maar ik miste de spanning.,De belofte van John Grisham kende ik niet. Ik had wel al van John Grisham gehoord en wist dat hij een bekende thrillerauteur was. Zijn thrillers voor volwassenen zijn wereldwijd verkocht. Het boek zelf sprak me wel aan, net als de lovende woorden over de auteur. Ik was erg benieuwd naar het resultaat. Want De belofte is John Grishams eerste thriller voor de jeugd.
Strattenburg is helemaal in beslag genomen door een grootse rechtszaak over de gruwelijke moordzaak. De aanklager, het ministerie, zonder al te duidelijke bewijzen, tegen de verdachte. Het hele stadje verkeert in spanning, net als Theo Boone. Theo is dertien, maar ziet zich nu al als een echte advocaat of rechter in wording. (Hij twijfelt nog een beetje tussen de twee). Net als de rest van het stadje volgt ook Theo geboeid het proces, maar het ziet er naar uit dat de verdachte zal worden vrijgesproken. Theo, die ook (gratis) juridisch adviseur is voor klasgenootjes en verdere kennissen, krijgt op een dag bezoek van Julio. Alles verandert op slag. Want Theo krijgt zomaar de oplossing voor de rechtszaak in handen. Een illegale verrassingsgetuige, die ervoor kan zorgen, dat de moordenaar niet op vrije voeten komt
Het boek leest erg gemakkelijk. John Grisham heeft ervaring met schrijven en dat merk je. De basis van het verhaal is goed, maar persoonlijk vind ik het nogal langdradig. Het sleept zich aan zonder dat er echt iets gebeurt. Af en toe zijn er wat kleine pieken met meer spanning, maar deze zijn niet overweldigend. Ik was al voorbij de helft van het verhaal en er was nog steeds niets spannends gebeurt. Naar het einde toe leek er toch schot in de zaak te komen, maar ook dit liep voor mij toch op een sissertje uit. Er zitten zeker goede punten in het verhaal, maar ik vond het op geen enkel moment echt spannend. Ik kon het boek makkelijk opzij leggen en het even vergeten. En dit is net wat niet mag bij een thriller! Mijn nieuwsgierigheid is de grootste reden waarom ik het boek toch nog vlot heb uitgelezen. Positief aan het boek is wel dat je niet precies weet hoe het verder zal gaan en John Grisham zet je ook mee aan het denken. Maar een echte thriller zou ik het niet noemen. Ik vermoed dat het boek meer bestemd is voor leeftijdsgenoten van Theo (13-jarigen). Maar toch betwijfel ik ook hier of het boek fervente thrillerfans zal kunnen bekoren.
Ik heb het boek uiteindelijk drie sterren gegeven. Niet meer en ook niet minder. Het boek is in een vlotte stijl geschreven, maar ik mis spanning en ik denk toch dat John Grisham de juiste schrijfstijl voor jeugdthrillers nog niet helemaal gevonden heeft.