‘Bij de loodgieter thuis lekt de kraan,’ deze opmerking van mijn moeder kwam regelmatig in mijn herinnering terug bij het beluisteren van het boek van Sonja Barend. Hierin vertelt zij over haar leven. De rode draad in het verhaal is dat zij bij haar moeder nooit echt naar haar vader heeft durven vragen. Terwijl zij als professional in haar tv-interviews altijd alle onderwerpen durfde aan te roeren.
De vader van Sonja is in de oorlog opgepakt. Twee Nederlandse NSB-ers kwamen aan de deur en zij vroegen aan de moeder van Sonja of haar man thuis was. ‘Ja’, antwoordde ze en daarmee was het onmogelijk voor haar man om te ontkomen.
Sonja heeft verschillende malen willen vragen of zij zich schuldig voelde over zijn arrestatie. Hoe haar vader was. Of zij wel echt van hem hield. Haar moeder hertrouwde al snel met een andere man, waarvan zij lang dacht dat hij haar vader was. Nooit heeft Sonja er echt er over kunnen en durven doorvragen bij haar moeder. Zoiets zou haar in een programma nooit zijn overkomen. Maar de koningin van de talkshow sloeg dicht bij haar moeder. Waarom? Zelf denkt ze dat zij misschien bang was voor de antwoorden.
Ik heb het boek geluisterd en prettige was dat Sonja Barend het zelf voorlas. Je hebt dan het idee dat zij jou persoonlijk haar verhaal vertelde. Ik had niet verwacht dat ik met zoveel interesse en ontroering naar dit boek zou luisteren. Wat mij trof – naast dat zij haar moeder niet alles durfde te vragen – is dat zij er nog altijd zoveel verdriet van heeft dat zij haar vader nooit heeft gekend en dat hij is weggevoerd in de oorlog.
Verrast was ik te horen dat zij drie keer kanker heeft gehad – waaronder longkanker – en drie keer is genezen. Als iemand dat in een roman had geschreven, had ik het niet geloofd.