Bijzondere novelle, die middels een prachtig beeldend en hier en daar ironisch aandoende schrijfstijl nader ingaat op thema's als narcisme, zwarte schapen en 'gouden' kinderen, teleurstelling, codependeny in relaties, projectie en het verdwenen zelf. Een levenslange worsteling van het kind dat niet erkend wordt, en, nog beklagenswaardiger het kind dat verstikt in alle liefde, en op een voetstuk wordt geplaatst. Goed ouderschap beoogt hierin een juiste balans en verhouding te vinden.

Tergend mooi in eenvoud, beladen in betekenis. Geen woord teveel, geen emotie onberoerd. Mooi!

**** 4 sterren