Op het moment dat William Praise wordt geboren in Noord-Afrika sterft zijn vader een verdrinkingsdood.
Al snel blijkt er iets met William iets aan de hand, hij is een zeru-zeru zoals ze dat noemen, volgens de plaatselijke bevolking een geest die het bezit heeft genomen van een negerlichaam en blank is (in feite is het een normale neger zonder pigmentvorming).

Als ze de hitte in dit land blijft aanhouden krijgt William de schuld en moet boeten door een arm af te staan, dan gaat het regenen en veel.
Pater Hans die daar actief is besluit dat het nu tijd is om William naar het westen te laten verkassen voor het volgen van een seminarie door William.(hij had al meerder keren aangegeven geinteresseerd te zijn in de geloofsverhalen en bovendien was hij intelligent en rijp voor een studie)
In Nederland bij de seminarie aangekomen vlucht William hiervan weg en komt bij toeval bij een gezin waar hij zogenaamd een doodgewaande hond tot leven brengt.
Dan start er een nieuw leven, de mensen denken dat hij met zijn arm die hij mist, wonderen kan verrichten en hij wordt een hype die veel geld genereert voor zijn familie in Afrika.
Uiteindelijk keert hij weer terug naar Afrika om de rest van zijn leven te slijten, maar wat hij daarbij voor ogen heeft, komt niet helemaal uit zoals hij dacht.

Een wonderlijk, prachtig en soms ontroerend verhaal, over de manier hoe de mensen een zeru-zeru behandelen, de stambewoners beschouwen deze witte negers als indringers en houden ze buiten de gemeenschap, alleen omdat ze er anders uit zien, in dit geval blank dus, eigenlijk de omgekeerde discriminatie zoals wij die kennen.