Thrillers met meer dan 300 blz. willen nog eens verzanden in uitvoerige beschrijvingen van allerlei trauma’s, oeverloze dialogen die niets toevoegen, pseudopsychologisch geneuzel of slaapverwekkende detailbeschrijvingen. In dit debuut van Clara Weiss (420 blz.) ligt het tempo ook traag en wordt het leven op de Beierse alm uitvoerig met veel oog voor detail beschreven, maar dat doet de schrijfster op dusdanige prettige wijze, dat het allesbehalve stoort. Het plot zit ook solide in elkaar met een paar heel verrassende wendingen. Enige minpunt is dat er een paar ongeloofwaardige trucjes worden toegepast om het plot te laten slagen. Niettemin is dit een van de leukste boeken die ik de laatste tijd heb gelezen.