Heel apart. Heel verrassend. Heel schrijnend ook. Deze inkijk in de homowereld in de jaren tachtig van de vorige eeuw. In een prachtige stijl wordt de onmogelijke liefdesrelatie tussen Leo en Thomas beschreven. De vertaling is eveneens subliem te noemen.

De roman staat bol van prachtige quote's.
Ik citeer er twee.
Op blz. 48: "Hij heeft geen vast doel uitgestippeld. Hij is van plan om dwars door Europa een trage treinreis te maken. (...)Hij heeft zijn bagage in drie tassen verzameld. Hij heeft maar één boek bij zich dat hij wil gaan lezen, regel na regel, als de verzen van de Bijbel. Hij heeft een cahier om in te schrijven en een walkman om naar muziek te luisteren. Op die manier voelt hij zich beter toegerust voor zijn expeditie voorbij de grenzen van Thomas' lichaam."
Uiteraard gaat het hier om de laatste zin.
Mijn tweede citaat is te lezen op blz. 166. Bijna aan het eind van de roman.
"En Leo voelde zich nog ellendiger. Wat deed hij die jongen aan? Hoe durfde hij zijn leven zo te vergallen? Hij benam hem de vreugde van een liefdesrelatie, van samenwonen met degene die hij liefhad. Hij verscheurde hem met de kronkels van zijn karakter. (...)"

Gewoon lezen!