Anne Nicolai (1972) heeft voordat ze debuteerde met Sprakeloos diverse schrijfwedstrijden gewonnen. In het verleden heeft ze als journaliste gewerkt, en dat is tevens het beroep dat ze aan het hoofdpersonage in Sprakeloos heeft gegeven.
Journaliste Chloe woont samen met haar vriend Alex. Alex is filosoof van beroep en hij is van mening dat spreken de bron is van alle leugens. Om die reden praten Chloe en Alex sinds ze samenwonen, ruim anderhalf jaar, niet met elkaar. Als ze iets te bespreken hebben, communiceren ze met elkaar door het op te schrijven. Chloe denkt dat ze op deze manier gelukkig is, totdat ze een tweedehands camera koopt, ermee gaat fotograferen en bij het afdrukken van het rolletje het onlangs vermoorde meisje Sanne Telman tussen haar foto's ziet. Ze begrijpt er helemaal niets van. Iedereen in Chloe's directe omgeving zou deze foto gemaakt kunnen hebben, dus ze weet niet wie ze nog kan vertrouwen. Het stoort haar dan ook dat ze er met Alex niet over kan praten. Door deze uitzonderlijke manier van communiceren raakt Chloe verstrikt in een web vol leugens. Chloe neemt een time-out en vertrekt voor een paar dagen naar haar zus in Engeland. Na een korte adempauze denkt ze te weten hoe de vork daadwerkelijk in de steel steekt.
Erg geloofwaardig is het niet, een samenwonend stel dat niet met elkaar praat. Toch weet Anne Nicolai het goed over te brengen. Na verloop van tijd weet je niet beter en leef je mee met de hoofdpersoon Chloe. De auteur weet de spanning goed op te bouwen door steeds een klein beetje informatie te geven en op de juiste momenten een nieuw onderwerp aan te snijden of een nieuw hoofdstuk te beginnen. Het maakt de lezer nog nieuwsgieriger en het doet verlangen naar meer informatie. Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar als je er eenmaal in zit wil je graag verder lezen en weten hoe het allemaal precies verloopt. Anne Nicolai heeft een vlotte, zeer prettig leesbare schrijfstijl.
De cover van het boek past, ondanks de camera die je ziet, niet bij het verhaal. Bij het zien van de cover denk je aan een verhaal dat zich jaren geleden afspeelt. Dit komt door de combinatie van het kleurgebruik, de kleding en de ouderwetse camera. Dat is jammer. De personages komen, ondanks het ongeloofwaardige onderwerp waarin zwijgen goud is, zeer goed uit de verf. De plot is verrassend goed uitgewerkt, evenals de ontknoping. Sprakeloos is een geslaagd debuut, een heerlijke vrouwenthriller die absoluut een plekje tussen de vakantiebagage verdient.