Een echte thriller kan je Welterusten, mijn liefje niet noemen. Het is eerder een relaas over de ongelukkige jeugd van Justine Dalvik. Nu leidt ze een ogenschijnlijk normaal en gelukkig leven. Maar tussen de regels door merk je al snel dat dit maar schijn is. Inger Frimansson bouwt heel subtiel de spanning op. Het wordt nooit echt spannend, maar lees je geboeid verder om de échte Justine te leren kennen. Ook door de knappe opbouw van het verhaal, met veel flashbacks en de eenvoudige, maar mooie schrijfstijl van Frimansson, is Welterusten, mijn liefje een boeiende roman.