Misery is voor het eerst uitgekomen in 1987 en aan zijn twintigste herdruk toe in 2013. Zelfs de ‘oudjes’ van Stephen King blijven blijkbaar ongekend populair. Zelf had ik wellicht wat te hoge verwachtingen van dit boek (dat doet een auteur van dit kaliber blijkbaar met me), want na lezing kan ik niet anders dan concluderen dat dit lugubere verhaal niet onder mijn huid is gaan zitten. Annie is compleet gestoord maar de schrijfwijze zorgt ervoor dat dit toch realistisch overkomt - hoe gek dit ook klinkt. Toch bleef het allemaal op afstand en dat is jammer. Ik kan er niet goed de vinger op leggen waar dat het hem nou in zit...
Het verzet van Paul, zijn emotionele gesteldheid, zijn lijden, zijn acceptatie op een gegeven moment, zijn (veer)kracht op het moment suprême en zijn paniekgevoelens vond ik heel treffend (en tragisch) beschreven en was voor mij het meest beklemmende aspect van deze roman.