‘In het museum’ is het eerste boek van Joost van Driel, en gelijk al een bijzonder boek. Dat begint al bij de fysieke verschijningsvorm; handzaam en met een prachtig kaftontwerp. Het verhaal wordt op een leuke wijze verteld, vanuit het perspectief van de zesjarige David.
Korte zinnen met veel vaart worden afgewisseld met prachtige lange zinnen. Zoals de titel al doet vermoeden loopt het museum, het natuurwetenschappelijk museum in Brussel, als een rode draad door het verhaal. Het verhaal draait om David, een groot dinosaurus fan. Zijn vader reist af en toe met hem met de trein naar Brussel. Wat hun geheimpje is. David voelt zich helemaal thuis in het museum en komt helemaal tot leven daar tussen alles was doods is. In de tijd veranderd de relatie tussen David, vader en moeder. Dit is op een sublieme manier in het verhaal verwerkt. Het verhaal is soms melancholisch, soms fantasierijk, en zet aan tot het maken van eigen interpretaties. Hierdoor kunnen de personages soms wat ongrijpbaar zijn, maar voor de lezer met fantasie en de lezer die graag diepere lagen in een boek ontdekt is dit een bijzonder boek om te lezen. Het verhaal biedt interessante tegenstellingen en een onverwacht einde. Alhoewel, het verhaal eigenlijk niet anders had kunnen aflopen. Davids verlangen ergens anders te willen zijn, bij zijn dino’s, wordt ingelost doordat hij zich ontwikkeld heeft tot iemand die eigen keuzes kan maken; hij weet zich, fysiek, los te maken. Een bijzonder einde. Het is een mooi verhaal uit het perspectief van een kind over verbondenheid, verlangen, vrijheid en eenzaamheid. Een fraai boek!