Het interessante van dit boek is o.a. dat je regelmatig over gedragingen en reacties van autisten leest, waarvan je moet constateren dat dat 'mechanismen' zijn die je zelf ook gebruikt. Minder opvallend, minder 'heftig', minder écht noodzakelijk om uit te voeren en daarom niet problematisch.. voor jezelf of voor anderen. Het zorgt er voor dat je beseft dat de 'diagnose' autist voor een belangrijk deel afhankelijk is van wat nog acceptabel is aan gedrag en reacties voor anderen in je omgeving. Of dat nu thuis, op school of elders is.

Het hanteerbaar zijn van deze aandoening is daarmee ook voor een groot deel afhankelijk van de acceptatie van de omgeving... hoe meer je te weten komt over je eigen gedrag en je eigen 'overlevings'strategiën, hoe beter je aan de hand daarvan beseft dat de grens tussen 'normaal' en 'autist' vloeiend en grijs is, hoe meer je in staat bent om autisten de kans te geven om gewoon hun leven te leven. De doelgroep van dit boek is daarom, wat mij betreft, niet beperkt tot familieleden van autisten. Voor iedereen die een beetje meer te weten wil komen over zichzelf en menselijke eigenaardigheden in het algemeen, is dit een heel aardig boek om te lezen.