Fredrik Backman is bekend door zijn romans: "De man die Ove heet", "Oma stuurt me om te zeggen dat het haar spijt" en Britt Marie was hier"" . Boeken over gewone mensen die net even anders zijn, maar die je weten te raken in de hart.

Met dit boek laat Fredrik Backman zich van een andere kant zien. Op humoristische en ironische wijze schrijft hij wijze lessen op voor zijn zoon van bijna twee. In losse hoofdstukken verteld hij over zijn worsteling als ouder. De veranderingen die er zijn door de komst van een kind zijn overweldigend en niet alles gaat in een keer goed. Hij zegt dus al voorbaat sorry tegen zijn zoon, want er zal nog veel meer niet goed gaan in de komende jaren.

Uit alles spreekt een enorme liefde voor zijn zoon en zijn vrouw en verteld met niet humor over zijn tekortkomingen als vader:

"Want op een dag zal ik twee seconden de andere kant op kijken, en wanneer ik me weer omdraai ben je volwassen geworden."

"Mijn hele leven had vijfentwintig jaar lang alleen om mij gedraaid, daarna kwam je moeder en daarna kwam jij. En nu word ik een paar keer per week midden in de nacht wakker en moet ik opstaan om te kijken of jullie allebei wel ademhalen voordat ik weer in slaap kan vallen."

"Je denkt dat je die jonge, coole vader zult worden die overal heel relaxed in is, en dan sta je op een dag voor het schap met babyvoeding en je ontdekt dat er zeven soorten melkpoeder bestaan en dan ga je gewoon op de grond liggen huilen."

Het boekje is niet zo dik, en de hoofdstukken afwisselend lang, kort en superkort, wat het lezen enorm bevorderd.
Zeer herkenbaar voor ouders. Best leerzaam voor de jonge en goed voor een lach van herkenning voor de ouder met ouder kroost.