Hamley Books vroeg mij mee te doen met de blogtour rondom het nieuwe boek van Esther Boek en uiteraard was ik nieuwsgierig genoeg naar het boek om ja te zeggen.

In De Perfecte Moeder wordt de lezer meegenomen in het leven van twee vrouwen: Nelleke en Helena. Twee vrouwen die elk op hun eigen wijze proberen te ontsnappen aan het leven dat ze nu leiden. Nelleke wil voor geen goud hetzelfde armoedige bestaan van haar ouders gaan leven en heeft hier veel voor over. De rijke Jacob lijkt de oplossing te zijn en Nelleke weet hem te dwingen met haar te trouwen. Voor Nelleke is er nu de waarborg niet in armoede te hoeven leven. Maar maakt geld wel gelukkig?

Voor Helena lijkt er ook geen vuiltje in de lucht. Opgroeien in een, voor de buitenwereld, perfect gezin. Een bestaan zonder geldzorgen. Maar niet alles blijkt zo perfect te zijn. Maar Helena weet een manier te vinden om hier mee om te gaan maar als haar moeder overlijdt, staat haar leven op zijn kop. En dit zal haar voor de rest van haar leven blijven achtervolgen en geen moment meer loslaten.

‘Als papa thuis is, is mama veel liever, veel vrolijker. Ze lacht vaker en haar stem klinkt anders. Als papa thuis is, is mama bijna de beste moeder die ze zou kunnen hebben.‘

Afwisselend zijn Nelleke en Helena aan het woord, in verschillende tijdspannen. Al in het begin worden er dingen beschreven waardoor het al een beetje helder wordt hoe deze vrouwen door hun jeugd gevormd worden. Nelleke denkt de manier gevonden te hebben een beter leven te kunnen leiden maar of ze hier nu echt gelukkiger van wordt? De wijze waarop zij het leven probeert te ontvluchten, haar eenzaamheid, zorgt ervoor dat haar dochter geen stabiele jeugd heeft. Als haar man Jacob thuis is gaat het beter, maar er moet nu eenmaal gewerkt worden. Na een ernstig voorval lijkt er rust in huis te komen maar de manier waarop Jacob dit aanpakt verdient absoluut geen hoofdprijs. In plaats van dat het misschien beter en makkelijker gaat worden voor Helena, wordt het juist nog moeilijker.

Boek weet op een verfijnde wijze de personages uit te werken en neer te zetten als levensechte karakters waardoor men zich als lezer heel goed kan inleven. Er wordt een gevoel van medelijden opgewekt maar soms ook wat irritatie naar bijvoorbeeld Jacob. Hij laat eigenlijk soms zijn eigen dochter gewoon vallen. Misschien kon hij niet anders, hij is ook maar een mens, maar toch…

Ik kan me nog heel goed herinneren dat mij gevraagd werd de proefdruk van Geen kind meer van Esther Boek te lezen. De bedoeling was toen om elke dag een stukje te lezen, maar dit was onmogelijk. Eenmaal in het boek begonnen was het niet meer mogelijk het boek weg te leggen. Ook De Perfecte Moeder heeft Boek geschreven in een meeslepende schrijfstijl. De fijne korte hoofdstukken zijn voorzien van een mooie layout en een lettertype dat zich prettig laat lezen. De wisselingen in tijd laten soms het overzicht even kwijtraken, maar al snel is dit ook weer op te pakken. De schrijfstijl van Boek is pakkend en het verhaal weet vanaf de eerste bladzijde te grijpen en stevig vast te houden. De emoties worden zo intens weergegeven dat deze onder de huid kruipen en de gevoelens sterk weten aan te spreken. Boek heeft daarbij een vlotte en toegankelijke verteltrant waardoor De Perfecte Moeder in een mum van tijd uitgelezen is. Alhoewel het soms even apart gelegd moest worden om even bij te komen vanwege de heftige emoties.


‘Stel dat ze dat ijsblokje was. Dat ze kon drijven, mee deinen met bewegingen waar ze geen invloed op had, kon versmelten in het geheel zonder dat ze echt afbreuk zou doen aan de omgeving waarin ze bewoog’

Met De Perfecte Moeder bewijst Esther Boek zich definitief. Ze laat zien het talent te hebben emoties en gevoelens zo goed op papier te verwoorden waardoor er een prachtig, intens meeslepend maar ook aangrijpend verhaal is ontstaan.