Roeien naar de Volewijck is de allereerste historische roman die ik lees. De maand van het historische boek leek hiervoor het ideale moment. Samen met Marieke besloot ik dit boek te lezen voor onze buddy-read.

Het verhaal speelt zich deels af in Amsterdam en deels in Haarlem. Door de vele straatnamen en beschrijvingen van de omgeving vermoed ik dat lezers die bekend zijn met deze steden een extra herkenningspunt vinden in het boek. Voor mij waren de vele straatnamen soms een beetje storend aangezien ik ze toch niet ken en ze dus gewoon een opsomming plaatsen vormden.

We krijgen een mooi beeld van hoe het er in het weeshuis aan toe ging in die tijd. Ik kan mij perfect voorstellen dat het gevoel van Mare en Flora zeer herkenbaar was voor wezen in die periode. Andere geschiedeniselementen zijn op een leuke manier toegevoegd aan het verhaal. Hierdoor is het ook deels informatief over deze periode. Suzanne Wouda heeft duidelijk veel onderzoek gedaan naar deze tijd.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Mare en Flora. Dit vind ik altijd een meerwaarde aan een verhaal. Nu zorgt het er echter voor dat het even wennen is voor ik in het verhaal zit. Er wordt naast beide personages ook nog gewisseld tussen verschillende jaartallen. Dit zorgt voor regelmatig wat verwarring omdat ik niet weet in welke jaren we nu juist zijn. Eens ik hieraan gewend was ging het verhaal vlot vooruit.