{ “..Joost past mooi in dat rijtje. Hoe zal ik het sprookje noemen? Sneeuwwitje, Roodkapje, Spoorloosje..? “}

De elementen:
De cover laat een mooie afbeelding zien, van een verlaten auto..op het strand..in heldere kleuren. De cover spreekt aan. De titel “Vermist” is kort maar krachtig.

Het verhaal is geschreven in de 3e persoon, en is vertelt vanuit meerdere perspectieven. De hoofdstukken hebben geen nummering, maar een andere aanduiding. Dit maakt het heel spannend. Het verhaal leest heel vlot en je zit er gelijk in. In duidelijke taal, en een prettige verhaalstijl lezen we over Karen en wat zij meemaakt.

We lezen over het gemis van Joost, het verdriet van Karen, de liefde die ze nog voelt voor Joost.. bijna voelbaar, de stoere houding van dochter Melissa die ook probeert overeind te blijven, de woede van de jonge mensen die hun geld terug willen. Het is voor Karen een regelrechte nachtmerrie waarin zij terechtkomt.

De schrijver Ellen de Vriend heeft hiermee een mooi en heel spannend verhaal neergezet: een regelrechte pageturner. Het verhaal moet even op gang komen, maar dan stap je in een regelrechte rollercoaster van spanning, intriges en ontdekkingen.

Met veel spanning en een meeslepende vaart lezen we over de zoektocht naar Joost. En dat dit veel onmacht en verdriet geeft bij de achterblijvers.

Een aanrader, voor de lezers van Suzanne Vermeer, Nathalie Pagie..en komt in de buurt qua schrijfstijl van Saskia Noort. Prachtige Pageturner!