Het is de tweede roman die ik van Grégoire Delacourt lees en net als de vorige “De lijst van al mijn wensen” een ware verrassing! Deze schrijver heeft de gave om fictie om te toveren tot iets wat gewoon zomaar gebeurd zou kunnen zijn. Precies zoals de achterflap beschrijft wordt in het verhaal op een hele originele en gewaagde manier de grens van het liefdesverhaal opgezocht. De ene persoon kinderlijk enthousiast en de andere kinderlijk wanhopig. Twee gekwetste zielen die samen naar een dramatisch slot toe werken.

Simpel en toch ook weer niet: Arthur, een 20-jarige automonteur, die op een avond bezoekt krijgt van Scarlett Johansson, een 26-jarige actrice. Hij zat televisie te kijken en zij heeft hulp nodig.

Net als zijn vorige boek zet het verhaal de lezer weer aan het denken. Want het verhaal van Arthur en Scarlett is niet uniek. Een ieder van ons kan in deze situatie komen en dan? Hoe los je het op? En vooral, hoe zou je het niet moeten oplossen.