'Hazelwoud' is een boek zoals ik nog niet eerder heb gelezen; een sprookje over (gruwelijke) sprookjes. Waarin sprookjesprinsessen achterop de fiets springen en verlegen prinsen een verborgen agenda blijken te hebben.
Waarin realiteit en fantasie in elkaar overlopen, sterker nog, de bewoners van deze verschillende werelden weten de oversteek te maken naar de andere kant.

Vrijwel vanaf het begin zat ik in het verhaal, en het ís dat mijn collega's me op het werk verwachtten, want anders had ik het waarschijnlijk in één ruk uitgelezen.

De schrijfster heeft het verhaal erg beeldend geschreven, waardoor de ongrijpbare materie van verschillende werkelijkheden ineens ontzettend logisch lijkt. Erg knap!
En, zoals in de échte sprookjes (vóór ze 'verDisneyfied' worden)... het is niet altijd 'en ze leefden nog lang en gelukkig' ...

Het boek is verschenen als een 'Young Adult'-boek, maar dus ook voor 'Slightly Less Young Adults' prima te doen. Wel verwacht ik dat de gemiddelde lezer van 14 jaar of jonger het boek misschien wel leuk vind, maar de logica van de 'lus van een Verhaal' bijvoorbeeld wat lastig te bevatten vindt. Wat ik daarmee bedoel? Tja, dat vind je in het boek..

Gooi alles wat je verwacht van een standaard sprookje maar aan de kant, en laat je verrassen door hetgeen Melissa Albert heeft gecreëerd.
Trek je niets aan van de tekst op de kaft, die je waarschuwt vooral wég te blijven uit het Hazelwoud.
Je gaat er een uniek avontuur tegemoet.

http://www.watiknouvind.com/2018/04/wat-ik-nou-vind-van-hazelwoud-van.html