Nina groeit op als een vrij, eerlijk en slim jong meisje in een gezin met een Italiaanse vader en een Nederlandse moeder.
Wanneer haar moeder haar oma in Nederland mist besluit het gezin naar Nederland te verhuizen. Nina zal opgroeien tot een slimme jonge vrouw met veel potentie.
Na een tragische gebeurtenis in Nina haar leven, ziet iedereen in haar omgeving dat Nina veranderd. Ze heeft een nieuw motto: Go with the flow en ze lijkt niemand dicht genoeg bij te laten om een serieuze relatie op te bouwen. Want ja waarom zou je veranderen in iets wat op een zombie lijkt.
Nina rijdt het liefst op de vrachtwagen met haar hond Gnocchi aan haar zijde. Wanneer het hoofdkantoor van het bedrijf waar Nina voor werkt vanuit Amerika naar Duitsland komt en iedereen bij een werkweekend aanwezig dient te zijn komt Nina oog in oog met een oogverblindende jonge man,
Zal haar leven dan toch als een sprookje eindigen of is haar ze gedoemd nooit de ware liefde te vinden. Lees het in Trucker Girl - De weg kwijt.

Citaat uit Trucker Girl - De weg Kwijt: blz 1:

Vandaag is als elke andere dag. Alles loopt op rolletjes. Letterlijk en figuurlijk. Mijn vertrouwde vrachtwagen ruikt heerlijk naar vanilleluchtverfrisser. Mijn favoriete muziek speelt zachtjes op de achtergrond. Alles is zoals altijd. Dat probeer ik mezelf de hele tijd wijs te maken. Als ik dat maar bleef denken dan was dat ook zo.
Daar op de linkerbaan van de snelweg zie ik een blauwe volkswagen met een paar vrouwenbenen die onder een nette grijze rok uitsteken. Omdat ik zo hoog in mijn vrachtwagen zit, kan ik niet zien welk gezicht erbij hoort. Zou het een secretaresse zijn? Of zo'n powervrouw die zichzelf probeert te bewijzen in het bedrijfsleven? Zij is zeker ook zo'n zombie.
Ja ze bestaan echt! Zombies. Maar niet zoals in de films. Ik heb het over gewone mensen die dood zijn vanbinnen. Mensen die vlak zijn en geen gevoel lijken te hebben. Die zich elke dag laten meevoeren door het leven zonder zelf invloed te willen hebben. Die de sleur van elke dag accepteren zonder zich af te vragen of er iets beters, iets leukers zou kunnen zijn. Die elke dag precies hetzelfde doen als de dag ervoor. Dan ben je toch dood vanbinnen?
Zij is er ook zo één. Wedden? Ze staat waarschijnlijk elke dag in dezelfde file, onderweg naar dezelfde baan, om koffie te drinken met dezelfde collega's, om vervolgens om vijf uur weer in de file te staan om thuis te komen. Eten, tv-kijken, slapen, opstaan, aankleden, ontbijt, file, werken, file, thuis, slapen en dat dan elke fucking dag. Een avontuurloos en emotieloos bestaan, lijkt me dat. Is dat nou leven?

In dit eerste boek in de serie Trucker Girls is het Cecilia Campos gelukt om het verhaal van Nina te vertellen.
Wat ik niet had verwacht is dat ik zo snel in het verhaal meegezogen zou worden.
Het erotische genre is nog vrij nieuw voor me, dus het is elke keer afwachten of een boek me dan bekoren kan.
Maar met de boeken van Campos hoef ik me dat eigelijk nooit af te vragen.
Het verhaal zorgt er elk hoofdstuk weer voor dat ik op het puntje van mijn stoel zit en dat ik het lastig vind het boek weg te leggen.
De erotische scenes worden weer gedetailleerd beschreven, waardoor ik iedereen waarschuw, dat dit wellicht niet het boek is wat je op weg naar je werk in de bus wilt lezen of in de kantine van je werk. Ik heb regelmatig even opzij gekeken tijdens het lezen in het openbaar of er ook mensen waren die mee konden lezen. Hahaha. In dit geval is alles goed gekomen.
Het boek krijgt van mij een dikke 5 sterren (maar het waren er meer geweest als dat had gekund), het is een tien met een dikke griffel en snap dan ook niet waarom ik zo lang getwijfeld heb om aan dit genre te beginnen.
Ik raad het aan iedereen aan die niet vies is van een beetje erotiek, maar zeker boven een leeftijd van 18 jaar.

Veel leesplezier gewenst.

Liefs Janine's bookadventures