Kasten vol zijn er geschreven over de ongelijke strijd van het Nederlandse leger tegen de Duitse overmacht in de meidagen van 1940. Rotterdam speelt daarin een grote rol. Hitler legt een accent op het veroveren van de Maasstad om daarna zo snel mogelijk de Vesting Holland in te lijven. Hij verslikt zich in de weerstand van de vijand die een manco aan mensen en materiaal compenseert met taaie volharding. Genoeg om de vijand in vijf dagen flinke schade te berokkenen, maar onvoldoende om de bezetter een halt toe te roepen. Al helemaal wanneer deze de stad bombardeert met als gevolg 850 doden, enkele duizenden gewonden, 25.479 vernielde woningen.  

Rotterdam Frontstad van Gerard Groeneveld onderscheidt zich van eerder verschenen publicaties door zich te beroepen op nog onbekende bronnen van Nederlandse en Duitse zijde. De waarde van het boek zit dan ook vooral in de honderden niet eerder gepubliceerde foto’s. De Duitsers schieten behalve met scherp ook met hun fotoapparatuur en de opnames vertellen hun eigen verhaal. Een boek dat met name in Rotterdam gretig aftrek zal vinden. Maar niet alleen daar. De vernietiging van de stad luidt de capitulatie in en die geldt voor het totale leger en raakt het gehele land. Groeneveld schetst het ongeloof van een stad en een land in een oorlog die het document van neutraliteit tot een waardeloos vodje maakt.

Het blijkt als berichten over de aanval van de Duitsers niet serieus worden genomen. Een bezetting als iets onbestaanbaars afgedaan. Op het ongeloof volgt de onmacht als het onwaarschijnlijke in bittere werkelijkheid omslaat. Het is niet helemaal het gevecht van de mug tegen de olifant. Een genadeloze vijand, een wolf in schaapskleren met een kadaverdiscipline. Zet daar de Nederlandse sergeant majoor tegenover die weigert kogels uit te delen als hem niet de garantie kan worden gegeven dat er net zoveel lege hulzen terug zullen komen. Het innemen van een stad, gesplitst door een rivier en in het midden een eiland dat door bruggen beide delen verbindt. De bruggen van vele laatste zuchten, heldhaftig verdedigd.

Het persoonlijk leed is niet eerder zo dichtbij de lezer gebracht door de persoonlijke verhalen. Een familie die vijf dagen in het gebouw van de Nationale Levensverzekeringern Bank met een groep vertwijfelde Duitsers optrekt. Het pand is cruciaal in deze strijd. Niet eerder zijn zoveel unieke documenten en is zoveel kaartmateriaal verenigd. De uren die voorafgaan aan het bombardement grijpen je bij de keel. Voltrekt het zich door miscommunicatie over voorwaarden of is het gespeeld door een ‘rücksichtlose’ vijand die een excuus achteraf zoekt?

Er wordt een vracht aan munitie afgegeven om tot een afgewogen oordeel te komen. De standpunten van Nederlandse en Duitse zijde komen uit de eerste hand naar je toe. Vanaf de creatieve landing met watervliegtuigen op de Maas tot aan de kogels die het hoofd van de Duitse generaal na de capitulatie doorboren, is het een meeslepend relaas. Over dokters en verplegend personeel dat geen onderscheid mag maken als er gewetenloze nazi’s op de snijtafel liggen. Barmhartigheid contra onmenselijkheid. Een boek over een vijfdaagse moord op een stad die het vergeetboek nooit zal bereiken.