Recensie Bloedlijn

Mark Shillingford is werkzaam als baanomroeper bij paardenraces en tevens presenteert hij de uitzendingen van de races op televisie. Zijn zus Clare, is jockey en op een dag dat hij verslag van een race doet waar in zij rijdt en hij merkt aan haar manier van rijden dat er iets niet klopt.
Hij kan dat niet geloven en besluit om video-opnamen te vragen om dit eens nader te gaan bestuderen.

Mark is vrijgezel die een verhouding heeft met een getrouwde vrouw en daarmee gelukkig is krijgt ruzie met zijn zus Clare tijdens een etentje en zijn zus loopt kwaad weg. Kort daarop krijgt hij te horen dat zijn zus van een balkon van een hotel is gesprongen. Hij had haar verteld over zijn bevindingen tijdens de race en daar was zij boos over geworden. Heeft zij daarom zelfmoord gepleegd? Deze schokkende mededeling hoort hij vol ongeloof aan. Dat kan niet, zo is Clare niet. Clare is hard. ‘Ik ben veranderd’ zei ze. ‘Ik ben harder geworden. Ik moest de zeephelling opklimmen terwijl anderen in mijn gezicht schopten’
Dat is voor hem een reden om op onderzoek uit te gaan.
Heeft de dood van zijn zus iets met zijn bevindingen te maken die hij deed op de racebaan?
Tijdens het onderzoek stuit Mark op diverse vreemde zaken en er wordt zelfs pogingen gedaan om hem te doden.

Wie niets weet over paardenrennen hoeft niet bang te zijn dat dit een belemmering is om dit boek te lezen. Het verhaal is goed verzorgd, het is spannend en de ontknoping kent een verrassing. Jammer genoeg komt er een stereotypering in het verhaal in voor waar bij mij de haren recht overeind gaan staan. ‘Hij heeft onze Emily verruild voor een Franse herenkapper die Pierre heet’.
Wie van een goed leesbaar, spannend boek houdt, is bij dit boek op zijn plaats.