"Dan dringt het tot me door. Ik zit hier gevangen. Ik zit in een luxe kooi. Niemand die me komt helpen." ~ p45.

Of het nu een echt gedurft en rauw verhaal is, nee niet echt. Dus als de cover je afschrikt, wees gerust, zo erg is het allemaal niet.

"Het is allemaal zo onwerkelijk. Hoe kan ik nou 'een verslaafde' zijn? Ik ben zeventien." ~ p65.

Clean vertelt het verhaal van Lexi Volkov, een dochter van een rijke vader die zich beweegt in de high sociaty van London. Wanneer ze na een zware overdosis in een exclusieve afkickkliniek terecht komt, wordt ze tijdens een dieptepunt geconfronteerd met haar demonen. Samen met haar medepatiënten, leert ze uit het dal omhoog te klimmen.
Door de cover hoopte ik een boek te lezen dat mij zou shockeren, mij zou verbazen en buiten de YA lijntjes zou kleuren. Helaas stelde het mij daarin teleur, zo heftig was het niet. En ook al doet de auteur zeker moeite om een heftig verhaal neer te zetten, dan nog is het het allemaal net niet, en wordt het uiteindelijk meer een liefdesverhaal. Jammer, want de kern had zeker potentie. Door de afwisseling van heden en verleden wordt het verhaal goed opgebouwd, en krijg je stukje bij beetje meer te zien van Lexi. Het heeft een fijne leesflow, en de personages vullen het verhaal mooi aan. Wat ik fijn vond is de afronding van het verhaal, geen "ze leefde nog lang en gelukkig", maar net even dat beetje meer. Je gunt als lezer Lexi net dat beetje meer, wat voor mij betekend dat de auteur haar goed heeft neergezet.

"Met z'n alle bij elkaar kampen we met meer problemen dan het openbaar vervoer in een gemiddelde werkweek, maar we zijn net een kring van spiegels die naar elkaar toestaan; we kunnen ons niet verbergen - niet voor elkaar en niet voor onszelf." ~ p247.

Absoluut geen slecht verhaal, dus een "gewoon goed" 3 sterren is zeker op zijn plaats. Voor mij helaas geen boek dat er uitspringt, maar wel een die gelezen mag worden!

www.facebook.com/thebookbabecisz