Tussen de eenzijdige berichtgeving rond religieus fundamentalisme en gewelddadige excessen in de moslimwereld, is dit werk een baken van nuance. Shereen El-Feki weet onderwerpen uit de Arabische taboesfeer onder de aandacht te brengen, maar blijft daarbij respectvol naar opvattingen uit zowel het Oosten als het Westen. Zij kiest steeds voor een verzoenende positie waarbij ze hete hangijzers ondermijnt door met gedegen tegenargumenten te komen. In negatieve zin neigt het misschien naar politiek correct. Ik vind het juist getuigen van kennis over wat er gedaan kan en moet worden in een regio waar de taboesfeer zo dominant is als het deze belangrijke onderwerpen betreft.

Dit werk is meer journalistiek dan harde wetenschap, dus verwacht voornamelijk ervaringsverhalen die ondersteund worden door wetenschappelijke feiten. Die aanpak maakt het tot een toegankelijk en bijzonder luchtig werk waar gemakkelijk door te lezen valt. Een minpunt van deze aanpak is dat haar ambities veel verder reiken dan wat het werk uiteindelijk kan bieden. Veel van de interessante onderwerpen die zij aansnijdt, zouden het beste tot hun recht komen in lijvige boekwerken die over specifieke onderwerpen gaan. El-Feki heeft in ieder geval meer dan genoeg stof voor toekomstig werk.