Als echte Agatha Christie fan keek ik erg uit naar de Monogram Moorden van Sophie Hannah. Eindelijk weer een nieuwe Poirot, iets waar ik niet meer op gehoopt had. Grote vreugde dan ook dat ik het boek voor de leesclub mocht lezen. Ik moet zeggen dat ik het een heel lekker boek vond en het aan mijn verwachtingen voldeed. Ik had nog niets van Sophie Hannah gelezen al ligt ze wel hoog op mijn nog te lezen stapel, maar ik kwam er gewoon niet aan toe. Heel weinig tijd en zoveel goeie boeken.
De Monogram moorden begint met de vondst van drie lijken in een hotel. Ieder wordt gevonden in een andere kamer op een ander verdieping met in hun mond een machetknoop met een monogram erop.
Dit is het startsein voor een speurtocht naar de moordenaar door Hercule Poirot en Inspecteur Catchpool, een jonge onervaren inspecteur voor wie het zijn eerste moordzaak is. Hercule doet alle moeite om Catchpool zelf tot nadenken te dwingen en hierbij ook de lezer. Het verhaal leidt ons naar een dorpje waar naar het blijkt de ellende is begonnen.
Sophie Hannah heeft voor mij de juiste toon neergezet om van de Monogram moorden een echt Poirot verhaal te maken. Het is een goed doordacht verhaal met mooie verwikkelingen en een goede ontknoping. Jammer genoeg doet Sophie soms teveel haar best om het een Agatha te maken en vervalt ze soms in langdradige uitzettingen die de vaart uit het verhaal halen.
Toch was het voor mij een heerlijk boek voor op de bank met een beker thee, genieten van de sfeer van het Engelse dorpsleven met al zijn gruwelen. Van mij krijgt ze drie sterren en zal ik zeker een volgende lezen. Aldoende leert men.