In Recepten voor liefde en moord van Sally Andrews is de hoofdrol weggelegd voor de weduwe Tannie Maria. Tijdens haar huwelijk werd ze mishandeld door haar echtgenoot en vond ze troost in het koken en daarna verorberen van de meest heerlijke gerechten. Na zijn dood deelt zij haar recepten via een column in de plaatselijke krant, de Klein Karoo Gazette. Van hogerhand wordt besloten dat haar column plaats moet maken voor een column waar problemen van lezers behandeld worden. Als redacteur en goede vriendin Harrriet aan Tannie Maria vraagt om deze column voor haar rekening te nemen, besluit ze haar liefde voor koken te combineren met het oplossen van problemen door voor elk probleem een passend recept te adviseren en zo de nood van de lezer te verlichten en mensen bij elkaar te brengen. Dan wordt een van haar briefschrijvers vermoord aangetroffen en besluiten Tannie Maria en haar jonge collega Jessie met gevaar voor eigen leven op onderzoek te gaan en de politie een handje te helpen. Dat de politie daar helemaal niet op zit te wachten wordt door hoofdinspecteur Henk Kannemeyer al snel duidelijk gemaakt. Tannie Maria en Jessie laten zich daar niet door weerhouden, maar of dat verstandig is?

Sally Andrews, zelf woonachtig in Klein Karoo, beschrijft de natuur, het klimaat en de mensen geloofwaardig. Je voelt bijna de warmte en proeft de smaken van de heerlijke gerechten die Tannie Maria bereidt. Haar schrijfstijl past bij het genre: vloeiende, gemakkelijk weg lezende zinnen, geen ingewikkelde woorden en zinsconstructies. Het gebruik van Zuid Afrikaanse woorden geven er net dat extra authentieke tintje aan. Ook de kwetsbaarheid van Tannie Maria als mishandelde vrouw en emotie-eter, die alles probeert op te lossen met eten is mooi beschreven. Aan de ene kant is ze uiterst kwetsbaar, zeker als ze heel voorzichtig weer de liefde in haar leven toe laat, en aan de andere kant is ze stoer als ze er op haar ‘veldskoene’ met haar Tupperware trommeltje vol ‘beskuit’ en ‘melktert’ op uit trekt om het recht te laten zegevieren. En van al die heerlijkheden die Tannie Maria maakte kreeg ik zelf ook gewoon trek en, omdat ik ook dol op koken ben, zin om al die recepten zelf te maken. Dus waar ik heel blij mee was, was dat de recepten achter in het boek zijn opgenomen. Ik kon dus direct aan de slag. We hebben gesmuld van ‘Martines milde schapenvleescurry (met sambals, basmatirijst en papadums)’, het ‘gehakt voor vetkoek’ (weliswaar zonder de vetkoek, maar in een pitabroodje) en het overheerlijke ‘boerenbrood uit de Karoo’. Supersimpel te bereiden en verrukkelijk!

Het boek is een mooie combinatie van moord, recepten, tikje spanning en een stukje romantiek. Letterlijk en figuurlijk een ‘heerlijke’ feelgood. Ik heb ervan genoten!