Ik heb alle boeken van Indridason gelezen en als je dan Nachtstad terzijde legt overheerst toch een zeker gevoel van teleurstelling. De plot van het laatste boek van de gevierde IJslandse auteur is iets te rechtlijnig. wel zijn er veel bekende elementen; de sobere en rechtlijnige stijl van Indridason, de sfeer (nu extra aangevuld met de 70-er jaren sfeer en bijbehorende grapjes) en de wat nukkige, in zichzelf gekeerde persoonlijkheidsdynamiek van Erlandur, de hoofdpersoon van het boek. Het boek geeft wel een mooie invulling van diens historie. Dat is wel weer extra aardig voor een verstokte lezer van de hele serie. Voor wie dit boek het eerste is, moet vooral niet aarzelen te beginnen de andere delen uit de serie te lezen. Die zijn wat mij betreft allemaal een stuk sterker.