Het jasje van Luis Martin is een boek over een diepgevoelde vriendschap die nooit echt verdieping krijgt, doordat een van de twee vrienden zich maar moeilijk kan uiten. Hoofdpersoon Issa verwerkt zijn verdriet om de dood van zijn gesloten vriend Gijs. Juist doordat de vriend zich spaarzaam openbaart aan anderen, wordt hij een interessante persoon.
Naast dit verhaal lees je fragmenten uit het boek dat Issa schrijft over het leven van ene Luis Martin, een waard die een etablissement runt in Spanje. Luis Martin was de leermeester van Gijs en Gijs was de leermeester van Issa. Alles wat Issa weet over Luis Martin, weet hij via Gijs. Zo zijn de drie personen op afstand met elkaar verbonden.
Het verhaal laat zich niet eenvoudig samenvatten, omdat het verhaal niet zozeer om gebeurtenissen, als wel om verbondenheid gaat. Er is geen plot en veel open plekken moeten door de lezer worden ingevuld.

Het verhaal is fragmentarisch verteld: voortdurend wordt de lezer heen en weer geslingerd tussen het verhaal in het heden en de gebeurtenissen in het verleden. Dat is een goede keuze van de auteur: het verhaal blijft intrigeren en de lezer moet scherp blijven om te weten in welke tijd het verhaal in een nieuwe hoofdstuk verder gaat.
Gilles van der Loo bouwt de scenes goed op, houdt gesprekken interessant en formuleert mooie zinnen.