Achter Negendoder schuilt het Duitse-Amerikaanse auteursduo Astrid Ule en ErikHansen. Ze schreven eerder samen verschillende scenario’s. Negendoder is evenwel hun thrillerdebuut, onmiddellijk goed voor een topnotering in Duitsland.
Hartje Berlijn; op een bouwsteiger ontdekt men drie lichamen, gewikkeld in zilverkleurig tape. Drie doden hangen aan de metalen buizen van de steiger. Een flink pak vragen voor de excentrieke Emma Carow, actief als profiler – of beter nog: analyticus - bij de Berlijnse politie. Hoe komen die lichamen daar, wie heeft dit misdrijf op zijn geweten? En ja, waarom kijken ze alle drie in dezelfde richting? Een uitgelezen zaak voor deze fanatieke, eigenzinnige en introverte dame. Ze weet het allemaal veel beter en past niet echt binnen het teamwerk. Er wacht haar een bittere strijd op leven en dood.

“Ze hield het pakje in haar hand. Het pakje van hem. Ze bewoog niet. Kon zich niet bewegen. Kon nauwelijks ademhalen. Ze had van de voordeur tot de keuken nodig gehad voor ze zijn naam op de achterkant herkende. Vijftien seconden? Tien? Minder? Toen begreep ze wat daar stond: zijn naam. Waar had hij haar adres vandaan? Ze stond niet in het telefoonboek, was nergens geregistreerd.”

Alvast een spannende intro. Je wordt als lezer meteen getriggerd en je krijgt gewoonweg geen uitnodiging tot lezen; geen excuses: lezen moet en zal je! Vaart en spanning verzekerd. Je maakt - alsof je op reis bent - kennis met het Berlijn van vandaag en bezoekt met de personages de bekende toeristische plaatsen. Ook de andere kant van de stad wordt belicht: de leegstand in Kreuzberg en de beeldende Bierpinsel (futuristisch gebouw, ontworpen in de jaren 70 door diverse kunstenaars). Qua setting dus alleen maar toplocaties. Dit alles, gekoppeld aan een loeispannende apotheose, moet wel zorgen voor vonken.

Een directe schrijftaal waarbij Ule Hansen opteert voor een eerder staccato schrijfstijl. Zuivere dialogen ook, geen gezeur of geleuter. In 90 korte hoofdstukken raas je als een op hol geslagen raceauto door het verhaal. Waarschuwing: lees vooral het laatste deel met de voet op het rempedaal!

Welkom in een bijzonder volumineuze thriller (ruim 450 pagina’s) die je in zijn greep gaat houden. Met handige kunstgrepen zoals tips, wendingen en een hoge snelheid loodst Ule Hansen je door het boek. Als lezer moet je wel opschieten, of je blijft Emma niet bijbenen! Ze is een intrigerend personage. Ze baadt veel liever in zelfmedelijden en wil niet inzien dat ze haar levenswijze en –houding dringend in vraag moet stellen. Overduidelijk dat ze opgezadeld zit met een of ander trauma uit haar jonge jaren. Waar hebben we dit nog gehoord? Qua geloofwaardigheid vliegt het verhaal wel eens uit de bocht; op zich is dit niet levensbedreigend. Er vallen in deze thriller al meer dan voldoende slachtoffers!