De auteur heeft het voor elkaar gekregen om een wat droog verhaal toch op zo'n manier te vertellen dat het boeiend blijft. De beschreven personages zijn beeldend neergezet. Omdat dit verhaal voor een groot deel autobiografisch is, is het de vraag hoeveel plezier de schrijver zelf heeft gehad in zijn werk als ambtenaar. Naast de werkbelevenissen wordt ook de relatie met zijn ouders en hoe deze in de loop van de jaren verandert mooi en kwetsbaar beschreven. Dit zou niet één van de eerste boeken zijn die ik zou aanbevelen als je nog niet bekend bent met Ward Ruyslinck. Begin dan bv met "wierook en tranen", "de ontaarde slapers" of "wurgtechnieken".

Hieronder een passage uit het verhaal om even de sfeer te proeven.'
“Zolang zij er nog was, was mijn jeugd nog niet helemaal voorbij, waren de verwachtingen en de onuitputtelijke voorraden van troost en vergiffenis er nog, en was mij een veilige, beschutte plaats in de menselijke samenleving toegewezen. Sindsdien was de werkelijkheid van jaar tot jaar verbleekt en had ik, als een jong geplukt en mooi generfd eikeblad verdrogend en verbrossend tussen de bladen van een boek, verzuimd ze bij te kleuren.”