Al jaren is er veel discussie rond het broeikaseffect. De angst is dat als de mens zo energie- en natuurverslindend als nu doorleeft, de aarde over onbepaalde tijd onleefbaar zal zijn. De energiebronnen, zoals olie, zullen opraken, de natuurlijke bronnen, zoals bomen, zijn allemaal verdwenen of vervuild en de mens zal door het gat in de ozonlaag langzaam verschroeid worden door de zon, die nu zonder remmingen op de aarde kan schijnen. Tegenover deze waarschuwingen staan ook weer wetenschappers die vinden dat het allemaal nog wel meevalt. Feit is dat we nooit zeker zullen weten hoe en wanneer we de gevolgen zullen merken.
Saci Lloyd stelde zich in haar boeken Dagboek van een klotejaar en dit Dagboek van een klotejaar 2017 voor hoe de wereld eruit zou zien als de gevolgen van vervuiling bekend zouden zijn. Hoofdpersoon Laura leeft in Londen en heeft inmiddels te maken met een streng beleid op het gebied van energie en dergelijke. Behalve beperkingen op het gebied van geld, ze studeert inmiddels en studenten hebben immers geen geldboompje op hun rug, kent ze ook beperkingen op het gebied van energie: ze mag maar een aantal energiepunten per maand opgebruiken. Behalve de problemen met het hebben van genoeg geld en energiepunten heeft ze ook problemen met het vinden van een nieuwe kamer nadat haar huisgenoten de huur niet betaalden en de kamer werd gesloten, met haar liefdesleven en met het behouden en door laten breken van haar bandje. Meer dan genoeg problemen dus, die Saci op een manier weet te beschrijven waardoor het lijkt alsof je echt naast Laura staat en meemaakt wat zij ook meemaakt.
Doordat het boek behalve de problemen met het energiebeheer ook nog hedendaagse, herkenbare problemen behandelt, zoals relatie- en geldproblemen, is het makkelijk je in te leven. Door de protesten die, naarmate het boek vordert, steeds groter worden en vaker voorkomen, en door een reis die Laura eerst met haar band maakt maar uiteindelijk eindigt in een spannende trip door Europa, ben je ook voorzien van een stevige portie avontuur en actie. Eenmaal begonnen is het lastig om dit boek weer weg te leggen, zelf kon ik niet met lezen stoppen tot het boek helemaal uit was. Het boek leest door de korte dagboekstukjes in plaats van hoofdstukken ook makkelijk weg en wordt vergezeld van plaatjes, flyers en andere leuke afbeeldingen. Omdat Laura ook duidelijk geen echte heldin is die alles maar aankan en een perfect leven leidt, is het makkelijk haar in je hart te sluiten en niet meer te vergeten. Een prachtig, onvergetelijk boek, dat je ook nog eens goed laat nadenken over een actueel onderwerp.