Het zal niemand ontgaan zijn dat De verborgen glimlach van Nicci French is verschenen. Ik heb hun vorige boeken verslonden en was erg benieuwd naar de nieuwe 'NF'. Deze nieuwe Nicci French is wederom spannend. Ik heb het verhaal in één ruk uitgelezen. De start van het boek is geweldig en heeft veel vaart. In het verhaal spelen Miranda en Brendan de hoofdrol. Het gedrag van Brendan, die voortdurend grenzen overschrijdt en infiltreert in de leefwereld van Miranda, werkt beklemmend. Deze dreiging wordt goed op de lezer overgebracht.

Het thema obsessie, dat in meerdere boeken van Nicci French een rol speelt, wordt geloofwaardig beschreven evenals het voortdurend omdraaien van dader- en slachtofferrol. Na de flitsende eerste helft is de vaart in het laatste deel minder om zich aan het eind weer enigszins te herstellen. De ontknoping tot slot vond ik goed bedacht. En dan enkele kritiekpunten.

Er komt veel herhaling voor in dit boek. Er wordt regelmatig gegeten, vooral eigentijdse Italiaanse gerechten. Dit doet enigszins trendy of geconstrueerd aan. Ook gaat men wel erg vaak in bad. Wat ik jammer vind, is dat dit boek niet geschreven is vanuit meerdere perspectieven. Bij vorige boeken van Nicci French was dit wel het geval. Het verhaal wordt nu uitsluitend vanuit Miranda verteld. Zou een invalshoek vanuit bijvoorbeeld Brendan niet erg interessant geweest zijn? Het karakter van Miranda is goed uitgewerkt. Dit vind ik in mindere mate het geval bij de familie van Miranda en Brendan. Ik vond dit dan ook niet de beste Nicci French. Ondanks deze punten van kritiek blijft overeind dat dit weer zeer spannende lectuur is. Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het blijft knap wat dit duo blijft presteren!