Combinatie van een spannend verhaal en een sprookje, zo komt dit boek op mij over. Dat komt vooral door de namen van de personen, de onvoorstelbare avonturen en het happy end.

Peter en Tilde, 14 en 16 jaar, hebben nog een oudere broer Hans. Hun vader is de pastor van de gemeennte en hun moeder bespeelt het orgel. Enkele jaren geleden zijn hun ouders al eens spoorloos verdwenen. Nu is dat weer het geval en Tilde en Peter gaan op zoek.

Het boek wordt verteld vanuit het standpunt van Peter. Langzaamaan komen ze op een spoor van hun ouders en van wat ze van plan zijn. In hun kielzog volgt een rits van levendige figuren. Hoe meer ze ontdekken van hun ouders, hoe meer ze de indruk hebben dat hun ouders helemaal niet zijn wie ze denken, dat ze mogelijk criminelen zijn.

Dit is echt een boek zoals alleen Peter Hoeg dat kan schrijven. Heel bloemrijke taal. Je moet ervan houden.