Je leest het al in de korte samenvatting van het verhaal: Het zijn niet de meest aangename tijden die aanbreken voor Walter Vandamme, het hoofdpersonage in Angst, een boek dat ik trouwens vrij goed vond hoewel ik geen fan ben van het genre.

Het mooie aan dit verhaal is dat Walter een zodanig negatieve houding heeft tegenover het leven en zijn omgeving dat hij er zelf het slachtoffer van wordt. Door zijn onderdanige manier van doen smeekt hij bijna om door zijn collega's en 'vrienden' misbruikt te worden, wat dan ook onvermijdelijk gebeurt. Geen genade, harde levenslessen. Vandamme is een vat vol frustratie en doorheen het boek zien we de emmer druppel per druppel overlopen zodat de emotionele uitbarsting met extreme daden tot gevolg, en hiermee levert Luc Deflo een knappe prestatie, als natuurlijk en vanzelfsprekend overkomt. We kunnen door de opeenvolging van gebeurtenissen ons als het ware perfect inleven in de zieke gedachtengang waardoor zijn door angst gedreven leven op een bepaald moment beheerst wordt.

De evolutie die het personage doormaakt vind ik ook een sterk punt aan het verhaal: Walter transformeert van een bange, onzekere zielepoot tot een man. Een man gehard door ervaring die geleerd heeft dat hij moet opkomen voor zichzelf en voor de dingen waar hij om geeft.

Al bij al is het geen slecht boek, dat als het je ding is zeker als een aanrader kan bestempeld worden.