Een welgestelde vrouw (hoewel ze wel geldproblemen heeft) die op het platteland woont met haar man en kinderen, beschrijft in dit dagboek haar dagelijkse beslommeringen. Dit doet ze met veel droge humor. Het is grappig hoe ze bijvoorbeeld een hekel heeft aan Lady B., die steeds onverwachts komt aanwaaien en overal wat over te zeggen heeft. En altijd maar beleefd blijven en de schone schijn ophouden. Daar gaat het trouwens sowieso wel heel erg over: ‘keeping up appearances’. Maar doordat je hier de gedachten leest van iemand, weet je ook wat er onder die ‘appearances’ verborgen zit. Leuk om te lezen. Je ziet de wereld van de jaren ’30 ook wel voor je.

Maar: ik kon maar niet wennen aan de schrijfstijl. Het zijn echt dagboekkrabbels, geen vloeiend verhaal. Daarnaast worden er door het kindermeisje Franse opmerkingen gemaakt die niet vertaald worden, had ik even in een voetnootje willen zien. En de auteur maakt op een vreemde manier gebruik van hoofdletters. Het zal zijn om nadruk op die woorden te leggen, maar ik vond het erg storend. En, tot slot: er gebeurt weinig spectaculairs in het verhaal. Het zijn echt de dagelijkse beslommeringen van een plattelandsvrouw. Geen spannende verwikkelingen, geen drama. (wat er wel in Bridget Jones zit)

Ik denk dus dat ik helaas moet concluderen dat dit boek gewoon niet mijn smaak is, al kon ik wel de humor zien die erin zat. Voor mij geen volgende deel van het dagboek… Al ben ik wel heel benieuwd naar de cover