Het duurde maar een paar pagina's, een paar pagina's voor ik mezelf alweer langzaamaan verloor in de wereld van Caraval. In de wereld van Caraval is alles mogelijk, zowel in de goede als in de slechte zin. Al je mooiste dromen kunnen uitkomen, maar ook je grootste nachtmerries kunnen waar worden. En dat laatste, dat laatste is vooral wat Tella overkomt in het tweede boek in deze betoverende serie vol magie en verleiding.

Het Caraval van Tella is helemaal anders dan het Caraval van Scarlet. Ik denk dat ik persoonlijk het Caraval van Scarlet interessanter en leuker vond, maar ik denk wel dat het Caraval van Tella heel erg bij haar als persoon past. Elk stukje van het verhaal, elk stukje van de wereld, elk beetje magie, het past allemaal bij de avontuurlijke, ietwat wilde Tella die, in tegenstelling tot haar zus, altijd al gehouden heeft van een beetje risico en leven op de rand van een ravijn.

Waar het eerste boek ons er heel erg van heeft proberen te overtuigen dat het allemaal maar een spel is en dat we het niet zo serieus moeten nemen, brengt dit boek ons al snel weer aan het twijfelen. En ik denk dat dat de ware magie van Caraval en van de serie in het algemeen is: Als lezer weet je nooit wat een spel is en wat echt is, waardoor ook ik helemaal werd meegesleept in het verhaal en de wereld.

Het plot van dit boek is niet bijster verrassend, maar ik zat wel constant op de rand van mijn stoel, omdat ik heel graag wilde weten of ik gelijk had en of het inderdaad de richting op zou gaan die ik verwachtte.

En nu wordt het wachten op deel 3...