"Piep zei de Muis"
Het tweede boek van M.J. Arlidge over rechercheur Helen Grace. Helen is een rechercheur in Southampton die in het eerste deel (Iene Miene Mutte) op jacht gaat naar een seriemoordenaar, wat achteraf iemand uit haar zeer nabije omgeving blijkt te zijn. Amper herstelt van de gebeurtenissen wordt zij geconfronteerd met een nieuwe seriemoordenaar. Eentje die het voorzien heeft op mannen die prostituees bezoeken, en ze behalve vermoord ook gruwelijk verminkt. Ondertussen heeft Helen genoeg andere zaken aan haar hoofd. Krijgt zij haar teamleden achter zich, kan ze het eens blijven met haar nieuwe hoofdinspecteur en kan ze een volhardende journaliste van haar afschudden. In korte en krachtige hoofdstukken word je als lezer meegezogen in de wereld van Helen en de donkere krochten van de prostitutie en criminaliteit van Southampton. En net op het moment dat je denkt dat ze de dader kunnen pakken blijken ze op het verkeerde been gezet. De manier van schrijven van M.J. Arlidge zorgt ervoor dat je het boek eigenlijk niet weg kan leggen en blijft lezen tot het eind. Een bloedstollend eind, waarbij je als lezer ook nog veel sympathie krijgt voor de "slechterik"

Hoewel er in boeken meer seriemoordenaars worden beschreven dan dat er in het echt zijn (gelukkig), en het dus lastig is om hierin origineel te zijn, is het de schrijver wel degelijk gelukt om geen standaard "goed-kwaad" verhaal te vertellen, maar wordt je meegezogen in deze thriller. En doet je reikhalzend uitkijken naar het derde deel van deze serie. Voor mij zeker een aanrader!