“Eergisteren heb ik besloten mijn hond te overleven. Dat ben ik aan hem verplicht.”

Zo begint het spannende roman van Hakan Nesser en zo raak je ook onmiddellijk in de sfeer van het boek.
Maria komt met haar hond Castor in Engeland aan, waar ze een huisje huurt in een afgelegen dorpje. In de maanden waarin ze er verblijft, wordt je helemaal meegezogen in haar eenzame leven op het platteland. Ze brengt haar dagen door met lezen, wandelen en gaan eten in de plaatselijke pub. Tijdens haar verblijf komt ze veel te weten over haar echtgenoot. Tegelijk lijkt ze ook een stalker te hebben.

Het boek gaat in het begin traag vooruit. Toch blijft het boek boeien: je leest steeds verder om antwoorden te vinden op de vragen die rijzen: Waarom wil Maria haar hond overleven? Wat heeft haar echtgenoot te verbergen? Hoe is ze in Engeland verzeild?
In tegenstelling tot de rest van het boek, gaat het einde heel snel. Dit en een aantal losse eindjes is wel teleurstellend.

Het boek zet je voortdurend aan het denken, maar laat je niet echt met spanning achter. Een snelle thriller moet je hier niet verwachten, maar een boek die je meesleept in het rustige en onrustige leven van een vrouw die even niet meer weet wat ze verder moet met haar leven, gemengd met een paar spannende gebeurtenissen.