De moeder van het hoofdpersonage en tevens van de auteur is overleden toen ze twee jaar was. Op dezelfde leeftijd is ook mijn vader overleden. Ik was bang dat het een te confronterend boek zou zijn maar gelukkig viel dit heel erg mee.

Als acteren niet meer gaat ziet Sarah een vreemde vrouw aan voor haar moeder, ze kan haar overlijden nog steeds niet accepteren en klampt zich vast aan een waanbeeld. "Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf waarheid". Deze vrouw wordt een obsessie voor haar.

Met behulp van een oude jeugdvriend gaat ze op zoek naar herinneringen. Ondertussen blijf haar vader zwijgen, hij heeft alles weggestopt en praat nooit meer over haar. Als ze uiteindelijk toch de dagboeken van haar moeder mag lezen komt ze eindelijk wat meer over haar te weten en kan ze verder met haar eigen leven.

"Intieme vreemde" gaat over verlies en gemis, zoeken naar (moeder)liefde. Geen vrolijk thema. Mijn eigen gevoelens kon ik helemaal opzij zetten tijdens het lezen, ik heb me laten meevoeren met dit mooie, ontroerende verhaal.