Daglicht is het eerste boek dat ik van Marion Pauw lees. Ik vind het heel vlot en prettig geschreven. Heel goed hoe ze beide figuren om en om per hoofdstuk laat wisselen en ze bovendien beiden in de IK-vorm beschrijft. Heel bijzonder.
Ben het eens met Dizzie-lid Stéphanie dat er ook goed onderzoek is gedaan. Niet alleen naar het brood en de TBS-kliniek, maar ook over autisme ben ik veel wijzer geworden en over aquaria.
Ik vond het eind verrassend!
Dat de kaft niets met het verhaal te maken heeft is Marion waarschijnlijk niet te verwijten. De uitgever zal dat wel bepalen en sommige plaatjes verkopen en andere niet. Jammer, maar zo schijnt het te werken. Persoonlijk vind ik het belachelijk: de kaftafbeelding moet iets met het verhaal te maken hebben. Maar ja...
Kortom: afgezien van het kaft ben ik ben helemaal enthousiast.
Van mij krijgt hij 5 duimpjes!