Voor de liefhebber van Scandinavische thrillers is dit debuut van Camilla Ceder zeker de moeite waard om te lezen. Bevroren ogenblik moet een serie worden rond commissaris Christian Tell.

Op zijn laatste werkdag, een koude winterochtend in december krijgt Ake Melkersson pech met zijn auto. Hij weet nog, dat er een garage in de buurt is en gaat op zoek. Op de oprit ziet hij het lichaam van een man, dood. Hij is meermalen overreden door een auto. Het moordonderzoek wordt geleid door commissaris Christian Tell, standplaats Göteborg, een gedreven rechercheur. Tell wordt verliefd op een getuige, Seja, een aankomend journaliste, wat zeer onprofessioneel is, want zijn objectiviteit komt erdoor in gevaar en dat terwijl zij misschien iets te maken heeft met de moord.  Haar bovenmatige interesse in het onderzoek trekt bij hem de aandacht. Dan blijkt dat Seja heeft gelogen tijdens een verhoor. Wat heeft ze te maken met de moord? Dat de getuige een eigen agenda heeft wordt langzaamaan duidelijk.

Al snel leiden de stukjes van de puzzel naar de vrienden van de vermoorde man. Bij een moord in een ander district is dezelfde modus operandi gebruikt. Daar is ook een man doodgeschoten en daarna overreden door een zware jeep, alleen wel een andere jeep. Er moet een verband zijn, maar Tell en zijn team lopen al snel vast.

Parallel aan de moordzaken vertelt Camilla Ceder het verhaal van een meisje dat in een beklemmend milieu opgroeit, en dat op een nacht verdwijnt. Camilla Ceder neemt ons mee terug naar 1993. Toen woonde  My Granith op een internaat om haar neurotische moeder te ontvluchten. Maar wanneer een oudere studente teveel interesse in haar toont, gaan er dingen verkeerd. Ze gaat naar huis om haar moeder en broer op te zoeken. Daar gebeurt iets, dat beide verhaallijnen samen doet komen.

Het verhaal van Bevroren ogenblik ontwikkelt zich in een rustig tempo met genoeg tijd om alles in de omgeving van de hoofdpersonen goed aan de lezer te beschrijven. Eén van de meest opvallende aspecten van het verhaal is het team van rechercheurs: elk van de politieagenten komt soms meer op de voorgrond dan anderen, waarin hun karakter uitgediept wordt. Zelfs de bijfiguren krijgen een zekere diepgang. Alleen Christian Tell komt maar voorzichtig uit de verf. Van hem komen we het minst te weten. Maar als het goed is, moet hij nog een paar boeken mee en wellicht komen we dan meer van hem te weten.

'Dit gaat over échte mensen, goed beschreven met grote herkenbaarheid', is één van de aanbevelingen van de uitgever. En dat is in dit geval écht zo! Een carrière in sociaal werk heeft Camilla Ceder de kennis gegeven om over haar personages te schrijven. Haar achtergrond is duidelijk zichtbaar in haar karakters, die ze zeer geloofwaardig neerzet. Mooi is het portret van de moeder van My. Camilla Ceder laat een zeer labiele vrouw zien, die door haar gedrag een bepalende rol speelt.

Tussendoor zijn er nog beschouwingen over eenzaamheid, relatieproblemen, obsessie en de dood. Maatschappelijke problemen worden niet zozeer genoemd, of het moet een relatie met een vrouw zijn.

Camilla Ceder (1976) studeerde Sociale Wetenschappen en Psychologie. Ze schrijft en is tegelijkertijd werkzaam als counsellor en sociaal werker. 

Een sterk verhaal. Er worden moorden gepleegd, maar het is niet verschrikkelijk spannend. Het gaat meer over het verhaal. Een verhaal met een niet onverwacht plot, maar toch spannend beschreven. Adriana schrijft in haar recensie, dat Camilla Ceder wat last heeft van beroepsdeformatie, maar dat vind ik niet. Een rechtbankthriller gaat ook over de rechtbank en dan is kennis over die rechtbank zeker handig. Hier gaat het om mensen in een sociale achterstandssituatie. Camilla Ceder gebruikt haar kennis om deze situaties geloofwaardig neer te zetten en dat vind ik knap. Zet Camilla Ceder maar in je rijtje van goede Scandinavische auteurs, ze doet zeker niet onder voor Camilla Läckberg.