Het gaat niet goed met Elise. Ze voelt zich niet goed, maar ze begrijpt zelf niet wat er mis is. Vorig jaar ging het op school zo slecht dat ze haar jaar niet afrondde. Ze moet haar jaar herdoen, maar nu op een nieuwe school. Maar, Elise durft niet. Ze is bang dat het weer zal gaan zoals op haar oude school. Ze sleurt zich elke dag uit haar bed, maar het wordt steeds moeilijker, tot ze haar kamer en bed niet meer uitkomt. Als het te ver gaat, wordt ze opgenomen op de open afdeling van een psychiatrische kliniek. Maar het lijkt Elise niet te helpen…  

Is dit het einde? is de debuutroman van Christel van Essen. Zij schreef het verhaal omdat ze het taboe rond psychologische ziektes, zoals depressie, uit de wereld wil helpen. Het verhaal is gebaseerd op haar eigen ervaringen in een psychiatrische kliniek. Naast haar doel om meer begrip te creëren voor psychologische ziektes, wil ze ook jongeren met psychische klachten steunen.  

Het boek geeft erg goed weer wat een depressie is. Het is goed dat de auteur zo’n verhaal neerschrijft. Er zijn weinig mensen die begrijpen wat depressief zijn eigenlijk is. En veel mensen beseffen niet dat het wel degelijk om een ziekte gaat. Doordat de schrijfster ook de gedachten van Elise weergeeft binnen het verhaal, begrijp je goed hoe zij zich voelt. Je leeft mee in haar verhaal.  

Het boek leest vlot, de afwisseling tussen de vertelstijl en de gedachten van Elise zijn erg fijn. Ook is het leuk dat het boek af en toe het perspectief van de ouders weergeeft. Het toont op die manier hoe zij zich voelen. De depressie van Elise sleept wel erg lang aan en op die manier begrijp je de frustratie van haar ouders. Je vraagt je mee af waarom er niets verandert. En dat maakt het boek net zo goed. Het is geen oppervlakkig afkooksel van een zwaar thema. Door de realistische duur van Elise haar proces begin je helemaal te begrijpen hoe een depressie werkt, dat het helemaal niet eenvoudig is.  

De schrijfstijl van Christel is vlot en leest vrij aangenaam, maar je merkt soms dat het nog wat onwennig is. Het is een beetje een typisch gegeven voor een debuut. Wat ook leuk is, is dat de schrijfster ook een positieve noot aan het verhaal wil toevoegen. Dat doorbreekt de negatieve toon een beetje. Op de paar dagen dat Elise nog naar school gaat, leert ze namelijk Sander kennen, via een groepswerk. De jongen uit haar klas is erg lief voor haar, ook al wil Elise niet geloven dat het echt is. Sander is een positieve noot in het verhaal, wat best tof is. Maar, het voelt aan alsof hij gewoon even snel aan het verhaal is toegevoegd. Elise en Sander hebben elkaar eigenlijk nog niet echt leren kennen, zeker omdat Elise zo gesloten is. Maar toch is hij er meteen voor haar. Het komt een beetje onrealistisch over. Er had iets intenser contact moeten zijn tussen Sander en Elise om het vervolg realistischer te maken. Maar dat neemt niet weg dat Sander een leuk extraatje is.  

Is dit het einde? is een goed boek, zeker en vast als debuutroman. Het feit dat het over een thema gaat dat jammer genoeg nog taboe is, maakt dat je het zeker moet lezen.