Wonderkind Colin Singleton streeft er dagelijks naar zijn zogenaamde ‘markeerpunten’ (c.q. doelstellingen) te halen. Hij is buitengewoon goed in leren en als zodanig een wandelende encyclopedie. Hier moet hij zich wel ontzettend hard voor uitsloven Als hij namelijk ooit écht uniek wil worden en zich als waar genie bewijzen, moet hij behalve goed kunnen reproduceren zélf iets opzienbarends produceren of ontdekken.

Door een vreemd (nogal ongeloofwaardig) toeval is Colin sinds zijn kleutertijd in totaal negentien keer gedumpt door verschillende Katherines. De negentiende bezorgt hem hevig liefdesverdriet. Op een roadtrip meegenomen door zijn Libanese beste vriend Hassan belandt hij in het fictieve gehucht Gutshot, waar hij en Hassan een zomerbaantje aannemen.

Tijdens hun verblijf ontwikkelt zich een speciale vriendschap tussen de populaire, maar onzekere Lindsey (nee, géén Katherine), Hassan en Colin. Ondertussen werkt Colin aan zijn Theorema die hem tot genie moet gaan bombarderen: Hij probeert een wiskundige formule op te stellen die in grafieken weergeeft hoe zijn relaties met de Katherines wel móesten verlopen. Een formule die het verloop van alle relaties kan voorspellen.

19 x Katherine is een hilarisch, uniek verhaal vol ironische voetnoten en met overigens erg veel wiskundige uiteenzettingen, grafieken en formules. Let wel, zoals meermaals benadrukt op “puur facultatieve” wijze neergepend, maar toch. Mensen met een tijdens de middelbare schooltijd ontstane, pure aversie tegen wiskunde is het hier en daar even doorbijten.

Het eind van de zomer en een aantal ongebruikelijke gebeurtenissen betekenen voor het bevriende drietal een keerpunt in hun leven en een veranderde visie op hun toekomst als volwassene. Colin doorbreekt uiteindelijk zijn vaste patronen, want zoals hijzelf inziet “gaat het er in het leven misschien niet om een paar stomme markeerpunten te bereiken.” Hij en Lindsey komen (uiteraard) samen en zijn Theorama gaat de koelkast in: De toekomst laat zich niet voorspellen, en al helemaal niet tegenhouden. Waardoor je juist alle kanten op kunt gaan, al dan niet uniek-zijnde.

Wat paradoxaal genoeg een onverwacht voorspelbaar inzicht is. Dat valt dan ook een klein beetje tegen, hoewel het verder wel goed geschreven, bijzonder onderhoudend en beslist grappig is. Net als Colin maakt het uiteindelijk alleen zijn pretenties nét niet helemaal waar.