‘Drie minuten’ is het vervolg op ‘Drie seconden’ door Roslund & Helström. Ik had het boek ‘Drie minuten’ gewonnen, en was er in gestart. Maar ik miste informatie. Ik heb ‘Drie seconden’ gekocht en was een week in de ban van Piet Hoffmann, Ewert Grenz en Crouse.

Er ging een wereld open, een wereld waar alles draait om cocaïne en kinderen trots zijn om sicario’s te zijn. Het is pijnlijk te lezen hoe geld, macht en aanzien het grootste goed is, en dat men letterlijk over lijken gaat. Tot in detail worden gebeurtenissen beschreven en er zijn misselijkmakende beschrijvingen van martelingen. ‘Drie minuten’ heeft vaak een sterke maag nodig. Je zou daarom wel stukken of delen overslaan, maar ze horen bij de verhaallijnen. Je concentratie is vereist, er zijn verschillende hoofdpersonen die ook allemaal persoonlijk worstelen met dilemma’s of worden herinnerd aan geliefden die er niet meer zijn.

Er zijn prachtige persoonlijke omschrijvingen over liefde, de liefde voor kinderen maar ook voor een geliefde die er niet meer is. Er wordt verteld waarom men alles in de waagschaal stelt om dood en verderf te stoppen.

Dat ‘Drie minuten’ is geschreven door auteurs met kennis van zaken is een feit, maar de auteurs gaan verder dan hun onderzoek, ze gingen ook naar Columbia, om daar met eigen ogen het land te zien waar zij over schrijven. ‘Drie minuten’ zou een waargebeurd verhaal kunnen zijn, en dat is de kracht van Roslund & Helström, echte verhalen verweven tot fictie.

‘Drie minuten’ is een gruwelijk spannende thriller die je op het puntje van je stoel laat zitten. De schrijfwijze is niet overal vloeiend, er wordt vaak hakkelend verteld wat er gebeurt. Maar als je besluit hier overheen te lezen waan je je in Columbia en ben je getuige van alles wat er om je heen gebeurt.

In de leesclub hier is veel geschreven, neem er een kijkje en zeker als je het boek gelezen hebt zal er veel herkenbaar zijn.