Hij werd omringd door zondags zwart. Nog even, dan was de dienst voorbij. Tijs wilde wel luisteren naar de voorganger, maar hij werd steeds afgeleid. Door een klein stukje blote huid, drie kerkbanken voor hem. Zacht en verleidelijk. Onweerstaanbaar.
Ineens stond de hele gemeente op. Weg was zijn uitzicht. Tijs boog zich naar rechts, zodat hij nog een glimp van Antje kon opvangen. Er was een plukje donker haar aan haar kapje ontsnapt. Het lag op de blanke huid van haar nek Lagen zijn vingers daar maar!
Een por tegen zijn arm. Hij keek opzij, naar de gladgestreken tronie van Maarten, maar Tijs zag de trillende mondhoek wel. Maarten kon zijn lach nauwelijks inhouden. Hij knikte overdreven naar de voorganger, die met de Bijbel in zijn handen stond. (blz. 7)

Tijs is verliefd op Antje. Hij wil dolgraag indruk op haar maken. Als hij na de kerk met haar staat te praten vertelt zij dat een andere jongen mee gaat op walvisjacht. Ze lijkt onder de indruk. Tijs is jaloers en roept dat hij ook op walvisjacht gaat.

Antje gelooft hem en Tijs moet nu zorgen dat hij echt meegaat op walvisjacht. Zijn ouders willen dat hij loods wordt en zijn vader zal opvolgen. Maar Tijs wil op avontuur, meer van de wereld zien. Samen met zijn vriend Maarten gaat hij op zoek naar een commandant die hen allebei mee wil nemen op walvisjacht. En dat lukt…

Op walvisjacht gaan blijkt niet zo spannend en avontuurlijk te zijn als Tijs dacht. Het duurt dagen voordat de wind draait en ze eindelijk op weg kunnen. En de reis richting Groenland duurt lang, is saai en het wordt steeds kouder. Maar dan komt de dag dat ze eindelijk een walvis zien.

Zullen ze de walvis kunnen vangen? Hoe lang zal de reis duren? Zal Tijs bij thuiskomst indruk kunnen maken op Antje?

Lees de rest van mijn recensie op mijn website Ikvindlezenleuk