Als lezer volg je Mona gedurende drie episodes in haar leven. Als kind, twintiger en tenslotte als dertiger.
Deze drie momenten uit haar leven beschrijven haar eenzaamheid, haar schreeuw om aandacht en haar continu gevoel dat ze haar naasten moet plezieren. Het begin van het boek beschrijft de kindertijd, deze wordt in kinderlijke taal geschreven. Dit maakt dat je je verbonden voelt als lezer met het kind Mona. Deze episode zorgt in mijn optiek voor de meeste spanning. Het middenstuk en eindstuk bevatten daarentegen meer dialogen en gedachten.

Het verhaal van Mona is herkenbaar en realistisch geschreven, in mooie Vlaamse zinnen. Moest even wennen aan haar schrijfstijl maar heb er van genoten. De schrijfster haalt gevoelige onderwerpen aan en vertelt deze op een menselijke wijze. Hierdoor komt het dichtbij en dat raakt wel. Indrukwekkend.