Als zoon van dé belangrijkste Italiaan in Tripoli (Libië) weet Michele/Mike niet echt wat het is om tegenslag of armoede te kennen. Hij ziet natuurlijk wel het verschil tussen zichzelf en zijn beste vrienden, de broertjes Al Bakri, die bij hen op het landgoed in barakken wonen. Toch staat dat een hechte vriendschap niet in de weg, sterker nog; ze smeden een bloedband. Vrienden voor altijd! De tijd zal echter uitwijzen of dit een haalbare kaart is. Want als er in de jaren 60 een staatsgreep plaatsvindt waardoor er verschuivingen in de samenleving plaatsvinden en er spanning op de vriendschappen komen te staan is het nog maar af te wachten of die bloedband tussen de jongens stand gaat houden. Het is ieder voor zich, of lijkt dat maar zo?

Het eerste deel van het boek speelt zich af in snikheet Libië. Je wordt meegenomen in de jeugd van Mike en zijn vrienden Nico, Ahmed en Karim. De macht van zijn vader, de onderdanigheid van de Arabische samenleving ten opzichte van die rijke Italianen en Amerikanen. Het lijkt allemaal zo mooi te zijn, aan geld en macht dus geen gebrek. Maar de familie gaat gebukt onder stil verdriet en politieke verschillen. De relatie tussen Mike en zijn vader is ronduit slecht. Mike adoreert zijn moeder en ziet zijn broer steeds meer naar hun vader toegroeien. Mike is de belhamel in het gezin en deelt de politieke voorkeur van zijn opa en moeder. Dit tot grote teleurstelling van zijn vader. Dit maakt hen tot tegenstanders, vooral wanneer Mike ouder wordt en zijn eigen keuzes gaat maken. Samen met de Amerikaanse familie Hunt en de Al Bakri’s wonen ze op een landgoed in een relatief beschermde omgeving. Totdat Nadia, de enige dochter in het gezin Al Bakri, op gruwelijke wijze om het leven wordt gebracht en Mike al snel in de gaten heeft dat de juiste dader niet is opgepakt. Hij doet vervolgens alles om de waarheid boven water te krijgen maar hij ondervindt daarbij behoorlijk wat weerstand. Het blijkt allemaal nog niet zo eenvoudig te zijn. Als dan ook nog eens zijn moeder onder verdachte omstandigheden komt te overlijden is het hek van de dam. Michele zweert wraak. Hij zal niets uit de weg gaan of geweld schuwen. Alleen moet hij wel geduld hebben, zijn tijd komt nog wel.

In het tweede deel is Michele een passieloze politieagent. Geen uitzicht op een gelukkig leven, vervuld van wraak en onrust. Wanneer hij te maken krijgt met een zaak waarin teveel toevalligheden met zijn verleden naar boven komen bijt hij zich in het onderzoek vast. De zin naar wraak komt weer naar boven en ditmaal laat het niet los. Het is nú tijd, tijd voor wraak.

Ik heb een regel dat als een boek na 100 pagina’s me niet ligt ik het wegleg. Dit boek heeft dat nét gered. Het komt traag en langdradig op gang maar boeit genoeg om het toch niet weg te leggen. Gelukkig maar want het verhaal op zich is prachtig. De beeldende omgeving, de onderlinge relaties, het wantrouwen, de emoties, de politieke aspecten, alles is prachtig beschreven. Wel wat langdradig en soms herhalend maar wel prachtig geschreven. Het verhaal op zich is boeiend genoeg om dit laatste er voor lief bij te nemen. Michele is een merkwaardige persoonlijkheid. Snoeihard maar in de basis gedreven door emotie en de liefde voor de twee belangrijkste vrouwen in zijn leven. Ik vond de moeder van Michele een trieste vrouw die veel indruk heeft achtergelaten in de betrekkelijk korte actieve rol in het verhaal.

De schrijfstijl van Costantini is behoorlijk strak. Dat wil zeggen dat hij dingen afbakent. Zaken lopen niet door elkaar. Hij vertelt per persoon, per gebeurtenis, per tijdvak, niks loopt door elkaar of is warrig. Omdat het een dik boek is, veel hoofdpersonages en medepersonages kent (met ieder weer een stuk uitleg) is dat maar goed ook. Het zou anders zomaar teveel van alles zijn geworden. Nu leest het overzichtelijk, duidelijk en weet je met wie je te maken hebt en wanneer. De hoofstukken zijn per periode aangegeven dus daarover geen verwarring. Het is wel wat zakelijk geschreven, ik denk dat dat de juiste omschrijving is. Het is niet warm of vol van emotie. Toch is “De wortels van het kwaad” absoluut een prettig boek om te lezen. Het is met vlagen zelfs erg indrukwekkend.

De voorloper op dit boek is `Jij bent het kwaad´ en er komt nog een vervolg. Ik heb tijdens het lezen niet gemerkt dat ik te maken heb met een tweede deel in een trilogie dus als stand alone is dit boek prima te doen.