100 gelukkige dagen begint meteen met het einde.
Lucio gaat dood.
Maar wat doet hij om het goed te maken met zijn vrouw. Hoe neemt hij afscheid. En wat heeft hij tijdens zijn leven allemaal meegemaakt?
Heel erg fijn om dit boek te lezen.
Een heel zwaar thema, maar het wordt luchtig(er) gebracht.
Je voelt de liefde die hij heeft voor zijn vrouw... kinderen... vrienden en schoonvader.
Je leeft met hem mee... en ervaart een beetje hoe het leven in Bella Italia is.
Ik heb af en toe een traantje weggepinkt. Want heftig is het zeker.


PS Ik vond het heel leuk om af en toe wat over Leonardo Da Vinci te lezen! (mijn held)