Op een morgen, wanneer de 12-jarige Louis en zijn moeder Thelma, op weg zijn naar oma voor de maandelijkse brunch, wil hij iets belangrijk vertellen. Zijn moeder heeft echter geen oor naar hem. Hij wordt boos en steekt met zijn skateboard de straat over. Daar wordt hij aangereden door een vrachtwagen. Hij raakt in een coma met weinig hoop op herstel. Als er na een maand geen beterschap is, zal het beademingsaparaat uitgezet worden. Thelma vindt in de kamer van haar zoon een boekje met al zijn dromen in en wil deze voor hem vervullen in de hoop dat hij hierdoor terugkomt uit coma.

De cover van het boek sprak me zeker en vast aan, met de donkere achtergrond en de psychedelische bloemen. Ook door de korte inhoud op de achterflap had ik goede verwachtingen van het boek, een verhaal met een lach en een traan, letterlijk.

‘De Droomlijst’ bestaat uit 2 verhaallijnen, één waarbij je Thelma volgt en één waar je de gedachtegang van Louis volgt. Het meeste is wel het verhaal van Thelma.
Je leest hoe zij omgaat met de droomlijst en hoe zij haar leven omgooit om deze te voltooien. De cursief gedrukte tekst is van de zoon die vanuit zijn coma verteld.
Het verhaal heeft voor mij iets weg van een Young Adult. De personages zijn vrij eenvoudig, vlotte schrijfstijl, de wensen die Thelma vervult, kunnen grappig zijn omdat ze een 12-jarige weerspiegelen, en zij die dan uitvoerd. Ondanks het thema een vrij licht verhaal.

Aangezien het normaal gezien een zwaar en heftig thema is, heeft dit boek niet aan mijn verwachting voldaan. Ik miste meer emotie. Een lach en een traan kwam er bij mij niet aan te pas.
Het is wel een mooi geschreven verhaal maar daar blijft het voor mij ook bij. Oh ja, en een reis naar Tokio staat nu wel op mijn ‘droomlijst’ ;-)