Een ontroerend boek over een Joods gezin dat voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog naar Londen vlucht. Jacob Rosenblum , zijn vrouw Sadie en hun dochtertje Elizabeth vluchten uit Berlijn, niet wetende dat het een definitief afscheid van hun familie zal zijn. Jacob krijgt bij aankomst een donkerblauwe folder met de titel: Voor uw verblijf in Engeland: Handige informatie en nuttige adviezen voor vluchtelingen. Dit foldertje bevat alles wat je over de Engelsen moet weten. Jacob verandert zijn naam in Jack en leert de regels uit zijn hoofd. Hij wil namelijk een Engelsman worden, totaal aangepast en wil eigenlijk niets meer met zijn Joods/Duitse achtergrond te maken hebben. Zijn ultieme droom is lid worden van een golfclub, maar geen enkele club wil een Jood toelaten . Er zit voor Jack niets anders op dan zijn eigen golfterrein aan te leggen. Hij verhuist ondanks Sadie’s tegenwerpingen naar Dorset. Daar leven ze totaal langs elkaar heen. Zij leeft in het verleden, met het verdriet van het gemis van haar familie, ondertussen recepten bakkend die haar moeder voor haar in een schrift heeft opgeschreven. Ze maakt onder andere Baumtorte, gebak om je te helpen herinneren. Het wordt een cake van bijna een meter hoog, elke laag met zijn eigen herinnering, een taart ruikend naar een ondraaglijk verdriet. Jack leeft als eeuwige optimist in de toekomst, in een droom die hij voor zich ziet en waar hij niet van af te houden is. Ik vond het zowel een humoristisch als triest verhaal , over iemand die alles doet om te integreren, daarbij zijn eigen identiteit verliezend om maar geaccepteerd te worden. Daarnaast vond ik het verhaal wat oppervlakkig, omdat de Tweede Wereldoorlog en de gevolgen ervan helemaal niet terugkomen in het verhaal .