Dit verhaal gaat over Frederik. Hij is een bijzonder geval, want hij is een eendagsmens. Hij wordt geboren en hij sterft op dezelfde dag, maar doorloopt wel alle levensfases. Van baby tot volwassene. Op zijn tocht ontmoet hij heel wat mensen en uiteindelijk komt hij op zijn eindbestemming aan: de zee.

Het is een dun boekje, 128 pagina's lang. Door de vertelstijl van Bart Debbaut vlieg je er werkelijk doorheen. Hij schrijft gevat, mooie zinnen, maar hij heeft me ook af en toe laten lachen met cliché feiten (voorbeeld: Mensen doen de deur op een kier open om te zien wie er aan de deur staat vooraleer de deur helemaal open gaat.)

Ik vind het thema in ieder geval heel origineel. Hoe komt hij er in godsnaam op om een verhaal te schrijven over een eendagsmens? Ook de kleine details in het boek vind ik goed gevonden. Voorbeeld hiervan is de koffer met kleren voor een baby, een kind, een tiener, een volwassene, ... Zoiets banaals, maar je zou het toch maar vergeten als je hierover een verhaal schrijft.

Een mooi verhaal. Debbaut is een andere weg ingeslagen en hij doet dat bijzonder goed.