Liefdesbrieven, ik vind ze altijd wel wat hebben, erg romantisch dat iemand in een brief zijn gevoelens deelt, want niks is krachtiger dan woorden. Het is jammer dat het niet van deze tijd is, want het is een stuk romantischer en persoonlijker dan een sms'je, maar ja... Met het dankwoord kwam ik er pas achter dat ze echte liefdesbrieven hebben gebruikt tussen de hoofdstukken, eerst zag ik de waarde er nog niet van en dacht ik dat het met het hoofdstuk te maken had, wat er niet zo op leek.

Het hele boek draait eigenlijk om liefde en liefdesbrieven. Tussen twee personen, Jennifer en Anthony. Dit boek laat goed zien hoe gecompliceerd liefde eigenlijk is. Omdat het over buitenechtelijke relaties gaat. Ik persoonlijk vind niet dat je een relatie kunt beginnen met iemand, als je al een relaties hebt, want dat vind ik niet eerlijk naar de ander toe. In dit verhaal heb je met twee van zulke relaties te maken, in de moderne tijd en 1960, waar mensen heel anders over dit soort relaties dachten. Ik had moeite met het begin van dit verhaal, omdat een groot deel van het verhaal eigenlijk over vreemd gaan gaat, maar tegen het einde van het boek verschuift er wel wat.

Ja, ik vind nog steeds dat je eerlijk tegen de ander en jezelf moet zijn, maar liefde gebeurt, het is zo'n sterke emotie. Ik weet niet of je er altijd wel iets aan kunt doen. Jennifer en Anthony zijn zo'n paar, die je echt graag bij elkaar wilt zien, je wilt weten wat er met ze gebeurt en het is mooi om te lezen hoe hun relatie zich langzaam steeds meer ontrafelt. Tussen 1960 en nu. Je leeft mee met het verloop van hun relatie en ziet de verschillen tussen die van hun en Ellie en John.

Uiteindelijk ben ik blij dat ik dit boek heb gelezen, het geeft zo mooi de kracht van liefde weer en hoe mensen elkaar daarmee raken. Ik ben het niet eens met alle keuzes die de personages in de loop van het verhaal hebben gemaakt en was soms blij dat ze ervoor moesten boeten, maar het einde was zo mooi dat ik dat allemaal vergat en er gewoon van genoot. Jojo Moyes is echt goed als het om liefdesverhalen gaat, ze laat je echt die emoties voelen. Het enige wat ik echt storend vond aan de opbouw van het verhaal was de tijdsprongen, per hoofdstuk zowat, begon je in een andere deel van de tijd, voor het ongeluk, na het ongeluk, ergens tussenin en dan ook nog steeds vanuit een andere personage. Hierdoor moest je eerst goed bedenken wat er allemaal wel en niet gebeurt was, om er een logisch verhaal van te maken. Ik had ook verwacht dat Ellie en Jennifer elkaar meer zouden afwisselen in de verhaallijnen. Verder heb ik genoten van dit romantisch verhaal, die liefde weer op een geheel nieuwe manier laat zien.