De Heilige Rita beschrijft het leven van de 50 jarige Paul Kruzen, zijn vader, zijn dorp en vriend(en). De sfeertekeningen van Wieringa zijn als vanouds. Soms waan je in de buurt van Joe Speedboot. Het fictieve land dat Wieringa schildert is prachtig, vreemd, wreed en eenzaam.
De bijzondere mensen en gebeurtenissen passen prima in het verhaal. Een moeder die vertrekt, het leven met zijn vader. Zijn vriend die als kluizenaar een winkel runt. En Paul met zijn curosia.
Vreemd genoeg klopt het allemaal en ga je mee in het verhaal. De bezoekjes aan de Happytaria, de plek met de meisje van lichte zeden.
Het verhaal is zorgvuldig met liefde geschreven en neemt je bij de hand. Tot aan de laatste pagina.
Wieringa is, wat mij betreft, de top van de Nederlandse schrijvers, waar hij samen met Van der Heijden hun generatie met trots vertegenwoordigen.