Gisteren heb ik ‘Pachinko’ van Min Jin Lee uitgelezen, waarin de levensloop van een familie uit Korea, die naar Japan emigreert, centraal staat. Het verhaal speelt zich af in de periode van 1910 tot 1989 – om je een idee te geven: dit is de periode van de geboorte van Hoonie tot het moment dat zijn achterkleinkinderen volwassen zijn. Het leven van de familie in Korea en Japan en de complexe dynamiek tussen deze twee landen wordt krachtig beschreven door Lee. Ze beschrijft emoties en gevoelens daarbij werkelijk op een prachtige wijze. Ik kon me dan ook enorm inleven in de vele personages. Daardoor wilde ik soms zelfs nog meer weten over iemand dan de schrijfster over hem of haar vertelde (bijvoorbeeld over het latere leven van Noa). Het verhaal wordt rustig verteld, zonder “standaardopbouw” of hoogtepunt. Maar…het boek leest desondanks echt als een (snel)trein en verveelt geen moment! De drie woorden die dit boek voor mij het best omschrijven, zijn toegankelijk, leerzaam en ontroerend. En, ik moet het toch even noemen.. hoe mooi is de omslag?