Het boek leest in een rap tempo en zeer prettig. Doordat het verhaal zich in eerste instantie afspeelt in de tegenwoordige tijd en in het dagelijkse leven zit je snel in het verhaal. Je maakt kennis met de schrijver Dorinth die eigenlijk alleen nog maar oog heeft voor drank en zijn vrouwelijke fans. Je hebt alle begrip voor zijn vrouw die haar koffers wil gaan pakken. Dorinth heeft te kampen met een writers-block wat zich op een gegeven moment lijkt op te lossen. Om niet al te veel weg te geven van het verhaal zal ik niet al te veel over de inhoud vertellen. Dorinth begint aan een nieuw verhaal en het verhaal van het hier en nu worden afgewisseld met passages uit zijn nieuwe verhaal. Al snel blijkt dat hij het niet alleen af kan omdat hij zoals altijd in de huid van zijn personages wil kruipen maar nu lijkt het tegenovergestelde te gebeuren. Hij weet niet of het de drank is die zijn verhaal zo levensecht maakt of wat anders en besluit hulp te vragen aan zijn buurjongen Luuk. Luuk gaat hem helpen zijn verhaal op papier te krijgen zodat hij weer een boek uit kan gaan geven en zijn vrouw weer voor zich te winnen.

Rik Raven weet de afwisseling tussen de twee werelden ( het fictieve van het verhaal en het verhaal van Dorinth) goed af te wisselen maar ook buitengewoon goed met elkaar te verweven. Zo worden de twee ogenschijnlijke losse verhalen één geheel wat zeer prettig wegleest. Het taalgebruik is duidelijk en bondig. Er is geen overdreven gebruik van moeilijke en aparte namen maar het gaat over “gewone”mensen waardoor het misschien juist wel wat heftiger kan zijn omdat het bij je om de hoek kan gebeuren.

Het is een origineel en heel anders soort fantasy-verhaal dan dat ik tot op heden gelezen heb maar ik ben blij dat ik deze schrijfster ontdekt heb.

Een leuke knipoog vond ik dat het karakter Jack uit haar andere boek “Zucht” ook een kleine rol speelt in dit verhaal.