In Lief van je heeft Roanne van Voorst een verhaal geschreven vanuit de vrouwelijke persoon Reve, die met haar leven geen raad weet en eigenlijk met een zoektocht naar zichzelf bezig is en uiteindelijk besluit om het leger in te gaan. Het verhaal wordt in drie gedeelten verteld. De proloog in de rechtszaal, voor diensttijd, tijdens diensttijd, als veteraan en eindigt met een epiloog in de rechtszaal. De auteur heeft in dit verhaal de trauma's proberen te beschrijven, waar een veteraan mee kampt na oorlogstijd. Het ontheemt zijn en overal gevaar zien bijvoorbeeld. Ze laat je meelezen met hoe Reve zich voelt en ontkent, dat ze ziek is. Maar ook, dat de hulpverlening schromelijk te kort schiet en dat veel veteranen aan PTSS leiden. Hier refereert de auteur o.a. aan in haar dankwoord en ook aan schrijvers, veteranen waaraan ze haar verhaal deels aan ontleend heeft. Ze refereert o.a. aan Thank you for your service van David Finkel. Jammer, maar het boek van David Finkel beschrijft beter het proces van onbegrip en ontwenning/gewenning aan het burgerleven en het gemis van het leger. Alsmede de tekortschieting van de hulpverlening van getraumatiseerde veteranen. Het verhaal kwam voor mijn gevoel moeizaam van de grond en werd pas na deel 1 (blz 138) beter toegankelijk en beter leesbaar.