Jansma, Linda – Vrij Spel
Mooie kaft, een gezicht, waarvan je 1 oog, de neus en mond ziet.
Op de achterkant staat een kort stukje wat al prikkelt en intrigeert. Een meisje krijgt het zwaar te verduren als haar vader die politieagent is, een jongen doodschiet.
Mede daardoor had ik gekozen voor dit boek. Dit klonk al behoorlijk spannend.
Echter, het verhaal zelf……

Het verhaal verspringt van februari naar oktober binnen 1 jaar. Dit is duidelijk boven de hoofdstukken aangegeven, net als de naam van de personage die dan gevolgd wordt.
Het enige verwarrende vond ik dat er binnen de maand oktober heen en weer gesprongen wordt in data, dan weer eind, dan weer begin of midden oktober. Het staat wel aangegeven, maar mijn hersenen hadden daar een beetje moeite mee.
Het verhaal speelt zich af in de stad Utrecht, Nederland en dan vooral in de wijk Overvecht.
Emma, een meisje van nog 15, bijna 16 jaar is dol op wedstrijdzwemmen en fietst vaak alleen heen en terug. Eigenlijk mag ze van haar moeder niet door het park terug fietsen, maar soms doet ze dat toch.
Zo ook deze keer in februari, het heeft de hele dag geregend, het is donker en het voelt ijskoud aan, door het park fietsen scheelt toch zeker 5 minuten in plaats van erom heen.
Als ze al bijna aan het eind van het park is, ziet ze een groepje jongens staan. Ze huivert, vaak zijn er groepjes hangjongeren, een soort ‘gang-leden, de ‘Saints’ en wil hard doorfietsen. Helaas wordt ze tegen gehouden.
Wat dan volgt is huiveringwekkend. Ze wordt geslagen, geschopt, met een mes bedreigd en bewerkt, maar bovenal wordt ze door de hele groep, stuk voor stuk verkracht en zwaar mishandeld.
Ternauwernood overleeft ze het, nadat wandelaars die de hond uitlaten, haar bewusteloos, ontbloot en bloedend op een picknicktafel in het park aantreffen en de hulpdiensten bellen.
Er komt een periode van ongeloof, ontkenning, voorzichtige psychologische hulp en nachtmerries, heel veel nachtmerries.
Emma heeft maar 1 naam en gezicht goed kunnen onthouden en de politie zoekt de eerste maanden met man en macht naar hem, maar hij lijkt wel van de aardbodem verdwenen te zijn.
Het leven kabbelt langzaam voort, Emma gaat weer naar school en naar zwemtrainingen en wordt gebracht en gehaald door haar moeder.
Op een dag in oktober, als haar vader Nick dienst heeft, wordt er een melding gemaakt van een jongen, die gewapend, op station Overvecht iemand heeft bedreigd.
Samen met collega Tom gaat hij erop af, bijgestaan door iemand van de recherche.
Er volgt een achtervolging over het perron. Als Nick ziet dat de jongen een wapen uit zijn jaszak haalt, ziet hij wie het is; de jongen die zijn dochter heeft verkracht en verminkt.
In een split-second neemt hij een besluit en schiet de jongen neer.

Dan is een waar horror scenario het gevolg.
Hoe de pers erachter komt is een raadsel, maar binnen een mum van tijd staan er verslaggevers en cameramannen in de straat waar ze wonen.
Helaas zien de overige Saint-leden de beelden ook en omdat 1 van de verslaggevers onder het straatnaambordje staat weten ze al snel waar ze moeten zijn om verhaal te halen.
Het huis wordt beklad, vervolgens beschoten en de auto in brand gestoken.
Emma en haar moeder Gwen trekken in bij Monique, een vriendin van haar moeder en haar kinderen Elias en Amanda. Amanda is op zeilkamp.
Nick en Jari, het jongere zusje van Emma slapen bij Tom, die tevens de ex-partner is van Monique.
Omdat ze er van uitgaan dat de Saints toch niet weten waar ze nu zijn, gaat Emma de volgende dag, op de brommer gebracht door Elias, naar zwemtraining.
Bij het zwembad aangekomen worden ze echter opgewacht. Elias probeert haar te beschermen maar wordt neergestoken. Emma wordt in een auto gesleurd en ergens binnen gebracht. Dit blijkt de parochie naast het eerdere park te zijn.
Hier volgt opnieuw een ronde van verkrachtingen en martelingen. Een filmpje hiervan wordt met haar telefoon naar haar moeder gestuurd.
Wat volgt is een huiveringwekkende race tegen de klok.
Zal Elias het overleven?
Jari, haar zusje heeft zelf uitgedokterd waar ze Emma vast houden en gaat erop af.
Ook Nick en Gwen gaan na een anonieme tip naar de kerk en parochie.
En wat is de rol van Saints-lid Ozzie, een van de oudere leden?
En meneer pastoor, Luc, wat is zijn aandeel in dit alles?

Een intrigerende, meeslepende psychologische Thriller, die je niet weg kunt leggen maar uit wilt lezen. Chapeau !
Maar ik kan mij goed voorstellen dat sommige mensen dit boek als schokkend of zelfs confronterend ervaren.
Een dikke 4 sterren krijgt dit boek van mij.
Dit is het eerste boek dat ik van Linda Jansma heb gelezen, maar de andere zullen zeker volgen!