Tijdens het lezen van Tegenlicht vraag ik me steeds af hoe mijn leven eruit had gezien als ik in mijn jeugd veel gepest zou zijn en ook nog opgevoed zou zijn door mijn oma omdat het nest waaruit ik kwam totaal geen warm nest was.

Esther Verhoef schrijft zo realistisch over hoofdpersoon Vera waardoor ik een week lang met haar meeleef. Wanneer dan in hoofdstuk 39 van deel 2 bij mij de tranen komen dan weet ik dat Vera onder mijn huid is gaan zitten en dat Esther Verhoef met Tegenlicht een prachtige roman heeft geschreven die vele lezers zal boeien.