Dit bekende en veel geprezen boek (onder meer winnaar van de Booker Prize 1999) handelt over de docent literatuur David Lourie, die werkt op de universiteit van Kaapstad. Als hij -terecht- wordt beschuldigd van het onderhouden van een relatie met een leerlinge, ontvlucht hij Kaapstad om te gaan wonen bij zijn dochter Lucy, die woont op het platteland. Daar ontspint zich het thema waar dit boek om draait: hoe de verschillen in opvattingen hem en zijn dochter uiteen drijven. Waar David in wezen een individualist is, die zijn eigen weg gaat, is zijn dochter juist wel iemand die zich wil confirmeren aan haar omstandigheden en omgeving. Het leidt ertoe dat als de boerderij wordt overvallen door drie zwarten en Lucy wordt verkracht, het juist David is die in opstand komt, en niet Lucy, die wel lijdt onder het gebeurde, maar toch weigert te verhuizen of zelfs maar na te streven dat één van de schuldigen, die een neefje van haar zwarte buurman blijkt te zijn, zijn straf krijgt. En als ze zwanger blijkt te zijn, wil ze ook nog eens het kind houden. Allemaal zaken die ervoor zorgen dat ze zich vervreemdt ten opzichte van haar vader.
Coetzee heeft een zeer relevant boek beschreven, vooral omdat het haarscherp de moeizame verhoudingen in het Zuid-Afrika in het post-apartheid-tijdperk schetst. In al haar genuanceerdheid is het ook een heel mooi boek, een verhaal dat je aan het denken zet. Een aanrader dus.