Zo 'even tussendoor gelezen' wat een heftig verhaal. Ik wist niet dat je in NL bij een uitzichtloos bestaan kon kiezen voor euthanasie, wel mooi eigenlijk.
Ik kon Marcel heel goed begrijpen in zijn gedachte's die hij had, kom op joh schouders er weer onder zetten. Het onbegrip, de hoop, de teleurstellingen, zoveel verdriet zien in je omgeving en zelf doormaken.. echt enorm zwaar.
Veel respect voor het zo helder kunnen beschrijven wat de aanloop en impact is, en eigenlijk ook nog zo snel na de gebeurtenis, het is nog zo vers, nog een plek moeten geven. heel knap.
Het moment met de arts, de middag, het was alsog ik er zelf bij was.. het greep mij naar de strot.