Seksueel overschrijdend gedrag, de invloeden van porno, het internet in het algemeen, sexting… noem maar op. Kinderen dezer dagen worden reeds op zeer jonge leeftijd geconfronteerd met deze fenomenen. Velen lachen er mee en hebben er niets of weinig mee te maken, maar anderen komen er wel mee in aanraking en dit kan ernstige gevolgen hebben voor hun verdere levensloop.

Wim Geysen heeft met zijn nieuwe roman (vanaf 15 jaar) een indringend verhaal op papier gezet over liefde, seksualiteit, verloren vriendschappen maar bovenal een onuitgesproken geheim.

In Grens maken we kennis met Sofie, Michiel en Ruben.
Ieder hoofdstukje wordt vanuit de ik-persoon verteld, beurtelings door Sofie, haar broer Michiel of zijn vriend Ruben. Van jongsaf tot volwassen persoon, waarbij je stukje bij beetje een inzicht krijgt op hetgeen er zich afgespeeld heeft en wat de gevolgen, vooral psychologisch zijn. Niet alleen voor het slachtoffer maar ook voor de dader en de omstaanders.

Het verhaal had mijn volledige aandacht omdat dit toch wel een zeer bekend fenomeen is hedendaags en waarbij je je steeds afvraagt: Wat als dit bij mijn kind/mijn zus was gebeurd?
Een intrigerend boek, maar de auteur heeft ook het theaterstuk Grens gemaakt wat ik heel graag zou gaan zien. Omdat ik denk dat dit nog beklijvender is.
Dit alles heeft Wim Geysen in samenwerking met Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Antwerpen op poten gezet om jongeren aan te zetten sneller over dit probleem te praten als ze ermee geconfronteerd worden/geweest zijn.
Een fantastisch initiatief van verschillende organisaties en dat in mijn ogen van essentieel belang is in de opvoeding van onze jongeren.