Na lezing van Vrij uitzicht was ik al onder de indruk van de toen debuterende Anya Niewierra. Na lezing van Het Dossier ben ik ervan overtuigd dat Niewierra niet onderdoet voor de Nederlandse thrillerauteurs die zich al ruimschoots bewezen hebben. Was verheugd te lezen dat niemand minder dan Tomas Ross haar ambassadeur is en aangeeft dat "dit boek van Anya Niewierra het meest originele en spannendste boek is dat ik in jaren heb gelezen.” Dat is niet niets, en ik zou het geheel met hem eens zijn als ik Ik ben Pelgrim twee jaar geleden niet had gelezen. Ook goed maar niet te vergelijken met Het Dossier.

Het Dossier is volwassener dan Vrij uitzicht. Stijl is goed, karakterontwikkeling van de hoofdpersoon is goed. De sfeertekening verdient een extra compliment. En het is origineel: de kunstenaar die in de hoofdpersoon huist, beschrijft de wereld als vanaf een schilderspalet en dat heb ik nog nooit eerder gelezen. Verfrissend!

De hoofdpersoon, Josta Bresse, wordt min of meer gedwongen om na een orgaanroof waar ze slachtoffer van is, terug te gaan naar Oost-Berlijn om het 'waarom' van die roof te achterhalen. Het blijkt dat ze in het voormalige DDR-regime deel uitmaakte van een team van kunstvervalsers dat op last van de staat werken van belangrijke expressionisten namaakte. Die werden door het regime voor veel geld als echt verkocht. Vlak voor de val van de Muur belandt ze in de Stasi-gevangenis Hohenschönhausen.
Het is stuitend om te lezen waartoe een mens in staat is om te overleven en met name de verschrikkingen in Hohenschönhausen versterkt de auteur door het hele boek heen met gedetailleerde natuuromschrijvingen (ook weer door een schildersoog). Je kunt bij elke harmonieuze omschrijving vóelen dat de hoofdpersoon geniet van het 'vrij' zijn. Dat lees je tussen de regels door: Kippenvelmomenten.

Het Dossier kent geen 'dip' in de verhaallijn; de opbouw is goed en netjes verzorgd, de thema's actueel, de spanningsbogen prima gedoseerd.
Als thrillerlezer zou ik zeggen: Zeker lezen, anders mis je iets!