In dit boek leer je weer veel personages kennen:
Annebeth, een jonge vrouw die een hele geschiedenis achter de rug heeft. Na haar werkuren als verpleegster in een ziekenhuis, gaat ze de strijd aan tegen de overbodige kilo's.
Sharon, een collega van Annebeth. Lijkt een leuke vrouw, maar schijn bedriegt soms.
Vigo, de chirurg op de afdeling van Annebeth en Sharon. Ook hij krijgt wat voor de kiezen in het boek.
Bert van Meulwijk, gescheiden van zijn terroriserende ex-vrouw Tanja, vader van twee kinderen, runt een kapsalon. Hij komt toevallig in contact met Annebeth en Sharon.
Daarnaast zijn er nog heel wat andere nevenpersonages. Al deze personages zijn betrokken bij één of andere zaak. Aangaande van een aanrijding tot een moord.

Loes den Hollander schrijft telkens korte hoofdstukken. Zo heb ik het ook graag. Door gebruik te maken van korte hoofdstukken, houdt ze er de vaart in. Niettemin betekent dit in dit boek vaak wisselen van perspectief. Er zijn zoveel personages, er gebeurt zoveel, dat het soms iets té wordt. Uiteraard houdt ze de spanning erin door een hoofdstuk spannend te eindigen met één van de personages en in het volgende hoofdstuk verder te gaan met een ander personage.

In het verhaal zet Loes den Hollander de lezer telkens op een ander (verkeerd) spoor. Aan ons, de lezers, om er niet in te trappen, maar dat is verdomd moeilijk. Ik denk dat vele lezers in het begin van het boek niet kunnen voorspellen wat er op het einde zal komen. Pas tegen het einde begint er een belletje te rinkelen.

Ik vond Schijnvertoon een spannend boek, maar Voorbedacht vond ik net iets beter.