Voor de Hebban leesclub las ik dit boek. Het boek belooft: “Een verhaal over liefde moed en macht, in aanloop naar de 80-jarige oorlog. Een sfeervolle en spannende historische roman over een krachtige vrouw in het 16e-eeuwse Amsterdam. “
Het boek begint met een gebeurtenis uit 1542. De heel jonge Fye moet met haar moeder mee naar het markplein waar een vrouw de brandstapel opgaat wegens hekserij. Hiervan is Fye zeer onder de indruk. Later, als Fye ouder wordt, krijgt zij regelmatig dromen die daarna uit lijken te komen. Dan beseft Fye dat het gevaarlijk is om deze informatie te delen met anderen.
In chronologische volgorde volgen de gebeurtenissen in het leven van Fye elkaar op. Zij is als jong meisje verliefd op Laurens, maar zal trouwen met Ger, de appelboer, en samen met hem een relatief eenvoudig leven leiden als appelverkoopster. Laurens is naar het seminarie in Geneve gegaan. Toch kan zij hem nooit helemaal uit haar hoofd zetten. Als op een goede dag Laurens terugkeert en zijn interesse voor haar toont kan zij daar maar moeilijk weerstand aan bieden, met alle gevolgen van dien.
Als door een raadselachtige oorzaak de wezen in het het burgerweeshuis de stad Amsterdam op stelten zetten, is een zondebok vlug gevonden. Gevonden, of verraden door Laurens? Fye wordt gevangen genomen en een proces volgt.
De rode draad in dit boek is de manier waarop men tegen vrouwen met kennis van kruiden en voorspellende gaven aankijkt in een tijd, waarin godvrezendheid centraal staat. Mensen zijn er eigenlijk heel bang voor, en de brandstapel lijkt de enige remedie om dit verschijnsel uit te roeien.
Het verhaal wordt in de derde persoon verteld gezien vanuit Fye. Door de korte hoofdstukjes leest het verhaal lekker weg, met af een toe een terugblik in het verleden van Fye en haar moeder. In feite leest het als een aanloop naar het hoogtepunt van het verhaal: de gebeurtenissen die leiden tot de beschuldiging van hekserij aan het adres van Fye, het proces, en de nasleep daarvan.
De verdieping in het boek zit hem wat mij betreft in de sfeerbeschrijvingen, die zijn echt bijzondergoed weergegeven. Door de levensechte beschrijvingen waande ik me echt in die tijd. Ik zag hoe de mensen leefden en hoe het Amsterdam van 1542-1566 uitzag. Het taalgebruik in het boek is hedendaags, maar wel doorspekt met woorden en gebruiksvoorwerpen uit die tijd, dat maakte dat het echt leefde. Verdieping in de karakters is bij het ene karakter iets meer en bij het andere iets minder. Fye wordt heel duidelijk neergezet als een vrouw met een sterkte wil.
Aan het einde volgende de gebeurtenissen elkaar in een rap tempo op, en de climax en het daaropvolgende vrijwel onmiddellijke einde was voor mij eigenlijk een beetje abrupt. Eigenlijk 3,5 sterren naar boven afgerond naar boven vanwege de mooie historische beschrijvingen.
Voor een debuut vond ik dit een heel goed boek, dat ik met veel plezier gelezen heb.