Wie al een positief gevoel had bij de eerste drie boeken (Vuurkoraal, Dossier Tobias en Levend bewijs) van Annet de Jong kan gerust zijn. Voor haar laatste boek, Bitter vocht, ligt de lat een stukje hoger, maar weer overstijgt ze dat niveau ruim en met schijnbaar gemak.

Op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland zwaait Anneke Boon de scepter over een kuuroord dat grote bekendheid geniet. Als de succesvolle advocate Franka Kingma het besluit heeft genomen er een kuur sapvasten te gaan volgen, is haar relatie met Jasper tot het absolute dieptepunt gedaald. Jasper wil per se kinderen terwijl Franka haar carrière daar niet voor wil opofferen. De tien dagen in het kuuroord wil ze gebruiken om erachter te komen of hun relatie nog toekomst heeft.
In een gemêleerd samengestelde groep van acht personen ondergaat ze een tiendaagse behandeling in Villa Rozenkwarts. Na een wat terughoudende kennismakingsronde blijkt iedere deelnemer persoonlijke problemen te hebben, en dat creëert een band. Tijdens een van de geprogrammeerde individuele momenten blijkt er onverwacht een gast in de sauna overleden te zijn. Een snel uitgevoerd onderzoek geeft als diagnose een natuurlijke dood. De eigenaresse is er veel aan gelegen dat het kuuroord haar positieve imago behoudt. Dus moet alles zo snel mogelijk weer in de oorspronkelijke staat worden teruggebracht, zodat niets nog herinnert aan het tragische voorval.
Franka heeft redenen om grote vraagtekens te plaatsen bij de diagnose. Omdat er geen politieonderzoek plaatsvindt, probeert ze zelf wat meer informatie over het voorval boven tafel te krijgen.
Annet de Jong brengt in Bitter vocht de spanning langzaam op stoom. Op subtiele wijze schetst ze de achtergrond van elk personage. Door deze verdiepingen maakt ze het geheel uitermate interessant. Het lukt haar hierdoor om de lezer voortdurend op het verkeerde been te zetten.
Oplettende lezers zullen af en toe de werkwijze van de excentrieke inspecteur Columbo en de legendarische Miss Marple herkennen. De Jong maakt haar verhaal actueel door wat eigenschappen van Dominique Strauss-Kahn door het verhaal te mixen. Met moeilijk bespreekbare onderwerpen als transgenderoperaties en missers op het gebied van cosmetische behandelingen voegt Annet de Jong ook nog een interessant stukje van het medische spectrum toe aan het verhaal.
Origineel is ook de hoofdstukindeling. Met het benoemen van edelstenen verwijst Annet de Jong, vanuit de betekenis ervan, naar bepaalde personages. Met achter in het boek een verklaring van de betekenissen. Al met al een bewijs dat vooraf goed over de inrichting is nagedacht en het geheel met zorg is samengesteld. Dat verdient een compliment!
De uitgewerkte personages en de verweven actualiteit maken van Bitter vocht een verhaal waarin humor en verdriet samensmelten en waar de lezer snel betrokken bij raakt. Voeg hier de knap opgebouwde spanning aan toe en we kunnen niets anders concluderen dan dat er na drie boeken nog steeds progressie in het werk van Annet de Jong zit, en dat is verheugend.