Ooit was de Amerikaanse Joe getrouwd met de Finse Alina. Samen kregen zij een zoon: Samuel. Toen het huwelijk tussen hen stuk liep ging Joe terug naar Amerika, waarna hij zijn zoon nooit meer terugzag.

Ruim 20 jaar later is Joe een gerenommeerde wetenschapper die op een kwade dag te maken krijgt met bedreigingen door dierenactivisten, die steeds verder lijken te escaleren. Na een paniekerig telefoontje van zijn ex-vrouw die hem verteld dat hun zoon met bepaalde bedoelingen naar Amerika is vertrokken, ontstaat het vermoeden dat Samuel achter deze dreigementen zit.

Wanneer Joe dan ook nog eens ontdekt dat zijn oudste dochter met mooie cadeaus wordt gemanipuleerd door een marketingbedrijf, staat heel Joe’s leven, en dat van zijn gezin, op een helling, en het is nog maar de vraag of zij dit als gezin zullen overleven.

Voor de Hebban Buzzclub heb ik dit boek gelezen en wat is mijn gevoel dubbel bij dit boek. De onderwerpen zijn boeiend maar ook angstaanjagend, want hoe ver kan de techniek gaan en waar trek je als individu de grens wanneer het om je privacy gaat. Het geeft zeker stof tot nadenken, niet alleen over de voortschrijdende technieken, maar zeker ook over de andere onderwerpen die aan bod komen: dierproeven in de wetenschap, het gebruik van sociale media, de effecten van een echtscheiding, het is bijna teveel om op te noemen maar toch passen ze allemaal wel in het verhaal.

Met dit scala aan actuele onderwerpen had er een heel boeiend verhaal uit kunnen komen, maar nu er zo’n enorme brij aan details op de lezer is losgelaten wordt dat bijna volledig teniet gedaan. Dan is er ook nog de soms onbegrijpelijke overgang tussen heden en verleden. Er zijn alinea’s waarbij je pas aan het eind in de gaten hebt dat je in een andere tijdzone bent beland. Dit maakt het nog eens extra lastig om de verhaallijn uit de randdetails te filteren. Less is more!