Nora moet voor biologie een opdracht doen met Patch. Ze vindt hem knap, maar ook heel irritant. Hij weet alles van haar, zij moet vissen naar antwoorden over/van hem. Daardoor komt ze in mysterieuze situaties terecht, wat het verhaal spannend maakt. Wat haar overkomt is echt, en toch weer niet. En de grote vraag is of Nora Patch kan vertrouwen.

In het boek staat geen ingewikkelde taal waardoor de lezer het zo uit heeft. Nora is een beetje naïef, net zoals in horrorfilms gaat ze de dingen doen die het slachtoffer juist niet moet doen. De vriendschap tussen Nora en haar beste vriendin Vee is vol humor. Nora neemt bijvoorbeeld huiswerk mee naar het ziekenhuis voor Vee. Ze wijst op de prullenbak en zegt ‘leg het daar maar neer.’ Dat is echt geniaal.

De aantrekkingskracht tussen Patch en Nora is een beetje vaag. Dat Nora Patch leuk vindt, is begrijpelijk, maar waarom Patch, die al eeuwenoud is, op Nora valt is een vraagteken. Waarschijnlijk is er meer aan de hand dan in Hush, Hush wordt verteld, omdat het verhaal verder gaat in Crescendo.

Het boek eindigt met een spannende proloog uit Crescendo, waarin haar vader een rol speelt. Gelukkig is dat boek ook al uit! Mensen die van de Fallen-serie en Twilight houden, vinden Hush, Hush zeker leuk.