Aan de oppervlakte leest V for Vendetta als een antiutopie geplaatst in een alternatief heden waarbij Afrika en Europa grotendeels zijn verwoest door een nucleaire oorlog en in Noord-Europa een fascistische groep de macht heeft. Deze machthebbers onderdrukken het volk met Stasi-achtige manieren, met veel camera’s, spionnen en veel geweld (en zelfs concentratiekampen). ‘Big Brother is watching you’. Alan Moore heeft ook laten weten dat werken als Fahrenheit 451 van Ray Bradbury hem hebben geïnspireerd. Maar het volk láát zich onderdrukken. Het volk is gemaakt-gelukkig zolang ze blind zijn voor de misstanden bij de minderheden. Het regime is dan ook voortgekomen uit datzelfde volk. De revolutie (of in elk geval revolte) in V for Vendetta komt dan ook niet uit het volk, maar uit één extreme anarchist: V. Hij is niet blind en wil dat de mensen ook gaan zien. Heel toepasselijk is dan ook zijn uiterlijk: een theaterversie van een van de bekendste politieke bommenleggers (letterlijk), Guy Fawkes. Het tweede deel van het boek draagt daarbij de veelzeggende titel This Vicious Cabaret.