Het eerste deel is geschreven in wij-perspectief. Als lezer kijk je door de ogen van de groep, de leeftijds- en dorpsgenoten van Loes. De schrijfster zet de lezer op deze manier op het verkeerde been. In dit eerste deel lees je de beleving van de buitenstaanders. Er worden suggesties gewekt die feitelijk anders blijken te zijn.
De laatste twee delen zijn geschreven in het ik-perspectief, de beleving vanuit Loes zelf. Daardoor wordt de waarheid al gedeeltelijk onthuld, hoewel de uiteindelijke onthulling toch nog anders blijkt te zijn. Een prachtig geschreven boek, scherp en direct. Het einde bevat te veel toevalligheden. Dit doet afbreuk aan het verhaal en mijn beoordeling.