"Boek (256 blz.) is een genadeloos grappige roman over het schemergebied tussen normaal en gek, het bijzondere van het gewone en het gewone van het bijzondere. Zelden werd de onwil om te leven zo nauwgezet en ontroerend verwoord."

Toen ik bovenstaande tekst achterop het boek las dacht ik: 'Dit wil ik lezen!' En heb hem vervolgens bij de bibliotheek gereserveerd. Ik had echt zin om erin te gaan beginnen, maar eenmaal begonnen wist het boek mij in de eerste instantie niet zo te boeien.

Robert van Eijden houdt van erg veel structuur in zijn leven en kan slecht tegen veranderingen. Dat blijkt wel als het appartement waarin hij woont verbouwt moet worden.
Zijn hele leven ligt in duigen. Hij heeft geen idee waar hij het zoeken moet. En aangezien hij vanuit huis werkt kan hij niet echt een kant op.
In het boek probeert Robert dan ook te werken met oordopjes in, een koptelefoon er overheen en een gordijn over zijn hoofd, om de buitenwereld maar zoveel mogelijk buiten te sluiten. En toch lukt het dan nog steeds niet.
Alhoewel Robert zijn leven zelf niet echt grappig vindt, maakt hij wel vaak rake grappen.

Ja, de dingen die Robert van Eijden meemaakt in deze roman zijn vaak grappig verwoord en ja, ik wilde heus wel weten hoe het af zou lopen met de verbouwing enzo, maar ik heb me echt door het boek heen moeten worstelen. Ik heb zelfs op het punt gestaan om hem maar gewoon terug naar de bibliotheek te brengen. Ik bedoel, niet ieder boek hoeft perse uitgelezen te worden. Soms past een boek gewoon niet bij je.
Toch wilde ik doorzetten, maar om de moed er een beetje in te houden ben ik daarnaast nog een ander boek gaan lezen.
Dat bleek een goede keus te zijn, want ineens had ik toch weer zin om verder te lezen.
Ik kwam veel humoristische uitspraken tegen, en het einde: Geweldig! Totaal onverwacht. Door dat einde zou ik zo een hele ster extra aan het boek geven. Het was helemaal af :-).