De Dust Lands trilogie van Moira Young stond al sinds april 2015 onaangeraakt in mijn boekenkast. Ik kocht deze post-apocalyptische avonturenserie over Saba die op zoek gaat naar haar gekidnapte broertje heel goedkoop via Awesomebooks, maar was nog altijd niet aan deze boeken toegekomen. Gelukkig was daar de Young Adult Summer Readathon van Hebban met als challenge: lees een boek dat al langer dan een jaar in je kast staat. Saba heeft haar hele leven in Silverlake gewoond, een door zandstormen getergde zandvlakte in de woestijn, vernoemd naar een uitgedroogd meer. Wanneer vier ruiters tijdens een zandstorm haar tweelingbroer Lugh kidnappen, zet Saba de achtervolging in. Plotseling komt ze terecht in een compleet andere wereld: een wetteloze beschaving waarin het ieder voor zich is en Saba letterlijk moet vechten om te overleven. Toen ik begon met lezen, moest ik heel erg aan de schrijfstijl van Blood Red Road wennen. Verschillende woorden zijn fonetisch geschreven (dat deed me een beetje denken aan The Knife of Never Letting Go) en er worden ook geen aanhalingstekens gebruikt. Soms is het hierdoor een beetje onduidelijk wat gedachtes zijn en wat er hardop gezegd wordt. Als je eenmaal aan de schrijfstijl gewend bent, leest het verhaal echter zeer vlot. Saba zet de achtervolging op de ontvoerders van haar broer in: wat volgt is een spannende reis vol obstakels. Ik weet eerlijk gezegd niet of het verhaal van Blood Red Road nu super origineel is, maar het is zeker niet cliché. Er is geen love triangle (hoera!) en het romantische gedeelte is goed uitgewerkt. Hoewel de personages vanaf het eerste moment een klik hebben - en de heartstone bevestigd dat dit echte liefde is - probeert Saba zich er tegen te verzetten. Ze is immers op zoek naar haar tweelingbroer Lugh, en dat is het belangrijkste in haar leven. Bovendien kan de heartstonne wel zeggen dat de dief de liefde van haar leven is; zelf vindt ze hem maar een irritante jongen. De confrontaties tussen Saba en haar love interest zijn hilarisch en realistisch. Zeker als je bedenkt dat dit meisje in de middle of nowhere is opgegroeid en geen mensen buiten haar familie kent. Een mooie beschrijving van een hevige eerste verliefdheid - eentje waarvan Saba zelf ook maar weinig begrijpt. Het hoofdpersonage Saba is allesbehalve perfect. Oké, ze kan vechten als geen ander, maar op het sociale gebied loopt ze soms wat achter. Vrienden maken gaat niet vanzelf en ook de band met haar zusje Emmi is niet erg sterk. Wat ik heel tof vind is het feit dat alle personages veel persoonlijke groei doormaken. Duizend hartjes bovendien voor kraai Nero. Ik ben gek op vogels (weetje van de dag^^) en vond het erg leuk dat een vogel zo'n belangrijke rol speelde in het verhaal. En nu wil ik stiekem ook een kraai als huisdier! Toch heb ik ook een puntje van kritiek. Tegen het einde, als het voelt alsof de strijd gestreden is, overlijdt er plots nog een personage. Alsof de schrijfster dacht "er zijn teveel van de good guys blijven leven, laat ik er nog snel eentje doden". Een beetje jammer, zeker de manier waarop dit gebeurt. Daarnaast moet ik zeggen dat het boek behoorlijk afgerond aanvoelt. Waarschijnlijk zal er in deel twee wraak genomen worden ofzo, maar voor mij had dit boek prima een standalone kunnen zijn. Blood Red Road onderscheidt zich vooral van andere dystopische / post-apocalyptische verhalen door haar bijzondere schrijfstijl. Je moet er even aan wennen, maar daarna leest het verhaal verrassend vlot. De verhaallijn is misschien niet super origineel, maar Moira Young weet levensechte, imperfecte, personages te schetsen die veel ontwikkeling doormaken en diverse relaties opbouwen. Duizend hartjes voor kraai Nero bovendien! Hoewel Blood Red Road aanvoelt als een behoorlijk afgerond verhaal, ga ik zeker verder lezen in de Dust Lands trilogie.