Het boek gaat over Marianne. Zij is een tiener die op Ibiza woont. Haar vader zit in de gevangenis en haar moeder is emotioneel manipulatief. Feitelijk staat Marianne er alleen voor. Ze zuipt en feest erop los terwijl ze probeert uit te vinden wat ze met haar toekomst wil. Als ze dan ook nog verliefd wordt op een lid van de Guardia Civil dreigt alles uit elkaar te vallen.

Wat een prachtig boek! Esther J. Ending schrijft, ogenschijnlijk moeiteloos, een ongelofelijk mooi verhaal. De beschrijvingen zijn altijd raak. Of het nu gaat om emoties, handelingen, relaties of sfeer, Ending weet het keer op keer haarscherp te verwoorden/in beeld te brengen.

De belangrijkste verhaallijn in het boek is Marianne’s niet-bestaande relatie met het object van haar verlangen. Marianne fantaseert continue over de man van de Guardia Civil, maar in werkelijkheid lijkt hij haar weinig aanleiding tot hoop te geven. Toch weet Ending een suggestieve, broeierige spanning tussen hen te creëren met behulp van de sfeer. Die sfeer is niet echt te verwoorden, maar desondanks ga ik het proberen. Het deed mij het meest denken aan de sfeer in ‘On the Road’ van Jack Kerouac: een knappe combinatie van eindeloze vrijheid overschaduwd door een hopeloze, uitzichtloze toekomst. Dat is tenminste het gevoel dat ik kreeg toen ik las over Marianne’s wanhopige escapades in het uitgaansleven van Ibiza en haar obsessieve gedrag jegens de man van de Guardia Civil.

Ook belangrijk is de relatie van Marianne met haar ouders. Haar vader is een crimineel die zich vanuit de gevangenis uitsluitend met Marianne bemoeit als haar daden invloed op hem dreigen te hebben. Marianne’s moeder is zo mogelijk nog egoïstischer. Deze moeizame ouder-kind relaties leiden tot een wonderschone scene waar Marianne eindelijk de hulp aangeboden krijgt die ze nodig heeft en waar iemand haar vertelt wat ze moet en wil horen.

Ik heb enorm genoten van dit prachtige boek. Een absolute aanrader.