De zoon van de minister van binnenlandse zaken vermoord een serveerster omdat zij hem na sluitingstijd weigert te bedienen. Zijn vader is een crimineel en een corrupteling van het minst zuivere water, zoonlief een verwende rijke playboy. Vaders tentakels zijn lang genoeg om zoon vrijspraak te bezorgen. Dat viert zoon met een groot feest. En op dat feest wordt hij ondersteboven geschoten.

Er zijn zes verdachten. De mensen die na het fouilleren in het bezit bleken van een pistool.
In de eerste bijna 100 pagina’s worden in zes verschillende hoofdstukken, die lezen als korte verhalen, de zes verdachten voorgesteld. Stuk voor stuk vlot weglezende goeie verhalen.

In het volgende deel van het boek wordt beschreven wat hun motief zou kunnen zijn. En ook dit leest als zes korte verhalen die stuk voor stuk geweldig zijn. De personages komen zijdelings in andere hoofdstukken voor, het zijn vooral boeiende dan wel grappige of gewoon bizarre personages.

In de laatste 75 pagina’s volgt de ontknoping. Het feest, de moord, de oplossing en ten slotte in het laatste tien bladzijden tellende hoofdstuk…. De waarheid.

Ik vond het een geweldig boek. Geen enkele saaie passage, het verhaal bleef voortrazen. Hoewel het hier & daar ietwat over the top is (maar dat stoort niet echt) geeft het een prima beeld van de corruptie in India, het gat tussen rijk & corrupt aan de ene kant en arm & slachtoffer aan de andere kant. Maar het is bovenal gewoon een erg te gek verhaal. En dat is één van de redenen dat ik lees. Ik wil goeie verhalen horen (lezen).