Wat zou jij doen als niemand geloofd dat de man die jouw aangevallen heeft de man is die je aanwijst? Zoete wraak is een boek met een tijdloos onderwerp. Met de hashtag #metoo komen er veel verhalen naar buiten die eerst niet gedeeld durfden te worden en dat is wat je ook leest in Zoete wraak, schaamte, weg willen stoppen, verder willen gaan maar zo makkelijk is dat niet altijd.

Het lukt Liona niet om de impact van een aanranding te verwerken. Nog traumatischer wordt het wanneer haar aanrander wordt vrijgesproken en dus op vrije voeten blijft. En niet ver weg, maar in hetzelfde dorp als waar Liona woont. Haar onverwerkte gevoelens zetten zich langzaam maar zeker om in een diepgevoelde haat. Die haat, die blijft groeien en woekeren, verandert haar in een persoon die ze nooit heeft willen worden.

Boeken die tijdloze onderwerpen aansnijden zijn van elke tijd. Dat Zoete wraak zich afspeelt in 1985 doet niet af aan het verhaal, tijdens het lezen had ik daar helemaal geen idee van. Geen idee dat het geschreven is in een tijd waarin ik geboren ben, waar nog geen mobiele telefoons waren en internet was ook nog niet overal. Van dit alles merkte ik helemaal niks doordat hoe het neergezet was het in elke tijd af kon spelen. Het verhaal is heel vlot geschreven en ik zat er echt goed in daardoor. Ik wilde weten of Liona gelijk had, wat er ging gebeuren, hoe ze het zelf ging verwerken en hoe haar omgeving ermee omgaat.

Eén detail waar je toch zeker aan kon merken dat het wat langer geleden afspeelt dan nu is dat er werd gezegd door een agent dat Liona het misschien zelf uitlokte door hoe ze zich he-eft gekleed. Een detail maar tegenwoordig wordt hier beter opgelet (hopelijk heb ik hierin gelijk en is dit zo nu). Een klein iets maar verder helemaal nergens aan te merken, niet aan het verhaal en de gebeurtenissen. Het verhaal is goed neergezet en je voelt de struggles van Liona. Hoe ze ermee bezig is het te verwerken, het verborgen te houden voor haar omgeving en wat het met haar doet als ze de man ziet.