Mike Farloe, een gestoorde reli, heeft ooit zeven moorden bekend, moorden op zondaars ,die de wetten van God niet respecteerden en daarvoor gestraft moesten worden.
Robert Hunter heeft altijd geweten dat er bepaalde zaken helemaal niet klopten.
Een nieuwe, smerige moord bevat een element dat hem helemaal niet aanstaat. Farloe kan die nieuwe moord onmogelijk gepleegd hebben, immers hij heeft al lang en breed één dodelijke injectie van de staat cadeau gekregen. Een ding is duidelijk, de moordenaar loopt nog steeds rond.

Conclusie
Als referentiepunt voor de beoordeling en waardering van een thriller spelend in L.A. komt slechts een boek in aanmerking. ' Het lange afscheid' van Raymond Chandler speelt in dezelfde broeierige sfeer van een door sex, drugs en geld bezeten stad. Met een verschil: het boek van Chandler met in de hoofdrol de ' hard boiled private eye' Philip Marlow, is 56 jaar geleden geschreven. Het boek van Carter stamt uit 2009.
De schrijfstijl van Chris Carter kan niet in de schaduw staan van die van Chandler. Maar dat kunnen er maar weinig.
De harde cynische humor, de onvoorstelbare hoeveelheid one liners, het ontbreekt allemaal. De hoofdrolspeler, rechercheur Robert Hunter is een verschrikkleijk saaie vent, een all American boy die zijn auto netjes langs het trottoir parkeert, net als Batman. Het is allemaal te glad, te gepolijst, te politiek correct.
Het verhaal op zich is best te pruimen, maar barst van de clichés. Het is allemaal een beetje voorspelbaar. De aandachtige lezer heeft zeker de paar uiterst subtiele indicaties opgepikt over de richting waarin we de dader moeten zoeken.

De Scandi auteurs, maar ook bepaalde Franse auteurs hebben het genre een geweldige duw gegeven richting maatschappelijke betrokkenheid en privé problematiek.  Dit rechttoe, rechtaan verhaal, hoe spannend ook, verliest toch z'n glans als je het vergelijkt met de generatie auteurs uit het Hoge Noorden. Wat blijft hangen is een ouderwetse pulpthriller, zeker spannend, maar niet boeiend. Voor de lezer die geen uitdaging zoekt in een thriller is dit best te pruimen.

3,5 sterren.