Dit boek van Van der Kwast heb ik ‘gelezen’ als luisterboek in de auto en vooral in het begin moest ik nogal eens hardop lachen. De auteur leest het zelf voor en dat doet hij erg goed.
Het boek gaat over de familie van de schrijver en dan met name over zijn Indiase moeder. Zij is een bijzondere vrouw die als levensmotto ‘Gratis is goed’ heeft en altijd een deegroller bij de hand heeft om haar woorden kracht bij te zetten. Ze is naar Nederland gekomen met twee koffers maar reist naar mate het boek vordert steeds met meer koffers om alle spullen in te vervoeren die ze in de aanbieding heeft gekocht (Zoals kattenvoer terwijl ze geen kat hebben).
Ondanks de vele humor zit er ook een ietwat tragische toon in het boek, want het valt niet mee om op te groeien met een moeder waarvoor je je bij tijd en wijlen best wel schaamt en met een geestelijk gehandicapte broer.
Van der Kwast heeft een prettige schrijfstijl, heel beeldend en hij gebruikt geen moeilijke woorden. Waar ik wel aan moest wennen was het verspringen in de tijd iedere keer. Dan dacht je dat je al een eindje op weg was (in jaren) en dan ineens springt hij weer terug in de tijd maar is het onderwerp veranderd.
Een verhaal met een lach en een traan maar wel erg aangenaam tijdverdrijf. Het heeft me nieuwsgierig gemaakt naar ander werk van deze schrijver.