Ondanks een zware leesdip ben ik er in geslaagd dit boek uit te lezen. Ik had niet veel zin om verder te lezen in een boek van ruim 400 pagina’s, maar eens ik begon was ik toch zoet voor enkele uurtjes. Dankzij Suzanne’s goede schrijfstijl ben ik gelukkig weer uit die leesdip geraakt, bedankt Suzanne!

Wat me meteen opviel -al van bij de eerste pagina’s die ik las- was de spanning die het boek met zich meebrengt. Geen enkel moment is veilig voor Sloane en haar vrienden, en dat voel je ook als je leest. De chantage die in dit boek beschreven wordt is ook te vergelijken met wat mensen vaak echt moeten doorstaan. “Als je dàt doet dan mag je er zeker van zijn dat dìt zal gebeuren…”.

Sloane moet tot op de laatste pagina’s vechten met haar gevoelens. Wat zal ze vertellen, en wat houdt ze uiteindelijk dan toch voor zichzelf? De eeuwige twijfel over haar herinneringen zijn zo mooi voorgesteld dat ik gewoon in het boek wou springen om haar alles te vertellen en haar door de moeilijke periode heen te sleuren. Zal ze haar verleden nog herinneren of blijft ze met lege gaten in haar gedachten rondlopen?

De liefde, oh… Wat krijgt deze een prachtige plaats tussen alle onheil in Sloane’s leven. Ik stond ervan versteld dat tussen al die depressieve, stressvolle situaties toch nog plaats was voor zo’n geweldig beschreven romance. De vriendschappen die ontstonden tijdens het programma waren heel intrigerend. Stiekem mocht die vriendschap van mij wel groeien tot iets meer… Wie weet in het volgende boek? ;)

Het verhaal zit erg goed in elkaar en ik hou ervan dat sommige delen terugkomen. Eerst had ik het gevoel van ‘huh… is dit fout gedrukt?’ maar daarna kwam snel het besef dat het gewoon uit een ander standpunt werd bekeken, of -zoals op het einde- dat iets terug afspeelt maar met andere personages. Meer verklap ik natuurlijk niet, het boek is het echt waard om gelezen te worden!

http://BooksAndTeaCorner.wordpress.com