Zodra ik het verhaal van ‘Vermiste meisjes’ las, wist ik dat ik dit boek wilde lezen. Gelukkig ontving ik een vooruitexemplaar en heb ik het boek kunnen lezen voordat het uitkwam. Het verhaal is heel bijzonder geschreven: je leest namelijk achteruit. Je bent bij de laatste dag en eindigt bij de eerste dag, of in ieder geval daar waar het verhaal begint.

Dat is zeker in het begin heel erg wennen, ik had elke keer het gevoel dat ik wat miste (wat natuurlijk ook zo was). Ook is het tempo niet heel snel, wat me soms echt wel irriteerde. Toch wilde ik door blijven lezen, omdat ik benieuwd was hoe het verhaal zich zou ontwikkelen.

Want in elk hoofdstuk (genaamd ‘Een dag daarvoor’) wordt er wel iets losgelaten over het verhaal waardoor je door wilt blijven lezen. En dan het einde. BAM! Ik was er echt door overrompeld, had het niet aan zien komen en vond het echt heel erg verrassend.

Dat einde maakte wat mij betreft echt dat trage goed, en ik ben uiteindelijk blij dat ik daar doorheen heb gelezen. Wat een ongelooflijk bijzonder boek. Een thriller die je niet loslaat, omdat je gewoon van begin tot eind nieuwsgierig blijft.

Wow, ‘Vermiste meisjes’ van Megan Miranda was echt een verrassende thriller. Het begon vrij traag, maar door elke keer kleine onthullingen te doen, blijf je doorlezen. Met het einde maakt Megan Miranda echt een hele hoop goed. Knaller!