Stel je voor: je smartphone is vervangen door een robot. Niet zomaar een robot, maar eentje die sprekend lijkt op een huisdier, oftewel: een baku. Het kan bellen, berichten sturen en filmen, net als een echte telefoon. Nog beter: een baku kan je emoties aanvoelen en reageert hier op. De baku van hoofdpersoon Lacey, een kat genaamd Jinx, lijkt levensecht. Misschien iets te echt?

Jinxed is een futuristisch boek: Lacey leeft zo’n twee of drie generaties na de onze. De wereld van Jinxed lijkt nog erg op de huidige maatschappij, alleen de technologie is extreem vergevorderd. Naast giganten Apple en Google is een nieuwe firma opgestaan: Moncha Corp, de bedenker van de baku. Het bedrijf heeft invloed in de gehele stad: Moncha zorgt voor huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs. Moncha heeft ook een eigen universteit om toekomstig personeel aan te trekken en op te leiden: de Profectus Academy of Science and Technology. Lacey wil niets liever dan daar studeren.

Er is één probleem: ze heeft een level-3 baku nodig en dat kan ze zich niet veroorloven. Het geluk lijkt aan haar zijde als ze (toevallig?) een beschadigde katbaku vindt en hem weet op te knappen. Al snel merkt ze dat haar baku, die ze Jinx noemt, iets anders is dan andere baku’s. Hij gehoorzaamt niet, maar trekt zijn eigen plan. Ook kan hij telepatisch communiceren: Lacey hoort zijn -ietswat sarcastische- stem in haar hoofd.

Jinx is de ster van het verhaal: je valt meteen voor deze eigenwijze robotkat.
Gaandeweg ontdek je pas hoe bijzonder Jinx ècht is. Ik vond zijn keuze op het einde erg ontroerend. Ik hoop meer van hem te zien in het vervolg!

De hoofdpersoon Lacey is goed uitgewerkt: je weet precies wat haar drijft en je krijgt sympathie voor haar: je wil graag dat ze slaagt. Wel had ik haar personage graag meer groei zien doormaken, maar ik denk dat dit in de volgende delen echt zichtbaar wordt.

Het thema -robots- blijft wel nog wat oppervlakkig. De auteur Amy McCulloch heeft een prettige schrijfstijl, maar mist de technologische diepgang.

De baku wordt bijvoorbeeld aangelegd via een neurolijn: de robot is aangesloten op je hersenen zodat het direct je emoties kan aanvoelen. Dit is best creepy, maar wordt nergens als zodanig beschreven. Wat gebeurt er met al die data? Wat als dit in verkeerde handen valt? Is dit ethisch verantwoord?

Ook had ik graag meer gelezen over Profectus. Hier wordt constant gewerkt aan de laatste technologie. De activiteiten binnen de schoolmuren zijn zó mysterieus; leerlingen moeten zelfs een geheimhoudingsverklaring tekenen. Hier had de auteur meer uit kunnen halen.

Kortom: Jinxed leest lekker weg en is een aanrader voor liefhebbers van science finction en spanning. Het is ook verfrissend dat een YA-boek eens niet draait om een romance! Persoonlijk miste ik een duister randje: dat onheilspellende gevoel, zoals je bij de Netflix-serie Black Mirror ervaart. Hiervoor vind ik Jinxed iets te luchtig.

Ik zou wel de volgende delen lezen, omdat ik benieuwd ben naar de afloop. Natuurlijk wil ik ook meer van smaakmaker Jinx zien.