Omdat ik dit boek direct na Ster van acht las, zat ik gelijk weer in het verhaal. In dit boek kon ik me veel beter inleven in Teagan. Hier is ze namelijk ook veel sterker dan ze in het eerste deel was, wat haar in Cirkel van oneindigheid ook een leukere personage maakte.

Terwijl het eerste deel van deze duologie heel vlot las, was die vlotheid bij dit tweede deel wat minder. Er zaten namelijk wat kleine foutjes in de tekst, waardoor ik af en toe de draad een beetje kwijt raakte en niet wist wat er met sommige zinnen bedoeld werd. Hierdoor moest ik de zinnen soms even opnieuw lezen. Dat vond ik wel een beetje jammer.

Afgezien van de kleine taalfoutjes, was Cirkel van oneindigheid wel een vermakelijk verhaal. Het bleef een beetje voorspelbaar, maar het was wel veel spannender dan het eerste deel. De romantiek zakte in dit boek ook wat meer naar de achtergrond. Door de spanning in het boek bleef ik alsmaar lezen en lezen, waardoor ik het boek in een mum van tijd uit had. Het einde was zeer spectaculair en had ik ook niet zien aankomen!

Net zoals het bij Ster van acht het geval was, heb ik weer genoten van Cirkel van oneindigheid. Hoewel het af en toe een beetje voorspelbaar was, drukte dat de leespret niet. Beide boeken zijn vooral aanraders voor liefhebbers van paranormal romance en voor de fans van Twilight. Van mij krijgt Cirkel van oneindigheid 3.5 sterren.