Als je de titel van het boek leest, ga je vanzelf al fantaseren over wat voor gaven Melanie allemaal beschikt. Als je gaat denken aan het lezen van gedachten of teleportatie en dat soort dingen, zit je er faliekant naast. Maar laat dat geen reden zijn om het boek te laten liggen, want dan laat je een heel erg goede thriller aan je voorbijgaan.

“Het meisje met alle gaven” vertelt het verhaal van Melanie, die niets anders kent dan de cel waarin ze leeft en de lessen die zij en andere kinderen van haar leeftijd krijgen van onder andere Juf Justineau. Al gauw ontstaat er een hechte band tussen Melanie en Juf Justineau en dat is nu juist wat er volgens de legerbasis waarin ze ondergebracht zijn, niet had mogen gebeuren. Melanie weet hier echter niets van, want Melanie weet niet dat er nog een wereld is buiten haar cel en het klaslokaal waarin ze elke dag vertoeft.
De wereld buiten het cellenblok is des te angstaanjagender. De wereld werd overgenomen door zogenaamde hongers, genoemd naar het hongergevoel naar mensenvlees dat zij bezitten.
Als de legerbasis wordt bestormd door hongers, zit er niets anders op dan te vluchten. De Sergeant neemt één van de onervaren soldaten, Juf Justineau, een wetenschapper en Melanie mee op pad in een poging om bij een andere legerbasis te geraken. Een queeste die niet zonder gevaren is en waarop Melanie niet enkel de wereld ontdekt maar ook zichzelf.

Het verhaal is heel pakkend en meeslepend. In die mate zelfs, dat ik er een nachtmerrie over gehad heb waarin ik mijn vriend wakker heb gegild. Kan je nagaan ;-)
Het enige dat mij een beetje stoorde in dit verhaal, is dat er toch redelijk wat wetenschappelijke termen gebruikt worden waardoor het verhaal niet altijd makkelijk te lezen is. Ik betrapte mezelf erop dat ik, als ik weer een wetenschappelijk gedeelte tegen kwam, de neiging had om er heel snel diagonaal over te lezen. Desalniettemin geef ik het boek met veel liefde vier sterren, want dat is het zeker waard!
Ik moet ook meegeven dat, ondanks het boek een paperback is, de omslag heel leuk aanvoelt. Niet het typische papiergevoel!