In eerste instantie lijkt “ik wist het wel” de nieuwe roman van Kristen Heitzman helemaal geen verrassingen te hebben. De cover met een detail van een stel in een intieme omarming belooft een romantische liefdesverhaal. Natuurlijk kan een boek beginnen met heftig meningsverschil tussen een man en een vrouw. Het is vast geen spoiler als ik verklap dat ze uiteindelijk een paar gaan vormen. Wat maakt ‘Ik wist het wel’ dan zo aantrekkelijk om te gaan lezen?

Schrijfster Grace Evangeline is een bestsellerauteur. Zij is ondertussen haar eigen merk geworden; ware liefde wacht. In haar boeken weten moderne vrouwen dat het de moeite waard is om te wachten met seks totdat zij het huwelijksbootje instappen. Hofmakerij wordt weer een trend in New York en elke lezeres droomt van een Grace Evangeline bruiloft. Ondanks haar succes wil Grace meer; een musical van haar laatste roman. Ze benadert daarvoor niemand minder dan Devin Bressard, een van de meest succesvolle toneelproducenten in New York. Devin wijst niet alleen het voorstel af, hij beledigt ook haar als schrijfster door te zeggen dat haar plotwendingen niet realistisch zijn. Grace laat het er niet bij zitten wringt zich in zijn leefwereld. Zij interviewt een oudere vriendin van hem, Eileen voor haar volgende roman. Dan komt Eileen met een opmerkelijk voorstel. Zij wil dat Devin en Grace samen een toneelstuk schrijven; het kassucces dat haar theater van de ondergang moet redden. Beiden bevinden zich in een positie dat zij Eileen niets kunnen weigeren, al kunnen ze elkaar ondertussen niet meer luchten of zien.

Wat volgt is een geweldig gehakketak van botsende meningen dat tot spetterend vuurwerk leidt en natuurlijk een goed toneelstuk. Vooral het eerste deel van deze roman bevat veel dialogen, waarbij het verwarrend kan zijn, wie wat nu eigenlijk zegt, omdat Devin en Grace soms een rol spelen.

Als lezer geniet je van zulk explosieve woordenwisselingen. Het zorgt voor een spanning die je bladzij na bladzij doet omslaan. Vooral in het begin is het veel glitter en glamour, niet verwonderlijk als de roman met de theaterwereld van doen heeft. De buitenkant van een persoon lijkt belangrijker dan binnenkant en dat zorgt voor platte karakters. Dat verandert als het werk voor Devin & Grace erop zit. Langzaam maar zeker kom je dan iets meer van hun achtergrond te weten en wat hun leven heeft gevormd. Hier staan de zinnen die heel treffend iemands diepste gevoel kunnen weergeven.

Uiteindelijk heeft Kristen Heitzmann voor de uitwerking van de twist in het verhaal te veel hooi op haar vork genomen. Lang niet alles is geloofwaardig en het mierzoete einde a la Grace Evangeline had van mij ook niet gehoeven.