Buzz 1

#hebbanbuzz Dagboek uit de rivier/Frederik Baas

Ik heb een leuk klein boek - Dagboek uit de rivier/Frederik Baas [Jan van Mersbergen] - ambo | anthos uitgevers ontvangen. Een boek van een 215 pagina's. Goed in de hand liggend. Een kaft die niet vuil wordt en leuke simpele kaft, die 2 groepen aanspreekt: teeners. de oudere lezer en alles wat er tussen in zit. Maar wat mij het meest van deze uitgevers verbaasde, was de zorg voor mij als lezer. Ik kreeg een boekenlegger met de tekst: Veel leesplezier! En om het feest compleet te maken, maakten ze gelijk gebruik om de basis te leggen voor een hecht klantcontact. Gewoon vragen naar een reactie: Wat vond u ervan? We lezen graag uw reactie via gelezen@amboanthos.nl. Geweldig wat een verruimde blik van deze kleine uitgeverij. Dit biedt perspectief: Deze jongens hebben het begrepen. Ik geef niet een compliment. Ik ben iemand die ongezouten kritiek kan geven. Wat dat betreft mogen ze trots zijn. Alleen deze klein geste waardeer ik al. Bij mij heeft dit gebaar een redelijk groot effect: ik kijk altijd naar kleine uitgeverijen en als ik dan een boek lees wat er uitspringt, dan kijk altijd stiekem of ik het schap bij de boekhandelaar of ik nog een ander boek van diezelfde uitgeverij kan ontdekken.
Door een ongeval en/of een mishandeling heb ik een hersenbeschadiging opgelopen en stammende uit het ipadloze tijd duurt het dan even hoe ik weet hoe een Buzz werkt. Zo te zien is het een leuk communicatiemiddel om te mensen te laten weten wat je van het boek vindt. Eigenlijk heb ik best mazzel: Ik kan het boek lezen voor twee groepen. Mensen zonder een hersbeschadiging en mensen met een hersebeschadiging. Dus in mijn stukjes zullen jullie altijd weten of het ook geschikt voor die een geestelijke beperking hebben. En te oordelen naar het aantal etiketjes wat je voor dezelfde kenmerken van de beperking kunt, krijgen zijn er marketingtechnisch gezien een aantal overlappende doelgroepen. Ik vertel nog niks, maar ik ben door schrijver gepakt en hij heeft mijn aandacht weten te vangen en vast te houden. Geweldig: en daarom is het al een goed boek. Maar wat nog knapper is: het is zowel geschikt voor de jeugd - een jongens boek - als voor volwassen. Dat is best knap voor iemand die zijn eerste boek in de markt zet.

Buzz 2
Dagboek uit de rivier/Frederik Baas [Jan van Mersbergen] - Hoe een auteur in de huid van "ik", de hoofdpersoon, klimt

Dit boek is vlot en pakkend geschreven. Je wordt er door gevangen en kunt het moeilijk loslaten. Dit geldt voor zowel jongeren als voor volwassen kinderen. Het Dagboek uit de Rivier speelt zich af in de Ardennen en door de gedetailleerdheid weet Frederik de lezer naar zijn eigen virtuele wereld te brengen, waar hij deelgenoot wordt van het avontuur van Rens. Rens is een jongen van gescheiden ouders. Zijn moeder heeft een nieuwe vlam met passie voor het uitgeven van boeken. De vlam van moeder kan het nalaten om het zakelijke en het aangename te verenigen. Iemand die het werken tijdens een vakantie niet kan loslaten. De vakantie heeft eigenlijk als enigste doel een schrijver uit de stal van de uitgever aan het werk te krijgen. Frederik heeft als auteur zich er niet van afgemaakt door de gebruikelijke invalshoek te kiezen. Neen, hij heeft onder woorden moeten brengen wat hij als schrijver ervaart als een uitgever je wil inspireren om een topprestatie neer te zetten. In dit geval is Robbert, de nieuwe vriend van moeder, veeleisend. Frederik moet in feite als auteur de Olympische spelen winnen. Frederik is in staat geweest om het boek vanuit de schrijver zelf te schrijven: de ik-vorm. Toen ik het in de gaten kreeg dat hij de ik-vorm hanteerde, had ik zoiets oh god nu krijgen we weer zo'n boek waar je niets mee kunt. Ik geef niet zo gauw op als iemand kiest voor een afwijkende stijl. Die zinnen die zo'n kleine twijfelhobbel opleverden waren door zijn frisse schrijfstijl gauw verdwenen. Ik denk dat de ik-vorm een gouden greep was, want ik kon hierdoor direct participeren in een rol in het boek. Dat maakte dat ik veel dichterbij kon komen als in andere boeken. Als je het boek gelezen hebt, zul je begrijpen waarom de ik-vorm een gouden greep was. Je hebt het idee dat je een deel van de leiding in het boek hebt.
Je kunt helemaal in je rol kruipen. Met elke keer verrassende wendingen. Ik ben niet zo gauw tevreden. Ik vond dit een geniale vondst.
Die ik-vorm in combinatie met de getailleerdheid maakt het dat het boek heel geschikt is voor mensen met een geestelijke beperking. De schrijver neemt ze bij de hand en zij kunnen aan de hand van die beschrijvingen hun eigen wereld van beleven inkleuren. Het mooie van dit boek is dat de schrijver deze doelgroep aan het boek kan kluisteren. Veel mensen weten niet dat mensen met "Dachschaden" vaak maar een beperkt aantal zaken kan bevatten en concentreren is en blijft moeilijk. Als je slechts 10 minuten je kunt concentreren en je kunt nu bij wijze van spreken een heel boek in een ruk uitlezen, dan ben als schrijver voor groep van medemensen goud waard. En het leuke is het boek is zo goed opgezet dat vowassen weer kind kunnen zijn en kinderen zich in een volwassenen rol kun inleven.
Het kost me best wat moeite om dit boek te analyseren. Vroeger zou ik dan pen en papier in de aanslag doen. Nu gaat het gewoon rechtstreeks vanuit mijn hart op papier en ik waardeer het hoe Frederik de druk tot creatief presteren door een uitgever heeft verwoord en af en toe laat zien wat voor een komische situaties en verwachtingspatronen hieraan ten grondslag liggen.
Dit is gewoon boek dat je gelezen moet hebben. Het is alleen jammer dat ik door het ongeval zo weinig vrienden heb. Ik kom uit het ipadloze tijdperk en dan zijn facebookvrienden niet je eerste prioriteit. Dat vind ik nu jammer dat Frederik - ook heet Jan - geen breder publiek via mijn Facebook pagina kan geven. En dat ik dan ook nog zo stom ben om de instellingen die mijn zorgverleners hebben ingesteld niet te controleren [vrienden stond niet aan] dat maakt het er niet beter op. Maar de facebookvrienden zijn nu bereikbaar in het Digitale Tijdperk.
Kortom: kopen en lezen!