2C is een ongelofelijk spannend boek dat veel belangrijke onderwerpen aankaart. Het zal middelbare scholieren doen beseffen dat een eerste indruk, niet altijd de juiste zou kunnen zijn. Deze 300 bladzijdes had ik in één ruk uit! Ik heb er een nieuwe favoriet bij.

In het laatst uitgekomen Best of YA magazine las ik een stukje van Mirjam Mous over haar nieuwe boek, 2C en ik wist meteen dat ik dat boek ook wilde lezen. Ik heb Boy 7 gelezen van haar, welke ik ook erg goed vond en was daardoor meteen erg nieuwsgierig. Maandag had mijn trein naar school vertraging en liep ik de Ako op Leiden Centraal in, waar ik het boek zag liggen. Ik heb het meteen gekocht en daar heb ik absoluut geen spijt van gekregen!


2C is echt een ongelofelijk spannend boek. Je weet dat de bommenlegger iemand is die te maken heeft met klas 2C en doordat je vanuit verschillende perspectieven het verhaal leest, gaan je verdenkingen alle kanten op. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en ik was continu aan het puzzelen of iets wel of niet te maken zou kunnen hebben met de bom. De heden-verleden structuur was heel fijn. Het ene moment lees je over een karakter in de bus, het volgende moment over zijn of haar thuissituatie. Zo werden langzaamaan vragen beantwoord of leverde het juist nieuwe vragen op.

Ik vind dat Mirjam dit boek heel slim gebruikt heeft om belangrijke onderwerpen aan te kaarten. Doordat je over de verschillende thuissituaties van leerlingen en leerkrachten leest, begrijp je hun acties op school beter. Armoede, racisme, discriminatie, chantage, mantelzorg en pesten. Het zijn dingen die écht gebeuren, maar lang niet altijd bij iedereen naar buiten komt. Ik vind het echt heel belangrijk dat dit aan bot is gekomen, met name het racistische gedeelte. Tegenwoordig wordt er zoveel maar klakkeloos gedeeld op Facebook, of geroepen op straat. Elkaar behandelen met respect lijkt niet meer de norm te zijn. Er zijn echt veel te veel mensen die denken zoals Tygo, een leerling uit 2C, dat alle moslims slecht zijn en vluchtelingen alleen maar slechte dingen brengen. De stukjes die geschreven werden over Irmak & Erdem, en Driss hebben erg veel indruk op mij gemaakt en ik hoop dat deze ook de ogen zullen openen van mensen die hetzelfde denken als Tygo.

Daarmee worden ook heel veel actuele activiteiten aangekaart. De aanslagen in Brussel en Parijs waren verwerkt in het boek. Ook dat deze periode de ramadan is en dat er veel protesten zijn tegen asielzoekerscentra. Uit het interview met Mirjam Mous blijkt ook dat dat iets is wat ze wel in haar boek moest verwerken. Het verhaal is fictie, maar ze vond dat ze deze thema’s niet kon negeren. Heel goed dat ze dit gedaan heeft, want daardoor greep dit boek mij toch net even wat meer aan!

2C is ook echt een boek waarvan ik denk dat het heel goed zou zijn, als middelbare scholen deze laten lezen aan hun leerlingen. Door de verschillende achtergrondverhalen van de personages, kunnen ogen geopend worden dat er misschien meer achter dat ene stille meisje zit, of die jongen die altijd zo stoer doet. Misschien dat ze dan minder snel zullen oordelen en stoppen met pesten, of juist diegene proberen te helpen. Bovendien is het boek ook echt ongelofelijk spannend en veel leuker om te lezen dan die saaie verplichte leeslijst die ze nu hebben. Zo houden ze jonge lezers enthousiast!

Uitgebreide recensie op mijn blog: https://readinge.wordpress.com/2016/06/17/recensie-2c/