Bij het zien van de cover en de titel van Zondagskind van Judith Visser verwacht je een heerlijke roman te gaan lezen waar de liefde van afspat, maar niets is minder waar. De liefde komt wel aan bod, maar op een andere manier dan je verwacht.
Al gelijk bij het lezen van het eerste hoofdstuk merk je dat Judith uit ervaring spreekt, heb je het gevoel dat het over haarzelf gaat. Judith heeft haar jeugd heel goed en duidelijk beschreven. Je weet al vrij snel dat iedere ouder en familielid van iemand die het syndroom van asperger heeft, maar ook een ieder die met kinderen en volwassenen werkt, dit boek zou moeten lezen zodat ze beter begrijpen waarom die persoon zich gedraagt zoals ze zich gedraagt. Je gaat mensen met het syndroom van asperger beter begrijpen.
Zondagskind van Judith Visser kan een eyeopener zijn voor veel mensen omdat ze bepaalde dingen van Jasmijn herkennen bij zichzelf of bij iemand die ze kennen en begrijpen die persoon hopelijk beter.
Tijdens het lezen van Zondagskind heb je geregeld te doen met Jasmijn, je voelt wat zij voelt, maakt mee wat zij meemaakt, het is alsof je het leven van Jasmijn zelf leeft.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/06/zondagskind-judith-visser.html.