Mick wordt geboren met een genetisch defect waardoor hij geen empathie heeft en al van kleins af aan psychopathische neigingen vertoont. Hoe ouder hij wordt, hoe erger de uitingen daarvan. Het drijft rond zijn elfde verjaardag zelfs zijn ouders even uit elkaar. Oscar, de vader, vindt dat Mick uit huis moet geplaatst worden, terwijl zijn moeder daar niet mee akkoord gaat.

Het boek is een thriller, maar had evengoed het dagboek kunnen zijn van ouders die werkelijk zo´n speciaal kind hebben. Het is een fictief verhaal maar van een echte plot is weinig sprake. Met Mick gaat het van kwaad naar erger en de ouders proberen ermee om te gaan. De schrijfsters presenteren de ene anekdote na de andere die dat moet aantonen, als een soort dagboek. De onderhuidse spanning is voortdurend aanwezig. Je leest over Mick die voorbereidingen treft om dingen te laten foutlopen, zoals het grotendeels losschroeven van de trapleuning, wachtend tot hij afbreekt en een van zijn ouders van de trap dondert. Soms lopen de dingen fout, soms zijn de ouders er op tijd bij. Maar dat gevoel van naderend onheil is nooit weg. Dat maakt het boek eerder dreigend dan spannend.

Het einde is onheilspellend en goed, maar niet onverwacht. Als lezer voel je dit wel aankomen. Wel een heel goed boek overigens. Een akelig boek is dit, en dat is voor een keer positief bedoeld.

'Zonder jou' schopte het tot de shortlist van de Hebban Debuutprijs Thriller 2017.