Dit is een liefdesroman waar je helemaal in meegaat. Het speelt zich af ten tijde van de Russische revolutie.
Maksim een straatjongen woont bij zijn tante onder erbarmelijke omstandigheden en zij zijn steeds bezig met overleven. De tijden zijn zwaar en er is gebrek aan alles.
Vera is de dochter van een arts en verkeerd in de hogere kringen. Haar vader is ook politiek actief en dat heeft ernstige gevolgen voor de familie. Vera is niet gelukkig met haar leven en besluit weg te lopen van huis en tijdens deze vlucht komt zij Maksim tegen. Deze twee totaal verschillende jonge mensen krijgen een relatie.
Vera en Maksim zien de vreselijkste dingen om zich heen gebeuren. Vrouwen worden verkracht, huizen in brand gestoken, er is extreem geweld, jonge mannen kinderen nog gaan vechten, bevolkingsgroepen worden uitgeroeid. Als zij dan bij het ouderlijk van Vera komen wat leeggeroofd en vernield is doen zij een afschuwelijke ontdekking. Mede door hun opvoeding en idealen groeien ze uit elkaar en kiezen elk een andere weg die moeilijk en zwaar is. Maksim worstelt met zijn keus en Vera heeft het op een ander gebied ook zwaar.
De revolutie en de burgeroorlog maken van mensen soms beesten en grenzen worden steeds verlegd. Het einde van het boek is verdrietig maar er gloort ook hoop op een beter leven. Dit boek heeft wel wat bij mij losgemaakt en zit nog steeds in mijn hoofd.
Het is een stuk Russische geschiedenis waar ik niet veel van wist. Hoewel het een triest verhaal is leest het boek prettig.
In het begin van het boek staat het volgende:
Dit boek is opgedragen aan alle slachtoffers van het Sovjetregime. Dat vertelt al wat over de inhoud.
Op de cover en in het boek staan prachtige illustraties die het boek nog intenser maken.
Vond het een prachtig boek .