In Mischling wordt het verhaal van de tweeling Perle en Stacha vertelt, wat ze allemaal hebben moeten doormaken tijdens Nazi Duitsland. Ze belanden samen met hun ouders en grootvader in Auschwitz, waar ze eenmaal aangekomen van elkaar worden gescheiden. De tweeling blijft bij elkaar maar wordt naar een aparte afdeling in het kamp gebracht, de “Dierentuin”. Perle en Stacha hebben namelijk beide blond haar maar bruine ogen, een combinatie die Mischling werd genoemd. En door die karakteristieken vormen ze een interessant studieobject voor Josef Mengele, de 'engel des doods'. En hij maakt zijn naam al gauw waar....

Het onderwerp van dit boek trok gelijk mijn aandacht, vooral door de spanningen die weer oplaaien door de presidentschap van Donald Trump. Ik las de voorpublicatie en dat kleine stukje greep me al zodanig dat ik het boek wel moest lezen. En ik ben zo blij dat ik aan dat gevoel heb toegegeven.

Het verhaal was zo aangrijpend. De manier waarop het is geschreven is op een gruwelijke manier mooi, de auteur heeft de pijn en de angst voor mij voelbaar gemaakt. Waardoor ik intens meeleefde met de personages. Perle en Stacha zullen me lang bij blijven. De meiden lijken op elkaar maar zijn tegelijkertijd ook zo verschillend. De een staat met beide benen op de grond en de ander is verdwaalt in een fantasiewereld. Door pure noodzaak worden ze vroeg volwassen, wat niet anders kan wanneer je alleen de lelijke kant van de mensheid ervaart.

Het boek is in twee delen opgebouwd, deel een gaat over de tijd in het kamp en deel twee gaat over de tijd na de oorlog. Er zit een chronologische tijdlijn in met hier en daar een flasback. Wat naar mijn mening een mooie aanvulling op de verhaallijn is.

Het gebeurd niet zo vaak maar het is deze auteur gelukt om mij te raken. Ik moest het boek toch wel een paar keer wegleggen om te laten bezinken wat ik precies had gelezen. Maar tegelijkertijd wilde ik ook gelijk weer doorlezen. Ik werd door de mooie schrijfstijl meegesleurd naar een niet zo ver verleden en voelde ik emoties los komen. Voelde ik de personages. Voelde ik hun pijn. En voelde ik hun angst.

Ik ben heel blij dat ik dit boek heb mogen ervaren.