Dit exemplaar van ‘Voor altijd twee’ ontving ik van de schrijfster van het boek. Dit beïnvloed mijn mening niet! Ik kwam met de schrijfster in contact en ik was geïntrigeerd door verschillende redenen door haar flaptekst.
Haar boek begint bij het uitkijken naar de bevalling zelf. Hoe de vrouw zich voelt en alles wat daarbij komt kijken. Ik kon het me levendig voorstellen.
Het wordt met droge humor beschreven met heldere taal. Een kijkje in een keuken die meestal niet beschreven wordt en onzichtbaar blijft. Ook waren er een paar momenten dat ik met tranen in mijn ogen zat.
Na de bevalling ga je terug in de tijd. Dan weer naar het heden en dan weer naar het verleden. Dit is niet extra aangegeven. Maar ik vond het duidelijk omdat dan vaak de eerst de naam van Dennis werd genoemd en die was dan enkel in het heden. Dus weinig vergissing mogelijk. Ik noem het eigenlijk wel het heden maar het boek beslaat ongeveer 14 jaar. En ook 8 jaar na de bevalling wordt verteld. Maar op het moment van lezen is dat het heden.
Wel vond ik nog iets opvallen. In het boek wordt er enkel gesproken over een klysma ná de operatie. Maar door persoonlijke ervaring met een buikoperatie die lang zo hevig niet was én een goede vriendin die de gelijke operatie onderging als in het boek. Bij beiden werd het vooraf gegeven, zodat er meer ruimte is in de buik en minder kans op beschadigen. En vooral na die tijd is het een groot pluspunt