Het boek leest als een reisverhaal maar vertelt vooral over de mensen en hun godsdienst, de islam -wat de titel ook verraadt- en minder over de natuur en de reis zelf. Boeiend en verrassend, beangstigend en geruststellend tezelfdertijd. Het blijft oppervlakkig zoals de meeste mensen zijn. Het leest dan ook makkelijker dan een echt theologisch werk en zal dan ook vooral de doorsnee lezer weten te boeien en niet de specialist. Ook dat was ongetwijfeld de inzet van het boek. Ik had het al veer eerder willen lezen maar het lijkt me nog altijd brandend actueel.