De eerste twee indrukken die dit boek me gaven waren dat het nogal gruwelijk vieze details gaf over de moorden die gepleegd waren. Brr! En dat ik nogal moeilijk in het verhaal kwam, de schrijfstijl lag me denk ik niet zo heel erg en dat is jammer, want het verhaal op zich vond ik dan weer wel goed.

Reuben Maitland onderzoekt doden om zo onder andere te achterhalen of er DNA van de dader is en of hij de moordenaar kan ontmaskeren. Daar gaat hij heel ver mee, want hij is bezig met een systeem te maken dat het onthullen van een moordenaar makkelijker maakt Hij doet het een en ander wat niet helemaal volgens de regeltjes is en wordt daarom ontslagen bij GeneCrime.

Omdat Reuben graag verder wil met zijn onderzoek, het heeft behoorlijk wat potentie in zijn ogen, slaat hij een weg in waarbij hij balanceert op het randje van goed en kwaad en is hij soms betrokken bij de onderwereld. Als bij GeneCrime enkele oudcollega's slachtoffer worden van een griezelige moordenaar probeert Reuben in het geheim mee te doen met het onderzoek, maar daarmee werkt hij zich steeds verder in de moeilijkheden.

En vanaf daar begon het voor mij voornamelijk spannend te worden, want op dat moment begreep ik eindelijk met wat voor een uitvinding Reuben bezig was. Al begrijp ik nog steeds niet helemaal waarom ze nou zo nodig van hem af moesten.

Kortom, het is een spannend boek, helemaal naar mate het verhaal vordert. Maar de schrijfstijl maakt het boek niet bepaald verslavend en ik kan niet echt benoemen wat ik er niet fijn aan vond. Qua verhaal, zit goed in elkaar en een aanrader.