In Het spel is uit lees je over Ellis waarvoor het leven na een veelbelovende start met Alec helaas niet over rozen gaat. Ze heeft mede na het overlijden van haar kind behoefte aan ontspanning en gaat met Monique, haar hartsvriendin op vakantie naar Egypte. Maar ook daar weet het ongeluk haar te vinden.
Door de auteur wordt in Het spel is uit de spanning goed opgebouwd en de personages worden uiteindelijk duidelijk beschreven. Het is een goed verhaal geworden.

Omdat het ondanks het feit dat de auteur van dit boek dyslectisch is en toch dit boek ongeredigeerd op de markt wilde brengen terwijl ze wist dat het een groot risico was, groeide mijn respect voor Mariska Noordeloos nog meer. Ze heeft door het schrijven van dit boek haar emoties een plek kunnen geven en het is bovendien een soort van afrekening geworden met alle kwaadsprekerij en vernietigende uitspraken die in het verleden over haar gespuid werden. Last van dyslexie hebben is niet hetzelfde als dom zijn, dat blijkt zeker uit dit boek.

Naar mijn mening heeft deze auteur voor een volgende verhaal baat bij iemand die haar verhaal kan redigeren. Het verhalend vermogen van de auteur staat buiten kijf en ik ben zeker benieuwd naar een nieuw verhaal van haar hand.