Just the two of us, we can make it if we try Met deze waanzinnige uitspraak begint Bavo DHooge zijn aangrijpende triller met in de hoofdrol de ex-marinier Jack Stark. Het verhaal gaat over Jack Stark, die net nadat hij terug de oorlog in Vietnam, een baantje als buitenwipper in ,de hipste club van Los Angeles, Studio 74. Hij liet niemand binnen en daarom kreeg Jack de bijnaam de sfinks. Maar op een avond ,wanneer de Tavares het dak van de studio speelt, onstaat er een misverstand tussen Jack en zijn baas Fats Foley over Jacks werk wat resulteert in een moord. Door deze avond verliest Jack zijn baan als uitsmijter. De volgende ochtend word hij wakker en ziet dat zijn slot geforceerd is gedurende de nacht. Jack heeft hier niets van gemerkt omdat hij in een diepe slaap was verzonken door de slaappillen die hij had gepakt om de gruwelijke avond bij de club uit zijn dromen te houden. Wanneer hij een slotenmaker belt krijgt hij tegen zijn verwachtingen in een vurige italiaanse slotenmaakster aan zijn deur. Monica Gucci. Na wat geflikflooi worden ze handlangers. Zo worden ze een dievenbende. Jack forceert sloten van mensen en Mon vervangt ze. Maar wat de klanten van Monica niet weten is dat Monica een reservesleutel achter houden zodat ze samen met Jack een keer kunnen langskomen om de volledige woning leeg te roven. Gedurende het verhaal komt Jacks exbaas Fats Foley bij de dievenbende omdat hij ookwel geïnteresseerd is om wat bij te verdienen. Fats is uit op de buit van de mormoon Randy. Randy is een mormoon die zijn geld verdient met het spirutueel genezen van mensen. Fats weet van zijn rijkdom omdat ze vroeger nog in een rockgroep zaten. Wat Jack niet wist is dat meisje ,dat bij Studio 74 is vermoord, één van de drie vrouwen van Randy is. Op de avond van de moord vond Jack nog een sleutel op het lichaam van de vermoorde dame. Deze sleutel leidt naar de rijkdom van Randy en komt in het verhaal nog goed van pas.

De schrijfstijl van Bavo DHooge is zeer meeslepend en interessant. Hij weet op verschillende manieren de lezer in het boek te trekken en zo naar de achterbuurten van Los Angeles in de 1970s te brengen.Door het gebruik van een belevende verteller wordt het verhaal net uitgelegd als een film. Tijdens het lezen kom je op details en verwoordingen waar men ook op zou stoten bij een verwoording van een film. De auteur weet ook hoe hij de Amerikaanse sfeer moet geven aan zijn verhaal. Niet enkel door de gedetailleerde beschrijving van de omgeving, m