Simon de Waal is scenarioschrijver, auteur en regisseur. Daarnaast werkt hij bij de Amsterdamse recherche. Het meest bekend is hij waarschijnlijk van zijn samenwerking met Appie Baantjer, samen begonnen ze in 2008 aan de serie over het Amsterdamse rechercheduo Van Opperdoes en Jacob. Ondertussen heeft de Waal ook heel wat standalones op zijn naam staan. Onlangs verscheen van hem nog ‘Vector’, een geschenkboekje dat door de lezers bijzonder gesmaakt werd.

In ‘Nemesis’ maken we kennis met officier van justitie Sylvia van Maele. Iemand die zou getuigen in een proces wordt op bijzonder gewelddadige manier vermoord in haar huis. Wanneer twee rechercheurs uit Sylvia’s team naar het huis van een andere getuige trekken, komt één van hen daar om in een explosie. Voor het rechercheteam is meteen duidelijk wie achter deze moorden zit, helaas weten ze ook dat ze via de normale weg de dader nooit te pakken zullen krijgen. En dus besluiten ze alle regels aan hun laars te lappen en op eigen houtje op zoek te gaan naar wraak en gerechtigheid …

‘Nemesis’ is een aaneenschakeling van geweld, haat en wraak. Collegialiteit en angst zijn ook aanwezig, maar minder uitgewerkt. De titel van het boek is goed gekozen, in de Griekse mythologie was Nemesis immers de meedogenloze godin van de gerechtigde wraak.

Het boek is opgesplitst in vijf delen, voorafgegaan door een (bijzonder lange) proloog. Beetje gek dat de auteur hiervoor gekozen heeft, aangezien het verhaal na de proloog chronologisch gewoon verdergaat. Doordat er niet gewerkt wordt met flashbacks en/of flashforwards is het heel de tijd uitkijken naar de ontknoping. Stap voor stap gaat het verhaal verder en je weet dat dit ofwel goed ofwel helemaal fout kan aflopen.

Veel emotie en diepgang zijn in het boek niet terug te vinden, spanning wel. Al blijft die spanning binnen de perken doordat de meeste personages, een paar uitzonderingen daargelaten, nogal vlak overkomen, je leeft als lezer niet echt mee.

De schrijfstijl van de Waal is prima, in elk geval voor dit soort boek, rechttoe rechtaan, veel dialoog, geen ingewikkelde toestanden. De geraffineerde plot die menig lezer zal verwachten, komt er uiteindelijk niet. De invalshoek voor dit boek is origineel, maar uiteindelijk is alles te rechtlijnig, iets meer psychologie had het boek geen kwaad gedaan.