Een boek waarin meerdere verhaallijnen naast elkaar lopen. Eleanor en Karl verhuizen met hun dochter Irina vanuit hun huis in New York City, naar een klein dorpje bovenin de staat New York: Broken River. Het huis staat al tientallen jaren leeg vanwege de moorden die er hebben plaatsgevonden. Een jong stel werd voor de ogen van hun dochter vermoord en de daders zijn nooit gevonden.

Deze beschrijving van het verhaal klinkt als een introductie voor een spannende thriller. Echter tijdens het lezen kom je er al snel achter dat het geen alledaagse thriller is en meer richting literatuur neigt. Er zitten zeker spannende elementen in het verhaal, maar de nadruk ligt op de ontwikkeling van de personages. Om hun huwelijk te redden is het gezin naar het noorden verhuist, maar er lijkt weinig te veranderen in de dynamiek van het gezin. Iedereen is voornamelijk met zichzelf bezig. De dochter Irina sprint eruit als meest intrigerende personage. Zo slim en zelfstandig al voor haar leeftijd, maar daartoe wordt ze gedwongen door haar grotendeels afwezige ouders.

Een ander interessant ‘karakter’ is the Observer. In het eerste hoofdstuk wordt deze Observer geïntroduceerd en wordt de geschiedenis rondom het huis vanuit zijn oogpunt verteld. Het lezen van dat eerste hoofdstuk vergt veel concentratie en als lezer kun je opgelucht zijn dat niet het hele boek zo geschreven was. Maar het is wel een bijzonder en originele opening van een verhaal. Zo af en toe komt the Observer terug en dat brengt de nodige vragen met zich mee. Wat of wie is the Observer? Is het een geest, spook, een bepaalde aanwezigheid of toch een echt persoon? Wat het ook mag zijn, het ontwikkelt zich veel meer in tegenstelling tot de andere karakters.

De schrijver maakt gebruik van lange, poëtische zinnen wat voor de minder geoefende lezer het tempo er iets uit kan halen. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van perspectiefwisselingen wat in Broken River erg goed is gedaan. De constructie van het verhaal loopt goed door en je herkent door de schrijfwijze al snel welk personage aan het woord is. De perspectiefwisselingen zorgen voor enige diepgang in het verhaal. Spanning werd er helaas niet mee gecreëerd, waardoor het thrillerelement nog verder weg is. Het is niet alsof het hoofdstuk eindigt in een cliffhanger en je niet kunt wachten om dat deel van de verhaallijn weer op te pakken. In plaats daarvan zijn het mooie verhaallijnen die probleemloos op elkaar aansluiten en worden aangevuld door inzichten van the Observer.

Ik mocht dit boek lezen voor de Hebban leesclub en had een mysterieus, spannend boek verwacht, maar de kippenvelfactor was erg weinig aanwezig. Wat helemaal niet erg is, want de schrijfstijl, de opbouw van het boek en de uitwerking van de personages waren zeer indrukwekkend. Een bijzondere leeservaring.