In de beschrijving van dit boek, hierboven, staat dat het boek gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal. Nou, ik ben wat gaan zoeken en las ergens anders dit: ""Smith heeft zich voor Kind 44 laten inspireren door het waar gebeurde verhaal van de Russische seriemoordenaar Andrei Chikatilo, maar het is de vraag of die geschiedenis net zo fascinerend is als Kind 44.""
En dat betekent voor mij toch net even iets anders. "Gebaseerd" op is voor mij taal-gevoelsmatig echt iets anders als "geïnspireerd door". Het verhaal blijft daarmee toch echt helemaal fictief. En als je het zelf leest, dan kun je dat ook wel aanvoelen.
Als er iemand is die de situatie onder het regime van een Stalinistisch Rusland vreselijk vind, ben ik het wel. Die vreselijke situaties zal ik zeker niet onderschatten. Maar het beschrevene in het boek lijkt meer op een niet helemaal realistische situatie zoals in ""Animal farm"". Het is inderdaad een literaire thriller, geen waargebeurd verhaal.
Het is tevens een beklemmende, naargeestige, bizarre, gruwelijke thriller, die je aan het begin verwart door de verschillende verhalen, maar daarna meer en meer en meer in z'n greep gaat houden.
Trouwens, naarmate het verhaal meer naar z'n einde ging lopen werd het ook wat ongeloofwaardig. De benarde situaties waaruit de hoofdpersoon Leo zich moest zien te redden bleven elkaar opvolgen; situaties waarvan ik steeds het idee had: daar valt dus niet meer uit te komen; het einde is daar. Maar nee, telkens weer werden ze opgelost door de niet te overwinnen scherpzinnigheid en creativiteit en de kracht van Leo.
De ontknoping is bijzonder. En ik dacht even: goh, dat het niet bij me opgekomen was...
Knap en boeiend geschreven. Heel spannend. Voor wie houdt van spanning, maar ook van gruwelijke en bizarre situaties. Niet echt helemaal mijn genre, al kan ik het waarderen en zal ik af en toe nog wel eens zo'n boek willen lezen.