In alle steden speelt zich af in de toekomst in een naamloze stad. Deze is verdeeld in wijken A tot en met G waarin de welvaart en het welzijn van de bewoners afneemt. A is de top waar nog geen tegel scheef ligt en G de bodem waar de bewoners het met een koud kot moeten doen. De bewoners van de beste wijken zorgen met alle middelen dat de verhoudingen blijven zoals ze zijn.
De roman heeft een motto uit George Orwells roman 1984. De vergelijking met dat boek ligt voor de hand. De laagste wijken, de F en de G, hebben inderdaad iets van de stadswijken uit Orwells 1984 waar de proles wonen. Ook zijn er Ministeries zoals in 1984. Bijvoorbeeld het ministerie van Volksvertrouwen met een leus als: 'Maak van uw buren betere buren, help met één aangifte een hele wijk.'
In alle steden is echter geen politieke roman zoals 1984. Hier gaat het over personages. Hoofdpersoon Bennie afkomstig uit de F krijgt van het lot een baan in de wijk C. En met dezelfde vaart wordt hij later teruggeduwd naar de F. Hij neemt diverse baantjes aan, zit het liefst in een dranklokaal met zijn favoriete sjacheraar en klassieke femme fatale. Diverse moedertjes maken zich zorgen op een wijze als bij Dostojevski en verkopen indien nodig het laatste huisraad om aan contanten te komen. De femme fatale komt uit een goede wijk maar er is officieel vastgesteld dat ze genetisch is belast met een drang naar verslaving die ze het best kan uiten in de F. Bennie geniet met volle teugen van haar gezelschap:
'En ergens zwol mijn borst, want mooi dat ik de kleur van haar lakens uit mijn hoofd kende en wist waar bij haar de drank stond, want gelijkgezind en niet schuw van elkaars normen en waarden.'
Intussen houdt een meidje van De Verbetering een oogje in het zeil in opdracht van het ministerie. Uiteraard heeft dit meidje het laatste woord.

Aukelien Weverling rijgt alle scenes en bizarre gebeurtenissen aan elkaar in een volstrekt eigen en originele stijl. Er is geen ontkomen aan de wijze waarop Bennie zijn bestaan beleeft en formuleert. 'Ach, en je moet van het leven natuurlijk ook niet meer willen maken dan erin zit.'