In Brazilië heeft deze dichtbundel nog al wat voeten in de aarde gehad. Poëzie zoals poëzie zijn moet. Overladen met passie en het genot, maar op geen enkel moment plat. Taboe doorbrekend, de erotische beleving verwoord vanuit de heterosexuele man. Is het toeval dat de schrijver van deze bundel opgroeide in een stad als Rio de Janeiro waar de lijn tussen wat vulgair is en wat erotisch is moelijk te trekken valt.

De moderne mens is nergens zo beïnvloed door de zomerzon, de natuur, de zee, de samba, het straatleven, de smeltkroes van rassen. Door mensen zoals De Andrade en Oscar Niemeijer dat zijn. Als je op hoge leeftijd in staat bent zo'n dichtbundel af te leveren wat voor een ongelofelijk passionele persoonlijkheid moet je niet zijn geweest in je beste jaren. Iedere letter lijkt letterlijk uit de lendenen van een jonge man van vijfentwintig te zijn geperst.

August Willemsen, geprezen om zijn vertalingen uit het Braziliaans Portugees, heeft zich aan een vertaling van deze bundel gewaagd. Hoe hij dat heeft gedaan is lovenswaardig. Hier en daar had ik het zelf anders gedaan. Maar in zijn geheel genomen heeft ook Willemsen goed werk af geleverd.