De tieners op Soul Beach hebben allemaal één ding gemeen: ze zijn mooi, jong en .. dood. De tieners zijn allemaal jong gestorven en leven hun leven na de dood op een parelwit strand. Dit paradijs genaamd Soul Beach is tevens een virtuele wereld: en Alice krijgt daarvoor een uitnodiging van haar vermoorde zus.

De eerste email van Maggie Forster arriveert op de ochtend van haar begrafenis. Eerst denkt Alice dat iemand een grap met haar uithaalt, dat het mogelijk iemand is die Maggie kende van televisie, het nachtegaaltje met haar mooie zangstem. Het lijkt ook te mooi om waar te zijn, een wederzien met haar zus klinkt toch onmogelijk? Toch winnen haar nieuwsgierigheid en de hoop om haar zus weer te zien de overhand: Alice accepteert de e-mail-uitnodiging en logt in op Soul Beach.

Alices email bevat de naam AliceinWonderland. Grappig gevonden, want naast een herinnering aan een verkleedpartij waarbij Maggie degene was die Alice mocht zijn, lijkt dit mailadres ook te wijzen op Alices eigen Wonderland dat ze vindt op Soul Beach. De virtuele website die zo echt lijkt dat Alice de golven op het strand kan horen, brengt haar eigenlijk weer in contact met haar zus.

Dit begin vond ik leuk, de e-mail maakte het meteen een mysterieus verhaal, maar toch moest ik er een beetje inkomen. Ik wist wel wat over het boek omdat mijn vriendin Judith het had aangeraden – dankjewel! – maar verder snapte ik er nog niet heel veel van. Het boek bevat stukjes geschreven vanuit het perspectief van de dader en dit had ik in het begin niet helemaal door. Daardoor ging ik denk ik een beetje de mist in tijdens het begin van het verhaal, omdat ik ze gewoon afschreef als willekeurige creepy stukjes, en daardoor misschien wat essentiële informatie heb gemist.

Maar het werd beter. Toen ik het boek verder ging lezen begreep ik meer waar het over ging. Er kwamen ook nieuwe personages bij, namelijk overleden personen waarmee Maggie bevriend was geraakt op het virtuele strand. De belangrijkste daarvan waren Triti, een meisje dat is overleden aan een eetstoornis en Danny, een rijke jongen die omkwam in een vliegtuigongeluk. In Alices “echte leven” speelde ook Lewis een rol, een beetje een nerdachtige jongen die Alices rechterhand wordt wanneer ze probeert Triti’s dood op te lossen.

In het thrillerachtige verhaal ontdekt Alice namelijk waarom de tieners op Soul Beach zitten: er is iets aan de hand waarom hun dood niet is opgelost. Tot die tijd zitten ze voor eeuwig vast op het strand. Het paradijs krijgt daardoor een donkere kant en de tieners zijn niet zo gelukkig als ze lijken. Alice is degene die probeert dit op te lossen. Dit is het moment waarop ze op pad gaat om te proberen eerst Triti’s dood op te lossen. Ondertussen wil ze er ook nog achter komen wie precies haar zus heeft vermoord; Alice gelooft de verklaringen dat haar vriendje Tim het zou hebben gedaan niet, of toch wel?

Het boek verandert in een soort mini Young Adult detective. Dit was wanneer ik het verhaal echt leuk begon te vinden. In het begin ging het er namelijk vooral over dat Alice meteen naar huis wilde na school om op Soul Beach in te loggen. Ik miste haar echte leven daarbuiten, dat pas aan bod komt zodra Alice op onderzoek uitgaat. De momenten met Lewis waren leuk en spannend, maar de zoektocht naar Maggies moord vond ik toch net iets spannender, vooral toen ik eindelijk snapte dat er ook vanuit het perspectief van de moordenaar werd geschreven.

Soul Beach was voor mij dus een beetje een boek waar ik in moest komen. Ook weet ik nog niet helemaal wat ik vind van de hele virtuele wereld als een soort hiernamaals. Origineel is het in ieder geval wel. Zodra ik eenmaal goed in het verhaal zat, zorgde de spanning er wel voor dat ik de laatste honderd bladzijden in een weekendje uit las. Ik keek uit naar de stukken met Danny en probeerde te bedenken wie de dader in Maggies moordzaak zou kunnen zijn.

Kate Harrison weet met dit mysterie de aandacht van de lezer vast te houden, want aan het einde van het boek weet je het nog niet en heb je toch zo’n gevoel van “nu moet ik wel verder!” Dus dat moet ik ook, want door het eerste deel van de Soul Beach serie kan ik er niet omheen dat ik erachter moet komen wie de dader is.