Dit verhaal begint in 1940.
Manolita is nog maar net 18 jaar als het leven haar op de proef stelt.
Ze woont in Madrid, er is oorlog en onderdrukking en dat maakt het leven voor deze jonge vrouw niet gemakkelijker.
Haar moeder is overleden en nu moet ze ook nog toezien hoe haar vader en stiefmoeder in de gevangenis belanden. De zorg voor haar zusjes en broertjes komt op haar terecht. Ze heeft nog een oudere broer Antonio, die een verzetsstrijder is. Hoewel ze het liefst wat op de achtergrond blijft gaat ze toch in op het verzoek van haar broer Antonio om hulp bij het verzet tegen dictator Franco te bieden. Pienter als ze is wordt ze zelfs de spil van een vriendengroep die strijdt voor de democratie en zet alles op alles om voor haar familie te zorgen.

'De drie bruiloften van Manolita' is een roman waarin je de kritiek van de auteur proeft op Franco, de toenmalige dictator in Spanje.
Ze gaat niet zover om die kritiek alleen maar te etaleren, maar laat de lezer zien hoe de gewone mensen leefden in die tijd. Meer dan honderdvijftig personages komen voorbij, de ene belangrijker dan de ander in het verhaal, maar stuk voor stuk met een doel. Achterin het boek is een lijst met de namen van de personages en in welke verhouding ze tot het verhaal staan. Dat was tijdens het lezen heerlijk om naar terug te kunnen grijpen.

Het is duidelijk dat er een grote historische kennis van de Spaanse Burgeroorlog en de jaren daarna aan dit verhaal ten grondslag ligt. Een groot gedeelte van deze kennis wordt aan de lezer overgedragen door middel van terugkijken naar de tijd voorafgaande aan 1940 en de personages aan ons voorstellen in het verhaal van 1940 tot 1950. Het is geen zwaarmoedige roman, ondanks de verschrikkingen waarmee de personages te maken hebben.
Het is een roman die alles in zich heeft zoals het leven zelf is; liefde, haat, vertrouwen, verraad, voor elkaar zorgen en werken aan een toekomst. Op kunnen bloeien waar het minder gaat en mogelijkheden zien tot groei.
Een prachtige roman!