Vol goede moed begon ik aan Tienduizend hemels boven jou. Na deel 1 had ik goede hoop voor nog een sci fi pareltje van Claudia Grey. Helaas bleek het niet van hetzelfde niveau te zijn als deel 1.

De schrijfstijl is hetzelfde. De werelden zijn hetzelfde, Marguerite is hetzelfde. En daar gaat het mis. Hoewel het soms heerlijk is om haar zelfverzekerdheid te lezen, soms irriteerde het me ook. In elke wereld zijn zij en Paul voorbestemd om samen te komen. Het idee is erg mooi (wie zou dat nou niet willen) maar dit zorgt ervoor dat Claudia de angst die Meg zou moeten uitstralen niet goed kan verwoorden. Ze vertrouwd iets teveel op een maffiabaas en gaat ongevoelig om met de gevoelens van Paul.

Halverwege heb ik het boek meerderemalen weg gelegd omdat het te langdradig werd en ik me begon te storen aan Meg.

Wel vondt ik het leuk om weer even iets te lezen over de Marguerite uit de Tsaren tijdperk. Claudia haalt op de juiste momenten zaken aan uit het eerste boek waardoor het een gestroomlijnd verhaal wordt.
Hoe meer het verhaal zijn einde naderde hoe spannender het verhaal weer werd en hoe meer weer de negatieve kant van Marguerite komen te zien.

Ondanks dat ik niet zo laaiend enthousiast ben over dit deel, krijgt het toch 4 sterren. Claudia weet de werelden goed naar te zetten en geeft duidelijke omschrijvingen over Meg, Theo en Paul.