Het blijkt dat Rik Raven de kunst van het vertellen in haar vingers heeft. Haar schrijfstijl is bijna moeiteloos en niet geheel subtiel hint ze in Recht regelmatig naar haar vorige boek Bron, waardoor de lezer kan opmaken dat de boeken een connectie met elkaar hebben. Ze trekt je hoe dan ook genadeloos in het verhaal en weet je tot het einde vast te houden. De personages zijn een beetje vreemd, intrigerend en hebben meteen een duidelijk doel. Het is niet een standaard fantasieverhaal en doet op sommige momenten denken aan De Donkere Toren (Stephen King) en aan de serie Westworld. Raven kan soms wat plat zijn in haar taalgebruik. Dit kan zo zijn charme hebben. En als je kunt bewijzen dat Freddie Krueger en Kermit de Kikker prima in een zin samengaan dan kan het boek niets anders dan memorabel worden. Hoewel de plot wat traag op gang komt, bevat het een heldere boodschap en zal het de lezer gegarandeerd bijblijven. Men kan trots op een aanwinst als Rik Raven zijn.