Eline is een mooie roman, ik vind de cover heel mooi met een oude foto net als op de andere historische romans van Michelle. Het verhaal geeft een goed tijdsbeeld neer over het leven van een jonge vrouw van 100 jaar geleden.
Door de briefwisseling met de beste vriendin van Eline en de tante van Wieger lezen we ook wat deze oorlog doet met de mensen in Engeland en Duitsland. Het wordt daardoor een mooi compleet en bijna persoonlijk verhaal.
De schrijfstijl is rustig, Michelle neemt de tijd om te vertellen wat ze wil zonder af te dwalen of teveel in detail te treden. Ze neemt je helemaal mee in de veranderende wereld en gedachtes van de hoofdpersoon. Het boek is vanuit Eline geschreven en krijgt mede door de brieven en de open blik en belangstelling voor anderen van Eline diepere lagen. Ze verwerkt geschiedenisfeiten over de eerste wereldoorlog, de griepepidemie die volgt en het kiesrecht voor de gewone man en vrouw in het boek zonder dat het saai wordt.
Elines blik op de wereld om haar heen verandert door wat ze allemaal in een korte periode meemaakt en de lezer krijgt dat goed mee. Ze brengt ook mooi in beeld hoe de beslissingen uit de politiek gevolgen hebben voor de gewone man en andersom. Door het stemrecht te wijzigen veranderde toen de politiek in Nederland. Toen was het een aardverschuiving.
De hernieuwde kennismaking met oude bekenden uit de eerste roman van Michelle was verrassend en verfrissend. De gesprekken die ze met deze mensen voert laten je nadenken over hoe blij je als vrouw mag zijn met de rechten en vrijheden die je nu hebt en dat het nog geen 100 jaar geleden totaal anders was.
Eline is zoals ik al zei een mooie roman met bijzondere thema’s om heerlijk in te verdwalen en om echt van te genieten.