De cover van dit boek zorgt al onmiddellijk voor een goed gevoel. Je krijgt een zomers gevoel van de zee de rotsen en hebt onmiddellijk het idee van dit gaat om een liefdesverhaal.
Het was het derde boek die ik gelezen heb van Rachel Hore en ik blijf fan van haar schrijfstijl. Ze heeft een manier van schrijven waardoor je volledig meegezogen wordt in het verhaal en je het idee krijgt dat je je op de plaatsen bevindt van de personages.
Het verhaal begint wanneer Briony met haar vriendin Aruna en haar partner opreis gaat naar Italië. Tijdens een wandeling in het dorpje ontdekken ze een indrukwekkende villa. Briony haar nieuwsgierigheid neemt de overhand en ze gaat een kijkje nemen in de vila. Na haar bezoekje laat de villa haar niet meer gerust en gaat ze op research uit, hierdoor krijgt ze een stappeltje brieven in haar bezit. Die een ontluikende liefde tijdens de tweede wereldoorlog weer geeft.
Tijdens het verhaal wordt je meegenomen in het heden en het verleden. Terwijl Briony gaat uitzoeken hoe het vergaan is met de ontluikende liefde die misschien wel verband houden met haar familie. Krijgen we flashbacks naar de tweede wereldoorlog waar het verhaal zich afspeelde.
Het is een vlot geschreven roman, die alle ingrediënten bevat die nodig zijn om er een echte feelgood roman van te maken met de nodige emoties.