Mijn eerste kennismaking met deze schrijver en wat voor één. 90 hoofdstukken lang dendert het verhaal in sneltreinvaart voort. De kortere hoofdstukken zorgen ervoor dat alles nog vlotter leest en je jezelf geen minuut verveeld. Je zegt dan al snel, ach kom nog een hoofdstukje het is toch maar 5 pagina’s, en voor je het weet is het erg onderhoudende verhaal uit.

Actiescènes worden afgewisseld met scènes uit de rechtbank en je kan wel zien dat dat het natuurlijke habitat van de schrijver is. Alles wordt op een zeer gedetailleerde manier verteld, waardoor het lijkt dat je in de rechtbank zelf zit. Je voelt, ik toch, je het hele verhaal door sterk betrokken bij het verhaal, het voelde uiteindelijk aan, alsof ik een personage was. En als mij dat gebeurd, dan weet ik dat het een erg sterk verhaal is.

Maar net als je denkt, dit is het, gebeurt er toch nog een plottwist in het verhaal waardoor je voor de zoveelste keer op het verkeerde been wordt gezet door de schrijver. De hele tijd werkt deze toe naar het zinderende slot van het verhaal. Waardoor je nog meer uitkijkt naar een vervolg en wie weet zelfs een verfilming van dit boek.

Als ik ooit is mispeuter, dan wil graag een advocaat als Eddie Flynn (en liefst hijzelf). Intelligent, menslievend en iemand die weet waar hij over spreekt omdat hij aan de andere kant heeft gestaan. Ook iemand die veel mensen kent, iemand met een groot rechtvaardigheidsgevoel en niet zomaar eender welke deal aanneemt van de FBI. Zoals in dit verhaal, waarin de FBI een deal aanbiedt, waarbij ook de vrouw van de advocaat is betrokken. Eddie zijn nieuwe cliënt krijgt strafvermindering aangeboden in ruil voor een bekentenis, deze houdt echter staande dat hij de misdaad niet gepleegd heeft, en Eddie is geneigd deze te geloven …

Ik heb de indruk dat het mij niet gehinderd heeft dat ik het eerste verhaal met dezelfde hoofdpersonages niet heb gelezen, laat het volgende deel dus maar komen.