Het vorige deel - Ma - vond ik echt geweldig, dus ik had echt zin om deel twee te lezen. Met 'Ach moedertje' werd ik niet teleurgesteld. Hugo schrijft prachtig, bijzonder liefdevol en toch nuchter over zijn moeder, die inmiddels in een verpleeghuis zit. We volgen de dagelijkse gang van zijn moeder en haar medebewoners. Soms is dat grappig, soms is dat sneu, maar altijd lees je de liefde er doorheen. En Hugo geeft een behoorlijk kritische noot over de Nederlandse zorg, waar we in deel 3 meer over gaan lezen. Ik ben heel benieuwd naar meer en kan niet wachten op deel drie!