Via Hebban kreeg ik de mogelijkheid om voor verschijnen het vierde -en tevens laatste- deel van de Noordzeemoorden van Isa Marion te lezen.
Die kans greep ik als trouwe fan natuurlijk aan.
De eerste drie boeken kenden allen hun eigen verhaal maar daaromheen liep telkens als rode draad het mysterie rond de verdwenen zus van Kyra Slagter.
Waar deze verdwijning in de eerste drie delen nog op de achtergrond speelde, kreeg de uitwerking hiervan in dit laatste boek de hoofdrol. Ook in dit deel speelt nog de moord op een bejaard echtpaar, maar deze is nu wel van ondergeschikt belang.
Ik heb er van genoten. Ook dit deel leest weer als een trein. Ik wilde alsmaar doorlezen omdat ik wist dat er eindelijk een ontknoping zou volgen.
De personages zoals ze zijn uitgewerkt vanaf het eerste boek van bijvoorbeeld Kyra, Maud en Niels zijn sterk en daardoor kon ik me daarin ook verplaatsen en met ze meeleven.
Hier en daar is het verhaal wat vergezocht naar mijn idee maar dat doet aan de spanning niets af. Ik hoop dat Isa Maron doorgaat met de boeken over Kyra & Maud; ik heb het idee dat er nog wel wat losse eindjes zijn waaraan zeker nog een vervolg gebreid kan worden.