en heel boeiend om te zien hoe de standsverschillen uit die tijd zon grote rol konden spelen.,Een kloeke pil met fraaie omslag. Dat begint al goed. Een aanprijzing op het achterplat die zegt dat Kurt Aust de Noorse Umberto Eco is. Ook goed (als je van Eco houdt tenminste). En lezer, u zult niet teleurgesteld worden!

Het verhaal van Thomas van Boueberge en Peter Hortt, dat begon in het vorige boek van Aust (dat ik helaas niet gelezen heb) is boeiend van begin tot eind. Thomas en Peter reizen naar een afgelegen landgoed, na het ontvangen van een anonieme brief die meldt dat de rentmeester van het landgoed is vermoord. Ze krijgen zelfs een brief van de koning mee, om aan te geven dat aan hen onvoorwaardelijke hulp verleend moet worden bij het oplossen van deze moord. Dan ontrafelt zich een verhaal dat een krachtige mengeling is van whodunnit en een geschiedenisboek.

Peter Aust laat Thomas en Peter de moord oplossen met de middelen die hen op dat moment tot hun beschikking staan. Het belangrijkste element daarin is echter, omdat dit verhaal in 1700 speelt, hun gezonde verstand. Niks computers, telefoons, DNA-onderzoek en wat dies meer zij. Gewoon de hersens gebruiken. Knap is dat Aust daarbij kans ziet de lezer subtiel allerlei interessante feiten over de Noorse en Deense geschiedenis te vertellen, die ook een belangrijke rol spelen in het verhaal. Hij gaat echter nergens schoolmeesterig te werk. Ook het tempo van het verhaal is aangepast aan de tijd. Wat ik zo heerlijk vind, als afwisseling tussen al het moderne geweld is om nu eens te lezen dat de helden van het verhaal ook slapen, eten en naar de wc gaan Ze grijpen niet om de haverklap naar hun telefoon of pager, ze hebben geen magnetron of computer. Ze hebben echter wel hun stand, en aangezien zijn bij de betere standen behoren, vinden ze het dus heel normaal dat er altijd wel iemand klaar staat om voor ze op te ruimen of te koken.

Heerlijk om te lezen, en heel boeiend om te zien hoe de standsverschillen uit die tijd zon grote rol konden spelen. Prachtig!