Ik kan mij voorstellen dat het onderwerp vooral Amerikanen aanspreekt. Het hele Kennedy incident speelt in Europa toch aanzienlijk minder en de manier van er mee omgaan is een typische Amerikaanse manier.
Toch is dit ook voor Europeanen een prachtig verhaal over 'Had ik maar, zou ik maar, kon ik maar' en tegelijkertijd de tegen argumenten om in te willen grijpen in het verleden om daarmee de toekomst te veranderen.
Het bouwt langzaam op en gaat dan (letterlijk) weer volledig terug in de toekomst.
De uitkomst is eigenlijk een 'Het heeft geen zin wat je doet, het zal nooit perfect worden en altijd kosten'.
Natuurlijk is dit een redelijk cliché uitkomst maar desalniettemin erg mooi beschreven.
Daar doorheen geweven is dan de liefdesgeschiedenis tussen de hoofdpersoon en zijn grote liefde in het verleden die hij ongewild meerdere malen kwetst en uiteindelijk afstand van moet nemen.
Hartverscheurend om te lezen en het einde is wat mij betreft instant film materiaal.
Ik heb het boek in 1 ruk in een paar dagen uitgelezen en vind het een absoluut briljant verhaal en prachtig geschreven.
Stephen King heeft voor mij al heel wat jaartjes geleden bewezen niet langer 'slechts' een schrijver van griezelverhalen te zijn maar kan meeslepend en mooi schrijven. Wat mij betreft hoort hij inmiddels ruimschoots in het literatuur veld.