Maria is een boek dat je bijblijft. Aan de ene kant laat het de onmacht van de vrouw in de 17e eeuw zien, aan de andere kant toont het juist de kracht van twee bijzondere vrouwen.
Het is bijzonder goed geschreven, met mooie zinnen en bijzondere beelden (nooit geweten dat het weer zoveel sfeer kan brengen), dicht op de huid van de hoofdpersonen, waardoor je echt meeleeft.
Toen Maria er bijvoorbeeld voor koos om vrijwillig met haar man naar Slot Loevestein te gaan, dacht ik: niet doen! Hij is meer bezig met politiek dan met jou, laat hem lekker naar de plomp lopen. Maar helaas...
De ontsnapping van Hugo de Groot is spannend, hoewel je van tevoren al weet hoe het afloopt (wat dus heel knap geschreven is). Vooral de voorbereidingen van de ontsnapping zijn geweldig om te lezen!
In het boek wordt een goed tijdsbeeld geschapen. Nu onvoorstelbaar hoe een heel land verscheurd kan worden door verschillende opvattingen over Predestinatie, maar Suzanne Wouda sleept je mee in de strijd (maar legt niet precies uit waar de strijd over gaat). Haar schrijfstijl houdt je gevangen tot de laatste zin.
Een dikke, vette aanrader!