Na eerder Schuld en Boete te hebben gelezen, wat ik erg mooi vond, viel dit werk van Dostojevski nogal tegen. Er zitten interessante aspecten aan het boek (en het veroorzaakte een interessante leesclubbespreking), en sommige passages zijn mooi geschreven (m.n. de rondzwervingen van de idioot), maar het boek is nogal langdradig en het verhaal rommelig. Het verhaal wordt gedragen door de karakters en hun verhouding tot de vorst (de zgn. idioot), maar na een paar honderd pagina's had ik het wel gezien. Het slot is dramatisch, maar lijkt wat afgeraffeld.