In ‘Zolang ik jou heb’ krijg je het wedervaren van een negenjarig blank meisje, Starla genaamd, te lezen. Ze start helemaal alleen haar zoektocht naar haar mama en komt zo mensen op haar pad tegen die elk op hun manier een belangrijke rol gaan spelen in haar leven. Één van die personen is Eula, een jonge vrouw met donkere huidskleur. Ze is, naast Starla, het belangrijkste personage in deze historische roman.

Het verhaal speelt zich af in Mississippi, het conservatieve zuiden van de Verenigde Staten, tijdens de tweede helft van 1963. De schrijfster slaagt er zeker in om de sfeer weer te geven door het vermelden van typische merknamen van die tijd en streek, mooie beschrijvingen van de omgeving, het verwerken van de waarden en normen van de samenleving in die tijdsperiode,… Er zijn in het boek vermeldingen van gebeurtenissen die in realiteit plaatsvonden tijdens die maanden.

De grote thema’s zijn het racisme en de segregatie die heel bepalend zijn binnen de samenleving op dat moment. Het maakt het verhaal bij momenten rauw, maar er zijn voldoende warme, liefdevolle of hoopvolle stukken om alles in evenwicht te houden. Want Starla vindt vriendschap, steun en liefde waar ze het niet verwacht.
De jonge Starla maakt een innerlijke ontwikkeling door door met deze thema’s geconfronteerd te worden. Het is dan ook een coming-of-age-verhaal.
Ik zou het boek als volgt samenvatten: “Opgroeien en jezelf vinden in een veranderende en verdeelde maatschappij.”

Susan Crandall schrijft in een eenvoudige en vlotte stijl waardoor je het boek makkelijk en snel uitleest. Al had ik tijdens de eerste hoofdstukken wat tijd nodig om in het verhaal te komen. Maar daarna vloog ik erdoor.
Het verhaal is in de ik-persoon geschreven, want het is Starla die haar ervaringen van de afgelopen maanden vertelt aan de lezer.

De cover is weinig zeggend, maar laat dit je niet afschrikken. Het boek is zeker de moeite waard.