Ik vind het lastig mijn review van dit boek te beginnen. Ik vind het lastig om überhaupt woorden te vinden voor mijn leeservaring in dit geval. En dat klinkt wellicht negatiever dan ik het bedoel en vooral negatiever dan het boek verdient.

Laten we bij het positieve beginnen. Het boek gaat over een aantal hele actuele, zware thema's. Het gaat vooral over dingen waar de tieners van nu erg mee bezig zijn en het is opgeschreven op een manier die deze thema's toegankelijk en begrijpelijk maakt. Ik kan me daardoor voorstellen dat veel tieners die dit boek lezen het boek geweldig vinden, diep geraakt worden en er echt wat mee kunnen.

Voor mij persoonlijk was het boek dan weer minder interessant. De problemen waarmee de diverse karakters in het boek worstelen worden slechts heel oppervlakkig aangestipt. Dit komt mede door de gekozen vertelvorm. Het hele boek is geschreven in de vorm van brieven aan diverse sterren die dit leven te vroeg verlaten hebben.

Het is een originele manier van vertellen, maar ik had wel het idee dat er daardoor veel minder uit het verhaal werd gehaald dan er eigenlijk in zit. De laatste 100 pagina's waren op zich wel interessant, maar ook daar ontbrak de echte diepgang, de doorvoeldheid. Het bleef afstandelijk en daardoor kwam het bij mij geen moment echt binnen.

Maar het is denk ik vooral een geval van: Lees en oordeel zelf! Ik zie vaak mensen klagen over hoe saai een boek wordt als er te veel aandacht aan de emotionele ontwikkeling van karakters wordt besteed. Voor die mensen is dit wellicht een schot in de roos.