Sinds de reeks van Harry Potter heb ik geen boeken meer verslonden, tot Droog. Ik heb genoten van elke minuut. Als oud bewoner van Amsterdam, waande ik mij door de straten en verbeelde ik mij in 1920. De verhaallijn is zeer sterk en overwachts, gebaseerd op feiten binnen een fictieve roman. De spanning liep op een moment zo op dat ik bemerkte dat mijn hartslag sneller was en mijn handen klammig (geen spoiler alert hier). Robert neemt geen blad voor de mond en door het verhaal heen is de rauwheid van die tijd zeker merkbaar. Ik hou hier van, van liefde tot aan moord in de breedste vorm van beide contrasten. Ik voel een open einde en kijk daar nu al naar uit!