Literatuur met een vleugje poëzie. Dat lees je in Late Dagen van Bernard Dewulf (uitgeverij Altas Contact, 2016), een verzameling korte mijmeringen over alledaagse voorvallen en bijzondere invallen, gerelateerd aan zijn gezin, zijn huis en zijn tuin. Dewulf zoekt het niet ver, integendeel: triviale, huiselijke voorvallen of flarden familiale dialogen zetten hem aan daarover te schrijven. Ouders met kinderen op de drempel van de volwassenheid, herkennen beslist duizend en een prozaïsche voorvallen, gedachten of beschouwingen die Dewulf te berde brengt én tot filosofie verheft.

De korte stukjes in Late Dagen lenen zich perfect om mini-leespauzes in te lassen tijdens je dag en even weg te mijmeren tussen de dagelijkse beslommeringen door. Jammer dat Dewulf de hoofdstukjes niet van een titel voorzag, altijd handig om achteraf een tekstje terug te vinden.
Bernard Dewulf vangt een gedachte en gaat daarmee aan de slag. Associerend filosofeert hij verder op het thema-van-dienst en laat tegelijk de taalvirtuoos in hem los om spelend met woorden zijn diepzinnige gedachten vorm te geven.
Late Dagen is briljant in al zijn eenvoud. Minder is meer bij Dewulf.