Lisa, getrouwd met Alex, moeder van Chloe (19), Otis (9/10?) en Ella (4), gaat met haar jongste naar het park. Als ze daar verstoppertje speelt met Ella, kan ze haar niet meer vinden. Eerst denkt ze nog dat ze zich gewoon heel goed verstopt heeft, maar na een tijd zoeken en roepen, ook met hulp van anderen, raakt ze ervan overtuigd dat er iets mis is… De nachtmerrie begint. De politie zet een grootse zoektocht op, maar er komt weinig schot in de zaak.
Wie heeft Ella meegenomen? Waarom? En zien ze haar ooit nog terug?
Wat was ik blij met de tweede verhaallijn! Je leest niet alleen de kant van Lisa, maar ook die van de ontvoerder, waardoor je als lezer niet in het ongewisse bent over hoe het met haar gaat.
Er is duidelijk wat mis met de ontvoerder, die is zo gek als een deur, leeft in het verleden en denkt het juiste te doen voor het meisje. Je leeft zo mee met dat kleine meisje dat zo graag terug wil naar huis, naar mama en papa. En je leeft ook ontzettend mee met Lisa en Alex en de kinderen. Hun machteloosheid, de impact die het op hun gezin heeft als er dagen voorbijgaan zonder nieuws, dat ze de hoop langzaam beginnen te verliezen… Vreselijk! Al die schuldgevoelens ook, Lisa voelt zichzelf zo’n slechte moeder, zij had op moeten letten…
Pffff! Dit verhaal komt binnen! Het was zo spannend en aangrijpend dat ik niet kon stoppen met lezen. Wat een nachtmerrie! En wat knap dat de auteur je kan laten meeleven met zowel dader als slachtoffer. Je houdt je hart vast: hoe loopt dit af? Dat zou ik zeker zelf gaan uitvinden als ik jou was! Aanrader, deze thriller!