Tijdens een weekje verlof had ik de film 'Philomena' gezien op Netflix. Bij de aftiteling bleek dat er ook een boek van was, en aangezien het boek meestal beter is dan de film, heb ik gelijk het boek besteld.
Het eerste deel van het boek kwam nog behoorlijk overeen met de film: het ongetrouwde meisje dat in een klooster bevalt van haar zoontje en in het klooster een soort slavenarbeid moet doen om haar schulden af te lossen. Op het moment dat het jongetje geadopteerd is, gaan de film en het boek enorm uit elkaar lopen: de film volgt de zoektocht van Philomena naar haar zoon, samen met een journailist en het boek beschrijft het leven van de zoon, het is eigenlijk een biografie. Op zich erg interessant, maar soms een tikje langdradig. Het was wel weer interessant om te weten dat de Amerikaanse regering heel lang bewust de ogen heeft gesloten voor de Aids-problematiek. Het was ook wel weer mooi om te lezen hoe de zoon ook altijd geworsteld heeft met zijn adoptie-verleden. Het zou mooi geweest zijn als parallel daaraan het levensverhaal van Philomena ook was beschreven, maar dat is niet gebeurd, want ik was juist zo benieuwd naar het levensverhaal van Philomena: hoe is het haar vergaan nadat ze het klooster had verlaten. Dit komt in geen van beide, boek of film, naar voren. Gemiste kans.