Nimue woont met haar oma en haar broertje Arthur in een klein vissersdorp. Haar moeder is elf jaar geleden weggegaan en haar vader is overleden. Als zij het dagboek van haar moeder vindt en deze gaat lezen, wordt langzaam duidelijk waarom ze is weggegaan. Nadat een verschrikkelijke storm alles heeft verwoest in het vissersdorp en haar oma daarbij om het leven komt, besluit Nimue het dorp te verlaten en samen met haar broertje op zoek te gaan naar hun moeder. Tijdens hun zoektocht reizen ze door een continent waar de Zwarte Griep heerst. Een ziekte die aan veel mensen het leven kost. Een in flarden mist gehulde gestalte toont zich regelmatig aan Nimue. Wie is dit en waarom wordt ze door hem achtervolgd? En hoe zit het met de gave die Nimue blijkt te hebben?

"Hoe is het mogelijk dat een eenvoudige aanraking mijn eigen blaren en zelfs een fatale wond kan genezen? Ik denk aan mijn zalven, allemaal verloren nu het huis verwoest is en aan de kruiden die ik zonder veel moeite weet uit te zoeken als verlichting tegen een of andere kwaal … Maar daar is niks vreemds aan."

'De stem van de zee' is het eerste deel van de Eiland in de mist-trilogie. Een dystopische Young Adultroman. Dystopie is een (denkbeeldige) samenleving met louter akelige kenmerken waarin men beslist niet zou willen leven. Een dystopie is daarmee het tegenovergestelde van een utopie die juist een bijzonder aangename samenleving voorstelt. Het verhaal speelt zich af in de verre toekomst, maar het lijkt alsof het zich eigenlijk in het verleden afspeelt. Een land dat verwoest is door De Inslag, waardoor er een gebrek is aan veel voor ons normale voorzieningen. Alsof iedereen teruggeworpen is in de tijd. Huizen, wegen en dergelijke zijn allemaal verwoest en met veel moeite kunnen de mensen zich in leven houden.

"De huizen die hier staan zijn haveloos. Ze leunen tegen elkaar aan als vermoeide oude mensen. Het is de armste wijk, armer nog dan ons eigen dorp."

Vanuit het perspectief van Nimue, in de eerste persoon, wordt 'De stem van de zee' verteld. Er zijn meteen al veel gebeurtenissen waardoor ik al snel vast zat in het verhaal. Beangstigende scenes die levendig zijn beschreven geven een goede spanning aan het geheel. Door de beeldende schrijfstijl is het niet moeilijk om alles voor je te zien en een voorstelling te maken van de omgeving. De fragmenten uit het dagboek van Nimue haar moeder zorgen voor enige uitleg maar laten toch ook nog vragen open. Het verhaal van Nimue neemt je mee in een spannend, maar ook onheilspellend en mysterieus verhaal. Nimue en Arthur, twee kinderen die op zoek zijn naar hun familiegeschiedenis maar daarbij hard moeten strijden om te overleven. Ben zeer benieuwd naar hoe het Nimue en Arthur verder vergaat en wil ze graag nog beter leren kennen. 'De stem van de zee' is een goed geschreven debuut dat ik van harte kan aanraden bij de liefhebbers van dit genre en ik zie uit naar het vervolg.