Vooraf wil ik benadrukken dat ik als lezer hier mijn mening kan en mag geven, maar dat de schrijvers/-sters natuurlijk in het algemeen klassewerk leveren. Altijd makkelijk om in je luie stoel het boek te lezen en dan lekker kritiek te leveren, maar laat het duidelijk zijn: ik doe het ze niet na.

Toch een kritische noot over dit boek, zonder teveel weg te geven van de inhoud/plot.

Hoezo een thriller? Pas vlak voor het eind van het boek blijkt er iemand dood te zijn. Verder zie ik er geen thriller in. Het is inderdaad een broeierig verhaal en er worden psychologische spelletjes gespeeld. Knap beschreven, ook. Een psychologische roman zou de lading (naar mijn idee) beter dekken.

Ik hoop ook niet dat van de lezer mededogen voor/medelijden met Simone wordt verwacht. Ze laat zich helemaal meeslepen door lichamelijke impulsen en ik snap haar achterliggende gedachte helemaal: altijd besliste een ánder (moeder/echtgenoot) voor haar en nu doet ze eens iets dat ze zélf wil.
Maar ja... keuzes hebben gevolgen. Simone heeft de leeftijd om zich dat goed te realiseren. Ze is geen verliefde puber. Maar voor die gevolgen sluit Simone de ogen. En uiteindelijk draagt voornamelijk een ánder de gevolgen. Wat dan weer een knappe constructie is, vind ik.
Ook het gegeven dat Simone zich zo vreselijk alleen voelt, daar in Frankrijk, is heel herkenbaar neergezet.

Verder overigens ook een zeer prettig leesbaar boek. Je leest het in één ruk uit.
Leuke opbouw ook: hoofdstukken worden onderbroken door korte hoofdstukken die allemaal wat verder in de tijd spelen.
En de cursieve teksten aan het begin van sommige hoofdstukken zijn ook heel raak gekozen.

Ik hoop dat mijn conclusie duidelijk is: zeker lezen, maar niet verwachten dat er meerdere lijken vallen en dat je een whodunnit of whydunnit in de handen hebt.

Ben erg benieuwd naar 'Alles te verliezen'.