Paul Christiaan Smis heeft een hele mooie, bijna poëtische schrijfstijl waardoor je als lezer wordt meegenomen in een kleurrijk tafereel waar menselijke gevoelens heel levendig worden beschreven. Je voelt de emoties die de personages ervaren, zoals dat van een jongetje die verdwaald tijdens een grote storm of een priester die wordt gedwongen te helpen tijdens een kadaversynode.

Met veel gevoel en humor brengt de auteur echt verhalen tot leven en dat is een kunst. Tuurlijk is het ene verhaal leuker dan het andere, maar geen enkel verhaal verveelt. Ik heb het boek in een hoog tempo gelezen, binnen een week, maar misschien leent een bundel zich als deze beter om in een rustiger tempo te lezen.