In De onverklaarbare logica van mijn leven krijgen we een kijkje in het leven van Sal(vator). Hij begint net aan zijn laatste jaar aan de middelbare school. Een jaar dat voor elke tiener vol onzekerheden en veranderingen zit, maar Sal en zijn vrienden Sam en Fito krijgen als laatstejaars veel meer voor hun kiezen.

Sal –Sally voor Sam– denkt steeds meer na over zijn onbekende biologische vader. Hij is zoekende naar wie hij is en hij vindt karaktertrekken waar hij niet zo blij mee is. Heeft hij die van zijn biologische vader? Is het onvermijdelijk dat hij verandert? En wie is eigenlijk zijn vader? Wil hij het dat wel weten? Of zou dat de band met Vincente, de enige vader die hij ooit heeft gekend, stukmaken?

Sam heeft een zwak voor foute jongens. En voor Sal, maar Sal is niet fout. Hij is als een broer voor haar. Als een broer wiens steun ze dit jaar harder nodig zal hebben dan ze dacht. Want volwassen worden, daar kies je niet voor, dat overkomt je.

Fito is een eiland. Of althans, dat denkt hij. Zijn thuissituatie past niet bij hem en misschien wel bij niemand. Hij doet er daarom alles aan om een toekomst voor zichzelf op te bouwen en hij weet dat hij alleen zichzelf kan vertrouwen. Maar als hem een hand wordt gereikt, durft hij die dan aan te pakken?

Alle drie de hoofdpersonages krijgen te maken met verlies en zijn enorm op zoek naar hun identiteit en het vormgeven van hun toekomst. De andere personages zijn minstens even boeiend en komen ook volop aan bod. En al deze personages vormen ook nog een geheel. Er zijn geen losse lijntjes, geen subverhalen die eigenlijk niets met het hoofdplot te maken hebben. Het hele verhaal is een overzichtelijk spinnenweb en je wordt er als lezer in gevangen.

De schrijfstijl van Benjamin is magisch te noemen en Benjamin is een woordentovenaar. Tijdens het lezen sprongen er stukjes en zinnen uit, die ik het liefst zou willen uitknippen om in een lijstje te hangen. Prachtig!

In het boek worden zware thema’s behandeld: verlies, zoeken naar identiteit en homofobie. Toch voelt het boek niet zwaar. Ik denk dat dat een stukje van de magie van Benjamin is; hij kan de donkerste hoeken opzoeken en toch het licht laten schijnen.

Mocht je dit pareltje dus nog niet hebben gelezen, dan raad ik je het van harte aan!