De zaden der Hoop Boek 2 Draak des Vuurs is een verhaal waarbij lezers constant worden gedwongen de aandacht erbij te houden, vanwege het verspringen van de tijdlijnen. Het is daarentegen ook een goudmijn voor mensen die smullen van metaforen, en graag hierover nadenken. Het kan natuurlijk op sommige plaatsen gewoon worden herlezen, zodat het te volgen blijft. Het is niet een boek met een verhaallijn waar je even doorheen walst. Het is zelfs raadzaam om zo nu en dan Boek 1 De val van Hymír en Boek 1.5 De opkomst van een opstand erop terug te slaan. Dit zal voor diehard fans geen probleem vormen natuurlijk.
Ook dit deel is duidelijk een tipje, zeg maar gerust een enorme stalagmiet punt, om maar even in stijl te blijven, van de ijsberg. Dat merk je aan de personages. Er wordt nog niet bij elk figuur een volledig uitgewerkt beeld opgeroepen, ook al is er eerder iets over een bepaald persoon geschreven.
Boek 2 Draak des Vuurs mag dan eindigen in een nieuwe, opmerkzame cliffhanger, deze overtreft toch niet helemaal die van Boek 1. De val van Hymír heeft tot nu toe wel het meest gemene plot, zeker als je bij Boek 1.5 De opkomst van een opstand in de gaten krijgt hoe het in werkelijk in elkaar steekt. Draak des Vuurs heeft wel eentje die je nieuwsgierigheid wekt om door te willen met het volgende deel. Drake heeft een duidelijk punt gemaakt dat hij nog lang niet klaar is met bloederige scenes, opvallende personages, uitgebreide omschrijvingen en buitengewoon gevloek. Boek 1 was al niet voor tere zieltjes geschikt en dat geldt ongetwijfeld ook voor dit gloednieuwe vervolg.