Via een givaway actie op hebban heb ik de eer gehad om het boek, Grote kleine leugens van Liane Moriarty te winnen. Een voor mij onbekende schrijfster, tot ik haar ging op zoeken en las dat haar vorige boek: Het geheim van mijn man, ongelooflijk goede verkoopcijfers had en lovende recensies. Dus dat boek heb ik dan ook maar aangeschaft en verslonden voor mijn gewonnen exemplaar in de brievenbus viel.

Liane is een 50- jarige Australische auteur. Haar vijfde roman The Husbands Secret kwam in augustus 2013 uit in Amerika, na twee weken was het boek opgeklommen naar de eerste plaats in de New York Times Bestseller lijst, en het bleeft op nummer 1 staan voor meer dan een jaar. Dit was het begin van haar succes en in juli 2014 kwam haar nieuwst roman Big little lies uit in de VS, deze roman kwam onmiddellijk binnen op nummer 1. De film- en televisierechten werden gekocht door Rees Witherspoon en Nicole Kidman, de productie van de tv-serie is momenteel bezig.

Het verhaal speelt zich af in een gezellig stadje aan het strand, en vooral in en rond de kleuterschool Pirriwee Public.
Jane is een alleenstaande moeder die pas verhuist is samen met haar zoontje Ziggy. Ze krijgt het zwaar te verduren wanneer haar zoontje beschuldigd wordt van pesten op school en zij niets kan doen om zijn onschuld te bewijzen.
Madeline is getrouwd en heeft 3 kinderen, 2 uit haar huidige huwelijk en 1 puberende dochter uit haar vorige relatie. Haar ex woont ook in de stad samen met zijn nieuwe vrouw en heeft een behoorlijke invloed op hun tienerdochter, zeer tegen de zin van Madeline.
Celeste is moeder van een jongenstweeling, en gelukkig getrouwd. Althans zo lijkt het voor de buitenwereld, maar niemand weet wat zich afspeelt binnen de muregen van hun prachtige huis.
Alle dames hebben een kind in dezelfde kleuterklas, samen met nog een boel andere. Naast roddels en jaloezie zijn er ook de leugens en verdachtmakingen. Tot alles uit de hand loopt op de jaarlijkse quizavond van de school, en er een dode valt.

Reeds in het begin van het boek word duidelijk gemaakt dat er een dode is gevallen. Door middel van getuigenissen over de bewuste avond, verspringt de schrijfster tussen heden en verleden, maar het overzicht word steeds behouden. Doorheen het verhaal kan je als lezer gissen naar wie de moordenaar is, al wordt je regelmatig op het verkeerde been gezet. De schrijfstijl en woordkeuze is niet erg hoogstaand, maar duidelijk, to-the-point, zodat het niet langdradig wordt.

Het boek is een aanrader doordat het vooral gaat over de typische roddels die aan de schoolpoort verspreid worden. Waarvan we allemaal zeggen dat roddelen niet goed is, maar er stiekem toch van genieten om een nieuwtje door te kunnen vertellen.
Spanning is er weinig aangezien de ontknopig duidelijk is vanaf het begin, maar de zoektocht naar de dader blijft je het ganse boek bezig houden.
Een boek dat vlot leest, waarbij je je kan inleven in de gevoelens van de personages. Waarbij je soms wegdroomt en andere momenten jezelf gelukkig prijst met je eigen situatie.