Ik had dit boek voorbij zien komen op allerlei blogs en op instagram, maar gek genoeg trok het mij eigenlijk niet zo aan. Het was dat mijn moeder het meegenomen had voor haarzelf en het vervolgens aan mij gegeven heeft EN dat ik las dat het een lekker wegleesboek was, anders had het hier nog maanden of jaren op de plank gestaan.

En dat was toch wel zonde geweest. Het is, allereerst, inderdaad een heerlijk wegleesboek. Het boek is geschreven in heel makkelijk en toegankelijke Nederlands, waardoor je ogen over de letters en bladzijdes kunnen vliegen. Ik vond het zelf nergens echt simplistisch worden, overigens. Het las gewoon heel erg lekker weg.

Maar dat was niet het enige, het was ook nog eens een leuk verhaal! De aantrekkingskracht en banter tussen Daemon en Katy is ongelooflijk vermakelijk om te lezen, ondanks het feit dat het plot wel wat voorspelbaar is. Daemon is net hufterig genoeg om haar irritatie begrijpelijk te laten zijn, maar ook weer niet zo hufterig dat hij niet meer leuk wordt.

Ook de mythologie zit leuk in elkaar en er is goed over nagedacht. Ik hou ervan als mythologie wetenschappelijk onderbouwd wordt en dat is hier zeker het geval!

Het enige minpuntje is het feit dat de bij-karakters niet echt uitgewerkt zijn en een rol spelen. Eigenlijk zijn er maar drie karakters die ietwat karakter hebben (ook daar valt nog wel wat te halen, als je het mij vraagt), terwijl de rest af en toe eens langskomt en heel dicht tegen stereotypes aan komt, omdat we ze nauwelijks leren kennen. Ik hoop dat dit in het volgende boek goed komt!

Ik wil de rest van de serie in elk geval WEL graag lezen!