De verhalen van Bart Ongering lezend maakt me weer duidelijk wat voor een fantastisch vak het docentschap is. Hoeveel je erin moet steken. Hoeveel het je oplevert, maar vooral hoezeer ik het mis: het overdragen van kennis, het contact met leerlingen, de zorg voor hen en de energie die ze je geven. Je bent inderdaad niet alleen docent, maar ook zorggever en dat verwoord Bart prachtig in zijn columns. Je kunt hetgeen je meemaakt op school niet zomaar vergeten bij thuiskomst. Het blijft door je hoofd spoken, ook als je niet meer voor de klas staat. Wat mij betreft is Bart de personificatie van een briljant & betrokken docent. Precies zoals een docent zou moeten zijn.