Het Vijfde Seizoen staat hier al bijna een half jaar, misschien wel langer in de kast om te lezen. Telkens zie ik andere bloggers erg enthousiast over het verhaal vertellen. Dus de verwachtingen waren best wel hoog. En de tijd om het boek te lezen was er echt wel gekomen, zeker nu de Nederlandse vertaling eerder deze maand op de markt verscheen.

De Gebroken Aarde serie van N.K Jemisin is zonder twijfel een schot in de roos. Het Vijfde seizoen en ook zijn opvolger The Stone Sky wonnen allebei een Hugo Award en zijn alom geprezen in de boeken-gemeenschap. En hoewel ik kan begrijpen waarom, moet ik aan het begin van deze review al meteen toegeven dat de reeks niets voor mij was. Misschien omdat mijn verwachtingen anders waren. Of misschien wel gewoon omdat dit te veel Dystopian was voor iemand die absoluut niet van Dystopian houdt.

Maar ik ben dus de ene lezer die op goodreads een review met 3 sterren heeft gegeven... Aangenaam, ik ben kennelijk de enige persoon die in de laatste 3 jaar niet van zijn sokken werd geblazen door Het Vijfde Seizoen.

Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat het een slecht boek is. Om te beginnen is de wereld opbouw echt fantastisch. Ik moet eerlijk bekennen dat ik maar zelden schrijvers tegenkom die zo gedetailleerd en realistische een wereld op papier weten te brengen. En alleen daarvoor zou je het boek moeten lezen. N.K Jemisin heeft zonder twijfel een gave om werelden te creëren. Daarnaast heeft ze ook een erg aangename schrijfstijl die je weet te boeien en makkelijk wegleest.

Wat dan mijn grootste probleem met het boek was? Het feit dat ik totaal geen enkele band opbouwde met de personage. Dat kwam deels doordat het hele verhaal nogal een chaotisch geheel is waar je als lezer echt wordt ingegooid. Een beetje pompen of verzuipen zullen we maar zeggen. (Het Vijfde Seizoen is een absolute afrader voor mensen die graag vragen beantwoord zien in een verhaal.) 90% van de tijd was ik me aan het afvragen wat er nu eigenlijk aan de hand was.

Daarnaast ben ik volgens mij ook met de verkeerde verwachtingen in het boek gestapt. Ik wou namelijk een boek lezen over de Apocalyps. Een boek dat tot de nok gevuld was met natuurrampen en steden die van de map gewist werden en ga zo maar door. Het Vijfde Seizoen is geen Apocalyps boek. Het is een Dystopian boek met iets wat een beetje op een Apocalyps kan lijken als je het van ver genoeg bekijkt.

Daarnaast is het eigenlijk een vrij rustig voortkabbelend boek. Om de een of andere reden staat het boek vol actie zonder dat er echt spanning of actie is. En als je deze zin nu vrij verwarrend vind als lezer.... dan kan je beter niet aan Het Vijfde Seizoen beginnen. Want het verhaal zelf is nog veel verwarrender.

EINDCONCLUSIE HET VIJFDE SEIZOEN
Het Vijfde Seizoen is een klassiek voorbeeld van de break-up line: 'Het ligt niet aan jou, maar aan mij.' Zoals ik al zei de wereld waarin het verhaal zich afspeelt is echt adembenemend mooi gecreëerd. Er zitten enkele erg leuke plottwists in. Ik begrijp waarom dit boek prijzen wint en heel wat lezers het een warm hart toedragen. Maar ik ben niet een van die mensen. N.K Jemisin is zonder twijfel een getalenteerd schrijfster, maar ze is gewoon geen schrijfster voor mij.