Dit boek is de kern niet meer dan een liefdesverhaal, dat in dit geval zich afspeelt in Tokyo, maar dat had eigenlijk net zo goed Londen of Parijs kunnen zijn. Geen exotische oosterse vertelling dus, maar in het genre van het liefdesverhaal is het volgens mij absoluut een positieve uitschieter. Murakami zet zijn personages goed neer en laat je de passie, pijn, liefde en eenzaamheid van hen goed mee voelen en beleven.
Het verhaal gaat over Hajime: een succesvol zakenman, die gelukkig is getrouwd en twee schatjes van dochters heeft. Maar toch heeft er bij hem altijd een verlangen geknaagd, alsof er toch iets ontbrak. Als hij Shimamoto weer ontmoet, zijn jeugdvriendinnetje die hij sinds zijn twaalfde niet meer heeft gezien, beseft hij dat alleen zij die leegte kan vullen. Maar moet Hajime voor de passie die hij voor haar voelt, zijn vrouw en zijn hele leven verloochenen?
De titel van het boek refereert aan een nummer van Nat King Cole, dat de jeugdige Hajime en Shimamoto vroeger eindeloos luisterden, waarbij ze fantaseerden wat voor een wonderlijks er dan wel niet zou zijn, ten zuiden van de grens. Het geeft de essentie van dit boek weer, dat gaat over verlangen en meer specifiek: over onvervuld verlangen.
Concluderend: zonder meer een goed geschreven boek. En alhoewel het thema niet echt mijn kop thee was, is het zeker de moeite waard!