Korte inhoud

Kate is Brits en werd verliefd op Ben. Na hun huwelijk verhuisde zij naar Ben’s thuisland: de Australische Outback. Nu ze op Fairvale Station is, de boerderij van Ben’s ouders, heeft Kate het toch wat moeilijker om zich aan te passen dan ze oorspronkelijk gedacht had. Maar plots komt Sybil, haar schoonmoeder, op het idee om een leesclub te starten. Dit blijkt het begin te worden van een hechte vriendschap tussen de vijf leden van deze club.

Sybil, komt oorspronkelijk uit Sydney waar ze een mooie carrière had als hoofdverpleegster. Ze werd verliefd op Ben’s vader en woont nu op de boerderij die hij erfde van zijn ouders: Fairvale station. In het begin had ook zij het niet zo makkelijk om zich als stadsmeisje aan te passen aan de harde Australische Outback. Bovendien moest ze samenleven met haar schoonouders, waarmee het iets minder mee klikte. Maar nu zou zij de Outback niet meer willen inruilen voor de grote stad. Momenteel heeft ze het wat moeilijk doordat haar oudste zoon niets meer van haar en Fairvale station wil weten.

Kate, trouwde afgelopen jaar met Sybil’s zoon Ben en verhuisde van het verre Engeland naar de Australische Outback. Ze heeft het moeilijk zich aan te passen maar doet er alles aan om Ben te plezieren.

Sally-Anne woont in het nabij gelegen stadje Katherine. Zij heeft nood aan sociale contacten en vriendinnen. De leesclub komt als geroepen voor haar. Zo kan ze even ontsnappen aan haar huiselijke sleur.

Della komt uit Texas en werkt als veedrijver op Ghost Station, de buren van Fairvale Station. Ze kwam naar Australië op zoek naar haar grote avontuur. Of is er nog een andere reden?

Het vijfde lid van de leesclub is Rita. Zij is verpleegster en werkt voor de Flying Doctors. Zij is de beste vriendin van Sybil. Door de leesclub zien ze elkaar nu vaker wat hen beiden goed bevalt.

Al snel blijkt dat deze vijf dames elk hun eigen verhaal hebben en soms ook wel geheimen. Het leven in de Outback is er ook een waar drama snel om de hoek zijn opwachting maakt.


Conclusie

Al vanaf dat ik mijn eerste woordjes en boeken kon lezen was ik fan van Australische auteurs en vooral wanneer hun boek dan nog eens gaat over hun thuisland. Colleen McCullough staat dan ook bovenaan mijn persoonlijke top 5 van beste auteurs. Ik was dan ook super benieuwd naar deze nieuwe roman van Sophie Green, zeker nadat ik wist dat zij ook de auteur was van ‘An eye for an eye’, een boek die verscheen voor de tv-serie ‘Home and Away’ waar ik aan verslaafd ben.

Vol verwachting begon ik dus aan De Leesclub aan het einde van de Wereld. Natuurlijk vond ik het heerlijk dat het eerste boek die de dames van de leesclub lazen De Doornvogels van Colleen McCullough was. Hun discussie over wie pastoor Ralph uit het boek zou spelen bij een eventuele verfilming was zo leuk, vooral nu we weten dat het uiteindelijk Richard Chamberlain is geworden. Dit zorgde er dan ook onmiddellijk voor dat ik dit boek niet meer opzij kon leggen.

Je merkt zo dat Sophie Green ervaring heeft met het schrijven van soapverhalen, want het boek leest als een trein en als lezer wordt je meegevoerd van het ene drama naar het andere. Het gaat zodanig snel dat het verhaal vaak grote sprongen maakt en bepaalde ‘drama-plotwendingen’ niet volledig uitgewerkt werden. Je blijft dus als lezer af en toe toch wel met een paar vragen zitten. Zo vraag ik mij bijvoorbeeld nog steeds af hoe het nu zit met Sybil’s zoon, waarom is hij weggegaan van de boerderij, waar is hij naartoe, komt het nog allemaal goed? Maar dit was niet storend aan het verhaal, integendeel mij beviel het vlotte tempo wel.

Het boek is opgedeeld in verschillende delen volgens jaartal, dit over de tijdspanne van 1978 tot 1981. Bij elk deel wordt er een kort overzicht gegeven van de belangrijkste gebeurtenissen van dat jaar, wat ik zeer handig vond om mij beter beeld te geven van die periode.

Sophie Green schrijft vlot, beeldend en haalt alle elementen aan waar we zo van houden in boeken over de Outback: Flying Doctors, het enorm uitgestrekte landschappen, boerderijen, schapen (vee), onbereikbaarheid, de drama’s, …. Ze durft het bovendien ook nog eens aan om de problematiek van de Aboriginals aan te kaarten. Knap en gedurfd. Andere sociale thema’s van eind jaren ’70 en begin jaren ’80 worden ook aangesneden zoals hoe moeilijk het wel niet was voor een vrouw om bij haar man weg te gaan, financieel was zij vaak afhankelijk van haar man, maar ook de negatieve reacties van de omgeving hadden hier een grote invloed op. Het boek heeft dus veel meer dan een gewoon verhaal over een of andere boekenclub. De vijf hoofdpersonages zijn grondig uitgewerkt, elk van ons zal zich wel herkennen in één van hen, wat het geheel natuurlijk nog veel leuker maakt.

Ik vind de titel in het Nederlands nogal wat verwarrend. De Engelse titel past toch iets beter bij het verhaal: ‘The Inaugural Meeting of the Fairvale Ladies Book Club’. Het gebruik van ‘het einde van de wereld’ om de ‘Outback’ van Australië aan te duiden vind ik toch wel wat ver gezocht. Het boek is geschreven door een Australische auteur en ook daar eerst verschenen, het lijkt mij dan ook wat bizar dat zij de Outback ook als het einde van de wereld beschouwen.

De Leesclub aan het einde van de Wereld is een boek die helemaal is wat het beloofd: een vermakelijke roman die je lekker gezellig de zondagmiddag op de sofa kan lezen en waar je vooral van kan genieten. Hierbij zijn de sociale boodschappen die erin verwerkt zijn zeker en vast een meerwaarde. Ik heb enorm van dit boek genoten, ik waande mij helemaal in de Outback! Wat jammer van de soms grote tijdssprongen, graag had ik toch wat meer pagina’s gehad om te lezen zodat mijn leesplezier langer zou kunnen duren. Eindelijk weer eens een boek waar Australië centraal staat. Van mij krijgt dit boek een verdiende 4.5 sterren.