De dood als verteller van het verhaal.. of eigenlijk de verhalen van Liesel werkt prima. Hij is onderhoudend, vertelt tussendoor ook nog wat over zijn eigen werk en hoe hem dat bevalt. Hij heeft een geheel eigen stijl van vertellen waar ik erg aan moest wennen, maar gelukkig is het boek dik genoeg om daar alle gelegenheid toe te geven.

Het is, besefte ik halverwege het boek, de eerste keer dat ik een verhaal lees, spelend tijdens WOII van duitsers woonachtig in duitsland. Heel gewone, arme mensen die ieder op hun eigen wijze proberen te overleven.... onder Hitler, zijn woorden en (de gevolgen van) zijn daden. Alleen al daarom ben ik eigenlijk blij het gelezen te hebben.

Het is onderhoudend... het kabbelt voort, onderwijl de meest vreselijke dingen beschrijvend waar je nooit echt de vreselijkheid van meekrijgt door de wijze waarop ze verteld worden. Misschien is dat goed, maar misschien is het dat ook wel waardoor het boek niet een verpletterende indruk op mij achterlaat. Wat Liesel ook meemaakte, het wordt nooit zo treurig of indringend verteld dat het me bij de strot greep. En eigenlijk vind ik dat jammer....

Reactie gebaseerd op de Engelstalige versie: The Book thief, Pan MacMillan, Sydney, Australië