Gaby Rasters is een veelzijdige auteur die veel genres aankan Met haar boek Nooit meer bang weet ze een groot publiek te bereiken. Gaby weet diep onder de huid van haar personages te kruipen en deze daardoor levensecht neer te zetten.

Toen Chantal het uitje naar Lissabon geboekt had, was Merijn ook enthousiast geweest en hij had haar alles laten regelen. Maar dat hij niet goed naar haar geluisterd had bleek wel want toen het zover was, kon hij echt niet mee. Hij had de belangrijkste pitch van het jaar. Na een aantal tranen besloot Chantal alleen te gaan. Maar toen ze eenmaal weg was en Merijn amper een berichtje van haar krijgt, wordt hij rusteloos en hij besluit haar te verrassen en haar achterna te reizen.

Zijn bezoek loopt heel anders dan verwacht, en om alles op een rijtje te kunnen zetten besluit hij een paar dagen in Lissabon te blijven. Als hij op het dakterras van zijn hotel zit, ziet hij aan de overkant van de weg een jonge vrouw op het balkon zitten. Samen met een oudere vrouw. Als de jonge vrouw en Merijn oogcontact hebben gebeurt er iets en dit is het begin van een rollercoaster van ontwikkelingen.

De Lissabon Brieven verhaalt grotendeels vanuit het perspectief van Merijn, in de derde persoon. Merijn is een persoon die leeft voor zijn werk en andere dingen daardoor weleens wil vergeten. Maar nu wordt de noodklok geluid, zonder dat hij het doorhad is er een verwijdering tussen hem en Chantal ontstaan. In het vliegtuig heeft Merijn een gesprek met de man naast hem en dit zet hem al tot nadenken. In de dagen dat Merijn in Lissabon verblijft zie je hem langzaam veranderen en zijn ogen worden geopend. Maar wat hij nog niet weet is dat hij een hele heftige en moeilijk periode tegemoet gaat, een periode waarin twee vrouwen een belangrijke plek innemen. De meerdere verhaallijnen staan voortdurend bol van de emoties en slepen de lezer mee.

Net als met Nooit meer bang weet Rasters nu ook weer diep op het gevoel in te werken. De gevoelens worden op zo’n wijze beschreven dat zelfs een nuchter iemand gegrepen zal worden door dit verhaal. De diverse thema’s in De Lissabon brieven en wat dit met mensen doet weet Rasters ook goed te beschrijven en ze laat hiermee ook zien over een goed inlevingsvermogen te beschikken. Tevens is het voelbaar dat Rasters al haar emoties in een verhaal legt, emoties die intens worden overgebracht op de lezer.

Na het lezen van een aantal hoofstukken wordt er even een verwachting van enige voorspelbaarheid gewekt. Maar niets is minder waar. Rasters weet alles zo te bespelen waardoor die verwachte voorspelbaarheid in een mum van tijd wordt weggevaagd. In De Lissabon Brieven zien we mensen wakker geschud worden. Een onverwachte situatie blijkt een verandering te zijn, een verandering voor het leven en niets is meer als vanzelfsprekend.
Verhalen over gewone mensen die in heftige situaties terechtkomen, situaties die iedereen kan overkomen en op een geloofwaardige manier neergezet. Personages die zo natuurlijk neergezet worden dat ze alle sympathie verdienen. Het enige wat een beetje stoorde was een technisch aspect en wel de afwijkende manier van het inspringen van de tekst. Al deed dit niet af aan de soepelheid van het geschrevene.

In De Lissabon Brieven zijn het vooral Merijn en de Portugese Carolina die een verpletterende indruk achterlaten al laat de strijd van Chantal ook zijn nodige sporen achter. Veel fragmenten die een brok in de keel achterlieten en voor ontroering zorgden. Rasters heeft wederom met een enerverende schrijfstijl een verhaal geschreven waarmee ze de lezer recht in het hart weet te raken.

4,5*
Deze recensie is eerder gepubliceerd op www.passievoorboeken.com