Het door mij gelezen exemplaar is Morgen zien we wel weer, zonder Je blijft lachen.
Het blijft een genot om de Kronkels te lezen. Ze vervelen nooit. Fantastisch hoe Carmiggelt in een paar zinnen een situatie weet te schetsen. En in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt, nog steeds virtuoos taalgebruik. Dus wat mij betreft geen sprake van een 'gedateerde schrijver'. Mooie zinnen verslijten niet.