Ik vond "over de liefde" een mooi geschreven boek. Doeschka Meijsing weet hoe ze met taal om moet gaan. Het verhaal vond ik minder. Ze beschrijft heel mooi hoe ze in zichzelf zat opgesloten en wat dat met haar deed; over haar verliefdheden en wat verliefdheid met je kan doen; over de onzekerheid. Ze kiest haar woorden zorgvuldig maar blijft daarbij mooi vloeiend schrijven. Dit is een boek van vragen, niet van antwoorden. Er is vaak geen een reden aan te wijzen waarom mensen uit elkaar gaan. Daar hoefde voor mij ook geen antwoord op gegeven te worden.
De al eerder genoemde reis met haar broers vond ik ook niets toevoegen. Het was alsof ze nog materiaal had liggen waar ze iets mee wilde doen. Het past naar mijn mening niet goed in het boek. Jammer. Daardoor ook geen erg hoge waardering.