In het boek krijgt Lucille te maken met heel wat drama. Haar moeder komt niet meer terug, haar vader zit in een inrichting en haar geld raakt op. Tot overmaakt van ramp wordt ze verliefd op die ene jongen waar ze niet verliefd op mag worden. Lucille gaat zelf voor haar jongere zusjes zorgen. Ze vindt een baantje om de rekeningen te betalen en met hulp van haar beste vriendin en diens broer probeert ze alle ballen hoog te houden.

Heb je gezien wat een prachtige cover het boek heeft? De prachtige kleuren passen perfect bij herfstig boek dat je erbij pakt met een lekker kopje thee en een koekje (of twee). De titel past erg goed bij de cover, want de kleuren doen je gelijk denken aan een vuur. De titel en cover passen alleen niet heel goed bij het verhaal zelf. De titel slaat grotendeels op de verliefdheid van Lucille op de 'verboden' jongen, maar daar draait het verhaal eigenlijk helemaal niet om. Andere thema's zijn veel belangrijker en de flaptekst is daarom best misleidend.

Lucille is een tof, maar ook schattig personage. Ze probeert zo goed mogelijk voor haar zusje te zorgen en zet daarvoor alles opzij. De hoeveelheid drama had best minder gemogen. Lucille krijgt te maken met heel veel tegenslagen wat soms een beetje ongeloofwaardig overkomt. Het boek zou denk ik sterker zijn als de hoeveelheid drama minder zou zijn en het boek juist meer bladzijdes zou hebben. Het boek is namelijk best dun en eindigt ook behoorlijk snel. Het einde had best minder abrupt mogen zijn. Het boek heeft een beetje een open einde, maar toch is het toch redelijk afgesloten. Je blijft niet met belangrijke vragen achter, je vraagt je alleen een beetje af hoe het verder zou gaan. Maar dat heb je toch wel vaker met boeken.

Met Dit laaiende vuur heeft Estelle Laure een sterk, maar ook lief boek neergezet. Het boek had minder drama en meer bladzijdes mogen hebben, maar al met al een heerlijke read voor de herfst, met een bijpassende cover.