"Een leven na jou' is het langverwachte vervolg op de bestseller Voor jou.

Het leven met Will heeft Louisa veranderd. In de korte tijd dat zij in zijn gezelschap mocht zijn, is er veel gebeurd. Nu Will er niet meer is heeft ze moeite om gewoon verder te gaan met haar leven. Door een bizar ongeluk wordt ze gedwongen tijdelijk bij haar familie in te trekken. Alles lijkt weer hetzelfde als het leven voor Will. Ze komt maar niet verder. En dan staat iemand uit Wills verleden voor de deur. Weer wordt het leven van Louisa overhoop gehaald…

‘Er is hier niets veranderd. Nog steeds hetzelfde behang. De vloerbedekking in de gang is nog hetzelfde. In de sleetse wol zitten strepen waar ma vanochtend heeft gestofzuigd. Ik zie mijn oude blauwe capuchonjack nog aan de kapstok hangen. Anderhalf jaar. Ik heb het gevoel alsof ik tien jaar weg geweest ben.’

Een tijdje geleden kreeg ik dit boek, 'Een leven na jou', aangeboden om te recenseren. Was meteen enthousiast, had al veel over deze auteur gehoord, alleen had ik nog nooit een boek van haar gelezen. Ik heb gelijk 'Voor jou aangeschaft' en wat heb ik van dat boek genoten, geweldig. Dat ik de boeken van Jojo Moyes niet eerder heb gelezen is me nu een raadsel maar ben al bezig met een flinke inhaalslag.

Voordat je dit boek gaat lezen is het wel aan te raden om eerst 'Voor jou' te gaan lezen, daar "Een leven na jou' het vervolg is. Ik kon niet wachten om met het boek te beginnen want na het lezen van 'Voor jou' had ik een groot zwak voor Louisa gekregen en was dan ook zeer benieuwd naar haar verdere belevenissen. Gaat het haar lukken om verder te gaan met haar leven of blijft ze altijd met haar hoofd en hart in het verleden hangen, het verleden met Will. Het is natuurlijk ook een hard gelag om diegene waar je zo van houdt te moeten missen. Vind je de liefde van je leven, ben je hem ook zo weer kwijt.

Als je eenmaal in 'Een leven na jou' begint is het gewoonweg onmogelijk om te stoppen met lezen. De nieuwsgierigheid is te groot en dit boek moet in één keer uitgelezen worden. Dit is mij , door omstandigheden, niet helemaal gelukt, maar het scheelde niet veel. Louisa is een karakteristieke vrouw en ik had ook in dit boek geen andere keuze dan intens met haar mee te leven. Wat zij allemaal meemaakt is niet mis en soms best heftig, maar toch moest ik ook af en toe de neiging onderdrukken om haar niet een geweldige schop onder haar kont te geven. In sommige situaties was er sprake van lijdzaam afwachten in plaats van de nodige actie te ondernemen.

‘Over het algemeen was ik redelijk tevreden met mijn leven. Ik had inmiddels genoeg groepstherapiesessies bijgewoond om te weten dat het belangrijk was blij te zijn met kleine dingen. Ik was gezond. Ik had mijn familie weer terug. Ik had werk.’

Vanuit het perspectief van Louisa wordt je als lezer meegevoerd in een fantastisch verhaal dat met veel vaart verteld wordt. Er is geen moment dat het inzakt of langdradig wordt, vanaf de allereerste tot aan de allerlaatste bladzijde boeiend en aandacht behoudend. Jojo Moyes heeft een schrijfstijl waardoor je als het ware vastgeplakt wordt aan het boek. Een leven na jou is ontroerend, vertederend en zo nu en dan zelfs humoristisch, maar daar tegenover soms ook keihard en triest. Een verhaal dat iets met je doet en waardoor ik zelf bij gelegenheid tot nadenken werd gezet. Je leeft maar een keer dus probeer zoveel mogelijk uit het leven te halen. Aan het eind van het verhaal neemt Louisa een heel moedig besluit, een besluit waardoor ik nog meer bewondering heb gekregen voor Louisa dan dat ik al had en dit personage zal mij nog lang bij blijven. Een personage waar je van gaat houden. Het einde was toch wat onbevredigend voor mij maar ik heb het gevoel dat we nog meer van Louisa zullen horen…