•••Nico, de vader van Geesje, is veerman. Geesje heeft anorexia.
Nico vertelt hoe Geesje's leven gedomineerd wordt door wilskracht. En zijn leven door onmacht.•••

Ik ben onder de indruk.. ik ben er soms stil van. Het verloop van Geesje's ziekte en denkwijze is zo goed geschreven. Alsof ik alles van heel dichtbij meemaakte.

Zinnetjes die door mijn hoofd bleven spoken:
'Het getal dat de weegschaal zou noemen, bepaalde of er de volgende dag weer een lunchdag moest volgen in plaats van een dag met avondeten.' -'Ook sokken wogen iets.' - 'Ze nam genoegen met vijfenveertig kilo en tweehonderd gram.' - 'Haar dagen waren gevuld met wachten, omdat hongergevoel altijd verdwijnt.' - 'De derde mijlpaal is haar achttiende verjaardag. (...) Mijn dochter wordt vandaag achttien. Ze wil niet.'

Het boek leest vlot. Lidewij Martens heeft in mijn ogen een vlotte 'lekkere' schrijfstijl.
Elke keer als ik in de avond op de bank zat pakte ik toch mijn boek want ik MOEST even weten hoe het met Geesje ging, hoe verdrietig ook!
Ik lees niet vaak een roman. Maar dit is toch wel 1 van de beste die ik gelezen heb!
Ik kan hem iedereen aanraden.
*****!