Mijn eerste Deon Meyer. In het begin had ik er wat moeite mee. Het gebruik van de tegenwoordige tijd, de snel afwisselende scenes, de afrikaanse namen en benamingen. Maar geleidelijk aan -na een doorworsteling van de eerste 150 pagina's- kon ik het wel smaken. Twee ogenschijnlijk niks met mekaar te maken moorden worden gebracht in een context die vandaag nog brandend actueel is: Mensensmokkel en #MeToo toestanden.
Eenmaal het verhaal -dat zich afspeelt over een tijdspanne van 13 uur- onder stoom komt, is er geen houden mee aan en leest het boek als een lier. Beide moorden blijken dan toch een raakpunt te hebben. Voor een buitenstaander (niet Zuid Afrikaan) is het toch wat wennen aan de gebruiken en de benamingen. De verwerking van de onderliggende spanningen en problemen tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Z-Afrika is een goede aanvulling op het verhaal. 7/10 of te wel 3,5 rond ik af naar 4 omdat het verhaal toch goed ineen zit.