Waar het eerste boek van Astrid grote indruk op mij maakte doordat het haar familie geschiedenis bevat en dat van haar broer Willem, heeft haar tweede boek mij een letterlijk zoals de titel het omschrijft een kijkje gegeven in het leven van een getuige.

Judas vond ik sterk en aangrijpend. En ook Dagboek van een getuige gaf mij het gevoel meegezogen te worden in de alledaagse angst van de schrijfster.

Voor vele lezers zal het toch een ver van hun bed show zijn en kan haar verhaal in twijfel worden getrokken.
Het is dus een persoonlijke smaak kwestie of je het boek wel of niet iets vindt.

Ik vond Judas beter en aangrijpender. Maar toch raakt ook dit boek mij.

Ik hoop op een vervolg dat meer gaat beschrijven over het nu lopende proces. Maar dat zal vermoedelijk nog even op zich laten wachten.

Vooral hoop ik dat de situatie van de getuigen en berokkenen verbeterd.