Beet is het tweede boek van de Vlaamse auteur Marc Kerkhofs. Deze magisch realistische roman toont een spannende voorkant met een bloederige pootafdruk en waarschuwt ons voor een thriller met tanden. De soep wordt echter niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Het verhaal leest niet als een thriller maar meer als een boeiende psychologische roman met een magisch realistisch tintje. Beet is een originele roman met onverwachte plotwendingen.

Het begint allemaal met George die al jarenlang bij een carwash werkt in Vlaanderen. Tijdens zijn werk ontdekt hij een dierlijk wezen in de waterput. Het beestje blijkt scherpe tanden te hebben die niet zonder gevolgen blijven. Franks , de collega van George wordt er bijvoorbeeld erg ziek van. George en zijn vrouw Diana nemen het dier mee naar huis zodat het niet verdelgd zal worden. Deze nobele daad heeft onverwachte gevolgen voor hen. Wie gebeten wordt verandert langzaam van karakter: wie goed is wordt slecht, en omgekeerd.

Het idee dat een beet van een vreemd wezen je ten kwade kan veranderen is niet uniek. We kennen onze vampiers en weerwolven uit de fantasy wereld en ook hondsdolheid leidt tot agressief gedrag. Kerkhof geeft hier echter een originele en nieuwe draai aan doordat een beet van zijn wezen tot een verandering ten goede kan leiden. Zo verandert de grootste klootzak in een overgevoelige goedzak en andersom.

De plot lijkt in het begin heel simpel en voorspelbaar. Maar halverwege het verhaal verandert het een en ander. Het verhaal krijgt meer vaart en er ontstaan onverwachte plotwendingen. Het einde is zelfs ronduit verrassend.
Toch is dit niet een doorsnee horrorverhaal. De spanning zit niet in de actie en ook niet in het gevaar dat het wezen vertegenwoordigt. Het boeiende zit in de manier waarop de personages omgaan met de karakterveranderingen en de gevolgen ervan. Zelfs degene die niet gebeten is kampt met gedragsveranderingen die ontstaan uit gevoelens van wanhoop en machteloosheid.

Ook opvallend is het gegeven dat hoofdpersoon George een gewone doorsnee man is en dat ook gedurende het verhaal blijft. De schrijver maakt er geen Amerikaanse toestanden van waarbij de hoofdpersoon allerlei heldhaftige maar schier ongeloofwaardige dingen verricht. George wordt wel wanhopig maar zijn gedragingen blijven passen binnen de grenzen van zijn persoonlijkheid.

Het verhaal is in begrijpelijke taal geschreven en de zinnen zijn kort en krachtig. Ze schetsen een duidelijk en vitaal beeld waardoor je je in het boek waant. Het leest snel en makkelijk en is zeer onderhoudend.

Beet is een boeiende en originele psychologische roman met fantastische trekjes. Het is een verhaal over gewone mensen die hun weg proberen te vinden wanneer iets onverklaarbaars gebeurt. Het is niet bijzonder spannend en zeker niet eng om te lezen. De personages en de monsters blijven klein maar zijn fijn om over te lezen. Ze weten de aandacht van het begin tot het einde zonder moeite vast te houden.