Ik werd nogal somber van dit boek. De manier van schrijven vond ik ietwat gekunsteld (Wie ben ik, dat ik dat over Siebelink kan zeggen), de dialogen erg afstandelijk. Bepaalde zaken vond ik ook vreemd: 's avonds op huisbezoek en dan bij een meisje van 12 op haar bed gaan zitten? Kom nou! En waarom verduisterde Najoua geld? Dat kwam later totaal niet meer ter sprake. En okee, er komt inderdaad een poes in het boek voor, maar die heeft absoluut niets met de kat van de kaft van doen...
Nee, het was niet wat ik ervan verwachtte.