Deel 1 vond ik beter. Meer vaart en afwisseling en verrassing. Waar in deel 1 de opkomst en ondergang van veel personages centraal stond gaat het in deel 2 over hoe ze elkaar vinden in hun verbittering en de troost die ze putten uit de groep die ze samen vormen. Dat levert sterke hoofdstukken op (al wordt het eerste hoofdstuk waarin een ouwe zatlap tot zijn grote schrik 2 miljoen wint en dat geheim houdt voor zijn dikke lelijke vrouw, niet meer overtroffen) maar ook hoofdstukken die minder boeien.

Sommige personages blijven terug komen, andere maken hun entree en verdwijnen. er vallen weer wat doden, er worden wat rekeningen vereffent, er wordt gezopen en gerookt en verbitterd terug gekeken. Al met al best weer een fijn boek, maar minder dan het eerste deel. Ga ik deel 3 tzt ook lezen? Vast wel. Al hoop ik dat Virginie Despentes de vaart terug vindt, want zeker in het laatste stuk werd het wat gezapig en wat veel van het zelfde.