De boeken van Karin Slaughter staan er bekend om dat ze behalve spannend ook gruwelijk zijn. Dat is een reden geweest dat ik nog geen boek van Slaughter heb gelezen. Ik hou van spannende boeken en ja daar kan geweld in voorkomen. Maar ik ben niet zo’n liefhebber van als het geweld in detail wordt beschreven. Dat je leest hoe iemand in onderdelen uit elkaar wordt gehaald. Van zulke schokkende details ben ik geen liefhebber. Dus toen ik Mooie Meisjes mocht lezen van Dizzie was ik in eerste instantie een beetje terughoudend maar toch ook nieuwsgierig. Is Slaughter echt zo erg?

In dit boek geen Sara Linton of Wil Trent. Mooie meisjes is een ideaal boek voor een eerste kennismaking. Claire Scott’s leven verandert  ingrijpend na een heftig gebeurtenis in een steeg in Atlanta.  Ik wijt hier niet te veel over uit om spoilers te voorkomen.  Maar de recente vermissing van een meisje en haar zus die 20 jaar geleden is verdwenen hebben daarmee te maken. Want uiteindelijk komt ze na jaren achter de waarheid over de verdwijning van haar zus. Vanaf de eerste pagina’s is het spannend. Het liefst blijf ik op de bank zitten om te lezen en te lezen. De schokkende details vallen tot nu toe mee. In Mooie meisjes hoeft er geen moordzaak te worden opgelost, het gaat over het achterhalen van de waarheid. Het is een heftige en duistere geschiedenis. Een geschiedenis wat zich afspeelde in het verleden en wat blijkt door te gaan in het heden. Uiteraard zijn er op het laatst nog wat gruwelijk scènes (blz. 417, 418, 445). Maar het valt mee. Een soort Slaughter Light?  Aan het eind van het verhaal  moest ik denken aan de eerste zin waarmee Mooie meisjes begon: “Toen je pas was verdwenen, zei je moeder dat het erger zou zijn om te ontdekken wat er precies was gebeurd dan om het nooit te weten…”.  Ik ben het daar niet geheel mee eens. Als je nooit weet wat er is gebeurd, dan blijft die vraag je leven beheersen. Als je de waarheid weet, hoe gruwelijk ook, dan kan je beginnen met verwerken. 

Het enige wat naar mijn gevoel niet zo heel sterk is, zijn de personages en het taalgebruik. Mooie meisjes moet het vooral hebben van de continue spanning. Pas bij het laatste hoofdstuk kan ik een beetje bijkomen van wat ik heb gelezen.