Op de delen 1 en 2 in de Tim Sackley-reeks, respectievelijk ‘Vrouwen van Corvallis’ en ‘Waverly’, had ik nog zo hier en daar wat aan te merken, maar voor nummer 3 verdient Christine Bols uitsluitend lof. Prachtig geschreven, goed onderbouwd en waterdicht verhaal, levensechte personages, kortom: met heel veel plezier gelezen.

Bols hanteert een prettige stijl, de opbouw van het verhaal is helder en logisch, de setting spreekt tot de verbeelding. Dat de auteur een Vlaamse is blijkt uit het feit dat er Vlaamse woorden en uitdrukkingen in de tekst voorkomen; die zijn geenszins storend, maar juist leuk en leerzaam. Voorbeelden: ‘valavond’, waar wij Nederlanders ‘schemering’ zeggen; ‘ontslag geven’ in plaats van het Nederlandse ‘ontslag nemen’.
De karakters van de hoofdrolspelers zijn krachtig neergezet, met name de wijze waarop Bols de minderbegaafde Daniel typeert, verdient een pluim. De relatie tussen Tim en Judy lijkt in stabiel vaarwater gekomen, geen traumatisch gedoe meer uit het verleden, maar toekomstgericht. Het onderzoek wordt bemoeilijkt door de al dan niet terechte schorsing van Tim, desondanks speelt hij een hoofdrol bij het oplossen van drie moordzaken. De slachtoffers zijn een kinderarts, een camper en een meisje van vijftien. Hebben zij iets gemeen en zo ja, wat? Zo nee, dan moet er meer dan één moordenaar zijn … En wat speelt zich verder nog zoal af in het plaatsje Monroe?

Aan deel 4, getiteld 'Dancer', wordt gewerkt. Voortzetting van de in ‘Greenfields’ uitgezette lijn ligt voor de hand, waar de auteur in de voorgaande boeken wellicht nog wat zoekende was. Hoe gaat het verder met Tim en Judy, welke onderzoeken komen er nog op hun pad en wat voor interessante locatie wordt ons dan voorgeschoteld? Als Christine Bols dit niveau kan handhaven, lust ik er nog wel een paar in deze reeks.

[plot 4, spanning 3, leesplezier 5, schrijfstijl 5, originaliteit 3, psychologie 4]