Dagboek van een poes was het januari-boek wat AngeLuna en ik samen hebben gelezen. Het is nu 1 januari en ik heb hem al uit. Het is dan ook echt een dun en snel te lezen boekje. Ik ben geen kattenbezitter en eigenlijk meer een hondenmens, maar toch vond ik dit boekje echt super leuk. Sommige dingen die wij als mensen zo logisch vinden (zoals werken), worden door katten (of huisdieren in het algemeen) vast inderdaad heel anders beleefd! Nooit bij stil gestaan eigenlijk...
De korte en grappige hoofdstukjes maken dit boekje tot een heerlijk en absoluut humoristisch werk van Remco Campert.