Mijn verwachtingen waren hooggespannen, want volgens de uitgever was dit boek een aanrader voor fans van ‘Het achtste leven’ en ‘Wilde zwanen’. De kaft is prachtig (ook wanneer je de omslag eraf haalt) en de schrijfstijl prettig. Hoewel het verhaal geen moment echt verveelt, kabbelt het boek maar wat voort. Nergens zit je op het puntje van je stoel of raakt het je echt. Het verhaal blijft keurig binnen de lijntjes. En dat terwijl een thema als immigratieproblematiek daar wel de potentie voor heeft. Deze roman maakt mijn verwachtingen van een episch, meeslepend verhaal dan ook niet waar. Desalniettemin schetst het een goed beeld van het twintigste-eeuwse Japan en Korea en de offers die immigranten brengen om elders in de wereld een thuis op te bouwen.