Matija komt er achter dat haar vader terug in het land is en besluit samen met haar vriend Jurica naar hem op onderzoek uit te gaan. Ze heeft eerder nog geen kennis met hem kunnen maken omdat hij niet weet dat ze bestaat. De twee vrienden doen zich voor als journalisten om deze beroemde fotograaf te kunnen interviewen en op deze manier kennis te kunnen maken.

Vrij plotseling wordt haar moeder opgenomen in het ziekenhuis waardoor het leven van Matija helemaal op zijn kop komt staan. Matija stelt alles in het werk om haar ouders weer bij elkaar te brengen, maar eerst moet ze toch te weten komen of haar moeder zal genezen. Zelf is ze aan het puberen, is ze meer bezig met haar seksualiteit en heeft bovendien vragen over de ziekte van haar moeder.
Matija gaat op internet op zoek naar antwoord op haar vragen. Ze komt de naam van dokter Anka tegen en stuurt haar een mail met haar vragen. Er komt antwoord en ze mag deze vriendelijke dokter zelfs per telefoon vragen stellen als ze iets wil weten.

Deze kinderen die op het punt staan de basisschool te verlaten en op weg zijn naar volwassenheid waardoor hun lichaam verandert en seksualiteit geen taboe meer is, hebben veel vragen die niet altijd vanzelfsprekend beantwoord worden.
Ze zijn op weg naar volwassenheid en hebben er een hekel aan dat men ze nog kleintjes vindt. Ook Matija ondervindt dit, maar kan het een plaatsje geven:
‘Ik was niet meer boos op baka. De arme ziel is ook in paniek. Dat moet ik begrijpen. Ik legde me erbij neer dat ik hun kleine meisje ben. Maar ik heb ook begrepen dat het in de komende dagen veel belangrijker is dat mamma een grote meid is. En dat kan ze alleen zijn als ik haar kleine meisje ben.’
Dit verklaart ook de keuze van de titel.
Dokter Anka snijdt in haar contact met Matija terloops ook het onderwerp aan over vroege seksuele contacten aan.

Achter in het boek is een heel hoofdstuk te vinden dat gewijd is aan het beantwoorden van vragen over besmetting met het humane papillomavirus en over baarmoederhalskanker. Zoiets moet je ook als young adult gewoon weten!

In het nawoord vertelt Dr. Anka Dorić ons nog over het belang voor ieder van ons om er voor te zorgen dat we beter worden en gezond blijven. Je moet zelf keuzes maken en breken met slechte gewoontes; niemand kan dat voor jou doen.

Ze denken dat we nog klein zijn is op een vriendelijke en niet op een belerende toon geschreven waardoor het lekker leest. Geen dreigend en afkeurend vingertje te zien, maar daarentegen vind je een uitgestoken hand om te helpen waar nodig is.
Ik heb dit boek graag gelezen.