De Klauw gaat over een wereld waar je moet betalen voor magie en de enige personen die magie kunnen gebruiken zijn de Magyckers, die op het eiland Aimery wonen. Marit en haar broertje Auric wonen in Oftenooi en wanneer er een Magycker naar hun stad komt om een spreuk uit te voeren, wil Auric dit absoluut zien. Het zien van een spreuk is al speciaal, maar wat het nog specialer maakt is dat de Magyckers maar één spreuk tegelijk mogen kennen. Iedereen is dus zeer verbaasd wanneer er plots iemand een spreuk van de Magyckers herhaalt. Vanaf dat moment begint het avontuur, want Aimerey wilt absoluut niet dat anderen spreuken kunnen gebruiken aangezien zij enorm veel geld verdienen met het verkopen ervan.

Hoewel het verhaal op zich zeer goed bedacht is, waren er toch een aantal problemen met dit boek. De opbouw van de wereld had iets duidelijker en uitgebreider mogen zijn. In het begin van het boek staat een kaart met een aantal eilanden, maar je komt bijna niks over deze eilanden te weten. Over de eilanden waar de hoofdpersonages zich bevinden kom je wel wat te weten, maar nog steeds bitter weinig.

De personages hadden ook iets dynamischer mogen zijn. Je komt vrij weinig over hen te weten, wat af en toe wel een beetje stoorde, en ze veranderden ook zeer weinig doorheen het boek. Iets meer diepgang zou hier dus fijn geweest zijn. Het boek is vrij dun vergeleken met andere fantasyboeken, waardoor veel diepgang misschien niet mogelijk is, maar iets meer informatie had er toch voor kunnen zorgen dat dit boek een extra ster kreeg
De schrijfstijl was wel zeer aangenaam, waardoor bovengenoemde “problemen” een beetje naar de achtergrond zakten en het boek toch zeer vlot las.

Dit boek krijgt 3 sterren, omdat het ondanks een aantal schoonheidsfoutjes toch nog vrij aangenaam was om te lezen.