Paul Kruzen is de hoofdpersoon van deze roman. Hij is rond de 50 en vertelt, door middel van flashbacks afgewisseld met vertellingen uit het heden, over zijn jeugd. Toen hij klein was heeft zijn moeder hem en zijn vader in de steek gelaten voor een Rus, die met z'n vliegtuigje was neergestort in de akkers van vader Alois, die boer was. Vanaf dat moment leven Paul en zijn vader samen in een grote boerderij in een klein en beklemmend dorpje, Marienveen. Naar alles wordt met Twenste nuchterheid gekeken (bijv als iemand zich anders gedraagt dan wordt verwacht, als iemand van buiten in het dorp komt wonen, naar 'de allochtonen", als er wat gebeurt, etc). Paul wordt volwassen, en wil zich aan de ene kant onttrekken aan het beklemmende dorp, aan de andere kant vindt hij dat ook heel moeilijk, want hij ziet alles als een bedreiging, en moet constateren dat hij zelf misschien meer gehecht is aan het leven dat hij leidt dan hij denkt.

Op treffende wijze zet Wieringa de beklemmende sfeer neer van het dorp. Het taalgebruik is nuchter, kort en zakelijk, precies passend bij de Twentse houding van 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg'. Over gevoelens en emoties wordt niet gesproken, de dingen zijn zoals ze zijn. Bij veel dingen is de conclusie 'tja, zo gaat dat'.

Het taalgebruik is niet het enige waarmee de auteur overtuigt. Ook de personages zijn zeer geloofwaardig neergezet; soms voelt de lezer de plaatsvervangende schaamte voor de af en toe licht autistisch lijkende Paul, maar ook de wanhoop wanneer hij zich probeert te ontworstelen aan zijn dorpse leven maar dit tegelijkertijd niet durft. Ook de bijpersonages in het boek krijgen een mooie stem; de Rus die het leven van Paul en zijn vader ruïneert, de Chinezen die cafetaria's openen in het verder 'blanke' dorp, (mogelijk een bedreiging!?). vrienden van Paul, (onbereikbare) liefdes en prostituees. Zo ontvouwt zich, naast een interessante vertelling over Pauls leven tegelijkertijd een mooi dorpsverhaal met aandacht voor karakterontwikkeling en een moeizame relatie tussen vader en zoon.

Ten slotte kan men op diverse plekken verwijzingen en symboliek vinden, waardoor het boek ook nog op meerdere manieren kan worden gelezen en de hierin geïnteresseerde lezer eventueel ook wat diepere lagen kan afpellen. Een heel ander type boek dan eerder werk van Tommy Wieringa, maar minstens zo lezenswaardig!