De zusters Pamela (1947) en Mary OShaughnessy (1951), verenigd in het pseudoniem Perri OShaughnessy, hebben vanaf hun late debuut in 1995 een goed verkopende reeks thrillers geschreven met advocate Nina Reilly in de hoofdrol. Pas verschenen het negende deel in de serie,
Achterland.

In Achterland genieten advocate Nina Reilly en haar vriend Paul van een vakantie in Carmel Valley, de geboortestreek van Nina. Een onrustige vakantie, want de bewoners van de streek worden opgeschrikt door een aantal bosbranden dat aanzienlijke delen van de berghelling vernietigt. Na de laatste brand, vindt de politie een niet te identificeren, verkoold lijk. Politieman David Crockett ontdekt dat op de avond van de brand, twee indiaanse jongens, Danny en Wish, de berghelling zijn opgegaan. Wish wordt beschuldigd van moord en brandstichting. Hij gaat de gevangenis in. Zijn moeder, de voormalige assistente van Nina, geeft Nina en Paul de opdracht om de ware schuldige te vinden. Nina neemt de verdediging van de jongen op zich. Samen met Paul gaat zij op onderzoek uit. Daarbij komen zij terecht in de kringen van behoudende decadente villabewoners, van wie velen een motief zouden kunnen hebben om de branden te stichten. Het zindert van de spanning in de curieuze groep nieuwe rijken, oude families en idealistische eenlingen. En dan wordt er een nieuwe moord gepleegd. Het is aan Nina en Paul om verdere ongelukken te voorkomen.

In Achterland bevindt advocate Nina Reilly zich zowel zakelijk als privé op een kruispunt in haar leven. Ze heeft haar advocatenkantoor in South Lake Tahoe opgeheven en ze heeft nog grote twijfels over haar relatie met haar nieuwe vriend Paul bij wie ze recentelijk is ingetrokken. Hij is lief maar ook onderhuids agressief. Hij is daadkrachtig, een doener en beslisser, terwijl passieve Nina liever leest, rustig zwemt, met de hond wandelt en verslaafd is aan nieuwsberichten. De zusters OShaughnessy hebben door het creëren van deze twee tegengestelde karakters een perfecte kapstok gevonden voor relationele overpeinzingen. Nina ergert zich keer op keer aan de oplossingsgerichte beslissingen van Paul. Zij voelt zich in haar zelfstandigheid aangetast. Zij praat liever over problemen dan dat zij meteen een oplossing wil. Dr. Phil zou Ninas psychische problemen in een minuut tijd oplossen, maar in Achterland duurt dat het gehele boek.

Achterland is in tegenstelling tot de vorige thrillers van de zusters OShaughnessy geen pure rechtbankthriller. Er wordt ditmaal veel tijd ingeruimd voor reizen en avontuur. Verder is het boek traditioneel van structuur. Een regelrechte whodunnit met Agatha Christie-achtige elementen. Een goed voorbeeld is het clichematige buurtfeestje waarbij Nina als een soort Miss Marples haar oor te luister legt en alle gasten bestudeert terwijl ze zich bloot geven.

Achterland kent veel sfeertekening. Bloemen, planten, steden en woestijnlandschappen, ze worden liefdevol beschreven. Helaas weiden de zusters O. soms te veel uit over nietsigheden als het citroensap over de vis en Ninas gesprekjes met de hond. Verder is erg veel aandacht voor typisch vrouwelijke problemen, zoals de kriebelende onderbuikgevoelens van Nina als ze naast een knappe man zit en haar emotionele vraagtekens bij haar relatie. Dat maakt dat het boek een hoog kabbel-gehalte heeft waarbij de spanning het onderspit delft. Voeg daaraan toe de vele toevalligheden die het verhaal verder moeten helpen en wat je overhoudt is een prettig boek met niet al te veel spanning, maar met veel elementen waar de vrouwelijke lezer zich erg bij zal thuis voelen. Een doelgroeproman dus. En daar is niets mis mee.