"Idaho" van Emily Ruskovich was niet helemaal mijn ding.

Het gaat over Wade, een man wiens geheugen hem al vroeg in de steek laat. Over Jenny, zijn vrouw die hun jongste dochtertje May heeft omgebracht. Over hun oudste dochter June die op die dag verdween. En over Ann, die Jenny's plek in nam.

Ik had het boek opgeslagen vanuit een andere recensie, het sprak me erg aan.

Toch is de schrijfstijl niet mijn dingetje. Ik vond 'm ergens diep van binnen wel mooi, maar té langdradig.

Zinnen als "Zoveel geheime, opgerolde wilskracht, een miljoen centra die in spiralen naar buiten komen, botsen op een klap van stilte die ditzelfde moment in het huis is, deze prachtige vergetelheid waarin ze van elkaar houden." Ik denk dat ik daar te weinig geduld voor heb. Ook werden niet al mijn vragen beantwoord, wat ook wel past bij het boek maar dus blijkbaar niet bij mij.

Kortom: het is een boek dat bij je moet passen.... Als je van details en poëtische teksten houdt... Zeker lezen!!!