De oma van Dottie is van de trap gevallen en aan haar verwondingen overleden. Omdat oma een levenslustige dame was, die nooit iets mankeerde, twijfelt Dottie of ze echt wel gevallen is. Op de begrafenis verschijnen allerlei mensen die Dottie nog nooit gezien heeft of van gehoord heeft en ze na de uitvaart ook nog een briefje in haar zak vind waarop staat “vind de minnaar en je vind de moordenaar” worden haar twijfels bevestigd. Dan blijkt oma in plaats van een vermogen, schulden te hebben en is haar geld doorgesluisd naar een bouwproject in Griekenland. Dottie besluit op onderzoek uit te gaan en beland daarvoor op het eiland Kreta. Het bouwproject bestaat niet. En Dottie komt in aanraking met mensen uit haar oma’s en moeders verleden. Wie is er te vertrouwen en welk geheim heeft oma en ook Dottie’s moeder met zich mee gedragen en wat of wie heeft geleid tot oma’s dood, waar is haar vermogen gebleven.

Jet van Vuuren is de schrijfster van deze voor haar elfde thriller. De schrijfstijl is vlot en het boek leest heerlijk ontspannend. De wisseling tussen “toen” en “nu” is soms wat verwarrend om de verhaallijnen aan elkaar te plaatsen, maar geeft ook wel meer informatie die je nu als lezer beleefd in plaats van dat het uitgebreid verteld wordt.

Voor mij is het een typisch Nederlandse zomerthriller. Prima geschreven en heerlijk ontspannend lezend, beetje psychologie en personages die herkenbaar zijn.