De boeken van de Brits auteur David Hewson (1953) verschijnen in alle Europese landen, inclusief Italië. Vooral dat laatste beschouwt hij als een groot compliment, want dat is volgens hem de moeilijkste markt. Gevallen engel  is zijn negende thriller rondom de Romeinse rechercheur Nic Costa en speelt zich wederom af in de Eeuwige Stad.
Rechercheur Nic Costa heeft vakantie als hij op een avond ergens in de stad een ijselijke kreet hoort. Als hij polshoogte gaat nemen treft hij in de Via Beatrice Cenci een gillend meisje aan. Ze is gekleed in pyjama en zit geknield naast het lichaam van een man. Malise Gabriel heeft de val vanuit zijn appartement niet overleefd en zijn dochter Mina verkeert in shock. Nic draagt de zaak over aan zijn collega’s, maar kan het voorval niet loslaten. Als het er dan ook nog sterk op begint te lijken dat er een verband is met een duister familiegeheim uit de zestiende eeuw bijt hij zich vast in het onderzoek, met alle gevolgen van dien.
Vanaf het moment dat je begint te lezen in Gevallen engel  tot het moment dat je het boek sluit, waan je jezelf in het prachtige Rome. David Hewson kent de stad als geen ander en dat is aan alles te merken. Rome is voor hem overduidelijk een onuitputtelijke inspiratiebron. Naast het Rome van nu speelt het oude Rome ook een rol en door de afwisseling tussen heden en verleden ontstaat er diepgang in het verhaal. Als lezer krijg je een zeer compleet beeld van de Eeuwige Stad. Kunst, geschiedenis, cultuur en het hedendaagse Rome, het komt allemaal aan bod.
De personages zijn krachtig en levensecht. Enerzijds de vaste club, waaronder de jonge rechercheur Costa en de oudere rechercheurs Falcone en Peroni, die allen erg verschillend zijn maar nog steeds van elkaar leren en zichzelf ontwikkelen. Anderzijds de personages die voor het eerst opduiken, zoals de ogenschijnlijk kwetsbare Mina Gabriel en haar bijzonder interessante familie. Er komen veel personages voor in dit verhaal, maar dit is geenszins verwarrend. David Hewson heeft een goede balans weten te vinden. Er kan niemand gemist worden, maar er hoeft ook niemand meer bij.
Gevallen engel  is het negende deel in de Nic Costareeks, maar is zeer goed afzonderlijk te lezen. Het draait namelijk vooral om de nieuwe personages en de vele gebeurtenissen die plaatsvinden en minder om de privélevens en problemen van de vaste personages. Zij zijn de basis, maar de overige personages maken het verhaal.
De plot is ijzersterk. Het verhaal zelf is niet extreem spannend, maar je blijft wel vol spanning uitkijken naar de ontknoping. Bewonderenswaardige plotwendingen brengen je keer op keer op een ander pad. Als je uiteindelijk denkt te weten hoe het zit en het verhaal voor je gevoel afgerond is, volgt die alles overtreffende wending. Zo een die niemand aan ziet komen. Van het ene op het andere moment wordt alles alsnog in een ander daglicht geplaatst. Verbazingwekkend. Een knappe prestatie en zeker uniek want David Hewson verlegt met gemak even de finishlijn met een ludieke slotfase als gevolg.
Ondanks het gebruik van lange zinnen, is de schrijfstijl van David Hewson vlot. Zijn verhaal is prettig leesbaar en zeker bij een boek van ruim 400 bladzijden is dat fijn. Aandachtig lezen gaat vanzelf want het verhaal is boeiend van start tot finish. Het gebruik van enkele Italiaanse woorden en uitdrukkingen zorgen voor een extra Italiaans tintje. De Romeinse sfeer die wordt gecreëerd doet je al snel verlangen naar een stedentripje Rome.
Grotendeels is het verhaal verzonnen, maar niet alles. Fictie en feiten volgen elkaar op. Achterin het boek heeft David Hewson aangegeven wat werkelijkheid is, en wat niet. Wie Rome ooit bezoekt kan dus met een gerust hart op zoek naar de bezienswaardigheden waar David Hewson over schreef zonder op een dood spoor te belanden.
Gevallen engel  is zeer de moeite waard op te lezen. Een aanrader!