"De liefde die je voor hem hebt gevoeld, gaat niet verloren. Je zukt leren die ook aan een ander te geven,  als je zijn herinnering achter je hebt gelaten." ~ p32.

Jen Minkman blijft mij als auteur verbazen. Ook al is de schrijstijl van de boeken die ik tot nu toe gelezen heb hetzelfde, de verhalen en de kracht van de verhalen zijn elk zo verschillend! Ook dit boek wist mij weer mee te slepen , en tijden het lezen waande ik mij echt in de wereld van Julia. Ik voelde haar verliefdheid voor Michael, en samen met haar brak mijn hart...

"Ik wil me wel trots en onafhankelijk opstellen, maar voor deze jongen verschuif ik mijn toch al vage grenzen naar de rand van het zonnestelsel." ~ p73.

Maar de jongen uit het woud is meer dan een YA over verliefdheid en liefdesverdriet. Het laat zien hoe belangrijk vriendschap is, en hoe waardevol deze vrienden kunnen zijn. Gaby, de beste vriendin van Julia, zou echt een vriendin van mij kunnen zijn. En de manier waarop de hele groep met elkaar omgaat zou een standaard voor vriendschap moeten zijn.
Halverwege neemt het verhaal een overwachte wending die mij erg verraste. Die had ik echt niet zien aankomen. In 1 pagina ging het verhaal van YA naar Thriller!!! Dat was echt het moment waarop ik het boek helemaal niet meer kon neerleggen... en dan het einde: mijn hart is gebroken op alle mogelijke manieren. Ik heb er echt weer een bookcrush bij!!!

"Het was de levenskracht van alles, samengebald in één enkele lettergreep." ~ p240.

Na het lezen van de laatste bladzijde heb ik echt even tijd nodig gehad om het verhaal te verwerken en een plekje te geven. De recensie liet dan ook even op zich wachten... maar woorden schieten nog steeds te kort om dit boek te omschrijven. Dit boek is er absoluut een die je de rest van de leven mee blijft dragen. Liefde in zijn puurste vorm, geschreven door een heel bijzonder mens... ♡