Volgens de kaft heeft het boek ooit de Nobel prijs voor de literatuur gewonnen. Ik verwachtte dus een zwaar literair werk, waar moeilijk door heen te komen is. Dat is ten minste het idee wat ik altijd heb als de Nobelprijs om de hoek komt kijken. Maar die verwachting is niet uitgekomen. Ik vond het zelfs meer richting een kinderboek gaan. Maar dat komt misschien doordat de hoofdpersonen kinderen zijn.

Het verhaal gaat over een stel Britse jongens die op een onbewoond eiland terecht komen. Volwassenen zijn er niet, dus zullen de kinderen zelf moeten overleven in de hoop dat ze ooit gered gaan worden. Als alle jongens met de neus dezelfde kant op gaan, is dat heel simpel. Maar dan is het verhaal niet leuk meer natuurlijk. Dus vervullen alle personages een rol. Ralph werpt zich op als leider. Hij wordt uiteindelijk ook democratisch uitgekozen. Dit tot groot ongenoegen van Jack. Hij wil ook graag de baas spelen. Ralph vindt al snel zijn rechterhand in Piggy. Een mollige jongen, die al snel het mikpunt van spot wordt, maar er wel alles aan doet om de lieve vrede te bewaren. De overige jongens hebben geen andere keus dan mee te lopen met Ralph of Jack.

Ralph doet er alles aan om zo snel mogelijk gered te worden. Ook zorgt hij ervoor dat er ook een vorm van onderdak komt. Ze worden daarin heel erg in de weg gelopen door Jack. Hij ziet zichzelf als de held van de groep, omdat hij zichzelf als jager uitroept om op varkens te jagen voor het eten. De onderlinge verhoudingen worden zwaar op de proef gesteld. En dan ziet het er naar uit dat er ook nog een monster huist op het eiland.

Tijdens het lezen wist ik niet zo goed wat ik nu aan het lezen was. Is dit nou een volwassen literair werk of is het toch een kinderboek. Ik denk als dit boek rond deze tijd uitgekomen was dat het best voor Young Adult door kan gaan. Het feit dat de kinderen zichzelf zonder volwassenen moeten redden, deed me ook een beetje denken aan het boek Gone van Michael Grant. Ik vond het wel een vermakelijk boek en helemaal niet lastig, zoals ik had verwacht. Maar verder dan vermakelijk kom ik ook niet. Het is een vrij dun boekje, maar tot de laatste paar hoofdstukken zitten de jongens een beetje op het eiland. Er gebeurt niet zo heel veel.