Wauw wat een boek en wat werd ik meegezogen van de eerste tot de laatste bladzijdes. Ik heb gelachen om de droge opmerkingen van Moradeth en Libertalia, maar ook de tranen in mijn ogen voelen branden op sommige momenten. De relatie tussen Jill en alle draken op de school waar ze zit wordt goed beschreven en geeft de band tussen de mens en de draak goed weer. De vriendschappen die Jill opbouwt worden ook goed beschreven zodat het voor de lezer duidelijk is hoe ze tegenover iemand staat. Jill is een 16 jarig meisje dat haar moeder is verloren en haar vader nooit gekend heeft, later in het boek wordt er meer duidelijk over de dood van haar moeder en komt ze een beetje achter het verhaal van haar vader.

Wat een super schrijfstijl ben benieuwd naar de vervolgen