Tien jaar geleden werd Frankie Walker aangeklaagd voor moord na een roofoverval op een winkel in San Francisco. Zijn broer Leon stond terecht als medeplichtige: hij bestuurde de vluchtauto. Mike Daley was de advocaat van beide verdachten. Dankzij enkele spitsvondigheden en een op het laatste moment ingetrokken getuigenis werden de Walkers vrijgesproken. Dat werd ervaren als een kaakslag voor de rechtsstaat, en Daley kreeg iedereen over zich heen. Nu, tien jaar later, wordt Leon beschuldigd van moord op Tower Grayson, een rijke investeerder. In een van San Francisco's louche buurten is hij neergestoken. Een bewusteloze Leon wordt in de buurt aangetroffen, een bebloed mes in zijn zak. Het wordt een helse zaak voor Daley te bewijzen dat Leon onschuldig is, tegen de politie en de pers in, die hem maar al te graag veroordeeld willen zien na het debacle van tien jaar geleden. Wat er nog bijkomt, is dat Leon maar een paar weken meer te leven heeft. Hij wil dat zijn onschuld bewezen wordt, voordat hij zijn laatste vonnis ondergaat.

Jaren geleden was Matlock een erg populaire tv-serie. De grijze advocaat in het eeuwige grijze pak wist steevast voor rechter en jury zijn cliënt vrij te pleiten door de echte schuldige te ontmaskeren. Daarbij aarzelde hij ook niet zelf op onderzoek uit te gaan. Het was misschien niet de meest spannende serie, maar we bleven wel kijken, elke week opnieuw. Hetzelfde gevoel overvalt me na het lezen van Het laatste vonnis, de nieuwste rechtbankthriller van Sheldon Siegel. Het laatste vonnis is een keurig afgewerkte juridische thriller, met veel aandacht voor het rechtsverloop op zijn Amerikaans en met een geloofwaardige conclusie. Matlock heeft zich wel verplaatst naar een nieuwe tijd, met nieuwe zeden (stripclubs mogen al eens vernoemd worden) en nieuwe (dotcom) rijken. Een (beperkt) surplus zit er verder enkel in het opvoeren van een doodzieke beschuldigde, wat de tijdsdruk voor de advocaten toch wel opvoert.

Het was jaren geleden dat ik nog eens een legal thriller las. Het is niet een genre dat mij spontaan aanspreekt, maar voor deze Sheldon Siegel maak ik graag wat tijd vrij. En voor degenen die er nog aan zouden twijfelen: er is heus nog plaats naast Grisham.