De droogte is het debuut van Jane Harper. In 2015 heeft ze hiermee de Victorian Premier's Literary award gewonnen voor een toen nog niet gepubliceerd manuscript. Ondertussen zijn de rechten verkocht in 22 landen en de filmrechten aan Reese Witherspoon en Pacific Standaard.
Het boek is uitgegeven door AW Bruna.

Het hoofdpersonage is Aaron Falk die na 20 jaar terugekeerd naar zijn geboortestad Kiewarra om de begrafenis van zijn jeugdvriend Luke bij de wonen.Al 2 jaar wordt het stadje geteisterd door een droogte, de ergste van de laatste 100 jaar. Er heeft zich een familiedrama afgespeeld. Zijn jeugdvriend heeft zelfmoord gepleegd en zijn vrouw en zoon meegenomen in zijn wanhopige daad.
Aaron wordt tegen wil en dank betrokken is het onderzoek en komt daardoor oog in oog te staan met de bewoners en zijn verleden. Hij moet de gemeenschap onder ogen komen die hem 20 jaar gelden heeft verstoten.

Vanaf het begin voel je de hitte en het gebrek aan regen. Het steunen van het stadje onder de droogte. De wanhoop die het met zich meebrengt voor de bewoners. Wanhoop die de mensen kan aanzetten tot daden.
Maar ook de dorpsmentaliteit komt direct duidelijk bovendrijven. Wanneer men een vermoeden heeft wordt er naar gehandeld. Dit door heel de stad. Eens uitgestoten dan blijf je dit ook voor de rest van je leven.
Hierdoor ontstaat er een tweede verhaallijn. Deze gaat over het verleden van Aaron.
Grafisch wordt alles uit het verleden cursief gedrukt zodat je als lezer dan ook traploos de overgang maakt tussen heden en verleden. Dit maakt het geheel makkelijk te lezen en te volgen.
De verhaallijnen ontwikkelen zich naaste elkaar maar zijn ook met elkaar verweven. Door de verhaallijn uit het verleden krijg je nog een beter beeld hoe de verhouding zijn tussen de bewoners. Maar langzaam ontdek je ook steeds vaker dat dingen niet zijn wat ze lijken. Telkens zijn er aanwijzingen maar deze blijken dan toch net anders in elkaar te zitten dan je verwacht.
Voor mij kwam het boek op het juiste moment. Ik heb genoten van de opbouw.De verhaallijn was makkelijk te volgen en er zat genoeg spanning in om te blijven lezen. Het boek was zo uit met zijn 334 blz.