Tijdens een opsporingsprogramma op televisie herkent Paula haar dochter Emmy als de dader. Aangezien het slachtoffer is overleden, wordt er een beroep gedaan op de kijkers. Als de waarheid tot haar doordringt, komt de herinnering aan dokter Adami terug. Een gehate dokter, of beter: spiritueel medium en heler. In haar pubertijd is ze deze man tegengekomen en heeft hij haar "vervloekt" nooit kinderen te nemen omdat het haar slecht zou bekomen. Een uitspraak die ze al die jaren met zich meegetorst heeft.

De herinnering gaat terug naar het verleden als in de brugklas een wat apart klasgenootje tijdens het schooljaar instroomt. Charlie Weber wil vriendschap met Paula en ze gaat daar op in omdat het meisje haar intrigeert. De moeder van Charlie is ziekelijk en een zekere dokter Adami doet zijn best haar te genezen. Ondertussen breidt de vriendschap met Charlie zich verder uit naar haar broer Tobias, die geregeld uit de kast komt als de meisjes samen zijn. Charlie en Tobias nodigen Paula uit mee te doen aan het oproepen van geesten. Paula weet niet wat ze ervan moet geloven maar het beïnvloedt haar wel. Even zo snel als het gezin Weber op het toneel kwam, verdwijnt het weer naar Venezuela. Reden voor Paula om Adami op te zoeken en naar hun adres te vragen. In plaats daarvan krijgt ze zijn beruchte waarschuwing.
Wat te doen nu het heden door het verleden is ingehaald?

Zwijgen en verzwijgen spelen een belangrijke rol in deze roman. Wat niet weet, wat niet deert. Alleen Paula's moeder lijkt een eenvoudige en eerlijke open vrouw te zijn geweest. Opvallend is dan ook dat Emmy haar manier van praten overneemt als ze haar onschuld uitlegt.

Tot besluit van het verhaal, als de kaarten allemaal open en eerlijk (?) op tafel liggen, ziet Paula haar gezin in het raam. En kijkt zij als het ware in haar eigen spiegel terwijl de duisternis valt.