In aantekeningen over het verplaatsen van obelisken word je door de ik-figuur meegenomen op reis naar Alexandrië en later naar de Verenigde Staten. Tijdens deze reis zijn er verschillende flashbacks waarin je leest hoe de ik-figuur zijn goede vriend Tomas heeft ontmoet en hoe hun bijzondere vriendschap tot bloei komt. Tomas overlijdt zeer onverwachts op jonge leeftijd en de ik-figuur onderneemt deze reis om Tomas onsterfelijk te maken door zijn boeken in de Bibliotheek van Alexandrië te zetten. Tegelijkertijd volg je zijn rouwproces. Het boek staat bol van de symboliek, op werkelijk iedere pagina zijn er verwijzingen te vinden. Wanneer je leesplezier haalt uit het afpellen van lagen en het ontcijferen van symboliek in een verhaal dan heb je bij deze je volgende boek gevonden. Veel citaten, schrijvers en een stuk geschiedenis van Alexander de Grote komen voorbij. Maar ook het gebruik van internet in de huidige maatschappij wordt onder de loep gelegd. Toch heeft het verhaal me niet te pakken gekregen en dat is jammer. Dit semi-autobiografische boek bestaat naar mijn mening uit te veel symboliek met allerlei zijsprongen en net iets te weinig verhaal. Desondanks is het een prachtig eerbetoon aan een bijzondere vriendschap.