Ik deed mee aan de Engels leesclub van Children of blood and bone. Toen het boek binnen kwam schrok ik wel eventjes. 600 Pagina's dik is het boek en dacht dan ook dat ik het nooit op tijd af zou krijgen voordat de leesclub zou stoppen. Nou niets was minder waar, want uiteindelijk kon ik het boek niet meer weg leggen en las ik hem in een rap tempo uit.

In het begin vond ik het boek niet zoals ik had verwacht. Ik had hoge verwachtingen, omdat iedereen hem zo tof vond. In het begin was ik teleurgesteld dat ik er maar niet in kon komen, de karakters vond ik zelf niet zo boeiend en eigenlijk dacht ik dat dit het eerste boek uit mijn leven zou worden wat ik even aan de kant zou schuiven. Totdat ik op de helft van het boek kwam en het helemaal omsloeg, want wat ging het in eens in een rap tempo met lezen. Nou dat betekent voor mij toch wel iets goeds, aangezien ik niet zo´n hele snelle lezer ben. Wel had ik af en toe het idee van: Zelie, kop op meisje. Niet zo neergeslagen zijn en gewoon door gaan, want je weet nooit wat er kan gebeuren. Ik vond zelf Zelie af en toe een irritant meisje, het was jammer dat het niet een iets sterkere powervrouw was, dat had ik namelijk wel verwacht voordat ik het boek begon te lezen.

Nu even kort iets over het verhaal zelf. Want wat een bijzonder verhaal was dit, zo'n verhaal heb ik zelf nog nooit eerder gelezen. De magie deed mij alleen denken aan de Grisha triologie, omdat ik die net daarvoor uit had gelezen toevallig. De rest van het verhaal was een verhaal wat ik nog niet eerder had gelezen. Sommige YA boeken lijken veel op elkaar, maar dat had dit totaal niet. Het was een prachtig verhaal, met een goeie mooie boodschap. Wat mij vooral is bijgebleven is dat je nooit iets moet doen als je het niet wil, wat dus eigenlijk de prins het hele boek deed. Uiteindelijk is hij het er slechtste vanaf gekomen. Maar wat een einde was dit zeg! Echt een dikke cliffhanger, zonder dat je nou eigenlijk weet of ze wel of niet de magie gered hebben. Een vriendin van mij had de Nederlandse vertaling en heb toch eventjes die er bij gelezen, maar ook daar stond nou niet duidelijk in of het wel of niet gelukt was.

Al met al heb ik dit boek toch 4 sterren gegeven. Ondanks het slechte begin, ondanks dat ik Zelie af en toe wel kon wurgen, ondanks dat het einde een enorme cliffhanger had heb ik het 4 sterren gegeven. De boodschap van het verhaal, hoe het verhaal zich verder vorderde en de andere personages maakte het toch dat dit boek een super mooi boek is geworden en heb zelfs een traantje moeten laten aan het einde. Het heeft de 4 sterren dik verdiend en ben benieuwd naar deel 2.