Hoewel Lianne Maring de lezer in het verhaal weet te trekken, komt Bronnen op sommige punten een beetje apart over. Je zou kunnen zeggen dat het verhaal iets heeft van Urban Fantasy: Het verhaal begint heel normaal op Ameland en kort daarna wordt de lezer naar een fantasierijk gebied geloodst, waarin Faeryen en draken al snel de boventoon voeren. Het gedrag van bepaalde personages is soms wat onbegrijpelijk, ook al wordt het allemaal zo goed mogelijk uitgelegd waarom dat zo is. Het is dan ook een boek met meer tell dan show en dat is dan weer zeer geschikt voor de doelgroep. Ondanks dat de schrijfstijl daardoor wat eenvoudig overkomt, wil de lezer wel weten waar Bronnen de lezer heen zal brengen. De tekeningen van Elçin Ersan zijn daarbij een mooie hulp en voegen ook iets toe. Het plot is wat simpel en past uiteindelijk bij de setting van het geheel. Het is hoe dan ook een leuk boekje voor de vooral wat jongere lezers.