Met al de lovende commentaren in gedachte, had ik Zwarte sneeuw speciaal gereserveerd in de bibliotheek. Ik vind de debuutroman van Lauryssens zeker niet slecht, maar of deze de Hercule Poirot-prijs verdient, is een andere vraag. Ik vind Zwarte sneeuw zeker geen hoogvlieger. Het is een boek dat ik snel zal vergeten. Zwarte sneeuw mist spanning en staat vooral overdreven vol met mannenmoppen, geparfumeerd met een rondleiding door het Antwerpse stadsleven. Maar met één paragraaf moet ik Lauryssens zeker feliciteren: de moordscène in Barcelona, wanneer Max Carmen om het leven brengt in haar badkamer. Hoe hij het opensnijden van het lichaam beschrijft, doet je echt huiveren...Lauryssens kan schrijven, maar de spanning in zijn verhaal ontbreekt spijtig genoeg.