Het boek gaat een beetje “10 kleine negertjes” achterna : drie vrienden hebben in een verlicht (door drugs) verleden een lijst opgesteld van acties om de “orde” te veranderen. Een onbekende interpreteert de lijst en probeert de (terroristische) acties effectief uit te voeren.
Intussen is het hoofdpersonage Didier een brave huisman geworden, gehuwd met een opkomend politiek beest, en kinderen die allemaal slachtoffer van “de lijst” dreigen te worden. Didier kan de lijst niet onmiddellijk meer voor de geest halen, waardoor de lijst pas doorheen het boek duidelijker wordt. Enkele aanwijzingen lijken aan te geven wie de mogelijke dader zou zijn, maar noch Didier, noch de politie slagen erin om de persoon te identificeren. Vooral dat laatste is eerder onwaarschijnlijk.
Het boek zelf leest als een trein, is spannend en houdt de lezer vast. Niet alle momenten zijn even realistisch maar de dialogen zijn spontaan en je voelt als lezer toch wel sympathie voor Didier en zijn vrouw in deze bij momenten emotionele spanning.