Met Renée Ballard start Michael Connelly een nieuwe reeks en wat voor een.
Renée Ballard kan zeker een reeks dragen, dat is al duidelijk na dit eerste deel. Ze is recht door zee, rechtvaardig ongeacht afkomst, status of professionele status van dader of slachtoffer.
Heel veel krijg je nog niet mee over haar verleden, maar voldoende om het interessant te maken en om haar manier van leven te verklaren.
Ze is door een interne afrekening tot het draaien van de nachtshift veroordeeld. Dat betekent dat ze als rechercheur opgeroepen wordt tijdens delicten die 's nacht ontdekt worden, maar een het ochtend is, moet ze alles overdragen aan het collega's die dan het onderzoek verderzetten en hopelijk afronden.
Nu heeft ze een zaak waar ze overdag aan blijft werken omdat het haar niet wil loslaten, het gaat om een brutale mishandeling van een transgender. Daar komt al snel een tweede zaak bij.
Ze weet niet meer wie ze kan vertrouwen in het corps en trekt en veel alleen op uit en dat brengt haar in problemen.
Ik zie een reeks met Renée Ballard wel zitten. Na Harry Bosch had ik geen probleem om in dit boek te komen. Het leest vlot, dwingt ook tot verder lezen omdat je toch wel wil weten hoe de vork aan de steel zit, maar vooral de twist op het einde was nog verrassend.