Zoals uit het voorwoord blijkt is het Bomans zelf die die de oorspronkelijke titel liet wijzigen in "Die vond men de beste". We kunnen deze bundel dus op zijn eigen verzoek beschouwen als zijn literaire testament wat zijn cursiefjes en columns betreft. Daar kan ik het gezien de enorme variatie en het sublieme meesterschap van de Nederlandse taal wel mee eens zijn. Ook al gaat mijn persoonlijke smaak meer uit naar de humoristische stukjes waarvan er in deze bundel te weinig staan.