De titel en de omslag van dit boek sprak mij als eerst aan. 'Vals alarm' met een afbeelding wat in het eerste opzicht al emoties oproept. Deze moest ik dus lezen!

Het boek is zo geschreven dat het makkelijk te lezen is, maar zeker niet saai. Sterker nog, het greep mij in zo'n hoedanigheid aan dat ik het in 1 keer heb uitgelezen!

Het thema jeugdzorg, de problematiek eromheen en het gedrag van de omgeving wordt met een fijne schrijfstijl beschreven. Confronterend, dat wel.
Met name omdat ik op persoonlijk vlak niet te maken heb of heb gehad met Jeugdzorg. Des te meer wekte dit boek mijn interesse. Ongelooflijk te realiseren dat deze verhalen daadwerkelijk (kunnen) gebeuren.

Ik heb de titel: 'Mix van emoties' aan deze recensie gegeven, omdat het mij van begin tot eind zoveel emoties heeft gegeven dat er een totale mix is ontstaan.

Vanaf het moment dat je in het leven van Janna stapt voelde ik een soort van gezonde jaloezie. Ze leidt een goed leven. Heeft een goede baan, mooi huis, mooie auto, goed uitziende man en een lieve dochter. Vanaf het moment dat haar leven totaal gaat omdraaien komt er complete verbijstering bij mij op. De gebeurtenissen die daarop volgen zijn verschrikkelijk en griezelig. Je krijgt er kippenvel van.

Er is 1 moment in het boek die ik het meest hartverscheurend vond, waarbij letterlijk de tranen over mijn wangen liepen. Ondanks dat ik geen kinderen heb kon ik mij erg in het verhaal inleven en raakte het mij diep van binnen.

Naarmate ik verder in het verhaal kwam betrapte ik mijzelf erop dat ik toch een moment ging twijfelen aan Janna en riep het vragen op als: 'ben ik bevooroordeeld? en sta ik daarom vanaf het begin af aan al aan de kant van Janna? Dit kwam met name vanaf het moment dat Ilse, als beste vriendin, zich geen keren tegen Janna. Onbegrijpelijk..

Al met al een verhaal dat je zeker zal aangrijpen, verschillende emoties zal oproepen en waardoor je echt over onderwerpen als misstanden in de jeugdzorg en hoe beïnvloedbaar mensen zijn gaat nadenken.