Jed Rubenfeld heeft een knappe prestatie neergezet: een misdaadverhaal schrijven met Sigmund Freud in een bijrol. Een bijrol ja, want alhoewel zijn psychoanalytische ideeën een grote rol spelen in het boek, blijft hij zelf op de achtergrond. Zijn ideeën worden vertolkt door Younger, een Amerikaanse volgeling van Freud. Als Freud en Jung Amerika bezoeken voor een serie lezingen, wordt Younger betrokken bij een vreemde moordzaak en een poging tot moord. Het slachtoffer van de poging is een jonge vrouw die door het voorval haar stem en geheugen is kwijtgeraakt. Younger wordt gevraagd haar te behandelen.
Het plot is niet het sterkste deel van dit boek. Het is nogal gekunsteld en de psychoanalytische uitleg om het handelen van de personages te verklaren komt geforceerd over. Gelukkig is dit boek niet zo cliché dat de moordenaar door psychoanalyse wordt gevonden. Nee, de moordenaar wordt gevonden door goed denkwerk van een slimme rechercheur. Waar vind je dat tegenwoordig nog in thrillers?
Het sterkste deel van dit boek is het tijdsbeeld dat Rubenfeld overtuigend weet neer te zetten. Het boek speelt aan het begin van de twintigste eeuw in een New York dat nog bezig is zich te ontwikkelen. De lezer wordt een kijkje gegeven in een wereld die geregeerd wordt door de Astors en de Vanderbilts. Tussendoor waagt Rubenfeld zich nog aan een psyschoanalyse van Hamlet, waarbij een uitleg wordt gegeven van het beroemde 'to be or not to be'.
Aan het eind van het boek legt de auteur in een verantwoording uit welke feiten kloppen met de realiteit en waar hij de vrijheid heeft genomen om daarvan af te wijken.