Twee verhaallijnen, waarvan je bij voorbaat weet dat ze elkaar 'ergens' treffen. De ene speelt zich af op kantoor, met rollen voor de collega's Amira, Sarah, Paula, Ewan, Charlie en Rachel. Allen krijgen van auteur Tammy Cohen een eigen perspectief toebedeeld, wat iets te veel van het goede is en een ietwat rommelig geheel oplevert. De andere verhaallijn is die van psychiater Anne; interessant, maar (aanvankelijk) vaag.

In totaliteit spreekt 'De nieuwe collega' (de originele titel 'When She Was Bad' is beter) mij niet zo aan. Het is vergezocht, 'kil' en gekunsteld. Maar schrijven kan Cohen! Zij slaagt erin al die verschillende personages een eigen gezicht te geven. Beschrijvend is ze goed, weet ze de vinger zodanig op de juiste plekken te leggen dat je exact ervaart welke sfeer/situatie aan de orde is. Bijvoorbeeld Anne: "En niemand lijkt te beseffen dat ik niet van nature zo ben. Niemand lijkt te zien dat ik mijn medeleven draag als een laboratoriumjas die ik over mijn eigen kleren heb aangetrokken."

De auteur is trefzeker, menig fragment leent zich voor een citaat. Niet echt uniek, omdat je het eigenlijk wel weet of herkent, maar nuttig als reminder of let-op. "Foto's liegen. We redigeren ons verleden, we kiezen wat het beste overeenkomt met het beeld van ons leven dat we aan de buitenwereld willen tonen." De fraaie passages worden helaas afgewisseld met soms knullige dialogen.

Het open einde houdt me bezig. Wat als ...

[spanning 3, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 3, psychologie 3]