De blauwe deur van David's atelier wordt, als hij terugkeert van een boodschap, geopend door een hem onbekende vrouw. Maar de vrouw kent hem wel, net zoals het jongetje en het meisje die samen met de vrouw plotsklaps in het atelier blijken te wonen. Sarah, zoals de vrouw heet, verwelkomt hem als haar man en beide kinderen gedragen zich alsof hij hun vader is.

Als David even later 'ontsnapt' rijdt hij, volledig in de war, naar het appartementencomplex waar hij samen met zijn vrouw Lydia woont. Hij dwaalt uren rond in het complex zonder dat hij in staat is om de verdieping te bereiken waar het appartement zich bevindt. Wat hij ook probeert, appartement 1313 op de dertiende verdieping kan hij niet terugvinden.

Ten einde raad keert hij terug naar het atelier en brengt de avond en nacht door met zijn 'nieuwe' gezin. De situatie dwingt David tot het overdenken van zijn leven tot dan toe, de keuzes die hij heeft gemaakt en de gevolgen daarvan. Na nog een poging het appartement terug te vinden, waarbij hij nu het hele complex niet meer kan vinden, gaat David ten einde raad terug naar het atelier om daar te constateren dat de door hem ooit blauw geverfde deur, inmiddels geel is.

Zoals uit bovenstaande mag blijken is dit geen gewoon rechttoe-rechtaan verhaal van André Brink, want wat is nu echt? Zijn het allemaal illusies of hallucinaties van David? Is het een droom? Wat is de betekenis van de kleur van de deur? Heeft dat een betekenis? Krijgt David nu de kans om (de rest van) zijn leven door te brengen, alsof hij jaren geleden die andere keuze(s) had gemaakt?
Het is knap zoals Brink zonder franje, boeiend en volstrekt geloofwaardig dit wonderlijke verhaal vertelt, dat je bijblijft lang nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.