Liefhebbers van het eerdere werk van de Zuid Afrikaan Deon Meyer (1958, Paarl, SAF) zouden wel eens bedrogen uit kunnen komen. Met Koorts heeft Meyer een totaal ander boek afgeleverd dan dat eerdere werk. De uitgever heeft er voor gekozen het in de markt te zetten als psychologische thriller. Dat is het zeker niet. Een post-apocalyptische roman doet het boek meer recht. Liefhebbers van films als Mad Max, Waterworld of the book of Eli kunnen hun hart ophalen.

De koorts zijn de memoires van de 40-er Nico Storm, Die ruim 25 jaar geleden behoorde tot de 5% van de wereldbevolking die een wereldwijde pandemie overleefde. Samen met zijn vader Willem is hij de initiator om bij de Vanderkloof-dam een gemeenschap te stichten waar het leven van voor de koorts weer stapje voor stapje kan worden opgebouwd. Steeds meer mensen sluiten zich aan, maar is het wel zo veilig? Nou nee.... aangetrokken door de groeiende welvaart in deze benoemde Amanzi gemeenschap, worden ze het doelwit van rondtrekkende moordende en plunderende "biker-groepen".

Zoals gezegd, geen thriller en maar een weinig spanning. Verteld uit het perspectief van Nico, aangevuld met "verslagen: van andere personages is de rode draad in het boek de zoektocht naar de daders van de moord op Nico's vader Willem. In een traag tempo neemt Meyer de tijd de interpersoonlijke verhouding tussen vnl Willem en zijn zoon Nico te beschrijven. Gedetailleerd worden karakters uitgediept, De drang tot overleven, het slechte maar ook het goede wat ieder mens in zich heeft, de emoties, Meyer brengt het allemaal bij je binnen en laat een vertelkunst zien die je nog nooit van hem hebt gelezen. Bijzonder knap is dat het ondanks de post apocalyptische setting toch allemaal geloofwaardig blijft..

Ruim 4 jaar voorbereiding stak Deon Meyer in dit lijvige werk. Het resultaat mag er zijn. Niet per se het genre waar ik warm voor loop, maar dit is zo goed gedaan. Hoed af .....meneer Meyer!