Echte gothic tales, maar een stuk minder 'waanzinnig' dan die van Poe. Le Fanu gebruikt wel veel typische 'gothic' sfeeromschrijvingen (ruïnes, strijklicht, schemering, mooi landschap, en vooral veel verval). De vijf verhalen/novelles zijn verwerkt in een soort raamvertelling/mystificatie, waarin een psychiater de verhalen als 'cases' bespreekt. Aan de ene kant is dat nogal gekunsteld, aan de andere kant geeft het de verhalen een bepaalde lading, waarin de lezer geacht wordt de gebeurtenissen te zien in het licht van de Swedenborgiaanse opvattingen, waarin paranormale zaken geplaatst worden in de schemerwereld tussen leven/lichaam en dood/ziel.
Zelf vond ik 'Green Tea' (bekend om de enge stalkende aap) en 'The Room in the Dragon Volant' het leukst om te lezen. Het bekendst is 'Carmilla', het vampierverhaal (met een 'lesbische' vampier) dat duidelijk veel invloed heeft gehad op Bram Stoker toen hij zijn 'Dracula' schreef.