Paul woont samen met zijn vader in een boerderij bij een dorpje. Door terugblikken kom je er achter wat er in zijn leven gebeurd is, en waarom zij er met z'n tweeën in het huis wonen. Zijn moeder is lang geleden 'veroverd' door zijn vader, maar als er een gevluchte Rus in zijn vliegtuigje neerstort in hun maisveld, veranderd hun leven. De moeder van Paul gaat er uiteindelijk vandoor met de Rus. Dit zorgt ervoor dat zijn hele leven veranderd. Hij was altijd een moederskind die zijn behoefte aan liefde nu niet meer ontvangt.

In het begin was het boek voor mij echt vanuit de visie van een man geschreven, maar gaandeweg kon ik er toch steeds meer in mee gaan. Paul is een nogal trieste man die zijn behoefte aan lichamelijkheid alleen kan kopen. Zijn beste vriend is mogelijk nog triester: in het dorp vermoed en dat hij homo is, maar hij heeft geen relaties met man noch vrouw. Hij is nog eenzamer dat Paul is, die immers nog voor zijn vader zorgt.

Het boek heeft een open einde, wat toch wel past bij de hele lijn van het boek. Het kan ook niet echt een einde krijgen, goed nog slecht. Het gaat immers over het leven en eigenlijk doet het er niet toe of dit goed of slecht afloopt.