Van Hakan Nesser had ik wel gehoord maar nog niets gelezen. De reden is dat veel van zijn boeken als onderdeel van een reeks zijn verschenen en ik ben er goed in dan juist met het verkeerde deel te beginnen. Dit boek is echter een stand alone en dankzij de Hebban leesclub had ik een mooie kans op een kennismaking. Die is goed bevallen.

Een Zweedse vrouw van middelbare leeftijd komt aan in Winsford, een klein dorpje op de Exmoor, Somerset. Kennelijk is haar hoofddoel haar hond te overleven maar natuurlijk is er meer aan de hand.
Zij is een voormalige tv-persoonlijkheid, getrouwd met een hoogleraar literatuur en beiden zijn bekende figuren in Zweden. Na een schandaal, waarbij Martin beschuldigd wordt van verkrachting, besluit het echtpaar naar Marokko te vertrekken. Martin wil daar een dik boek over bepaalde gebeurtenissen die eind jaren 70 in een schrijverscommune op Samos en in Marokko plaatsvonden, gaan schrijven. Ze komen niet verder dan Polen waar Maria tijdens een strandwandeling plotseling en onverwacht haar kans op wraak ziet. Daarna volgt haar vlucht naar Engeland.

Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af op de Exmoor, waar heel wat door Maria en haar hond wordt afgewandeld. Er is veel mist, regen, wind en kletsnatte paden met veel modder. Het boek laat zich soms lezen als een reisgids met aanvullende weerberichten. Toch verhoogt dit de duistere sfeer van het boek in hoge mate.
De ontwikkeling van het verhaal verloopt plezierig traag. Regelmatig wordt teruggeblikt naar het verleden van Maria en Martin en krijg je meer inzicht in haar karakter. Ze ontmoet diverse dorpsbewoners, krijgt zelfs een relatie met een buurman, maar laat niets los over haar geheim. Het thuisfront wordt middels e-mails een rad voor de ogen gedraaid. Je ontkomt niet aan het idee dat zij wel een behoorlijk berekenende dame is.

Een deel van het boek, en voor mij het minste deel, wordt besteed aan de ervaringen van Martin in de schrijverscommune. Door het lezen van de dagboeken van Martin, komt Maria er uiteindelijk achter welke sinistere gebeurtenissen daar hebben plaatsgevonden.

Er gebeuren allerlei vreemde dingen tijdens haar verblijf die uiteindelijk in het boek niet worden opgehelderd. De lezer blijft dus met vragen achter maar wellicht is dat de bedoeling van Nesser.

Het eind komt ook wat onverwacht. Misschien een teleurstellend eind omdat ik ondanks alles sympathie voor Maria heb gekregen.

Opvallend en voor mij verrassend was de bijzonder mooie stijl waarin het boek geschreven is. Vaak wordt een thriller het predikaat 'literair' meegegeven, meestal ten onrechte. De uitgever laat dat hier achterwege terwijl dit voor dit boek zeker verdiend zou zijn.