Een mooi boek verteld vanuit de gedachtewereld van een 12-jarige jongen. Het is een naïef, serieus en fantasierijk kereltje uit een heel gewoon burgerlijk Brabants gezin. Het verhaal speelt zich af in 1978 en maakt daardoor een ouderwetse indruk, voor mij was het wel een heel herkenbare wereld.
Omdat het over alledaagse situaties gaat, kun je het saai noemen maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. Het is weliswaar voor ons niet altijd schokkend maar voor de (niet bij naam genoemde verteller) soms wel. Zo verruilt hij de basisschool voor de middelbare school, merkt hij dat zijn ouders vaak ruziemaken, overlijdt zijn oma en nog zo van die dingen. Hij is een echte vogelkenner en droomt ervan een beroemd ornitholoog te worden en dan later de Nobelprijs voor biologie te winnen. Hij is ontgoocheld wanneer hij erachter komt dat dit nooit zal lukken omdat die niet bestaat…
Dit boek werd door een panel van boekhandelaren gekozen als Boek van de Maand bij DWDD en zelfs vergeleken met ‘Kees de jongen’. Dat vind ik wel een beetje teveel eer, maar het is goed geschreven en beslist een aardig boek om te lezen.