Toen ik in het boek begon kwam ik er maar moeilijk in. Er word veel geschakeld tussen heden en verleden en daar had ik wat moeite mee. Op een gegeven moment leer je de personages beter kennen, kom je wat beter in het verhaal en leest het makkelijker weg.

Wat ik wel miste was de spanning die ik kenmerkend vind voor een thriller, die was nergens terug te vinden. Het verhaal was wel intrigerend en ik bleef benieuwd naar het hoe en waarom.
Maar echt spannende dingen gebeuren er niet.
Ik zou het dan ook eerder een roman noemen, ook gezien de ijzersterke dramatische ontknoping.

Ik had van alles verwacht maar niet deze ontknoping. Al deed bv het feit dat Charlie “jankte” me al achter de oren krabben, want een kind huilt. Al vrij vroeg in het boek word je op het verkeerde been gezet zodat je gaat denken dat ze haar man en kind heeft verlaten. Slimme zet van de schrijfster. Ik koppelde daar voor mezelf de conclusie aan dat er waarschijnlijk iets in het verleden gebeurd was waardoor ze moest vluchten.

De hoge verwachtingen die ik had na het lezen van de teaser zijn bij lange na niet waar gemaakt. Ik had vanaf het allereerste begin nagelbijtende spanning verwacht, die is in dit boek niet terug te vinden. Het verhaal is niet meer dan vermakelijk, gelukkig maakt de ontknoping veel goed.