Wat meteen opvalt aan Waanidee, is dat de omslag er niet meteen uitspringt, hoewel je als lezer meteen vanaf de eerste bladzijde geboeid zult zijn. Het verhaal leest niet tergend stroef, dankzij de interessante personages. Deze zullen er de vaart inhouden tijdens het lezen. Je wilt eigenlijk door alles heen vliegen, weten hoe dit sadistische verhaal eindigt, of de slechterik door de mand zal vallen.
Een verhaal dat niet ver van de werkelijkheid ligt. Mede vanwege dat aspect, zou je het eigenlijk pas moeten lezen, wanneer de tijd van afspelen is verstreken en dat is pas over drie jaar.
Karin Hazendonk heeft met dit griezelig geloofwaardige verhaal een draak geschapen vanwege het feit dat het woede en verontwaardiging kan opwekken bij de lezer. Het is beklemmend tot het bittere einde. De plot mag dan simpel en in een zucht klaar zijn, de verhaallijn is al indrukwekkend en doordacht genoeg en dat maakt een originele plot daardoor eigenlijk overbodig. Waanidee is eentje dat nog lang in de geschiedenis zal nagalmen.