In de buitenwijken van Rome verdwijnt er een kind en de moeder wordt dood aangetroffen.
Colomba is een getraumatiseerde politieagente in Rome die nog steeds op ziekteverlof is. Op een dag krijg ze een telefoontje van haar baas dhr Rovere dat er voor haar deur een auto staat die haar direct naar het plaats delict brengt. Hij vraagt haar om haar hulp en met het helpen oplossen van deze zaak. Maar omdat ze nog met ziekteverlof is moet ze dit doen als haar eigen opdracht maar wel met die verstandhouding dat ze direct in contact met hem staat. Colomba wordt bijgestaan door Dante Torre . Hij staat ook bekend als “de man van de silo’s”. Hij is als klein kind ontvoerd en 11 jaar opgesloten gezeten in een silo. Dante is hoogbegaafd maar ondanks dat hij geniaal is heeft hij last van fobieën en paranoia. De samenwerking tussen hem en Colomba roept zeker in het begin de nodige moeilijkheden tussen hun beide op... Als ze de zaak op gelost willen krijgen dienen ze toch samen te werken.

Dante en Colomba zijn de hoofdpersonen in het verhaal Dood de vader. Sandrone beschrijft hun relatie op een manier die je raakt en beide o zo verschillend in je hart sluit. Beide hebben het nodige voor hun kiezen gekregen in hun leven maar toch hebben ze beide een bepaalde drive om de zaak tot een goed einde te brengen. Dit gaat geheel niet zonder problemen en stuiten hierdoor ook vele opstakels. De manier van schrijven van Sandrone Daziere is prettig en zeer afwisselend.De acties volgen elkaar in rap tempo op en hebben een hoog spanningsgehalte. Ook heeft hij de nodige psychische kant van de personen heel mooi in beeld gebracht en dit maakt het samen met de spanning een hele mooie combinatie. De stukjes uit het verleden onthullen niets te vroeg maar komen op het juiste moment bij elkaar zodat het verhaal nog meer diepgang heeft. Regelmatig wordt je als lezer getrakteerd op een nieuwe wending en niets wordt te vroeg prijsgegeven. Tot aan het einde weet hij je vast te houden in het verhaal en dan zelfs wordt je nog aangenaam verrast.

Ik was totaal niet bekend met Italiaanse thrillers maar na dit boek gelezen te hebben heb ik mezelf afgevraagd hoe komt het toch dat we niet eerder van Sandrone Daziere hebben gehoord. Het wachten is nu op dat zijn eerdere werk ook vertaald wordt.