Jacob Vis heeft de afgelopen tien jaar een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. In de meeste thrillers van zijn hand draait het om inspecteur Ben van Arkel uit IJsselmonde (lees: Kampen). De muur speelt zich ook in die stad aan de IJssel af, maar Van Arkel blijkt in Kosovo te zitten. De muur is ook anders omdat het oorspronkelijk werd geschreven voor waterschap Groot Salland als geschenkboek ter gelegenheid van de oplevering van de waterkering Kampen-Midden.

Het gaat in deze thriller ook niet zoals gewoonlijk om een wrede moord in het IJsselstadje. Nee, alles draait om de bouw van een waterkering die het wassende water van de rivier moet tegenhouden. Het waterschap heeft gekozen voor de uitbreiding van de al bestaande stadsmuur. Maar dat betekent wel dat de huizen buiten die muur in de gevarenzone blijven. De bewoners daarvan komen in verzet middels een bewonerscomité. De rijke Marius ter Mee is één van hen en als hij overlijd, verplicht hij zijn erfgenamen het verzet voort te zetten als ze de erfenis willen hebben. Zijn vrouw Aline en haar aangetrouwde neef Koos zijn die erfgenamen. Zij zien zich genoodzaakt de nieuwe waterkering te saboteren.

De muur lijkt in veel opzichten qua stijl en vorm op eerdere boeken van Vis. Ook hier is die kenmerkende afwisselingen van passages in de ikvorm en stukken met de personele vertelsituatie. Vooral wanneer ikpersoon Aline ter Mee aan het woord komt, krijg je inzage in haar motieven en hoe ze de affaire beleeft. Een aspect dat in andere boeken ook naar voren komt, is de Griekse mythologie. Juist in het slot wordt dit uitgewerkt door een watertoneel gebaseerd op de liefdesrelatie tussen godin Amphitrite en de halfgod Dion.

Eigenlijk vind ik De muur een speels boek. Het mist de grofheid van bijvoorbeeld Het hoofd en Wetland. Persoonlijk vind ik dat niet erg. Maar het slot waarin de leden van het bewonerscomité een laatste poging doen om de waterkering te beschadigen is in mijn ogen wat al te absurd. De uitkomst kan ook niet beschouwd worden als erg verrassend gezien de functie van dit geschenkboekje. Kortom, De muur is weliswaar een redelijk goed boek, het mist de overtuigingskracht van Wetland.