Zeker, je moet niet schrikken van woorden als pik of kut. Maar als je wel schrikt, went het snel. Want deze geschiedenis van de jarenlang durende affaire tussen Marius en Tessa is niet plat of ordinair. Als lezer wilde ik steeds meer weten van deze twee mensen. Ik werd er echt in meegezogen en had aan het eind zelfs kippenvel. Dat krijgt niet elk boek voor elkaar!
In de eerste hoofdstukken is het even puzzelen. Er gaat een oude vrouw dood en er wordt een liefdesbrief voorgelezen die gekuist moet worden. En vanaf hier ga je terug in de tijd. In de hoofdstukken die volgen, ben je als lezer telkens getuige van een stukje in het leven van de twee hoofdpersonen. Zij ontmoeten elkaar door tientallen jaren heen en enkele ontmoetingen maak je op zeer intieme wijze van dichtbij mee, als het ware. Want hun ontmoetingen zijn buiten hun huwelijken om en vinden vooral plaats in hotelkamers. Telkens duik je midden in hun intimiteiten, je zit er met je neus bovenop. Het voelt soms zelfs ietsje ongemakkelijk (moet ik dit allemaal weten, denk je dan). Maar het is ook prachtig, openhartig en recht voor zijn raap, observerend maar toch met gevoel. Er is liefde tussen deze twee. Waarom ze uiteindelijk niet gewoon volledig voor elkaar hebben gekozen, daar kom je niet echt achter. Als lezer pik je slechts flarden van hun leven mee, je vangt dingen op die in hun levens gebeurd moeten zijn, maar er blijven hiaten in hun geschiedenis. Je bent als een vlieg op de muur bij hun samenzijn. En dat is interessant en mooi.
Langzaam leer je deze Tessa een beetje kennen, een schrijfster met ooit een man en een zoon en een minnaar. Marius is ook getrouwd en is schrijver/columnist. Het zijn geen platte personages, in hun leven gebeurt van alles waar je als lezer slechts zijdelings kennis van neemt. Marius en Tessa gebruiken elkaar als vlucht uit hun realiteit (ze maken heftige dingen mee, zo verliest Tessa haar zoon).
Marius lijkt geobsedeerd door intimiteit. Alles wil hij in zich opnemen van Tessa, haar zo goed mogelijk leren kennen. Hoe ze zich beweegt, wat ze denkt, hoe ze kijkt, zelfs hoe haar poep ruikt. En langzaam ga je terug in de tijd, worden ze jonger. Wat kennen ze elkaar al lang, en ook goed. Maar ook weer niet zo intiem als mensen die jarenlang getrouwd zijn, want Tessa en Marius delen slechts bepaalde delen van hun leven met elkaar, nooit hun normale dagelijks leven. Dat maakt ook hun bijna levenslange verlangen naar elkaar heel geloofwaardig.
De seks is expliciet, ja, maar het heeft ook een functie. Het is de naakte waarheid, echtheid, intimiteit zonder filter. En het is hoe Tessa en Marius communiceren, het zegt iets over wie/hoe ze op dat moment zijn. De schrijfstijl van Peek bij deze scenes is ook interessant: die geeft bij vlagen veel vaart door het gebruik van komma's in plaats van punten, bijna een hijgerige stijl. Goed gevonden.
En dan kom je aan het eind dus juist bij het prille begin van hun verhaal. Na die hele geschiedenis is dat heel aandoenlijk en mooi. Het is geen typisch romantisch verhaal dat zo doelbewust op bepaalde knopjes drukt bij de lezer, maar misschien juist daardoor raakte het me zeer. Kippenvel. Serieus.
En over een tijdje ga ik het vast nog een keer achterstevoren lezen.