Over mijn lijk was het eerste boek, dat ik van Dennis Lehane las. Een vrij gewelddadig en rauw boek, maar spannend en goed geschreven. Vol verwachting ben ik aan Gesloten kamer begonnen en ik moet zeggen, ik werd zeer aangenaam verrast. Het boek is vlot en toegankelijk geschreven. Lehane heeft een heldere schrijfstijl, waardoor je gewoon lekker door blijft lezen. Er zullen ongetwijfeld lezers zijn die de ontknoping al van mijlenver aan zagen komen, maar ik liet mij aan het eind lekker verrassen. Ik vind het boek qua plot erg goed in elkaar zitten en Lehane heeft gewoon een perfecte thriller afgeleverd. De dialogen, de emoties, de interactie tussen Ted en Chuck, Lehane bewijst hiermee dat hij het niet per se moet hebben van ruw geweld. De spanning wordt langzamerhand opgebouwd en gaandeweg blijken dingen toch heel anders te zijn dan je aanvankelijk aannam. De ontknoping is goud waard, zo ingenieus dat alles echt op zijn plek valt. Twee dagen nadat ik het uit had, heb ik het hele boek nog eens doorgebladerd en het eind nog eens herlezen. Als de boel dan wat bezonken is, kom ik tot het besef dat Gesloten Kamer een juweeltje is. Petje af voor Lehane, hij heeft wat mij betreft zijn 4 sterren verdiend. Geloofwaardig? Ja, ik vind van wel. Experimenten op het gebied van de psychiatrie zijn van alle tijden in de laatste eeuw en dit experiment zou zeker hebben kunnen gebeuren.