(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Bridget Jones: Het nieuwe dagboek (op Librarything, op Hebban.nl)
Oorspronkelijke titel: Bridget Jones: The edge of reason
Auteur: Helen Fielding
Vertaler: Gerda Baardman en Tjadine Stheeman
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Engels
Serie: Bridget Jones
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 364
Uitgever: Prometheus Amsterdam
Jaar van publicatie: origineel 1999 (Engels - al staat dit als 2000 in dit boek genoemd!), origineel 2000 (Nederlands), mijn editie 2002 (17e druk)
ISBN-nummer: 9053338780
BookCrossing ID: 12003229
Trefwoorden: liefde, relatieproblemen, humor
Waarom ging ik het lezen: Ik had eerder het eerste dagboek van Bridget Jones gelezen en ik vond dat wel een leuk boekje. In 2014 kreeg ik van een vriendin dit tweede boek via Bookcrossing.
Aanrader: Ja, ook als je het eerste boek niet hebt gelezen. Over de relatie tot de films kan ik niets zeggen, aangezien ik die niet heb gezien. Dit boek is goed als losstaand boek te lezen, omdat je geen voorkennis uit boek 1 nodig hebt en het geen open einde heeft.

Korte samenvatting:
Bridget Jones heeft een relatie met Mark Darcy, maar er gebeuren allerlei dingen waardoor de relatie niet helemaal loopt zoals ze had gewild!
Ondertussen probeert Bridget niet teveel te roken en te drinken, wil ze ook afvallen, heeft haar moeder een man uit Afrika mee naar huis genomen, gaat één van Bridgets beste vriendinnen trouwen, probeert iemand anders Mark van Bridget af te pakken, en gaat er iets grandioos mis als Bridget op vakantie in Thailand is...

Achterkanttekst:
Na het verschijnen van haar eerste dagboek werd Bridget Jones - voorbeeld voor velen - een begrip. Met haar hilarische en meeslepende notities veroverde ze internationaal een miljoenenpubliek.
Ook in dit nieuwe dagboek beschrijft Helen Fielding op vrolijke en absurdistische wijze het leven van een moderne werkende vrouw, in de strijd tegen overmatige consumptie van alcohol en calorieën, de verleiding van de sigaret, haar zoektocht naar zelfverbetering en het onstilbare verlangen van haar beste vriendinnen Jude en Shazzer, haar immer bemoeizuchtige moeder - Bridget Jones is terug, en dat zullen we weten!
Helen Fielding woont en werkt in Londen. Haar roman Het dagboek van Bridget Jones werd een internationale bestseller en wordt op dit moment verfilmd door de makers van Four Weddings and a Funeral.

Over de achterkanttekst:
De film van het eerste boek kwam uit in 2001, dus de laatste alinea klopt wel bij de eerste uitgave - maar bij deze 17e uitgave, in 2002, klopte het dus al niet meer!

Eerste pagina:
MAANDAG 27 JANUARI

58,4 kilo (periode van totale dikte), vriendjes: 1 (hoera!), aantal wippen: 3 (hoera!), aantal calorieën: 2100, calorieën verbruikt met wippen: 600, dus totaal: 1500 calorieën (uitstekend).

7.15 Hoera! De stuurloze jaren zijn voorbij. Heb reeds vier weken en vijf dagen bestendige relatie met volwassen man, waarmee is bewezen dat ik niet ben verstoten door de liefde zoals eerder gevreesd. Voel me fantastisch, beetje zoals Jemima Goldsmith of vergelijkbare stralende jonggehuwde die met sluier kankerkliniek opent terwijl iedereen denkt dat ze in bed ligt met Imran Khan. Ooh. Mark Darcy bewoog net. Misschien wordt hij zo wakker, dan kunnen we over mijn gedachten praten.

7.30 Mark Darcy is nog niet wakker. Ideetje: opstaan en een heerlijk warm ontbijt voor hem maken met worstjes, roereieren en champignons of misschien eieren à la Benedictine of à la Florentine.

7.31 Afhankelijk van wat eieren à la Benedictine of à la Florentine precies zijn.

7.32 Heb alleen geen champignons en worstjes in huis.

7.33 Ook geen eieren.

7.34 O, ja, en ook geen melk.

Over de eerste pagina:
Elk hoofdstuk begint met een samenvatting van de hoeveelheid calorieën, drankeenheden, sigaretten, en andere relevante zaken.
Op deze pagina volgen de tijden elkaar snel op, maar al snel worden de stukken tekst bij een bepaalde tijd veel langer, wat wel een stuk prettiger leest.

Recensie:
Verhaal:
Dit boek beslaat bijna een heel jaar: vanaf 27 januari t/m 19 december, net voor kerst. Niet elke dag en elke minuut wordt beschreven, maar afhankelijk van Bridgets emotionele toestand volgen de minuten en dagen elkaar sneller of juist minder snel op. Er gebeurt redelijk veel in dit boek, maar niet allemaal tegelijk. Omdat in het echt ook veel dingen in een jaar gebeuren, is dat echter niet zo vreemd.

Het lijkt misschien niet zo spannend om over de relatie tussen Bridget Jones en Mark Darcy te lezen (ja, Helen Fielding heeft deze verhalen op Jane Austen's "Pride and Prejudice" (deel 1) en "Persuasion" (deel 2) gebaseerd, vandaar dus Marks achternaam), maar er gebeuren genoeg dingen om het interessant te houden.
Bridget krijgt bijvoorbeeld bezoek van een klusjesman die een groot gat in haar muur slaat en daarna uit het zicht verdwijnt, maar dat gat lijkt niet haar prioriteit te zijn (terwijl daar toch wel makkelijk inbrekers door naar binnen zouden kunnen komen). Ze vindt Mark en zijn activiteiten, haar gewicht en haar vriendinnen veel belangrijker.
Een bekende, Rebecca, vindt Mark echter ook leuk en probeert hem van Bridget af te pakken. Ook hier zie je weer hoe snel gebeurtenissen verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden, waardoor er vanalles misgaat... Het is wel mooi om te lezen dat Mark precies weet wat hij wil, maar dat dit dus niet altijd zo overkomt op de vrouwen waar hij mee omgaat.
Op een gegeven moment gaat Bridget, zonder Mark (omdat ze denkt dat het uit is), met een vriendin naar Thailand. Ongewild komt ze terecht in de illegale drugshandel en ze probeert de positieve kanten ervan in te zien: ze valt af, kan niet drinken en ook niet roken!
Eenmaal terug in Londen merkt ze dat haar omgeving echter niet veranderd is, en het is dus ook lastig om niet weer in haar oude gedragspatroon terug te vallen.
Als ze dan ook nog een kogel via de post krijgt met haar naam erin gegraveerd en ze uit veiligheidsoverwegingen bij Mark Darcy thuis gaat logeren, tot is uitgezocht wie haar die kogel heeft gestuurd, merkt ze dat het toch wel weer iets langer gaat duren voordat ze haar leven weer normaal op kan pakken...
De ontknoping is minder spannend dan verwacht, maar past goed in het verhaal.

Wel merk je dat dit verhaal rond 1999 is geschreven: de dood van prinses Diana zit er letterlijk in (als enige waargebeurde actuele gebeurtenis), en verder wordt er druk gebeld met de vaste telefoon. Als Bridget thuiskomt kijkt ze altijd of het lampje van het antwoordapparaat brandt en dat wordt dan op een bandje opgenomen, ze wordt heel vaak gebeld op het moment dat ze op het punt staat om weg te gaan (vooral door haar moeder), en ze houdt zelf vaak zo lang de lijn bezet dat andere mensen haar niet kunnen bereiken. Ja, ze heeft wel een mobieltje ("mobiele"), maar die gebruikt ze amper (ze wordt er af en toe op gebeld)...

Schrijfstijl:
De manier van schrijven is wat deze boeken zo herkenbaar maakt: de gedachten en activiteiten van Bridget worden tot op de minuut nauwkeurig weergegeven (maar bij de langere stukken, waar het grootste deel van het boek uit bestaat, is dat dus de begintijd). Het is dus geen echt dagboek in de zin van "Bridget schrijft iets op papier en dat lees je nu", maar wel een verslag van wat Bridget denkt en doet van dag tot dag.
Vaak worden dialogen ook afgewisseld van beschrijvingen van wat er gebeurt, en lees je dus niet enkel Bridgets gedachten.

Spelfouten/Typefouten:
- blz. 35:
Dat zag je toch - bijna "de vorige keer" gezegd, veranderde het in - 'met kerst. =
Dat zag je toch' - bijna "de vorige keer" gezegd, veranderde het in - 'met kerst.
- blz. 137:
'Je weet toch wel dat Colin Firth een vriendin heeft, hè? =
'Je weet toch wel dat Colin Firth een vriendin heeft, hè?'

Conclusie:
Het is een grappig boek en er zit genoeg spanning in om het interessant te houden. Wel is het een boek waarbij je niet na hoeft te denken, dus het leest lekker snel weg (Bridget verbaast zich er af en toe over dat mensen haar "dom" noemen - het is misschien niet persé "dom", maar het is vooral dat ze dingen verkeerd interpreteert en haar prioriteiten niet altijd even goed legt, inclusief haar prioriteiten van welke dingen ze wel en niet onthoudt - aan het eind van het verhaal lees je dat ze dingen dus blijkbaar wel goed heeft gedaan, maar dat zij het niet doorhad en andere mensen wel).

Herleesbaarheid:
Ik zal dit boek (of deel 1) nog wel een keer lezen als ik het weer tegenkom (als Bookcrossingboek of lenen uit de bieb), want het is wel een boek dat leuk is om vaker te lezen.

Links:
- Ze weten niet wat ze doen (Jussi Valtonen), een verhaal waarin miscommunicatie ook een grote rol speelt.
- Deze recensie op mijn weblog.