‘Never judge a book by its cover’…maar deze roman is zowel van buiten als van binnen prachtig vormgegeven en de vorm draagt er zeker toe bij dat het verhaal vlot leest. ‘Het wordt spectaculair. Beloofd.’ is knap opgebouwd en zet de lezer van in het begin op het verkeerde spoor. Je kan niet stoppen in dit liefdesverhaal, dat eigenlijk geen liefdesverhaal is, omdat je toch ergens hoopt dat het een écht liefdesverhaal wordt. Leonard en Anna zijn bovendien ook twee jonge mensen waar je als lezer veel sympathie en medeleven voor voelt. Hun gesprekken zijn vaak zeer gevat en ik moest dan ook vaak glimlachen om hun absurde dialogen – tijdens het lezen bedacht ik ook dat deze roman perfect tot een toneelstuk herwerkt zou kunnen worden.

Maar dit alles neemt niet weg dat ik ergens halverwege het boek vond dat het verhaal een beetje langdradig en ook te sentimenteel werd. Tijdens het lezen herkende ik momenten uit mijn lang vervlogen studententijd en bindingsangst is natuurlijk van alle leeftijden maar toch had ik ook heel sterk het gevoel dat deze roman geschreven is voor een jonger lezerspubliek. Misschien zullen jongere lezers ook minder kritisch zijn over de emotionaliteit waar ik zelf niet zo’n liefhebber van ben in de literatuur.

Al bij al wel een zeer aardig debuut dat ik leuk vond om te lezen! In ieder geval hoop ik dat Zita Theunynck blijft schrijven want ik ben zeker dat ze nog zal groeien in haar schrijverschap.