De cover van Blind date is niet zo verrassend, gezien het meisje in een rood jasje het afgelopen jaar vele covers sierde. Toch is hij zeer passend bij het verhaal en kun je je zonder problemen inleven in het moment waarop deze “foto” genomen zou kunnen zijn. De witte letters vallen op een prettige manier op in de verder mistig ogende afbeelding. Op de achterkant zowel het logo als de naam van de uitgeverij prominent aanwezig met, in het daardoor gecreëerde kader, een aantal quotes van prélezers , een korte inleiding in het verhaal en een foto en informatie over Marelle Boersma. Blind date heeft een actueel, maatschappelijk thema; welke jongere is er niet ooit op een “Blind date” gegaan? Boersma start met een spannende proloog waarin je direct de angst van hoofdpersoon Moon in alle hevigheid ervaart en leert dat zij waarschijnlijk is geconfronteerd met een traumatische gebeurtenis het verleden. Moon komt over als een vrouw die net te hard moet werken voor een baas die ze niet mag, net teveel drinkt en moeite heeft met beslissingen nemen, maar daarnaast vrolijk date en plezier beleeft aan het bloggen daarover. Naast Moon spelen vriendin Amy, oud geliefde Nick en haar baas Tanja een grote rol in het verhaal. Amy is jaloers, beschermend, zorgzaam, gericht op eigenbelang en heeft wat te verbergen. Nick lijkt vooral uit op zijn eigenbelang en zet Moon daarvoor in en Tanja heeft twee duidelijk verschillende kanten van haar persoonlijkheid die ze het liefste ver gescheiden houd. Toch blijkt al snel dat niet alles is wat het lijkt en gaan zowel de personages als het verhaal onder je huid zitten. Dat er iets niet klopt en dat er sprake is van toenemend gevaar weet Boersma de lezer meer dan duidelijk te maken. Door de wisseling van perspectief tussen Moon, Amy en Tanja krijg je steeds een tipje van de sluier opgelicht en bereikt Boersma ook dat de karakters gelaagd overkomen. Vooral de flashbacks van Moon geven de lezer een gevoel van onbehagen. Met Marelle’s vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken heeft Blind date vaart gekregen waardoor je het boek niet snel weglegt. Er is dan ook geen ontkomen aan de sterke climax waar alle losse eindjes samen komen en je als lezer met een tevreden en verrast gevoel je boek kan dichtslaan.