Debuutroman A Place for Us van Fatima Farheen Mirza legt op gedetailleerde wijze het leven vast van een Indiase moslimfamilie in Amerika. Het verhaal dat Mirza wil vertellen is prachtig, maar door de gedetailleerdheid is het lastig om de aandacht er het volle boek bij te houden.
Fatima Farheen Mirza werd geboren in California, Amerika. Beiden ouders zijn van Indiase afkomst. De grote lijnen van haar eerste boek A Place for Us lijken gebaseerd op haar eigen leven. Het gezin dat we volgen woont in California en zijn van Indiase moslim komaf. Vader Rafiq komt uit Hyderabad, net als Fatima’s vader. Uit de hoeveelheid aandacht die er besteed is aan het overbrengen van rituelen uit de moslimreligie, blijkt dat Mirza uit ervaring schrijft.
Het gezin bestaat uit vader Rafiq, moeder Layla, oudste dochter Hadia, middelste dochter Huda en jongste zoon Amar. Het verhaal begint op Hadia's bruiloft waar de aandacht naar alles behalve Hadia gaat. Iedereen heeft één ding aan zijn hoofd: zal Amar er zijn? Uit het eerste deel blijkt dat er dingen zijn voorgevallen die de familie uit elkaar heeft gedreven. In de delen die volgen, wordt langzaam duidelijk wat dat is geweest.
Wat volgt zijn alledaagse fragmenten uit het leven van een gezin waarin iedereen zijn plek probeert te vinden. Layla is een liefhebbende moeder, Rafiq een harde, strenge vader. Hadia en Huda hebben respect voor hem. Amar daarentegen is een moederskindje die altijd tegen zijn vader in probeert te gaan. Rafiq heeft moeite met liefde voor zijn zoon te uiten. Naar mate Amar opgroeit, verzet hij zich meer en meer tegen zijn ouders en hun religie. Amar voelt zich nooit op zijn plek, voelt zich niet gewaardeerd door zijn eigen vader. Hij doet alles wat zijn religie verbiedt, voornamelijk om zijn vader te stangen tot hij een gevaar voor zichzelf wordt. Rafiq weet wat hij verkeerd doet naar zijn zoon, maar heel zijn leven heeft zijn trots hem in de weg gezeten. Tot het te laat is.
“Amar, here is what I tried to tell you, and if you ever come back, I will tell you again: what happens in this life is not final. There is another. And maybe there, we will get another chance. Maybe there we will get it right.”
De essentie van A Place for Us is prachtig en raakt je pas wanneer je het verhaal helemaal uit hebt. Helaas is de weg naar het einde zo lang en zo gedetailleerd, dat het niet altijd makkelijk is je aandacht erbij te houden. Tijdens het lezen lijken sommige passages overbodig waardoor er moeilijk doorheen te komen is. Pas later wordt het belang van deze passages duidelijk. Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit afwisselend de perspectieven van Hadia, Amar en Layla. Vanuit wie we lezen wordt niet vooraf aangekondigd en is soms dus niet helemaal duidelijk. Het laatste deel is geheel vanuit Rafiqs oogpunt. Het verhaal bevat erg veel karakters waardoor het verwarrend kan zijn over wie het gaat. Daarnaast is er geen chronologische volgorde. Ook wordt niet duidelijk gemaakt voor ieder stuk tekst wanneer het plaatsvindt. Tussen twee opeenvolgende stukken kan dus goed zes jaar verschil zitten. Ook dat zorgt soms voor onduidelijkheid.
Achteraf gezien is A Place for Us een erg mooi verhaal en heeft iedere passage zijn functie. Helaas moet je eerst heel het boek door ploeteren voor je bij die conclusie komt. Mirza heeft een prachtig boek willen neerzetten, maar het enorme verhaal tussen begin en einde leidt daar helaas van af.