De non-fictie roman van Michael Zadoriaan beschrijft de roadtrip van een echtpaar John en Ella ze zijn al 60 jaar samen.
John heeft Alzheimer, Ella heeft kanker en zij heeft besloten verder geen behandelingen als bestraling of chemo meer te willen ondergaan.
Zonder hun kinderen in te lichten vertrekken ze met de camper om door America te touren met als eindbestemming Disneyand.
Hoewel John Alzheimer heeft, bestuurd hij wel de camper op aanwijzingen van zijn vrouw. Gedurende de reis wordt de pijn door kanker ondraaglijker en gebruikt Ella steeds meer opiaten om dit te onderdrukken.
Om verzekerd te zijn dat John doorslaapt in de nacht geeft ze hem extra slaapmiddelen nadat ze hem een paar keer kwijt was omdat hij was gaan dwalen.
Gedurende de verhaallijn komt hun leven met flasbacks en hun relatie voor het voetlicht met als rode draad het bekijken van fotos .
Onderweg hebben zij bijzondere ontmoetingen tijdens hun tour.
John vergist zich, is gedesoriënteerd, weet tot frustratie van Ella haar naam vaak niet.
Er ontstaan steeds komische maar ook pijnlijke situaties gedurende hun reis die je als lezer raken.
Op het moment dat ze het einddoel van hun reis Disneyland bereikt hebben, neemt Ella de enige logische beslissing om hun gezamenlijke leven te volbrengen.
Vond het boek ontroerend en heel herkenbaar, heel mooi hoe zij de laatste fase van hun relatie invulling hebben geven middels deze reis.
Heb eerst het boek gelezen en hierna de film bezocht. In het scenario van de film ligt de afdruk meer op de bezorgde kinderen dan in het boek tot uiting komt en het einddoel van de reis is veranderd in een bezoek aan het huis van Heningway zijn favoriete schrijver als literatuur docent.