Was vorige maand in Noord-Noorwegen, ook op de Noordkaap en las onderweg dit boek! Heel erg boeiend, helemaal niet verwarrend, integendeel en ook de hoofdpersoon is géén eigenwijze journalist, zoals ik in veel recensies maar tegenkom en die elkaar maar herhalen, maar iemand die zélf nadenkt.
Een goede roman met interessante verhaallijnen en div. ontknopingen. Ik lees erg veel Scandinav. romans en bijna nooit thrillers en deze is de gunstige uitzondering. Ik vind het geneuzel omtrent dit boek nogal kleingeestig: de een zeurt over zoveel Ijslandse namen, gék hè in een IJslands boek. Een ander over een kanarie als huisdier enz. Namen zijn lang op Ijsland omdat het patroniemen zijn, soms materniemen. Je leest dus aan de naam af wie je vader of moeder zijn.
Omdat sommige voornamen al vrij lang kunnen zijn, kan met -dottir of -son de naam aardig lang worden. Mooi, toch!
Verder betwijfel ik of de schrijver wel van Finse afkomst is, zoals door Hebban gesteld wordt, zijn naam is typisch IJslands en zijn levensverhaal ook. Geboren in Reykjavik, heeft hij wel in het buitenland gestudeerd, maar voor zover ik weet is de man IJslander.
Dus inderdaad niets voor zoete koek aannemen, net als de hoofdpersoon! Jammer dat er van deze schrijver zo weinig in het Nederlands wordt vertaald, net als Kristin Marja Olafsdóttir e.a.
Boek zit vernuftig in elkaar en leest als een trein!