Na het boek Water voor de olifanten wilde ik al een tijdje een ander boek van Sara Gruen lezen. Uiteindelijk is dat dit boek geworden. Helaas is het heel anders en kun je je nauwelijks voorstellen dat beide boeken door dezelfde schrijfster geschreven zijn. Waar Water voor de olifanten schitterend opgebouwd is met een historisch kijkje bij de rondreizende circussen aan het begin van de twintigste, is dit een simpele roman. Een beetje in de trant van de Paardenfluisteraar, zoals de kaft terecht vermeldt. Het is op zich geen slecht boek maar door het andere boek had ik er meer van verwacht. Dit is allemaal een beetje zoetsappig en de hoofdpersoon vond ik nogal een aanstellerig type. Dus tsja, je moet het boek misschien lezen zonder verwachtingen van tevoren en dan is het gewoon een aardige roman die lekker leest als je een middagje in de zon zit.