Niet zo mooi als "Het geluid van vallende dingen", althans dat vond ik, maar zeker de moeite waard om te lezen. Het motto van deze roman luidt wat mij betreft: "Het is een armzalig soort geheugen dat alleen maar achteruit werkt." Dat komt uit Alice in Wonderland, en wordt tegen Alice gezegd door de"White Queen". Die zin komt verschillende malen voor in deze roman.

Op bladzijde 19 kwam ik meteen al een bekende zin tegen, namelijk: "Het geheugen is een raar iets: het stelt ons in staat ons dingen te herinneren die we niet hebben meegemaakt."
Deze zin komt ook letterlijk zo voor in "Het geluid van vallende dingen", die had ik namelijk in mijn recensie opgenomen, die zin.

Een paar andere mooie zinnen:

"Het was alsof hij de afgelopen nacht del iefde had bedreven met een herinnering, met de herinnering aan een vrouw en niet met de vrouw die hier nu naast hem lag, zoals de vorm van een steen in je voetholte blijft als je met een blote voet op die steen bent gestapt."

"Had niet ooit eens iemand gezegd dat een succesvol man gewoon iemand is die een manier heeft gevonden om zijn complex te maskeren?"

"Het geheugen heeft het wonderlijke vermogen zich het bestaan en de schuilplaats van de vergetelheid te herinneren; zo houdt het ons alert als we iets doen als we iets niet willen vergeten, en laat het ons vergeten als we dat liever doen."

Veel filosofische overpeinzingen dus over het geheugen en herinneringen, maar ook over macht hebben en het misbruik maken daarvan.

Net geen 4****