Ook in het Zweedse Uppsala doet een academicus zich heel anders voor dan hij in werkelijkheid is. Alleen een zeer kleine groep mensen kent de ware aard van deze geleerde. Na de toekenning van de Nobelprijs voor de Geneeskunde weet de man geen raad met zijn houding. Zo maakt hij raadselachtige afwegingen voordat hij zijn buurman dit bijzondere nieuws gaat vertellen. En dan wordt eigenlijk al meteen duidelijk hoe eenzaam deze man is. Maar hoe komt een mens zo alleen te staan?
Auteur Kjell Eriksson begint deze thriller in een stijl die doet denken aan W. F. Hermans, die met zijn klassieker Onder professoren een zeer sneu Gronings academisch milieu schetste. Ook hoofdrolspeler Bertram van Ohler en zijn buren ontkomen aanvankelijk niet aan dezelfde spot. Maar de thriller Open graf slaat al snel een andere weg in. Want bij de Nobelprijswetenschapper wordt een steen door het raam gegooid. Geen felicitaties, maar frustraties dus. Waar in een doornsnee spannend boek meteen iemand wordt vermoord, bouwt Eriksson een hele andere (lees langzame) spanning op. Want de mensen rondom Van Ohler laten mondjesmaat informatie over hem los.
Dit boek wordt gedragen door vrouwen. Zij lijden, niemand uitgezonderd. Het wordt nog tragischer als blijkt dat dat leed wordt overdragen aan volgende generaties. Maar daar komt nu een einde aan.
Ook Ann Lindell heeft het moeilijk. De politievrouw die de schrijver in verschillende andere boeken opvoert, moet weer aan de bak. Hoewel ze min of meer gesetteld is, laat een oude vlam haar maar niet los. Het is de liefde die Lindell aan het werk zet. Misdaadbestrijding laat ze nu over aan collega Sammy Nillson, hij kan zijn gedachten er wel bij houden. Door deze rolverdeling kan de lezer weer een stapje dichter bij Erikssons heldin komen.
De hele opbouw van deze thriller straalt rust uit. Stap voor stap wordt duidelijk waarom Van Ohler niet deugt. Gewone mensen zijn boos op een slechte man. Geen wapengekletter, maar wel ernstige zielenpijn. Misschien is het label thriller discutabel. Open graf is een heerlijk leesboek met mogelijk literaire pretenties. Maar voor de echte spanning moet een lezer uitwijken naar een andere schrijver. Kjell Eriksson is als thrillerauteur pas echt compleet als hij zijn inkt in puur vergif doopt.