Het hoofdpersonage uit en de schrijfster van De boekbindster hebben veel gemeen. Anne Delaflotte Mehdevi liet een diplomatieke carrière achter zich om zich te kunnen toeleggen op het boekbinden en het schrijven. Ook Mathilde, de dertigjarige, roodharige protagoniste liet Parijs en haar functie als diplomate achter zich om in een klein dorpje in de Dordogne het vak van boekbinden uit te oefenen. Het komt niet uit de lucht vallen, ook haar grootvader had een voorliefde voor boeken en het conserveren ervan. Mathilde denkt nog vaak aan haar grootvader, die haar ook zijn enorme liefde voor de tekst Cyrano de Bergerac bijbracht. Nog steeds ligt dat boek op Mathildes nachtkastje en bij tal van gebeurtenissen in haar leven kan ze een passende passage uit Cyrano plaatsen, passages die dan ook in De boekbindster zijn opgenomen. Dit maakt nieuwsgierig naar die negentiende-eeuwse tekst.

Vanaf het prille begin ademt De boekbindster de sfeer van Chocolat: de storm, het pittoreske landschap, het middeleeuwse pand waarin Mathilde haar atelier heeft, het kleine binnentuintje, de smalle steeg die aan de ene kant uitkomt op de voorde – een doorwaadbare plaats in een rivier – aan de andere kant op het kerkplein, de voorliefde voor het vakmanschap. Het verhaal gaat als volgt: een mysterieuze man brengt een gehavend, maar ongelooflijk mooi boek naar Mathilde. Hij vraagt haar het te restaureren. Tijdens de restauratie wordt Mathilde dermate geïntrigeerd door het boek en zijn eigenaar, dat ze op onderzoek uitgaat. Ze komt in contact met archeologen in Bordeaux, ze bezoekt een zonderlinge gemeenschap die elk weekend huist in een verlaten molen, ze doorzoekt de bossen van de Périgord. Ze merkt dat het leven als boekbindster niet alleen rozengeur en maneschijn is. In het kleine dorpje doen geruchten over haar de ronde, die het voortbestaan van haar eenmanszaak in gevaar brengen. Samen met enkele goede buren biedt ze hieraan het hoofd.

De boekbindster is prettig om lezen. La France profonde komt tot leven en het is lekker vlot geschreven. Er zit veel vaart in het verhaal, al heeft Anne Delaflotte Mehdevi nog veel te leren van de echte plotbouwers. Sommige wendingen zie je wel van heel ver aankomen. Het hoofdpersonage kan soms zo naïef uit de hoek komen dat je je afvraagt hoe ze ooit als diplomate in Parijs heeft kunnen standhouden. Dat feit vermeldt Delaflotte overigens alleen maar, je komt als lezer geen wapenfeiten uit Mathildes verleden te weten. Naast Mathilde bevolken andere opmerkelijke personages het boek, zoals de ronde bakker met zijn sibillijnse vrouw, de jonge schoenmaker die zelf altijd pantoffels draagt of de burgemeester die zich opwerpt als de pater familias van het dorp en alle bewoners. De boekbindster is een lekker feelgoodboek dat het best tot zijn recht komt als je het zou kunnen lezen ergens op een beschaduwd plekje in een Frans landschap, met een glas wijn in de aanslag. Een kabbelend riviertje en vlagen bloemengeur maken de ervaring compleet. Misschien een idee voor de vakantiekoffer? (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)