Judaskus begint na een adembenemend proloog waarna de spanning opgevoerd wordt door enkele korte stukjes waarvan je verwacht dat die terug zullen komen in het verhaal.
Het verhaal waar dit boek om draait gaat over 2 gezinnen in Friesland, het ene gezin bestaat uit een huisartsgezin en het andere gezin woont op een landgoed dat ze beheren voor een baron. Ze zijn geen bekenden voor elkaar. Elk huisje heeft zijn kruisje, zo spelen in beide gezinnen verschillende dingen, een moeizame stiefmoeder - stiefdochterrelatie, puberproblemen, een tweede huwelijk terwijl de gebeurtenissen uit het verleden niet verwerkt zijn en huwelijksproblemen en geheimen voor elkaar.
Als lezer wordt je een beetje ongeduldig, want wat is de link waarnaar op de achterflap verwezen wordt. Een heel gepuzzel totdat er ineens heel veel dingen gebeuren waardoor de oplossing dichtbij lijkt.
Het boek is verdeeld in vier delen. Verdeeld in verschillende hoofdstukken. Boven elk deel of hoofdstuk staat wie nu in de picture staat. Je moet als lezer dus wel kunnen switchen van de ene naar de andere persoon. Wie hoort bij wie? Maar ondertussen zit je zo in het verhaal dat je niet kunt en wilt stoppen met lezen.

De schrijfstijl van Linda Jansma is herkenbaar, duidelijk,de personages worden mooi uitgewerkt inclusief hun soms van de hak op de tak springende gedachten. De lezer leeft gauw met ze mee en de gevoelige lezer wenst dat ze niets zal overkomen. Dan maar geen thriller….
Het mooie van het lezen van dit boek is dat ik via Facebook het schrijfproces in grote lijnen heb kunnen volgen, het begin van een nieuwe thriller werd aangekondigd en daarna kleine stukjes over Friesland en het verhaal. Linda liet echt blijken dat ze van deze provincie houdt….zonde om er een misdaad te laten plaatsvinden…
Toch kan Linda het niet laten, een moord op het landgoed en de dader lijkt gauw gevonden. Simpel. Dat leest gemakkelijk weg maar dan…blijken de motieven veel ingewikkelder te zijn dan gedacht en komt er een onderwerp naar voren dat voor mij een ver-van-mijn-bedshow lijkt maar dat morgen zo weer in de krant zou kunnen staan.
De wanhoop van ouders staat centraal in dit verhaal naast de vraag wat je zelf zou doen als je in deze situatie zat, ? Dat hield mij tussen de regels door erg bezig.
En dan het einde……een echte verrassing als een van de lijntjes in het verhaal inderdaad nog open lijkt te staan. Het hûh???- effect was weer volop aanwezig.
Balen dat het boek uit is.