Ik heb deze novelle een twintigtal jaar geleden reeds moeten lezen voor de literatuurlijst op school. Daar herinnerde ik me niks meer van dus leek me dit ideaal om weer te herlezen naar aanleiding van de leesclub van Hebban

En dan kom je terecht in een leesclub met Elsschotkenners. Daarmee gezegd zijnde heb ik door deze leesclub ontdekt dat er meerdere lagen in het boek zijn en dat ik als 16-jarige te jong was om dat te begrijpen.

Laarmans, een man die liever zo weinig mogelijk thuis is bij vrouw en kinderen, komt 3 Afghaanse zeemannen tegen die op zoek zijn naar Maria Van Dam. Dit zou een schoonheid zijn. Ze heeft haar adres opgeschreven. Dit adres is niet goed leesbaar maar Laarmans, die elk excuus moet niet naar huis te moeten gaan aangrijpt, neemt de Afghanen mee op een zoektocht.

Ondanks dat Elsschot ‘Het dwaallicht’ vele jaren geleden schreef, zijn de thema’s nog steeds heel actueel en is het eerder oude taalgebruik nog steeds heel toegankelijk: godsdienst, cultuur, op zoek zijn naar...

Lees, zoek op en herlees. Je ontdekt steeds meer in dit dunne boekje dat je bij een eerste keer lezen zeker is ontgaan.