Al vanaf het begin van dit verhaal is het duidelijk dat de hoofdpersoon niet helemaal klopt. Hij is wel erg meedogenloos voor een 11-jarige, ook al is het oorlogstijd!
Boris Bastarache wordt zijn leven lang achtervolgd door tragedie, iedereen die hem in de weg staat, hem het leven moeilijk maakt, verdwijnt… En hij vindt het allemaal maar normaal… Al wordt er nergens echt duidelijk uit het kijkje in zijn hoofd wat er nou precies gebeurd is.

Dit boek van Koen Strobbe is heel anders dan zijn andere boeken. Je krijgt echt een kijkje in het hoofd van een psychopaat, maar op zo’n manier dat het allemaal heel luchtig en heel normaal overkomt. Knap gedaan!
Echt heel spannend is het verhaal niet, maar boeiend is het zeker wel! En het leest weer heerlijk vlot, ondanks de lange hoofdstukken.
En: wel weer lekker veel Provence!