Het boek “de zwerm” van Frank Schätzing is een thriller van formaat. En dit valt letterlijk te nemen. Met zijn 900 pagina’s is het een must om into sf te zijn. Hoewel het aantal pagina’s doet afschrikken, is het ook een zegen voor de mensen die niet zo goed zich snel kunnen inleven. Het is het eerste boek waar ik me door heb kunnen laten meeslepen. omdat het boek door zijn ondergedoken maatschappelijk onderwerp diepgang heeft, maar men dit niet zo aanvoelt.

Je voelt dat de schrijver zijn fantasie mengt met feiten. Dit interessant gegeven, de basis van een goede leugen, zorgt ervoor dat alles geloofwaardig klinkt. De yrr zou wel eens een echte bedreiging kunnen vormen voor de mensheid. En als het niet die vervelende wormpjes zijn, dan zou het best wel eens een wezen kunnen zijn waarvan we het bestaan nog niet van afwisten. Want over de diepzee is zeer weinig tot niets bekent. Wat wel zeker is, is dat we hem vervuilen.

Ook de intriges tussen de personen, versterkt het menselijk karakter van het boek. De mengelmoes van gevoelens is aanwezig, maar primeren zeker niet. Je voelt duidelijk dat er voor een groot deel eerder clichématige mensen worden beschreven, met net dat kleine tintje extra informatie dat hun typeert.

Leon Anawak is het hoofdpersonage, hij bekijkt alles vanuit het meer oppervlakkige standpunt van de walvissen. De schrijver gebruikt Leon om heel de wetenschappelijke uitleg begrijpbaar te brengen aan de lezer. Johanssen daarentegen, een belangrijk nevenpersonage en tevens een vermaard bioloog ziet ‘the big picture’ al redelijk snel en legt alles uit aan Leon. Hij wordt hierbij bijgestaan door Lund, de ontdekker van de worm.

Kort samengevat is het een boek dat enorm boeit, meesleept en je even later als je het helemaal ‘verteert’ hebt, weer even laat nazinderen. Als negatief punt wil ik even aangeven dat er af en toe zogenaamde ‘dode’ punten vallen. Het is moeilijk om weer in te pikken als je de draad kwijt bent. Voor ervaren lezers zal dit echter geen probleem zijn.

~Wouter~