De basis van 'De laatste meisjes' is goed: drie vrouwen overleven elk op hun eigen manier een moordpartij. De 'Final Girls' kennen elkaar niet, maar als een van hen, Lisa, overlijdt, ontmoeten de andere twee, Quincy en Sam, elkaar. Quincy speelt de hoofdrol. Zij heeft de bewuste nacht - tien jaar geleden - waarin haar vrienden zijn afgeslacht rigoureus uit haar geheugen gewist. Quincy leidt een normaal leven, zij is een succesvol blogger en ze heeft een relatie met Jeff. Sam probeert Quincy 'wakker' te schudden.

In een thriller wordt gewoonlijk naar de oplossing van een moordzaak toegewerkt, zo ook in dit boek. Wat heeft zich precies afgespeeld in de nacht die voor Quincy in een nachtmerrie geëindigd is? Gezien het betrekkelijk geringe aantal personages in het verhaal kan niet uitblijven dat algauw een verdenking opdoemt, zeker bij ervaren thrillerlezers. Het ligt er iets te dik bovenop, al is hiermee nog niet alles verklaard en blijft de spanningsboog redelijk in stand.

Riley Sager heeft 'De laatste meisjes' keurig in elkaar gezet, met tussenhoofdstukken over de gebeurtenissen destijds in Pine Cottage. Stukje bij beetje wordt ontraadseld welke gruwelen Quincy verdrongen heeft. Sager heeft ongetwijfeld haar best gedaan aansprekende personages neer te zetten, maar is hierin niet geslaagd. Ze blijven afstandelijk, hun uitstraling is kil, wat het onmogelijk maakt met hen mee te leven. En dat geldt ook voor de ik-figuur Quincy. Daarbij leest het verhaal niet fijn, wat een kwestie van smaak kan zijn (ik ervaar horten en stoten in de tekst).

[spanning 3, plot 3, schrijfstijl 3, leesplezier 3, originaliteit 3, psychologie 3]