Daniel Silva is met Portret van een spion niet aan zijn proefstuk toe, hij debuteerde in 1996 en heeft reeds 17 spionagethrillers op zijn naam staan. Maar hij breekt nu pas door in onze landen met de Nederlandse vertaling van dit boek, alhoewel er eerder reeds vijf van hem zijn vertaald.
Daniel Silva heeft het leven van een spion goed beschreven. Er moet met zóveel rekening gehouden worden om nog maar te zwijgen over het feit dat het een zeer gevaarlijk beroep is tegenover de vijand maar ook in eigen gelederen is het niet altijd gemakkelijk. Het is ook niet altijd even avontuurlijk, een groot deel van de werktijd gaat op in onderzoek en dat is gerust saai te noemen.
Dit is duidelijk te lezen in dit boek. Redelijk in het begin is er al actie, de zelfmoordactie waarvan Gabriel getuige is. En zo komen er nog verschillende momenten dat er actie is met nagelbijtende spanning. Maar dan zijn er ook momenten dat het boek saai is. Zelfs de vertelstijl is dan alsof je een krant aan het lezen bent, het is bijna een opsomming van feiten en gebeurtenissen. Dit komt alleszins raar over bij de lezer.
Een tweespalt dus, de ene moment vind je het een heel erg goed en spannend boek maar de volgende moment heb je zin om het dicht te slaan. De titel is daarmee een heel erg goede beschrijving van het boek als je dit zo kan noemen. Het is letterlijk een heel erg goed 'portret van een spion', verveling of beter gezegd saaiheid én spannende en gevaarlijke actie.
In een nawoord verklaart de auteur wat fictie is in het boek. Maar het moge duidelijk zijn dat de plot gestoeld is op ware feiten, de auteur heeft zorgvuldig onderzoek gedaan en dit verwerkt in zijn boek. Niet alleen over het leven van een spion maar ook over bijvoorbeeld de restauratie van schilderwerken en andere kleinere details die in dit boek aan bod komen.