De tiener Jenny wordt verkracht op een feestje. Als haar ouders in het ziekenhuis aankomen krijgen ze de keuze om haar een medicijn toe te dienen waarna ze zich niets meer van de verkrachting zal herinneren. Ze zal dan geen post-traumatische stressverschijnselen ontwikkelen zoals bijvoorbeeld nachtmerries en angst voor mannen. De ouders moeten direct beslissen anders heeft het geen zin meer. Ondanks dat ze het samen niet helemaal eens zijn wordt er toch besloten het middel toe te dienen.
Zodra Jenny lichamelijk weer hersteld is gaat ze naar huis en lijkt ze het leven weer op te pakken alsof er niets gebeurd is. Ze weet wel dat ze verkracht is maar ze heeft er geen enkele herinnering aan. Moeder Charlotte probeert ook gewoon verder te leven maar vader Tom heeft er moeite mee dat de dader niet kan worden opgepakt omdat Jenny niets over hem kan zeggen.
Wanneer Jenny na ongeveer een jaar zelfmoord pleegt blijkt dat het helemaal niet zo goed met haar ging! Het gezin komt bij de psychiater Alan Forrester terecht en hij wil proberen om het geheugen van Jenny weer te herstellen, dat is de enige manier om alle problemen waar ze mee worstelt op te lossen. Hij lijkt echter meer betrokken bij de hele zaak dan goed voor hem is.....

Het verhaal wordt verteld door de psychiater wat een aparte insteek is. Soms zijn het weergaves van de gesprekken die hij met de ouders of Jenny heeft maar vaak zijn het ook zijn gedachten die je leest, wat hij van bepaalde dingen vindt. Ook zie je de macht die iemand heeft die in je geheugen zit te wroeten.... hoe gevaarlijk het is om je geheugen te wissen maar ook om het weer te herstellen.

Echt een heel boeiend verhaal met best nog een verrassend einde! Het omslag (van mijn druk ) is op zich niet zo bijzonder, geel met zwarte letters, maar deze bestaat uit een dubbel blad. Op het tweede blad staan allemaal lades die staan voor hoe je geheugen werkt: een lade voor 'kort geheugen', 'lang geheugen', 'angst' enz. Dit maakt het tot een bijzonder omslag.

Een bijzonder en boeiend verhaal wat erg prettig leest. Ondanks dat het vanuit de psychiater is geschreven is het nergens lastig te volgen. Ook worden er weinig medische termen gebruikt en als ze gebruikt worden dan worden ze goed uitgelegd.