Met Bitterzoet debuteert Simone de Jong in de schrijverswereld. Met internetfraude grijpt ze een goed onderwerp aan, want we weten wel dat ze bestaat, maar het fijne weten we er niet van. In het boek laat ze zien dat internetfraude geen grapje is, maar een serieuze zaak.
Maya is een doodgewone studente en heeft zoals de meeste mensen een aparte mailbox voor spam. De mails over viagra en vliegreizen druppelen dagelijks binnen. Niets mis mee, toch? Totdat Maya een mailtje ontvangt van een zogenaamde Romeno Tide, een Nigeriaanse zakenman die haar een zakenvoorstel doet: 9,7 miljoen dollar op haar rekening storten waar zij de helft van zal krijgen. Maya ziet er geen kwaad in en reageert op het mailtje met de naam van een jongen van haar school. Kan geen kwaad, toch? Merijn is een wat minder doodgewone, stotterende student die ze de avond voordien nog heeft laten zitten. Als wraak kraakt hij haar hotmailadres, en tot zijn schrik ziet hij een uitwisseling van enkele mails met ene Romeno Tide, waar zijn naam onder staat. ‘Wraak’ is het enige waaraan hij denkt als hij met het gehackte account verder ingaat op de mailtjes. Zonder dat Maya en Merijn het weten, wordt het grapje een serieus probleem en raken ze in een gevaarlijk complot van internetfraudeurs. Na een paar dagen komen de bedreigingen, en ook de Nigerianen.
Dit is een verhaal over een meisje, een jongen, en internetfraude. Het idee op zich is wat minder origineel, maar er is een leuke draai aan gegeven door de wisseling van de gezichtspunten van waaruit het verhaal verteld wordt en het feit dat het als het ware om dubbele wraak gaat. Het is wel een boek dat je even tussendoor leest. Het leest snel en binnen een uur klap je het weer dicht. De spanning bouwt zich langzaam op, maar je weet al wat er gebeurt door de flash forwards die tussen sommige hoofdstukken zitten. De schrijfstijl is leuk, je blijft in het verhaal hangen, maar het is niet bijzonder. Een prima boek, leuk om te lezen, maar niet een literair hoogstandje waar je hoofd dagen later nog van duizelt.