Soms wil je zo graag aan een nieuw boek beginnen, dat je niet kan wachten totdat je hem kan lezen. Dat had ik met Stalker. Na het boek Slaap te hebben gelezen van het schrijversduo Lars Kepler, was ik erg benieuwd naar de opvolger Stalker. Vol enthousiasme begon ik in het boek en het maakte meteen mijn verwachtingen waar, maar toch heb ik het boek maar drie sterren gegeven. Het eerste deel was namelijk erg goed maar daarna werd het verhaal erg ongeloofwaardig.

In Stockholm worden vrouwen gefilmd als ze alleen thuis zijn en deze filmpjes worden op het internet gezet. Nadat het filmpje op internet is gezet, worden de vrouwen vermoord gevonden. De hoogzwangere Margot Silverman en haar partner proberen door middel van de filmpjes erachter te komen wie achter de moorden zit. Ze besluiten om de hulp van Erik Maria Bark in te roepen. Erik is een hypnotiseur die vaker heeft meegewerkt aan een politieonderzoek. Hij ontdekt echter dat de moorden gelijkenissen vertonen met een eerdere zaak waar hij zijn hulp aan heeft verleend. De Zweedse politie en Erik Maria Bark krijgen geen schot in de zaak. Er is maar één persoon die ze kan helpen en dat is Joona Linna, maar die is al een jaar van de aardbodem verdwenen……

Het eerste deel van het boek is het beste gedeelte. De hoofdstukken waarin de slachtoffers worden gefilmd zijn soms gewoon eng. (tip: lees dit niet als je alleen thuis bent en het is donker, je ziet ineens iemand voor je raam staan) Er zit soms niet heel veel vaart in, maar door de korte hoofdstukken wordt dit goed gecompenseerd. Naarmate het boek vordert vond ik het verhaal steeds minder geloofwaardig worden. Er kwam wel meer vaart in het verhaal, maar bepaalde gebeurtenissen vond ik erg onrealistisch en over de top. Ik houd wel van een hard en grof boek, en dat is Stalker ook zeker, maar het moet wel geloofwaardig blijven.

Zo zie je maar, als je ergens hoge verwachtingen over hebt, kan dit ook ineens flink tegenvallen. Ik hoop dat de volgende Lars Kepler weer beter is.