Precies veertig jaar geleden las ik dit boek. Het enige wat ik ervan onthouden had was, dat ik het mooi vond en dat het verhaal zich afspeelde in Australië.
Opnieuw genoot ik van het verhaal. De schrijfstijl van Nevil Shute bevalt me en het verhaal, dat heel anders was, dan ik het me herinnerde, boeide me opnieuw.
Deze keer las ik het boek in het Nederlands (Titel: Finale als voorspel), wat niet helemaal een goed idee was. Ik ergerde me aan de vertaling en werd weer eens bevestigd in mijn idee, dat boeken, voor zover mogelijk, in de oorspronkelijk taal gelezen moeten worden.
De reis van de vrouwen door Malakka was ik totaal vergeten, nu was ik onder de indruk van die heroïsche tocht. In mijn herinnering was het plaatsje Alice de plaats, waar een groot gedeelte van het verhaal zich afspeelde. Niet dus.
Een prima ervaring om dit boek te herlezen.