Een Franse uitgave uit 1983 en vertaald in 1985. Een mooi geschreven boekje van 106 bladzijden. Het speelt zich af net na de eerste wereldoorlog in de streek van Normandië. Het is een monoloog van een dochter die haar vader beschrijft aan de hand van herinneringen. Zij schrijft daarin een zin: mijn vader hoorde voortaan thuis in de categorie van eenvoudige en bescheiden lieden of simpele zielen. Haar vader begon als koewachter werkte een tijdlang als fabrieksarbeider tot het gezin een kruidenierszaak annex herberg aankocht. Zelf geraakt hij niet uit het armoedige arbeidersmilieu weg en stelt zijn hoop op zijn dochter. Haar gelukt het wel om enkele trappen hoger te klimmen maar komt daardoor tot een conflict met haar vader. Het toch nog altijd bestaande 'ik ben beter milieu' Toch blijft hij trots op zijn dochter. Prachtig boekje voor op de trein.