Eind negentiende eeuw: Lennart wordt geboren als bastaard van een Duitse graaf. Zijn vrouw dwingt haar man om het kind door te laten gaan als een kind van haar en haar man. Lennart wordt dan wel opgenomen in het gezin van de graaf, maar wordt gekleineerd door zijn vader en getreiterd door zijn twee halfbroers. Zijn van oorsprong Engelse moeder vertelt hem veel verhalen over haar jeugd in Engeland en brengt hem liefde voor Engelse literatuur bij. De uren die hij met haar doorbrengt zijn de beste tijden van de dag. Verder vlucht hij naar de keuken, waar hij veilig is voor het gepest van zijn vader en broers.
Dat laatste neemt zulke vormen aan, dat Lennart moet vluchten, omdat zijn leven in gevaar komt. Zijn gezondheid is al genoeg beschadigd: hij lijdt vaak aan oorontstekingen en zijn gehoor is slecht.
Op zijn vlucht ontmoet hij een Zwitserse patissier, die een winkel heeft in Venetië. De man is op reis met zijn dochter, zijn vrouw is ziek en is achtergebleven in Venetië. Ze zoeken een opvolger voor de bakkerswinkel. Lennart gaat bij de Zuckerbäcker in de leer.
Het is interessant om te lezen, wat hij zoal moet doorstaan om het vak te leren. Maar of leraar en leerling elkaar nu genoeg vertrouwen? Lennart vertelt niet over zijn gehoorproblemen en zijn meester leert hem voor zijn gevoel niet alles wat hij moet weten om de zaak over te nemen.
Intussen is Madlaina, de dochter van de bakker, verliefd geworden op Lennart. Zij is al getrouwd, dus Lennart laat zijn oog vallen op Tamara, dochter van een gondelbouwer. Achterdocht, jaloezie, geheimen: het liefdesverhaal zit er vol mee. Ook dit deel is goed geschreven, maar boeide me toch minder dan het verhaal van de Zuckerbäckerei.