De acht bergen is een prachtig, filmisch geschreven roman over vriendschap, over de onvervulbaarheid van het leven, over de seizoenen, over de onbedorven natuur, maar bovenal is het een verhaal over bergen. Van de Dolomieten via de Zwitserse Alpen tot de echte hoge bergen van de wereld in Nepal en Tibet.

Als de ouders van hoofdpersoon Pietro een bouwvallig huisje in een bergdal vinden om daar een alternatief buitenleven te leiden, ver weg van het stadslawaai van Milaan, sluit Pietro vriendschap met de wilde dorpsjongen Bruno. De twee jongens worden onafscheidelijk, maar raken elkaar soms ook tijdenlang uit het oog.

In de geschiedenis van hun vriendschap, doorkruist door een liefdesgeschiedenis, weerspiegelt zich het levensverhaal van Pietro. En op de achtergrond zijn er altijd de bergen, met hun gletsjers, hun steile rotshellingen, hun sneeuw, hun gevaren en hun bijna metafysische aantrekkingskracht.

Wanneer Pietro na zijn vaders dood wat geld erft en een woest stuk grond koopt, hoog gelegen tegen een rotswand, is het juist deze erfenis die Bruno weer bij hem terugbrengt. Alsof zijn vader hem op een presenteerblaadje aanlevert. Een roerend inzicht.

Het levert de mooiste tijd en de mooiste pagina’s op, wanneer de twee samen met de hand, zoals het al eeuwen gebeurt, een huis optrekken in de bergen. Een huis zonder elektriciteit en stromend water.

Een absolute aanrader!