Deze recensie verscheen eerst op https://lauriesbookshelf.com

Nadat ik in het begin van deze zomer Koningin Van de Schaduw had gelezen, was het nu tijd voor Rijk Van Stormen. En wederom was dit genieten geblazen.

Ik moet iets opbiechten. Naarmate ik verder kom in deze geweldige serie, vind ik het steeds moeilijker om deze boeken te recenseren. Omdat ze slecht zijn? Nee, zeker niet. Juist omdat ze goed zijn en alles zo goed in elkaar steekt dat ik gewoon niet weet wat ik nou moet opschrijven.
Laat ik nog iets anders opvallends benoemen. Hoe verder het verhaal zich vordert, hoe verder de hele wereld van De Glazen Troon zich ontwikkelt en hoe complexer deze wereld wordt. Er komen meer rijken bij, meer koningen/koninginnen en meer legendes en verhalen. En nog meer beesten. Ik weet werkelijk waar niet hoe Sarah J. Maas het voor elkaar krijgt om in ieder deel weer een nieuw wezen te introduceren. Deze wezens worden ook steeds spookachtiger. Fantastisch.
Ik vond het wel moeilijk om weer in het verhaal te komen en dat heeft denk ik te maken met de complexiteit van de wereld en het verhaal zelf. Gelukkig komt er eind oktober (in het Engels) een boek uit over de wereld van De Glazen Troon. Dat boek wil ik echt gaan lezen, want soms raak ik het spoor echt even bijster. Wat misschien ook zijn steentje daaraan bijdraagt is dat ik geen kaart heb. Volgens mij zit die wel in het fysieke boek, maar daar heb ik niets aan.
Maakt de complexiteit Rijk Van Stormen minder aantrekkelijk om te lezen? Nee. Het verhaal blijft spannend en stukje bij beetje ontrafel je het hele mysterie van koning Erawan en Morath. Aelin is een genie in het verzinnen van stiekeme plannetjes en als deze plannetjes worden onthuld valt je mond open van verbazing. Wat een slimme slang is dat toch.
En dan die laatste hoofdstukken. Oh mijn God die laatste hoofdstukken. Is het al april? Ik moet weten hoe dit afloopt. Kortom, ik heb Koninkrijk Van As NU nodig. Eerst maar eens kijken hoe het met Chaol is in Toren Van De Dageraad. Wordt vervolgd!