Wat je ziet als je valt is de debuutroman van de nog jonge Britse schrijfster Rebecca Wait (1988). In het boek neemt Wait een gezin onder de loep dat enkele jaren eerder uit elkaar viel doordat een van de zoons met een forse depressie te kampen kreeg. Dochter Emma zit temidden van de brokstukken van het gezin en probeert te achterhalen wat er zo'n vijf jaar eerder precies gebeurd is.
Op een dag overleed de oudste broer Kit, en kort daarna verdween broer Jamie van de ene op de andere dag, zonder te laten weten waarheen. Ook door de beide ouders werd geen contact meer gezocht met Jamie. Emma was toen nog geen tien, maar is inmiddels flink aan het puberen. Ze heeft wat moeite met haar eetpatroon en hangt er op school een beetje bij.
Haar zoektocht naar houvast en geborgenheid brengt haar ertoe om het verleden in te duiken. Waar is haar broer Jamie nu, en wat is er van hem geworden? Dan neemt de ex-vriendin van Jamie, Alice, contact op. Ze is Jamie tegengekomen en voelt zich verplicht dit aan de ouders van Emma te melden. Emma komt het te weten en reist af naar het provinciestadje waar Jamie nu woont. Haar broer blijkt anders dan ze zich had voorgesteld, en langzaam komt er hoop op een hereniging.
Met trefzekere woorden, zonder valse emoties, schetst Rebecca Wait het portret van een gezin in diepe crisis. Tussen de regels door bevat het boek veel subtiele humor, die mooi contrasteert met de zwaarte van het onderwerp. Met Wat je ziet als je valt schreef Rebecca Wait een indrukwekkend boek dat meer aandacht verdient. Haar schrijfstijl voelt ondanks haar jonge leeftijd volwassen aan. Ik kijk nu al uit naar haar volgende boek!