Agatha en Meghan, de twee hoofdpersonen, zijn beide zwanger. En dat is dan ook de enige overeenkomst tussen beide. Meghan heeft in ieder geval een voor de buitenwereld perfect leven. Leuke man en kinderen, een eigen blog, vriendinnen en een prachtig huis. Maar dit blijkt slechts uiterlijke schijn te zijn. Agatha heeft een bijna tegenovergesteld leven. Veel zit tegen, ze heeft wat niet verwerkte trauma’s en haar vriend zit bij de marine en neemt geen contact met haar op. Toch kruisen beide levens elkaar en raken ze aan elkaar verknoopt...

Het boek is in ieder geval geen thriller. Het is meer een psychologische roman. Het verhaal wordt langzaam opgebouwd waardoor je de hoofdpersonen steeds beter leert kennen. De hoofdstukken zijn kort, net als de gebruikte zinnen. De eenvoudige zinsbouw helpt echter niet om de vaart er in te krijgen. Het kabbelt maar door. Er zitten niet echt onverwachte wendingen in waardoor je het verhaal redelijk kunt uittekenen.

Toch boeide het voldoende om door te blijven lezen om te weten hoe dit zou aflopen. En ook dat was niet echt onverwacht.

Uiteindelijk vond ik het toch licht teleurstellend voor een Robotham.