Knap hoe Brijs duistere kanten van religie en een wetenschappelijke vraagstuk over klonen met elkaar weet te verweven op zeer onverwachte manieren. Wetenschap en religie zijn binnen de roman allerminst elkaars tegenpolen, maar elk personage creëert zijn of haar eigen werkelijkheid op basis van de eigen verwachtingen en verlangens. De figuur van Victor Hoppe vormt de spil tussen alle verhaallijnen als een moderne Dr Frankenstein, die tot hoogintelligente wetenschapper gevormd is door een jeugd van liefdeloosheid en afwijzing. Wel heeft Brijs iets teveel bladzijdes nodig om diens psychologische ontwikkeling uit te werken. Hierdoor ontstaan er veel herhalingen en onnodig lange uitweidingen over hoe deze figuur tot zijn wrede wereldbeeld is gekomen.