Jan Blaauw is een man met uitgebreide internationale politie-ervaring en een bijzonder vlotte pen. In Texas dodencel nr. 1 krijgt de lezer eerst een met diverse interessante fotos gelardeerd overzicht van de moderne doodstraf, inclusief alle voors en tegens en voor- en tegenstanders. Vervolgens komen er een flink aantal ter dood veroordeelden voorbij, waarbij hun zaak kort, duidelijk en toch zeer leesbaar wordt gepresenteerd. Blaauw heeft ook diverse mensen geïnterviewd die zeer nauw betrokken zijn bij het uitvoeren van de doodstraf.
Het boek is interessant omdat je als lezer op een boeiende maar zeer objectieve manier alle kanten van deze straf belicht ziet. Pas op de allerlaatste pagina laat Blaauw iets meer zien en laat hij weten of hij nu zelf een voor- of tegenstander is van de doodstraf. Het boek is geen taaie opsomming geworden omdat ruim gebruik is gemaakt van afbeeldingen en afwisseling in het vertelde. Zo laat Blaauw een man aan het woord die aanwezig is geweest bij maar liefst 89 terechtstellingen, én een man die aan het hoofd stond van het zgn. knevelteam, de groep mensen die een ter dood veroordeelde begeleiden naar de stretcher waar hij op moet liggen om de dodelijke injectie toegediend te krijgen. Ook neemt Blaauw regelmatig de letterlijke afscheidswoorden van de terechtgestelden op, en weet hij daar nog interessante dingen over te zeggen.
Hoe deprimerend het onderwerp ook, Blaauw heeft een zeer leesbaar, intrigerend en interessant boek afgeleverd, waaruit een groot vakmanschap blijkt voor zowel het politiewerk als het schrijverschap.