Dit is een van mijn leeshoogtepunten van 2017. De Heilige Rita speelt zich af in Mariënveen, in het oosten van het land maar het had zich ook in het noordoosten van Groningen kunnen afspelen. (Het zouden dan alleen geen katholieken maar waarschijnlijk communisten zijn geweest.) Mooi beeldend schetst Wieringa het landschap en de personages. Minitieus beschrijft hij kleine gebeurtenissen in de levens van mensen die niet los komen van hun geboortegrond maar in een soort triestheid tussen het verval blijven leven. Toch is De Heilige Rita geen triest boek. Droge humor en gelaten nuchterheid geven dit boek de juiste mate van lichtheid die echter ook juist de onontkomelijke levensloop van de personages onderstreept. Een knappe roman en een lust om te lezen.