Het boek gaat over de liefde tussen Lale, de joodse tatoeëerder van Auschwitz, en Gita. Zodra hij haar een tatoeage geeft slaat de vonk over. Ze doen beiden alles om te overleven, om na de oorlog met elkaar samen verder te gaan.
Het boek is op een feitelijke manier geschreven en dat vond ik persoonlijk wel fijn. De gruwelijke gebeurtenissen die plaatsvonden in het concentratiekamp zijn al zwaarbeladen genoeg zonder dat het op een manier doorspekt met emotie beschreven moet worden. Het is mooi en indrukwekkend dat in alle ellende die ze meemaken, ze toch hun liefde kunnen laten opbloeien en er op vertrouwen dat ze samen oud worden buiten het kamp. Ook indrukwekkend is dat Lale zijn menselijkheid niet verliest en er alles aan doet om zijn medemens zoveel mogelijk te helpen. Het is een indrukwekkend boek die laat zien dat echte liefde bestaat, zelfs in barre omstandigheden!