Een aantal weken Onzichtbaar gelezen van Paul Auster, een roman die behoorlijk indruk maakte, dus gauw een volgende gescoord en dat was dus Sunset Park.

Sunset Park is een verhaal waar 4 personen (Bing, Miles, Alice en Ellen) komen samen te wonen in een kraakpand bij Sunset Park in New York en uiteindelijk eindigt het ook daar.

Tussendoor worden hoofdstukken geschreven over de eerder genoemde personen, niet van uit de personen zelf maar over de personen, waar de hoofdpersoon Miles het meest wordt belicht met zijn vervelende verleden met gescheiden ouders en het noodlot dat zich voltrok rond zijn (stief) broer en de voortgang met zijn ouders en hun partners.

Hoewel ook nu weer blijkt dat Auster een mooie manier van schrijven heeft, vond ik deze roman toch wel erg tegen vallen.
Het gebrek aan dialogen, wat de boel wat luchtiger had kunnen maken, vond ik een groot manco van het boek.

Ik vond dat het daardoor onnodig zwaar beladen werd, het las niet echt vlot weg.
Dat neemt niet weg dat ik nog meer van hem wil lezen, misschien was het wel te snel achter elkaar van dezelfde schrijver niet goed voor een oordeel.