Als ik erover denk om net zo lang op te blijven om een boek uit te lezen, dan moet het een heel goed boek zijn. ‘De vrouw in het raam’ was er zo een. Dit is het debuut van A.J. Finn en dat is bizar. Hij werkt als uitgever met grote namen (wat je overigens ook ziet op het omslag van dit boek) en heeft duidelijk ervaring met goede thrillers. Het is ongelooflijk dat hij dit verhaal in elkaar gezet heeft, want het is vanaf het begin eigenlijk één grote mindfuck.

Het begint wel een beetje traag, je leert Anna kennen en daar voel je al dat er iets niet klopt. Maar wat dat is, daar kom je pas later in het boek achter. Vanaf het moment dat ze iets uit haar raam ziet, heerst er een ouderwetse onderhuidse spanning in het boek. Je wilt eigenlijk alleen maar verder lezen, want wat heeft Anna gezien en hoe zit dit verhaal in elkaar?

A.J. Finn weet je van mindfuck naar mindfuck te brengen en doet dat op zo’n bizar goede manier dat ik alleen maar meer van hem wil lezen. Ik las het boek dan wel niet ’s avonds uit, maar de volgende ochtend, ik wilde het toch een beetje uitspreiden. Aan de ene kant wilde ik zo lang mogelijk genieten van deze geweldige thriller, aan de andere kant wilde ik zo snel mogelijk weten hoe de vork in de steel zat.

Ik kan alleen maar zeggen dat dit misschien wel het beste boek van het jaar is en ja, ik weet dat het pas februari is. Maar ik heb zo onwijs genoten van deze psychologische thriller dat ik vind dat iedereen dit boek moet gaan lezen. Als je van thrillers houdt, moet je deze echt lezen.

Zo.Ontzettend.Goed. Van begin tot eind briljant in elkaar gezet en je gaat van mindfuck naar mindfuck. A.J. Finn is een naam om in de gaten te houden.