Paper Towns was mijn eerste ‘John Green’. In dit boek staan Margot en Quentin centraal, die naast elkaar wonen en als kind bevriend waren. Later, als tieners, gaan ze weer een avontuur beleven met elkaar als Margot ’s nachts plotseling voor Quentins raam verschijnt en de volgende dag blijkt te zijn verdwenen.

Mijn verwachtingen waren hooggespannen, gezien de aandacht die deze schrijver krijgt in de pers en de recent verschenen verfilming. Greens vlotte schrijfstijl trok me gauw in het verhaal. De mysterieuze Margot en de nacht die ze samen met Quentin doorbrengt lezen erg vlot. Als Margot de volgende dag verdwijnt, gaat Quentin op zoek naar haar met behulp van literaire aanwijzingen. In deze fase van het boek vertraagt het verhaal en vond ik het minder spannend worden. Ook de uiteindelijke ontknoping viel tegen: het bleek eigenlijk niet de bedoeling van Margot geweest te zijn dat Quentin haar zou vinden. Ook een verklaring voor haar verdwijning wordt, naar mijn mening, niet duidelijk uitgewerkt.

Al met al vond ik het een goed boek, met een prettige schrijfstijl. Green schrijft met veel humor en spanning. Echter vond ik de ontknoping wat gehaast en viel de opgebouwde spanning in het tweede gedeelte van het boek wat weg.