Frank van Pamelen is terug met een nieuw verhaal over professor Olivier Huizinga, en hoe! De Vliegende Hollander is een gezwinde sneltrein van spanning en geschiedenis geworden die alleen maar in één ruk uitgelezen kan worden.

Professor Olivier Huizinga

Na ‘De Wraak van Vondel’ belandt de sympathieke Olivier Huizinga, Leidse Professor in Historische Letterkunde, in een nieuw en enerverend avontuur. Als hij in het Zeeuwse Terneuzen aankomt voor een afspraak met zijn Belgische collega Nico de Gille, blijkt zijn geliefde vriend zojuist te zijn vermoord.

Het hoe en waarom van de moord is een groot raadsel. Daarom besluit Olivier het laatste project van Nico de Gille onder de loep te nemen: het vinden van vier geheime brieven. Deze brieven zijn geschreven door Frederick Marryat die in 1939 ‘De Vliegende Hollander’ schreef.

Er volgt een duizelingwekkend spannend verhaal over het ontrafelen van een eeuwenoud geheim, vol geschiedenis, raadsels en heel veel actie.

De Vliegende Hollander verveelt geen moment

Ik heb De Vliegende Hollander in twee avonden uitgelezen, het is ontzettend spannend en het verhaal verveelt geen moment. De locaties van het verhaal wisselen tussen Terneuzen en Londen. En het geheim dat via de brieven van Frederick Marryat uit de doeken wordt gedaan, leidt van het spookschip De Vliegende Hollander naar verschillende hoofdrolspelers uit de geschiedenisboeken.

Een tip voordat je begint met lezen: ga eerst even naar de Wikipedia pagina van het spookschip De Vliegende Hollander. De uitleg hierover is namelijk wat karig.

De Nederlandse Dan Brown

Al na een paar pagina’s had ik het gevoel dat ik een boek van Dan Brown aan het lezen was. Frank van Pamelen weet het succesvolle format van de DaVinci Code goed aan te houden. Hij gebruikt immers ook een innemende, ietwat nerdy hoofdpersoon, een pakkend verhaal en een stortvloed aan interessante historische feiten.

Van Pamelen is met zijn heldere en beschrijvende schrijfstijl duidelijk een betere schrijver dan Dan Brown. Maar hij lijkt wel wat geduld te missen. Het verhaal wordt in zo’n trein snelvaart verteld dat de geschiedkundige informatie met regelmaat het onderspit delft. En dat vond ik jammer, ik had er als geschiedenis fetisjist graag meer nadruk op gehad.

Deze recensie is eerder verschenen op http://gelezen.online/