Aan de hemelpoort – Lucia S. Douwes Dekker-Koopmans

Een Internationaal team is een documentaire aan het maken over wereldreligies, maar hun cameraman is plotseling gestorven. Chris Spark probeert hem zo goed mogelijk te vervangen. Het team is al bijna een jaar bezig en New York is de laatste stop. Als nieuweling heeft Chris er moeite mee om zijn draai te vinden in het team. De verschillende karakters en temperamenten botsen nogal eens. Ook het kleine budget, slecht materiaal en de concurrentie maken het er niet makkelijker op. Ondanks alles proberen ze een prijswinnende documentaire af te leveren. “Aan de Hemelpoort” gaat over hoop en verlangen dat uiteindelijk liefde, vergevingsgezindheid en saamhorigheid het winnen van onze eeuwige innerlijke strijd tussen goed en kwaad

Lucia Douwes Dekker-Koopmans (1957) is getrouwd en heeft een dochter, Eline. Op school bleek al dat schrijven haar gemakkelijk af ging. De dood van haar oudere zus in 2002 heeft haar pas doen realiseren dat de tijd ongenadig kan zijn en dat je zelf tijd moet maken om je dromen te realiseren. Dat jaar nog ontstond het raamwerk voor haar eerste boek “De onkwetsbaren”. Verder schreef ze nog “Dans van de Kakkerlak” en “De IJzeren Dame”. In alle boeken zit wel een stukje van haar leven verwerkt, iets van haar ondernemersbloed en ze probeert een maatschappelijk thema centraal te stellen.

Op de karf staat de Brooklyn Bridge, met op de voorgrond een man op een bankje. Door het blauw komen de witte letters van de titel mooi uit. Het roze van ‘literaire roman’ en de naam van de auteur komt ook terug in de schittering van het water. Samen een prachtig geheel.

De hoofdstukken hebben geen nummers, maar een titel. Na twee korte hoofdstukken waarin je leest over de echtelijke ruzie en de dood van de cameraman, begint het verhaal. De hoofdpersonen worden uitgebreid voorgesteld als Chris het team beter leert kennen. Zo leef je echt met ze mee. De frustratie, machteloosheid en saamhorigheid kun je voelen. Ook New York wordt heel mooi beschreven, alsof je zelf daar rondloopt. Achterin zit nog een kaartje met alle locaties uit het verhaal. Ook legt de auteur nog uit hoe ze op het idee is gekomen om dit verhaal te schrijven.

Hoewel ik liever thrillers lees, heb ik met plezier dit verhaal gelezen. Het wordt mooi beeldend vertelt en de verschillende karakters komen goed tot zijn recht. Gelukkig is het ook nog een beetje spannend wie het team dwarsboomt en of het uiteindelijk allemaal goed afloopt. Ik ben niet zo gelovig en was bang dat het een beetje te heilig zou worden allemaal, maar het wordt zo verwerkt in het verhaal dat het niet storend is. Wat ik wel vreemd vond was dat er in het tweede hoofdstuk telkens ‘een vrouw’ staat, terwijl in hetzelfde stukje ook een keer “Yolanda” staat. Niet helemaal mijn ding, maar zeker een mooi verhaal. 4****