Manuel Santiago woont met zijn man Álvaro in Madrid. Hij is auteur en tijdens de promotie van zijn debuut hebben hij en Álvaro elkaar leren kennen. Dan bereikt Manuel het bericht dat Álvaro is omgekomen bij een auto-ongeluk op een plek waar hij helemaal niet hoorde te zijn. Manuel reist af naar het dorpje Lugo in Galicië waar hij kennismaakt met een schoonfamilie waar hij nooit iets van af heeft geweten. Wanneer Manuel al deze nieuwe informatie probeert te bevatten staat gepensioneerd politiecommandant Noguiera voor zijn neus. Hij beweert dat er een luchtje zit aan het ongeluk van Álvaro en dat iemand probeert dit in de doofpot te stoppen. Hoewel in eerste instantie onwillig, laat Manuel zich door Noguiera meeslepen in een zoektocht naar de waarheid. Ze raken verstrikt in zoveel leugens en diep verstopte familiegeheimen dat hun eigen levens op het spel komen te staan.

Ik vond het in het begin van het boek wat lastig om in het verhaal te komen, maar wanneer Manuel eenmaal gearriveerd is op de plek waar Álvaro is gestorven en Noguiera heeft ontmoet begint het te lopen. De manier van schrijven van Dolores Redondo spreekt tot de verbeelding, met lange en volle zinnen. Zo prachtig en tegelijkertijd zo on-thrillerachtig. De gebeurtenissen worden verteld vanuit verschillende perspectieven, maar voor het grootste gedeelte is Manuel de vertelstem. Alle personages worden door de auteur goed uitgewerkt en weten je te raken, maar Manuel en Álvaro springen er uit. Álvaro is al dood vanaf de start van het verhaal en toch lukt het de auteur hem zodanig neer te zetten dat hij voor de lezer net zo echt wordt als de levende personages. De verteltrant is traag, zoals te verwachten valt bij een boek met zoveel pagina’s. Het verhaal lijkt voort te kabbelen, maar ondertussen wordt de lezer voortdurend kleine belangrijke stukjes informatie gevoerd. Steeds net genoeg om de aandacht vast te houden en de nieuwsgierigheid te prikkelen. Naarmate de ontknoping in zicht komt krijgt het verhaal wel meer vaart en wordt er ook spanning ingebracht, doordat laag voor laag verschillende geheimen worden blootgelegd. Niet onverdienstelijk is dat het de auteur ook nog eens is gelukt de ware toedracht tot bijna aan het einde van al die bladzijden als een verrassing te laten komen.