D.B. John, waarbij de D voor David staat, heeft een bijzonder intrigerend en spannend boek geschreven dat zich voornamelijk afspeelt in het bevreemdende land Noord-Korea. Hij put hierbij uit zijn eigen ervaringen en persoonlijke betrokkenheid bij Koreaanse vluchtelingen.

We volgen Jenna, mevrouw Moon en luitenant-kolonel Cho. De tweelingzus van Jenna, dochter van een Afro-Amerikaanse vader en Koreaanse moeder, is al twaalf jaar vermist. Jenna krijgt na een training bij de CIA de kans om op onderzoek te gaan in Noord-Korea.

Knap hoe de Britse schrijver D.B. John de andere verhalen van mevrouw Moon en de in het overheidsapparaat werkende Cho parallel laat lopen aan de zoektocht van Jenna naar haar zus. We krijgen een ontluisterend beeld voorgeschoteld hoe verschrikkelijk de omstandigheden zijn van mensen aan de rand. Honger, christenvervolging, drugssmokkel, martelingen, kampen, ontberingen. Sommige scenes zijn zo indrukwekkend dat het door je ziel snijdt. En zelfs dan weet D.B. John nog hoop te bieden.

‘Het vuurpeloton... stelde zich op en er kwam een diepe vrede in de ogen van de jonge vrouw.’ (P. 204)

Mevrouw Moon blijkt gedurende het boek steeds weer over een fenomenale inventiviteit te beschikken. Elke keer weer vindt ze een manier om te overleven, zelfs in de hel op aarde. Ook de onverzettelijkheid van Jenna brengt haar uiteindelijk bij haar doel.

Cho maakt echter de grootse verandering mee. Zijn ontwikkeling van een gevierde held tot een gevallen agent is zeer spannend en boeiend weergegeven. Hij moet uiteindelijk het meeste inleveren. Zeker, aan het einde van het boek kon ik niet meer stoppen met lezen. Mooi, ook hoe de verschillende verhaallijnen samen komen. Ook zeer goed gedaan door de schrijver. Het boek roept sowieso superlatieven bij me op.

Sommige scènes lijken op het eerste gezicht onwaarschijnlijk, al is het meeste helaas meer waarheidsgetrouw dan we ons kunnen voorstellen. De uiteindelijke apotheose waarbij Jenna zelfs de hoogste leider van Noord-Korea treft, lijkt op een scène van Rambo of Steven Seagal. En toch, is dit in een land van zoveel vreemde en grensoverschrijdende zaken misschien niet eens zo ontoepasselijk. D.B. John gebruikt de scenes namelijk ook om informatie te geven over die vreemde, bizarre wereld die Noord-Korea heet en die helaas geen fantasie is. Trouwens, de verknipte leiders van dit land zijn ook nog eens liefhebbers van actiefilms uit Hollywood. De scène in de trein, aan het einde van het boek leest dan ook als een Noord-Koreaanse variant op Hollywood.

Het boek heeft een verantwoording opgenomen van de schrijver zelf, waarbij hij bepaalde zaken uitleg en verklaart. Het is dus meer waar dan je wellicht van een thriller verwacht. Dat maakt Ster van het Noorden niet alleen tot een zeer spannend boek, maar ook nog tot een urgent verhaal dat verteld moet worden. De mensen in Noord-Korea lijden onder een zeer bizar regime.

De schrijver heeft weliswaar het concept van fictie, een thriller genomen, maar heeft dat zeer knap uitgewerkt. Mij deed het soms denken aan de laatste twee boeken van Andrew Gross. Ook hij kiest het frame van fictie om een waargebeurde geschiedenis weer te geven. Op de een of andere manier vind ik niet dat het werkelijke verhaal daarmee verzwakt. Dat komt natuurlijk ook door de uitstekende schrijfstijl van D.B. John en de boeiende personages, die zeker in het geval van Cho niet alleen maar superhelden zijn. Ik besef wel dat deze stijlkeuze balanceren is op het smalle koord tussen fictie en non-fictie. Dat is niet voor veel schrijvers weggelegd. Naar mijn mening voor D.B. John wel.

Ik waardeer het boek Ster van het Noorden met vijf sterren en zie uit naar een mogelijk vervolg.