recensie deel 1

Geheugenverlies is niet iets wat iedereen doormaakt. Ook bij bewustzijn komen in een park in Londen in de gietende regen met een lichaam dat bont en blauw is geslagen en omringd door lijken met latexhandschoenen is geen alledaagse ervaring. Toch begint Daniel OMalley zijn debuutboek De dame met een combinatie van deze twee omstandigheden.

De Australiër OMalley schreef de thriller in 2012 en kreeg meteen goede reacties vanuit Australië en Amerika en hoewel De dame een volwaardig verhaal is, gaven deze positieve reacties hem een idee voor een eventueel vervolg. Het boek bereikte ook België en is hier uitgegeven door Boekerij. De Nederlandse titel van het boek is een slechte, verwarrende vertaling van de orginele Engelse titel The rook die in feite De toren betekent. De toren verwijst naar de functie van het hoofdpersonage Myfanwy (rijmend op Tiffany) Thomas binnen de geheime overheidsdienst genaamd de Checquy. De Checquy zorgt ervoor dat alle bovennatuurlijke incidenten over de hele wereld verborgen blijven voor de gewone mens, vergelijkbaar met de mannen van Men in black die de waarheid verdoezelen door een brandje of het geheugen van mensen te wissen. De Checquy is opgebouwd volgens de hiërarchie van een schaakbord hoewel het verhaal zich in onze tijd afspeelt. Iedereen met bovennatuurlijke krachten worden van kleins af aan bij hun familie weggehaald. Aan de ouders wordt gezegd dat hun kinderen een zeldzame ziekte hebben en naar een overheidsinstelling gebracht worden, dan krijgen de ouders een grote som zwijggeld. In werkelijkheid worden de kinderen naar het Opleidingscentrum gebracht waar ze hun krachten leren beheersen en opgeleid worden tot pionnen.