In adempauze maken we kennis met Sterre. Ze blogt freelance voor een vrouwensite en plaatst een negatieve recensie over een boek dat verder overal met lof wordt ontvangen. Als ze daarna een opdracht ontvangt om met kerst en oud en nieuw naar Schiermonnikoog af te reizen en verslag te doen van het leven op een eiland, kan ze niet vermoeden dat ze onderweg op de boot de schrijver van het betreffende boek tegenkomt. Dat hij niet blij is met haar en haar recensie kan ze wel begrijpen, maar moet hij zich nou zo hufterig gedragen? Gelukkig ziet ze hem na de overtocht niet meer, toch?

Een verfrissend verhaal over liefde uit onverwachte hoek. Sterre heeft op het gebied van liefde niet veel vertrouwen meer, maar Martin Scherstra weet dat gedurende het boek mooi om te buigen. Het is niet enkel een boek over liefde, ook familiebanden en vriendschap zijn belangrijke thema’s zonder dat het klef wordt. Het is voornamelijk vriendelijk en gezellig waardoor het boek heel prettig leest. Martin Scherstra laat veel zien van het eiland Schiermonnikoog, van de natuur, maar ook de van bewoner en de saamhorigheid. Ook heeft hij de reddingsmaatschappij en de vrijwilligers die goed werk doen mooi verwerkt in het verhaal waardoor het ook nog een stukje spanning heeft.

De dialogen zijn goed neergezet. Jammer is wel dat bij de zelfreflectie van de hoofdpersonen een stukje herhaling opduikt, iets wat al duidelijk was wordt nog een keer uitgelegd, soms tot 2x toe. Maar dat is verder ondergeschikt aan het complete verhaal wat gewoon goed in elkaar zit en afsluit met een happy end.