Dit was het samenleesboek van februari, wat AngeLuna en ik tegelijk hebben gelezen.
Hoewel ik normaal gezien erg graag waargebeurde verhalen lees, vond ik dit boek van Gina French een beetje tegenvallen. In principe sprak het verhaal me ontzettend aan; een vrouw die in al haar wanhoop haar man neersteekt. Maar het wordt op zo'n droge, emotieloze manier verteld, dat het verhaal me niet echt meegreep. Op het einde heb ik wel een traantje weg moeten pinken, wanneer Gina verder moet na de gebeurtenis van het neersteken. Ik trok echter mijn wenkbrauwen op bij de beschrijving van het moment zelf dat ze hem neerstak. Het kwam totaal onverwacht, wat maar eens aangeeft dat het verhaal de wanhoop die ze voelde niet echt duidelijk over heeft kunnen brengen. Jammer.