Dit boek, dit verhaal: lezen!
Vooral mensen die met kinderen werken, met jongeren te maken hebben en niet zomaar etiketjes gaan plakken of denken 'die is nu eenmaal zo'.
Luister, kijk en zoek naar het verhaal achter zo'n bijzondere kleuter, stille leerling of hautain-ogende puber.

Sinds begin april toen Judith Visser bij Pauw haar verhaal vertelde, wilde ik dit boek lezen. Ik had de omslag eerder gezien maar niet verder gekeken. Publiciteit is in dit geval zeer goed geweest.

Samenvattingen zijn er al vele te vinden op hebban of goodreads.

Eenmaal in begonnen bijna in een dag uitgelezen. Met een glimlach, natte ogen of herkenning. Vandaag nog vertelde een leerling waarmee ik lees, hoe de hond bij thuiskomst uit school altijd op wacht zat. Een andere kwam altijd even vertellen hoe een verhaal in het hoofd zat, verslond boeken op eenzelfde manier als Jasmijn Vink uit Zondagskind en had enorme moeite met teveel aan prikkels en geluiden. Smijten uit onmacht met deuren tot stoelen, niet om kunnen gaan met onverwachte situaties, een schoolreisje is niet zomaar alleen leuk of kunnen hun 'echte ik' niet laten zien. Anderen gaan onderpresteren op bepaalde punten. Hun hoofd zit letterlijk vol totdat de film van die dag is herhaald.
Achter wat men anders reageren vindt dan normaal kan een heel ander kind in de thuissituatie zitten waar het bijv. wel in volzinnen praat met vertrouwde personen.

Nee, ik ben geen hulpverlener. Soms heb je geen diagnose nodig om te weten dat een kind anders kan reageren; kijk en luister. Iedereen is bijzonder. En echt de situaties bestaan die worden beschreven in dit krachtige, duidelijke, eerlijk vertelde verhaal.

Judith Visser heeft in een prettige, vlotte schrijfstijl met een gedetailleerd observatievermogen en precisie een vuistdik boek geschreven dat in een oogwenk uit is.