Wat een prachtig meeslepend boek was dit, het had voor mij nog veel dikker gemogen.
Het is erg vreemd als je van je oma een erfenis hebt die bestaat uit herinneringen, en al helemaal als die herinneringen vol geheimen en raadsels zit.
Tessa erft een doos vol brieven en spulletjes van haar lieve oma Beatrijs, en zodra ze in de brieven begint, krijg je als lezer twee soorten verhalen, eentje in het heden en de andere in het verleden van Beatrijs. Je word mee gezogen in de brieven uit het verleden, en dat raakt je zoals het Tessa raakt. Ze kan het verhaal van haar oma niet loslaten en doet er dan ook alles aan om de laatste vreemde wens van haar oma op te lossen.
Het verhaal van Beatrijs in de oorlog grijpt je erg aan, het vertrouwen in de mensen komt ook erg goed naar voren in dit verhaal, zodat je zelf ook van bepaalde mensen erg gaat balen.
Ook het einde vond ik verrassend mooi. Een roman die ik echt wel kan aanraden.