In dit boek volgen we Kiki die door haar manier van leven – ze gaat maar door en door, met behulp van stimulerende middelen – hard op weg is naar een burn-out.
Als haar Jeff Koons tentoonstelling in het Stedelijk na opening een rel teweegbrengt, ze instort en zichzelf in de nesten werkt, komt ze tijdelijk in een afkickkliniek terecht. Ze hoort daar natúúrlijk helemaal niet thuis, maar toch brengt het haar de rust die ze zo nodig heeft en komt ze zelfs tot bepaalde inzichten. En ondertussen is daar steeds weer Gijs, de trouwe klusjesman. Waar zou ze zijn zonder hem?
Lukt het Kiki haar leven weer op de rails te krijgen en erachter te komen wat ze écht wil?
Na de verhalen van Noor en Joost is er nu dit heerlijke feelgood verhaal over de wilde Kiki. Ik leefde ontzettend mee met hoe ze met vallen en opstaan op weg gaat naar haar verbeterde zelf, op weg naar wat ze echt wil in het leven. Ik zat vanaf het begin helemaal in het verhaal en was heel blij weer in de (kunst-)wereld van de vrienden te verkeren. Heel vertrouwd en toch weer nieuw.
Het verhaal zit vol humor, maar wist me ook heel erg te raken. En er is natuurlijk ruimte voor de liefde… Ik ben zo blij met hoe het verhaal afloopt, daar hoopte ik zo op! Ik ben alleen nog lang niet toe aan afscheid nemen van de vrienden en hun klusjesman. Dus Astrid mag van mij nog wel meer delen schrijven! Over Gijs bijvoorbeeld, of gewoon over alle vrienden samen en hoe hun leven verder verloopt…
Wat een genot deze reeks! En wat een fantastisch derde deel. WOW <3