‘De vrije wereld’ van Mathijs Hulster is niet alleen een spannend verhaal over drie jongeren, die door een oud masker in een wereld belanden waarin de doden voortleven, maar ook een verhaal over het volgen van je gevoel, vertrouwen hebben en keuzes maken.

Het masker is een symbool voor de identiteit van een persoon. Als een mens een masker draagt blijft zijn persoonlijkheid verborgen en krijgt hij door de expressie van het masker een nieuwe identiteit. Daarnaast is het een symbool voor de aanwezigheid van bovennatuurlijke entiteiten. Beide betekenissen komen aan bod in het verhaal en zijn op meerdere personen van toepassing.

Maar wat dit boek echt bijzonder maakt is de grote variatie tegenstellingen die geraffineerd in het verhaal verwerkt zijn. De creativiteit waarmee het dualisme in het verhaal beschreven wordt geeft het niet alleen meer diepgang, maar ook een origineel karakter.
Daarnaast zijn ook kenmerken van de ignatiaanse spiritualiteit in het verhaal terug te vinden en dan met name voor de laatste fase van de ontwikkeling die Jessy doormaakt.
Verder kon ik tijdens het lezen een sterke associatie maken met het werk van Julian van Norwich, een anachoreet uit de veertiende eeuw. Voor Julian bestaat de zonde (het kwade) niet, omdat zij geen wezenlijke substantie heeft en alleen gekend kan worden door de pijn die zij veroorzaakt. Bij verschillende gebeurtenissen in het verhaal moest ik hier sterk aan denken.

Samenvattend kan ik zeggen dat niet alleen door de thematiek, het volgen van je gevoel, maar ook door de filosofische en spirituele gelaagdheid een geweldig boek is, waar ik erg van genoten heb.