Otto Silbermann is de hoofdpersoon in dit verhaal. Hij is Jood en was daar altijd heel tevreden mee.
Een zakenman, die zijn zaakjes goed voor elkaar had. Totdat…………

Duitsland, vlak voor de oorlog. Het Heil Hitler klinkt luid. Iedereen moet de groet brengen.
Otto ook, hij is tenslotte een Duitser, maar hij is ook Jood en hij vertikt het om de groet te brengen.
De Jodenvervolging neemt een aanvang. Otto kan het nauwelijks geloven, nadat verschillende mensen om hem heen gearresteerd worden. Dat wil hij niet en nadat het steeds rumoeriger en angstaanjagender om hem heen wordt, besluit hij te vluchten. Hij voelt zich opgejaagd.
Ten prooi aan vertwijfeling, besluiteloosheid, angst, wantrouwen, stapt hij op de trein en reist Van Berlijn naar Hamburg, naar Dortmund enz. in het vertrouwen, dat er wel een oplossing zal komen.
Dit verhaal diende verteld te worden, dat is duidelijk. Maar de beklemmende waarheid in dit verhaal is ook duidelijk. Ten prooi aan de onzekerheden over wat te doen, breekt de oorlog al uit in het hoofd van Otto.
Het bestaan van een mens is een vat vol zekerheden en onzekerheden. In het licht van die tijd breekt dat gegeven Otto, zijn weerstand en het vertrouwen in het leven.

Quote: Als je iets doet ben je strafbaar, als je niets doet wordt je pas echt gestraft.