Dit boek heb ik gewonnen bij Hebban en ik ben blij dat ik zo eens kennis kon maken met een boek dat ik anders nooit gelezen zou hebben. Nu, een paar weken na het dichtslaan, weet ik eigenlijk nog steeds niet goed wat ik er van vond.

Aan de ene kant is het een grof en arrogant verhaal waarin scheldwoorden en plastische beschrijvingen (van vooral de seks scenes) niet geschuwd worden. Vrouwen worden op een seksistische wijze als gebruiksvoorwerpen beschreven terwijl Joshua het machomannetje is in alles wat hij doet. Bizar wat er op de Wallen allemaal gebeurt en onbegrijpelijk hoe iemand zichzelf zo kan verliezen in een drugs- en seksverslaving en steeds verder afglijdt. Hoe iemand zich de koning van de Wallen voelt, maar tegelijk niet kan stoppen met zijn gedrag dat zijn relatie met de liefde van zijn leven op het spel zet.

Aan de andere kant zorgen het grove en arrogante karakter van het boek juist voor de nodige humor. Wie verder kijkt dan de eerste laag, ontdekt dat het vinden van je ware identiteit het belangrijkste thema is in dit open, pure en goudeerlijk biografische verhaal. Het begint ermee dat Joshua zich voordoet als Joodse Israëliër terwijl hij Marokkaan is en zijn lichaam oppompt in de sportschool. Maar langzaam verliest hij veel meer van zichzelf als hij op de Wallen gaat werken. Daarnaast is het boek ook vlot geschreven en blijft van begin tot einde boeien.

Kortom, een intrigerend boek dat me positief heeft verrast maar soms ook mijn wenkbrauwen heeft doen optrekken. Het hoofdpersonage was een treurig geval, maar tegelijk biologeerde hij mij ook. En ik blijf mezelf afvragen: wat is hiervan echt gebeurd?