Met dank aan uitgeverij The House of Books voor dit recensie-exemplaar.

‘Rena’s belofte’ is de vertaling van het boek ‘Rena’s promise’. Het boek gaat over Rena, aangekomen met een van de eerste transporten uit Slowakije in Auschwitz en een van de weinige overlevenden van de kampen. Deze editie van het boek is een herbewerking die meer foto’s en achtergrondinformatie bevat dan het originele. Het boek wordt vaak gebruikt in scholen, naast dat van ‘Het dagboek van Anne Frank’. Heel benieuwd was ik naar Rena’s verhaal en wat die belofte was waar de titel naar verwijst.

Samenvatting van het verhaal
Heather Dune Macadam wordt gevraagd het levensverhaal van Rena op te schrijven. Rena wil namelijk haar verhaal doorgeven aan haar kinderen en kleinkinderen, maar alleen lukt haar dit niet zo goed. Rena heeft namelijk de holocaust overleefd, en erover vertellen valt haar soms zwaar.

Rena groeit op in Polen, waar ze zowel Joodse als niet-Joodse vrienden heeft. Ze groeit op als een normale puber: verliefd worden op net dat ene vriendje dat haar ouders niet goedkeuren, etc… Maar dan breekt de oorlog uit en zij is Joods. Op het nippertje ontsnapt zij samen met haar vader aan een executie, waarop haar ouders beslissen om haar naar Slowakije te sturen.

In Slowakije kan ze bij familie verblijven, maar om hen niet in gevaar te brengen gaat ze vrijwillig in op de eerste oproep van de Duitse bezetter om mee te gaan naar een ‘kamp’. In 1942 vertrekt ze, naar wat zij denkt een ‘’werkkamp’’, maar al snel blijkt dit anders. Later zal dus blijken dat Rena op het eerste ‘geregistreerde’ vrouwentransport naar Auschwitz zat. Ze wordt er geschoren, krijgt een nummer getatoeëerd en krijgt een soort van juten zak als kledij. Enkele dagen later komt ook haar zus Danka aan. Samen proberen ze te overleven.


In het kamp verrichten ze dwangarbeid. Heel vaak zijn er selecties en wanneer iemand geselecteerd wordt, wordt deze doorgestuurd naar de gaskamers. Er is ook hongersnood en ze ontsnappen maar net aan de medische experimenten van dokter Mengele. Danka en Rena zullen behoren tot de weinige overlevenden van Auschwitz. Maar heeft Rena zich aan haar belofte kunnen houden? En wat is deze belofte?

Conclusie
Het boek wordt verteld door Rena zelf, maar werd geschreven door Heather Dune Macadam. In een eerste deel van het boek leren we beide dames kennen, en hoe ze elkaar ontmoet hebben. Ik vond het interessant dat in een proloog de auteur uitleg gaf van hoe ingewikkeld het proces was om tot het boek te komen: Rena vertelde haar verhaal en zij noteerde. Maar Rena vertelde niet alles chronologisch en het bleven ook herinneringen van meer dan vijftig jaar geleden waardoor niet alles nog even duidelijk was, sommige zaken waren vaag. Vaak was het een puzzel voor de auteur om nadien alles netjes te noteren en er een verhaal van te maken. Jammer genoeg heeft de auteur haar proloog doorgetrokken tot in het eerste hoofdstuk waar Rena reeds aan haar verhaal begonnen was. Zo onderbrak zij Rena’s verhaal om haar eigen ervaringen bij het ‘neerpennen’ van dit verhaal aan te halen. Dit werkte voor mij heel storend, ik leefde al van de eerste woorden mee met Rena en dan werd dit plots onderbroken door de auteur die in herhaling viel van haar proloog.

Gelukkig maar dat dit zo niet meer was in de volgende hoofdstukken! Want het verhaal van Rena is een stukje geschiedenis die zeker niet verloren mag gaan. Soms zou je denken dat het verhaal nogal repetitief is, maar dit schetst wel een goed beeld van hoe het er in werkelijkheid aan toe is gegaan: ‘’Rauss’’ (opstaan), werken, zich haasten om toch maar een stukje eten te krijgen en dan de bangelijke selecties. Bijzonder is wel hoe Rena door haar liefde en eerlijkheid voor haar kampgenoten Auschwitz overleefd heeft, dit wordt door de auteur op een bijzondere manier neergezet. Het boek gaat niet alleen over de ontberingen in de kampen, maar ook over de band tussen familieleden, de band die Rena met haar zus Danka heeft, komt ook uitvoering aan bod.

Dankzij de bijkomende informatie in de voetnoten is het mogelijk om als lezer een duidelijk beeld te krijgen. Door deze voetnoten krijgen we naast Rena’s verhaal ook nog eens de feiten, wat zeker een meerwaarde was tijdens het lezen. Ook de foto’s van de verschillende personages zijn leuk, het is altijd leuk om een beeld te hebben van hoe iemand er uitgezien heeft. De epiloog mag zeker niet vergeten worden, hier vermeldt de auteur wat er na de bevrijding van Auschwitz met de verschillende personen is gebeurd.

Omdat de eerste tweetal hoofdstukken van het boek mij nogal tegengevallen zijn, waardoor ik soms zelfs zin had om het boek opzij te leggen, scoort het boek iets lager dan wanneer ik alleen de andere hoofdstukken zou beoordelen. Ik geef het boek een 3, 5 sterren.

Silke Wimme – recensent De Perfecte Buren