Melancholisch en poëtisch beschrijft Verbogt de zielsverwantschap tussen twee mensen. Thomas en Licia gaan als kinderen met elkaar het verzonnen leven aan. Maar als Licia verhuist naar het buitenland komt aan hun tijd samen abrupt een einde. We volgen Thomas en Licia daarna als twintigers, veertigers en zestigers. Langzaam wordt het leven dat ze hebben geleefd en dat ze zouden hebben kúnnen leven, ontrafeld. Een stilistisch meesterwerk vol zinnen die je wil overschrijven, voorlezen en voor altijd bij je wil dragen. ‘[…] maar wat het leven leven maakt, is nu, deze paar seconden die zo kolossaal van omvang zijn en gedurende die paar seconden eeuwiger dan de eeuwigheid lijken. Dit is het, dit is alles, alles, alles’