Ik vrees dat dit boek een hele tijd aan mijn aandacht ontsnapt is. Hij lag onder aan de stapel, vandaar. Dus excuses aan Karakter dat het zo lang duurde voordat deze recensie kwam. Dit is Young Adult voor meisjes, nou ja jong volwassen meisjes dan. En dat betekent dat ik niet echt tot de doelgroep behoor. Het is bij tijd en wijle nogal zoet te noemen en wel zo zoet dat mijn diabetes verpleegkundige dit voor mij niet goed zou keuren, denk ik. Ook voor het glazuur van mijn tanden is het niet goed.
Maar goed… dan maar stiekem tot mij genomen. Over het eerste deel van deze reeks schreef ik dat ik het een verademing vond. Eindelijk weer eens een Young Adult dat eens geen dystopisch verhaal was en daar ben ik het nog steeds mee eens. De combinatie SF en astrologie is op zich wel aardig te noemen. Alleen vrees ik toch dat het meisjesgebeuren me een beetje op begint te breken.
Ik moet nog steeds beamen dat het een origineel verhaal is, maar Rho Grace wordt een beetje de hemel in geprezen in het boek. Ze is de vrijheidsstrijdster die de Zodiak moet bevrijden van de overvallers. Ze is de grote leidster, die de strijders van de Zodiak naar de overwinning op het kwaad zal leiden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat zo niet heel erg zie. Naar mijn idee doet Rho Grace niet zo heel erg veel en wordt ze door haar omgeving op een voetstuk geplaatst. Rho zelf is maar een twijfelaar en moet constant overgehaald worden om de volgende stap te doen en waar haar ‘onderdanen’ in de voorste linies vechten staat zij maar een beetje achteraf te twijfelen wat ze moet doen. Dat is welhaast irritant te noemen. Okay, ze wordt natuurlijk op een gegeven moment wel stevig gemarteld door de sadistische Corinthe van de Marad, maar daar wordt je niet automatisch een leidster van..
Het begint allemaal met door te gaan waar deel een: Zodiak eindigde. Rhoma Grace (zoals ze volledig heet) had haar vader verloren en was afgezet als hoedster van het Vierde Huis, Kreeft. Een terroristische groep, de Marad (die eigenlijk out of the blue verscheen in dit tweede deel), valt de huizen aan in de Zodiak. Rho krijgt visioenen door van het Dertiende Huis die haar waarschuwen voor de plannen van de Marad, die een organisatie zijn van rijzers, personen die gemuteerd zijn en hun lidmaatschap bij de Huizen opgegeven hebben. Wat het exacte doel van de Marad is… is eigenlijk niet bekent. Rho Grave wordt uiteindelijk benoemd als ‘Dolende Ster’, wat een eretitel (eigenlijk ceremoniële titel) is, waardoor ze de leiding krijgt over alle Twaalf Huizen van de Zodiak.
Zoals gezegd vond ik het een beetje warrig en zoals ook al gezegd… nogal zoetig af en toe. En ik geloof ook niet echt dat een radar wel werkt in een ruimteschip. Als ze het een sensor of scanner oid genoemd had… dan had ik het wel gepruimd. Ik wil het derde deel nog wel eens bekijken, maar als het niet beter wordt, dan haak ik, denk ik, af. Ik heb ook geen idee of Karakter hiermee door zal gaan. In het Engelstalige gebied is het derde deel: ‘Dark Moon’ al verschenen en voor augustus dit jaar staat deel vier: Thirteen Rising’ op het programma. Ik zou niet weten uit hoeveel delen deze serie gaat beslaan, maar het gevoel zegt me dat we er nog niet klaar mee zijn. Op http://zodiacbooks.com/ kan je wat meer achtergrond informatie krijgen over het Zodiac universum. Dat kan best wel handig zijn.

Jos Lexmond