'De fout die in een utopie vaak wordt gemaakt is dat men ervan uitgaat dat alles perfect zal zijn. Perfectie mag dan de definitie zijn, maar we zijn menselijk, en zelfs in een utopie nemen we onze eigen pijn mee, onze fouten, onze jaloersheid, ons verdriet. We kunnen geen afstand doen van onze onvolkomenheden, zelfs niet in de hoop op een paradijs, dus als we een nieuwe maatschappij bedenken zonder rekening te houden met de menselijke natuur, is die maatschappij gedoemd te mislukken. – De woorden van de Glynn-koningin, samengesteld door Pater Tyler'
Zo verwordt het land van William Tear al in de eerste generatie na de grote Oversteek een natie met onderdrukking, armoede en oorlog. De geschiedenis over de ontwikkeling van de Tearling wordt in dit derde deel, Het lot van de Tearling, onthuld aan koningin Kelsea Glynn tijdens de momenten dat ze in trance raakt en contact legt met Katie Rice, een kind van de eerste generatie in de Tearling dat de oversteek niet heeft meegemaakt.
Kelsea heeft een drastische keuze gemaakt, waarbij de Tearling weliswaar (tijdelijk) verlost is van het Mortse leger en de Rode Koningin, maar de saffieren nu in handen van de Rode Koningin zijn. Kelsea is haar gevangene en zit in de koude donkere kerker van het Palais, zich afvragend waarom ze in leven gehouden wordt.
Om zo min mogelijk spoilers weg te geven is het beter om verder niets te melden over het verloop van het verhaal. Dit derde deel is een waardig slot van de serie. Johansen stuwt het verhaal voort als een rivier die de waterval nadert, onafwendbaar word je meegesleurd om uiteindelijk in de diepte te vallen. Bij vlagen wordt het verhaal zelfs angstaanjagend, Clive Barker- of Stephen King-achtig. Beneden aangekomen is er rust en vrede, maar is dat alle offers waard geweest?
Het lot van de Tearling bevat een duidelijke boodschap die eigenlijk al helemaal vervat is in bovenstaand citaat: de onmogelijkheid om een perfecte samenleving te creëren. Zelfs William Tear maakte fouten, onder andere door te proberen de voor-Oversteekse geschiedenis verborgen te houden. 'Omdat ze het vergaten, antwoordde een stem in haar hoofd. Na minder dan een generatie waren ze alles vergeten wat ze geleerd zouden moeten hebben.' De geschiedenis herhaalt zich wederom.
Een ander belangrijk thema is religie, een concept dat er niet goed vanaf komt in Johansens boek. Al tijdens de eerste jaren van de kolonisatie van de Tearling ontstaat een ondergrondse religieuze beweging van mensen die denken dat zij uitverkoren zijn. Al snel breidt de beweging zich bovengronds uit en wordt het dezelfde van corruptie doordrenkte en machtsbeluste kerk, ‘De Arvath’ in het boek, als die wij kennen in onze maatschappij. Het bestaan van de Arvath is één van de oorzaken dat de Tearling ten onder aan het gaan is.
Over de verfilming is nog niets bekend, behalve dan de mededeling op IMDB dat de film ‘in development’ is. Des te beter, dan kunnen we het allemaal eerst lezen. De Tearling is een intrigerende wereld, een serie met veel verhaallijnen, mooie karakters die je stuk voor stuk in je hart sluit, zelfs die van de Rode Koningin, want ook die blijkt niet alleen maar zwart te zijn, en een paar waarschuwingen om over na te denken. Een serie ook die uitnodigt tot herlezen, net als een goede film, omdat je altijd nieuwe dingen ontdekt, kortom: een moet-je-lezen!