Mijn eerste aanraking van bureau Marit heeft voor gemende gevoelens gezorgd.

Bureau Marit wordt door een buurtgenoot ingeschakeld omdat haar kat spoorloos is verdwenen. Marit bijt zich samen met haar hulpje Olaf volledig in het onderzoek en komt door haar gesprekken met haar goede vriend Dix, die als rechercheur werkzaam is, steeds tot vreselijkere ontdekkingen.

Hebben de verschillende zaken iets met elkaar te maken en lukt het Marit de onderste steen boven water te krijgen?

Het gekozen plot met de boodschap van dierenleed is heel goed gekozen. Het onderwerp zie ik zelden in een boek terug komen en is goed en realistisch verwerkt.

De schrijfstijl is in mijn ogen minder prettig. Ieder personage wordt in een vertelvorm beschreven wat het lezen niet altijd ten goede komt. Het oogt soms passief en af en toe zelfs als opvulling door dezelfde opmerking vaak terug te laten komen. Ik ga ervan uit dat de voorgaande bureau Marit boeken op dezelfde wijze zijn geschreven. Dus voor degene die dat heerlijk vonden zullen Het Kattenpension zeker erg waarderen.