Met toenemend plezier, interesse en nieuwsgierigheid heb ik het boek 'Mazzel tov' gelezen. Op voorspraak van een van mijn leesclub-vriendinnen; zelf zou ik dit boek niet snel gekozen hebben.
Het boek beslaat een aantal decennia waarin de schrijfster (ik vermoed dat het overigens in elk geval deels autobiografisch is) eerst bijles gaat geven aan kinderen van een joodse familie in Antwerpen. Je krijgt een inkijk in de joodse hedendaagse cultuur, waarin relevante thema's op een mooie, vaak indirecte, manier beschreven worden. Vervolgens beschrijft ze het verloop van de levens van de gezinsleden in een soort vogelvlucht, waarbij steeds ook vooral de sfeer en gevoeligheden goed neergezet worden.
Aanvankelijk vond ik de houding van de hoofdpersoon (auteur) binnen het gezin wat brutaal en provocatief, met weinig respect voor de gewoonten van het joodse gezin. Ik voelde een soort plaatsvervangende schaamte, hetgeen toch getuigt van een geloofwaardige schrijfstijl. Je leest in de loop van het verhaal hoe zij meer en meer respect krijgt voor hen, en andersom overigens ook. Een mooie warme (en m.i. waarheidsgetrouwe) inkijk in een wereld die, althans mij, onbekend is.
Ik vind het lezen van dit boek een ware verrijking.