Ik denk eigenlijk dat mijn mede-recensiemensen een klein dingetje vergeten, namelijk dat Dodenjacht het eerste deel is uit een serie van 14 (!) delen. In dit boek komt maar een ietsiepietsie stukje van het hele verhaal naar voren. De rest van de serie diept de personages uit, de gebeurtenissen vallen allemaal op hun plaats en op een gegeven moment ken je alle personages zo goed dat het echt wel duidelijk is wie wie is. Gewoon een beetje opletten, mensen. Anita staat in dit boek pas aan het begin, er staan haar nog een heleboel fantastische dingen te wachten. Haar animator-talent word zo ongeveer verdubbeld, er komen nog honderduizend bijna-doodervaringen en nog een heleboel ontzettend leuke en sarcastische zaken waarbij je het ene moment dubbel ligt van het lachen en het volgende zowat in tranen uitbarst. Ik ben het er wel mee eens dat het boek heel anders is dan de werken van Steven King en Diana Hoe-heet-ze-ook-weer, en het enige dat het boek met Anna Rice's verhalen te maken heeft is dat er vampiers in voorkomen. Maar we moeten wel even in gedachten houden dat de vertalers van het boek ons ook alleen maar proberen warm te maken voor Dodenjacht. Boek twee in de serie, Dodenwake, is ook al vertaald en ik zou iedereen willen adviseren om de rest van de serie eerst maar eens te lezen, voor we Anita's wereld afdoen als oninteressant. Hier sprak een mega-Laurell-fan.