In Groningen wordt geboord naar gas. Tijdens het boren komt er een bacterie vrij die mensen in de omgeving besmet. Mensen veranderen in halfdode wezens die anderen besmetten door aanraking. Al snel zijn de provincies Friesland, Groningen en Drenthe besmet gebied en beslist politiek Den Haag dat het gebied in quarantaine moet. Hiervoor nemen zij drastische maatregelen.
Deze maatregelen gaan niet zonder slag of stoot en het lijkt erop dat door deze beslissing het land in tweeën wordt verdeeld. Zowel letterlijk als figuurlijk.
Een medicijn tegen de bacterie is nog niet gevonden en of dat er zal komen zal moeten blijken. De mensen die hieraan zouden moeten werken bevinden zich namelijk binnen het besmette gebied, en niemand weet hoe het er daar werkelijk aan toe gaat.

Totdat journaliste Karin Werkman met het idee komt om drones in te zetten om alle gebeurtenissen vast te leggen binnen het besmette gebied. Hiermee haalt ze zich echter niet alleen de woede van politiek Den Haag op de hals, maar ook wordt de verdeeldheid in de rest van het land extra op scherp gezet.

Homme Olivier, politicus en inmiddels woordvoerder van het Noorden én Den Haag, staat in een tweestrijd tussen datgene dat juist voelt en datgene dat verkeerd voelt. Als blijkt dat zijn vrouw Richt zich in het besmette gebied bevindt en daar wil blijven, kiest hij ervoor om halsoverkop te vertrekken en naar zijn vrouw opzoek te gaan.

Erik Betten heeft absoluut zijn best gedaan een uniek verhaal neer te zetten waarbij hij gebruik maakt van de actualiteit in Groningen: de gaswinning en diens problemen. Dat het Noorden van Nederland als decor voor zijn verhaal wordt gebruikt geeft het verhaal een extra naargeestig tintje en brengt het verhaal ineens heel dichtbij.
Ik had niet verwacht dat ik het daardoor extra spannend zou vinden, maar dit is echter wel het geval!

Het begin van Quarantaine begint rustig, met hier en daar wat politieke gesprekken. Maar zodra de bacterie en daarmee de besmetting wordt ontdekt volgen de gebeurtenissen zich in rap tempo op. De spanning blijft in het gehele boek en er wordt toegewerkt naar een spannend plot. Tot aan de laatste pagina’s blijft onduidelijk of men op tijd is met het vinden van een remedie en of het land gered kan worden. Mede door het snel en rigoureus willen handelen van de overheid, heb ik de laatste pagina’s op het puntje van mijn stoel uitgelezen.

De epiloog aan het einde van het boek vond ik zeer prettig om te lezen. Ik hou er van als er een samenvatting volgt van gebeurtenissen en een blik naar de toekomst. Dit maakt het verhaal voor mij af en dit was in dit geval dan ook een fijne toevoeging.

Al tijdens het lezen van het verhaal maakte ik al snel de koppeling met de ‘Walking Dead’, maar daarnaast ook naar de tweede film van de New Kids. Op ieder moment dacht ik Schijndel te zien aankomen met een bommetje.
Wellicht heeft Erik Betten van beide een beetje inspiratie gehaald. Echter heeft hij het alleen wel in een serieuzere context geplaatst.

Het enige wat ik wellicht een klein beetje miste was iets meer informatie over de bacterie, het ontstaan ervan etcetera. Ik had er toch graag nog meer over willen weten, maar eerlijk is eerlijk, het verhaal werd er niet minder door!


Schrijfstijl
De schrijfstijl van Erik Betten is vlot waardoor het verhaal gemakkelijk weg leest. Er zit een prettige opbouw van gebeurtenissen en spanning in dat maakt dat je verder wil lezen. Het zakt voor mijn gevoel nergens in en de omgeving maakt het ook echt spannend.
Daarmee zijn de omschrijvingen van omgeving en gebeurtenissen absoluut een pluspunt en goed uitgewerkt zodat je je goed kunt inleven in het verhaal.

Er zit een duidelijk begin, opbouw, midden en einde aan het verhaal en het wordt afgesloten met een epiloog dat het verhaal ook echt afmaakt.

Hier en daar wordt in het verhaal Fries gesproken. Ik vond dit zelf een bijzondere toevoeging.
De auteur heeft heel handig in het verhaal door middel van de personages een vertaling toegevoegd, zodat zelfs de mensen die Fries niet begrijpen weten wat er gezegd wordt. Er is dus goed gebruik gemaakt van woordkeuze en context in het verhaal.


Personages
Het verhaal is geschreven vanuit drie perspectieven.
Je hebt Homme Olivier, de politicus, Karin Werkman de journaliste en Charlie Houblon de onderzoekster in het besmette gebied.

Door het verhaal vanuit deze drie perspectieven te schrijven, heeft Erik Betten gezorgd voor een compleet beeld van de situatie en gebeurtenissen. Op elk gebied krijg je het een en ander mee en dat maakt dat het verhaal volledig is. Je hebt niet het gevoel dat je iets mist.

De grootste gedeelten van het verhaal worden verteld vanuit Homme en Karin, maar ik vond vooral de hoofdstukken vanuit Charlie interessant. Zij weigerde haar lab te verlaten op het moment dat de bacterie ook het ziekenhuis besmette en is op zoek naar een medicijn. Ze is alleen en doet haar werk, maar doordat ze alleen is, is dit niet gemakkelijk. Ik vond het bijzonder haar emoties te lezen en deze ook daadwerkelijk te voelen, juist doordat zij alleen is.

Wat mij opviel aan alle drie de personages is dat zij allen een sterke persoonlijkheid hebben en daardoor keuzes maken waarvan ik mij afvraag in hoeverre ik dit zelf gedaan zou hebben.
Homme wil zijn naam zuiveren en zijn vrouw vinden, Karin de waarheid en Charlie wil koste wat kost een medicijn vinden om de Nederlandse burgers te helpen.

De auteur heeft naast zijn grondige onderzoek wat betreft de politiek, de nieuwsredactie en de omgeving, absoluut ook ontzettend veel aandacht besteed aan de uitwerking van zijn personages.
Ik kan hier alleen maar complimenten voor geven.



Conclusie
Alhoewel ‘Quarantaine’ iets weg heeft van de ‘Walking Dead’ en de film van de New Kids, is het absoluut een uniek verhaal in een setting die heel dicht bij huis aanvoelt juist door het gebruik van de gaswinning in Groningen.

Het verhaal is spannend, angstaanjagend en zet daarnaast je eigen gedachten op scherp. Wat zou ik in zo’n situatie doen?
Daarnaast zet het verhaal je absoluut aan het denken wat betreft de keuzes die gemaakt worden in politiek Den Haag en welke gevolgen deze kunnen hebben voor de inwoners van ons land.

Ik ben absoluut blij verrast met deze thriller. Zoals eerder benoemd ben ik vaak wat huiverig voor verhalen die plaatsvinden in Nederland, maar Erik Betten heeft mij absoluut laten zien hoe het ook kan zijn!

Ik heb genoten van deze thriller en raad liefhebbers van thrillers dit boek dan ook van harte aan!