Voor fans van Geek Girl
In juni ontving ik een mailtje met de aankondiging dat er een nieuw boek uitgekomen was voor de fans van de boeken van John Green en de Geek Girl reeks. John Green vind ik fantastisch en mijn mede-bloggers zijn laaiend enthousiast over de Geek Girl reeks, en ook de omschrijving sprak mij wel aan. Dus ondanks dat de cover mij niet aansprak (nogal kinderlijk) ging ik op het aanbod in en ontving ik een recensie-exemplaar.

25 te oud?
Slechts een paar pagina’s in het boek sloeg de twijfel toe. Ongetwijfeld had de 14-jarige Jessica dit een fantastisch begin gevonden, maar de 25-jarige Jessica voelde zich al iets te oud voor het verhaal. Toch las ik door, want een goed oordeel kun je pas vellen als je het hele boek hebt gelezen.

Minpunten
Er waren wel een paar dingen waar ik mij aan ergerde in dit boek, waaronder het feit dat haar hond Hond heet en dat haar beste vriendin Jess (oké, een personage met dezelfde naam als ik is altijd een pluspunt) op de één of andere manier áltijd precies wist wat Anna dacht of stiekem deed. Dat was te toevallig, maar ik denk dat jongere lezers dit juist wel leuk vinden. O, en dan nog het feit dat er continu gemaild werd. In deze tijd zou ik Appen logischer vinden, maar dankzij die stukken vloog je wel door het boek heen.

Pluspunten
Maar het boek heeft ook genoeg pluspunten. Zo vond ik de lijstjes erg grappig en de relatie tussen Anna en haar vader, en Anna en haar nieuwe stiefzus, erg leuk. Het verhaal is vlot geschreven en je leest het in no-time uit. Ik denk ook dat dit boek heel goed is voor de onzekere jongeren die dit lezen gezien het thema’s aansnijdt als populariteit en erbij horen op de middelbare school, vriendschap, familie en crushes. Ik denk dat de onzekere 14-jarige Jessica veel aan dit boek had gehad en het had dus ook veel herkenbare punten.

Perfect als guilty pleasure film
Tijdens het lezen kwam wel telkens in mij op hoe geweldig dit verhaal zou werken als film. Het zou dan zeker een guilty pleasure film van mij zijn geworden en zou passen in het rijtje Mean Girls en The Duff. Bij sommige stukken in het boek had ik simpelweg het gevoel dat het op het doek grappiger of beter over zou komen dan op papier.

Geen Young Adult
Persoonlijk zou ik dit boek echter niet onder de noemer Young Adult scharen, maar zie ik het echt als een jeugdboek waar ik eigenlijk net wat te oud voor ben. Ik heb uiteindelijk wel genoten van het verhaal en sommige stukken ook echt heel hard gelachen, maar het heeft mij niet meegesleurd in het verhaal. Het verhaal heeft mij echter wel genoeg getrokken om nieuwsgierig te zijn naar het tweede boek over de belevenissen van Anna.

Conclusie
Voor mij is It-girl een boek dat van de 14-jarige Jessica vast en zeker vijf sterren had ontvangen, maar van de nu 25-jarige Jessica ontvangt het slechts drie sterren. Voor mijn gevoel val ik eigenlijk buiten de doelgroep van dit boek, maar toch heeft het verhaal mij genoeg kunnen boeien door de humor die in het boek zit en de goede boodschap voor de onzekere jongeren. Daarnaast is het boek heel vlot geschreven en leest je het in no-time uit. En ondanks dat ik er wel meerdere minpunten in heb gevonden, heeft het boek mij genoeg gepakt om mij nieuwsgierig te maken naar It-girl 2! Ik raad het boek zeker aan in de leeftijdscategorie 11 tot 16 jaar.

Deze recensie verscheen eerder al op Reviews & Roses
(www.reviewsandroses.nl)