Ik moest in het begin heel erg wennen aan hoofdpersonage Gina. Gina is een rustig personage en vertelt niet zoveel uit haarzelf en vanuit haar vertelperspectief ook niet.
De schrijfstijl leest langzaam, maar op zijn eigen manier ook wel prettig. Gina zit niet lekker in haar vel en dingen uit haar verleden heeft ze nooit goed kunnen loslaten. Ze ligt in scheiding, is vershuisd naar een appartementje en langzaam, door bepaalde spullen die ze opruimt en de bijbehorende herinneringen die ze deelt, leer ik haar kennen. Ze heeft een moeilijke tijd achter de rug en ik krijg steeds meer bewondering voor haar, door wat ze allemaal heeft doorstaan. En die twee exen vind ik klootzakken. Hoe hebben ze haar toen in de steek kunnen laten?

Ik vind het heel mooi dat het boek de boodschap meegeeft dat je moet open staan voor de mooie dingen, de mooie momenten, maar dat je wel in het NU moet leven en er NU van moet genieten.
En het werkt bevorderend voor als je teveel troep hebt. Ik krijg steeds meer het voornemen om mijn oude dozen op zolder ook eens goed uit te gaan ruimen, ik moet er alleen nog aan beginnen.