Het verhaal van de wespenfabriek wordt verteld vanuit het perspectief van Frank. Frank is een 16-jarige jongen die met zijn vader in een afgelegen huis in Schotland woont. Het boek begint met de ontsnapping van Eric, Franks broer, uit de psychiatrische inrichting waar hij verblijft. Frank is echter ook niet geheel labiel. Hij vindt er namelijk genoegen in om dieren te folteren in naam van het noodlot. Zo heeft hij een wespenfabriek gebouwd op de zolder van hun huis waar het toeval beslist over het lot van de, door hem gevangen, wespen. Zijn vader, een 45-jarige hippie, althans volgens Frank, is doctor in de chemie of biochemie maar weet ook wel redelijk wat af van geneeskunde. Driemaandelijks probeert hij een boek gepubliceerd te krijgen.
Frank ‘ontdoet’ zich regelmatig van mensen. Hij verzint hiervoor heel originele en bizarre manieren maar weet het altijd zo te verpakken dat niemand hem verdenkt. Een psychopaat pur sang.

Aan het begin van het verhaal worden er zoveel gegevens meegedeeld, waar je op dat moment geen boodschap aan hebt, dat het nogal verleidelijk is om het boek weg te leggen. Maar de doorzetter wordt zeer zeker beloond. De plot is dan ook subliem en op z’n minst gezegd verrassend. Het is een beklijvend boek met nogal wat horror scènes die regelmatig kotsneigingen oproepen. Desalniettemin zeker een boek dat je moet gelezen hebben. Je houdt ervan of je haat het. Het is op z’n minst gezegd een bizar boek dat nog lang zal nazinderen.