Een juweeltje van een boek betreffende de schrijfwijze van Deon Meyer. Je proeft in het boek de liefde voor "zijn" Zuid-Afrika en tegenlijk zijn afkeer tegen rijke Afrikaners, die het land proberen over te nemen. Een aantal treffende zinnen in het boek, winden er geen doekjes om. De natuur(schoon) van Zuid-Afrika wordt in detail beschreven en de natuurbedreigingen door vele verschillende partijen spelen een hoofdrol in het boek.

Dit detail en liefde voor de natuur is gelijk ook een beetje het manco van het boek. Door de gedetaileerde beschrijvingen van onder andere het prachtige gierenopvangcentrum en de ervaringen van Cobie als natuurbeschermer, komt er maar weinig spanning in het boek. Pas op zo`n 200 bladzijden is er eindelijk spanning, wie heeft het op Emma Le Roux en Lemmer voorzien en wat is er nu waar van haar vermoeden betreffende Cobie de Villiers.

Lemmer is een zeer interessant karakter in het boek, Deon Meyer weet zijn persoonlijk prachtig neer te zetten. Alles wat Deon Meyer schrijft is met oog voor detail. Op het einde van het boek heeft Deon Meyer het over bepaalde organisaties en instanties in Zuid-Afrika van welke ik nog steeds geen idee hebt. Dit maakt het boek voor het internationale lezerspubliek wel iets moeilijker te begrijpen. Vooral omdat deze deel uit maken van het plt.

Ik geeft het boek 3 sterren, omdat het boek me geen moment heeft verveeld, de beschrijvingen zijn prachtig en je waant je in Zuid-Afrika, maar een ultieme spannende nagelbijtende thriller vind ik het helaas niet niet.