Een gewaarschuwd mens telt voor twee. En dus begon ik aan dit boek gewapend met engelengeduld en een fikse portie doorzettingsvermogen. Ik had vier vrije dagen, dus 185 bladzijdes per dag en dan zou ik door dit deel heen zijn. Mij is beloofd dat het langzaamaan (dus ongetwijfeld pas in het tweede boek...) weer op gaat pikken in boek vijf. Ik moest gewoon even door dit boek heen.

Het goede nieuws: Dat plan in combinatie met de wilskracht en de adrenaline aangaande de allerlaatste aflevering van de serie heeft gewerkt. Ik ben in vier dagen door dit boek heen gekomen. En ja, ik heb elke naam, elke letter, elke beschrijving gelezen. Ik ben gedurende een aantal hoofdstukken een beetje out-gezoned, maar ik heb niet echt het gevoel iets belangrijks gemist te hebben. De hoofdstukken die me nog bet beste bij de les hielden, waren de Alayne/Sansa hoofdstukken en de Dorne hoofdstukken rondom princes Myrcella.

Het slechte nieuws: Ergens heb ik het gevoel dan drie sterren nog iets te genereus is van mijn kant, maar vooruit, omdat ik weet dat het uiteindelijk ergens heen gaat, rond ik het naar boven af. Dit boek bevat eigenlijk heel veel hoofdstukken die karakters letterlijk van niets naar nergens leiden. Ik heb het gevoel dat we half Westeros gezien hebben en dat de andere helft van het boek eruit bestond de lijken uit het vorige boek te begraven.

Ik vermoed dat door het lange proces van Martin geen editor het nog gewaagd heeft aantekeningen te geven of hem te vragen dingen aan te passen. Maar dat was wel oprecht op zijn plaats geweest. Het is een indrukwekkend boek en ik bewonder het gedetailleerde inbeeldingsvermogen van Martin en zijn oog voor details en de mate waarin zijn wereld en karakters zijn uitgewerkt. Maar niet elk detail, met name de volledige stambomen van elk nieuw personage dat we ontmoeten, dat hij bedacht heeft en niet elke keer dat een karakter moet pissen, hoeft in het uiteindelijke boek terecht te komen.

Maar goed, ik ben benieuwd naar het volgende boek. Tot over een maand dus!