Wanneer Steve en Fran Dowling, na een vriendschappelijk golftoernooi te hebben bijgewoond, met hun dochter Aline thuiskomen, treffen zijn hun andere dochter Kerry levenloos op de bodem van hun zwembad aan. Aan de rommel, die zij bij het zwembad en in hun huis zien, leiden zij af dat Kerry tijdens hun afwezigheid, een feestje heeft georganiseerd. Het gewaarschuwde ambulance personeel stelt de dood van Kerry vast. Omdat tevens wordt vastgesteld dat Kerry ook een bloedende hoofdwond heeft, stelt Mike Wilson, rechercheur bij het Openbaar Ministerie van Bergen County een onderzoek naar de doodsoorzaak in. Een bij het zwembad aangetroffen golfclub zou een aanwijzing kunnen zijn. Er zaten enkele lange, bloederige haren aan en had de putter bloedvlekken op de shaft. Aline denkt dat iemand haar zus daarmee heeft geslagen. Als Mike Wilson de beschikking krijgt over de telefoon van Kerry, stuit hij al snel op gestuurde berichten tussen Kerry en haar vriend Alan Crowley. De berichtgeving bevat jaloerse elementen. Daarmee denkt Mike een kat in het bakkie te hebben. Maar of dat zo is, moet nog blijken.

Als Alan door Mike wordt verhoord, legt Mike hem het vuur aan zijn schenen aan. Echter, Alan weet dat hij niets met de dood van Kerry te maken heeft. Na het verblijf op het feestje bij Kerry is Alan vertrokken naar pizzeria “Nellie’s”, waar hij zich bij zijn vrienden voegde. In strijd met de waarheid vertelt Alan aan Mike dat hij daarna niet naar Kelly teruggegaan is. Aan zijn vrienden vraagt Alan dit verhaal als zijnde een alibi te bevestigen. Het bewijs tegen Alan lijkt sterk, maar niet sluitend.

Het “bewijs” tegen Alan stapelt zich op, althans volgens de politie. Volgens Mike voldoende om hem aan te houden en bij de rechter voor te geleiden. De rechter vindt het niet nodig om Alan in bewaring te houden en laat hem onder voorwaarden vrij. Eén van die voorwaarden is het dragen van een elektronische enkelband. Omdat het onderzoek niet loopt zoals rechercheur Mike verwacht, vraagt hij Aline om hulp. Maar dat is niet zonder gevaar.


Met IK HOUD JE IN DE GATEN heeft MARY HIGGINS CLARK een boeiend en tevens spannend verhaal geschreven.
Het boek bevat grotendeels korte hoofdstukken. Goed geschreven en mede daardoor vlot te lezen. In het dankwoord schrijft de auteur:” Ik hoop dat jullie je zullen vermaken tijdens het lezen van dit boek.” Dat laatste was zeker het geval.