It’s just another day of high school for Zack Lightman. He’s daydreaming through another boring math class, with just one more month to go until graduation and freedom—if he can make it that long without getting suspended again.

Then he glances out his classroom window and spots the flying saucer.
At first, Zack thinks he’s going crazy.
A minute later, he’s sure of it. Because the UFO he’s staring at is straight out of the videogame he plays every night, a hugely popular online flight simulator called Armada in which gamers just happen to be protecting the earth from alien invaders.

But what Zack’s seeing is all too real. And his skills—as well as those of millions of gamers across the world—are going to be needed to save the earth from what’s about to befall it.
Yet even as he and his new comrades scramble to prepare for the alien onslaught, Zack can’t help thinking of all the science-fiction books, TV shows, and movies he grew up reading and watching, and wonder: Doesn’t something about this scenario seem a little too… familiar?


In Armada volgen we Zack Lightman. Hij woont samen met zijn moeder in een huis. Zijn vader is overleden toen2 Zack nog maar een peuter was, hoewel hij zich niet heel veel van zijn vader kan herinneren, weet hij wel dat het een verschrikkelijk ongeluk is geweest. Wat hij dan ook weet, is dat hij, net als zijn vader, dol is op videogames. Zo heeft zijn vader een soort mixtape gemaakt, waarbij nummers op staan die Zack draait tijdens het gamen.
Zijn moeder is daarna ook nooit meer samen geweest met een andere man. Ondanks dat is Zack (net zoals vele tieners) dol op gamen. Vooral op het spel Armada. En Zack is er ook ontzettend goed in. Hij is nummer 6 van de wereld en speelt vaak samen met zijn vrienden. In het spel Armada moeten gamers de aarde beschermen van een alien invasie, het spel is een soort vliegsimulator, waarbij dus ook geschoten moet worden (je wilt immers niet dat de aarde overspoelt wordt met aliens).
Zack’s leven is verder eigenlijk niet zo heel bijzonder, tot hij vanuit een klaslokaal een UFO ziet vliegen, en het raarste is nog dat de UFO precies lijkt op de UFO’s uit Armada. Om het allemaal nog gekker te maken, is dit allemaal levensecht en landt de UFO op het schoolplein. En ze vragen naar hem.


“The only thing crazier than hallucinating a fictional videogame spaceship would be to blame it on a frosted breakfast pastry.”


Het boek Armada is zeer game gericht. Er komen heel veel termen en beschrijvingen voorbij die bij het gelijknamige spel horen. Als lezer zijnde weet je eigenlijk niks van dit spel af, en vrij vroeg worden de termen al gebruikt. Dit kan soms voor de lezer wat overweldigend zijn, omdat je zelf de termen helemaal niet kent. Dit kan gezien worden als een vervelend iets als zijnde non-gamer. Als je zelf toch wat vaker in de game wereld duikt, zal je de nieuwe termen sneller oppikken. Als je niet snel doorhebt wat bepaalde termen betekenen, wordt het verhaal soms vrij verwarrend en zal je sneller geneigd zijn bepaalde stukken over te slaan.



“That’s how you know you’ve mastered a videogame—when a bunch of butt-hurt crybabies start to accuse you of cheating in an effort to cope with the beatdown they’ve just suffered at your hands.”



Ook krijg je niet heel veel tijd om de termen rustig te onthouden, want het boek begint direct vanaf de eerste pagina, en in de eerste 50 bladzijden is het al spannend. Het verhaal komt snel op gang, waardoor je niet eindeloos zit te wachten tot er iets gebeurt, maar juist heel snel door wilt lezen.
Het boek zit vol spanning en heeft zijn eigen raadselachtige elementen, die in de loop van het verhaal onthult worden. Je krijgt alles beetje bij beetje te zien, waardoor je geen overdosis aan informatie krijgt, maar het wordt op een prettige manier opgebouwd, waardoor je als lezer zijnde snel wilt weten hoe het verder zal gaan.


Iets wat wel tegenvalt, is de manier waarop het boek eindigt. Het ligt niet aan de gebeurtenissen, maar aan de schrijfstijl, alles gebeurt per direct achter elkaar, waardoor de climax van het boek tegenvalt. Als dit wat rustiger was gegaan, had ik het persoonlijk wel prettiger gevonden. Omdat alles dus zo snel eindigt, heb je na het uitlezen van dit boek een soort leeg gevoel en moet je echt alles even een plekje gunnen.

Iets wat voor mij nieuw was in dit boek, was dat er een playlist van is. Zo worden zinnen van bepaalde nummers geciteerd in het boek, omdat onze hoofdpersoon naar dit nummer luistert. En als lezer zijnde kan je dus tegelijkertijd de muziek horen en het boek lezen! Zo wordt je soms nog erger meegetrokken in het verhaal, en is de verplaatsing naar het hoofdpersoon makkelijker te maken.



Ik heb zelf enorm genoten van Armada, het is echt één van mijn favoriete van 2016 geworden. Hierdoor krijgt het ook de verdiende 5/5 sterren.

Overige informatie:
Taal: Engels;
Uitgeverij: Century;
Aantal bladzijden: 349;
Gelezen versie: Hardcover;
ISBN: 978-1-780-89304-4.