Heleen van der Kemp (1974) is 4 dagen per week als communicatieadviseur werkzaam. Zij woont in Ouderkerk aan de Amstel, samen met haar vriend Martin en hun 3 katten. Heleen is momenteel zwanger van hun eerste kind. Blond 15 is haar debuut als schrijfster, wel schreef zij eerder korte verhalen.
In Blond 15 wordt de 15-jarige Sanne Frederiksen dood gevonden in het Vondelpark. Zij is vermoord en gescalpeerd. Rechercheur Britt Franken gaat, samen met haar vaste partner Tom Janssen, op onderzoek uit. De moord lijkt op een andere moord, die vijftien jaar eerder in de Achterhoek gepleegd is door Frits Hendriksen, die net weer op vrije voeten is. Hij wordt dan ook als belangrijkste verdachte gezien. Wanneer blijkt dat hij een alibi heeft en daarbij ook nog eens een uitzending van Peter R. de Vries op tv komt waarin Simon Visser (de buurman van het eerder vermoorde meisje) als verdachte aangemerkt wordt, komt het onderzoek op losse schroeven te staan.
Blond 15 is een snel geschreven misdaadroman waarin veel moderne, eigentijdse zaken een hoofdrol spelen, met name Hyves. Het thema van dit boek is uiteraard herkenbaar en geeft de gevaren van o.a. bovengenoemd netwerk weer. Jonge meiden worden meegesleept en voor deze doelgroep is dit boek dan ook een goede waarschuwing.
Bij tijd en wijle wordt de spanning in het boek goed opgevoerd. Met name in het begin is het boek spannend. Het is jammer dat deze spanning niet lang genoeg vastgehouden wordt. Er wordt weer overgegaan op het dagelijkse leven van moeder Britt en haar (15 jarige) dochter Bo. De privé perikelen van beiden worden uitgebreid uit de doeken gedaan: de man van Britt is 10 jaar geleden vermoord en na dit gebeuren is zij bij de politie gaan werken. Zij voedt haar dochter Bo derhalve alleen op. Dit levert af en toe wel eens wat problemen op, maar beiden weten hier toch goed mee om te gaan. Ook het leventje van Bo en haar angsten, vooral na de moord op Sanne, krijgen veel aandacht. Hun leven is heel erg herkenbaar.
Blond 15 is in den beginne een geijkte misdaadroman: er zijn meerdere verdachten en de lezer wordt telkens weer op een ander c.q. verkeerd spoor gezet. De uiteindelijke ontknoping is niet helemaal een echte ontknoping omdat er gebruik wordt gemaakt van een cliffhanger die de nieuwsgierige lezer ertoe aanzet om ook het volgende boek te lezen/kopen. Wie elk boek als een losstaand geheel wenst te kunnen lezen en niet houdt van series, voelt zich daardoor wellicht een tikje gefrustreerd.
Met welke opzet is dit zo geschreven? Wil Heleen van der Kemp de lezers aan zich binden en er verzekerd van zijn dat zij allemaal het vervolg op Blond 15 gaan kopen? In een interview zegt zij hierover: het plot zit al in mijn hoofd en het verhaal begint zich te vormen, wraak wordt het leidende thema maar ook internet daten krijgt een prominente plek. Daarna wil ik, denk ik, een op zichzelf staande thriller proberen, maar wie weet, misschien ben ik dan nog wel niet klaar met Britt.
Tja, het personage Britt Franken zou zich inderdaad best lenen voor meerdere boeken, maar afgeronde verhalen verdienen toch de voorkeur.
Blond 15 laat bij de lezers die series vervelend vinden, dus een halfslachtig gevoel achter. Aan de ene kant is het een moderne en snel geschreven misdaadroman, maar aan de andere kant kent het voor hen dus een onbevredigend einde terwijl het verhaal zelf een té weinig doorgevoerde spanningsopbouw kent. Daar staat tegenover dat de lezers die wel gevoelig zijn voor series en seriekarakters ongewtijfeld nieuwsgierig zullen zijn naar het vervolg. Dus is Heleen van der Kemp met glans in haar opzet geslaagd.