Ik heb er mijn recensie van ‘Oorsprong’, het eerste deel van de Atlantis trilogie nog eens op nagelezen en praktisch gezien zou ik die een op een hierin kunnen kopiëren. Nog steeds staat er op de omslag: Thriller en nog steeds kan dat wat mijn betreft vervangen voor Science Fiction, want dat is het. Als je de proloog leest dan is dat meer dan duidelijk. Deze proloog is een beschrijving van iets wat zich 70.000 jaar geleden in het huidige Somalië afspeelde.
Een wetenschapper ontwaakt, samen met een collega, vijfhonderd jaar te vroeg uit een tienduizend jaar durende winterslaap in een gigantisch onderzoekschip. Het schip heeft hun gewekt omdat subspecie, een zeer veelbelovende soort, 8472 door een uitbarsting van een supervulkaan in de buurt van de evenaar, dreigt uit te sterven. De onderzoekers sturen het ruimteschip naar het bedreigde gebied. Diep in een grot verborgen treffen ze de laatste overlevenden aan van subspecies 8472. Een zwangere vrouw en haar man die met zijn laatste krachten, haar een vlekkerig rottend stuk vlees brengt. De wetenschapper denkt niet lang na en redt beiden en begint een experiment dat ertoe moet leiden dat subspecie 8472 kan overleven en dat niet alleen, maar ook kan zorgen voor een grote sprong voorwaarts voor de gehele mensheid.
Nou als dat geen SF gegeven is… dan weet ik het niet meer. Verder… in de huidige tijd is een epidemie uitgebroken die al een miljard slachtoffers gemaakt heeft en als dat nog niet genoeg is, breekt er ook nog een strijd uit tussen de Orchid-districten van de wereld (zo genoemd naar de organisatie die een geneesmiddel voor de epidemie probeert te vinden) en de Imari, die ernaar streven de epidemie uit te laten woeden en zo de mensheid nog eens een grote stap voorwaarts te laten maken.
Verder kan en wil ik niets vertellen over wat er verder gebeurd. Ik wil niets verklappen aan de mensen die dit graag zelf willen lezen.
Wat ik er verder nog wel over kwijt wil is dat ik de schrijfstijl van A.G. Riddle wel hogelijk kan waarderen. Het zachtjesaan onthullen van de bedoelingen van de buitenaardsen met de aardbewoners en het doel waar ze naar streven… ik vind het leuk! Alleen heb ik wel het idee dat dit tweede deel wel ietsie uit elkaar getrokken is om het allemaal wat langer te laten duren en er een volledige trilogie van te maken. Ik kan dat natuurlijk nog niet helemaal beoordelen omdat ik het laatste deel nog niet gelezen heb. Maar het gevoel is er wel. Het is natuurlijk meestal wel zo dat een tweede deel wat minder is dan deel een en deel drie en daar hoop ik dan maar op. We wachten in spanning af wat ‘De wereld’, deel drie en het slot gaat brengen. Ik ben benieuwd.
Een ding wil ik jullie niet onthouden uit een gesprek tussen een buitenaards wezen en een aardse geleerde wat over evolutie gaat. Het gaat als volgt: Onze expedities waren hoofdzakelijk toegespitst op één vraag: Waar komen we vandaan? Evolutie…? Jullie weten al dat het universum het ontstaan van menselijk leven bewerkstelligt. Sterker nog; daar is het universum speciaal voor geprogrammeerd!

Intrigerend nietwaar? Toch SF, nietwaar? Kom maar op met deel drie. Ik ben er klaar voor.

Jos Lexmond