Het boek begint al bijzonder. Vader komt met zijn been onder een dorsmachine en Tille, de hoofdpersoon (14 jaar) kijkt toe zonder actie te ondernemen.
Het boek leest niet echt gemakkelijk omdat de gedachten van Tille steeds overal tussendoor komen. Ook ik dacht al snel aan de moord op Marianne Vaatstra. Heel veel raakpunten. Wat ik ook mooi geschreven vond is dat het boek eigenlijk alleen over Tille gaat, maar - hoewel de gedachten van zijn vrouw en kinderen niet aan bod komen in dit boek - is wel heel duidelijk hoe het leeft bij hen. Heel bijzonder en voor mij een pakkend verhaal dat ik snel uitgelezen wilde hebben.