Met Zuur heeft Feliers een boek afgeleverd dat het predikaat thriller onvoldoende eer aandoet. De spanningsboog is maar op 2 momenten echt aan het pieken en dat is bij de opening en aan het einde. Tussendoor kabbelt het verhaal rustig verder, waarbij er gewisseld wordt tussen het trauma van Cara en het verleden van Kathleen terwijl op de achtergrond ook nog een onderzoek loopt naar de zuurgooier. Wat Feliers sterk heeft neergezet is hoe Cara met het trauma van verminking omgaat, dat heeft ze geloofwaardig beschreven. De rol van Kathleen als psycholoog wordt onvoldoende op deze wijze ingevuld, zij heeft in Zuur vooral te maken met problemen uit haar eigen verleden, die helaas geen bijdrage leveren aan dit verhaal.