Aangemerkt als een psychologische thriller zal De Stem ongetwijfeld voor veel thriller liefhebbers de aandacht trekken. Dit vooral vanwege zijn opvallende cover en ook omdat het ook iets van een roman heeft.
We merken dat Esther in het begin vooral het genre thriller heeft gebruikt, waarmee ze al aardig wat spanning probeert op te bouwen. Dit zorgt er niet per se voor dat je meteen in het verhaal gezogen wordt. Het wekt dan ook de indruk dat het verhaal gestaag vordert, ondanks dat het lekker weg leest. De lezer moet zogezegd eerst kennis maken met de personages en de lezer zal zich realiseren dat deze enkel subtiele connecties met elkaar hebben.
Draait het uiteindelijk om iets anders? Of is er sprake van een andere invalshoek? De auteur geeft je in ieder geval stof tot nadenken en niet iedereen zal de clou meteen begrijpen. En als men dat al doet, dan beseft de lezer dat Esther eigenlijk een heel geniaal idee heeft had, dat tot dit boek heeft geleid.