De 17-jarige Merit woont met haar gezin in een oude kerk. Voor elke keer dat er iets rots in haar leven gebeurt, geeft ze zichzelf een trofee. Als ze op een dag zo’n trofee gaat kopen, komt ze een jongen tegen waarmee ze na een korte flirt ineens staat te zoenen. Dan blijkt hij haar voor haar zus aan te zien. Merit gaat er gauw vandoor en wil hem vergeten, maar als hij bij hen komt wonen wordt dit lastig. Daarbij worstelt ze met alle afzonderlijke geheimen die ze van haar familieleden weet en wordt het haar allemaal teveel. Dan gaat het mis.

Colleen Hoover bespreekt wederom weer een heftig thema in dit boek. Het boek wordt vanuit Merit verteld. Hierdoor begrijp je haar acties wel beter, maar ik had graag gezien dat het verhaal nog vanuit een ander personage werd verteld. Wel heb ik weer genoten van alle mooie zinnen die Colleen Hoover op papier heeft gezet:

“...omdat die ene blik me het gevoel geeft dat ik naar de bodem van zijn hart ben afgedaald en er geen enkele luchtbel over is die me in leven kan houden.

Daarom 4 sterren voor dit boek.