Ik was erg nieuwsgierig naar dit boek, omdat ik weinig weet van hoe het op een psychiatrische afdeling aan toe gaat. Ik dacht dat alleen de "ernstige" gevallen hier terecht kwamen. Maar het verhaal van Emma heeft me echt geraakt. Het is zo maar mogelijk dat je er als gezond persoon terecht kunt komen, omdat het leven niet zo gaat als je gewild zou hebben. 
De personages zijn goed uitgewerkt, je zou alle karakters het liefst een dikke knuffel willen geven, om ze een hart onder de riem te steken. 
De humor in het boek maakt het allemaal goed te verteren. Suïcidaal zijn is absoluut niet lachwekkend, maar op de manier hoe Myrthe van de Meer vertelt dat ze denkt dat elk mens toch dood wil, maar zij nu ietsje meer, moest ik toch om grimlachen. 
Overigens ben ik zelf aan het puzzelen geslagen, omdat dat echt rustgevend is! 
De opvolger, Up, ligt al op me te wachten.