In Bluf worden we meegenomen in het leven van Willem van Vugt, wiens leven in een stroomversnelling komt als ze in een kanaal het lichaam vinden van Joris Lenaerts, de man van Willems minnares Violet.
Nu zijn alle ogen op Willem gericht, hij word van moord verdacht, maar al gauw stuitte de rechercheurs op een miljoenenfraude bij de verzekering waar Willem werkt. Hij wordt opgepakt en moet een paar jaar zitten, hier leert hij Gijs Jespers kennen, ze bouwen een vriendschap op, na 5 jaar komt hij vrij, maar de verdenking van de moordzaak daar is hij nog niet af, maar zal hij nu zijn leven beteren?

Wat volgt is een kat en muis spel tussen de rechercheurs, de onderzoeksrechter en Willem van Vugt, het apparaat is er opgebrand om Willem te pakken.

Bluf is een roman dat op waargebeurde feiten is gebaseerd, alleen dan met andere namen.
Guy Prieels speelt met de feiten, op een manier dat het een goedlopend verhaal is, maar aan de andere kant, dat je op een makkelijke manier de feiten meekrijgt, die best wel bizar zijn eigenlijk.
Ergens krijg je symphatiek voor Willem, omdat wat hij gedaan is natuurlijk niet goed te praten is, maar ergens wel knap, aan de andere kant wordt het een steeds grotere hork.

Ook wordt er echt gespeeld met taal in dit boek, door zinnen zoals deze ''Hij is sprakeloos en staart in het blauw van haar ogen als een konijn in een lichtbak'' waardoor je gelijk een voorstelling kan maken wat er mee bedoelt wordt.
De taal is heel beeldend, waardoor je je goed kunt voorstellen in welke tijd het gebeurde, maar ook wat er allemaal gebeurden.
Dit alles de beeldende taal, de feiten in een mooi verhaal, maken het een boek van een echte verhalenverteller, je leest een verhaal die je ook gelijk voor je kan zien als film, je leest als het ware een film, alleen eentje die je in je hoofd af laat spelen.