In twee avonden “desalnietbemind” gelezen.

Het boek greep me om verschillende redenen.
Vooral de korte hoofdstukken met voor mij onvoldoende dialogen. Wat is Martha nu te weten gekomen na haar bezoek bij diegenen wie het ook was. Ze heeft een missie een zoektocht. Dit zette me aan het denken....dat is volgens mij de kracht van de korte hoofdstukken, de lezer komt niet verder, of toch wél!?

Maar ook de ellendige (machts-)misbruik van volwassenen, die natuurlijk hun jeugd hebben meegemaakt, naar lagere school kinderen. Dat blijft me raken. Bijzonder hoe Annabel dat beschrijft..

Ook de wereldse kennis en achtergronden van de schrijfster hebben mij geboeid. ( ik heb Franz Liszt opgezet en uiteindelijk veel van Liszt op de achtergrond opgezet tijdens het lezen)

Het thrillerachtig eind is ook adembenemend.

Kortom bijzonder en aangrijpend boek, dat héél goed verfilmd zou kunnen worden.

Annabel, schrijf!

Ad