Dit is het eerste boek dat ik van Isa Maron lees. En ik moet zeggen de vaart zit er wel in, ze weet je te pakken en de spanning er in te houden tot het einde toe, en ze is niet bang heftige taferelen te beschrijven. Ik heb dus niet de eerdere 3 delen van deze serie gelezen en daardoor wellicht wat achterstand in de plotlijn.
Ik heb er wel een paar opmerkingen bij;
De moord op het oudere echtpaar is volstrekt onnodig voor de hoofdlijn van dit boek, ik snap niet wat de betekenis er van is in dit deel van de Noordzeemoorden.
Op het einde van dit boek (spoiler!) ontsnapt de dader tijdelijk middels een actie waar James Bond zich niet voor zou schamen. M.i. is dit een geheel overbodige toevoeging aan dit verhaal; voor mijn gevoel "moest er nog een spetterende actie bij" en dat is voor het verhaal in het geheel niet nodig.
Tenslotte had ik voortdurend moeite met de namen Sara en Sarina. Ik had het prettiger gevonden als Sara (ik noem maar iets) Naomi had geheten, dat had het lezen m.i. wat gemakkelijker gemaakt.
Maar al met al heb ik aantal uurtjes prettig kunnen lezen. Of het nu nog leuk is de eerder 3 delen van deze serie te gaan lezen weet ik nog niet ......