Wat een hartverwarmend verhaal, en met veel humor en compassie geschreven. Zeer feel-good, je kunt niet anders dan helemaal meeleven met de wereldvreemde, eigenzinnige, verlegen Frank en zijn unieke talent, waarmee hij de hele wereld wel zou willen helpen, zijn onmacht als hij juist bij Ilse niets ‘hoort’…
Gaandeweg wordt steeds duidelijker wat de achtergrond is van Franks bindingsangst en zijn passie voor het beleven en voelen van muziek.
Een verhaal over liefde, vriendschap en verraad.

Het laatste stuk, ‘kant D’, is misschien wel wat erg uitgesponnen, ik geloof erin en het blijft ontroerend hoe het vriendenclubje standhoudt om Frank te redden. Het einde mag zoet zijn, ik ben gewoon blij voor ze, want ik had echt met ze te doen…..

De vertaalde titel in het Nederlands vind ik slecht gekozen: ‘De platenzaak’. Natuurlijk ís het een platenzaak, maar deze naam dekt voor geen meter het mysterie, het magische, het romantische en mijmerende dat de titel ‘The Music Shop’ inhoudt en wat je ook allemaal in het verhaal terugvindt. En trouwens: de oorspronkelijke Engelse titel is ook niet ‘The Record Shop’. Dat is vast niet voor niets…
Er staan prachtige dingen in over muziek. Achtergronden en verhalen, maar ook over de kracht van muziek, hoe helend die kan zijn. En de pijn die het kan doen als je haar – noodgedwongen – de rug toegekeerd hebt. Maar ook de geruststelling dat het spiergeheugen, het instinct, je lichaam van een musicus hem (haar) zelfs na zoveel jaren nooit in de steek laat….. Wat een herkenning voor mij persoonlijk.

Lees het. Het is het waard.