Chicklit is een genre wat ik normaal
gesproken niet lees omdat het me totaal
niet aantrekt. Doordat ik meerdere positieve
reacties over dit boek las ben ik toch
overstag gegaan. Ik moet zeggen dat ik
er geen spijt van heb gehad.

Het boek leest heel vlot weg. De hoofpersoon
Sara is in het begin een egoïstische stewardes
die alleen aan feesten en aan mannen denkt.
Ze sleept de ene na de andere piloot haar
bed in en wil vooral geen serieuze relatie.
Totdat er bij haar zus Anouk borstkanker wordt
geconstateerd en haar zoontje Max eigenlijk
alleen bij Sara kan worden ondergebracht.
Langzaam aan merk je als lezer dat Sara
steeds menselijker wordt.

Ondanks dat het verhaal behoorlijk voorspelbaar
is, vind ik het toch een compliment waard
voor Mariëtte Middelbeek. Als je namelijk
als schrijfster mij aan het janken krijgt
als een klein kind dan heb je zeker wat in
je mars.

Een deel van de opbrengst van dit boek gaat
naar de Stichting Pink Ribbon een mooi
gebaar van Mariëtte.