'Ken mij niet' van de Nederlandse schrijfster Nadine Barroso is de opvolger van haar debuutroman ‘Ego’. Het is een meeslepend boek dat je nog moeilijk opzij kan leggen eens je erin begonnen bent. Dit boek vertelt het verhaal van een meisje dat helemaal ontredderd en getraumatiseerd is nadat ze eerst ontvoerd en vervolgens jarenlang door haar gijzelnemer misbruikt en op alle mogelijke manieren gekleineerd en vernederd werd. Uit angst opnieuw gevat te worden na een geslaagde ontsnappingspoging neemt ze telkens weer een nieuwe identiteit aan. Eventjes weet en prijst ze zichzelf gelukkig in haar nieuwe warme en geborgen liefdevolle huiselijke omgeving, tot telkens weer gruwelijke gebeurtenissen die aanvankelijk slechts zeer beknopt weergegeven worden aan de hand van chronologische kranten artikels, hier abrupt een einde aan maken. Steeds is het hoofdpersonage uiterst voorzichtig en tracht ze zo anoniem mogelijk door het leven te gaan, steeds weer op de vlucht wordt ze toch elke keer opnieuw ingehaald door haar verleden. Op een dag besluit ze een dagboek bij te houden en het is aan de hand van haar persoonlijke dagboeknotities aangevuld met de artikels uit de kranten dat uiteindelijk alle stukjes van de puzzel netjes in elkaar vallen.
'Ken mij niet' is een zeer toegankelijk en vlot geschreven boek, met rake observaties en diepzinnige overwegingen, neergepend in een fraaie en verzorgde schrijfstijl zonder overdreven franjes. Ondanks de allesoverheersende twijfel, paranoia en verwarring in de geest van het meisje dat ook voor een gedeelte zelf het hele verhaal vertelt, is alles makkelijk te volgen. Als lezer ervaar je begrip en empathie voor het hoofdpersonage, wat helemaal niet zo evident is. Ook de indeling in korte hoofdstukken verhoogt de leesbaarheid en de overzichtelijkheid. Elk hoofdstuk bestaat op zijn beurt uit een doordachte afwisseling van mooi samengestelde kortere en langere volzinnen. Het boek is gedrenkt in een mysterieuze sfeer ondanks de soms harde, rauwe, onverbloemde en ongemeend realistische zelfs bijwijlen naturalistische doch nooit platvloerse of sensatiegerichte beschrijvingen van bepaalde scènes in het verhaal en de allesbehalve evidente thematiek.
Daarom krijgt dit boek van mij een meer dan verdiende vijf sterren !