Caspar Hauser of de traagheid van het hart is een vie romancée die Jacob Wassermann in 1908 publiceerde. De roman vertelt het verhaal van de beroemde vondeling Caspar Hauser. Caspar Hauser werd in de Biedermeier-periode als raadselachtig vondeling bekend. Hauser verscheen plotseling op 26 mei 1828 in Neurenberg als ongeveer 16-jarige, verstandelijk gehandicapt en blijkbaar als een te weinig overtuigende tiener. Door zijn uitspraken dat hij, zolang hij zich kon herinneren alleen in een donkere kamer op brood en water bleef, veroorzaakte hij opschudding.  Geruchten doen de ronde dat Hauser in 1812 geboren werd als Erfprins van Baden, waar men een stervende baby zou hebben verwisseld en weggemoffeld zodat een zijlijn van het koningshuis van Baden op de troon kon komen. De notabelen van de stad Neurenberg en Ansbach zien hem als een curiositeit. Totdat hij vijf jaar later in Ansbach vermoord wordt.

Jacob Wassermann houdt zich aan de historische feiten, maar doet niet mee aan de speculaties over de oorsprong van Caspar Hauser. Hij interpreteert zijn lot als een "misdaad tegen het innerlijke leven van een mens." Caspar verschijnt als de enige 'zuivere' man in het midden van een zielloze mensheid.

Casper komt in huis bij verschillende opvoeders. Schoolmeester Quandt is de meest koppige, bekrompen en vasthoudende. Voortdurend maakt hij Caspar uit voor een leugenaar en als de uitvinder van het verhaal "van de mysterieuze opsluiting". Ook het verblijf bij mevrouw Behold is geen succes. Wanneer deze dame seksuele responsiviteit bij Caspar uitlokken, moet zij boos vaststellen dat Caspar echt niet weet wat de goede vrouw van hem wil. De aanvankelijke oppervlakkige belangstelling van Frau Behold in de jeugdige Caspar verandert in dan rabiate haat.

Het boek is uitgegeven in de oorspronkelijke spelling van de 1e druk uit 1932. Dat is even wennen. Ook komen er wat langdradige stukken in voor, geheel in de stijl van de Romantiek. Toch is het een interessant en lezenswaardig boek.