Al zolang ze het zich kan herinneren schrijft Eva Keuris, dus volgens haar is er geen specifieke reden waarom ze hiermee begonnen is. In 2005 rondde ze de opleiding Writing for Performance aan de HKU af en tijdens deze studie werkte ze als eindredacteur en dialoogschrijver voor de soap Onderweg naar Morgen. Momenteel schrijft ze voor een aantal andere televisieseries en toneel. De thriller Over het spoor is haar debuut als schrijfster. Aanvankelijk kreeg ze echter het idee om een true crime-boek over een fictieve moordzaak te schrijven, maar bedacht het personage Stella, waarna zich het verhaal begon te vormen.

Op een donderdag in augustus wordt de tienjarige Jordi de Wit door zijn moeder als vermist opgegeven. Zijn naam verschijnt op de politietelex en het is bijna middernacht als een agent een lichaam in een vijver in een natuurgebied ziet drijven. Dit is op zo’n anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst is gezien. Al snel blijkt dat hij niet in het water is gevallen. Vlak na de moord worden drie jongens gearresteerd. Zij waren de laatsten die hem gezien hebben. Ghostwriter Stella wil op verzoek van Ingmar, een van de drie jongens, een boek schrijven waarin zijn onschuld bewezen wordt. Stella gaat echter steeds meer twijfelen en wil weten wat er werkelijk gebeurd is.

Over het spoor begint met een wat langdradige opsomming over een naam die je bij je geboorte meekrijgt. Wat daar het nut van is, wordt pas aan het eind van het verhaal duidelijk. Verder is het aanvankelijk ook alleen maar een opsomming van feiten, maar het komt er in wezen op neer dat het een inleiding van het eigenlijke verhaal is. Een verhaal waarin spanning niet de boventoon voert, maar wel intrigerend is. Het laat je nadenken over wat er werkelijk gebeurd kan zijn. Daar komt, ondanks dat het geen honderd procent verrassing is, in de ontknoping uitsluitsel over. Tot die ontknoping heeft het verhaal een enkele verrassende wending.

De opzet die Keuris bedacht heeft is zeker niet onaardig. Het komt er min of meer op neer dat het een verhaal (Stella die een boek schrijft) binnen een verhaal (het relaas van de drie jongens) is. Het is geschreven in een beeldende en vlotte schrijfstijl met realistische dialogen. Dat is niet zo vreemd voor iemand die ook voor televisieseries schrijft. Ze kent het klappen van de zweep en daar heeft ze, uiteraard terecht en vanzelfsprekend, handig gebruik van gemaakt.

Het verhaal heeft wel enkele minimale situaties die enigszins voorspelbaar zijn, maar toch zijn er ook situaties dat de lezer niet meer weet waar het verhaal naartoe gaat. Op die momenten weet de auteur je op het verkeerde been te zetten. Hoewel het verhaal je wel bezig kan blijven houden, heeft het boek meer weg van een spannende roman dan van een thriller. Dat neemt niet weg dat het vakkundig geschreven is en dat maakt Over het spoor een zeer verdienstelijk debuut.