Andrea en haar moeder Laura gaan samen lunchen voor de 31ste verjaardag van Andrea, die zichzelf liever Andy noemt. Tijdens de lunch komt er iemand binnen en hij schiet een vrouw en haar dochter neer. Andrea schiet in de stress en duikt onder tafel, maar haar moeder doet het tegenovergestelde. Zij loopt naar de dader en houdt hem tegen. Andrea weet niet wat ze ziet. Ook ’s avonds komt Andrea tot de conclusie dat haar moeder iemand anders blijkt te zijn dan ze altijd dacht.

In haar zoektocht naar de geschiedenis van haar moeder, wordt je als lezer continu op het verkeerde been gezet. Door de sprongen tussen 2018 en 1986, krijg jij als lezer ongeveer op hetzelfde moment als Andrea nieuwe informatie. Is Laura wie ze zegt dat ze is, of blijkt ze iemand anders te zijn? Als lezer leef je heel erg mee met Andrea, maar ook met Laura als je in de 1986 hoofdstukken zit.

Karin Slaughter heeft een hele fijne schrijfstijl. Het leest makkelijk weg, maar het wordt ook gedetailleerd beschreven. Ondanks dat het boek bijna 500 pagina’s is, zijn er geen overbodige scènes en hoofdstukken. Ik werd heel erg blij van deze nieuwe thriller en ik denk dat alle thrillerlezers dat zullen zijn. 5 sterren.