"Later als ik dood ben" van Ilse Ruijters wordt geschreven vanuit het perspectief van Elin. Ze is op zoek naar zichzelf. Zijn haar ouders wel haar ouders, wat was de rol van tante Will en waarom ligt de nadruk in 1988 op het vergelijken van de teen van haar vader en die van haar. "Hij is echt je vader, kijk maar", zei haar moeder altijd
Wie is Elin zelf?
Veel vragen dus.

Op een dag hoort ze het gerucht dat tante Will een TBS''er als vriend heeft gehad. Maar tante Wiil is simpel, heeft Alzheimer en speelt samen met de kleine Elin met poppen.

Het verhaal van die TBS'er laat haar niet los. Als haar relatie met haar vriend niet lekker loopt, verlaat ze haar vriend en solliciteert bij een TBS instelling. Daar moet ze alle zeilen bijzetten om op de been te blijven. Op haar afdeling zitten ca 8 mannen, ze zijn erg verschillend. Elin wordt door ze uitgedaagd.

Terwijl ze op zoek is naar een TBS'er die mogelijk bevriend was met haar tante, krijgt ze te maken met vechtpartijen tussen bewoners. Ze krijgt een relatie met Rem een teruggetrokken man die graag op zijn kamer zit.

Met flashbacks en sprongen in de tijd komen we steeds meer te weten over het verleden van Elin. De verhaallijnen zitten goed in elkaar en toch word je regelmatig op het verkeerde been gezet. De rol van de vader had ik al snel doorzien, de andere wendingen waren verrassend.

Een echte aanrader