De personages uit DDK evolueren zeer passend van DDK naar en in DSM. Met haar 2de deel van deze trilogie weet Hoffschlag haar karakters direct weer tot leven te roepen en zorgt er zo voor dat je als lezer gelijk weer middenin het verhaal zit. Op ingenieuze wijze weet zij nog een nieuwe verhaallijn, met bijbehorende personages, in te voegen waardoor je als lezer je blijft afvragen hoe het nu precies in elkaar steekt. Waar DDK een wat lagere snelheid had, mede doordat het verhaal eerst vanuit de ene en later vanuit de andere broer werd vertelt, gaat DSM maar door. Er wordt met regelmaat gewisseld vanuit zowel vertelperspectief als in de tijd, waardoor je oplettend en met aandacht moet lezen om niks te missen. De spanningsboog is subliem en Hoffschlag weet met regelmaat de lezer nog te verrassen met plotwendingen. Het open einde, logischerwijs behorende bij een tweede deel, doet je vooral hopen dat Bronja 24 uur per dag doorschrijft om zo snel mogelijk het derde deel af te leveren. Het is bijna aan te raden om te wachten tot deel 3 ook verschijnt alvorens te beginnen aan deze trilogie. Bijna…..