Als echte Alice fan wilde ik deze editie supergraag lezen. Ik hou echt van de illustraties van Rebecca Dautremer, en ze passen zo goed bij dit sprookjesachtige verhaal.

Ik heb gemerkt dat er wel wat aanpassingen zijn gemaakt aan het origineel om het boek wat toegankelijker te maken voor een jonge lezer. Enkele taalgrapjes uit het origineel, verdwijnen in deze editie, maar dat is ook logisch, het is immers in een andere taal geschreven. Wat ik erg leuk vond is dat er wel nieuwe taalgrapjes zijn bijgekomen in deze editie, zoals met de dubbele betekenis van het woord 'vinden' op pagina 40 (iets vinden wat je zoekt en ergens een mening over hebben). Ik vind het leuk dat hier rekening mee is gehouden.

Deze editie was prettig leesbaar en gemakkelijk geschreven. De illustraties van Rebecca Dautremer waren prachtig. Ze zijn heel anders dan de illustraties van Tenniel. Veel uitgebreider, levendiger, maar ook interpreteren ze de tekst op een andere manier. In de scene waarin Alice door het deurtje kijkt van de tuin waar ze graag in wil, en ze telkens van grootte verandert door het ‘drink me’ drankje en het ‘eat me’ koekje, wordt meestal een lieflijk, kleurrijke kamer laten zien. In deze tekeningen lijkt het meer een fabriekshal, maar desalniettemin heel uitgebreid en beeldend. En dat vind ik zo leuk aan deze uitgave. Hoe Dautremer en Franck er zelf een eigen draai aan hebben gegeven, terwijl ze toch respect hebben voor het origineel.