Hebban heeft vaak leuke acties. Zo ook in hun Luisterapp. Hierin is in de maand september het boek Je Ziet Mij Nooit Meer Terug van TV diva Sonja Barend gratis en voor niets te beluisteren. Met ook een Luisterclub, maar die is niet verplicht. Hoewel de app al een tijdje op mijn telefoon stond, had ik er nog nooit iets in beluisterd. Ook de Luisterbieb app van de Bibliotheek staat er nog een beetje verloren bij, die gebruik ik alleen tijdens mijn werk in de bieb om mensen de app uit te leggen. Het boek van Sonja wilde ik al graag lezen. Ik heb geen idee waarom, ik was nooit een grote fan van Sonja. Ik keek omdat mijn ouders keken, op de enige TV in huis. Maar ik vond haar vaak hard en een beetje uit de hoogte. Toen ik op kamers ging, verdween Sonja dan ook van mijn TV. Maar dit boek, haar memoires zoals ze het zelf noemt, bleef trekken, wellicht om de titel, die toch wel vragen oproept of toch door de lovende recensies die ik al tegenkwam in de diverse media. En toen kwam de Hebban Luisterclub met dit boek! Tja, dat was mijn kans: zowel om het boek te "lezen" als om een luisterboek te proberen. Want ik was nog niet zeker of dat wel iets voor mij was, luisteren naar een boek. Mijn omgeving verwijt me wel eens dat ik niet zo goed luister, dus dat zou me wat worden!
Vanaf de eerste regels had Sonja me te pakken. Als een kind zat ik, bijna met open mond, vol verwachting te luisteren in de trein, tram en wachtkamers. Sonja leest het luisterboek zelf voor, met haar prettige, enigszins breekbare stem. Ze vertelt over haar man A., over haar TV werk, haar stiefkinderen, maar ook over haar strijd tegen kanker. En de oorlog. Dat deze periode haar leven verder bepaald heeft moge duidelijk worden in dit boek. Sonja beschrijft, vaak met een door emoties gevulde stem, haar Joodse afkomst en haar jeugd. Sonja heeft haar echte vader, David Barend, nooit gekend. Hij overleed al vroeg in de oorlog, toen zij nog maar een baby was. Heel haar leven werd en wordt beheerst met vragen over hem. Vragen waarop ze nauwelijks antwoorden vindt, niet bij de bevoegde instanties voor oorlogsslachtoffers maar ook niet bij haar eigen moeder en overige familie.
Je Ziet Mij Nooit Meer Terug is een verhaal vol spijt en schuld maar ook hoop en liefde. Ondanks dat er weinig chronologie zit in het verhaal neemt Sonja Barend je mee door haar leven en raak je geboeid. Mijn mening over haar is als een blad aan een boom omgedraaid, ik vind het nu jammer dat ze niet meer op TV is...
En luisteren naar een boek, ja, dat zal ik blijven doen als de gelegenheid zich voordoet. Maar het papieren boek blijft toch favoriet.