Ik kon niet ophouden met lezen en heb HEX uitgelezen. Na Harten Sara, weer een meesterlijke vertelling afgeleverd. Een boek met Horror en het menselijke element verenigd, dat blijft lezen. Ik moest er eerst eventjes inkomen, maar toen begon het te lopen als een trein. Het begon, vond ik, met een komische noot ("oma" bedekken met een theedoek zodat ze je niet "aanstaart"), maar werd steeds indingender, vooral omdat de menselijke emoties ook toe werd gelaten in het verhaal, om te eindigen met het groteske (maar ook weer het kleine).