Dit is een van de zeldzame momenten dat je me kunt betrappen op licht fangirl-gedrag. In 1997 werd de eerste aflevering van Buffy the Vampire Slayer uitgezonden (in de VS), dus 2017 stond in het teken van Buffy's 20e verjaardag. Eind jaren '90 en het begin van de zeroes: de tijd dat je series alleen nog op tv kon volgen, een week (!) moest wachten op de volgende aflevering en ze opnam met de videorecorder als je wat anders te doen had. Wanneer ik nu seizoen 1 terugkijk is dat met een gevoel van nostalgie en, toegegeven, een dosis plaatsvervangende schaamte over die tijd. De 'Whedonesque' humor en het steeds weer doorbreken van fantasy-cliché's maakt de serie tot een van mijn favorieten. Zo erg zelfs, dat ik me heb laten verleiden tot aankoop van deze Grimoire en de herziene Watcher's Guide (Buffy, 20 Years of Slaying).

Kan ik dit boek beoordelen zoals ik dat bij andere boeken doe? Nee, want het staat niet op zichzelf. De Grimoire geeft een overzicht van de ontwikkeling die Willow als heks heeft doorgemaakt in door de 7 seizoenen heen. Alleen maar leuk dus voor wie fan is van de serie en alle verwijzingen snapt. En in dat geval valt er veel te grijnzen.