In vlot Nederlandse van Kooten-stijl geschreven, met een lach en een grimlach. Bedoeling is het leven bij het ouder worden te relativeren - het hoeft allemaal niet meer, maar eigenlijk kan dat wel een verademing zijn. Minder stress, stilstaan bij het verleden, ouderdomskwalen... toch wel met een melancholische ondertoon... maar het optismisme (en aanvaarding) staat centraal.