Met dank aan Wilma Seijbel van uitgeverij Karmijn voor het opsturen van dit recensie-exemplaar.
Het verhaal speelt zich af in het Engeland in de jaren ’50. In het geïsoleerde kustplaatsje Hardborough, waar overstromingen aan de orde van de dag zijn, koop Florence Green, een weduwe van middelbare leeftijd, een mooi historisch pand om er een boekhandel in te beginnen. Het is een oud, tochtig en vochtig huis waar klopgeesten in huizen. Iedereen heeft zo zijn mening hier over, maar Florence is vastbesloten. Ze heeft geen kaas gegeten van ondernemen en heeft geen idee wat er allemaal bij komt kijken maar Florence zou Florence niet zijn als ze niet zou doorzetten. Ze krijgt hulp van een 10 jarig meisje, Christine, die er ook weer andere ideeën op na houdt. Er komt een heuse winkelbibliotheek in de winkel, waarin mensen boeken kunnen lenen in plaats van kopen. Zou het lukken om er een goed lopende winkel van te maken?
Het verhaal ademt de sfeer uit van het Engeland van 70 jaar gelden maar zou net zo goed in het heden kunnen plaatsvinden. Je kan je goed voorstellen hoe het leven moet zijn in dit kustplaatsje en welke problemen de mensen toen hadden. Je voelt met Florence mee, die ondanks alles doorgaat en zich niet van de wijs laat brengen. Een vrouw naar mijn hart. Christine is een eigenwijs kind, die ook precies weet wat ze wil en dat laat merken ook.
Het grootste deel van het verhaal speelt zich in de boekhandel af. De cover is erg mooi gekozen, als je die ziet wil je meteen weten wat er achter de deur zit of in dit geval staat.
De schijfster, Penelope Fitzgerald, schreef pas op haar 58e haar eerste boek .Op haar 78e haar laatste. Ze is vier keer doorgedrongen tot de bekende shortlist van de Booker Prize, die ze een keer won. Dit is de eerste roman die in het Nederland vertaald is.