In De Rotskruiper krijgen wij een inkijk in het huwelijk van Tiffany en Stephen door de ogen van Tiffany. Het verhaal heeft allerlei absurdistische elementen. Zoals dat beide echtlieden regelmatig vreemd gaan en dat wordt net zo gewoon gevonden als alleen koffie drinken in de stad.
Vogels en vogels kijken spelen een belangrijke rol in het boek. Bij BorderKitchen in Den Haag was ik bij een interview van Nell Zink en het was grappig te zien dat zij, mager, enigszins schuw en met lange armen en benen, iets weg had van een vogel.
Het absurdistische vond ik het leukste van het boek. Ook de kritische inkijk in de milieubeweging, hun streven en werkwijze vond ik verdienstelijk. Toch bleven de personages op een afstand staan. De hoofdpersoon begon mij tegen het einde zelfs te irriteren. Ik hoor blijkbaar bij de type Europese vrouwen die Tifanny kritisch bekeken. Zij werkte niet en bleef thuis en dat werd in Europa niet gewaardeerd. Ook niet door mij, volgens mij was Tiffany daardoor zo wereldvreemd en afhankelijk.