‘De doodsvogel’ is het vervolg op ‘Ik reis alleen‘. Voor het verhaal is het wel van belang om ook het eerste boek te lezen, want anders mis je wel bepaalde continuiteit en geschiedenis tussen de karakters. ‘Ik reis alleen’ vond ik al een topper in de Scandinavische thrillers en ik was dan ook zo benieuwd naar het vervolg.

Je wordt door de eerste twee hoofdstukken in ‘De doodsvogel’ gelijk het verhaal in getrokken. Er wordt daar een hoop losgelaten waarvan je niet weet wat je ermee moet. Het enige gevoel dat ik had was ‘OMG IK WIL DOORLEZEN!!’. Daarna zakt het even in. Je leert de personages steeds beter kennen en dat vind ik wel heel fijn. Ook het feit dat je personages met een bijrol wat meer leert kennen, vond ik een pluspunt. Je kunt merken dat het een serie is en dat er nu wat meer aandacht voor de personages is. Dat houdt trouwens niet in dat het verhaal ondergeschikt is, want ook daar heeft Samuel Bjork heel veel aandacht voor.

‘De doodsvogel’ is een thriller, maar de spanningsboog ligt niet heel hoog. Natuurlijk wel hoog genoeg dat je wilt blijven lezen, want Samuel Bjork laat steeds kleine stukjes informatie los in het verhaal die je nieuwsgierig houden.Vooral de ontknoping kwam voor mij als een totale verrassing, ik zag het echt niet aankomen en zat dus wel even met mijn mond open te lezen.

Met ‘De doodsvogel’ heeft Samuel Bjork een waardige opvolger van ‘Ik reis alleen’ neergezet. Je wordt gelijk het verhaal ingezogen en ondanks dat de spanningsboog niet heel constant is, wil je wel weten hoe het afloopt. Vooral het einde vond ik geniaal. ‘De doodsvogel’ is weer een topper qua Scandinavische thrillers en ik kijk nu al uit naar het volgende boek van Samuel Bjork.