Een bloedovergoten dageraad is geen standaard verhalenbundel vol griezel en Horrorverhalen.
De trend wordt gezet in de inleiding, waar Anthonie Holslag verslag doet van een persoonlijke ervaring met zinloos geweld.
Dan volgen er 15 verhalen die uiteenlopen van bizar tot super griezelig. Maar alle verhalen zitten vol met personen die worstelen met zich zelf of hun veranderde omgeving. En dit geeft extra diepte aan de verhalen.
Het enige minpuntje aan deze bundel vond ik dat hij te dik was. Op een gegeven moment raak je een beetje in een sleur van steeds weer te lezen over een man die met zich zelf overhoop lag. Terwijl de latere verhalen van de bundel van even goede kwaliteit waren als de eerste verhalen.

Toppers vond ik:
- De 3 verhalen met de "Roodkapjes", De man op het ijs, Dossier patiënt "Z", Het huis bij het park. Hoe Anthonie de meisjes neerzet. Je krijgt er gewoon nachtmerries van.
- Aardedonker. Hoe mensen kunnen ontaarden als de wereld overspoeld wordt door zombies.
- Het komische De laatste opdracht, hoe een man moet waken met een bijl bij een lijkkist.
- Zwarte aura, hoe een man aura's ziet na een ontmoeting met het monster in de kast.