Dit boek verteld het verhaal van Jelle. Hij was jarenlang boevenvervoerder. Het geeft je een uniek kijkje in de wereld van de justitie en de gedetineerden. Ze vervoeren niet alleen maar criminelen, maar ook asielzoekers. Hij heeft heel wat bekende criminelen in zijn boevenwagen gehad. Een aantal kon hij zelf wel wat aandoen. Maar hij wist zich altijd goed te beheersen.
Ik persoonlijk vind dat echt knap. Je krijgt gruwelijke mensen, die je van A naar B Moet rijden in je wagen/bus. Met sommigen valt niet te praten en met anderen praat je honderd uit. In dit boek verteld hij de verhalen die hem het meeste zijn bijgebleven en het is niet niks. Je krijgt het te lezen met een dosis humor die af en toe echt wel nodig is in dat vak. Wat hij allemaal heeft gezien, gehoord en meegemaakt! Ik heb echt veel respect voor de mensen die dit werk doen. Uiteindelijk is het echt heel zwaar en een emotionele achtbaan. Het vreet aan je. Je moet echt sterk in je schoenen staan, wil je dit beroep kunnen uitoefenen. Hij brengt ook boeven naar hun familie en begrafenissen. Het is elke dag weer anders, dat merk je als je Jelle zijn verhalen leest. Soms voel je met de mensen mee die hij in zijn boevenwagen moet vervoeren. Andere keren denk je echt: Ik had die persoon niet zo aardig behandeld. Het is vlot geschreven en je bent zo bij het einde. Deze mensen verdienen ons respect.
Je denkt er nooit zo over na, maar het is echt goed dat deze boevenwagens bestaan. Ik zie steeds zo’n Paddy-wagon voor me, maar deze wagen is wel iets relaxter! 3,5 sterren!