Gebroken glimlach is in 2009 voor het eerst uitgegeven bij de Belgische uitgever Clavis. In 2015 heeft de Nederlandse uitgever Ploegsma het opnieuw gepubliceerd. De schrijver, Guy Didelez, heeft voor dit boek samengewerkt met de VAGA, de Vereniging voor Aangeboren Gelaatsafwijkingen.  

In Gebroken glimlach wordt het verhaal van Kaat verteld. Kaat is een meisje dat geboren is met een hazenlip, een lipspleetje. En daar schaamt ze zich voor. Ze is sinds kort aan het chatten met een hele leuke blonde krullenbol, hij heet Wannes. Maar Kaat durft geen foto van zichzelf te geven, omdat ze bang is dat je haar lipspleetje kunt zien. Bovendien wordt ze binnenkort aan haar neus geopereerd en dan zie je nog minder van haar aangeboren afwijking. Ze besluit om te wachten tot na haar operatie. Maar Wannes staat eerder dan verwacht op de stoep en ziet Kaat net na de ingreep. Nu schaamt ze zich nog meer. Wat zal Wannes wel niet van haar denken…  

Op het eerste gezicht heeft het boek niet de uitstraling van een jeugdboek. De cover doet door de foto en het kleurgebruik meer denken aan een roman voor volwassenen dan voor jongere lezers. Wanneer het boek open wordt geslagen valt het op dat de pagina’s van dik papier zijn en dat de tekst geschreven is in een wat groter lettertype. Dit geeft het boek een kwalitatieve uitstraling en zorgt voor een prettige leeservaring.  

Dat Gebroken glimlach van oorsprong een Belgisch verhaal is, is terug te vinden in de schrijfstijl van de auteur. Zo hebben de personages typische Vlaamse namen, zoals Kaat en Lien. Maar ook door het woordgebruik in dit boek is dit zichtbaar. In het verhaal staan bijvoorbeeld woorden zoals ‘leraarskamer’ en ‘gelukzak’. Deze typische Vlaamse uitdrukkingen zorgen soms voor wat verwarring en het raden naar de betekenis, waardoor het mooie verhaal wat naar de achtergrond verdwijnt. Didelez is tevens creatief met taal bezig geweest. Zo zijn er combinaties van het Nederlands en Engels gemaakt, zoals ‘his hair is in the war’. De betekenis van deze taalmengsels wordt daarna verduidelijkt. Daarnaast bevat het boek veel afkortingen die in chattaal voorkomen. Deze worden ook door Guy Didelez netjes uitgelegd.  

Didelez maakt met dit boek aangeboren gezichtsafwijkingen bespreekbaar. Niet alleen in het verhaal zelf wordt op een indirecte manier uitgelegd wat een lipspleetje of hazenlip is en welke ‘afwijkingen’ daar nog meer bij komen kijken. Ook na het verhaal, in de paratekst, wordt beschreven wat gelaatsafwijkingen zijn en wat het VAGA voor organisatie is. Naast het informatieve deel bevat Gebroken glimlach ook een mooie les. Er wordt meerdere keren tegen Kaat gezegd dat ze mooi is zoals ze is en dat ze de operaties eigenlijk niet nodig heeft.  

Kortom, Gebroken glimlach is een mooi verhaal, maar de schoonheid ervan komt soms wat in de verdrukking door het Vlaamse, onbekende taalgebruik.