Het tweede boek van Joachim Meyerhoff vertelt over zijn tijd in München waar hij de toneelschool bezoekt en bij zijn grootouders gaat wonen. Hij verhaalt over het leven en de dood en over zijn zoektocht naar waarachtigheid. Hoewel de stukken die hij schrijft over zijn grootouders en zijn relatie met hun erg mooi zijn raakte ik verveeld van de verhalen over de toneelschool. Het is een setting die me niet aanspreekt. Toch weet hij ook in dit boek weer te raken met zijn eenvoudige maar rake vertelstijl, de grappige anekdotes over zijn familie en vooral de prachtige manier waarop hij het naderende einde van zijn grootouders beschrijft. Dat maakt het boek toch de moeite waard om te lezen.