In Hugo's masterplan zit Hugo ondertussen in de tweede klas van de middelbare school. Hij krijgt geschiedenis van meneer Torres die uit Chili komt en gebrekkig Nederlands spreekt. Hugo en zijn maatje Nick denken dat hij eerder op een undercoveragent lijkt dan op een leraar. Ze gaan daarom samen op onderzoek uit om de waarheid te achterhalen. De schoolprestaties van Hugo zijn niet zo goed waardoor hij gestraft wordt en bijles krijgt van de persoon die hij het meest haat. Hoe raakt hij hier vanaf? Ze bedenken een masterplan...

Het boek is een mooie hardcover versie. De coverfoto is heel hip. Lijkt wel op een blad dat uit een schrijfschrift getrokken is. De titel staat in leuke letters op een gescheurd stuk ruitjespapier. Oogt slordig maar dat maakt het net fijn. In het midden een tekening van Hugo, die aan zijn wenkbrauwen te zien, heel hard aan het nadenken is. Er omheen kleine zwart-wit tekeningetjes die allemaal iets te maken hebben met de inhoud van het boek. Het geheel is uitnodigend en eigentijds.  

De tekst op de achterflap geeft voldoende informatie. Een minpunt is de leesbaarheid van het lettertype. Voor kinderen met dyslexie kan dit een probleem zijn. De korte inhoud zou toch leesbaar moeten zijn want die prikkelt net om het boek te gaan lezen of niet. Maar dat is werk voor de uitgever.  

Vooraan staat er een inhoudsopgave met de twaalf hoofdstukken met titel en pagina verwijzing. De bladspiegel is heel overzichtelijk. Het lettertype is voldoende groot en de marges tussen de regels ver genoeg. Straalt rust vanuit. Onderaan staat het paginanummer. Tussen de tekst door staan zwart-wit cartoon tekeningetjes of tekstballonnen die betrekking hebben op wat er in het verhaal gebeurt. Het zijn er niet overdreven veel maar best wel grappig. Ze zijn van de hand van Ute Krause, een bekende illustrator van kinderboeken. Het doet een beetje denken aan de reeks ‘Het leven van een Loser’ maar hier staat meer tekst in. Leest als een gewoon boek.  

De auteur, Sabine Zett (1967), woont in Westfalen, Duitsland. Als kind schreef ze al verhaaltjes die dan in de plaatselijke krant verschenen. Na haar studie werkte ze lange tijd als journalist. Ze is moeder van een zoon en een dochter. Toen die in de pubertijd kwamen stroomden de ideeën binnen voor haar boeken. Ze heeft haar notitieboekje steeds bij de hand om alle gekke, grappige en bijzondere uitspraken en gebeurtenissen op te schrijven, je weet maar nooit.
De schrijfstijl van Sabine is echt heel leuk. Ze gebruikt taal die pubers gebruiken. Als volwassene leer je er zeker nieuwe woorden bij. Handig als je zelf puberkinderen hebt. De vraag is of die pubertaal binnen tien jaar nog zo cool is, want die is erg mode gebonden.

De figuur van Hugo spreekt kinderen tussen 10 en 14 jaar zeker aan. Vooral de jongens dan. Voor ouders is het ook prettig en herkenbaar om te lezen hoe pubers zich gedragen en denken. Hugo vindt van zichzelf dat hij geweldig geniaal is en schept daar ook graag over op. Door zijn plannetjes, die vaak mislukken komt hij in de problemen. Het is meestal humoristisch en soms hilarisch. Lachen is de boodschap tijdens het lezen.  

Het verhaal op zich is niet echt origineel maar de manier waarop Hugo's fantasie op hol slaat is dat wel. Het zijn dingen waar pubers weleens van dromen en die ze ook kennen uit de tv-series die ze kijken. Het is ook opvoedend want wie zijn huiswerk niet maakt, niet studeert of liegt wordt daarvoor gestraft.

Dit boek is na Hugo's geniale wereld het tweede uit de Hugo-reeks waarvan inmiddels ook deel drie, Hugo fikst het in het Nederlands is vertaald. Er volgen nog boeken want in het Duits zijn er al zes verschenen.

Voor jeugd die houdt van humoristische boeken over een opschepperige mislukkeling met heel veel fantasie.