In het Noorden van Engeland ligt een bijzonder stuk natuur, ‘The lake district’ is vroeger al beschreven in de gedichten van William Wordswordt en gebruikt voor de Peter Rabbitverhalen van Beatrix Potter . Het woeste landschap en deels ongerepte natuur is door toeristen ontdekt zonder dat het zijn kracht verloren heeft. Door het boek van James Rebanks leer je dit mooie gebied op een andere manier kennen. Zijn familie is al generaties lang schaapsherder in dit gebied. De verwachting is dat James het vak van zijn opa en vader over zal nemen. En dat doet hij. Hij neemt de lezer mee tijdens zijn mooie tochten met de schapen, laat af en toe wat lezen over hoe zijn voorouders het deden en hoe hun boerderij gegroeid is door de jaren heen. Hij geeft je het gevoel dat je welkom bent om zijn wereld te leren kennen. Het is zo bijzonder om dit boek te lezen in deze hectische wereld waarin we leven. Hij lijkt in een andere wereld en tijd te leven terwijl het niet zo is. Hij brengt je naar de basis en de rust van de Engelse natuur, maar maakt het niet mooier dan het is. De natuur is hard voor de schaapherder en zijn schapen en dat laat hij duidelijk zien. Herdersleven is een mooi en gedetailleerd verslag van een totaal ander leven , het gaat over hoe je je leven ook kunt invullen en beleven en hoe je een evenwicht moet zien te vinden tussen behouden van het oude dat je kent en het nieuwe dat eraan komt.
Wat mij vooral trof is de persoonlijke noot in dit verhaal, de schade die bijvoorbeeld honden van wandelaars aanrichten in de kudde en wat dat met James doet. Ook de keuze om toch weer in de schoolbanken te kruipen vond ik dapper.
Het is een heel mooi boek, een boek dat opvalt tussen de andere boeken in de boekhandel en dat mij diep heeft geraakt. Ik wil er een keer naartoe, naar het lake district, al is het alleen maar om te kijken of ik de sfeer kan proeven die dit boek zo speciaal maakt.