De duisternis valt is een droevig stemmend boek. Hoe dat komt, wordt naarmate het verhaal vordert steeds duidelijker. Politieman Benoît Lorand wordt op een ochtend wakker in een duistere, koude kerker van een afgelegen huis. Hij neemt het niet zo nauw met de huwelijkse trouw en is ook de avond tevoren bezweken voor een knappe jonge vrouw en met haar meegegaan naar huis. Hij is in haar val gelopen: zij haat hem omdat zij ervan overtuigd is dat hij 15 jaar geleden haar toen 11-jarige tweelingzus heeft verkracht en vermoord. En voordat zij hem vermoordt, wil ze hem laten bekennen en gaat heel ver in haar methoden om hem zover te krijgen. Maar hoe zwak het vlees van Benoît ook is, zijn geest is sterk. Hij weet dat hij het niet heeft gedaan en blijft ondanks alle martelingen die hij ondergaat  en waardoor hij steeds verder verzwakt  ontkennen.
Intussen wordt er door zijn collega's driftig naar hem gezocht, heel lang zonder resultaat. Te lang?
Het boek oogt als een simpele thriller, mede door de bladspiegel, het taalgebruik en de ruime marges. Hierdoor leest het boek als een speer en als je eenmaal de gang te pakken hebt, is het boek ook zo uit. Ondanks laaiend enthousiaste beschrijvingen over het boek elders op het internet, ben ik wat dubbel over het boek. Ik vond het wel goed en spannend om te lezen, maar aan de andere kant kreeg ik geen vat op de meeste karakters. Er wordt weinig tot niets over ze verteld, bijvoorbeeld over de Parijse inspecteur Fabre. Af en toe vertrekt hij voor een paar dagen naar Parijs, maar wat hij doet of denkt wordt niet duidelijk. Ook van de vrouw van Lorand kreeg ik niet echt hoogte. Ze houdt heel veel van haar man, weet van zijn ontrouw maar tolereert dat (zegt ze). Waarom krijg ik dan geen hoogte van haar? Wat voelt zij bij de verdwijning van haar man? De lezer komt het niet echt te weten.
Wat ik wel echt goed beschreven vond, is de langzame opbouw van de spanning tussen gijzelnemer (Lydia) en gegijzelde (Benoît). De schrijfster weet heel mooi de intensiteit van Lydia's gevoelens te beschrijven, waardoor ik in ieder geval begreep waar haar gedrag vandaan kwam.
Het eind van het boek is onverwacht maar doet recht aan de hele opbouw van het verhaal.