Weer een klassieker die ik nu pas heb gelezen. (De verfilming had ik al wel gezien; die is goed, maar niet te vergelijken met het boek).

Wat een mooie roman.
Weemoedige beschrijvingen van een eenzame jeugd in de rietlanden, van een jongen die een zeer groot observatievermogen heeft, vooral voor vogels.
Eenzaamheid, dwanggedachten, onbeantwoorde liefde.
Zware thema's komen aan bod, zoals het verstikkende streng gereformeerde milieu.
En toch is dit geen zwaarmoedig verhaal. Het wordt met de nodige humor verteld.
De hoofdpersoon is zeer succesvol in zijn beroep. Hij is professor in de biologie.
Maar de eenzaamheid uit zijn jeugd kan hij nooit van zich afwerpen.

Dit boek was destijds niet voor niets een bestseller.
Maarten 't Hart schrijft mooi, met veel zelfspot (want het is een beetje autobiografisch).
Hij rekende in dit boek ook af met het geloof, ...wat hem niet in dank werd afgenomen.