De in Australië geboren Nederlander Charles Den Tex is één van de  en op het moment misschien zelfs de  grootste misdaadauteur van de Lage Landen. De boeken van deze parttime auteur, die ook nog twee derde van zijn werktijd actief is als bedrijfsadviseur, behoren tot het selecte groepje schrijvers dat zowel gewaardeerd wordt door het lezend publiek, de recensenten als bij de jurys die de prijzen mogen uitdelen. Zo won de auteur dit jaar met Cel al zijn derde Gouden Strop. De eerste kreeg hij in 2002 met Schijn van kans, dat zich, net als als zijn andere werken afspeelt in de bedrijfswereld.
In Schijn van kans volgen we Ernst Dellenge, een kleine maar zeer succesvolle bedrijfsadviseur die gespecialiseerd is in fusies en overnames. Dank zij zijn sociaal netwerk kan deze gladde jongen overleven tussen de grote vissen in die bedrijfstak. Als de voorbereidingen voor een internationale fusie in volle gang zijn wordt Ernst levenloos gevonden in de badkamer van zijn huis. Alle verantwoordelijkheid voor het slagen van de deal, en het voortbestaan van het bedrijfje, komen nu op de schouders terecht van zijn rechterhand: de jonge, capabele en ambitieuze Matti van der Donk. Maar is zij wel de geschikte persoon om in de voetsporen van Ernst Dellenge te treden?
Veel lezers worden afgeschrikt door verhalen die zich afspelen in de bedrijfswereld. Het vooroordeel dat zulke werken enkel maar saai zijn en uitpuilen van onbegrijpelijke terminologie is amper uit te bannen. Maar auteurs als Charles Den Tex hier, en Joseph Finder aan de andere kant van de oceaan bewijzen boek na boek het tegendeel. Schijn van kans is geen uitzondering hierop: hoewel gesitueerd in de bedrijfswereld, staan vooral de personages en hun interactie centraal. En de auteur heeft echt wel werk gemaakt van de hoofdfiguren. Hij tekent hen als bijna wereldvreemde workaholics af, die meesterlijk omgaan met taal, die beter functioneren naarmate de druk groter wordt en die totaal geen belangstelling hebben voor het normale huisje, tuintje, kindje leven. Meer zelfs, als de professionele focus even wegvalt, vallen ze onmiddellijk in een zwart gat, voelen ze zich ongemakkelijk in hun vel, en transformeren deze gladde jongens in vissen op het droge. En de lezer kan meegluren en mee genieten van de gebeurtenissen in dit parallelle universum: het is bijna een soap, maar dan zonder de negatieve connotaties die steevast met dit woord geassocieerd worden.
Het verhaal is al even glad als de personages, waardoor het met een onvergelijkbaar gemak en plezier wegleest, terwijl de betrokkenheid alsmaar toeneemt. Op den duur is er voor de lezer nog maar één doel: zo snel mogelijk aan het eind raken om te weten te komen hoe dit allemaal gaat aflopen. Dat alles is alleen maar te danken aan de meeslepende schijfstijl en de doordachte opbouw van dit boek zonder dat de geloofwaardigheid van het vertelde ook maar even in het gedrang komt. Men kan alleen maar eerbied hebben voor zulk vakwerk.
Kan een verhaal waarin één dode valt en die dood op vijf bladzijden ontrafeld wordt een spannend boek opleveren? Het antwoord is een volmondig ja, want de Charles Den Tex levert met Schijn van kans een dijk van een financiële thriller af, waarin die dode niet meer dan een plotwending is. Iedereen zal zich ongetwijfeld laten meeslepen door dit terecht bekroonde hoogtepunt in de wereld van het Nederlandstalige spannende boek.