Atie Vogelenzang heeft samen met Wendela de Vos, onder het pseudoniem Tupla M. zeven literaire thrillers geschreven. Atie was benieuwd of ze ook alleen een boek kon schrijven en vorig jaar besloot ze dit te gaan proberen. Het resultaat is de thriller Uit het niets.

Barbara ligt in scheiding met Rafael, een scheiding die erg moeizaam verloopt. Ze woont nu samen met haar kat Martha (Martje), een kat die een belangrijke plaats inneemt en waar Barbara ook altijd mee praat. Barbara werkt als verpleegkundige bij het OLVG-ziekenhuis. Als zij op een avond van haar werk thuiskomt ziet ze dat de slaapkamerdeur openstaat. Haar eerste gedachte is dat het Martje gelukt is de deur open te krijgen en dat de kat stiekem in de slaapkamer is gekropen. Maar niets is minder waar, er blijkt een vreemde, gemaskerde man in haar huis te zijn en Barbara wordt bruut aangevallen. Ze verdedigt zich met man en macht en zij overleeft de aanval, maar de aanvaller niet. Barbara is er in eerste instantie van overtuigd dat de aanvaller haar ex Rafael is, maar is dit wel zo?

De proloog van Uit het niets is een mail van Barbara aan ene Joost. Op zijn aanraden heeft ze haar verhaal opgeschreven en dit stuurt ze met de mail mee. Wie Joost is zal later in het verhaal duidelijk worden. Het verhaal wordt verteld door Barbara, in de eerste persoon. Al snel komen we bij het moment van de aanval. Een aanval op leven en dood en gelukkig is Barbara degene die het overleeft. Als ze in het ziekenhuis ligt is er een collega, grote Cora, die zich om haar bekommert en die vanaf dat moment een grote rol in het leven van Barbara zal spelen. Na de aanval staat het leven van Barbara behoorlijk op zijn kop, maar vastbesloten als ze is, onderneemt ze het nodige om weer rust in haar leven te krijgen. Om alles af te kunnen sluiten zal ze iemand moeten vinden, maar dat blijkt allemaal niet zo makkelijk te zijn.

Door de vele geheimzinnigheid rondom de personages heeft Uit het niets veel aantrekkingskracht en het willen weten hoe alles in elkaar steekt dwingt tot doorlezen. Vooral grote Cora heeft een complex karakter waardoor ze heel onberekenbaar is. Maar alle personages in dit boek zijn moeilijk te doorgronden en dit gegeven maakt het hele boek onvoorspelbaar. Ook geeft de auteur niets weg wat maar op weg kan helpen de plot te achterhalen. Meerdere vragen blijven door het hoofd spoken en vooral bij Cora zijn er twijfels. Waarom bekommert zij zich zo om Barbara, wat zit hierachter. Het complexe karakter van Cora behelst een thema en de uitwerking hiervan is grondig gedaan. Het laat zien dat dit nooit helemaal te doorgronden is, er blijft altijd toch nog iets verborgen.

In Uit het niets worden door de auteur meerdere lijntjes uitgezet die een vermoeden kunnen opwekken, maar ook al worden er een of meer bevestigd, het is toch niet helemaal volgens de verwachting. En denk je alles te weten dan sluit de auteur het boek af met een fragment die net als het hele boek weer dat onvoorspelbare heeft en waar de lezer zijn eigen invulling aan kan geven. De auteur is er prima in geslaagd zonder haar vaste schrijfpartner een prima thriller neer te zetten, een die zijn kracht uit het onvoorspelbare haalt.