De boeken van Agatha Christie, wie kent ze niet ?
Ik heb ervan genoten, de boeken met Mrs Marple en met Poirot, waarvan die met Poirot mijn voorkeur hadden. En nog hebben, zo nu en dan herlees ik er een.

De nieuwe erfgenaam van de auteur Sophie Hannah - bekend geworden door haar romans, poëzie, kinderboeken en psychologische thrillers - is een nieuw boek met de Belgische detective Hercule Poirot in een hoofdrol.
Hannah heeft toestemming gekregen van de erflaters van Agatha Christie om boeken in de stijl van de grote meesteres van de misdaadroman , te mogen schrijven.
Haar eerste boek met de bekende detective Poirot, was De monogrammoorden, dat goed ontvangen werd.
Dit nieuwe boek in de stijl van Agatha Christie heeft Hannah geschreven ter ere van het 100 jarige bestaan van Poirot.

Clonakyltie, 1929.
Lady Athelinda Playford heeft verschillende mensen uitgenodigd een week met haar en haar familie door te brengen op haar landgoed Lillieoak, op het platteland in het zuiden van Ierland.
Niemand heeft enig idee waarom men uitgenodigd is.
De familie niet, maar ook de oude bekenden Poirot, inspecteur Catchpool van Scotland Yard en de advocaten Gathercole en Rolfe niet.
Tijdens het diner komt lady Playford met een onthulling, die diverse gasten rauw op het dak valt.
Deze onthulling is de opmaat naar verschillende gebeurtenissen, die uiteindelijk leiden naar de moord van een van de gasten.

Zoals in de boeken van wijlen Agatha Christie gaat het voornamelijk over scherpe observaties van personen en het volgen van de conversaties van de diverse gasten.
Er wordt om die reden veel gesproken in het boek.
Als lezer krijgen we uitgebreid de gelegenheid mee te puzzelen in de zoektocht naar de dader.
Rangen en standen spelen, zoals we gewend zijn in de verhalen van Christie, een grote rol.
Hannah is er goed in geslaagd de sfeer van vroeger op te roepen, wat ik erg leuk vind.
Het boek is vlot en goed geschreven, zoals we gewend zijn van Sophie Hannah.
De personages zijn goed beschreven, zodat je ze als het ware voor je ziet.
Naar mijn mening had alleen Poirot wat beter uitgewerkt mogen worden, dat zou ik leuker gevonden hebben.
Zijn rol in het verhaal had daardoor wat groter kunnen zijn.
Maar misschien komt dat nog in een volgend boek van Hannah in de stijl van Christie.
Ik heb ervan genoten, heerlijk, om de oude sfeer weer terug te vinden.
Een volgend boek in deze stijl komt zeker weer op mijn lijst.