Pride and Prejudice, oftewel Trots en Vooroordeel: dat boek nog eens herlezen tijdens een leesclub? Tja, waarom niet, lang geleden (toen de dieren nog spraken of zo ongeveer toch) had ik het al een paar keer gelezen, ongeveer zo rond de tijd toen de fameuze BBC-serie onze huiskamer binnenkwam, één van die dingen die je met je moeder samen zag. Herinneringen... !

En toch, Austen is zo'n genie waardoor je altijd weer andere dingen uit haar boeken weet te halen. Opnieuw passeren de personages Elisabeth, Mr Darcey, Jane en Mr Bingley, Mr & Mrs Bennet, en zeker ook dominee Collins, Lydia en Mr Wickham de revue. De verfilmingen mogen dan wel je beeld kleuren, de karaktertrekken van de kleurrijke personages en de fantastische weidse Engelse landschappen komen recht uit het boek, zonder enige twijfel! Ook gesprekken uit de verfilmingen staan letterlijk zo neergeschreven omdat geen enkele 'kopieerder'' beter kon doen.

Ook al is het verpakt in een romantisch verhaal, de humor en ironie waarmee Austen haar tijdsbeeld en haar omgeving beschrijft, valt niet te onderkennen. Zelfs nu nog kan je haar 'moraal' die de titel letterlijk verwoordt, toepassen op onze maatschappij en is deze herkenbaar doorheen tijd en over grenzen heen. De situatie van de vrouw in dit boek doet wel wat denken aan de eerste delen van Anna Karenina ook, verder weg en verder in de tijd, waar ook enkel het huwelijk voor een economisch voorspoedige en beschermde status kon zorgen voor de vrouw, en zij niets kon doen zonder toestemming van haar man of mannelijke familierelaties. Alleen: in Anna Karenina breekt langzamerhand een nieuwe tijd aan terwijl bij Jane Austen deze omwenteling nog niet aan de einder wenkt.

Ook de verschillende perspectieven komen aan bod, zowel die van de man als de vrouw, hoe een moeder wanhopig haar dochters goed wil huwen, hoe de familie voor vrouwen zo allesbepalend kan zijn, hoe een huwelijk met een vrouw van een lagere 'stand' valt in hogere kringen, enz. De tijdssfeer en de romantiek zijn overheersend en laten je genieten van een heerlijk verhaal, maar vegen de commentaar die Austen in haar verhalen verweeft, niet uit.

Het is kortom een tot de verbeelding sprekende klassieker die al generaties meegaat! En mannen lezen het ook. Oef!