Dit boek gaat, zoals het op de kaft vermeld wordt, over Myrthe die een mysterieus boek leest en dan spannende avonturen beleeft in Sterrenland. Jammer genoeg is het Sterrenland voor mij niet voldoende uitgewerkt om een goed beeld te krijgen van de bijzondere wezens die er leven en wat die doen in dat Sterrenland. Dus wat maakt dat Sterrenland nu zo bijzonder? Een gemiste kans, vind ik. Hoe de wezens daar de sterren aan de hemel zetten bijvoorbeeld, had van mij veel beter uitgewerkt mogen worden. Nu is het meer een verhaal met een achtervolging geworden, een race tegen de klok om een prinses en kinderen te bevrijden van een gemene heks. Waarvoor die heks bloed van kinderen nodig heeft (waarvoor moet dat in een kinderboek?) wordt te summier verklaard naar mijn idee. Dat het boek dat Myrthe leest eigenlijk niet mocht bestaan, wordt wel duidelijk aan het einde.
Het verhaal is vlot geschreven en houdt je als lezer wel vast. Je wilt weten wat er gaat gebeuren en dus lees je door. Ik stoorde me een beetje aan het gebruik van het woord haar (voor zich) en enkele zinnen die mij vreemd voorkwamen. Dit dunne boekje had voor mij wel twee keer zo dik mogen zijn, dan had dat fantastische Sterrenland meer kunnen gaan leven.
Ik weet niet hoe kinderen (de doelgroep) dit ervaren zullen, maar denk wel dat het Sterrenmannetje Grompfel tot de verbeelding kan spreken en ook dat kinderen zich zullen identificeren met Myrthe.