Het boek wolfskinderen bevat een heel goed en aangrijpend verhaal. Het boek laat duidelijk zien hoe het na de oorlog aan toe ging in Berlijn op verschillende gebieden.
Zo komt erin terug dat kinderen graag speelden met de overgebleven bommen in de stad en deze graag tot ontploffing brachten. Helaas waarschijnlijk vaak met een dodelijke afloop, zoals uiteindelijk met de tweeling in het boek.
Het hartverscheurende verhaal van mensen uit concentratiekampen die hun half gezin hebben verloren en deze leegte graag zouden willen vullen. Zo ook waarschijnlijk met het koppel was gebeurd dat Hanna ontvoerde.
Het gehersenspoel van het nazi regime en wat een effect het had op de mensen en hun denken na de oorlog. Zo ook met Ulrich die zich graag bij de groep weerwolven wilt aansluiten en daarbij samen voor het vaderland wilt vechten. Gelukkig komt hij nog tot inkeer, maar wel pas nadat hij de verkeerde mensen heeft ontmoet.
Het misbruik maken van mensen is ook een rode lijn in het verhaal, vaak uitgebeeld door de volwassenen. Zo waren er groepen kinderen of volwassenen die voedsel stalen of volwassene die zich gedroegen als een vriend om zo misbruik te kunnen maken denkend aan Ernst en de dokter.
De zoektocht naar hun vermiste familie en vrienden, waarbij ze weinig hulp hadden van de politie in de stad. Zo kon men alleen familie terugvinden door zelf navraag te doen bij de mensen en aanplakbiljetten op te plakken. Waarschijnlijk omdat de politie alle tijd nodig had om misdadigers op te sporen.
De belangrijkste hoofdlijn in het verhaal is het overleven en het bijeenzoeken van voedsel door de Berlijnse mensen. Dit wordt tot uitdrukking gebracht door de kinderen.
Tevens is het boek heel goed en snel te lezen door de gemakkelijke en aansprekende schrijfstijl.
Het enige wat ik mis in het boek is hoe het uiteindelijk afloopt met de kinderen. Zo had ik graag gezien hoe Otto en Ulrich met hun vader verenigd werden. Wat er daarna verder gebeurde met Helene en Hanna en wat dat betekende voor de relatie tussen Otto en Helene. Daarnaast had ik ook graag geweten of de kinderen er ooit achter kwamen wat er gebeurd was met de tweeling. Al met al was het fijn geweest om een vooruitblik te hebben op hun toekomst en hoe het verder met hun gaat na de wederopbouw van Berlijn. Tevens vraag ik me af wat de bouw van de Berlijnse muur voor hun betekend zou hebben. Zouden Helene en Otto uiteindelijk door die muur gescheiden raken of blijven ze gewoon bij elkaar.
Ik geef het boek 4 sterren, omdat ik het heel jammer vindt dat er geen inzicht in de toekomst van de kinderen wordt gegeven en dit wel graag had teruggezien in het boek.