Als de politicus Henry Loman te vroeg aankomt in het klooster waar hij hoopt eventjes rust te vinden, is er alleen de conciërge Jacob die hem zijn kamer kan tonen. Het behoort niet tot de taken van Jacob, die in het klooster werkt als koster en als klusjesman, om de gasten te woord te staan, maar deels gedwongen door de omstandigheid, deels aangespoord door een soort nieuwsgierigheid, knoopt hij een gesprek aan. Dit vormt het aarzelend begin van een vriendschap die voor Jacob veel zal betekenen. Vermits Henry zich goed voelt bij deze simpele man vertelt hij hem meer dan aan de andere broeders. Geleidelijk verstevigt zich de band tussen de twee mannen en neemt Jacob zijn rol als vertrouwenspersoon zeer au sérieux.
Esther Gerritsen laat de lezer op een ingetogen manier aanvoelen hoe het hoofdpersonage nadenkt over wat er zich nu in zijn leven voordoet: welke houding zal hij aannemen tegenover de man die hem in vertrouwen neemt? hoe kan hij uitleggen wat zijn geloof voor hem betekent? kan hij de haast kinderlijke vreugde die hem soms overvalt met anderen delen? hoe moet hij omgaan met andere mensen die tot de nabije kring van Henry behoren? Als deze gewetenskwesties, al deze beschouwingen worden in een sobere, serene stijl weergegeven zodat gans het verhaal zowel de rust van het klooster als de onrust van het personage uitstraalt.