Eerst kreeg ik het gevoel dat ik een simpel boek aan het lezen was, beetje jeugdboek achtig. Dit irriteerde mij en twijfelde of ik wel of niet moest opgeven. Het las wel heel goed door dus de twijfel raakte automatisch naar de achtergrond. Toen viel me op dat ik veel had om zelf in te vullen en dat vond ik prettig. Er bleef een mysterieuze sfeer hangen rondom die moeder waar ik geen grip op had. Al bij al heel spannend dus en het verhaal hield mij scherp. Er waren ook absoluut schokkerende gebeurtenissen die de spanning nog meer beïnvloeden. Voor de personages had ik wel sympathie. Alledrie en daarom was het eind en de daden van hun onbegrijpelijk hard. Er was op geen enkele mogelijkheid begrip voor de situatie of de daad. Het eind, de ontknoping was een vreselijk drama, pijnlijk, dom en triest.

Ik heb de hoofdpersonage kunnen begrijpen in de zin dat zij problemen had met emoties voelen. Hierdoor kon ik haar weinig kwalijk nemen. Aan de andere kant zie je ook in hoe gevaarlijk dit handicap is en hoe belangrijk dat dit soort mensen tegen zichzelf en omgeving beschermd worden.

Prachtig boek, briljant geschreven. Je kruipt als het ware in het hoofd van de hoofdpersonage en dat geeft een andere dimensie aan het lezen. Je staat dichterbij.