Nadat de Vlaming Piet Baete zijn opleiding Germaanse talen aan de Katholieke Universiteit Leuven had afgerond, vertrok hij naar de Verenigde Staten waar hij aan de Universiteit van Los Angeles een cursus scenarioschrijven volgde. Na zijn terugkeer in België heeft hij gewerkt als scenarist voor onder andere de serie Team spirit dat door VTM werd uitgezonden. Daarnaast heeft hij voor de bekende politieserie Aspe twee afleveringen geschreven. In 2007 debuteerde hij met de thriller Dromen van de dood. Na een schrijfstilte van vier jaar is in september 2016 Baetes eerste roman Wie niet weg is verschenen.

Tristan en Clarisse kennen elkaar al vanaf de basisschool dus was het voor iedereen in hun omgeving een vanzelfsprekendheid dat ze een stel zouden worden. Op een dag besluiten ze om tijdelijk uit elkaar te gaan om daarna door het lot te laten bepalen hoe het verder met en tussen hen zal gaan. Omdat Tristan Clarisse mist, gaat hij, zonder dat hij een specifiek doel heeft, naar haar op zoek. Hij vindt haar niet en om toch wat om handen te hebben, gaat hij aan het werk als podiumbouwer voor een band. Tijdens de tour ontmoet hij verschillende nieuwe mensen met wie hij in gesprek gaat, waar hij een relatie mee krijgt of waarbij hij intrekt. Toch kan hij zijn verleden niet loslaten. Totdat hij de omstandigheden accepteert zoals deze zijn.

Wie niet weg is wordt grotendeels verteld vanuit het perspectief van Tristan en is daardoor in de ik-vorm geschreven. Baete heeft dit op een dusdanige manier gedaan dat je het gevoel hebt dat Tristan het verhaal alleen maar tegen jou, de individuele lezer, vertelt. Dit geeft een verbondenheid met Tristan, alsof je hem al jaren kent. De momenten dat Tristan dialogen met anderen heeft, zijn voor de lezer wat afstandelijker, maar zeker niet minder boeiend of interessant. Want de meeste van deze personages zijn stuk voor stuk bijzondere en intrigerende personen.

Hoewel dit boek absoluut geen thriller is, heeft de auteur wel degelijk een spanningsveld gecreëerd. Want wat is er met Clarisse gebeurd en waar is ze nu? Wellicht heeft het feit dat Baete eerder vijf thrillers heeft geschreven een rol gespeeld bij het schrijven van dit boek. De hiervoor gestelde vragen zorgen er sowieso voor dat de lezer nieuwsgierig wordt naar het lot van Clarisse, maar ook hoe het Tristan verder zal vergaan en of hij haar nog zal vinden. Naarmate het eind van het verhaal dichterbij komt, wordt dat steeds meer duidelijk en eindigt het vervolgens in een verrassende en enigszins emotionele ontknoping.

De zoektocht van Tristan is meer dan alleen het vinden van Clarisse. Want hoe meer je over hem te weten komt, hoe meer je ervan overtuigd raakt dat hij ook op zoek is naar zichzelf. Dat hij wil weten wie hij werkelijk is en wat hij met zijn leven wil. De reis die hij met de band maakt, maar ook de ontmoetingen die hij onderweg heeft, lijken daarom een wijze levensles voor hem te zijn. Het laatste hoofdstuk lijkt zelfs een boodschap voor de lezer te bevatten. In ieder geval is het er een waarover nagedacht kan worden.

In het boek komen thema's als verdriet, emotie, vriendschap, onzekerheid, maar ook geluk en blijdschap voor. Baete heeft deze allemaal samengevoegd in een verhaal dat voor een groot deel in een prachtige en soms prozaïsch aandoende stijl geschreven is. De auteur toont met Wie niet weg is aan dat hij een veelzijdig schrijver is die in het literaire genre ook uitstekend de weg weet te vinden.