Tot helemaal op het einde duurt het voor de ontknoping in zicht komt, tot dan lijkt het alsof er nog een deeltje in de reeks nodig zal zijn om uit de warboel die dit verhaal wordt, enige zin te distilleren.
Maar Peter de Zwaan slaagt er wel in, al is het op het nippertje.
Achtervolgingen, ontvoeringen en kidnappingen, bevrijdingen en knokpartijen, het boek staat er bol van. Eigenlijk gelukkig dat degenen die vastgebonden en opgesloten worden nooit naar het toilet moeten, dat zou me een onsmakelijke smeerboel worden...
De humor is teruggekeerd en duidelijk een blijvertje, de korte weergave van gesprekken via de mobiel is ondertussen alweer een verouderd stijlkenmerk en komt soms een beetje overdreven langdradig over, voor de rest is het gewoon een topper zoals zovele andere delen in de reeks ronde 2 Hollanders, pardon Nederlanders, en de ene Amerikaan die mekaar zo goed aanvullen.