Sophie wordt wakker/komt bij in het huis waar ze op een kleine jongen past. De jongen is dood, vermoord, gewurgd. De deur is op slot. Wat heeft ze gedaan? Ze kan het zich niet herinneren. Wat doe je in zo'n situatie? Politie bellen? Vluchten? Sophie kiest voor het laatste.
Al snel wordt ze de meest gezochte vrouw van Frankrijk. Op de een of andere manier slaagt ze erin uit de handen van politie en gerecht te blijven. Terwijl ze probeert een nieuw leven op te bouwen leren we over hoe haar leven was voor ze de jongen vermoorde. Gestoord, echt volledig geflipt.
In het tweede stuk lezen we een soort van dagboek van iemand die Sophie volgt, die verantwoordelijk is voor wat ze gedaan heeft. Op het einde van dit stuk dacht ik echt: wat een smeerlap, hoe kan je zoiets doen.
Daarna komt er een vrij snelle afwikkeling van het verhaal.

Het eerste deel komt wat ongeloofwaardig over want er gebeurt zoveel met Sophie, dat ik me echt niet kan voorstellen dat niemand iets gezien heeft of dat ze zich daar echt niets meer van kan herinneren.
Het is heel zeker een boek dat je wil uitlezen, snel, om te weten wat er nu eigenlijk speelt.
Goed gedaan van Pierre Lemaitre.