Ideale ouders was mijn eerste kennismaking met Alex van Galen. Het is vlot geschreven met korte zinnen, maar qua verhaal ben ik in de eerste helft van het boek een aantal keer willen stoppen. Het was allemaal nogal toevallig en ging te makkelijk. Daarna begon het beter te worden, en ben ik uiteindelijk wel blij dat ik het heb uitgelezen. Het onderwerp van dit boek is wel origineel, en de zoektocht van geadopteerde kinderen komt vroeg of laat.
Alleen is het verhaal te lang uitgesponnen en de gebeurtenissen komen soms te onwerkelijk over. Fabienne, die ondanks haar vele verwondingen toch doorgaat, maakt dat haar handelen op die momenten weinig realistisch overkomt.