Het verhaal begint ons ongeveer een jaar na de gebeurtenissen van het vierde boek. Devlin en Amelia zijn hun eigen weg gegaan en ze heeft nu buiten de stad een restauratiejob aangenomen om weg te komen uit Charleston en alle herinneringen aan hem. Terwijl ze op de begraafplaats van Seven Gates werkt, ontdekt ze een kring grafkooien – gekooide graven – waarvan er één de handen toont van een jonge vrouw die levend begraven lijkt te zijn. Amelia neemt contact op met de lokale politie en ontdekt dat één van de rechercheurs net zoals zijzelf geesten kan waarnemen.

Terwijl Amelia dieper in het mysterie rond de graven en de stad zelf wordt meegesleept, duikt een oude vijand van haar weer op die haar medewerking eist en haar tevens waarschuwt dat ze niemand mag vertrouwen. Er zijn krachten aan het werk die er alles aan doen om te zorgen dat hun geheimen begraven blijven .

Krachtiger, donkerder en mysterieuzer dan de vorige boeken, begint Stevens alle losse stukjes bij mekaar te trekken om ons precies te laten zien wat Amelia is en waar haar lot ligt. Haar gaven zijn nog steeds verder aan het evolueren sinds ze de ketenen van de regels van haar vader heeft afgeworpen. Ze wil nog altijd van haar speciale vaardigheden af, maar loopt ook niet weg van het gebruik ervan. Maar haar verandering is niet onopgemerkt gebleven. Er zijn daar oeroude genootschappen, doordrenkt van tradities en legendes, die Amelia bedreigen. Terwijl Amelia dieper graaft op zoek naar de oorsprong van deze genootschappen, stoot ze ook op hun link met de graven en de gruwelijke geheimen die dit kleine stadje omringen. Zelfs haar eigen familie is er bij betrokken, en weer wordt ze eraan herinnerd dat niemand is wat hij lijkt en dat ze werkelijk niemand kan vertrouwen.

Amelia’s wereld is beangstigend en het verleden en het heden vloeien voortdurend in mekaar , waardoor Amelia niet zeker weet of datgene wat ze ziet en ervaart, echt is of een vorm van spirituele manipulatie. Er is zoveel spanning. Iedereen lijkt een verborgen agenda te hebben. Zelfs de oude collega’s van Amelia zijn verdacht. Ik hou ervan als het moeilijk is om te onderscheiden wie kwaad is of niet en dit boek hield me werkelijk aan het raden. En het paranormale aspect is zo goed gedaan! Het is soms erg intens en griezelig.

Over het algemeen was dit boek niet zo griezeling als het vorige. Het was meer gebaseerd op mensen dan op geesten. Maar al bij al meer dan geslaagd!