Het eerste deel vond ik zeker fantastisch, maar dit tweede deel krijgt van mij zeker een PLUS fantastisch. Is het omdat Alice voor mij al een oude bekende is?
* Alice wordt gebeten door een zombieaanval, wanneer Alice in de spiegel kijkt ziet ze haar gezicht vol zwarte plekken, en een Alice die een eigen leven leidt. Terwijl Alice het noorden kwijt is en ze tegen niemand durft vertellen dat ze hunkert naar "mens", geraakt ze Cole kwijt. Wat is er toch aan de hand? Waarom krijgt ze visioenen met de nieuwe doder Gavin? Waarom staat er een muur tussen haar en Cole?
Buiten dat het verhaal vol spanning zit, aanvallen van zombies, zit hier een mooi liefdesverhaal in. Een spel van aantrekken en loslaten tussen Alice en Cole. Heel het verhaal wordt in het ik-perspectief geschreven, enkel de laatste bladzijde zien we door de ogen van Cole, wat een twist geeft in het plot. Top, ik zie al uit naar het derde deel!