Desiree runt samen met haar partner Thomas een sterrenrestaurant in Bergen. Wat de gasten niet weten is dat La belle vie bijna failliet is.  De eigenaars zijn ten einde raad. Ze hebben hard gewerkt met de Kerst en zijn oververmoeid. Desirees moeder nodigt hen uit voor een week vakantie in het mondaine Cortina dAmpezzo in de Dolomieten, waar de familie al generaties lang een huis bezit. Desiree wil eigenlijk weigeren, ze heeft absoluut geen zin om een week te verblijven in het huis dat haar vroeger al deed griezelen, maar tot haar verbazing wil Thomas wel gaan. Bergbeklimmen is een passie van de chef-kok, maar Desiree snapt niet dat Thomas bij zijn schoonmoeder een week wil doorbrengen. Als ze daar eenmaal zijn, gebeuren er een paar rare dingen, er wordt een steen door een raam gegooid, er wordt een brandje gesticht, Desiree vindt een kadaver. Een werkloze man, Paolo Moretti, wil het familiehuis restaureren, maar hij heeft veel kwaadheid in zich, omdat de toeristen hun huizen kopen. Het familiehuis van Desirees moeder behoorde eens aan zijn familie. Er gebeuren enge dingen tijdens hun vakantie en wat een ontspannen sneeuwvakantie had moeten worden, wordt een ijzingwekkende nachtmerrie met dodelijke gevolgen.  Corine Hartmman heeft al heel wat titels op haar naam staan. Als de dood leest als een trein. Ze weet de spanning goed op te bouwen. Het verhaal wordt verteld uit verschillende perspectieven. 

Maar waar ik haar vooral goed in vind is de sfeertekening van het gebied. Het kwam allemaal heel sinister op me over. Vier sterren voor dit verhaal van Corine Hartman.