Zojuist mijn reactie in januari bij Versplinterd nog eens terug gelezen, en kom tot de slotsom dat ik Slaughters boeken graag lees, ik blijkbaar door eerdere leeservaringen continu ergens gruwelijkheden verwacht en dat ik die in deze titel Verbroken ook niet vond (wat het overigens niet minder spannend maakte).
Will Trents personage krijgt absoluut karakter, en bijzonder knap is het "gevoel van thuiskomen in de familie", als lezer zijnde. Op subtiele wijze trickert ze allerlei herinneringen aan eerder gelezen boeken, alsof het kennissen zijn waarvan je een poos niets gehoord hebt.

Goed geschreven, met een achterliggend onderwerp waar ik met een van mijn studerende zoons al eens stevige discussies over heb gehad, extra interessant. Hoog tempo, onverwacht plot en belofte voor volgende boeken.