Hoe beoordeel je een boek dat een persoonlijk verhaal is? Je kan alleen maar denken wat hebben ze het zwaar en waar moeten ze rekening mee houden. Je heb er als lezer geen weet van hoe het er in de onderwereld aan toe gaat. Gelukkig maar.

Astrid neemt ons mee met haar verhaal en dat van haar familie. De angst, de vertrouwensband met haar broer en haar liefde voor haar eigen leven en dat van haar gezin. Het is knap dat ze dit in haar eigen woorden beschreven heeft.

Judas leest alsof het gesproken is. Er is volgens mij niet veel aan geschaafd. Het gedeelte na de bekendmaking van de verklaring is erg beklemmend en de angst die ze doormaken komt erg goed uit het verhaal naar voren.
Ik hoop dat Astrid, Sonja en de rest van de familie ooit weer normaal kunnen leven. Judas is een familiekroniek die veel verder reikt dan dat.