In het begin wist ik niet zo goed wat ik van dit boek moest vinden, ik vond het verhaal een beetje eigenaardig maar het boeide me wel. Ik vind wel dat je dit verhaal met aandacht moet lezen omdat je anders misschien de draad een beetje kwijt kunt raken. Vooral de laatste honderd pagina's werd ik helemaal het verhaal ingesleurd en kon ik niks anders dan doorlezen om te weten hoe het zou eindigen. Met mijn zwarte hart heeft Wulf Dorn me nieuwsgierig gemaakt naar zijn andere boeken, ik ga ze zeker lezen!