Pussy Riot. De naam zegt al waar de band voor staat: vrouwen die in opstand komen en het heft in eigen hand nemen. In februari 2012 werd de band wereldnieuws nadat ze een optreden gaven in een kerk. Het schokte de bezoekers, maar had al snel weer vergeten kunnen worden. Er werd echter besloten om een voorbeeld te stellen en de dames werden vervolgd. Het proces was uitgebreid te volgen in de media, maar de uitslag was al te voorspellen

Twee van de bandleden belandden in een strafkamp. Een van hen is Nadja Tolokonnikova. In ‘Pussy Riot – Zo begin je een revolutie’ beschrijft ze de tijd die ze doorbracht in een strafkamp in Siberië. Ze beschrijft de barre omstandigheden en het contact met haar medegevangenen, maar ook de jaren voor het strafkamp komen ter sprake.

Tolokonnikova beschrijft haar jeugd en tienerjaren. Ze beschrijft de periode waarin Pussy Riot opgericht werd en concerten gaf op openbare plekken. Hierdoor leer je haar niet alleen beter kennen, maar het geeft ook inzicht in haar standpunten.

Het boek is opgedeeld in 7 delen en bevat korte hoofdstukken die hooguit twee pagina’s lang zijn, veelal ingeleid door quotes van president Poetin of teksten die afkomstig zijn het uit dossier rondom het proces van de bandleden.

Naast de belevenissen van Tolokonnikova bevat het boek ook vertalingen van de songteksten van Pussy Riot die aansluit op het gedachtengoed van de band. Ze beschrijven de kracht van vrouwen en het weigeren te voldoen aan het traditionele rolpatroon, maar ook een mening over president Poetin wordt uitgebreid bezongen. En hierbij deinzen de dames nergens voor terug.

‘Pussy Riot – Zo begin je een revolutie’ is een makkelijk te lezen, maar tegelijkertijd ook krachtig statement. Tolokonnikova laat zien dat ze zich niet tegen laat houden door tegenslagen. Ze heeft een visie en daar gaat ze voor.