Je verhuist met je gezin naar het ‘paradijs’ Luttelgeest. Bij aankomst van de eerste dag wordt alleen jij (Liesbeth Bede) met een groot spandoek welkom geheten en op het gras van je voortuin liggen 12 bossen rozen in 12 verschillende rozetinten.
Luttelgeest, een dorp waarin de vrouwen niemand verafgoden en zelf perfect in staat zijn om zelf een goed georganiseerde, egalitaire samenleving tot stand te brengen.
Dit zou jou als nieuwkomer toch te denken moeten zetten.

De hoofdpersoon (Liesbeth Bede) is bezig met het schrijven van een boek. Het lijkt of ze een goed huwelijk heeft, maar de mening van de man komt geheel niet aan bod. Als lezer kan dan ergernis opwekken, maar ook juist nieuwsgierigheid. Helaas zullen wij er nooit achter komen wat de bevindingen van deze man zullen zijn.
Tussen neus en lippen passeren er allerlei merknamen en gebeurtenissen uit de afgelopen jaren. Auto’s hebben een schijnbare belangrijke rol in het boek, aangezien ze allemaal met merk, soort en kleur worden benoemd.

Aan het eind vindt een niet voorspelbare ontknoping plaats. Wat wordt nou door wie geschreven? En waarom is de titel zoals die is?