Wat een verhaal! Binnen 5 dagen uitgelezen. Elk vrij momentje ben ik dit verhaal ingedoken, heerlijk! De personages zijn goed beschreven, allemaal verschillend en met hun eigen verhaal. Dit is allemaal heel goed uitgewerkt en met de juiste diepgang beschreven. Je wordt het verhaal gewoon ingezogen, je wilt weten wat er gebeurt, hoe het afloopt met Hardy en de overige personages.

Eigenlijk ben ik nu met een grote leegte achtergebleven. Het is zo’n open einde, ik hoop nu gewoon op een vervolg. Ik wil weten hoe het afloopt. Met Hardy, met Synne, maar ook met Cok en de andere personages. Krijgen de Honolulu Kings het nu wel of niet voor elkaar om op het grootste festival voor hawaïmuziek op te treden? Ik wil het weten, maar helaas, dat wordt in dit boek niet verteld.

Maar wat wel verteld wordt, laat een enorm diepe indruk achter. Door de cassettebandjes met levensverhalen van Hardy’s Indische klanten krijg je een klein kijkje in de drama’s die zich in Nederlands-Indië hebben afgespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. De jappenhaat van Hardy begrijp je tot op zekere hoogte ook nog. Maar dat die jappenhaat zo diep zit, dat hij er zelfs op tachtigjarige leeftijd nog door wordt verblind, is bijna niet voor te stellen. Zijn acties zijn in mijn ogen overdreven, maar voor hem het logisch gevolg van het trauma dat hij in zijn jeugd heeft opgelopen.

Ik vind het heel sterk dat de Japanse overbuurvrouw aan het eind van het boek een toenaderingspoging doet door haar verhaal over de Tweede Wereldoorlog te vertellen. Zij is een van de overlevenden van de atoombom op Hiroshima. De gruwelijkheden die zij beschrijft gaan elk voorstellingsvermogen te boven. Hardy wordt hierdoor toch geroerd en besluit uiteindelijk zijn levenslange strijd tegen alles wat Japans is niet meer zo heftig te voeren. Hij gaat zelfs theedrinken bij haar!

Het verhaal van Synne greep mij ook vanaf het begin. De kleindochter van Hardy heeft op haar eigen manier te lijden onder het verleden. Haar ouders lijken een liefdeloos huwelijk te hebben, terwijl haar grootouders juist het meest liefdevolle paar ter wereld waren. Synne vlucht telkens in een relatie met een foute man, terwijl Olaf haar overal achterna blijft lopen en aangeeft dat hij zal wachten op haar, omdat zij zijn ware is. Ik kan alleen maar hopen dat Synne daar op een dag ook achter komt en dat ze samen gelukkig worden.

Maar ja, dat open einde… Zoveel losse eindjes, zeker nadat de halfbroer van Hardy ineens opduikt. De man van wie Hardy altijd heeft beweerd dat hij tijdens de bersiap is vermoord. Hoe dat verder afloopt is ook een raadsel. Toch krijgt dit boek, door het verhaal en de heerlijke vlotte schrijfstijl, van mij 5 sterren.