Na een fantastisch debuut is het natuurlijk lastig om nog zo'n topper af te leveren. Dit tweede deel in de serie vind ik een stuk minder. Dat ligt deels aan mijzelf: de verrassing is er af en ik was minder geconcentreerd tijdens het lezen. Ondanks dat blijf ik fan van de 11-jarige Flavia de Luce. Heerlijk hoe ze om alle volwassenen heen zwermt en haar eigen route volgt op weg naar de waarheid.
Het thema in het eerste deel (zeldzame postzegels) sprak mij enorm aan. Ik heb nog een oude verzameling op zolder staan en was net aan het overwegen om die van de hand te doen, dus dat was wel erg toevallig. In 'Het stroeve touw' is er eigenlijk niet echt een thema, de moord gebeurt pas halverwege het boek en de plot is erg dun. Ik was nogal teleurgesteld in het feit dat de familie van Flavia nauwelijks uit de verf komt. Ik hoop echt dat de beide zussen in navolgende delen flink de ruimte krijgen en dat de geheimzinnige Dogger meer uitgediept wordt.
Op naar deel drie!