"Hij was bang, verbijsterd, overweldigd, maar zelfs te midden van die vloed van emoties voelde hij iets... iets wat duister en ver weg was, dat niettemin duidelijk in zijn brein zat iets wat... hem gadesloeg." ~ p79.

Ik was een enorme fan van de Gone serie, maar had echt moeite met deze spin-off. Was het na 6 boeken dan toch echt eigenlijk genoeg?

"Doden of wegrennen? En een deel van haar brein dacht: hoe vaak heb ik al niet voor die keus gestaan?" ~ p216

Monster is het eerste deel van een trilogie, en een vervolg op de GONE-serie. Inmiddels is het 4 jaar geleden dat de koepel Perdido Beach gevangen hield, door de geheimzinnige meteoriet. Nu lijken er weer meteorieten op aarde in te slaan. Geobsedeerd door de stenen, zet Shade Derby alles op alles op een stuk te bemachtigen. Maar zij is niet de enige die interesse heeft...
Toen ik hoorde dat Micheal Grant de GONE-serie weer op ging pakken, was ik echt verrukt. Ik moest en zou verder lezen! Des te verdrietiger werd ik dat ik mij echt door het boek heen moest worstelen. Ik denk dat ik mezelf wel 100 keer heb afgevraagd of ik moest stoppen of door blijven lezen, en besloot uiteindelijk het boek even aan de kant te leggen om een ander boek tussendoor te lezen. Ik mijn tweede poging kwam ik gelukkig een stuk verder, hetzij nog steeds met lange tanden, maar 'hoera', eenmaal ruim over de helft wist het verhaal eindelijk vat om me te krijgen! De focus ligt geduren het verhaal op verschillende personages, en niet alle vond ik even interressant. Ook irriteerde ik mij mateloos aan bepaalde 'fouten' (denk aan een baby van 4 jaar die blijkbaar nog tandjes moest krijgen??), waardoor ik met tegenzin bleef lezen. En vond ik de zo genoemde monsters in dit verhaal compleet over de top. Waar we in de eerste serie nog bijzondere dingen ontdekte, moest het nu allemaal te groot en te gek. Maar, het omslagpunt in het verhaal zorgde er wel voor dat ik bleef lezen, en uiteindelijk vast ook de volgende delen ga lezen, want ik wil nu wel weten hoe het afloopt. Ik ga echter niet naar de winkel rennen zodra het volgende boek te koop is.

"Dat hebben ze me bij therapie wel geleerd: verspil geen tijd aan dingen waar je spijt van hebt, maar zoek gewoon een manier om het kwaad dat je hebt aangericht zo goed mogelijk ongedaan te maken." ~ p288.

Hoe beoordeel je een boek waarvan je merendeel met lange tanden hebt gelezen, en uiteindelijk toch nieuwsgierig bent geworden? Voor het eerste gedeelte zou ik absoluut niet verder dan 2 sterren zijn gekomen, maar het einde ging dan toch weer naar een 4 sterren niveau. Ik denk dat ik het op een neutrale "gewoon goed" 3 sterren hou, maar dan zeker wel met een kanttekening: het volgende deel moet het wel waar gaan maken!