Af en toe lees ik een boek van zulk een zeldzame schoonheid, dat ik het alleen maar kan vergelijken met een edelsteen. In deze categorie valt ‘Arkhaii’ van Hannes Wielant, dat boek is een blauwe saffier. Waaruit bestaat deze zeldzame schoonheid?
Als eerste komt de kleur blauw als motief met militaire precisie in verschillende schakeringen terug. Dit geeft een bijzondere verrijking aan het verhaal, omdat hierdoor de betekenis steeds anders is. Het is opmerkelijk hoe voortreffelijk de auteur steeds de juiste kleur blauw op het juiste moment in het verhaal heeft zitten.
Ook filosofisch gezien is ‘Arkhaii’ een juweel. De ontologisch ethische boodschap staat voortdurend centraal in het verhaal. Wielant weet via verschillende spanningsvelden steeds een ander aspect van het thema te laten zien. De intrigerende en consistente manier waarop hij dit doet heeft er voor gezorgd dat ik het boek niet aan de kant kon leggen.
Vervolgens is het engagement van de auteur erg fascinerend. De manier waarop hij enkele maatschappelijke problemen op een directe wijze aan de kaak stelt, is heftig, maar zet aan tot nadenken, waardoor het lezen van dit bijzondere scifi-debuut een verrijking wordt.
Kortom, de zeldzame schoonheid van dit geweldige boek is naast de verfijnde kleursymboliek en filosofie een geëngageerde boodschap van Hannes Wielant, van wie ik hoop dat hij veel meer boeken gaat schrijven.