Sommige verhalen beginnen pas als het eigenlijk al afgelopen is….Pas op voor het donker, daar schuilt het gevaar.

Stel je voor: je beste vriendin verdwijnt na een schoolfeest. Alleen haar fiets, haar telefoon en haar bebloede jas worden gevonden. Je wordt verscheurd door verdriet, maar ook door angst. Wat is er die avond met haar gebeurd? Maanden later lukt het je pas om je leven weer op te pakken. Maar dan komt de moordenaar terug. En dit keer voor jou. Kun je nog vluchten? Of is het te laat?

‘Alles is zo donker, zo koud, zo zwaar. Herinneringen vallen uit me als losgeraakte bladzijden uit een fotoboek. Wie ik was doet er niet meer toe.’

Vier vriendinnen met één duidelijke overeenkomst: ze zijn alle vier op 20 december 2013 hun vriendin Emma kwijt geraakt. Na het kerstfeest verdween ze spoorloos. Haar fiets, jas en telefoon zijn gevonden, maar van Emma ontbreekt sindsdien elk spoor en men gaat ervan uit dat ze dood is.
Het plan was om met zijn vijven op vakantie te gaan. Na Emma’s verdwijning besluiten de vier vriendinnen alsnog samen op vakantie te gaan en ze vertrekken met de bus naar een camping in Frankrijk.

Bo doet erg haar best om onverschillig en hard over te komen, lang leve de lol. Soms is ze ronduit gemeen, erg zwart-wit, maar ondertussen, als niemand kijkt, is ze onzeker en angstig. Angstig waarvoor? Wat houdt zij verborgen voor de anderen?
Mabel is ‘het rijkeluiskindje’, aangekleed en opgetuigd door haar moeder die het liefst shopt in de P.C. Hooftstraat (‘Soms voel ik me net een kerstboom: mijn moeder hangt me vol met slingers en ballen, zodat ze niet hoeft te zien wie ik echt ben.’), iets wat haar pijn doet. Mabel is met haar gedachten bij Sam, waar ze net voor de vakantie de nacht mee doorgebracht heeft, maar van wie ze slechts met een briefje afscheid genomen heeft.
Anouk is het zweverige typje, tenminste…dat wil ze mensen laten geloven. Haar moeder kan de toekomst voorspellen en legt contact met geesten. Anouk doet alsof, maar toch ziet en hoort ze onverklaarbare dingen…
En dan is er nog Lilly. Lilly, het onzekere, bange meisje met enorme heimwee. Lilly wil niets liever dan naar huis, terug naar haar moeder. ‘Ze is net een vlinder (…). Mooi en elegant als de zon schijnt, maar te teer om te vliegen in de regen.’
Eenmaal op de camping aangekomen, proberen de meiden er elk op hun eigen manier het beste van te maken, maar er komen barstjes in hun vriendschap. Hoe bevriend zijn ze eigenlijk? Houden ze zichzelf voor de gek? Er wordt steeds meer onderling gekibbeld. Er gebeuren onverklaarbare dingen….en dan…dan slaat het noodlot toe…

Er wordt in het boek een hele week beschreven, 4 tot en met 10 juli 2014 en elke dag komen de vriendinnen afzonderlijk aan het woord. Het begin van elk hoofdstuk wordt aangeduid met een pasfoto en op deze manier krijgen de meiden allemaal een gezicht; ze komen allemaal nog meer tot leven. Tussendoor lees je krantenknipsels omtrent de verdwijning van Emma...met aantekeningen van diegene die meer weet over wat er met Emma is gebeurd. En er zijn hoofdstukken vanuit Emma bezien..

Spanning, mysterie, verdriet, angst, humor, het is allemaal aanwezig in ‘Shock’. Ik heb met volle teugen genoten! Een boek wat je, eenmaal opengeslagen, moeilijk weg kunt leggen. Je wordt ontzettend nieuwsgierig; wat is er met Emma gebeurd? Wie van de meiden weet meer? Weten ze überhaupt wel iets? Beelden ze zich van alles in?

‘Als de pijn me teveel wordt, stel ik me voor dat ik loskom uit mijn lichaam. Dat mijn geest ergens anders naartoe zweeft en de pijn achter zich laat. Het is een fijn gevoel.’

Mel weet de spanning ontzettend goed op te bouwen, juist door die snelle wisseling van perspectieven. De manier waarop je de vakantie in Frankrijk meebeleeft, steeds vanuit een ander meisje bezien, maakt het bijna alsof je er zelf bij bent. Stukje bij beetje wordt er een mysterie ontrafeld wat voor de lezer soms al wat duidelijker is dan voor de personages zelf. En het plot…hallo dan...nou ja…lees zelf maar!

Als je dit jaar op de valreep nog een goede YA wilt lezen, ga naar de boekhandel of bibliotheek en zorg ervoor dat je met ‘Shock’ op de bank kunt kruipen. Echt waar.
Wat een GOED boek van Mel Wallis de Vries, ik kan niet anders zeggen.