Donkerblauwe dagen heeft een eenvoudige structuur waarbij het vertelperspectief elk hoofdstuk wisselt tussen de twee hoofdpersonages. Wie aan de beurt is wordt duidelijk vermeld. Door die duidelijke structuur gaat de volledige focus naar de inhoud. De personages zijn vrij stereotiep (de computernerd, het populaire meisje, de freak…) maar worden desondanks geloofwaardig uitgewerkt. Het is bovendien opvallend hoe goed Crowley er in slaagt om de nevenpersonages uit de schaduw te laten treden. Hoewel Henry’s vader amper in het verhaal aan bod komt, kon ik hem helemaal voor me zien en leefde ik ook met hem mee. Crowley schreef het boek terwijl ze rouwde om haar vaders dood. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat Rachels rouw doorleefd en realistisch weergegeven wordt.

Het verhaal speelt zich grotendeels in en rondom de tweedehandsboekenwinkel af. De Brievenbibliotheek is het deel van de winkel waar bezoekers zelf boeken plaatsen die voor hen een belangrijke betekenis hebben gehad. De auteur legt dit systeem met zo’n passie uit, dat ik maar niet kan begrijpen waarom zo’n afdeling niet in elke boekenwinkel aanwezig is.

Donkerblauwe woorden is romantisch en dramatisch, zonder de link met de werkelijkheid volledig te verliezen. Crowley schreef een behoorlijk aangrijpende, maar optimistische young adult roman die ook volwassen lezers zal aanspreken.

Mijn volledige recensie lees je hier: https://www.hebban.nl/spot/smakelijk-lezen/nieuws/aangrijpende-ya-donkerblauwe-woorden-cath-crowley