Voorbestemd om de boerderij van zijn vader over te nemen krijgt hij toch de kans om naar de universiteit te gaan om nieuwe dingen te leren ivm landbouwkunde. Tijdens zijn studie kiest hij voor een andere richting: literatuur en dat is duidelijk zijn ding. Hij studeert af en keert niet terug naar de boerderij maar gaat lesgeven op de universiteit. Tijdens zijn werk studeert hij nog wat, schrijft zelf en trouwt. Het huwelijk is vanaf dag een een flop. Zijn vrouw speelt spelletjes met hem maar hij ziet het in het begin niet. Hij mag haar niet aanraken tot ze op een bepaalde dag beslist dat ze een kind wil. Het kind komt er, maar ze wil er niet voor zorgen, zogenaamd omdat ze ziek is. Hij neemt de zorg voor zijn dochter en het huishouden op zich terwijl hij daarnaast ook nog lesgeeft. Zijn ziekelijke vrouw drijft een wig tussen hem en zijn dochter. Hij begint een affaire met een van de studentes, maar onder dwang van zijn vrouw en een collega zet hij deze stop. Hij wordt ouder, krijgt een zwaar conflict met een collega dat hem tot zijn einde achtervolgt. Hij gaat met pensioen en sterf. Wat maakt dit nu zo'n bijzonder boek? Geen idee. Ik weet wel dat William Stoner gewoonweg een goed mens is.