Nadat ze aan de universiteit afgestudeerd was, heeft Ali Land tien jaar in de geestelijke gezondheidszorg gewerkt. Als verpleegkundige werkte ze in ziekenhuizen en scholen in het Verenigd Koninkrijk en Australië. Ze had veel met kinderen en tieners te maken en op een dag stelde een van hen haar de vraag 'Wat als ik op mijn moeder ga lijken?, wat als ik uiteindelijk iets slechts ga doen?'. Dit was in feite de aanleiding van debuutthriller Goed of slecht, dat in het voorjaar van 2017 is verschenen. Het boek is inmiddels in meer dan twintig talen vertaald.

Milly is vijftien jaar oud, heeft al het een en ander meegemaakt en is bij een pleeggezin ondergebracht. Haar moeder die ervan wordt verdacht een aantal kinderen vermoord te hebben zit in afwachting van de rechtszaak in de gevangenis. Milly kampt, omdat ze haar moeder heeft aangegeven, met een schuldgevoel. De enige die van haar situatie afweet, zijn haar pleegouders. Hun dochter Phoebe is van dezelfde leeftijd als Milly, maar lijkt haar niet te accepteren en doet er alles aan om haar het leven zuur te maken. Dit brengt de duistere kant van naar boven, maar wil ze dat wel. Want haar moeder is per slot van rekening een seriemoordenaar.

Het verhaal wordt vanuit het perspectief van Milly verteld en is daarom in de ik-vorm geschreven. Een groot deel van dit verhaal heeft ze het tegen haar moeder, vooral in gedachten overigens, en daardoor lijkt het dat de lezer zich in het hoofd van Milly bevindt. Dat heeft Land knap gedaan. Je kunt daardoor niets anders dan concluderen dat ze zich voor de volle honderd procent in haar hoofdpersonage verplaatst, en misschien zelfs wel vastgebeten, heeft. Dit komt de geloofwaardigheid van het verhaal hoe dan ook ten goede.

De lezer krijgt overigens regelmatig de indruk dat Milly een eigen plan heeft. Wat dat plan dan is, blijft gedurende het verhaal in het ongewisse, maar zeker is wel dat in feite niets is wat het lijkt. Want aan de ene kant stelt ze zich kwetsbaar op, maar aan de andere kant weet ze donders goed wat ze wil en wat ze niet wil. Waarbij ze ook nog de angst heeft dat ze net als haar moeder wordt. Dit verklaart dan ook de titel van het boek. Want wordt ze een goed mens of gaat ze toch de slechte kan op? Vragen die haar, maar ook de lezer, bezighouden.

Twee vragen. Niet veel, maar wel toereikend om al voor wat onderhuidse spanning te zorgen, maar ook om je nieuwsgierig te maken. Het spanningsveld wordt nog meer versterkt door de opbouw van het verhaal. Langzaam werkt de auteur naar een voelbare climax toe. Deze doet zich voor in een onverwachte en dus verrassende ontknoping, ondanks dat je wel een soort onderbuikgevoel had dat zich zoiets kon voordoen. Desondanks kun je jezelf opnieuw de vraag stellen of Milly wel het meisje is zoals ze zich naar de buitenwereld doet voorkomen.

Goed of slecht, een titel die al intrigeert. Wat ook geldt voor de subtitel en het verhaal zelf. Ali Land heeft van haar ervaring in de geestelijke gezondheidszorg vakkundig gebruik gemaakt om van haar eerste - psychologische - thriller een realistisch en boeiend verhaal te maken. Dat is haar met verve gelukt en wekt niet de indruk dat het 'nog maar' een debuut is.