Het verhaal begint bij een bijzondere ontmoeting tussen Dorothea, een jonge Hollandse meid met een Amerikaanse droom en de indiaan Jamison. Ze worden verliefd op elkaar en willen bij elkaar blijven. Dat wordt een moeilijk begaanbaar pad voor hen, de cultuurverschillen zorgen ervoor dat Dorothea na een paar maanden Jamison achter zich laat. Een poosje later keert ze toch weer terug en besluit ze in Monument Valley te blijven. Samen overwinnen ze vele obstakels en komen ze erachter dat hun liefde heel sterk is. Als Dorothea bedenkt dat ze haar vriend mee wil nemen naar Nederland om aan haar familie te laten zien lopen ze tegen paspoort problemen aan en beseft ze dat haar wereld in het reservaat een kleine wereld is. Omdat ze voor de winter geen passende woning kunnen krijgen (een stacaravan is niet echt een optie in de sneeuw) gaat ze terug naar Nederland. Met het doel snel terug te komen. Dat loopt door omstandigheden anders en uiteindelijk keert ze op een tijdelijk visum terug. Hoe nu verder?
Dat ga ik niet vertellen, dat is heel mooi terug te lezen in het verhaal.
Wat ik in het verhaal miste was een beetje de emotie. Ze vertelt het bijna alsof het over iemand ander gaat. Pas op het einde komen de emoties aan bod en wordt het geheel een mooi afgerond verhaal.
Het boek is wat strak gebonden en dat las soms lastig. En de foto's zijn een beetje klein.
Over het algemeen is het een bijzonder verhaal dat op een vlotte manier verteld wordt en je leert veel over de cultuur van de Navajo indianen van nu.