Ganymedes is al een oud instituut voor bloemlezingen van verschillende schrijvers. Het is jammer dat er jaren zijn geweest waarin de bloemlezing niet werd uitgegeven, want dan zou je een mooi overzicht van Nederlands genrewerk hebben. Grappig is dat in deze editie verhalen staan van mensen die ook in de oudere Ganymedessen hebben gepubliceerd, of in ieder geval in die tijd actief waren in het genre. Ja, en daar sta je dan als Ganymedesdebutant ineens tussen...

De samenstellers (Remco Meisner en Paul van Leeuwenkamp) richten zich op hun eigen keuze bij de samenstelling. Er is geen wedstrijd, geen thema en voor zover ik kan zien ook niet echt een commercieel oogmerk. Een persoonlijke keuze dus, die niet altijd mijn keuze is. Dat heb je zo met een smörgåsbord, je hoeft ook niet alles te lusten wat wordt opgediend.

De kwaliteit van de teksten (taal) is over het algemeen hoog, daarvoor hoef je het boek niet te laten liggen. Wat ik echt jammer vind, zijn de verhalen die gewoon heel erg goed zijn, maar die gewoon wat minder origineel zijn (waaronder King! van Rob Geukens, die hoog eindigde bij de Harland Award, en het verhaal van Johan Klein Haneveld). Juist daarom zou elke moderne schrijver de Ganymedes-reeks moeten kopen en lezen (en liefst ook zoveel mogelijk ander genrewerk, korte verhalen, uit eigen land), het is essentieel te weten wat er zoals wordt gepubliceerd, zodat je niet in herhalingen valt (binnen de eigen markt). Er wordt immers genoeg geschreven., doch veel minder gelezen van wat er wordt geproduceerd.
Natuurlijk zijn er wat verhalen die ik tegen vond vallen door bijvoorbeeld een slecht uitgewerkte plot (of het helemaal ontbreken ervan). Zo kon Commissaris Omer mij niet echt bekoren en stond het verhaal van Mike Jansen en Nienke Pool mij erg tegen.

Er staan enkele gedichten in de bundel. Dat had van mij niet zo gehoeven, vooral die van Martijn Adelmund vond ik tegenvallen voor een stadsdichter (maar dat was voordat ik de gedichten van de stadsdichter van Oudewater las). Opvallend was dat het beste gedicht als proza was geschreven (verhaal van Frank Norbert Rieter). Misschien is er een markt voor aparte dichtbundels in het genre? Naar aanleiding van de nieuwste Harry Potter verwacht ik dat mensen ook toneelteksten gaan schrijven. Zijn daarvoor ook publicatiemogelijkheden?

In deze keuze voor de bloemlezing is kennelijk gekozen voor "vage" genreverhalen, in de zin dat aan het verhaal niet zo makkelijk een label gekoppeld kan worden (en dat "vage" is dus niet negatief bedoeld). Sciencefiction met een beetje horror. Fantasy met horror. Horror met een vleugje steampunk. Detective met sciencefiction. Veel dat misschien meer "literair met een vleugje genre" is te noemen. Enerzijds geeft het een bonte verzameling, anderzijds krijg je denk ik niet de die-hards van bepaalde genres te pakken die toch meer uit zijn op dezelfde formuleverhalen.

Gewoonlijk kijk ik alleen naar de verhalen. In dit geval nog een opmerking over het fysieke boek. Toen ik de drukproef van mijn verhaal kreeg, had ik een hard hoofd in de aantrekkelijkheid van de lay-out. Uiteindelijk waren dat zorgen om niks, integendeel. Het boek is best dik, maar ligt door het wat kleine formaat prettig in de hand (mijn hand in elk geval wel) en is daardoor goed te lezen met één hand en in de andere hand bijvoorbeeld een kop thee. Het lettertype is redelijk groot, wat voor de leesbaarheid erg prettig is zonder dat het een Grote Letter Boek is. Dit formaat boek is met deze opmaak echt een favoriet..