Lisa/Charlotte wordt geboren in Duitsland. Daar woont ze tot aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog samen met haar ouders en haar blinde broertje. Het gezin, Joods van afkomst, moet noodgedwongen hun flat ontvluchten en raakt hierdoor van elkaar gescheiden. Haar vader wordt opgepakt en zijzelf vindt, samen met haar moeder en broertje, tijdelijk onderdak bij familie. Omdat de situatie alsmaar driester wordt regelt haar moeder voor Lisa/Charlotte een plaats op het kindertransport naar het, op dat moment nog, veilige Engeland.

Vanaf haar aankomst in Engeland wordt het verhaal door verschillende personages vertelt waardoor je een heel scala aan gevoelens en perspectieven meekrijgt die voor een heel breed beeld zorgen. De schrijftaal daarentegen is minder breed. Er wordt gebruik gemaakt van korte zinnen, zonder moeilijke woorden waardoor het niet altijd lijkt te passen bij het personage dat aan het woord is. Anderzijds zorgt dit eenvoudig taalgebruik er voor dat het boek heel toegankelijk om te lezen is.

De gebeurtenissen klinken erg waarheidsgetrouw maar mag je met een korreltje zout nemen. Zo is het kindertransport waar Lisa/Charlotte op terecht komt bijlange niet één van de laatste transporten dat Engeland aandeed en de bombardementen die Engeland teisterden kloppen qua tijdspanne dan weer niet. Natuurlijk kan je opwerpen dat dit verhaal een fictief verhaal is en niet bedoeld als historische roman. Het neemt niet weg dat ik toch zoiets heb van, als je een verhaal niet alleen in een bepaalde tijd maar ook op een bepaalde setting laat afspelen dan mag het, historisch gezien, wel een beetje kloppen. Vooral omdat het hier over feiten/gebeurtenissen gaat die met een minimum aan opzoekwerk te achterhalen zijn.
Wat de uitwerking van de personages betreft: zo uitgebreid als de personages aan het woord komen, zo weinig krijg je van hun achtergrond mee. Een enkele uitzondering daargelaten. Het had voor een beetje meer diepgang gezorgd en dat had ik wel fijn gevonden.
En het einde, zo jammer ... Het einde kwam wat afgehaspeld over. Terwijl een paar extra pagina’s de zaak niet meer zouden gemaakt hebben.

Geen hoogvlieger maar wel een meeslepende roman die heel geschikt is voor een breder (lees: jeugdiger) publiek.