‘Ook dit gaat voorbij’ is een mooi verhaal over een 40-jarige vrouw, Blanca, die pas haar dierbare moeder heeft verloren.
Blanca heeft heel veel verdriet over de dood van haar moeder en haar wereld lijkt ingestort. In alles wat ze doet en beleeft denkt ze aan haar moeder.
Blanca besluit om samen met haar kinderen, exen, vriendinnen en vrienden naar het zomerhuis in het kunstenaarsdorp Cadaqués te gaan om haar rouw daar te verwerken. Het valt niet mee want alles herinnert haar aan haar moeder.
Door praten, filosoferen, feesten en vrijen proberen haar (ex-) geliefden en vrienden haar te helpen om haar te laten voelen dat ‘ook dit voorbij zal gaan’.

Blanca heeft altijd door het leven ‘gefladderd’ en komt op mij wat onvolwassen en als een flierefluiter over. Ze heeft twee exen en een minnaar en neemt het allemaal niet zo nauw.
Haar verantwoordelijkheid gevoel is soms ver te zoeken. Ik kan me daardoor ook moeilijk inleven in haar.

Het boek leest heel vlot en gemakkelijk. De omslag ziet er prachtig uit met een mijmerende vrouw die over een hekje leunt.
De titel ‘Ook dit gaat voorbij’ is mooi gekozen. Het verlies van een geliefde is erg moeilijk maar op den duur krijgt het een plekje. Dat lees je ook heel mooi in de epiloog: ‘Ik kan al iets beter ademhalen en ik heb haast geen nachtmerries meer, en op sommige dagen voel ik het elfenstof boven mijn hoofd dwarrelen, niet veel en niet vaak, maar het is een begin’.

De beschrijvingen van het prachtige kustplaatsje maakt dat je je er een heel goed beeld van kunt vormen hoe het er daar uitziet! Mooi gedaan!

Ik geef deze roman 3 sterren.