Tot 2011, het jaar dat hij overleed, was Paul Goeken de auteur achter de boeken van Suzanne Vermeer. Dat laatstgenoemde een pseudoniem was, werd pas na de dood van Goeken bekendgemaakt. Goeken heeft onder eigen naam een aantal thrillers geschreven waarvan Hammerhead zijn debuut was. Zijn vijfde boek was All-inclusive, maar vanwege de afwijkende stijl besloot hij, in overleg met zijn uitgever, dit boek onder pseudoniem op de markt te brengen. De boeken van Vermeer, die stuk voor stuk goed zijn voor een plaats in de bestsellerlijst, zijn tot op de dag van vandaag een groot succes. Wie de huidige schrijver van deze boeken is, wordt geheim gehouden.

Vlak na de begrafenis van haar tante Eva ontvangt Sophie een brief van de notaris. Ze wordt in het testament genoemd als een van de erfgenamen, maar de wens van haar tante was dat het testament in Winterberg, waar ze een hotel runde, geopend wordt. In de wintersportplaats ontmoet ze de andere erfgenamen, haar nichten Lieke en Isa en haar om Dieter. Nadat de notaris het testament voorgelezen heeft, blijkt dat er aan een aantal voorwaarden voldaan moet worden. Dit zorgt voor onenigheid waarna Isa, die anders over de erfenis denkt, boos naar haar kamer gaat. Als ze de volgende dag niet bij een afspraak met de notaris verschijnt zoekt Sophie haar op en komt tot een schrikbarende ontdekking.

Het succes van de boeken van Suzanne Vermeer ligt waarschijnlijk aan het feit dat ze erg vlot lezen en dat de lezer zich tijdens het lezen niet al te veel hoeft in te spannen. Winterberg, dat het veertiende boek van de auteur is, is daar geen uitzondering op. Het concept van dit boek wijkt niet veel af van dat van de andere Vermeer-boeken. Het is luchtig geschreven, leest gemakkelijk weg en is niet diepgaand. Een aantal uren pretentieloos vermaak is met dit boek gegarandeerd.

Ondanks de diverse clichés die in het verhaal verwerkt zijn en de bij vlagen voorspelbare situaties is het boek niet vervelend om te lezen. Er zijn zeker momenten dat je wilt weten hoe het afloopt en wat er precies gebeurd is. De hoofdstukken waarin het verhaal vanuit het perspectief van Sophie en soms van Daan, haar man, verteld wordt, worden soms afgewisseld door enkele waarin een onbekende verteller het woord heeft. En juist die korte hoofdstukjes wekken aanvankelijk de nieuwsgierigheid.

De personages zijn over het algemeen niet uitvoerig uitgewerkt, maar voor een verhaal als dit is dat in feite niet echt noodzakelijk. Wat je als lezer moet weten, kom je te weten. En dat is op zich voldoende. De snelheid en spanning ontbreken in zeker de eerste helft van het boek. Pas nadat er een moord is gepleegd en de vermoedelijke dader gevangen is genomen, nemen beide toe. De laatste twintig bladzijden hebben, naar maatstaven van dit boek gemeten, zelfs een 'moordend' tempo.

Hoewel sommige omstandigheden en momenten wat onwerkelijk overkomen, is Winterberg geen vervelend boek om te lezen. Wie op zoek is naar diepgang komt bedrogen uit, maar voor wie gewoon eens lekker ontspannen wil lezen, is dit een ideaal boek.