Het onderwerp van ‘The Book Thief’ is de Tweede Wereldoorlog. “Oh, nee, alweer een oorlogsboek”, zou je misschien verzuchten, maar dat hoeft niet. Want daarvoor is het verhaal te bijzonder. Allereerst door de verteller, namelijk De Dood zelf. Dit is geen grimmig ìn een donker gewaad gekleed personage met een zeis, die de tijd van zijn leven heeft in deze tijd dat mensen sterven bij bosjes, maar juist een licht melancholisch en gevoelig persoon, die moeite heeft met zijn zware taak. En ten tweede omdat het boek gaat over Duitse burgers, die ook allemaal, zo wordt treffend in beeld gebracht, de zware tol moeten betalen voor de oorlog die ze zelf begonnen zijn.
De Dood vertelt het verhaal van Liesel, een dapper meisje dat hij het eerst treft als hij de ziel van haar broertje moet ophalen. Vervolgens lezen we hoe ze wordt opgenomen door een pleeggezin in een klein Duits dorpje bij München en ze bevriend raakt met een Joodse onderduiker, Max en een jongetje bij haar in de straat, ‘lemon-haired Rudy’.
Liesel’s belevenissen worden liefdevol verteld, in een hele eigen stijl, niiet alleen door de vertelstem maar ook door de inhoudelijke elementen. Zo is het boek doorspekt met een soort kadertekstjes, illustraties en handgeschreven stukken. En ook in het boek het stripverhaal opgenomen dat Max over de pagina’s van Mein Kampf heeft getekend voor Liesel.
Concluderend kun je spreken van een erg bijzonder en bij vlagen zelfs erg aangrijpend boek met hele sterke momenten. Meer dan voldoende reden om het te lezen in ieder geval!