Waar ik dacht dat de personages al behoorlijk uitgewerkt waren in “Mijn hele leven lang”, verrast Emma Anna met een nog mooiere diepgang. Waar MHLL behoorlijk zoet was, is Wintertranen daarentegen behoorlijk rauw. Problemen die voorkomen in de beste huwelijken, zo ook in die van Lynn en haar Steph. Ik heb genoten van dit kijkje in hun sprookjesachtige liefde en ik ga de personages missen. Ik hoop Emma Anna ook, want dan schrijft ze vast nog een deel...