Op de eerst pagina wordt door de auteur een krantenartikel uit een Sarajevs dagblad van 29 juli 1994 vermeld waarin staat te lezen dat een lijk van een man is gevonden, in staat van ontbinding. Men vond dit lijk in de kelder van een flatgebouw, vastgebonden aan de steunpilaar van de kelderruimte. In diezelfde ruimte waren vellen papier gevonden waar mogelijk de motieven en de daders achterhaald konden worden, zo wordt in het bericht vermeld.

'Het was puur toeval dat enkele van deze vellen 'beschreven met een klein en moeilijk leesbaar handschrift' in mijn handen zijn gevallen. Ik probeerde deze te ontcijferen...'
Bovenstaande maakt dat de lezer nieuwsgierig wordt naar wat er zicht afgespeeld heeft en hoe deze auteur enkele vellen in zijn bezit heeft gekregen.

De tijd waarin het verhaal zich afspeelt in Sarajevo is 1993-1994 tijdens de oorlog. Lees in een terugblik op de belegering van Sarajevo volgens de NOS om meer over de achtergrond te weten waartegen dit verhaal zich afspeelt. Het Joegoslavische leger heeft zich in de bergen rondom Sarajevo verschanst en wat volgt zijn drie jaren waarin de stad wordt beschoten en gebombardeerd vanuit de omliggende bergen. De bewoners leefden zonder elektriciteit, verwarming, water en medische zorg, en er was een voortdurend gebrek aan voedsel. Tijdens de belegering werden naar schatting 12.000 mensen gedood en 50.000 mensen gewond. Gedurende drie jaren vonden er in Sarajevo gemiddeld 329 bominslagen per dag plaats.
Het is heftig om te lezen hoe het er in de stad aan toeging in die tijd; de stadswacht en het in de gaten gehouden worden. Als Nederlandse lezer heb je geen idee van wat er zich afgespeeld heeft.

De auteur heeft een specifieke schrijfstijl. Niet meteen gemakkelijk te volgen, het is even wennen maar je moet er rekening mee houden in welke omgeving het zich afspeelt en daarna leest het verhaal een stuk gemakkelijker.
De hoofdpersonen zijn een paar oud-gevangenen die door de hoofdpersoon opgeroepen worden om wraak te nemen op hun folteraars. Maar ze zijn inmiddels oud, moe en uitgeleefd en bijna klaar om te sterven. Willen zo nog wel wraak nemen? Of is het toch niet zo belangrijk als ze wel dachten? Is het belangrijker om door te gaan en te vergeven of gaan ze het toch doen. En als ze het doen, hoe moeten ze dat doen en hoe ver moeten ze gaan? Dat zijn allemaal vragen die hen bezighouden. Behalve het lichamelijke letsel zijn ze ook geestelijk en emotioneel gewond geraakt door wat hen is aangedaan. Hou dit voor ogen wanneer je hun verhaal leest en je kunt niet anders dan respect hebben.

Een bijzonder indrukwekkende roman over onderwerpen die ons allemaal wel eens bezighouden maar vooral over wraak nemen of geen wraak nemen en het waarom van de keuze.
Wat me opviel was dat het ondanks alle verschrikkingen geen zwaarmoedige roman is geworden.