Einar, een kunstschilder, raakt in een identiteitscrisis wanneer hij eindelijk toegeeft aan zijn onderdrukte gevoelens in het verkeerde lichaam te zitten. In hem leeft Lilli, een liefelijke, gevoelige jonge vrouw die steeds meer worstelt om bestaansrecht. Wat begint als een onschuldig spelletje -stiekem uitgaan in vrouwenkleren, make-up proberen-, wordt uiteindelijk een serieuze, tragische zoektocht naar wie en wat Einar en Lilli willen zijn. Een zoektocht waar ook Einar's vrouw Gerda en zijn jeugdvriend Hans in meegesleept worden en die uiteindelijk resulteert in enkele belangrijke, drastische stappen om Lilli leven, geluk en liefde te geven.

Een ongelofelijk teder boek, dat in ieder woord respectvol omgaat met dit heftige onderwerp. Vanaf pagina één wordt je meegesleept in de innerlijke belevingswereld van Einar/Lilli. De lezer ís Einar, de lezer ís Lilli, weinig boeken kruipen zo dicht onder de huid van de personages. Maar de lezer is ook Gerda, die vanaf de zijlijn toekijkt hoe de man van wie ze houdt moet veranderen en langzaam hun huwelijk verandert in iets geheel anders. Liefde verandert in vriendschap en het is bewonderenswaardig hoe Gerda haar echtgeno(o)t(e) door dik en dun blijft steunen, tegen alles in. Tegelijk heeft de schrijver veel oog voor detail, wat iedere scene verlevendigt alsof je ernaast staat. De schittering in een halsketting, de glans in iemands oog, de kleur van de rozen op een japon, de eerste krokussen die hun groene sprietjes boven de aarde uitsteken, het rinkelen van een fietsbel op straat. Nergens vertraagt dit het verhaal, het verdiept de van emotie overlopende scenes en geeft een intense kleur aan iedere bladzijde. Het lot van Einar is tragisch en onontkoombaar, maar tegelijk leef je mee met de mooie jonge vrouw die uit hem geboren wordt. "Uit mijn lichaam gehouwen" zoals hij zelf zegt. Of je nu wilt of niet, met een verlegen glimlachje en een blosje op haar bleke wangen: Lilli zal je hart stelen.