Het boek “Albrecht en wij” is een hele mooie debuut roman van Lodewijk van Oord.
Heel mooi en intensief geschreven. De schrijver wisselt in het boek 3 hoofdpersonen met elkaar af en doet elke keer vanuit het perspectief van die hoofdpersoon. Dus in de ik vorm.
Hij gebruik het verheel van de laatste neushoorn om het reilen en zeilen van een dierentuin in Amsterdam de revue te laten passeren. Daarop word de neushoorn als uitstervende soort bekeken, de manieren beschreven die bedacht worden om dit voorkomen en tevens de manieren die bedacht worden om dit perspectief tot op het bot uit melken voor de dierentuin. Dit is Edo de directeur van deze dierentuin. Zijn tuin!!
Dan word het verhaal van de dierentuin en zijn geschiedenis belicht aan de hand van een tweede ik persoon. Die als voorzitter van de raad van bestuur van de dierentuin. Hij heeft de tuin als kind al meegemaakt en neemt ons meer naar het verleden. Tevens heeft hij een soort vaderrol ten opzichte van Edo en zijn wilde plannen voor de dierentuin. Hij heeft veel op met Edo en steunt hem door dik en dun. Samen willen ze de dierentuin koste wat het kost redden. Dit is Frank Rida.

De derde hoofdpersoon is een neushoorn specialiste uit Afrika die door Edo word aangenomen om zijn wilde plannen met de dierentuin en vooral met de neushoorns in goede banen wil leiden. Zij moet proberen om de neushoorn aan het paren te krijgen om de soort van de ondergang te behoeden. Haar verhaal neemt ons mee naar Zuid-Afrika en haar geschiedenis met de neushoorn. Dit Sariah. Alle drie deze verhaal lijnen, die in de ik persoon vertelt, lijden tot het zeer leuke en goed geschreven boek “Albrecht en wij”.
Als laatste onderliggende gedachte speelt in het boek ook de rol van de mens ten opzichte van het dier en de belevingswereld van het dier een rol. Ook dit komt meerdere keren door de verschillende personen toegelicht aan de beurt in het verhaal.
Een zeer leuk, inspirerend en tot de verbeelding sprekend boek. Een absolute aanrader!!!!!