Gebroken Monsters opent mij meerdere hoofdstukken die elk een eigen personage introduceren. Deze personages hebben elk in eigen verhaallijn en de samenhang lijkt ver te zoeken. Soms voelde het alsof er een ander boek gelezen werd. Ongeveer tegen de helft van het verhaal, beginnen de eerste verhaallijnen elkaar te kruisen en wordt de samenhang steeds duidelijker.

De schrijfstijl is erg toegankelijk en zorgt ervoor dat ik blijf lezen. Vooral Layla ervoer ik als een sympathiek personage. Ik had graag meer over haar en de band met haar moeder willen lezen. Personages als Jonno en TK deden mij minder. Ze bleven een beetje oppervlakkig, maar hadden wel hun eigen plek in het verhaal.

Hoewel dit boek gelezen werd voor de Fantasy-leesclub, past de benaming thriller (die al prijkt op de cover), beter bij het boek. Het fantasy gehalte is erg matig en kan verklaard worden door andere invloeden (waar men tijdens het lezen achter komt), waardoor je zou kunnen zeggen dat de aanwezigheid van fantasy vrijwel nihil is.

Desondanks was het een aangename kennismaking met Beukes en zal ik in de toekomst zeker eens een ander boek van haar oppakken.