WIE?
Jaren heeft  Koos Meiderts gedaan over Lang zal ze leven. Geschreven en herschreven, tot hij de juiste compositie vond. Het resultaat is een roman over ouderdom, de angst voor vergankelijkheid en het recht om zelf een tijdstip voor de dood te mogen kiezen. Dappere onderwerpen.

WAAROVER?
Eva (16) haalt een oude vrouw van de spoorrails en redt daarmee haar leven. Ze wordt als een held behandeld. Als ze Ida de Graaf leert kennen, rijst de vraag of hier wel spake was van redden.

WAAROM?
Lang zal ze leven doet sterk denken aan De regels van drie waarmee Marjolijn Hof de Woutertje Pieterse Prijs won. Daarin eist opi Kas het recht om te mogen sterven zoals hij heeft geleefd. Koos Meiderts pakt het anders aan. Hij geeft de oude mevrouw De Graaf een verleden. Waar bejaarden tegenwoordig uit onze gedachten zijn gewist, krijgt in Lang zal ze leven de ouderdom een gezicht. Een prachtig gezicht dat een onafhankelijk, bohemienachtig kunstenaarsbestaan heeft geleid.

WAT?
Schoonheid is als een rode draad door het boek verweven. Ze zit in de jeugd van Eva, in de liefde voor poëzie, in de schilderijen van Paula Modersohn-Becker en in het zelfportret van de oude dame. Prachtig is hoe Ida de Graaf wordt gespiegeld aan de kunstenares die begin vorige eeuw met haar eerste naaktportretten tegen alle kunstconventies in ging. De jonge Ida wilde net zo worden als zij en koos voor de kunstacademie. Maar ze vond zichzelf niet goed genoeg en stopte. Lang zal ze leven kantelt wanneer de dame niet langer wordt geraakt door haar lievelingsportret. Als schoonheid onberoerd laat, kun je dan nog leven?

ZO!
Als je zo kunt schrijven, ontroeren en inspireren tot discussie, verdien je een lang en gelukkig schrijversleven. Slingers voor Koos Meiderts!