Ken je dat? Dat je nietsvermoedend door jouw plaatselijke openbare bibliotheek of boekhandel wandelt en dat jouw oog zomaar getrokken wordt door een cover? En dat je dan zonder duidelijke verklaring wéét dat je dit boek moet lezen? Zo verging het mij met de (in principe) YA-roman Het universum tegen Alex Woods. Als bijna 50-er (nog iets meer dan een jaar wachten) kan ik niet goed inschatten hoe dit boek op een lezer uit de doelgroep overkomt, maar voor mij had deze roman zoveel diepe lagen en actuele thema's, dat ik erg onder de indruk ben. Ik zag Alex en zijn moeder en "bejaarde" Isaac Peterson voor mij, hoe zij ieder op eigen wijze, invulling aan hun leven en toekomst geven.
Bij tij en wijle is dit ook een hilarisch verhaal, met veel komische wendingen, maar wat overheerst is toch wel de bewondering hoe de schrijver thema's als anders-zijn en het recht om zelf over jouw leven te mogen beslissen heeft aangepakt.
Mijn "onderbuik-gevoel" heeft mij dus ook dit keer bij mijn keuze in de bibliotheek niet in de steek gelaten.
Meer weten van mijn leeservaring? Kijk graag even op mijn boekenblog: Alex in wonderland.