Sinds een week heb ik een nieuwe schrijver die ik toe kan voegen aan mijn favorieten lijstje. Dan gaat het om Deon Meyer. Ik had nog nooit van hem gehoord en dus ook nog nooit een boek van hem gelezen. Dus toen ik het boek 7 dagen zag liggen, dacht ik laat ik het eens proberen. Wat me ook meteen aansprak was dat het een Zuid-Afrikaanse schrijver blijkt te zijn. De boeken spelen dus af in Zuid-Afrika. Dat is weer eens wat anders dan Atlanta of een of ander Scandinavisch dorpje.

Omdat ik geen voorkennis had van de schrijver, was me dus ook niet bekend dat de hoofdpersoon Bennie Griessel al in eerdere boeken voorbij is gekomen. Op bepaalde momenten in het boek was dat toch wel wenselijk om te weten wat de voorgeschiedenis is. Je kunt er wel een beetje naar raden, maar toch bleef het een beetje onbekend. Maar dat is slechts bijzaak in dit verder heel spannende boek. Die andere boeken ga ik ook best nog wel een keer lezen en dan begin ik gewoon van voor af aan.

In 7 dagen wordt rechercheur Bennie Griessel en zijn team goed aan het werk gezet. Ze krijgen een dreigmail binnen, waarin wordt vermeld dat elke dag een politieman doodgeschoten wordt. Dit zal gebeuren totdat de moordenaar van advocate Hanneke Sloet achter slot en grendel zit. Vlak nadat de mail bij de politie binnen komt wordt de eerste politieagent neergeschoten. De zaak Sloet was al gesloten, wegens gebrek aan bewijs. Na de dreigmail wordt de zaak acuut weer geopend. Niet alleen de sluipschutter en de rest van het politiekorps zit Bennie op de hielen. Ook de pers oefent flink wat druk op Bennie uit. Samen met zijn partner Mbali probeert hij de zaak alsnog op te lossen, al wordt het wel een race tegen de klok.

Vanaf het begin tot het eind is dit boek spannend. Er wordt veel gewisseld tussen de verschillende hoofdpersonen, waardoor je iedere keer weer een andere invalshoek hebt. Dit beperkt zich niet tot de hoofdstukken. De spanning zit er vooral in, omdat de wisselingen vooral per alinea geschreven zijn. Bij sommige boeken weet je in het begin al waar het eindigt, maar bij dit boek heb je geen idee. Pas in het laatste hoofdstuk komt de clue van het verhaal naar boven. Zelfs degene die de dreigbrieven stuurt blijft tot het laatste moment onbekend.

Ik vind het boek echt een aanrader. Ik ga ook heel snel de andere boeken van de schrijver lezen. Ik heb ervan genoten.