Er bestaat veel pulp in het Nederlands thriller landschap: houterige personages, herhalende dialogen en een plot dat bij aanvang duimdik er bovenop ligt.
De IJsengel steekt daar ver boven uit. Het is thriller en literair. Mooie zinnen en steengoede beschrijvingen van de omgeving alsof de schrijfster geboren en getogen is in Götenborg.
Daarnaast zijn de mannelijke karakters geloofwaardig neergezet, een lastige exercitie vanuit een vrouwelijk perspectief.
Ik kijk uit naar de nieuwste editie van Nathalie Pagie!