Dit boek heb ik als recensie exemplaar gekregen via De club van Echte Lezers.
Het boek trok mij aan omdat het een heel bijzonder onderwerp heeft. Verliefdheid wat als ziekte wordt gezien. Mmm….denk je dan. Hoe kom je er op. Toen ik het boek in handen kreeg vroeg ik mij direct al af wat voor afbeelding er op de cover stond. Op internet opgezocht. Wat blijkt: Het is de titelplaat die gemaakt is voor een brochure voor de opening van Theatre Pigalle in 1929. Leuk. Maar toch voor mij niet geheel duidelijk waarom hiervoor gekozen is. Wat betreft de inhoud van het boek kan ik zeggen dat Hanna mij verrast heeft. Het is een heel boeiend boek. Het begin is wennen. Er waren veel medische termen. Voor sommige lezers misschien lastig. Maar daar moet je even doorheen. Gewoon doorlezen. De functie hiervan is mij wel duidelijk: het ziektebeeld wordt hierdoor geloofwaardiger. Het komt ook heel futuristisch over. Ik moest even denken aan het boek 1984. Toen dacht iedereen: dit zal nooit gebeuren. Ook in dit boek denk je. Kom op zeg. Dat zal nooit gaan gebeuren. De vreemde termen zoals seos, gazen en toad maken de lezer duidelijk dat het om een tijd in de toekomst gaat. Het medicijn Efter heeft een bijwerking. Wat dat is? Dat wordt langzamerhand in dit boek duidelijk gemaakt. Hanna Bervoets weet dit op een aangename manier aan de lezer duidelijk te maken. In Efter wordt vanuit verschillende personages hun ervaring met verliefdheid en eventueel het medicijn Efter met de lezer gedeeld. Ik heb heel erg genoten van dit boek en las het in een paar dagen uit. Een aanrader als je houdt van wat psychologie in een boek gecombineerd met wat hopelijk geen toekomstfantasie is.