In Ogen van de Draak maken we kennis met één van de veelzijdige kanten van King.
Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van een verteller. King maakt dat het lijkt alsof het boek je wordt voorgelezen en dat is al een groot deel van de positieve spanning.
Daarbij blijft het verhaal, ondanks dat je kan aanvoelen waar het op uit draait, boeiend. In het vertellen zitten kleine hints verstopt die later voor een aha gevoel zorgen. Je wordt als lezer echt betrokken bij het verhaal.

Het verhaal gaat over een koning met 2 zonen, de moeder is bij de geboorte van de jongste overleden. De koning wordt geadviseerd door Flagg, een magiër met kwade bedoelingen.
Peter , de oudste van de twee jongens en tevens troonopvolger, is de trots van zijn vader . Thomas, de jongste van de twee, is het buitenbeentje.
Doordat hij zich niet gewaardeerd en eenzaam voelt is hij de perfecte marionet van Flagg.
Als de koning op een vreselijke manier om het leven komt is Peter verdachte nummer één. Zijn schuld wordt al snel ‘bewezen’.
Hij wordt opgesloten in de toren, de naald genoemd. Hieruit is ontsnappen onmogelijk.
Thomas wordt gekroond tot koning en Flagg wordt zijn trouwe adviseur.
Onder het bewind van Thomas en Flagg heeft het land het zwaar.
Dan komt er uit onverwachte hoek hulp voor Peter. Zal deze hulp op tijd komen?

Voor mij is de kracht van King juist dat hij op verschillende manieren kan schrijven en hij je daardoor steeds weet te verassen. Dat doet hij zeker met de manier waarop hij dit boek heeft geschreven. Dit boek is wat 'zachter' geschreven dan zijn andere boeken. Meer als een verhaal voor het slapen gaan. Het leest zeer prettig en makkelijk.