Mooi einde van het vierluik Het Kerkhof der Vergeten Boeken. We hebben er lang op moeten wachten, maar het was het wachten helemaal waard.
Zafon schrijft mooie zinnen, soms op het poëtische af. Geen enkel woord teveel ook al is het een dik boek, integendeel, wanneer de zinnen zo lyrisch zijn, mogen er best nog meer zinnen in het boek.

Ik heb enorm genoten van Alicia Gris, vanaf haar beginjaren in het Barcelona van de burgeroorlog tot het einde. Zo'n doorzettingsvermogen, zo'n inzicht, zoveel pijn waarmee ze moet leven en toch maakt ze iets van het leven. Alhoewel ze ook erg wreed kan zijn, heb ik toch heel veel sympathie voor haar.

Wanneer minister Mauricio Valls verdwijnt, wordt Alicia gevraagd hem op te sporen. Valls is voordat hij minister werd, directeur van een gevangenis geweest waar erg wrede zaken gebeurde. Dat komt ze natuurlijk tegen in haar onderzoek. Maar niet alleen dat, het spoor leidt ook naar de boekhandel van Daniel Sempere.

Er is zoveel dat ik over dit boek zou kunnen schrijven, maar je moet het gewoon lezen. Meer nog, je moet alle delen in de juiste volgorde lezen en dan kom je tot dit geweldige slotstuk. Zo jammer dat het afgelopen is.