Een echtpaar wordt vermoord en hun adoptiedochter Ella vermist, dat is het uitgangspunt van 'Engelwater'. Na het lezen van de proloog dacht ik eventjes dat dit boek niet aan mij besteed zou zijn. Vier pagina's tekst waar je geen touw aan vast kunt knopen, ik haat het. Maar meteen daarna ging het 'echte' verhaal van start en wist de speurtocht naar Ella en de motieven achter de moord op haar ouders mij serieus te boeien. Kallentoft schrijft vaak extreem korte zinnen, ik hou daar wel van. Wat me minder wist te bekoren was het feit dat de auteur in korte tussenhoofdstukjes (cursief gedrukt) de doden laat spreken. Klein minpuntje dus, voor het overige een heerlijke kennismaking met Kallentoft.