De Tweede Cirkel is fascinerend en hoewel over het algemeen nogal gruwelijk, zorgen de nieuwe personages voor een interessante verandering. Genoeg oude personages om balans te behouden.

Sommige lijnen in het verhaal waren voorspelbaar, maar werkten soms verwarrend doordat er vrij vaak gesprongen werd naar een andere verhaallijn. Liever had ik gezien dat de lijn van de jongens, Tad, Zane, Jommy (en later Godfried, Servene en ...) apart was gehouden van dit boek. Toch neemt het algehele gevoel van opbouw toe en de absolute cliffhanger van een einde maakt het bijna onmogelijk om te stoppen met lezen.

Het was grappig om over de Dashati en hun wereld te lezen, hoe gruwelijk ze soms ook waren. Het boek was wel wat duister, vergeleken met de andere verhalen van Feist. Sommige personages uit de vorige boeken komen in ongebruikelijke situaties terecht.

Boek lijkt een goede opbouw naar De toorn van een waanzinnige God te zijn