Voor de hebban leesclub heb ik deze roman mogen lezen. Het is het eerste boek wat ik van deze schrijfster mocht lezen en ik was er erg benieuwd naar. De cover spreekt me al aan en ook de tekst op de voor en achterkant nodigen mij erg uit ! Persoonlijk vind ik het wel jammer dat er daar al een enorme spoiler wordt weggeven. Het boek is erg prettig geschreven, wel in de ik- vrom waar ik niet zo van hou, maar het is niet irritant. Waarschijnlijk omdat het boek als een soort dagboek ( maandboek ) is geschreven. Erg fijn omdat je zo makkelijk meegaat in het rouw proces waar Janine in komt te zitten na het plotselinge overlijden van haar man Milo. Vooral de eerste hoofdstukken zijn erg sterk geschreven , je voelt met haar mee, begrijpt haar verdriet. Later begrijp je ook waarom ze niet echt wanhopig is want er was al een verwijdering tussen de partners. Dit komt door haar onvruchtbaarheid, waardoor er afstand was tussen haar en Milo. Als ze dan ook nog moet ontdekken dat hij wel een baby bij een ander heeft, komt ze hier door haar wilskracht mee in het reine. Haar vriendinnen , buren en zelfs Isabel, de moeder van de baby , zijn haar tot steun. Als dan ook nog de romantiek om de deur komt kijken , wordt het voor mij wat simpel, te voorspelbaar, maar ja het is dan ook een roman. Al met al een fijn boek die je meeneemt in alle emoties waar Janine mee worstelt. Het krijgt niet veel diepgang maar echt gemist heb ik dat ook weer niet.