Na al vijf van de zes boeken van de serie van Joona Linna gelezen te hebben ook erg nieuwsgierig naar dit boek. Het boek pakte mij gelijk, ondanks de geheel andere setting dan de andere boeken van Lars Kepler. Ook hier wilde ik soms sneller lezen dan dat ik kon. De beschrijving van het schimmige gebied tussen leven en dood deed mij zelf voelen als ik ook op het speelveld stond en op het einde gleed er een traan over mijn wang, omdat ik gevoelsmatig met Jasmin heb meegevochten om haar zoontje te redden. Daar ik zelf een zoon verloren ben, was dit wel heel dubbel. Maar al met al heb ik genoten van het boek en ben ik benieuwd of er vaker een uitstapje komt, of dat de schrijvers zich alleen bij Joona Linna houden.