Liefde maakt blind, dat blijkt overduidelijk in Sluipweg van Ingrid Oonincx. Meestal wordt hier een positieve geestestoestand mee bedoeld, maar in dit verhaal is dat geenszins het geval. Een vreselijke gebeurtenis in de jeugdperiode van zeven gezworen kameraden maakt een abrupt einde aan de rooskleurige toekomst van hun allemaal.

Ingrid Oonincx heeft een prettige manier van schrijven, waardoor het boek weg leest als een trein. De plot zat over het algemeen goed in elkaar. De delen sloten alleen niet altijd even goed op elkaar aan. Het beginstuk is erg spannend, maar deze spanning kent helaas geen vervolg in het middenstuk. In dit stuk zit een aantal overdreven toevalligheden die een schaduw werpen over het sterke begin. Het slotstuk is daarentegen weer goed en de grande finale neemt een hele andere wending dan menig lezer zou verwachten. Zowel angstig, maar ook aandoenlijk.

Sluipweg is een heerlijk boek voor tussendoor. Het kan zich niet meten met de grote namen, maar dat hoeft ook niet. In deze categorie 'tussendoorboek' is het boek 'ruim voldoende' te noemen.