De Stem van de Zee is het eerste deel van de trilogie ‘De Gave van de Selkie’ van de Nederlandse schrijfster Mara Li. De tekst op de achterflap van het boek triggerde mij direct. Een hertelling van een klassiek verhaal, het verhaal van koning Arthur, in een dystopische wereld. Een soort boek naar mijn hart en verwachtingsvol ging ik lezen.

De tekst op de achterkant van het boek begint met een interessante vraag. “Wat als de legendarische koning Arthur zou opgroeien in een dystopische toekomst waar magie weer een rol speelt?” Mara Li begint in dit eerste boek met het geven van een antwoord op deze vraag. Te beginnen met het opbouwen van de betreffende dystopische wereld. Een wereld na een meteoorinslag, een wereld waar water giftig is en waar de zwarte pest opnieuw rondwaart. We zien de wereld door de ogen van Nimue, de zus van Arthur die voor de keuze staat wat ze met haar leven wil gaan doen: werken als visser of verpleegkunde gaan studeren. Echter voor ze de keuze kan maken slaat het noodlot toe en moeten zij en Arthur vluchten voor een grote storm. Met het recent gevonden dagboek van hun moeder ontdekken Nimue en Arthur wat er in hun jonge jaren gebeurd is en besluiten zij op zoek te gaan naar hun moeder. Op avontuur in de harde, dystopische wereld.

Mara Li schetst de wereld op een zeer visuele manier. Met hulp van de kaart voorin het boek zie je dat het verhaal zich afspeelt in het gebied van dystopisch Frankrijk tot aan Rome. De gevolgen van de inslag van de meteoriet worden helder geschetst waardoor ook het gehele verhaal vorm krijgt. De personages opbouwen doet Mara Li ook goed, al is het vanuit het verhaal niet duidelijk dat het om Arthur uit de legende gaat tenzij je bekend bent met de oude legenden rondom Arthur.

In de Stem van de Zee zien we Nimue zichzelf ontwikkelen, ze leert over de Selkie, de Zeehondmensen, en leert aan de hand van het dagboek van haar moeder haar eigen kunnen kennen. Ze volgt een mooie leercurve en leert zichzelf ook openstellen voor anderen waar ze weer uit doorleert. Het leven en leren gaat met vallen en opstaan. Ook Arthur zien we zichzelf ontwikkelen, van schuchtere jongen naar dappere man waar je al een glimp van de koning uit de legenden in door ziet schemeren.

Het boek bouwt op een lekker vlot tempo spanning op, de gebeurtenissen volgen elkaar in een rap tempo op en houden allemaal duidelijk verband met elkaar. De bijpersonages spelen hier ook een belangrijke rol in en het is mooi om te zien dat het boek qua bijpersonages een cirkel vormt waardoor je ze meermaals tegenkomt in het boek. Op het einde blijkt ook maar weer dat niets is wat het lijkt en Li sluit het boek af met een enorme cliffhanger waardoor ik in ieder geval heel benieuwd ben naar het vervolg.