Het verhaal wordt verteld aan de hand van per hoofdstuk een persoon, een jong kind, moeder, jonge vrouw, moeder en dichters jonge vrouw, oude vrouw. Eerste deel staat steeds de naam van de persoon als titel en dat heb je vooral in het begin nodig omdat je de verbanden nog niet ziet. Doordat het verhaal van uit verschillende personen en leeftijden, dus perspectieven beschreven wordt maakt het een uniek boek, voor sommige ook verwarrend. Pas halverwege krijg je in de gaten hoe de relaties samenhangen. Het boek wordt nog al beelden geschreven, de zinnen lijken soms uit een sprookje, vooral de eerste deel bevat een aantal wonderlijk taalvondsten. Later in het verhaal wordt het ernstiger en zijn er minder taalverfraaingen.
Indruk maakt de uit eenzetting van de relatie tussen de kille moeder en de dochter met een totaal ander karakter. Verder komt iedere levensfase aan bod en zijn er allerlei tijdselementen in het boek, die herkenning kunnen opwekken.
Voor mij moest het boek even bezonken voor ik er een recensie over kon schrijven en waarschijnlijk ga ik het over enige tijd nogeens lezen.