Ik verwachtte een zoetsappig verhaal over een gezin met een katje, maar het ging over een moeder die moest herstellen van een borstkankeroperatie en bang was haar dochter te verliezen aan een boeddhistisch klooster in Sri Lanka.
Het boek begint met heel veel info dump op een manier die ik niet fijn vond lezen. Als het katje Jonah bij het gezin komt, dan begin ik pas plezier te krijgen in het lezen van het boek. Toch blijft het niet altijd even lekker weglezen. Teveel hak op de tak, onnodige informatie. Ook veel terugblikken naar Cleo, een vorig deel dat niet per sé vooraf gelezen hoeft te worden.
Ondanks dat, vond ik het wel een fascinerend verhaal. En het einde gaf me gelukkig ook dat Feelgood gevoel.
En het kattengedeelte is heel herkenbaar voor mij, als kattenliefhebster zijnde.