Vorig jaar besloot jeugdauteur Lydia Verbeeck het over een andere boeg te gooien en thrillers te gaan schrijven. Naast haar werk als scenariste voor televisie en theater, fungeert Verbeeck ook als stadsgids van Lier. Lier is een Vlaams stadje onder Antwerpen, bekend van de Zimmertoren, het belfort, Lierse kant en het begijnhof. Precies de smalle straatjes, de witgekalkte huizen, het begijnhofkerkje, de poorten, de devotie en de ligging aan de rivier de Nete inspireerden Verbeeck om haar thriller te laten afspelen in het begijnhof van de zestiende eeuw. Haar thrillerdebuut kreeg de titel Toevluchtsoord, omdat een begijnhof effectief voor veel vrouwen een toevluchtsoord was. Het vormde zowat de enige plaats in de zestiende-eeuwse maatschappij waar alleenstaande vrouwen, zoals weduwen of ongehuwden, een zelfstandig leven konden leiden, weliswaar religieus geïnspireerd maar toch ongebonden.

Toevluchtsoord werd positief onthaald als een pretentieloze, frisse en originele thriller, en wordt nu opgevolgd door Spreeuwenjong. In dit boek zijn de hoofdrollen opnieuw toebedeeld aan juffrouw Catharina en grootmeesteres Amandine. De verhaal- en tijdslijn loopt gewoon door en juffrouw Catharina lijdt onder een gebeurtenis uit vorig boek. Daardoor schenkt ze geen aandacht aan juffrouw Barbara, een jonge, knappe begijn die door haar vader in afwachting van haar huwelijk in het begijnhof is ondergebracht. Veel andere begijnen vinden Barbara een nietsnut. Ze vinden het ook ongehoord dat ze het begijnhof in opspraak brengt door een robbertje vechten met een bedelares. Hopelijk komt het akkefietje de bisschop niet ter ore. Het gaat financieel erg goed met het begijnhof, en dat steekt de plaatselijke roomse kerk de ogen uit. Die willen dan ook wel eens komen kijken of de begijnen er geen liederlijke levensstijl op na houden, en of juffrouw Helena, de nieuwe begijn met de wonden van de verrezen Heer aan haar handen en voeten, écht een heilige is. Als de bisschop het begijnhof op de vingers kan tikken en beboeten, dan zal hij dat zeker doen. Spannende tijden breken aan…

In Spreeuwenjong volgen de gebeurtenissen elkaar in snel tempo op waardoor vaart ontstaat. Verbeeck gebruikt een heldere en kordate taal, strooit terloops met interessante weetjes over het leven in de Gouden Eeuw en weet naast actie en spanning ook nog humor in het verhaal te werken. Spreeuwenjong is hierdoor een vlotlezend, meeslepend boek waarin de bevreemdende wereld van een pittoresk begijnhof uit de zestiende eeuw tot leven komt. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)