(Deze recensie verscheen eerder in het Elf Fantasy Magazine)

Magie is in het Engeland van 1806 bijna uitgestorven. Nog slechts één teruggetrokken boekenwurm, mr. Norrell, kan zichzelf praktizerend magiër noemen. Wanneer Napoleon echter ten strijde trekt tegen de Engelsen besluit mr. Norrell uit zijn zelfverkozen isolement te komen en naar Londen te trekken om Engeland bij te staan in de oorlog. Dan verschijnt er een tweede magiër ten tonele: Jonathan Strange. Deze gaat in de leer bij mr. Norrell, maar hun karakters blijken onverenigbaar: waar mr. Norrell streng en conservatief is, is Strange praktisch en enthousiast en heeft een verontrustende interesse in de mythische Raven King, de grootste magiër die Engeland ooit gekend heeft. Uiteindelijk breken beide magiërs en worden rivalen. Ondertussen hebben ze echter de aandacht getrokken van een even machtige als psychopatische fee, die heel eigen plannen heeft met Engeland en de twee heren...

Jonathan Strange & mr. Norrell is een heerlijk, sprankelend boek. Uit de vele fictieve voetnoten, mini-verhaaltjes en de Engelse tongue-in-cheek-humor spreekt het plezier waarmee het boek geschreven is. Strange en Norrell zijn twee van de meest intrigerende karakters die ik in lange tijd ben tegengekomen, maar ook de andere personages komen goed uit de verf. Het boek is overigens niet alleen vrolijk: er gebeuren ook duistere dingen, en de epische climax is spannend en zorgvuldig opgezet. Magie en het feeënrijk worden op een leuke, eigen manier behandeld. Het tempo ligt niet hoog, en het boek is gevaarlijk dik, maar als je eenmaal door Strange en Norrell betoverd bent, kan dat het leesplezier enkel vergroten. Een ‘gentleman’ van een boek.