Ellen Marie Wiseman geeft in haar historische roman Olifantenmeisje een inkijkje in het circusleven van de jaren dertig van de vorige eeuw. Achter de uiterlijke glitter en glamour blijkt het voor mens en dier een hard bestaan.
De tienjarige Lily Blackwood zit opgesloten op zolder en ze vult haar dagen met dromen over de buitenwereld. Haar ouders willen hun dochter aan niemand tonen, omdat ze een lichamelijk gebrek heeft. Onverwachts komt er een einde aan deze gedwongen afzondering als haar moeder voorstelt om samen een voorstelling van het circus te bezoeken, dat de tenten vlak bij het landhuis heeft opgeslagen. Wat Lily echter niet weet, is dat ze verkocht wordt aan het circus om onderdeel te worden van hun rariteitenshow.
Net nu je denkt dat het circusverhaal gaat beginnen, verspringt het perspectief naar Julia Blackwood, die twintig jaar later het landhuis Blackwood Manor van haar ouders erft. Als ze het huis verkent, vindt ze in het kantoor van haar vader affiches van The Barlow Brothers-circus waarop een albino circusmeisje is te zien. Julia probeert het geheim van haar vader te ontrafelen, maar hoopt ook meer te weten te komen over de mysterieuze vrouw op de oude foto’s en posters.

Toch is vooral het inkijkje in het circusleven interessant, mede doordat Wiseman zich heeft laten inspireren door waargebeurde verhalen, hoe afschuwelijk deze soms ook zijn. Zo vertoont de geschiedenis van olifant Pepper in het verhaal gelijkenissen met het lot van de olifant Mary, die echt heeft bestaan en in 1916 op een ijzingwekkende manier om het leven kwam. Voor dierenliefhebbers is Olifantenmeisje dan ook even slikken, omdat vrij feitelijk wordt weergegeven hoe slecht sommige verzorgers met dieren omgingen. Beesten werden gestraft omdat ze dierlijk verdrag vertonen, iets wat volgens sommige personages niet past in een geconditioneerde omgeving als het circus.
Het is bijna jammer dat de verhaallijn van Julia niet zulke heftige emoties oproept. Doordat de verhalen van beide hoofdpersonen zijn gecombineerd, los je veel van haar vragen op voordat Julia daar zelf achterkomt. Je deelt dus niet op hetzelfde moment haar verwondering als ze bijvoorbeeld de voormalige kamer van Lily ontdekt in het huis van haar ouders. Olifantenmeisje moet het dus niet hebben van de spannende verhaallijn, maar het boek geeft vooral een interessant inkijkje in menselijk gedrag. Dit geldt zowel voor de relatie tussen mens en dier als tussen mensen onderling, want het verkopen van je eigen dochter aan het circus laat niemand onberoerd.