Anna Meisner wordt vastgebonden wakker in een koude kelder en ziet een verschrikkelijk beeld. Niemand gelooft haar als ze gevonden word. Als ze op wonderlijke wijze op vrije voeten komt gaat ze op zoek naar haar familieleden, maar dan breekt de pleuris los.

Het eerste deel is, zoals we van Joris gewend zijn, met vaart en vol actie beschreven. Een echte pageturner. Daarna brengt hij het terug naar het kleine. Je volgt Anna op haar overlevingstocht en je ziet de Engel Abel langzaam afglijden. Joris kan goed schrijven en zet een mooi verhaal neer, zeker het lezen waard. Maar hij begeeft zich op een pad waar ik veel over heb gelezen en gezien. Ik heb altijd interesse gehad in het einde der tijden, het einde van de mensheid in welke vorm en religie dan ook. Ik had gehoopt dat dit verhaal iets nieuws bracht. En dat doet het jammer genoeg niet. Spanning is dan niet genoeg voor mij, er moet iets verfrissends en nieuws in voorkomen wat ik nog niet ben tegengekomen.

Ik raad dit boek aan, aan iedereen die van een spannend verhaal houd, van actie, maar ook van het meevoelen met en de ontwikkeling van de hoofdfiguur.