Cuba is een land dat bij veel mensen tot de verbeelding spreekt. Zo ook bij Chanel Cleeton, die opgroeide met de verhalen van familieleden die Cuba na de revolutie in 1959 achter zich gelaten hebben. De complexe geschiedenis van het land en de heimwee van diegenen die het hebben verlaten verwerkt ze in Next Year in Havana. Het resultaat is een goed onderbouwde historische roman die door de wisselwerking tussen twee verhaallijnen van de nodige passie en mysteries voorzien wordt.
In de eerste verhaallijn is Elisa Perez aan het woord. Als dochter van een van de meest invloedrijke Cubaanse families beleeft ze een afgeschermde jeugd waarin kledij, feestje en beleefde conversaties centraal staan. De opkomende revolutie bestaat niet in het huis Perez, maar de dochters willen meer zijn dan ”living, breathing decorations” en komen onvermijdelijk in contact met de realiteit. Wanneer Fidel Castro aan de macht komt ontvluchten ze Cuba halsoverkop. Hoewel de familie in Amerika een nieuw imperium uitbouwt, blijft het verlangen van Elisa om terug te keren naar het geliefde land van haar jeugd tot op haar laatste dag knagen.
“Love is for the poor. In our world, you marry for status, for wealth, for family”, verzucht Elise in 1958. Of dat in 2017 nog steeds van tel is blijkt uit Marisols verhaal. Na Elisa’s overlijden krijgt zij de taak de as van haar grootmoeder naar Cuba over te brengen. Marisol trekt voor het eerst van haar leven naar het land dat ze enkel uit verhalen kent en geeft een andere kijk op het verleden en heden. Door de gekleurde herinneringen van de bannelingen te mengen met de ervaringen van de achterblijvers en de nuchtere kijk van de volgende generatie ontstaat een genuanceerd verhaal dat bovendien goed onderbouwd is met historische feiten.
Hoewel het duidelijk de politieke en culturele geschiedenis is die Cleetons passie wegdraagt, beperkt ze zich niet tot een droge geschiedenisles. Ze geeft leven en spanning aan de gebeurtenissen door geheime liefdes en familiemysteries aan beide verhaallijnen toe te voegen. In Cuba is niets wat het lijkt: “There is an art to this, you see. An art to appearing as though everything is effortless, that your world is a gilded one, when the reality is that your knees beneath your silk gown buckle from the weight of it all. We are silk and lace, and beneath them we are steel.” Next Year in Havana staat bol van hoogoplopende emoties: verraad, opoffering, liefde en verlies komen veelvuldig aan bod. Omdat de historische achtergrond op een gedegen manier wordt uitgewerkt, glijdt het verhaal echter niet af naar een sentimentele opeenstapeling van gebeurtenissen. Wel integendeel, door de genuanceerde kijk op het Cuba voor, tijdens en na de revolutie kan de lezer begrip opbrengen voor de passionele standpunten van de personages. Die hadden nog aan geloofwaardigheid kunnen winnen mochten de hoofdpersonages diepgaander zijn uitgewerkt, maar de ongedwongen schrijfstijl met beeldende beschrijvingen van Havana maakt veel goed.
Next Year in Havana is het ideale boek voor lezers die houden van romantische verhalen met een inhoud die tot nadenken stemt. Wie de boeken van Dinah Jefferies verslonden heeft, zal Chanel Cleeton na deze roman ook niet meer uit het oog verliezen.