Wat ik had verwacht? Ik werd meteen al een beetje kriebelig van het concept van een zus die een jonger broertje komt redden, want dat klinkt zo cliché… Maar verder? Actie! Misschien wat romantiek? Niet te veel. Actie, spanning, een verhaal met pit. Dat had ik gedacht. Ik zat er, naar mijn mening, namelijk flink naast.

Ik begon me vrij snel te ergeren aan de schrijfstijl van Rick Yancey. Ik had het gevoel dat er overal om heen gedraaid werd en dat er voor een verhaal als dit veel te veel woorden werden vuil gemaakt aan weinig gebeurtenissen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben hou van boeken en ik hou van woorden. Maar ik hou ook van vlotte verhalen vol spanning en actie en die combinatie ging in dit boek niet heel goed. Daar komt nog bij dat Cassie het grootste deel van het verhaal op de vlucht is en ze niet heel veel meemaakte. Later raakt eik trouwens al wat meer vertrouwd met de schrijfstijl en vooral aan het einde begon ik hem langzaamaan te waarderen.

Wat ik wel heel vet vond, en wat ik dus NIET had verwacht, waren de verschillende point of views. Er zijn zoveel verschillende partijen in dit verhaal, dat ik het echt heerlijk vond om vanuit al die verschillende soorten mensen een deel van het verhaal te lezen. Hierdoor begreep ik alles en had ik niet het gevoel dat ik iets miste. Wat ook fijn was, is dat het perspectief niet per hoofdstuk wisselde, maar dat ik echt de tijd had om me in te leven in het personage voordat ik weer moest omschakelen naar de volgende.

Nog even terugkomend op wat ik eerder heb gezegd. Ik vond het boek dus minder spanning bevatten dan ik had verwacht, maar dat komt denk ik grotendeels door de hype. Toch die verwachtingen, hè? Het is namelijk niet zo dat dit boek saai was. Integendeel! Waar ik de actie miste, raakte ik in de ban van de aliens. Jammer genoeg kwamen ze zelf niet zo in beeld, maar ze spelen natuurlijk een enorme rol in het verhaal. Ik vond het echt heel slim hoe ze alles op hebben gezet om de mensheid te vernietigen en was ik diep onder de indruk van de sluipmoordenaars. Oké, nu klink ik misschien een beetje als een psychopaat die het fantastisch vind om te zien hoe de aarde om zeep wordt geholpen… Maar ik vond het echt heel interessant. Ik denk ook dat dat de kracht is van dit boek: het hele idee erachter.

Dit boek was ZO anders dan ik had gedacht dat het zou zijn! Misschien ben ik een beeeetje teleurgesteld, maar ik ga zeker verder met deze serie. Ik hoop echt dat de aliens wat meer naar voren komen en dat ik een bepaald persoon weer terug ga zien. Ik ben dus nog niet helemaal overtuigd, maar dat kan nog komen!