In dit boek worden 3 meiden midden in hun mooie jeugdjaren ontvoerd door Ariel Castro. In mijn ogen een zeer zieke man die sexverslaafd is. Het verhaal wordt geschreven door Amanda en Gina. Het merendeel door Amanda die in de 10 jaar dat ze gevangen zit ook een kind krijgt van haar ontvoerder.In het verhaal krijg je respect voor alle 3 de meisjes, maar zeker voor Amanda die haar dochter opvoed in dit 'horror'huis. Voor haar kind probeert ze alles zo gewoon mogelijk te laten lijken, en deze is dan ook de enige die gelukkig is in het huis.  De meisjes kijken veel tv, en zien zo wat er buitenshuis gebeurt. Ze zien hoe naar hun gezocht wordt wat hun weer hoop geeft, maar ook zien ze verdrietige familie gebeurtenissen voorbij komen. Ook wordt er vertelt over het leven van Ariel Castro, hun ontvoerder. Knap dat ze  altijd moed en hoop bleven houden. Verder is het ook bizar dat ze alle 3 zo dicht bij hun eigen huis waren.
Het boek eindigt met hoe het nu met de meisjes gaat, prettig dat het boek niet meteen eindigt bij het einde van de ontvoering.
Het boek leest heel makkelijk weg. een bizar, ontroerend boek met gruwelijkheden waarvan je niet kunt geloven dat het echt is gebeurt!