Het eerste wat opvalt aan dit boek is de bijzondere titel, Orewoet. Als je op internet de betekenis opzoekt, lees je dat het een oud Middelnederlands woord is wat omschreven wordt als gloed, hitte, vurigheid maar ook buiten zichzelf en heftig begerend.

Met de heftige begeerte voor de knappe, maar waanzinnige kunstenaar Lucas komt het verhaal tot stand. May is geobsedeerd door deze man en krijgt een zoon van hem, Alex. Ze heeft altijd voor haar zoon verzwegen wie zijn vader is. Totdat Alex het op de begrafenis van Lucas ontdekt. Hierdoor wordt de relatie tussen moeder en zoon zwaar op de proef gesteld.

Ondertussen is er een tweede verhaallijn, die van Dirk, Lucas beste vriend. Hij heeft een belangrijke rol gespeeld in het verleden van May. Door zijn brieven kom je erachter hoe hij die tijd beleefde.

Orewoet is een bijzonder debuut, je wordt meegenomen naar het studentenleven in Amsterdam tijdens het begin van de zeventiger jaren en krijgt een mooi beeld van die tijd. De vriendschap van toen, maar ook de worsteling van een jonge jongen in 1992 zijn mooi weergegeven in dit verhaal.