Nieuwe Maan is in vrije versvorm geschreven, wat het meteen al heel bijzonder maakt. Ik vind het heerlijk lezen en het echt iets extra’s geven aan het indrukwekkende verhaal. Alsof je poëzie leest, maar toch ook weer niet.
Tijdens het lezen bleef ik quotes noteren en paginanummers van pagina’s waar ik een foto van wilde maken voor jullie, alles is zó mooi!

Het verhaal had me vanaf de eerste zin te pakken en liet me zelfs na het lezen nog niet los. Je leeft zo ontzettend mee met Joe en voelt zijn eenzaamheid en de hoop die hij en Ed hebben tot op het laatste moment. ‘Zal het de advocaat toch nog lukken?’
Nieuwe maan is gewoon echt een hartverscheurend mooi verhaal! Het kwam keihard bij me binnen… Ik heb flink zitten sniffen op het eind! Sarah Crossan heeft het weer gedaan: ook dit boek is een pareltje!