Voltooid is het tweede boek met Isabel Dieudonné, een Specialist Postmortale zorg, in de hoofdrol. In het verleden werkte zij als rechercheur bij het team waar ze nu wordt ingeschakeld als adviseur.
Wanneer je het eerste boek met Isabel Dieudonné in de hoofdrol “Hoofdzaak” niet gelezen hebt, is het m.i. moeilijk – maar niet onmogelijk – om de zijsprongen in het verhaal te volgen. Wil je echter helemaal mee zijn is het verhaal, is het verstandig eerst “Hoofdzaak” te lezen.
In “Voltooid” wordt in het bos een lichaam van een oudere man gevonden. Uit zijn borst steekt een tak met een doek met het woord “KLAAR” op. Enkele dagen vindt men in hetzelfde bos het lichaam van een jongen, wederom met een tak. Op het doek prijkt deze keer het woord “VOLTOOID”.
Het team zet alles op alles om de dader op te sporen, maar waar moet men de zoektocht starten? Is de dader effectief “klaar” of volgt er een derde moord?
De mix tussen het verhaal van de moord enerzijds, en de gebeurtenissen in Isabel’s persoonlijke leven is prettig om te lezen. Het maakt dat je meer inzicht krijgt in de persoon die Isabel is.
De cursief gedrukte tekst tussen deze twee verhaallijnen zijn de gedachten van de dader. Zonder duidelijk te maken over wie het gaat, neemt Mariska Overman je zo al een deel mee in de leefwereld van de dader.
Het personage dat het meest uitgediept wordt, is uiteraard hoofpersonage Isabel. Daarnaast zijn er natuurlijk nog een aantal nevenpersonages, teamleider Peter of nieuwe collega Damon bijvoorbeeld. Ook voor Peter is er een kleine zijsprong in het verhaal. Damon is een nieuw personage, en mist hierdoor wat uitdieping. Hopelijk krijgt hij nog verdere verdieping in volgende (?) delen.
Het mooie aan deze thriller is dat het ook een actueel thema aansnijdt, namelijk dat van ‘voltooid leven’, of anders gezegd euthanasie. Het spoort de lezer toch wel aan zelf even na te denken over het thema.
Doorheen het boek blijft er een spanning hangen wie de dader is. Het duurt tot ver in het boek voor de lezer enige aanwijzing krijgt in de richting van een mogelijke dader. Op het einde zet Mariska Overman zelfs de onbeantwoorde vragen nog even op een rijtje, aangevuld met wat extra info over de plotwendingen. Leuk element! Die spanning die als rode draad door het verhaal loopt, maakt dat de lezer het boek snel uit wil hebben: wie is de dader, wat is het motief, wordt de dader überhaupt gevonden, … Een sterke psychologische thriller, boordevol hoop, emotie, twijfel, … maar ook de nodige energie om door te gaan.