Het boek gaat verder waar deel 1 gestopt is, echter met wel wat verrassende, leuke nieuwe elementen erin, er komt een vertelpunt bij en de gedachten die we lezen zijn nu van iemand anders.

De personages ontwikkelen zich verder waardoor de emoties ook wat heftiger/rauwer worden. Schuldgevoel, onderlinge spanningen, sarcasme, zelfreflectie en verraad maken hier deel van uit.
Ik vind dat die emoties in zinnen zoals hieronder echt tot hun recht komen:

"Ik voelde me zo verdomde miserabel. Zo moe. Zo moe van het me zorgen maken over het heden en de angst voor de toekomst."

"De pijn daarvan was zenuwpijn, alsof er iemand mijn hersenen door mijn oren eruit probeerde te trekken."

"Ik zou willen zeggen dat ik mijn best deed om in leven te blijven en dat ik me met mijn nagels aan het bewustzijn vastklampte, omdat ik zeker wist dat als ik mijn ogen sloot het allemaal over zou zijn..."

De technische snufjes komen meer tot uiting, daar moest ik me wel even wat meer op concentreren om bij de les te blijven.

De dromen van Sirka komen ook weer aan bod: "En toen werd ik wakker. Hijgend. Zwetend. Het was 4 uur 's nachts en ik was compleet gesloopt." Wie herkent dit niet na een nachtmerrie. Leuk dat dit en nog wat andere zaken constante gegevens zijn die terugkomen.

Ik heb weer zeer meegeleefd met de personages en wat hun allemaal overkomt heeft bij mij "Bloed & Scherven" achter gelaten, gauw verder in deel 3.