Al meteen in het eerste hoofdstuk wordt de aandacht van de lezer door de auteur gevangen gehouden door een spannend begin, hoe het verhaal zich zal gaan ontvouwen blijft nog een geheim.
De prettige, rustige schrijfwijze nodigt uit tot snel verder lezen in dit verhaal wat zich afspeelt in Zeeuws-Vlaanderen, in en rond Terneuzen.

De hoofdpersonen worden al snel uitgebreid voorgesteld aan de lezer, hierdoor kun je dit deel goed afzonderlijk lezen van de eerdere delen.
Het kleine detectivebureau Eyewitness is gevestigd in het plaatsje Hoek. Vader Richard Hamelink is inmiddels de negentig gepasseerd, is sterk in ICT en doet het kantoorwerk terwijl zoon Joop het buitenwerk doet.
Moeder Martha houdt het duo liefdevol in de gaten wanneer ze samenwerken met rechercheur Theo de Rooy om de waarheid te achterhalen. Joop heeft veel hulp van zijn ouders gekregen na zijn scheiding en later ook na de dood van zijn ex-vrouw. Hij heeft haar zelfmoord niet aan zien komen.

De lezer krijgt veel informatie over de geschiedenis van Zeeuws-Vlaanderen, over de watersnoodramp van 1953 en over de winkels en (muziek-)café's in Terneuzen en omgeving. Zo lees je onder andere over Porgy & Bess in Terneuzen, muziekcafé 't Schallemaaj in Ossenisse, Luwak in Terneuzen, Penny Lane in Oostburg, maar ook Boekhandel van de Sande wordt genoemd!
In 'Duister verleden' steek je veel op over de muziekwereld; zo kun je ook lezen dat Vince Taylor model stond voor Ziggy Stardust, een alter ego van David Bowie.

In cursief volg je een prachtig verhaal over een onmogelijke liefde uit 1830. Dit heeft direct te maken met de gebeurtenissen die in de rest van het verhaal beschreven worden.
Hierna volgt nog een aantal cursief geschreven hoofdstukken waarbij je je afvraagt wie hier de verteller is. Langzaam maar zeker wordt dat duidelijker en het verhaal wordt nog angstaanjagender!

" 'Soms zie ik de doden, weerspiegeld in ramen. Een bekende stem, fluisterend in de bosjes. Ik draai me om en zie niets. dat is de prijs die ik moet betalen ik zal er mee moeten leven.'
Doden, weerspiegeld in ramen? Wat moest ze daarop zeggen? Waren de doden van ouderdom gestorven? Doden door geweld? Ze durfde er niet naar te vragen, bang voor het antwoord. Was ze overgeleverd aan de grillen van een gek?"

'Duister verleden' heeft een prachtige spanningsboog en leest ontzettend lekker. De ontknoping is verrassend te noemen; ik heb er werkelijk van genoten en waardeer deze Eyewitness-thriller met vier mooie sterren. Een volgend verhaal van Wim Hendrikse met deze personages in de hoofdrol wil ik zeker lezen!

Om bij de woorden van Theo de Rooy in de epiloog te blijven:
"Wat een verhaal. Je zou er een film van kunnen maken."