Na Mattias: een boek over vriendschap en een boek over rouw. 8 vrienden kijken terug op hun leven met Mattias en rouwen op hun eigen manier.
Misschien vond ik dat wel een van de mooie dingen aan dit boek: het laat zien dat vriendschap iets persoonlijks is, maar rouw eveneens. Niemand kan je zeggen hoe jij je vriendschap in moet vullen, maar zeker niemand kan je vertellen hoe je moet rouwen. En juist door die aandacht voor het rouwen snijdt hij een taboe aan. Want praten over verdriet en gemis doe je niet zo makkelijk en “men” vindt maar al te vaak dat je er na een bepaalde periode overheen moet zijn.
Het is ook heel duidelijk een boek over vriendschap, liefde. In al zijn facetten.
Doordat Na Mattias makkelijk leest lijkt het ook een makkelijk boek. Maar vergis je niet: het is een boek om nogmaals te lezen want er zitten lagen in, verborgen achter mooie zinnen.
Het feit dat ik in de periode dat ik Na Mattias las een goede vriend verloor kleurt mijn leeservaring natuurlijk sterk. Vandaar dat ik het, met wat afstand, nogmaals ga lezen.
Zeker een boek dat ik aan zal raden. Een mooi vervolg op de twee eerdere boeken van Peter Zantingh.
Ik geef het 4 sterren.