Hilarisch! Herkenbaar! Eigentijds! Zelfs zonder wijn wordt men hier absoluut vrolijk van! ‘Wine up! Bekentenissen van vrouwen met een fantastisch rotleven’ is een populair vrouwenblog met veel trouwe lezers en volgers. In het door The House of Books uitgegeven Geen gezeur, meer wijn! vindt de lezer de blogs van drie dames, Anna (42), Caro (40) en Esmee (40), die elkaar twintig jaar geleden ontmoetten tijdens hun studietijd.  

In twintig jaar tijd is er van alles veranderd en de dames zijn van studentikoze losbollen veranderd naar getrouwd, gescheiden en nog steeds single. Op hun weg naar volwassenheid krijgen ze te maken met alles wat een gemiddeld leven in petto heeft: scheiding, te weinig (goede) seks, brutale kinderen, burn-out, stress, carrièreplannen en -dromen, internetdaten en vooral het besef dat de in een razend tempo verglijdende tijd nooit of zeer zelden in ons voordeel werkt. Ondanks alle verhalen die gaan over wijzer worden, begripvoller, milder en met meer overzicht, ondanks alle zogenaamde voordelen van de toenemende leeftijd, een ding is zeker: als je niet meer weet of de knappe vent in een bar naar jou of naar je dochter lonkt, heb je een probleem. De dames in Wine up! laten zich niet kisten: met een opgeheven hoofd – of beter een opgeheven glas – gaan ze alle leeftijd– en levensgebonden problemen te lijf met humor en overlevingskracht.  

Het boek van Mieke Kosters en Yvanka van der Zwaan is ronduit hilarisch, de artikelen uit het leven gegrepen en zo treffend en herkenbaar dat de lezer schatterlachend moet erkennen: dit is pure realiteit, beschreven door iemand die het zelf heeft meegemaakt, herkend en gerelativeerd. De inhoud is verdeeld in een zestal hoofdstukken: ‘Fabulous forties’, ‘Typisch vrouwen’, ‘Het leven van een moeder’, ‘Daten op je veertigste’, ‘Puberperikelen’ en ‘Relaties en sleur’. Caro, Esmee en Anna vullen deze met rake beschrijvingen van hun eigen ervaringen. Wat te denken van de dames die zich in een café meer dan gevleid voelen door de aandacht van een aantal zeer jonge mannen, totdat blijkt dat de heren geïnteresseerd zijn in het ontdekken “hoe het is met een milf”. Anna constateert droog: “De waarheid is: het is niet net als vroeger. We zijn simpelweg te oud in deze kroeg. We zijn goddomme een attractie… De meesten van ons leek het ooit wel leuk om milf genoemd te worden. Soort van compliment, dachten we. Inmiddels weten we beter.”  

Meer dan leuk zijn ook de stukjes over het gedrag van ouderen op Facebook, waarbij de opmerking van Caro “ze liken alles (want met prepensioen en veel te veel tijd)” zeer herkenbaar is en haar wanhoop wanneer haar moeder haar date liket en een vriendschapverzoek aan de totaal verbijsterde man in kwestie stuurt (die de ontluikende relatie dan ook direct on hold zet) veroorzaakt een langdurig lachaanval. Ook grafisch is het boek zeer appetijtelijk en de tussen de hoofdstukken geplaatste oneliners zijn zeker niet te versmaden:  

“Een maaltijd zonder wijn wordt ook wel ontbijt genoemd.”
“Alcohol lost niets op…maar goed, melk ook niet.”  

Regelmatig komt de lezer ook overzichten tegen met bijvoorbeeld 15 dingen die je kinderen niet meer kennen en 15 genietmomentjes, waarbij de voor alle vrouwen absoluut herkenbare: “Je BH losmaken en door de mouw naar buiten trekken aan het einde van de dag” mijn nummer een favoriet is.  

Echter, behalve de luchtige en grappige stukjes, vindt de lezer ook diepgang en zelfkennis, misschien zelfs wat antwoorden en in elk geval vele herkenbare situaties met wel of niet het nodige schaamrood op de wangen. Een absolute aanrader, dit boekje, voor alle vrouwen met een fantastisch rotleven en een groot vermogen om vooral te blijven genieten.