Een paar weken geleden Caesarion van Tommy Wieringa gelezen. Ik had het al een paar jaar in huis maar stelde het lezen steeds uit. Ik denk dat dat komt omdat het nogal afgeschreven werd na het overompelende Joe Speedboot. Dat was niet zijn eerste boek, maar hij brak er wel mee door en dan is het lastig om zo’n succes te evenaren. tenminste dat denkt iedereen en dat schrijven recensenten dan ook. Tja.

Ik vond het een prachtig boek. Ik moet er wel bij zeggen dat ik pas ben gaan lezen nadat ik Lovely Rita gelezen had. Dat vond ik zo mooi dat ik wel een kleine teleurstelling aandurfde. De Heilige Rita ken je ook wel, dat is dat boek wat genomineerd is voor de Libris Literatuurprijs. Als ze zeggen dat je genomineerd bent dan heb je de prijs niet gewonnen. Murat Isik heeft tegen ieders verwachtingen in die mooie prijs gewonnen.

Ik heb zíjn boek nog niet gelezen, maar was een paar maanden geleden wel op een bijeenkomst voor Amsterdamse ambtenaren waar hij zijn ex-collega’s voorlas en zijn verhaal uit de doeken deed, waarop ik onmiddellijk het commentaar kreeg of wij niets beters te doen hebben dan een beetje op literaire middagjes rond te hangen. Nou ja, die middag dus niet. Het was een erg leuke en leerzame middag en hij komt nog weer in een heel glanzend perspectief te staan nu onze geliefde collega zo’n mooie prijs gewonnen heeft. Had niemand verwacht. Iedereen dacht dat Tommy wel even zou winnen, behalve Tommy zelf dan. Tommy zelf was alvast maar met de kinderen op vakantie gegaan. Zo gaat dat. Mooie verhalen.

Caesarion is ook een mooi verhaal. Aan te raden om te lezen. Blijft de hoofdfiguur van Heilige Rita met zijn vader achter, omdat zijn moeder er met een aangespoelde brokkenpiloot vandoor gaat, in Caesarion blijft hij bij zijn moeder nadat zijn vader verdwenen is. Het boek gaat over deze moeder-zoonrelatie en over het thema van de verdwenen vader. Caesarion betekent kleine Caesar, het is de naam van de zoon van Julius Caesar en Cleopatra, die op zeer jonge leeftijd overlijdt. Dat is hier niet het geval maar er staan wel twee mooie begrafenissen in beschreven.

Dat is gelijk ook een van de weinige minpunten van het boek. De ene begrafenis gaat nog wel, is lekker druk en zo, maar op de andere begrafenis komen net als in Nederlandse films alleen die paar figuren uit het boek opdraven en dat is gezien de carrière van de dode hoogst onwaarschijnlijk. Fijn om te lezen, alleen had ik bij het lezen niet steeds een leuk liedje van de Beatles in mijn hoofd zoals bij Heilige Rita. Maar goed, je kan niet alles hebben.

Ate Vegter, 15 mei 2018
www.atevegter.wordpress.com