Voor de Epic Reads Challenge 2018 van hebban mocht ik meedoen met de leesclub van het boek: “The loneliest girl in the universe”. Ik die helemaal weg is van het Universum, de sterren en planeten, en natuurlijk science fiction, kon dit boek niet voorbij laten gaan. Ik lees niet vaak engels, maar sinds dit boek ben ik van plan om veel vaker engels te gaan lezen. Dit boek vond ik namelijk heel erg makkelijk en fijn weglezen. De schrijfstijl van de schrijver was erg prettig en het was leuk om steeds af te wisselen tussen fanfictie, mails en Romy haar eigen gedachte en belevenissen. Ik ben oprecht mee gaan leven in het verhaal van Romy, dit wist de schrijfster bij mij goed over te brengen.

Romy is in de ruimte geboren en zal voor altijd in de ruimte en op een andere planeet misschien wel gaan leven. Het verhaal van haar ouders intrigeerde me enorm en ook op dat punt kon ik mij goed in Romy verplaatsen. Hoe eenzaam moet het wel niet zijn als je echt alleen bent in het universum, tussen de sterren en niemand hebben om mee te praten. Ik had alleen de vriendschap tussen haar en de vrouw die op aarde is, wat meer uitgewerkt willen zien, ik vond het jammer dat dat maar heel weinig naar voren kwam.

Daarnaast komt er uiteindelijk nog een ruimteschip het universum in, die vaart maakt richting Romy, maar niets is wat het lijkt en je wordt meegenomen in wisselende emoties en plot twists. Ik vond het wel sneu voor Romy wat ze allemaal heeft moeten doorstaan. Stiekem hoop ik op een tweede deel van dit boek, maar we zullen zien of dat er ooit gaat komen. Al met al vond ik dit echt een geweldig boek en heeft dit zeker ook een plekje in mijn top vijf verdiend.