Emma Carow, 19 jaar oud en maagd wordt meegenomen en drie dagen lang mishandeld, verkracht en gekerfd door haar ontvoerder.

Het bloed stroomt uit al haar lichaamsopeningen.

Haar leven wordt beheerst door een obsessieve gedachte: wraak.


Als na zeven jaar cel haar ontvoerder vrij komt barst er een ongekende mediagekte los. Uwe Marquart houdt lezingen, verschijnt in praatprogramma’s en heeft een brede schare fans. De persverse verkrachter wordt bejubeld en bewierookt. In zijn boek ‘Loutering. Mijn lange reis naar mijzelf’ wordt Emma op een bepaalde manier neergezet.


Emma heeft een politieopleiding gevolgd en is doorgestoomd naar de functie van profiler. In die hoedanigheid wordt zij geraadpleegd over de hangende lijken van de Leipziger Platz, al gauw in de volksmond als de ‘mummiemoorden’ betiteld, de cocons van ducttape waarin de slachtoffers zijn gewikkeld en de uitdrogingsdood zijn gestorven.


Zij heeft het moeilijk in het macho politiewereldje.

Haar privé leven is in wanorde, staat op z'n kop. Alles loopt door elkaar. Sex wordt geconsumeerd als een slice pizza. Hap, slik, klok, weg. Aanvaringen, botsingen. Haar therapeute heeft haar geadviseerd om een profiel van zichzelf te maken. Een profiler die zichzelf moet profileren! Hoe leuk.


Ondertussen lopen de absurde moorden door. Emma kan het niet laten om te gaan rechercheren. Het is haar taak niet en het valt ook nog eens buiten haar bevoegdheden. Het profiel van de dader(s) wordt bijgesteld, maar een aspect heeft zij over het hoofd gezien. Met alle gevolgen van dien…


Conclusie.

Ule Hansen heeft een klassieke thriller geschreven waarin het hele proces van onderzoek tot ontmaskering van de dader op een bijzonder boeiende manier beschreven wordt.

Uitgebreid wordt stilgestaan bij het functioneren van een gigantisch politieapparaat zoals dat van Berlijn. Dat levert fascinerende inkijkjes op en vele mooie, humoristische en snelle dialogen. De stad Berlijn speelt een prominente rol in deze thriller. Niet alleen overdag maar ook ’s nachts met de drek en uitwassen die bij een wereldstad horen.


De geile mediagekte rond een vrijgekomen verkrachter deed mij denken aan een gerespecteerd verslaggever als Twan Huys. Deed hij, verblind door de te verwachten kijkcijfers, niet hetzelfde door Holleeder uit te nodigen voor zijn promotietour?


Het boek telt een groot aantal bovenmatig goede scènes. De schrijvers zijn op hun best in gevatte dialogen en typeringen. Zoals daar zijn de Urbexers ( Urban Explorers). Maar ook de hilarische scène in opvanghuis ´Rust in de Storm’ of een hilarische beschrijving van de heavy metal scene en zijn aanhangers.


Het boek kent een zeer sterke eerste helft, vijf sterren waardig. Op een gegeven moment doet zich een merkwaardig feit voor. Emma ontspoort, maar niet geheel toevallig, hetzelfde gebeurt met het verhaal. De auteurs raken het gevoel voor verhoudingen kwijt, lopen uit de rails en worden ongeloofwaardig. Veel erger kan een schrijver niet overkomen. De auteurs treden teveel in detail, waardoor je de draad soms kwijtraakt. Het verhaal is spannend en toch komen bepaalde delen ongeloofwaardig over en is het verhaal redelijk voorspelbaar.


Tal Plantaz

Jac Claasen