Koen Strobbes nieuwste thriller start met het eindshot. Wat nadien volgt is een lange chronologische terugblik op hoe het tot dit einde is gekomen.

Het is zomer, 1943. De 11-jarige Boris Bastarache en zijn vriendjes besluiten tot het stellen van een daad van verzet. Natuurlijk loopt het één en ander niet helemaal zoals gepland maar het brengt wel Boris B. zijn ware aard naar boven met alle gevolgen vandien. Gevolgen die zijn verdere leven zullen blijven beïnvloedden, al laat Boris B. dat niet echt aan zijn hart komen. Veertig jaar timmert hij aan zijn carrière, zijn relaties en weet zich zo een toonaangevende plaats in de maatschappij te veroveren. Maar o wee voor diegene die hem een strobreed in de weg zou kunnen leggen want die zal het geweten hebben, of niet...

Boris Bastarache is wat men noemt een psychopaat 'pur sang' maar ook bijzonder charismatisch. Want willen of niet, ondanks de daden die hij stelt kreeg ik toch een bepaald gevoel van sympathie voor hem. En om dat klaar te spelen als schrijver, chapeau!

In dit boek hoef je dus niet naar de dader te zoeken, je weet van meet af aan wie het is. Al is het soms niet altijd even duidelijk of hij in sommige zaken nu wel of niet de hand had. Je vermoedt van wel, het past nu eenmaal binnen het plaatje van zijn gestoorde persoonlijkheid, maar echte zekerheid krijg je niet. En waarschijnlijk zijn net dat de momenten dat je hem meer krediet geeft dan hij eigenlijk verdient, tot op het moment dat je hem ziet voor wie hij werkelijk is ... een charismatisch monster. Maakt dit weten het boek minder spannend? Absoluut niet. De vlotte pen van de auteur, korte zinnen zonder al teveel poes pas, en de onverwachte wendingen maken dat je dit boek in één ruk wil uitlezen. Om je na dit leesavontuur af te vragen waarom eigenlijk. Want eens gelezen is het voorbij!