Jim faalt over de hele lijn: als echtgenoot, als vader en als tandarts. Omdat hij zijn tandartsenpraktijk niet langer ziet zitten, besluit hij in de beroepsvisserij te gaan. Ook dat wordt geen succes. Zijn ziekelijke drang om vreemd te gaan kost hem twee huwelijken. De twee kinderen uit zijn eerste huwelijk ziet hij amper opgroeien, ingenomen als hij is door zijn vrouwenzucht.

In een poging zijn leven een nieuwe wending te geven, wil hij samen met zijn dertienjarige zoon Roy overwinteren op een onbewoond eiland voor de kust van Alaska. Ook daarbij gaat hij als schlemiel te werk. Hij brengt hun leven verschillende keren in gevaar. En dan gebeurt het …

Het verrassingseffect (!) dat Vann sorteert puurt hij uit een heel slimme verhaalconstructie. Vooraleer Vann in De Legende van een Zelfmoord van wal steekt met hoofdverhaal (Sukkwan Island) lost hij enkele schoten voor de boeg in de vorm van drie verhalen die blijkbaar los staan van het hoofdverhaal maar dezelfde protagonisten kennen. Daardoor krijgt de lezer informatie die hij tijdens het lezen van Sukkwan Island (onbewust) een plaats geeft. En dan gebeurt het onverwachte! Door in het tweede deel van Sukkwan Island ook nog eens van vertelpersonage te wisselen, drijft Vann de spanning tot ongekende hoogten. De verhalenbundel wordt afgesloten met twee andere verhalen die alweer de zelfmoord van Vanns vader als Leitmotiv hebben.

Op de cover lezen we lofbetuigingen als ‘overdonderend en verpletterend’, ‘er heeft zich een belangrijk schrijver geopenbaard’, ‘Wat een schrijver’ … Dit noopt altijd tot enige achterdocht, maar bij deze roman kunnen ze enkel onderschreven worden. Wie nog eens een écht spannend boek wil lezen, rept zich naar de boekhandelaar voor De Lengende van een Zelfmoord.