Dit boek heeft een van de mooiste beginhoofdstukken ooit. Hoe Tomas zijn liefde voor Tereza beschreef was puur. Helaas merk je al snel dat Kundera heel goed kan schrijven over de mannelijke liefde voor de vrouw maar niet andersom. De twee vrouwen in dit boek zijn daarom geen vrouwen. Er wordt zelfs vaak gezegd dat er zoiets is als 'echte' vrouwen. Vrouwen dromen er niet van verkracht te worden en raken niet op opgewonden bij de gedachte van vernedering als je vriend toekijkt hoe jij je ontlasting laadt.
zo'n 5 hoofdstukken in dit boek gaan over stront. Letterlijk. Natuurlijk wel verhuld in een metafysische verpakking.Maar er zijn zoveel interessantere dingen waar je lekker metafysisch over kunt lullen.
Het boek is zo mooi geschreven en daarom is het jammer dat de vrouwen niet als mensen voelen. Als je 2 van je 4 hoofdpersonen niet als echte mensen kunt laten voelen dan kan ik je boek geen 5 sterren toekennen. Ik kan me wel voorstellen dat mannen die totaal niet weten hoe vrouwen in elkaar steken dit boek 5 sterren kunnen geven.

Filosofie & pseudo-intellectueel gezemel ? Ja, dat is mijn ding. Doe mij maar pretentieuze boeken, ik verslind ze wel. Daarom vind ik het jammer dat dit boek niet helemaal aan mijn eisen voldeed toen het té zelfingenomen werd en eerder een natte fantasie van de schrijver werd.