Met de nodige scepsis waagde ik me aan “Het Venetiaans Concerto” van Wim Belaen. Ik grijp immers zelden of nooit naar een literaire thriller en ben dan ook niet echt een kenner van het genre.
Het duurde wel even voor ik werd meegezogen in het verhaal. Belaen neemt uitvoerig de tijd om alle pionnen uit te zetten voor zijn ingenieuze scenario.
Je voelt als lezer meteen de drive en het schrijfplezier van een gepassioneerd auteur. Dit overduidelijke schrijversenthousiasme had misschien – naar mijn persoonlijke mening – hier en daar wat meer mogen worden uitgepuurd. Puur taalkundig had het wel iets zuiverder gekund en er mocht – opnieuw naar mijn smaak – wel wat geschrapt worden…
Daartegenover staat echter een sterke, verrassende en razend spannende plot. Belaen haalt zijn hoofdingrediënten in een wereld die hij – als professioneel musicus – door en door kent. Het verhaal blijft, hoe hallucinant het ook wordt, altijd een grote geloofwaardigheid behouden.
In de indrukwekkende constructie schemert ook een grote kennis van compositie en orchestratie door. De auteur bouwt zijn boek op als een wervelend concerto.

Eenmaal voorbij de ietwat lange aanloop kon ik het boek nog maar moeilijk aan de kant leggen en werd het voor mij een leeservaring in stijgende lijn!

“Het Venetiaans Concerto” smeekt mijns inziens om twee dingen: een verfilming én een vervolg!