D
e Duitse schrijver en journalist Markus Heitz is momenteel de belangrijkste en meest succesvolle Europese auteur van de fantasy literatuur. Hij won al drie keer de Deutscher Phantastik Preis en verkocht, alleen al in Europa, meer dan één miljoen exemplaren. Dit succes kreeg hij voor zijn Dwergen-reeks en zijn 9-delige saga van De Donkere Tijd. Kenmerkend voor Heitz is zijn dark-fantasy (fantasy met horroreffecten). Overdrijven is één van zijn handelsmerken. Misschien is dit wel het geheim van het succes voor de schrijver uit Zweibrücken. Heitz zette af en toe de stap naar misdaad/thriller. Zo schreef hij drie fantasy-thrillers waarvan Ritus de eerste is. Het boek is gebaseerd op de legende van het beest van de Gévaudan, een groot wolfachtig dier dat 200 jaar geleden een ware terreur onder de bevolking van de Gévaudan (de huidige Lozère-streek) aanrichtte. Heitz bedacht zijn eigen visie en schreef een verhaal over harde jachtpartijen op weerwolven met locaties, tijdsaanduidingen en namen van slachtoffers die ooit werden gedocumenteerd.
In Gévaudan, een streek in het zuidoosten van Frankrijk, zaait een groot wolfachtig dier terreur onder de bevolking omstreeks 1764. Wat is het voor een dier dat niemand kan vinden en doden ? De bevolking is in rep en roep, de situatie ontspoort en de koning organiseert immense jachtpartijen om het dier te doden. De eer om het beest te doden is groot en zelfs het Vaticaan bemoeit zich ermee. Ook Jean Chastel, een ervaren wildschut, doorkruist de bossen samen met zijn zonen in de hoop de anderen voor te zijn. Samen dragen ze een verschrikkelijk geheim met zich mee
Eigenlijk wilde Heitz dit boek helemaal niet schrijven. Weerwolven was zijn specialiteit niet, ze pasten bij hem in de categorie oersaai, eentonig en kleurloos. Door het aandringen van een redacteur heeft hij dan toch de stap naar weerwolven gezet en onderzoek naar hen gedaan. Zo las hij over het verhaal van het beest van de Gévaudan en vond hij het, buitengewoon interessant. Ritus, het eerste boek van Heitz over weerwolven, was het gevolg. Het onderwerp lykantropie ( weerwolfziekte) was toen aan het herleven. Steeds meer auteurs schreven boeken over weerwolven. Ook in de filmindustrie werd er aandacht aan besteed. Denk maar aan The Wolfman uit 2010 met Anthony Hopkins in de hoofdrol.

Het verhaal speelt zicht af in Frankrijk, meer bepaald in de Lozère in het jaar 1764. Opmerkelijk is dat er vaart in het verhaal zit. Het verhaal leest als een trein. Elk hoofdstuk zit boordevol gebeurtenissen en er is maar weinig plaats voor rust. Al na het eerste hoofdstuk werd een weerwolf doodgeschoten en is Antoine, de jongste zoon van de protagonist (Jean), besmet geraakt met de kiem van het kwaad. Aangezien iemand het verhaal vertelt, is het vertelperspectief van dit boek een beschrijvende hij-zij verteller.
Omdat Heitz graag overdrijft en het verhaal doospekt is van horror effecten, is Ritus vooral bestemd voor adolescenten. En Heitz overdrijft maar al te graag. Enkele voorbeelden:
Krakend barstte zijn schedel en het bloed spoot als fonteinen uit zijn oren en neus
En ook:
Haar bloed spoot eruit en sauste de omstanders rood
Overdrijven is één van de handelsmerken van Heitz en maakt dat zijn boeken niet voor gevoelige lezers bestemd zijn.
Van dit boek heb ik werkelijk genoten. Geschiedenis boeit mij altijd. Juist daarom werd mijn interesse wel gewekt toen ik op de achterkant van het boek las dat Heitz naast auteur ook een historicus is. Heitz verkiest de combinatie fictie en feiten voor zijn thrillers; dit wil zeggen dat een deel van zijn verhalen op ware gebeurtenissen is gebaseerd en dat hij het andere deel erbij verzint. Ook in Ritus heeft hij zich verdiept in oude documenten en aantekeningen over weerwolven. De namen van de slachtoffers, de tijdsaanduidingen, sommige gebeurtenissen,.zijn historische feiten. Ook de personages vanuit het boek: de weerwolvenjagers Chastel, de graaf de Morangiès, de markies dApcher, de Normandische jagers Dennevals, de koninklijke jagers Duhamel en François de Beauterne, evenals hun jachtpartijen hebben echt plaats gevonden. Het historisch onderzoek van Heitz maakt zijn boeken interessant om te lezen en griezelig echt. Daarbovenop een vleugje fantasy met horror effecten maakt het plaatje af. Zonder meer een échte aanrader voor lezers die houden van fantasy-thrillers!

WIST JE DAT.
-In de periode 1764-1767, het beest 240 aanvallen uitvoerde op mensen. Waarvan 112 dood, 53 gewond, 75 veilig.
-Frankrijk verschillende monumenten en een museum aan het beest heeft gewijd. Deze staan in de Lozére, in de dorpen rond drie bergen: Mont Mouchet, Montgrand, Montchauvet.