Dit boek is nogal gehypet, onder meer door Nederlandse columnisten als Aaf Brandt Corstius en Sylvia Witteman. Dat klinkt erger dan het is, want toevallig vind ik beide vaak erg grappig. Daarom was ik ook benieuwd naar dit boek en ik werd niet teleurgesteld. In een schrijfstijl die inderdaad erg lijkt op die van voornoemde dames, vertelt Sedaris in komische verhaaltjes over zijn leven. Het gaat daarin niet alleen vaak over hemzelf, maar ook over zijn familie, hetgeen natuurlijk de titel verklaart. De verhaaltjes zijn aanstekelijk door de wijze waarop hij de werkelijkheid van alledag observeert en uitvergroot. Dat levert hele geestige stukken op, zoals bijvoorbeeld als hij het heeft over het buitenissige Sinterklaas-feest dat de Hollanders vieren. Vanuit zijn gezichtspunt moet je wel toegeven dat deze vaderlandse traditie behoorlijk krankzinnige trekjes heeft.
Kortom, een vermakelijk boek voor tussendoor!