Korte samenvatting:
Twee kinderen (uiteindelijk meer mensen) reizen langs de sterrenbeeldeilanden (niet op Aarde, maar wel een planeet met o.a. menselijke wezens) om smaragden te zoeken waarmee ze een pestkop, die door een draak in smaragd is veranderd, weer kunnen "ontstenen".

Achterkanttekst:
De sterrenbeeldeilanden van MiYu zinderen van de magie. Draken vreten rotsen en poepen ze als fonkelende edelstenen uit, spoookuilen vliegen je dromen binnen en stelen je mooiste herinneringen.

'Ik verban jullie van ons eiland!' tiert de Hogepriester. 'Jullie mogen pas terugkomen als Smarg weer leeft!'

Opaal en Tijgeroog hebben een probleem. Een draak heeft hun grootste vijand tot een smaragden beeld versteend en zij krijgen de schuld.

Er bestaat maar één manier om hem te ontstenen: vind zijn gewicht in smaragd. Helaas zijn zulke kostbare juwelen al in gebruik, als oog van een gouden zeeslang bijvoorbeeld...

Hun reis op het levende zeedrakenschip voert langs alle eilanden van MiYu, van Aquarius waar monsterspinnen de matrozen hun web inzingen tot de verdronken paleizen van Gemini.

Verhaal:
Aan het begin vond ik het verhaal niet zo interessant, maar het werd steeds leuker; vooral toen ze hun doel al ergens middenin het boek hadden behaald! Het laatste deel en zeker het einde was niet echt heel erg voorspelbaar.
De opzet van de wereld is wel grappig, maar ik had wel het idee dat ze er zoveel mogelijk edelstenen in probeerden te verwerken, waarschijnlijk omdat het boek in de MiYu-productlijn moest passen.
De groep reisde langs alle sterrenbeeldeilanden (niet op volgorde, wat ik in eerste instantie wel had verwacht, maar dat zou natuurlijk ook te voorspelbaar zijn geweest). Elk sterrenbeeldeiland had wel iets moois, maar vooral ook veel dingen die juist niet leuk waren, vaak zelfs regelrecht gevaarlijk.

Op een gegeven moment werd het aantal personages dat meereist wel een beetje groot en had ik ook het idee dat sommige personages een beetje "vergeten" werden: ze werden niet echt genoemd en dan wist je eigenlijk niet waar ze uithingen, totdat ze ineens weer genoemd worden. Dit is natuurlijk wel een gevaar van een reis van een grote groep mensen beschrijven, en aangezien de het wel een kinderboek is, zijn de beschrijvingen sowieso minder uitgebreid en is de kans groter dat je beschrijvingen van waar iedereen zich bevindt weglaat.

Verder hebben alle personages eigenlijk wel heel "praktische" humor... Een voorbeeld:
'[...] Hak hun hoofden pas af als je de kroon in je handen houdt.'
'Moet ik de hoofden meenemen?'
'Welnee, wat moet ik met hun hoofden? Alleen mijn kroon.'
Het was geen boek met humor waar ik hardop om moest lachen, maar het was wel leuk om te lezen.

Achterin stonden nog per eiland/sterrenbeeld nog drie steensoorten genoemd met een beschrijving die past bij het verhaal, bijvoorbeeld "Hij geneest zonder enige moeite de beet van de meeste magische zeeslangen". Alle stenen hebben ook een klein "MiYu"-logo erop gedrukt staan. Ze zien er inderdaad uit als de MiYu-stenen die je kunt kopen: edelstenen met een logo erop, dus als je dat soort stenen ook in het echt hebt, is het wel leuk om dit boek erbij te lezen.

Schrijfstijl:
De schrijfstijl past bij een kinderboek - niet te moeilijk, maar ook niet te makkelijk. Ik had tijdens het lezen ook wel regelmatig het idee dat het heel geschikt zou zijn om voor te lezen.

Spelfouten/Typefouten:
blz. 94:
Hun maaltijd worden of wegwandelen over de zeebodem.'
>> Deze zin is een halve herhaling van wat er een paar regels boven staat, en er ontbreekt een openings-apostrof. Ik denk dat deze zin eigenlijk weggehaald moest worden.

blz. 100:
Het stukje 'Dit is het negenenzestigste formulier...' t/m '...de geboortedata van mijn goudvissen zijn.' is ook dubbel: dit stond onderaan pagina 99 ook al en daar past het wel, maar hier niet, dus hier moet het verwijderd worden.

blz. 159:
Glip >> Gliph

blz. 204:
ver kopen >> verkopen

blz 206:
Op blz. 206 staat "Are Umphard", dit moet "Arre Umphard" zijn.

blz. 292:
Kun je me soms... >>
'Kun je me soms...

blz. 296:
'Ik zei het,' >>
'Ik zie het,'

blz. 320:
'Zo hoog, ... >>
Zo hoog, ...

blz. 329:
Het Veranderlijke Eiland van de Maan' had het boek gezegd... >>
'Het Veranderlijke Eiland van de Maan' had het boek gezegd...

...als het om een eiland ging? >>
...als het om een eiland ging?'

Afbeeldingen:
De tekeningen zijn gemaakt door Tais Teng en Johan Weekers.
Ze passen wel bij het verhaal (wat zeer logisch is als de schrijver ook mee heeft gewerkt aan de tekeningen) en het zijn heel kleurrijke tekeningen. Je ziet wel duidelijk dat er bij de inkleuring gebruik is gemaakt van de computer. In sommige afbeeldingen zijn ook foto's verwerkt.
Ik vond niet alle tekeningen even mooi, maar ze maken het boek in z'n geheel wel leuk om door te bladeren.
De afbeeldingen van de eilanden van bovenaf lijken wel een beetje op satellietfoto's.

Conclusie:
Een leuk boek, maar je wil er wel rekening mee houden dat het is geschreven behorende bij de MiYu-productlijn.