Haar vermoorde zoontje Nick, een wraaktocht naar de psychopathische moordenaar, de ontvoering van haar (ex)man, toetreding tot het geheime elitekorps Saligia en een spannende intrige in de illegale diamantenhandel: Jessica ‘Jessy’ Haider heeft in de eerste twee boeken rondom haar personage al heel wat te verduren gehad. In Zielloos, het derde deel, zit ze ook niet stil en moet de protagonist van Corine Hartman alle zeilen bijzetten om er zelf niet aan onderdoor te gaan.

Jessy is mentaal nog lang niet in balans. Het overlijden van haar vader, die een voorbeeld voor haar was, valt haar zwaar en ook de dood van Nick heeft ze nog altijd niet verwerkt. Maar wanneer er een reeks gruwelijke moorden in Limburg plaatsvindt, kan Jessy het niet laten zich ermee te bemoeien, tegen de orders van haar meerderen in. De slachtoffers van de onmenselijke moordpartijen worden op een respectloze wijze tentoongesteld, alsof de dader een boodschap wilt achterlaten. Jessy beseft al snel dat zij de ontvanger van die boodschap moet zijn, omdat er bij alle moorden een connectie met haar te maken is. Wat wilt de moordenaar hiermee bereiken? En wat heeft het te maken met de geheimzinnige brief die Jessy op haar vaders begrafenis van een mysterieuze man kreeg?
Naast deze gruwelheden, krijgt Jessy nog 2 opdrachten. De eerste krijgt ze van haar chef Boet en behelst het onderzoek naar een merkwaardige dood van een kind waarbij de vader een dubieuze rol speelt. De andere order komt van Saligia, het geheime elitekorps dat strijdt tegen onrecht. Beide opdrachten vergen veel van Jessy en het kan dan ook niet anders dat het gepaard gaat met de nodige lijntjes coke, glazen whisky en wilde seksnachten.

Dat is hoe we Jessy kennen, en dat is nu net waar Zielloos voor mij een ster verliest. Het is weinig vernieuwend, hoe origineel en ongecompliceerd Jessy ook is. Hartman moet oppassen dat er geen verzadiging ontstaat, dat alles een herhaling van zetten wordt. Vernieuwing en de vindingrijkheid zijn juist de pilaren van de Haider-reeks, samen met het unieke personage en de geweldige plots. Want dat is waar ook Zielloos weer in uitblinkt; een goed geconstrueerd verhaal, met veel gruwel en geweld, karakteristieke personages en tollende plotwendingen.

Corine Hartman loopt mijlenver voor op haar Nederlandse collega-auteurs en laat met haar boeken heel de thrillerwereld zinderen van spanning en gruwel. Dat Zielloos – en vooral de eigengereide Jessy Haider - innovatief amper verschil toont met de twee voorgaande delen, is jammer, maar doet niks af aan de klasse van Hartman. Op naar deel 4 en 5, IJskoud en Doodskleed.