In Reagan vertelt Professor in de geschiedenis, H.W. Brands, het levensverhaal van Amerika’s bekendste president en lieveling van de Republikeinse Partij. Brands zet een helder beeld neer van Reagan als mens en als president, maar weet niet op alle vragen die dit beeld oproept een duidelijk antwoord te geven en dat is een gemiste kans.

Brands geeft in meer dan 800 pagina’s weer hoe Reagan zich ontwikkelde van plattelandsjongen in Illinois, tot radioman, tot acteur, vakbondsman, vertegenwoordiger, gouverneur van Californië tot president van Amerika. Ondanks de soms uitgebreide beschrijvingen verveelde het boek nooit helemaal en weet Brands een helder beeld te schetsen van de man Reagan. Door zijn acteercarrière, zijn lezingen en het gevoel om de sfeer in de samenleving goed aan te voelen, weet Reagan eigenlijk zonder een grote politieke ervaring eerst gouverneur te worden en later dus president.

Brands neemt ruim de tijd om Reagan’s jeugd te schetsen en de ontwikkeling te beschrijven van hoe Reagan van B-acteur president werd. In het presidentschap staan met name de felle discussie met de voormalig Sovjet Unie centraal. Met name in dit laatste deel van het boek weet Brands de lezer goed mee te nemen in de felle strijd en proef je hoe dicht beide presidenten bij een baanbrekend akkoord geweest waren.

Toch was ik teleurgesteld na het lezen van dit boek. Brands beschrijft Reagan goed, maar weet Reagan’s keuzes niet altijd goed te verklaren. Hoe kan het nou dat Reagan vooral op hoofdlijnen regeerde en veel overliet aan zijn ministers en kabinet? Reagan komt hierdoor uiteindelijk ook in de problemen, met de Iran Contra affaire. Wist hij daar nu echt niks van, of bespeelde hij zijn mensen?

Die laag dieper ontbreekt. Reagan had een alcoholische vader wat verklaart waarom hij vaak afstandelijk was naar de mensen om hem heen. Zelfs Nancy moest veel moeite doen om door zijn pantser heen te breken. Dit kan toch niet verklarend zijn voor alles wat fout gaat? Verder kabbelt het eigenlijk maar door. Het enige andere relevante uit die periode is dat we zien dat Reagan helemaal achter president F.R. Roosevelt gaat staan, maar langzaam aan zich ontwikkelt als conservatief en slechts enkele zaken uit het gedachtengoed van Roosevelt blijven staan.