Persoonlijk heb ik genoten van dit boek. Het Vlaamse taalgebruik was iets waar ik in de eerste instantie even aan moest wennen maar al gauw ging ik volledig op in het verhaal. Het geheel komt op mij origineel en intrigerend over. Bovendien vind ik de cover van het boek mooi en trok dit mij gelijk aan om het verhaal te gaan lezen.

Joyce en haar dochtertje Kiara komen in een dorp wonen. Eigenlijk min of meer als een vlucht van Joyce na de scheiding van haar narcistische ex-man en tevens vader van Kiara. Beide moeten dus een compleet nieuw bestaan op zien te bouwen binnen een typische hechte dorpsgemeenschap. Uiteraard gaat dit niet gemakkelijk en zorgt dit voor de nodig strubbelingen. Uiteindelijk resulteert dit in de verdwijning van Kiara met haar nieuw verworven en enige vriendje Tim.

Doordat je leest vanuit de gedachte gang van meerdere personages, waaronder Joyce, Kiara en Tim beleef je het verhaal van meerdere kanten. Dit zorgt voor verdieping in het verhaal en medeleven met de hoofdpersonages. De wanhoop, angst, moederinstinct, overlevingsdrang en nog zoveel meer is ontzettend goed voelbaar tijdens het lezen. Dit zorgde er bij mij voor dat ik volledig in het verhaal zat en het in één ruk heb uitgelezen.

Ik vind het ongelooflijk knap dat de schrijver vanuit zowel het volwassen perspectief als vanuit het kind heeft geschreven. Hierdoor lees je echt dat de gedachtegang en keuzes van een volwassenen en een kind mijlen ver uit elkaar liggen maar tegelijkertijd ook enorme raakvlakken hebben.

Voor mij is het boek absoluut de volledige vijfsterren waardig.