Dit is een verrassend deel in de reeks. Ten eerste omdat er meer doden vallen dan we tot nu toe bij Thomas Berg gewend zijn. Ik vond dat overigens zeker geen nadeel! Bovendien wordt bij de slachtoffers steeds een striptekening en een potlood achtergelaten, waarbij het potlood telkens op heel bijzondere wijze met het lijk een geheel vormt. Verder staat Berg in zijn opvatting wie de dader moet zijn behoorlijk alleen; dat onderzoeksrechter Hove hem niet steunt zijn we wel gewend, maar ook zijn team is het niet met Berg eens. Het conflict tussen de leiding en Berg loopt dit keer veel meer uit de hand dan een normaal verschil van mening. Ook de dader is uiteindelijk bijzonder verrassend en heerlijk intelligent. Dat maakt de verhoren een genot om te lezen. De cover van het boek past weer perfect in het verhaal.
Dat het boek 5 sterren van me krijgt, dat verrast me dan weer niet.