“Met Kerstmis is het allemaal weer voorbij.” Maar welke Kerst, dat werd er niet bij vermeld…

Een mooie roman over de indrukwekkende belevenissen van Alfie, een jongetje dat aan het begin van de Eerste Wereldoorlog 5 jaar is. De oorlog begint zelfs precies op zijn verjaardag.
De Eerste Wereldoorlog speelt uiteraard een centrale rol in het boek, maar minstens zo belangrijk zijn Alfie, zijn familieleden en buurtgenoten uit de Damley Road, waaronder zijn beste vriendin Kalena Janáček. Zij komt niet heel veel voor in het verhaal, maar speelt samen met haar vader wel een belangrijke rol in het geheel.
Doordat zij door soldaten uit hun huis gehaald worden, krijgt Alfie de beschikking over de schoenpoetskist van meneer Janáček. Om zijn moeder financieel een handje te helpen gaat hij, als hij 9 jaar is, schoenen poetsen op het King’s Cross Station, waar hij uiteindelijk degene ontmoet die hem op het juiste spoor naar zijn vader zet.

Het verhaal is geschreven in een personaal perspectief, waarin je als lezer Alfie volgt.
Hierdoor heb je als lezer een heel kinderlijke kijk op de indrukwekkende gebeurtenissen van de oorlogssituatie waarin Alfie leeft.

Het boek leest, mede door het simpele taalgebruik, vlot weg. Ik heb het boek dan ook in een dag uitgelezen.
Veel kritiek op het verhaal heb ik niet, behalve dat alle hoofdstukken de originele, Engelse titels hebben gehouden. Zelf lees ik vrij vaak boeken in het Engels en kan ik er wel mee uit de voeten, maar ik kan me voorstellen dat er ook lezers zijn die meer moeite hebben met de betekenis van die titels.
Als je een boek vertaalt, vertaal het dan helemaal, anders komt het boek niet helemaal tot zijn recht.
De titels van de hoofdstukken komen vaak wel vertaald in de rest van het hoofdstuk terug.