Het echtpaar Dolan probeert al jaren tevergeefs een baby te krijgen. Na jaren van ziekenhuisbezoeken, spanning en verdriet, is er hoop. Kyle en Bethany Dolan beschikken namelijk over genoeg geld om een draagmoeder te betalen om hun kind te krijgen. Na een uitvoerige selectieronde lijkt de studente Laurel Bergin de ideale kandidaat. De ingreep verloopt goed en al snel groeit er een baby in de buik van Laurel. De Dolans zijn enorm gelukkig, maar weten niet welk duister verleden Laurel achtervolgt. Het meisje heeft te maken met huiveringwekkende angsten en probeert te schuilen voor groot gevaar. Als de duistere gevaren haar uiteindelijk inhalen, is ook de omgeving van het echtpaar Dolan het leven niet meer zeker.
Kathryn Mackel heeft al meerdere thrillers geschreven, maar is desondanks nog vrij onbekend in Nederland. De draagmoeder kan daar verandering in brengen. Zeker omdat de regisseur Paul Verhoeven al heeft aangekondigd het boek te willen verfilmen. In dit verhaal is het vanaf het begin duidelijk dat er grote problemen gaan ontstaan rondom het draagmoederschap. In het hoofd van de studente spoken vage gedachtes rond en zij lijkt psychisch niet helemaal in orde. Daarnaast verschijnen er af en toe passages uit haar jeugd. In eerste instantie zijn deze passages erg vaag en wekken die in plaats van spanning, vooral verwarring op bij de lezer. Pas richting de ontknoping wordt het belang van deze teksten duidelijk.
Het verhaal zelf is, ondanks de voorspelbaarheid, origineel. Meerdere verhaallijnen geven het verhaal body en inhoud en maken het bovenal boeiend. De weerzinwekkende spanning is soms ver te zoeken doordat hier en daar de vaart uit het verhaal is. De ontknoping werkt daarentegen wel hartslagverhogend voor de lezer. Deze ontknoping lijkt trouwens steeds te worden uitgesteld. Zeker twee keer voor de echte finale lijkt het einde van het verhaal al in zicht. De resterende bladzijden verraden echter dat Mackel nog een verlenging voor de lezer in petto heeft.
Mackel heeft haar hoofdpersonen zorgvuldig uitgekozen en omschreven. De familie Dolan is erg gelovig en bidt dan ook geregeld tot God. Voor een niet-gelovige lezer kunnen de hoeveelheid gebeden storend zijn, maar aan de andere kant is het geloof wel een belangrijk aspect in dit met hoop gevoede verhaal. Als de religie zou worden weggelaten, boet De draagmoeder in aan diepgang. Een boodschap van het boek is dat vasthoudendheid aan het geloof en hoop veel goeds kan brengen. Niet-gelovigen moeten hier doorheen lezen.
Hoewel De draagmoeder niet spectaculair verrassend en bloedstollend is, blijft het zeker een onderhoudend verhaal met interessante personages in een mooi en passend religieus jasje.