Dit boek is het zelfstandig te lezen vervolg op “de Verscheurde vrouw”.
Ruud en Lysanne worden door een lid van de Illuminati naar een kasteel in de Belgische Ardennen gelokt. Het is een prachtplek, maar ze zijn hier heen gelokt met een reden en niet voor een vakantie. Ze worden onder dwang aangesteld als beheerders van dit kasteel dat een Satanisch bolwerk blijkt te zijn. De recherche zit Ruud en Lysanne al op de hielen, omdat ze verdacht worden van betrokkenheid bij moord en nu de twee ineens van de radar verdwijnen is dat voor de recherche reden om hen te gaan zoeken.
Ruud en Lysanne vallen van de ene verbazing in de andere, er gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen en het lijkt maar niet op te houden. Ze zien dingen die ze liever niet zouden willen weten… Tijdens hun verblijf proberen ze uit te vinden wat er allemaal gaande is en wat de Illuminatie voor geheimen hebben. Ondertussen zoekt de recherche ook door naar het stel en ook zij komen merkwaardige en soms gruwelijke dingen tegen. Er worden zaken uit het verleden bekeken, die hier mee te maken kunnen hebben.
De twee verhaallijnen komen aan het eind samen, er volgt een plot dat enigszins abrupt eindigt naar mijn idee.
Het karakter van Ruud en Lysanne komt goed naar voren. In dit verhaal komt overduidelijk naar voren dat de twee niet vies zijn van seks. Met name het ruigere werk .In het begin is het wennen maar hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer je begrijpt waarom er zoveel seks in voorkomt. Dit is essentieel voor het verhaal. Persoonlijk vind ik dat het wel wat minder expliciet omschreven zou kunnen worden.
Het karakter van Daan en Teun, de rechercheurs, wordt vrij oppervlakkig beschreven maar voldoende om je in hen te kunnen verplaatsen.
Het verhaal is goed bedacht, soms is het gebaseerd op zaken die we kennen, soms is het door de auteur bedacht. Het is een spannend verhaal met veel gruwelijke elementen, het is geen verhaal voor mensen met een tere ziel. Het zet je aan denken en je blijft je verbazen tot het plot.
4 sterren.