Vooraan in het boek staat een bericht dat het begin van dit verhaal is gebaseerd op een
ware gebeurtenis. In juni 1987 is een politieman om het leven gekomen, toen hij een inbraak probeerde te verijdelen.

Monica en Roy Peters verheugen zich op een avondje voor hen alleen; 'quality time'!
Hun twee dochters liggen in bed, een drankje is ingeschonken en een ontspannend muziekje klinkt op de achtergrond. Monica hoopt maar dat Roy weer geen oproep krijgt, zoals wel vaker gebeurt op zijn vrije dag. Maar de teleurstelling is groot wanneer het gevaar nog dichterbij is dan ze verwacht had. Ze moet nu zelf een oproep doen terwijl Roy op onderzoek gaat omdat er een ijselijke kreet vanuit het huis van de buren klinkt.
Roy overleeft deze ontmoeting met de dader(s) niet en Monica blijft alleen achter met twee kleuters.
Ze leeft acht jaar alleen voor haar kinderen, totdat ze een bericht onder ogen krijgt.
Monica heeft nog maar één ding voor ogen en dat is wraak nemen op diegene die Roy vermoord heeft. Ze wil er voor gaan zorgen dat de dader moet lijden, zoals zij al die jaren geleden heeft.

Dit debuut van Vera Lundi is zeker origineel te noemen. Vooral in het begin leest het lekker vlot door de manier van schrijven, ik dacht op dat moment niet dat ik met een debutant te maken had. Hier en daar een schoonheidsfoutje, wat door meer aandacht schenken bij het redigeren niet nodig was geweest. Dat heeft niets met het verhaal zelf te maken, meer met de afwerking door de redactie.
Naarmate het verhaal vordert vermindert het gevoel dat ik iets speciaals aan het lezen ben. Het is ook niet helemaal geloofwaardig naar mijn mening. Je kunt gevoelens niet zo lang uitzetten en dan in een keer zonder zelfs nog naar je naasten om te kijken wraak gaan nemen. Ook het stukje over de baby komt me vreemd voor.
Het voelde eerder een Young Adult-verhaal dan een thriller. Maar dat gezegd hebbende; het leest als een trein. Ik had het boek vlot uit.
'ONbezonnen' heeft een grote belofte in zich en ik wil graag een volgend werk van Vera Lundi lezen om de groei te kunnen volgen.