Veel verschillen maar ook veel overeenkomsten in dit vijfde boek en nieuwste roman van Jolien Janzing . De schrijfster trekt de paralellen tussen actrice Audrey Hepburn en onderduikster Anne Frank . Beide werden geboren in 1929 en brachten de oorlog door in Nederland. Maar er zijn veel meer overeenkomsten: ze plaatsen hun vader op een voetstuk en hebben aanvankelijk een stroeve relatie met hun moeder. Ze zijn een product van hun tijd en de daarbij behorende opvoeding en daarin schuilt voor mij de grote waarde van dit boek: een goede historische roman met een goed tijdsbeeld van jonge tieners in een oorlogssituatie en de spagaat van ouders in dezelfde situatie. Ook het verschil in opvoeden van de jaren veertig en vijftig en de huidige is duidelijk zichtbaar waarin vooral de omgeving en meningen uit de omgeving alles bepalend zijn. Al dan niet de gevolgen overziend maken de ouders van deze meisjes met de beste bedoelingen keuzes die verstrekkende gevolgen hebben voor hun kinderen. De verschillen zijn ook duidelijk : Anne sterft als jong meisje in een kamp, Audrey wordt een bekende actrice en stijlicoon. Het boek blinkt niet uit in fantastische beeldspraken en vergelijkingen maar is onderhoudend en informatief. De schrijfstijl is zoals gezegd niet ingewikkeld maar vlot en duidelijk. Het grootste deel van het boek verhaalt over Audrey en daar is een goede reden voor: haar verhaal bepaald het antwoord op de vraag die Otto Frank haar aan het begin stelt. Het leidt de lezer door haar achtergrond, haar opvoeding en haar keuzes die, op dit gebied, gevormd zijn door haar belevenissen ,angsten en opvoeding tijdens de oorlog.De veel geringere informatie over Anne is aanvullend aan de tijdslijn en haar beleving van de oorlog word als bekend verondersteld. De schrijnende situatie van met name de laatste maanden van de oorlog worden goed geschetst door de schrijfsters door korte beklemmende en confronterende beeldschetsen over de onderduikers in het algemeen. Het boek is geen pageturner maar informatief en onderhoudend.