Hoewel de titel Niet volgens het script het eigenlijk al aangeeft gaat het verhaal in dit boek niet zoals je in eerste instantie zou vermoeden. Dit Young Adult verhaal kent een paar onverwachte wendingen.

De sympathieke Evie Cunningham streeft helemaal niet naar aanzien, maar haar vriend Shane Whitley behoort tot de meest populaire groep op school en zij hoort er door de relatie met hem automatisch bij. Chase Mitman is het tegenovergestelde van Shane. Hij is een stille leergierige jongen, die graag op de achtergrond blijft. Juist daarom voelt Evie zich tot hem aangetrokken. Zijn afstandelijke houding intrigeert haar. Wanneer ze samen in hetzelfde studiegroepje belanden blijkt dit voor Evie een uitgesproken kans om Chase beter te leren kennen. Hoe meer ze met Chase optrekt hoe meer ze inziet dat haar relatie met Shane ten einde loopt.

Niet volgens het script is een ontroerend liefdesverhaal met diepgang. De hoofdpersonages hebben beiden een gecompliceerd verleden achter de rug waardoor ze min of meer beschadigd zijn. Ze herkennen veel van elkaar in de ander en krijgen daardoor meer inzicht in zichzelf. Hun vriendschap zou weleens uit kunnen bloeien tot iets moois. Ze delen al snel elkaars geheimen met elkaar en voelen zich bij de ander op hun gemak. Er is echter maar een probleem: en dat is de arrogante Shane. Hij is het neefje van de schooldirecteur en lijkt het op school dan ook voor het zeggen te hebben. Wanneer Shane ontdekt dat Evie gevoelens heeft voor Chase is hij niet van plan om Evie zomaar te laten gaan. Is de liefde tussen Chase en Evie sterk genoeg of zal het verleden hen blijven achtervolgen?


Het verhaal is in de ik-vorm geschreven. De hoofdstukken worden om en om belicht vanuit het oogpunt van een van de twee hoofdpersonages (Chase en Evie). De verhaallijn loopt hierdoor vrij goed in elkaar over, met hier en daar een stapje terug in het gebeuren. Hierdoor krijg je enkele situaties (waarover je al eerder las) nogmaals voorgeschoteld alleen nu vanuit de belevingswereld van die ander.

Niet volgens het script start wat traag, pas na een paar hoofdstukken krijg je als lezer in de gaten waar de auteur Jennifer Murgia heen wil met het verhaal. Ze neemt rustig de tijd om het verhaal diepgang te geven en dat valt te prijzen aan haar. Wanneer je halverwege in het boek terecht bent gekomen, krijg je de indruk te zijn beland in het zoveelste (leuke maar niet echte originele) feelgood verhaal, maar laat je niet misleiden! Jennifer lijkt er plezier in te hebben om haar lezers zo nu en dan op het verkeerde been te zetten. Het boek is inhoudelijk dan ook redelijk uniek. Toch had ik persoonlijk wel wat gemengde gevoelens bij het tragische verloop van het verhaal en het ietwat spirituele einde. Dat neemt niet weg dat ik echt heb genoten van dit spraakmakende Young Adult boek.