Om maar met de deur in huis te vallen. Ik haat sprookjes. Diep en intens. Nooit leuk gevonden ook. Waarom dan toch een sprookjesboek recenseren? Omdat het, hopelijk, een ander soort sprookje is, een sprookje dat ik wel kan waarderen.
Ik heb me wel even over een drempel heen moeten zetten. Met al die elfjes, vliegende rat en weerwolf. Maar al lezend werd ik toch meegesleurd in het verhaal.
Er zitten verwijzingen naar maatschappelijke problemen in. Denk hierbij aan de Tweede Wereldoorlog, ontbossing en verkrachting. Dat vond ik best heftig voor een jeugdboek. Het is ook niet zo dat het heel bedekt wordt beschreven. Al vind ik de naam die de elfen hebben voor vrijen wel erg leuk: nibbenokken.
Het einde… ik weet niet of dat voor mij wat toevoegt. Het had van mij mogen stoppen bij de terugkeer naar de mensenwereld. Dat wat er na komt vind ik van minder belang om het verhaal te vertellen.
Het boek is goed te lezen voor zowel jongens als meisjes. Brute gevechten, maar ook zachtheid
Alles zit er in.
Het boek heeft mij aangenaam verrast en ik zou bijna gaan geloven dat sprookjes leuk kunnen zijn. Ik vind het wel een aanrader.