“De Poorten naar Valemya” is het debuut van Ingrid Hageman-Veraart en dat is zeker de moeite waard. Het verhaal speelt zich (voor een deel) af in Nederland en die herkenbaarheid is erg prettig. Daarnaast wordt je op je wenken bedient voor wat betreft het buitenissige met de Elfenwereld Valemya, waar genoeg te beleven valt. Het is zeker geen “Fantasy op klompen” maar een andere benadering van Elfen en dat wordt goed uitgewerkt. De verhaallijn speelt zich natuurlijk af rondom de Elfin Catelijn maar de wereld Valemya is interessant neergezet en vraagt erom verder verkend te worden. Tegenwoordig stellen veel Fantasyschrijvers tieners en jongvolwassenen als held of heldin voor. Dat is in “de Poorten naar Valemya” niet het geval — Catelijn heeft een baan in de zorg, is zeker half twintig en doet ook nog aan Taekwondo — en dat is verfrissend. Doordat de schrijfster koos voor een volwassene met de nodige dosis pit komen ook de kwesties waarmee Catelijn te maken krijgt goed uit de verf en blijft het verhaal niet hangen in de geijkte pre adolescentenprobleempjes. Het romantische aspect is op de achtergrond aanwezig waardoor het verhaal alle kans krijgt zich te laten zien. De schrijfstijl is prettig, met zinnen zonder franje en bijvoeglijke naamwoorden. Daardoor leest het vlot weg en is het tevens geschikt voor lezers vanaf vijftien jaar. De verhaallijn rondom Cat is niet echt voorspelbaar en ook dat is een pluspunt waar je je tanden in kan zetten. Kortom: wil je volwassen verhaal over een Elfin, dan heb je aan dit boek een smakelijke kluif.