Maud wordt via Facebook gestalkt en gechanteerd door iemand die zegt meer te weten over het verleden van haar moeder en de dood van haar tante Jo. Om haar gezin en moeder te beschermen gaat Maud op zoek naar antwoorden en probeert ze erachter te komen wie tante Jo heeft vermoord. Het valt niet mee om achter de waarheid te komen, want haar vader is overleden en haar moeder aan Alzheimer lijdt, waardoor ze soms helder is, maar soms ook helemaal niet.

De boeken van schrijfster Jet van Vuuren draaien om gewone vrouwen die in bijzondere situaties verzeild raken. Ook in dit boek draait het om een gewone Nederlandse vrouw, die een gezin heeft en voor haar moeder zorgt, waardoor Mauds personage herkenbaar is voor veel vrouwen.

In Papadag worden fragmenten uit het verleden afgewisseld met hoofdstukken uit het heden. De fragmenten uit het verleden laten langzaam zien wat er in het verleden gebeurd is. Het verhaal en de ontdekkingen van Maud lopen hierop achter, waardoor je als lezer over meer informatie beschikt dan Maud zelf. Aan het eind van het boek neemt het verhaal een wending en belandt het in een stroomversnelling, wat voor veel spanning zorgt.

De schrijfstijl van het boek is eenvoudig en de zinnen lopen vloeiend in elkaar over, waardoor het boek vlot wegleest. Naast een spannend verhaal geeft Papadag een beeld over de zorg voor een ouder met Alzheimer en het gevaar van het accepteren van onbekenden als vriend op Facebook.