Je moet natuurlijk wel in het verhaal meegaan. Wat als je 1200 jaar leeft in meerdere levens en je herinnert je die nog ook? En dat je in al die levens regelmatig de liefde van je leven tegenkomt en zij herinnert zich die levens niet (of doet ze alsof?).
Het is in ieder geval een boek om lekker te lezen.
Diepte in het verhaal moet je niet echt verwachten. Wel mooie "kijkjes" in de verschillende levens van de mannelijke hoofdpersoon.

Voor de kust van Kreta, 899 (blz 103)
Tegen het eind van de tiende eeuw was ik als roeier voor de Veneziaanse vloot werkzaam op een schip van de doge. Ik kwam in die tijd van het platteland ten oosten van Ravanna, en zoals vele jongens uit dat deel van de wereld, droomde ik van de zee..........

En zo nog meer van deze "kijkjes" in de geschiedenis door de ogen van de hoofdpersoon.

Daarnaast het ongeloof van de vrouwelijke hoofdpersoon. Het aantrekken en afstoten tussen deze twee mensen. En wat doen ze met de man die door alle levens heen hun geluk wil verbreken?