Vol verwachting komt Petronella Oortman als vrouw van Johannes Brandt aan bij zijn huis in Amsterdam dat staat aan de gouden bocht. Johannes is een vooraanstaand koopman en heeft daarmee een behoorlijk fortuin vergaard. Nella komt in een huishouden terecht waar zij geen greep op lijkt te kunnen krijgen.

Van Johannes krijgt zij een een kabinet dat is ingericht als poppenhuis. Dit poppenhuis lijkt als twee druppels water op hun eigen woning. Ze heeft geen idee wat ze er mee aan moet maar wanneer ze zo nu en dan pakketjes ontvangt met daarin telkens een aantal miniaturen voor haar poppenhuis lijken deze een bijzondere werking te hebben.

De intrigerende beschrijving en de lovende kritieken van het boek hebben mij aangetrokken om eens van het geijkte pad van het spannende boek af te wijken, al mag je uit de beschrijving begrijpen dat er toch ook wel een heel spannende verhaallijn in zit, want die geheimzinnige miniaturen die zoveel teweeg brengen, van wie komen ze en waarom?

Het is een prettig lezend boek met een prachtige inkijk op het leven van de rijke(re) Nederlanders in de 17e eeuw toen de V.O.C. floreerde en hen de nodige rijkdom bracht. Wat dat betreft past de cover met openstaande raam mooi bij het boek. Dit deel van het boek is ook gebaseerd op waargebeurde feiten. Ook Petronella Oortman en Johannes Brandt hebben echt in deze tijd geleefd en waren ook gehuwd al was hun werkelijke verhaal anders dan in het boek beschreven wordt (bron: http://resources.huygens.knaw.nl/vrouwenlexicon/lemmata/data/Oortman). Maar de verzonnen gebeurtenissen, de snip en snap stukjes die soms uit de lucht gegrepen lijken, de manier waarop er een draai aan het verhaal wordt gegeven maken er een vreemde brij van. Ook krijg je niet echt antwoord wat de reden van de miniaturen met hun bijgaande boodschap is. De "wie" wordt wel duidelijk maar het waarom dat blijft in nevelen gehuld en dat zorgt er voor dat je het boek toch met een ontevreden gevoel aan de kant legt.