Gifdochters is een ingenieus in elkaar gezet verhaal. De hoofdpersoon Rosalie wordt in haar vakantie in korte tijd geconfronteerd met een groot aantal zaken die haar leven op zijn kop zetten. Niet alleen overlijden kort achter elkaar haar oma en tante, maar blijkt ook haar gehaatte neef weer in beeld te komen. En tot slot van rekening verschijnt haar oude liefde Mark ook weer ten tonele. Dit laatste zou toch mooi moeten zijn zou je denken. Deze vier personen hebben alleen allemaal iets met elkaar te maken maar wat precies dat blijft lange tijd onduidelijk. En wie kan je nou wel en wie kan je nou niet vertrouwen? Dat is een beetje waar het in dit boek om gaat. Je gaat er zo aan twijfelen dat je niemand meer vertrouwt en zelfs Rosalie ergens van gaat verdenken...

Het verhaal is heel herkenbaar omdat het zich in Nederland afspeelt. Het is vlot geschreven en leest heel makkelijk weg. Ook de hoofdpersonen en de locaties in het boek zijn heel makkelijk visualiseerbaar. Humor en spanning wisselen elkaar in dit boek zeer goed af.

Het verhaal is op een vloeiende wijze opgebouwd. De introductie loopt langzaam over in het middenstuk wat uiteindelijk leidt tot een zeer onverwachte 'grande finale'. Hou steeds in je achterhoofd: niks is wat het lijkt!

Helaas vond ik er aantal stukken in zitten die ik een beetje té toevallig en ongeloofwaardig vond. Dat vond ik een minpuntje. Neemt niet weg dat dit een erg leuk boek is om te lezen. Het is weer eens wat anders en voor een debuut is dit een reuze knap en origineel werk geworden. Daar feliciteer ik Els Kerkhoven mee. Maar voor dit boek 3 sterren wat mij betreft.