Mijn moedertje van 87 heeft vorig jaar Karin Martens ontmoet toen ik met mijn koor op Kreta was. Wij verbleven in Villa Mertiza in Mirtos. En Karin heeft daar in de tuin, onder de griekse zon het exemplaar zelf gesigneerd. Hoe leuk is dat! Mijn moeder vond het een prachtig boek maar wat kruidig. Zo'n mooie ouderwetse uitdrukking als er sprake is van levendige lichamelijk scenes. Zelf heb ik het ook in 2 dagen uitgelezen. Karin schrijft zoals ze praat. Heerlijk uitbundig en spontaan. Haar schrijfstijl neemt je mee naar zonnige bestemmingen. Je bent er ook echt. De hoogtepunten en de diepe dalen zijn levendig en voelbaar. Het is niet alleen een fijn boek als je Griekenland-liefhebber bent of als je vaak op Kreta komt. Ook als je er nog nooit geweest bent maar intens leeft is het plezier, de liefde en het verdriet in het verhaal zo mooi beschreven dat je het niet weg kunt leggen.