Voor de hoofdpersoon in dit boek is er weinig erotisch aan het naakt poseren voor studenten op de kunstacademie. Het gaat haar om het geld, al is het een confrontatie met zichzelf om zich uit te kleden voor een groep onbekenden. Typerend voor Marie Kessels gaat het de kant op van een zelfkwelling. Er 'gebeurt' eigenlijk weinig, maar tegelijk is een heel gevecht aan de gang tussen het model en en haar publiek. Ze perst zich en de mest onmogelijke poses die één voor één 'veroverd' moeten worden. Om het interessant te houden, maar ook uit een vage, beklemmende drang om zichzelf te kwellen.
Of is het een roep om aandacht?
"Als ik na een korte vakantie de vertrouwde lokalen betreed, schijnen alle voorafgaande poses, die als mallen in de ruimte zaten vastgevroren, uitgewist. Het lijkt een wonder: de dreiging van de gapende uitsparingen, zo dwingend, zo alomtegenwoordig dat ik ze nauwelijks kon ontlopen, is weg. Je zou denken dat die poses eerder in je lichaam zitten vastgevroren, maar dat is niet zo. Het is de ruimte, met alles wat daarbij hoort, die voor verstarring zorgt."