Vanaf het begin werd ik meegesleurd tussen de fictie en mischien wel realiteit. Het is maar hoever je eigen dromen je brengen.

Als Jonas alleen thuis is en barst van de hoofdpijn wordt er op een nacht ingebroken. Er is niets weg... er is iets bijgekomen. Een boek, niet zomaar een boek, een boek met dichte pagina's. Het eerste hoofdstuk kan Jonas wel lezen. Hij gaat op pad en ziet op wat eerst een braakliggend terrein was, een huis staan. Precies het huis zoals in het boek beschreven is. Daar moet hij meer van weten. Hij besluit op onderzoek uit te gaan en zo beland je dan in een prachtige droomwereld. Of was het toch werkelijkheid?

Ik behoor dan misschien niet tot de doelgroep, ik houd wel van YA boeken. En zeker van boeken waar je toch wel even bij aan het denken wordt gezet. Alle kamers in het huis hebben hun specifieke eigenschappen. Ik hoor je denken... een kamer met eigenschappen? Ja, lees het boek en ook jij zult dit ervaren. Zoals hierboven beschreven, zo zijn de kamers echt. Ik hield meteen van de bibliotheek. Ik zou eigenlijk ook mijn boeken op die manier in willen delen, al zal ik bij sommige categorieën weinig boeken op de plank hebben staan.

Het gesprek van Jonas met de vader van Anna zal me nog lang bijblijven. Hier wordt zoveel waarheid op een mooie manier beschreven. Het hele leven bestaat uit keuzes maken. Psychologie van de bovenste plank. Zijn al deze kamers in ieder huis te vinden? Als je buiten de muren kijkt waarschijnlijk wel. Het ligt er vast aan wát je wilt zien. En die tuin? Die lijkt misschien wel een beetje op mijn tuin. In mijn dromen ;-)

Vier volle sterren voor dit adembenemende psychologische verhaal. Prachtig verteld. Hij krijgt een ereplaats in mijn eigen bibliotheekje.

Dank aan Lemniscaat dat ik dit boek mocht lezen!