Dit verhaal geeft heel veel inzicht in het leven van 'gewone' burgers in het Duitsland van begin 20e eeuw. Het gaat over de familie Klamroth, Bruhns familie, een rijke koopmansfamilie uit Pruisen. Haar vader werd na de aanslag van Staufenberg berecht en opgehangen. De schrijfster, toen nog een kind, gaat op zoek naar de achtergronden van haar vader en de redenen van zijn handelen. Doordat er heel veel geschreven tekst in de vorm van dagboeken en brieven bewaard is gebleven, staat het boek vol authentieke voorbeelden van hoe men in die tijd dacht en reageerde op het gebeuren om hen heen. De schrijfster blijft kritisch over allerlei zaken, maar samen met haar krijg je steeds meer inzicht in de oorzaken van het gedrag van mensen tijdens het Nazi-regime. Voor een deel leidt dit ook tot meer begrip, wetende uit welke achtergronden bepaalde denkwijzen zijn voortgekomen. Je blijft jezelf steeds afvragen wat jij onder dergelijke omstandigheden had gedaan. Zoals voor de schrijfster tijdens haar zoektocht het verleden vaak pijnlijk wordt, komt ook alles voor de lezer heel dichtbij.