Ik heb een ziekte. Die ziekte geneest enkel als ik mezelf onderdompel in woorden van mensen die mij andere werelden voorschotelen.
Ik heb een zoontje. Hij is 4 jaar oud. Ik wil hem niet opvoeden in een wereld zonder fantasie. Hij zal later nog genoeg met zijn neus in de realiteit gedrukt worden.

Zoals zo vaak is 1 plus 1 gelijk aan 2.

Ik ben zo'n mama die haar kleine koter voorleest voor het slapengaan.
Ik ben er twee jaar geleden mee begonnen, toen hij zich had leren concentreren.
Plop, Bumba, Piet Piraat... Allemaal heel erg leuk, maar het is niet helemaal mijn ding.
Studio 100 en Disney overladen kinderen al zo vaak met allerlei consumptiegoederen.

Ik ben begonnen met The Hobbit. Logisch, het is een van mijn favoriete boeken aller tijden.
Een beetje zwaar voor een kind van 2,5 jaar oud, zo bleek.
Vervolgens ging De Magiër en De Dief eraan... Maar de hoofdstukken zijn wat te lang om gefocust te blijven.

Op Elfia kocht ik Tirlantijntje. Een boekje voor 6+ zeiden ze bij mijn uitgeverij.
Dit boek moest ik gewoon hebben.
De illustraties zijn gemaakt door de man die in mij en mijn schrijven geloofde; Jos Weijmer, van wie we even voordien afscheid hadden moeten nemen.
Dus lekker meegenomen dat het voor jonge kinderen was.
Thuisgekomen heeft het even in de kast gelegen omdat mijn zoontje eerst een ander boek uit wilde hebben.
Maar dan zijn we er 100% ingevlogen.

Tirlantijntje is het eerste verhaal waarbij hij echt aandachtig kon blijven tot de laatste pagina.
De hoofdstukken zijn net lang genoeg om in één keer uit te lezen en de taal is uitermate geschikt voor kleuters.
Het leuke aan dit boek is dat het begint met één groot verhaal. Een spannende queeste.
Voor oudere kinderen is het misschien saai, maar voor een kleutertje is het de perfecte instap in fantasy.

Nadien komen er nog enkele kleinere verhalen.
In het begin vond ik dat maar een vreemd idee, alsof ze die er bij hadden gedaan om het boek te "vullen".
Maar ik merkte net dat mijn zoon het geweldig vond als hij in zo'n nieuw verhaaltje personages of situaties herkende uit het eerste verhaal.
De tekeningen van Jos zijn niet alleen mooi, en passend, ze vormen ook een leuk moment voor de kinderen als herkenning. Mijn zoontje kwam bij mij op de schoot liggen en keek dan mee. Als er een plaatje kwam dan was het altijd "zoals in het verhaaltje".

Ik was aangenaam verrast en ben nu naarstig op zoek naar een boek van hetzelfde niveau.
Ik raad dit boek aan voor moeders van fantasierijke kindjes.