Dit is het tweede boek van Lieneke Dijkzeul wat ik gelezen heb. Ik vond dit boek beduidend beter dan De stille zonde. Het is nergens huiveringwekkend spannend maar het is toch een sterk verhaal, ik vond het eind juist niet afgeraffeld en voor mij blijven er ook geen vraagstukken open staan. Ik kan hier niet verder op ingaan want dan zou ik teveel verraden maar voor mij was dus alles duidelijk. Dat je al snel weet wie de dader is, stoort juist niet, dit boek heeft juist vanwege dit feit een sterke verhaallijn. Ja hoor kom maar op met het volgende boek met inspecteur Vegter.