Recensie gebaseerd op ‘Pigen uden hud’, de oorspronkelijke versie van het boek.

‘Meisje zonder huid’ is het vierde boek van de Deen Mads Peder Nordbo, het eerste dat in het Nederlands vertaald werd. De auteur genoot een opleiding in de Scandinavische talen, literatuur en filosofie en is bijzonder geïnteresseerd in alles wat met runen en taalgeschiedenis te maken heeft. Hij woonde meerdere jaren op Groenland, het officieel grootste eiland ter wereld, en is dus bijzonder goed geplaatst om een serie thrillers te schrijven die zich daar afspelen.

Hoofdpersonage is de Deense journalist Matthew Cave, die na het verlies van zijn vriendin en ongeboren baby beslist om naar Groenland te verhuizen, hij komt terecht in de hoofdstad Nuuk. Vrijwel meteen wordt hij betrokken bij een fascinerende zaak: een net gevonden mummie, naar het zich laat aanzien een eeuwenoude goedbewaarde viking, is verdwenen. De agent die de vondst moest bewaken, wordt vermoord aangetroffen. Al snel komt Matthew op het spoor van een oude zaak uit 1973, waarbij vier mannen dezelfde gruwelijke dood stierven als de agent; er verdwenen toen ook een paar meisjes. Voor Matthew is duidelijk dat beide zaken met elkaar verband houden, hij wil de daders van de beestachtige moorden ontmaskeren. Maar wie kan hij vertrouwen? Wordt er in politieke kringen hoog spel gespeeld? Zal hij toegeven wanneer hij met de dood bedreigd wordt? Gek genoeg is Tupaarnaq, een jonge vrouw die net uit de vangenis komt, de enige die hij volledig vertrouwt.

Sneeuw, ijs, wind en intense kou, het Groenlandse klimaat spreekt tot de verbeelding. Met zijn ‘Deense’ sportschoenen komt Matthew niet ver, echte Groenlandse laarzen heeft hij nodig! Het hele verhaal getuigt van een mooie schrijfstijl, beschrijvingen en dialogen wisselen elkaar af, nergens wordt het nodeloos ingewikkeld. De hoofdpersonages Matthew en Tupaarnaq zijn goed uitgewerkt, ze komen voor de lezer helemaal tot leven, net als een paar andere personages die een belangrijke rol in het verhaal vervullen.

Het verhaal zit goed in elkaar. Aanvankelijk gaat alle aandacht naar de gebeurtenissen in het heden (augustus 2014), maar al snel zijn het de moordzaken en de verdwenen meisjes van veertig jaar eerder (november 1973) die de lezer in de ban houden. De verhaallijnen komen op het einde mooi samen, op een bepaald moment tovert Mads Peder Nordbo een wit konijn uit de hoed en de uiteindelijke ontknoping is verrassend en bevredigend.

‘Meisje zonder huid’ is geen doorsnee thriller, de auteur windt er geen doekjes om wanneer hij beschrijft in welke staat lijken gevonden worden en hoe de moordenaar zich heeft uitgeleefd. Wie zich aan de gruweldaden niet stoort, zal vast genieten van deze Deense thriller.

Uit het buitenland was er meteen grote belangstelling voor het boek, het zou aan maar liefst 16 landen verkocht zijn. Wanneer de verkoopcijfers meevallen, mag de Nederlandstalige lezer uitkijken naar meer avonturen van Matthew en Tupaarnaq. In Denemarken ligt sinds een paar maanden immers de opvolger ‘Kold angst’ (Koude angst) in de winkel. De auteur neemt ons weer mee naar Nuuk, een nog niet uitgewerkt draadje uit het eerste boek krijgt dan alle aandacht.