Zonder 'gids' is dit boek totaal onleesbaar, zoals bekend, maar ik heb het gelezen met het boek 'James Joyce: een introductie' van Geert Lernout ernaast, waar Ulysses uitgebreid in wordt besproken. Het boek is dan nét leesbaar. Het verhaal is oersaai ('een dag uit het leven van'), maar uiteraard gaat het daar niet om. Het boek schijnt extreem veel in zich te hebben: stijlexperimenten, allerlei soorten symboliek en 'puzzels', het is een sleutelroman, een parodie en een kritiek, et cetera. Zelf heb ik ervoor gekozen me te richten op die stijlexperimenten. Die zijn zeker vernieuwend, soms vreemd, soms grappig, soms mooi, maar eigenlijk altijd leidend tot (bijna-)onleesbaarheid, door bv. het ontbreken van interpunctie, onduidelijkheid wie er aan het woord is, onduidelijkheid wat er gebeurt door extreme introspectie of impressie, lange of vreemde zinnen, neologismen, et cetera. Ik had veel verwacht van het beroemde laatste hoofdstuk (de stream of consciousness), maar dat viel nogal tegen. De meer 'impressionistische' tekstdelen in de eerste helft vond ik eigenlijk het mooist. Maar het is een klassieker, en nu heb ik in elk gevaren wat dit roemruchte en invloedrijke werk is. En hoe slecht je het ook kan vinden: het is in elk geval origineel ;-)