Terecht uit het vergeetputje van de geschiedenis gehaald en weer terug onder de aandacht gebracht. Dit is trefzeker geschreven modernistisch proza, waarbij bladzijden lange filosofische uiteenzettingen afgewisseld worden met levendige situatieschetsen. Ik was helemaal betrokken bij de liefdesgeschiedenis, maar tegelijk biedt het genoeg stof tot nadenken over de ingewikkeldere levensvraagstukken. Elke metafoor is raak gevonden, elke beschrijving dient een hoger doel. Dit allemaal in een extreem stijlvol jasje - zwoel en sensueel- waarmee de zware thema´s ook weer gerelativeerd worden.Een klein smetje is dat de verhaallijn naar het einde opeens in sneltreinvaart naar zijn denderende climax gaat. Het voelt bij mij als een dooddoener wanneer er tegen de eindstreep nog nieuwe personages worden geïntroduceerd. Toch wordt ook dit helemaal goedgemaakt met een laatste regel die de hele roman in een nieuw licht zet. Het is alweer een flinke poos terug dat ik zo meegeleefd heb met fictie en tegelijk zo aan het denken gezet ben.