Machtsstrijd is het verhaal van Chris Hurkman. Chris is geoloog en werkt voor de multinational: De Graaff & Hurkman. Dit bedrijf is groot geworden door activiteiten in de mijnindustrie in Afrika. De vader van Chris is mede-oprichter van het bedrijf maar is, toen Chris nog erg jong was, om het leven gekomen. Op dit moment is Anthonie de Graaff, de 2e oprichter, van DGH terminaal ziek en pleegt uiteindelijk zelfmoord. Anthonie laat het miljoenenbedrijf na aan zijn kinderen. Zijn zoon Cecil, nietsnut, playboy, drugverslaafde, wil kost wat kost CEO worden. Hij schroomt zelfs niet om zijn zus Victoria buitenspel te zetten door van haar een junk te maken.
Chris speelt, ogenschijnlijk, een bescheiden rol in deze strijd. Hij is vnl in Afrika bezig nieuwe bronnen van Coltan te vinden. Hij komt in contact met de Belgische journaliste Sofie Lafleur. Haar vader is gelijktijdig met de ouders van Chris om het leven gekomen. Sofie gaat in samenwerking met Chris, een onderzoek instellen naar de dubieuze wijze waarop haar vader en de ouders van Chris zijn gestorven. Dit levert een intrigerende theorie op over de manier waarop de Westerse wereld omgaat met de Coltan-bronnen in Afrika en de uitbuiting van lokale Afrikaanse mensen die in de mijnbouw werken. De strijd om de macht van DGH komt tot een kokend hoogtepunt op de woeste zee voor Namibië. De ontknoping is zonder meer verrassend te noemen.
Het is een zeer lekker leesbare thriller met een prima verhaal. Niet super spannend, maar ik was wel zeer nieuwsgierig naar de komende ontwikkelingen (en nu nog steeds eigenlijk). De korte hoofstukken maken het boek heel toegankelijk. Omdat er steeds gewisseld wordt tussen situaties in Nederland en Afrika, wordt de spanning nog verhoogd. Ik kijk uit naar deel 2.