Amsterdam-Stockholm is het derde deel van het kwartet dat samen de OpCop reeks vormt en werd geschreven door Arne Dahl ( pseudoniem voor Jan Arnald,1963,Sollentuna,Swe).

Zoals de titel van mijn recensie al luidt, roept het boek bij mij (wederom) een dubbel gevoel op.
Aan de ene kant een stevig, solide en ingenieus plot wat aan alle kanten klopt, zeer goed gedocumenteerd en maatschappelijk en politiek geëngageerd. voldoende spanning, echte karakters en een reëel tempo. Dit samenvoegend een plot wat ver boven de middelmaat uitstijgt.
Maar ook is daar weer de weinig toegankelijke onprettige schrijfwijze van Dahl, Noem het de literaire inslag waarmee hij zich manifesteert. Op een bijna hautaine manier wordt het boek gelardeerd met pretentieuze bijna hallucinerende passages die weinig aan het boek toevoegen, eerder afleiden en het leesplezier voor een deel wegnemen.

Een dubbel gevoel dus voor mij maar niet nieuw. Ook eerder kwam ik al tot de conclusie dat Dahl's schrijfwijze niet de mijne is. Echter dit doet niets af aan zijn uitstekende verhalen.