Hendrik Groen is het pseudoniem van een voor mij onbekende schrijver. Ik heb geen idee of deze auteur de belevenissen van deze bejaarde man en zijn vrienden in het verzorgingshuis heeft verzonnen, of dat hijzelf of iemand anders ze daadwerkelijk heeft meegemaakt, maar ze zijn in ieder geval levensecht.

Hoewel ik op sommige momenten hardop heb moeten lachen om alle kleine oorlogjes die in het verzorgingstehuis worden gevoerd tussen de bewoners onderling en met het personeel, met name de directie, realiseerde ik me tegelijkertijd dat de dagboeknotities van Hendrik Groen op zijn minst een ironische kijk op de realiteit zijn. Hilarisch en pijnlijk tegelijk, en op sommige momenten eenvoudig weg ontroerend. Een heerlijk boek om te lezen.