Mijn mening

Het verhaal wordt vanuit 3 perspectieven verteld:

Charlie de rechercheur die terug moet naar haar geboortedorp
een deel dat “de bewuste dag” heet en vanuit Annabelle verteld wordt
een deel dat “daar en toen” heet en over Rosa en Alice gaat
Vooral de rol van het laatste deel blijft lang onduidelijk. Uiteraard vorm je je vermoedens over wat het met het heden te maken kan hebben, maar ik werd toch onaangenaam verrast. Het was te erg…Maar dus juist goed. Een goede thriller heeft soms van die momenten die je eigenlijk niet wilt lezen.

Charlie is een klassieke rechercheur, wederom inclusief rugzak aan ellende uit het verleden. Ze leeft er op los. Neemt het niet zo nauw met haar bedpartners en drinkt overmatig en overmoedig. Ook gebruikt ze antidepressiva. Doordat ze naar haar geboortedorp gestuurd wordt zal ze, tegen wil en dank, haar verleden onder ogen moeten zien. Een verleden dat op verschillende plekken en manieren haar achtervolgt.

Het is een spannend boek, en ik wilde maar doorlezen om te weten hoe alles in elkaar zou passen. Daarnaast is het vooral een triest boek dat een beeld schets van een jeugd in een dorpje op het Zweedse platteland. Desolater kan bijna niet.

Met Charlie is er een nieuw interessant personage geboren waarover ik graag nog meer verhalen zou lezen.