Verzameling van de meest autobiografische verhalen van Hermans, een genre dat hij zelf wantrouwde. Niet alle stukken zijn daardoor even sterk, maar wel allemaal erg informatief . Hermans vergelijkt zichzelf met Bruintje Beer die altijd goed wil doen maar heeft ook veel van de Dikke Deur: altijd pech. De beste verhalen zijn die over de electriseermachine, het Grote Medelijden (proza van graniet!) en het laatste over zijn eigen dood en die van zijn vader, ongewoon mild van toon.