Dit is niet je alledaags boek. Dit boek volgt het verhaal van een Britse soldaat in oorlogsgebied, en van 2 jeugdvrienden in datzelfde oorlogsgebied. Maar het verhaal wordt niet verteld door de ogen van de personen, maar door de 'ogen' van objecten waarmee ze in contact komen.

In het begin was dit even wennen, en zorgde het ook voor een afstandelijk gevoel van het verhaal. Het is een schrijfwijze die ik nog niet tegen gekomen was, en waar ik dus echt wel moest inkomen. Gaandeweg was ik echter wel geboeid door deze manier van vertellen, en ook de manier waarop gaandeweg het verhaal duidelijk werd. Hoe alles aan elkaar hing, en hoe verbonden was.

Het was dan ook een ontzettend sterk verhaal vond ik, niet alleen over de oorlog, maar ook over hoe verder gaan met de wonden, thuiskomen. Zeker een aanrader, en geef jezelf tijd om in het begin te wennen aan de speciale manier van vertellen, meer dan waard!