Het is nacht, diep in de nacht. Ik dool op satijnen slippers rond door het pikdonkere paleis waar ik zo gelukkig ben geweest met mijn ouders, drie zusjes en kleine broer. De slippers zitten niet echt comfortabel, ze zijn zeker een maat te groot, maar ik vond ze altijd al zo mooi... En ik kon het niet laten om ze aan te trekken toen ik ze net weer vond in de kleedkamer van mijn moeder. Doelloos dwaal ik door de verlaten vertrekken en ik kom in de officiële ontvangstzaal van mijn moeder terecht. Meteen ga ik door naar mijn lievelingsplekje bij een van de zeven grote ramen en ik kijk naar de door sterren verlichte hemel. Hoe vaak heb ik hier 's avonds niet met papa gestaan terwijl hij mij alles uitlegde over de Grote Beer en de stand van de sterren? Een bleekwitte maan schijnt door de zwarte takken van de bomen. Er ligt een dik pak sneeuw, het vriest dat het kraakt in de Russische winter. Ik huiver in mijn veel te dunnen, witte lievelingsjurk en voel even aan het witte satijnen lint in mijn haar. Ik heb het er heel haastig in gedaan, maar kan vaag in de weerspiegeling van het raam zien dat het nog goed zit. Gelukkig maar, want ik ben nog steeds heel erg ijdel. (6 van 205)

Het verhaal begint interessant. Ik vroeg me af welk meisje er midden in de nacht door een paleis loopt. Het blijkt Olga te zijn, een van de dochters van tsaar Nicholaas II. Zij heeft met haar familie in het paleis gewoond. Lara komt hier wel eens om haar tante te helpen bij het schoonmaken. Het Alexander Paleis in Tsarkoje Selo, in de buurt van St. Petersburg, is nu een museum. Lara is erg nieuwsgierig naar hoe de tsaar en zijn familie hebben geleefd. Tijdens het schoonmaken kijkt ze rond in de verschillende kamers. Soms denkt ze iets te horen, een meisjesstem. Ze durft dit tegen niemand te vertellen, want dan denken mensen dat ze misschien gek is. Zal Lara erachter komen waarom er een geest in het paleis is. Zal ze in het paleis mogen blijven werken? Hoe zal haar toekomst er uit zien nu ze van school af gaat?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk