Lisa Beckers, een jong Joods-Duits meisje wordt door haar moeder aan de vooravond van de tweede wereldoorlog op een trein naar Engeland gezet, waar ze meer levenskansen zal krijgen. Ze wordt in een gastgezin geplaatst maar als Duitssprekend meisje heeft ze in het begin veel moeite om zichzelf verstaanbaar te maken, gelukkig zijn er enkele mensen die haar kunnen helpen, waaronder Harry, die op dezelfde trein als haar zat en zelfs uit dezelfde regio kwam. Ze sluit vriendschap met hem. Wanneer ze van bij een afspraakje met hem komt, barsten de aanvallen los en raakt ze gewond. Daardoor raakt ze haar geheugen kwijt en weet niet meer hoe ze heet. Via een kindertehuis wordt ze opnieuw geplaatst in een gastgezin en gemeenschap, waar ze haar opnieuw relatief vlug aanvaarden. Ze sluit vriendschap met Billy, die met zijn ouders op een boerderij woont en ze gaat hen regelmatig daar helpen. Algauw voelen ze toch iets meer dan vriendschap voor elkaar, en Charlotte , zo zijn ze Lisa uiteindelijk gaan noemen, naar de verzorgster in het ziekenhuis waar ze na de bombardementen terecht kwam, vind meer en meer haar draai in de nieuwe gemeenschap. Maar stukje bij beetje komt haar geheugen terug en gaat ze op zoek naar haar eerste gastgezin ...

In 'het meisje zonder naam' van Diney Costeloe zijn we op de achtergrond getuige van de ontluikende liefde tussen Lisa en Billy in een door de tweede wereldoorlog geplaagde Engeland. Het verhaal leest erg vlot en prettig door de korte hoofdstukken en dankzij de tijdsaanduidingen weet je perfect in welke periode we wanneer zitten. Het was voor mij dan ook erg lang geleden dat ik nog is zo hevig in een verhaal werd meegetrokken, het was of ik er zelf bij was. Het verhaal is al een tijdje uit en zindert nog steeds na. Het geluid van een brommer bijvoorbeeld doet me nog wat opschrikken omdat het zo hard lijkt op het geluid van een naderende bommenwerper, om maar te zeggen hoe sterk dit verhaal is en hoe hard het wel blijft hangen.
Je kan wel merken dat de auteur erg goed geïnformeerd is over onder meer de gebruiken tijdens de tweede wereldoorlog. Ik hoop dat de filmrechten al verkocht zijn.

Deze roman is zijn 5 sterren meer dan waard.