Cheryl is 22 als haar moeder op 46 jarige leeftijd overleefd. Ze kan dit slecht verwerken. Haar huwelijk strandt na ontrouw en drugsgebruik.
Als ze 26 is besluit ze een wandeltocht te maken. Een deel van de Pacific Crest Trail, 1700 kilometer door bossen, woestijn en over bergen, door Calofornia en Oregon.
Het is een tocht, waarop ze zich zo goed als voor haar mogelijk was, heeft voorbereid, maar met te kleine schoenen, een te zware rugzak ("monster") is het zwaar, heel zwaar.
Ze zet door, en leert al lopende veel, vooral over zichzelf. Ze ontmoet andere lopers wat een band schept zolang ze bij elkaar zijn, net zo makkelijk nemen ze weer afscheid. Ze ontmoet ook mensen op stopplekken die haar helpen, meestal onbaatzuchtig, op een enkel individu na.
Na bijna 1700 km, 3 maanden lopen, komt ze voor het einde met zichzelf in het reine. De rouw om haar moeder eindelijk verwerkt, en sterker dan ooit.

Prachtig reisverhaal, mooi omschrijvingen van de omgeving waar ze loopt, de mensen die ze ontmoet en vooral haar verhaal.