De truttige titel zette me een hele tijd op het verkeerde been, ook de lieftallige foto op de cover speelde me parten. “Een kindermeidenroman” geeft de indruk dat het een stroperig verhaal wordt terwijl Kathryn Stockett meesterlijk de dramatische levens- en werkomstandigheden van de zwarte, meer bepaald vrouwelijke huisbedienden uit de jaren zestig van de vorige eeuw, in kaart brengt. Door afwisselend diverse personages aan het woord te laten krijgt de lezer een bijzonder beklijvend, lees schrijnend beeld van de onvoorstelbare toestanden die dagdagelijks schering en inslag waren toen de verhoudingen tussen meester en personeel zich nog manifest zwart-wit kleurden. In bijzonder fraaie, ongekunstelde taferelen schetst Stockett de kleinste faits divers en de diepste emoties die het verhaal schragen en tot grote hoogte opvoeren. Sommige prangende passages grijpen de lezer bij de keel en houden hem een hele tijd in een wurggreep. “Een keukenmeidenroman”, waarschijnlijk om triestige marketingredenen verkozen boven het oorspronkelijke “The Help”, verdient een staande literaire ovatie, waarbij ik ook de voortreffelijke vertaling van dame Ineke van Bronswijk wil betrekken.