Het is lang geleden dat ik een boek achter elkaar heb uitgelezen, maar met "Het raadsel van alles wat leeft" is me dat gelukt. Ik wás al een fan van Jan Paul Schutten (Kinderen van Nederland en Kinderen van Amsterdam vond ik ook geweldig), maar nu zal ik zéker geen boek meer van hem ongelezen voorbij laten gaan.

Op een begrijpelijke manier probeert Schutten het ontstaan van (het leven op) de Aarde te vertellen. Uiteraard ontkomt hij er dan niet aan dat het soms tóch wat ingewikkeld wordt, maar het blijft in elk geval zó boeiend, dat je alleen maar dóór wilt lezen.

Hij schrijft op een manier alsof hij rechtstreeks tegen je praat en voegt daar een precies goeie dosis humor aan toe.

Het is duidelijk dat hij met zijn betoog over de evolutie het hele scheppingsverhaal lachend van de hand zou kunnen wijzen, maar niets is minder waar. Hij veroordeelt of beoordeelt niet en schrijft:"Je kunt best in de evolutie en in God tegelijk geloven.(...) Eén ding is zeker: ik ben te dom om een antwoord te geven op de vraag of er wel of niet een god bestaat. En eigenlijk denk ik dat dit voor iedereen geldt."