Dit is het eerste deel van een trilogie . We maken kennis met Nimue en haar broertje Arthur die in een dystopische wereld ergens in de toekomst leven. Nimue is in de zee geboren :
Ik ben in de zee geboren. In de nacht dat mama moest bevallen, rolden de golven als reuzen naar het strand en krijste mijn moeder als de meeuwen. Ze riep net zo lang om de zee tot mijn vader er gehoor aan gaf en haar zwoegende lichaam in zijn armen naar buiten droeg. Daar lag ze in een witte jurk op haar rug in de modder, haar benen wijd in de branding. De golven trokken me naar buiten. Voordat mijn vader me vast kon grijpen, had ik al kennis gemaakt met het zilte water.'
Ze kent haar moeder alleen uit de verhalen. Na de Inslag, waarin de aarde zoals wij die kennen totaal veranderd is, is haar vader ook nooit meer terug gekomen en woont ze met Arthur en oma in een vissersdorpje. In de nacht dat alles door een verwoestende storm vernietigd word, vind ze het dagboek van hun moeder. Ze komt erachter dat hun familiegeschiedenis heeft geleid tot een gevecht tegen een ziekte die de mensheid kan uitroeien.. Samen met Arthur gaat ze op zoek naar hun roots. Zouden ze hun moeder kunnen vinden? Zijn ze opgewassen tegen hun nietsontziende oom? Ze
Het verhaal leest lekker, je zit vanaf het begin al meteen in het verhaal. In het begin denk je dat het zich in het verleden afspeelt maar al gauw kom je erachter dat dit een dystopische wereld van over 100 jaar is, alle ingrediënten voor een dystopische omgeving zitten erin (toekomst, verwoeste wereld, een ziekte die de mensheid kunnen uitroeien, kinderen als proefkonijn).
De karakters van Nimue en Arthur worden niet uitgebreid beschreven maar je kan je goed inleven in hun situatie. Alles wordt verteld vanuit Nimue in de ik-vorm.
Het verhaal heeft genoeg spanning en avontuur en is absoluut niet voorspelbaar. Het eind is een open eind omdat er nog twee delen volgen.
4 sterren.