Hella zingt in een koor. Eigenlijk had ze liever een bekende sopraan geworden. Ze doet dan ook haar uiterste best en herkent de frustraties van de dirigente die het koor maar moeizaam door de repetities heen loodst. Hella wil het perfect hebben, net als in haar huwelijk, Maar dingen die haar tegenstaan spreekt ze niet uit.
Als haar man na het concert nergens te vinden is en als ze er later thuis achter komt dat hij het concert voortijdig heeft verlaten zijn de rapen gaar. Hoe kan het dat hij het niet net zo belangrijk vindt als zij? Hij reageert nogal laconiek en zij is erg neurotisch. Twee interessante ingrediënten voor een mooi verhaal.
De kerstdagen worden dus niet zo gezellig als zou moeten. Leuk verhaal voor onder de kerstboom. Luchtig, maar wel met wat stof tot nadenken.