Dit boek was voor mij een boek met vele hoogtes en enkele kleine laagtes. Ik zal jullie even uitleggen waarom.
Jennifer L. Armentrout is een geweldige schrijfster! Ik werd direct in het verhaal meegezogen door de prettige schrijfstijl die ze heeft, ze gebruikt weinig moeilijke woorden en ze schrijft niet te beschrijvend. Daarmee bedoel ik dat ze de dingen wel omschrijft, maar ook niet te gedetailleerd zodat het afgezaagd word.
De personages in het boek waren erg fijne mensen en dan heb ik het vooral over Reece! Ik denk dat ik zelf wat verliefd op hem ben geworden.
Er kwamen vele thema's aan bod waarbij ik toch als hoofdthema het thema vergeven en het verwerken van schuldgevoelens sterk naar voor zag komen.
Het is een NA boek dus enkele hete scenes kun je wel verwachten. Zelf vond ik deze scenes leuk geschreven en waren ze niet overbodig. Bij sommige NA kun je echt met je ogen rollen omdat het alweer over seks gaat. In dit boek zat de dosering erg goed.

Wat ik dan weer minder vond was het stukje rond het hele stalkers gebeuren, het kwam zo plots en voegde niet echt iets van meerwaarde toe aan het boek. Heel snel had ik een vermoeden van wie het kon zijn en ik had het nog juist ook! Dus zo origineel was het niet. Nog een minpuntje was het feit dat er heel vaag over Charlie werd gedaan, ik had graag wat meer flashbacks gehad zodat we hem ook wat beter leerden kennen. Ik vond het ook soms wat storend dat er zo veel personages voorbij kwamen die blijkbaar al gekend waren in de boeken reeks. Ik heb het eerste boek gelezen uit de serie en kende dus ook alleen die personages, maar ik voelde dat ik heel wat miste rondom de andere karakters en hun leven.

Wat ik dan wel weer heel leuk vond was dat Jennifer L. Armentrout er een paar herkenbare zaken instak horend bij de doelgroep zoals het fangirlen rond Theo James en de mannen van Supernatural.

Ik ben verkocht! Ik hoop dat ik snel alle andere delen kan lezen want ik heb er denk ik weer een fantastische schrijfster bij!