Over de erfelijkheid van schrijverstalent zijn de meningen verdeeld en zal het de tijd moeten leren. We kennen het echtpaar Kellerman, waar naast beide ouders ook zoon Jesse de auteurspen heeft opgepakt. Het succes van zijn beide ouders heeft hij echter nog niet bereikt. Een veertigtal jaren geleden heeft de Nederlandse schrijver P. Nowee het succes van zijn plotseling overleden vader, J. Nowee met de Arendsoogreeks nog jaren wel op hetzelfde niveau voortgezet.
Peter Leonard probeert met de debuutthriller Bloedpijl, in de voetsporen van zijn vader Elmore Leonard te treden, ook in het thrillergenre, maar met een eigen verhaallijn.
Peter Leonard neemt de lezer tijdens een uitermate slome start mee op avontuur. De reden is eenvoudig, hij stelt ieder personage via een gebeurtenis in zijn of haar verleden voor. Zo ook Kate Morgan, de echtgenote van Owen McCall. Ruim voor haar huwelijk heeft ze de nodige avonturen beleefd in Guatemala waarbij deze knappe vrouwelijke verschijning zich uitermate mannelijk opstelde om een probleem definitief het hoofd te kunnen bieden. Tijdens deze periode heeft ze een onstuimige relatie gehad met Jack Curran, een notoire crimineel die het liegen en bedriegen in zijn genen lijkt te hebben.
Maar Jack verdwijnt voor een aantal jaren achter de tralies en Kate wordt gelukkig in haar huwelijk met Owen en hun zoontje Luke.
Luke groeit op en leert van zijn vader hoe hij een succesvol jager kan worden met pijl en boog als wapen. Tijdens een van deze jachten slaat het noodlot toe als Luke, die probeert een hert te raken, ook zijn vader dodelijk verwondt.
In de daaropvolgende rouwperiode staat Kate plotseling weer tegenover haar oude liefde, Jack, die voortijdig is vrijgekomen vanwege zijn voorbeeldig gedrag. Omdat Kate overloopt van de negatieve herinneringen probeert ze de nodige afstand te bewaren, maar haar gevoelens dwingen haar tot iets anders. Is het toeval of schuilt er meer achter zijn rentree?
Een plotseling verdwijnen van Luke, na een ouderlijk conflict met zijn moeder, lijkt het begin te zijn van een nachtmerrie die maar niet dreigt te stoppen. Of Jack echt voor Kate de oplossing kan zijn lijkt daarbij twijfelachtig, ook al is het haar enige hoop om haar zoon gezond terug te zien.
Met dit debuut introduceert Peter Leonard niet alleen een nieuwe maar ook een risicovolle stijl van schrijven. Door uitgebreid tijd, papier en veel woorden te besteden aan de introductie van alle personages, dreigt het avontuur secundair te worden. Ongeveer de helft van het boek vindt plaats in de verleden tijd en wanneer in het nu het een en ander staat te gebeuren, is de lezer al ver over de honderd paginas. Op zich niet erg, maar bij een boek met 247 paginas is dat een relatief lange aanloop. Of iedereen daar het geduld voor wil opbrengen zal de tijd leren.
Overigens worden de volhouders wel beloond met een spannend en humoristisch, soms tikkeltje overdreven, maar toch compleet en rond verhaal dat, naarmate het einde nadert, steeds meer in kwaliteit toeneemt. Zij het dat het niet helemaal onvoorspelbaar verloopt.
Leonard zal zich wel terdege moeten afvragen of hij met deze stijl veel fans zal krijgen voor zijn volgende boeken.