Vijfentwintig jaar geleden werd Dita Kronon vermoord, de dochter van Zeus, een Amerikaans-Griekse tycoon. Cass Gianis, haar toenmalig vriendje, bekende de moord.
Cass Gianis staat op het punt vrijgelaten te worden. Dit moment kon niet slechter vallen voor zijn identieke tweelingbroer Paul die zich kandidaat heeft gesteld voor het burgemeesterschap (van een fictief stadje), vooral omdat Hal, de broer van het vermoorde meisje, beweert dat Paul ook met de moord op zijn zus te maken had. Een ex FBI-agente (Evon Miller) en een gepensioneerd politieagent (Tim Brodie) voeren het onderzoek. Ze geraken hoe langer hoe meer verstrikt in een poel van geheimen, seks en verraad. Is Paul toch schuldig? En waarom is Cass Gianis plots verdwenen?

‘Identiek’ heeft twee tijdlijnen, nl. deze van 2008, het ogenblik waarop Cass Gianis wordt vrijgelaten, en deze van 1982, die in flash-backs wordt verteld. In de eerste vijf hoofdstukken maakt de lezer kennis met alle personages van heden en verleden en met de omstandigheden die tot de moord hebben geleid. De karaktertekeningen zijn heel gedetailleerd, tot op het groteske af, waardoor ik me in geen enkele van hen echt kon vinden. Ik maak echter een uitzondering voor de tweelingbroers Cass en Paul, die uiteindelijk het verhaal toch nog geloofwaardig en aantrekkelijk maken. Hun integriteit staat in schril contrast tot die van de andere personages. Het plot zelf is best te smaken en heeft hier en daar enkele verrassende wendingen. Vanaf het midden van het boek kwam de vaart erin en wilde ik echt wel weten hoe het afliep.

Scott Turow heeft mij met dit boek niet helemaal kunnen bekoren. Dit is te wijten aan het overaanbod van personages en de soms overbodige en ingewikkelde beschouwingen over technische zaken die niets bijbrengen aan het verhaal en het zelfs vertragen. De lezer die ‘Identiek’ vergelijkt met het verfilmde debuut ‘Presumed innocent’, zal teleurgesteld zijn, want dit boek haalt zeker niet hetzelfde niveau.
‘Identiek’ zou het misschien beter doen als filmscenario, waarbij automatisch de personages sneller een herkenbaar gezicht krijgen en de technische wetenswaardigheden wegvallen of ten minste gereduceerd worden.
Vooral omdat ik vergelijk met zijn andere boeken, geef ik dit drie sterren.