Nadat Erik Kriek, zoals hij vertelt bij Nooit meer slapen, eigenlijk een beetje te laat kwam met zijn boek Het onzienbare waarin hij zes verhalen van Lovecraft verstripte, is hij nu ruimschoots op tijd met zijn In the pines. Kriek heeft namelijk een geheel nieuw genre geschapen met dit boek vol verhalen geïnspireerd door 'murder ballads'. Hij heeft achtereenvolgens Pretty Polly and the Ship’s Carpenter, The Long Black Veil, Taneytown, Caleb Meyer en Where the Wild Roses Grow verstript, terwijl het boek de titel heeft gekregen van de zesde ballad:

In the pines, in the
pines, where the sun
never shines and
we shiver when the
cold wind blows.

Dat Krieks kenmerkende, 'dramatische' tekenstijl uitermate geschikt om deze moordverhalen te verbeelden is al direct in het eerste verhaal duidelijk waarin hij het stormachtige verhaal van de scheepstimmerman met een duister verleden verbeeldt. Door middel van flash backs wordt het verleden van de man beetje bij beetje uit de doeken gedaan, en wordt duidelijk welke relatie dat heeft met de huidige problemen van het wel verdoemd lijkende schip waarop hij zich bevindt.
Dat Kriek zijn eigen invulling geeft aan de teksten komt het duidelijkst tot uiting in Where the Wild Roses Grow geschreven in 1996 door Nick Cave en als duet gezongen door Cave met zijn Bad Seeds en Kylie Minogue. Voor wie de bij de song horende video kent, is de verbeelding van Kriek wel heel verrassend... Dat geldt overigens ook voor het tweede verhaal, De lange zwarte sluier, dat het tragische verhaal laat zien van de man die, hoewel onschuldig aan de moord op een geliefde dorpsgenoot, daar toch voor veroordeeld wordt en uiteindelijk opgehangen omdat hij niet wil verklaren waar hij was op het tijdstip van de moord. En hoe hij aan de door de moordenaar gedragen zwarte hoed is gekomen.

Naast de door Erik Kriek op lugubere wijze verbeelde murder ballads, geeft Jan Donkers achterin het boek extra informatie over dit soort muziek en de zes songs (inc de titelgever). Alle zes kunnen tijdens het lezen worden afgeluisterd dankzij de cd die wordt meegeleverd, waarop de vijf eerder genoemde songs aangevuld met In the pines zijn te horen, gespeeld door The Blue Grass Boogieman met Erik Kriek. Het is maar goed dat de voorraad murder ballads zo groot is, want deze oog- en oorstrelende wijze van kennismaken met deze muziek én de verhalen, moet vervolgd worden met meer. Veel meer!