Ik heb dit boek in 1 ruk uitgelezen en was erg onder de indruk hoe goed Isa alles beschreven heeft. Ik denk dat voor haar het schrijven van dit persoonlijke boek ook als een soort rouwproces heeft gefungeerd. Als partner van iemand die aan depressies lijdt is het voor haar de laatste jaren erg moeilijk geweest. Ze voelde zich dan ook regelmatig erg eenzaam en kon haar eigen emoties moeilijk kwijt omdat ze veel dingen voor zichzelf gehouden heeft. Prachtig zoals zij alles in woord heeft gebracht en van mij krijgt dit boek 5 sterren.
Isa komt over ondanks al het verdriet dat ze had en dacht dat ze het niet goed deed over als een sterke vrouw die veel rekening hield met haar partner. Wat triest dat zo'n leuk gezin op deze manier ontwricht wordt. Wat moet er in iemand zijn hoofd omgaan als je alles zomaar kan achterlaten waar je zoveel van houdt?