“Zand. Zand zover het oog reikt. Zand in alle richtingen. En midden in die leegte van allemaal zand een kleine put, twee palmbomen, een schamele moestuin en een keet. En op het dak ik, die probeer me de regen voor te stellen.”
Dit mogen de eerste zinnen zijn van een parel van een verhaal, boek; 'De regen van Ionah', geschreven door Santiago Pajares.

“ Ik heb altijd van de woestijn gehouden. Men gaat op een duin zitten. Men ziet niets en hoort niets. En toch straalt er iets in de stilte …
‘De woestijn is zo mooi doordat er ergens een put verborgen is,’zei de kleine prins.” Dit zijn woorden van Antoine de Saint-Exépury.

Antoine de Saint-Exépury. Kwam met zijn vliegtuig in de woestijn terecht in de oorlog. De moeder van Ionah ook, gelijk zijn vriend Shui. Beiden gered door de aanwezigheid van een put, de weg naar een bron: water.

Santiago Pajares heeft op een zeer mooie en integere wijze het verhaal van 'De kleine prins' geplaatst in zijn verhaal. Santiago's verhaal volgt zo weer zijn eigen weg. De weg in het boek sluit direct aan op het leven van je als mens. Hij toont al onze gedachten, gevoelens, die zich zullen openbaren in verscheidene situaties, die wij als mens ervaren. Hij kent de levensdrift van de mens, de twijfels, de vragen. Deze heeft hij in een verhaal neergelegd. Geen sprookje, maar een helder verhaal, welke leunt tegen de werkelijkheid van het leven van de mens. Hoe te leven en/of overleven. En zijn/haar/x toekomst.

Je bent alleen en je bent niet alleen in het leven. Je praat met de mens naast je. Je praat met de mens in je. Je hebt herinneringen, die je mee neemt, die je vergeet, die je opschrijft, die je deelt, die je vormen, die je aansturen, die je -

'De regen van Ionah' is een parel. De mens met zijn gedachten, emoties is door letters, woorden, zinnen gevormd tot een verhaal, welke je eenvoudig raakt als mens. Eenvoudig serieus. Door de ogen van Ionah, ga je mee reizen. Je kijkt mee, beweegt mee, denkt mee, huilt mee, etc. Je voelt jouw essentie van/in het leven.

ps. het is verleidelijk om hier veel neer te leggen. Ik vind het eenvoudig een heel mooi boek, welk ik graag zou delen met anderen. Het is mi. geen sprookje. Eerder een poëtisch verhaal, welk gewoon echt is, neergelegd in een romanvorm.
Een verhaal om niet snel, doch met gelijke tred als de woorden van Santiago Pajares, uit te lezen.
Helder vertaald vanuit het Spaans door Jacqueline Visscher.