Wat moet je nog toevoegen aan alle lovende kritieken die het boek, zelfs voordat het was uitgegeven, al gekregen heeft? De vergelijkingen met het werk van Stephen King, die zich overigens zelf lovend uitsprak over het boek, het feit dat de filmrechten van dit boek al gekocht werden vóórdat het boek gepubliceerd werd, de rechten van het boek die wereldwijd verkocht zijn aan vele internationale toonaangevende uitgeverijen, kortom, het kon wel eens dé grote bestseller van 2010 worden. Er wordt zelfs al gesproken over de nieuwe hype na de boeken en films van Harry Potter en de film Avatar.
Toegegeven, je wordt letterlijk en figuurlijk meegezogen in het verhaal. De personages in dit fascinerende boek zijn zo goed neergezet en zo levensecht dat je bij wijze van spreken het idee krijgt dat je erbij hoort, dat je met de groep mee ten strijde trekt tegen de alles verslindende viralen. Alles zit ook in dit boek: rampspoed, trachten te overleven, opoffering, strijd, hoop, horror, het goede en het kwade, avontuur, mysterie, liefde en romantiek.
Des te jammer dat hier en daar stukken zijn, zeker in het middelste deel van het verhaal, die iets te langdradig zijn, waar af en toe de aandacht een beetje verslapt door een gebrek aan spanning. Dat wordt wel weer grotendeels goedgemaakt door het meeslepende einde. Cronin weet je door zijn hartstochtelijke schrijfstijl, levensechte personages en ingenieuze plot te raken, waardoor je de mindere delen van het boek eerder voor lief neemt.
Er is bijna geen personage dat niet goed uit de verf komt en ook de onderlinge verhoudingen binnen de groep overlevenden zijn heel menselijk en waarheidsgetrouw neergezet. De overgang tussen werkelijkheid en fictie verloopt soepeltjes; het verhaal speelt zich tenslotte in verschillende tijdsperioden af, maar dit is absoluut niet storend.
Cronin schreef het epos De oversteek op verzoek van zijn dochtertje. Zij vroeg hem een verhaal te schrijven met een klein meisje in de hoofdrol. Hij mag haar eeuwig dankbaar zijn voor dit verzoek.