Op de achterflap schrijft Jerrie de Boer dat de lezer hem, maar ook jezelf beter zal leren kennen door dit boek. Een gewaagde uitspraak die mij direct prikkelde. Hoe zou de auteur deze belofte waar kunnen maken in zijn verhalenbundel?
De verhalenbundel Thalenpark is opgedeeld in 4 thema’s, te weten: muziek, voetbal, persoonlijk en op pad. Als extra toevoeging sluit hij zijn bundel af met: De voorbeschouwingen. Hij neemt de lezer mee naar de Drachtster Boys en hun wedstrijden.
Mijn eerste gevoel bij dit boek was: ‘Oh jee, dit is een echt mannenboek’, is dit wel wat voor mij? Ik heb echt een aversie tegen voetbal, waar toch een heel thema aan besteed is, met nog eens een extra deel in het afsluitende deel van Thalenpark. Ik moet zeggen dat ik deze verhalenbundel met verschillende emoties heb gelezen. Het gevoel dat het echt meer voor de mannelijke lezer is bleef tijdens het lezen. Dit maakte dat ik het boek met een andere bril op las.
Jerrie weet met deze verhalenbundel de lezer mee te nemen in zijn denk – en ervaringswereld. Zo deelt hij zijn kijk over muziek en voetbal. Door op deze manier te kijken naar hoe muziek over kan komen op een persoon, zet dit de lezer ook aan tot denken. Welk gevoel heb ik eigenlijk bij de liedjes van Simply Red of de Beatles?
Wanneer Jerrie het deel van zijn persoonlijke leven deelt, leren we hem wat beter kennen. Wie en hoe hij was in zijn jonge jaren, maar ook hoe hij nu in het leven staat. Dit gevoel was ook meer aanwezig bij het thema: Op pad. Voor mijn gevoel las en voelde ik daar een andere Jerrie dan bij de thema’s muziek en voetbal.
De schrijfstijl die Jerrie hanteert is prettig en grappig. Het leverde mij af en toe een glimlach op het gezicht op of gaf mij een ‘Oh ja gevoel’. Thalenpark is doorspekt met zelfspot, herkenbaarheid en kent melancholische en serieuze teksten. Een gedurfde actie om je eigen kijk op het leven op deze wijze met de lezer te delen. Het legt toch een deel van je persoonlijke ideologie en leven bloot.
Thalenpark is een boek dat je makkelijk even erbij pakt, door de voornamelijk korte verhalen. Het is geen boek dat je achtereen moet lezen, maar juist voor de momentjes tussendoor. Ik vond zelf dat ik daardoor de verhalen meer tot mij kon laten opnemen.

Gelezen voor het blog Indeboekenkast