In dit waargebeurde verhaal laat de auteur zien dat mensen met zeer zware beperkingen toch van het leven kunnen genieten. Hij beschrijft een zéér goed verzorgde veertiendaagse vakantie voor deze groep mensen, en daarvoor werd voor die tijd een modern vormingscentrum afgehuurd, dat ‘Het Zilveren Schor’ heette. Daarom heeft de auteur ook voor deze titel van dit boek gekozen. Beperkt maar toch genieten, heeft twee betekenissen want er zijn ook twee personen in het verhaal, die zelf beperkt zijn en toch komen helpen, om ervoor te zorgen dat alle gasten kunnen genieten. Zoals u in dit boek zult lezen, genieten deze twee personen ook omdat zij hun gasten tijdens deze veertien dagen toch veel plezier zien hebben, al zijn ze zwaar beperkt. Daarom heeft hij ook rekening gehouden met het soort, en de grootte van het lettertype, van dit boek.

Voor mij ligt wederom een prachtig boek. Op de cover dat uit drie kleuren bestaat (geel, groen, blauw met een stukje water). Aan de bovenkant van de cover zijn bladeren te zien. In het boek vinden we ook prachtige illustraties. Complimenten aan de auteur die goed werkt heeft verricht. Ik ben zelf ook gek op tekenen. Ik houd wel van geïllustreerde boeken. Alles behalve standaard boeken met alleen maar lappen tekst. Dit verhaal is waargebeurd. De doelstelling is om een inkijkje te geven in het leven van mensen met zeer zware beperkingen en die toch van het leven kunnen genieten. Wat is nou leuker dan genieten tijdens het lezen met illustraties als je chronisch ziek bent? Illustraties zorgen voor een glimlach op het gezicht.

“Jozef viel meteen in slaap zoals u zult begrijpen want een dag en nacht aaneengesloten wakker te zijn, is behoorlijk zwaar. In de tijd dat hij en Lia in bed lagen te slapen werden hun gasten door andere begeleiders verzorgd. Degene die hen gingen verzorgen, waren dan al wat eerder klaar met hun eigen gasten. Voor Jozef het wist was het alweer bijna negen uur geworden, en moest hij opstaan. Hij moest zich verzorgen om aan tafel te gaan want daar moest hij weer zorgen voor beide heren, Martijn en Constantijn. Hij was wel moe, maar moest evengoed weer de hele dag meehelpen om te zorgen dat zijn twee gasten ook een fijne dag zouden gaan beleven. De volgende dag zo hij weer zijn volledige tijd kunnen slapen, normaal gesproken, als ze niet toevallig oor Martijn of Constantijn extra hulp nodig hadden.”

Jozef, de hoofdpersoon bekommert zich om andere mensen. De auteur heeft met zijn boek een goede boodschap help anderen en geniet van het leven ook al ben je ziek. Dat heeft hij goed laten zien in zijn boek. Ik merkte dat de zieke personen in het boek ook leuke dingen gingen doen. Iets wat zieke mensen in de praktijk toch vaak vergeten. Zoals paardrijden en drankje op het terras. Het mooie was dat de illustraties het boek extra magie bezorgden.

“Eenmaal terug en lekker van het zonnetje aan het genieten, vroeg hij beiden nog eens, hoe zij deze middag hadden ervaren. Martijn antwoordde. ‘Het was een hele ervaring om eens op een paard te mogen zitten, en dit zou ik best nog eens willen doen.’ Even later vroeg hij dit ook aan Constantijn en die antwoordde. “Ik had dit nog nooit gedaan, maar het was zeker de moeite waard om het eens te doen en misschien zou ik dit nog weleens willen overdoen. Dus concludeerde Jozef. ‘Jullie hebben genoten van deze middag bij de manege.’ Beide heren knikten instemmend en begonnen luid te lachen van vreugde.”

Het boek telt 21 hoofdstukken. Het eerste hoofdstuk beschrijft de reis naar Arnemuiden. Opvolgend De eerste dag, Een leuke tijd in het plaatsje Veere en Een prachtige wandeltocht enzovoorts. Heel goed dat er rekening wordt gehouden met de lettertype (dat groot is). Ik stel dat zeer op prijs.

Frans Claessens bewijst wederom met zijn boek dat zieke personen toch iets kunnen betekenen voor de maatschappij. Ik ben blij dat Claessens een andere kijk op de boekenwereld geeft (positief). Hij vult een gat op in de markt: chronisch zieke mensen helpen door een boek te publiceren hierover. Ik denk dat veel chronisch zieken zich zullen herkennen in het boek. Voor mij was het erg prettig om dit boek te lezen. Het boek kent 21 hoofdstukken. Ik heb het boek binnen no-time verslonden. Frans Claessens heeft weer een makkelijke weglezer een prachtig boek geschreven. Ik ben zeker benieuwd naar nog meer titels van Claessens. Met dit boek verricht Claessens magie ik voelde me betoverd. Ik ben er van overtuigd dat iedere lezer magie zal voelen tijdens het lezen van dit boek. Dit boek is zeker een aanrader voor iedereen ziek of niet ziek iedereen geniet!

Frans Claessens 1960, is geboren in Venray. Woont momenteel in Helmond( Noord-Brabant). De auteur heeft zelf de ziekte van spasme en besloot hierover een boek te schrijven. De doelstelling van het boek is om te laten zien wat men nog kan betekenen in de maatschappij als je een ziekte hebt. ‘Leven met beperkingen’ is zijn debuut. ‘Beperkt en toch Genieten’ is zijn tweede boek.