Op de achterkant van de Engelse versie van Paddy Clarke Ha Ha Ha staat een quote uit de Sunday Telegraph:

Doyle is a virtuoso of timing and structure ... a brilliant mixture of the unsentimental and the heartbreaking.

Beter kan ik het niet omschrijven. Wat een schitterend geschreven verhaal van Doyle over Paddy, vertelt door Paddy. Paddy is een tienjarig Iers jongetje, woont samen met zijn vader, moeder, jongere broertje en twee jongere zusjes in Barrytown. Paddy vertelt over school, zijn vriendjes, de streken die ze uithalen, de buren en over het leven midden jaren zestig in een Iers stadje waar volop nieuwe huizen worden gebouwd. Hij vertelt ook over de steeds kleiner wordende speelruimte, de strenge schoolmeester Henno, over Kevin, zijn boezemvriend, Sinbad, het broertje dat hij 'haat', het jatten uit winkels, over de slager die hem en zijn vriendjes aan de hand van een poot van een geslacht dier laat zien wat er met hen gebeurt als ze zijn zaagsel blijven jatten, kortom over alles wat dit jochie meemaakt en bedenkt.

Maar vooral vertelt hij over zijn Ma en Da. Daar is Doyle op zijn best... dan is Paddy echt 'heartbreaking'. Geen tranentrekker, geen sentimentaliteit, maar Paddy raakt je. Recht in je hart.