Jules’ oudere zus Nel is dood, in de Verdrinkingspoel gesprongen waar door de jaren heen al meerdere vrouwen om het leven kwamen. Jules moet nu terug naar Beckford, het dorp waar ze vroeger met haar ouders woonde en waar Nel ook is gaan wonen. Na wat er jaren geleden gebeurde wilde ze nooit meer terug, maar ze zal voor haar nichtje Lena (15) moeten zorgen en de dingen daar afhandelen.
Jules gelooft er niks van dat haar zus gesprongen is, dat zou ze nooit doen. En is het niet verdacht dat er pas geleden ook al een tienermeisje omkwam op diezelfde plek?
Duidelijk is dat er van alles speelt in het vreemde plaatsje met zijn inwoners die allemaal geheimen lijken te hebben en dat alles samenhangt met die rivier, dat water waar je gewoonweg niet omheen kunt. Alle wegen leiden naar…
De sfeer in dit boek is vanaf het begin al beklemmend en “het water” is een constante dreiging. Wat hebben al die vrouwen gemeen die daar in die poel omgekomen zijn? Of is het gewoon toeval? Er doen genoeg verhalen de ronde in het dorp. Je krijgt vele kanten van het verhaal mee door de vele personages die aan het woord komen. Personages die allemaal hun demonen en geheimen hebben en allemaal last lijken te hebben van schuldgevoelens. Best een gestoord zooitje bij elkaar… Er is iets flink mis daar in Beckford en langzaamaan begint alles duidelijker te worden. Maar: door de vele perspectieven vond ik het soms lastig volgen, ik moest echt goed nadenken en had het kaartje wat bij het boek zit, met de verschillende personages erop, wel echt nodig. Wel vond ik het heel knap gedaan, al die wegen die leiden naar de climax.
Paula Hawkins heeft weer een spannend boek geschreven wat knap in elkaar steekt en je op het verkeerde been weet te zetten door de misverstanden die er bestaan tussen de personages en door hun gekleurde herinneringen. Maar ik was niet 100% bevredigd helaas, ik vond haar debuut toch sterker…