Ik geef het meteen weg. De uitslag dan, niet het boek. 5 duimpjes.

Wát een spannend boek. Wat wordt de dochter ijzingwekkend goed neergezet. Ik kreeg er de rillingen van, zag haar voor me staan staren met haar ijsblauwe ogen.

Ik kreeg daadwerkelijk op meerdere momenten een onbehaaglijk gevoel, kon me goed inleven in hoe Sarah zich moest voelen.
En ook de stukken vanuit Angus' perspectief waren ijzersterk.

Ik vond de beklemmende sfeer zo goed neergezet dat ik er overheen kon stappen dat er (SPOILERALERT) geheugenverlies aan te pas kwam. Want dat vind ik normaal gesproken een erg makkelijke weg, als een boek vanuit de "ik-vorm" geschreven wordt. Als lezer word je dan zo op het verkeerde spoor gezet en uiteindelijk is het dan "o dat was ik vergeten, door
A. die val"
B. die gebeurtenis"
C. de medicatie"
D. Het door aliens verwijderde stukje hersens"
E. All of the above "

Maar in dit geval heb ik het de schrijver vergeven want wauw! Gewoon wauw! Ik kon het boek níet wegleggen, heb dus veel te weinig slaap gehad vannacht maar ik ga absoluut op zoek naar meer boeken van deze auteur.

http://www.watiknouvind.com/2017/08/wat-ik-nou-vind-van-ijstweeling-van-sk.html