Wie niet weg is is voor mij een eerste kennismaking met Piet Baete.
Cover is heel mooi maar zette me op het verkeerde been qua verhaal omdat deze thrillerachtig aandoet (ofwel zie ik overal thrillers in).
Na een moeizame start en het herlezen van de korte inhoud heb ik mijn denkwijze aangepast en las dit boek zeer vlot.
Wie niet weg is gaat over Tristan, in de eerste plaats, en Clarisse. Samen besluiten ze (eigenlijk alleen Clarisse) ieder hun eigen weg te gaan en misschien dat ze elkaar in de toekomst nog wel eens terug vinden.
Dit is een eerste gegeven in het verhaal dat zeer suggestief overkomt.
In zijn zoektocht naar Clarisse komt Tristan verscheidene mensen (vrouwelijk en mannelijk) tegen die hem ieder op zijn/haar eigen manier terug zijn leven op de rails probeert te krijgen. Het meest aangename vond ik Magnus.
Veel metaforen en overdenkingen gaven me bij het lezen het gevoel of ik op de bank bij de psycholoog lag.
Eens je de sleutel tot dit verhaal krijgt, valt alles op zijn plaats en kan er alleen maar van verwerking sprake zijn.
Voor sommige lezers zal dit een zeer sterk verhaal zijn, anderen zullen het als saai typeren. Voor mij is het zeker het overdenken en een 3,5 sterren waard.