Christine Féret-fleury - Juliette of het geluk van boeken.

Met dank aan HarperCollins en Boekenfans voor mijn gewonnen exemplaar.

Vol verwachtingen begon ik aan dit boek, prachtige cover, de achterflap en het feit dat het een boek is over een vrouw met grote liefde voor boeken trok mij heel erg aan.

Juliette heeft een saai en voorspelbaar leven. Ze werkt als makelaar en dat is voor haar geen interessante baan. Elke dag reist ze met de metro. Waarin ze steeds dezelfde mensen met hetzelfde boek tegen komt. Ze observeert ze en vergeet daardoor zelf haar boek te lezen. Op een dag besluit ze eerder uit te stappen en ontmoet ze de eenzame Soliman, een bookcrosser. Het werk wat hij doet intrigeert haar zo dat ze besluit te stoppen met haar werk en bookcrosser word. Het is de bedoeling dat zij, door mensen te observeren, het juiste boek voor ze kan vinden en die meegeeft.

Al met al leek het mij dus een prachtig verhaal ! Helaas sla ik toch ietwat teleurgesteld het boek dicht. Ik ben bang dat mijn verwachtingen te hoog waren. Begrijp me niet verkeerd, het is een leuk boekje voor tussendoor maar meer dan ook niet.

Ik miste de uitwerking van de personages, er word wel wat in grote lijnen verteld maar ik kon gevoelsmatig geen verbinding maken met ze. Het was te oppervlakkig. Het kon me ook niet vasthouden. Ik had veel meer verwacht mee te kunnen kijken over haar schouder. Te lezen over hoe dat nou in zijn werk gaat.

Ik hou van boeken waarin de omgeving dusdanig beschreven word dat ik mij er echt in kan bevinden. Dat ik alles voor mij kan zien. Ook dat miste ik in dit boek.

Ik denk dat het ook leuker was geweest als ik de boeken waarover geschreven werd zou herkennen. Er zullen vast wel mensen zijn die ze zullen kennen, daar ben ik er , helaas, niet 1 van. Ik lees geen Franstalige boeken. Ook niet de vertaalde versies daarvan gelezen.

Zoals ik al aangaf vind ik dit boek een leuk tussendoortje. En zeker niet slecht. Ik had er gewoon meer van verwacht.

Ik geef dit boek dan ook 3 sterren.