Alleen ik overleefde, een titel die het ergste doet vermoeden. En dat klopt ook wel, want Carmina Salcido overleefde, als door een wonder, als enige van het gezin een koelbloedige moordpartij. Het boek beschrijft wat Carmina heeft doorgemaakt.

Een groot deel van deze beschrijving heeft ze ontleend aan kranten en het door de politie verzamelde bewijsmateriaal. Vooral van de periode dat ze nog erg jong was. Maar ook put ze uit haar herinnering. Zelfs die van toen ze nog maar drie jaar oud was.

Uit het boek blijkt dat Carmina het niet gemakkelijk heeft gehad. Haar moeilijkste tijd was in feite de periode dat ze bij een adoptiegezin werd ondergebracht. Maar ook daarna viel het haar allemaal niet mee. Want ze kreeg te maken met indoctrinatie, met lichamelijke, maar ook met geestelijke mishandeling.

In het boek laat Carmina de wereld weten wat haar overkomen is. Ik denk dat het ook een goede uitlaatklep voor haar geweest is. Omdat ze in al de jaren daarvoor met zo goed als niemand over haar lot heeft kunnen praten.

Op momenten is het boek indrukwekkend, maar er zijn ook delen die wat mij betreft overgeslagen hadden kunnen worden. Toch vond ik het een interessant en deels boeiend boek om te lezen.