Een zomer in Venetië is een boek van de schrijfster Nicky Pellegrino, een Engelse met Italiaanse roots. Het Engelse en het Italiaanse van Nicky Pellegrino proef je tijdens het lezen van dit boek, zo speelt het boek gedeeltelijk in Engeland af en voor het grootste gedeelte in Venetië.

Addolorata Martinelli "Dolly" heeft het restaurant little Italy van haar vader overgenomen, nadat een recensent een vernietigende recensie over het restaurant heeft geschreven, weet Dolly het allemaal niet meer, ze gaat denken of dit alles wel alles is.
Haar zus stuurt haar dan op vakantie naar Venetië om maar even helemaal tot rust te komen.
Hier ontmoet ze Coco een oudere vrouw, die haar een beetje op sleeptouw neemt in Venetië, maar ze is wel heel erg mysterieus, Dolly hoopt nu ze toch langer blijft in Venetië achter de geheimen te komen van deze Venetianen en dan vooral wat het geheim van Coco is.
Ook gaat Dolly op zoek naar zichzelf, ze maakt een lijst met wat haar nu echt gelukkig maakt.
Iets wat we eigenlijk allemaal wel eens zouden moeten doen.

De schrijfstijl van Nicky Pellegrino is beeldend zodat je zelfs als je nog nooit in Venetië ben geweest, wel een goed beeld krijgt over hoe de stad er uitziet en hoe het moet zijn met al die toeristen in je eigen stad.
Doordat de personages eigenlijk allemaal een geheim hebben blijf je ook doorlezen omdat je wil weten wat deze geheimen dan zijn.
Het feit dat Dolly een eigen restaurant heeft daar kun je al niet omheen tijdens het lezen, er staan tal van verwijzingen naar specialiteiten uit Venetië en Italië, waardoor je tijdens het lezen al trek krijgt in risotto's en pasta's en niet te vergeten Italiaanse wijnen, die zelfs voor een niet wij drinker smakelijk klinken.

Het is een heerlijk zomers boek, die je meeneemt naar het zonnige Venetië, door dit boek ga ik zeker meer van haar lezen, het was een aangename kennismaking met een schrijfster die ik alleen nog van naam kon.