Alex is deel 2 uit het de Verhoeven trilogie rond commandant Camille Verhoeven. Het boek is als eerste uitgegeven in Nederland. De juiste volgorde van de boeken is Irene, Alex en Camille. In Alex wordt Camille Verhoeven bij het onderzoek geroepen naar de ontvoering van een onbekende vrouw. Hij heeft al jaren, na de gebeurtenissen in het eerdere boek Irene, geen serieuze zaken onder zijn hoede gehad. Een getuige heeft een man de vrouw zien mishandelen en in een witte bestelwagen zien sleuren en verdere ontbreken er sporen en bijvoorbeeld eisen voor losgeld.

In het eerste hoofdstuk leest de lezer mee vanuit het oogpunt van Alex Prevost, de ontvoerde vrouw. Daarna wisselt het oogpunt om en om met Camille Verhoeven. Al gauw blijkt dat Alex wederom een verre van standaard boek is. Pierre Lemaitre trekt weer alle registers open. Zoals de quote van Crimezone al vermeld, grijpt het boek je bij je nekvel en bezorgt je continue kippenvel. De gruwelijke details worden uitgebreid beschreven en het is dan zeker geen boek voor mensen met een zwakke maag.

De ontwikkeling van het plot is zeer origineel, Alex blijkt ook het een en ander op haar kerfstok te hebben, wat tot haar ontvoering heeft geleid. Naast de gruwelijkheden is Pierre Lemaitre er ook weer in geslaagd een nodige dosis humor in het boek te verwerken, het poesje DouDouche, de voorraad wc-papier, maar zeker ook de beeldende beschrijvingen van Camille`s teamgenoten Louis en Armand.

het boek bestaat uit drie delen, deel 1 de ontvoering van Alex en deel 2 de zoektocht naar Alex. En dan deel 3 wat het boek uniek maakt. Iedere andere schrijver had na deel 2 gestopt met het boek of er misschien maximaal 1 hoofdstuk aangewijd. Pierre Lemaitre gaat hier verder naar de zoektocht omtrent de beweegredenen van Alex. Dit is een prachtige extra dimensie in het verhaal en maakt het verhaal prachtig af.

Pierre Lemaitre is in mijn ogen een topschrijver en ik ben blij zijn boeken ontdekt te hebben. Met twee toppers op zijn naam: Irene en Alex is hij definitief doorgebroken.