Als we mogen spreken van het genre psychologische thrillers dan is De verdenking absoluut een boek dat hier binnen zou vallen. Hoofdpersoon Joseph is zelf een psycholoog en in dit boek analyseert hij mensen op een afstandje en wordt hij zelf slachtoffer van een gehaaid psychologisch spel. Een moord die zijn aandacht trekt, een patient die erg vreemd doet en niet te vergeten zijn eigen lichamelijke conditie, zorgen er voor dat zijn leven in no-time verandert van gesetteld naar ontworteld. Ik wil er niet te veel over los laten en ook in de vorige recensies is er al genoeg over gezegd. De verdenking is overigens de beste titel die dit boek kan hebben. Het thema verdenken en wat dit met een mensenleven kan doen, loopt als een rode draad door het boek.

Wat ik wel kwijt wil is dat het boek op gang moet komen. In het begin vroeg ik me af of dit nou werkelijk de thriller sensatie van het jaar was zoals de sticker op de voorkant doet geloven. Een psycholoog heeft een vervelende patient en is semi-geobsedeerd door een moord. Ja, en? Maar na ongeveer 100 paginas begon het er toch wel een beetje op te lijken, er ging wat broeien. Het boek kent een bijzonder krachtige wending bij de overgang naar deel twee (heb boek beslaat drie delen), het moment dat de verdenking toeslaat. Vanaf dan sleurt het boek je mee in een stroom van razendsnelle plotwisselingen en veel verassingen. Maar vooral bijzonder veel spanning. Dat het boek in de ik-vorm is geschreven is een goede vondst, op deze wijze kruip je als het ware in de huid van de hoofdpersoon. Is ook wel een beetje nodig: van verdere uitwerking van karakters is in het boek nauwelijks sprake, iets wat ik persoonlijk een beetje een gemis vind. De bijrollen worden vervuld door eendimensionale personages. Maar verder is er niet veel op af te dingen. Reuze spannend en intrigerend, met een mooi uitgewerkt thema. En kleine opmerking tot slot: dit boek ziet er prachtig uit. Complimenten aan de omslag ontwerper.