Korte inhoud

Wanneer Zoë Walker, tijdens een treinrit naar haar werk, tot haar verbijstering een foto van zichzelf in de krant ziet in de rubriek met seksadvertenties, is ze vastbesloten uit te zoeken hoe die foto daar terecht is gekomen. Ze heeft geen andere aanwijzingen dan de korrelige foto, een website en een telefoonnummer. Haar familieleden wuiven het weg als iemand die misschien veel op haar lijkt. Maar dan verschijnt er een foto van een andere vrouw, een vrouw die net als Zoë elke dag die trein neemt. Wanneer deze vrouw vervolgens gewurgd wordt gevonden, beseft Zoë dat ze gevaar loopt. Maar van wie komt dat gevaar? Iemand die net als zij dagelijks die trein neemt? Iemand die precies weet wat haar routines zijn?

Auteur

Clare Mackintosh werkte jarenlang binnen de politiewereld. In 2011 begon ze als freelancejournalist en inmiddels is ze fulltime schrijver. Haar debuut Mea culpa was direct na verschijnen een grote hit in Engeland en wordt omschreven als een sensatie.

Bron: Uitgeverij de Fontein

Mijn mening

Allereerst wil ik Hebban en uitgeverij de Fontein bedanken voor de mogelijkheid deel te nemen aan de Hebbanbuzz voor het boek Ik zie jou.

Ondanks dat ik het vorige boek van Clare Macintosh (nog) niet gelezen heb – I know, shame on me, sorry guys – besloot ik mij wel direct aan te melden voor de leesclub. Alleen de cover al, die werkte als goed lokkertje. En laten we wel wezen, het principe dat iemand je stiekem in de gaten houdt, is denk ik een van de grootste nachtmerries van ons velen.

"Routine is je troost. Het is bekend, vertrouwd.

Door die routine voel je je veilig.

Die routine zal je dood worden."

Het verhaal wordt beschreven vanuit een drietal hoeken. Allereerst lezen we mee met Zoë, een vrouw met een gezin en zoals velen een bepaalde gewoonte. Al snel heeft ze het idee dat er iets niet klopt. Die vrouw op het nieuws, heeft ze die niet al eens eerder gezien? En wat betekent het toch dat haar eigen foto in de krant staat?

Zoë komt over als een vrouw die zich op zich vertrouwd voelt in het leven die ze leeft. Maar alles veranderd voor haar wanneer ze haar foto ontdekt. En niemand lijkt het heel serieus te nemen. Is ze gek aan het worden? Die twijfel laat haar zelfvertrouwen afbrokkelen en niks lijkt meer zeker.

Als tweede volgen we Kelly, een jonge politieagente die door een misstap in het verleden is teruggezet naar een functie die ze niet ambieert. Maar wanneer zij aanknopingspunten ziet in een moordonderzoek mag ze deelnemen aan het team. Kelly stort zich vol overgave in het onderzoek en is vastberaden de dader te vinden, maar zal dit op tijd zijn? Op tijd voor het volgende slachtoffer? Op tijd voor Zoë?

Als laatste gunt de dader ons een kijkje in zijn mind. Wat drijft hem?

Door de afwisseling van perspectieven weet de auteur de geboeid te houden. Je aandacht krijgt geen kans te verslappen en je blijft gefocust tot het einde.

Lange tijd dacht ik te weten hoe het verhaal zich zou ontplooien. Dat ik op het goede spoor zat en de dader op de hielen zat. Niks bleek echter minder waar. Ik zat er compleet naast. Verbouwereerd was ik dan ook toen de clou zich ontpopte en de dader zijn ware ik liet zien. En dat is naar mijn mening de kracht van een uitstekende thriller.

Wat mij betreft is dit boek ‘movie material’ en lijkt me een verfilming van toegevoegde waarde. Hup, de bestseller lijst in met dit pareltje.