Krijtmannetjes in een thrillerwereld, mijn eerste gedachten was hoe kunnen ze dit met elkaar combineren? Nou heel erg goed kan ik stellen na het lezen van 'De Krijtman'.

Het boek geeft niet gelijk zijn prijs weg, de proloog begint met een lijk dat gevonden wordt maar meer details krijg je als lezer niet. Je wordt geïntroduceerd met Eddie in 1986 en later als Ed in 2016. De switch van proloog naar het verhaal liet in eerste instantie een gapend gat achter, wie was nu het lijk en wie had dit allemaal op zijn geweten? Moet nageven dat C.J Tudor niet zomaar prijst geeft maar dit zorgt er mede voor dat je steeds verder wilt lezen om erachter te komen wat er nu gebeurd is.

Soms deed het vriendenclubje mij denken aan de vriendengroep uit Stephen King's IT ook hecht met elkaar maar ook door geheimen aan elkaar verbonden.

De schrijfstijl heb ik als prettig ervaart, het is vlot en toegankelijk voor iedereen waardoor je nog sneller door het boek gaat. Voor C.J Tudor is dit haar debuut en ik hoop meer van haar te lezen in de toekomst. Ik vond de krijtmannetjes mooi gevonden, iets wat ik als thrillerfan niet eerder ben tegengekomen, had alleen wel meer over ze willen lezen of liever gezegd had ze meer in het boek verwacht. In het begin wordt er een maar een klein beetje over gesproken en als het boek vordert komt het wel iets meer maar toch.