Ik las eerder al De test trilogie van Joelle Charbonneau. Toen ik zag dat ze een nieuw boek had moest ik die wel lezen. Maar eigenlijk vond ik niet helemaal wat ik zocht. Nodig is zo anders dan de test trilogie, misschien maar beter ook?

Al snel begint nodig met de vraag, wat heb jij nodig? De tieners uit Nottowa vullen iets in. Om hun wens in vervulling te moeten ze iets doen. Ze moeten een opdracht uitvoeren om hun loyaliteit te bewijzen. Kunnen ze dit niet, worden ze uit het systeem verwijderd. Het hele concept klinkt minder spannend dan dat het eigenlijk is.

Het verhaal wordt vanuit meerdere tieners beschreven. Iets wat voor mij het enige goede punt aan het boek is. De verschillende perspectieven brengen de spanning pas goed naar voren. Joelle Charbonneau heeft de hoofdstukken goed vormgegeven, ze stoppen precies wanneer jij meer informatie nodig hebt. Maar die krijg je niet. Het verhaal blijft het hele boek door spannend.

Iets wat ik niet snap is, de mensen die erachter zitten. Wat voor een ziek brein zit hierachter? Wie kan zoiets bedenken. Voor mij is het niet normaal meer. Na een tijdje in het verhaal snap je wel wat ik bedoel. De opdrachten zijn geen gewone opdrachten. Het gaat zo ver dat de tieners elkaar gaan vermoorden. Ze moeten bewijs op de site van nodig plaatsen. Het lijkt wel alsof ze trots zijn op de misdaden die ze begaan. Ik gruwel hier nog steeds van. Ik kan het niet geloven dat het waar is wat ik net las.

De laatste honderd bladzijden waren ronduit saai. Ik had al lang uitgevogeld wat er gaande was en wie erbij betrokken waren. Joelle Charbonneau wilt dit met een omweg duidelijk maken. Ik was verveeld. Meer omdat ik niet kon geloven dat het einde zo lang op zich liet wachten. Ik vond het echt jammer.

Voor meer recensies kijk op www.jaikevsdeboeken.nl