Auteur: Pieter Aspe
Genre: misdaadroman
Uitgever: Manteau
ISBN-nr: 9789060914229
Verschenen: 1999

In 1999 schreef Pieter Aspe zijn vijfde boek ‘het Dreyse Incident’. Ook in zijn vijfde boek gaat Aspe verder op zijn elan om een pageturner te schrijven die wordt verkocht als zoete broodjes. Zijn naambekendheid zit daar zeker en vast voor iets tussen maar die heeft Aspe met recht en reden verworven.

Wat begint als een doordeweekse roofoverval op een collectie zeldzame pistolen transformeert langzamerhand tot een ingewikkeld misdaaddossier waarin de naam van de Russische maffia valt. Zeker wanneer Brugge wordt opgeschrikt door een opeenvolging van moorden wordt duidelijk dat er meer aan de hand is. Hannelore (Van Ins vriendin) wordt gepromoveerd tot onderzoeksrechter en wil zich in haar nieuwe ambt meteen bewijzen jegens haar mannelijke collega’s. Deze beslissing zal haar uiteindelijk duur komen te staan.
Tijdens het lezen van het boek komen regelmatig nieuwe personages op de scène waardoor er telkens weer nieuwe motieven en verdachten naar voren worden geschoven. Verder merk je dat verschillende verhaallijnen dichter en dichter naar elkaar toe beginnen groeien tot een zinderend einde, al maakt Aspe hier wel gebruik van soms heel ingewikkelde en vergezochte verbanden tussen de verschillende personages.
De personages zelf daarentegen zijn weer heel cliché. Langs de kant van de politie enerzijds heb je commissaris Van In, het prototype van een macho-commissaris die duidelijk lijdt onder de midlifecrisis, bijgestaan door de veel te brave brigadier Versavel die zijn commissaris geen strobreed in de weg legt om zo onnodige hommeles te vermijden (hoewel een slaande ruzie tussen de twee collega’s best een leuke toevoeging zou kunnen betekenen voor het verhaal).
Met een frauduleuze zakenman, zijn knappe vriendin, een huurmoordenaar, een kopstuk van de Russische maffia en diens hoertje anderzijds zou je kunnen stellen dat de verdachten rechtstreeks uit een Amerikaanse misdaadserie zijn geplukt.
Ook in het verhaal hanteert Van In telkens weer zijn macho aanpak en overschrijdt hij telkens weer het toelaatbare zoals bijvoorbeeld het niet wachten op de nodige documenten om een computer te hacken. Dit telkens komt telkens weer voor waardoor het tijdens het lezen wat vervelend en voorspelbaar begint te worden. Al kan het ook een verdoken vorm van kritiek zijn van Aspe op het bureaucratisch systeem waarin de politiediensten moeten werken.
Ook de relatie met zijn overste is op zijn minst stereotiep te noemen, al brengt dat wel enkele pittige dialogen en subtiele spot met zich mee.

Aspe heeft met het Dreyse Incident weer een thriller uitgegeven die door een breed publiek terecht zal worden gelezen. Niet de hoogstaande en vernieuwende literatuur die we bij andere misdaadauteurs tegenkomen maar wel een ontspannend boek met verrassende wendingen, spitsige dialogen en regelmatig een portie spanning.