Dit boek is allesbehalve een luchtig tussendoortje. Het zet je aan het denken, over revolutie, over vriendschap, over liefde, over eenzaamheid, over je eigen naam, over... ja over wat al niet.

Al onze namen vertelt het verhaal van Isaac en Helen. Isaac is gevlucht uit Oeganda en Helen is de maatschappelijk werkster die hem in de VS opvangt. Zij vertellen beiden een deel van het verhaal, Helen neemt het heden (dat vermoedelijk ergens in de jaren '60 van de vorige eeuw is) voor haar rekening en schrijft vooral over hun ontluikende relatie. Isaac verhaalt over zijn verleden, over zijn vriendschap met de man van wie hij de naam draagt en met wie hij zo'n bijzondere relatie had tot de revolutie alles veranderde.

Het is geen eenvoudig boek, maar het zit wel goed in elkaar en is mooi geschreven. Vooral de vriendschap tussen de hoofdpersoon en Isaac is prachtig neergezet, daar zit zo veel in, vadergevoel, afhankelijkheid, trouw, verraad, broederschap. Je zou bijna denken dat alleen het verhaal van Isaac al voldoende zou zijn, maar het deel met Helen voegt nog echt iets toe, het geeft de hoofdpersoon en het gehele boek nog meer diepte.

Een absolute aanrader dus!

PS Mocht je nog meer willen weten, voor mijn blog Bladzijde26.com schreef ik een nog uitgebreider recensie.