Hoofdinspecteur Chen en inspecteur Yu zijn vaste hoofdpersonen van Qiu Xialong en ook in zijn vierde boek Het karakter van de draak mogen ze weer opdraven.
Het karakter van de draak houdt zich bezig met corruptiepraktijken: het is bij de Chinese gezaghebbenden bekend dat praktisch het hele systeem corrupt en verziekt is. Waar moet je beginnen om zoiets aan te pakken en door wie laat je dat doen?
Hoofdinspecteur Chen wordt gevraagd om de handel en wandel van een zekere Xing aan te pakken. Xing is gevlucht naar Amerika en heeft daar asiel aangevraagd. Zijn invloed in China is nog zeer groot; veel hooggeplaatste Chinezen ontvangen steekpenningen of andere gunsten van hem.
Als Chen goed en wel bezig is, wordt hij plotseling van de zaak gehaald om een delegatie Chinese auteurs naar Amerika te begeleiden. Het ontgaat Chen waarom dit gebeurt, maar het geeft hem wel de kans om in Amerika nader onderzoek te doen naar Xing en zelfs om weer in contact te komen met agente Catherine Rohn die hij in een vorig boek heeft leren kennen toen ze China bezocht.
Tot dat punt in het boek besteedt de docent Chinese literatuur Xialong al genoeg aandacht aan de dichterlijke kwaliteiten en interesses van Chen. Vanaf dat punt wordt de aandacht voor literatuur nog meer uitgebreid. We maken mee hoe een delegatie Chinese auteurs in Amerika aankomt en ontdekt dat hun werk niet verkrijgbaar is in de boekhandels. Amerikanen zouden alleen aandacht hebben voor het literaire werk van Chinese dissidenten. Aan de andere kant lezen de Chinezen slechts het werk van Amerikanen die zich verzetten tegen het kapitalistische systeem, zoals Mark Twain in één van zijn titels deed. In dat licht bezien is de literaire woordspeling in de oorspronkelijke titel, A case of two cities, ook leuker dan Het karakter van de draak.
Het thrillerverhaal is ondergeschikt in Het karakter van de draak. Er worden wat moorden gepleegd en de politie doet wat denkwerk, maar dat is allemaal niet zo van belang. Xialong beschrijft liever allerlei Chinese situaties. Hij legt op een duidelijke manier de gang van zaken uit, bijvoorbeeld hoe het autogebruik bij de hogergeplaatsten geregeld is en hoe de woningtoewijzing in de praktijk gaat. Daarbij kijkt hij ook kritisch naar de situatie in China en werpt hij soms interessante vragen op. Een integere politieman krijgt bijvoorbeeld op een gegeven moment een kans aangeboden om een grotere woning te betrekken en dat zet hem aan het denken. Waar ligt de grens tussen corruptie en het gebruiken van connecties?
Je hoeft geen Chinakenner te zijn om van dit boek te genieten. Het is zelfs mogelijk om al die Chinese namen uit elkaar te houden, ook al lijken ze allemaal op elkaar (Xing, Ming, Jing, Ling...). Maar het helpt wel als je bijzonder in het land geïnteresseerd bent.