Recensie ‘Schaduwvechters’ van Walter Lucius (****)

Oorspronkelijke titel: Schaduwvechters
ISBN: 9789024567904
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
Pagina’s: 412

Het was al in mei 2013 dat op Crimezone (nu Hebban) de recensie van ‘De vlinder en de storm’, het debuut van Walter Lucius verscheen. Het eerste deel van De Hartland-trilogie was een feit. De kennismaking door de lezers met dit boek was voor de auteur een succes en de Schaduwprijs een bevestiging dat de gemaakte keuze en gezette stap een juiste is geweest.
Het wachten was op het vervolg, maar het tweede deel liet nog drie jaar op zich wachten. Natuurlijk zal daar een goed excuus voor zijn doch de auteur moet weten dat een trilogie, wat feitelijk één doorlopend verhaal is, het meeste succes heeft als de delen kort na elkaar gelezen kunnen worden. Maar voor de verschijning van ‘Schaduwvechters’ moesten ook nog wat wijzigingen in ‘De vlinder en de storm’ worden aangebracht en zelfs het einde omgebouwd.

De Afghaanse journaliste Farah Hafez is in Moskou gegijzeld en de gijzelaars eisen van haar dat ze voor de camera uitspreekt de jihad tegen het regime van de Russische president Potanin te steunen. Onder bedreiging anders iemand dood te schieten spreekt ze de geëiste woorden uit en wordt vrijgelaten. Ze vertrekt zo snel mogelijk uit Rusland en gaat de rol van Valentin Lavrov, CEO van AtlasNet, onderzoeken bij het binnenslepen van een order voor een kernenergieproject in Indonesië waar vele miljoenen mee gemoeid zijn. De reputatie van Lavrov blinkt uit in afpersing, bedreiging en machtsmisbruik.
In Nederland zijn hoofdinspecteur Radjen Tomasoa en Esther van Noordt druk met het onderzoek naar het aanrijden van een achtjarige jongen. Geruchten spreken uit dat tijdens het ongeluk de Minister van Economische Zaken, Edward Lombard in de auto zat of wellicht zelfs achter het stuur. Als een van de chauffeurs van de minister met zijn hoofd in een strop wordt gevonden, is het nog maar de vraag of het om zelfmoord gaat of de arme man wellicht is vermoord om hem het spreken te beletten.

De verhaallijnen in ‘Schaduwvechters’ hebben een internationale kleur. De situatie van de Tsjetsjeen in Rusland en corruptie en kwetsbaarheid van Indonesische leiders worden goed uitgediept en in de juiste sfeer door de auteur verteld. De onderlinge verbanden en groeiende vermoedens over daders en aanleiding, zijn op een transparante wijze in het verhaal gebracht zonder te vroeg veel weg te geven. Lucius geeft ook meer verdieping aan zijn personages en met name de protagonisten krijgen ‘meer gezicht’ waardoor ze ook meer tot de verbeelding gaan spreken voor de lezers
Spannende momenten wisselen zich met regelmaat af door fysieke en psychologische spanning die veelal wordt gevoed door enerzijds de grote macht bij sommige personages en anderzijds de pogingen om die macht te breken met veel slimheid en listige acties bij hun tegenstanders.
De veelheid van belangen, neergezet in een internationaal decor met diverse nationale culturen, bevestigen de intelligentie van de auteur. Want de conclusie na het lezen van ‘Schaduwvechters’ is dat Walter Lucius na ‘De vlinder en de storm (oorspronkelijke versie)’ als auteur een flinke groei heeft doorgemaakt.

Voor zijn lezers van het eerste uur zou het wel charmant zijn geweest, om in een beknopt kort voorwoord te vermelden wat de aangebrachte wijzigingen in het debuut zijn geweest.

Eindoordeel: 4 sterren

Spanning: 3 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren