Het was al een goed begin; een stukje vanuit het perspectief van een persoon die verder helemaal niets met het verhaal te maken heeft. Dat werkt bij mij altijd. Er kwamen meteen allemaal vragen in me op, want er werd nog niets over de demonenwereld gezegd. Toen werd hij vermoord en vanaf dat moment wordt het verhaal je langzaam duidelijk: De Schaduwwereld, de demonenwereld en de Onderwereld. Het grootste deel van het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Clary, en omdat zij er in het begin ook niets vanaf wist, wordt alles uitgelegd.

Het is echt sneu voor Alec dat hij gevoelens heeft voor Jace, terwijl die gevoelens totaal niet wederzijds zijn. Ik vraag me af of het iets wordt met Magnus Bane, want hij was wel erg aan het flirten met Alec. Hij is wel een beetje overbezorgd, volgens mij zelfs voor een Parabatai…

Ik vond Clary en Jace wel schattig samen, dus de “ontdekking” aan het eind van het boek schokte me. Maar die twee gaan het echt niet vijf boeken lang volhouden niets voor elkaar te voelen, dus ik hoop dat uiteindelijk wordt onthuld dat Clary en Jace wel van elkaar kunnen houden op de manier die ze willen. Benieuwd naar het geheim dat ik net zo angstvallig probeerde te verhullen? Ga het boek lezen!

Binnenkort wil ik zeker de film zien, ook al heb ik gelezen dat hij niet zo goed is. Hij zou niet origineel zijn en de verhaallijn zou aan de kant worden geschoven voor liefdesscènes. Maar omdat ik het boek zo leuk vond, wil ik de film natuurlijk ook zien, al is het maar om zelf een mening te vormen!