Maart 1940 in Chilsbury in het graafschap Kent. Er hangt een briefje op het prikbord van het dorpshuis dat vanaf heden het dorpskoor wordt opgeheven aangezien alle mannelijke koorleden in het leger dienen. Dit heeft de dominee erop geprikt en de dames van het dorp uiten hun ongenoegen. Vooral de bazige mrs. B is het er niet helemaal mee eens en ze zal dan ook een hartig woordje spreken met de dominee.
Er hangt een beangstigende stilte rondom de oorlog die nu al reeds zes maanden aan de gang is. Alle vrouwen van het dorp moeten hun steentje bijdragen. Zo is mrs. Tilling in een dagboek beginnen schrijven om haar gedachten erin kwijt te kunnen. Haar zoon David moet ook naar het front en ze moet moed putten dat hij gezond en wel terug komt. Als verpleegster heeft ze genoeg werk te doen en ze wil zich ook zoveel mogelijk inzetten om dingen gedaan te krijgen in het dorp.
Zo is er ook de dertienjarige Kitty die later zangeres wil worden en ze heeft haar best gedaan om de dominee te overtuigen maar helaas. Maar dat is zonder de goedlachse Prim gerekend die muziek juf is en les geeft aan de universiteit van Litchfield. Zij krijgt het gedaan dat het koor terug kan repeteren. Het was heerlijk om met elkaar terug te kunnen zingen. En dan is er nog Edwina Paltry die zo ook haar redenen heeft om zich bij het koor te voegen.
Ondertussen gaat het leven verder in het dorpje en komt er ook een ietwat rare snuiter wonen waar Venetia haar zinnen op heeft gezet. Ze is een enorme flirt die menig hoofd op hol kan jagen. Kitty vindt het gedrag van oudere zus maar niets.
En dan valt er een bom op het dorp. Hoe moet het nu verder met de vrouwen in het dorp? Kunnen ze er weer bovenop geraken na al wat er is gebeurd?

Conclusie
Het verhaal begint in de lente van 1940 en eindigt in september. Door middel van dagboeken, brieven en nota’s volgen we de vrouwen van Chilsbury. Zo leren we de volgende personages kennen: de zusjes Winthrop, de timide weduwe mrs. Tilling, Edwina Paltry die verloskundige is en ook heel geslepen en tot slot het Joodse meisje Silvie dat bij de familie Winthrop woont als evacuee. Elk hoofdstuk wordt afgewisseld door iemand anders. Het is wat ze allemaal meemaken en de gebeurtenissen worden vanuit hun perspectief beschreven. Deze vrouwen hebben allemaal een rol van betekenis naarmate het boek vordert. Het is ook eens iets anders om zo een boek te lezen. Het stoorde me totaal niet dat de hoofdstukken als dagboek en epistels werden omschreven. Ik vind het zelfs knap gevonden en heel aangenaam om te lezen.
Het is heel vermakelijk en ontroerend om te lezen hoe het er in de levens van de vrouwen aan toe gaat. Er wordt duchtig op los geroddeld, er ontstaan misverstanden, een schandaal en ook liefdesverdriet. Het is heel interessant om te lezen hoe allen met deze situaties omgaan. De auteur heeft ook de personages goed laten opgroeien en openbloeien en het is prettig om te lezen hoe ze zich door deze maanden sleuren. De muziek speelt ook een bepalende factor in dit verhaal. Zij brengt hen samen, weg van de beslommeringen en iedereen ervaart dit op zijn eigen manier hoe rustgevend het is.
Het is niet alleen rozengeur hoor! De realiteit van de oorlog wordt ook goed neergezet. Zo is iedereen bang van de invasie van de Duitsers die niet lang meer op zich laat wachten. Ook de moeders die hun zonen zien vertrekken met hun plunjezak en die niet weten of ze hen ooit nog terug gaan zien. De bombardementen die worden beschreven. Ondanks dit alles moet het gewone leven verder gaan.
Jennifer Ryan heeft veel research gedaan en dat kun je in het dankwoord lezen; zo heeft ze veel verhalen gehoord van haar oma; gruwelijke maar ook grappige. Ze is ook veel te weten gekomen over die periode aan de hand van brieven en autobiografieën. Mede hierdoor heeft ze de personages van haar boek sterk kunnen neerzetten, hun gedachten en emoties. Ze heeft een heel prettige schrijfstijl en je zit direct in het verhaal. Het is echt een feel-good boek ondanks dat het een oorlogsverhaal is.
Dit is een prachtig boek voor allen die van historische fictie houden. Het is grappig, verdrietig … kortom een beetje van alles met zeer boeiende personages! Voor dit charmante debuut geef ik graag 4 sterren.