Het hoofdpersonage Emma gaat gegarandeerd in je hart zitten. Door haar vriendelijke karakter en de goede band met haar moeder, gaat de lezer wel van haar houden, ondanks de pestkoppen en haar vader die het gezin in de steek liet.
Hildebrand maakt van hele gewone woorden zoals “zielsverwant, “dierbaar” en “voorbeeld” een nieuwe betekenis, die tevens wat aan het verhaal toevoegen. De jonge lezers zullen ongemerkt nieuwe dingen leren, waaronder wat lucide dromen nou precies zijn en dat zonder dat ze daarbij de weg kwijtraken.
Kleine kanttekening: het verhaal komt snel tot uiting. Als lezer wordt je te snel voorgeschoteld wie en wat Voorlopers zijn. Dat had iets beter over het hele boek uitgesmeerd mogen worden. Er komen wel nieuwe feitjes en details omtrent deze opmerkelijke groep naar voren, maar er is na de onthulling dat er Voorlopers “bestaan” sprake van een tijdelijke inzakking van de verhaallijn. Pas wanneer de plot nadert ben je toch wel benieuwd of Emma in haar missie succesvol is. Bovendien maakt de hartverwarmende schrijfstijl van Hildebrand het lezen een waar genot, ondanks dat je even door de minder spannende stukjes heen moet. Daarnaast maken de personages het hoe dan ook vier sterren waard. Het is inderdaad een mooie toevoeging voor de jeugdliteratuur, waarbij de plot perfect is voor de jeugdige lezer: niet te heftig of te moeilijk, gewoon iets wat de jonge lezers kunnen begrijpen.