Toen wij voor de blog het aanbod kregen om de Young Adult ‘Het verdronken land’ van Olga Ponjee te lezen en te recenseren hield ik mij gelijk van harte aanbevolen. Ik had de aankondiging van het boek al voorbij zien komen bij de uitgeverij LetterRijn en wist toen al dat ik graag het verhaal wilde lezen. Dit kwam voornamelijk doordat bij het lezen van de achterflap tekst mijn gedachte uitgingen naar verhalen van mijn opa & oma rondom de watersnoodramp in 1953 waar zij toen middenin zaten. Tevens sprak het politieke aspect mij aan omdat dit iets is wat tegenwoordig heel erg aan de orde is en wereldwijd ernstige problemen geeft. Voldoende reden dus om het boek met nieuwsgierigheid te gaan lezen en te onderwerpen aan mijn kritische, toch eerlijke en respectvolle, recensentenblik.

Vanaf de eerste pagina’s merkte ik al dat het verhaal mij pakte. De gekozen bewoording, die goed past bij de jongeren hoofdpersonages en de YA doelgroep, leest moeiteloos en vlot door. De opdeling in hoofdstukken per karakter zorgen ervoor dat er geen verwarring ontstaat over wie zijn/haar belevingen je leest. Je leert in het begin eerst enigszins de belangrijkste karakters in het verhaal kennen voordat het geheel echt vaart krijgt. Ook al gebeurd er gelijk vanaf het begin genoeg.

Het boek bevat behoorlijk wat laagjes die je als lezer sturen richting het nadenken over hedendaagse problematiek in de (wereld)maatschappij en milieuproblematiek van tegenwoordig aantikken ondanks het een fictief verhaal is. Daarom denk ik dat het boek ook goed geschikt is voor een ouder lezerspubliek naast de YA doelgroep van het desbetreffende genre. Nu lijkt het hierdoor misschien een ietwat droog verhaal maar dat is zeker niet het geval! Er zit voldoende afwisseling in van avontuur, spanning, verdriet, liefde en bedrog waardoor het boek geen één moment verveeld.

Voor mijn gevoel verloor het verhaal naarmate het einde inzicht kwam wel iets van haar kracht. Het ging namelijk plotseling wel erg rap waardoor sommige gebeurtenissen niet geheel logisch op mij overkwamen of tot hun recht kwamen. Het leek wat afgeraffeld richting de laatste 20 à 30 pagina’s, het had wat mij betreft nog wel wat uitgebreider en rustig beschreven mogen worden. Ook bevonden zich voor mijn gevoel hier en daar wat losse onderdelen in het verhaal die ik niet geheel conform de belangrijkste gebeurtenissen kon plaatsen. Hoe kwam het bijvoorbeeld dat bepaalde karakters geworden waren zoals ze nu zijn, waarom handelen zij zo? Aangezien het hierbij niet om de hoofdkarakters ging, namelijk niet de jongeren, maar toch personen die een grote rol spelen miste ik bij hen toch wellicht enige uitwerking of redenatie voor hun gedrag tegenover de anderen. Toch heb ik absoluut genoten van dit sterke YA verhaal wat beangstigend genoeg ooit (of dichterbij dan wij denken) zomaar eens realiteit zou kunnen worden.

Ik geef dit boek 3,5 tot 4 sterren.

Spanning: 7
Plot: 6
Leesplezier: 7
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 8
Psychologie: 6