In vergelijking met de verhalen van Arlidge (dat doet het op de cover), zie ik wel vergelijkingen; het is een snel, spannend verhaal met een vrouwelijke hoofdrolspeler welke, uiteraard, haar eigen mankementen heeft in het leven. Toch merk ik ook teveel overeenkomsten, waardoor ik wat minder gecharmeerd werd door juist die hoofdrolspeler. Het verhaal van de moord is prima, de acties volgen elkaar op, maar juist de handelingen van de Erika Foster maakte het voor mij alsof haar ingrijpen in dit verhaal nodig was om het verhaal boeiend genoeg te maken. Desalniettemin echt geen slecht verhaal, vermakelijk zelfs en makkelijk om uit te lezen. Maar ergens bleef het ook kriebelen....origineel is het in mijn opzicht niet.