Thrillers van John Sandford heb ik lange tijd met veel plezier gelezen. De laatste jaren ben ik deze schrijver een beetje uit het oog verloren. Zonder aanleiding of reden, aan de boeken lag het in elk geval niet.

Moordprofiel is alweer het 16e deel in de serie rondom Lucas Davenport en Elle, de non, die hem regelmatig adviseert.
Vrouwen worden gemarteld, verminkt en gedood. Een vader en zijn zoon worden vermoord en sporen leiden naar een inrichting voor psychisch gestoorde delinquenten. Onlangs is een man vrij gelaten en Davenport vermoedt dat hij de dader is.

Dit is een thriller met een hoog actiegehalte, brute slachtpartijen en enkele ernstig gestoorde criminelen. Er valt veel te huiveren bij bloederige scènes en bij beschrijvingen van gevangenen die volslagen krankjorum zijn. Enkele onverwachte plotwendingen verrassen en tijdens een slotscène in de inrichting voor psychisch gestoorde gevangenen haalt Sandford alles uit de kast.
Tegenwicht tegen geweld en gekte zijn beelden uit het gewone leven. Davenport telefoneert met zijn vrouw die tijdelijk in Engeland werkt en hij probeert de top 100 van favoriete rocksongs op te stellen. Dit levert het bekende wikken en wegen op. Op de allerlaatste bladzijde weet de lezer het resultaat. De winnaar was voor mij een verrassing en uiteraard ben ik het niet eens!

Een erg spannend boek met veel vaart, actie en gruwelijkheden.
En daar ligt ook mijn enige kritiekpunt. Het is allemaal wel heel erg en erg veel. De sfeer van de psychisch gestoorde delinquenten deed mij iets teveel denken aan het personage Hannibal Lecter van Thomas Harris.
Maar Sandford is en blijft een bekwaam en ervaren schrijver die ook met Moordprofiel garant staat voor spannende uren lezen. Met personages die doen huiveren. Bestaat zoveel gekte? Vast wel.