De aanwezige hittegolf, de ziekte van de moeder van de hoofdpersoon, de gedachten van hoofdpersoon Jonathan en het kwetsbare kind geven een benauwd en beklemmend gevoel. Schrijfster Inge Schilperoord weet de dialogen en gedachten (worstelingen) zo te omschrijven dat je als lezer aanwezig bent en wilt ingrijpen. Ze lijkt ook een talent te hebben in het vertragen. Het boek houdt je tot de tragische climax vast met hoop dat de hoofdpersoon zich kan beheersen en omstandigheden hem gaan helpen om op het rechte pad te blijven. Het angstaanjagende is dat het werkelijk is. Deze gebeurtenissen vinden ook plaats in onze woonwijken. Dit boek belicht de andere kant van het verhaal, het verhaal van de dader.