Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Heb zelf niets met de wereld van seances, mediums, geestverschijningen e.d. Toch vond ik deze roman zeker de moeite waard. Het geeft een beeld van hoe het gevangenisleven in het Victoriaanse Londen eruit zag. En daar wordt je niet al te vrolijk van. Het is een duistere en sombere wereld. Het verhaal draait om Margaret, die 'bezoekster' wordt in de Millbank gevangenis, ze is ongelukkig met haar leven als 'oude vrijster', temidden van haar upper middle class familie. Ze ontwikkelt een passie voor Selina, één van de vrouwen die ze in de gevangenis bezoekt. Ze bedenken een plan waarin Selina de gevangenis kan ontvluchten waarna ze samen naar Italië willen vertrekken.
Dit loopt niet goed af, Selina blijkt Margaret gebruikt te hebben en is er met een ander vandoor en nog wel met de kamenierster van Margaret

Vond het zelf wat minder dan de andere boeken die ik van Waters gelezen heb maar er zitten mooie passages in bijvoorbeeld wanneer Margaret en Selina praten over affiniteit en wanneer een medewerker van de Vereniging van Spiritisten aan Margaret een uitleg geeft over wat het inhoudt om een medium te zijn, om dingen te zien die andere mensen niet zien. Je zou er bijna begrip voor gaan krijgen.
Aan de andere kant raakte ik steeds het spoor bijster bij de beschrijvingen van seances en vooral het gedoe rond Peter Quick irriteerde me behoorlijk.
Ook de heisa rond de zwakke gezondheid van Margaret wekte bij mij op den duur wat ergernis op. Het moet overigens in die tijd wel ontzettend moeilijk zijn geweest om als vrouw verliefd te zijn op een vrouw dus ik begrijp wel dat Margarets leven triest en moeizaam is.