Wat een vreemd boek. Ik was totaal niet voorbereid en begreep er dan ook niets van, nadat ik de eerste 15 pagina's gelezen had. Wat blijkt, dit boek bestaat uit citaten en uitspraken. Vermoedelijk deels verzonnen en deels op waarheid gebaseerd. Aan de ene kant heb je een enorme hoeveelheid bronnen die melding maken van de dagen rond het overlijden van Abraham Lincolns zoon Willie. Een kakofonie aan stemmen, die elkaar ook nog wel eens tegenspreken. Aan de andere kant lees je de gedachten en uitspraken van verschillende geesten (ja, laat ik het maar gewoon zo noemen) die samen met de geest van Willie gevangen zitten in het zogenaamde Bardo, een soort van tussenstap tussen het leven en dat wat na de dood volgt.
Een bijzondere stijl, waarvan ik na het lezen nog altijd niet helemaal begrijp waar dit goed voor was. Wat was de meerwaarde ervan? Dat maakt ook dat ik elke keer twijfel. Geef ik dit boek 3 of 4 sterren? Ik heb het zojuist toch maar weer terug gezet naar 3 sterren. De citaten lezen absoluut niet lekker, omdat het niet echt een doorlopend verhaal is op die manier. Daarnaast lijkt het niet echt veel uit te maken wie het geschreven of gezegd zou hebben. De uitspraken en gedachten van de geesten volgen elkaar wel redelijk op, maar de verschillende geesten komen niet helemaal goed uit de verf. Uiteindelijk heb ik het boek zo'n beetje gelezen zonder te kijken naar wie wat zegt. En dat ging best aardig.
Wat ik werkelijk prachtig vond aan dit boek, is hoe de rouw omschreven wordt. Het verdriet van met name Abraham Lincoln, de wanhoop, het lijden. Ook de ideeën omtrent lijden en hoe daar mee om te gaan zijn mooi. Als je je beseft dat iedereen op een bepaald moment in zijn leven een gemis zal voelen en verdriet tegen komt, dat ieder eens zal lijden, dan kijk je heel anders naar de ander en ben je geneigd meer meevoelend en ruimhartig te zijn. Wellicht was een boekje alleen over dit onderwerp genoeg geweest. De figuur van Abraham Lincoln is hiervoor denk ik wel een perfecte keus geweest.
Of ik dit boek aanraad? Ja, misschien, ik weet het niet. Net als mijn puntentelling.