Ik kende zowel Jorn Lier Horst als Toen Feleicia Verdween niet voordat ik het boek kreeg. Maar de tekst op de achterkant van het boek, die hierboven te lezen is, sprak me wel meteen aan. Rechercheur William Wisting heeft dus te maken met zowel een oude moordzaak als een nieuwe vermissing, en beide zaken zijn eigenlijk een race tegen de klok. Dat vind ik altijd wel leuk. Ik vond het boek eigenlijk niet echt spannend, maar desondanks heb ik genoten van het lezen en was ik erg nieuwsgierig naar de verdere loop van het verhaal. Het kostte me elke avond veel moeite om het boek weg te leggen en niet te laat te gaan slapen. Ik vond het ook wel prettig om, nadat ik een aantal boeken had gelezen waarin het privé leven van de rechercheur net een hele grote rol speelde, weer eens een boek te hebben waarin het personage wat meer op de achtergrond blijft. Niet dat hij volkomen vlak blijft, maar niet elke handeling die hij doet komt in het boek terecht. Over het algemeen kan ik positief zijn over dit boek en ik vind het eigenlijk wel vreemd dat deze schrijver in Nederland zo weinig bekend is.