Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen: Je noemt je vriend GEEN, ik herhaal GEEN Knolliebollie. Echt!! NIET!! En Esmee doet dat dus wel. Tenenkrommend moment was het, letterlijk, dat ik het zag staan. Doorlas, weer terug ging naar het zinnetje om te kijken of dat er ECHT staat. Ja dus.

Op zich is Scoop geen slecht boek, en moest ik soms hardop lachen, maar jammer genoeg was het (Voor mij...) redelijk voorspelbaar. De echte ontknoping van het verhaal (De scoop, haha!) die lag er te dik bovenop. Er waren steeds aanwijzingen en verwijzingen waardoor ik dacht "Dat zal toch niet?" en uiteindelijk was het 'dat zal dus wel'.

Scoop is lekker om in de zomer aan het zwembad te lezen of mee op vakantie te nemen. Het is geen literair hoogstandje maar dat zoek je waarschijnlijk ook niet als je Scoop hebt uitgekozen. Scoop is een Chicklit (Of hoe heet het tegenwoordig: Feelgoodroman?) en als je niet beter wist zou je kunnen denken dat het er eentje van Lisette Jonkman is. Hij deed me heel erg denken aan Glazuur, met de intriges, de krengerige collega en de klungelige hoofdpersoon .

De personages zijn goed uitgewerkt, je ziet ze helemaal voor je, en doordat het verhaal in de IK vorm is geschreven kun je goed 'meeleven' met Esmee. Zeker als ze voor een keuze staat die haar leven zou kunnen veranderen (Wees maar niet bang , geen spoilers) en de innerlijke strijd die ze moet voeren. Wat mij betreft hadden er wat dingen uit gemogen maar ze waren verder niet storend en ik heb drie leuke uurtjes met Esmee doorgebracht.

Het is maar goed dat Esmee geen bestaand persoon en vriendin van mij is , want dan zou ze onder de blauwe plekken zitten van alle stompen die ze krijgt als ze iets doms zegt of doet of iets dat echt niet kan. En dat is volgens mij wat je zoekt in een boek: Dat je je kunt inleven en kunt voorstellen dat je een Esmee kent. Of een Andrea, Of een (God beware me...) Jasmijn.

Al met al zou ik zeggen: Lees dat boek!