Het Diner – Herman Koch

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen. De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons ­ wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is. Het diner is de weergaloze en ambitieuze nieuwe roman van Herman Koch, waarin de vraag centraal staat in hoeverre je als ouder verantwoordelijk bent voor de daden van je eigen kind. In soepel proza schotelt Koch de lezer een bloedstollend verhaal voor dat zich binnen de tijdsspanne van een avond voltrekt. Een roman met de tragiek van de film Festen heel menselijk en onafwendbaar op het noodlot afstevenend.



Wees eens eerlijk, heb je ooit een boek gelezen, waarbij de vertelde tijd slechts enkele uren is? Omdat het boek zich letterlijk afspeelt tijdens het Diner. Dus ook nog eens een boek waarbij je eigenlijk vanaf de aller eerste pagina weet waar de titel op slaat.
Persoonlijk heb ik nog nooit zo’n boek gelezen, en het is altijd leuk om een keer iets nieuws te lezen!



In het boek Het Diner volgen we hoe Paul samen met zijn vrouw Claire uit eten gaat met zijn broer Serge, wie waarschijnlijk die nieuwe minister-president van Nederland zal worden, en diens vrouw Babette. Echter is het geen spontaan diner. Het diner heeft een reden. De twee zonen van de echtparen hebben iets ergs gedaan, iets waar een normaal mens zeker even over na moet denken voordat hij zoiets zou doen. Het zou zelfs nooit in een normaal iemand opkomen! Wat ze hebben gedaan, laat ik achterwegen. Het zou het boek spoilen en dat zou zonde zijn. Maar goed, de broers en hun vrouwen zijn dus bij elkaar gekomen vanwege hun kinderen.
In het boek lezen we hoe het diner moeizaam op gang komt, even als het boek zelf. Je kunt merken hoe ongemakkelijk de situatie is tijdens het diner, hierdoor leest het boek niet heel snel door als je er net in begint.
Maar langzaam komt er wat tempo in het boek, even als in het verhaal. Maar ondanks dat, kom je wel telkens meer te weten over Paul, en ook over zijn zoon Michel. Hierdoor wordt heel langzaam telkens een tipje van de sluier opgelicht, waardoor het boek een mysterieus effect krijgt en zeker de nieuwsgierigheid van de lezer weet op te wakkeren.

Iets wat zeker gewaardeerd wordt bij dit boek is de schrijfstijl, omdat die ontzettend goed is. Het ene moment zit de lezer flink te grijnzen of zelfs hardop te lachen tijdens het lezen, terwijl het andere moment de lezer met open ogen en een gespannen gezicht het boek steviger vast pakt omdat hij móet weten wat er gebeurd. Het is ook niet zo dat je nog zit te grijnzen op het moment dat de stemming omslaat in het boek, het is alsof de zinnen hard op schreeuwen hoe de lezer zich hoort te gedragen tijdens het boek. Dit is zeker iets wat op mij een grote indruk heeft achter gelaten. Eigenlijk heb ik nog nooit een boek gelezen met zo’n ontzettend goede schrijfstijl.



Ik geef het boek 4.5/5 sterren. Het zijn er geen 5, omdat het boek niet gelijk op gang kwam. Echter was dit wel het enige nadeel aan het boek, dus het is zeker een aanrader!