Na zes jaar meldt de vermiste Sander zich opeens bij een politiebureau in Duitsland. Zijn moeder Alma, die de hoop nooit heeft opgegeven dat hij nog in leven zou zijn is ingelukkig. De hereniging met het gezin loopt helaas minder voorspoedig dan gedacht. Alma en vader Linc zijn na de geboorte van de inmiddels 3-jarige Bas uit elkaar gegroeid en gescheiden. Ook oudere zus Iris staat niet te trappelen om haar broer in haar armen te sluiten. Door flashbacks in de vorm van dagboekfragmenten van Iris krijgen we een beeld van de Sander voor zijn verdwijning en langzaam wordt duidelijk waarom Iris Sander liever ziet gaan dan komen. Ook door de door Alma ontvangen anonieme briefjes krijg je steeds meer het idee dat er al voor de verdwijning van Sander iets gruwelijks mis was. Heeft het te maken met de verdrinkingsdood van schoolvriendje Roel? En wat hebben de filmbeelden die Sander heeft gemaakt te vertellen? Anita Terpstra houdt de spanning er goed in en haar prettige manier van schrijven leest heerlijk weg. Langzaam maar zeker wordt alles duidelijk en wordt toegewerkt naar een mooi plot met een werkelijk huiveringwekkende laatste zin! Een spannende psychologische thriller die ik met heel veel plezier heb gelezen.