De ongedwongen schrijfstijl en de fantasie waarmee Jelmer Jepsen deze roman doordrenkt heeft zorgt er voor dat je het boek in een mum van tijd uitgelezen hebt.
Het is ondanks het hoge fantasiegehalte een geloofwaardig verhaal geworden dat realistisch overkomt. Knap hoe deze auteur dat voor elkaar heeft gekregen.

Ook vind ik het mooi hoe Amanda door de auteur neergezet is.
Ze komt voor je ogen tot leven. Je geniet er van hoe ad rem Amanda reageert op vragen en situaties en wat ze allemaal al bedacht heeft op haar jonge leeftijd. Zo vroegrijp, intelligent en wereldwijs als ze is wist ze me vaak te verbazen. Amanda is soms ook verbaasd over zichzelf wanneer ze op een vraag antwoord geeft. Dan vindt ze zichzelf heel bijzonder. Ook de andere personages zijn duidelijk beschreven, daar waar dat van belang is voor het verhaal.

Amanda weet inmiddels ook dat haar moeder toen Amanda drie jaar was niet zomaar vertrokken is. Ze heeft ontdekt waar ze is en waarom ze daar is. Ze smeedt een plannetje om bij haar te kunnen gaan wonen maar dat is niet eenvoudig om dat te realiseren. Ze is tenslotte nog maar elf jaar en het moet op een bepaalde manier gebeuren zodat de andere mensen haar kunnen geloven. Ze zal door heel Florida moeten reizen, maar daarvoor moet nog wel het een en ander geregeld worden.

Zal ze het voor elkaar krijgen, zal haar plannetje lukken?
Daar ga ik hier niets over vertellen. Het is tenslotte leuker voor jou om dat zelf te lezen.
Wat ik nog wel even kwijt wil is dat Gloria onverwacht geschiedenis zal schrijven...