Een tijdje geleden viel mijn oog in de bibliotheek op Het Spel der Spellen, een science fiction verhaal onder redactie van George R.R. Martin. De achterflap belooft een verhaal over een buitenaards virus, dat 90% van de mensen doodde en een klein percentage van de overlevenden superkrachten gaf. In dit verhaal schrijven een aantal van deze bovennatuurlijke mensen zich in voor een reality tv-programma. Mijn interesse was meteen gewekt!

In 1946 ontsnapte een buitenaards virus  dat het DNA herschreef van iedereen die geïnfecteerd raakte. Negentig procent van de bevolking overleed, negen procent muteerde in misvormde monsters en één procent kreeg superkrachten. Jaren later schrijven achtentwintig van deze buitengewone mensen, de zogenaamde Azen, zich in voor een realityprogramma. Als alle verliezers zijn weggestemd, moet de enige echte American Hero overblijven.

Naast de introductie op de achterflap van het boek, krijg je aan het begin van Het Spel der Spellen totaal geen uitleg over de wereld waarin het zich afspeelt. Je zit meteen in het verhaal van de reality show, wat natuurlijk heel tof is, maar ik heb echt een aantal keer de achterkant van het boek herlezen om te zien of ik wel goed begreep waar het boek over ging. Ook gedurende het verhaal blijven er veel dingen onduidelijk: wat betekent je wildcard trekken nu precies en hoe gebeurt dat? Ik weet dat je dan je speciale kracht ontdekt, maar hoe dat precies in z'n werk gaat? En wat is nu eigenlijk een joker? Hoe verschillen azen en jokers van elkaar?

Ik vond het ontzettend jammer dat een wereld met zoveel potentie, niet verder wordt toegelicht. Duidelijke informatie krijg je echt alleen op de achterflap en de rest moet je tussen de regels van het verhaal bij elkaar sparen. Iets meer aandacht voor het ontstaan van deze bijzondere wereld had mij persoonlijk wel fijn geleken!


Het Wild Cards-universum werd in 1987 bedacht door George R.R. Martin en Melinda Snodgrass. Aan Het Spel der Spellen hebben verschillende bekende fantasy- en science fiction auteurs meegeschreven. Je merkt duidelijk dat de verschillende hoofdstukken door verschillende auteurs geschreven zijn. Enerzijds is dit heel tof omdat ieder personage hierdoor echt voldoende aandacht krijgt en een heel levensverhaal heeft - maar in de grote lijn van het verhaal voelt het soms niet helemaal goed. Het ene hoofdstuk is bijvoorbeeld heel grappig of romantisch, terwijl andere delen van het verhaal dan weer heel serieus zijn.

Desondanks is het enorm tof om over zoveel verschillende personages te lezen. Het Spel der Spellen bundelt eigenlijk allemaal korte verhalen die zich afspelen in dezelfde wereld en waarvan de personages elkaar kennen; ze doen allemaal mee aan het reality-programma American Hero. Een hoofdpersonage in het ene hoofdstuk, maakt in een ander hoofdstuk weer opwachting als een bijpersonage, wat het verhaal echt een diepere lading geeft. Als lezer weet jij in veel gevallen meer van de medekandidaten van het hoofdpersonage. Al is het soms wel wat lastig om te onthouden wie wie is en wat de speciale krachten van iemand zijn.


De combinatie van een science fiction verhaal met het reality gegeven vind ik echt enorm sterk. Niet alleen maakt dit het boek heel herkenbaar voor jou als lezer - hebben we niet allemaal weleens naar Big Brother of The Voice gekeken? - ook is het tof om een kijkje achter te schermen te krijgen bij de opnames van een televisieprogramma. Hierdoor komt het science fiction verhaal opeens heel dichtbij en is het meer dan een 'gewoon verhaal' over superhelden.

Ongeveer halverwege het verhaal verschuift de focus echter van het reality programma naar een oorlogssituatie in het Midden Oosten. Persoonlijk sprak mij dit echt minder aan. Ik begrijp dat dit het verhaal diepgang geeft en inspeelt op de actualiteit, maar zelf lees ik - hoe oppervlakkig dat ook klinkt -  toch liever over de deelnemers aan een reality programma. Over oorlogen horen we immers al genoeg in het journaal..

Al met al vind ik dat Het Spel der Spellen haar premisse niet helemaal waar weet te maken. We krijgen veel te weinig informatie over het Wild Cards-universum en haar ontstaan. De diversiteit aan personages is fantastisch, maar hierdoor lijkt de achtergrondinformatie soms wat zoek te raken. Daarnaast wil Het Spel der Spellen misschien gewoon te veel. Ik denk dat een duidelijke keuze qua onderwerp beter was geweest - nu word je opeens vanuit een reality show naar het Midden Oosten geslingerd.. Oftewel: een universum met enorm veel potentie, maar de uitwerking is het net niet helemaal. Hopelijk weet boek twee mij wel van de sokken te blazen!