Je kunt merken dat er veel research gedaan is, dat komt het verhaal zeker ten goede. Het maakt het geloofwaardiger en je kunt je beter verplaatsen in die tijd. Janine van der Hulst-Veerman schrijft beeldend, je ziet het verhaal bijna voor je. Je kunt zelfs bijna ruiken wat er in het verhaal voorbij komt, van zee en vis tot afval.
Het vertelperspectief wisselt van Marrie naar Lammert en dat is heel fijn voor de afwisseling. Het verhaal is goed verteld, ik wilde wel steeds weten hoe het nou zou aflopen. Zouden ze elkaar weer vinden? En in deel 2: hoe zou het Marrie vergaan in Friesland? Zowel Marrie als Lammert maken heftige dingen mee, waarbij ik bijna de tranen in de ogen kreeg.
Verder vind ik de schrijfstijl wel aardig. Het grote nadeel is voor mij het dialect uit Huizen en het ouderwetse taalgebruik dat vooral in de dialogen wordt gebruikt. Dit was voor mij een echte afknapper. Positief sta ik wel tegenover het gebruik van Friese woorden en zinnen, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik zelf Fries ben. Voor anderen kan dat juist een domper zijn, hoewel er weinig Fries in het boek voorkomt.
Ik ben blij dat de boeken Lieve Hart! en Gevangen Wind samengevoegd zijn. Ik snap eerlijk gezegd niet echt waarom het in eerste instantie in tweeën gesplitst was. De boeken horen bij elkaar en apart van elkaar blijft er weinig van over, slechts 90 - 125 pagina’s per stuk. Dus een wijs besluit om ze te bundelen!
Tja, wat zal ik eens zeggen. Ik vind het niet een fantastisch goed boek. Maar ook absoluut niet slecht! Een leuk historisch tussendoortje zou ik zeggen. Wel leerzaam over het leven in een vissersdorp begin van de 20e eeuw. Al met al toch nog 3***.