Rose Tremain tracht in haar boek 'Gustav en Anton' de Zwitserse degelijkheid te verwoorden. Gustav groeit op in een dorp in Zwitserland. Hij helpt de huilende Anton die met zijn ouders uit Bern in het dorp is komen wonen en het de eerste schooldag moeilijk heeft. Dat is het begin van een levenslange vriendschap.
Gustav leeft met zijn kille moeder, die niet weet hoe ze van hem moet houden. Ze heeft het financieel moeilijk. Hoe Gustav's vader is gestorven wordt ook voor Gustav pas later in het boek duidelijk.
Anton is de zoon van een Joodse bankier die om niet helemaal duidelijke redenen uit Bern is overgeplaatst naar het dorp. De familie is relatief rijk. Zij ontvangen Gustav hartelijk, wat in schril contrast is met zijn thuissituatie.
De vriendschap tussen Gustav en Anton tot op hoge leeftijd is de voornaamste verhaallijn van het boek. Daarnaast is er een tweede verhaallijn, die van de vader van Gustav die in de problemen komt doordat hij in de oorlog Joodse vluchtelingen die uit Duitsland naar Zwitserland zijn gekomen helpt door in inreisdocumenten te antidateren. Hij voorkomt daarmee dat ze teruggestuurd worden naar een wisse dood in de concentratiekampen in Duitsland.o
Het boek is helder geschreven, de kilte van de moeder, en waardoor die ontstaan is, wordt indrukwekkend beschreven. De vriendschap tussen Gustav en Anton eveneens. De Zwitserse degelijkheid doordesemt het hele boek en daardoor komt alles wel kil over. Maar zo is het leven blijkbaar nu eenmaal.
Een goed leesbaar boek dat je in een andere wereld brengt.