Bij toeval nam ik onlangs drie kinderboeken met de dood als thema mee uit de bibliotheek. Ik heb de beste voor het laatst bewaard. Doodgewoon van Bette Westera, met illustraties van Sylvia Weve werd dit jaar overladen met prijzen. De Gouden Griffel (voor het eerst in 20 jaar voor een poëziebundel), een Vlag en Wimpel voor de illustraties én de Woutertje Pieterseprijs. Ik kan niet oordelen of al deze prijzen terecht zijn, daarvoor heb ik dit jaar te weinig andere kanshebbers gelezen. Maar dat dit een bijzonder boek is, is duidelijk.

In mijn recensies van gister en eergister schreef ik dat het niet makkelijk is om de juiste toon te vinden voor het onderwerp ‘dood’. De boeken waren óf te zwaarmoedig, óf te luchtig. Maar Westera slaat de spijker op zijn kop. Er zijn gedichten die een verdrietige glimlach op je gezicht toveren, gedichten waar je hardop om kan grinniken en gedichten waarbij je lekker kan janken. De verhouding klopt.

Lees verder op mijn site