Vorig jaar heb ik een interessante lezing bijgewoond over het werk en leven van Jane Austen, omdat ik in de loop van de tijd al haar boeken wel eens gelezen heb. Een paar jaar geleden ben ik ook wel eens met mijn oudste dochter naar Bath geweest, waar Jane Austen ook gewoond en gewerkt heeft. Na Shakespeare is zij de bekendste schrijver van Engeland.
Twee opmerkelijke weetjes zijn mij in het bijzonder bijgebleven van de lezing: vroeger waren het vooral mannen die haar boeken lazen en Pride and Prejudice werd in de eerste wereldoorlog meegegeven aan Britse soldaten als lectuur voor in de loopgraven. Het zou hen helpen als ze heimwee hadden naar 'good old England'.

Het boek van Anke Werker werd in de bewuste lezing ook genoemd als voorbeeld van één van de zeer vele werken die geïnspireerd zijn op het leven van Jane Austen. Als lezer merk je al vanaf bladzijde één dat Werker ook een groot bewonderaar moet zijn van het werk van Jane Austen. Om dit boek te kunnen schrijven heeft ze jaren onderzoek moeten doen.

In Jane Austen onder vier ogen volg je als lezer twee verhaallijnen. De eerste verhaallijn is het dagboek van Jane zelf, het andere is een beschrijving van de laatste maanden van het leven van een geliefde zus van Jane, Cassandra. Deze zus heeft ook zorg gedragen van de nalatenschap van Jane; zij is namelijk pas na haar dood bekend geworden bij een groot publiek.

Het dagboek van Jane is volledig ontsproten aan de fantasie van Anke Werker, er heeft nooit een dagboek van haar bestaan, voor zover bekend. Als lezer kom je daar pas in het nawoord achter. Erg geloofwaardig vond ik het dagboek niet, ik vond Jane eigenlijk wat te braaf en ook de verhaallijn van de gevonden brieven die voor haar de basis vormden voor een nieuwe roman, vond ik niet erg waarschijnlijk.
De verhaallijn van Cassandra vond ik geloofwaardiger, misschien omdat er bij deze verhaallijn minder door de auteur is bijverzonnen.

Het boek is geschreven in een prettige stijl en leest vlot weg. Het neemt je als lezer mee naar dezelfde tijd als die waarin de boeken van Jane Austen zich afspeelden en dat is fijn. Maar lees het niet in de hoop een soort Emma of Sense and Sensibility te lezen, want dan kom je bedrogen uit, ook als man denk ik :)