Twee dames in de hoofdrol, Lizzy Zubiaga en Andrea Mijangos. Lizzy staat aan het hoofd van het drugskartel opricht door haar vader en Andrea is agent. Zwart ijs speelt zich af in Mexico, veelal in de regionen van het drugskartel. Er zijn verwijzingen naar de Mexicaanse geschiedenis en tradities, maar zonder hier weet van de hebben, is het geen belemmering om het boek te lezen.

Het is bij vlagen een harde, ruwe thriller, zowel in details als in taal. In het begin passeren een flink aantal personages de revue, goed of slecht en met of zonder bijnaam. Dit is voer voor verwarring, maar Bernardo Fernández weet het helder te houden door de relatief korte hoofdstukken. Zijn beschrijvingen zijn met oog voor detail en persoon.

Fernández is sterk in het neerzetten van zijn personages, Zonder uit te wijden in details is er één persoon met een sleutelrol in het verhaal en daar blinkt hij echt uit in levensechte beschrijvingen van gevoel. Ook Lizzy en Andrea zet hij neer met aandacht voor hun gevoel, welke hun grootste drijfveer is. Hun twijfel en ook kracht,. Andrea`s hoofdtukken zijn veelal in de ik-vorm, Lizzy`s hoofdstukken zijn in de derde persoon en daarom prima uit elkaar te houden.

Beide dames hebben als grootste drijfveer: wraak voor de dood van een geliefde. Deze emotie maakt ze onvoorspelbaar en dat is deels de kracht van dit boek. Tel daarbij Mexico op, een onbekende interessante plek en het verhaal is compleet.