Normaliter ben ik niet zo dol op flapteksten, maar op de achterkant van dit nieuwe boek van Lee Child staat wel een heel mooie zin. Het gaat om hoofdpersoon Jack Reacher, die als dit verhaal begint op het strand ligt met een mooie blonde vriendin. Die zin is: ‘He is so cool you can skate on him.’ Heerlijk! Deze zin alleen al zet de toon voor dit boek, dat weer een eersteklas Reachter-verhaal is.
Zoals gezegd ligt Reacher lekker op het strand, maar niet voor lang. In Indiana gebeurt iets ergs: op een rustige vrijdagmiddag worden daar zomaar vijf mensen doodgeschoten. De dader is een scherpschutter, een ex-Marinier, die vanuit een parkeergarage bij een nieuw winkelcentrum een goed zicht heeft op de mensen die het tegenoverliggende kantoorpand verlaten. De politie is er razendsnel bij en tot hun grote vreugde is de dader zo dom geweest om zoveel bewijsmateriaal achter te laten dat zij hem al snel te pakken hebben. Zijn naam is James Barr. James Barr echter vertikt het om iets te zeggen, behalve dan: ‘Haal Jack Reacher voor mij.’ Helaas is Reacher niet te vinden, maar in het strandhotel waar hij verblijft kijkt Reacher naar het nieuws, en zodra hij ziet wie de dader is, reist hij af naar Indiana. Om de dader te helpen? Of juist niet?

Wat op het oog een eenvoudige zaak lijkt, krijgt dankzij de trefzekere pen van Lee Child wending na wending. En nergens worden die wendingen te veel voor de lezer; elke nieuwe verwikkeling volgt logisch op de volgende. Jack Reacher valt nooit uit zijn rol, integendeel, hij krijgt in dit negende boek rond zijn persoon steeds meer vorm. Het mooie is daarnaast dat Reacher als hoofdpersoon ook nog lang niet verveeld. Eigenlijk zou in dit boek James Barr de hoofdpersoon moeten zijn; hij is tenslotte degene waarvan men denkt dat hij al die mensen heeft doodgeschoten. James Barr zelf komt echter nauwelijks naar voren, in tegenstelling tot zijn zuster, Rosemary, en natuurlijk de diverse voor- en tegenstanders van Barr, de aanklager en zijn advocate. Toch is dit geen gemis. De gedachten en daden van Reacher zijn genoeg om de lezer zeer tevreden achter te laten.
Dit keer een speciale vermelding voor het omslag: zelden zag ik zo’n mooi omslag, die zo goed past bij het verhaal en in zulke mooie kleuren. Heel fijn dat de Nederlandse uitgever, Luitingh, dezelfde omslag heeft gebruikt. Het boek heet in het Nederlands ‘Voltreffer’ en het is in juli 2005 verschenen.

(Door: Jannelies Smit)