De voor de liefhebber van historische romans aantrekkelijke cover geeft een klein tipje van de sluier weer over het leven in de 16de eeuw van Fay Lieveheer Jansdr.

Fye had zich als kind haar leven zo anders voorgesteld. Ze bleef nadat ze van elkaar gescheiden werden hoop houden dat haar vriend Laurens op een dag voor de deur zou staan om haar hand te vragen. Het bleek een zure beet om door te slikken dat de zoon van een appelboer dit vroeg en haar moeder dit ondanks het standsverschil toestond omdat het gezin na de zelfmoord van haar vader berooid achter bleef.

Fye leert te houden van Ger net als dat hij schoorvoetend om leert gaan met een eigenaardigheid van Fye: ze lijkt in haar dromen gebeurtenissen te voorzien, maar Ger wil niet dat hier ruchtbaarheid aan gegeven wordt. De enige steun en toeverlaat is voor Fye haar rijke vriendin Jacoba, aan haar verteld ze haar dromen en twijfels zeker nadat ze op een dag Laurens voor haar kraam ziet staat en hij contact met haar zoekt.

Maar is het wel zo verstandig om contact te hebben? Laurens blijkt toch een heel andere denkwijze door de invloed van Calvijn te hebben dan het geloof waarmee ze opgegroeid zijn en die tijd laaien de verschillen tussen protestanten en katholieken erg op. Dit in combinatie met de gave van Fye en de uitbraak van de beruchte Weeshuisziekte zorgt voor een explosiviteit in het leventje van het gezin van Fye waardoor er een hoop appeltjes boven tafel komen die geschild dienen te worden.

Dit debuut van Jacobine van der Hoek leest door de korte hoofdstukken vlot weg en als je de specifieke gebeurtenissen in het boek googelt is te merken dat er echt wel research is gedaan om deze in de juiste tijd op de juiste plek te plaatsen. Toch zorgt dit gedegen research gevoelsmatig dat het einde van het verhaal niet lekker afsluit. Maar zou dit mij ervan weerhouden een volgend boek van Jacobine te lezen?