Toen ik de beschrijving van het boek las, was ik direct verkocht. Een boek over een jong meisje tijdens een oorlog. Dat zijn de verhalen die me aanspreken als het onderwerp oorlog is, maar daar heb ik me even bij de neus laten nemen. Want het decor is wel degelijk WOII, maar het blijft een decor waar Anna en de Zwaluwman, weg van lopen of soms doorlopen.

Het was aangekondigd als een young adult verhaal, dus yes, dat is een tweede troef. Maar de link tussen young adult en het verhaal snap ik niet en na het lezen van een interview met de schrijver begrijp ik dat hij die link ook niet direct begrijpt.

De kaft ... mooi, met veel symboliek. Blijft nog altijd even mooi en na het lezen van het verhaal vind ik het een perfecte kaft.

Vind ik het boek slecht? Nee, ik zou het zelfs aanraden aan mensen die houden van taalkundige pareltjes en symboliek die zich verweven in de woorden. Het heeft iets fabelachtig dat je mee sleept in de sfeer.
Heb ik er spijt van dat ik het gelezen heb? Nee.
Waarom maar drie sterren? Ik zat soms op mijn honger qua actie en heb sommige stukken tot drie keer opnieuw gelezen om zeker te zijn of ik het nu wel goed begrepen had. En dat heeft me wel een beetje gestoord. En na het lezen blijf je met vragen, die onbeantwoord blijven.