Het Eiland onder de Zee vertelt het verhaal van de jonge slavin Zarité op Haïti, tot aan haar veertigste jaar.
Isabel Allende is als geen ander een kroniekschrijfster en dit boek is een van haar betere. Zonder oordelen vertelt ze over de gruwelen van de slavernij en deze donkere periode uit onze geschiedenis.
Het verhaal heeft mij geboeid en leest prettig. Helaas ben ik niet zo'n liefhebber van dit genre. Bij het schrijven van kronieken is het de kunst op een goed moment te stoppen en te besluiten dat het verhaal klaar is. Waarom Allende heeft gekozen halverwege het leven van Zarité te stoppen, is mij dus niet duidelijk. Het komt wat gekunsteld over, alsof het verhaal nog niet af is, de cirkel nog niet rond is. Dat is natuurlijk altijd een probleem met het schrijven van een kroniek. In dit geval had er een duidelijker markering moeten zijn die een einde rechtvaardigt. Die was er niet.
Dat vind ik jammer. Maar...desalniettemin zeer de moeite waard.
Eerder beoordeelde ik het boek van Mario Vargas Llossa - Het feest van de bok. Het verhaal van Allende's boek speelt ruim 100 jaar eerder maar wel op het zelfde eiland. Een omgekeerde volgorde van lezen was logischer geweest.
Voor iedereen die deze onderbelichte periode (de slavernij) in ons deel van de wereld beter wil leren kennen en daardoor de afkomst van mensen in onze eigen samenleving beter willen begrijpen, is dit boek zeker een aanrader.