Een oblong prentenboek dat opvalt door gekozen kleur en titel. Wie wil er geen ‘vleugels krijgen’ om zich fijn te voelen? Wie geeft jou die vleugels of beter gezegd waardoor?

Bij het openslaan ontspint zich een lief groot verhaal. Het verhaal over het alleen zijn, het naar elkaar omkijken, het blij worden door iets kleins. Zo groot vriendschap kan zijn.
In mooie woorden die zich als een klein versje laten lezen en door bijzondere illustraties die de emotie vertellen die bedoeld wordt, maakt de lezer kennis met vogeltje waarvoor de wereld ineens ontzettend groot is geworden. Hij voelt zich klein en alleen.

Toch is er iemand, de vogelverschrikker, die naar hem omkijkt ieder seizoen van het jaar. Er is geluk, er is zon. Door ook de illustraties lees je dat dit geluk je niet door iedereen wordt gegund. De meester van de massa beveelt wat je moet doen. Orders opvolgen en jezelf ondergeschikt maken.
De vogelverschrikker moet zijn plicht doen en vergeet naar zichzelf te luisteren. Het vogeltje kijkt oplettend toe.

De boodschap van vriendschap en naar elkaar omkijken is het inventieve vogeltje niet vergeten. Hij roept zijn vrienden van allerlei pluimage bijeen. Zij gaan er samen voor zorgen dat ook deze ‘vreemde vogel’ vleugels krijgt.

Op een mooie poëtische wijze wordt dit antroposofische verhaal over het universele thema vriendschap, het in jezelf geloven, het zorgen voor elkaar in rake woorden en evenzo mooie en kleurrijke illustraties verteld. De illustraties met bewust gekozen kleuren zijn soms bijna eng echt - de zaag als hand en boze of emotieloze gelaatsuitdrukkingen – maar op iedere bladzijde is daar het ontroerende vogeltje dat altijd met je meevliegt. Illustraties en tekst sluiten naadloos op elkaar aan.

Dit prachtige filosofisch getinte prentenboek over ‘er voor elkaar zijn’ en ‘iedereen hoort erbij’ is een aanrader vanaf 5 jaar. Ook in te zetten in de midden- en bovenbouw door thema’s zoals eenzaamheid, voor jezelf kiezen of meelopen?