De Graces, van Laure Eve, is het eerste deel van een tweedelige serie. River verhuist met haar moeder naar een nieuw dorpje aan de kust. Op haar nieuwe school merkt ze al snel de Graces op, twee zussen en een broer die om een of andere reden iedereen om zich weten aan te trekken. Maar vrienden blijven van de Graces duurt nooit lang want voor je tot hun kan doordringen hebben ze alweer andere vrienden op het oog. Het zijn heksen, althans zo gaat het gerucht de ronde in het dorp. De Graces hebben dit gerucht nooit bevestigd noch ontkend. River wil er alles aan doen om in goede aard bij de Graces te komen, want net als de Graces heeft River ook haar geheimen.

Al lezend vanuit het standpunt van River ontdek je de geheimen en intriges van de familie Grace. Het boek is fascinerend en je komt vanzelf in een soort wereld terecht waar alles echt lijkt, bestaat magie dan misschien toch? De droomwereld die je binnenstapt is mooi bellicht omdat je elk lid van de familie Grace al lezend steeds beter leert kennen en ze zo ook meer mysteries oproepen. Ook de omgeving waar het verhaal zich afspeelt bouwt mee aan de mysterieuze sfeer die Laure Eve oproept.

In het begin van het verhaal was ik nog niet meteen aangesproken, maar naarmate ik verder kwam in het boek was ik net als het dorp betovert en wou ik alles weten over de Graces en hun verhaal. Maar ook het hoofdpersonage River, waarvan je de echte naam nooit te weten zal komen, haar motieven om vrienden te worden met de Graces wil je achterhalen.

Het verhaal is desondanks het thema, toch geloofwaardig gebracht, de verhaallijnen zijn realistisch en de schrijfstijl van Laure Eve weet ik zeker te appreciëren.
Het halfopen-einde laat zeker toe om verder te willen lezen in deel twee van de serie; maar voor degene met voldoende verbeeldingskracht zal het einde van deel een zeker in de smaak vallen.

De Graces van Laure Eve zijn zeker een aanrader voor de YA-lezer die stiekem toch nog een beetje gelooft in magie.