Als ik al had getwijfeld of ik dit vervolg wel zou lezen dan ben ik blij het gedaan te hebben. Dit boek werkt dan ook af. Don ontwikkelt verder, maar vervalt toch wel een beetje in zijn oude gewoontes. Zijn autistisch spectrum speelt hem parten. Het kon misschien iets korter, maar het heeft me niet verveeld, waarvoor ik bij de start van het boek vreesde. Iemand die "Het Rosie Project" maar net goed vond, leest misschien dit tweede deel niet, alhoewel er toch weer verruimende situaties hilarisch en goed uitgewerkt, worden weergegeven. Voor mij hoort dit boek er gewoon bij.