Het boek de tatoeëerder van Auschwitz gaat over Lale die in het kamp nummers moet tatoeëren gevangenen. Op een dag zet nummer 34902 op een wel een heel bijzonder iemand. Lale komt er achter dat het nummer behoort tot Gita, een dame waar hij meteen voor valt. Lale en Gita worden elkaars hoop op een mooie toekomst in de hel van het kamp.

Ondanks het zware thema van het boek, leest het snel weg. Omdat je vanaf het begin gaat mee leven met de personages, wil je ook gewoon echt graag weten of het goed af loopt.
Het boek focust zich voornamelijk op de liefdes ontwikkeling tussen Gita en Lale. Daarnaast spelen de gruwelen in de kamp zich af.
Het is mooi om te lezen dat Lale en Gita elkaars hou vast worden en hoop uit een mogelijke toekomst putten. Lale is zoiezo een pracht personage om over te lezen omdat hij ondanks de omstandigheden een soort optimisme en goedheid behoudt.
Toch voelt het boek op sommige momenten wat afstandelijke. Misschien is dit omdat het verhaal vrij snel gaat en er wordt niet heel diep op de emoties van de personage ingegaan.

In het nawoord is te lezen dat de doel van de schrijver was om een verhaal met menselijkheid te schrijven in plaats van een geschiedenis les. En naar mijn mening is hij hier zeker in geslaagd.