Een intrigerend boek over de strijd die de hoofdpersoon voert om te overleven in een omgeving dat plotsklaps van de rest van de wereld is afgescheiden. Zij moet zich allereerst fysiek zien te redden door het telen van de paar aardappelen en bonen die er nog in de hut zijn. Maar ook door het vangen van vis en met name het schieten van wild in het bos, een noodzakelijke handeling voor haar overleving maar één waar zij een natuurlijke afkeer van heeft. Daarnaast probeert zij haar gevoelens van wanhoop en eenzaamheid de baas te blijven. Dit boek is eigenlijk haar dagboek waarin zij zo volledig en nauwkeurig mogelijk haar geïsoleerde leven beschrijft. Je zou denken dat een het saai boek zou zijn maar dat is het absoluut niet. Je leest over haar strijd tegen de elementen, de spoken uit het verleden en de inzichten die zij verkrijgt vanwege haar isolement. Je bent steeds weer benieuwd hoe zij daarmee omgaat en hoe het verder met haar zal vergaan, dag na dag. Het is prachtig geschreven. Alleen de gebeurtenis aan het eind vond ik onvoldoende uitgewerkt. Zij accepteert wat er is gebeurd is, klakkeloos - zonder aan de mogelijke implicaties te denken. Dat begreep ik niet en vond ik een beetje onbegrijpelijk. Maar voor de rest: een heel mooi boek !!!