Als een kind zo blij, maakte ik een dansje toen 'Lege steden' op mijn deurmat lag. Ik heb dat.
Ik wordt blij van boeken. Met een mooie boodschap van de schrijver kon ik gaan genieten van mijn gewonnen exemplaar. Ik deelde mijn enthousiasme in een thrillergroep op FB. Geen hond reageerde. Dat zette me aan het denken, waarom zo lauw? Normaal gesproken gaat iedereen los bij een nieuwe Nederlandse schrijver. Nu heb ik wel eens eerder reacties gelezen op posts waarin mensen hun fantasyboek aanprezen . "Fantasy? Niet mijn ding."
Ik word daar wat kriebelig van. Ik hou niet zo van hokjes.Ik heb ook mijn favoriete spannende genre, dat vind ik gewoon lekker, maar dat betekend niet dat ik bij andere genres in de rem schiet. Bovendien, wat is een thriller, wat is fantasy, wat is een roman of een detective? Het boeit me niet, zolang het verhaal maar bij me binnenkomt.
Ik heb mijn verlanglijst en daar staan voornamelijk mijn favoriete auteurs op met hun nieuwste juweeltjes.
Jasper Polane kende ik niet en stond dus niet op mijn lijst. Dat is het mooie van een gewonnen boek.
Ik duik een onbekende geest in.

Lege steden verteld een verhaal over een stad die in veelvoud bestaat, maar in verschillende dimensies en in verschillende uitvoeringen. Ik maak kennis met Werner Boren, een slimme wetenschapper. Hij komt in botsing met het systeem in zijn stad. Als hij wordt ontvoerd naar de stad die zich in een andere dimensie bevind ondervind hij dat deze stad een geheel andere sfeer uitademt en andere normen en waarden uit. Er wordt van hem gevraagd om mee te werken aan de ontwikkeling van hun apparatuur. Hij ontmoet mensen waarmee hij zich verwant gaat voelen en spannende momenten gaat beleven. Werner ontdekt verborgen talenten bij zichzelf en wordt zich daar langzaam van bewust. Deze talenten brengen nieuwe mogelijkheden en zorgen voor verrassende ontwikkelingen voor hem en voor de lezer. Heike, een mooie,moedige en ambitieuze jonge vrouw uit Alpha loopt niet weg voor haar angsten maar gaat dwars door alle conventies heen en ontwikkeld op haar beurt haar eigen gave.

Naast het spannende verhaal zie ik een beginnende verhaallijn in dit boek. Werner komt mij in het begin wat onsympathiek over . Een man die zichzelf in een slachtofferrol plaatst. Maar gedurende het verhaal zie ik hem groeien.Ik hou wel van een beetje psychologie, dus wat mij betreft mag hij lekker door ontwikkelen. Heike mag ik meteen, een lekkere eigenwijze meid, die haar eigen plan trekt. Net als Edison, de stoere vechter van Alix.
Eva is het vierde personage dat mijn aandacht trekt. Ik verklap niets, maar vind haar erg origineel.
Deze personages springen er wat mij betreft uit en ik zou ze graag terug zien in het volgende deel.
Af en toe verlies ik mijn aandacht als er formules,berekeningen en technische (wel functionele!) informatie wordt besproken, maar ik ben tenslotte een echte Alpha.
Het verhaal boeit me en laat me vlot doorlezen. het is spannend en slim geschreven en ik ga zeker het volgende deel op mijn lijst zetten !

Sciencefiction /Fantasy? Het heeft me gegrepen, het is 'gewoon' een goed boek.