Dit is het derde boek dat ik lees van Esther Verhoef. Mijn absolute favoriet is nog steeds "Tegenlicht". "Rendez-vous" vond ik ook vlot leesbaar en spannend.

"Déja-vu" leest vlot en krijgt nog onverwachte wendingen, maar ik was niet aan het boek gekluisterd. Dit in tegenstelling tot de 2 vorige literaire pareltjes.

Het verhaal zit goed in elkaar, de schrijfstijl is leuk, maar ik miste iets. Al valt het moeilijk te benoemen wat specifiek. Ik denk dat het vooral de spanning was die ik miste als constante.

Toch laat ik me niet ontmoedigen. "De kraamhulp" staat ook ergens bovenaan op mijn lijstje. De boeken die ze schreef samen met haar echtgenoot als Escober spreken me zeker ook aan.