Mattias is dood. Maar hoe dat precies gebeurd is, laat Peter Zantingh nog even achterwege. In plaats van die informatie prijs te geven, laat Zantingh acht verschillende mensen aan het woord. Elk van hen heeft op geheel eigen wijze een connectie met Mattias.

Acht verschillende personages, betekent ook acht verschillende vertelstemmen en die weet Zantingh goed te onderscheiden. Alle personages krijgen hun eigen verhaal dat ze vertellen met hun eigen stem. Dat kan lastig zijn, maar dit principe wordt uitstekend uitgewerkt in Na Mattias.

Al gauw wordt duidelijk dat er geen duidelijke regels zijn rondom rouw. Ieder verwerkt het verlies op een andere manier. Het omgaan met verlies is een belangrijk thema in Na Mattias. Het is veel belangrijker dan te weten komen wat er exact met Mattias is gebeurd.

Beetje bij beetje geeft Zantingh informatie prijs over het overlijden van Mattias. Dit wordt op vrij subtiele wijze gedaan, waardoor het op geen enkel punt de overhand krijgt. In plaats daar van is er ruimte voor ingetogenheid. Met mooie zinnen weet Zantingh de lezer voor zich te winnen.

Al met al is Na Mattias een sterke en krachtige roman over het verlies van een geliefde, de rouw en de manieren om daar mee om te gaan.