Zoals ook al in de vorige recensies is opgemerkt wijkt Lucinda Riley met dit boek af van het in haar voorgaande boeken gebruikte stramien. Twee verhaallijnen, spelend in het heden en ongeveer een eeuw geleden, die uiteindelijk samenkomen.
Ook haar schrijfstijl is in dit boek anders en daar moest ik in het begin wel een beetje aan wennen.
Het verhaal speelt zich af op Cyprus, waar de hoofdpersoon, Helena, een huis heeft geërfd, Pandora. Een naam met een betekenis. Het verhaal begint en eindigt in het heden en daartussen wordt beschreven wat zich 10 jaar geleden heeft afgespeeld. Helena heeft geheimen en als de doos van Pandora wordt geopend levert dat een hoop ellende op.
Toch zit er ook humor in het boek. Iets wat in haar vorige boeken niet aanwezig is. Met name de hoofdstukken die worden verteld door Alex, de zoon van Helena, zijn vaak best grappig.
Lucinda Riley weet de spanning goed op te bouwen. Lange tijd blijft onduidelijk welke geheimen er verborgen zijn.
Al met al vind ik dit boek wel wat minder dan haar andere boeken, maar niettemin heb ik het wel met plezier gelezen.