In 'Mijn reis met Gobi' las ik over Leonard die vertelt over zijn moeilijke jeugd in Australië en de reden voor zijn fascinatie voor extreme sporten. Maar wat me vooral ontroerde is hetgeen ik las over wat zijn vriendschap met Gobi voor hem betekent. Tijdens het lezen merk je hoe Leonard verandert door deze vriendschap met dit kleine hondje.

Steeds opnieuw kreeg ik een kijkje in zijn vroegere leven en samen met het fotokatern in het midden van dit boek was dat een mooie aanvulling op deze reis. Het is niet alleen een reis van punt A naar punt B, maar het is vooral een reis in Leonard zelf; zijn groei als mens komt in dit verhaal duidelijk naar voren.

Dit verhaal is aangrijpend; je hoeft niet van sporten te houden om dit verhaal te kunnen waarderen. Het is een eerlijk en ontroerend verhaal over de veerkracht die in ons zit, over vriendschap, hoop en vasthoudendheid om te redden wat je dierbaar is.

"Mijn hoofd zei dat ze mijn woorden niet kon begrijpen, maar mijn hart dacht daar heel anders over. Dit hondje wist precies wat ik bedoelde. bovendien was ik ervan overtuigd dat ze mij op haar manier vertelde dat ze er klaar voor was, wat de volgende fase van ons avontuur ook zou brengen."

'Mijn reis met Gobi' is een verhaal waarbij je tijdens het lezen even heel emotioneel kunt worden, maar dat is geen schande.
Ik heb dit boek heel graag gelezen.