Een boek van Ellory is altijd schrijnend. Ik had het de eerste hoofdstukken van dit boek zo te doen met zijn hoofdpersonages dat ik bijna niet verder wilde lezen. Maar ik zette toch door en las uiteindelijk een prachtig geconstrueerd boek. En net als bij de seizoenen van de serie Breaking Bad, had ik na afloop een 'gelukkig, het loopt goed af'-gevoel, ondanks alle leed en gruwelijke misdaden.
Het kwam waarschijnlijk door de structuur van het boek dat ik af en toe het idee had een Stephen King aan het lezen te zijn. Het deed me een beetje denken aan de Mr Mercedes trilogie. En dat gevoel had ik bij een Ellory nog niet eerder.