Jonas groeit op met zijn tweelingbroer Mike. Mike heeft tijdens zijn geboorte zuurstofgebrek gehad en is daardoor gehandicapt. Jonas geeft heel veel om zijn broer en beschermt hem. Ook een heel trouwe en hechte vriendschap heeft Jonas met Werner. Zij groeien wegens omstandigheden op bij opa Picco in zijn enorm grote landhuis. Ondanks alle streken die zij uithalen blijft Picco hen steunen. Tot op een dag een vreselijke gebeurtenis het leven van Jonas op zijn kop zet. Hij gaat eindeloos veel reizen. Tijdens de zware beklimming van de Mount Everest overdenkt Jonas zijn leven.

Wat een bijzonder boek is dit. De afwisseling tussen het vroegere leven van Jonas van prille jeugd tot jong volwassen en de beklimming van de Mount Everest. Zijn overdenkingen over het leven. Heel mooi verwoord. De enorme overmoedige kwajongensstreken en de altijd weer goedmoedige Picco.
Wat een serie aan levensgevaarlijke situaties beleeft Jonas. De gedachten en gevoelens van Jonas die zelden om het waarom draaiden, maar om het waarom niet. Een opvallende tekst, die helemaal bij dit boek past. De moed en toch ook weer de soms bewust opgezochte eenzaamheid die zo duidelijk naar voren komt. Waarom niet de Mount Everest beklommen? Pfoe wat een enorme inspanning en uitputting beleef je mee met Jonas. En dan Marie…..als lezer vraag je je steeds af..waar is zij gebleven en waarom en komt zij nog terug in zijn leven. Gaat Jonas de top bereiken. Dit boek neemt je helemaal mee in het leven van Jonas. Je beleeft de beklimming mee. Wat een indruk heeft dit bij mij achtergelaten. Een ding weet ik wel….ik ga nooit de Mount Everest beklimmen.
En of Jonas de top bereikt? Dat moet je zelf maar gaan lezen. Ik vond het in ieder geval een prachtig, indrukwekkend en soms letterlijk adembenemend mooi boek.