SAMENVATTING EN MIJN MENING
De auteur dicht over dieren, seks en dood. Haar gedichten zijn niet alledaags. Op lyrische, banale en humoristische wijze laat ze serieuze zaken van het leven samensmelten in haar gedichten.

De bundel is onderverdeeld in drie afdelingen, die de cyclus van het leven weergeven.

De bundel begint bij In Artis ruikt het net als thuis, gevolgd door Liefde is nooit het probleem en als laatste De sirenes jankten.

In het gedicht Uit de tijd, is met name onderstaande strofe mooi. Je voelt emotie en haperende trillingen en krijgt er een beeld bij.

Haar klankkast was gebarsten en zilver haar buitenkant.
We gaven haar bakjes water Streelde de haperende toetsen.

In Dooraderd marmer springt de laatste strofe eruit. Deze raakt.

Schoonmoeder is overleden in Dochter van dienst en dit gedicht beroert.

Lola beter het eerste gedicht van deze bundel, is zowel grappig als lief.

Haar flesje dronk ze op zijn schoot.
De arme man ging bijna dood.
Het olifantje was nog klein,
maar voor een mensenschoot te groot.

Oma’s hanenpoten maken duidelijk waar de titel van deze bundel vandaan komt, al zou je als lezer niet het woord ‘maaide’ verwachten in de laatste zin.

Het gedicht koelkast is mooi, maar was nog krachtiger geweest als het was begonnen met Blauwe schimmel op de ham.

In een aantal gedichten zijn ritme en klank moeilijk te vangen. Is er geen verbinding en voelt daardoor een beetje als los zand.

Als lezer begrijp je soms niks van de gedichten, maar zijn ze wel mooi door het woordgebruik.

In alle gedichten proef je de geestigheid van de dichter. Soms hard, dan weer ontroerend of banaal.

Katelijne schuwt geen enkel onderwerp of woord. Ze maakt gretig gebruik van de dichterlijke vrijheid, en deze stijl past ook bij haar gedichten.

Als lezer zullen de meeste gedichten je aanspreken, omdat het over het leven gaat.
Van geboorte tot de dood en alles daar tussenin.

3,5 ***