In plaats van Ga West gaat filosofe Stine Jensen: Oost. Ze beschrijft op een grappige en eerlijke wijze haar ervaringen met yoga en dan in het bijzonder kundaliniyoga.. Nu ben ik zelf toch echt wel een 'nuchtere' Hollander en dus ietwat wars van deze Oosterse gelukzoekerij, toch schrijft Stine Jensen boeiend en onderhoudend met soms een knipoog naar de hausse aan spiritualiteitsvormen. Ze heeft inderdaad een punt: lichaam en geest zijn in het Westen te ver van elkaar afgedreven. Yoga is een manier die bij elkaar te brengen en blijkbaar zijn hier steeds meer mensen mee bezig. Zelf kom ik op zondagmorgen wel eens in een kerk. Ik vraag me wel eens af waar toch al die andere mensen zijn, die toch ook behoefte hebben aan zingeving, rust en spiritualiteit. Nu weet ik het.
Want, ja Stine Jensen doet het toch maar: een kwartier onder de koude douche, haar neus schoonspuiten, haar innerlijke slang wekken en om vier ' s morgens op de fiets door Amsterdam op weg naar een yogales. Mij, nodigt het eerlijk gezegd niet uit, maar erover lezen, ja dat is me dankzij de schrijfster goed afgegaan.