Dit wordt een lastige. De therapie, het thrillerdebuut van Sebastian Fitzek heeft ontegenzeggelijk een zwaar psychologisch karakter. De scherpzinnigheid van de gekozen diepgang besef je pas zodra je het boek hebt dichtgeslagen. Het verhaal blijft vervolgens nog lang nasidderen.

Psychiater Victor Larenz is het spoor behoorlijk bijster na de verdwijning van zijn dochter Josy, vier jaar geleden. Vastgebonden aan een bed in een psychiatrische kliniek, weet hij dat hij nooit meer vrijkomt vanwege een hem opgelegde begane misdaad, tenzij de behandelende arts zijn onvoorstelbare verhaal gelooft en dus ook zijn onschuld. Zijn arts is bereid te luisteren.

Tijdens een vijfdaags verblijf op het eiland Parkum, komt Victor erachter wat er met Josy is gebeurd. Dat hij deze waarheid verschrikkelijker vindt dan zijn lange schemertoestand tussen angst en zekerheid, is een enorme trigger voor de lezer. Want hoe erg moet een waarheid zijn als zij boven de zo gehate onzekerheid uitstijgt. We volgen Victors verhaal zowel vanuit het heden als het verleden. Op het eiland in het oude strandhuis van zijn ouders zoekt Victor rust en probeert hij los te komen van zijn verdriet om Josy. Maar er is hem geen rust gegund. Het bezoek van de geheimzinnige en schizofrene Anna zet alles op zijn kop. Het is duidelijk dat Anna meer weet over de verdwijning van Josy. Victor kan niet anders dan haar ontvangen en behandelen, ondanks zijn eigen nachtmerries en het feit dat hij steeds zieker wordt.

Het verhaal is beklemmend en bloedspannend, met onwaarschijnlijke gebeurtenissen die later weer worden weersproken. Niets is waar en alles is waar. Soms is het te veel van het goede wat Fitzek de lezer biedt: wat is nu zekerheid en wat niet? Het lijkt steeds meer op één lange onwaarschijnlijkheid en de indruk wordt gewekt dat Fitzek een aantal reeds eerder beschreven ideëen en plotten in zijn verhaal wilde proppen. Hoe kan hier überhaupt nog sprake zijn van de toegezegde 'zeer verrassende en bijzondere plot'? Nou, dat blijkt wel degelijk te kunnen! Zoals gezegd: zodra je de laatste pagina's hebt gelezen inclusief de epiloog, dán pas besef je wat er gebeurd is en hoe knap Fitzek deze psychologische thriller heeft bedacht, opgebouwd en in elkaar heeft gezet. Briljante psychologie, waanzinnig goed gedaan en het herlezen waard.