Mijn mening

Geschiedenis. Veel verder dan de moderne geschiedenis ben ik nooit gekomen. Wat dat betreft had ik geluk toen ik eindexamen geschiedenis deed en de onderwerpen de Tweede Wereldoorlog en Vrouwenrechten waren. Al is daardoor mijn interesse zeker niet verder ontwikkeld.

De eerste verhalenbundel ging alleen over de Oudheid. Leuk, en voor mij nieuw. Verhalen die ik sowieso niet kende en waardoor wel mijn nieuwsgierigheid werd gewekt.

In deze tweede bundel vliegen de verhalen door meerdere eeuwen heen. Van de Oudheid tot de Tweede Wereldoorlog. En eigenlijk vind ik dat nog leuker.

Wat mij bij de verhalen opviel is dat veel verhalen geen afgerond einde hebben. Maar meer een einde waar de afloop nog vele kanten op kan gaan. Leuk, want dan kan je nog meer je fantasie de vrije loop laten.

Het verhaal waar ik de meeste lol om heb gehad is De Herbergier van Paul Christiaan Smis. Het geboorteverhaal van Jezus, maar dan van een hele andere kant bezien. Die neurotische herbergier! Hoe bedenk je het?!

Verdietig werd ik van het verhaal Pop van, toevallig, ook Paul Christiaan Smis. Over het bombardement op Dresden. Hartverscheurend verdrietig….

Zoals in alle verhalenbundels spreekt het ene verhaal je meer aan dan de andere. Dat kan ook niet anders. Maar over het algemeen genomen is het een leuke bundel om te lezen.