Gisteren in het boek Schijngestalten begonnen en vandaag sloeg ik het boek met een diepe zucht dicht.
Ik vond het een knap geschreven, spannend en intrigerend verhaal dat me boeide van het begin tot het einde.
Anne, de hoofdpersoon, gaat naar Florence om de verjaardag te vieren van haar vader die 65 jaar wordt. Haar moeder is al jaren ziek en lijdt aan MS, haar vader is al de nodige jaren bezig met het ontwikkelen van een medicijn tegen MS.
Anne ontdekt dat er toch verschillende zaken niet echt kloppen. Er gebeuren vreemde dingen en ze wil proberen dit in haar eentje op te lossen. Of dat allemaal lukt...?
Corine Hartman weet de spanning er goed in te houden en de ontknoping is verrassend. Het is zeker de moeite waard om het boek te lezen!