De proloog sleurt je bij de haren het verhaal in.

London, 4 april 1919
De lezer mag met de verteller meekijken naar een stervende oude man en zijn familie en meeluisteren naar de gesprekken en gedachten van deze personen.
De man die deze dag een gruwelijke dood zal sterven is Francis Whitman. Hij weet dat hij zal sterven maar denkt op dat moment niet aan zijn familie, zijn carrière als fysicus en chemicus of de onderscheidingen die hij in ontvangst heeft mogen nemen. Nee, hij denkt aan de grote liefde in zijn leven. Ze heeft een andere naam dan die van zijn vrouw.
Dan verschijnt het Kwaad en het kwaad beneemt hem alle lucht, licht en leven. Op het laatste moment ziet Whitman het gezicht van het Kwaad. Het gezicht was een verschrikking.

Londen, eind 19e eeuw.
Dr. Francis Whitman vertelt je over zijn leven, zijn werk en zijn liefde. Hij heeft het rechtstreeks tegen de lezer en dat maakt het meteen persoonlijk. Knap gedaan van de auteur.
De lezer waant zich door het taalgebruik ook in de 19e eeuw zodat het lijkt alsof je meekijkt met alles wat zich in die tijd in het leven van deze man afgespeeld heeft. Alles heel normaal voor die tijd; niet spectaculair en zeker niet spannend te noemen.
Maar dan wordt hij benaderd door een journalist om een seance bij te wonen van het fenomeen Elizabeth Archer. Zijn hele leven verandert op dat moment. Hoe groot die veranderingen zullen zijn weet hij op dat moment nog niet! De bedoeling is dat hij op wetenschappelijke wijze aan kan tonen dat deze Miss Archer een oplichtster is.
Dan gebeurt wat niemand kunnen voorzien…

Je wordt meegenomen in een wereld vol mysterie, spanning, geloof en ongeloof, maar zeker ook in een wereld van liefde.
De personages zijn voor zover mogelijk is, duidelijk beschreven.
Het verhaal loopt beslist niet zo soepel als bovenstaande laat vermoeden; Francis Whitman krijgt te maken met iets gruwelijks dat ook mij zelfs na het lezen niet meteen met rust liet.

Een tip: lees ook het nawoord, maar pas nadat je de rest van het verhaal hebt gelezen.
Nog een tip: lees het niet alleen, 's nachts...

Ik heb 'Seance' graag gelezen. Een duistere en geheimzinnige historische thriller die je met vragen laat zitten over wat kan en wat niet kan. Of toch wel?