Sini, je recensies zijn zo fantastisch dat het vaak onmogelijk is er nog iets aan toe te voegen… Eens met vrijwel alles wat je schrijft.
Zo plakte ik bijvoorbeeld plakkertjes bij Karl Ove’s ervaringen met Thomas Mann, Paul Celan, Naipaul, Borges.
Het lezen van deze schrijvers betekent voor Karl Ove evenveel genot als jaloezie, evenveel vreugde als vertwijfeling. Omdat hij denkt dat hij die kwaliteit bij lange na niet en nooit kan benaderen.
‘Zelf had ik ook geen toekomst, maar dat kwam niet doordat die elders lag, maar doordat ik me haar niet kon voorstellen. Dat ik mijn toekomst zelf in de hand had en kon proberen die er zo uit te laten zien als ik wilde, lag buiten mijn voorstellingsvermogen. Alles was verbonden met het moment, ik nam alles zoals het kwam en handelde zonder het te beseffen op basis van grondslagen die ik zelf niet kende. Ik probeerde te schrijven, maar dat lukt niet, na een paar zinnen loste alles op in het niets, ik had het niet in me.’
Maar Espen (vriend en mede-literatuurstudent) stimuleert hem nieuwe ontdekkingen te doen.
‘zowel hij als ik snakte naar kennis, we stonden allebei te trappelen van ongeduld om te leren, waren allebei dolgelukkig als we een stap voorwaarts deden, want dat was wat er gebeurde, we duwden elkaar voort, het ene leidde tot het andere…’

Hij is zeer blij met waar hij als student toegang toe krijgt: ‘het was eigenlijk ongelooflijk dat je alleen maar een formuliertje in de bibliotheek hoefde in te vullen om toegang te krijgen tot wat Plato, Sappho of Aristophanes onbegrijpelijk lang geleden in de diepte van de tijd hadden geschreven, of Homerus, Sophocles, Ovidius, Dante, Da Vinci, Montaigne, Shakespeare, Nietzsche etc… Alles binnen handbereik dankzij een formuliertje en een paar dagen wachten. Geen van die boeken lazen we om de inhoud te kunnen weergeven, maar omdat ze ons iets te bieden hadden.’

Elders in een bespreking sprak iemand over een reis door Knausgårds persoonlijke hel en daar ben ik het wel mee eens. En het is best vreemd dat je daar zo veel plezier aan kunt beleven of plezier is niet het juiste woord maar dat je je zo laat meeslepen in Karl Ove’s eenzaamheid, worsteling en ellende. Het is zijn eerlijkheid waar ik bewondering voor heb alsook zijn enthousiasme en vasthoudendheid. Hij gààt er wel voor.
Verheug me alweer op deel 6!