Je maakt kort kennis met de hoofdrolspelers, een vriendengroep die jaarlijks even de sleur verlaat en bij elkaar komt in een berghut, een toevluchtsoord. Dat deden ze al als pubers zijnde al. Een hechte vriendengroep – zou je op het eerste gezicht denken. Toch lijkt het alsof de groep na jaren scheurtjes begint te vertonen, vrienden elkaar niet echt vertrouwen, laat staan dat ze het achterste van hun tong laten zien.
Ieder is zijn eigen pad gaan zoeken en de verschillen zijn dan ook erg groot. Van mega-intellectueel tot automonteur, van doorsnee tot het buitenbeentje.
Anthonie gaat wat mij betreft heel erg de diepte in qua karakters maar weet dat in zo weinig tekst zo verdomde goed te verwoorden dat je als lezer niet doorhebt in eerste instantie welke kant hij op wil met dit verhaal. De lagen zullen voor iedereen verschillend zijn. Maar wat mij zelf het meeste kippenvel bezorgde was het feit dat de technologie tot zoveel in staat is dat het wereldwijd mensen zou kunnen redden. Maar wat als die technologie daadwerkelijk zover is en er gaat een ietsiepietsie fout in het grote geheel? Is zo'n ramp nog te overzien?

De cover sluit daar wat mij betreft messcherp bij aan. Bijen! Een soort van follow the leader – principe. Angstaanjagend hoe een volk zomaar klakkeloos een leider kan volgen. Daar hebben we in onze geschiedenis (en NOG trouwens) al zoveel slechte voorbeelden van dat je toch zou denken dat mensen intussen wijzer zouden zijn, maar ja …
De in zichzelf gekeerde Jack, die blijkbaar nooit heeft willen opgroeien, ziet de dingen echter heel erg duidelijk. Daar bedoel ik mee, echt zien! Zijn hoofd zit vol beelden, al voor dingen echt gebeuren ziet hij ze al. Zijn waarschuwingen worden door de rest als bullshit betiteld maar van een ding is hij zeker …...

'Je moet de koningin doden om het hele nest te laten sterven .... '

e blijft op het puntje van je stoel en raast naar het einde van dit verhaal. Daarbij stel je jezelf steeds de vraag;
Wat zou ik doen als dit echt zou gebeuren? Waar kun je heen en wie lost alle problemen op? Wie zal zich als spreekwoordelijke leider opwerpen en wie is de echte leider als puntje bij paaltje komt?
Nou dat zal nog niet zo makkelijk zijn in ieder geval.
Mysterieus en toch zo akelig realistisch dat je hersens er nog lang over nasudderen!
http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/03/anthonie-holslag-toevluchtsoord.html