Lobsters is een awkward, maar daardoor nog hilarischer, en op sommige momenten ook heel herkenbaar, boek. Het gaat over een meisje, Hannah, en een jongen, Sam. Beiden proberen heel erg hard om hun maagdelijkheid te verliezen, wat toch iets moeilijker blijkt te zijn dan ze dachten. Cue: nog meer heerlijke awkward momenten en een schaterlachende Iris. Ja, dit is een van de boeken die je niet in het openbaar leest omdat de mensen om je heen om de paar minuten raar naar je kijken, als je bij het volgende te-grappig-voor-woorden moment weer vol in de lach schiet!

Om eerlijk te zijn heb ik lang getwijfeld of dit boek wel wat voor mij zou zijn. Oké de kaft alleen zou reden genoeg moeten zijn om hem aan te schaffen. Stel je voor hoe lekker opvallend en vloekend hij in je boekenkast zou staan pronken! Ik ben echter een beetje afwachtend als het om “gehypte” boeken gaat. Wat nou als ik net die persoon blijk te zijn die er niets aan vind?

Zo twijfelend stond ik voor de zoveelste keer met dit boek in handen. Tot me de volgende tekst opviel op de achterkant van het boek: “Twijfel je nog? Lees dan blz 42-43!” Natuurlijk gedaan, om vervolgens linea recta naar de kassa te lopen, mèt het boek! Dus voor andere twijfelaars, lees net als ik deze twee bladzijdes en voor je het weet heb je Lobsters in huis. Het geeft precies de juiste weerspiegeling van hoe het hele verhaal in elkaar zit en geeft meteen een mooi voorproefje van alle hilariteit!

Lobsters was verrassend genoeg ook een verhaal met diepgang en niet het oppervlakkige boek waarvan ik dacht dat het zou zijn. Nee, het bevat goed uitgewerkte personages en liet op een leuke wijze een gedeelte van de reis zien die Hannah en Sam maken om volwassen te worden, althans pogingen doen tot. Het beschrijft de niet zo makkelijke situatie die Hannah met haar beste vriendin heeft en hoe ze daar mee om gaat, wat een welkome toevoeging was aan dit leuke verhaal.

Ook al was de onverwachte diepgang een aangename verrassing, Lobsters was natuurlijk wel voorspelbaar. Zeker als op de voorkant al staat aangegeven dat dit boek een happy ending heeft, hoe anders kan het dan aflopen? Zoals echter die beroemde quote al aangeeft: maybe it's not about the happy ending, maybe it's about the story, de reis ernaar toe. Deze reis hebben Tom & Lucy uniek gemaakt. Zo vinden onze hoofdpersonages elkaar na een eerste ontmoeting allebei heel leuk, echter blijven ze niet bij Toilet Boy en Cassis Girl hangen. Ze spreken gewoon af met andere meiden en jongens.

In andere verhalen zou nu een grote zoektocht zijn opgezet om de identiteit van die mysterieuze, maar o zo leuke persoon te achterhalen. Want hij of zij is zeker de ware! Het was dan ook lekker verfrissend om te lezen dat Hannah en Sam accepteren dat het een toevallige ontmoeting was en dat de kans klein is dat ze elkaar nog een keer zien, hoe jammer ook.

Het allerleukste aan dit boek was, naast alle hilarische en awkward momenten, toch wel de herkenbaarheid. Het gaat over volwassen en verliefd worden. De eerste keer. Allerlei dingen en gebeurtenissen waar je als tiener mee te maken kreeg. Zo leuk om te lezen dat niet alleen ik met deze zaken zat :)

Conclusie
Met Lobsters hebben Tom & Lucy een heerlijk coming of age verhaal geschreven, waarin hilariteit en awkwardness de boventoon voeren. Heel herkenbaar voor tieners, maar ook voor ex-tieners. Het einde alleen al is goud waard, verzeker ik je. Nog steeds niet overtuigd? Lees dan net als ik blz. 42 en 43 en voor je het weet staat deze schoonheid al vloekend op je boekenplank :)

Deze recensie verscheen als eerste op CarpeLibra.nl