Montana (Fourth of July Creek heet ie in het Engels), dat vind ik een erg te gek boek en dat las ik kort nadat ik twee of drie boeken van David Vann las, boeken die op mij veel indruk maakten en samen met Montana behorend tot het beste wat ik de afgelopen 12 maanden las.
Als aanbeveling voor Fourth of July Creek - Smith Henderson (2014) las ik:

Een ijzersterk, meesterlijk debuut voor de lezers van Jonathan Franzen, David Vann en Cormac McCarthy.

Vann & McCarthy kende ik al, maar Franzen niet. Mijn verwachtingen waren dan ook erg hooggespannen, mede doordat hij hier op BM ook hoge waarderingen scoort.

En ja, eigenlijk viel dit boek me dan toch tegen. Ik vond het vooral een erg lang verhaal wat me niet doorlopend boeide. De hoofdpersoon (Walter) vond ik een beetje een sul, ik zag de hele tijd Lester Nygaard uit seizoen 1 van Fargo voor me als ik over Walter las. Zijn sulligheid ergerde me soms een beetje, ik geloofde niet in zijn personage en hoe hij was en hoe hij aan zijn vrouw kwam.

Een ander minpunt vond ik dat het gekonkel over de verschillende "who do you loves" zo ontzettend veel pagina's in beslag nam en vooral dat dat gezeur en gedoe maar voortduurde en voortduurde. Ik vond het soms zelfs wat soapig.

En toch, er zat ook wel weer genoeg goeds in om door te blijven lezen en het (dikke, 588 pagina's) boek uit te willen lezen. Bij vlagen las het lekker door, boeide het wel en waren de gebeurtenissen wel interessant, maar regelmatig moest ik me er doorheen slepen en was ik gauw afgeleid en ging ik even wat anders doen.

Ik vond Montana en de boeken van David Vann vele malen beter, was dit boek 200 pagina's korter geweest had het een half punt hoger gescoord, nu een 6,5 cq 3*. Het zullen de torenhoge verwachtingen zijn die dit boek wat mij betreft wellicht parten speelt.

Ik blijf toch benieuwd naar De Correcties, maar ik denk dat ik daar nog wel een tijdje mee wacht, als het er al van komt. Vrijheid heeft mij niet overtuigd maar wel nieuwsgierig gehouden.