“Iedereen in Shaker Heights had het er die zomer over: hoe Isabella, het jongste kind van de Richardsons, uiteindelijk was doorgedraaid en het huis had afgebrand.”

Meteen een stevig begin voor de tweede roman, na ‘Wat ik nog nooit eerder heb gezegd’, van Celeste NG! De lezer komt terecht in de besloten en goed georganiseerde gemeenschap van Shaker Heights, waar de bewoners zich braaf aan de regels houden en iedereen ogenschijnlijk een perfect leven heeft. Binnen het gezin van Elena is dochter Isabella, Izzy, niet de gemakkelijkste puber. Izzy kijkt erg op naar de nieuwe huurder, Mia. Waar komt Mia vandaan, wat is er in haar verleden gebeurd? Wie is de vader van haar dochter Pearl?

Het verhaal bouwt zeer rustig op, de lezer maakt op een zeer slome manier kennis met de personages. Op het randje van saai. Gelukkig komt er weer wat vaart in het boek als er een adoptie de gemoederen hoog doet oplaaien en voor onenigheid zorgt.

Wanneer ben je een moeder? Wanneer ben je een goede moeder? Wat is het ideale leven? Deze kwesties worden mooi in het verhaal verwerkt en zet de lezer aan het denken.

Er had wat meer vaart in het eerste deel mogen zitten. Nadien volgen er te veel problemen elkaar dan weer snel op. Maar het verhaal wordt nooit spannend, de voortgang is voorspelbaar.

Een matig boek dat zeker het lezen waard is, maar geen waardige opvolger voor het debuut van Celeste NG.