De auteur heeft Angel opgedeeld in drie delen.
Deel één is het verhaal over Nathan – een jonge officier - die eind de jaren vijftig – tijdens de Koude Oorlog - vanuit Canada wordt gelegerd in Marville in Frankrijk.
Na enige tijd mogen de officiersvrouwen hun mannen vervoegen.
Groot is echter hun verontwaardiging in welke omstandigheden hun vrouwen de overtocht hebben moeten maken in een vliegtuig zonder luxe en vol lawaai.
Deze vlucht heeft grote, dramatische gevolgen, vooral de zwangere vrouwen zijn de dupe.
Margret, Nathans vrouw, kan het verlies van hun kind niet aan en besluit terug te keren naar Canada. Nathan blijft alleen achter.
Hij leert Emilie kennen, trouwt met haar en samen krijgen ze een zoon Alain.
Nathan is een gesloten boek, een introvert man die opgaat in zijn hobby, het houden van bijen.
Deel twee, het grootste deel in het boek, handelt over Alain.
Alain is journalist en fotograaf bij een lokale krant.
Hij raakt plots bekend wanneer hij een groot gifschandaal in d elandbouw te berde brengt. Politiek Frankrijk staat op barsten.
Naast de Franse politiek wordt ook de internationale politiek opgevoerd. De val van de Berlijnse muur, de opkomst van het Front National met kopstuk Jean-Marie Le Pen, de Algerijnse kwestie, het komt allemaal ter sprake.
Naast zijn beroepsleven is Alain ook op zoek naar wie Nathan – zijn vader – eigenlijk is.
Alain heeft nooit een goede band met zijn vader gehad en wil eindelijk dit raadsel ontsluieren en weten wat er in zijn vader omgaat en waar het tussen hen is misgelopen.

Het thema relaties: man/vrouw, vader/zoon wordt dan ook verder uitgediept.
Waar deel één complex en chaotisch was is deel twee chronologischer en beter opgebouwd.
In deel drie wordt Nathan getroffen door een beroerte en wanneer hij zijn leven overschouwt, komen alle verhaallijnen mooi samen tot een prachtig einde.
Angel is een complex boek, geen pagetuner. Je moet je gedachten bij het boek en het verhaal houden en dit verhaal lees je niet zomaar eventjes snel-snel.
Het is een boek waar veel – misschien te veel – thema’s worden aangesneden. Maar de auteur verplicht je wel om regelmatig stil te blijven staan en na te denken over ons leven, onze relaties, politiek, milieu…
De auteur heeft een mooie schrijfstijl, bouwt prachtige zinnen en het is duidelijk dat hij in wezen (onderzoeks-)journalist is en bevlogen is over de aangesneden thema’s.
Het boek is doorspekt met Franse woorden en quotes. Eerst denk je hier niet bij na, maar hoe meer je leest hoe meer je beseft dat deze Franse woorden en uitdrukkingen er niet zomaar worden bijgesleurd, maar een betekenis hebben.
Omdat het boek erg complex is en mijns inziens de achterflap het verhaal niet dekt vrees ik dat veel lezers vlug zullen afhaken.