Met dank aan Uitgeverij Aspekt voor dit recensie-exemplaar.
Over de auteur:
Suzanne Vrolijk had niet de intentie om een boek te schrijven nadat ze in 2008 een punt had gezet achter haar journalistieke leven, waarin reisjournalistiek de hoofdrol speelde. De ingeving voor ‘Geschenk voor Daniel’ kwam opeens en liet haar niet meer los. Ze werkte het idee uit en haar reizen naar Israël, zowel privé als beroepsmatig, vormden een dankbare bron voor de roman.

Achterflap:
Een verhaal over de intense liefde tussen de Nederlandse niet-Joodse Maaike Roelofs en de Joodse Israëli Daniel Doron, die ondanks grote verschillen en de verschrikkingen van oorlogen stand houdt, maar die een echtscheiding uiteindelijk niet voorkomt. Hun zoon Rafael is dan tien jaar.
Kort na de dood van zijn vader komt Rafael, officier in een Israëlische geheime legereenheid, naar Nederland. Hij neemt de brieven mee die zijn moeder, eindredacteur van een gerenommeerd vrouwenblad, ongeopend aan zijn vader had teruggestuurd. Deze roepen pijnlijke herinneringen op bij Maaike. Ze wordt ziek van schuldgevoel en spijt en vraagt psychologische hulp. Als haar zoon op een gevaarlijke missie in ernstige problemen raakt, dwingt ze zichzelf positief te blijven. Ze krijgt steun van haar hoofdredacteur Max Hijmans, die verliefd op haar is. Maar voordat zij een beslissing over hun toekomst nemen, moeten er in Israël enkele kwesties worden afgerond.

De cover :
Wanneer je het boek vastneemt zie je een eerder neutrale cover met zachte kleuren.
Het is meteen duidelijk dat op de cover het pakketje brieven afgebeeld staat, waarvan sprake in de tekst op de achterflap. De afbeelding straalt voor mij droefheid uit, een zorgvuldig bewaarde stapel brieven, bij elkaar gebonden, met een gedroogde roos erbij.
Op basis van de afbeelding, wilde ik eigenlijk onmiddellijk weten wat de inhoud van de brieven was. Ik was zeer benieuwd naar het grote verdriet, dat er volgens mij moest schuilgaan in dit pak brieven.
En wat voor geschenk gaat Daniel krijgen?
De cover en de tekst op de achterflap zijn mooi op elkaar afgestemd. Ik geef de cover daarom ook graag een 7.


Samenvatting:

Maaike Roelofs, een Nederlandse journaliste van 55, kan eindelijk haar zoon Rafael Doron terug in haar armen sluiten wanneer deze na de dood van zijn vader naar Nederland komt.
Maaike heeft haar zoon sinds zijn tiende jaar niet meer gezien. Ze heeft hem toen achtergelaten bij zijn vader in Israël.
Rafael brengt en stapel brieven mee voor Maaike. Brieven die Maaike ongeopend had teruggestuurd naar Daniel.
Het lezen van deze brieven maakt dat er bij Maaike veel onverwerkte emoties naar boven komen. Welke herinnering heeft ze verdrongen, waarom heeft ze ook al eer besloten om Daniel volledig uit haar leven buiten te sluiten? Zal het haar lukken om met de hulp van Christopher, haar psycholoog, hier achter te komen?
Ondertussen probeert Rafael zijn leven uit te bouwen in Nederland. Hij zou graag stoppen met zijn gevaarlijke job als officier in de Israëlisch geheime legereenheid en een nieuwe carrière uitbouwen als beroepsfotograaf.
De hoofdredacteur van het tijdschrift waar Maaike werkt, geeft Rafael de kans om samen met zijn moeder een reportage te maken in New York.
Ze komen terug met een prachtige reportage, vergezeld van perfecte foto’s. Het lijkt hen voor de wind te gaan.
Maar dan wordt Rafael opgeroepen voor een laatste, zeer gevaarlijke, geheime opdracht..

Conclusie:
Wanneer je het boek openslaat, krijg je onmiddellijk een lijst met namen en een lijst met met Hebreeuwse woorden voorgeschoteld. Dit schrikte me gelijk een beetje af. Ik vroeg me af of ik dit echt ging nodig hebben tijdens het lezen van het boek, aangezien het voor mij echt een afknapper is wanneer ik steeds moet terugbladeren naar zo een overzichtslijst. Persoonlijk vind ik dat je je volledig moet kunnen inleven in de personages van een boek zonder een apart overzicht nodig te hebben. Tijdens het lezen bleek dit dan ook een meevaller. De Hebreeuwse woorden die gebruikt worden in het boek, zijn echt een meerwaarde om je in te leven in de sfeer en de personages. De andere lijst met het overzicht van de personages heb ik totaal niet nodig gehad, gelukkig maar.
Het boek begint met een proloog, die in het kort schetst hoe Maaike en Daniel met elkaar in contact zijn gekomen. Deze kennismaking is verre van alledaags.
Verder is het boek verdeeld in 4 delen, de periodes die beschreven worden in deze delen sluiten mooi op elkaar aan, maar spelen zich af op verschillende locaties.
Het boek is geschreven vanuit de ik-vorm, het feit dat de schrijfster soms switcht van ik-persoon, maakt het wel bijzonder. Je ziet bepaalde situaties vanuit verschillende ogen, zeer leuk!
De schrijfster neemt je mee in het leven van Maaike en haar zoon Rafael. Als lezer maak je een jaar deel uit van hun leven, van mei 2004 tot april 2005. Soms tot in de kleinste details, soms gaat ze sneller over een bepaalde periode. Je krijgt het gevoel, zoals in je eigen leven, sommige periodes gaan snel, andere traag. Al bij al kabbelt het boek rustig verder aan de hand van herinneringen, dagelijkse gebeurtenissen en ontdekkingen.
Het is een boek zonder uitschieters, noch positief, noch negatief. Sommige situaties en personages had ik liever wat meer uitgewerkt gezien. Het is een vrij vlak boek. Hoewel het vol van emoties zit, krijg je als lezer zelden het gevoel dat het verhaal je echt helemaal bij de keel grijpt. Dit vind ik een gemiste kans. Zeker omdat het onderwerp niet alledaags is.
De brieven waarvan sprake op de cover en de achterflap, vormen slechts een klein onderdeel van het hele verhaal, ze zijn eigenlijk de katalysator van alle gebeurtenissen, maar als lezer blijf je toch wel op je honger zitten over de inhoud van de brieven.
Het geschenk voor Daniel, daar krijg je als lezer onbewust meer en meer info over, mooi !

Peggy Van Aert - Recensente De Perfecte Buren