Wie Harry Potter zegt, zegt ook J.K. Rowling. Zij is de draagmoeder van deze jonge legende en Harry is geboren in de trein tussen Manchester en Londen in het jaar des Heren, 1990.
Over het succes is alles al gezegd maar de auteur wilde ook eens iets anders schrijven en probeerde dat met Koekoeksjong. Om niet op haar bekende naam te teren maar het succes een verdienste van het boek te laten zijn, koos ze voor het pseudoniem Robert Galbraith. Maar het goed bewaarde geheim bleek niet zo goed bewaard als gedacht en nog voor het boek in de schappen lag en wist iedereen dat Koekoeksjong een product is van J.K. Rowling alias Robert Galbraith.

De privédetective Cormoran Strike wordt door John Briston benaderd. John’s zus Lula Landry is van haar balkon gevallen en overleden, de politie denkt aan zelfmoord maar John heeft daar grote twijfels over. Volgens hem is ze vermoord vanwege haar bekendheid als topmodel.
Strike die zelf net een breuk in zijn relatie heeft opgelopen, neemt snel Robin Ellacott voor een maand in dienst, dit terwijl hij daar eigenlijk de financiën niet voor heeft. Het blijkt dat ze als team zeer goed samen kunnen werken en op die basis beginnen ze vol enthousiasme aan het onderzoek naar de moordzaak.
Een onderzoek dat veel familieleed naar boven zal brengen.

Met Koekoeksjong heeft J.K. Rowling onder het pseudoniem als Robert Galbraith een heel ander genre aangeboord. Met een heuse politieroman, in plaats van een thriller, heeft de auteur een smaakvol verhaal neergezet. Dat het schrijverstalent aanwezig is staat buiten kijf. Wat in de stijl opvalt is de kwaliteit van het neerzetten van de karakters.
Binnen de eerste honderd pagina’s worden de belangrijkste karakters, Cormoran Strike en Robin Ellacott heel geloofwaardig neer gezet. Terugkijkend gebeurt dat op een wijze waarop het lijkt of je beide protagonisten als jaren kent. En dat is ook een verdienste van de auteur.
Verder is Koekoeksjong een politieverhaal zoals er al velen zijn met hier en daar wel wat verrassingen die specifiek des auteurs zijn.
Het meer dan vijfhonderd pagina’s tellende verhaal is op momenten wel wat traag een saai te noemen. Een kritische lezer zal zich ook afvragen of het verhaal met honderd pagina’s minder, daar veel onder geleden zou hebben. Deze lezer is overtuigd dat dat niet het geval zou zijn geweest en misschien het geheel wat sneller had gemaakt. Want daar ontbreekt het aan, de snelheid wordt node gemist!

Eindoordeel: 3 sterren

Spanning: 2 sterren
Plot: 3 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 2 sterren
Psychologie: 2 sterren