Inhoud:
Lillith Van Winckel, de hoofdpersonage, leidt op het eerste gezicht een goed leven. Ze is getrouwd met Jim, een knappe vent, en samen hebben ze drie kinderen: twee zoons en een dochter. Een paar goede vriendinnen en verder ook nog een baan met collega’s waarover je haar niet hoort klagen. Toch is niets wat het lijkt en gaat ze innerlijk zwaar gebukt door het leven. Als daarna ook nog eens het noodlot toeslaat binnen haar gezin, gaat het bergafwaarts met haar. Ze wordt zelfs gedwongen opgenomen voor haar eigen veiligheid! Zelfmoord lijkt een uitkomst, maar is dat het ook? Als later blijkt dat Lillith al in een veel eerder stadium een heel plan in haar hoofd had uitgebroed is het hek van de dam. Het gezin wordt in geen enkele zin gespaard en raakt meerdere gezinsleden heel hard!
Persoonlijke Leeservaring
Ik kreeg dit boek uit handen van Pat Craenbroek zelf, via een soort winactie op Facebook. Ik had zeker al meerdere keren goede berichten gehoord over dit boek en was ook zeker nieuwsgierig. Op de een of andere manier had de cover mij niet eerder echt “aangetrokken”. Toen ik het boek binnen had, trok diezelfde cover mij juist wel over de streep om hem niet onder maar boven op mijn stapel te leggen. Eenmaal begonnen met lezen bekroop me al snel het gevoel dat dit echt een boek naar mijn hart was! Zo eentje die langzaam in je hoofd rondkruipt en al je radartjes in werking zet. Ik begreep dat sommige lezers de start “wat” traag vonden. Ik had dat gevoel helemaal niet! In het allereerste deel al begon ik ongelooflijk achterdochtig te worden, kreeg ik al allerlei vermoedens en werd ik al heel enthousiast van het verhaal.
Het verhaal is opgedeeld in vijf delen en er zijn genoeg personages met hun eigen leven en problemen die uiteindelijk met elkaar verweven raken. Het is geen moeilijk verhaal maar alertheid is gewenst! De verschillende verhaallijnen zijn mooi gedetailleerd weergegeven en waar in een thriller natuurlijk ook doden vallen had ik serieus moeite met sommigen in dit verhaal! Met één in het bijzonder, maar ik zal hierover niet verder uitweiden. De vergelijking die in mijn hoofd opkwam was die van een lappendeken. Allemaal mooie lapjes maken nog geen mooie deken. De lapjes zullen stuk voor stuk netjes moeten worden gemaakt en dan ook nog eens heel secuur aan elkaar gezet moeten worden waarbij alle losse draadjes netjes moeten worden afgewerkt, pas dan is het een mooie deken geworden. Ik kan zeggen dat dit verhaal geen losse eindjes kent en alles heel netjes is afgewerkt tot de laatste bladzijde. Met op het eind toch nog net even een lekkere twist!
Ook dit was weer een debuut (ik heb er dit jaar toevallig veel gelezen) en wat was ik blij dat ik dit boek mocht lezen! Ik hoop dat Pat heel snel een nieuw boek “uitbroedt” en dan hoop ik wel vooraan in de rij te staan!