Een prettig geschreven verhaal met een mooie inkijk op hoe het er aan toe gaat in een TBS kliniek. Ik heb vernomen dat de schrijver zelf ook in een TBS kliniek heeft gewerkt. Hierdoor weet hij goed hoe het allemaal in zijn werk gaat.

Het verhaal heeft de nodige humor, wat het met zo’n ”heftig” onderwerp toch nog luchtig maakt om te lezen. Ik ging er ook verrassend snel doorheen moet ik zeggen. De opzet van het boek was naar mijn idee namelijk erg prettig. Het boek bestaat uit verschillende hoofdstukken met daarin weer verschillende kleinere hoofdstukjes.

Ook het feit dat het in de ik-vorm is geschreven was fijn. Je leest namelijk precies wat er in het hoofd van Benjamin omgaat, en waarom hij de dingen doet die hij doet. De overige personages waren ook interessant. Iedereen had zijn eigen verhaal en de karaktereigenschappen werden naar mijn mening mooi omschreven.

Wel had ik een beetje moeite met het einde. Het was een goed einde, begrijp me niet verkeerd! Maar een beetje ver gezocht als je het mij vraagt.