Korte inhoud
Hilversum, op een verlaten scoutingsterrein wordt een skelet gevonden. Teresa Maas, journaliste bij de krant Het Nieuwsblad van Midden-Nederland wil met een scoop de voorpagina halen van de krant en probeert informatie in te winnen bij politie agent Bas De Haan. Ze gebruikt hiervoor alle middelen die zij in huis heeft.

Bestseller auteur Gemma Kastelijn heeft te kampen met een writersblock en burn out. Haar uitgever heeft dan maar besloten om haar naar zijn buitenverblijf op Sardinië te sturen. Maar plots krijgt Gemma bijzondere en geheimzinnige berichten van iemand uit haar verleden. Patricia woont in Brussel waar zij lobbyist is. Enkele weken geleden heeft zij haar echtgenoot verloren. Ook zij krijgt plots vreemde berichten van ene S. Tot slot is er Claire, een top advocate in Berlijn. Ze heeft net een grote zaak aangenomen, wanneer ook zij berichten uit het verleden lijkt te krijgen.
De drie vriendinnen hebben jaren geen contact meer gehad met elkaar, maar besluiten nu om samen te komen op Sardinië. Hier zullen ze hun gemeenschappelijk geheim van het verleden terug onder ogen moeten zien.

Conclusie
Twee keer per jaar verschijnt er een nieuwe Suzanne Vermeer, een zomer- en een winter thriller. De thrillers spelen zich altijd af op een andere locatie. Het strandhuis , de nieuwe zomer thriller speelt zich af op Sardinië. Suzanne Vermeer is een pseudoniem voor de overleden auteur Paul Goeken, na zijn dood werd beslist de boeken verder te publiceren, wie ze nu schrijft is een raadsel. Elk boek heeft zijn eigen stijl en is ook anders, hierdoor ben ik altijd wel benieuwd hoe de nieuwe Vermeer zal zijn. De boeken hebben wel meestal dezelfde kenmerken: een vrouwelijke hoofdrolspeelster en heldin(hier zijn het er drie Gemma, Claire en Patricia), een mooie (reis)bestemming (Sardinië), een paar knappe mannen (Bas en Franscesco) en natuurlijk de spanning. In Het strandhuis ontbreekt wel dat kleine tikkeltje romantiek die we gewoon(gewend) zijn.

“Zijn brilletje op die puntige neus, dat zuinige mondje met smalle lippen, die paar resterende dunne flossen grijs haar op zijn eivormige schedel”


Al vanaf pagina een wordt je als lezer in het verhaal gezogen door de beeldende en fantasierijke schrijfstijl van de auteur. Jammer genoeg wordt deze niet tijdens het hele verhaal volgehouden en komt deze slechts sporadisch terug voor. Maar weet de auteur je niet te prikkelen door haar schrijfstijl, dan doet ze het wel op inhoudelijk vlak. Het strandhuis was voor mij een echte pageturner, in één ruk heb ik het uitgelezen. Opzij leggen lukte gewoon niet meer nadat je het boek had opgepakt.

De spanning wordt al vanaf de eerste pagina’s opgebouwd. De hoofdpersonages hebben het allen over een gezamenlijk geheim uit het verleden en S, maar de auteur laat hier niets over los, zelfs geen kleine hint wat het zou kunnen zijn. Door er regelmatig naar te verwijzen wordt je nieuwsgierigheid als lezer wel op de proef gesteld. Wie is die geheimzinnige S? Leeft hij wel nog? Wat is er gebeurd twintig jaar geleden? Doordat de verschillende delen van het verhaal telkens verteld worden vanuit een ander perspectief van een van de hoofdpersonages: Gemma, Teresa, Patricia en Claire leer je hen ook goed kennen. Er zijn heel wat leuke wendingen in het verhaal, af en toe wel eentje die voorspelbaar is, maar dit bederft het leesplezier zeker niet. En de uiteindelijke plot had ik niet zien aankomen, wat een verrassend einde. Kortom het verhaal is tot in de puntjes verzorgd en is weer wat het belooft: een aangename zomerse thriller, om van te genieten op het strand tijdens je vakantie.

De cover is net zoals de voorgaande boeken van Suzanne Vermeer weer zeer geslaagd: een vrouw, zittend in een hangmat met een boek in de hand en op de achtergrond een meer. Je waant je onmiddellijk op een vakantiebestemming en je krijgt zin om het boek te lezen. Het zijn geen covers die passen bij een thriller maar zijn wel typerend voor de Suzanne Vermeer-boeken. Voor mij was dit een ontspannende thriller en bovendien ook nog een pageturner. Van mij krijgt de nieuwe zomerthriller een verdiende 4,5 sterren.