Een zeer persoonlijk verhaal van Bronja Prazdny over haar zoektocht naar haar identiteit. Bronja werd in Nederland geboren. Haar ouders zijn Tsjechische vluchtelingen die elkaar op de Nederlandse les ontmoetten. Haar moeder komt uit een Joodse familie, veel van haar familieleden zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog.
Bronja's ouders zijn gescheiden toen ze drie jaar oud was en dit heeft traumatisch uitgepakt voor de kleine Bronja. Vanaf dat moment spreekt ze haar moedertaal niet meer. Dit is onlosmakelijk verbonden met het vertrek van haar vader.
Haar vader vertrekt uiteindelijk naar Amerika en komt op een noodlottige manier om het leven. Voor de onzekere Bronja een grote klap.
In dit boek schetst Bronja een beeld wat haar beweegt om op zoek te gaan naar de roots van haar familie. Samen met haar moeder bezoekt ze familie in het buitenland, ze gaan naar Israël, Tsjechië, Engeland en Amerika. Haar moeder zit niet echt te wachten op het oprakelen van de familiegeschiedenis maar steunt Bronja toch zoveel als mogelijk is.
De schrijfster vertelt op een openhartige, ontwapende manier wat ze allemaal tegenkomt maar spaart zichzelf niet. Haar toon in het begin is verdrietig en bozig. Hierdoor voelde ik mij in het begin een voyeur maar nu ik het boek uit heb begrijp ik dat het een functie heeft; je wordt deelgenoot van Bronja en je voelt bijna wat ze heeft meegemaakt.
Het is een familiegeschiedenis, haar Joodse familie is grotendeels uitgeroeid. Dat bepaalt ook je levensloop, steek je hoofd niet boven het maaiveld uit en als Jood moet je twee keer zo hard werken als een ander.
Verloren Taal toont ook aan dat het niet meer spreken van de moedertaal verbonden is met emoties. De moeiteloze conversatie in het Tsjechisch is niet voor Bronja weggelegd. Ze voelt de bloedband maar voelt zich toch buitengesloten.
Het is meer dan een persoonlijk document want het laat ook heel goed zien wat er met de huidige toestroom van vluchtelingen kan gebeuren. Verdreven van huis en haard en alles opnieuw opbouwen in een vreemd land. Hoe ga je daar mee om maar ook hoe gaan wij daar mee om? Hoe kunnen we helpen? Indringend en zeker een aanrader!