Laat ik maar meteen beginnen met het slechte nieuws: ik moest ontzettend inkomen in het verhaal en wennen aan de schrijfstijl (héél anders dan bij de vorige boeken die ik las van Corine)! Ik heb het ook bijna opgegeven na een aantal hoofdstukken… Ik vond het veel te beschrijvend en het raakte me niet, de personages bleven op afstand.
Maar: omdat ik normaalgesproken zo weg ben van de thrillers van Corine wílde ik het gewoon goed vinden en dus niet opgeven, dus ik heb het boek wél uitgelezen!

En gelukkig: het werd langzaamaan beter en ik raakte wat gewend aan de manier van schrijven. En het belangrijkste: het verhaal werd steeds spannender en vlotter en had een lekker knallend einde. Dus ik was blij dat ik doorgelezen had en kon het boek toch nog met een redelijk voldaan gevoel dichtslaan. En ondanks alles ben ik tóch heel erg benieuwd naar meer Suzan de Winter boeken… Ik blijf voorlopig wel nog even fan dus ;)