Net als met de hype rond 50 tinten, zag ik dat dit boek door veel mensen in mijn directe omgeving werd gelezen. 50 tinten vond ik niet echt geweldig dus ik was zeer huiverig om dit boek alsnog te gaan lezen. Zeker ook gezien sommige recensies op deze website was ik zeer sceptisch.

Maar niets is minder waar. Ja, het is een roman, dat was al sowieso duidelijk. Daarnaast speelt het meeste van het verhaal zich af rond 1928 ("eng" daar ik niet van historische romans hou normaliter) in Rio en Parijs. Ik vond het echt super om te lezen. Parijs is een stad die ik, bij wijze van spreke, op m'n duimpje ken dankzij mijn eigen moeder, maar Rio daarentegen heb ik (nog) niet bezocht, maar na het lezen van dit boek krijg ik heel erg zin om daar de sfeer te gaan opsnuiven. Dit boek heeft mij erin getrokken en vaak heb ik ook dingen op internet opgezocht om mij een beeld te kunnen vormen en ik ben niet teleurgesteld door de schrijfster.

Wel staan er in het boek een aantal chronologische fouten in. Het begint al in hoofdstuk 1 dat de baby een "krijsend ding" was, echter een bladzijde verder slaapt de baby altijd heel stil. Zo zijn er meer van dat soort dingetjes die niet kloppen wat ik dan weer jammer vind. Het is niet echt super storend en is er redelijk makkelijk omheen te lezen. Desondanks daarom een ster minder.

Blijkbaar ben ik door deze "hype" gegrepen en kijk uit naar de vervolgdelen. Als is het maar om te ontdekken wie Pa Salt is al heb ik al wel een vermoeden. Het is erg gaaf dat er zo'n leuke en mooie rode draad door het verhaal heen loopt.

Op naar deel 2, zusje Storm.