Patricio Rubio is een 87-jarige man die alleen nog leeft voor zijn herinneringen. Herinneringen aan een tragisch leven, maar ook aan de mooie momenten die hij heeft gekend met zijn grote, enige liefde Gloria.
Patricio emigreert in 1947 vanuit Spanje naar Cuba om te ontsnappen uit de ellendige omstandigheden waarin hij verkeerde. Hij droomt van een onbezorgde toekomst, is ervan overtuigd dat hij in Cuba zijn weg zal vinden. Hij komt terecht in een armetierig pension, en slaagt er uiteindelijk in een baantje te vinden in El Encanto, een prachtig warenhuis in Havana.
En daar ontmoet hij de liefde van zijn leven: Gloria, een liefde die wederkerig is. Maar Gloria is de vrouw van een beruchte, machtige, wrede maffiabaas. En het lukt haar bijna nooit te ontsnappen aan zijn aandacht, haar chaperonne is de zus van haar man César. Marita gaat overal met haar naar toe en schroomt niet alles door te vertellen aan César. Als Gloria zich niet schikt naar zijn wensen maakt zij kennis met zijn harde hand. Het is een ontroerend, soms verdrietig, maar vooral meeslepend verhaal, boeiend en goed geschreven. Het boek heeft een onverwacht einde, een einde dat de lezer werkelijk verbaast.
Het geeft je ook een beetje een inkijk in het Cuba voor Fidel en Castro en de tijd direct daarna.
Ik heb ervan genoten!