Mijn mening:

Het vierde en tevens laatste deel van de Noordzee Moorden. Isa heeft ons even laten wachten, maar het was het wachten meer dan waard.
Ben ik met het eerste deel van Noordzee moorden, Galgenveld, al in de ban geraakt van Kyra Slagter en Maud Mertens, hoe verder ik bij de ontknoping kwam hoe beter de boeken werden.
Galgenveld gaf ik al 5 sterren en dat was zeer zeker terecht, maar Isa is beter gaan schrijven vind ik, dus wat moet ik nu, meer dan vijf sterren kan niet.
Maar ik weet het goed gemaakt voor de hele serie geef ik 5+

In deel vier Eindspel, begint het met een lugubere moord op een bejaarden echtpaar.

Iemand steekt en slaat de slachtoffers tot pulp, dekt de ogen van de oude vrouw af met een doek, legt de messen netjes recht op tafel en vertrekt. Waarom?

Zelf had ik dat nog verder uitgewerkt willen zien, er zou over deze moord een heel boek geschreven kunnen worden, maar ja het verhaal en het uiteindelijke doel is toch te weten wat er met de zus van Kyra is gebeurd, die plotseling is verdwenen.
Het zijn boeken voor mensen die niet bang zijn voor lugubere verhalen, gedetailleerde, gruwelijke gebeurtenissen worden beschreven. Soms zit je te rillen in je stoel en ik voelde ook echt mee met sommige personages uit het boek.

Het boek wordt verteld vanuit Maud die het onderzoek naar de vermoorde bejaarden doet, maar ook met Kyra bezig is haar zus te vinden. Veder is Maud druk bezig om ook haar gezin genoeg aandacht te geven.

Er is iemand dood
Er is altijd iemand dood


Andere hoofdstukken gaan over Kyra, die heel druk opzoek is naar de verblijfplaats van haar zus die al 5 jaar verdwenen is, maar ondertussen ook probeert meisjes die aanspoelen ergens aan een kust een naam te geven.

Verder worden de hoofdstukken af en toe onderbroken door passages van een vrouw die opgesloten zit.

In het nawoord staat dat ook dit deel gegevens bevat die uit echte zaken komen. Dat er nu nog steeds zulke zieke geesten rond lopen, daar kun je met je volle verstand niet bij. Ik hou het er maar op dat het allemaal verzonnen is, anders zou je je kind niet meer de straat op laten gaan.
Kyra is een slimme meid en eigenlijk voor haar jonge leeftijd doet ze dingen die zelfs een volwassen agent niet zomaar zou doen, dat is dan toch weer het kinderlijke, niet nadenken maar gewoon doen.
Het zijn 452 bladzijde bloedstollende achtervolgingen naar de dader van Kyra’s zus.
Ik weet dat er één persoon tegen me zei, wie dit kan schrijven heeft een kronkel in zijn hoofd, dit is juist een hele positieve reactie vind ik, want wat kan Isa schrijven en echt per boek werd het beter. Enne Isa heeft zeker geen kronkel in haar hoofd, wat een oprechte hartelijke auteur is dat zeg.
Een groot fan van de Noordzee Moorden ben ik en eigenlijk vind ik het wel heel erg jammer dat het klaar is, ik ben echt van de personages gaan houden en heb gewoon beelden bij Kyra en Maud en alle andere vaste personages.
Dank je wel Isa dat je ons mee genomen hebt naar Texel, Londen en Schotland en met een einde waarvan ik denk, ben ik nou blij of niet. Een boek wat me nog lang zal blijven achtervolgen.

Openmaken? Of dicht laten? De wetenschap. De details. Of de herinnering?