Sarah Pinborough is schrijfster van boeken en televisieseries, onder andere voor de BBC. Wat jij niet ziet is met enorm veel aandacht in de media gelanceerd, maar kan het de verwachtingen waarmaken?

De eerste pagina van het boek is al bijzonder met een geheimhoudingsverklaring. De lezer moet beloven om niets van de clou, maar zeker niet het einde van het verhaal, te verklappen aan diegenen die het nog niet gelezen hebben. Wil je je leeservaring delen op de sociale media, dan kun je #WTFthatending gebruiken. Zo worden alle potentiele lezers flink getriggerd om dit boek aan te schaffen.

Louise is een alleenstaande moeder die na een avondje met veel drank in de kroeg de knappe David leert kennen. De volgende ochtend komt ze erachter dat hij haar nieuwe baas is én getrouwd met de zeer mooie Adele. Door een toeval leren de twee vrouwen elkaar kennen en zo ontstaat een vreemde driehoeksverhouding. David en Louise krijgen een verhouding, Adele en David hebben niet zo’n gelukkig huwelijk als op het eerste oog lijkt en Adele en Louise raken innig bevriend. Volgens Adele mishandelt David haar en volgens David is Adele psychopathisch. Maar wie heeft er gelijk, David of Adele? Dit blijft lange tijd onduidelijk en dat houdt de spanning er in. En wat heeft Rob, een oude vriend van Adele, met het verhaal te maken?

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Adele en Louise en er wordt regelmatig naar het verleden terug gesprongen. Het komt allemaal wat traag op gang en het uitgangspunt van de driehoeksverhouding is ook niet bijster origineel. Pas als Adele wat meer openheid van zaken geeft, wordt de spanning langzaamaan meer opgebouwd en wil je weten hoe dit gaat aflopen. Het einde is inderdaad heel bijzonder en het verhaal is, los van de driehoeksverhouding, origineel bedacht. Maar daartussenin zitten wel onrealistische elementen en is Louise een beetje een irritante, naïeve vrouw die acties uitvoert die ze beter niet kan doen.

“Er moet een manier zijn om haar te doen beseffen wat voor idioterie ze aan het uithalen is. Dat er geen winnaars zijn in dit verhaal. Ik wil haar in elk geval eens even goed de waarheid zeggen. Ik heb niet (…) gelogen. Ik ga heus niet bij haar langs. Ik blijf bij haar uit de buurt. Maar ik heb nooit gezegd dat ik niet meer met haar zou práten, toch?”

Wat jij niet ziet is een aardige, psychologische thriller, maar het is niet zo’n sterk verhaal als ik gehoopt had.