(Recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/scarlet-marissa-meyer/)

Scarlet – Marissa Meyer

This is not the fairytale you remember. But it’s one you won’t forget.

Scarlet Benoit’s grandmother is missing. The police have closed her case. The only person Scarlet can turn to is Wolf, a street fighter she does not trust, but they are drawn to each other.

Meanwhile, in New Beijing, Cinder will become the Commonwealth’s most wanted fugitive – when she breaks out of prison to stay one step ahead of vicious Queen Levana.

As Scarlet and Wolf expose one mystery, they encounter Cinder and a new one unravels. Together they must challenge the evil queen, who will stop at nothing to make Prince Kai her husband, her king, her prisoner..

Na het boek Cinder gelezen te hebben van Marissa Meyer had ik hoge verwachtingen voor deel twee van The Lunar Chronicles.

Het boek begint met Scarlet, haar oma is al een aantal weken vermist, maar de politie doet niet erg actief onderzoek, Scarlet krijgt ook uiteindelijk een bericht dat ze denken dat haar oma zelfmoord gepleegt heeft, maar ze hebben nooit een lichaam kunnen vinden. Dit vermoeden hebben ze, omdat haar oma’s ID-chip ligt op haar kamer, evenals haar portscreen. Ze moet dus zelf haar ID-chip uit haar pols hebben gesneden en hara portscreen laten liggen. Scarlet gelooft er helemaal niks van.

Als Scarlet fruit en groenten aan het afleveren is in Rieux, het plaatsje waar haar boerderij staat en het restaurant waar ze de groenten aflevert, komt haar goede vriendin Emilié aan. Zij en Scarlet zijn erg goed bevriend en ze leeft ook mee met de verdwijning van Scarlet’s oma.

Op het moment dat Scarlet de groenten aflevert, is er op de TV al de zoveelste herhaling gezien van het moment van het bal. Dat Cinder van de trap afvalt. Er zijn veel verschillende meningen over dit meisje. Scarlet verdedigt Cinder op het moment dat er een aantal mensen opmerkingen over het meisje maken, die nogal negatief zijn. Als Scarlet echt ruzie krijgt, springt er een jongen op die het weer voor Scarlet opneemt. Dit is de jongen waar Emilié een crush op heeft. Hij is een straatvechter en zijn naam is Wolf.

Buiten bedankt Scarlet hem aarzelend en geeft hem wat tomaten, die hij gulzig opeet. Waar Scarlet zich over verbaasd is dat de jongen nog nooit tomaten op heeft. Hij biedt aan om bij Scarlet op de boerderij te helpen, maar ze slaat zijn verzoek af.

Het volgende hoofdstuk lees je weer vanuit Cinder, die gevangen zit en elk moment uitgeleverd kan worden aan de Lunar konining Levana. Als de dokter Erland Cinder een nieuwe voet en een nieuwe hand geeft, en tegen haar zegt dat ze moet vluchten, laat Cinder zich het niet een tweede keer vertellen.

Met haar nieuwe voet en hand, en met een poging haar Lunar krachten onder controle te krijgen ontsnapt ze uit de gevangenis, samen met Throne, een medegevangenen, Cinder is perongeluk bij hem in de cel belandt.

Eigenlijk vanaf het moment dat er een Wolf in beeld komt, weet dat al dat dit boek het verhaal van roodkapje is, ook omdat Scarlet een rode hoodie heeft.

In dit deel van The Lunar Chronicles lees je hoe Scarlet op zoek gaat naar haar oma, en hoe Cinder probeert uit handen te blijven van koningin Levana.

Dit boek vond ik persoonlijk erg tegenvallen ten opzichte van Cinder. Er waren bepaalde scenes die zo uit het boek Twilight kwamen, en verder ook gewoon tegenvallende scenes. Zoals een nogal snel ontwikkelende romance tussen Wolf en Scarlet. Het was wel een leuk boek, maar een tegenvaller ten opzichte van het eerste deel van de serie.

Wel las het boek fijn, net als het eerste deel, en had ik het zo uit. In dit deel van het boek kwamen minder futuristische aspecten aan het bod dan in Cinder, maar dat maakte het boek er niet minder leuk om.

Ik hoop dat het volgende boek van de serie, Cress, beter zal zijn als dit boek.

Ik geef het daarom ook 3/5 sterren.