Bij het zien van de schitterende cover van Noodweer van Theo van Brunschot verwacht je een historisch verhaal te lezen waarbij mensen op de vlucht lijken te zijn voor iets of iemand. De titel kan je op diverse manieren intrepreteren. Moet je het letterlijk nemen of figuurlijk? Je wordt nieuwsgierig naar wat ermee bedoeld word.
Al meteen in het schitterende voorwoord van de auteur word je erop gewezen dat het verhaal fictie is, dat het niet echt is gebeurd. Toch, al lezende in Noodweer van Theo van Brunschot, kan je alleen maar concluderen dat alles echt gebeurd had kunnen zijn. Zo voelt het ook als je het verhaal leest. Je hebt niet het idee dat het fictie is. Je leeft mee met de hoofdpersoon. Je voelt zijn geluk, maar ook zijn verdriet, zijn boosheid, zijn twijfels en alle andere gevoelens. Je krijgt bewondering voor hem en begrijpt waarom hij soms dingen doet die hij doet. Je begrijpt zijn verwarde gevoelens over iets, zeker omdat dat heden ten dage op een andere manier nog steeds speelt en waarbij je je afvraagt of het wel bestaat en misschien toch niet verzonnen is omdat je het gebeuren niet kan bevatten.
Het verhaal is chronologisch geschreven vanuit de hoofdpersoon waarbij er steeds teruggeblikt wordt op wat er de voorgaande paar jaar allemaal is gebeurd.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/05/noodweer-theo-van-brunschot.html.