Lieve Joris is schrijfster van voornamelijk reisboeken, die veelal spelen in conflictgebieden zoals het Midden -Oosten, Afrika , Oost Europa en Azië. Ze rekent de halve wereld tot haar dorp.
Haar werk werd vele malen bekroond.
Ze is geboren in Neerpelt, als middelste in een woelig gezin van negen kinderen.

In Terug naar Neerpelt krijgt ze een telefoontje van haar vader, die nog steeds, samen met haar moeder, in Neerpelt woont, in het huis aan het kanaal, waar Lieve geboren is en haar jeugd heeft doorgebracht.
Haar broer Fonny heeft een auto ongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis.
Op de weg van Hasselt naar Tongeren is zijn auto tegen een boom geknald en over de kop gevlogen.
Wat haar vader er niet bij vertelt, is , dat Fonny onder invloed was.
De ouders van Fonny zijn erg geschrokken Eerst hoopt de moeder , als ze het ziekenhuis belt, dat Fonny dood gaat, maar later hoopt ze toch dat hij erdoor komt.
Als hij invalide zou worden, wil ze voor hem gaan zorgen, ze vindt dat ze daar sterk genoeg voor is.
Lieve keert vanwege het ongeluk terug naar het Vlaanderen van haar jeugd.
Als ze aan zijn bed staat, is ze begaan met haar broer, hoewel ze weet, dat ze hem weer in de steek zal laten, mocht hij toch beter worden. Ze is te boos op hem.
Als puber nam ze een voorbeeld aan haar artistiek begaafde broer,
Hij zorgde er voor dat ze uit Neerpelt weg wilde om de vrijheid te zoeken en een eigen leven te gaan leiden. Totdat hij ontspoorde en ze hem los moest laten.

Fonny is verslaafd aan drugs, drank en pillen en heeft jarenlang met zijn gedrag het gezin gedomineerd.
Rond hem zijn er vele conflicten geweest tussen de ouders en de kinderen en de kinderen onderling.
De ouders vinden dat de kinderen te weinig voor Fonny doen en de kinderen daarentegen vinden dat de ouders hem te lang en te veel de hand boven het hoofd hebben gehouden.
Fonny gaat van behandeling naar behandeling, maar er verandert weinig.

Terug naar Neerpelt beschrijft de teloorgang van een disfunctioneel gezin , waar alles om die ene zoon draait.
Lieve beschrijft goed de onderlinge verhoudingen in het gezin, de vele conflicten onderling en de manier waarop de ouders in het leven staan.
De vader bijvoorbeeld ziet Fonny als de verloren zoon.
Zelf is het geen vrolijke man, met zijn neiging tot depressie en later tot verslaving aan alcohol.

Lieve verlaat uiteindelijk Neerpelt om haar eigen weg in het leven te gaan vinden.
Daarbij gaat het haar ook niet aldoor voor de wind Met vallen en opstaan zoekt ze haar weg in de wereld. Bij het overlijden van haar bomma, die tegenover hen in Neerpelt woonde en bij wie ze in haar jeugd vaak bescherming vond, was ze bijvoorbeeld niet aanwezig.
Maar aan haar jeugd in Neerpelt kan ze uiteindelijk niet ontsnappen, die heeft haar verdere leven bepaald.
Neerpelt was een plek om te verlaten, maar ook een plaats om naar terug te keren.

Het boek geeft, naast de inkijk in een disfunctioneel gezin, ook een inkijk in een katholieke jeugd in Vlaanderen in de zestiger jaren.
En het geeft de weg aan die een dorpsmeisje uit Neerpelt afgelegd heeft om de schrijfster te worden, die ze nu is.

Mooi geschreven, de sfeer van de jaren in Neerpelt stijgt tijdens het lezen uit de bladzijden omhoog.
Een prachtig portret van een voorbije tijd.