Arjen van Veelen heeft een prachtboek geschreven over hoe moeilijk het leven wordt wanneer plots een geliefde vriend sterft. Het is een heel persoonlijke getuigenis over zijn vriend Thomas Blondeau die in 2013 stierf, dat voel je zo, ook al is het ook fictie.

Arjen beschrijft hoe de vriendschap ontstond met de op het eerste zicht toch wel arrogante en pedante Tomas (zonder h). Maar gaandeweg wordt duidelijk waarom Arjen zo opkeek naar zijn erudiete en innemende vriend, naar zijn god, die vooral niet eenzaam wou zijn. Er volgt een werkelijk mooi relaas van een diepe vriendschap.

De plotse dood van Tomas doet een enorm gemis ontstaan. Arjen beschrijft hoe een afwezige overal, maar werkelijk overal in aanwezig kan zijn. Alles leidt naar een click naar Tomas, alles is met hem verbonden, alles haakt in elkaar - net zoals de vele uitweidingen in dit boek perfect in het verhaal passen.

Al jaren duurt dit afscheid nemen van zijn vriend. Hij besluit om een paar van hun afspraken te honoreren.  Zo trekt hij naar Alexandrie voor een ultieme zoektocht naar Tomas. Het afscheid bereikt een climax op de terugweg naar huis: de laatste obelisk wordt verplaatst...