In Een nieuwe wereld komt een voor mij onbekend stukje geschiedenis met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog aan bod. Poolse burgers zijn als gevolg van het verdrag tussen Hitler en Stalin in kampen in Siberië terecht gekomen en later daar vandaan naar Perzië gebracht. Veel kinderen zijn in die periode wees geworden en onder andere in Teheran werden weeshuizen geopend. De kinderen werden goed verzorgd maar voor de lange termijn was er nauwelijks een toekomst voor ze. Nieuw-Zeeland was in 1944 bereid 700 Poolse kinderen op te nemen in een speciaal ingericht kamp, Little Poland.

In het boek volg je de zusjes Helena en Luzyna. Ze hebben de hel van Siberië overleefd en Helena heeft haar ouders beloofd voor haar jongere zusje te zorgen. Zij komen in een weeshuis in Teheran terecht. Een van beide zusjes komt in aanmerking om naar Nieuw-Zeeland te gaan en ondanks dat ze dan van elkaar gescheiden zullen zijn is dat toch de beste oplossing. Zij krijgt echter een aantal tegenslagen te verwerken maar gelukkig ook nieuwe kansen en hulp uit onverwachte hoek. Ze is erg geïnteresseerd in de oorspronkelijke bewoners van het land en die geschiedenis krijg je als lezer dus ook meteen mee.

Vanaf het eerst begin voel je je als lezer betrokken bij het leven van de zusjes en ondanks dat het geen spannend verhaal is en misschien zelfs wel erg voorspelbaar is, kan je niet stoppen met lezen want op een enkele uitzondering na zijn alle personages erg sympathiek. De geschiedenis van de Maori heeft een belangrijke plaats in het boek, je zou je kunnen afvragen of het voor het verhaal echt nodig was want het draait uiteindelijk om de Poolse weesjes en hun nieuwe leven.