Diney Costeloe brak wereldwijd door met haar roman De verloren kinderen. Nu, met het schrijven van Het meisje zonder naam, lijkt ze dit succes nog eens dunnetjes over te doen.

Lisa Becker is 13 jaar als ze zonder haar moeder en blinde broertje, op de trein wordt gezet met als doel een veilig onderkomen te vinden. In Londen wordt zij warm ontvangen door oom Dan en tante Naomi. Lisa heeft het niet makkelijk als Duits meisje in de Engelse samenleving. Niet iedereen staat te springen om haar aanwezigheid. Maar gelukkig sluit ze al snel vriendschap met een van oorsprong Duits klasgenootje en Harry, een jongen die samen met haar in de trein zat.

Maar ook in Londen is het verre van rustig. De bombardementen volgen zich in hoog tempo op en door haar claustrofobie durft Lisa niet zo goed de schuilkelder in te gaan. Wanneer ze - zonder dat haar pleegouders dit weten - met Harry naar de start gaat, wordt ze overvallen door een bombardement. Ze weet niet wat haar overkomt en rent over de straat. Gelukkig is daar die onbekende man die haar meeneemt en afschermt tijdens een inslag. Lisa overleeft het, dankzij die onbekende man.... maar ze weet niet meer wie ze is.

Terwijl Naomi alle ziekenhuizen af gaat naar Lisa, lukt het haar niet haar te vinden omdat Lisa wordt aangezien als de dochter van de onbekende man. Hoe erg haar pleegouders ook willen geloven dat Lisa nog leeft, uiteindelijk ziet de onverwachts zwangere Naomi geen andere optie dan naar het platte land te gaan. Wanneer hun huis wordt gebombardeerd, reist Dan haar achterna...

Ondertussen gaat Lisa naar een pleeghuis en van daaruit naar het platte land. Niet wetend wie ze is, moet Lisa voor de zoveelste keer opnieuw beginnen. Gelukkig vindt ze ook daar bijzondere mensen die haar willen helpen en met wie ze vriendschappen kan sluiten. De grote vraag blijft natuurlijk, zullen Lisa, haar pleegouders en haar vrienden het overleven? Zullen ze elkaar terug vinden? En wat is er met haar ouders en haar broertje in Duitsland gebeurt?

Costeloe schrijft een hartverscheurend verhaal dat soms wat aan diepgang mist. Ook zal de kenner van feiten over WOII er snel achter komen dat niet alle historische feiten op een juiste manier in het boek zijn weergegeven. Bijvoorbeeld waar je kijkt naar het tijdspad. Tegelijkertijd vormt dit voor mij als lezer geen enkele belemmering. Met name doordat Costeloe vooral in gaat op de beleving van de gebeurtenissen en in veel mindere mate op de historische feiten.

Een boek waar de liefde voor het leven, de kracht van liefde voor elkaar en de beleving van de oorlog centraal staat. Een absolute aanrader die me nieuwsgierig maakt naar het vervolg The Married Girls.