Het blijft een ongelooflijke en vooral triest verhaal. Nepalese kinderern worden bij hun ouders tegen betaling weggehaald met de belofte van een betere toekomst maar komen uiteindelijk gewoon op straat terecht. Zij die geluk hebben belanden in een weeshuis.
Nadat je een beeld krijgt van een van de weeshuizen in Nepal gaat het verhaal verder naar de zoektocht naar de ouders van de kinderen die daar wonen. Een bewonderinswaardig iniatief dat blijkbaar nog steeds verder gaat. Maar het boek zelf kon me niet echt de hele tijd boeien, vooral het gedeeldte dat de schrijver zijn en het leven van z'n dragers op het spel zet om op tijd terug thuis te raken stoorde me. En ergens werd ik ook niet echt meegetrokken in het verhaal, in het leven van de kinderen.