Met “Bewijs het maar” heeft Rudy Soetewey opnieuw een kei van een thriller geschreven.
Freelance journalist Matthias De Wolf krijgt van een rijke dame – Alberta - de opdracht de dood van haar neef Kevin Braeckelandt te onderzoeken.
Kevin zou zelfmoord hebben gepleegd door zich voor een trein te werpen, doch Alberta heeft hier vraagtekens bij.
Het onderzoek werd blijkbaar “afgekocht” door de vader van Kevin, Jef Braeckelandt. Deze laatste is de pater familias van één van de rijkste families in België met connecties, zelfs aan het Hof.
Matthias besluit de opdracht te aanvaarden en steekt zich gaandeweg in een wespennest, waarbij hij ontdekt dat de waarheid niet altijd boven water mag komen.
Hij zet toch door en bekoopt dit bijna met zijn eigen leven.

Het boek is niet zomaar een alledaagse thriller. Het is een thriller met een kritische noot. Rudy Soetewey wil de lezer erop attenderen dat grote voedselconcerns tot zelfs de controlerende overheidsdiensten soms over de schreef gaan gewoon voor eeuwige erkenning en geldgewin. Met de gezondheid van de gewone burger wordt geen rekening gehouden.
In het boek komt de relatie arm-rijk, werkgever-werknemer goed tot uiting.
Als gewone man/vrouw neemt men soms beslissingen en als men klokkenluider wil zijn, wordt dit niet in dank afgenomen.
Ook als eigengereide telg van een rijke familie moet men uiteindelijk zwichten voor de orders van de pater familias.

Rudy Soetewey heeft een mooie schrijfstijl en zijn verhaal is goed uitgediept. Er is geen overaanbod aan informatie en de personages lopen elkaar niet voor de voeten.
Het boek leest heel vlot weg en de verschillende verhaallijnen vloeien gaandeweg in elkaar en leiden tot een mooie plot.
België is de draaischijf van de feiten in dit verhaal, maar evengoed kon/kan dit verhaal zich situeren in een internationale setting.
Dit boek is geen zuivere fictie, de non-fictie loert al achter de hoek.

Dit vijf-sterrenboek kan ik aan iedereen aanraden.