Op zoek naar de verloren tijd stond al lang op het verlanglijstje maar durfde er niet goed aan te beginnen. De nieuwe, mooie uitgave trok me over de streep. En gelukkig maar.

Het eerste boek bestaat uit drie delen. In het eerste deel komen bij de hoofdpersoon door het eten van een madelaine jeugdherinneringen terug aan een dorpje waar met de familie de zomer werd doorgebracht. Dit deel bevat niet tot nauwelijks acties en dialogen. Maar wel prachtige, lange meanderende zinnen. Prachtig hoe Proust in woorden een omgeving maar ook de ervaringen kan vangen. Verder vindt hij ook woorden voor filosofische overpeinzingen en inzichten. Dit deel is daar zo vol van dat het wel veel focus en aandacht nodig heeft. Na een paar bladzijdes moet je het boek wegleggen om op adem te komen.

Het tweede en derde deel bevatten meer acties en dialogen waardoor het makkelijker leest.

Het tweede boek is reeds gekocht!

Een quote:

Maar zelfs wat betreft de onbeduidendste dingen in het leven zijn wij niet een stoffelijk gevormd geheel, identiek voor de hele wereld waar iedereen maar kennis van hoeft te nemen...onze maatschappelijke persoonlijkheid is een schepping van andermans brein