Recensie: “Ik ben Eleanor Oliphant”. (Vijf sterren, mogen het er ook zeven zijn?)

Wat. Een. Topper!! Het boek gaat over een vrouw die in haar jeugd een traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt. Ze heeft in pleeggezinnen gezeten en ook in tehuizen. Inmiddels woont ze in Schotland, werkt ze al een aantal jaar op de boekhouding van een klein bedrijf en heeft ze haar leven op de rit. Eleanor leeft volgens een vast schema, en heeft een aantal leefregels en uitgangspunten waar ze aan vasthoudt. Zo eet ze elke dag vrijwel hetzelfde (gezond), drinkt ze goede koffie en goede thee en in het weekend wodka. Eleanor’s leven kabbelt door tot ze op een dag getuige is van een ongeval van een bejaarde man en haar leven op z’n kop komt te staan. Samen met haar (enigszins onbehouwen) collega Raymond helpt ze deze man in de ambulance. Eleanor bouwt vervolgens vriendschap op met Raymond, de oude man (en zijn familie) en allerlei andere mensen die ineens (!) op haar pad komen. Eleanor leert dat er in het leven meer is dan ze tot dusver heeft ervaren.

Tijdens het lezen leer je langzaam maar zeker wat de traumatische gebeurtenis is die Eleanor’s leven heeft gevormd. Ik vond dit boek een pareltje omdat de schrijfstijl prettig is, het boek leest vlot, is intelligent geschreven met mooie beeldende zinnen die niet wollig worden. Je leert Eleanor kennen en voelt op enig moment de pijn die zij heeft in je eigen buik. Bij het uitlezen van het boek wilde ik helemaal geen afscheid nemen van de personages, ook al kwam alles goed!