Robin heeft genoeg van serieuze relaties nadat ze weer eens vrijgezel is. Ze wil zich focussen op haar werk en is tevreden met haar eigen appartementje.
Ook als Robin Max ontmoet wil ze niet meer aan relaties doen. Ze negeert haar gevoelens. Maar wat hebben ze dan eigenlijk wel? Bestond hier maar een gebruiksaanwijzing voor.

Ik vind het boek een mooie cover hebben en de titel Liefde met een gebruiksaanwijzing past goed bij het verhaal.

Dit is een lekker romantisch verhaal en Aline van Wijnen heeft een fijne schrijfstijl waardoor het boek prettig wegleest. Het verhaal gaat niet alleen over liefde, maar ook over vriendschap, want naast een oude vriendschap die aan het verwateren is sluit Robin nieuwe vriendschappen. Een daarvan is Max. Hij bedenkt een project zodat ze samen gaan werken. Robin is heel duidelijk, ze wil geen relatie, maar Max is wel duidelijk verliefd op haar.

De hoofdpersonages Robin en Max zijn leuk. In het begin herken ik me ook wel in Robin, zij wordt als personage in het begin dan ook goed neergezet. Je begrijpt haar als lezer waarom ze geen relatie meer wil en ze heeft daarnaast ook al wel wat dingen meegemaakt. Max daarentegen is een goedzak en vindt het allemaal wel goed.

Ik geef dit boek maar drie sterren, omdat ik net iets mis in de verhaallijn tussen Robin en Max. Het project van Robin en Max kabbelt iets te lang voort en hierdoor maakt het verhaal geen echte vaart. Ook vindt Max alles allemaal wel goed en hierdoor ontbreekt het een beetje aan spanning tussen Robin en Max. Maar ondanks deze kritische noot vond ik dit een lekker romantisch boek.

Dit is mijn eerste boek dat ik van Aline van Wijnen heb gelezen en dit boek wekt mijn interesse naar meer. Ik begrijp nu wel waarom Aline van Wijnen de schrijfwedstrijd van Vriendin en Zomer en Keuning heeft gewonnen. Ze heeft een fijne schrijfstijl die prettig wegleest.