Wat begint met verminking en afslachting van katten eindigt in moorden. Het is bekend dat psychopaten vaak oefenen op dieren, in dit geval katten. Wanneer de eerste meldingen over verminkte katten in de Seefhoek in Antwerpen binnen komen, nemen weinigen het echt serieus. Omdat het team van Liese Meerhout niet echt met een zaak bezig is, willen ze er wel eens gaan kijken. De bewoners van de buurt zijn aangedaan en vinden dat de politie te weinig doet.
Al snel heeft het team wel een zaak, een alleenstaande wat eenzame vrouw wordt vermoord teruggevonden. Uiteraard blijft het niet bij een geval, meerdere volgen. Het team heeft weinig tot geen aanwijzingen. Tot er iets heel erg gebeurt waar ik hier niet op in kan gaan.
Dan komt de zaak in een stroomversnelling.
Ook op privégebied komt er iets in een versnelling, al is dat geen stroomversnelling, maar eerder een slakversnelling. Masson en Nelle, wordt het dan toch niet iets tussen die twee en komt er iets van een vader-zoon relatie tussen Masson en Matthias?

Ik vond dit niet het beste boek van Toni Coppers en ook niet van deze reeks. Het was traag, duurde lang voor iets van spanning kwam en dan nog vond ik het lang niet zo spannend als andere delen. Ik hoop dat de magie niet verdwenen is, benieuwd naar het volgende boek.