Waarschijnlijk een grote schande maar ik lees de boeken van Karin Slaughter niet op volgorde, zelfs niet fanatiek een Slaughter volgster, maar geniet wel van elke titel die ik lees. Natuurlijk is de ene titel sterker dan de ander maar hoe meer tijd ik tussen twee van haar boeken laat des te minder heb ik de neiging tot vergelijken. Met Zoenoffer wederom een spannend en heel lekker leesbaar verhaal, over een aangrijpend kindermisbruik, wrede gebeurtenissen in de levens van o.a. Jenny, Lacey en Mark. Ook Lena komt opnieuw aan bod als karakter die blijft zitten met traumatische ervaringen. Ergens deed het verhaal me ook denken aan (veelal te sensationele amerikaanse) documentaires van ontvoerde kinderen die voor allerlei verwrongen doeleindes worden vastgehouden, waarschijnlijk door de beleving van - hoe zal ik het noemen - ongeloof / verontwaardiging??
De relatie van Sarah en Jeffrey val ik elke keer weer zo in, zelfs al heb ik al een titel verder in de serie gelezen waarin wat gebeurtenissen rondom Jeffrey plaatsvinden, vind ik het nog niet storend terug te gaan in tijd want het verhaal en spanning rondom deze zaak staan sterk vooraan. Wederom een fijn boek om ter afwisseling gelezen te hebben.