De eerste dag van de dertig is Alphonse een alledaagse huisschilder die in een nogal merkwaardige burenkwestie verzeild raakt. Als anonieme buitenstaander lijkt hij de aangewezen persoon om te bemiddelen.

Elke dag opnieuw, bij elke nieuwe klant, bij buren en vrienden, krijgt Alphonse vreemde verhalen te horen, zet hij zich in voor anderen, of hij ze nu goed of vluchtig kent.

Je kunt je met enig recht afvragen of het waarschijnlijk is dat alles wat in de dertig dagen van de roman gebeurt in dertig dagen zal gebeuren. Of eigenlijk, het is uiterst onwaarschijnlijk dat dat zo is. Tenzij je het niet leest als werkeljke gebeurtenissen, maar als symbolen van maatschappelijke problematiek.

Knap, hoe een opeenvolging van malligheid uiteindelijk een treurig boek oplevert.