Bij het zien van de mooie cover van Het onbeloofde land van Paula Brunsveld van Hulten wil je weten waarom het spiegelbeeld van het meisje is vervaagd. De titel maakt nieuwsgierig. Moet je het als positief ervaren of als negatief? De inleiding maakt dat je het verhaal wilt lezen. De auteur vertelt meer over het verhaal dat je gaat lezen en wat er indertijd is gebeurd in Indonesië.
Meteen vanaf het eerste hoofdstuk wordt je meegezogen in het verhaal van een meisje dat op dat moment 3 jaar is en volgt haar een groot gedeelte van haar leven. Je ziet haar van een gelukkig, onschuldig kind naar een onzekere volwassen vrouw veranderen, die doet wat van haar gevraagd wordt. Van buiten is ze sterk, maar is ze dat van binnen ook?
Het is een aangrijpend verhaal van een vrouw die op een gegeven moment heeft besloten om haar vader te zoeken omdat ze hem zo mist. Dat ziet ze als haar belangrijkste taak, maar of dat ook lukt? Zou ze hem en haar geboorteland ooit weer zien? Je voelt haar verdriet om haar vader die ze, sinds ze een jong meisje was, niet meer gezien heeft. Je voelt haar strubbelingen die dat met zich meebrengt, het niet meer welkom zijn in je geboorteland, het niet weten of ze wel echt bestaat, of alles wat er in haar leven gebeurt wel echt is, wie die persoon in de spiegel is, of de herinneringen wel echt zijn, het niet van zichzelf houden omdat ze het gevoel heeft dat ze ongewenst is, het gemis van een gezinsleven, buitengesloten voelen, ontheemd voelen en hoe dat op de omgeving doorwerkt.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2019/02/het-onbeloofde-land-paula-brunsveld-van.html .