Om eerlijk te zijn vond ik mezelf in het begin te jong voor dit soort boeken. Gelukkig greep dit verhaal me vanaf de eerste pagina’s vast. De liefde die beschreven wordt tussen Marthe en Barend is zo prachtig dat je langzaam, samen met hen, ook verliefd wordt op het boek.

Wat ik goed vond van Josha is dat ze het boek in het verleden laat afspelen, in de jaren ’90 en begin het jaar 2000. Je denkt dan soms wel eens na hoe je eigen leven toen was. Regelmatig word er verwezen naar echte gebeurtenissen die vroeger in het nieuws kwamen, bijvoorbeeld een boeiing die neerstortte, Dutroux die opgepakt werd en de mishandelde meisjes die gevonden werden in zijn kelder (België),…

Stapje voor stapje ga je samen met Marthe en haar gezin terug in de tijd om te bekijken van waar haar psychische ziekte vandaan zou kunnen komen. Soms is het wel wat verwarrend met de jaartallen die verspringen. Ik moest namelijk soms eens terugkijken of het volgende stuk dan vroeger was, of later dan het vorige stuk. Gelukkig is alles vlot te volgen, ik dacht er misschien iets te veel bij na.
Franse fragmenten die (gelukkig maar!) ook vertaald worden in het verhaal, geven het verhaal iets extra. Kortom, Dwaallicht is een mooie roman om even tussendoor te lezen. Het boek leest vlot weg en laat je zien hoe moeilijk het soms kan zijn voor mensen die met psychische problemen kampen. Niet alleen Marthe heeft hier moeite mee, ook haar gezin lijdt hier enorm onder! Normaal een boek waar ik nooit zelf naar zou grijpen in de winkel, maar ik ben blij dat ik voor Dizzie dit boek toch een keer mocht recenseren.