Dit boek belicht de eerste twintig jaar van de twintigste eeuw door de ogen van drie (maar in dit boek eigenlijk twee) broers van Noorse origine. Door een toeval krijgen de broers die nochtans van eenvoudige komaf zijn, een ingenieursopleiding in Dresden. Na deze opleiding volgt de auteur afwisselend de ene broer Lauritz die zijn 'plicht' vervult en de BergensBanen, de spoorweg over de onherbergzame Noorse hoogvlakte Hardangervidda, aanlegt en de andere broer Oscar die zijn geluk beproeft als spoorwegingenieur in Duits Oost-Afrika. Beide broers worden uiteindelijk geconfronteerd met de eerste wereldoorlog en door hun ogen krijg je als lezer een inkijk in wat deze oorlog betekende voor respectievelijk Noorwegen en Tanzania.
Misschien wekt mijn beschrijving de indruk dat Bruggenbouwers een saaie, historische roman is. Niets is minder waar. Het verhaal van de twee broers wordt op zo'n meeslepende manier verteld, dat je dit meer dan 500 bladzijden lang geboeid blijft volgen. Bovendien besteedt de auteur ook aandacht aan hun persoonlijke levensverhaal, met liefdesperikelen edm, zodat het verhaal voldoende luchtig blijft. Het enige wat ik jammer vond, is dat de derde broer Sverre al heel snel van het toneel verdwijnt. Om zijn verhaal te kennen, zal ik dus het tweede boek van de reeks moeten lezen, maar dat doe ik met plezier.