Jonathan haalt zijn zoontje Charly op van het vliegveld in New York, zodat hij hem mee naar huis kan nemen naar San-Francisco.

Madeline Greene heeft met haar aanstaande man Rafael een vakantie gehad in New-York. Ze gaat weer terug naar haar leven in Parijs.

Bij een restaurant op het vliegveld in New York komen Jonathan en Madeline met elkaar in botsing. Hierbij worden hun mobiele telefoons per ongeluk verwisseld.

Beiden zijn ze nieuwsgierig naar elkaars leven en gaan op onderzoek uit in de telefoons. Maar dan wordt er een geheim ontdekt en blijken hun levens met elkaar verbonden te zijn.

Het verhaal begint meteen goed. Twee verhaallijnen die al snel met elkaar worden verweven. Het verhaal is goed uitgedacht en uitgewerkt, maar is ook ongeloofwaardig en zit vol toevalligheden. Dat doet gelukkig niets af aan het boek en de spanning.

Het idee om mobieltjes te verwisselen is erg eigentijds, tegenwoordig houdt iedereen zijn/haar leven bij in een telefoon.

De personages van Madeline en Jonathan zijn goed uitgewerkt. Je krijgt met beide personages empathie en als ze elkaar dan tegenkomen kan je dit alleen maar toejuichen.

Ieder hoofdstuk begint met een mooie quote. Deze quote is mijn absolute favoriet:
‘Ik weet niet waar ik naar toe ga, maar ik loop beter als mijn hand jouw hand vasthoudt’ - Alfred de Musset

Op de cover staat een vrouw in Parijs, heel erg treffend maar niet vernieuwd of aantrekkelijk.

De titel van het boek ‘Bericht uit Parijs’, zegt veel over het boek en past prima bij het verhaal. De oorspronkelijke titel is ‘L’appel de l’ange’ dit betekent ‘De roep van de engel’. Deze titel komt in het boek voorbij, maar is niet een alles omvattende titel voor het boek.

Het slot is niet heel erg verrassend, maar de spanning er naar toe is prima beschreven.