Ik kende de Temeraire-serie van deze schrijfster reeds, welke ik erg goed vond, maar dit boek is volledig anders en staat in mijn beleving zelfs een klasse hoger. De schrijfstijl is in een woord heerlijk; de manier van schrijven is met franje maar niet overtrokken zoals JRR Tolkien.
De verhaallijn werd rustig opgebouwd evenals de spanning, na enkele kleinere akties bracht het de lezer naar een Climax die heftig was. De spannendste 2 scenes waren de bevrijding van de koningin en de overgave van Agnieszka en Sarkan aan het woud. En wat ik uiteindelijk het meest interessant vond is vooral het woud en hoe het ontstaan was en hoe het woud eigenlijk zichzelf beschermt. En het feit dat het woud ziek bleek te zijn door menselijk toedoen.
De onderlinge relaties tussen de belangrijkste personen waren duidelijk voelbaar en daarmee werden de verhouding op scherp gezet. Ook al waren er enkele plot wendingen die de relaties veranderden. Agnieszka is niet zomaar de hoofdpersoon, maar ook de persoon die je bij blijft. Al is Sarkan een karakter die niet mis te verstaan is en in het begin erg onbegrepen. Ook de verschillende vormen van magie was een goede vinding, want daarmee blijkt dat niet iedereen op dezelfde manier werkt en voelt in die wereld, wat ook reflecteerd naar een wereld zonder magie.
Dat ik dit boek een aanrader vind voor zowel sprookjes als fantasy liefhebbers, tieners en volwassenen. Ik heb diverse vrienden aan wie ik dit boek zou aanraden.