Zodra je het boek openslaat lees je als inleiding over de legende van de centaur Chiron. Hij offerde zijn leven op om zijn en Prometheus's lijden te beëindigen. Voor zijn offer werd hij door Zeus beloont, Chiron kreeg een plek onder de sterren waar hij voor altijd geëerd zou worden als het sterrenbeeld de Boogschutter.

Het is zo'n sterk begin en het zet de toon voor het boek, een verhaal vol stil lijden en volharding komt je tegemoet!

Het verhaal begint langzaam, waar je eerst op je gemak kennis maakt met Bree. Een gebroken maar vastbesloten vrouw die op de vlucht is voor iets of iemand. Uiteindelijk belandt ze in het stadje Pelion waar ze zich al snel op haar gemak voelt. Tijdens een uitstapje naar de supermarkt loopt ze Archer letterlijk en figuurlijk tegen het lijf.

Het is een korte kennismaking waar Bree meteen in de gaten heeft dat er iets...anders is aan Archer.

Archer is een paria in het stadje. Hij komt nauwelijks onder de mensen omdat hij zich schaamt. De geruchten die over hem de ronde doen helpen ook niet echt om hem uit zijn schulp te krijgen.

Bree negeert de geruchten en zoekt toch contact met Archer. In het begin zijn ze beide wat terughoudend, ze hebben immers geen idee wat voor reactie ze van de ander kunnen verwachten. Maar ze proberen het, ze proberen met elkaar te praten. Elkaar te vertrouwen. En langzaam maar zeker bouwen ze een vriendschap op. Eentje die overslaat in liefde?

Dit verhaal weet veel emoties los te maken. Vooral het onrecht dat Archer wordt aangedaan weet mij te raken. Maar gelukkig vind hij veel steun en liefde bij Bree.

Hoe zij Archer's wereld weet te vergroten en hoe hij Bree bijstaat bij haar angsten vind ik heel mooi om te lezen. Deze twee passen zo goed bij elkaar. En het is een van de sterke punten van het verhaal, als ze niet bij elkaar zouden passen zou het verhaal lang niet zo voldoenend zijn.

Ik heb heel erg van deze twee hoofdpersonages genoten en ik vind het heel fijn dat ik vanuit hun perspectieven heb mogen lezen. Alhoewel ik meer hoofdstukken vanuit Archer's perspectief had willen lezen, voor mijn gevoel zat daar niet een eerlijke verdeling tussen.

Ik weet ook niet zo goed wat ik van sommige bijfiguren vindt. De meiden Liz en Melanie bijvoorbeeld waren niet zo interessant en brachten niet echt een meerwaarde aan het verhaal. De plotselinge verandering in de houding van de mensen in het stadje tegenover Archer was in mijn ogen ook niet geloofwaardig.

Maar dat zijn dan ook wel de enige puntjes van kritiek, voor de rest is het een prima boek om jezelf in kwijt te raken!