Zelden heb ik moeite het recenseren van een boek, maar in dit geval was het wel heel lastig. En nee, dat ligt absoluut niet aan het boek, maar aan de auteur. Ik was heel blij dat ik het boek in onze brievenbus vond om te mogen lezen en recenseren, maar na het lezen van het schitterende voorwoord van Marc-Marie Huijbregts (ik ben het totaal met hem eens over wat hij over Mies schrijft) wist ik plots weer dat het dit keer misschien wel niet zo verstandig was om een recensie te willen schrijven over dit boek, want de auter houdt namelijk niet van uitbundige loftoezwaaiers (haar eigen woorden). Ik was dat totaal vergeten, want dat was iets wat ik al wist. Dan wordt het wel heel lastig om een recensie te schrijven. Uiteraard kan ik hier nu gaan zeggen dat die cover helemaal niets is, de columns verschrikkelijk zijn, dat het allemaal wel erg langdradig is en het nawoord van de auteur ook flop is. Soms ben ik blij dat mijn neus niet kan groeien zoals bij Pinokkio als die liegt, want dan had ik mijn Chromebook van de grond kunnen rapen en hopen dat die dan nog heel zou zijn na de val van de tafel waar ik aan zit. Met andere woorden, dan had ik heel erg gelogen. Dat is ook weer niet de bedoeling. Dus sorry mevrouw Bouwman, ik kom toch met alleen maar met positieve berichten over dit boek. En neen, ik maak mij geen illussies, ik hoef niet in uw testament. Die is bestemd voor uw kinderen. ;)

De cover is schitterend, het is echt Mies zoals bijna alle 35 plussers haar kennen. Je weet mede dankzij de titel dat het boek alleen maar over haar kan gaan.
De columns zijn heel erg vlot, humorvol, ontroerend en heel erg eerlijk geschreven. Je leert Mies een stukje beter kennen. Niet alleen krijg je een stukje mee van de tv-wereld en wat daarmee komt kijken, maar ook over haar privé-leven vertelt ze in haar columns.
Geregeld lig je in een deuk (manlief keek mij geregeld verbaasd aan als ik in een deuk lag) zoals met de columns Pluimvee en Gewoon. Soms zijn de columns heel herkenbaar zoals Troost, gelukkig ben ik niet de enige persoon die zo denkt over wat ze heeft geschreven, en Vooroordeel. Ontroerend zijn de columns Willem en Later. Ondanks dat de columns jaren geleden geschreven zijn, zijn ze ook heden ten dage nog steeds heel actueel zoals de columns Vluchtelingen en Marine, waar ze heel scherp is. Voor veel gezinnen met kinderen zal de column Freek heel herkenbaar zijn. In de column Uilengoor besef je dat het tegenwoordig een stuk gemakkelijker is om achter bepaalde info te komen. Ze geeft daarmee een mooi kijkje van hoe het vroeger ging.
Kortom, dit boek is een echte aanrader voor diegenen die Mies kennen, maar ook voor diegenen die Mies niet kennen is dit een leuk boek.

Ik wil mevrouw Bouwman nog bedanken voor haar schoonheidstips. Ik zal ze allemaal opvolgen. En een bal gehakt is inderdaad heel erg lekker, mits die goed is bereid.