Het laatste deel van de Drakenzieler trilogie. Ik kan even niet geloven dat het over is.

Dit deel vond ik persoonlijk de beste. De ene gebeurtenis volgt snel op de andere, maar niet op een slechte manier.
De vaart blijft lekker in het verhaal zitten.
En ik had enorme moeite om te stoppen met lezen!
En het einde had ik nooit zien aankomen. Geweldige wending van het verhaal.

In dit deel keert wederom de rust terug op de Drakenburcht, maar de Moeder is enorm van slag door het hele gebeuren.
Maar dat blijkt niet het ergste probleem als er kleine draakjes en eieren beginnen te verdwijnen.
Ondertussen heeft Gille een bijzondere bondgenoot gevonden met een enorme kennis van duistere magie.

Wederom merk ik een bepaalde groei op bij de personages, waarbij Jerko mijn favoriet was in dit deel.
Degene waar ik meer over had willen weten was toch wel Cillian. Ik vind dat maar een rare snuiter, maar helaas word er over hem niet veel verteld.
Misschien in andere boeken nog?.

Verder durf ik iedere Fantasyfan deze serie aan te raden.
Na een wankele start ben ik er in ieder geval doorheen gevlogen.
Het is goed onderbouwd en enorm creatief.