‘De cover van De branding van Claudie Gallay is vreselijk lelijk. De totaal onnozele foto van een vrouw op het strand lijkt wel bestemd voor een goedkope thriller, wat een afknapper. Niets wees erop dat ik me ooit zelf op een strand zou bevinden, tot tranen toe bewogen door dit boek.' Zo begon Vlaamse fotografe Lieve Blanquaert in de Standaard der Letteren van 14 januari 2011 haar loftuiging op De branding van de Franse Claudie Gallay. Dit boek speelt zich af in het Normandische dorpje La Hague, daar waar die hyperbeveiligde opwerkfabriek staat, daar waar de stromingen het gevaarlijkst zijn van Europa en daar waar “smokkelpaadjes” langs de kust wandelaars langs prachtige vergezichten leiden. Het boek gaat over het verwerken van verdriet en voor iedereen die het twee jaar geleden gemist heeft: uitgeverij Cargo bracht onlangs een midprice editie uit.

Zoals Gallay het Normandische dorpje La Hague in beeld bracht in De branding, zo voert ze Avignon op in Liefde is een eiland. Ze neemt de lezer mee naar de zomer van 2003, toen Frankrijk in de ban was van de “canicule”, een eindeloos durende hittegolf. In Avignon vindt het jaarlijkse theaterfestival plaats dat verstoord wordt door een stakingsgolf. Onder de vele bezoekers van het festival bevindt zich Marie, een achttienjarig meisje uit Bourgondië. Ze zakte af naar het zuiden om er in theater De dolle hond de opvoering te zien van “La nuit rouge”, een toneelstuk dat haar broer schreef. Haar broer is onder wazige omstandigheden overleden en ze hoopt iets van hem terug te vinden in zijn toneelstuk. De eigenaar van De dolle hond is regisseur Odon Schnadel. Jaren geleden liet hij vrouw en kind in de steek uit liefde voor een actrice. Na een stormachtige relatie verliet ze hem om voluit te gaan voor haar carrière. Dat is gelukt. La Jogar - haar artiestennaam – is één van de grootste Franse actrices en sinds haar affaire met Odon was ze niet meer in Avignon. Tot deze zomer. Ze speelt de hoofdrol in een stuk op het festival en logeert in het chicste hotel van Avignon.

In het verzengend hete Avignon waar door de staking de gemoederen hoog oplopen, brengt Gallay haar drie hoofdpersonages bij elkaar. Marie, Odon en La Jogar spelen een spel van aantrekken en afstoten. Marie is een door en door gekwetste ziel. Ze vindt een onderkomen bij de oude Irène die een groot hart en huis heeft om jonge kunstenaars op te vangen. Als er niet gespeeld wordt, trekt Marie met haar fototoestel door Avignon. Iedereen heeft haar talent in de gaten, behalve zijzelf. Odon probeert terug in contact te komen met La Jogar. Stilaan blijken die twee een geheim te delen, waar de ene van profiteert en de andere onder gebukt gaat. De apotheose komt als een zomers onweer, vol bliksem en donder.

Claudie Gallay is er in Liefde is een eiland in geslaagd om met een handvol personages, tegen de achtergrond van een broeierig Avignon, een heel compleet boek te schrijven. Elk personage komt tot leven met eigen verlangens, angsten en dromen. Er is geen oordeel, Gallay vertelt gewoon het verhaal. Als je, als lezer, daar dan zit, met een krop in de keel om alle vergooide kansen, dan oordeel je wel. Oordeel zelf. Laat je niet afschrikken door de enigszins melige cover, Liefde is een eiland is een erg intens en doorleefd boek. (deze recensie verscheen eerder bij ezzulia.nl)