Het boek begint met het ontslag van Eva, wat haar doet beslissen om vroeger dan voorzien richting Frankrijk, richting beste vriendin, af te reizen. Een beste vriendin die niet reageert op sms-jes en telefoontjes, en dat nog steeds niet heeft gedaan als Eva bij haar huis aankomt. De passages over Eva's verblijf in het huis (middendeel van het boek) vond ik bij momenten een beetje langdradig. Op een gegeven moment dacht ik even om te stoppen met lezen. Ook mijn schuld omdat ik het boek "te traag" las, telkens een paar bladzijden voor het slapengaan, en dan gaat het natuurlijk allemaal vanzelf wat trager ;-). Langzaam maar zeker kom je te weten wat er in Frankrijk gebeurd is, en nog steeds aan het gebeuren is. Sommige stukken zijn heel spannend. Wat me uit dit boek zal bijblijven is de ontzettend mooi beschreven vriendschap tussen Eva en Dianne, en ook de band die groeit tussen Erwin en haar. Het boek heeft me tot tranen toe bewogen. Ontroerend mooie passages in het laatste gedeelte, wat ik wél in in 1 ruk heb uitgelezen. Het allerlaatste stukje, wanneer Eva oog in oog staat met Hugo Sanders had voor mij niet gehoeven. Ik heb absoluut genoten van dit boek en ben aangenaam verrast door de gevoelige schrijfstijl die Esther Verhoef in dit boek hanteert. In andere boeken die ik van haar heb gelezen was dit minder opvallend.