Droog vertelt het verhaal van Antonie, een soort Ciske de Rat van de jaren 20 . Antonie bokst een beetje in het illegale circuit, heeft een grote mond en een klein hartje en is verliefd op Helena. Helena komt echter uit een veel beter milieu en heeft een heel ander toekomstbeeld dan Antonie, zij wil graag een goede baan later terwijl hij het wel prima vindt om zijn inkomen bij elkaar te sprokkelen met alles wat voorhanden komt. Het gedeelte over het leven van Antonie leest heel prettig, echt als een roman. Je waant je als lezer echt in het Amsterdam van de jaren 20.

De hoofdstukken over Antonie worden afgewisseld met politieke hoofdstukken over het naar Amsterdam halen van de Olympische Spelen en het invoeren van de Droogleggingswet. Deze zogenaamde ‘drogekelenwet’ is zeker belangrijk voor het verhaal want hij zorgt ervoor dat Antonie een belangrijk man wordt in de onderwereld, maar het hele politieke verhaal neemt naar mijn smaak te veel ruimte in, er wordt te diep op alles ingegaan waardoor je als lezer de interesse verliest. Wel bijzonder is dat delen van het boek fictief zijn ( de drooglegging) maar andere delen juist niet: de Olympische Spelen zijn wel degelijk in Amsterdam geweest in 1928. Ook zijn sommige personages bestaand: Bep van Klaveren was een bekende Rotterdamse bokser en ook Johnny Weismuller was een bekende sporter. Heel komisch was dan ook de beschrijving van Johnny: “ hij heeft het lichaam van Tarzan” Na zijn sportcarrière is hij beroemd geworden als Tarzan maar dat was toen nog niet bekend natuurlijk!!!

Droog is de debuutroman van Robert van Oirschot, een gedurfd debuut wel te verstaan. Behalve de afwisseling tussen het verhaal van Antonie en het politieke gedeelte is de beschrijving van sommige gewelddadige passages zeer verrassend, en eerder te verwachten in een thriller. De cover is heel mooi, een beetje mysterieus ook.