Wat een (h)eerlijk boek over dat wat bij mij net als bij ‘Griep’ als de zwartste periode uit mijn leven geldt. Borstkanker. Niks roze en fleurigs aan. Echter haar (knalroze)boek is een genot om te lezen.
Het kraantje achter mijn oren (oma van Griep) werd van het ene moment, van vette schaterlach omgezet naar dikke tranen. Wat een raakpunten met de allerbeste tips voor wat je omgeving écht voor je kan betekenen. Je kunt ‘ons’ geen groter plezier doen dan in plaats van goedbedoelde hartjes posten op de sociale media, zelfonderzoek doen. Halleluja!
Borstkanker is een eenzame affaire maar na het lezen van dit boek voel je je iets minder eenzaam.
Griep houdt het dicht bij haarzelf, deelt haar ervaringen maar laat de lezer helemaal zelf bepalen wat daar mee te doen. Haar veranderde levensstijl en besluit om alcoholvrij door het leven te gaan beschrijft zij zeer kundig en objectief, zonder opgeheven vinger.
Een dikke aanrader voor iedere lotgenoot en haar omgeving.