Redmond O’Hanlon heeft bekendheid gekregen door de verslagen van zijn reizen naar Borneo, Venezuela en de Congo. Daarnaast is hij, vooral in Nederland, populair geworden als de “opa-met-de-bakkebaarden-en-de-baret” in de tv-serie “Beagle - in het spoor van Darwin” en de latere series “O’Hanlons helden”, waarvoor een bekroning volgde met de Nipkowschijf.
Na zijn boeiende reizen was het afwachten wat het volgende doel zou zijn - het werd Almere!
Zijn nieuwste boek is een neerslag van de drie jaar die hij als gastschrijver in Almere heeft gewoond. Hij beschrijft goed de ontreddering die zijn eerste confrontatie met de stad betekende, maar ook de positieve kanten die hij langzamerhand is gaan ontdekken. Door gesprekken met planologen van het begin en biologen én door zijn ogen goede te gebruiken, ziet hij geleidelijk aan hoe de stad en de biologie daarin zich ontwikkelen. Hij ontdekt natuur op onverwachte plaatsen, soms midden in de stad.
Zijn conclusie is dat hij langzaam verliefd is geworden op de tuinstad.
Daarnaast maakt hij een uitstapje naar de Marker Wadden, een gedurfd staaltje van natuurontwikkeling.
Het boek is een openbaring voor wie (zoals ik) twintig jaar geleden voor het laatst in de stad is geweest. Helaas mis je in het boek wat van de voor hem en zijn reisboeken zo karakteristieke humor. Ook is het jammer dat hij bijna uitsluitend professionals aan het woord laat en bijna geen geen gesprekken voert met “gewone” bewoners. Dat is een gemiste kans.
Al met al een lezenswaardig boek, maar het beantwoordt niet helemaal aan de verwachtingen die je bij de naam O’Hanlon hebt. Dat ligt natuurlijk niet alleen aan de schrijver, maar ook aan de lezer.