nog niet eerder een boek van deze schrijver gelezen te hebben, begon ik dus nogal blanco aan het boek. Ik heb echter een voorliefde voor Scandinavische thrillers, dus tja dat moest toch wel goed komen en dat kwam het ook. Ik had vooral in het begin toch wat moeite om er in te komen, maar toen ik de grote lijnen van het boek begon te volgen en de hoofdrolspelers leerde kennen, kon ik het niet meer wegleggen. Het maakte het extra bijzonder dat ik het nogal moeilijk vond om de kou in te beelden, terwijl ik op een strandbedje in de Turkse zon lag, maar terugdenkend aan een te koude zomervakantie in het noorden van Zweden, kwam ik in de juiste sfeer. Ik zag het woeste landschap voor me en leefde mee met het jonge meisje Rosamunda dat in de tijd van de bezetting dood werd gevonden bij het Nationaal Theater. Het boek verteld haar verhaal, maar ook het verhaal van 1 van de politiemensen die bij het onderzoek betrokken was en nu zelf op verdachte wijze om het leven is gebracht. De schrijver brengt de verhalen bij elkaar en tot in de laatste hoofdstukken aan toe is het niet duidelijk waar dit verhaal heen gaat. Wie heeft het gedaan en waarom. DAt zorgt ervoor dat het boek tot het laatste moment toe spannend blijft.