Er is iets met Liesbeth gebeurd op Valentijnsdag. Maar wat? Wat heeft ervoor gezorgd dat Liesbeth wordt gestuurd naar een therapeute? Wat heeft ze gedaan?

Die flaptekst is zo vaag als wat en ook het verhaal zelf blijft mysterieus. Ik wilde zo graag weten wat er aan de hand was dat ik de hele tijd door wilde lezen. Ik dacht tijdens het lezen dat ik het waarschijnlijk ging beoordelen met 5 sterren, zo leuk vond ik het toen. Toen zag ik bij Goodreads dat de beoordelingen niet zo hoog waren. Oh, dacht ik, ligt denk ik wel aan die mensen. Ik ga het namelijk geweldig vinden! Spoiler: dat was dus niet helemaal het geval.

Wat mij gelijk al opviel terwijl ik even door het boek bladerde, was dat de vertelwijze constant veranderde. Zo zijn er allemaal opnames van Liesbeth die gesprekken voert met haar therapeute, een aantal notities van Liesbeth en ook opnames bij de groepssessies. Dat vond ik erg leuk. Ook waren de hoofdstukken niet zo lang, waardoor ik al snel de neiging had om nog een hoofdstuk te lezen.

Ook vond ik de meeste personages erg realistisch. Terwijl Liesbeth in het begin weinig wilde vertellen aan de therapeute, begint ze haar langzamerhand meer te accepteren en durft ze ook meer te vertellen. Het was een mooie ontwikkeling.
Dat Liesbeth zo pissig reageerde in het begin, zou ook kunnen komen door de familie. Het was echt een rare familie die in mijn ogen gewoon niet gezond was. Van die vader snapte ik geen snars, die moeder was laf en haar broertje en zusje snapte ik niet echt. Die moeder moet dan niet vreemd opkijken als haar dochter zo anders reageert.

Alleen, wat gebeurde er precies tussen de gesprekken met de therapeute en de groepssessies? Dat werd niet vermeld en dat vond ik wel jammer. Want hoe reageerden haar klasgenoten erop dat Liesbeth terugkwam? Je komt weinig over de personages te weten en ook over Liesbeth kan ik weinig vertellen. Wie is zij precies? Toch wel iets wat ik van personages in een boek wil weten.

Op het einde kom je erachter wat er op Valentijnsdag is gebeurd maar dat vond ik niet zo spectaculair? Natuurlijk is het fijn dat het niet zo erg was als ik had verwacht, maar het incident vond ik nogal zwakjes.

Dan het gedeelte dat ik minste vond van het hele boek. Dat mijn hele kijk op het boek veranderde. Verpestte.
Het einde.
Het einde vond ik zo jammer. Opeens is het afgelopen, alsof de schrijfster het even aan iemand liet lezen en daarna was vergeten het af te maken. Het was te abrupt.
Er is een uitzichtloze situatie waarbij je niet weet of het wel goedkomt met Liesbeth. Wat gaat er nu met haar gebeuren?
Ik heb meerdere keren het boek weer geopend om te kijken of iets over het hoofd had gezien en heb ook opgezocht of het een serie is, wat niet het geval is. Het is gewoon niet goed afgerond en dat is jammer. En ik denk niet dat ik de enige ben, als je kijkt naar veel andere recensies op Goodreads. Iemand die wel begrijpt waarom er voor zo’n abrupt einde is gekozen?

Zo jammer, want het dit boek had zo veel meer kunnen worden!