Des duivels van Kevin Guilfoile is zonder meer een eigentijds boek. Het is een futuristisch-filosofische thriller over genetische manipulatie, klonen en de daarbij behorende problematiek. Hoofdpersoon is de sympathieke doctor Davis Moore, specialist op het gebied van fertilisatie. Op zekere dag wordt zijn zeventienjarige dochter Anna verkracht en vermoord. De zaak wordt nooit opgelost. Anderhalf jaar later krijgt Moore via de politie een DNA-monster van de moordenaar in handen. De op wraak beluste doctor gebruikt een onwetende patiënte, die voor een IVF-behandeling bij hem is gekomen, om een kloon van de lustmoordenaar te creëren. Zo zal hij het gezicht kennen van de man op wie hij wraak wil nemen. Een jaar later wordt Justin Finn geboren, die we in Des duivels twee decennia lang volgen. Hij is een hoogbegaafde, nogal labiele jongen (een orkaan heeft meer keuzes dan de mens), die Freud en Plato leest alsof het ontspanningslectuur is. Justin is een van de vele personages in een boek dat geen helden kent.

In Des duivels wordt de spanning vooral opgeroepen door de seriemoordenaars  religieuze fanaten die een bloedbad aanrichten onder de artsen van geneticaklinieken  en het geniale online computerspel Shadowland, dat een sleutelrol speelt.
Het centrale thema in Des duivels lijkt klonen, maar het is uitsluitend de kapstok waaraan de ethische, sociale en religieuze dilemmas van de moderne wetenschap worden opgehangen. Des duivels is een verhaal van vrije wil, van schuld en boete  ongelukkige keuzes zijn de schuld van de mens zelf. Guilfoile heeft een spraakmakende filosofische thriller geschreven, een visionair pamflet, deels sciencefiction, deels moord/mysterie, deels pure horror. Het boek heeft meerdere complexe plotlijnen, maar het pad naar het verbijsterende einde is even opwindend als begaanbaar. Voor mij is Des duivels nu al Het boek van het jaar 2006.