Een kort verhaal dus dat op zich al moeilijk te recenseren is zonder de clue weg te geven.
Die clue blijft naar mijn idee heel erg mysterieus, van mij had Anthonie dit verhaal best mogen uitwerken tot een lekkere dikke pil.
Het verhaal draait om Egbert.
Hij werkt op de 1e verdieping van een gebouw en ondervraagt mensen, voornamelijk mogelijke terroristen en ander opruiend gespuis. Tenminste, volgens de bureaucraten die boven hem staan – letterlijk en figuurlijk. Nog nooit is hij naar een hogere verdieping mogen komen in het zeven lagen tellende complex. Alleen de mensen van de 3e verdieping komen bij tijd en wijlen weleens omlaag maar puur om het volk op de eerste verdieping opdrachten te geven en te controleren.
Alles lijkt hier gewoon zijn gangetje te gaan maar toch zegt zijn gevoel dat hij is een soort van continuüm gevangen zit, een aaneenschakeling van déjà vu's die al zo'n 30 jaar aanhoudt.

Hij is dan ook verbaasd als hij op een dag tijdens de ondervraging van Vera – potentieel gevaarlijk en opgepakt voor vandalisme – naar boven wordt geroepen. De zevende etage, de Grote Baas zelf wil hem spreken. Stiekem hoopt Egbert dat hij eindelijk promotie krijgt maar alles pakt heel anders uit.
Hij krijgt een stuk papier onder zijn neus geschoven waarop staat: L.O.O.P.
Waar staat dit voor en wat wordt er in dit geval allemaal van hem verwacht? Egbert krijgt steeds meer het gevoel dat alles hetzelfde is – maar toch is ook ineens alles anders.

Een verhaal waarin je je in no-time verdiept en aan het denken slaat dat dit alles wel SF mag zijn, maar toch ….. toch vraag je je af wat er allemaal ook wel degelijk gebeurt in onze levens. Zijn we allemaal wel zo vrij in ons doen en laten als we ons voelen of worden we bepaalde richtingen in gestuurd door onzichtbare lijnen. In de gaten gehouden worden door overheden en organisaties … ik weet het niet hoor, het zou zomaar kunnen!! Maar dat was mijn interpretatie.
Het zette me volledig aan het denken. En dat doet Anthonie goed. Zijn lezers net dat beetje info geven waardoor we ons eigen verhaal kunnen breien, splintertjes twijfel zaaien waardoor we misschien eens beter naar bepaalde dingen kijken die onze samenleving tot een geheel maken - of net niet …......
Mindfuck of realiteit ;-)

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2016/10/anthonie-holslag-loop.html