Dit is een boek wat ik van alle boeken die ik heb gelezen het vaakst heb weggelegd. Het begin was erg oppervlakkig en eigenlijk een verlengde van het eerste deel. Tot het moment dat het veranderde in een soort thriller, hiermee wordt het een beetje het tegenovergestelde van het oppervlakkig non-literaire eerste deel. Ook de vele seksuele scenes ontwortelen zich tot diepgang en antwoorden op vragen die je je al vanaf het begin afvraagt. Ook vond ik het boek onvoorspelbaar, een persoonlijke must in een goed boek.

Het boek neemt je als het ware mee in de emotionele rollercoaster van Anastasia Steele en eindigt met een goede cliff hanger (die voor mij een beetje uit de lucht kwam vallen) waardoor je eigenlijk zo snel mogelijk moet beginnen met het derde deel ("Vijftig Tinten vrij"). Kortom, het is dan wel geen literair pareltje maar het leest lekker weg en het stimuleerde mij tot doorlezen.