Survivalen, je komt het vaak tegen. Met sommigen loopt het goed af en met sommigen minder. In dit boek is survivalen een groot thema. James is op alles voorbereid, heeft een voorraad met eten en medicijnen klaarliggen in de kelder. Ook is hij Peggy aan het voorbereiden op de ‘ondergang van de wereld’.
Het verhaal begint hiermee, maar al vrij vroeg wordt het de werkelijkheid voor Peggy. Wanneer er een crisis in het gezin is ontvoerd James Peggy naar die Hütte. Hier verteld hij haar vervolgens dat de wereld is vergaan en dat zij de enige twee overlevenden zijn. Gedurende het verhaal denkt Peggy dat zij niet de enige twee overlevenden zijn.
Claire Fuller heeft ervoor gekozen om het verhaal te vertellen uit de ogen van de 17-jarige Peggy. Dit heeft ervoor gezorgd dat het verhaal mij heel erg aangreep. Het einde vond ik vooral heel verrassend, en was tegen al mijn verwachtingen in. Naast deze keuze heeft Claire Fuller de opbouw van het verhaal heel goed gedaan. Telkens werd er afgewisseld tussen het ‘heden’ en het ‘verleden’.
In het einde wordt de spanning nog verder opgebouwd. Dit door aanwijzingen dat Peggy haar herinneringen niet altijd even betrouwbaar zijn. Hoe verder het einde nadert, hoe hoger de spanning oploopt.
Ik vind het verhaal heel meeslepend. Daarnaast vind onbegrijpelijk hoe een vader dit zijn kind kan aandoen. Ik zou graag nog eens een volgende roman van Claire Fuller lezen!