Ik kan me de begravenis van Diana nog heel goed herinneren. Waar ik was toen bekend was dat ze was omgekomen bij een auto-ongeluk, dat weet ik niet, maar Diana is altijd een soort mythisch figuur geweest voor mij. Een persoon waarvan je alleen stukjes ziet, die redelijk opgehemeld is en waar je meer van wilt weten.

Toen ik het persbericht van ‘Diana’, de volledig herziende editie van Andrew Morton’s biografie over haar, ontving, was ik dan ook erg benieuwd. Andrew Morton heeft deze biografie grotendeels geschreven aan de hand van gesprekken met vrienden en familie van Diana, maar ook geheime cassettes waarop Diana over haar leven vertelt. Het is dus een soort combinatie van een biografie en een autobiografie.

En Andrew Morton laat je zeker een aantal schokkende feiten lezen. De persoon Charles (haar ex-man) vond ik heel heftig, maar ook het feit dat Diana aan boulimia leed en dat ze zoveel moeite had met het koningshuis vond ik heel onverwachts en heftig.

Maar, Andrew Morton springt geregeld van de hak op de tak. Je gaat zeker niet chronologisch door haar leven heen. Andrew Morton heeft het op momenten over verschillende tijden in Diana’s leven en dat maakt het soms wat verwarrend. Je krijgt maar één kant van het verhaal te lezen (wat ook wel logisch is), maar dat zorgt er ook voor dat je een vertekend beeld krijgt over het koningshuis. Sommige zaken zijn echt bijna niet voor te stellen, anderen buitengewoon raar.

Toch vond ik het boeiend om te lezen, want de persoon Diana heb ik nu een stuk beter leren kennen. Mijn respect had ze al, wat ze heeft gedaan qua vrijwilligerswerk vind ik bewonderenswaardig en ik vind het tof dat ik haar op deze manier een beetje heb leren kennen.

Andrew Morton schreef met geheime tapes bijna een autobiografie over Diana. Het is boeiend, heftig, maar soms ook wat verwarrend. ‘Diana’ het verhaal, wordt niet chronologisch verteld en dat stoorde me soms behoorlijk. Verder zeker interessant om te lezen want je leert Diana een beetje beter kennen.