Serafina en de zwarte mantel van Robert Beatty verscheen in de Verenigde Staten in 2015 en was een direct succes. De opvolger, Serafina and the Twisted Staff, belandde na publicatie direct op nummer één van de New York Times bestsellerlijst en het derde deel zal uitkomen in juli. De boeken spelen zich af in de 19e eeuw en zijn geïnspireerd op het werkelijk bestaande Biltmore Estate, het grootste woonhuis in het zuiden van de Verenigde Staten.
Serafina woont samen met haar vader in het souterrain van een enorm landgoed, Huize Biltmore. Overdag slaapt ze achter de verwarmingsketel en ’s nachts voert ze haar zelfopgelegde taak uit als ERV, De Eerste Ratten Vanger. Serafina is een bijzonder meisje, met haar goudkleurige ogen, acht tenen en griezelig goede reflexen. Haar vader is de klusjesman, maar van Serafina‘s bestaan weet niemand iets af. Tijdens één van haar nachtelijke dwalingen ontdekt ze iets heel vreemds. Iemand met een zwarte mantel zwerft door de gangen van het landgoed en jaagt op een meisje dat uiteindelijk wordt verzwolgen door de mantel. Haar vader denkt dat haar fantasie weer met haar op de loop is gegaan, maar Serafina weet wat ze heeft gezien. Wanneer er steeds meer kinderen in het niets verdwijnen, vindt Serafina een onverwachte bondgenoot in Braeden, het neefje van de Vanderbilts, de bewoners van Biltmore.
Serafina en de zwarte mantel is niet echt onder te brengen binnen één genre, het is een mix van spanning, fantasie, avontuur en af en toe een vleugje horror. Tussen alle raadselachtige verdwijningen en spookachtige verschijningen door speelt als belangrijk thema de ontluikende vriendschap tussen Serafina en Braeden. Het zijn allebei eenzame kinderen die nergens bij lijken te passen. De vriendschap is eerst breekbaar, maar uiteindelijk is Serafina bereid zich volledig op te offeren om haar enige echte vriend te behoeden voor gevaar.
‘Ons karakter wordt niet bepaald door de strijd die wij winnen of verliezen, maar door de strijd die wij durven aan te gaan.’
Het boek gaat nergens echt de diepte in. De gebeurtenissen en ook de karakters blijven wat vlak. Ondanks het magische element in het verhaal krijg je als lezer niet het gevoel dat er nog een andere wereld bestaat naast degene die we kennen. Het mystieke aan de zwarte mantel wordt in een halve pagina verklaard en de auteur gaat ook niet echt dieper in op de andere mysterieuze wezens in het bos. De plot is vrij rechttoe rechtaan met als enige andere verhaallijn de afkomst van Serafina. Wie of wat zich verbergt onder de zwarte mantel laat zich ook al vroeg raden, maar dit is helemaal niet erg. De weg naar de ontknoping wordt daar niet minder spannend om. De schrijfstijl van Robert Beatty is wat eigenaardig. De sfeer en omgeving worden geschetst met prachtige zinnen, terwijl tegelijkertijd de dialogen kort en eenvoudig blijven. Soms zit er weinig variatie in de zinsopbouw en begint op één en dezelfde pagina de zin wel 21 keer met hetzelfde persoonlijk voornaamwoord.
Robert Beatty laat met zijn hoofdpersonen zien hoe het voelt voor een kind om anders te zijn en wat eenzaamheid kan doen met het zelfbeeld. Volgens Robert Beatty zelf zijn de boeken bedoeld voor kinderen van 8 tot 12 jaar. Gezien de soms behoorlijk angstaanjagende gebeurtenissen lijkt dit boek echter niet bijzonder geschikt voor de jongere kinderen. Het is heel begrijpelijk dat er meer delen komen in deze serie, met aandoenlijke hoofdpersonen als Serafina en Braeden. Voor alle kinderen die houden van een echt spannend avontuur met wat magie is Serafina en de zwarte mantel een meer dan goede keus.