In "De val van de Vredeborch" volgt de lezer het leven van Jan Jacobs vanaf het moment dat hij uit Antwerpen vertrekt richting Amsterdam en terechtkomt in Utrecht. Hij en zijn gezin leven in een periode waarin de Nederlanden overheerst worden door de Spanjaarden en de oorlog ten einde loopt.

Het verhaal komt eigenlijk pas echt op gang na hoofdstuk 2, maar misschien ligt dat er ook aan dat je een beetje moet wennen aan de schrijfstijl (soms gedetailleerd, soms weer algemeen over gebeurtenissen).
De vertelstijl is soms heel afstandelijk over gebeurtenissen die elders in het land gebeuren, over politieke ontwikkelingen en belegeringen van andere steden. Toch gaat het zonder storend te zijn weer over in gedetailleerdere beschrijvingen en dialogen van wat de personages beleven. De gebeurtenissen elders hebben vaak wel invloed op hun leven, ook al hebben ze dat zelf niet altijd door.

In tegenstelling tot de meeste andere geschiedenisboeken van Thea Beckman, is dit boek minder op spannende dingen gericht die de personages zelf meemaken, maar meer op de wereld waarin ze leven. Veel van de personages hebben ook echt bestaan, dus de auteur heeft vooral details ingevuld van hun levens.

Ik had het boek gekocht omdat ik in Utrecht ging studeren. Behalve de eerste hoofdstukken, is het verder een leuk en spannend boek om te lezen, met veel informatie over die periode in de Nederlandse geschiedenis (de 16e eeuw) met een focus op de stad Utrecht. Ook is het interessant om te lezen over de manier waarop oorlogen destijds werden gevochten (tussen twee stromingen binnen het christelijke geloof, namelijk katholieken en protestanten) en wat voor invloed dit had op het dagelijks leven van mensen.

Ongemerkt steek je van het lezen van dit boek best wat op. Het kasteel de Vredeborch heeft bijvoorbeeld maar ongeveer 50 jaar bestaan, maar het had wel veel invloed op het dagelijks leven van de Utrechters.
Ook valt er veel te leren over de Spaanse overheersing, het verzet van o.a. de Geuzen, hoe de gewone bevolking hiermee omging, en daarmee ook over hoe een oorlog toen werd ervaren tegenover hoe het er tegenwoordig aan toe zou gaan. Maar omdat er genoeg aandacht besteed wordt aan de belevenissen van de personages, voelt het niet alsof je echt een non-fictie-geschiedenisboek zit te lezen. Alle informatie wordt namelijk verteld op momenten dat het voor het leven van de personages relevant is. Daardoor blijft het wel spannend en lees je verder omdat je gewoon wil weten hoe het met iedereen verder zal gaan.

Als je een beetje bekend bent in Utrecht, zijn de plaatsen die genoemd worden heel herkenbaar, maar anders staat er ook nog een kaart voor- en achterin het boek (op de binnenkant van de kaft).
Achterin het boek staan een paar pagina's met stukjes informatie en bronnen over de personages die echt bestaan hebben.