Martin Koomen is al aardig op weg om een langlopende reeks van de Portland-serie te maken. Portland, onze man in Den Haag is inmiddels nummer 12. Ik had nog niet eerder een thriller van Koomen gelezen en ik moet zeggen: het is een leuke ervaring. Eigenlijk is de hoofdpersoon van dit boek niet Portland maar de ik-figuur Eddie Fokkema, de luitenant die als 'operationele partner' aan Portland is toegewezen. Samen hebben ze al heel wat meegemaakt, blijkt uit korte verwijzingen in het eerste hoofdstuk.

Fokkema komt op mij over als de wat onhandige en net iets minder slimme helft van het team, die nogal tegen Portland opkijkt en de oplossingen van hem verwacht. De vergelijking met James Bond die op de achterflap staat klopt dan ook mijns inziens niet helemaal. Het is meer "Sherlock Holmes en Watson".

Koomens stijl van schrijven is een tikje ouderwets, en dat past bijzonder goed bij de tijd waarover hij schrijft. Kleine grapjes en woordspelingen komen erg goed uit de verf en het geheel leest lekker weg. De wending die het verhaal aan het einde neemt is goed gevonden en knap uitgewerkt alhoewel ik geen enkel moment echt de "thrillerspanning" heb ervaren. Daarom dus: drie sterren.