Dit verhaal speelt zich af in een dorpje in Drenthe, aan het eind van de jaren ’50 van de vorige eeuw. De herinnering aan vervlogen tijden en oeroude legendes over de Witte Wieven zijn nog springlevend.
Lisette komt erachter dat de dood niet altijd het einde hoeft te zijn, ze ziet dingen die anderen niet zien en raakt verstrikt in een net van halve waarheden en geheimen. Sommige dingen komen wel erg dichtbij, als het een aantal van haar beste vrienden aangaat. Wat moet ze doen? De toekomst van haar vrienden staat op het spel. Lisette gaat op zoek naar het verleden om haar vrienden te kunnen redden.
De hoofdpersonen in het boek worden goed genoeg beschreven om je in te kunnen leven. Lisette en haar klasgenoten leven dan wel in de jaren ’50 maar de problematiek is van alle tijden, je kan je goed inleven. Verder zijn er nog veel meer personages in het boek, die allemaal min of meer beschreven worden. Het zijn er te veel om op te noemen. Al deze personen hebben uiteindelijk met elkaar en het verhaal te maken. Lisette is zeker niet bang om straf te krijgen, ze doet gewoon wat haar het beste lijkt.
Het boek leest vlot, de hoofstukken zijn niet al te lang. Er lopen meerdere verhaallijnen door elkaar heen, in het begin moet je even wennen en er achter komen waarom de schrijfster dit zo geschreven heeft. Ook staan er schuingedrukte stukken tekst in, het is wel meteen duidelijk wat daar mee bedoeld wordt.
Het is een spannend, historisch fantasie verhaal vol met mysterieuze zaken ,er zit humor en romantiek in en je steekt veel op over de geschiedenis van de Witte Wieven en hunebedden. De opbouw naar het eind is goed, het is een eind dat past bij het verhaal, maar dat je niet ziet aan komen.
Voor mij is dit het eerst boek van deze auteur. Dat is een fijne kennismaking.