Sofie Keller is top journaliste, maar na een reportage over "recht hebben om te weten wie je ouders zijn", stort ze in. Ze draagt zelf namelijk een groot geheim met zich mee. Op haar 18e is haar verteld dat haar ouders niet haar biologische ouders zijn. Haar moeder heeft haar afgestaan en woont in een klooster en praat niet meer.
Sophie is zo boos als ze de waarheid hoort en loopt weg van huis en bouwt in Amsterdam een nieuw leven op.
Maar haar verleden haalt haar in, ze moet onder ogen zien wat ze 20 jaar heeft weggestopt. Wie is haar moeder en waarom heeft ze haar afgestaan. Het is ontdekkingstocht naar haar eigen identiteit.

Het boek begint wat rommelig. Er komen veel namen voorbij, wie is nu wie, familie en vriendinnen, het is even zoeken naar de juiste verhoudingen.
De hoofdstukken over de jonge en de oude Sofie worden ook nog afgewisseld door brieven van de jonge Thé aan haar zus die non is en in de Missie werkt in Afrika. En zo wordt langzaamaan duidelijk hoe Thé haar roeping vond en wat het met haar deed toen ze haar kindje afstond. Als eenmaal de structuur duidelijk is, leest het boek vlot en is het een interessant verhaal met oa enig inzicht in het kloosterleven.

Een mooie roman. In de zoektocht van Sophie volg je haar en krijg je als lezer de wijze lessen mee die verweven zitten in het boek. Het gaat wel veel over God en over het geloof. Voor het boek is het wel van belang, maar het werd op het einde wel erg veel.