In dit eerste deel worden de personages aan de lezer voorgesteld; je zult net zoals in het echte leven meer een klik hebben met de ene figuur dan met de andere.
Het verhaal begint met deze regels:
‘Ze was dood. Dat besefte hij pas toen ze niet meer bewoog.
Hij keek naar haar; naar haar rok, haar pumps, het shirtje dat haar net iets te klein was. God, dit was niet zijn bedoeling geweest. Of wel?’
Vanaf de eerste bladzijde was mijn aandacht gevangen.

Door de steeds wisselende verhaallijnen leest het verhaal heerlijk vlot.
Je wilt doorlezen en meer weten over wat er zich afspeelt, met wie en waarom?
Door deze perspectiefwisselingen wordt de nieuwsgierigheid naar wat er nog meer zal gebeuren verder geprikkeld. Linda Jansma heeft een beeldende wijze van schrijven waardoor je alles als in een film voor je ogen ziet gebeuren.

In dit eerste deel van In naam van de vader zie je een aantal personages al groeien in hun rol die ze spelen; de een wordt sterker van karakter terwijl een ander een verkeerd soort zwakte laat zien. Zwak zijn is soms een keuze. De problemen stapelen zich op en de hulp van de vader wordt ingeroepen.
Met een stevige cliffhanger eindigt dit eerste deel...

Het begin is gemaakt voor een smeuïge en spannende serie!