Vlieland, een eiland met ontzettend veel gasten die er komen voor verschillende redenen, en in dit boek niet louter voor het zonnige vakantiegevoel. Met als draad door het verhaal het gastenboek waar iedereen bijzonder originele en opmerkelijke stukjes in achterlaat maken we kennis met diverse mensen, en kijken we eens van een andere kant naar al die `vakantiegangers`.
Allemaal hebben een aspect des levens waarmee ze aan het worstelen zijn. Zoals we vaak allemaal wel zeggen is `even een paar dagen weg` ook een moment om tot jezelf te komen, om overspoelt te worden door de dingen die we soms verdrukken. De titel vind ik daarbij wel grappig: het onderscheidt tussen de eilandbewoners die in dagelijkse gang niet de avondboot zullen prefereren en de gasten die, ontdaan van hun dagelijkse gang en geconfronteerd met emoties juist op het tijdstip van de laatste boot letten, om in al het gedrang van gevoelens gauw weer terug te kunnen keren naar het alledaagse.

De stukjes per persoon zijn helder en licht omschreven, enigszins melancholisch maar dat komt ook door de gekozen onderwerpen. Ik vond het prettig te lezen maar ik had het nog wel meer willen `voelen`, het greep of verraste me niet.
Vonne van der Meer`s voorgaande titel Eilandgasten is (naar ik op het internet teruggelezen heb) enigzins vergelijkbaar en beide boeken zijn verfilmd, helaas voel ik geen nieuwsgierigheid naar een van deze, alhoewel het best een `aangenaam boekje` om te lezen was.