Louise Veldman heeft heel haar leven gezocht naar liefde. Nu ze 90 jaar is en zich bereid om te gaan verdwijnen komt er een pakketje binnen waar zei niks van weet. In het pakketje zitten haar oude dagboeken ze wil er niks van weten en wil ze ook meteen weggooien, maar op de een of andere manier komen ze terug en wordt ze overtuigd door een bevriende verpleger om ze toch voor te laten lezen. De herinneringen komen als snel terug bij Louise over de tweede wereldoorlog over haar liefdes en over mensen die ze heeft kwijt geraakt. Als ze de boeken uit heeft heeft ze nog een vraag wie heeft ze gestuurd en kent ze diegene ?

'Geschreven voor twee handen'
'Maar vier maken het nog mooier'

Het boek is meeslepend en het laat je niet lost het is erg emotioneel maar ook ontzettend grappig. De karakters zijn ook heel anders zijn niet hetzelfde. Het boek kon ik niet neerleggen, want de verhaallijn is erg goed en de schrijver blijft niet al te lang hangen bij een onderwerp. Daarom heb ik het boek 5 sterren gegeven.