Laat een ontdekkingsreiziger los in een stad en je krijgt een mooi verhaal. Helemaal als die reiziger Redmond O’Hanlon heet. En zelfs als die stad Almere heet. Hij laat ons zien hoe bijzonder die stad is. Het is een van de groenste steden ter wereld. Hij neemt je mee op pad met de stadsplanner, de stadsarcheoloog- ja ook die bestaat daar- de stadsecoloog en zo nog wat mensen die letterlijk en figuurlijk hun steentje hebben bijgedragen om Almere aan de zee te ontfutselen. Hij beziet het met een blik van verwondering, interesse en soms ook blijken van weerzien tegen de lelijkheid die er óók is. Dus gaat hij op zoek naar de opties, mogelijkheden, plannen en ambities. Bij bijna iedereen die hij tegenkomt informeert hij naar de stand van groene daken (tot nu toe te weinig), laat hij zich verbazen over de vrijbuiterij wat bouwen betreft in de wijk Oosterwold, en heeft hij en gesprek met een hobby-archeoloog die pleit voor nijlpaarden in de stad. Want die waren er vroeger ook en als in India koeien en andere dieren in de stad mogen lopen waarom dan niet in Almere? En passant informeert O’Hanlon je ook over de achterliggende ideeën wat betreft stadsplanning. Hoe we de ontwikkeling van Almere o.a. te danken hebben aan een landgenoot van hem, Ebenaezer Howard en dat we zo een bijzondere stad hebben gekregen. ‘Dat landgoed voor een kwart miljoen mensen is niet wat je ziet vanaf het dak van de parkeergarage. Maar het is wel degelijk aanwezig in Almere’. Het boek nodigt uit om je eigen omgeven ook eens vanuit een ontdekkingsreiziger-blik te bezien. Soms wat gedetailleerd maar vermakelijk geschreven.