De achtjarige Peggy is de dochter van de beroemde Duitse pianiste Ute en haar man James. Haar vader bereidt zich samen met een clubje vrienden in de kelder onder het huis voor op het einde van de wereld.
Haar moeder vindt het allemaal onzin en probeert Peggy er vandaan te houden. Haar vader neemt haar spelenderwijs mee in zijn bizarre obsessie tot op het punt dat hij samen met haar de wildernis in trekt als Ute op tournee in Duitsland gaat. Haar vader overtuigde haar dat de wereld vergaan was en haar moeder overleden. Alleen zij waren nog in leven en moesten 'die Hütte' in het bos zien te vinden, waar ze zouden gaan wonen. Eenmaal de plek gevonden stond er een bouwval van een hut. Peggy en haar vader moesten vanaf nu zien te overleven op deze plek.

De eerste winter was een drama met net genoeg voedsel om te kunnen overleven. Na de winter ontmoet Peggy op een gegeven moment een jongen die ze geheim houdt voor haar vader. Haar vader zakt verder weg in zijn waanzin en gaat zelfs zover dat hij samen met haar zelfmoord wil gaan plegen door het eten van giftige paddenstoelen. Het verhaal neemt daarna een compleet andere wending wat een redelijk voor de hand liggend einde beleefd naar mijn idee.