Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik van dit boek moet vinden. Het is een echt vreemd boek en het gaat om 2 nogal zware onderwerpen, de dood en verdwijning. Ik had al het gevoel dat ze aan elkaar waren verbonden, Violet Park en Pete Swain. Maar de manier hoe ze uiteindelijk elkaar kennen en uit elkaar gaan vind ik nogal teleurstellend. Ik ben iemand die meer is van de happy ending. Een minder tragisch einde. Maar eerlijk gezegd ben ik sowieso niet echt van zulke boeken. Ik hou eenmaal van fantasy en dan zijn deze boeken toch minder leuk. Het is totaal niet mijn stijl.

Ik heb het te doen met Violet Park. Het boek draait om haar, maar uiteindelijk weten we niet super veel over haar. Alleen in grote lijnen weten we iets. Voor de rest is het niet alsof we haar echt kennen. Maar het boek is nog geen 200 pagina's dik. Je moet niet te veel verwachten met zo weinig pagina's. Violet Park is een bijzondere vrouw, maar tegelijkertijd ook heel erg alleen. En dat raakt mij wel een beetje. Eenzame ouderen is wel iets wat veel vaker voorkomt dan lijkt. De arme vrouw, helemaal alleen zonder kinderen te wachten op de dood. En dan gaat ze om met een geldwolf. Een man zo vreselijk, die haar achterlaat in een taxi. Het is gewoon niet leuk. Ik vond het boek ook niet super.

Alles is vreemd. Deze wereld mag dan wel normaal zijn, maar de wereld lijkt zo anders. Ik vond het gewoon zo bijzonder. De manier waarop alles zo is zoals het is. Het leven van Lucas en alles eromheen. Het is gewoon anders, en ik weet niet of ik anders wel zo leuk vind.