Allereerst valt het boek enorm op. Volledig zwart en dat maakt het zeker mysterieus. En nieuwsgierig naar het verhaal.

Het boek speelt zich af in het heden en in het verleden. Deze stukken waren goed verdeeld en ik wist snel in welke periode we zaten.

In het heden gaat Malorie met haar twee kinderen van inmiddels 4 jaar geblindoekt het huis verlaten. In dit huis waar ze toch al meer dan 4 jaar gewoond heeft. Ze gaat op zoek naar een veilige plek en dat gaat ze doen met een roeiboot. De kinderen heeft ze geleerd goed te luisteren en tijdens de tocht is het gehoor zeer belangrijk.

In het verleden begint het verhaal dat Malorie samen met haar zus Shannon woont. Malorie geloofde al die verhalen niet van dat je niet meer naar buiten mag kijken, maar haar zus wel. Shannon had alle ramen in het huis afgeplakt.
De gebeurtenissen verspreiden zich uit en op een dag krijgen ze ook geen contact meer met haar ouders en later hoort ze van boven een hard gegil. Daar lag Shannon in de badkamer en er kwam een hoekje licht binnen vanuit een kamer. Malorie weet dat het hier ook binnen is.
Vanaf dat moment wilde Malorie direct weg. Ze herinnerde nog een advertentie uit de krant die mensen zochten om bij elkaar te komen. Nadat ze die gevonden heeft besluit ze de gevaarlijke tocht naar het huis te gaan maken.

Het verhaal leest makkelijk en snel. Schrijfstijl is zeer fijn om te lezen.
De spanning is in het gehele boek wel aanwezig, maar het had van mij wel wat meer gemogen. En het einde vond ik zeer apart. Ik wil nog meer weten van het verhaal.






  