Het is bevreemdend om anno 2010 in de Provence, bij een hitte van 33° C en bij een niet aflatend krekelconcert, een boek te lezen over de onzalige reis van het expeditieschip The Endurance naar Antarctica (1914-16) en zich de extreme omstandigheden (- 30° C, hagel- en sneeuwstormen, ontbering …) in te beelden waaraan de heldhaftige bemanning het hoofd wist te bieden. Maar dit geheel ter zijde.

Ijskoude Hemel is een reisverslag dat je bij de keel grijpt. Auteur Mirko Bonné kruipt in de huid van verstekeling Mercy Blackborrow en vertelt ‘als ooggetuige’ het verhaal van de expeditieleden van The Endurance die in 1914 naar Antarctica varen om er als eersten de zuidpool te voet over te steken. Illustere voorgangers zoals Cook, Scott, en Weddel gingen hen voor in Antarcticaexpedities, maar deze avonturiers gaat het allerminst voor de wind. De zuidpool te voet oversteken is er nooit van gekomen: door de te vroeg intredende winter en een inschattingsfout van expeditieleider Schackleton raken ze vastgevroren in het pakijs en overwinteren op de Endurance. Wat dan volgt is een ijzingwekkende opeenstapeling van tegenslagen die er hun zo al benarde situatie steeds uitzichtlozer op maakt. Toch weet expeditieleider Shackleton het team bijeen te houden, onderlinge spanningen te ontmijnen en iedereen heelhuids uit de hachelijke situatie te redden. Zonder de vele ontberingen al te zeer in de verf te zetten, slaagt Bonné er in om de hachelijke situatie te schetsen. Aan het einde van het boek houdt de auteur het zuidpoolavontuur tegen het licht van de Groote Oorlog die tegen hun terugkomst in alle hevigheid woedt. Terwijl Shackleton en zijn team het lot tartten in Antarctica, sneuvelden honderdduizenden landgenoten in Flanders fields …

Minpuntje is het toch wel slordige vertaalwerk van Jan Bert Kanon. Niet alleen zijn sommige woorden gewoon vergeten en hangen bepaalde zinnen met haken en ogen aan elkaar, Kanon deed allerminst zijn best om van Ijskoude hemel ook een literair meesterwerkje te maken. Een gemiste kans want hiermee doet hij Bonné (en de expeditieleden) geen eer aan.