Het is knap hoe Gaël Faye in 'Klein Land' (2016) een complex, onderbelicht stuk Afrikaanse geschiedenis weet te verwerken in een vloeiend coming-of-age-verhaal. Vanuit het autobiografisch getinte perspectief van een tienerjongen met een Rwandese moeder en een Franse vader, schetst Faye de zoektocht naar de eigen identiteit van een biraciaal kind in een geprivilegieerde positie. Hoewel deze Gabriel een afgeschermd bestaan leidt te midden van de relatief veilige upperclass in buurland Burundi, ziet hij eerste rimpelingen in zijn bestaan als zijn ouders scheiden. Vanaf dat moment krijgt zijn moeder zorgwekkende berichten van haar Rwandese familie, terwijl het rassenconflict tussen de Hutu's en de Tutsi's ook in Burundi gaat spelen en er een burgeroorlog oplaait. Hoort Gabriel bij de Fransen, de Rwandezen of bij z'n vrienden in Burundi? Een identiteitsvraag die belangrijker wordt als kattenkwaad omslaat in geweld en de jongen ertoe gedwongen wordt om vrienden en voormalige werknemers te verraden. Gaël Faye (van origine hiphop-artiest) gaat met korte zinnen en korte hoofdstukken direct naar de kern en maakt daarmee tastbaar hoe mensen meegesleurd worden door de hallucinante oorlogspanningen. Wel bekroop me het gevoel dat Faye meer te vertellen heeft over het complexe oorlogstrauma van een volwassen Gabriel, maar nog niet de ruimte vond om dat aspect al uit te diepen. Het biedt in ieder geval genoeg stof voor een introspectieve vervolgroman.