Sprookje uiteengespat.

Wat begint als een vluchtig sprookje over het jonge echtpaar Esther&Maarten van Nuenen ontaard langzaam in een nachtmerrie.

Dacht ik aanvankelijk een heerlijke roman te lezen over het huwelijk tussen een serveerster en ‘n bankdirecteur met een luxe villa in Aerdenhout, een nare schoonmoeder, mooie buurvrouw, het eten van delicatessen, drinken van peperdure wijnen, rijden in een Mercedes, ik had de rol van de grote eik in hun riante tuin onderschat.
Ik had ook niet gerekend op een schrijnend verleden in de Bijlmer of dwangmatige handelingen, een psychiater en zware medicijnen.
Het sprookje kreeg een donkere lading waarbij ik maar niet duidelijk kreeg wie het slachtoffer echt was, wie kon ik geloven?

Uitgeteld van schrijfster Marja West heeft mij verrast, aanvankelijk was het haar smaakvolle schrijfwijze, later kroop venijn (in juiste doseringen) in het verhaal.

De onverwachte finale veroorzaakte een brede glimlach, ik dacht Roald Dahl?

Knap geschreven, Marja West