Op het vliegveld ontmoet het hoofdpersonage zijn droomvrouw. Anna Sophie is ook onderweg en ze spreken af elkaar over zes weken te spreken wanneer zij terug is in Parijs. Hij heeft zijn hart aan haar verloren en kijkt uit naar terugkomst. Inmiddels heeft hij, als veertiger, al een huwelijk achter de rug en hij wil zich wel weer settelen. In Anna Sophie denkt hij zijn droomvrouw te hebben gevonden. Zij is aan de ene kant een stabiele advocate en weet wat ze wil maar aan de andere kant is daar haar verdriet en wraakgevoelens ten opzichte van haar moeder. Er is thuis en in haar jeugd nogal het een en ander gebeurd. Het contact is slecht en minimaal. Wanneer ze terugkomt in Parijs wordt haar een zakelijk voorstel gedaan n.a.v. een overlijden van een familielid, door haar moeder en haar broer. Anna Sophie vraag haar nieuwe vriend of hij het ziet zitten om dit samen met haar uit te gaan zoeken en te bekijken wat hun kansen samen zijn. Hoe spannend kan het zijn om een nieuwe start te maken? Maar daar is dan de moeder. Anna Sophie kan haar bloed wel drinken. Waarom is dat, vraagt hij zich af? Het is een voorkomende en allerhartelijkste vrouw. Maar schijn bedriegt en het prille geluk wordt zwaar op de proef gesteld.

Het is geniaal gevonden dat de proloog van dit boek als een giftige slang door het verhaal siddert. De wetenschap of het vermoeden van wat daar gesuggereerd wordt is ook lachwekkend. Dit zorgt in het verhaal dan ook menigmaal voor hilarische momenten. Veelvuldig is daar een moment van ‘oh nee toch!’. De gedachte aan Mr. Bean –achtige taferelen zijn veelvuldig te binnen geschoten. De beeldende manier van vertellen en een sfeer schetsen is de grote meerwaarde van dit verhaal. Echt spannend worden doet het niet maar er is wel nieuwsgierige spanning aanwezig. Hoe gaan ze dit aanpakken, hoe gaat hij (de naamloze veertiger) dit aanpakken, kan hij dan ook werkelijk niets met succes afronden? Naar het einde toe is daar nog een heuse verrassing. Dat er iets te gebeuren stond was wel duidelijk maar dat het deze mogelijkheid zou zijn?

Ik heb genoten van de schrijfstijl en het neerzetten van de personages. De psychische aspecten zijn behoorlijk uitvergroot en komen op die manier heel realistisch bij je binnen. Het dorpsgebeuren, de onderlinge relaties. Alles is tot in detail en kloppend neergezet. Gert heeft humor en cynisme in zijn verhaal verwerkt en dat is zeer te waarderen. Daarbij is het een Vlaamse auteur en dat leest altijd al prettig, ik hou van de taal, de uitspraken, soms het tweetalige dat aanwezig is. Het is vooral een mooi, beeldend en plezierig boek om te lezen. Nieuwsgierig kijk ik uit naar zijn volgend boek!