Het verhaal gaat over Zina Welter een vrouw die het liefst alleen in huis zit, met gesloten gordijnen. Ze wordt gegrepen door het mysterieuze Voyninch manuscript en reist af naar London, waar het Voynich weekend wordt gehouden, dat weekend is het begin van een avontuurlijke reis door Europa, die ze samen maakt met mede Voynich manuscript fanaten, hoe verder de reis vordert, hoe duidelijker de onderlinge verhoudingen beginnen te worden. Wie is er nog te vertrouwen?

“De Voyninch is een monster, verzwelg het of het verzwelgt jou.”

Ik ben aangenaam verast door dit boek, waar ik in het begin een klein beetje huiverig was, dat ik het verhaal niet zou kunnen volgen, omdat het misschien een algebra aan moeilijke geschiedenis kundige feiten zou kunnen zijn, bleek dit niet het geval. Donald Nolet schrijft het verhaal zo dat iedereen het kan begrijpen, het leest dan ook erg vlot weg.
In het verhaal blijft een onderliggende spanning sidderen, zodat je als lezer graag wilt weten hoe het nu verder gaat en of het mysterie ook ontrafeld gaat worden.
Ook vond ik dit een erg leerzaam verhaal omdat er zowel in het heden als in het verleden wordt geschreven, krijg je als lezer een kijkje in de keuken van het voyninch manuscript.
Ook worden er waargebeurde feiten in dit verhaal verweven, dit geeft het verhaal wat extra’s, je gaat als lezer afvragen wat dat geheimzinnige manuscript nu echt inhoudt.
Ik heb er van genoten en ga nog eens uitgebreid googlen naar dit mysterieuze manuscript.