Het idee van dit verhaal sprak me aan; het opzetten van een project om een paard te helpen. Het lijkt me wel ontzettend lastig om er een te kiezen, want er zijn zoveel paarden die op een of andere manier hulp kunnen gebruiken. Gelukkig hadden de drie dames in het boek daar ook een flinke kluif aan (wat het verhaal realistisch maakte). Leandro vindt hen uiteindelijk en dat vond ik mooi. Hoewel ik niet echt in het lot geloof, vond ik het mooi hoe ze uiteindelijk Leandro vinden en hem weten te kopen en hoe ze vervolgens het traject in gaan om hem weer vertrouwen te geven in de mens.

De personages kwamen allemaal heel menselijk over; elk van hen heeft iets goeds, maar ook iets waar ze tegenop zien of een vervelende karaktertrek. En dat maakte het verhaal voor mij heel sterk. Zeker ook omdat bij het boek een brief zat dat het verhaal deels op waarheid berust. Marja Tulp heeft namelijk zelf ook eenzelfde soort project gehad en dat leide tot inspiratie van dit verhaal. Ik vraag me dan af tot waar die waarheid loopt en waar de fantasie begint. Ik hoop dat de spannende ontwikkeling in het tweede deel van het verhaal op fantasie berust, het lijkt me helemaal niet fijn om in de positie van Alwin die op Leandro rijdt te moeten zitten.

In dit verhaal komt eigenlijk alles aanbod: vreugde, verdriet, spanning, blijdschap, verraad. Ik vond die afwisseling leuk, het hield de vaart in het boek en hierdoor kreeg ik ook een idee wat er allemaal komt kijken bij het houden van een paard, helemaal als het een 'probleem'paard is. Wel verliepen sommige obstakels wel heel gemakkelijk. Het obstakel komt dan wel realistisch over, maar het gemak waarmee dit uiteindelijk overwonnen wordt, was me soms wat te voor de hand liggend of te toevallig. Ik kan hier niet echt over uitweiden omdat ik dan spoilers geef en dat wil ik voorkomen. Het deed overigens geen afbreuk aan het verhaal, het viel me alleen op.

Het einde was goed afgerond, maar dan komt de "ik wil een epiloog" lezer in mij boven, want alles is dan wel leuk en aardig afgerond maar hoe ziet de situatie er over twee, drie, zes maanden eruit? Doen Alwin, Leandro en de andere personages wat ik verwacht dat ze zullen doen of had de schrijfster toch een ander beeld voor ogen. Dat is eigenlijk enige dat ik miste in het verhaal, maar goed, dan ga ik nu zelf mijmeren over de toekomst van de personages.

Mocht je op zoek zijn naar een leuk avontuur dat over paarden gaat, dan is Leandro zeker een aanrader. Zelfs als je geen paardenkennis hebt en geen idee hebt hoe die wereld eruit ziet, is het leuk. Marja Tulp heeft alles zo uitgelegd dat je het idee hebt dat je dat allemaal allang wist. Ik ben benieuwd naar meer avontuurlijke verhalen van haar hand!