Het sarcasme druipt eraf. De lezer wordt op een onomwonden, confronterende wijze een kijkje in de keuken van een asielzoekers-centrum in België "gegund". Het had ook ieder willekeurig centrum in Nederland kunnen zijn. Verhulst maakt op ironische wijze gebruik van bestaande clichés en zet de lezer zeer wel aan het denken. Een boekje dat past in onze tijd en laat zien dat "vluchtelingen ook maar gewone mensen zijn die dromen, hopen en willen werken aan een betere toekomst".