De belangrijke mate waarin William Lashner en zijn protagonist, de piecheme joodse advocaat Victor Carl, al zeven boeken lang met elkaar verweven zijn, blijkt uit Lashners dankbetuiging in Erewoord. Hoewel de leukste en meest uitgekookte advocaat van de wereld al zeven boeken lang Lashners passie is, zou hij "hem soms het liefste 's morgens bij het ontbijt met zijn hoofd in de pot chocoladepasta rammen." Een niet te verwaarlozen kanttekening in een relatie waarin de sleur lijkt te zijn opgetreden. "Hoogste tijd om hun beider horizon te verbreden", concludeert Lashner. De echtelijke tweespalt zou tijdelijk zijn en lijkt een scheiding van tafel en bed met reële kans op verzoening. Laten we het hopen, want Lashners voorlopig laatste Victor Carl was 'pressed to impress'. Het eerste hoofdstuk waarin twee onfrisse rechercheurs de verraste Victor een nachtelijk bezoek brengen, is al van geniale kwaliteit en dit niveau houdt gedurende de rest van het boek stand.

Een geslepen advocaat als Victor werkt zich altijd in de nesten en in Erewoord begint de ellende met de terugkeer van zijn oude vlam Julia. De gedumpte Victor was en is nog steeds waanzinnig verliefd. Is het toeval dat Julia na jaren afwezigheid weer in zijn leven opduikt, juist als haar man wordt vermoord? Is de weergekeerde hartstocht wel oprecht en tuint Victor er niet opnieuw met open ogen in? Zelfs de morsige rechercheurs waarschuwen hem afstand te nemen, maar Victor kan het niet. Julia is de herwonnen liefde van zijn leven en zijn vurige overgave is niet meer te stuiten. Door haar te steunen belandt Victor in de duistere wereld van verkeerd kapitaalbeheer, witwassen en verdwenen miljoenen dollars. Samen met gelegenheidsmaatjes Antoine (crimineel en krachtpatser) en Derek (kleine crimineel en lefgozer met een begiftigde boerenslimheid) gaat Victor de strijd aan met maar één doel: gerechtigheid. "Want Gij zult alleen gerechtigheid najagen", zoals de joodse Victor heel goed vanuit de Thora weet.

Aangezien liegen en verwarring zaaien Victors cruciale bekwaamheden zijn, duurt het niet lang voordat enkele niets ontziende criminelen zich met hem bemoeien. Victor begeeft zich behendig maar angstvallig kwetsbaar in het circuit van illegale drugshuizen, waarbij een Russische gangster en een Spaanse moordlustige handlanger zijn pad kruisen. En dan is het zelfs voor Victor beter de waarheid te vertellen, voordat mogelijk enkele van zijn lichaamsdelen boven een stukje mesquitehout worden geroosterd; een wat macabere hobby van de Spanjaard die wel van wat spektakel en een gezellige bende houdt. Maar lukt het Victor zich ook uit deze hoogst penibele situatie te kletsen?

Wat Lashner door alle spanningen en vrolijkheid heen zeer knap doet, is het kwetsbaar neerzetten van Victor. Zijn emoties, schuldgevoel en angsten voelen uiterst oprecht aan, ondanks zijn laconieke en onverstoorbare gedrag. Het verhaal wordt nergens klef of sentimenteel, zelfs niet als het over Julia gaat. Hmmm, nou ja, misschien even op de laatste pagina's. Maar dat is helemaal niet erg en wordt bovendien mooi intens verwoord, want ook dát kan Lashner.

Erewoord is een razend spannende thriller, waarbij Lashner ons in prettig korte hoofdstukken verrast met intelligent en solide taalgebruik en met vlotte en flink aangescherpte dialogen, gulhartig voorzien van snedige en rake humor. Een bijzonder fraaie combinatie, dát moet gezegd. Er zijn meer auteurs die dit kunnen maar Lashner is de absolute grootgrondbezitter ervan. En vergeet inderdaad Grisham, zoals helaas tot in den treure op Lashners boeken wordt vermeld. Wij lezers weten al lang dat Lashner de ongekroonde koning van de legal thriller is, al komt er nauwelijks een rechtbank aan te pas.