Een keukenmeidenroman, verfilmd als "The Help", is één van de boeken die je gelezen moet hebben. Het gaat over een periode in de Amerikaanse geschiedenis die nog niet zo lang geleden is, of speelt dit nog steeds?
In het Mississippi van de jaren zestig van de twintigste eeuw hebben veel blanke gezinnen een zwarte hulp. Deze hulp zorgt voor de blanke kinderen en doet het huishouden, maar heeft vrijwel geen rechten en kan om het minste ontslagen worden. De rassenscheiding is in volle gang, met aparte scholen, wijken, bibliotheken, enz.
Skeeter, een jonge blanke vrouw, is opgegroeid met een zwarte hulp en heeft alleen blanke vriendinnen. Als één van hen besluit dat zwarte hulpen voortaan van een apart toilet gebruik moeten maken, omdat zwarten ziektes zouden overbrengen, besluit Skeeter in actie te komen. Haar talent voor het schrijven gebruikt ze voor wat uiteindelijk het boek "The Help" zal worden. Ze wil een aantal zwarte hulpen gaan interviewen en hen laten vertellen hoe het is om als zwarte hulp voor een blank gezin te werken. Het is een hele worsteling om vrouwen te vinden, want niemand durft te praten. Als het boek er uiteindelijk is, blijken sommige stukken tekst gevaarlijker dan ze voorzien hadden.
Het boek heeft drie hoofdpersonen, die afwisselend een hoofdstuk krijgen. Alle drie zijn ze geschreven vanuit de ik-persoon, maar doordat steeds duidelijk is aangegeven om wie het gaat, is het makkelijk te onthouden wie telkens de "ik" is.
Het is een boek dat me nog lang zal bijblijven. En of je nou blank of zwart bent, onthou één ding goed: "Ik is lief, ik is mooi, ik is belangrijk!".