De laatste vrouw is een intiem en boeiend verhaal van de vriendschap tussen de jonge Suzanne (Rosita tegen de dertig) die haar geluk zoekt in Rome als actrice. Ze ontmoet een veel oudere psychiater die haar betaalt voor haar aanwezigheid en seks. Ze ontmoet de al oude Moravia en Fellini en krijgt ook met hen intieme en intensieve vriendschappen. Ze zoekt een vaderfiguur in deze mannen om zich los te maken van haar eigen vader. In feite is het een coming-of-age verhaal, hoe een jonge vrouw zich ontworstelt aan de druk van haar jeugd en dominate, maar liefdevolle vader.
Het verhaal is nergens spannend, halverwege kabbelt het wat en gebeurt er niet zoveel, maar de vele gesprekken die Suzanne met Moravia en Fellini voert zijn bijzonder goed weergegeven en maken De laatste vrouw een boeiend en levendige memoire.