Met De man van de blauwe cirkels heeft Fred Vargas een Parijse misdaadroman afgeleverd. De hoofdpersoon is commissaris Adamsberg. Hij wordt geïntrigeerd door blauwe krijtcirkels die overal in Parijs de stoepen sieren. In die cirkels bevindt zich een achtergelaten gebruiksvoorwerp, maar ook bijvoorbeeld een dode muis. Wat bezielt deze tekenaar en wat zal hij de volgende keer achterlaten?
Dit is het eerste boek van Fred Vargas dat ik lees. En ik moet zeggen dat het een aangename kennismaking was. Vargas houdt er een mooie, eigen en verzorgde schrijfstijl op na. De personages zijn kleurrijke - soms een beetje afwijkende  mensen en het is boeiend om kennis te nemen van hun bijzondere lotgevallen. Zo komen we een mooie blinde tegen, een vrijgezelle oudere vrouw die alle contactadvertenties bijhoudt omdat ze gelooft dat haar grote liefde nog ooit langs zal komen en Mathilde Forestier, een wetenschapster. Commissaris Adamsberg wordt geassisteerd door Danglard. Ook dit speurderduo is zeker niet alledaags. Fred Vargas laat zien dat ze originele karakters kan scheppen. En dit doet ze soms met een knipoog.
En het verhaal? Dat loopt goed en aan het eind van het boek is de cirkel rond. Hoewel ik dit een eigenzinnig boek vind, is een bepaalde vonk niet overgeslagen om het met meer dan drie sterren te waarderen. Maar Vargas staat zeker garant voor enkele uren aangenaam verpozen in Franse sferen.