In deze spannende scifithriller, laat Marie Lu haar publiek kennis maken met een wereld die angstaanjagend dichtbij zou kunnen zijn. Alhoewel er in het verhaal geen stelling wordt genomen rond de tijdsperiode waarin het hele gebeuren zich afspeelt, krijgt het geheel een minimaal dystopisch laagje en worden hedendaagse technische snufjes danig uitvergroot. De plot speelt zich enerzijds af in een realistische moderne grootstad-setting en anderzijds in een virtual reality-omgeving die heel filmisch wordt beschreven, waardoor de lezer zonder problemen met een minimale eigen fantasie in het verhaal wordt ondergedompeld. Het gevoel dat je naar een scifiblockbuster aan het kijken bent is nooit veraf. De lezer wordt doorheen het verhaal geloodst vanuit het oogpunt van het hoofdpersonage Emika. Aanvankelijk zorgt dit voor wat leesfrustraties, omdat het enige hoofdstukken duurt, vooraleer je als lezer de opzet van het Warcross-gegeven kan bevatten, maar eens je over die broodnodige informatie beschikt, loopt het verhaal als een trein. Het hoofdpersonage kent een sterke diepgang en haar emoties en achtergronden worden voldoende toegelicht om de nodige sympathie bij het publiek op te wekken, terwijl de overige personages enkel als functioneel worden aangevoerd. Het boek wordt opgedeeld in heel vlot leesbare hoofdstukken die af en toe worden onderbroken door de beeldvorming van de chatgesprekken en meldingen die haar in de virtuele wereld bereiken, wat een leuke afwisseling vormt. Deze spannende thriller is spek voor de bek van elke young adult die niet vies is van een science fiction-insteek met een vleugje dystopie. Na een wat moeilijke start, scoort het verhaal op alle vlakken en laat het de lezer na een grootse climax achter met een cliffhanger van formaat. Marie Lu heeft een standaard gezet met haar succesvolle Legend-serie en weet die met het eerste deel van Warcross minstens te evenaren.