‘Circus Cesaria’ wordt verteld vanuit de twee hoofdpersonages Noah en Emily. Je leest hun verhalen zowel in het heden als in het verleden. Met name de fragmenten van vroeger helpen je om hen beter te begrijpen. In het begin van het boek is het even wennen. Je bent dan nog zoekende wie wie precies is en welke rol ze in het verhaal hebben. Maar naarmate je verder leest, wordt het allemaal duidelijker en leest het verhaal een stuk vlotter. Soms legt Sanne Hillemans iets teveel uit of is ze iets te expliciet over zaken; ze mag de lezer wel wat vaker zelf iets laten invullen.

De gekozen setting van het verhaal is interessant. Leuk om te lezen hoe het is om bij het circus te werken. Wat komt daar allemaal bij kijken? Hoe gaat dat er voor en achter de schermen aan toe? Vrijwel iedereen is wel eens een keertje bij het circus geweest, en kan zich daardoor voorstellen hoe zo’n voorstelling is. Maar wat daar verder bij komt kijken, is wellicht meer dan je had verwacht.

Voordat ik ‘Circus Cesaria’ las, kende ik Hillemans nog niet als auteur. Ze heeft me met dit verhaal op een positieve manier verrast. Altijd leuk als dat gebeurt. Het verhaal laat voldoende ruimte over voor een vervolg.