In Brussel Syndroom volgen we drie mensen die erg belangrijk zijn voor de EU.
De hoofdstukken zijn geschreven uit het oogpunt van iemand. Vaak zijn dit de drie hoofdpersonen maar ook worden dingen verteld vanuit bijvoorbeeld één van de Eurocommisarissen (blik op het gevangenschap).
In Het Brussel Syndroom volgen we de strubbelingen van Marie Vaerewyck (Journalist), David Fox Cabane (onderhandelaar) en Thomas Van den Broeck (President van de EU) terwijl ze op elkaar zijn aangewezen om de ene belangrijke vraag te beantwoorden. Hoe kan de eu het verloren vertrouwen van haar kiezers terug winnen.

In het begin was het mij onduidelijk waarom het verleden van Marie zo werd uitgewerkt. Goed, ze is een hoofdpersonage maar waarom is dat zo van belang om te weten dat ze in het verleden met een meisje heeft gezoend? Naarmate het verhaal vordert merk je dat de geschiedenis van Marie (en die van David) erg belangrijk zijn voor het verhaal.

Het Brussel Syndroom kent een fijne wisseling tussen de hoofdstukken. Het ene moment lees je hoe Marie tegen dingen aan kijkt en het andere moment lees je hoe Thomas het ervaart. Het gebeurt regelmatig dat er in een hoofdstuk wordt uitgelegd wat er nou precies in het vorige hoofdstuk is gebeurt. Marc Buelen en Raf Vermeiren weten de spanning goed vast te houden in deze politieke thriller.

Uiteindelijk komen de Eurocommisarissen terug, maar met welk geheim worden ze vrij gelaten?
De ontvoerders spelen met goed in elkaar gezette onthullingen waarin geheimen van de commisarissen worden onthuld. Maar is het de waarheid wat wordt onthuld of zijn het machtspelletjes om het Eu te laten wankelen?