Anahita Chavan is een bijzondere vrouw. Het verhaal begint op de dag dat ze honderd wordt. Anahita leeft in India, ze is daar nu gelukkig maar ze heeft in haar lange leven veel meegemaakt. Het ergste was het verlies van haar zoontje Mo op driejarige leeftijd. En hoewel ze het overlijdenscertificaat van hem heeft, blijft ze overtuigd van het feit dat hij nog leeft. Dat zou zo maar eens kunnen want Anahita heeft de gave van helderziendheid. Ze besluit de hulp van haar oudste achterkleinzoon Ari in te roepen. Ze wil dat hij, na haar dood, op zoek gaat naar het verhaal van haar zoon. Ze heeft hem haar geschreven levensverhaal meegegeven. Ari is een echte zakenman, zakendoen is zijn lust en zijn leven, er is geen tijd voor de liefde of andere bezigheden. Het verhaal van Anahita belandt in zijn bureaulade. Wanneer zijn overgrootmoeder overlijdt, heeft hij zelfs geen tijd om naar haar uitvaart te gaan.
Ruim tien jaar later speelt in Engeland het verhaal rondom Rebecca Bradley, een Amerikaanse actrice die in een Engelse film een hoofdrol heeft. Deze film wordt opgenomen op landgoed Astbury Hall waar Rebecca warm welkom wordt geheten. Rebecca vindt de rust op Astbury Hall geweldig, ze is het leven in Hollywood zat en weet niet zo goed hoe om te gaan met haar relatie met James. James heeft immers hun verloving bekend gemaakt terwijl Rebecca haar jawoord nog niet gegeven heeft…..

Intussen heeft Ari ook het nodige meegemaakt in Mumbai, heeft zijn vriendin hem verlaten, iets waar hij nooit op gerekend had. Na een periode van reflectie besluit Ari de belofte aan zijn overgrootmoeder na te komen. Haar levensverhaal leidt hem naar Engeland, naar Astbury Hall.

Lucinda Riley combineert als vanouds weer het heden met het verleden. In het verleden wordt het prachtige verhaal van Anahita verteld. Anahita is geboren in een hoge kaste maar in een familie met weinig geld. Normaliter betekende dat in het India van meer dan een eeuw geleden een weinig hoopvolle toekomst. Maar Anahita raakt bij toeval bevriend met prinses Indira. Samen beleven ze vele avonturen en uiteindelijk vervolgen ze samen hun opleiding op een kostschool in Engeland.

Wanner de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, kunnen zij voor de zomervakantie niet terug naar India. De moeder van Indira heeft veel connecties en uiteindelijk brengen de meisjes de zomer door op Astbury Hall. Astbury Hall is dus de uiteindelijke rode draad in het verhaal dat Lucinda Riley neer zet. Maar hoe zijn heden en verleden te combineren?

Mijn mening: De nachtroos is een prachtig boek! Lucinda Riley beschrijft uiterst gedetailleerd het leven in India van een ruim een eeuw geleden. Door haar mooie schrijfstijl zie en ruik je het leven in de traditionele gemeenschap. Hier en daar doorbreken enkele vrouwen het verstikkende protocol. Een van die vrouwen is de maharani van Cooch Behar. Zij stimuleert de vriendschap tussen haar dochter Indira en Anahita. Voor Anahita betekent het heel veel, ze mag zich intellectueel ontwikkelen en wordt tot doorstuderen in staat gesteld. Uiteindelijk bepaalt het ook het verloop van haar verdere leven…