In 2001 verscheen het debuut van Judith Koelemeijer: Het zwijgen van Maria Zachea. Het werd meteen een daverend succes, met hoge verkoopcijfers en een aantal prijzen. Met deze familiegeschiedenis, die op een bijzondere manier verteld wordt, vestigde ze haar naam als literaire non-fictie schrijver wordt er gezegd. Het ging hierbij om haar familiegeschiedenis verteld vanuit de vele perspectieven van de even zovele familieleden. In 2008 verscheen de biografie van Anna Boom (die hieronder besproken wordt) en in 2013 het autobiografische verhaal Hemelvaart (over het noodlottige ongeval dat haar vriendin overkwam tijdens de zomervakantie in Griekenland.
Anna Boom, dat in 2008 verscheen, zit qua genre tussen de beide hierboven genoemde boeken in. Want hoe moeten we dat noemen? Bij toeval kwam Judith Koelemeijer via een oom in contact met Anna Boom. Haar aanvankelijke terughoudendheid verdween al snel na een nadere kennismaking met de voor haar onbekende vrouw en als journalist zag ze de mogelijkheden voor een interessant verhaal. Ze voerde gesprekken, ging samen met Anna Boom naar belangrijke plekken uit haar leven, las brieven, dagboeken en andere documenten om feiten te checken en een beeld te krijgen van het verleden. Ze zocht zaken na in archieven. Uit dat alles kwam het levensverhaal van Anna Boom voort. Prettig leesbaar opgeschreven en boeiend om te lezen, maar niet echt literair. De term "verhalende journalistiek" is hier meer op van toepassing, dan literaire non-fictie, zeker als we onder verhalende ook "geromantiseerde" verstaan. Daardoor is het hoofdpersonage wat afstandelijk beschreven. Maar het boek is het lezen waard, vooral omwille van Anna Boom.
Anna als persoon heeft een boeiend leven achter de rug en verdient het zeker dat daar aandacht aan wordt besteed. Temeer daar ze op allerlei manieren in de oorlog een belangrijke, onbaatzuchtige rol gespeeld heeft.
Hele recensie lezen? Zie: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2018/11/judith-koelemeijer-anna-boom.html