De voorkant en een zin op de achterkant van het boek spreken mij erg aan. “Gevoelige roman over eenzaamheid en de kracht van muziek.”
Dit klopt helemaal!
Het boek gaat over een man van bijna 100 jaar die komt wonen in een tehuis voor ouderen. Hij speelt vaak ’s nachts op zijn piano. De bewoners willen daar van af maar niemand spreekt hem daarover aan. Ze laten zijn buurvrouw, waar hij een goede klik mee heeft naar hem toe gaan voor een gesprek. Uiteindelijk gaat ze naar hem toe. Hij vertelt voor het eerst zijn verhaal. Dat vindt hij moeilijk. Zij luistert. D.m.v. muziek snappen zij elkaar goed.
Het einde overviel me. Had ik niet verwacht.
Het raakte me om te lezen hoe alleen de oude man was en hoe dichtbij zijn buurvrouw mocht komen!
Een prachtige roman!