Eerlijk gezegd heb ik geen idee hoe ik deze recensie moet gaan schrijven. De hashtag die bij het boek is gegeven (WTFthatending) vat het eindelijk wel heel goed samen en ik heb eigenlijk geen idee wat ik nu precies heb gelezen.

Het desbetreffende einde zag ik (zonder te spoilen) wel aankomen en zorgde niet echt voor grote WTF-momenten, maar het allerlaatste hoofdstuk heeft me stijl achterover doen slaan (kon overigens niet, want ik zat vastgegespt in een vliegtuigstoel).

Ergens zit het verhaal echt ongelofelijk goed in elkaar en laat je echt verbijsterd achter. Met elke bladzijde die je omslaat vertrouw je Adele minder, maar durf je ook steeds minder op je eigen gedachtes en verdenkingen te vertrouwen. Wat dat betreft heeft Sarah Pinbourough een ijzersterke psychotische thriller neergezet die je niet zomaar los zal laten.

Ook de personages zijn levensecht en juist dat ze op het eerste gezicht heel gewoon en normaal zijn draagt eraan bij dat het verhaal nog angstaanjagender is. Louise is de gescheiden buurvrouw die een leuke man in de kroeg tegenkomt of misschien kom je zelf ooit wel in zo'n situatie. 'Wat jij niet ziet' laat je zien (see What I did there ;)) dat dergelijke gebeurtenissen in principe iedereen kunnen overkomen.

Wat ik wel een groot minpunt vind en waar ik daarnaast weer weinig over kan zeggen omdat ik anders ga spoilen zijn de gebeurtenissen op het einde. Of eigenlijk alles erachter (verdorie, wat klinkt het vaag allemaal. Als je het boek gaat lezen/hebt gelezen zul je begrijpen wat ik bedoel). Het was raar en behoorlijk nep en zorgde er uiteindelijk voor dat ik geen idee heb wat ik nu precies heb gelezen en wat ik er van moet vinden. (...)

'Wat jij niet ziet' is een ijzersterke thriller die je zeker een tijdje bij zal blijven, al helemaal omdat je na het dichtslaan van het boek waarschijnlijk niet weer wat je er van moet vinden. Sterk verhaal? Ja, absoluut. Houd het je bezig? Zeker weten. Aanrader? Mwa, weet ik niet.