Dorian is weggelopen van huis en leeft op straat. Ondanks de omstandigheden waarin hij leeft gaat het hem goed af tot hij op een dag wakker wordt naast het lichaam van een dode zwerver. Hij kent de zwerver maar kan zich totaal niet herinneren wat er is gebeurd. Als blijkt dat de man die hem gezien heeft hem in huis wil nemen, weet hij dan ook niet goed of hij dat moet geloven. Aangezien de politie de andere optie is, besluit hij mee te gaan.

Hij komt in een enorme villa terecht waar ook andere jongeren wonen. Stuk voor stuk waren zij om welke reden dan ook dakloos en hebben de kans gekregen om hier te wonen. In ruil voor eten, kleding, opleiding en onderdak hoeft hij alleen maar te flyeren voor het goede doel. Klinkt goed toch?
De regels waar hij zich aan dient te houden met het flyeren zijn erg apart, zo mag hij nooit verder dan 10 meter van zijn plek af komen.

Desondanks bevalt het wonen in de villa Dorian erg goed. Hij kan goed opschieten met een aantal jongeren waaronder Stella. Die hij steeds leuker begint te vinden. Hij doet dan ook enorm zijn best ondanks een aantal incidenten zo goed mogelijk de regels op te volgen met het flyeren.

Wanneer hij na zijn goed functioneren een andere baantje krijgt is hij dan ook extra trots op zichzelf. Ook bij dit baantje zitten regels en ook deze zijn zeer apart en zorgen ervoor dat Dorian toch wat sceptischer begint te kijken. Hij dient steeds een klein pakketje af te leveren bij belangrijke mensen. Wat er in het pakketje zit mag hij niet weten. Zolang het niets gevaarlijks is heeft Dorian er geen problemen mee, dus hij vervolgt zijn taak zoals van hem verwacht wordt.

Totdat het mis gaat. Wanneer hij een pakketje niet afgeleverd krijgt en Dorian niet wordt opgehaald, begint hij in paniek te raken. Wat nu?

Om te beginnen vond ik de kaft erg origineel. Hij is een aantal keer dubbel gevouwen waardoor je een laagjes effect krijgt in de kaft. Dit past natuurlijk erg goed bij de titel Layers, maar wat dit met het verhaal te maken heeft was nog niet duidelijk. Het verhaal komt erg langzaam op gang en je beleeft alles vanuit het perspectief van Dorian. Pas een heel stuk verder in het boek wordt het duidelijk waarom het boek Layers heet en wat hier mee bedoeld wordt.