In de roman De linkshandigen van Christiaan Weijts is er uiteraard aandacht voor linkshandigen. En toch was dat voor mij geen extra belangrijk aspect. Waar ik veel meer van onder de indruk was, is de manier waarop Weijts in relatief weinig pagina's de persoonlijke worsteling van de hoofdpersoon Simon weet te schetsen.
Bij die persoonlijke ontwikkeling spelen een paar mooie schoenen en een Engels gedicht een belangrijke rol.
Simon pikt tijdens zijn reis een liftster op, een jonge vrouw met een grote cellokist op haar rug. En verder horen we over Emma, de zus van Simon.
Wil je weten hoe dat alles in elkaar past? Dan kan ik jou alleen maar aanraden om dit boek te lezen :-)
Voor een meer uitgebreide leeservaring kun je ook een kijkje nemen op mijn boekenblog. Mijn blogpost over deze roman heet Het uur van het gevoel.