Efter begint met een saaie opbouw, maar Hanna’s stijl maakt al veel goed! Daarna gaat het over op de meisjes die in de kliniek zitten. Ze vertellen waarom ze er zitten, wat er vooraf is voorgevallen en hoe het leven in de kliniek is. Ook komt er een journaliste langs die later een heel stuk publiceert over Katinka’s behandelmethode.

Gaandeweg wordt het boek wat verwarrend. Dat was ook bij haar vorige roman: ‘Alles wat er was’ het geval. Maar dat is juist realistisch en typisch Hanna. De personages in het boeken kunnen niet anders. Ze zijn onder invloed van de Efter. En omdat het verwarrend wordt, lijkt het alsof je zelf ook onder invloed bent van Efter.

Mijn volledige leeservaring is terug te vinden op mijn blog