Bert Bergs is het pseudoniem van de voormalige professor fysica aan Universiteit Gent Robert Vandenberghe.
Na zijn academische carrière begon hij o.a. met het schrijven van boeken.
Het Pi-algoritme is zijn derde boek en het eerste boek dat ik van hem las.
Boven Saarland is een klein vliegtuig de speelbal in een onaangekondigde storm en stort uiteindelijk in een bos te pletter.
Naast de piloot zat in het vliegtuigje een stoïcijns persoon die zich liet aanspreken met professor.
Als bij toeval wordt het vliegtuigwrak ontdekt door de hond van een wandelaar.
In Sint-Amandsberg – deelgemeente van Gent – is Lydia op van de zenuwen. Haar man, de Gentse universiteitsprofessor Gert Coorevits is immers niet teruggekeerd van een symposium in het Duitse Heidelberg waar hij gastspreker was over computerbeveiliging. Een maand na het symposium, krijgt ze via de lokale politie het onheilspellende bericht dat haar man in Duitsland is omgekomen in een vliegtuigongeval.
Samen met haar dochter Gina reist ze af naar Sankt-Wendel in de hoop meer duidelijkheid over de dood van haar man te krijgen.
Het is voor Lydia en Gina een heel groot mysterie waarom de professor in een vliegtuig reisde en niet in zijn eigen wagen.
Wanneer Lydia en Gina het lichaam van Gert Coorevits willen identificeren is hun verbazing groot; het getoonde lichaam is immers niet dat van haar man of vader.
Terug in België besluit Gina Coorevits onderzoeksjournalist Marc Ackein in te schakelen en te laten uitvlooien wat er met haar vader is gebeurd.
Zoals het een goede onderzoeksjournalist betaamt, gaat Marc Ackein tot het uiterste om te achterhalen waar de professor mee bezig was en waarom hij is verdwenen.
Tijdens zijn onderzoek verzeilt hij in de duistere krochten van spionage en van contraspionage.
Het boek eindigt zeer verrassend.
Bert Bergs situeert zijn boek in een omgeving die hij zeer goed kent, namelijk Universiteit Gent.
Als lezer krijg je een kijk hoe het er binnen de universiteit tussen professoren onderling aan toe gaat.
Eén facet hiervan, de strijd om al dan niet te promoveren van hoofddocent naar hoogleraar is het uitgangspunt van dit verhaal.
Wanneer Gert Coorevits opnieuw zijn verhoopte bevordering niet krijgt besluit hij zijn kennis van o.a. de cyberveiligheid te misbruiken om collega-professoren een hak te zetten.

Het boek is geschreven in de flashbackstijl.
In het begin is dit even wennen, maar gaandeweg is dit niet storend maar eerder verrijkend.
Bert Bergs heeft een vlotte schrijfstijl en het verhaal heeft mij van begin tot einde uitermate geboeid.
Tussen de lijnen geeft hij de lezer mee dat het opletten geblazen is bij het gebruik van de computer en de gevolgen die ons allen kunnen overkomen.
De karakters in het boek zijn uiterst boeiend weergegeven en heel erg duidelijk beschreven. Op het einde van het boek werd ter verduidelijking nog een lijst van alle personages weergegeven evenals een lijst met de gebruikte afkortingen in het boek.
De auteur hanteert twee verhaallijnen, één in het heden en één in het verleden, die naar de plot toe in elkaar overvloeien tot één verhaal.
De climax is mooi opgebouwd en wel heel erg onvoorspelbaar.
Graag lees ik meer van Bert Bergs en van zijn compagnon in crime onderzoeksjournalist Marc Ackein.