Dromen van mijn vader van Barack Obama wilde ik steeds al een keertje lezen, sinds hij president van de Verenigde Staten van Amerika is geworden. Het is er nu eindelijk eens van gekomen.

Het boek Dromen van mijn vader van Barack Obama is een autobiografie en bestaat uit drie delen. In het eerste gedeelte gaat het over zijn jeugd op Hawaï, waar hij door zijn grootouders vanaf zijn tiende jaar is opgevoed en Indonesië, waar hij van zijn zesde tot zijn tiende woonde. Het tweede deel gaat over zijn werk in Chicago, waar hij drie jaar heeft gewoond en gewerkt in de achterstandswijken. Het laatste deel gaat over zijn reis naar Kenia, waar zijn vader vandaan kwam en waar Barack Obama nog vele familieleden heeft.

Barack Obama vertelt, dat hij een zoon is van een zwarte Afrikaanse vader en een blanke Amerikaanse moeder. Hij groeit op in een blank gezin en weet eigenlijk nooit waar hij precies thuishoort. Zijn gevoelens verwoordt hij goed en ook zijn zoektocht naar zijn identiteit krijgt goed gestalte in zijn boek. Toen Obama 21 jaar was, kwam zijn vader om bij een auto-ongeluk in Kenia. Hij werkte toen al in Chicago, na een studie politicologie in New York. Hij had zijn vader maar één keer gezien, toen hij tien jaar was, en bij zijn grootouders op Hawaï woonde. Verder kende hij zijn vader alleen uit verhalen van zijn moeder en grootouders. Voordat hij aan een nieuwe studie wilde beginnen, te weten rechten aan Harvard, maakte hij een reis naar Kenia. Hier komt zijn vader tot leven door alle verhalen van zijn andere familie.

Dromen van mijn vader geeft je inzicht hoe de mens Barack Obama gevormd is door zijn jeugd. Het is vlot geschreven. In zijn jeugd wist hij niet goed bij welke wereld hij thuishoorde. In Chicago heeft hij vaak gefrustreerde gevoelens, omdat hij weinig uit kan richten en alles zo lang duurt. In Kenia komt hij erachter hoe zijn vader écht is geweest en hoe zijn leven is verlopen. Dit boek is vele jaren geschreven (1995) voordat Obama presidentskandidaat werd. Ik vraag mij af of Barack Obama zich nu ook niet gefrustreerd voelt in zijn nieuwe ambt, waar hij dacht veel voor de mensen te kunnen betekenen en nu moet zien, dat hij nu ook niet veel kan veranderen.