Een melancholisch verhaal. Als je oud bent blijven alleen de herinneringen over. De mensen om je heen zijn er niet meer.
In dit boek wordt het verleden vertelt aan de hand van een oud adresboek. De personen daarin zijn allang overleden. Doris is 96 en heeft de verhalen opgeschreven voor haar nichtje Jenny met wie ze regelmatig skypet. Het leven van Doris was er een met hindernissen en met avontuur. Ze heeft veel verdrietige, maar ook fijne dingen meegemaakt. Het zijn niet allemaal eigen keuzes geweest die haar lot hebben bepaald, maar wel de manier hoe ze er mee om is gegaan.
Het verhaal is goed opgebouwd en in een vlotte schrijfstijl geschreven. Gelukkig niet te dramatisch, maar wel met een happy end. Kortom: gewoon een fijn leesboek!