“Ze waren jong, welopgevoed en allebei nog maagd op deze avond voor hun huwelijksnacht, en ze leefden in een tijd dat een gesprek over seksuele problemen ronduit onmogelijk was.” Met deze openingszin is al heel veel van het verhaal verteld. Want net die ene zin kondigt het hele drama al aan dat zich op hun huwelijksnacht zal voltrekken …

Op de vooravond van de wilde jaren zestig, stappen Edward en Florence in het huwelijksbootje. Zij zijn echter het product van een naoorlogse opvoeding, waarin voor praten tout court, laat staan over alles wat met seksualiteit te maken heeft geen plaats was. We lezen over hoe het paar als het ware voorbestemd was om elkaar te ontmoeten, over hun idyllische verliefdheid, maar ook over hun zorgeloze jeugd en hun ouderlijke nest. We lezen over hoezeer een huwelijk voor de hand lag … ware het niet dat Florence een probleem heeft. Zij wil er niet over spreken en hij durft er niet naar te vragen. En zo blijft alles onuitgesproken. Tot hun huwelijk hen voor hun verplichtingen stelt …

In dit kleine boekje schetst McEwan de achtergronden voor een drama dat zich in enkele uren tijd afspeelt aan Chesil Beach en de verdere levens van beide protagonisten zal bepalen. Het is niet alleen een boek over wat niet gezegd werd, maar ook over alles wat had kunnen zijn. Een pareltje in de literatuur.