Dit verhaal komt angstig dichtbij de actualiteit. De State of Allah, een groepering zoals ISIS maar dan milder wil graag aan de macht komen in Europa maar ze zijn minder goed georganiseerd en hun pogingen mislukken tot nu toe. Daar komt Jeroen in het spel, woonachtig in Syrië half Marokkaans, half Nederlands mislukt in het leven, geen waardering, voelt zich in Nederland geen Nederlander en in Marokko geen Marokkaan. Hij is in het leger geweest en was zeer geïnteresseerd hoe de bedrijfsvoering daar geregeld is. Door een rugblessure kan hij niet als beroepsmilitair verder. Hij beland in Syrië en zet zijn kennis in om een organisatie op te zetten die aanslagen pleegt in Nederland en daarmee het gewone dagelijkse leven ontwricht. Om deze aanslagen te stoppen is de eis een wijk in Rotterdam waar de principes van de State of Allah heersen. Waar een imam (de kalief) de baas is.
Het is heel spannend boek maar op een een of andere manier is de schrijfstijl totaal niet de mijne. Het blijft op een afstand voor mij. Ik kom niet echt in het verhaal. Ik denk dat het ook door taalgebruik komt, b.v. "Aan de andere kant van de rivier zal een andere gids staan" i.p.v. "Aan de andere kant van de rivier staat een andere gids".
Verder heb ik een aantal slordigheidsfoutjes/typefoutjes gevonden.
Kortom vermakelijk om te lezen en het komt ineens wel erg dichtbij, maar het blijft toch niet hangen, blijft op een afstand. Weet niet of ik nog een keer een boek van hem zal lezen.