Naar dit boek heb ik ontzettend uitgekeken; ‘Rode Letters’ was immers geweldig. Mijn eerste reactie toen ik het boek vast had, was dat hij dunner was dan zijn voorganger. Meestal zie ik op tegen dikke boeken, maar in dit geval kan ik niet lang genoeg blijven lezen over de avonturen van Meg, Simon en de Anderen.

Ik was een beetje huiverig voordat ik begon met lezen, dat het vervolg de plank mis zou slaan. Het gebeurt soms dat een eerste deel helemaal geweldig is en dat het vervolg daar niets op lijkt. Gelukkig was dat totaal niet het geval! Ik heb genoten van het vervolg. Wel had ik af en toe het idee dat Meg wat minder aan bod kwam, maar gezien de verhaallijn is dat ook wel weer begrijpelijk.

In het eerste deel kwam het al een beetje naar voren, de drugs die zowel mensen als Anderen helemaal laten doordraaien en daar gaat dit deel over verder. Meg heeft verontrustende visioenen over wat er staat te gebeuren, maar die zijn zo cryptisch dat het voor Simon, Monty en de Anderen een groot raadsel is waar ze het gevaar kunnen verwachten en ook nog eens hoe.

Het gebied waar ‘Zwarte Veren’ zich afspeelt is groter geworden, zo blijf je als lezer niet alleen in de stad, maar kom je ook in gebieden daarbuiten. Dat vond ik erg leuk, want op die manier zie je gelijk hoe andere Anderen omgaan met mensen. Het laat zien dat de manier waarop het Stadspark van Simon met mensen omgaat eigenlijk wat ongewoon is.

Het boek was erg spannend, in de zoektocht naar de herkomst van de drugs en de oplossing daarvoor, maar het was daarnaast ook weer vermakelijk. De relatie tussen Meg en Simon heeft het een en ander te verduren doordat ze geen idee hebben hoe bepaald gedrag op de ander overkomt. Dat levert mooie momenten op. Ik vond dat mooi omdat het beide moeite kost om dicht bij elkaar te komen en die moeite willen ze voor elkaar nemen. Niet zoals vaak in young-adult boeken (die ik de laatste tijd erg veel gelezen heb) gebeurd dat ze direct voor elkaar vallen en daarmee is het klaar. Nee, Meg en Simon dansen om elkaar heen in een poging elkaar te begrijpen, te beschermen en niet op elkaars staart te staan. Je merkt dat met name Simon het erg lastig vindt om een wolf te blijven, maar tegelijk dichterbij Meg te komen.

Kortom, het was een heerlijk verslavend boek om te lezen. Ik kan niet wachten op deel drie!