Journalisten Dominique van der Heyde en haar partner Annet de Jong hebben, ook op schrijversvlak, onder de naam Anna Levander, de handen ineengeslagen en publiceren na Morten (het eerste deel uit de trilogie) nu Mo. Deel drie, M, verschijnt in juni. Het decor in al deze boeken: politiek Den Haag.

De adviseur van politicus Morten Mathijsen, Evelien, is vermoord en Morten wil haar dood wreken. Daarnaast is hij volop bezig met de kabinetsformatie, heeft hij huwelijksproblemen waarvoor hij in therapie is, bezorgt een van zijn dochters hem de nodige problemen en zorgt een indringer in zijn huis voor de nodige opschudding. Kort nadat het nieuw geformeerde kabinet beëdigd is doen zich problemen voor en moet Morten meteen vol aan de bak om te proberen de rust te bewaren. Ook Mo, de fractievoorzitter van de Nieuwe Liberalen, wordt met zowel politieke als persoonlijke problemen geconfronteerd en het is voor hem als moslim moeilijk hierin zijn weg te vinden. Langzaam maar zeker ontstaat er steeds meer tweespalt in de partij en brokkelt ook de populariteit van Morten steeds meer af. Tijd dus om actie te ondernemen! Met de nieuwe spindoctor Marijn probeert hij dit voor elkaar te krijgen, maar hij weet niet dat Marijn er een dubbele agenda op nahoudt.

Het verhaal begint al meteen overweldigend. Er wordt gelijk een behoorlijk aantal politieke figuren die behoren tot de Nieuwe Liberalen opgevoerd en Morten zelf wordt overspoeld door privéproblemen (de moord op Evelien, zijn huwelijksproblemen en de problemen met zijn dochter), naast zijn politieke bezigheden (de kabinetsformatie). Als lezer word je dan ook meteen meegesleurd en is het even wennen aan alle namen en onderlinge verhoudingen, zeker als je deel 1 niet gelezen hebt.

Er wordt in Mo gezocht naar een dader van een moordaanslag, maar dit verhaal loopt eigenlijk meer op de achtergrond mee. Daardoor valt het boek niet echt als thriller te kwalificeren. Het gaat in het verhaal hoofdzakelijk om de persoon Morten, een jonge enthousiaste hond die de politiek in wil, maar als het zo ver is, verandert in een narcistisch persoon die geen tegenstand en tegenspraak kan en wil dulden. Een realistisch beeld derhalve van een politicus. Zeker geen positief beeld, want ook nu blijkt weer dat er alles aan gedaan wordt om de kiezers om de tuin te leiden en hun aandacht af te leiden van de kwalijke zaken. Al het mogelijke wordt in het werk gesteld om het eigen stoepje schoon te vegen en recht te praten wat krom is. Morten is wat dat betreft realistisch neergezet en dat geldt zeker ook voor Mo, die in een spagaat terechtkomt en moet zien zijn politieke aspiraties los te koppelen van zijn privéproblemen. Dit is een zeer moeizame strijd. Een heel herkenbaar verhaal dus met tal van onderwerpen gebaseerd op hedendaagse problemen. 

De ondertitel van Mo belooft ons ‘verraad, macht en verleiding’ en die krijgen we ook. Feit en fictie komen mooi samen en maken nieuwsgierig naar het vervolg.