Ik mocht participeren in de pilot 'Bieb in de bus', waarbij je een boek bij een bibliotheek per post leent. Handig wanneer je graag papieren boeken leest, maar niet altijd tijd hebt om een bibliotheek te bezoeken. Voor mij een uitgelezen kans om een van de boeken van Astrid Harrewijn uit de vrienden-serie te lezen. Nadat ik erg heb genoten van het eerste deel, dacht ik hiermee deel 2 in handen te krijgen. Niets was minder waar - ik ging gelijk naar deel 3. Gelukkig kan ik deel 2 ook nog gewoon lezen, want in principe is elk deel onafhankelijk van de anderen te lezen.

Dit boek wordt vanuit het perspectief van Kiki geschreven. Leuke afwisseling, ik verwacht dat deel 2 vanuit Joost' gezichtspunt is opgetekend, maar dat moet nog even op zich laten wachten.

Kiki woont als enige van de drie vrienden nog aan de Herengracht, de anderen zijn vertrokken naar Parijs. Natuurlijk komen Gijs en Meneer Jansen ook nog regelmatig op visite en voeren de nodige klusjes uit. Kiki is een beetje moe van al het rennen en vliegen. Haar drukke leven waar ze altijd van heeft genoten, eist zijn tol. Als zij in de problemen komt met een Russische kunstverzamelaar is dat het natuurlijke moment om zich op te laten sluiten in een afkickkliniek. Niet alleen is ze daar veilig, ook kan ze daar weer tot zichzelf komen en bovendien leert ze van haar verslavingen af te blijven - naast af en toe een lijntje vooral de enorme werkdruk en kick die het geeft.

Kiki zou Kiki niet zijn als ze in de afkickkliniek unieke kansen ziet. Zij ontdekt tijdens een schilderstherapie dat een aantal van haar lotgenoten voortreffelijke kunstenaars zijn. Nog voordat zij uit de kliniek is, weet ze een aantal schilderijen uit de kliniek te smokkelen en laat ze in galerieën tentoonstellen. En aangezien Kiki een neus heeft voor goede kunst, worden deze doeken uiteraard verkocht. Door de galeriehouder wordt ze uitgedaagd om een eigen galerie te openen, waarmee ze een rustiger leven kan leiden in de kunstwereld.

Het boek heeft dezelfde schrijfstijl als deel 1: snel, humoristisch en to-the-point. Het boek bevat geen ellenlange zinnen die nergens aan bijdragen- heerlijk. Door de humor en de gevatheid waarmee de moeilijkheden in het leven van de hoofdpersoon worden beschreven, is het boek een heerlijke feelgood roman. Minstens zo goed als deel 1. En voor mij zeker een uitnodiging om deel 2 ook te lezen!