Een dik boek is het . En zo goed geschreven dat je niet kunt stoppen met lezen als je er eenmaal aan begonnen bent.

Het verhaal speelt in het India in de tijd van de noodtoestand onder het bewind van Ghandi's dochter tijdens de zestiger en zeventiger jaren. We volgen het leven van een weduwe, twee kleermakers en en een student. Zij hebben ieder heel verschillende achtergronden maar gemeenschappelijk dat ze, ondanks de vele tegenslagen, het hoofd toch boven water kunnen houden. En ontdekken dat het, ondanks hun verschillen, beter lukt als je dat samen doet dan alleen.

Naast deze hoofdpersonen komen we nog heel wat andere figuren tegen; goede en slechte mensen. Wat het boek zo boeiend maakt, is de levensechte beschrijving van mensen die in India te maken hebben met armoede, discriminatie, onderdrukking en zelfs dan - er in slagen een dagelijkse routine op te bouwen die het leven voor hen draaglijk maakt. Bijvoorbeeld de twee kleermakers, ten onrechte opgepakt en in een soort strafkamp geplaatst waar ze stenen moeten sjouwen, met net genoeg voedsel om in leven te blijven. Dat het mogelijk is om in een dergelijke hel van dag tot dag door te gaan met leven, dat is de kunst van een goede schrijver om het voorstelbaar te maken.

Het lezen van dit boek sleurt je in het dagelijkse leven van gewone mensen in India. Het leert je veel over de praktijk van corruptie maar vooral over medemenselijkheid. En dat met humor, verdriet en zoveel andere menselijke emoties als je maar in weinig andere boeken tegenkomt. Een echte aanrader met 5 sterren.