Sprookjesachtig verhaal over een meisje, Lampje, dochter van een vuurtorenwachter die de wereld net iets onbevangener bekijkt dat de meeste andere personages en daardoor grenzen oprekt. Lampje duwt een beetje tegen de wereld aan. Mooie zinnen, die passen bij het karakter van Lampje. Bijvoorbeeld als ze een standje krijgt van Martha, die verantwoordelijk is voor het wel en wee van de zoon van de admiraal. "Dat zou wat zijn, zeg. Waar is mijn zoon Martha? Geen idee, meneer. Hij is de hort op met het dienstmeisje."
"Helemaal niet, " zegt Lampje boos. "Helemaal geen hort."
Of een zin als: "Nick! Nick!" De stem van Martha schalt over de tuin waar nooit iets galmt.