Makelaar Louise Åkerblom wordt door haar man als vermist opgegeven en meteen vanaf het begin heeft Kurt Wallander het onverklaarbare gevoel dat de vrouw dood is. Een grootscheepse speurtocht levert niets op, maar als in de nabijheid een vrijstaande boerderij volledig ontploft, ontstaat het idee dat de verdwijning en de explosie met elkaar te maken hebben. Uiteindelijk lukt het Wallander de makelaar te vinden en blijkt ze te zijn doorgeschoten. De politie heeft echter geen idee waarom en heeft daarom nauwelijks aanknopingspunten.

Als lezer weet je echter vanaf het allereerste begin dat Åkerblom op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Ook de samenhang tussen haar dood en de boerderij zijn meteen duidelijk. Toch doet dit helemaal niets af aan de spanning van het boek en neemt tijdens het lezen de frustratie juist toe als je het idee krijgt dat het onderzoek soms de verkeerde kant op lijkt te gaan. Maar dan lukt het Wallander toch om een samenhang te vinden en komt hij op het spoor van een voormalige agent van de KGB en ontdekt hij tevens een link met een mogelijke politieke aanslag in Zuid-Afrika.

Vanaf dat moment schakelt Mankell het verhaal doorlopend tussen het onderzoek in Zweden en allerlei gebeurtenissen in Zuid-Afrika. In het laatstgenoemde land staan de eerste vrije verkiezingen in 1994 voor de deur en heeft president De Klerk het aangedurfd om Nelson Mandela vrij te laten. Samen met hem probeert hij de vrede te bewaren in het door jaren van uiterst wrede discriminatie en blanke overheersing zwaar verminkte land. Als er informatie wordt ontdekt dat er een aanslag gepland wordt op Mandela, lukt het echter niemand om te achterhalen wie de schutter gaat worden en op welke datum de moord moet plaatsvinden.

Die informatie heeft Kurt Wallander echter binnen handbereik, maar tevens heeft hij zijn handen vol aan het overleven van een aantal aanslagen die op hem worden gepleegd. Daarnaast is ook zijn dochter Linda in gevaar gebracht. Wallander besluit zich volledig buiten het politiekorps te plaatsen en helemaal alleen op jacht te gaan naar de moordenaar van Louise Åkerblom.

In zijn totaliteit is De Witte Leeuwin  het derde boek van Mankell over inspecteur Kurt Wallander  een fantastisch boek. Ongemeen spannend, intrigerend en zeer vlot geschreven. Het heeft veel onverwachte wendingen, waardoor je tot op het eind blijft twijfelen of alles wel weer allemaal goed zal komen. Tevens geeft het een heel goed en duidelijk beeld van de problemen van Zuid-Afrika en hoe de van oorsprong vaak Nederlandse Boeren het land in een ijzeren greep hebben gehouden. Met een licht verteerbaar politiek sausje krijgen de lezers haast ongemerkt een belangrijk lesje in de wereldgeschiedenis met zich mee.

Enige puntje van kritiek van mijn kant is hooguit dat Kurt Wallander in zijn derde boek steeds zwaarmoediger aan het worden is (iets wat in de vorige delen al merkbaar was) en dat dit het verhaal op sommige punten wat langdradig kan maken. Maar het plot zit echt uitstekend in elkaar en over de hele linie was De Witte Leeuwin dan ook een genot om te lezen. Een boek dat je  om meerdere redenen  gewoon MOET lezen!