Normaal begin ik mijn reviews niet met het verdedigen van mijn beoordeling. Maar normaal gezien debateer ik dan ook geen uren met mezelf over een beoordeling. Ik heb uiteindelijk gekozen om dit boek 2,5 sterren te geven. Het overgrote deel van dit verhaal zou hoogstens 2 sterren mogen ontvangen, maar het einde van het boek is echt 4 sterren waard. En met het einde, bedoel ik dan ook echt het einde. Laten we zeggen de 40 à 50 laatste pagina’s van het verhaal.
Sea Witch is een boek dat heel wat lezers gaat teleurstellen end at komt voornamelijk omdat het niet het boek is dat het in eerste instantie lijkt te zijn. Kijk maar eens naar die prachtige cover. Je zou toch zo verliefd worden op die prachtige vormgeving? Die paarse ogen die je doordringend aankijken en de octopus tentakels die over de pagina glijden. Dat is toch de stille belofte van een sprookjes hervertelling? En dan de begeleidende tekst “Before she took that mermaid’s voice, she gave up on her own heart.” Mijn hart sloeg in elk geval een paar tellen over toen ik dat las. Alles schreeuwt toch Ursula hervertelling?

En dat is het ook… maar aan de andere kant ook weer niet. Sea Witch is zonder twijfel bedoelt als een Ursula origin verhaal. Maar het is vooral een heel traag boek met een sterke focus op de zee en de marine. Voor je echt aan de spannende delen komt moet er heel wat water naar de zee vloeien.
Sea Witch speelt zich af in het 19de -eeuwse Denenmarken en het verhaal bevat honderden Jaren van de Deense geschiedenis. Ikzelf vond het geweldig hoe Henning de Deense heksenvervolging heeft samengeweven met het fictieve verhaal van een van de bekendste zeeheksen ooit. Daarnaast heeft de auteur het verhaal ook echt aangevuld met Deense tradities en gebruiken. Wat ervoor zorgt dat het toch wel een fijne afwisseling is binnen het YA genre. Vooral omdat ik deze historische en culturele context in het verhaal niet verwacht had.
Jammer genoeg kabbelt het verhaal heel erg traag voort en is het absoluut niet de bruisende YA hervertelling die de marketing ons wil doen geloven. Ik denk zelf dat mijn lage rating misschien wel een deel te maken heeft met de verwachtingen die promo’s rond dit verhaal me heeft opgedwongen. End at is natuurlijk een beetje jammer. Om de een of andere reden verwachte ik een verhaal dat tot de nok gevuld zou zijn met magie, actie en een alles omvattende liefde. Wat je echter krijgt is een rustig verhaal over een land dat leeft van de zee. Vrienden die elkaar kwijt raken en moeten leren rouwen. Jeugdvrienden die elkaar zien opgroeien en zien veranderen. Het Deense volk dat bang is voor hekserij en een heks die bang is voor iedereen, zelf de mensen waar ze van houdt. Maar om heel cru te zijn. Het verhaal mist plot tot ongeveer 70% in het boek.
Sea Witch wist me niet bij de keel te grijpen. Maar ik moet wel toegeven dat het einde van het verhaal me wel echt wist te overtuigen. Nadat ik de laatste pagina omsloeg wou ik graag weten hoe het nu verder ging met onze zeeheks. (Wat we weldra ook zullen ontdekken in het boek Sea Witch Rising) Maar zelf ondanks mijn slechte rating, vermoed ik toch dat ik het tweede boek een kans ga geven.
Sea Witch wordt verkeerd gepromoot zonder twijfel en dat creeert de verkeerde verwachtingen. Er zijn zonder twijfel betere zeemeerminverhalen op de markt. Zeker als je op zoek bent naar verhalen gevuld met actie en romantiek. Maar als je opzoek bent naar een rustig verhaal over een stadje waar een landelijk gevoel heerst en je benieuwd bent naar wat Deense geschiedenis, dan moet je dit boek misschien toch een kans geven.