Joost gaat twee maanden naar Rome om daar in alle rust te kunnen schrijven aan zijn boek over keizer Augustus, het eerste in een reeks boeken over Romeinse keizers. Van die rust komt niet veel als hij zich opwerpt als oppas voor de zesjarige Noemi, het dochtertje van zijn sexy huisbaas. Noemi zet hem aan het denken en hij komt tot de conclusie dat hij niet tevreden is met hoe zijn leven nu is. Na een make-over keert hij terug naar Amsterdam en besluit daar op zoek te gaan naar een moeder voor zijn kind, want dat is wat hij wil: een kind.
Daarnaast wordt hij twee keer ontslagen en vindt hij een mysterieus symbool in een houten paal gekerfd in de kelder van het Rijksmuseum. Hij heeft nu alle tijd om te werken aan zijn boek en om aan zijn zoektocht te beginnen naar een geschikte moeder én naar wat dat symbool betekent…

Wat kan Astrid Harrewijn toch heerlijke verhalen schrijven! Je beleeft echt alles mee met Joost en je sluit hem meteen in je hart, want wat een heerlijke man is het. En dan die humor! Je kunt niet anders dan hardop lachen bij sommige stukken! (ik vooral bij de stukjes over zijn kleine “vriend” Kees, hahaha) Ik was echt daar bij Joost in Rome en in Amsterdam en ik beleefde alles met hem mee. Ook erg leuk om Noor, Kiki en Gijs weer te ontmoeten en mee te krijgen waar zij nu staan in het leven.

Daar heb je vrienden voor is onwijs humoristisch, meeslepend, een tikje spannend en laat je echt achter met een “feelgood” vibe. I <3 Joost!
Ik heb weer genoten en kan niet wachten tot deel 3 verschijnt! (toch niet met een gele omslag hè?)