Tijdens een tripje naar Londen kwam ik tijdens het reizen met het openbaar vervoer overal advertenties van dit boek tegen. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt en ik was ook razend enthousiast dat ik dit boek mocht lezen voor de Hebbanbuzz!

Vol goede moed begon ik met lezen, maar helaas viel het begin tegen. Het verhaal komt erg langzaam op gang. Dit biedt wel mogelijkheden om de personages en hun omgeving beter te leren kennen, maar het mist een de spanning en het tempo wat ik gewend ben van een goede thriller. Op sommige punten was het wat langdradig en daardoor is het ook moeilijker om het boek weer op te pakken als je het hebt weggelegd. Meestal kan ik niet wachten om verder te lezen en dat is vaak een teken dat ik het echt een goed boek vindt. Dat miste ik helaas bij Ik zie jou.

De langzame opbouw zorgt er wel voor dat je je doet realiseren hoe iedereen eigenlijk een routine heeft en hoe makkelijk het is voor andere mensen is om achter die routine te komen. Dat is een intrigerend aspect van het verhaal. Het idee dat het jou ook kan overkomen. Naarmate het verhaal vordert, merk je dat je als lezer voortdurend op het verkeerde spoor wordt gezet. Je kan niemand meer vertrouwen wat zorgt dat de spanning langzaam oploopt.

Het plot is echt, in tegenstelling tot het trage begin, heel erg goed! De onverwachte wending is totaal onverwacht en dat heeft een hoop goed gemaakt. Ik zie jou is een goed bedachte en uitgewerkte thriller, maar je moet wel even door het begin heen bijten.