Als Su-Jin op vakantie gaat met haar zus Leah laat het controlemeisje een keertje de remmen los om bij de groep te horen. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor haar ganse familie heeft dit verstrekkende gevolgen. Maar was het wel volledig haar eigen wil?

Helen FitzGerald schetst met Verloren dochter heel goed wat een filmpje op internet allemaal teweeg kan brengen. Niet alleen het aantal likes, maar wat het eventueel met je toekomst of dat van anderen kan doen.
En als je dan een moeder hebt, die sedert de minuut dat ze je in handen kreeg, reeds gevochten heeft voor je als een leeuwin, dan kunnen er heel rare dingen uit de hoek komen.

Don’t push it to the limit… maar wat primeert: hart of verstand?
Een literaire thriller is steeds op het randje van vind ik het nu spannend of vind ik het meer dramatisch. Maar met Verloren dochter krijg je toch van allebei een behoorlijke portie.
En was ik blij met het einde van het verhaal? Mijn verstand zegt ja, mijn hart zei nee. Verdomme nee, maar zijn we dan niet even erg als diegenen die iemand ten gronde richten?
Is wraak dan gerechtvaardigd als iemand je kind zoveel kwaad berokkent?

Een fenomeen van het digitale tijdperk, voor sommigen de ophemeling, voor sommigen de doodsteek… maar voor deze auteur een zeer goed thema voor een verhaal dat heel veel tieners zouden moeten lezen. Alleen maar als waarschuwing om toch maar niet onbesuisd mee te doen met de grote hoop.