Ik heb met veel plezier meegedaan aan deze feelgood leesclub. Vooral het kunnen lezen hoe anderen het ervaren terwijl je toch het zelfde boek leest.

Ik heb nooit echt geluk gekend, tot ik jou ontmoette. Deze quote gebruikt ze in het boek en kan eigenlijk op de relaties van alle hoofdpersonen slaan. Het verhaal speelt zich zowel in het heden als in het verleden af. Ik moest me er echter een paar keer aan herinneren dat we het over de WO 1 hadden en niet WO 2.

In het eerste deel maken we kennis met Sophie en Der Kommandant. Over hoe zwaar het is in die periode in de oorlog en wat iemand over heeft voor de liefde van haar leven. Hoe het schilderij verdwijnt en welke rol die speelt in het leven van Sophie. De manier waarop het loopt en wat er gebeurt twijfel je aan de Kommamdant, want is die man wel zo slecht als hij zou moeten zijn?

In het tweede deel maken we kennis met Olivia (Liv) en Paul. Liv heeft het schilderij bij haar aan de muur hangen de vraag is alleen hoelang blijft hij daar nog hangen. In verband met een wet over gestolen kunst die in de oorlog zijn geroofd en buitgemaakt bestaat de kans dat Liv haar schilderij kwijt raakt. Paul die enkele dates met Liv heeft gehad blijkt tot zijn eigen ongenoegen belast te zijn met het terughalen van het schilderij. Het schilderij betekent veel voor Liv het is een cadeau die ze van haar man heeft gekregen die plotseling is overleden.

Alle koppels worden door het schilderij gescheiden. Sophie en Edouard door de oorlog. Olivia en David door de dood. En Olivia en Paul door de aankomende rechtzaak. "Het meisje dat je achterliet" slaat op alle drie de verhalen en uiteindelijk denk ik dat de quote " Ik heb nooit echt geluk gekend, tot ik jou ontmoette" ook op alle verhalen betrekking heeft. Want ze waren pas echt gelukkig tot ze mekaar ontmoetten.

Ik ben van mening dat ondanks dat het me moeite kostte om in het verhaal te komen het uiteindelijk een heel mooi verhaal is geworden. Met verschillende verhaallijnen en tijden blijf je uiteindelijk tot het eind geboeid. Tevens vond ik het epiloog heel fijn omdat je soms een open einde nodig heb in een boek maar in een verhaal als dit is het erg fijn om het echt af te kunnen sluiten.