Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen. Wat heerlijk dat ik toch maar zo zeldzaam de kaft tekst lees, ik kon me nu laten verrassen. Eigenlijk ging ik hem helemaal niet lezen gezien het eerste stukje van de boek omschrijving en de media aandacht. Dan had ik zeker iets gemist.

De eerste 100 blz loopt het niet zo'n vaart en daarna leest het als een trein ( op zijn goed nederlands: een echte pageturner)

Knap hoe ik gemanipuleerd werd na te denken over sympathieen betreffende moraal die ik eerst ervaarde, die daarna toch weer een hele andere achtergrond bleken te hebben. Uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen persoonlijke redenen/motieven om een moraal aan te passen zodat deze het best past bij onze eigen belangen.

Wat een geval is Paul, sjonge, bijna absurdistisch, zou ik kunnen zeggen Jiskefet-achtig? Humor en maatschappelijke vraagstukken weer aanwakkerend (links en rechts lekker hangend over de algemene denk-middenstreep, en van onderbouwde nieuwe gezichtspunten belicht) - bijzonder knap.

De vraag van Brember hieronder bekijkend:
Als ouder vind je dat je alles voor je kind moet doen, maar hoever is natuurlijk een vraag. Paul en Claire hebben beide een sterk motief:
Paul wil toch graag een goede vader zijn en probeert op zijn eigen vreemde manier door de jaren heen voor zijn zoon op te komen. Paul vindt dat eigenlijk heel moeilijk want door zijn geestelijke afwijking distantieert hij zich liever, spreekt akeligheden of problemen liever niet uit, wil ze niet eens omschrijven. Als de beheersing (door een soort negeren - niet benoemen) niet meer lukt heeft hij woede aanvallen of gaat zenuwachtig lachen. Toen hij instorte heeft een schoolpsycholoog hem verteld dat het erfelijk zou kunnen zijn. Dat, mocht het van toepassing zijn, aankomende ouders een vruchtwaterpunctie laten uitvoeren, met een onduidelijke uitslag, en dan vaak alsnog voor een afbreking van de zwangerschap kiezen. Als Michel dus idd als twee druppels op hem lijkt is het ook Pauls schuld wat er gebeurd is.
Claire blijkt tijdens de zwangerschap zonder medeweten van Paul een punctie te hebben laten doen. De uitslag is "iets..." en onderaan de brief staat "keuze ouders" aangevinkt. Daarmee heeft zij dus de keuze gemaakt dat Michel geboren ging worden en is nog meer "verplicht" om alle problemen op te lossen. Het kind heeft er tenslotte niet om gevraagd om genetisch belast te zijn......
Serge en Babette hebben ook een eigen agenda, maar die wordt minder sterk uitgewerkt. Geeft niet, die van Paul en Claire geeft al genoeg stof om over na te denken...

Genoeg gezegd, ook ik besluit: aanrader (en niets van tevoren erover lezen!!)