Nick gaat in de zomer op vakantie met zijn familie naar een sjiek hotel in Griekenland. Ze hebben een prachtig uitzicht over de zee, beschikking over een onbeperkt aantal drankjes en er is zelfs een vette game-room. Alles is perfect. Nou ja... bijna dan. Het strand is afgezet met bewakingshutjes en er lopen bewakers rond die ervoor zorgen dat er geen dode lichamen aanspoelen. Lichamen van vluchtelingen. Wanhopig proberen deze op bootjes het eiland te bereiken. De mensen zeggen dat het gelukzoekers zijn, op zoek naar luxe en rijkdom. Nick gaat op onderzoek uit, zijn nieuwsgierigheid achterna. Hij ontmoet Zaïd. Nick raakt bevriend met deze gevluchte jongen. Terwijl hij ’s ochtends aan zijn overvloedige ontbijt zit, probeert Zaïd water te bemachtigen in het vluchtelingenkamp. Nick wil hem helpen en bedenkt een plan. Een plan met risico’s....  

Als iemand het heeft over een actueel onderwerp, heb je grote kans dat het over vluchtelingen gaat. Hier zijn veel verschillende meningen over. Toch is iedereen het er wel over eens dat er een probleem is. Maar wát voor probleem, en hoe erg, is moeilijk voor te stellen.  

Boeken laten je inleven in de levens van anderen en verhalen scheppen nieuwe perspectieven. Door de menselijke geschiedenis heen is het geschreven schrift een raam geweest om naar de gedachtes van anderen te kijken. Dit boek is daar een mooi voorbeeld van. Het geeft kinderen (en ouderen) toegang tot de moeilijkheden waar geweigerde vluchtelingen tegenaan lopen. We weten allemaal wel dat vluchten niet leuk is, maar enig besef van hoe het voelt om alles achter te laten is een ander verhaal. Dit verhaal dus.  

Hoewel Danny De Vos thuis een groot gezin met veel kinderen heeft, is dit boek niet op hen gebaseerd. Danny haalde zijn inspiratie uit zijn werk als inspecteur bij de Dienst voor Sociale Zekerheid. Elke dag heeft hij wel te maken met vluchtelingen en hun problemen. Zijn tweede boek na Hoe Napoleon zijn verjaardag vierde, is geïnspireerd op gesprekken met gevluchte jongeren.    

Doordat op de achterflap al een groot deel van het verhaal beschreven staat, duurt het langer dan verwacht totdat de spanning echt begint op te lopen. Het is ook weer niet saai, perfect voor kinderen en de meeste jongere young adults. Het is een prima boek voor iedereen die geen meeslepend nagelbijtend spannend boek zoekt.  

Danny De Vos heeft een boek geschreven dat aan de ene kant herkenbaar is voor kinderen en aan de andere kant kinderen iets laat leren kennen: het fenomeen van het niet kind kunnen zijn en snel moeten opgroeien. Het fenomeen van geen onbezorgde jeugd hebben en niet alle narigheid door een televisiescherm te kunnen bekijken. De schrijver heeft een geweldig cadeau voor de lezers in petto, met een prima verpakking.