Naar aanleiding van de dood van Henning Mankell, besloot ik maar eens, één van zijn Wallander-boeken te lezen. Het werd ‘De honden van Riga’. Ik ken Mankell al als een zeer vaardig maatschappelijk gedreven en poëtisch schrijver en ook dit boek onderstreept dit. Mankell weet heel goed een mooie melancholische sfeer neer te zetten rond de dolende inspecteur Wallander, die is gescheiden van zijn vrouw, een moeilijke relatie heeft met zijn vader en zijn voormalige inmiddels gestorven collega Rysted continu mist tijdens het politiewerk. Wallander stuit op een intrige die hem al snel naar het Letland stuurt van de nadagen van de Sovjetoverheersing. Hier stuit hij op een uitgebreide intrige waarin de misdaad nauw is verweven met de instituties. Mankell bouwt het verhaal mooi op en neemt ruim de tijd om het detectivewerk uit de doeken te doen. Dit leidt tot een prima thriller. Leuk!