Het huis met de blauwe luiken gaat over Anneloes. Ze tekent het koopcontract van een oud huis in Frankrijk dat ze in een opwelling heeft gekocht en dat ze wil verbouwen tot chambres d’hôtes. Totaal onervaren met bouwen en verbouwen en ook onervaren met het runnen van een bed and breakfast begint ze aan het avontuur. Een groot voordeel bij het najagen van haar droom is dat ze vloeiend Frans spreekt en een financiële buffer heeft.  

Loes verandert van een moderne vrouw die van party naar party ging, de laatste mode droeg, de mooiste spullen had en die Louise genoemd werd, naar een vrouw die de handen uit haar mouwen moet steken om haar droom uit te laten komen. Haar familie en vrienden hoor en zie je in het begin helemaal niet, het lijkt alsof ze er alleen voor staat.   

Ze maakt daardoor bijzondere keuzes. Ze is in gedachte meer bezig met het inrichten dan met de staat van het huis. Ze begint bijvoorbeeld met schoonmaken terwijl alles nog verbouwd moet worden. Hulp biedt zich aan wanneer ze in de bouwmarkt de Nederlandse aannemer Sjoerd tegenkomt  Hij kan wel een goede klus kan gebruiken. Naast Sjoerd komt de Duitser Dieter in haar huis klussen.  

De buren vinden het eerst niet leuk dat er een buitenlander in het dorp komt wonen, maar hun houding verandert als ze Loes leren kennen. Ze brengen lekkers langs en bieden soms onverwachte hulp. Zo leert Loes door schade en schande hoe ze de zaken het beste aan kan pakken. Ze wordt hierbij geholpen door andere Nederlanders die ook een bed and breakfast runnen.  

Dit is de derde roman van Michelle Visser, zij schreef eerder twee historische romans, Veronique en Opstand. Je zou dus kunnen stellen dat zowel de auteur als de hoofdpersoon in haar boek een nieuwe weg zijn ingeslagen.  

De schrijfstijl en keuze voor personages is eigenlijk wel een beetje hetzelfde gebleven. Het zijn jonge vrouwen die voor een moeilijke keuze komen te staan en voor zichzelf op moeten komen, om overeind te blijven. Bij Loes is dat erg duidelijk als haar moeder en haar ex-man er alles aan doen om Loes terug te laten keren naar Nederland. Als Loes’ vriendinnen langskomen en hun mening vormen over de nieuwe Loes is de vraag of de vriendschap ook tegen deze veranderingen bestand is en of de keuzes die de vriendinnen van Loes maken wel de juiste keuzes zijn.  

Het huis met de blauwe luiken is een mooi en herkenbaar verhaal. Soms iets te rooskleurig, want Loes hoeft weinig te laten en komt door haar impulsieve acties niet in financiële problemen. Ze komt steeds de juiste mensen tegen, lijkt het wel. Er wordt veel aandacht besteed aan het huis en de verbouwing, maar gelukkig ook aan de nieuwe omgeving waar Loes is komen te wonen. De mooie verhalen en gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving zorgen dat je als lezer gelijk intrek zou willen nemen in een van de mooie verbouwde kamers. Naarmate het verhaal vordert, ontdek je de meerdere lagen in dit boek. Erg mooi om te zien hoe Loes zich ontwikkelt, zich losmaakt van haar oude leven en hoe ze een nieuw leven opbouwt waar ze nog genoeg ruimte heeft voor de mensen uit haar oude leven. Daarnaast is het verhaal heel erg romantisch, niet omdat ze gelijk een nieuwe liefde ontmoet, maar omdat ze zichzelf weer teruggevonden heeft.