Jennifer E. Smith heeft al een aantal YA-romans geschreven. Haar werk is in maar liefst 33 landen verschenen en de filmrechten van Hallo, tot ziens en alles daartussen zijn ondertussen verkocht aan Paramount Pictures!  

Aidan en Clare gaan studeren, alleen wel 4000 kilometer bij elkaar vandaan. De laatste twaalf uur die ze samen hebben is in gegaan. De twee staan alleen voor een groot dilemma: zetten ze een punt achter hun relatie, of kiezen ze voor een ingewikkelde langeafstandsrelatie? De keuze is erg moeilijk, maar ze moeten vanavond een beslissing maken. Wat beslissen ze, wat gaan ze doen? Wordt het een ‘tot ziens’ voor altijd of een ‘hallo’ voor een toekomst samen?  

Clare is een beetje een perfectionist. Ze vindt dat ze niet zomaar kan vertrekken, maar eerst afscheid moet nemen van allerlei plekken en mensen. Daarom heeft ze een lijstje gemaakt. Ze wil langs de plekken waar ze samen met Aidan iets heeft beleefd en waar ze een fijne herinnering aan heeft overgehouden. Maar niet alles loopt zoals gepland. Het ene probleem dient zich na het andere aan. De planning dreigt in de soep te lopen, waar Clare niet zo goed tegen kan.  

De vormgeving van het boek is erg leuk bedacht: elk hoofdstuk is een ‘halte’, een plek waar Aidan en Clare naar toe gaan. Haltes die op Clares lijstje staan en soms ook ander haltes. En lang niet alles loopt gesmeerd tussen Clare en Aidan, ze hebben vaak conflicten, wat meer spanning in het boek brengt. Er komen kleine barstjes in hun relatie wat sommige scènes krachtiger maakt.  

Het is mooi om te zien hoe Clare en Aidan allebei reageren op hun dilemma. Clare ziet niet veel in een langeafstandsrelatie. Ze is bang dat het stuk loopt en dat ze dan niet meer normaal met elkaar om kunnen gaan als ze elkaar tegenkomen in hun oude woonplaats. Aidan daarentegen wil het wel proberen, hij houdt veel van Clare en hij wil haar niet zomaar loslaten. Door hun verschillende meningen komen ze niet uit hun probleem:
Clare en Aidan blijven een beetje om hun probleem heen dralen. Ze weten niet wat ze gaan doen en willen hun beslissing dan ook zo veel mogelijk uitstellen, hierdoor blijft de ‘spanning’ van hun beslissing tot aan het eind toe bestaan.  

Het hele boek bestaat uit het ‘romantische’ probleem van Aidan en Clare. Je kan het boek helaas niet bepaald ‘spannend’ noemen. Aidan en Clare kunnen geen beslissing nemen en worden dus heen en weer geslingerd tussen ‘bij elkaar blijven’ en ‘uit elkaar gaan’. Op een gegeven moment denk je: “Kom op jongens!” Gelukkig is het boek niet te dik zodat het geen langdradig verhaal wordt.  

Hallo, tot ziens en alles daartussen is een echt zwijmelverhaal. Een boek dat je gewoon lekker kunt lezen, je hoeft je maar met één probleem bezig te houden: de relatie van Clare en Aidan. Hoe je het ook wendt of keert, het probleem van Clare en Aidan wordt ook een heel klein beetje jouw probleem. Want zeg nou eens eerlijk: wat had jij in zo’n situatie gedaan?