In het derde boek van Hendrik Groen is het verzorgingstehuis verleden tijd en maken we kennis met Arthur. Al vanaf het begin merk je aan alles dat Arthur allesbehalve tevreden met zijn eigen leven is. Via een mooie ontslagvergoeding komen er plots financiële middelen naar voren die Arthur mooi kan gebruiken om zijn leven op een unieke wijze in te richten.

In overleg met zijn vrienden bedenkt Arthur dan dan ook een mooi plan en de uitvoering gaat helaas niet altijd van een leien dakje. Ik heb meerdere keren moeten lachen om het verhaal, wil je een middag vermaak dan raad ik dit boek van harte aan.