Titel : Terecht
Auteur : Rudy Soetewey
Uitgeverij : Kramat
ISBN : 9789462420588

Op de cover prijkt het hoofd van Vrouwe Justitia, gevallen van een gerechtsgebouw. Een zwart/wit cover die me niet direct bevalt, maar weliswaar wel opvalt en uiteindelijk toch wel een past bij het hele verhaal.

Bij thuiskomst vindt Matthias De Wolf, auteur en journalist van beroep, een USB-stick in zijn brievenbus. Hij kijkt het filmpje vol afgrijzen uit, negeert de waarschuwing om de politie niet te contacteren waardoor hij zichzelf nog meer in de problemen werkt. Wanneer hij dan op een dinsdagavond thuis komt en er een pastoor met een boodschap aan z’n deur staat worden Matthias’ journalistieke voelsprieten helemaal getriggerd. Zonder een duidelijk aanknopingspunt gaat hij op zoek naar de waarheden … Waarom zat de stick uitgerekend in zijn brievenbus ? Wie is de man op het filmpje ?

Soetewey schrijft met een scherpe pen, humor sluimert er af en toe heel onverwachts in waardoor je tussen de zware doch gekende onderwerpen (Misbruik van macht en rijkdom, de Roze Balletten, …) door een grimas kan trekken en gretig verder leest. Bewonderingswaardig dat de auteur zich af en toe waagt om met een kwinkslag waarheden te vermelden die ooit het nieuws gehaald hebben of die heel stilletjes in de doofput werden gestopt. Het lijkt me alleszins moeilijk om rond deze zaken een zeer boeiend verhaal op poten te zetten zonder saai over te komen doch is Soetewey hierin geslaagd. Ook enkele gruwelijke elementen waarbij je je de afschuwelijke beelden filmisch kan voorstellen geven dit boek af en toe een verrassende toets. ‘Terecht’ is het tweede boek van Soetewey waarin Matthias De Wolf een rol speelt, maar het is mijns inziens niet noodzakelijk dat eerst ‘Bewijs het maar’ dient gelezen te worden.
Het hoofdpersonage is een mens zoals u en ik, geen Amerikaanse toestanden, maar een ècht mens : iemand die gedreven op zoek gaat naar de waarheid. Ook de verhaallijn rond het privé-leven van Matthias maakt het allemaal toch ‘iets’ luchtiger. Toegegeven niet alles is realistisch en komt een ‘normaal’ mens dit allemaal niet tegen, maar het personage an sich is wel herkenbaar.
Alles speelt zich voornamelijk af in het Soete Waasland en het Antwerpse wat wel een positieve noot is als je zelf uit de streek komt.

Wie houdt van een rauw, noir verhaal heeft met dit boek de garantie een paar uur enorm te kunnen genieten.