'Spiegel' vertelt het verhaal vanuit Red. Zij is een buitenbeentje op school en treedt niet graag op de voorgrond. Als zij door haar leraar aan Leo, Naomi en Rose gekoppeld wordt om een bandje te vormen blijkt dit een schot in de roos. Want niet alleen worden ze goede vrienden, maar ook hun samenspel blijkt fantastisch te zijn: 'Mirror, Mirror' is geboren. Tot op een dag Naomi verdwijnt en pas weken later teruggevonden wordt. Red heeft het er moeilijk mee dat haar beste vriendin niet kan zeggen wat er is gebeurd en gaat, met hulp van Naomi's zus, op onderzoek. Daarbij stuiten ze op zaken die ze niet voor mogelijk houden.

De kracht van 'Spiegel' is de opbouw. Omdat het lijkt dat je op de eerste bladzijden midden in het verhaal terechtkomt, komt het chaotisch over. Maar omdat Cara het verhaal brengt vanuit verschillende tijdspannes, werkt de auteur vanaf het begin naar de plot toe. Ze weet je nieuwsgierigheid op te wekken en vast te houden. Bovendien zet ze de leef- en belevingswereld van pubers goed en beeldend neer, waardoor je als lezer betrokken bent - en blijft - bij het verhaal. De problemen waar ieder van hen mee worstelt, zoals identiteit, vertrouwen, vriendschap en liefde komen goed uit de verf.

Helemaal van deze tijd zijn de 'appjes' die de auteur gebruikt in het boek, want smartphones en internet zijn in onze maatschappij - zeker bij pubers - niet meer weg te denken. Bereikbaar zijn en bereikbaar blijven. Dit geeft Cara ook aan in haar voorwoord: 'Nu sociale media zo'n grote rol spelen in ons dagelijks leven, is het moeilijker dan ooit om jong te zijn, vooral omdat de druk om perfect over te komen steeds toeneemt'. En daar draait het toch om in de pubertijd - erbij horen, perfect zijn, je zelf vinden...... dit heeft ze in 'Spiegel' behoorlijk werkelijkheidsgetrouw neergezet. Herkenbaar voor pubers, maar ook voor wie ooit puber was - wij dus.

'Spiegel' is met vlotte pen geschreven. Bovendien heeft het verhaal vaart en dit is omdat het realistisch neergezet is, alsook dat er geen ingewikkelde zinnen of woorden gebruikt worden. Hoewel het in het begin allemaal wat warrig overkomt en er toch redelijk wat personages aan bod komen, boeit het van begin tot einde. De karakters zijn door Cara overtuigend neergezet en daardoor is het realiteitsgehalte hoog. Het boek houdt je in zijn greep omdat je - tot op een bepaalde hoogte - geen idee hebt wat er met Naomi is gebeurd. Als doorgewinterde lezer heb je op een bepaald moment toch een vermoeden. Vanaf dan wordt het boek min of meer voorspelbaar, valt de spanning weg en vervolgens ligt het ook in de lijn van de verwachting dat het eindigt met een happy-end. Op zich niet storend, maar het haalt de spanning en de nieuwsgierigheid die je als lezer de hele tijd voelde naar beneden en dat is jammer. Desalniettemin staat de 'Spiegel' voor een aangename leeservaring en daarom 4 mooie sterren.