Via de Hebban leesclub kreeg ik een boek dat ik normaal gesproken niet zou hebben uitgekozen. Ik was positief verrast. Het boek beschrijft de verdwijning van mevrouw Creasy in een klein Engels dorpje. Het is geschreven vanuit de perspectieven van de bewoners uit de straat van mevrouw Creasy, waardoor het boek vaart behoudt en afwisselend is en je stapje voor stapje leert over de onderlinge verhoudingen en de oorzaak achter de verdwijning. De hoofdrolspeelster is Grace, een jong meisje van 10, die met haar frisse en scherpe blik het onderwerp luchtig en humoristisch houdt.
Het boek heeft een Christelijk tintje maar dat vind ik niet storend. De moraal die wordt meegeven is juist een algemene boodschap die mij aanspreekt en die erg actueel is.
De manier van schrijven zou ik omschrijven als ingetogen grappig. Joanna Cannon maakt hele rake observaties en omdat ze schrijft vanuit jonge mensen en volwassenen krijg je een leuke, vlotte mix van teksten, dialogen en waarnemingen. Dit is een boek dat je wilt blijven uitlezen.
Het minpunt voor mij zit in de vertaling. Er worden woorden gebruikt zoals ‘Whimsies’ en ‘Angels Delight’ en ik vind dat de vertaalster meer moeite had moeten doen om goede Nederlandse vertalingen voor deze woorden te vinden.