Het verhaal wordt verteld uit het perspectief van de twee hoofdpersonages Diane en Hendrik. Het taalgebruik is duidelijk verschillend bij Diane en Hendrik. Veel moderne taal, met als heel klein minpuntje dat er “gescholden” wordt met het woord dat die vreselijke ziekte draagt.. Ja ik weet dat het tegenwoordig modern is, maar kom het liever niet tegen, zeker niet in een boek, want ja hoe leer je mensen iets? Maar zoals gezegd was dat het enige irritatie puntje.

Het boek leest verder heel gemakkelijk en je raakt echt betrokken bij Hendrik en Diane, die beide zo met hun problemen worstelen. Hendrik die weduwnaar is geworden, moeite heeft met het loslaten van het verleden, een zoon en schoondochter heeft , die het druk druk druk hebben…Hendrik wil niet lastig zijn en vind zijn ” geluk ” in de drank.

Diane is op weg naar het volwassen zijn, dit gaat ook met de nodige problemen, haar ouders die om de haverklap ruzie hebben en hun dochter totaal niet zien staan of oog en oor hebben voor haar problemen.

Problemen van Hendrik en Diane, allemaal heel herkenbaar, en denk dat je daarom ook zo betrokken raakt bij de hoofdpersonages.

Door een ongelukkige val van Hendrik, komen Hij en Diane bij elkaar en zo ontstaat een bijzondere vriendschap… meer zeg ik er niet over, ik zou zeggen lees het boek !