Dit boek belooft een mooi begin te zijn van een nieuwe thrillerserie.
Het verhaal begint met een proloog die je meteen aangrijpt. Dan volgt er een sprong in de tijd en telkens blijf je je afvragen wat het begin er nu mee te maken heeft. Op het einde komt dit heel goed samen.
Wat ook goed samen komt zijn de personages, ze worden goed beschreven en krijgen herkenbare karaktertrekken mee. Wat enigszins storend is in het verhaal is de 'relatie' tussen commissaris Huldar en psychologe Freyja. Dat kan ook komen door het feit dat er net iets te weinig over die relatie bekend gemaakt wordt, wellicht in volgende delen. Echt een toegevoegde waarde heeft het nu niet.
Radioamateur Karl is zo een type waar je je mateloos aan irriteert. Het is ook zijn personage wat de vertraging in het verhaal brengt maar wanneer Karl eenmaal een andere keuze maakt komt de snelheid dubbel en dwars weer terug.
Het kinderlijke denken van het zevenjarige meisje brengt een extra dimensie aan het verhaal waardoor je telkens op het verkeerde been gezet wordt.
Voor de uitgebreide beschrijving van de moorden moet je wel enigszins stevig in je schoenen staan want die worden echt afschuwelijk tot in de details beschreven. Tot op het laatste moment is het ook vrij moeilijk te achterhalen wie er nu achter de moorden zit. Knap gedaan!