Sfeervol en poëtisch geschreven verhaal over een IJslandse schapenhouder die ervoor kiest zijn band met de natuur niet te verliezen. In een brief aan zijn vroegere minnares kijkt hij terug op zijn leven. De ruige IJslandse natuur komt erin tot leven, doordat de schrijver allerlei verhalen en gedichtjes die hij van oudere IJslanders heeft gehoord in zijn roman kon verweven. Een landschap met boerderijen, koude noordenwind, met gras begroeide verhogingen, kruiend ijs, greppels, houten schuren, schapen, hellingen, moeras en hooiwagens. De sfeervolle beschrijvingen zijn belangrijker dan het verhaal over de schapenman en zijn minnares, dat te midden van al die ruigte rustig voortkabbelt.