In ‘De Greppel’ verteld Herman Koch op zijn eigen karakteristieke wijze over de Burgemeester van Amsterdam: Robert Walter, een man met een hoge eigendunk, een man die wat neerkijkt op de minister president en die moeiteloos met de groten der aarde een conversatie interessant weet te houden.

Maar wat als zijn persoonlijke belangen op het spel komt te staan?
Wat doet hij als burgemeester van Amsterdam als zijn vader op 94jaroge leeftijd zegt:
‘na de zomer stappen we eruit’.
Wat blijft er over van het vertrouwen in zijn vrouw als hij ziet dat ‘zijn vrouw juist haar hoofd in haar nek wierp, de wethouder haar elleboog omvat en iets in haar oor fluisterde’?
Wat zegt het over hem, hij die zijn vrouw een andere naam heeft gegeven om haar Zuid-Europese achtergrond te verdoezelen.
En wat als de burgemeester wordt geconfronteerd met de dood van zijn moeder en daarna de frivole streken van zijn vader, een ‘vierennegentigjarige bestuurder van een rode sportauto’.
Wat als ‘de foto’s van ergens begin jaren zeventig’ van de journaliste toch het grote publiek kunnen bereiken, als de burgemeester herkent gaat worden als ‘de jongen met de baksteen’ want wat als de wethouder van zijn vrouw zegt: ’Ik vroeg mij af of jij het ook hebt gezien’.
Wat is waar?

Hoe het verhaal tot een eigentijdse, vermakelijke roman is gegroeid waarin altijd een spoor van humor valt te vinden, waar filosofische overpeinzingen niet ontbreken, de actualiteit niet geschuwd wordt valt in ‘De Greppel’ allemaal te lezen.