Onder het ijs is een roman, die je erg vaak laat glimlachen. Humor is naast een gevoel van angst steeds aanwezig. Verlatingsangst die Bas helemaal niet wil voelen omdat ze daardoor erkent dat Reinier werkelijk dood is.
Ik las in Onder het ijs een kans van de protagonist om haar liefde voor Reinier te kunnen bewaren; net doen alsof er niets anders in de wereld speelt dan alleen maar haar liefde voor hem en heel misschien ook zijn liefde voor haar. Ze is nog niet toe aan rouwen; ze wil haar gevoelens bewaren diep onder het ijs. Daar waren ze samen in gedachte.

Bas heeft een bovengemiddelde intelligentie en is wellicht mede daardoor heel kinderlijk in haar gedachtegang. Sociaal is ze wat minder begaafd en ze probeert haar wereldje zo klein mogelijk te houden om op deze manier zoveel mogelijk binding met Reinier te kunnen houden. De boot is voor haar een wereld op zich; hierdoor hoeft ze niet het echte leven in te stappen, maar kan ze doorgaan met speculeren.

De Amerikanen op de boot communiceren door middel van filmcitaten met elkaar; dit benadrukt de vaak bijzondere manier van praten van de tegenwoordige jeugd. Het gebruik van grote hoeveelheden drank is ook aan de orde van de dag, precies zoals het vaak in het echte leven in deze kringen gebruikelijk is. Intelligentie wil niet perse zeggen dat deze intelligentie ook naar beste vermogen gebruikt wordt.

Ik heb genoten van deze debuutroman van Ellen de Bruin. Hierdoor worden we ook met onze neuzen op de feiten gedrukt. De wereld om ons heen is veranderd en zal bovendien blijven veranderen.