James en Sadie zijn in het Amerika van de negentiende eeuw met hun gezin en hun appelbomen verhuisd naar een moerasgebied. Het leven is zwaar. Erg zwaar. Ieder jaar overlijden er gezinsleden, de appelbomen doen het minder goed dan gewenst en het huwelijk staat op springen. Uiteindelijk loopt het dan ook fout af.
Het tweede gedeelte van het boek vertelt over het leven van Robert, de jongste zoon. Hij trekt door Amerika, steeds verder westwaards. Hij doet allerlei werkzaamheden om in zijn onderhoud te voorZien. Uiteindelijk komt hij in Californie terecht waar hij bij een Engelsman aan het werk gaat die zaden en jonge boompjes verzameld om naar zijn thuisland te versturen.
Robert heeft altijd geprobeerc om zijn jeugd met zijn familie te vergeten. Toch schreef hij ongeveer eens per jaar een brief naar huis om te vertellen hoe het met hem gaat. Op een gegeven moment komen het oude en het nieuwe leven van Robert weer samen.

Ik had wat moeite om 'in' het boek te komen. Het kwam wat traag op gang. Pas in het tweede deel waarin de brieven van Robert aan zijn thuis staan, begon het verhaal me te grijpen. En ook het verhaal over de Sequoia's vind ik boeiend. Het was ook een leerzaam boek! Uiteindelijk uitgelezen met een tevreden gevoel.