'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween' was een heerlijk absurdistisch boek, dat de geschiedenis van de laatste 100 jaar op een fantastische manier aan elkaar weefde. Het vervolg 'De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden' geeft een grappige kijk op de wereld van nu. De 100-jarige man ontmoet weer wereldleiders en communiceert met ze op zijn kenmerkende, beschouwende, naïeve, ontwapende en absurde manier.

Het eerste boek las ik in één adem uit, maar voor het vervolg moest ik meer moeite doen. Waar dat aan ligt? Ik weet het niet. Ik vind het boek minder grappig en moet hier meer moeite doe om het verhaal 'geloofwaardig' te vinden.
Toch is het wel leuk om te lezen hoe de 100-jarige man kijkt naar de wereld van nu, of het nu gaat om de grote politieke leiders, de gemakken van het internet en de tablet of de manier waarop wij nu leven.
Lang niet alle wereldproblemen komen aan bod en dat is maar goed ook, want Jonassen weet al heel veel zaken in het boek te bespreken, waardoor het soms al wat duizelt.

Het verhaal wordt aan elkaar geweven door de absurde situaties waarin Allah en zijn vriend Julius terecht komen, beginnend met een ballonvaart die in zee eindigt, via een golfpartijtje met Trump, gevolgd door een reis door Afrika.

Vind ik het boek een aanrader? Ik weet het niet. Bij deel 1 zei ik volmondig ja, nu ben ik minder enthousiast. Het boek zet je wel aan het denken over de wereld waarin wij nu leven, maar op een luchtige manier. Dat maakt dat ik toch neig naar een voorzichtige 'ja, het is een aanrader'.
Misschien wel een lekker boek voor in de trein naar het werk, geen pageturner, maar steeds een paar bladzijden.