Izzy O’Neill woont – sinds haar ouders om het leven kwamen bij een auto-ongeluk – bij haar ruimdenkende oma. Om financieel een beetje rond te kunnen komen moet haar oma veel werken. Daardoor is Izzy vaak alleen, maar ze weet inmiddels niet beter. Ondanks haar tragische geschiedenis probeert ze met humor tegen het leven aan te kijken. Lizzy maakt haast van alles wat ze denkt en zegt een grap waardoor de mensen in haar omgeving denken dat ze verder geen emoties kent. Izzy twijfelt daar zelf ook weleens aan, maar probeert gewoon zo veel mogelijk van het leven te genieten. Heel soms gaat ze daarin net iets te ver. Wanneer ze op een en dezelfde avond seks heeft met twee verschillende jongens bijvoorbeeld (iets wat geen gewoonte van haar is). Deze seksuele uitspatting blijkt het begin van een rampzalige tijd. Er wordt door een anoniem persoon een website aangemaakt waarin Izzy te schande wordt gezet, inclusief een foto van haar vrijpartij met een van de jongens. Maar wat er in eerste instantie uitziet als een ramp (en het ook ergens wel degelijk is) veranderd toch langzaam in iets positiefs. Niet alleen leert Izzy wie er echt om haar geven, ook maakt ze nieuwe vrienden en ontdekt ze wat er voor haar echt toe doet in haar leven.

Allesbehalve oké is serieus een echt Young Adult boek. De onderwerpen die aangesneden worden zijn best pittig. Om de meest opvallende te noemen; online slutshaming, zogenaamde wraakporno, pesten, geldgebrek, verlies van ouders, seksuele geaardheid en sociale verschillen tussen mannen en vrouwen. Een soort Carry Slee, maar dan de grove onverbloemde versie zeg maar. Een boek ook vol populaire straattaal. Auteur Laura Steven neemt in haar debuut echt geen blad voor de mond en laat haar hoofdpersonage dan ook alles zeggen wat in haar opkomt. Of het hierbij nu gaat om ranzige leraren, geslachtsdelen of haar eigen hersenkronkels alles wordt uitgebreid en ongecensureerd besproken. Soms zijn de teksten dan ook wel erg direct, soms grofweg lomp en zelfs wel erg kort door de bocht. Soms grappig, soms totaal niet, soms licht choquerend., maar vooral en constant zeer origineel. Dit is dan ook direct hetgeen wat het boek zijn kracht geeft, het valt hierdoor op tussen de andere Young Adult boeken en zal (vooral omdat er geen gezever of betutteling plaats vindt) veel jongeren aanspreken. Het zijn tenslotte geen kinderen meer. Maar het taalgebruik blijft wel even wennen en komt vooral in het begin wat rommelig en onsamenhangend over. Izzy spreekt daarnaast zelfs met regelmaat de lezer persoonlijk aan en daar moet je van houden. Persoonlijk haalt dat me vaak uit mijn concentratie, maar in dit geval past het wel bij hoe het personage Izzy overkomt. Plus doordat je zo nu en dan rechtstreeks aangesproken wordt krijg je stiekem een beetje een band met Izzy. Je bent dan ook gewaarschuwd; het is even doorbijten, maar voordat je het door hebt ga je echt van Izzy, haar oma en haar vriendin Ajita houden en hoop je op een vervolg.