Leonard Vermin, een vermogend man, is ziek. Hij weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Omdat hij. toen hij een stuk jonger was, een tijd in Londen heeft gewoond, heeft hij zijn partner Maud en haar kinderen daar uitgenodigd voor een afscheidsetentje. Tijdens dit etentje wil hij zijn testament voorlezen. Zijn familie heeft hoge verwachtingen van de erfenis, maar Leonard weet hen te verrassen.

In het eerste deel van Hemel boven Londen, het boek heeft in totaal zes delen, maken we kennis met de belangrijkste personages. Deze personages worden uitgebreid en daardoor zeer goed uitgewerkt. De lezer krijgt daardoor het gevoel hen te kennen.

Het karakter waar het voornamelijk om draait is Leonard Vermin. Daarom, maar ook omdat het belangrijk is voor het verhaal, wordt de jonge Vermin eveneens beschreven. Hij woont in Londen, ontmoet de Tsjecho-Slowaakse Carla en wordt verliefd op haar. Door haar rolt hij in het spionagenetwerk waar Carla deel van uitmaakt.

Nu Leonard bijna aan het eind van zijn leven is, kijkt hij terug op zijn jaren in Londen. Dit doet hij door 'het gele notitieboek' te lezen. Daarin heeft hij opgeschreven hoe hij die tijd in Londen ervaren heeft en wat hij heeft meegemaakt. De hoofdstukken over het gele notitieboek zijn die met de meeste spanning. In de rest van het boek ontbreekt deze volledig.

Dat die spanning niet aanwezig is, is geen probleem. Het verhaal is dermate intrigerend dat het blijft boeien. Omdat ook steeds meer stukjes van de puzzel worden opgelost weet Nesser de aandacht van de lezer vast te houden. Je wordt steeds nieuwsgieriger naar dat testament, maar ook naar de persoon Vermin.

Het verhaal leest niet overal even gemakkelijk. Dat komt wellicht door de soms wat moeilijkere woorden die gebruikt zijn, maar ook door de schrijfstijl van Nesser. Want het ene moment speelt zich in het heden af, het andere moment weer in het verleden. Toch is dat, zeker als je er eenmaal aan gewend bent, niet hinderlijk. Het perspectief blijft immers altijd behouden.

Er zijn helaas wat dingen die wat onderbelicht blijven. Bijvoorbeeld de rol van 'The watch killer' en die van Lars Gustav Selén. De eerste komt mondjesmaat voor in het verhaal en had in feite achterwege kunnen blijven. De tweede wordt wel goed uitgewerkt, heeft ook een duidelijke rol, maar die rol blijft uiteindelijk vaag en laat na het uitlezen van het boek wel een vraagteken achter.

Nesser heeft van Hemel boven Londen gezegd dat dit een roman is. Daar heeft hij gelijk in en is de keuze van de uitgever om het boek te bestempelen als een literaire thriller volkomen uit de lucht gegrepen. Toch hoeft dat absoluut geen reden te zijn om het boek te laten liggen. Want al met al is het een prima boek. Alleen misschien niet wat je van Nesser zou verwachten.