Ik ben een fan van kortverhalen. Ik ben een fan van Stephen King. Tweemaal reden om dit boek goed te gaan vinden dus. De vorige boeken van King met kortverhalen waren allemaal steengoed. Dat is dan reden nummer drie. En toch valt dit boek wat tegen.

Stephen King schrijft in het voorwoord van dit boek dat hij er vroeger nooit bij had stilgestaan dat kortverhalen schrijven een vak apart is dat je kan verleren. Als gevolg van het succes kwam hij zelf ook minder en minder toe aan het schrijven van zulke verhalen. En toen hij het jaren later weer probeerde, lukte het in eerste instantie niet meer. Toen hij in 2006 de kans kreeg om een uitgave samen te stellen van Best American Short Stories, een jaarlijkse magazine met kortverhalen, en daardoor veel kortverhalen van anderen moest lezen, kriebelde het weer en besloot hij zich er weer aan te zetten. Hij ging weer enthousiast kortverhalen schrijven en hij denkt dat ze goed zijn. Ik durf daar een (klein) vraagteken bij plaatsen. Laat ik zeggen dat ze matig tot goed zijn.

Wat King wat verleerd is, is kernachtig schrijven. Zijn boeken zijn doorheen de jaren steeds dikker en literairder geworden. Hij kan prachtige verhalen schrijven maar het horrorgedeelte is steeds meer naar de achtergrond verschoven. Het is subtieler geworden en zijn personages zijn steeds dieper uitgewerkt. Zijn boeken zijn daar beter door geworden. King trekt die lijn echter ook door in deze reeks kortverhalen en daar werkt het niet. Hij maakt alles nogal langdradig en verwerkt maar weinig akelige dingen in de verhalen. Wie griezelverhalen verwacht, of toch minstens verhalen met een mystieke twist, blijft op zijn honger zitten. Op een enkele uitzondering na hadden de verhalen stuk voor stuk voor de helft moeten ingekort worden. Een minder populaire schrijver had dit boek ongetwijfeld niet gepubliceerd gekregen om die reden.

De verhalen in deze bundel die goed zijn, zijn:
- Het hardloopmeisje
- De dingen die ze achterlieten
- N.
- De hellekat
- Stom
- In de klem
Goed, maar niet fantastisch, op De hellekat na misschien, een ouder verhaal dat hij op aandringen van zijn assistente eindelijk eens in een bundel opnam. De andere zeven verhalen zijn helaas slechts matig, misschien goed genoeg voor een beginnend, nog zoekend schrijver maar niet voor Stephen King. Zou King trouwens zelf gemerkt hebben dat hij het horrorgetal van 13 verhalen in de bundel heeft opgenomen?