Gisteren heb ik 'Het leven van Pi' uitgelezen. Ik moest in het begin even op gang komen. Ik vond het eerste deel niet echt boeiend, maar omdat ik van anderen had gelezen dat het boek echt de moeite waard was, heb ik doorgelezen. Daar heb ik geen spijt van gekregen. Het was een apart en absurd verhaal. Je weet dat het fantasie is, maar het leest alsof het waar gebeurd is. Je zweeft tussen werkelijkheid en fantasie. Ik kon me helemaal inleven in de hoofdpersoon, het verhaal werd beeldend verteld.
Het eind vond ik erg verrassend en goed. Al met al vond ik het een goed boek, maar het verdient geen plaatsje in mijn top 10