordt aangewakkerd. Dan maakt ze kennis met Dickon en zijn familie. Dickon is een arme plattelandsjongen, hij is altijd buiten te vinden en wordt dan omringd door diverse dieren. Hij lijkt wel een magische uitwerking te hebben op alles wat leeft, zo ook op Mary. Zij bloeit mede dankzij hem op tot een sympathiek en gezond meisje en leert zowaar mensen lief te hebben. Als Mary gehuil hoort in Huize Misselthwaite gaat ze op onderzoek uit. Ze ontdekt dat ze niet het enige kind is dat in het huis woont. Haar neefje Colin is een ziekelijk bedlegerig kind en heeft niet graag mensen om zich heen, maar als hij Mary ontmoet is er direct een klik. Kan zij hem ervan overtuigen dat de kracht om te veranderen al in hem aanwezig is?

Het jeugdboek De geheime tuin werd voor het eerst uitgebracht in 1911. Frances Hodgson Burnett schreef dit verhaal in eerste instantie voor volwassenen in The American Magazine. Het was een protest tegen de gangbare manier waarmee toentertijd om werd gegaan met zieke en zelfs met gezonde kinderen. Zwak ogende kinderen werden op bed gelegd en kwamen zelden buiten. Ook schrijft ze tussen de regels door over haar ongenoegen over het verschil in rangen en standen en hoe mensen elkaar behandelen.

Toen het boek in 1911 verscheen als kinderboek vonden veel mensen dit best verontrustend. Pas in 1939 kreeg het boek de roem die het verdient. Tot op heden is het boek een verhaal dat door ieder kind gelezen zou moeten worden. Het bevat alles wat een jeugdboek goed maakt, het is spannend, magisch en kinderen zullen zichzelf vast herkennen in een van de personages. De niet hedendaagse wat lieflijke schrijfstijl leest heerlijk weg en neemt je mee naar vervlogen tijden. Het boek over vriendschap en elkaar (waar kan) helpen laat kinderen zien hoe fijn samen delen en buitenspelen kan zijn. Ook volwassenen zullen van dit verhaal genieten, zij zullen het boek anders lezen en er de verschillende lagen in ontdekken.