Van der Vlugts schrijfstijl leest prettig. Geen mislukte pogingen om literaire hoogstandjes te verrichten, maar gewoon een goed verwoord verhaal.
De spanning weet de schrijfster er redelijk in te houden, maar Hebban recensent Kees de Bree heeft absoluut een punt als hij schrijft dat ze daarmee uit de bocht vliegt. Het is ook wel wat erg veel allemaal, de ellende die hoofdpersoon Nathalie achtervolgt. Dat doet de geloofwaardigheid geen goed. Die geloofwaardigheid komt door de keuzes die Nathalie maakt toch al onder druk te staan, want voor iemand die ex-partner Vincent door en door kent handelt ze behoorlijk naïef. In het begin komt ze daar nog mee weg, omdat ze haar vlucht niet heeft voorbereid, maar allengs heb je als lezer steeds meer moeite om haar keuzes te geloven. Het lijkt er steeds meer op, dat haar fouten vooral ten doel hebben om de achtervolging door Vincent te realiseren.
Maar al te vaak eindigt een spannend verhaal op een teleurstellende manier. Dat is bij 'Op klaarlichte dag' niet het geval. De epiloog kent een verrassend en mooi gekozen slot.