Bloemkool uit Tsjernobyl is in elk geval een mooie titel.

Het gaat over een vader en wordt verteld door zijn zoon. Vader is een wonderlijke figuur die in zijn eigen wereldje leeft. Een vrijbuiter die eigenlijk nooit had moeten trouwen en een kind had moeten hebben. Vader wil reizen en dat kan doordat hij voor zijn werk congressen kan bezoeken. Maar dat neemt de kriebels niet weg. Daarnaast is vader nog een begenadigd verteller (en zwetser) en zuipt ie er flink op los. Afkomstig uit een dorstige Poolse familie waarvan nogal wat leden aan drank of alcoholische melancholie bezwijken.
Vader heeft van zijn eigen -overigens al overleden- pa een voetbalheld gemaakt, het blijft onduidelijk of het nu waar is of niet dat Opa de eerste Pool was die in de Franse bekerfinale speelde (en scoorde) en of WOII echt een streep zette door zijn WK deelname. Oma leeft nog wel, dat is een kranig oud Pools dametje die net over de grens in België woont en die wat minder enthousiast is over haar man. Die dezelfde trekjes (en vooral dezelfde dorst) heeft als hun zoon.

Pa is wispelturig en psychisch niet helemaal stabiel, maar heeft ook zijn goede kanten als vader. Al gaat ie net zo vaak lelijk de mist in. Op het moment dat zijn zoon oud genoeg is begint het tweede deel van het boek waarin Pa dan eindelijk volledig zijn eigen gang kan gaan. Hetgeen een verhaal vol wonderlijke ambities en avonturen oplevert en waarin de zoon steeds meer gaat twijfelen aan vaders verhalen en zijn vader meer en meer ziet als een wat sneue man.

Bloemkool uit Tsjernobyl is een boek wat vlot wegleest. Korte hoofdstukken, veel in anekdotische vorm gegoten, over een wonderlijke vrijbuiter. Geen meesterwerk, zoals Schadevolle Jaren van Richard Russo, wat een vergelijkbaar thema heeft, maar wel een onderhoudend en leuk boekje. Bovendien uit in twee nachtelijke sessies waarmee het ook mooi precies dik genoeg is.