Het heeft even geduurd, maar dit jaar verscheen dan toch eindelijk het nieuwe boek van Lisette Jonkman. Haar eerdere boeken heb ik met veel plezier gelezen, dus ik was heel erg benieuwd naar Helemaal het einde. Bij een recent bieb bezoek, zag ik het liggen. Ik nam het meteen mee en ben er meteen in begonnen.

Het is niet echt een boek dat je makkelijk weg legt. Ik had daar in ieder geval moeite mee. En dat geeft ook meteen aan dat Lisette Jonkman weer een erg goed boek heeft afgeleverd. Het is een verhaal waar je meteen vanaf de eerste bladzijde in zit. De personages zijn realistisch en zouden zo naast me kunnen zitten. Ook had ik af en toe echt het idee dat ik in de koeienstal stond. Het is ook lang geleden dat ik een boek las, dat ik per se uit wilde hebben. Ik heb het zelfs tot laat in de avond nog uit gelezen. Het is een ander soort boek dan de vorige. De schrijfster staat bekend om haar humor. Dat is in Helemaal het einde ook zeker aanwezig, maar ik had wel het idee dat dit toch een iets serieuzere ondertoon had.

Dat komt vooral door Roxy. Niet dat Roxy nu echt een leuk personage is. Wat had ik een hekel aan haar. Zij is op haar achttiende plotseling vertrokken uit het dorp waar ze woonde. Ze heeft het helemaal gemaakt als wereldberoemde rockster. Alle clichés over sex, drugs en rock 'n roll zijn op haar van toepassing. Ze krijgt alles wat ze hebben wil en gedraagt zich daar ook naar. Het is echt een verwend nest. Als ze uiteindelijk terug keert naar haar geboortegrond, heeft ze ook moeite om zich weer aan te passen. Ze denkt nog steeds dat ze alles kan maken, omdat ze zo'n beroemd iemand is. Maar in het dorp behandeld iedereen haar gewoon als Roxy. Gaandeweg wordt Roxy wel steeds menselijker, maar dat gaat niet zonder slag of stoot.

Iets wat er ook voor zorgde, dat ik door wilde blijven lezen is 'het geheim'. Er is een reden waar Roxy is zoals ze is. Dat heeft te maken met een gebeurtenis vlak voordat ze vertrok naar Amerika. En dat geheim wordt pas tegen het einde van het boek helemaal duidelijk. Hier en daar worden wel wat hints gegeven, maar het duurde even voordat ik de puzzel compleet had. Zeker ook omdat Roxy's verhaallijn afgewisseld wordt door dagboekfragmenten van haar vroegere beste vriend. Via die weg leer je een heel andere Roxy kennen. Uiteindelijk komt alles samen en had ik toch stiekem ook wel een brok in mijn keel.

Ook Helemaal het einde is weer een boek dat ik tot mijn favorieten kan rekenen. Het is grappig en ontroerend tegelijk. Het leest lekker weg en voor je het weet heb je het uit. Zeker als je de vorige boeken van Jonkman hebt gelezen, is dit een aanrader. Maar ook als je nog nooit iets van haar hebt gelezen (als dat echt zo is, dan wordt het tijd om dat eens te gaan doen) zal dit zeker in de smaak vallen.