Robert F. Williams leidt in 1961 in Monroe, North Carolina, geweldloze acties tegen de rassenscheiding in zijn stad. Als in korte tijd zwarte vrouwen worden mishandeld door de Ku Klux Klan en zwarte mannen door hen worden vermoord, doet roept Robert Williams de zwarte bevolking op zich te bewapenen. Hierdoor wordt Robert doelwit van zowel de Ku Klux Klan, die hem wil lynchen, als van de FBI die hem tot staatsvijand verklaart.
Dit resulteert erin dat hij samen met zijn vrouw en twee zoontjes moet vluchten, eerst naar Cuba en daarna naar China. Als president Richard Nixon de banden met China aanhaalt, kan het gezin Williams terugkeren naar de Verenigde Staten.

In deze prachtige roman vertelt Christine Otten het waargebeurde verhaal van de strijd die Robert Williams voert tegen het onrecht dat de zwarte bevolking wordt aangedaan en de consequenties die het heeft als hij kiest op te komen voor het recht van iedereen om zichzelf te mogen zijn.
Het verhaal wordt verteld door Mabel, de vrouw van Robert, aan de hand van dagboekfragmenten en zoon John, die als ruim 60-jarige terugkijkt op de gebeurtenissen van lang geleden. Bij de hoofdstukken staan songteksten en gedichten.
In de laatste maanden van haar leven heeft Mabel de geschiedenis opgeschreven, zoals zij die ervaren heeft. Haar angst en haar kracht komen hierin heel goed tot uiting. Voor haar sterven geeft zij John haar dagboeken en vraagt hem deze te lezen en er een boek over te schrijven. In eerste instantie wil hij dat niet doen. Het verandert als hij een e-mail krijgt van Kaila, de kleindochter van een mede-activist. Eerst wil hij haar niet ontmoeten. Als hij toch toestemt, opent dat zijn ogen en ziet het belang van het wereldkundig maken van de geschiedenis. Het hele boek maakt duidelijk hoe belangrijk dit is, want “Iemand moet de verhalen vertellen, het is gebeurd! Het was niet tevergeefs!”
Wat het boek zo bijzonder maakt, is dat het niet een van de vele boeken is die van een afstand naar de gebeurtenissen kijken, maar een boek waarin de mensen die het zelf meegemaakt hebben hun verhaal vertellen. Je voelt mee met Mabel en John, hoe het voor hen was.

Christine Otten heeft veel onderzoek gedaan voor dit boek en heeft Mabel en John persoonlijk ontmoet. Door de beeldende en indringende manier van schrijven, word je in het verhaal gezogen en voel je haast de angst die Mabel gevoeld moet hebben. Heen en weer geslingerd tussen haar verlangen haar man in alles te steunen en haar hoop op een goed en rustig leven voor haar gezin.

Helaas is het thema ook nu nog heel actueel. Rassenscheiding en geweld tegen de gekleurde mensen is nog aan de orde van de dag in de Verenigde Staten.
Dit maakt dit boek tot een belangrijk boek dat iedereen zou moeten lezen.