Het sterkste en warmste gevoel van dit jaar heb ik voor Lou gekoesterd en in deze liefde was niets dat hoort tot de 'erotiek'. Hoogstens had ik de lieve God jaloers kunnen maken. Vreemd! Ik dacht dat mij een engel tegemoet werd gezonden toen ik mij weer wendde naar het verlangen en het leven - een engel, die veel in mij zou verzachten dat te hard in mij was geworden door verdriet en eenzaamheid, en bovenal een engel van moed en hoop voor alles wat ik nu voor mij heb. Intussen was het geen engel. Voor het overige wil ik nu niets meer met haar te maken hebben.
Friedrich Wilhelm Nietzsche, die vervolgens Also sprach Zarathustra schreef.

Zonder de invloed van deze buitengewone vrouw had mijn hele ontwikkeling niet langs die wegen kunnen gaan die tot veel hebben geleid.
Rainer Maria Rilke

Bovenstaande uitspraken maken duidelijk dat Lou Salomé grote invloed heeft gehad op het leven (en werk) van twee zeer bekende en invloedrijke mannen. Maar zij zijn beslist niet de enigen in wiens leven Lou Salomé een - soms zeer beslissende - rol heeft gehad. Haar biografie leest als spannende fictie, ware het niet dat de schrijfwijze en manier van uitdrukken de tand des tijds niet helemaal hebben overleeft.

De biografie besteedt erg veel aandacht aan de invloed die Salomé op diverse personen heeft gehad en - naar mijn smaak - te weinig over haarzelf. Dat kan verklaard worden doordat Peters zichzelf de opdracht heeft gegeven om zich bezig te houden met het opvullen van de 'gaten' in Salomé's autobiografie Terugblik op mijn leven. Het resultaat is daarom minder een biografie over Lou Salomé dan een verslag over haar leven en de mensen om haar heen. Wat te weinig nadruk krijgt in deze biografie zijn de gedachten en ideeën van Lou Salomé zelf. Maar, dat is natuurlijk snel opgelost: ik moet me maar snel gaan storten op haar eigen Terugblik op mijn leven, omdat dit boek mijn nieuwsgierigheid naar deze intrigerende, eigenzinnige, vrijdenkende en fascinerende mens uiteindelijk niet heeft kunnen bevredigen.

Lösch mir die Augen aus... Lösch mir die Augen aus: ich kann dich sehn, wirf mir die Ohren zu: ich kann dich hören, und ohne Füße kann ich zu dir gehen, und ohne Mund noch kann ich dich beschwören. Brich mir die Arme ab, ich fasse dich mit meinem Herzen wie mit einer Hand, halt mir das Herz zu, und mein Hirn wird schlagen, und wirfst du in mein Hirn den Brand, so werd ich dich auf meinem Blute tragen. (Rainer Maria Rilke)

Editie uit 1968 gelezen in november 2010