Layers van Ursula Poznanski gaat over Dorian. Hij leeft op straat tot hij wakker wordt naast een lijk en door een vreemde man wordt aangesproken die veel van hem lijkt te weten. Wanneer Dorian besluit om met hem mee te gaan voor een beter leven op te bouwen, vraagt hij zich na een tijdje af of zijn leven op straat niet beter was dan waarin hij later allemaal verzeild raakt.

Poznanski (eerder van haar verscheen Erebros) weet in dit verhaal de werkelijkheid flink onder de loop te nemen en te verbuigen. Je leest continu vanuit het perspectief van Dorian waardoor je net zoveel (of zo weinig) informatie in handen krijgt als hij zelf. Dit zorgt voor een hoop spanning maar af en toe ook voor wat langdradige stukken. De gebeurtenissen zorgen er dan wel weer voor dat je door wilt blijft lezen. Je wilt weten bij wat voor soort mensen Dorian terecht is gekomen. Wat zijn rol in het systeem is en in de toekomst wordt. Maar voornamelijk waarom en waardoor al die opmerkelijke en tegenstrijdige dingen om hem heen gebeuren.

Er wordt vanaf het begin een harde realiteit neergezet. Een jongere die op straat leeft en moet weten te overleven. Ook de rol van media zoals computers, telefoons en andere gadgets worden flink onder handen genomen waardoor je je gaat afvragen of we echt wel beter af zijn met zo veel kennis, wetenschap en ontwikkeling. Met zeer krachtige argumenten en ontdekkingen zet de schrijfster een wereld vol onderliggende motieven neer.

De schrijfstijl is zeer prettig. Pagina's staan niet te vol en korte zinnen zorgen ervoor dat je gemakkelijk door kunt lezen. Hoewel er minder aandacht wordt besteed aan gevoelens van het hoofdpersonage, krijgt Dorian een eigen persoonlijkheid. Al zijn gedachten en afwegingen komen helder maar uitgebreid aan bod in de alinea's.

De ontknoping liet iet wat lang op zich wachten, maar was zeer onvoorstelbaar en het lezen zeker waard.