De flaptekst trok me niet zo aan. Ik heb het boek toch gelezen uit nieuwsgierigheid. Toen ik eenmaal aan het lezen was pakte het verhaal me toch wel. Je wordt in het verhaal gezogen. In het begin denk je nog wat is die Manon naïef, maar dan voel je ook haar angst. Wat is er toch aan de hand! Is de buurman nog steeds de pestkop van vroeger of is hij volwassen geworden? Verbeeld Manon het zich allemaal. Toch gebeurt er niet echt veel om de spanning in het boek te houden. De twist aan het eind van het boek maakt het wel weer goed en zet je aan het denken. Je wilt eigenlijk het boek nog een keer lezen om te kijken wat je gemist hebt.