Inderdaad, zijn vorige boeken begonnen eentonig te worden en voorspelbaar. Alhoewel de ruzie-en-dan-weer-goed-maken en de driehoek Pieter/Hanne/Carine weer ruimschoots aan bod komen, is de plot echt goed. Nu nog wat minder scenes over ruzies en dan weer bijleggen tussen Van In en Martens en het komt weer goed. Aspe kan toch wel over iets anders schrijven dan altijd die misverstandscenes of overdreven reacties tussen die twee?