In dit prachtige debuut van Öznur Karaca leren we Servi kennen. Servi is een meisje dat opgroeit in Turkije, ze leert graag en leest veel. De vader van Servi zit in de gevangenis vanwege zijn contacten met de Ziener. Op haar negende komt haar vader te overlijden na een slopende ziekte. Langzaam maar zeker verandert het leven van Servi. Haar moeder doet er alles aan om het gezin te behoeden voor rampspoed. Er blijkt geen geld te zijn voor de studie van Servi maar dan ontmoet ze Hüseyin, een jongeman die in Gent woont en graag met haar wil trouwen. Dan zou ze in België wel kunnen gaan studeren als ze dat wil. Servi voelt wel wat voor Hüseyin, trouwt met hem en vertrekt naar België. Daar belandt ze pas echt in de hel! Haar schoonmoeder Zahide is de baas en daar valt niet mee te spotten. Servi verandert in een onderdanige schoondochter die alleen maar bezig is met zwoegen, thuis en in de fabriek waar ze lange shifts moet draaien. Wanneer er kinderen komen, blijven ze inwonen bij de schoonfamilie, Hüseyin ziet ze amper, die werkt in Duitsland en komt maar zelden naar huis. De kinderen van Servi groeien op, krijgen weinig leefruimte en vrijheid in het de benauwde omgeving. Dat lijkt te veranderen wanneer ze verhuizen naar een eigen huis maar dat is maar van korte duur: de lange arm van Zahide wordt voelbaar via de sterke handen van Hüseyin.
De auteur laat zien wat deze benauwde omgeving betekent voor het leven van de vier kinderen en voor Servi. De keuzes die Servi maakt in haar leven hebben enorme consequenties.
De geschiedenis lijkt zich opnieuw te herhalen bij de kinderen. Zal een van hen de cirkel kunnen doorbreken? En hoe dan?
Af en toe vangen we in dit donkere verhaal toch een vleugje humor op. Tante Melahat bijvoorbeeld, een tante die we allemaal wel willen hebben.
Ik heb genoten van dit prachtige debuut, een dikke vier sterren!