Halverwege drong pas het besef door dat het boek gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen. Er waren daadwerkelijk broers die al de beschreven activiteiten hebben uitgevoerd, gevormd door hun opvoeding, Daar wordt je heel stil van.

In het begin van het boek draait het voornamelijk om de actie, het geweld en worden de overvallen in detail uit de doeken gedaan. Naarmate het boek vordert, is er steeds meer aandacht voor de psyche. De broers hebben het niet makkelijk gehad met vooral hun aan alcohol verslaafde vader. Zeker Leo, de oudste van de drie, is praktisch door hem gebrainwasht. Roslund en Thunberg beginnen ieder deel van het boek met een terugblik naar het verleden van de jongens en trekken dit door naar de gebeurtenissen in het heden.

Tijdens het lezen wordt je steeds stiller en wil je vooral weten hoe het af gaat lopen, want het wordt allemaal steeds overmoediger. Medelijden is ook een ander gevoel wat groeit tijdens het lezen, vooral met de oudste Leo, maar zeker ook met de jongste broer Vincent.

Roslund en Thunberg hebben een levensechte thriller geschreven, waarvan ik diep onder de indruk ben. Het verhaal is zo heftig en sterk geschreven.