Mooie mijmerende roman over hoe Chinese interventie in Mongolië geleid heeft tot een disbalans in de lokale wolvenpopulatie. De aanwezige nomadische stammen leefden generaties lang met een eigen geloofssysteem waar respect, mededogen en ontzag voor de natuur de boventoon voerde. Met de komst van het communisme wordt exploitatie van grondgebied geïntroduceerd, waarmee de natuurlijke balans der dingen ernstig verstoord zou worden door menselijk handelen. Gedetailleerde natuurbeschrijvingen en aandacht voor de Mongoolse leefwijze maken het tot een beklijvend werk over de constante strijd tussen de Mongolen en de lokale wolvenpopulatie. Rong beschrijft het overleven op de steppen in al zijn gruwelijkheid en schoonheid. Punt van kritiek is dat de menselijke karakters steevast een bepaalde positie innemen in hun mening over de omgang met de natuur; om zo het verschil tussen de mongolen en de Han-Chinezen extra te benadrukken. Dat heeft als negatief bijgevolg dat het geloofssysteem van de Mongoolse personages, vol met spirituele tegeltjeswijsheden, exotisch wordt gemaakt alsof zij als 'de nobele wilden' toegang hebben tot hogere kennis. Een iets minder karikaturale uitwerking van Han-Chinezen en Mongoolse personages had de roman misschien nóg sterker gemaakt. n