Bloemkool uit Tsjernobyl is een fijn boek om te lezen. Vanaf bladzijde één word je in het verhaal gezogen en je krijgt het gevoel dat je de personages echt leert kennen. De band tussen vader en zoon wordt mooi uitgewerkt tot een complexe vader-zoon band waar zowel de mooie als de pijnlijke kanten worden belicht. In het begin ga je mee in de kinderlijke bewondering van de ik-figuur voor zijn vader, maar naarmate het verhaal vordert, komen er scheuren in het beeld dat de ik-figuur van zijn vader heeft. Deze ontwikkeling wordt subtiel opgebouwd en het is prettig om achteraf vast te stellen dat de ik-figuur volwassen is geworden en meer afstand van zijn vader heeft kunnen nemen.

De schrijfstijl van Roman Helinski is erg toegankelijk. Er worden weinig moeilijke woorden gebruikt en de dialogen komen levensecht over. Doordat je als lezer als het ware een kijkje in het hoofd van de ik-figuur krijgt, leef je erg met hem mee en is het beter te begrijpen dat hij boos is op zijn vader, maar tegelijkertijd ook heel erg van hem houdt. Doordat er veel concrete details worden besproken, is het voor mij als lezer makkelijk de voorstellingen voor je te zien. Ook het gebruik van de originele namen voor bijvoorbeeld Poolse gerechten dragen bij aan het realisme. Dit alles zorgt ervoor dat de lezer zich niet heel erg hoeft in te spannen om betrokken te raken bij het verhaal.
Er had wat meer spanning in mogen zitten, maar vooral de combinatie van factoren (alcoholmisbruik, vluchtgedrag, voetbal, reizen en familie) in combinatie met de vraag of gebeurtenissen nu fictie of feit zijn maakt het verhaal interessant,

Voor mij een positieve kennismaking met de auteur Roman Helinski en ik waardeer dit boek met 4 sterren!!