De eerste van Lars Kepler, Hypnose vond ik maar zo zo. Vlees noch vis. En Joona Linna vond ik een wel aardig karakter, maar een beetje te. Contract, deel twee beviel iets beter maar met Getuige benam Lars Kelpler mij bijna de adem. Dit is zoals ik het wil hebben. Spanning, onverwachte wendingen, duister verleden, en eindelijk, eindelijk komen we meer te weten over wat Joona Linna nu beweegt. En waarom hij zo verdomde stoïcijns maar daardoor zo verdomde intrigerend is. Vooral de cliffhanger, het open einde van Getuige, deed mij naar de winkel snellen voor deel vier. Het liefst zou ik 6 sterren geven.