Een beetje meer dan 3,5 sterren zelfs. Een tweede bundel met heel korte verbeeldingsverhalen, elk niet meer dan 1500 woorden, maar wel 28 stuks, dus je krijgt zeker waar voor je geld. Het voordeel van zoveel korte verhalen is dat er altijd wel verhalen tussen staan die je aanspreken, en dat zelfs de in jouw mening minder geslaagde verhalen niet te lang zijn om vervelend te worden. Ze waren ook nog eens de verhalen die hoog eindigden in een verhalenwedstrijd dus met de kwaliteit zit het gemiddeld genomen wel goed. En het is een mooie manier om kennis te maken met auteurs: bekende in het genre en onbekende. Van de korte biografietjes genoot ik bijna net zo als van de verhalen. En vergeleken met de eerste bundel in deze serie was ik over de verhalen veel meer te spreken. Minder verhalen die grappig bedoeld waren of clichés bevatten. Meer verhalen die zich afspeelden in een eigen wereld, met eigen regels, en die tot een volwaardig verhaal waren uitgewerkt. Veel krachtiger naar mijn mening. Er zaten heel wat pareltjes tussen. Het SF-verhaal van Anaïd Haen bijvoorbeeld, of Patrich Brannigans rauwe 'De vloek van de Almoeder'. Het verrassend ontroerende 'Bloedmaan' van Ellen De Swaef sprak me aan, en 'Leven en dood van Gustav Wederlicht' deed heel veel in een beperkte ruimte! Adriaan van Garde schreef met 'De anomalie' een mooi SF-verhaal met een leuke twist. En het slotverhaal van Martijn Lindeboom was adembenemend. De grootte van de wereld, de actie en het plot - het was meeslepend en inspirerend. Een wereld waarvan ik meer wil weten en die mij ook inspireerde. De rest van de verhalen was minstens aardig te noemen, maar bleef bij mij minder in mijn geheugen hangen. Wie eens op toegankelijke wijze wil proeven aan Nederlandse en Vlaamse fantastiek raad ik deze bundel aan, meer nog dan deel 1.