‘Verloren generatie’ speelt zich af in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Een periode met weinig maatschappelijk perspectief. Hannah Elisa Walsh laat met ‘Verloren generatie’ haar lezers ervaren hoe het in die tijd was om, ondanks alle innerlijke verwarring, je eigen weg te vinden.

De hoofdpersoon in ‘Verloren generatie’ is Lotte. Lotte begint een relatie met haar docent Marc en raakt daar erg door in verwarring. De reden van haar verwarring is tweeledig. Marc heeft nog een andere relatie, maar bovendien overschrijdt hij telkens haar grenzen en zij laat dit gebeuren. Controle over anderen is een terugkerend thema binnen de relaties in dit boek. Lotte laat zich niet alleen door Marc, maar ook door haar moeder commanderen.

Geheel toevallig ontmoet zij haar latere Amerikaanse vriend, Kenneth. Nadat zijn vader zelfmoord heeft gepleegd, gaan Lotte en Kenneth naar de Verenigde Staten. Daar wordt zij getuige van een familiedrama.

Mijn visie
De joodse generatie van na de Tweede Wereld Oorlog staat centraal in ‘Verloren generatie’.
Walsh weet een indringend beeld te schetsen van het leven gedurende de jaren tachtig. De werkloosheid is enorm en men heeft weinig maatschappelijk perspectief.

“Het geluid van de saxofoon kon ze nu duidelijk horen. In haar beleving kreeg Kenneth een bijzonder geluid uit zijn instrument. Ze keek naar het gele licht dat op zijn gezicht scheen.”

Walsh beschrijft prachtig hoe het studentenleven er in die tijd uitzag. Jonge mensen, naarstig op zoek naar hun identiteit, in het licht van de uitzichtloosheid. Zij toont bovendien hoe studenten werden opgeleid in die tijd. Wat was er op een docentenopleiding gaande? En hoe gingen docenten en studenten met elkaar om?

“Mijn relatie met mijn moeder is nogal complex. Ze was van mening dat ik een nieuwe Einstein moest worden. Ik ging na de HBS wiskunde studeren. Die studie lukte niet echt, dus veranderde ik van richting. Ik studeerde geschiedenis, filosofie en daarna nog politicologie.”

Al deze zaken schetst Walsh vanuit de persoonlijke visie van haar personages en dat maakt het verhaal zo invoelvaar en indrukwekkend. Op subtiele wijze verwerkt de auteur ook het opkomende antisemitisme in haar boek.

De schrijfstijl van Walsh is heel plezierig en zorgvuldig, haar personages zijn goed en geloofwaardig uitgewerkt en op kundige wijze verwerkt zij diverse thema’s in ‘De verloren generatie’. Gebruikmakend van een fijn randje humor brengt Walsh zwaarwegende levensvragen aan de orde.

“Ik vind het allemaal erg moeilijk, ik weet niet goed meer wat ik kan doen. Ik voel mij noodgedwongen onderdeel van een familiedrama, een indringend treurspel, dat geen toneelstuk is.”

Kortom, ‘De verloren generatie’ is een ontroerend en boeiend verhaal!

Over de auteur
Hannah Elisabeth Walstra (pseudoniem: Hannah Elisa Walsh) wordt in 1958 in Friesland geboren. Walstra is zeer veelzijdig. Ze volgt een docentenopleiding en kiest daarna op de kunstacademie voor de richtingen schilderen en monumentale vormgeving. Als docente geeft ze les in (cultuur)geschiedenis, aardrijkskunde, persoonlijke en maatschappelijke vorming en esthetische vorming. Bovendien ontwikkelt ze verschillende cursussen en workshops. Ze exposeert veel, in zowel binnen- als buitenland. Walstra woonde en werkt in landen als Ierland, de Verenigde Staten en Frankrijk. Tegenwoordig is Friesland haar thuisbasis of verblijft zij in de Algarve. Voor meer informatie zie: www.elisabethwalstra.nl

Uitvoering
Elikser B.V. Uitgeverij
Paperback, 289 pagina’s
ISBN: 978-90-8954-623-4

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), communicatiemanager, tekstschrijver, boekrecensent en blogger.
http://hanneketinorcenti.nl/