Het reisgezelschap van Tolkien, Het desolate landschap van McCarthy en de horror van King: De oversteek doet overal wel een beetje aan denken. Cronin vertelt zijn verhaal met verve maar het moet wel je smaak zijn. Het boek is sterk in het beschrijven van de indringende belevingen en relaties van de hoofdpersonen. Het horrorgedeelte was niet echt aan me beteed. Veel gemuteerde griezels en een continue stroom van personages die het einde van het boek niet halen. Dat had voor mij wel een graadje minder gemogen. Een open einde waar je van moet houden: geschreven voor een volgende deel lijkt me.
Ondanks alles leest De oversteek toch wel lekker weg. Na tien dagen tijd was ik door die dikke pil heen. Dat zegt wel iets over de schrijfkwaliteiten van Justin Cronin. Geen absolute topper maar heel aangenaam leesvoer voor de liefhebber.