Nooit meer bang is zo'n boek dat je bij je strot grijpt en niet meer loslaat tot je de laatste bladzijde hebt omgeslagen. Hoewel het normaal niet mijn genre is besloot ik het toch een kans te geven en wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan.

Dat het min of meer draait om de (waargebeurde) aanslag in Brussel maakt het verhaal nog eens zo aangrijpend. Dit boek is een wervelwind aan emoties. Medelijden, ongeloof, verdriet... Zat ik het ene moment hardop te lachen in de trein (terug van de boekpresentatie van dit boek), het volgende moment had ik tranen in mijn ogen en ik las het dus ook in drie uur uit.

Omdat dit verhaal zoveel 'diepere lagen' heeft, en zoveel heftige onderwerpen (coma, kanker, rouw, verdriet en een aanslag) ga ik verder niet inhoudelijk in op het verhaal, de samenvatting kun je overal lezen.

Hou je van een goede portie drama?
Koop dit boek. Een deel van de royalties gaat naar een van de overlevenden van de aanslag in Brussel, en er is ook een liedje dat bij dit boek hoort. Zoek het op!