In The Smoke Thieves volgen we een deel van het leven van 5 jongeren, Tash, Mash, Edion, Catherine en Ambrose. Alle vijf lijken ze op compleet verschillende punten in hun wereld te staan, maar Sally Green krijgt het voor elkaar ze op een hele knappe manier toch bij elkaar te krijgen.
Sally Green schept in The Smoke Thieves een hele intrigerende wereld, met verschillende landen en verschillende gewoontes. Misschien zijn ze iets te stereotiep (met Brigantia waar alles oorlogszuchtig is en Pritoria ertegenover waar ze dan maar dans als primaire uitingsvorm gebruiken), maar over het algemeen werkt het heel erg goed en weet Green door haar omschrijvingen de wereld en de karakters erin ook echt tot leven te brengen.
The Smoke Thieves is duidelijk het eerste boek in een serie, wat ervoor zorgt dat je het boek moet zien als een opbouw naar de rest van de serie, niet als een opbouw naar een climax binnen het boek. Die climax komt er wel (en is absoluut het wachten waard, want Green wist heel duidelijk waar ze naartoe wilde), maar komt pas erg laat in het boek.
De sterke kant van dit boek zijn de verschillende personages. Het verhaal wordt verteld vanuit al hun oogpunten, waardoor je ze allemaal leert kennen. Niet alleen zoals anderen ze zien, maar ook vanuit hun eigen drijfveren en achtergronden. Zodra personages samenkomen, krijg je ook een leuk beeld van de personages vanuit het oogpunt van anderen.
Uiteraard bevallen sommige personages beter dan anderen. Mijn favoriet was Catherine. De ontwikkeling die zij tijdens het boek doormaakt vind ik geweldig, zeker omdat je de stappen die zij moet nemen kan volgen doordat je in haar hoofd meekijkt. Edyon en March daarentegen zijn karakters waar ik wat minder mee kan, voornamelijk omdat ze (en vooral Edyon) benoemen wat ze niet moeten doen en het vervolgens voortdurend toch doen, wat voor mij een beetje overkomt als "stupid for the sake of stupid", wat iets is waar ik persoonlijk niet zo goed tegenkan. Ambrose voelt in dit boek nog niet als een heel boeiend karakter aan, meer als een "aanhangsel" van Catherine en ik hoop daarom ook dat hij in de volgende boeken meer eigen inhoud krijgt. Dan blijft Tash nog, die ik op de één of andere manier altijd vergeet terwijl ik dat niet zou moeten doen. Tash is een ontzettend leuke, loyale spring in het veld, die heel goed weet wat ze wil (zonder dat ik het altijd met haar prioriteiten eens ben) en ook heel handig is in het bereiken wat ze wil. Ik kan niet wachten om te lezen hoe het met haar (en de anderen verder gaat).
Al in al heb ik erg genoten van dit boek, van de wereldopbouw en de karakters erin. Het verhaal is naar mijn idee net pas op gang gekomen, maar het einde maakt wel dat ik heel nieuwsgierig ben naar hoe het verder gaat.