Met recht geprezen in het literaire circuit. Palmen heeft zich er niet gemakkelijk van afgemaakt. Het verhaal is verpakt in een aanhoudende stroom poëtische volzinnen. Doorgaans is er dan geen doorkomen aan en moet je zinnen met regelmaat herlezen, voordat je begrijpt wat er staat. De auteur trekt dan pretentieus alle registers open, maar dat geldt hier niet. Het leest heerlijk en ik heb genoten van de kunstzinnige doch treffende formuleringen.

Goed, ik geef toe dat ik sommige passages terug moest lezen, nadat mijn gedachten op een zijspoor belandden. Andere keren lees ik verder, waar mijn bewustzijn de zinnen weer oppakt, maar nu vond ik het zonde om zo’n passage zonder notie voorbij te laten gaan.