Meteen op de eerste bladzijde kom je in aanraking met actie en geweld, en met de spanning die door het hele boek voelbaar is. In de korte hoofdstukken die daarop volgen lees je meer over de achtergrond van Laura Sieberg, de hoofdpersoon in deze thriller.
Amazone is een genootschap van vrouwen die strijd voor meer gelijkheid voor vrouwen in de top van de wereldleiding en om dat te bereiken wordt geen geweld geschuwd. Moord is aan de orde van de dag.
Amazone heeft er voor gezorgd dat Laura verdacht wordt van een aantal moorden, waar ze zelf verantwoordelijk voor zijn.

Door de verschrikkelijke dingen die Amazone Laura heeft aangedaan, hebben ze haar zo ver gekregen dat ze achter de kopstukken van deze organisatie zit. Ze wil wraak en gaat samen met haar broer en een paar vrienden achter de moordenaars aan maar tegelijkertijd wil ze ook de wereld redden. Welke keuze zal ze maken?
Maar dat gaat niet van een leien dakje en ze loopt met ogen open in de val die voor haar gezet is.
Soms wordt het ook Laura wat teveel.
“Het besef dat ze beter ook wacht zou kunnen gaan lopen omdat ze dan tenminste wat te doen had, was zo ongeveer haar laatste samenhangende gedachte. De cadans van de motor bracht haar langzaam maar zeker in een trance en ze zweefde weg in een zalige rust.”

Dit is een thriller met een onderwerp wat ik nog niet eerder tegenkwam in het genre. Dat is bijzonder en heel verfrissend om te lezen. Knap hoe de auteur een verklaring geeft voor de redenen van Amazone; hij neemt je daarvoor mee naar Genesis 1:27 “En God schiep de mens naar Zijn evenbeeld; naar Gods beeld schiep Hij hen; man en vrouw schiep Hij hen.”
In deze thriller las ik de eerste keer over Lilith en het Alfabet van Ben Sira en ben daarover ook meer gaan lezen.
Ook de ontdekkingstocht door Zuid-Amerika was mooi om mee te maken.

De eerste twee delen van de trilogie heb ik helaas niet gelezen, maar dat neemt niet weg dat ik enorm heb kunnen genieten van dit laatste deel.
De beschrijving van de personages en de meerdere terugkijkjes zorgen er voor dat je als lezer niet het gevoel hebt dat je ergens niet over geïnformeerd bent.

Ad van de Lisdonk heeft een vlotte schrijfstijl en mede door de korte hoofdstukken en wisselende verhaallijnen ben je in een mum helaas bij de laatste bladzijden aanbeland. Daar werd ik toch nog even verrast door een einde dat niet vanzelfsprekend was.

Een verfrissende thriller die bovendien door de aangeboden informatie je kennis kan verrijken als je daarvoor open staat.
4,5/5*