Myrthe v/d Meer geeft je met dit boek een ongecensureerd kijkje in de PAAZ, de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis. Het verhaal wind er geen doekjes om. Het zegt waar het op staat. Het gaat over de dood. En dit wordt ook meermaals benoemd.

Het boek (of misschien de schrijfstijl) was voor mij wat verwarrend. Het leest lekker weg, ondanks de zware onderwerpen die aan bod komen. Maar soms vond ik het iets te ‘van-de-hak-op-de-tak’. De ene situatie wordt uitgebreid beschreven, de ander word voor mijn gevoel een soort van overgeslagen. Het gaat ineens van het één over in het ander. Personages en namen verschijnen ineens, zonder enige inleiding.
Al met al krijg je door dit debuut van Myrthe v/d Meer een goede indruk hoe het er aan toe gaat op de PAAZ.