Vol enthousiasme begon ik te lezen in "De tovenaar van Compostella"... Ik heb het mij geen seconde beklaagd. Het verhaal lijkt een modern sprookje waar toch een harde realiteit achter schuilt. En dat maakt het boek zo speciaal. Omgaan met verdriet kan op vele manieren. Ik hou enorm van Viola maar vind ook haar opa een geweldige man!
En dan heb je nog de super mysterieuze Popea... wat een zalig personage!
Monica heeft zichzelf overtroffen met dit verhaal.
En voor iedereen die het wil horen: Blijf in sprookjes geloven! Het leven wordt er zoveel mooier door!
4,5 ster maar alleen omdat in mijn ogen perfectie niet bestaat!