Het eerste literaire non fictie boek wat ik heb gelezen als ik het me zo kan herinneren. Alex Boogers geeft goed weer in dit boek waar je als lezer en ook niet lezer niet echt bij stil staat. Door dit boek ben ik er anders tegenaan gaan kijken. En voor 2016 had ik nooit bedacht dat ik een boekenwurm zou worden. Ik dacht dat lezen niets voor me was tot dat ik het ooit ging proberen en werd gegrepen door het boek. Vooral op school door mijn dyslexie was lezen op mijn niveau niet haalbaar en de boeken die moesten spraken mij niet aan. Alex geeft ook aan dat het boek je moet aanspreken en zelfs nu ik een lezer ben vind ik niet alle boeken mooi. Niet elk boek grijpt me aan. Maar doordat ik nu wil lezen en het dus me eigen keuze is vind ik het ineens wel leuk. Door lezen van de boeken leer ik meer bij. Ik lees omdat ik wil en niet omdat het moet. En ik lees wat ik wil en grijp elk moment aan dat ik kan om te lezen zoals voor het werk, erna, in het weekend en zelfs in de trein elk moment dat ik tijd heb pak ik me boek erbij en verdwijn ik in een andere wereld.