Als lezer word je, net als Amina, meegenomen naar een vreemde wereld. Samen met Amina verken je deze wereld. Amina stelt vragen en dat is maar goed ook. Want zonder haar vragen zouden we als lezer deze wereld van Gidsen, Archis, Meanis, Agera, Ecmos, Historian en Arteno niet begrijpen. We krijgen, heel veel info en het duurt even om te verwerken. Daar houdt Greet rekening mee door Amina terug uitleg te laten vragen over zaken die ze niet goed begrijpt. Waardoor deze herhaling van nieuwe elementen amper opvalt. Je leert, samen met Amina, over deze wereld. Naarmate Amina gelukkig wordt met haar ontdekkingen voel je je als lezer meegezogen in haar nieuw gevonden geluk.

De wereld van Ikken is er ook nog. Daar volgen we Gauthier die de verdwijning van Amina in vraag begint te stellen. Hij ontdekt zaken die niet lijken te kloppen met wat hij weet of wat hem verteld is dat hij moet weten. Hoe meer hij erover nadenkt hoe vreemder hij het allemaal vindt. Maar in de wereld van Ikken moet je oppassen met vragen te stellen.

Greet slaagt er telkens in om een hoofdstuk te eindigen met de drang naar meer. Door de wisselwerking van de “twee verhaallijnen” moet je net iets langer op je honger blijven zitten voor je weet wat er gaat gebeuren. Of soms moet je gewoon goed tussen de regels lezen.

Dit boek neemt ons als lezer weer mee in een rollercoaster aan intriges, liefde, vriendschap en nieuwigheden in de wereld. Gelukkig krijgen we antwoorden op vragen uit het vorige deel. Al komen er ook nieuwe vragen bij. Eén prangende vraag blijft onbeantwoord, niet enkel bij de lezer maar ook bij bepaalde personages. Het einde speelt zo met je emoties dat ik met een krop in de keel heb verder gelezen. Je leeft als lezer echt mee met al de personages, geen personage voelt overbodig aan of als een vijfde wiel.

Hoewel dat we hier in een heel ander wereld zijn dan in het vorige deel, voelt het heel vertrouwd aan. Je ziet de wereld tot leven komen door de gedetailleerde beschrijvingen. Wat opvalt is dat Greet hier echte levenslessen & wijsheden in verwerkt heeft die we zo in het dagelijkse leven zouden moeten toepassen. De Kleuren Van Het Licht is een fantasieverhaal waarvan er in België en daarbuiten geen gelijken te vinden is. Vanaf pagina 1 tot 348 blijf je geboeid en nieuwsgierig naar wat er diep onder de grond gaande is en hoe Amina eindelijk haar plaatsje in de wereld begint te vinden. Wat niemand is onbelangrijk in de wereld.