Marrakesh, Marokko. In een kapperszaak worden drie Amerikanen vermoord. Een proloog die de verwachtingen de hoogte instuwt, maar die de lezer daarna even weer met de voeten op de grond zet.
Berlijn, Duitsland. Het komt de CIA ter ore dat een mogelijke getuige van de aanslag in Marrakesh de gouverneur graag wil spreken. Daar moet een stokje voorgestoken worden en Ludwig Licht, voormalig Stasi-agent en freelance CIA-medewerker, wordt opgeroepen om de vrouw in kwestie onder zijn vleugels te nemen. Daarvoor moet hij wel eerst zichzelf weer een beetje op de rails krijgen.
Ten westen van de vrijheid is het eerste deel in een vierluik rond Ludwig Licht. Dat verklaart wellicht waarom er veel energie gestopt wordt in het kaderen van de personages. Niet dat het stoort. Al komt hoofdpersonage Licht niet altijd even geloofwaardig over. Mocht een modale alcoholist in een van zijn betere dagen een fractie presteren van wat Licht in benevelde toestand allemaal voor elkaar krijgt, dan nog zou je je hoed ervoor afnemen.
Voor de rest bevat het boek wat je van een spionageverhaal mag verwachten: de nodige actie en afleidingsmanoeuvres, een moordenaar hier en daar, een achtervolging op zijn tijd… Om dan in de laatste hoofdstukken alles op zijn pootjes te laten vallen. In een vlotte stijl neemt Engström je mee naar een Berlijn waar de naweeën van de Koude Oorlog nog altijd voelbaar zijn. Althans zeker voor geheim agenten, die met de val van de Muur een nieuwe invulling moesten geven aan hun werk.
Misschien is vier sterren net iets te veel voor dit eerste deel, maar drie is dan weer te weinig. Daarvoor ben ik toch te benieuwd naar de volgende delen.