Dit jaar is A Monster Calls van Patrick Ness uitgekomen in de cinema, maar voor de film was er natuurlijk het boek. De film heb ik nog niet gezien, ook al zou ik die wel graag willen zien, maar het boek heb ik alvast wel gelezen en als zeer goed bevonden.

A Monster Calls gaat over Connor O'Malley wiens moeder ernstig ziek is. Ze heeft vergevorderde kanker en Connor heeft het zeer moeilijk daarmee, zo moeilijk dat hij 's nachts zelfs nachtmerries heeft. Op een nacht wanneer Connor aan het slapen is, wordt hij gewekt door een monster dat hem zegt dat hij hem geroepen heeft, maar Connor weet van niets. Het monster is een venijnboom, dat bij hen buiten in de tuin staat. Het komt op geregelde tijdstippen en vertelt drie verhalen aan Connor en nadat het monster zijn drie verhalen heeft verteld, moet Connor van het monster een vierde verhaal vertellen, zijn waarheid.

Het boek is om te beginnen leuk uitgevoerd. (De Engelstalige versie toch. Ik weet niet hoe de Nederlandstalige versie eruit ziet.) Het is, als ik me niet vergis, een jeugdboek en het bevat zowel tekst als beeld. Wanneer het monster er niet is, zijn de pagina's zonder afbeeldingen, maar iedere keer wanneer het monster aanwezig is in het verhaal, dan staan er zeer mooie zwart-wit afbeeldingen.

Het verhaal dan wordt op zo'n manier verteld dat je echt meeleeft met het hoofdpersonage. Je begrijpt waarom hij het zo moeilijk heeft en waarom hij op een bepaalde manier reageert. Connor heeft het namelijk niet gemakkelijk sinds zijn mama ziek geworden is. Op school doet iedereen anders tegen hem en hij wordt zelfs gepest door enkele bullebakken uit zijn klas, maar hij redt zich wel. Op een gegeven moment is zijn moeder zelfs zo ziek dat hij bij zijn oma moet gaan wonen en dat zelfs zijn vader helemaal vanuit Amerika komt om zijn moeder nog eens te zien. Het boek bevat enorm veel, vind ik toch. Het raakt allerlei universele thema's aan zoals de nakende dood, verdriet, woede,...

Sinds Connors moeder ziek geworden is, heeft Connor last van een bepaalde nachtmerrie, die steeds terugkeert, maar dan komt het monster. Het monster vertelt hem drie symbolische verhalen waaruit blijkt dat mensen soms vol tegenstrijdigheden zitten, maar dat hen dat daarom nog niet slecht maakt. En dit is ook wat het monster Connor probeert duidelijk te maken. Dat het oké is om vol tegenstrijdigheden te zitten en dat hij zich daarom niet hoeft te schamen en zo vertelt Connor het vierde verhaal, zijn waarheid.

Na het boek gelezen te hebben, zou ik heel graag de film willen zien. Het boek is alvast een aanrader, dus ik hoop dat de film dat ook zal zijn!