Piraten. Ruimtereizen. Moord. Intrige. Wraak.

In Zenith worden Andi, a.k.a. The Bloody Baroness, en haar crew gechanteerd tot het uitvoeren van een hopeloze reddingsmissie. Andi wordt beloofd dat ze haar oude leven terug kan krijgen, maar dan moet ze het wel eerst overleven.

EEN WERELD DIE TOT LEVEN KOMT
Wat me het meest opvalt aan Zenith zijn de beeldende beschrijvingen. Ik had het gevoel echt op het ruimteschip de 'Marauder' te zitten en de melkweg van dichtbij te zien. Voor mijn ogen kwamen de vredige planeet Adhira en de militaire planeet Arcadia tot leven. Ik zag hun bewoners voor me en kon me een voorstelling maken van hun levens. Ik heb lang niet bij elk boek dat ik de wereld zo levendig voor me zie, vooral niet met een setting dat zo ver van mij weg staat. De beschrijvingen zijn wat mij betreft het sterkste punt van dit boek.

DIVERSITEIT IN PERSONAGES
Hoewel Zenith een grote cast aan personages had, bleef het overzichtelijk. Enerzijds door de niet te moeilijke namen en anderzijds doordat de personages echt verschillend waren. Je hebt Andi, de kapitein van het schip de 'Marauder'. Een meedogenloze, jonge vrouw die gebukt gaat onder haar verleden. Haar crew, bestaande uit drie vrouwen. Kalme Lira, die via het de temperatuur van haar schubben haar emoties communiceert en het duo Breck en Gilly. Beiden gek op wapens en explosieven en close als zussen, ondanks dat Breck een vrolijk, bijna onkwetsbare reuzin is en Gilly een speels dertienjarig meisje. Een ander lid van de crew wordt Dex, een afkorting van Dextro (ik moet steeds aan druivensuiker denken als ik de naam lees), een charmante premie jager met een voorliefde voor geld die een verleden met Andi heeft en niets liever wil dan zijn voormalig titel en status terugkrijgen. En als laatste moet ik Alfie, een zeer intelligente AI, die uiteindelijk ook een belangrijk lid van de crew wordt. Deze beschrijvingen zeggen denk ik al genoeg over de diversiteit van cast en hun verschillende motieven en persoonlijkheden.

WANKEL MAAR VERMAKELIJK PLOT
De plotlijn op zichzelf was niet altijd goed te volgen. Ik had vooral aan het begin van het boek het gevoel dat ik informatie miste. Dit komt denk ik doordat sommige aspecten zo mysterieus en vaag beschreven werden dat ze niet duidelijk in het geheel pasten. Niettemin waren er genoeg onverwachte gebeurtenissen om de vaart in het verhaal te houden en dus interessant te houden. Een belangrijke plotwending had ik op de helft van het boek al geraden, maar wilde ik op dat moment eigenlijk niet geloven. Toch werd het de waarheid. Ik vond het net per se erg, maar ik had het leuker gevonden als de plotwending totaal onverwacht was gekomen.

VEEL PERSPECTIEVEN
Het boek werd verteld vanuit zes POV's. Redelijk veel voor een boek, maar door de korte hoofdstukken bleef de vaart in het verhaal. Ik had niet het gevoel dat ik steeds weer in een bepaalde verhaallijn moest komen. Voor mijn gevoel waren alle POV's van toegevoegde waarde voor het verhaal. Ik hoop alleen wel dat in het volgende boek meer focus wordt gelegd op de achtergrondverhalen van Gilly en Breck, aangezien de focus nu vooral op piloot Lira lag.

“We’ve been through darkness, Andi. But that doesn’t mean we can’t still live in the light.”

Zenith is een leuk sciencefiction verhaal vol beeldende beschrijvingen en interessante personages. Het is geen perfect boek, maar het is wel een goed boek. Ik zou dit boek dan ook aan elke liefhebber van sciencefiction aanraden.