Een enkele keer kom ik in de verleiding om maar geen reactie achter te laten bij een gelezen boek. De Engelse les is zo'n boek, omdat ik met de omschrijving 'best wel aardig' de indruk die het op me heeft achtergelaten, wel zo'n beetje beschreven heb. Daaraan kan ik nog een samenvatting van het verhaal toevoegen: Tegen zijn vader, die in zijn ogen de verpersoonlijking van het kapitalisme is, rebellerende adolescent volgt in ruil voor het mogen verlaten van zijn opleiding drie avonden per week, door zijn vader betaalde (dat dan weer wel) Engelse lessen bij een vrouw van middelbare leeftijd. Overdag werkt hij bij het kleine havenbedrijf van zijn vader (dat dan weer wel). De jongeman en de vrouw van middelbare leeftijd worden verliefd en krijgen een verhouding. De verhouding kent een onverwachte en dramatische ontknoping, waardoor de lezer achterblijft met de vraag of hij te maken had met een door de jongeman gefantaseerd verhaal of de werkelijkheid.

Heel in de verte doetDe Engelse les mij denken aan Karakter van Bordewijk. Dat komt een beetje omdat het verhaal zich afspeelt in een havenstad en vader en zoon niet echt met elkaar kunnen opschieten, maar ook door de gehanteerde schrijfstijl: het boek komt 'ouder' over dan het is. Over het geheel genomen heb ik me best vermaakt en dus kom ik tot de conclusie dat De Engelse les eigenlijk toch best wel een aardig boek is. Maar daar was ik deze reactie al mee begonnen....