Wat een boek. Wat. Een. Boek! Dit is echt zo'n boek waarin ik wilde wonen tijdens het lezen. Niet alleen maar vanwege het vakantiegevoel dat je ervan krijgt, maar vooral om Daan en Lynn te ontmoeten en te zeggen hoe trots ik op ze ben. Ik ben verliefd op ze geworden, zowel persoonlijk als als stel, en ik wil meer. Ik wil alleen maar meer van ze weten, ik wil weten hoe het ze nu verder vergaat. Zucht. Ja, Hitte is zo'n boek dat je nooit meer los wilt laten wanneer je het aan het lezen bent en waarvan je nooit wilt dat de laatste bladzijde omgeslagen wordt.

De spanning tussen Daan en Lynn is al gelijk vanaf het begin voelbaar. Beiden begrijpen niet goed waar de spanning vandaan komt, maar dat er iets broeit tussen hen, dat is een ding dat zeker is. De voelbare aantrekkingskracht laat ze goed nadenken over wat ze nu eigenlijk willen met hun leven, laat ze nadenken over het feit of ze hun leven zouden willen veranderen of niet. Verandering is spannend, maar het kan ook veel goeds voortbrengen. Dat het veranderen van je normale gewoonten of denkwijzen niet makkelijk is, daar komen ze persoonlijk achter. Toch gaan ze de strijd aan, samen, maar vooral met zichzelf. De groei van de ietwat onzekere Lynn en de gesloten Daan is goed omschreven. Als lezer leef je met ze mee vanaf het moment dat je voelt dat ze beiden geheimen voor elkaar hebben; geheimen die ze beter met elkaar kunnen delen, als ze open willen staan voor elkaar. Het gedrag, de verliefdheid, de geheimen; alles is zo beschreven dat het echt écht aanvoelt, alsof er een verhaal wordt verteld door iemand uit je directe omgeving.

Het is, naast een verhaal over liefde en ontdekking, ook een verhaal over acceptatie. Acceptatie over je leven, maar vooral ook zelfacceptatie. Waar Lynn voor zichzelf duidelijk probeert te krijgen wat ze nu eigenlijk met zichzelf en haar leven wil, is Daan verwikkeld in een strijd om zichzelf voor zichzelf te bewijzen tegenover de buitenwereld.
Waar zij eerst met elkaar botsen, juist door de persoonlijke ervaringen waar ze mee zitten, leren zij elkaar steeds beter te begrijpen, en leren zichzelf daarmee in een heel nieuw daglicht te zien. Het leven van een ander kan er nog zo normaal uitzien, maar je weet nooit wat er in een persoon omgaat. Ik vond het ontzettend fijn om te lezen hoe een persoonlijke worsteling als die van Lynn en Daan van een "onzichtbare muur" omgezet kan worden tot iets moois waar ontzettend veel kracht uit te halen valt.

Dat was absoluut een ding waar ik van hield tijdens het lezen, en ook al weet ik nu hoe alles zal verlopen: het voelt herkenbaar, het voelt echt, en ik zal dit opnieuw voelen wanneer ik het boek weer op zal pakken in de toekomst. Want dat ik verslaafd ben aan Daan en Lynn, daar is geen twijfel over mogelijk. Het was zelfs zo dat ik, nadat ik het boek dichtsloeg, geen zin had in een ander boek met een "romance" erin verwerkt. Het zou voelen als vreemdgaan als ik dit wel zou doen. Zo diep hebben de personages van Hitte mij geraakt. Een dikke pluim voor Lis Lucassen, pseudoniem voor Olga Hoekstra, want ze heeft mij echt overrompeld met dit boek. De schrijfstijl was fijn, de hoofdstukken precies een goede lengte: niet te lang en niet te kort. Al had ik het boek wel te snel uit voor mijn gevoel... maar ik heb vernomen dat er nog meer aan zit te komen. Ik blijf dit nieuws natuurlijk hunkerend in de gaten houden!

Hitte is een boek vol zomerse hitte, vurige blikken en heldhaftige personages. Personages die je laten inzien hoe belangrijk het is om moedig te zijn op de moeilijke momenten, omdat veranderingen soms zo ontzettend veel goeds kunnen brengen. Je zult erin verdrinken, je zult meegaan op de ontdekkingsreis van zowel Daan als Lynn en genieten van elk woord wat geschreven is.
Een kleine kanttekening: een leesdip ligt wel op de loer... Dit zal ik even toelichten: Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om na Hitte opnieuw een boek te lezen met een romance erin verwerkt dat de rode draad zou zijn; het voelde haast als vreemdgaan als ik dat wel zou doen! Het duurde even voor ik een ander boek had gekozen, maar tot nu toe lukt het lezen aardig. Als in: elke dag een klein stukje. Want mijn hoofd dwaalt nog altijd steeds weer af naar Hitte.