“De Juiste Man” vertelt ons het verhaal van Oscar Seefelt, een advocaat op leeftijd wiens hele leven in het teken staat van het fatale ongeluk van zijn zoon Jelte 20 jaar geleden. Jelte werd op de dijk slachtoffer van het roekeloos rijgedrag van een automobilist, die na het ongeval doorreed. Oscar’s leven is sinds die tijd gericht op wraak. Wraak op zijn collega en concurrent Alexander Menzel, omdat Oscar 100% zeker weet dat hij degene is die Jelte op de dijk heeft aangereden. Er is echter nooit afdoende bewijs geweest tegen Alexander, die zelf zijn uiterste best heeft gedaan om een dwaalspoor te creëren, en derhalve heeft men hem nooit kunnen veroordelen. Dat is schrijnend, mede omdat Alexander een bijzonder arrogant persoon is en denkt met alles weg te kunnen komen. Nu de aanrijding bijna 20 jaar geleden is en de verjaringstermijn nadert, voelt Oscar des te mee de drang om Jelte’s dood te wreken. Als zich een oud-medewerker van Alexander meldt met gevoelige informatie over Alexander, grijpt Oscar dan ook zijn kans…
“De Juiste Man” zit qua plot goed in elkaar. Je kunt goed merken dat de auteur zelf ook werkzaam is als jurist, maar het verhaal is daarentegen verre van doorspekt met termen die je als leek niet begrijpt. Het leest dus vlot weg en bevat ook een redelijke dosis spanning. Er zitten wel wat toevalligheden in het verhaal die het verhaal iets minder geloofwaardig maken, maar dit is niet heel storend. Het is en blijft tenslotte fictie.
Wat ik wel jammer vond, was het einde van het verhaal. Er zitten wat mij betreft nog wat losse eindjes in het verhaal die ervoor zorgen dat het voor mij niet ‘af’ is, en dat is wat mij betreft storend. Ook omdat ik de afloop van een verhaal altijd als heel bepalend ervaar voor het totale gevoel over een boek. Vandaar dat “De Juiste Man” van mij 3 sterren krijgt, in plaats van de 4 sterren die het zeker had gekregen als alle openstaande eindjes waren afgetikt.