Recensie Sandwichvrouw van Allison Pearson

In dit boek wordt het leven van de bijna 50-jarige vrouw Kate beschreven, die een werkloze man heeft en twee puberkinderen. Ze woont in een oud huis, dat handenvol geld kost aan allerlei reparaties. Haar man, Richard geeft na zijn ontslag toe aan zijn midlife-crisis: wil zich omscholen tot coach, hetgeen betekent twee jaar niets verdienen. Hij is druk met wielrennen en gaat op zoek naar zijn innerlijke dalai lama, kortom is alleen maar bezig met zichzelf.

Kate had 10 jaar geleden een goede baan en probeert weer aan het werk te komen.
Ze volgt een cursus voor herintredende vrouwen, hoewel ze zichzelf geen schijn van kans geeft na een afwijzing van een headhunter. Ze wijzigt haar cv op een hele creatieve manier. Erg leuk gevonden! In haar sector is ze eigenlijk te oud en ze liegt 7 jaar van haar leeftijd af, hetgeen weer tot grappige situaties leidt als ze erin geslaagd is een baan te krijgen op haar oude kantoor waar ze niemand meer kent. Voor dat sollicitatiegesprek probeert ze er goed uit te zien. Hilarisch is de scene als ze probeert zich in een corrigerende body te werken.

Haar dochter Emily, 16 jaar, heeft een Belfie (foto van haar billen) gemaakt en aan een vriendin gestuurd, die deze foto viral laat gaan. Kate probeert er alles aan te doen dat Emily zich weer gelukkig voelt. Tegelijkertijd zie je als lezer dingen gebeuren waarvan je denkt: waarom zie je dat niet, je bent toch niet dom! Het wordt allemaal beschreven alsof je erbij bent en wilt roepen: kijk dan toch eens goed en vraag door!

Op een hele luchtige toon worden allerlei serieuze problemen aangestipt. De rol van de herintredende vrouw in het arbeidsproces, de problemen van ouder en hulpelozer wordende ouders, de opgroeiproblemen van pubers, die alleen nog maar via hun schermpjes lijken te leven.
Alle ongemakken die de overgang met zich meebrengt. Een oude vlam die haar leven overhoop haalt.

Mooie beelden ook: De kinderen doken de achtbaan van de puberteit in, precies op het moment dat hun grootouders om het vriendelijk te zeggen hun eigen kinderjaren nog een keer overdeden.

Kate heeft veel taken: het leven van haar dochter leuker maken, proberen een baan te vinden, voor haar zoon een kerstkado kopen dat bijna nergens meer te koop is. Voelt elke vrouw zich alsof ze in haar eentje dienst heeft in een luchtverkeerstoren? Het leven van Kate is heel herkenbaar en invoelbaar.

Ik heb erg genoten van het verhaal. Het is een boek van deze tijd. Ze weet je aan het verhaal te binden. Mobieltjes spelen een grote rol. Een humoristisch boek over een hectisch leven, soms wat “over the top”. Nadeel is dat ze wel erg veel en vaak beeldspraak gebruikt.