De reizen van Nils Holgersson omlijsten het verhaal over de relatie tussen Sarie en Barend, die elkaar ooit in Zweden hebben ontmoet en daar hun laatste weken samen doorbrengen, nadat bij Sarie ongeneeslijke kanker is geconstateerd.
"Hoe Selma Lagerlöf een oude herder liet vertellen dat Óland is ontstaan uit het vergane lijf van een reusachtige vlinder. Turend naar de kaart zag ze inderdaad dat vlinderlijf, rank en elegant, maar ook machteloos en verminkt zonder de vleugels (...) het leven op zijn lichtst: de onwaarschijnlijke kleuren en patronen, dat aandoenlijke gedwarrel, de levensduur van enkele dagen of weken".
Ze waren al van plan om in een camper te gaan reizen, na hun beider pensioen. Barend kwijt zich zorgvuldig van de taak om een camper uit te zoeken en ze gaan als een gelukkig stel op weg, maar al spoedig krijgt ze een eerste epileptische aanval en volgt de verpletterende diagnose.
Sarie wordt enige tijd behandeld, maar wil zich niet verzetten tegen haar lot. Ze wil licht zijn en gelukkig sterven, in Zweden waar ze destijds verliefd op elkaar zijn geworden. Barend, die stug en zwaar op de hand is, neemt de zorg voor haar op zich. Enige tijd gaat het goed - ze is gelukkig -, maar dan krijgt ze meer pijn en verandert van karakter: "Weet je nog, Barend, hoe geil je me vond, hoe geil je van me werd, hoe je me de hele tijd wilde pakken? Dat heb je niet meer hè? je vindt me niet meer geil. nee, je vindt me ziek. Je vindt me kapot. je vindt dat ik stink. je vindt me al bijna dood".
Aangrijpende scenes en zorgvuldig opgebouwde beelden worden afgewisseld met zakelijke informatie over geologie of geneeskunde en Zweedse teksten, die niet zijn vertaald. De symboliek is zwaar aangezet. Dat is jammer. Het komt geconstrueerd over, te bedacht.
De vraag rijst nog waarom Carl Friedman naast de schrijver vermeld staat op deze website. ..