De mythe van Methusalem won in 2015 de Gouden Strop. Een prestigieuze prijs voor een thrillerboek. En deze prijs is het boek zeker waard.

Het was een origineel verhaal over stamcelonderzoek, veroudering en allerlei intriges binnen een laboratorium. De perspectieven zijn in het begin heel wisselend en na twee gebeurtenissen verandert het perspectief niet meer. De proloog van het boek wekt je interesse. Als lezer weet je nog niks en alles is nog heel vaag. Verder in het boek wordt alles duidelijker. Sommige vragen blijven onopgelost en zet je als lezer aan het denken.

Sommige stukken zijn verbazingwekkend en hebben een intense spanningsboog. De bladzijdes vliegen door je handen. Het einde is intens, vreemd en heel bizar.

Na het lezen bleef het boek in mijn hoofd zitten. Steeds gingen mijn gedachten terug naar dit boek met zijn spannende momenten.