The Fates Divide is het tweede en afsluitende deel in de Carve the Mark duologie. Het verhaal borduurt voort op het einde van Carve the Mark alhoewel je als lezer al snel opmerkt dat Veronica Roth een aantal veranderingen heeft doorgevoerd.

Het wereldje is verder uitgebreid en de uitbreiding wordt daadwerkelijk betrokken bij het verhaal, zo kom je meer te weten over de verschillende planeten en de volkeren die daar leven.

Je beleeft het verhaal nu vanuit meerdere perspectieven en het politiek spel dat in Carve the Mark begonnen is wordt hier (jammer genoeg) meer naar de voorgrond getrokken. Het politiek spel duurde voor mijn gevoel te lang en bracht niet altijd een meerwaarde met zich mee. Op sommige momenten wel, dan verschafte het meer inzicht in de situaties waarin de personages zich bevonden. Maar op een gegeven moment werd het een kat-en-muis spel waar ik geen interesse meer voor kon opbrengen.

Deze teleurstelling is wel weggewerkt door de personages zelf. Deze komen in The Fates Divide meer tot hun recht, ze ondergaan allerlei veranderingen waardoor ze zich steeds beter ontwikkelen. En omdat je deze ontwikkelingen meemaakt krijg je een beter beeld van de personages en van hun doen en laten. Sommige personages ondergaan echter slechte veranderingen en je gaat dan ook anders tegen ze aankijken.

Al met al is The Fates Divide een goede afsluiting van het verhaal. Het heeft actie en plot twisten die je van je stok weten te krijgen. Wat ik leuk vond is dat de reactie van de personages op de plot twisten min of meer overeenkwamen met mijn eigen reacties. Dat was wel grappig.

Het concept van het verhaal, over de lotsbestemmingen en stroomgaven, blijft mij interesseren. In het boek wordt verteld dat lotsbestemmingen en de voorspellingen ervan op verschillende manieren geïnterpreteerd kunnen worden en ik ben het daar helemaal mee eens. Ik denk ook dat die gedachte toepasbaar is op (actuele) onderwerpen in de realiteit.

Alhoewel de duologie de impact die Divergent op mij heeft achtergelaten niet evenaart heeft Veronica Roth wel weer een verhaal gebracht die je aan het denken zet. En dat is misschien net zo belangrijk.