Strikken van Domenico Starnone

Was een van de gelukkige die het Boek “Strikken” van Domenico Starnone via “De club van echte lezers” van uitgeverij Atlas alvast mocht lezen.
Het boek ziet er prachtig uit, een mooie tekening op de voorkant van twee herenschoenen die met de veters aan elkaar gestrikt zijn.

Het boek begint met een uitgebreid voorwoord van Jhumpa Lahiri. Maar daardoor had ik eerlijk gezegd nog geen idee waar het in het boek naar toe zou gaan.

De hoofpersonen zijn Vanda en Aldo een stel wat jong getrouwd is, maar na 12 jaar huwelijk raakt het huwelijk ontwricht omdat Aldo verliefd wordt op Lidia een jong meisje, die het leven van de vrolijke kant bekijkt en met haar zijn alle dagen vrolijk en zonder problemen.

Het boek is samengesteld uit drie delen en het eerst boek begint met de brieven van Vanda die ze schrijft aan Aldo als hij het besluit heeft genomen bij zijn nieuwe liefde te gaan wonen. De brieven zijn vol verwijt en zelfbeklag, Vanda zet hem steeds voor het blok dat hij ook de vader van zijn zoon Sandro en dochter Anna is, en daar ook de zorg voor heeft.

In boek twee zijn we heel wat jaren verder en zijn Vanda en Aldo bejaard en weer bij elkaar, Aldo doet dan zijn verhaal. Ze gaan een paar dagen op vakantie en Aldo heeft het geregeld dat de kat Labes verzorgd word door de kinderen, wat nog een heel gedoe was omdat broer en zus, in het geheel niet met elkaar op kunnen schieten.

Als Aldo en Vanda terug van vakantie komen is er iets heel vreemd gebeurd. Ik wil er niet te veel van verklappen want het is veel leuker om dit boek zelf te lezen. In het derde boek komen Anna en Sandro aan het woord, wat heel verassend is.

Vond het boek zowel tragisch als komisch en heeft mee heel veel lees plezier verschaft, het is dubbel en dwars de moeite van het lezen waard.