Pip, een jonge dame doopnaam Purity, die op oudere mannen valt, woont in een huis met mensen van diverse pluimage; met haar moeder die dicht bij haar woont, heeft ze een band die niet echt geweldig is te noemen, dat wordt gevoed door het feit dat ze niet wil zeggen wie haar biologische vader is.
Als een verliefdheid op een man uit het huis wiens relatie op de klippen is gelopen,niet wordt beantwoord besluit ze te verkassen naar Bolivia, waar ze al diverse keren werd uitgenodigd door een internetgoeroe, Andreas Wolf om als stagiare te komen werken en waar ze mogelijk kans krijgt een spoor te krijgen die naar haar vader kunnen leiden, dat wordt beloofd door Andreas.
Andreas Wolf wordt verliefd op haar en zij werpt hiervoor een blokkade op al is dat eigenlijk tegen haar zin, haar verblijf wordt hierdoor verder onmogelijk en ze verkast verder naar een vriend van Andreas, Tom (Tom en Andreas hebben samen een geheim die als rode draad door het boek loopt) waar ze in huis gaat wonen, er ontstaat hier een vreemd soort spanning, later wordt duidelijk waar die spanning vandaan komt.

Jonathan Frantzen bewijst eens te meer dat het een geweldige verhalenverteller is al moet ik wel zeggen dat de aandacht af en toe een beetje verslapte omdat het een beetje langdradig begon te worden, maar de eindconclusie is toch wel dat het wel weer een prachtig werkstuk is.