De cover van het boek laat een gedeelte van het gezicht van een jonge vrouw zien, dit past bij de eerdere boeken van Linda Jansma echter triggert het mij niet echt naar het verhaal. Wat op zich wel jammer is, ik vind het altijd wel leuk als ik de cover kan terug vertalen naar het verhaal. Misschien dat ik dat hier gemist heb?

Het verhaal wordt verteld door verschillende personen. Ieder hoofdstuk wordt beschreven door een van de hoofdpersonen. Het verhaal wordt verteld vanuit Emma zelf, Gwen ( de moeder van Emma), Ozzie ( een van de leden van Almighty Saints), en Luc (de pastoor).
Het leven van Emma en haar familie is op de kop komen te staan nadat Emma op weg van het zwembad naar huis verkracht werd. Langzaam krabbelt ze echter uit dit dal en probeert ze haar leven in kleine stapjes weer op te pakken. Echter, als haar vader Nick, Politieagent van beroep, een zeventienjarige jongen dood schiet tijdens zijn dienst komt het leven van het gezin weer onder grote druk te staan. De neergeschoten jongen was lid van een plaatselijke bende, almighty Saints, en de andere bendeleden zinnen op wraak. Dit maakt het leven van Emma en haar familie tot een ware hel.

Linda Jansma weet haar verhalen iedere keer weer zo te schrijven dat je het gevoel hebt dat dit werkelijk gebeurd is. Het verhaal speelt zich af in Oktober met enkele terugblikken in de tijd. Doordat dit boven de hoofdstukken vermeld staat blijft het wel overzichtelijk. Echter moet ik soms wel opletten hoe de tijdsverloop is.
Het verhaal wordt op een manier geschreven waardoor je het gevoel hebt dat je er zelf midden in zit en dat je dus meemaakt wat de hoofdpersonen meemaken. Dit maakt dat dit verhaal goed binnen komt en je weet te raken.

Het gebruik van de straattaal door de bendeleden maakt het extra werkelijk ondanks dat ik soms even moest nadenken wat het precies betekende.