Een drieling, waarvan de twee meisjes mucoviscidose hebben. Mucoviscidose is ook gekend als taaislijmziekte of cystic fibrosis (de medische term). Een ziekte waarmee je niet lang leeft als er geen redding van een donor komt. Op een jonge leeftijd kan het gedaan zijn als er geen longtransplantatie kan plaatsvinden. Auteur Kim Moelands had trouwens ook deze ziekte, maar zij had het enorme geluk om een donor te hebben. Zij schreef over dit onderwerp de boeken Ademloos en Grenzeloos.

Claire en Michelle Geudens werden enkele jaren geleden bekend. Ze lijden (of leden) beide aan mucoviscidose. Rond haar 16de verjaardag was Claire verplicht om een longtransplantatie te ondergaan. Ze stootte haar nieuwe longen af. Nadien kreeg ze voor de tweede keer een longtransplantatie, maar ook hier stootte ze deze af. Er was geen hoop meer voor Claire: ze was palliatief. Eind juni 2009 stierf ze. Michelle had iets meer geluk. Ook zij onderging een longtransplantatie, maar bij haar was er geen sprake van afstoting. Zij begon aan nieuw deel van haar leven.

In dit boek zijn mama Viviane, Michelle en broer Vincent aan het woord. Ze vertellen alle drie, afzonderlijk van elkaar, hun verhaal. Met de letters van mucoviscidose bouwen ze de stukjes op. M staat zo voor Michelle, C voor Claire, V voor Vincent, ... Dit wordt standaard gebruikt in de drie grote hoofdstukken.

In het hoofdstuk van Vincent laat hij onder het stukje C (van Claire dus) 20 foto's zien. Eén foto per levensjaar van Claire en ééntje erna. Dit vond ik origineel. In plaats van een paar foto's doorheen de jaren, zoals vaker wordt gehanteerd in non-fictieboeken, hebben ze ervoor gekozen om een foto per levensjaar te publiceren.

Grote afwezige in het hele verhaal is de vader. Door de scheiding met mama Viviane, zag hij zijn kinderen weinig. Toch krijgt hij even het woord in het hoofdstuk van Vincent. Hij wordt ook nooit terecht gewezen door noch Viviane, noch Michelle noch Vincent.

Het verhaal is geschreven door Frauke Joossen en af en toe was dit wel te merken. Wanneer ik andere boeken lees waar ze met een beroepsauteur werken, lijkt het meestal alsof de persoon in kwestie alles neerschrijft. In dit boek kwam het af en toe naar voren dat het niet Viviane of Michelle of Vincent was die het boek heeft geschreven.

Het verhaal op zich is natuurlijk triest en eveneens bewonderenswaardig hoe Claire en Michelle ermee omgingen/omgaan. Toch was ik even mijn aandacht kwijt. Zodra het begon over het leven ernaast, zoals hoe bijvoorbeeld Vincent zich voelde bij heel de situatie, was het weg. Erg om te zeggen, want Vincent mag heus zijn zegje doen. Zodra het begon over het traject die Claire en Michelle doorliepen, was ik helemaal mee. De medische achtergrond zit er bij mij dus diep in.

Al bij al vond ik het een goed boek.