Na een veiling, waar niet gelijk duidelijk is waar het om gaat, wel wordt snel duidelijk dat de hoofdpersoon, Madison, worstelt met verschillende dingen en Beckett niet mag. De schrijfster lift verschillende luikjes op, maar niet alles zodat je snel verder wilt lezen om er achter te komen waarom. Het boek begin met 2 Bijbelverzen, die door het boek heen steeds meer verduidelijking geeft en veel toevoegt aan het verhaal.
Het is niet alleen een verhaal over strijd en moeilijkheden die in het leven voorkomen. Het verhaal verteld ook dat je niet alleen bent als je moeilijkheden hebt. Toch is het niet een ‘zoet, alles komt goed verhaal’. Ja, Madison vind uit eindelijk de liefde, maar vooral leert ze de liefde van God kennen, leert ze op Hem te vertrouwen, leert ze lief te hebben, leert ze niet te snel te oordelen en leert ze te vergeven. Iemand anders en haar zelf.
Het verhaal geeft al deze punten weer, en heeft hier en daar verrassende punten. Wat ik vooral goed vind is dat het werkelijk een verhaal is dat het mogelijk is, dat het echt gebeurd met iemand. Want niemands leven is zonder moeilijkheden en zonder strijd. Ook het feit dat Madison zich soms buitengesloten voelt, terwijl dat niet echt is, vind ik voor deze tijd actueel. Het is geen vrolijk verhaal, en ook geen verhaal dat ik ter ontspanning zou gaan lezen. Maar Denise Hunter heeft een prachtige schrijfstijl en voor mijn gevoel klopt alles in het verhaal.