Onmiddellijk na de eerste knal van de vuurwerkramp op zaterdag 13 mei 2000 in Enschede heeft Harmen Saliger de tegenwoordigheid van geest om zijn spullen te pakken en er als een haas vandoor te gaan. Als penningmeester van de Kring van Enschedese Ondernemers heeft hij de beschikking over een flinke hoeveelheid geld waarvan hij stil zou moeten kunnen gaan leven.
Zonder dat hij het weet wordt zijn vrouw Alide in haar hoofd geraakt door een stuk ijzer, waarna ze nauwelijks nog contact kan maken met haar omgeving.
De Kring van Enschedese Ondernemers vertrouwt de verdwijning van Harmen niet. Dan blijkt dat Harmen een dubbele levensverzekering had afgesloten: 200.000 gulden voor zijn vrouw en bijna 2 miljoen voor zijn fictieve zoon Yoran, waar nog nooit iemand van gehoord had. Die wetenschap is voldoende voor een aantal mensen om een list te verzinnen en zo zelf nog een slaatje uit de situatie te slaan... Maar dan moet Harmen Saliger wel eerst doodverklaard worden!
Onlangs schreef Peter de Zwaan in een column dat de verschijningsdatum van dit boek was uitgesteld, zodat het mee kan doen in de race om de Gouden Strop in 2012. Terecht, want De vuurwerkramp van Harmen Saliger heeft alles om hoog in die race te eindigen. De plot zit goed geconstrueerd in elkaar en wordt uitstekend gedragen door de personages. De vuurwerkramp van Harmen Saliger is bovenal een erg vermakelijk boek. Dat komt door de manier waarop de personages bijna over elkaar heen struikelen om te graaien wat er te graaien valt. De Zwaan weet de gebeurtenissen naar een humoristische climax te dirigeren, met een glansrol voor Margriet, de vrouw van de verzekeringsman Ron Kleine Bolink.
Het einde kan misschien voor sommige mensen onbevredigend zijn, maar voor mij was het passend. We zullen nog bijna een jaar moeten wachten op de nominaties voor de Gouden Strop 2012. Het is te hopen dat deze titel de shortlist haalt.