'Mama is dood.' Het hoge stemmetje van het kind was ongemakkelijk helder. 'Papa is dood.' Het werd erger. 'Adda is dood. Bygga is dood.' Het kind zuchtte diep en klemde zich om het been van haar oma. 'Allemaal dood.'


Een jacht arriveert in de haven van Reykjavik zonder passagiers aan boord. Wat is er gebeurd met de bemanning en de familie die zich op het schip bevonden toen het vertrok uit Lissabon? Advocate Thóra Guðmundsdóttir duikt in de zaak.

Toen ik de achterflap las en de cover zag was ik geïnteresseerd. Maar toen ik begon te lezen nam die interesse steeds meer af. Het verhaal komt veel te langzaam op gang en wil mijn aandacht niet vast houden. Wat ook niet zo leuk is aan dit boek is dat de personages niet tot leven komen. Wat een dikke plus is dat het verhaal wel mysterieus is. Je wilt wel weten hoe het nu komt dat het schip leeg is als het de haven in stormt. De schrijfster gebruikt de advocate in haar verhaal ook in haar andere boeken. Wat opmerkelijk is dat de advocate eigenlijk bij de politie had moet werken. Ze doet namelijk dingen die voorbehouden zijn aan rechercheurs. Maar dat maakt het dan ook wel weer aantrekkelijk. Een advocate op speurderstocht.

Leuk is de twee verhaallijnen. Aan de ene kant is dat moeilijk omdat je er telkens weer in moet komen. Aan de andere kant houdt de schrijfster je wel geboeid. Nieuwsgierig maakt het je omdat je bijvoorbeeld het bootgedeelte graag verder wilt lezen. Dan gaat het weer over het onderzoek en dan wil je daar graag doorheen omdat je terug wil naar de boot.
Ook positief is dat de manier van schrijven prettig is en dat maakt dat het boek wel lekker licht leest. Het kon allemaal wel wat spannender en vlotter worden geschreven. De personages moeten wat meer worden uitgediept. Maar verder was het een best vermakelijk boek om een paar avonden mee te vullen.