In deze nieuwe uitgave zijn 17 verhalen bijeengebracht. Alle verhalen zijn al een tijd geleden geschreven (tussen 1980 en 1991) maar ze blijven hun waarde behouden en geven een duidelijk beeld van de stijl van Murakami. De verhalen zijn goed doordacht en hebben telkens een onverwacht, mysterieus, magisch element. Veel van die elementen zie je in latere boeken weer terug: de verwarde vrijgezelle dertiger, jonge meisjes met kleine borstjes, onpeilbaar diepe gaten in de grond en verontrustende katten. In zijn thuisland krijgt Murakami nogal wat kritiek omdat zijn boeken niet ‘Japans’ genoeg zijn. Ik vind het juist prachtig hoe hij Westerse denkbeelden en iconen gebruikt om de Japanse normen en waarden te verscherpen. Door die botsende culturen komt het terugkerende thema – de isolatie en vervreemding van de moderne mens op zoek naar een zinvolle toekomst – veel sterker uit de verf. En sluiten de verhalen van verwarring en eenzaamheid naadloos aan bij het gevoel dat steeds meer mensen zelf ervaren. Het is niet altijd even makkelijk om de metafoor van het magische element terug te brengen naar de realiteit. Maar dat houdt het spannend en het herlezen waard.