De nieuwste Michael Connelly kon niet door de brievenbus, ik moest 'em ophalen bij de buurvrouw. Benieuwd naar deze wat dikkere pil scheur ik de doos open en begin ik aan Het recht om te zwijgen.
Inmiddels is de auteur toe aan het derde boek waarin Lincoln-advocaat Mickey Haller de hoofdrol speelt. Connellys grootste geesteskind - politieman Harry Bosch - duikt heel even op om vervolgens de strafpleiter te laten schitteren in deze rechtbankthriller. Het verhaal begint met de recessie, de periode waarin veel Amerikanen hun huis zijn kwijtgeraakt. Ook voor Haller is de crisis aangebroken, hij specialiseert zich noodgedwongen in het aanvechten van onteigeningen die voortvloeien uit woekerhypotheken. Hij staat Lisa Trammel bij, ze dreigt haar huis kwijt te raken. Als een man wordt doodgeslagen in een parkeergarage, blijkt hij betrokken te zijn geweest bij de onteigening van Lisas huis. Voor de politie is Lisa verdachte nummer één.
Mickey Haller kan dus gaan doen waar hij goed in is, het verdedigen van verdachten tegenover het machtige openbaar ministerie. Connelly neemt de lezer mee langs de bekende rechtbankingrediënten; dealtjes over strafvermindering, het oproepen van getuigen en het beïnvloeden van de jury. En passant kom je weer veel te weten over het Amerikaanse rechtssysteem. Advocaat Haller grijpt elke kans aan om de juryleden de keerzijde van de moordzaak te laten zien. En dat doet hij goed. Haller zet kleine stapjes naar een spannende ontknoping.
Het recht om te zwijgen is Connellys dikste boek tot nu toe. En het is meer dan de moeite waard. Anders die bij Harry Bosch vaak te geval is, moet Haller niet zijn vuurwapen maar vooral zijn verstand gebruiken. Het geweld is nu voornamelijk verbaal. Misschien iets minder spannend, maar zeker niet minder goed.