Na de ietwat teleurstellende delen 3 en met name 4 herpakken zowel auteur Simon Beckett als forensisch antropoloog David Hunter zich in 'Watergraf'. Interessante zaak, prettige balans tussen werk en privézaken, goede locatie- en sfeertekening. En leerzaam: "Een menselijk lichaam bestaat voor zestig procent uit water, maar dat wil niet zeggen dat het vanzelf blijft drijven. ..." Hunter legt haarfijn uit wat er gebeurt met een lichaam dat in het water terechtkomt.
Blijft het feit dat Beckett graag in herhalingen vervalt en soms nogal kneuterige scènes inlast, maar het zij zo, dat noem ik dan maar 'typisch Beckett'.

De cliffhanger in het laatste hoofdstuk doet vermoeden dat Beckett minimaal nog één deel aan de reeks plakt. Om naar uit te kijken, al zijn de vooruitzichten voor onze David huiveringwekkend ...

[spanning 3, plot 4, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 4, psychologie 4]