Flaptekst:
Een lichaam van zes verschillende aan elkaar genaaide lichaamsdelen wordt in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf gevonden. Wie heeft deze gruwelijke lappenpop gecreëerd? Wolf , een bijnaam voor William Fawkes, is net terug bij het korps na maanden van psychologisch onderzoek. Samen met zijn collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds moet hij de meest bizarre zaak uit zijn carrière zien op te lossen. De zaak komt in een stroomversnelling als de Lappenpop moordenaar de politie uitdaagt door een lijst vrij te geven met zes namen en data van de sterfdagen van de slachtoffers. Zal het hen lukken om de moordenaar te pakken?
Je maakt kennis met Wolf . Hij is niet wat je een prototype rechercheur noemt, hij is anders en heeft hele aparte werkwijze. Toch kan je je wel redelijk in hem inleven. Emily Baxter en Alex Edmunds zijn zijn collega’s , je leert hen redelijk goed kennen maar een echte band krijg je niet. Edmunds is aan de ene kant wel interessant maar aan de ander kant vind ik hem een watje. Dan heb je nog Andrea, de ex van Wolf en journalist die verslag doet van de Lappenpopmoord. Van haar krijg ik helemaal geen hoogte.
Het boek begint met een proloog, die spannend genoeg is om de rest te willen lezen. Door de vele personages, die dan weer bij hun voornaam en dan weer bij hun achternaam genoemd worden en de vele perspectiefwisselingen, is het geen boek dat je in een keer uitleest. Soms moet je stukken teruglezen omdat je anders de draad kwijt ben en dat vind ik jammer. Over draad gesproken, het boek ziet er werkelijk prachtig uit met een rode draad op de rug en door het hele boek. Heel mooi uitgevoerd.
Het verhaal is wel origineel. Een Lappenpopmoordenaar… hoe verzin je het. Het is goed opgebouwd en de spanning is zeker in het verhaal aanwezig. Er zit veel humor en een sarcastische ondertoon in. De auteur heeft behoorlijk wat horrorachtige of lugubere stukken beschreven. Dat is voor een thrillerfan natuurlijk smullen. Het eind vind ik persoonlijk nogal vreemd, dat verwacht je niet.
Voor een debuut is het wel geslaagd, ik geef het 3.5 sterren.