Wat een afgrijselijk verhaal zeg. Wat heeft zij een hoop te verduren gehad, ik vind het heel knap hoe ze er nu mee omgaat, ze komt op mij over als een sterke vrouw. Verder ben ik het eens met de reactie van Sabine hieronder, als ik kijk naar hoe het boek geschreven is vond ik ook dat er veel herhalingen inzaten en af en toe wat warrig geschreven. Alleen in de brieven aan haar moeder en in het stukje dat ze na acht jaar terugging naar de kelder kon ik me meer inleven in haar gevoelens. Ik hoop dat het haar goed gaat.