Callum Hunt beschikt over bijzondere krachten, maar mag ze van zijn vader onder geen beding aanwenden. Als hij wordt uitgenodigd voor de IJzerproef aan het Magisterium, een school voor kinderen met aanleg voor magie, draagt zijn vader hem op om zo slecht mogelijk te presteren om zo uit de klauwen van de onbetrouwbare magiërs te blijven. Callum volgt de raadgeving van zijn vader op, maar wordt ondanks zijn teleurstellende resultaten alsnog geselecteerd. Vol argwaan vangt Callum de lessen aan, maar algauw voelt hij zich thuis op de school en verandert zijn diepgewortelde afkeer voor alles wat met magie te maken heeft in liefde en enthousiasme. Zijn gelukzalige roes eindigt als een duistere vijand opstaat en de waarheid achter een gruwelijke gebeurtenis uit het verleden het leven van Callum voorgoed verandert.  

De IJzerproef is het eerste deel van de ‘Magisterium’-reeks en is ontsproten aan het brein van Holly Black (‘The Spiderwick Chronicles’) en Cassandra Clare (‘The Mortal Instruments’). Het resultaat van hun samenwerking is een meeslepend en charmant fantasieverhaal vol avontuur dat net iets te vaak aan voorganger ‘Harry Potter’ doet denken.   Het gebeurt wel vaker dat het uitgangspunt van een boek bekend in de oren klinkt, maar de overeenkomsten met het werk van Rowling verschijnen in zowel de kleine als grote verhaalaspecten. Zo overleeft baby Callum als enige een dodelijke aanslag, toont de bekendste magiër een onverklaarbare interesse in het hoofdpersonage, vertoont de Vijand des Doods veel trekjes van Voldemort en blijken Callums' krachten niet altijd zuiver op de graat. Om dan nog maar te zwijgen van het Magisterium zelf, dat lijkt vormgegeven naar Zweinstein.

Normaal gezien betekent dergelijke graad van overeenkomst een doodsteek voor het werk in kwestie, maar Black en Clare komen er verrassend genoeg mee weg. Ondanks de talrijke overeenkomsten met Harry Potter blaakt de wereld van eigenheid.  

Hoofdpersonage Callum zorgt met zijn niet aflatende sarcasme namelijk letterlijk en figuurlijk voor een eigen toon. Het verhaal zelf bestaat uit leuke, onverwachte plotwendingen die maken dat de lezer geen idee heeft waar het hem terecht doet komen en aan het einde zit een ingrijpende twist die alles in een ander daglicht zet. Hier en daar zijn de auteurs zuinig met hun uitwerking en verduidelijking en verwachten ze te vaak dat de lezer gewoon iets aanneemt, maar dat bederft de pret niet.  

De IJzerproef richt zich in de eerste plaats op jongere lezers, maar bezit meer dan genoeg troeven om ook de oudere lezers aan zich te binden. Uitgeverij Moon heeft de serie van prachtige covers voorzien die de sfeer perfect weten te vatten en menig lezer tot kopen zullen verleiden. Een goede zaak, want het Magisterium is de moeite waard om te ontdekken. Hopelijk slaan Clare en Black in de volgende delen meer een eigen weg in en laten ze dit charmant fantasieverhaal volledig tot zijn recht komen.