"De Overkant is vol wonderen waar ik nooit zelfs maar over heb kunnen dromen." ~ p22.

De wereld achter het water gaat verder waar Het boek van voorheen stopte. Leia en Walt zijn eindelijk op weg naar de wereld die ze niet kennen, de Overkant, en net als hen ben ik nieuwsgierig naar wat we daar aantreffen. Vanaf de eerste pagina zit je gelijk weer in het verhaal en ben je onderdeel van het grote avontuur. Het lezen voelt als een echte beleving, je bent geen toeschouwer maar maakt echt deel uit van het reisgezelschap.

" Geweldloze idealen zijn prima, zolang het maar idealen zijn - verwachten dat mensen nooit meer boos of agressief zijn, haalt alle menselijkheid uit een samenleving weg." ~p152.

Ondanks dat alles wat ze geloofde onlangs is teniet gedaan, blijven ze op hun eigen manier geloven in een betere wereld. Maar is de Overkant wel alles wat ze er van hoopte? Ik vind het echt knap om te lezen hoe Jen Minkman een relatief zwaar onderwerp als het geloof op een mooie manier heeft weten te verwerken in dit verhaal, en geeft absoluut stof tot nadenken... Want wat als blijkt dat alles wat je hele leven meegekregen hebt gebaseerd is op iets heel anders? Toch is het absoluut geen aanval op de hedendaagse geloven en culturen, het geeft mijnsinziens enkel een heel goed beeld wat er kan gebeuren als een groep zich zou distancieren van de bestaande samenleving en wat er kan gebeuren als de "verkeerde mensen" bepalen wat je wel en niet mag weten. En dan toch op een hele luchtige manier, want het blijft een spannende YA en een fictief verhaal. Wat ik trouwens echt een toevoeging vond was het verhaal vanuit Alisa, zodat je toch ook verbonden bleef met de achterblijvers op het eiland. Want ook daar heeft het ontdekken van de waatheid de nodige impact...

"Zonder gevoel en hart wordt een heilig boek een dode schil." ~ p179.

Dit vervolg maakte het verhaal voor mij echt compleet. Ik ben inmiddels echt enorme fan van Jen Minkman's schrijfkunsten. Zo veelzijdig als haar verhalen zijn, allen weten ze mij op dezelfde manier te grijpen. Het zijn stuk voor stuk verhalen waar je heel makkelijk in verdwijnt en voor je het weet de laatste bladzijde al omslaat... Hier wil ik echt wel een plank vol van ♡