Dit boek is een tussenstap tus sen deel I en deel II. Het boek begint gaat verder met het einde van de cliffhanger, en de situatie waarin Xavier zich bevond in de trein. Door die hele situatie leer je de de wijsgeer Benedictus een beetje beter kennen. Maar ook is het nu duidelijk dat het de Bloedraven menens is.
Dit boek neemt je een stuk mee op reis met Mar. Mar, als profeet van de duisternis, heeft inmiddels de gave om zijn ziel te verbinden aan diverse karakters die in de sage voorbij komen. Soms een beetje verwarrend maar je merkt dat het verhaal naar een bepaald doel toewerkt. Totdat dat doel bereikt is zullen zij vast nog het een en ander beleven.
Wat mij opviel was dat de schrijfstijl langzaam volwassen wordt. Waar ik het verhaal in deel I soms ronduit bizar vond, en de scheldwoorden een beetje overdadig waren, was dit verhaal veel duidelijker, de schrijfstijl beter en serieuzer en over het algemeen veel beter om doorheen te komen.
Ik moest af en toe nog wel even teruggrijpen wie wie ook alweer was, en je moet echt je aandacht erbij houden. De scheldwoorden zijn er nog nog wel, maar dat hoort er ook in dit genre en het verhaal een beetje bij. En Owan Drake zou Owan Drake niet zijn als hij niet met grappige namen of uitdrukkingen kwam, want wie noemt zijn kat nu in Godsnaam Beflapje? 
Al met al weer drie sterren, maar een ruimere drie sterren dan ik deel I gaf. Ik zal zeker deel II ook gaan lezen, gewoon omdat ik straks het grote geheel van de saga wil zien. Daar ben ik wel heel benieuwd naar.