Wederom een historische roman van Simone van der Vlugt.
Een makkelijk leesbaar boek met begrijpelijk taalgebruik en een verhaal dat zich afspeelt in de 17e eeuw.

De roman gaat over Eva Ment uit Amsterdam, die trouwt met de oudere Jan Pieterz. Coen, gouverneur-generaal van Batavia. Ze vertrekt met hem, haar moeder, zus en broer per boot naar het door Jan gestichte Batavia. Tijdens de reis heeft ze het niet makkelijk ook al omdat ze niet zo lang voor de reis bevallen is van een dochtertje. Ook in Batavia loopt alles anders dan ze voor ogen heeft. Haar mogelijkheden zouden, als Jan's echtgenote, groot moeten zijn maar aan de slavernij in haar directe omgeving kan/wil ze niet echt iets doen. Ze gaat, met hulp van haar zus, een leidinggevende functie bekleden in het weeshuis maar die rol komt niet echt uit de verf. In het weeshuis gaat ze wel op zoek naar een kindermeisje, dat ze ook vindt.
In Batavia wordt voortdurend gestreden waarbij veel doden vallen. Ook door de koorts vallen er slachtoffers.
Als al haar familieleden haar ontvallen zijn gaat ze met haar 2e dochtertje en kindermeisje terug naar Amsterdam. Daar wacht haar nieuw geluk.

Het thema slavernij en emancipatie komen hier aan bod. Helaas wordt dit niet ver uitgediept wat jammer is want dat had meerwaarde gegeven aan het verhaal.
Aan het eind van het boek worden de personages, zo mogelijk, beschreven zoals ze in de literatuur bekend zijn, met bronvermelding. Daaruit blijkt wel dat er onderzoek gedaan is.