Cleo lijdt haar leven lang al aan de verhalen en roddels die haar achtervolgen. Als ze de kans krijgt te ontsnappen naar Frankrijk, grijpt ze die kans; ze gaat het huis van verre kennissen opnieuw in de verf zetten.
Als ze toevallig in de tuin van de buren komt, leert ze de buurman kennen. Langzamerhand bouwen Cleo en buurman Luc een band op. Die band wordt zo hecht, dat ze naar elkaar toegroeien. Maar iemand vertrouwen lijkt moeilijk als het vertrouwen al eens geschonden is.
Dit is het thema dat steeds terugkeert in het boek: vertrouwen in jezelf en iemand anders krijgen ondanks slechte ervaringen in het verleden. Want ook Luc heeft daar het nodige met meegemaakt.
Ook gaat het verhaal deels over de verwachtingen die de moeder en zus van Cleo hebben en hoe moeilijk het is om met die verwachtingen om te gaan.
Het verhaal volgt vooral Cleo, maar zo af en toe maakt de lezer ook kennis met de hersenspinsels van Luc.
Het boek speelt af in Frankrijk, in de buurt van Montpellier. Het landschap wordt zeer uitgebreid en boeiend beschreven. Hoewel de karakters in het boek het niet makkelijk hebben, is het boek absoluut niet zwaarmoedig.
Het boek leest makkelijk weg. Dat komt vooral door het toegankelijk taalgebruik. Omdat de hoofdstukken en “scenes” niet te uitgebreid beschreven worden, zit er vaart in het verhaal.
Het boek behoort tot het genre feelgood, hoewel de karakters in het boek zich niet altijd “good” voelen. Het verhaal kent een aantal vrolijke situaties, maar het is geen humoristisch verhaal. Het gaat vooral over de band die Cleo en Luc opbouwen.
Dit boek is het derde boek van de hand van Marina Folkers, een Nederlandse schrijfster. Cleo is in het boek Engelse, het boek speelt zich af in Frankrijk, dus is het verrassend om, na het lezen van het boek, er achter te komen dat het door een Nederlandse schrijfster geschreven is.