In deel 23 van de serie over Kinsey Millhone is het restaurant van Rosie gelukkig een groot deel van de tijd gesloten. Het heeft een grondige schoonmaakbeurt nodig en Rosie is met William naar zijn zuster, die na een val bezig is met een revalidatie. Niet al te veel slechte wijn en vreselijk eten dus.
Wat gebleven is, is de grote aandacht en de vanzelfsprekendheid waarmee wapens gebruikt worden. Iedereen heeft er op zijn minst een of twee en gebruikt deze of het normaal is.
Het thema waar Kinsey zich mee bezig moet houden is het daklozenprobleem en de daarmee samenhangende drankzucht en het drugsgebruik. Een dakloze is dood aangetroffen en heeft geen bezittingen. In zijn zak zit een papiertje, met daarop de naam van Kinsey. Ze heeft geen idee wie de man is, heeft hem nooit eerder gezien of gesproken.
Een andere raadselachtige dode is een wat schimmige collega privédetective van Kinsey. Hij is doodgeschoten met (daar gaan we dus weer) een van zijn twee eigen vuurwapens.
Zo op het oog lijken beide sterfgevallen niets met elkaar te maken te hebben, maar als Kinsey vragen gaat stellen en veel paperassen doorzoekt, blijkt dat toch niet helemaal waar.

Dit deel was beter dan het vorige, maar ik begin een kleine Kinsey-moeheid te vertonen. Nog twee delen te gaan. Snel maar even lezen die twee, dus.