Een wonderlijk boek. Er zijn wel meer detectives met een drankprobleem (denk aan Inspector Morse), maar zo bont als Jack Taylor, die een regelrechte Ierse zuipschuit is, maken ze het meestal niet. Tussen alle slemppartijen en pogingen tot geheelonthouding door verricht Taylor ook nog wat speurderswerk. Veel heeft dat niet om het lijf. Het crimi-verhaaltje is zo simpel dat het niet spannend te noemen is. De Nederlandse titel Terreur in Galway slaat dan ook nergens op. Maar toch krijgt dit boek drie sterren van mij, omdat Jack Taylor behalve een vat vol Sehnsucht naar drank en citaten ook een levensecht mens is met een uitzonderlijk talent om alles te verkloten, zelfs zodanig dat er doden vallen door zijn hand.
De grootste prestatie van Bruen is dat hij van een hopeloze zuiplap een (anti-) held maakt, niet dat hij zo'n geweldige thriller heeft geschreven.