Geachte Mr. Knightley door Katherine Reay

Vrolijke cover, vrolijk boek. Heel kort samengevat.
Hoewel het leven van de 23-jaige Samantha niet over rozen loopt, nooit heeft gelopen, is dit toch best een vrolijk boek. Een feelgood roman. Een genre dat niet bekend staat om zijn diepzinnigheid of literaire, ingewikkelde plotwendingen maar dat op zijn tijd best fijn is om te lezen.

Samantha is net als de schrijfster van dit boek een grote Jane Austen fan en dat maakt dit boek extra boeiend. Met veel verwijzingen naar personages en quotes uit boeken van Austen maak je de echte Austen fans blij en zet je anderen aan om dringend eens iets van Austen te gaan lezen (ik).

Samantha leefde bijna haar ganse leven in pleeggezinnen en nu woont ze in Grace House, een tehuis voor jongeren. Via een stichting krijgt zij een studiebeurs aangeboden voor Medill college, een droom. De enige voorwaarde daaraan verbonden is dat zij de oprichter van de stichting (Mr. Knightley) via brieven op de hoogte moet houden van alles wat er in haar leven gebeurt.

Die brieven blijken voor Samantha een ideale uitlaatklep en een manier om alles op een rijtje te zetten. Er gebeurt zo veel in haar leven op dit moment (goed én slecht), ze moet zo hard uit haar comfortzone komen dat alles op papier zetten een goede overlevingsstrategie is.

Doorheen het verhaal evolueert Sam van een wereldvreemde, klagerige student naar een levenslustige gelukkige jongedame.
De eerste brieven zijn dan ook niet altijd een pretje om te lezen, maar hou vol, alles komt goed. En ok, de plot zie je al van mijlenver aankomen maar dat verandert niets aan je leesplezier. Moest dit boek een serie zijn op tv dan ga je van ‘met je sloffen naar het scherm gooien’, over zwijmelen tot ontroerd snotteren. Geniet er van.