Nort Bath, een gehucht met drooggevallen bronnen waarvan de bewoners verdoemd zijn de strijd aan te gaan met het ernaast gelegen Schuyler Springs waar nieuwe bronnen ontspringen en de sportclubs altijd winnen. Misschien is die strijd wel hetgeen de bewoners van Nort Bath onderling verbindt. Het gehucht wordt door een aantal bijzondere mensen bewoond.
Een van de bewoners die centraal staat in het boek is Sully, de hoofdpersoon van deze lijvige roman van Russo. Sully. Hij steelt je hart: een lompe boer die van het ene bijbaantje in het andere rolt (bijgestaan door zijn sullige maatje Rub), een grote mond heeft, maar een klein hartje. Hij huurt kamers bij zijn oude onderwijzeres juffrouw Beryl die een beetje over hem waakt. Het grootste deel van zijn dagen brengt hij door in het plaatselijke eethuisje waar Cass de scepter zwaait of in de kroeg waar hij aartsrivaal annex vriend Carl Roebuck.
Als de zoon van Sully in Nort Bath komt wonen krijgt Sully meer contact met zijn kleinzoon. Hierdoor laat de harde schil van Sully enigszins los en wordt hij een beetje meer mens.

Ik heb genoten van dit boek: de snedige opmerkingen die over het schap vliegen; een mooe balans tussen vriendschap en concurrentie, de onderlinge verbondenheid van de bewoners in al hun verscheidenheid.
Als snel nadat je de eerste paar pagina’s hebt gelezen voel je je zelf bewoner van Upper Main, de straat waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt. Ik kan alleen maar hopen dat het vervolg op dit boek Allemans gek, snel in het Nederlands vertaald zal worden.