Met een grote groep trouwe feuilletonlezers zijn we weer begonnen met de belevenissen van de familie Cazalet van Elizabeth Jane Howard. Boek 4 - Bevrijding - gaat verder waar we gestopt waren in deel 3 - Verwarring: de oorlog is voorbij en Rupert is weer teruggekeerd uit Frankrijk. Hoe gaat het leven verder in Engeland en hoe gaat het met de familieleden? Zijn zij zonder kleerscheuren uit de strijd gekomen? En hoe verschuiven de onderlinge verhoudingen? Hoe bouwt iedereen weer een nieuw bestaan op, nadat ze zoveel jaar bij elkaar hebben gewoond?

De prachtige omslagen van de boeken zijn ontworpen door Suzan Beijer grafisch ontwerp. Sinds 1997 is zij zelfstandig grafisch ontwerper. Ze houdt, zoals ze op haar website aangeeft, van papier en de geur van inkt, met een speciale aandacht voor typografie. Ze bedenkt huisstijlen, ontwerpt brochures, jaarboeken, bulletins. Veel van haar werk zijn boekontwerpen, zowel de papieren versies als de epubs.
Uitgeverij AtlasContact heeft Inge Kok gevraagd de boeken te vertalen. In een interview vertelt ze dat ze vaak worstelde om de woordgrapjes en typeringen op een juiste manier om te zetten. 'Door Howards nauwkeurige taalgebruik om mensen loepzuiver te beschrijven is het bepaald geen boek waarvan ik de vertaling even uit mijn mouw schudde' (Waarom Elizabeth Jane Howards Lichte Jaren lezen? Vertaler Inge Kok legt uit op www.athenaeum.nl, 7 juli 2017).

We worden weer ondergedompeld in prachtige zinnen waar je soms even stil van wordt: "Voelen was een opgave geworden en gaf geen kleur meer aan het heden; hij ploeterde dag aan dag voort zonder te verwachten dat de ene van de andere zou verschillen."

Degenen die de eerdere delen ook hebben gelezen, weten hoe mooi de schrijfster ons meeneemt in de gedachten, gevoelens en verwachtingen van de familieleden. Door steeds vanuit een ander perspectief te vertellen word je deelgenoot van alle perikelen die binnen de zeer grote familie spelen. Nieuw in dit deel zijn de hoofdstukken over de buitenstaanders. We lezen ook vanuit het oogpunt van Archie, Teddy, Raymond en Diana. Dit geeft ons als lezer weer een frisse blik op de familie, omdat we - na alle delen - zelf een beetje deel zijn geworden van de Cazalets. Niet een hele grote, maar wel zeer belangrijke rol is voor de Baronie. Haar ontgaat niet veel en met haar open houding en directe manier van doen is zij een grote steun voor velen.
De focus ligt echter op de gebeurtenissen rond Louise, Clary en Polly. Zij zijn de personages waar de auteur het meest van zichzelf heeft ingestopt. De meisjes zijn tijdens de oorlog aan het volwassen worden en staan op een keerpunt in hun leven. Ze zijn nu vrouwen en moeten zelfstandig keuzes maken met gebruik van hun hart en hun verstand. Zal ze dit lukken? Zullen hun relaties ooit weer hetzelfde worden als in de oorlog toen ze allemaal bij elkaar woonden op Home Place?

Elizabeth Jane Howard is een meester in het verbinden van de draadjes die in de eerdere delen zijn uitgegooid. En ze gooit er nog wat verrassende plottwists in waarvan je niet had verwacht (misschien wel gehoopt) dat ze zouden gebeuren. Op haar prachtige manier zijn we weer meegenomen in deze uitgebreide familie tegen de achtergrond van een naoorlogs Engeland, waarbij de politiek het land verscheurt en alle naweeën nog zeer goed voelbaar zijn.
Het leven van de Cazalets draait om de dagelijkse beslommeringen en niet om grootse daden. De kunst is om je daarin op zo'n manier mee te nemen dat je wilt blijven lezen. Die kunst beheerst Howard volledig.