In een klein Engels stadje komt een groep vrienden bij elkaar om een nieuwe periode in te luiden nu iedereen het stadje gaat verlaten om te studeren. Rachel vraagt zich af wat dat voor haar vriendenclub zal gaan betekenen. Zal ze iedereen blijven zien? Tijdens het diner neemt het leven opeens een heel andere wending door een noodlottig ongeval. En daar had het boek op door kunnen borduren, maar de lezer krijgt hier eigenlijk twee mogelijke vervolgen gepresenteerd. Dat doet Dani Atkins knap. Al meteen word je als lezer in verwarring gebracht over de verhaallijn die je leest. Wat is nu echt en hoe zit het dan met de andere verhaallijn. En het mooie is dat niet alleen de lezer dat heeft, maar ook mensen in Rachels omgeving. Voor Rachel is dit uiteraard het meest verwarrend: haar verleden blijkt anders te zijn gelopen dan dat ze zich zelf herinnert. Tegelijkertijd kan ze details noemen uit haar 'eigen' verleden die ook lijken te kloppen. Ik was bang op het laatst met een zwak einde de zaak verklaard te krijgen, maar eigenlijk is dit ontroerend simpel opgelost. En geloofwaardig. Ik vind de vergelijking met 'Voor jou' zoals op de voorkant vermeld, dan ook helemaal terecht. Ook dit boek heb ik in een ruk uitgelezen en heb ik met een brok in mijn keel uitgelezen.