Als je een fan bent van The Hunger Games, dan is dit zeker en vast een boek naar jouw smaak!

Morgen wordt vandaag vertelt het verhaal van de 17-jarige Sara, die na een brand in het strenge internaat waar ze werd opgevoed, op vrije voeten is. ‘Leuk’ zou je denken, maar niets is minder waar, want zonder persoonsbewijs geraak je nergens en je krijgt pas een persoonsbewijs vanaf je de leeftijd van 18 bereikt hebt.
Gelukkig komt ze op haar pad een dame tegen die haar verder wil helpen maar daar horen wel enkele leugentjes bij. Niets waar Sara niet mee om kan. Samen ondernemen ze een tocht naar een groter dorp, waar Sara een baantje als huishoudhulp en een persoonsbewijs te pakken weet te krijgen. Ze maakt voor het eerst in haar leven ook echt vrienden en wordt ook verliefd. Helaas is dit alles niet volledig zonder gevaar. Zeker niet als de zeer invloedrijke bazin van Sara haar ware gezicht laat zien en hiermee Sara’s plannen compleet in de war gooit.

Ik was zeer aangenaam verrast door dit boek. De titel sprak me niet meteen aan, maar de achterflap van het boek maakt meteen veel goed en spreekt aan tot lezen. En dat moet je zeker doen want het verhaal houdt je vast van begin tot einde. Als ik niet af en toe ook nog tijd moet maken voor het echte leven, zou ik het boek in één ruk hebben uitgelezen.
In het begin van het boek schrijft Ruth mijns inziens niet zo heel vlot. Ze gebruikt vrij korte zinnen, waardoor het lijkt alsof ze zelf nog een beetje op ontdekkingsreis is naar haar eigen schrijfstijl. Langzaam maar zeker verandert dit en leest alles heel goed weg.
In het boek merk je wel dat er bepaalde elementen zeer goed gelijken op The Hunger Games, maar dit is niet storend in het verhaal en het maakt het juist heel leuk want hoewel sommige dingen wel een belletje doen rinkelen, is het toch veelal erg uniek en vernieuwend.
Ik kijk alvast uit naar een vervolg!