Hoewel de boeken van Robert Crais vanaf zijn debuut in de pers altijd warm zijn onthaald, is de publieke belangstelling pas goed op gang gekomen met Hostage. Merkwaardig genoeg een van de weinige boeken waarin Crais vaste held, de meesterlijke prive-detective Elvis Cole geen hoofdrol speelt. Maar gelukkig is hij terug, de grootste detective ter wereld, zoals hij zichzelf afficheert, in zijn tiende onvergetelijke avontuur, De vergeten man.
Zes maanden nadat hij bijna vermoord werd en zijn vriendin Lucy hem verlaten heeft, probeert prive-detective Elvis Cole zijn leven weer op de rit te krijgen. Vroeg in de ochtend wordt hij gebeld door het Los Angeles Police Department (LAPD). Een ongeidentificeerd lichaam van een man is gevonden in een obscuur motel. Cole wordt verzocht met spoed te komen. Vlak voor hij stierf, heeft de man tegen een agent verklaard dat Elvis Cole zijn zoon was. Maar Cole kan de met tatoeages overdekte man niet identificeren. Hij heeft zijn vader nooit gekend, hoewel hij zijn leven lang naar hem op zoek is geweest. Zou hij hem nu dan eindelijk gevonden hebben? Samen met zijn trouwe partner Joe Pike duikt Cole het mijnenveld van zijn verleden in.
Elke nieuwe aanwijzing brengt hem een stap dichter bij het afschuwelijke geheim dat de dode man met zich droeg. Was hij een godsdienstfanaat? Een meedogenloze moordenaar? Cole en Pike gaan zo in hun onderzoek op, dat zij niet in de gaten hebben dat zij een slapend monster tot leven hebben gewekt, een wandelende tijdbom die een dodelijke hinderlaag heeft gezet voor een ieder die te dichtbij komt.
De vergeten man toont ons Elvis Cole in een sombere periode van zijn leven. Het maakt zijn optreden directer dan ooit tevoren. Cole heeft geen tijd voor onzin. Net als zijn voorgangers Philip Marlowe, Lew Archer en Sam Spade heeft hij een klein kantoor in een oud gebouw en leeft hij op gespannen voet met de politie. Het karakteristieke van Elvis Cole is dat hij niet alleen moordenaars opspoort, maar dat hij ook doordringt tot de kern van de mens, de mechanismen van de geest en laat zien hoe dun de scheidslijn is tussen slachtoffer en dader. Elvis Cole is cynisch, maar bovenal menselijk. In bepaalde opzichten zelfs naief. Een onhandige karaktertrek voor een moderne hard boiled detective die graag in leven wil blijven.
De vergeten man is een donker boek met precieus aangebrachte film-noir accenten. Vanwege de speciale Los Angeles sfeer, zou je in dit geval van LA-noir kunnen spreken. Alle kenmerken zijn aanwezig. Duistere intriges en intense karakterstudies van mensen die op zoek zijn naar een doel in het leven. Zwaar aangezette dramatische situaties, krachtige actiemomenten en goed gedoseerde zwarte humor. Briljant, bondig en sfeervol proza. De zinnen zijn kort, de dialogen puntig. Er is geen tijd voor veel omhaal. Alles wat gezegd wordt en alle handelingen hebben een directe functie en zijn dienstig aan de voortgang van het verhaal. Robert Crais schildert zijn verhaal in een beeldtaal die visueel is als een film. De toonzetting is ironisch en vol bijzondere metaforen. Voortdenderend als een niet te stoppen goederentrein, met een steeds oplopende zinderende spanning, leidt hij ons naar een verrassende climax.
Na de onvergetelijke klassiekers uit het verleden van Raymond Chandler, Ross Macdonald en Dashiell Hammett is er nu Robert Crais met zijn klassiekers van de toekomst. Naar mijn idee schrijft hij de allerbeste hard boiled detectiveserie van dit moment. Het nieuwste bewijs van zijn absolute meesterklasse ligt er: De vergeten man.