Geweldig dat dit boek nu eindelijk in het Nederlands verkrijgbaar is. In het N e d e r l a n d s, zeg ik expres, niet in N e d e r l a n d , want het wás hier al verschenen: in 1939, de eerste druk, in het... Duits. Bij Exil uitgeverij Querido in Amsterdam omdat Mann niet meer in eigen land mocht publiceren. En het is een feest, deze eerste vertaling nu, omdat het een bijzonder boek is. Om eerlijk te zien, het is niet helemaal mijn lievelingsboek van Klaus Mann, Flucht in den Norden, Mephisto en vele korte verhalen heb ik dieper in mijn hart gesloten. Ze bevatten meer sfeer, zijn lyrischer. Maar De Vulkaan is interessanter. Klaus moet welhaast een helderziende zijn geweest, zo goed kende hij de wereld van toen. Stefan Zweig schreef hem over de roman: 'Een doorleefd boek.' Ja; Klaus wist waarover hij het had, zelf rusteloos door Europa en de VS zwervend, na zijn vlucht in '33 (als een van de eersten...) uit Duitsland. Het is een zeer meeslepend boek. Een mooie kroniek van de Duitse emigranten in Zürich, Parijs, Praag, Barcelona, New York en - Amsterdam. Deze oudste zoon van Thomas schittert niet zozeer door de fraaie zinnen - soms is zijn stijl wat vlak - als wel door de hartstocht die onder zijn proza gloeit. Tijd voor de herwaardering van deze vaak onderschatte schrijver.****