Deel 1 vond ik al een meesterwerk, maar deel 2 is alsof je gewoon weer binnen stapt bij Esther en verder gaat. Het boek draait als een haarscherpe film voor je af, zo mooi wordt alles in detail beschreven. Als het verhaal zich in de bossen afspeelt, ruik je nog net niet het bos zelf. De spanning is dit keer extra intens, zeker als je weet dat er een mogelijkheid is, dat alles weer kan zijn zoals het was. Mede hierdoor is het ook haast onmogelijk om het boek neer te leggen. De gedichten die in het verhaal staan zijn ook zo mooi, met zoveel emotie geschreven. En het einde doet je smachten naar deel 3. Nogmaals deze trilogie is nog niet af, maar ik weet zeker dat deel 3 ook een meesterwerk zal worden…