Het boek beschrijft een 12 jarige Eddie in 1986 en een 42-jarige Eddie in 2016. In The Chalk Man spelen zaken als vriendschap, ziekte, dood, maar ook vreemde relaties een rol. Alhoewel het boek doet vermoeden dat een krijtman de hoofdrol zal spelen, is dit in mijn ogen in het verloop van het boek juist een beetje vergeten. Pas aan het einde had ik het gevoel dat de titel wel juist gekozen was, hetgeen wellicht de bedoeling van de schrijfster is.
In 1986 geeft de schrijfster weer hoe de vriendengroep van Eddie in elkaar steekt en komt De Krijtman ter sprake, waar dus de leraar mee bedoeld wordt. In 2016 grijpt de schrijfster terug op het gebruik van de krijtmannetjes als Eddie een brief ontvangt met daarop de afbeelding van een krijtmannetje (een teken die zij in de vriendengroep gebruikten om boodschappen over te brengen).
Zonder veel van het verhaal te vertellen vond ik dat Eddie een beetje beschreven werd als een zieligerd, met 42 jaar nog vrijgezel, wonend in het huis waar hij opgroeide. De beschrijving van zijn vrienden vond ik matig en regelmatig raakte ik de draad kwijt omdat er zo veel tussen personen en de twee tijdsvakken gewisseld werd. Heb het boek mede daarom ook nog een 2e keer, vluchtig, gelezen.
Pas halverwege het boek kreeg ik "zin" in het verhaal. De afloop die was verrassend. Mede door het einde begreep ik pas waarom de vader van Eddie in het verhaal zo naar voren werd gebracht.
Een goede “bijrol” in dit boek dicht ik toe aan het meisje in zijn vriendengroep Nicky in 1986 en aan Chloe in 2016, omdat mede Chloe ervoor zorgt dat het verleden weer heden wordt.
Helaas vond ik de schrijfstijl op punten dusdanig verwarrend, dat ik het boek maar 3 sterren geef.