Net zoals bijvoorbeeld de boeken van Mel Wallis de Vries las dit boek heel vlot. Hoewel het geen Fantasy was, was het toch bloedstollend spannend. Ik wilde weten wat er met Kelly en Lisa zou gebeuren, en iedere keer verbaasde ik me er weer over hoe dom ze zijn. Sorry, maar ik kan me echt niet voorstellen dat ik hier in zou trappen. Zelfs als ik niet wist wat een loverboy was, dan zou ik snel genoeg doorhebben dat er iets niet in de haak was. Lisa en Kelly worden echt een soort slaafjes, en ze laten zich veel te makkelijk vertellen wat ze moeten doen.

Wel moet ik zeggen dat de thuissituatie van deze twee meiden niet heel prettig was: Kelly’s ouders hadden eigenlijk geen tijd voor haar, en Lisa’s ouders waren op een vervelende manier gescheiden. Ook dat vind ik moeilijk voor te stellen, dus ik kan niet zeggen hoe Kelly en Lisa zich voelden. Als dat erg genoeg is om verstrikt te raken in zo’n val, kan ik natuurlijk niet zeggen dat ze dom zijn. Dan is het meer dat ze zich zo eenzaam voelen, dat ze alles vastgrijpen wat op liefde en zekerheid lijkt. Ook als het geen echte liefde en geen echte zekerheid zijn.

Loverboys is spannend, dat staat vast, maar het is ook best heftig. De dingen die je leest, die Lisa en Kelly meemaken, die Mo hen aandoet, zijn echt wel heel erg. En het klinkt misschien heel onwerkelijk, maar er zijn echt mensen (waaronder ook kinderen) wie dit overkomt. Als ik daar over nadenk voel ik de rillingen over mijn rug lopen. Achterin staat hoe je een loverboy kunt herkennen. Ik las dit niet omdat ik wilde weten hoe je een loverboy kunt herkennen, maar om te kijken of ik die punten in het verhaal kon ontdekken. En ja, alles wat achterin staat, doet Mo ook en het is afschuwelijk. Wat ik wel fijn vond is dat de momenten waarop je geen details hoeft, je die ook niet kreeg. De schrijfster stopte precies op tijd met een hoofdstuk om ongemakkelijke leesmomenten te vermijden!

Wat ik vooral ook heel sterk vond was het punt waarop de meisjes beseften dat ze erin geluisd waren en dat Mo alles had gelogen. Lisa had het zelf al door, maar toen ze echt bewijzen kreeg was ze er helemaal zeker van. Kelly kon het echter niet geloven, en toen ze bewijzen kreeg, was het voor haar in één klap over. Ik Daarom denk ik dat ik wat meer op Lisa lijk, want Lisa was slim genoeg om zelf ook al door te hebben dat er iets niet klopte, maar ze gaf later wel aan zichzelf toe dat ze toch nog iets voor liefde voelde voor Mo. Dat zou bij mij toch al wel snel over zijn, zeker als ik zelf ook al mijn twijfels had. Maar zij ging niet aan de drugs, zoals Kelly, en vertikte het om in de prostitutie te gaan, wat ik ook zou doen.

Loverboys was een spannend boek! Ik ben blij dat ik het gewonnen heb, want ik had het nooit uit mezelf opgepakt, terwijl ik het toch wel boeiend vond. Ik kon me goed inleven in de personages, ook al zijn ze zo anders dan ik. Als een schrijver zó schrijft dat iedereen zich in de personages zou moeten kunnen inleven, is dat een goed teken.