Finley groeit op in Bellmont, een gure buurt in Amerika waar de armoede welig tiert en gewelddadige bendes de straten onveilig maken. Als enig kind helpt Finley zijn alleenstaande vader met de zorg voor zijn opa en probeert berusting te vinden in het povere leven dat hij leidt. Basketbal en zijn vriendin Erin zijn de twee lichtpunten in zijn leven en zorgen ervoor dat hij ondanks alles blijft doorzetten. Mede door zijn toewijding ontpopt Finley zich tot een veelbelovend speler, maar dan krijgt hij de vraag om een nieuwe jongen onder zijn hoede te nemen. Deze laatste heeft een grote fascinatie voor alles wat met het heelal te maken heeft en noemt zichzelf Boy21. Finley dringt moeilijk tot hem door en algauw blijkt dat zijn fantasie een schild vormt voor al de gruwelijke geheimen die hij met zich meedraagt.  

De Amerikaanse auteur Matthew Quick heeft al wat romans op zijn naam staan, waarvan het verfilmde Silver Linings Playbook en Forgive Me, Leonard Peacock wellicht de bekendste zijn. Met Boy 21 behandelt Quick een rauwe thematiek en verpakt ze in een vlot geschreven en bezielde vertelling.  

De innemende personages zijn de reden waarom Boy 21 de lezer min of meer verplicht om het boek in een keer uit te lezen. Van hoofdrolspeler Finley tot en met nevenpersonages Erin en de grootvader, ze nestelen zich in je hart voordat je er erg in hebt. Zij zijn de bakens van licht in een narratief universum waar delicate thema's zoals racisme en geweld de overheersende toon iets kils en beklemmends geven. Het zijn de levensomstandigheden die de personages tekenen en waarmee ze in een verborgen gevecht verwikkeld zijn.  

Korte hoofdstukken en ongecompliceerd taalgebruik maken het geheel vlot leesbaar, hoe zwaar de inhoud soms ook is. Het doet denken Eleanor & Park van Rainbow Rowell, inhoudelijk zware kost en tijdens het lezen toch licht verteerbaar. Heel veel gebeurt er niet in de 200 pagina's, het is vooral een observatie van de personages, hun interactie met elkaar en de worsteling met zichzelf. Vergis je niet, Quick weet doordachte porties suspense toe te voegen die effectiever zijn dan een felle actiescène.  

De inhoud raakt, maar als puntje bij paaltje komt is het niet helemaal duidelijk wat Quick met Boy21 vertelt. Hij haalt veel topics aan, maar een uitgewerkte focus is er niet. Maar misschien is dat ook de bedoeling. Boy 21 intrigeert en betovert, maar blijft ongrijpbaar en mysterieus, net zoals het heelal zelf.