“ ‘Zij moeten in dienst om andere mensen te doden,’ zei Polly treurig, ‘De ellende is dat we niet hebben uitgezocht waar we in geloven. We gaan gewoon verder in een akelige ongelovige verwarring.’ ” Halverwege het boek ‘pakt’ E.J. Howard de kern op van de Engelse wederwaardigheden in de oorlogsjaren van ‘40-‘45 en plant deze diep in het hart van de trouwe lezers van de Cazalet-serie. Ik vind dat dit deel niet los gelezen kan worden van de andere delen en ik ben bijzonder blij dat ik achter elkaar kan verder lezen om onder de huid te komen en de essentie te voelen van de stiff upperlip Engelsman.
Heel mooi en ook aangrijpend om te lezen hoe opgeven en overgeven nooit een optie is geweest voor de UK in zowel WO I als WO II. Daar stond niet alleen Churchill voor. Alle Engelsen tesamen hebben de terreur en pijn van verlies met trots, moed en veel veerkracht gedragen.
De protogonisten vond ik prachtig symbool staan voor de Engelse identiteit onontkoombaar blootgesteld aan de wereld tijdens deze oorlogsjaren. Zo werd een geliefde zus van de barones, tante Dolly, door haar ‘in de gaten gehouden’ toen ze ziek werd: “Tante Dolly bewaarde tegenover haar zuster een volstrekt denkbeeldige onafhankelijkheid en wilde geen hulp aanvaarden.”
Prachtige reeks romans voor wie houdt van het gevoel en haar emoties.