Stephen King, Amerikaanse meesterverteller van horror en sciencefictionverhalen en thrillers. Schrijver van bestverkochte boeken, schrijver van verhalen die verfilmd zijn. Richard Chizmar de medeauteur, voor mij een volledig onbekende. Ik kreeg de kans om mee te buzzen, buzzen met een novelle dat pas op 23 november verschijnt. Vooral de titel sprak me eerst aan, heeft het met mijn eigen naam te maken (Wendy) of is het mijn nieuwsgierigheid dat wordt opgewekt “Gwendy’s knoppenkist”. Zelf heb ik heel de trilogie “Mr Mercedes” van King gelezen, waar ik zeker enthousiast over was. Maar vanaf de eerste bladzijde van dit boek merk ik dat we een totaal andere richting opgaan.
*De twaalfjarige Gwendy Petterson loopt dag in dag uit, heel de zomer lang de trap Suicide stairs op, de trap die leidt naar het uitzichtpunt Castle View. Boven aangekomen kijkt ze langs haar bovenbenen naar beneden om te zien of ze de neuzen van haar sportschoenen kan zien. Dit ook op 22 augustus 1974, eens boven gekomen, neemt ze haar zakdoek en maakt haar bril schoon. Op een bankje in een schaduw zit een man in een zwarte spijkerbroek, een zwarte colbert en een wit overhemd. Op zijn hoofd heeft hij een zwart bolhoedje. De man zit al heel de week op hetzelfde bankje, te lezen tot vandaag…”hé meisje. Kom eens hier. We moeten even babbelen, jij en ik.” Deze ontmoeting met deze vreemde man met het zwarte bolhoedje, verandert haar jeugdige leven…
Wat een pageturner, het boek zelf is niet zo dik (109 bladzijde) en zoals het hoofdpersonage Gwendy in de ban is van de man met het bolhoedje en de knoppenkist, was ik in de ban van het boek. Als je spreekt over een boek dat je in één avond kunt uitlezen, spreek je zeker over deze King. Wat mij ook opviel in het verhaal en dat vond ik persoonlijk fantastisch, dat de heer King je echt meetrekt naar de tijdsgeest van heel het verhaal. Met kort zinnen heeft hij een mysterieus verhaal geschreven omhuld met een donkere mist, met een onderliggende boodschap. Het is zeker een open einde, maar zijn we dit niet gewoon van deze grote auteur? De tekeningen doorheen het boek waren voor mij niet echt nodig, al opent dit wel perspectieven naar jeugdige lezers. Dit verhaal maakt dat ik knoppen altijd op een andere manier ga zien.