Boris O. Dittrich, auteur van een aantal succesvolle thrillers als W.O.L.F. en Halszaak, vindt het een eer dat hij gevraagd is om het geschenkboekje voor de Spannende Boekenweken 2018 te schrijven. Hij heeft aangegeven dat hij probeert een spannend en toegankelijk boek te schrijven zodat meer mensen zich geroepen voelen meer Nederlandse spannende boeken te gaan lezen. Het schrijven van boeken doet hij overigens vooral tijdens zijn vliegreizen voor de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch, waar hij sinds 2007 voor werkt.

Bij de rozentuin in het Vondelpark vindt een vrouw het lichaam van een jonge man. Hij is vermoord en heeft een ingeslagen schedel. De politie begint, onder leiding van rechercheur Maya Oliphant, een onderzoek. Wie is de man en wat deed hij ’s nachts in het park? Verder gaat in Nederland het leven door en nieuwe talentenjacht op televisie is het gesprek van de dag. Een van de deelnemers, en groot kanshebber op de overwinning, is de 18-jarige Lilian Lely. Omdat ze verteld heeft dat haar moeder aan kanker komt te overlijden, is ze de lieveling van het publiek. Maar plotseling krijgt het politieonderzoek een wending en komt Oliphant ook blij Lilian terecht.

In Barst keert een aantal bekenden uit Halszaak, het laatste boek van Dittrich, terug. Dit wil niet zeggen dat dit geschenkboekje daar een vervolg op is. Niets van dat alles. Het verhaal is volkomen opzichzelfstaand en er is geen enkele verwijzing naar het vorige boek. Het heeft twee verhaallijnen en aanvankelijk wisselen deze elkaar af tussen het heden en het verleden, dat zich drie maanden voor de moord afspeelt. Gedurende de plot vloeien deze twee afzonderlijke verhalen samen en wordt het één geheel. Beide verhalen, en wat het uiteindelijke verband tussen deze twee, maken de lezer overigens wel nieuwsgierig.

Halverwege het verhaal wordt al wat van de clou prijsgegeven en de lezer denkt dan met zekerheid te weten wie de moord gepleegd heeft. Dat heeft over het algemeen altijd invloed op de spanningsboog, die wordt minder. Dittrich heeft dit opgelost door de lezer toch weer te laten twijfelen. Want door hem op het verkeerde been te zetten, blijft het spanningsveld behouden. Ook al bestaat de kans dat het gerezen vermoeden de juiste zou kunnen zijn. Daardoor blijft het verhaal van begin tot eind boeien.

Net als in zijn andere boeken verwerkt Dittrich ook in Barst enkele actuele thema’s. Daardoor wint het verhaal aan geloofwaardigheid en voelt de lezer zich er meer bij betrokken. Ondanks dat het boekje maar zesennegentig pagina’s heeft, zijn de personages vrij goed uitgewerkt, zodat de lezer voldoende over hen te weten komt. Dat de auteur aan een beperkt aantal bladzijden gebonden was, is het hem gelukt een volwaardig en afgrond verhaal te schrijven. Niet diepgaand, maar zeker ook niet oppervlakkig.