Stephen King is een meester. Hij weet mysterie, humor, horror, de strijd met alcohol en de daarmee gepaard gaande agressie goed te verweven. Papa Jack is zo'n man. Hij wil schrijver worden, maar heeft zij alcohol verslaving niet onder controle; hij denkt het. Nadat hij zijn baan als leraar heeft verloren, toen hij een leerling die zijn banden had leeggeprikt sloeg, krijgt hij een baan aangeboden als conciërge in een hotel, hoewel de eigenaar eigenlijk twijfelt hem wel aan te nemen. Het hotel 'leeft'. Voormalige gestorven gasten laten van zich horen. Zijn zoontje ziet ze, want hij heeft 'het licht', zoals de kok Halloran hem vertelt. Die laatste gaat tijdens de wintermaanden weg, naar warmere streken, maar zegt hem dat hij een beroep op hem kan doen door hard aan hem te denken.

Ondertussen vecht pa met jaloezie, verlangen naar drank, achterdocht en verandert. Het hotel helpt hem erbij. De dode bartender verziet hem van de nodige drank en van daaraf gaat het helemaal mis. Voortreffelijk. Ik vertel niet meer lees, huiver en geniet van de meest bizarre en schokkende momenten en een 'niet zo happy end'.