De proloog is een kunstwerk, Marijn vertelt zelf dat ze als 10-jarige het kristallen servies kapot smijt, omdat haar moeder al haar sprookjesboeken weg heeft gegooid, is het opgekropte woede bij Marijn, is er meer gaande?

Marijn trouwt met Roel de tuinman, haar moeder vindt Roel te min omdat hij tuinman is. Toch staat ze in haar trouwkleed voor het raam te wachten, vergeefs....Roel verongelukt voor haar huwelijk, Roel waar ze zo smoorverliefd op was...Roel die haar nam zoals ze was.....Roel, Roel....haar leven bestaat uit verdriet en jaren later uit wraak, wraak opgebouwd door verdriet of schuilt er meer....

Wat hou ik toch van de boeken van Loes den Hollander, dit verhaal is niet enkel een thriller maar een boek over keuzes, verdriet, liefde, twijfel. Van elk personage krijg je een beeld voorgeschoteld, over hun keuzes, twijfel, pijn en de grote vraag "helpt wraak bij verlies, pijn en gemis?". De auteur is hier geen thema uit de weggegaan, een opbouwend verhaal met een staartje!