Het is 1977 wanneer een bende kleine criminelen een baron ontvoert. Tijdens de verdeling van het losgeld treedt de Libanees naar de voorgrond. 'Ik wil wat jullie allemaal willen', zegt hij. 'Rome.' Daarmee is de bende van Magliana geboren. Niets minder dan de heerschappij over Rome is het doel. Een groot deel van het losgeld beleggen ze in drugs en wapens. Onder leiding van de Libanees en de Kille wordt de bende langzaamaan de baas in de straat. Ze spelen het hard, om alle tegenstand in de kiem te smoren. Maar ze zijn ook slim: ze sluiten deals met andere spelers op de markt: de maffia, die op zoek is naar uitbreiding in het Noorden. De geheime diensten, die in strijd zijn met de communistische terroristen van de Rode Brigade. Ze nemen zelfs neo-fascisten op in de groep, terreurzaaiers in het belang van orde en recht. Uiteindelijk is de bende nog slechts een radertje in een groter netwerk, met vertakkingen naar alle lagen van de bevolking. Politici en rechters even goed als maffia en drugsdealers. De bende als baas in de straat, het netwerk als baas in de staat.

Tegen die achtergrond zouden we bijna al die kleurrijke figuren vergeten in en rond de bende van Magliana. Want dit is niet alleen het relaas van de roerigste jaren uit de Italiaanse geschiedenis. Dit is bovenal het verhaal van de kleine en grote crimineel. Een verhaal van gezworen vriendschap, bloedige oorlog en meedogenloze wraak. Een verhaal vol uitgekookte gangsterbazen, godvergeten junkies en corrupte smerissen. Een verhaal over opkomst en val van een criminele bende.

De bende van Magliana is een meesterlijke misdaadroman, niet alleen als het relaas van anderhalf decennium in de Italiaanse geschiedenis, maar evenzeer als onthutsend beeld van een crimineel netwerk. Een Romanzo criminale, zoals de oorspronkelijke titel luidt, met de misdaad in al haar facetten. Als je één boek moet gelezen hebben dit najaar, dan is het wel De bende van Magliana.