Met veel plezier heb ik het debuut van Olga Hoekstra, Dodenweg, gelezen. Vol verwachting keek ik dan ook uit naar deel 2 van de Saksenburch trilogie, Nevel. Wederom zijn de hoofdrollen weggelegd voor rechtercheur Thomas DeLohr en Fleur Benedictus, Nu is Fleur echter geen journalist meer, maar assistent van de officier van justitie.

Op de vuilnisbelt wordt het lichaam van een jonge vrouw gevonden. Het is al snel duidelijk dat zij door een misdrijf om het leven is gebracht. Fleur en Thomas worden beiden naar de vuilnisbelt geroepen en komen elkaar voor het eerst in maanden weer tegen. De spanning is direct weer terug tussen beiden en het kost dan ook moeite om zich te concentreren op hun taken. De gebeurtenissen in Dodenweg trekken een zware wissel op hun relatie of hoe je het dan ook moet noemen,

De zaak rond het gevonden lichaam is boeiend. De zoektocht en ontwikkelingen rondom zijn met vaart geschreven en dwingen je tot doorlezen. Zowel de zoektocht van Thomas als Fleur brengt verschillende oogpunten boven en geeft een extra dimensie aan het boek. De ontwikkelingen rond Thomas en zijn persoonlijke situatie en leven, vind ik echter allemaal iets teveel worden, het slaat een beetje door en wordt daarom ongeloofwaardig, Zo kan niemand leven. Dit vind ik jammer en ik hoop dat dit in deel 3 weer iets geloofwaardiger wordt.