Dit boek houdt je vanaf het begin in zijn greep, hoewel de opbouw complex is en in het begin zelfs verwarrend. Maar al snel begreep ik dat ik niet moest proberen vat te krijgen op de gebeurtenissen; dat ik daarmee het verhaal tekort deed.
De manier waarop verteld wordt, de vorm, de opbouw en de nergens langdradige sfeertekeningen zijn de grote kracht van het boek en ze passen tegelijkertijd goed bij het verhaal waarin de dictatuur in Argentinië en de verdwijningen van jong en oud de achtergrond vormen.
Rustig luisteren naar wat verteld wordt en dat ondergaan, je overgeven aan je eigen verbeeldingskracht, aan dat wat de schrijver bij je op weet te roepen, dan wordt door de tijd heen vanzelf steeds meer duidelijk, en blijkt het niet nodig dat elk detail expliciet beschreven of benoemd wordt; dat dat afbreuk zou doen aan het geheel. Het maakt je ongeduldig als de verteller onderbroken wordt of bang dat het verhaal plotseling moet stoppen. Een boek dat je beetpakt en niet zomaar loslaat; kort maar krachtig.