Nina groeide op in een gezin met haar drie jaar oudere zus. Nina was een vrolijk kind vol levenslust, maar ze werd veel thuisgehouden omdat ze volgens haar moeder vaak ziek was.
Achter gesloten deuren werd Nina jarenlang op gruwelijke wijze ziek gemaakt.
Nina's ouders spraken over euthanasie.
"Een hond hadden we allang laten afmaken," aldus haar vader.

Mijn mening: Dit boek laat mij niet koud. Zelf heb ik jarenlang een strijd geleverd om psychische mishandeling strafbaar te krijgen bij de wet.
"Maar," zo werd er gezegd, "er is op geen enkele manier te bewijzen dat jou lichamelijk letsel is toegebracht door de dader."
Ik had dus pech. Er had ook sprake moeten zijn van lichamelijke mishandeling. Wat het psychisch met iemand deed was niet aan de orde. Het was zijn verhaal tegen het mijne.

Wat er in dit boek gebeurd is te gruwelijk voor woorden. De bewijzen zijn er wel degelijk maar niemand heeft door dat het de moeder is, die het kind ziek maakt. Dit verhaal raakt mij enorm. Ik vind het totaal ongeschikt om dit boek sterren te gaan geven. Die vijf sterren zijn verdiend. Iemand die zoiets afschuwelijks overleeft hoeft geen literatuur te schrijven. Het hoeft niet foutloos te zijn, het komt uit het hart. Een beschadigd hart. Een beschadigd mens, die het verdient om er te mogen zijn! Met diep respect voor de schrijfster die het land doortrekt om aandacht te geven aan wat haar is overkomen.
Dit boek verdient alle aandacht om te voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen. Vijf kinderen per jaar overleven deze vorm van mishandeling niet.
Voor meer informatie: www.stombp.nl