Verhaallijn 1: een El Al-vlucht vertrekt van op Schiphol om zich enkele minuten later in de gevel van een torenflatgebouw te boren. De drukbevolkte woonbuurt van de Bijlmer wordt omgevormd tot een inferno waar jaren later nog een sluier van geheimzinnigheid rond hangt. Bijna onmiddellijk beginnen geruchten over een nucleair transport de ronde te doen. De overheid ontkent in alle toonaarden, maar kan geen zinnige uitleg geven over de in witte overalls gehulde marsmannetjes die de plaats van het onheil onmiddellijk hermetisch hebben afgesloten en uitgekamd.

Verhaallijn 2: in Suriname heeft Desi Bouterse de macht nog steeds stevig in handen. Weliswaar van achter de schermen, trekt hij als vanouds aan de touwtjes. Elke stap financiert hij met drugsgeld. De regering in Den Haag laat een internationaal aanhoudingsbevel uitvaardigen. Maar Bouta wordt daardoor op geen enkel moment in verlegenheid gebracht.

Verhaallijn 3: een man schrijft op zijn sterfbed een soort bekentenis aan de weduwe van een personeelslid van de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Er werd om niet nader genoemde redenen met het stoffelijk overschot van haar echtgenoot gesjoemeld. Het lichaam heeft ze nooit mogen zien wegens te fel verbrand na een auto-ongeval. De omstandigheden van het ongeval zelf blijven vaag. De schrijver van de brief drukt zijn vermoeden uit dat zijn sinistere opdracht die 4de oktober wel eens met het werk van dhr. Bradley zou kunnen te maken hebben. De weduwe laat zich niet sussen en trekt op onderzoek uit.

Naarmate het boek vordert, wordt het duidelijk dat de verschillende verhaallijnen onlosmakelijk met elkaar verstrengeld zijn. Spionage, internationale drugshandel, chantage en "hogere belangen" worden tot een spannend boek verweven.

Tomas Ross in goede doen.