"Het was vreselijk om te zien wat er allemaal gaande was, maar kennis was beter dan onwetendheid." ~ p89.

Wat een rollercoaster! Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen, laat het je gewoon niet meer los en aan het einde blaast het je uit je sokken. Ik wil meer!!!

"Wat voor nu had het allemaal nog, nu ik niemand meer had en de wereld gevuld was met maniakale gekken?" ~ p110.

Eden verteld het verhaal ik de ik-vorm van Anna Meisner, een vrouw die naakt ontwaakt in een donkere ruimte waar zij aan een stoel zit vast gebonden. Wanneer ze dagen later ontwaakt in het ziekenhuis wordt ze door de politie ondervraagd en behandeld als een dader in plaats van een slachtoffer. Vanaf dat moment neemt het verhaal je mee van de ene bizarre gebeurtenis naar de andere. Niets is te gek en er worden zeker geen doekjes om gewonden. Het bloed spettert soms van de pagina af, en met ingehouden adem blijf je lezen. Je MOET gewoon weten wat er aan de had is. Is dit het einde, de dag des oordeels?
Ik heb echt elke letter verslonden, en zelfs als ik niet las liet het verhaal me niet los. In het voorwoord geeft de auteur een waarschuwing dat het verhaal misschien niet uitermate geschikt is voor mensen die geloven. Maar dat was juist het gene in het verhaal wat mij zo prikkelde en zorgde dat het me na het lezen ook bezig hield. Ik denk dat er een hele mooie boodschap in het verhaal zit, je moet dan misschien even door alle gruwelijkheden heen lezen, maar hij is zeker aanwezig en maakte het voor mij juist een extra sterk verhaal. Wat die boodschap is mag je uiteraard zelf ontdekken...

"Het gaat er niet om hoelang je leeft, maar hoe je leeft." ~ p285.

Ik vrees dat ik nu echt de sjaak ben... en dat mijn portomonnee dit ook echt gaat voelen. Dit boek van J. Sharpe maakt dat ik meer wil lezen van deze auteur! Het geeft een soort onverzadigbare leeshonger. Ik geniet echt van boeken die je vanaf de eerste pagina weten vast te grijpen en je met een noodvaart door het verhaal heen sleuren, de ene enge bocht na de andere nemend, om uiteindelijk met slippende banden over de finish lijn te eindigen, waarna je hysterisch begint te klappen en alleen maar "Nog een keer!!!" wilt roepen! Dikke, vette 5 sterren.