Hella de Jonge
HARTSCHADE
Nog even volhouden mevrouw!
Hella de Jonge, die een autobiografisch boek schrijft, heeft ernstige gezondheidsklachten. Ze gaat er mee naar de huisarts en komt dan in het ondoorgrondelijke medische circuit terecht. Ze gaat van uroloog naar gastro-enteroloog, via de reumatologie naar de longarts en zelfs nog naar de hypnotherapeut! Soms voelt ze zich gerustgesteld, maar ja als de medicatie niet helpt, helpt ook het ‘Nog even volhouden mevrouw!’ niet.
Nog even volhouden mevrouw! Hoort ze ook zeggen tijdens de fietsproef, die uiteindelijk via haar dochter Roos is geregeld. Tot ze zich: ‘Direct aankleden!’ moet… blijkt ze een hartinfarct op de fiets te hebben gehad! Komt linea recta bij de cardioloog voor een dottersessie terecht.. of het heeft geholpen?
En dan die experimentele medicijnen, die geven ongekende bijwerkingen. Ze stopt er mee. “Kom maar terug als je weer wilt prikken en verder wilt gaan!” krijgt ze te horen na het vertellen van haar klachten en dat ze er mee wil stoppen.
Nog even volhouden … zegt ze tegen zichzelf. Ze blijft zich niet fit voelen, het voelt niet goed, terwijl dat wel de bedoeling is.
‘nog even volhouden!’ Puur op wilskracht is ze in staat de toespraak tijdens de dodenherdenking op 4 mei in de Nieuwe Kerk te houden voor een groot aantal toehoorders.
Hartschade is niet alleen de fysieke hartschade die de Jonge moet lijden. Zij heeft erg veel last van de psychische hartschade. Haar ouders hebben als Joden de oorlog overleeft, maar het is wel duidelijk dat beiden (zeker moeder!) aan een oorlogstrauma lijden. Veel empathie heeft ze als kind van moeder niet ervaren en vader was nooit thuis, altijd aan het werk! “Ik moest onzichtbaar blijven! Er niet mogen zijn is voor een mens niet te verdragen.”
De vader-dochter relatie ligt nu nog steeds gevoelig. Ook hij is niet instaat tot empathie met zijn dochter. Vader wordt opgenomen met een hartinfarct, Hella en Freek rijden bij nacht en ontij naar het ziekenhuis! Zij willen hem steunen, maar weer zien zij: ‘… het vragen om aandacht en het afweren van geboden hulp!’ Moeilijk voor Hella die medelijden met hem heeft….’maar o, wat heeft die man mij een pijn gedaan! ‘
Hartschade ontstaat ook door het verlies van dierbaren. Hun zoontje is overleden en hun kleindochter Maggie. Dat bij al die andere ‘schaden’ te moeten verwerken…..
“Schrijven is het mooiste wat er bestaat, daar kun je je ziel en zaligheid in leggen. Het kan je troosten”
Een prachtig boek met persoonlijke verhalen, dapper hoor Hella! Om je zo bloot te geven.
Laat alle vrouwen dit lezen en weten: ‘nog even volhouden’ kan een dooddoener zijn! Wees zelfbewust!