De Oversteek is een post-apocalyptisch verhaal dat bestaat uit 3 delen.
Het verhaal begint met de 6-jarige Amy die door het noodlot wordt gescheiden van haar moeder. Zuster Lacey, een non, ontfermd zich over Amy.
Ondertussen is de Amerikaanse overheid bezig met een geheim project, waarbij 12 zware criminelen de kans krijgen aan de doodstraf te ontsnappen als zij meedoen met het experiment.
Uiteindelijk krijgt de overheid ook Amy te pakken en ook zij wordt bij dit experiment betrokken.
Als het mis gaat breken de proefpersonen uit, maar het virus waarmee zij zijn behandeld heeft hen zodanig veranderd dat zij nu zeer kwaadaardige wezens zijn geworden met een onverzadigbare honger, waarbij zij iedereen die op hun pad komt vernietigen en 1 op de 10 besmetten om hun leger van viralen te vergroten.
Ook Amy weet met behulp van de 2 FBI agenten die haar eerst hebben meegenomen te ontsnappen. Zij reageert anders op het virus dan de 12 en is geen gevaar voor de mens.
Wolfgast, 1 van de 2 agenten neemt haar mee de bossen van Oregon in, waar zij weten te overleven.
Amy wordt niet ouder of ziek, Wolfgast wel en na een wanhopige poging van de leiders van het land om de virale te vernietigen, komt Amy alleen te staan.
In het tweede deel maken we kennis met de wereld 100 jaar later. De beschaving die wij kennen is vernietigd, er is een kleine ommuurde kolonie waarin een ieder zijn taak heeft. Waar de nacht licht wordt gemaakt om de virale op een afstand te houden. waar men altijd waakzaam is om te overleven.
Dan verschijnt er een jonge vrouw, zij kan niet praten, niemand weet wie zij is. maar voor een kleine groep uit de kolonie, is het duidelijk dat zij een belangrijke rol speelt in het geheel.
Ze besluiten om de reis te maken naar waar het allemaal begon, daar waar de experimenten hebben plaats gevonden.
De reis is zeer gevaarlijk en daar begint het derde deel van dit verhaal.

Toen ik het boek in handen kreeg, was ik al direct geboeid door de cover.
Het belooft spanning en ziet er onheilspellend uit in mijn ogen en daar hou ik wel van. Dat de cover zonder kleur is, draagt bij aan het onheilspellende gevoel... hier moet! wel spanning in zitten. En mijn fantasie ging op de hobbel…
Ik werd gelijk gepakt door het verhaal..
De schrijfstijl is zeer pakkend, het boeit. En wat ik echt geweldig vindt, is dat ik het gevoel had dat er 2 schrijvers waren. Het gedeelte over Amy is zo gevoelig en zit zo vol emotie, terwijl het andere gedeelte in mijn optiek juist heel mannelijk is.
Hier en daar zijn er enorme lange zinnen en zeker niet altijd nodig. Een punt hier en daar had geen kwaad gekund, maar ach.
De wereld die er is wordt zo levendig beschreven dat je het duidelijk voor je kan zien, ik werd er echt in mee genomen.
Er zijn hele veel personages en er wordt regelmatig gewisseld van perspectief. Die wisselingen van personages maakt het verhaal meer levend en en houdt de aandacht vast.
Je moet er wel bij blijven, als ik even werd afgeleid door mijn kinderen of als de tv te hard staat, dan moest ik echt wel even terug lezen. Want ook al is het een dik boek, het verhaal gaat best in een goed tempo door.
Ik voelde me gelijk verbonden met Amy. Misschien omdat ik een moeder ben en je zo'n meisje wilt beschermen.
Ik miste wel wat info over de experimenten, daar had ik persoonlijk graag meer over willen weten en zeker ook wat er precies bij Amy is gebeurd.
Dat het een dik boek is, maakt mij niets uit, ik hou daar juist van, laat het verhaal maar uitgebreid worden beschreven, des te meer ben ik ermee verbonden.
De Oversteek heeft mijn verwachtingen overtroffen, wat een goed boek, wat een pakkend verhaal. Het had van mij zelfs nog langer mogen zijn!
Ik ben zeker geraakt door dit boek. Ik ben ontroerd door de liefde die sommige personages hebben, zoals Wolfgast of Lacey, maar ook geshockeerd, verwonderd, gefrustreerd, eigenlijk alle emoties komen wel even om de hoek kijken. Het is een verhaal wat echt in je hoofd blijft zitten, het kan me na ruim een week na het einde nog niet los laten. Heerlijk!
Ik ga onmiddellijk door met deel 2, De Twaalf. Ik moet! weten hoe het verder gaat…