In deze goed geschreven roman van Aefke ten Hagen leer ik de hoofdpersoon Maria goed kennen en leef ik met haar mee. Door een gruwelijke gebeurtenis vlucht Maria van het platteland naar de hoofdstad. Door de flashbacks naar Maria's jeugd kom ik te weten dat die ook niet over rozen ging.
Helaas neemt Maria in Amsterdam niet de rust die ze zo nodig heeft
maar neemt ze zelfs haar medicijnen tegen haar manische depressiviteit niet meer in. Dat de grens tussen werkelijkheid en waan dan maar heel dun is, weet Aefke zeer overtuigend te beschrijven.