Hoe spannend zijn thrillers waarin geen schot wordt gelost? Als het gebruik van een vuurwapen een voorwaarde is voor een spannend boek, dan moet je De val wegleggen. Maar wil je als lezer worden meegezogen in twee fascinerende moordonderzoeken, dan biedt Michael Connelly uitkomst. De oud-journalist uit Los Angeles heeft een van zijn beste boeken afgeleverd.
Rechercheur Harry Bosch worstelt aanvankelijk met een forensisch spoor dat de hele zaak in plaats van verheldert juist gecompliceerder maakt. DNA gevonden op een verkrachte en vermoorde vrouw, lijkt overduidelijk van een zedenmisdadiger te zijn. Maar ten tijde van de moord was deze verdachte acht jaar oud.
De schrijver laat zijn speurder ambachtelijk te werk gaan. Bosch spit dossiers door en voert gesprekken. Het is bijna saai. Niets is minder waar, want het intrigerende DNA-raadsel schreeuwt om een oplossing. Connelly voegt meer dan ooit iets extra’s toe. Bij elke vordering die Harry Bosch maakt, leren we hem privé beter kennen. Zo wordt de politieman verliefd en geeft hij en passant een inkijkje in zijn ziel. Er is natuurlijk al enige tijd een andere vrouw in zijn leven. Dochter Maddie is inmiddels 14. In de thriller Tweede Leven (2010) zorgde het meisje voor de nodige hartkloppingen bij haar vader. Bosch moest destijds naar China reizen om Maddie te beschermen. Ditmaal maakt hij zich nauwelijks zorgen om haar. Zijn dochter is ouder geworden. Ze kan feilloos met een pistool omgaan (wat politieman Bosch vreemd genoeg juist geruststelt) en voelt goed aan wat haar vader bezighoudt. Het meisje is verantwoordelijk voor een ietwat voor de hand liggende grap, die toch een glimlach op de lippen tovert. Iets met wasmachines en zo… Hoe dan ook, de lezer maakt kennis met de zorgzame kanten van deze speurder, die tot voorheen vooral als een rauwdouwer bekend stond.
Het eerste onderzoek is nog maar nauwelijks begonnen of de rechercheur wordt bij iets betrokken waar hij zo’n gruwelijk hekel aan heeft: een politiek spelletje. Raadslid Irvin Irving heeft jaren geleden in de clinch gelegen met Bosch. De politicus wil dat juist zijn oude opponent de dood van zijn zoon onderzoekt. Deze George is gevallen van de bovenste etage van een hotel. De vader wil uitsluitsel: is zijn zoon vermoord of heeft hij de hand aan zichzelf geslagen? Als je denkt dat Bosch wel genoeg aan zijn hoofd heeft, komt er weer een ander dilemma bovendrijven. De politieman moet dus op verschillende borden tegelijk schaken.
Misschien kent De val maar één nadeel. En dat is de ietwat goedkope lay-out van de kaft. De boeken van Connelly zien er meestal prima uit. Maar deze keer ziet het boek er veel goedkoper uit dan de inhoud juist met vlag en wimpel waarmaakt. Jammer.
Auteur Connelly heeft het zichzelf met De val niet makkelijk gemaakt. De mysteries die zijn geestelijke oogappel moet oplossen zijn complex. Maar de schrijver stelt niet teleur. Zeker de Irvingzaak wordt bijzonder afgerond. Ogenschijnlijk staat Harry Bosch aan het einde van zijn politiecarrière. Het politiekorps heeft hem nu nog vijf jaar gegeven voordat hij definitief met pensioen gaat. Als Connelly zijn best blijft doen zoals hij deze keer gedaan heeft, eindigt Bosch op zijn hoogtepunt. En dat is weinigen gegeven.