Ik kan niet anders zeggen als je het boek dichtslaat. Het levensverhaal van Boris Basterache is een zoals weinig anderen en laat je achter in verbijstering. Verschillende gevoelens passeren de revue tijdens het lezen, allereerst medelijden, maar zeker ook afkeer. Hoe kan iemand zo`n leven leiden en er vrede mee hebben. Deze vraag is een leidraad in de roadmovie van Boris Basterache.

Het plot en spanning in het boek draaien rond de bovenstaande vraag, maar zeker ook de vraag of hij uiteindelijk zijn verdiende loon krijgt? Koen Strobbe bouwt de spanning steeds meer op door het strooien met details en dat maakt dat je steeds sneller gaat lezen om hier achter te komen. Als je het boek uiteindelijk dichtslaat, blijft er alsnog de twijfel. Dit is een heel gekozen einde door Koen Strobbe, hij kiest duidelijk niet voor de geijkte weg en dat is heerlijk. Het boek blijft malen in je hoofd en laat je niet zomaar los.

Koen Strobbe weet vlot met een paar woorden de sfeer in het verhaal te scheppen. Aan het begin van het verhaal van Boris bevindt je je samen met zijn vrienden in Saint-Martin op het dorpsplein, alles wat zij zien, zie jij ook. Net als het pleintje in de proloog, die trouwens perfect is. Geeft nog helemaal niets weg, halverwege leg je de link met het pleintje, maar aan het einde heb je nog steeds vragen.

Het is een heerlijk boek om te lezen, een absolute aanrader! Vele gevoelens passeren de revue tijdens het lezen en dat maakt dat je je heel betrokken voelt bij het boek, maar vooral Boris zelf. Het is een levensverhaal met bizarre wendingen en Koen Strobbe is er perfect in het geslaagd dit te verwerken tot een spannend boek. Chapeau!