Toen ik erachter kwam dat dit boek eraan zat te komen, wekte het meteen mijn interesse. Ik heb zelf in de kinderopvang gewerkt, werk nu alweer een tijd in het onderwijs én heb zelf een kind, dus dat geeft genoeg raakvlakken.
Kerseboom schrijft met een vlotte pen, laat ik dat voorop stellen. De situaties op de werkvloer die ze beschrijft zijn herkenbaar en ze lijkt te weten waar ze over schrijft (wat niet gek is aangezien ze zelf in de kinderopvang heeft gewerkt). Toch komen er ook meerdere ongeloofwaardige situaties voorbij. Zo zijn Alice en haar vriend Daan op zoek naar een koophuis in Utrecht. Op zich is dat niet gek maar de prijzen daar zijn erg hoog dus hoe het mogelijk is dat zij daar zo makkelijk op zoek kunnen naar een huis in de betere wijken? Ook bespreekt Alice op een gegeven moment een deel van haar liefdesleven met Sara, de vierjarige op de BSO met wie ze een band opbouwt. Welke emotie ze hiermee ook aan wil stippen, het komt vreemd over om dit aan een kleuter op je BSO te vertellen.

Hoewel het boek lekker wegleest, zitten er weinig verrassingen in. Je ziet de belangrijke gebeurtenissen al van verre aankomen en het verhaal wordt opgevuld met ditjes en datjes. Dat is op zich niet storend ware het niet dat Kerseboom verschillende dingen laat gebeuren waar ze veel meer uit had kunnen halen. Het thema verdriet vanwege de vader van Alice die is overleden en de zieke moeder van Sara zitten nog wel mooi door het verhaal verweven, maar verschillende personages met wie iets speelt, zoals de moeder en zus van Alice en haar oma en de vriendinnen die nog in Den Helder wonen, hadden voor veel meer verdieping kunnen zorgen. Misschien heeft Kerseboom het verhaal wat luchtig willen houden, dit is namelijk wel gelukt. Voordeel hiervan is dat dit het een feelgood roman maakt, nadeel is dat je minder gegrepen wordt door het verhaal.

Een groot gemis was de rol van de ‘Hot Daddy List’. Ja, er wordt meerdere keren naar verwezen maar eigenlijk gebeurt er weinig mee. De volgorde verandert niet, de vaders worden niet besproken (oké, op twee na) en de keren dat de lijst voorkomt gaat het alleen maar over de nummer één die zo eenzaam aan de top staat. Juist door het idee van deze lijst in het verhaal en door de titel van het boek, had ik hele andere verwachtingen. Zo’n lijst kan voor een hoop hilariteit of grappige situaties zorgen. Voor mijn gevoel was die hele ‘Hot Daddy List’ een overbodig rekwisiet in het verhaal, een gemiste kans!

Gelukkig heeft Kerseboom fijne humor wat een mooie toevoeging aan het verhaal is. Al met al zeker geen verkeerd debuut.