Aardig spannend en toch ook wel hier en daar erg komisch. De eetgewoontes van meneer Valstar zijn ronduit smerig te noemen, de reacties van Twan daarop, plus de vragen die hij over deze kwestie stelt aan zijn juf in de klas zijn erg leuk om te lezen. Hoofdpersonage Twan wist dan ook met regelmaat een grote glimlach op mijn gezicht te toveren. De reden waarom meneer Valstar van deze smerige gewoontes heeft vind ik zeer goed verwerkt in het verhaal, bij mij kwam het aan als een totale verrassing.

Eindconclusie: Geslaagd boek die ik in de toekomst zeker nog eens tevoorschijn zal halen.

Drieënhalve ster van mijn kant.