Nachtengeltjes en Driehoekjes wordt vanaf de cover gesierd door een tekening van Jayne Mansfield, sekssymbool uit de jaren ’60. Doorheen de novelle wordt je nog getrakteerd op enkele tekeningen van de hand van Itsme Marks.
De novelle gaat over het geladen weerzien tussen Jowanne en Doriander. Vanaf het eerste woord hangt er een sexuele spanning tussen beide personages.
Ik mag dan wel een veellezer zijn maar voor mij was deze novelle toch wel zwaar voer. En langs de andere kant hield de schrijver het luchtig denk ik. Een geduelleer van woorden dat haast een liefdesspel op zich inhoudt. Waarbij alles draait rond boeken, muziek en films, met de nodige quotes voorzien.
Een combinatie van filosofie, wetenschap en religie en waarbij ik me de vraag stelde rond de gesprekken tussen de personages of er daadwerkelijk koppels zijn die zulke gesprekken houden.
Op zich gaat voor deze novelle een breed publiek zijn, voor mij was het te zwaarwichtig. Maar al bij al heeft de auteur het jongleren met woorden en zinnen zeker onder de knie.
Hou je van Nietzsche of een Oscar Wilde, is deze novelle zeker een aanrader.