Hennequin Smith is weduwe en schoonzus van hovj Miriam de Moor. Miriam kan maar niet verkroppen dat er geen verder onderzoek naar de dood van haar broer is gedaan, zeker omdat zij het sterke vermoeden heeft dat Hennequin de hand in het ongeluk van haar broer heeft gehad. Miriam wil de onderste steen boven hebben al kan het haar haar baan kosten. Wanneer zij in het verleden van Hennequin Smith duikt ontdekt zij dat Hennequin al op zeer jonge leeftijd een jaar in jeugddetentie heeft gezeten wegens moord. Ook in de jaren daarna zijn er twee echtgenoten geweest die het huwelijk niet hebben overleefd en het lijkt er op dat er meer doden te betreuren zijn.

Miriam ontdekt al snel dat zij aan het werk is als kraamhulp in het gezin Oscar en Didi Stevens-Vos. Zij zijn de nieuwbakken ouders van een mooie en gezonde dochter Indy. De zwangerschap is zwaar geweest voor Didi doordat zij zeer ernstige bekkeninstabiliteit kreeg, waardoor zij na de bevalling niet zo snel weer op de been is. Een goede kraamhulp is daarom van groot belang. Zo op het eerste gezicht lijkt Hennequin de ideale kraamhulp en Didi is dan ook erg blij met haar. Wanneer Didi ontdekt wat Hennequin werkelijk is, is het al te laat.

De kraamhulp is niet geschikt voor zwangeren en net bevallen vrouwen. Het boek kruipt je onder de huid,je weet wie het gedaan heeft, maar je wilt weten wat ze in petto heeft voor Oscar en Didi, of haar plannen zullen lukken of dat Miriam haar te slim af is en vooral WAAROM. Als lezer ben je eigenlijk een toeschouwer in het kat en muisspel tussen de beide vrouwen. De verhaallijn bestaat grofweg uit Didi, Hennequin en Miriam die om de beurt een stuk van hun versie vertellen, waardoor er een pracht van een psychologische thriller is ontstaan. Alleen het einde laat nog wel veel losse eindjes.