de Russische President Valeri Volodin, die we ook al kennen uit "Op commando" uit 2014, bezigt gevaarlijke taal en laat spierballen rollen. Volodin die geboetseerd is naar niemand minder dan Vladimir Poetin, is een marionet van rijke maffiosi. Het land staat aan de economische afgrond en hij is gedwongen iets te ondernemen. Dat doet hij door allerlei gebeurtenissen in gang te zetten om de wereld de destabiliseren als dekmantel om gelijk eerdere acties in Oekraïne en Georgië het buurland Litouwen te annexeren.

Jack Ryan sr. is nog steeds de president van de V.S. Zijn populariteit is tanende en door de acties van Volodin is hij gedwongen om hard op te treden. En natuurlijk worden de mannen van de Campus, de private organisatie die zijn
diensten al eerder heeft bewezen enwaar ook Jack jr. (zijn zoon) deel van uitmaakt, hiervoor ingezet.

de in 2013 overleden Tom Clancy stond bekend om zijn wereldomvattende complotten, rijkelijk verbeeld en vertaald in dikke pillen. In de laatste jaren schreef Clancy al samen met co-acteurs waarvan Mark Greaney (1967, Memphis,VS) er één was. In de VS is Greaney ook bekend als auteur van een serie op eigen naam geschreven boeken, maar in Nederland alleen als de auteur van de erfenis van het wel en wee van Clancy's protegé Ryan, en met dit opperbevel is hij erin geslaagd het vroegere werk van Clancy te benaderen in een modern jasje en tijdsbeeld.

De plot die Greaney heeft neergezet lijkt op die van dat betere werk. Er is een grote vijand, Rusland, die door sluwe acties probeert om zijn land economisch weer gezond te maken. Daartegenover staat de V.S. die als een soort wereldpolitie de andere westerse landen moet mobiliseren om hiertegen op te treden. Dit zorgt voor een hoop politieke intrige, die door Greaney prachtig wordt verwoord.

Greaney schaakt met zijn verhaallijnen in Opperbevel op verschillende borden en laat ze uiteindelijk mooi bij elkaar komen. Politiek, oorlog, spionage: alle ingrediënten van een echte technothriller zijn aanwezig. Dit alles verwoordt hij op duidelijke wijze; zijn schrijfstijl is flitsend en to-the-point. Natuurlijk viert het Amerikaanse patriottisme hoogtij. Maar dat hoort nu eenmaal bij dit soort boeken en komt daarom niet storend over.

Het was even zoeken voor Greaney, maar met dit boekt komt hij dicht bij een echte Clancy.