Het debuut van Oliver Reps gaat over Elias, Evi en Polly. Het hele verhaal speelt zich af in een nacht.Het boek is een gedachtegang van Elias en het voert je mee in wat er in zijn hoofd afspeelt. Elias is gek op films en muziek. Er zit dan ook een muzikaal tintje aan het verhaal wat sfeer toevoegt en de personages meer vormgeeft, mits je de muziek kent.

Aan het begin van het verhaal is direct duidelijk dat er iets is gebeurd, maar je weet nog niet wat. Er hangt iets onheilspellends in de lucht. De spanning in het boek wordt langzaam opgebouwd.Er komt steeds een klein stukje van het echte verhaal aan het licht, dat wat Elias in deze nacht overdenkt, door zijn flashbacks.

Wanneer je Elias in het verhaal leert kennen is zijn gedrag zorgelijk. Zo stopt hij glasscherven in de zandbak en kijkt wat er met de kinderen gebeurt, hij trekt met een pincet pootjes uit de lijfjes van insecten en hij vecht met andere kinderen. Wanneer zijn ouders hem vertellen dat er gezinsuitbreiding komt, wil hij daar niks van weten. Hij vindt het prima zoals het is: hij en zijn ouders. Op het moment dat hij zijn zusje Evi voor het eerst ziet is alle woede die hij in de maanden van de zwangerschap heeft opgebouwd en wat hij als een rotsblok meezeulde, als sneeuw voor de zon verdwenen. Vanaf dat moment is hij niet meer bij zijn zusje weg te slaan.

Elias meet zijn leven aan films. Zijn psycholoog, eigenlijk een psychiater, Henry, wijst hem erop dat hij ervoor moet waken dat hij films en de realiteit niet door elkaar haalt. Het leven is geen film.
Wanneer Elias Polly ontmoet, verandert zijn leven. Hij ziet het allemaal positiever in. Zij heeft een goede invloed op Elias en ook op zijn zusje Evi.Er ontstaat een hechte vriendschap. Ze brengen samen veel tijd door bij de kreek die Elias en Evi op een dag hebben ontdekt.

De dag die nooit komt is een boek dat je zo snel mogelijk uit wilt lezen omdat je nieuwsgierig bent naar de ontwikkelingen in het verhaal. Wanneer je het uit hebt zet het je aan het denken en blijft het nog een tijdje hangen in je hoofd. Steeds meer puzzelstukjes vallen op hun plek.
De schrijfstijl van Reps is vlot. Het enige waardoor je soms uit het verhaal kan raken, is de vele verwijzingen naar films en muziek.Het kan meerwaarde hebben wanneer je de films en muziek grotendeels kent, maar wanneer je dit niet kent heb je de neiging het op te zoeken waardoor je uit het verhaal raakt.
Een sterk en interessant debuut waar veel in gebeurt in een zeer korte tijd.