Het verhaal vertelt de gebeurtenis over de mysterieuze verdwijning van Jordi De Wit. Op het moment dat hij gevonden werd in het riet van de vijver, stelden onderzoekers vast dat Jordi werd vermoord.
De zoektocht naar de moordenaar is nogal snel afgerond. Het gerecht neemt 3 jongens op die verdacht bleken te zijn en na wat ondervraging werden ze naar de gevangenis geleid.
De uitspraak van de rechter is ook duidelijk "schuldig aan de moord op Jordi de Wit"

Na hun gevangenisstraf besluit ghostwriter Stella een boek te schrijven over de dubieuze schuldtoekenning. Voor Ingmar die aan "de goede kant van het spoor" woont is dit een kans om zijn onschuld te bewijzen.
Stella en Ingmar groeien, tijdens hun zoektocht naar de waarheid, naar elkaar toe. Wat ons als lezers het gevoel geeft, alsof het kennen van de waarheid plots niet meer zo belangrijk is.
Wie heeft uiteindelijk de moord gepleegd? Iemand moet het toch gedaan hebben?

Mijn mening:

Bij aanvang van het boek vond ik het best wel goed. Een leuke, maar vooral goede schrijfstijl liet toe om rap het verhaal in te duiken. Wat op de achterflap werd vermeld, voelde ik stilaan het verhaal binnensluipen.
De eerste 8 hoofdstukken bleef ik erin geloven en wou ik het verder nog een kans geven, alhoewel daar al zeer duidelijk het gemis van een thriller merkbaar was. De kracht van het boek, wat ik voelde in het begin, leek te smelten als sneeuw voor de zon. Er is weinig dialoog, maar dit stoorde mij echt niet. Dit boek wordt onder de noemer "psychologische thrillers" gecategoriseerd, maar het thrillergehalte is echt wel zoek in het boek. Het psychologische herkende ik wel, maar bleek uiteindelijk niet sterk genoeg te zijn en verdween het met mondjesmaat.

De personages heeft ze, naar mijn gevoel, goed uitgediept. Wel vond ik het een beetje een gemiste kans door het verhaal van de ouders, alsook hun gemoedstoestand bij vrijlating van de schuldigen, nauwelijks aan bod te hebben gebracht. Precies of zij telden niet mee in het verhaal.

Voor mij is het verhaal niet echt realistisch, waardoor het mij minder en minder boeide om verder te lezen. Het slot zag je mijlenver aankomen en volgens mij heeft Eva Keuris daar nog tal van pagina's willen aan breien die geen meerwaarde brachten.

Wat ik zeker ook wil meegeven, is dat ze een goede schrijfstijl heeft, waardoor het toch wel vlot leest, maar er is nog een beetje werk om het verhaal boeiend te houden. Wellicht zal ze in haar boeken verder meegroeien wat betekent dat dit als debuut wel in orde is.

De cover 3 sterren
Personages 3 sterren
schrijfstijl 4 sterren
verhaal 2,5 sterren