“Het gebeurt zelden dat een scenarist ook een goede schrijver is. De scenarist van Aspe, Piet Baete, verbijstert door kunstmatigheid”- Knack

Het thrillerdebuut van Piet Baete, dromen van de dood, verscheen in 2007. Dit boek kwam dankzij Manteau op de markt. De thriller werd enthousiast onthaald door de pers en met zijn tweede thriller bevestigde Baete zijn talent. Piet Baete, geboren in 1978, studeerde letterkunde en scenarioschrijven aan de universiteiten in Leuven en Los Angeles. Hij schrijft ook scenario’s voor Aspe en hanteert hierbij dezelfde schrijfstijl als in zijn boeken. Naast Dromen van de dood schreef Piet Baete ook Poker, Wacht maar tot ik wakker word, Verzwijg mij niet en Vrijdag de 14de.
Het verhaal gaat over Sara Fontaine, een 32-jarige vrouw, die elke nacht opnieuw dezelfde nachtmerrie heeft. Na een tijdje consulteert ze een psycholoog die haar vertelt dat ze de moord op de Oostendse inspecteur Maurice Lens en zijn vrouw Margot droomt. Hun lichamen werden dood teruggevonden met een krijsende baby ernaast. Wanneer blijkt dat Sara’s ouders de overburen waren van het gezin Lens, beseft ze de ernst van haar traumatische ervaring. Als 2-jarig meisje was ze getuige van de slachtpartij op de familie Lens, maar zelf herinnert ze zich er niets meer van. Zij is de enige getuige van de moord en door haar getuigenis wordt het onderzoek opnieuw geopend. Samen met Andreas Lens, de baby die het drama overleefde, gaat ze echter zelf op zoek naar de dader. Dit onderzoek loopt niet zo vanzelfsprekend als ze gedacht hadden.
Het boek is een romantische thriller dat makkelijk te volgen is omdat er zelden gebruik wordt gemaakt van flashbacks. Het is geen ingewikkelde thriller waarbij de lezer zelf de puzzelstukjes in elkaar moet passen. Het verhaal is logisch opgebouwd en de lezer volgt het speurwerk van Sara.
Baete is een wel erg beschrijvende auteur. Hij houdt ervan zaken heel nauwkeurig te verwoorden. Hij beschrijft alles wat de hoofdpersonages zien en wat ze meemaken. Dit heeft als nadeel dat de auteur enkele pagina’s meer nodig had om het verhaal neer te pennen en dat het boek dus langer is dan het zou kunnen zijn, maar daar tegenover weet je wel precies hoe elke situatie in elkaar zit. Het komt hierdoor iets te langdradig over waardoor de spanning soms verdwijnt en je de zin om te lezen kwijtraakt. Het beschrijven draagt bij tot de sfeer, maar niet tot de actie van het verhaal. Het verhaal zou perfect verfilmd kunnen worden tot een aflevering van Aspe omwille van deze beschrijvende stijl.
De vragen die vele mensen zich stellen bij de dood, komen ook ter sprake in het boek. Baete stelt zich onder meer de vraag of de dood al eerder aanwezig is in een mensenleven. Dit gebeurt meestal in situaties wanneer mensen te maken hebben met een overlijden of in extreme gevallen zoals dit, wanneer ze een moord zien. Dit verklaart ook de titel van het boek omdat mensen vaak “dromen” of nadenken over de dood. Personen stellen zich in deze situaties veel vragen. Ze vragen zich af wat er na de dood komt en zijn vaak bang om het tijdelijke voor het eeuwige te verwisselen.
Deze romantische thriller is nogal uitvoerend geschreven, maar voor de liefhebber van het thrillergenre zeker een aanrader. Een thrillerfan weet de uitgebreide beschrijvingen vaak te waarderen en kan er een diepere betekenis aan geven. Het boek draait niet alleen om het ontmaskeren van de moord, maar ook om het minutieus beschrijven van het feit dat pijnlijke wonden vanuit het verleden een leven kunnen bepalen. Dit aspect wordt heel mooi beschreven door Baete en geeft blijk van een groot inlevingsvermogen. De plot was niet echt verrassend, maar het was toch niet voorspelbaar voor de lezer. Een prachtig boek over de dood en wat het doet met een sterveling.