Heilige middelen geeft je een inkijkje in het leven van Ludo Mueller. Het is overwegend in de derde persoon geschreven en gaat over een doorsnee gezin met twee kinderen. Ludo is een man die toewijding als een instrument gebruikt, dat zich in de toekomst terugbetaald. Mueller heeft geen ambities meer! Geluk is voor hem knuffelen met zijn kinderen, deze geven hem het gevoel dat hij toch nog tot liefde in staat is. In het dagelijks leven gedraagt hij zich afstandelijk, beoordelend, observerend en gaat regelmatig vreemd. Hij werkt op het ministerie en beantwoordt daar de Kamervragen, waarin maatschappelijke onvrede in naar voren komt. Hij ziet zijn werk als noodzakelijk kwaad. Het idee dat je kon houden van je werk had hij altijd gewantrouwd. Hij heeft jaren gezocht naar werk dat immuun was voor ongemakkelijke vragen over zin en nut en wil eigenlijk alleen nog leuke dingen doen. Ludo heeft geen hoge verwachtingen van het huwelijk, het is een “dienstverband”. Het huwelijk bleek een nauwelijks levensvatbare onderneming. Hij wil alles onder controle hebben en houdt niet van twijfelaars. De relatie tot zijn vrouw is opvallend en veranderd, doordat zij op een gegeven moment het heft in eigen handen neemt. Heilige middelen is een niet altijd prettig lezend boek, dat je niet achter elkaar uit kan lezen, maar in mootjes tot je neemt. Je komt er veel maatschappelijke problemen in tegen. Je leest als het ware een afspiegeling van politieke en maatschappelijke opvattingen gevat in een verhaal. Ook komen normen en waarden regelmatig naar voren, evenals keuzes maken in het leven.