De Kapucijner Crypte is het relaas van een telg uit de niet-adelijke tak van het geslacht Trotta. Het is een boek vol nostalgie, ironie, fatalisme en sympathie voor eenvoudige mensen .
Joseph Roth beschrijft in deze melancholiek-opstandige roman de jaren 1914-1938 door de ogen van zijn hoofdpersoon. De net getrouwde Trotta neemt als luitenant deel aan de Eerste Wereldoorlog, raakt in Russische gevangenschap en keert in 1918 terug naar Wenen, waar hij zich volkomen ontheemd voelt. Alle pogingen van de onpraktische Trotta om in het nieuwe Oostenrijk een burgerlijk bestaan op te bouwen lijden schipbreuk. Hij raakt bovendien steeds meer vervreemd van zijn vrouw, die een lesbische verhouding blijkt te hebben (door Roth discreet aangeduid). Trotta's 'wereld van gisteren' gaat definitief ten onder als zijn vaderland bij nazi-Duitsland wordt ingelijfd. Uiteindelijk zoekt hij radeloos toevlucht in de Kapucijner-crypte, de keizerlijke begraafplaats en het symbool bij uitstek van het Habsburgse Oostenrijk .

In 'De Kapucijner Crypte' zijn het vooral de overleden vader van Trotta (hij wilde 'het rijk hervormen en Habsburg redden') en de Poolse graaf Chojnicki die heel wat misstanden binnen Oostenrijk-Hongarije aan de kaak stellen. Dat varieert van de inderdaad nogal omslachtige titulatuur, die van Oostenrijkse handelsraden in Hongarije baronnen maakte, tot de in politiek opzicht veel belangrijkere onderdrukking van Slowaken, Kroaten, Roemenen en andere volkeren door de Hongaren -zoals overigens de Hongaren er bij Roth toch al opvallend slecht van afkomen.

'De Kapucijner Crypte' bestaat uit schitterende boosaardige humor en briljant gemopper en geweeklaag, goed in evenwicht gehouden door een aantal ontroerende fragmenten. Een hoogtepunt vind ik bijvoorbeeld de scène waarin het overlijden van de oude dienaar van de familie Trotta, 'Jacques', wordt beschreven, in het bijzijn van Franz Ferdinand, die dan net aan zijn korte huwelijksreis is begonnen. Eveneens van grote droevige schoonheid is de terugkeer van Trotta in 1918 in Wenen en het weerzien met zijn oude, broze en doofgeworden moeder.