De jonge schrijfster Tomi Adeyemi is een Amerikaanse met Nigeriaanse roots.
Het boek Children of blood and bone is het eerste boek in de serie Legacy of Orisha.
Een wereld vol magie, mythologie en de afrikaanse cultuur.

Vanaf het eerste begin, neemt het boek je mee op reis naar de wereld van Zelie, Zelie is een speciaal meisje, want zij bezit de bijzondere krachten van de Maji's.
Daarom worden meisjes zoals Zelie speciaal getraind door Mama Agba zodat de meisjes zich kunnen verdedigen tegen de soldaten als die zouden komen, want de koning van het land, koning Saran wil allemaal magie dood hebben, hierdoor hij heeft hij veel volwassen Maji's vermoord.
Gewoon omdat ze anders waren met hun donkere huid en witte haar.
Als Zelie op een dag naar de stad gaat om vis te verkopen voor zoveel mogelijk geld, raakt haar het lot van de gevluchte Amari, die op de vlucht is voor haar broer Inan, omdat ze iets belangrijks heeft gejat van haar vader de koning.

Zo gauw deze twee bij elkaar komen, proberen ze de stad uit te komen, met hulp van Zelie haar broer gaan ze proberen de magie weer terug te krijgen.
Vanaf dat moment is het een kat en muis-spel, waar je meeleeft met de avonturen die ze met zijn drieën meemaken, waar je meeleeft met Zelie en alle andere Diviners die ze onderweg tegenkomt, die vaak onder erbarmelijke omstandigheden leven.

Ondanks dat het een fantasy-achtig verhaal is, is het wel een verhaal met een hele duidelijke boodschap , het laat je stil staan over hoe het leven voor vele andere is, die dagelijks te maken met onderdrukking, discriminatie en onderdrukking, thema's waar je toch zelf over na gaat denken.
Iets wat altijd goed is, zodat je er iets aan kan doen, of bij meer mensen hun ogen open gaan.

Het was een hele tijd geleden dat ik eigenlijk iets uit dit genre gelezen had dus het was iets uit mijn comfortzone, maar dat is het mooie aan dit boek, ze zuigt je gelijk het verhaal in, ze heeft een eenvoudige stijl, makkelijke en goedlopende zinnen, veel spanning, ze blijft vaart houden in het verhaal, waardoor het je niet los kan laten, maar het is ook op zo'n manier geschreven dat je echt na gaat denken over racisme en discriminatie.

Dit verhaal smaakte zeker naar meer, en het goede nieuws is dan ook dat er een vervolg van komt, waar ik nu al naar uit kijk!