Briljant, schitterend, uitstekend, dat zijn pas bijvoeglijke naamwoorden die dit boek omschrijven. Ga uit van het onmogelijke en pas dat toe op de praktijk van alle dag. Saramago deed dat met Stad der blinden, Orwell deed dat met 1984 en menig ander groot literator ging er Govert Derix mee voor.
In een uiterst sobere, secure en bijna ijzige stijl beschrijft hij wat de mensheid zou kunnen gebeuren als de sterren uit de hemel zouden verdwijnen (behalve de zon). Wie regelmatig horoscopen leest, moet het idee van de invloed van de sterren op de psyche van de mens niet vreemd zijn.
Dus ga er maar voor zitten en laat de 100 hoofdstukken in ijzingwekkend tempo op je inwerken. Met een diepe zucht leg je het neer en je kijkt om je heen en je ziet dat er elke dag dingen gebeuren, die hier beschreven staan. Kan het soms zo zijn dat de sterren verdwenen zijn en we zien het niet?
Elke mening is er een. Ook als een mening gebaseerd is op vooroordeel en slechte lezing van een boek.
Er bestaat zoiets als een vooroordeel ten opzichte van spannende boeken. Dat ze over misdaad gaan, dat ze niet literair mogen zijn, dat ze niet filosofisch mogen zijn of wat dan ook. In principe ben ik zelfs van mening dat elk boek spannend moet zijn, anders zal niemand de aandrang voelen het uit te willen lezen.
Sterrenmoord is spanning ten top.