Avisai Lazar, rechter van het hooggerechtshof, wordt op een dag gebeld door Dovele Grinstein een vroegere schoolkamaraad.

Dovele is een stand-up comedian, hij vraagt of Avis naar zijn voorstelling komt in Netanya dat plaats vind op een industrieterrein. Avis stemt toe, Dov vraagt aan Avis of hij hem aan het eind van voorstelling wil vertellen hoe hij het vond en hoe hij als persoon over komt.

Het wordt een wonderbaarlijke avond. Dov maakt harde grappen over het leven van alledag in Israël en over zichzelf. Allemaal op het randje. Dov kan de mensen goed bespelen.

"Hoe heeft hij het geflikt denk ik bij mezelf, hoe?? Hoe is het hem in zo korte tijd gelukt het publiek, en in zekere zin zelfs mij zo wegwijs te maken in zijn ziel? En het daar ook te gijzelen". (blz.75)

Avis krijg flash backs over zijn leven, dingen die hij had weggestopt komen terug. Het gemis van zijn drie jaar geleden overleden vrouw en ook de periodes die hij met Dov heeft doorgebracht. Hij komt erachter dat Dov zijn leven aan hem vertelt op het toneel. Het verhaal van Dov en Avis gaan in elkaar over. En dat is heftig. Dov springt, danst en slaat zichzelf op het toneel.

Ongelofelijk wat een prachtig boek. Er zit zoveel in om over na te denken. Soms humoristisch dan ben je weer ontroerd. In een woord geweldig.

"en naar mijn idee slaat hij ineens met een scherpe bocht een of ander zijpad in zichzelf in".

"De man, ik zweer het je, kon schoenen verkopen aan een vis". (blz.141)