Tess Gerritsen is er wederom in geslaagd een zeer origineel verhaal uit haar hoge hoed te toveren. Vanaf de eerste pagina val je midden in een vreselijke gebeurtenis waarin een heel gezin afgeslacht wordt en slechts een van de nog jonge kinderen aan deze massacre weet te ontkomen. Ditzelfde gebeurt vervolgens bij twee andere gezinnen. In eerste instantie lijken de gevallen niets met elkaar te maken hebben, maar als de overlevende kinderen elkaar ontmoeten in het weeshuis lijkt er toch een overeenkomst te zijn. Het is echter heel diep graven voor iedereen om er achter te komen hoe ze aan elkaar gelinkt zijn...

Over het algemeen staan de boeken van Tess Gerritsen garant voor een aantal uur vol spanning en actie. Helaas vond ik dit verhaal overall gezien tegenvallen. Er zitten stukken in die erg spannend zijn en het begin lijken van een erg spannend stuk. Helaas worden deze stukken geregeld plotseling afgekapt maar krijgen ze ook in latere hoofdstukken geen vervolg. Aan het einde van het verhaal zat ik dan ook met nog een aantal open eindjes en een aantal vraagtekens. Dat ben ik eigenlijk niet gewend van Tess Gerritsen. Mij is ook niet duidelijk geworden waar de titel van de boek nou precies op slaat. Nee het was een van de mindere boeken die ik de laatste tijd gelezen heb helaas.

Al met al een boek met hoge pieken maar eveneens diepe dalen. Een verhaal dat je hoofd in een achtbaan plaatst maar bij de laatste punt je hoofd niet tot rust krijgt. Ik vond het een erg origineel verhaal waar heel veel inzit. De uitwerking vond ik matig en dat is zonde. Vandaag een matige drie sterren voor De Laatste Sterft.

Plot: 2 sterren
Spanning: 3 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 4 sterren