Indrukwekkend, adembenemend, indringend, ongelooflijk, verwarrend, wanhopig, frustrerend, angstig, bijzonder en bizar schieten als eerste bij me te binnen. Het verhaal, wat is gebaseerd op waargebeurde ervaringen, beneemt me geregeld de adem. Maar tegelijkertijd is het eigenlijk té gek voor woorden, het kan toch niet zo zijn? Het zál toch niet? Je kunt niet anders dan doorlezen, wegleggen is geen optie. Vanaf het prille begin is de spanning volop aanwezig maar het is niet meteen duidelijk waarom en uit welke richting die spanning komt. Wat er met Lynn aan de hand is kan immers diverse oorzaken hebben.

Marelle heeft hier een spanningsboog weten te creëren, gefundeerd op onduidelijkheden die het meisje met zich meebrengt. Het is namelijk ook voor Vivian niet meteen duidelijk wat er speelt. Die gevoelens en frustraties zijn zo knap beschreven! Ik kan het me zo goed voorstellen dat dergelijke signalen te groot zijn om te negeren maar dat je in een situatie als deze ook heel voorzichtig te werk moet gaan. Een misstap of valselijke beschuldiging is zo gemaakt maar zo moeilijk terug te draaien of uit te leggen. En wat zijn dan de consequenties voor het betrokken kind, in dit geval Lynn? Maar toch, je kunt bij twijfel, onduidelijkheden of gebrek aan bewijs iets niet negeren!

En dan besef ik me ineens dat het een thriller betreft en geen autobiografie. Toch kan ik dat laatste niet helemaal van me afschudden. Dit alles maakt namelijk teveel indruk om weg te schrijven als reguliere thriller. Daarmee doe ik het verhaal tekort. Dat komt natuurlijk ook omdat je weet dat het gebaseerd is op de ervaringen van ´Lynn´ en ´Vivian´. In mijn optiek heeft Marelle de ervaringen van de twee vrouwen dusdanig in een spannend verhaal weten te verwerken dat zowel de realiteit als fictie elkaar hebben gevonden en innig hebben omhelsd.
Voor het lef van álle betrokken dames om dit bijzonder verhaal naar buiten te brengen niks anders dan oprechte bewondering. Dat het onze ogen, oren en harten open houdt!