"Obsessies" en "waanbeelden" waren onder meer de steekwoorden waarmee ik begin december blind date #10 binnen gelokt werd waardoor ik volledig blanco begon aan het boek Grime van Wytske Versteeg.

Door de start van het verhaal word je als lezer direct geconfronteerd met vragen die antwoord willen hebben waardoor je als het ware het verhaal in gezogen wordt. Het verhaal van Nino, Sophie, Michael en Suyin. Ogenschijnlijk studenten aan het instituut Shelterwood en verwikkeld in een ingewikkelde relatie. Met elkaar en met Grime. Aan de hand van de ik-persoon Nino word je meegenomen naar een gebeurtenis in het verleden. Een verschrikkelijke gebeurtenis die de levens van de hoofdpersonen behoorlijk beïnvloed heeft. Maar niets is wat het lijkt.

De schrijfstijl van Versteeg is beschrijvend en doorspekt met prachtige, poëtische frasen die je echt raken. Toch had ik af en toe moeite om het boek op te pakken, zonder echt te weten waar dat aan lag. De wil om te weten wat er die fatale dag is gebeurd is echter dusdanig sterk dat je het boek moeilijk kunt negeren. Een boek dat je niet 1-2-3 uitleest, maar dat onder je huid gaat zitten en dat meer lagen heeft dan je in eerste instantie zou denken.

Een must-read voor mensen die van psychologische romans houden en die het niet erg vinden om de antwoorden niet direct op een presenteerblaadje aangereikt te krijgen.