Heb het boek enigszins met tegenzin dichtgeslagen. De auteur schrijft aan het begin van het laatste hoofdstuk: ‘Het verhaal van het huis van de moskee is nog lang niet ten einde, maar het lijkt op het leven, iedereen moet ergens uitstappen’. Eigenlijk heel mooi, zoals hij zijn boek beëindigd, maar ik had er niets op tegen gehad, als ik nog even in het verhaal had kunnen blijven zitten.

Wat een mooi boek. Ik heb er echt van genoten. Prachtig zoals Kader Abdolah met eenvoudige woorden dit verhaal aaneen rijgt. Het contrast van het beeld dat hij schetst aan het begin, het rustige, bijna serene leven van de bewoners van het huis van de moskee, met de grimmigheid later in het verhaal, tijdens de Iraanse revolutie, is groot. De auteur heeft met dit boek indruk op me gemaakt. Dit was voor mij een kennismaking, maar ik ga zeker andere boeken van hem lezen.

Mijn ****½ rond ik af naar 4 duimen.