Ik ben een muziekfan, hou van alle genres, maar op de een of andere manier ontsnapte opera altijd aan mijn aandacht. Tot ik ‘Ook bomen slapen’ van collega-auteur Annemarie Peeters las. De roman is minutieus opgebouwd. De vormgeving is origineel. De personages zijn scherp afgetekend . De beeldspraak is rijk. Het is een verhaal dat je een paar keer kan lezen omdat er zoveel onder de oppervlakte zit. Maar dit boek is meer dan alleen maar goed geschreven. Vanaf de eerste pagina’s was het alsof Ofelia’s sopraan het verhaal in mijn oor fluisterde, zong of riep. Na een paar van Corneille’s brieven te hebben gelezen, voelde mijn zitbank aan als de roodfluwelen fauteuil van een operazaal. Door Corneille en Ofelia kreeg ik connectie met opera en het drama dat onlosmakelijk verbonden is met het genre. Toen ik het boek dichtklapte, tikte ik op Spotify Tosca van Puccini in en genoot voor het eerst echt van opera. Dank je, Annemarie!