Als er één boek is waaraan je dit jaar je geld geeft, laat het dan Sea Prayer (of Bede aan de Zee) zijn. Je koopt dan niet alleen de laatste van Khaled Hosseini, je doneert er automatisch ook geld mee voor de vluchtelingenorganisatie van de VN. In ruil krijg je een prachtig geïllustreerd, aangrijpend klein verhaaltje over een Syrische vader die zijn slapende zoontje toespreekt, vlak voor ze aan een enge tocht over zee beginnen richting een plek die hen eigenlijk niet welkom heet. Met een minimum aan woorden weet Hosseini de internationale vluchtelingencrisis een gezicht en een verhaal te geven.

Net als het zien van de foto's van de drie jaar oude Alan Kurdi, heeft ook het lezen van Sea Prayer me even heel stil gemaakt.