'Metropolis' is het veertiende laatste deel in de reeks van Philip Kerr rond Bernie Gunther.
En ook het laatste deel vermits de schrijver vorig jaar onverwacht is overleden.

'Metropolis' speelt in Berlijn in 1928: de nadagen van de Weimar republiek en de opkomst van het nazisme in Duitsland.
Bernie Gunther is zojuist door zijn chef Bernard Weiss opgenomen in de KIA: de 'Mordkommission'.
Daar wordt hij ook ingezet in het onderzoek naar de zgn. Winnetou moorden: een seriemoordenaar die prostitués vermoordt en scalpeert. Onderhuids leeft bij de bevolking het gevoel dat de moordenaar 'iets goed' doet: met name de straten zuiveren van een ruim verspreide prostitutie.
Maar al snel is er andere seriemoordenaar die de aandacht krijgt.
Hij noemt zichzelf 'Dr.Gnadenschuss'.; op korte tijd vermoordt hij een aantal bedelende oorlogsveteranen.
In een brief aan de politie ziet hij deze vaak kreupele oorlogsveteranen als een schande voor het 'nieuwe Duitsland' en zijn daad een vergelding voor de schande van de nederlaag in de oorlog.

Philip Kerr brengt ook hier - zoals in de andere boeken rond Bernie Gunther - een mooie thriller met een interessante en boeiende historische achtergrond.
Het verhaal wordt zo - naast het thriller element - een sterk en levensecht tijdsdocument van een turbulente periode in de de Duitse geschiedenis.
We krijgen het beeld van een stad waarin losbandigheid en ongeremde seksuele vrijheid overal aanwezig zijn.
Zoals Philip Kerr schrijft.: "...met al zijn wilde excessen komt de stad me voor als de essentie van wat de mensen typeert (104)"
Maar een stad ook waar vele mensen nog steeds moeite hebben de eindjes aan mekaar te knopen en vele jonge vrouwen daarom slechts een uitweg in prostitutie zien.
Een stad ook waar de impact van de oorlog nog steeds aanwezig is in het beeld van de vele verminkte oorlogsveteranen.
Waar het geloof in de democratie wel al grotendeels is verdwenen: "...er komt een moment dat mensen moe worden van het idee (93)".
En zo de voedingsbodem voor het opkomend nazisme is gelegd.

De karakters zijn door Philp Kerr sterk en levensecht uitgewerkt. Bernie Gunther als de politie inspecteur die met alle middelen naar de moordenaar zoekt, maar de regels van de rechtsstaat wil volgen. Daar tegenover Angerstein: de cynische onderwereldfiguur, die zijn eigen rechtbank heeft.
Ook andere nevenfiguren zijn mooi neergezet.

Philip Kerr schrijft in een beeldrijke taal met vaak mooi plastische beschrijvingen. Dit alles regelmatige doordrenkt met een ondertoon van cynisme..."soms is niets zo verschrikkelijk als de eigen medemens dood of leven(98)"

Ik heb getwijfeld tussen vier of vijf sterren. Uiteindelijk is het vier geworden, maar het is zeker een 'vier plus'!
Jammer dat dit het laatste is dat we van Philip Kerr zullen lezen