De bibliotheek van onvervulde dromen is een verhaal in een verhaal en tegelijkertijd bestaat het toch eigenlijk uit 2 verhaallijnen, waarvan direkt in het begin van het boek al duidelijk wordt dat die in elkaar grijpen en elkaar aanvullen.
Het ene verhaal begint bij een Amerikaanse niet-Joodse jongen van eenentwintig, die aan het eind van de regeerperiode van Nixon is geboren en pas afgestudeerd is, met als hoofdvak theologie; en waarvan mij aan het eind van het boek blijkt dat ik zijn naam niet anders meer weet of niet anders ken dan “de vertaler”. Het andere verhaal begint bij Itsik Malpesj, een Russische Jood van in de negentig en Jiddisch dichter.
Het grootste deel van het boek gaat over het leven van deze Itsik Malpesj. Het is een verhaal over Joods geloof en traditie, over pogroms tegen Joden, over haat, over moord en kinderroof, over armoede en overleven en over liefde. En het gaat ook over de verschillende manieren waarop het verstrooide Joodse volk denkt en voelt over eigen taal, etniciteit en religie.
Maar vooral valt er veel te lezen in het boek over dichten en dromen en over een bibliotheek die zulke dromen bevat. En over kapotgemaakte zachtmoedigheid met als gevolg vergelding. En tenslotte gaat het over hervinding van dromen en gedichten.
Het is een boek vol beeldspraak en humor en zelfs de gruwelen zijn lichtvoetig geschreven.
Een heel bijzonder, groot en pakkend verhaal.