De laatste titel is niet de sterkste uit de serie. Ik heb erg van deze vijfdelige reeks genoten. In volgorde met veel plezier gelezen. Nesser heeft een rake schrijfstijl. ' De slager van Klein Birma' heeft sterke en minder aansprekende passages. De beschrijving van het rouwproces en het onderzoek naar de verdwenen man zijn boeiend. De gesprekken met OLH storend. Ook komen op een geforceerde manier personages uit eerdere boeken in dit verhaal terug. Weinig geloofwaardig en het voegt niets toe. Het open einde vond ik daarentegen mooi en integer. Uiteindelijk verdient deze serie vier sterren. Het derde deel 'Het tweede leven van meneer Roos' steekt er wat mij betreft met kop en schouders boven uit.