De hoofdpersoon, Paul Krüzen, woont al zijn leven lang met zijn vader in een Saksische spookboerderij in de omgeving van het fictieve dorpje Mariënveen aan de Duitse grens. Eens zorgde zijn vader voor hem, nu zorgt hij voor zijn vader. In de halve eeuw die intussen verstreken is, hebben ze hun dorp sterk zien veranderen. Dit is allemaal begonnen tijdens de Koude Oorlog, toen een uit de voormalige Sovjet-Unie ontsnapte Russische piloot neerstortte met zijn sproeivliegtuigje in het maïsveld vlak achter hun boerderij. Daarna doet ook de globalisering zijn intrede in Mariënveen; Inmiddels hebben Chinezen de horeca in het dorpje overgenomen, waarna Russen, Polen en Roemenen volgden. Paul en zijn vader moeten er maar mee dealen. En waar is Paul zijn moeder gebleven?

Opvallend is dat de hoofdpersoon een paar bizarre trekjes heeft. Zoals het ongevraagd doorknippen van uithangende labels uit tanga's van rondlopende prostituees in Club Pacha, en zijn fascinatie voor en handel in geweren en SS-uniformen uit het voormalige Nazi-Duitsland. Uit angst grijpt hij soms terug op zijn pistool, soms op de bijbel en soms op de heilige Rita. Maar wie is nu eigenlijk de heilige Rita? En is die andere Rita wel zo heilig?

Het boek zit vol met dubbele lagen en symboliek. Het dorp verandert in de loop van de tijd maar eigenlijk ook weer niet. Vijandsbeelden beelden komen terug op verschillende niveaus, in het dierenrijk maar ook tussen werelddelen en mensen, waar ze soms hun eigen leven gaan leiden.
Het boek kent veel tempowisselingen, variëteit in hoofdstukken en perspectieven, en een tot de verbeeldingsprekend taalgebruik.
Het lijkt een superboek, toch was ik enigszins teleurgesteld nadat ik het boek uit had. Ik kon me niet vereenzelvigen met de hoofdpersoon en raakte niet echt betrokken in het verhaal. Na de laatste bladzijde werd ik als lezer achter gelaten met veel openeinden, wellicht iets te veel openeinden.