In ‘Kwetsbaar’ lees je afwisselend hoofdstukken uit het verleden (te beginnen in 1992) en het heden (2009). Je weet in het begin niet precies wie de personages uit het verleden zijn. Langzaamaan krijg je vermoedens wie het kunnen zijn, maar Linda Jansma houdt je nog enige tijd in onzekerheid of het klopt. Die hoofdstukken maken het boek extra spannend én extra boeiend.

Het heden wordt verteld vanuit het ik-personage van Janine. Je leest haar gedachten en gevoelens, maar ontdekt al snel dat ze een binnenvetter is en dat ze iets vreselijks in haar verleden heeft meegemaakt. Maar wat dat precies is? Dat wordt in kleine stukjes aan je verteld. Jansma weet hoe ze de spanning in een verhaal hoog kan houden. Je bent als lezer ontzettend nieuwsgierig wat er precies in het verleden is gebeurd, en daardoor blijf je doorlezen. Dat komt ook door de vlotte schrijfwijze en de relatief korte hoofdstukken. Voor je het weet, ben je zo weer een paar hoofdstukken verder.

Net als je denkt te weten hoe het verhaal in elkaar steekt, komt de auteur met een verrassende wending waardoor alles ineens anders in elkaar lijkt te steken. Of toch niet helemaal? Jansma heeft met dit boek een ware pageturner geschreven.