Een gezapig voortkabblend verhaal - bijna feelgood - in flashback vorm, waarbij de flashback 90% van het boek uitmaakt. Hierin wordt langzaam opgebouwd vanuit steeds duidelijker worden elementen waaruit blijkt dat er iets vreemds aan de hand is. De oplossing komt niet echt als een verrassing maar heeft wele onverwachte elementen. De hoofdpersonages worden stilaan oude bekenden, de snor van Qwilleran en de katten spelen opnieuw een voorname zelfs cruciale rol.
Vooral de langzame evolutie gekruid met veel antiek en eten/drinken maakt het leuk om lezen. Doordat de flashback zo lang duurt is het zeker geen thriller waarbij je op het puntje van je stoel zit - dat is ook niet de bedoeling.