Ik heb al meerdere boeken van Grunberg gelezen, meestal met veel plezier. Ik kan me echter herinneren, dat ik "Gstaad 95-98" van zijn alter ego Marek van der Jagt ooit in een recensie met de grond gelijk heb gemaakt (https://www.hebban.nl/recensies/bert-van-brakel-over-gstaad-95-98), maar dit boek wil ik graag tegenovergesteld behandelen en regelrecht de hemel in prijzen. Ik heb ervan genoten!

Het eerste waar ik aan moest denken toen ik de titel zag was natuurlijk "De man zonder eigenschappen". De hoofdpersoon heeft wel wat gebrek aan "eigenschappen", namelijk het tonen van gevoelens gaat hem slecht af. Zijn
naam is Sam(arendra), een Zwitser met een india's uiterlijk. Zijn partner waarmee hij als architect samenwerkt, moet natuurlijk wel Dave heten, dat bij mij de associatie opriep met het zangduo "Sam & Dave" met hun bekendste hit "Soul man". Sam is eigenlijk net het tegenovergestelde van de titel van dit liedje; hij is een man zonder ziel ("soul").

Tijdens het lezen van het boek bekruipt je het gevoel in een boek van Kafka te zijn begonnen, met name "Der Prozess" en naarmate je verder leest, althans zo verging mij het, herken je ook een beetje de sfeer (met name de weinig emotionele maar vooral rationele manier van beleven van de gebeurtenissen) van "De donkere kamer van Damocles". Voorwaar niet de geringste literatuur die bestaat!

Over de inhoud verklap ik verder niets, je moet dit boek zelf maar eens lezen, het boek verdient dat!