De zwerver kon het niet riskeren Sebastian tegen zich in het harnas te jagen, ook als dat betekende dat hij op de kop van een dode vogel moest zuigen.”Val dood,nigger.”
De grote zwarte fronste,plantte een knie in Doggies borst en leunde met zijn volle gewicht naar voren. De zwerver gilde en werd opnieuw het zwijgen opgelegd door de duif. Een zoute kraal, de linkeroogbal van de duif, gleed over zijn tong…..Hij probeerde te schreeuwen, maar kon alleen maar veren gorgelen.

Zo begon de Strafexpeditie.
Omschrijving:
Jules Benninger een inspecteur, nog zwarter dan de nacht, wordt na de zelfmoord op het politiebureau gedegradeerd voor 5 jaar naar Victory in Missouri.
Samen met zijn gezin betrekt hij ver buiten de stad een klein huis en rijd iedere dag in een gele vijfdeurs naar zijn werk.
Zijn nieuwe baas, hoofdinspecteur Zwolinski wijst hem een partner aan en geeft hem eenstapel onopgeloste moordzaken. Dominic zijn nieuwe partner is een grote man en niet van plan Jules als nieuwe partner te accepteren. Als eerste opdracht krijgen ze het oplossen van de moord op een prostitué.
Het blijkt een grote corrupte bende te zijn op het bureau en de stad is zeer onveilig. Wanneer er na de moord op twee collega’s een team wordt gevormd moeten ze proberen de daders te vinden.
De stad bestaat uit half afgebroken huizen zonder ramen. Straatnaam borden besmeurd met menselijke uitwerpselen, een kadaver van een poes genageld aan een paal en straten vol dode duiven.
Wanneer er 2 collega’s geliquideerd worden gevonden, stuit Jules op een netwerk van criminelen die werkelijk nergens voor terug deinzen. Waarom werden de agenten geliquideerd en door wie.
Een levensgevaarlijke expeditie door de stad volgt en wanneer ook nog het gezin van Jules erbij wordt betrokken is de agent tot alles in staat.

Cover:
Een man gelegen op de grond met een pistool in zijn hand en een badge van de politie naast hem. Op zich een mooie cover, maar ik vind het wat mannelijk. Toch wordt ik door de achterflap geboeid en ga hem lezen.






Mening:
Iedere keer las ik een paar blz, maar het kon me niet boeien. Mijn ogen vielen dicht of ik ging weer wat anders doen. Uit eindelijk vanaf ongeveer blz123 kwam er spanning en wat voor spanning. De moorden die worden gepleegd zijn geen standaard moorden en soms dacht ik, wow hoe verzin je het. Nog steeds vind ik het een mannenboek maar heb het toch uiteindelijk geboeid uitgelezen. Ik vind er nog wel wat open eindjes aan zitten. Waarom liggen er zoveel dode duiven op straat en sommige personages krijg ik niet helder, waarom ze zo zijn geworden. Waarom wordt er niets gedaan aan de wederopbouw van de stad.

Plot 3
Spanning 4
Leesplezier 2
Originaliteit 3
Psychologie 3

Totaal voor mij 3 sterren voor Strafexpeditie