Titel : Ken mij niet
Auteur : Nadine Barroso
Uitgeverij : Uitgeverij Aspekt
Aantal pagina’s : 235
ISBN : 978463381468

Barroso vertelt in ‘Ken mij niet’ het verhaal van Tessa. Op 9-jarige leeftijd werd het meisje door een onbekende ontvoert om daarna jarenlang op zowel emotioneel, seksueel als fysiek vlak te worden mishandeld. Overal waar ze komt vallen er doden, overal waar ze komt wordt ze geconfronteerd met onrecht.
“Het leven is een samenspel van gebeurtenissen en de vrije wil. Ik kan geen toeschouwer zijn in het leven. Dingen overkomen mij niet zomaar meer, ik speel de kaarten die me worden uitgedeeld.”
In het begin is het even wennen aan de opbouw. Als lezer snap je nog niet wat de bedoeling is van de krantenartikelen, de andere meisjesnamen die vermeld worden aan sommige hoofdstukken, … maar beetje bij beetje creëert de auteur meer zicht op het geheel en komen er out of the blue een pak gevoelens op je af. Ècht wel een bundel emoties om U tegen te zeggen, die je versteld doen staan, die je doen huiveren, die je koude rillingen geven. Het is een hard, heftig boek waar je de tijd voor moet nemen, niet ééntje om zomaar op een strand te lezen.
Het verhaal van het hoofdpersonage palmt je in en laat je zelfs na het lezen moeilijk los. Barroso laat je als lezer zodanig de spanningsboog opkruipen waardoor er soms geen ruimte is om al het leed van de jonge vrouw te kunnen verwerken. Het Dutroux-gehalte is tamelijk hoog, een gegeven dat alles nog beklemmender maakt en je af en toe het gevoel geeft dat je eigen strot wordt dicht genepen door de misselijkmakende realiteit die tientallen jaren in België rondzweefde en sindsdien nooit echt verdwenen is.
Het kaft zelf zit er pal op. Het oogt niet mooi, maar is wel erg passend bij het verhaal. Een dame met bikini en slip gebodypaint zodat ze één is met een boomstam. Een dame die onopvallend door het leven wil gaan, zonder identiteit, als niemand. In de rechterbovenhoek een beetje groen … misschien het licht in de duisternis ?
De schrijfster hanteert een zeer mooie schrijfstijl. Geen overtolligheid aan nutteloze beschrijvingen, korte hoofdstukken, juiste dosering van personages, mooie bewoordingen zorgen voor een zekere vlotheid.
‘Ken mij niet’ zou je best wel eens kunnen bestempelen als literaire psychologische thriller. Sidder, walg, zet je schrap … dit verhaal laat je niet zo vlug los en blijft gegarandeerd een tijdje in je hoofd nazinderen.