Faith rijdt samen met haar vierjarige dochtertje Maggie naar huis. Ze heeft op een feestje van haar zus knallende ruzie gemaakt en is met een glaasje teveel op in de auto gestapt. Ze verdwaalt in een storm en besluit in een dorpje te wachten tot het noodweer wat geluwd is. Ze valt in slaap en wordt wakker als een jonge vrouw tegen haar raam bonst en om hulp schreeuwt. Faith raakt in paniek en besluit niets te doen. Ze rijdt weg en ziet in haar spiegel dat het meisje in het bos wordt meegesleurd. Eenmaal thuis besluit ze niets van het voorval te zeggen. Ze voelt zich weliswaar schuldig, maar pakt toch min of meer haar leventje op. Dan verdwijnen er meer vrouwen en verschijnen er 'vermist' posters. Maggie herkent de vrouw op zo'n poster en dan blijkt dat ze helemaal niet sliep, maar alles heeft gezien. Ze vertelt alles. Het leven van Faith veranderd drastisch. Had ze iets moeten doen en had ze daarmee het meisje kunnen redden? In plaats van een getuige wordt ze zelf beschuldigd. De hele wereld valt over haar heen omdat ze niets heeft gedaan.

Het boek opent heel sterk met een achtervolging in een stormachtige nacht waar een jonge vrouw door suikerriet velden wordt opgejaagd. Dit is heel intens en je wordt meegezogen. Hoog niveau! Maar dan zakt het verhaal in elkaar. Het wordt een mix van psychologische spanning, chicklit- en thriller elementen. Dan wordt het weer even spannend en dan zakt het weer in elkaar. Hoewel goed wordt omschreven hoe het leven van Faith terecht komt in een neerwaartse spiraal, wordt het wat langdradig.

De vraag wat je zelf in een dergelijke situatie zou hebben gedaan houdt het boeiend. Daarom voor mij een krappe drie sterren.