Paaz is een boek dat ik een lange tijd geleden al gelezen heb, maar die ik me toch altijd nog ontzettend helder bij is gebleven.

Het boek zelf is maar kort; 367 pagina's in totaal, maar het sleept je mee met elke pagina die je leest. Het onderwerp, depressie, zelfmoordgedachten en een klinische opname, is natuurlijk enorm zwaar beladen. Hierdoor kan ik me voorstellen dat mensen eerder geneigd zijn iets anders te gaan lezen, maar doe het niet! Dit boek is echt geweldig.

Het is een verhaal dat is gebaseerd op echte gebeurtenissen die de schrijfster zelf heeft meegemaakt, die haar hebben geïnspireerd om dit boek te schrijven.
Het is zo prachtig geschreven! het zwaar beladen onderwerp wordt een stuk minder zwaar door de manier van schrijven, een luchtige toch wel duistere humor die er veel in voorkomt. Dit maakte het voor mij zo toegankelijk en fijn om te lezen, het trok me enorm aan en geeft de lezer het gevoel dat je er echt bij bent.

De schrijfster, die het pseudoniem Myrthe v/d meer gebruikte ter bescherming van haar eigen privéleven, heeft naar mijn mening echt een mooi boek geschreven, die mensen laat zien hoe zwaar het kan zijn om te leven met een depressie, hoe het is om gedwongen opgenomen te zijn. Toch laat het ook zoveel mooie dingen zien, zoals de vriendschappen die uiteindelijk worden opgebouwd. De ontroering die er bij komt kijken. Het positieve gevoel van vooruitgang, het harde persoonlijke werk wat er bij komt kijken.

Voor mij is dit boek een dikke 10 waard.