Dit boek gaat over de vriendinnen Corey en Kyra. Ze wonen in een afgelegen dorp in Alaska. Ze zijn onafscheidelijk. Als Corey en haar familie naar Canada gaan verhuizen, is het afscheid moeilijk. Corey beloofd terug te komen om Kyra te bezoeken.
Vlak voordat Corey haar vriendin weer zal gaan ontmoeten, komt er het verschrikkelijke bericht dat Kyra is overleden doordat ze door het ijs terecht gekomen is. Dit is een grote schok. Corey gelooft niet dat Kyra zelfmoord gepleegd heeft. Dat wordt gezegd in het dorp. Ze wil weten wat er echt is gebeurd. Er is iets raars met het dorp en de bewoners aan de hand. Sinds Corey weg is , is alles en iedereen anders. Ze voelt dat er iets niet klopt en laat de dood van Kyra pas los als ze de waarheid weet. Maar het wordt haar niet makkelijk gemaakt.
De karakters van de hoofdpersonages worden goed genoeg uitgewerkt om je in hen te kunnen inleven. Bij sommige personen krijg je meteen al de kriebels. Die vertrouw je niet. Corey is een doorzetter en zeker niet bang. Kyra is een aparte dame, je kan je zeker wel in haar verplaatsen.
Het verhaal heeft korte hoofdstukken, de hoofdstukken worden verteld door Corey in de ik-vorm. Dat is niet mijn favoriete persoonsvorm. Er staan heel veel flashbacks in, deze gaan vooral over de herinnering aan Kyra. Zonder deze flashbacks zou je niet veel van het verhaal begrijpen. Tussendoor staan nog delen uit brieven en telefoongesprekken, die zijn zeker interessant en nodig voor het verhaal maar het leest niet erg fijn.
Het verhaal leest ondanks dit alles vlot, je vraagt je steeds af wat er echt gebeurd is met Kyra. Je doet ontdekkingen waardoor je denkt te weten hoe de vork in de steel zit maar dat blijkt dan toch weer anders te zijn. Het eind is anders dan ik verwacht had. Ergens een teleurstelling, maar het past weer wel bij het verhaal.