Het Vloekhout is het derde boek van Bosse over een stuk hout dat de geschiedenis door reist. Het boek bestaat uit korte hoofdstukken waarin een tijdperk aan de beurt komt. Het hout geeft overpeinzingen, en lijkt daardoor een personage. Eigenlijk vind ik zelf Het Vloekhout een bizarre grove grap. Godsdiensten komen er niet genadig af. En dat is dan ook wel mijn bezwaar, het is hier en daar over de top en totaal overbodig om alles af te kammen. Waar ik in het begin gecharmeerd was van de schrijfstijl gaat dat op een gegeven moment wel over, maar ook dan is er een uitweg, het boek is niet zo dik.

Bijzonder dat dit boek deel is van een trilogie en is genomineerd voor de Librisprijs 2019. Dat is ook de reden dat ik dit boek graag wilde lezen, de idee is prima, de uitwerking had ik graag anders gezien, maar dat is mijn keus, niet die van de auteur.