Het verhaal kwam redelijk traag op gang en soms begreep ik de handelingen van Eva niet. Op het einde van het boek werd dit me al veel duidelijker en kon ik haar acties plaatsen in een groter licht. Vanaf het midden van het boek kwam het verhaal pas echt goed op gang en maken we een tijdsprong. We keren terug in de tijd, naar het moment waarop Eva en Maya elkaar weer ontmoeten na 25 jaar. Vanaf dat punt leren we de waarheid kennen, stukje voor stukje. Eva werd heel goed uitgewerkt en was een sterk karakter. Karin Fossum heeft hier minder ingespeeld op Konrad Sejer (eigenlijk de hoofdpersoon als we de naam van de serie bekijken) en meer op Eva Magnus. Aanvankelijk vond ik het boek maar saai, maar eenmaal het midden eraan kwam, was ik geboeid en wou ik altijd verder lezen. Mijn eerste Fossum boek is hierbij een feit, ik ben alvast geprikkeld om te kijken wat ze van het tweede boek uit de serie heeft gemaakt!