Boek Recensie “De Stilte voor Julia” van Derwent Christmas

Beschrijving
1. Vind de cover aantrekkelijk, ik zou het zo opnemen in een boekenwinkel en geef het een score van 8, deels om de naam en deels om de foto
Beredenering
Oordeel / Stelling
Aaron Nijdam, een leerkacht, is met moeite hersteld van een burn-out wanneer hij zijn vrouw Marianne en zijn vierjarige dochter Julia op één maand tijd verliest. Hij weet wie er schuldig is aan dit verlies en de nuchtere Aaron heeft een plan en is niet van plan de begrafenis van zijn vrouw bij te wonen dus rijdt hij de andere richting uit achter de rouwstoet want hij heeft een schuld te vereffenen , overmand van woede begint hij aan zijn plannen te smeden hoe hij dit alles zal aanpakken.
Het verhaal speelt zich af in de herfstperiode in Nederland, in het plaatsje Skytergaard nabij Heerenveen, het verleden en heden zijn in elkaar geweven maar op zo’n manier geschreven dat het helemaal niet stoort zoals in sommige boeken wel het geval is. Tijdens zijn zoektocht naar wraak ervaar je ook de flashbacks die Aaron heeft meegemaakt en dit wordt ook haarfijn uitgelegd, alhoewel het een ernstig onderwerp is heb ik bij het lezen veel geglimlacht om de grappige zinnen en verwijzingen die erin staan.
Het verhaal wordt dan ook vanuit Aaron’s standpunt verteld, hoe hij alles heeft meegemaakt en wat zijn doel is. Ik vind zijn taalgebruik duidelijk en niet moeilijk en bij tijden heel humoristisch en is vlot geschreven. (humoristische ondertoon)
Ik heb het normaal gezien niet graag dat je al weet op voorhand op wie men wraak gaat nemen( of wie het slachtoffer is) maar in dit boek vind ik het wel gepast en ook omdat het zich ontwikkeld tijdens de verhaallijn.
Ik vind het ook zéér knap hij hoe sommige beschrijvingen kan neerzetten: droevig, soms echt ontroerend, poëtisch, grappig en ernstig en zelfs beschrijvingen die me een beetje aan het Boeddhisme doen denken en wat er in het innerlijke van een mens afspeelt en waar je ook eventjes bij stil staat.
Dit boek lees je als een trein, het begin is héél droevig maar al snel wordt je meegezogen in het verhaal want er staat iets spannend te gebeuren en het is juist die nieuwsgierigheid die mij heeft overmand om verder te lezen en wel zo vlug mogelijk.
Ook de strijd die Aaron aangaat met zichzelf en vooral zijn geestelijke toestand, hoe hij zichzelf door een boek probeert te veranderen en hoe hij in strijd is met zijn eigen emoties en gedachtegangen. Hij zoekt een manier om wraak te nemen en wil voor rechter spelen. Hoe hij ook een complottheorie probeert te achterhalen die er wel al dan niet is. Zijn wraak is ook zoet, hij heeft geen wroeging en geen twijfel wat hij gaat doen en hij zou het zelfs lachend doen als het even kon.

Plot
Ik vond het verhaal zéér prachtig beschreven het eind heeft een verassende wending en voor mij eindigt het verhaal zoals een kaarsje dat uitdooft en waar je toch eventjes stil van wordt!
Er zijn bepaalde dingen in het boek die me echt geraakt hebben en waar ik toch even bij stil stond bv. Marianne’s houding tegenover Aaron tijdens zijn burn-out en dan ook weer momenten waarin hij alles zo mooi beschrijft dat je er kippenvel van krijgt bv hoe hij een beschrijving geeft van een ouder echtpaar, echt ontroerend. Er zitten ook een paar grappige woorden / stukken tussen en ook woorden die ik als Vlaamse nog nooit gehoord hebt maar waarbij ik toch echt gelachen heb zoals het woord “afgegast” en hoe er een wapen in het boek wordt vernoemd. Ik denk dat zijn Engelse genen hierbij te pas komen wat betreft humor 
Kortom voor mij een rollercoaster van emoties maar niet van dien aard dat je het boek weg legt integendeel !!
Ik zou zeker iedereen het boek aanraden om te lezen en geef het dan ook 5 sterren hoe dun dit boek ook is.