Guillermo Albi is een Spaanse journalist met weinig opdrachten. Zijn tante heeft een foto gevonden van haar grootmoeder Amelia, een grootmoeder die ze nooit hebben gekend. Ze geeft Guillermo de opdracht om informatie over haar op te zoeken. Als hij de opdracht aanneemt heeft hij nog geen idee waar hij aan begint is en wat hij allemaal zal ontdekken.

Het is een boek met 830 pagina’s, waarbij het in het begin wel even doorzetten is. De eerste 100 pagina’s geven vooral veel informatie over de politieke toestanden in Spanje aan het begin van deze eeuw. Communisme, Socialisme, Fascisme, links, rechts, Baskenland, Catalonië. Een belangrijke periode in de historie van Spanje, maar het remt het lezen van het verhaal wel.

Het verhaal van Guillermo die op zoek gaat naar zijn overgrootmoeder boeit direct en dat maakt dat je als lezer door het verhaal wordt getrokken. Na de eerste 100 pagina’s wordt de verhouding verhaal en politiek meer verlegd naar het verhaal en is het een wervelstorm van informatie die Guillermo boven water weet te krijgen. Dat hij daarvoor door heel Europa moet reizen om overal met mensen te praten die Amelia hebben gekend, of zij die historisch onderzoek hebben gedaan, maakt het boek afwisselend en intrigerend.

Elk stukje informatie dat aan Guillermo wordt gegeven levert weer nieuwe vragen en aanknopingspunten op en er openbaart zich een levensverhaal van een moedige vrouw, die met haar verhaal de geschiedenis van Europa overlapt.
Spaanse burgeroorlog, eerste Wereld Oorlog, Russische revolutie, Tweede Wereldoorlog, Koude Oorlog, IJzeren Gordijn, de Muur, alles komt voorbij inclusief de ontberingen, maar ook liefde, het verzet en de wil om te overleven en te strijden.

Het is prachtige geschreven. De afwisseling tussen de zoektocht van Guillermo en het levensverhaal van Amelia zorgen ervoor dat er af en toe even een adempauze is. Het levensverhaal van Amelia is nogal opzienbarend en af en toe behoorlijk heftig.

Tot het einde toe weet Julia Navarro de lezer aan te boeien, de afloop van het levensverhaal willen weten is een drijfveer die doet vergeten dat het een dik en zwaar boek is.

De ontknoping is mooi en ontroerend, de laatste pagina omslaan eindigt met een zucht van verlichting en een verhaal dat nog lang blijft na sudderen.