Freek is nog maar dertien jaar als hij door zijn oom Pim seksueel misbruikt wordt. De vader van Freek is onlangs overleden en in eerste instantie denkt hij dat zijn moeder aan zijn oom heeft gevraagd hem seksuele voorlichting te geven. Maar de twijfel groeit en groeit…
De gedachte aan wat hem overkomen is maakt hem soms zo misselijk dat hij moet kokhalzen. Maar oom Pim is jeugdwerker en die zal toch niet echt iets verkeerd bedoeld hebben?
Dan hoort hij dat mensen die zelf misbruikt werden en dus slachtoffer zijn, in hun latere leven een dader worden. Dat zal hem toch niet gebeuren?
Zijn geweten knaagt aan hem en hij schaamt zich. Er was geen dwang aanwezig, hij liet het allemaal gebeuren. Maar hoeveel anderen zou zijn oom misbruikt hebben?

Inmiddels is Freek getrouwd met Eva en vader van een zoon. Zijn vrouw lijdt voor de tweede keer aan de behandelingen tegen borstkanker, dat heeft impact op het hele gezin.
Wanneer hij via Facebook een vriendschapsverzoek krijgt van een voormalig klasgenootje begrijpt hij daar niets van? Zou Saskia iets over hem te weten gekomen zijn? Waarom zoekt juist zíj vriendschap met hem, zij was tenslotte op school degene die gepest werd. Wat is er aan de hand?

'Als littekens jeuken' is een boek dat je niet meer weglegt wanneer je er in begonnen bent.
De proloog laat niet zien wie de verteller is; je kunt daar alleen maar naar raden.
Kouwenhoven heeft op heel geloofwaardige wijze geschakeld tussen de puber en de volwassen Freek met hoofdstukken die wisselen tussen het heden en de puberjaren; dit alles gezien vanuit zijn beleving.'

Hij mist zijn vader en de tijd waarin alles nog vanzelfsprekend was:
'Kon ik nog maar eens vijf minuten met hem samen zijn. Vijf minuten terug in de tijd zijn. Vrij minuten onbezorgd kindergeluk voelen. Vijf minuten in de waan leven dat slechts oude mensen sterven.'

Het verhaal is duidelijk en verhult niets, het is zoals het is.
Vol schaamte, schuldgevoelens, gerechtigheid, wraakgevoelens en het zoeken naar vergeving; alles levensecht beschreven met een hoge spanningsboog. Een zekere gebeurtenis wordt vaker aangehaald omdat het onderdeel is van het verhaal. Het gebeurt niet te vaak, zodat het niet grof wordt.

Pesten is een groot onderdeel van het verhaal:
'Mijn pestgedrag heeft littekens over haar ziel getrokken.'
Ook hier is de titel is helemaal duidelijk!
De onderwerpen zijn actueel en puur beschreven.
Als lezer denk je dat je weet wat er gebeurd is, maar de auteur weet je toch nog te verrassen met e spannende climax.
De karakters zijn levensecht te noemen waardoor het als non-fictie leest.

Ik heb het boek graag gelezen.