Sylvie en Dan zijn al jaren getrouwd. Om de sleur te doorbreken besluiten ze elkaar te verrassen. Maar dan komen er ook wat onaangename verrassingen aan het licht…

Zoals we van Kinsella gewend zijn, wordt ook nu weer de hoofdrol vertolkt door een uiterst vriendelijke en charmante jonge vrouw die in allerlei grappige en gênante situaties terecht komt. Ook in dit boek slaat de fantasie van de vrouwelijke hoofdpersoon soms op hol en haalt ze zich allerlei dingen in haar hoofd waardoor ze het zichzelf behoorlijk moeilijk kan maken. Maar ze is een sterke vrouw die –wanneer dat nodig is- haar mannetje kan staan en een slechte situatie kan ombuigen naar iets positiefs.

Toch is dit boek meer dan een grappige chicklit. Gekscherende situaties worden afgewisseld met ontroerende momenten. Het gaat om jezelf en je situatie durven te veranderen en inzien dat de droomwereld waarin je leeft in werkelijkheid niet zo perfect is. Stof om even bij stil te staan.

De eerste paar hoofdstukken zijn wat langzaam en afwachtend, maar al snel verandert het boek in een vlot geschreven verhaal waarin veel gebeurt. De problemen tussen Sylvie en Dan en binnen Sylvie’s familie, de moeilijke situatie op Sylvie’s werk en de band tussen Sylvie en haar buren zorgen ervoor dat dit verhaal geen moment verveeld. Het boek leest lekker weg, op één ding na: Sylvie noemt haar vader en moeder ‘pappie’ en ‘mammie’ als een klein kind en dit gaat op den duur toch irriteren.