Dit jaar was qua verliezen het zwaarste jaar voor de Duitsers. Ze vochten toen een al verloren strijd.
Het gaat vooral over de ondergang van het Duitse leger. Na Hitler’s beruchte dagbevel van 16/4/45 ging het nog sneller bergafwaarts. Zijn bevel was nogal pervers tegenover vrouwelijke gevangen. Ze verloren steeds meer manschappen in de jaren 44/45. Maar op papier was het leger ruim 2 keer zo groot als in de begin jaren van de oorlog. Door geschuif met eenheden of eenheden die niet offensief konden worden ingezet, maar ook andere redenen.
Dit boek draait in mijn ogen vooral om cijfers en hoeveel manschappen het Duitse leger heeft verloren. Ze verloren veel mannen bij Weichsel, daarna de vesting Kustrin omdat ze een bevel van Hitler negeerden. Hitler gaf soms een bevel en een van zijn hogere leiders deed het tegenovergestelde. Begrijpelijk want Hitler was in mijn ogen knettergek. In de Ostsee vielen ook veel doden. Van U-boten, maar ook mensen die gewoon moesten vluchten voor hun leven. Havens waren grote doelen van het Geallieerde leger. Dus ook Swinemunde werd zwaar getroffen. Daar vielen ruim 23.000 doden. Ze raakten ook per ongeluk een drijvend concentratiekamp waar naar schatting 7500 gevangen zaten. Die allemaal om het leven kwamen. Er zijn ruim 7.6 miljoen Duitsers gestorven in de tweede wereldoorlog en dat is enorm veel. De meeste doden vielen in 44/45. Deze cijfers waren mij nooit zo bekend, omdat je aan de andere kant staat van de oorlog. Ik ben nooit geïnteresseerd geweest in de Duitse kant van het verhaal. Dit is wel iets wat je ogen een beetje opent. Vele foto’s, vertellen het verhaal mee. Weer een stuk geschiedenis waar ik weinig van afwist. Cijfers zeggen een hoop. Het is een boek van 160 blz. ongeveer en veel foto’s, kaarten en posters uit die tijd staan erin. Het is heel compleet. 3 sterren***