De Lector van Marjon Klomps. Om eerlijk te zijn kende ik de schrijfster van dit boek niet toen ik mij inschreef voor de actie van Hebban. Maar de tekst die bij het boek geschreven stond intrigeerde mij wel voldoende om mij voor de actie in te schrijven en tot mijn grote verrassing was ik ingeloot. Enkele dagen later kreeg ik het boek netjes thuisgestuurd met de post.

Het boek is een paperback editie van ruim 240 pagina’s, goed stevig papier en een grote lettertype. Op de (rode) voorkant is een wat vage zwart-wit foto van een meisje aan een bed. Op de achterkant een foto van de schrijfster en de flaptekst. De flaptekst is helaas, net als de foto, ook wat vaag, vermoedelijk is er iets niet helemaal goed gelukt bij de drukker.

Gelukkig gaat het, zoals wel vaker in het leven, niet om het uiterlijk maar om de inhoud. En de inhoud is in dit geval vele malen beter dan het uiterlijk. Laat je hierdoor dus vooral niet weerhouden om het boek te lezen.

Het verhaal draait om Sander Hamervel, een gescheiden man van middelbare leeftijd die in zijn jeugd zijn linkerarm door een ziekte heeft verloren. Hij is één van de drie lectors bij een Nijmeegse uitgeverij. Zij hebben net een nieuwe receptioniste aangenomen, Hanne Helder, een beeldschone jonge vrouw. Sander raakt dan ook al snel gecharmeerd van haar, ondanks het grote leeftijdsverschil van zo’n 16 jaar. Als op een dag een nieuw manuscript op het bureau van Sander terechtkomt en hij het eerste hoofdstuk leest raakt hij helemaal in paniek. In het eerste hoofdstuk van het manuscript zijn enkele personages beschreven die op de kinderafdeling in een ziekenhuis liggen en één daarvan is een jongen die zijn arm onlangs is kwijtgeraakt. Sander herkent zichzelf in deze beschrijving en ook de andere kinderen op de kamer komen hem bekend voor. Zelf kan hij echter niet veel meer van die tijd herinneren. Wat er in het manuscript beschreven wordt is zo verschrikkelijk dat hij niet kan/wil geloven dat dit echt is gebeurt. Hij gaat dan ook op zoek naar zijn verleden en probeert uit te vinden wat er toen echt is gebeurt. In de tussentijd probeert hij het manuscript te verbergen voor zijn collega’s en wat vindt Hanne nu eigenlijk van hem? Hij vind haar in ieder geval wel erg aantrekkelijk.

Volgens de tips voor het schrijven van een recensie mag je geen dingen zeggen zoals “het boek leest lekker weg” maar de eerlijk gebied mij te schrijven dat het dat eigenlijk wel doet. Al gelijk vanaf pagina één wordt je het verhaal ingezogen en kun je bijna niet meer stoppen met lezen. Je leest gelijk wat de problemen zijn waar Sander mee worstelt in zijn leven en hoe hij daar mee omgaat. Later lees je middels flashbacks hoe en wat hij zich nog herinnert uit zijn tijd in het ziekenhuis en ook dit heeft de schrijfster goed verwerkt in het verhaal. De flashbacks komen in een natuurlijk moment in het verhaal naar voren en komen niet gekunsteld over. Er zijn wel bepaalde scenes in het verhaal die wat overbodig overkomen en soms zelfs erg plat zijn, zoals dat hij op een gegeven moment zichzelf bevredigd onder de douche. Maar dat komt gelukkig niet veel voor en haalt je verder ook niet uit het verhaal.

Het is dus al met al een goed geschreven boek met een mooi en spannend verhaal en ik ben dan ook zeer benieuwd naar een volgend boek van deze schrijfster.