Doris Flo Halvorsrud is vermoord, onthoofd met haar eigen samoeraizwaard. Niemand twijfelt eraan dat inspecteur Hanne Wilhelmsen -in dit alweer vijfde boek rond haar persoontje- deze moord zal ophelderen. Niet dat dat zo moeilijk is, want Doris man Sigurd zit met bebloede handen en een schuldbewuste blik naast het lichaam. Hij beweert dat ene Stale Salvesen de dader is, maar aangezien die zelfmoord pleegde valt de verdenking al snel op Sigurd zelf.

Met een vlotte pen schetst Holt een beeld van het leven van Doris en Sigurd, van inspecteur Hanne Wilhelmsen, haar partner Cecilie en vele anderen in het boek. Samen met het voortschrijdende onderzoek brengen die verhaallijnen afwisseling en vaart in het boek. Ik hou van zo'n constructie en las het boek dan ook in recordtempo uit.

Toch zijn er betere boeken in dit genre. Dode joker wordt nooit echt spannend en nooit echt meeslepend. Ik kreeg van de privéproblemen van Hanne geen krop in de keel terwijl de beschreven omstandigheden dat zeker wel rechtvaardigden. Anderzijds haalt Holt met heel herkenbare details het boek beangstigend dichtbij. De foto van kinderen op de kast van het slachtoffer zal ik niet snel vergeten. En het dilemma van de advocate die wel graag tijd wil maken voor Hanne maar ook op tijd bij de crèche moet zijn, sneed hout. Verder is de plot onthutsend en goed, al vond ik het jammer dat hij op het laatste nippertje als een soort deus ex machina verschijnt.

Ik geef drie sterren en dat is misschien te streng omdat het boek goed uitgewerkte karakters, een aardig verhaal en leesplezier garandeert. Het is geen literair hoogstandje maar een vlot en boeiend boek. Om in culinaire termen te spreken een snelle hap en daar hebben de meeste mensen af en toe wel eens zin in.