Mijn eerste boek die ik van deze schrijver Håkan Nesser heb gelezen.

Maria gaat op reis met haar man Martin en hond Castor om een paar maanden naar Marokko te gaan en daar te verblijven.
Maar daar komt ze nooit aan.. Wat is er in die tussentijd gebeurd?
Nu woont Maria met haar geliefde hond Castor tijdelijk in een klein afgelegen dorpje Winsford in Engeland. In een klein huisje die ze gehuurd heeft van iemand die daar woont. Maar dan wel onder een andere naam..waarom? Eenzaam op het platteland dat dan ook voelbaar is door het boek heen..je ziet en voelt de mist en de paarden...zeker zeer sfeervol beschreven. Ze zegt tegen de bewoners daar dat ze schrijfster is en leert zo beetje bij beetje de dorpsbewoners een beetje kennen. Die stellen geen vragen, maar weten ook eigenlijk niets van het leven van Maria.

Mijn verwachtingen zijn niet uitgekomen..de complete spanning heb ik wel gemist..is dit een thriller? Nee meer een psychologische roman..met een snijdende vraag hoe loopt het af met Maria? Het boek verloopt heel traag..en het eind komt ineens inzicht.
Dit is niet de stijl die ik gewend ben om te lezen, ondanks heb ik het toch gelezen. Een eyeopener voor mij dat ik dit toch in zekere zin heel poëtisch geschreven vond.
Heb dit boek De levenden en de doden in Winsford 3 *** gegeven.