Sterrenstof gaat over Henry en Grace en is geschreven vanuit het perspectief van Henry. Grace komt bij Henry op school en ze is erg vreemd. Ze ziet er onverzorgd uit en draagt alleen maar jongenskleren. Henry vindt haar eigenlijk meteen interessant. Zodra Grace en Henry beide het redacteurschap van de schoolkrant krijgen aangeboden begint Henry haar beter te leren kennen en valt hij als een blok voor haar. Maar, wat maakt Grace tot de persoon die ze nu is en passen Henry en Grace wel bij elkaar?

Stukje bij beetje leren we als lezer, vanuit het verhaal van Henry, Grace beter kennen. Ze is beschadigd, behoorlijk beschadigd. De schaduwen van haar verleden kleven als secondelijm aan haar lichaam. Henry is bang om haar bij hem weg te jagen en loopt constant op eierschalen in haar bijzijn. Af en toe vangt hij een glimp van de Grace die ze ooit is geweest en hij hoopt uit alle macht dat hij de persoon is die de schaduw kan verdrijven.

Het verhaal is mooi. Een jongen die zo verliefd is op een beschadigd meisje en bijna alles voor haar over heeft is een uitzonderlijk romantisch concept. Buiten dat staan in het boek ook veel conversaties via de telefoon, waardoor het realistischer wordt voor deze tijd. Wij appen ons ook suf als we verliefd zijn en overdenken elke emoticon, net als Henry in het boek. Ook zitten er veel referenties in naar andere boeken en films waardoor je een soort verbinding voelt met de belevingswereld van de personages. Wij kennen die boeken en films immers ook.

In het begin was het idee van Grace en Henry echt romantisch maar na een tijdje werd het wel echt triest. Henry blijft hangen bij Grace maar krijgt weinig respons. Ook Grace blijft echt heel erg hangen in haar verdriet, heel erg en dit frustreerde best wel. Om die rede was het ook lastig om mee te leven met de romance van Henry en Grace. Het voelde een beetje als trekken aan een dood paard. Super frustrerend.

Ondanks de frustraties die het af en toe opriep is dit boek echt genieten. Het vertelt een verhaal over liefde en rouw, over hoe het verleden het heden terroriseert, over hoe moeilijk liefde kan zijn. Het is geen typische romance en daar ligt de kracht van dit boek.

Mooi beschreven, realistisch en bomvol referenties naar andere verhalen, een aanrader voor de wat meer ervaren YA lezer!