Dit is het autobiografische verhaal van het leven van Jeannette Walls.

Ze beschrijft in dit boek haar leven, wat op zijn zachts gezegd, apart genoemd kan worden.
Ze is geboren als 2e dochter in een gezin van 4 kinderen. Het leven van haar ouders en daardoor ook van de kinderen, kenmerkt zich door avontuur, armoede en honger. Wars van alle conventionele levenswijzen, voeden de ouders hun kinderen op zoals ze zelf willen. Oh ja, ze geven zeker om hun kinderen, maar verder doen ze maar wat ze willen. Als 3 jarige!! warmt Jeannette de worstjes op het fornuis. Een voorbeeld.
Je leest door dit verhaal met stijgende verbijstering. De ouders hebben vaak geen geld en ze wonen in wat voor huis ze maar kunnen huren, of in hun auto, ze hebben soms niet te eten, vader wordt een zuiplap en moeder, met haar kunstzinnige aanleg, doet waar ze zin in heeft.
De kinderen moeten het vaak maar uitzoeken en hebben een zwaar leven.
Als ze nog klein zijn is de loyaliteit voor hun ouders groot. Maar eenmaal in de puberteit gekomen begint die loyaliteit af te brokkelen en zet zich helemaal door als de oudste 2 kinderen besluiten naar New York te gaan om daar te gaan wonen en studeren.
Het is een verhaal om verdrietig van te worden, maar aan de andere kant hebben de kinderen ook geleerd voor zichzelf op te komen, om iets aan hun situatie te doen, om actie te ondernemen en samen te werken.
Dit is een verhaal wat erin hakt en mij nog lang zal bij blijven.