Door de titel van dit boek zou je op het verkeerde been gezet kunnen worden. Ja, het gaat natuurlijk over de tuin van de schrijver, in Israël. Maar nee, het gaat niet alléén maar over plantjes en bloemetjes.
Meir Shalev is namelijk een geweldige verteller en een begenadigd kundige schrijver.
Hoewel elk hoofdstuk wordt opgehangen aan een plant of een tuinervaring, neemt hij ons als lezers mee in zijn zeer brede kennis over geschiedenis, antieke beschaving, religie in brede zin en zijn kijk op modernisering en wereldse (en zeker ook de regionale) problemen, genuanceerd en doorspekt met humor.
Je ziet hem kruipen door zijn tuin, in zijn strijd tegen "ongedierte" en ook in zijn pogingen om elk bloempje op zijn eigen plek volledig tot zijn recht te laten komen.
Shalev presenteert dit alles als hapklare brokken. Maar vergis je niet. Kauwen op die brokken is zo niet noodzakelijk, dan toch in ieder geval essentieel voor een nog intensievere smaakbeleving.
Op mijn eigen boekenblog schreef ik overigens enige tijd geleden ook over deze roman, onder de titel Doceren en doseren van kostelijke tuinverhalen.