Ik heb mij uitbundig vermaakt met deze vertalingen van de Alice-boeken en met het uitgebreide commentaar van Martin Gardner. Zeker, het Engels leest net nog wat soepeler, en zeker, dat commentaar is wel heel erg uitgebreid, maar ik vond toch wel prettig om dankzij vertaling en commentaar toch meer details te begrijpen. Ik had mij bijvoorbeeld nooit gerealiseerd dat 'Wonderland' verwijst naar het werkwoord 'to wonder', en dus 'verwonderland' of 'verbazingland' betekent. En dat is een mooie en kernachtige titel: in beide Alice-boeken wordt steeds de logica op zijn kop gezet, de routineuze verwachting doorbroken, de speelse fantasie vrij spel gegeven. Je zit steeds in een kinderwereld waarin alles vloeiend is en veranderlijk, waarin niets is vastgeroest, en waarin alles nog fris is en ongedefinieerd. Een best aantrekkelijke wereld eigenlijk, ondanks de soms enge kantjes. Een wereld die ik als ouwe lul van 50+ natuurlijk allang heb verlaten, en gelukkig ook maar want dat hoort bij opgroeien. Maar toch een wereld waar ik soms graag even aan terug denk, al was het maar om niet te verstarren in de al te grote serieusheid van volwassen mannen. En dankzij beide Alice-boeken was dit terugdenken een groot feest.