In Zeevonk geeft Josha Zwaan mooie beschrijvingen hoe de tijd was waarin men op goed geluk een huwelijk aanging met een onbekende man aan de andere kant van de wereld en zich daarna schikte in de toebedeelde rol.
Nog mooier is het om het schip haar eigen geschiedenis te horen vertellen, want zo beleef ik het; alsof de boot tegen mij praat.
Langzaam aan wordt de geschiedenis van Freya ook duidelijk, zij herkend oude geuren, geluiden, waar was ze? Ze mijmert over haar afstandelijke moeder, haar zorgzame oma en haar zwijgzame vader. Wat is er in de vroegste jaren van haar bestaan gebeurd?.

Zo is het begin van Zeevonk en volg ik Freya en het motorschip Willem Ruys, het latere cruiseschip Achille Lauro verder op hun reis, een lange reis vol rampspoed, vervlogen herinneringen, eenzame momenten, pijnlijke, soms vluchtige ontmoetingen en historische gebeurtenissen.

Ik vond Zeevonk een weemoedige roman waarin Josha Zwaan een verdrietig mensenleven en de ondergang van een legendarisch schip heeft beschreven.