Gwendolen Howard leefde met en voor vogels. Vooral koolmezen hadden haar voorkeur. Ze schreef boeken over haar leven met vogels en haar bevindingen. Eva Meijer gebruikte de feiten over haar leven, las haar boeken en vulde sommige stukken zelf in.
In elk hoofstuk wordt een fase of belangrijke gebeurtenis uit het lezen van Len beschreven. Tussen de hoofdstukken staan aantekingen over Ster, een koolmees, die Len had leren tellen.
Len heeft altijd mensen om zich heen gehad, maar toch trekt ze zich terug; van het gezin waar ze opgroeide, het orkest waar ze jaren in speelde, mensen om zich heen. Want de vogels kwamen altijd op de eerste plaats.
Eva Meijer verteld het verhaal over Len Howard op een rustige manier, maar nergens wordt het saai, nergens dut het verhaal in.
Het is het verhaal niet vrolijk, ook niet triest. Wel sober. Waarschijnlijk zoals het leven van Len Howard was:
Ev Meijer heeft een goed beeld geschetst van deze vogelonderzoeker.