Ondertussen is dit reeds het zoveelste boek in de rij van Preston&Child waarin FBI-agent Pendergast de hoofdrol speelt. Het vorige boek dat ik van hen las, "wit vuur", was een absoluut meesterwerkje. Ik was dan ook lichtjes teleurgesteld bij het lezen van dit boek.
Wanneer Pendergast z'n zoon Alban dood op zijn stoep ligt met een stukje turkoois in zijn maag begint Pendergast aan zijn zoektocht naar de moordenaar van zijn zoon.
Het verhaal zit boordevol besprekingen over het uitzicht van een kamer of de uitleg over bepaalde zaken in het museum en - hoewel dit erg leerrijk is - haalde dit heel erg de drive uit het verhaal. Weg spanning.
Er zitten ook veel ongeloofwaardige zaken die mij wat tegen de borst stootten omdat dit mij de feeling met het boek deed verliezen.
Jammer geen toppertje, maar ik blijf zeker boeken lezen van Preston&Child.