Op haar achttiende besluit Marjolijn van Heemstra haar eerste zoon naar een oude neef te vernoemen ene tijd jaren later is haar eerste zoon onderweg en Marjolijn is nog steeds vastbesloten om haar belofte na te komen. Maar toch komen er bij Marjolijn meer en meer twijfels over de waarheid van het verhaal van haar bommenneef en ze besluit op onderzoek uit te gaan, maar de waarheid is soms niet altijd even makkelijk om op te graven dan eerst gedacht.

Ik vond de schrijfstijl heel erg mooi passen bij het verhaal het kwam heel licht en vooral hart warmend over zonder op geen enkel moment een langdradig gevoel te geven aan de lezer.

De personages werden op een zeer mooie en prachtige manier in het verhaal neergezet al had ik soms wel wat moeite om me echt op de personages te kunnen concentreren omdat er ook wel afkortingen voor personagenamen werden gebruikt dit zorgde er een beetje voor dat zorgde soms wel voor wat verwarringen.

Marjolijn vond ik een geweldig personages ze weerspiegeld de wilskracht en het doorzettingsvermogen om de waarheid over het de man naar wie ze haar kind zal gaan vernoemen op een uitstekende manier dat je tijdens het lezen het gevoel krijgt dat je samen met haar opzoek bent.

Het verhaal geeft zeker stof tot nadenken en het weerkaats daarbij ook de kracht van familie en vriendschap en wat een oorlog die voor sommige nooit is geëindigd vele generaties nog te weeg kan brengen of we dit nu zelf willen of niet.

Ik geef dit boek 4 sterren.