Het hoogste goed vertelt het verhaal van een jongen die een verdriet met zich meedraagt net als zijn vader. Het verdriet van de vader is agressief. Het verdriet loopt altijd met de jongen mee en slaapt ook naast hem. Het speelt zich af in een dorpje wat ook getekend is op de cover. Waar het zich af speelt weet ik niet maar het kan elk willekeurig dorp zijn. In de loop van de tijd ontmoet de jongen een meisje en ontstaat er een band tussen hen. Ook zij heeft een verdriet maar neemt het niet mee als ze op pad gaat. Het is ook niet zo groot als van de jongen. Op een dag draagt de vader de zorg van zijn verdriet over aan de jongen. Dit valt de jongen en zijn verdriet zwaar. Uiteindelijk loopt het verdriet van de jongen weg, maar komt ook weer terug. De jongen besluit hierna om het dorpje waar hij woont te verlaten en vertelt hier niemand iets over. Hij vertrekt met de trein maar je weet niet naar welke stad. Hij houdt contact met het meisje, maar na verloop van tijd vervaagt ook dit contact. Het boek is op een sprookjesachtige wijze geschreven maar is een poëtische roman.Namen komen er niet in voor maar mis je in het verhaal ook niet echt. Het gaat vooral over het verdriet maar wat ik dan weer jammer vond dat het niet echt duidelijk werd waar het verdriet nu eigenlijk vandaan kwam. Het was helaas niet echt een boek voor mij al vond ik het wel heel leuk om het te mogen lezen. Ik geef het hierdoor ook 3 sterren