De boeken van de Varulven deel 1 - de zilveren wolvin. Dit is het eerste deel van de trilogie door Roselynd Randolph. De weerwolvin Judith die sinds ze vier jaar was bij een oom in Nederland gewoond heeft, heeft eigenlijk nooit zo de kans gekregen te ontdekken wat het nu precies inhoudt om een weerwolvin te zijn. Ze heeft een mislukte relatie achter de rug en is al over de veertig. Dan hoort ze dat ze een tante heeft in Winterking in Canada. Ze hunkert ernaar om meer over haar familie en achtergrond te weten te komen. Ze stapt in het vliegtuig en komt in een dorp terecht in een natuurreservaat waar ze zich thuis gaat voelen, tussen weerwolven en mensen. De zoon van de Alpha, de leider van het dorp, helpt haar om een transformatie te ondergaan die het Ontwaken heet. Zij maakt dat op latere leeftijd mee dan de meeste andere weerwolven en het schept een speciale zielsverwantschap met Jesse. Maar ze voelt zich ook aangetrokken door Josh, die weerwolf gemaakt is en ook een zoon van de Alpha is.
In het boek wordt goed beschreven hoe het leven van de weerwolven in Winterking in elkaar steekt en wat de gevaren zijn en de geneugten om daar te mogen leven. Maar het wordt er heel gevaarlijk als er toeristen komen. Dan blijkt ook dat het niet zomaar toeristen zijn, maar een soort weerwolven waar iets vreselijks mee aan de hand is. Tegelijk met hen komt er nog een andere weerwolf in het dorp die door menigeen niet wordt vertrouwd, en er is voor Judith een rivale die haar bloed wel kan drinken vanwege de speciale band die zij heeft met haar vriend.
Ik werd dit boek ingezogen en kon het niet meer aan de kant leggen. Omdat ik pas op bed begin met lezen heb ik mijn wekker vaak de kleine uurtjes aan zien geven voordat ik ging slapen. Ik moest weten hoe het verder ging. Het boek is fascinerend en heel spannend, ik zag het helemaal voor me en droomde er zelfs van. Dat was door het hele boek heen zo, dat fascinerende. Niet dat deel 1, 2 of 3 voor elkaar onder deed, alle delen van dit verhaal passen goed bij elkaar, je hebt deel 1 nodig om 2 en 3 te kunnen begrijpen, het volgt logisch op elkaar, sluit goed aan.
Judith heeft het moeilijk met haar identiteit, met haar keuzes, met haar leven. Het boek is ook psychologisch goed doordacht, je moet wel bedenken dat het een vrouw is van in de veertig, een weerwolf, en dat weerwolven honderden jaren oud kunnen worden.
Ik leefde met Judith mee, vooral toen het verderop in het verhaal duidelijk werd waar het gevaar vandaan kwam. Ze wordt ontvoerd en komt oog in oog te staan met haar dood gewaande vader. Hij is zelfs voor weerwolvenstandaard een misdadiger die met kwalijke praktijken bezig is. Op het eind moet Judith toch de volledige transformatie naar Eenheid maken en krijgt ze er verschillende speciale gaven bij, een opdracht. Ze wordt geholpen wanneer er een enorm gevecht uitbreekt. Dan wordt ze de zilveren wolvin.
Aan de schrijfstijl moest ik even wennen, maar eigenlijk is die heel grappig. Roselynd heeft denk ik het gedrag van honden goed bestudeerd en als honden mensen zouden zijn, kan ik me heel goed indenken dat ze zouden praten zoals in dit boek beschreven wordt.
Dit boek heeft je vast in zijn greep zodra je begint met lezen en je komt er aan het eind nog niet uit los, want dan wil je nog steeds weten hoe het verder gaat. Gelukkig zijn er nog twee delen. Ik ga snel verder met deel 2.