Een verrassend en origineel debuut over een maatschappij waarin de verzorgingsstaat lijkt te zijn doorgeslagen: 'Kleurloosheid' is een ziekte waaraan steeds meer mensen lijden en waarvoor iedereen qua kosten opdraait. Dat roept vragen op, die in het eenzijdige politieke klimaat met slechts één politieke partij flink de kop in worden gedrukt. Hoofdpersoon Hava, zelf ook kleurloos, groeit op met een moeder die voor de kleurlozen op de barricades gaat. Dit roept steeds meer ergernis bij Hava zelf op. Haar moeder praat overal vooral óver kleurlozen, met gevolg dat haar eigen dochter zich ongehoord voelt en radicaliseert.

Romeijns schrijfstijl laat te wensen over. Het boek is gevuld met eindeloze details die vooral bladvulling lijken en de vaart uit het verhaal halen. Kleine zaken als Romeijn die het 't ene moment over 'haar moeder' en dan over 'Marijke' heeft irriteren, net als inconsistenties in tijd (verleden tijd en tegenwoordige tijd in één alinea). Toch blijft het boek van begin tot eind boeien. Het onderwerp is origineel en zet je als lezer flink aan het denken. Gedachtensprongen naar minderheden, de verzorgingsstaat, radicaliserende jongeren, ze zijn snel gemaakt. Dat maakt dat het boek boeit en zeker tegen het einde voor nog meer verrassing zorgt. Het geeft stof tot nadenken over parallellen in de huidige maatschappij die vooral om economische groei draait. Concept M blijft tot lang na het lezen van de laatste bladzijden boeien.