‘De kus van een clown’ is de debuutroman van Annemarie de Gee. Het verhaal heeft meerderen verhaallijnen en komt uiteindelijk samen bij de hoofdpersonages Rosa, Pekman en meneer Steeghuizen. Ze verwerken alle drie de vreemde (traumatische) gebeurtenissen in hun leven.

Het omslag van het boek geeft de stemming van het boek weer. Een bizar, donker boek. De opening van het boek vond ik het sterkste deel en heel erg origineel. De rest van het verhaal is een wervelwind aan personages en gebeurtenissen die naast elkaar lopen en langzaam samenkomen. Het tempo ligt hoog, maar door de uitgebreide beschrijvingen kan je het redelijk bijhouden. Tussen de verhaallijnen door krijg je bijvoorbeeld een beschrijving van bijna twee bladzijdes over hoe de toneelacademie waar Rosa op zit wordt verbouwd. Eerst leken dit soort beschrijvingen een beetje overbodig. Maar later realiseerde ik me dat het wel prettig las tussendoor om de tempo van het verhaal bij te kunnen houden.

Hoe de hoofdpersonages met de tragische gebeurtenissen omgingen vond ik vreemd en een beetje onrealistisch. ‘De kus van een clown’ is een bizar verhaal die je met veel vragen achterlaat.