Mijn volledige recensie is terug te vinden op:
https://www.linda-linea-recta.nl/donker-water/

Aan het einde van De stalker in de nacht neemt Erika een onverwachte beslissing.
View Spoiler »
Sindsdien werkt ze niet meer op de afdeling Moordzaken in Londen maar op de afdeling als lid van het Projects Team in Bromley. Tijdens De zoektocht naar een koffer met tien kilo heroïne wordt er nog iets gevonden, namelijk een klein skelet. Vervolgens begint het bij Erika te kriebelen.


De vondst van de heroïne verschafte Erika geen triomfantelijk gevoel. Het enige waar ze aan kon denken was het kleine skelet. Tijdens haar loopbaan bij de politie had ze een flink aantal jaren op de afdeling Drugsbestrijding gezeten. De namen leken steeds te wisselen -Centraal Drug Unit, Drug and Organised Crime Prevention, het Projects Team – maar de strijd tegen drugs sleepte zich almaar voort en leek nooit beslist te kunnen worden. Zo gauw de ene drugsdealer werd opgepakt, stond de volgende klaar om zijn plaats in te nemen, iemand die nog slimmer en doortrapter te werk ging.
Moordenaars waren een heel ander verhaal; die kon je oppakken en achter slot en grendel zetten.

Je ziet Erika, ten opzichte van het vorige deel, groeien als mens. Ze lijkt wel veranderd. Wat niet wil zeggen dat ze zich aan alle bevelen houd. Zo krijgt ze na wat drammen alsnog voor elkaar om de leiding van het team over de heropening van vermissing/moordzaak van Jessica Collins te mogen voeren. Ze mag haar eigen team samenstellen en ja hoor (gelukkig maar) daar zijn Moss en Peterson weer.

Wel had ik redelijk snel een verdachte op het oog, te behulpzaam?
View Spoiler »

Desondanks zag ik het einde en de ontknoping totaal niet aankomen!