Nicky Frank stort met haar nieuwe auto in een ravijn. Op wonderbaarlijke wijze overleefd zij dit ongeluk, al loopt zij hierbij wel voor de derde keer in korte tijd een hersenschudding op. Na het ongeluk weet ze zelfs uit de auto te komen en naar boven te klauteren, op zoek naar Vero. Maar Vero wordt niet gevonden, ook niet na een uitgebreide zoekactie van de autoriteiten. Bestaat Vero wel? Of is zij ontsproten aan het verwarde brein van Nicky? Werkelijkheid en fictie lopen dusdanig door elkaar dat zelfs Nicky geen onderscheidt meer weet. Ze twijfelt zelfs aan haar man Thomas. Is hij wel de lieve zorgzame man die hij zegt te zijn? Langzaam maar zeker komt de waarheid boven tafel, een waarheid die zo heftig is dat het misschien wel beter is om deze niet te willen weten.

Er zijn niet veel boeken die je in hun greep houden en die je met en zucht dichtslaat of, zoals ik, waarbij je met een zucht je e-reader uitzet. Dit is er een van. Begint het verhaal wat standaard en lijkt er eerst weinig schot in te zitten, al snel krijgt het verhaal je in de greep. En al weet je nog niet hoe het af gaat lopen, dat het een heftig einde zal zijn dat is wel al vrij snel duidelijk, en dan kun je nog maar één ding: doorlezen.

Een boek dat even moet bezinken voordat je aan een ander boek begint. Een boek dat ik met een snellere start zeker de volledige vijf sterren zou geven, nu wordt het er toch eentje minder.