Onland van Arnaldur Ibdridason is weer een typisch werk van deze Ijslandse grootmeester. Maar is voor mij ook een boek wat een grote twee stelling laat zien.

Aan de ene kant is er de ongeëvenaarde schrijf stijl van Indridason. In een prachtig traag ritme met ogenschijnlijk simpele woorden verteld hij het verhaal en creëert vooral onheilspellende donkere sfeer. De eenzaamheid spat van iedere bladzijde.

De andere kant geeft een flinterdun verhaaltje waar in dit geval twee verhaallijnen naast elkaar lopen die weinig met elkaar te maken hebben en redelijk voorspelbaar tot een einde komen. Dit alles verteld in slecht 253 pagina's. Dit zorgt toch wel een beetje voor een teleurstellend gevoel.

De prachtige vertel kunst van Indridason houd het boek net overeind, maar het verhaal is echt te mager


totaal score: 3 sterren

Spanning: 2**
Plot: 3***
Leesplezier: 3 ***
Schrijfstijl: 5 *****
Originaliteit: 3 ***
Psychologie: 4****