Om zoveel mogelijk kinderen de oorlog te laten overleven, besluit men een kindertransport op te zetten.
Vlak na de Hongerwinter (in maart 1945), waarvan het ergste voorbij is, wordt dit plan tot uitvoering gebracht.
De kinderen zijn mager,ziek en ondervoed. Ze gaan met een schip naar Drenthe om aan te sterken. De reis begint in Waddinxveen, ruim 40 kinderen gaan ermee. Ze kunnen vrijwel alleen s’nachts varen omdat het overdag te gevaarlijk is. Ze zijn bang dat ze worden neergeschoten door bommenwerpers. De toekomst is erg onzeker. Niemand weet waar de kinderen terecht komen. De dominee doet zijn uiterste best om de kinderen veilig te houden.
In dit verhaal lees je dagboekstukken van de dominee, maar zie je ook gedeeltes van de reis door de ogen van de kinderen zelf. Vandaag de dag , zou zo’n reis een stuk sneller gaan. Toen was het gevaarlijk om het IJsselmeer/ Zuiderzee over te steken. Er was vaak storm en de boten waren minder sterk als nu. Oorlogsvluchtelingen in eigen land. In het Westen was gewoon bijna niets te eten. Aan de andere kant van het land wel. Daarom gingen daar veel kinderen heen. Ze vertellen over hun verblijf bij hun pleeggezin, maar ook over het leven aan boord van het schip. Het duurde een tijdje eerdat ze aankwamen, ze moesten slapen in het stro. Eten wat er voorhanden was en stormen trotseren.

Er staan ook veel foto’s in die de sfeer nog meer weergeven en een aantal brieven en documenten. Dit is allemaal aanvullende informatie en heel interessant om te lezen.
Zeker vandaag de dag heel actueel om de oorlog door de ogen van een kind te kunnen zien. Vluchteling zijn is niet leuk. Het heeft alles te maken met overleven en overlevingsdrang.
Biografieën van een aantal helpende handen, staan achterin het boek. Zo weet je wat er van hun terecht is gekomen. Dat is erg leuk om te lezen! Namenlijsten. Het boek is echt compleet!
Ik vond het een heel mooi verhaal, ik wist helemaal niets af van deze transporten. Weer een verhaal dat de wereld in moet! Dit mag niet vergeten worden! 4****