Kiewarra is een stadje dat vijfhonderd kilometer van Melbourne ligt. De regio wordt al twee jaar geteisterd door een enorme droogte. De mensen en meer bepaald de boeren gaan gebukt onder dit fenomeen. Men heeft geen geld meer, winkels zijn gesloten en het lijkt nu wel meer op een spookstadje. Maar wat het nog erger maakt is dat er een gezin vermoord wordt aangetroffen; blijkt dat Luke Hadler zijn vrouw en zesjarig zoontje heeft vermoord en daarna de hand aan zichzelf heeft geslagen.
Aaron Falk, een jeugdvriend van Luke woont in Melbourne en heeft een baan bij de Federale politie. Lukes vader Gerry laat hem weten dat zijn zoon is gestorven en Falk reist af naar Kiewarra om de begrafenis bij te wonen. Niet dat hij veel zin had om te komen want het is reeds twintig jaar geleden dat Falk zijn rug toekeerde naar dit stadje. Maar uit een niet mis te verstane boodschap van Gerry was hij wel verplicht om zijn gezicht te laten zien.
Zijn komst in het stadje gaat niet onopgemerkt voorbij. De mensen herkennen hem en steken hun gevoelens niet onder stoelen of banken als ze hem zien. Twintig jaar geleden is er iets gebeurd wat nog altijd niet opgehelderd is en waarvoor ze Falk nog altijd de schuld in de schoenen schuiven.
Na de begrafenis gaat Falk naar Lukes ouders, zijn moeder Barb vraagt hem om een gunst; zij is er honderd procent zeker van dat haar bloedeigen zoon niet in staat zou zijn om zoiets afschuwelijk te doen. Ze dringt erop aan dat Falk nog een paar dagen langer blijft om dingen na te kijken en om Lukes naam te zuiveren. En Gerry schijnt ook het een en ander te weten wat er twintig jaar geleden is gebeurd. Lukes vader neemt ook Falk in vertrouwen en zegt dat hij iets weet wat er toen heeft plaatsgevonden.
Falk komt in contact met Brigadier Raco en zegt dat hij hier onofficieel is maar dat hij toch de dingen met hem wil doornemen. Al snel hebben ze in de gaten dat er dingen zijn die niet echt kloppen. Was dit een uit de hand gelopen gezinsdrama of is er iemand die het op de familie Hadler had gemunt? En zal nu eindelijk de waarheid aan het licht komen wat er twee decennia geleden is gebeurd?
Conclusie
Het boek is vanaf de eerste bladzijden al heel intrigerend. Het wekt onmiddellijk je nieuwsgierigheid op naar beide zaken die er gebeurd zijn. De droogte, de regio, mensen die een kort lontje hebben… dit alles maakt dat de spanning al direct heel erg oploopt. Jane weet dit op een heel verfijnde manier neer te pennen met een gevoel van precisie en je zit meteen ook in het verhaal. Het boek opzij leggen is geen optie, daar is het te mysterieus voor.
De auteur heeft het verhaal zo geschreven dat het verleden, door middel van flashbacks, wordt vermengd met het heden. Dit is voor mij in ieder geval niet storend en zo komt je ook te weten wat er zich twintig jaar geleden heeft afgespeeld. Falk is een heel sterk personage dat ze heel goed heeft weergegeven. Door terug naar het stadje te komen waar hij twintig jaar geleden is gevlucht met zijn vader, moet hij het verleden onder ogen zien te komen. Een verleden dat hem al snel inhaalt als de bewoners liever zijn hielen dan zijn tenen zien. De flashbacks beschrijven zijn jeugd met Luke en nog twee andere meisjes; dit geeft je een beeld hoe het er in die tijd aan toeging en wat er van deze vier mensen is gekomen. In het heden wordt Falk ook niet gespaard en algauw zijn er nare dingen waarvan de mensen hem nog altijd de schuld geven. Ook in het onderzoek naar wat er is gebeurd met de familie Hadler stuit hij op veel verzet en de sfeer bij de bewoners wordt alsmaar grimmiger. Sommigen vinden dat hij zich met zijn eigen zaken moet bemoeien. Gelukkig kan hij op de steun rekenen van Brigadier Raco.
Door de setting van het verhaal, meer bepaald de droogte, de verzengende hitte, de sfeer en de financiële status van velen weet Jane Harper een knap beeld te schetsen hoe mensen wanhopig worden en hoe ze met elkaar omgaan. Het is haast of je er zelf middenin staat. Het is ook zeer filmisch beschreven en het is dan ook geen wonder dat de filmrechten van dit boek al verkocht zijn.
De plot had ik niet zien aankomen en was voor mij heel verrassend om te lezen. De wendingen waren heel bijzonder. Jane Harper heeft hier een voortreffelijk debuut geconstrueerd. Het gaat om vertrouwen maar nog meer om de argwaan dat een stadje al zolang in de ban houdt. Dit en de verschroeiende hitte laten je niet onberoerd! Vier sterren voor dit knappe debuut