Een tragisch verhaal van een innige moeder-dochter relatie.

Geschreven vanuit het perspectief van het kind, Bonnie. Haar moeder, Lena was nog maar een tiener toen zij haar kreeg. De vader is nooit in beeld geweest. Lena voedt haar dochter alleen op met steun van haar moeder, de oma.

Een beschermde opvoeding. Bonnie is gelukkig in haar overzichtelijke wereld. Totdat haar moeder een bevriend raakt met nota bene haar meester, meester Weeda. Jaloezie steekt de kop op zoals mooi blijkt uit deze zin :” Ten vijfde moet je voor mij en de winkel en voor alles zorgen en heb je geen tijd voor een man”.

Het gedrag van Bonnie wordt een tikkeltje gênant. Waarom gunt ze haar moeder haar geluk niet ? Langzaam maar zeker loopt de spanning op.

De afloop van het verhaal voelde ongemakkelijk aan. Maar daar ga ik niet verder over uitweiden.