Een boek wat in mijn ogen warrig op gang komt, ik kan de lijnen niet plaatsen, het lijkt of het verhaal ergens halverwege begint. Al lezende kom ik er beter in, maar dat duurt eigenlijk te lang naar mijn zin. Pas bij blz 200 zit ik er lekker in en is het boek ook zo uit, het is een einde wat me wel nieuwsgierig maakt naar een mogelijk vervolg. Ik vrees dat er een akelige band is tussen Kevin en Charlie en daar wil ik toch wel meer van weten. Het zal overigens voor Kim moeilijk zijn een boek te schrijven dat meer indruk op me maakt dan ademloos. Dit boek heeft mij tot tranen toe geroerd, dat is me nooit eerder en ook niet vaker overkomen. Ik kan wel eens een brok in mn keel bij een boek krijgen maar echt huilen is toch wel een bijzondere ervaring geweest.