Clare Swatman werkt als journaliste voor verschillende tijdschriften en Voor je weggaat is haar debuut.
Ed en Zoë zijn een getrouwd stel en al enige tijd bezig om kinderen te krijgen. Dit gaat echter niet zomaar. Er is een heel medisch traject nodig en het heeft allemaal nog geen zin gehad. Ze zijn er zelfs door uit elkaar gegroeid. Omdat Zoë zo graag zwanger wil worden is ze helemaal geobsedeerd door het zwanger willen worden en verliest een beetje de realiteit uit het oog. Ze is boos op alles en iedereen en reageert dit ten onrechte af op Ed. Hierdoor hebben ze de laatste tijd veel ruzie en onenigheid. Op een ochtend gaat Ed naar zijn werk na weer een ruzie en het meeste erge dat je kan bedenken gebeurt: Ed komt om bij een verkeersongeluk. Zoë is diep verdrietig en heeft spijt van alle verwijten die ze naar zijn hoofd heeft geslingerd. Na een tijdje gebeurt er iets met Zoë waardoor ze teruggaat in de tijd en alle belangrijke dingen uit haar leven met Ed kan overdoen. Kan dit voorkomen dat deze trieste gebeurtenis zich niet herhaalt?
Het boek leest zeer vlot, maar al na een paar hoofdstukken denk je: wat is dit? Het is te onwaarschijnlijk voor woorden wat er gebeurt en het kan ook helemaal niet. Toch ben je benieuwd hoe het af gaat lopen en hoe de schrijfster dit verhaal toch nog toto een redelijk einde gaat brengen.
Het boek doet je nadenken over je eigen handelen in bepaalde situaties en met name als je zelf ook wel eens onredelijk reageer, en wie doet dat niet? Ook geeft ze met haar boek aan dat het belangrijk is om er voor te zorgen dat speciale dagen een speciale, mooie herinnering achter laten.
Het wijsje: Ga nooit heen zonder te groeten, ga nooit heen zonder een zoen, wie het noodlot zal ontmoeten kan het morgen niet meer doen is een goede omschrijving van de boodschap van het boek.
Ik had het echter liever in een wat andere, geloofwaardigere vorm gehad.