De kus van een clown door Annemarie de Gee laat een ongemakkelijk gevoel achter na het lezen. Het is bevreemdend, er gebeuren dingen die mensen ondergaan. Er zijn drie hoofdpersonen, Pekman, meneer Steeghuizen en Rosa. Hele simpele gebeurtenissen worden groots uitgemeten, en er is zwartgalligheid.

Humoristisch kun je het boek absoluut noemen, soms lijkt het alsof alles een grote grap is en in hoofden van mensen gebeurt, maar het vindt echt plaats. Het boek is bevreemdend, de personages zijn echte mensen die veranderen. Je moet wel je concentratie erbij houden want er gebeurt heel veel, gelukkig komt de schrijfster tussendoor met een samenvatting, de hele goede stukken in deze roman, net als de verwijzingen naar Shakespeare en de kunst, dat is de kracht van deze roman.

Ik vind clowns eng, en dit boek heeft dat idee niet veranderd. Ik vind ze nog steeds eng al komt er hier maar 1 in voor en wel in het begin, het begin van een aantal rare gebeurtenissen. En het eind is absurd en grotesk.