Alice in Wonderland is een wereldberoemde klassieker over de avonturen van het meisje Alice dat via een konijnenhol terecht komt in een bijzondere en kleurrijke wonderwereld waarin zij worstelt met haar identiteit. De bewerking – geen letterlijke vertaling – van Ed Franck is een bijzondere. Een die niet alleen prachtig geïllustreerd is, maar ook een andere lezer voor oog lijkt te hebben dan het Engelse origineel.

Het boek van Lewiss Carrol is een ode aan het kind zijn, aan het open staan voor alles wat nieuw en anders is en aan de fantasie. Mijn favoriete quote uit het boek sluit hier mooi op aan: “Als je blijft wie je was, word je nooit wie je zou kunnen zijn, maar ook nooit wie je nooit bent geweest!” De afweging tussen angst voor verandering en een sprong in het diepe wagen wordt prachtig verwoord in de bewerking van Ed Franck. De quote zou ook zo uit een meer recent boek kunnen komen; onder andere alinea’s en zinnen als deze maken de klassieker uit 1865 tijdloos.

De diepere, filosofische laag waar Alice in mijn gedachten altijd om bekend heeft gestaan, stokt voor mij echter bij een handvol van dit soort quotes en alinea’s. De bewerking van Ed Franck is meer op de jonge lezer gericht dan op volwassenen en schetst slechts de gedachten en beleving van een kind zonder echt goed de diepere boodschappen van het verhaal te raken. Dit boek is vooral een kinderboek. Leuk voor volwassenen om (voor) te lezen, maar minder interessant en niet ‘diep’ genoeg naar mijn mening voor volwassenen zelf. Als volwassene lees je een mooi kinderboek, maar het biedt geen diepere lagen dan de kinderbeleving van de wondere wereld na het konijnenhol.

De bewerking van Ed Franck is geïllustreerd door Rébecca Dautremer. De tekeningen zijn prachtig. Ze passen goed bij de magische sfeer van het verhaal. Vooral de grote platen zijn heerlijk om naar te kijken met hun mooie kleurgebruik. Ze bieden een goede aanvulling op het verhaal. De ingetogen en ietwat sombere tekening op de cover is naar mijn mening niet representatief voor de magische en kleurrijke tekeningen in het boek en ook niet het meest passend bij het sprookjesachtige verhaal. Illustratieve hoogtepunten zijn bijvoorbeeld de tekeningen op de pagina 14/15 en 82/83. De foto van het konijn op het veld is prachtig fijntjes en de kleuren zijn zo mooi subtiel. De tekening van Alice tussen de paddenstoelen is op een heel andere manier mooi. Fantasierijk, intrigerend en juist vrolijker van kleur.

De bewerking van Ed Franck maakt deze Alice vooral een voorleesboek en met de tekeningen van Rébecca Dautremer is dat helemaal compleet. Anders dan de tekst zijn de illustraties niet alleen gericht op kinderen; voor volwassenen zijn de tekeningen ook genieten. Overigens staan de illustraties niet altijd op de juiste plek bij het verhaal zijn geplaatst. Dat zal vooral minder handig zijn bij het voorlezen.

Kortom, de bewerking van Ed Franck is een versie voor de jonge lezer. Ik heb Alice altijd gezien als een prachtige klassieker voor kinderen én volwassenen, maar bleek met deze versie toch echt een kinderboek zonder ‘volwassenenlaag’ te lezen en dat is jammer. De illustraties daarentegen stijgen boven de verwachtingen uit. Ze maken het boek echt bijzonder. Al met al is deze Alice een prachtig geïllustreerd kinder(voorlees)boek.