Na Veertig woorden voor verdriet wil je meer lezen van Giles Blunt. De ijsregen is niet zo spannend als zijn voorganger, maar toch erg de moeite waard. Het einde viel mij een beetje tegen, de plot zakt dan toch wel erg in. Tussen de bedrijven door leer je ook nog heel wat over het ijzige klimaat van Northern Ontario, het conserveren van ijslijken, de ijzige verstandhouding tussen Mounties en de gemeentepolitie en de ijstijd van de eeuwig glimlachende Trudeau en het Quebec Bevrijdingsfront. Ook al is De ijsregen minder goed dan zijn voorganger of opvolger, ik kan hem toch van harte aanbevelen voor de fans van Mankell, Indridason en Jess Walter.