Ik heb dit boek niet in één keer uit kunnen lezen. Er moest even wat luchtigers tussen door. Mooie zinnen, mooi taalgebruik maar naar mijn smaak wat té veel woorden. Ik werd zelf verdrietig door het verhaal en liet me zo meeslepen in het verdriet dat ik overbezorgd werd naar mijn eigen kinderen. Ik vond het gewoon teveel allemaal. Wat me ook begon te irriteren is hoe perfect Tonio wordt afgeschilderd. Er mankeert gewoon niks aan. Deed nooit iets verkeerd, nooit conflicten was altijd alleen maar geweldig. Het leek een engel in plaats van een mens. Maar misschien is dit ook wat er gebeurd in het hoofd van de schrijver. Dat alles achteraf perfect leek en dat je de minder leuke dingen vergeet of niet wilt zien.
Ik ben opgelucht dat ik het boek uitheb. Hoewel ik het dus niet een heel mooi boek vindt, toch 4 sterren omdat het wel heel knap geschreven is.