Het enge van dit boek is dat je niet weet wiens verhaal je hebt gelezen en waar de grens ligt tussen een hardwerkende sympathieke man die van niets tot heel ver is gekomen en een psychopaat.
Heller zegt zelf in het interview 'het publiek bepaalt de grens' en dat is best moeilijk in dit geval.

Heller leest als een format dat bedacht had kunnen worden bij HEF productions. Een redelijk sympathiek hoofdpersoon, niet al te moeilijk verhaallijn met een duidelijke spanningsboog die lijkt uit te werken naar de confrontatie met zijn verleden. En eerlijk is eerlijk, we zijn wel benieuwd naar die uitglijder van Heller. Daardoor lezen we immers ook door om bij het eind van het interview te komen en te zien of zijn kop gaat rollen of niet. Kwestie van leedvermaak....

Ook de schrijfstijl is zeer toegankelijk. Bijna hapklare brokken, geen lastige zinnen en hoofdstukken zijn zo gemonteerd dat je eigenlijk nergens achter je oren krabt over het hoe en waarom. Dit is een boek die je in een keer uitleest.

In die toegankelijkheid zit het gevaar. Michael Berg zet hiermee heel subtiel een val waar bijna iedereen met open ogen in gaat lopen. Door het boek voornamelijk in de eerste persoon te schrijven, wordt de lezer gemanipuleerd tot op het bot.

Pas na 300 pagina's gaan 'oneffenheden' opvallen en zien we kleine scheurtjes in het masker van Heller. Alleen om dat hij zo'n sterk personage is, lees je er gauw 'overheen. Je gelooft Heller vrijwel meteen. Hij heeft een zware tijd achter de rug, maar hij is er toch maar mooi gekomen. Een sympathieke selfmade man, die gewoon is gebleven. Of toch niet? Heller is immers iemand die, zoals hij zelf ook zegt. kan overtuigen en dat als de beste kan. Hij is een controlefreak, niets gebeurt zonder zijn toestemming, hij is 'het geweten en ziel van het bedrijf [...] desnoods de advocaat van de duivel.

Zijn masker valt pas echt heel even af tijdens de ontknoping. Dan zie je wat voor man dit is en waartoe hij bereidt is als het plan wat hij bedacht heeft even lijkt te worden tegengewerkt.

Heller is een boek dat je eigenlijk minimaal twee keer moet lezen. Op het eerste gezicht lijken er wat 'losse eindjes' te zijn, kleinigheden die misschien de ontknoping wat vreemd doen lijken. Maar helaas net als bij de televisie is niets wat het lijkt.
Op briljante wijze laat Michael Berg Heller de blik van de lezer sturen. Zelfs bij een tweede keer lezen zal je moeilijk kunnen bevatten hoe je waarschijnlijk vanaf pagina 1 al bent misleid.