Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld ~ Becky Albertalli

Simon VS. de verwachtingen van rest van de wereld is een boek over overduidelijk en jongen genaamd Simon. Simon is homo. Alleen hij is nog niet uit de kast, zoals vele andere zoals Blue. Blue is een jongen. Ook nog in de kast. Simon en Blue mailen naar elkaar. Vertellen elkaar over hun gevoelens. Maar toch hebben ze elkaar nog nooit ontmoet. Nouja ze weten niet wie wie is. Dus het kan zo iemand zijn niet Simon kent of juist haat. Maar toch vielen ze iets voor elkaar. Zonder te weten hoe ze er uit zien. Tot dat op een dag Martin komt. De jongen die Simons leven op de kop zet door Simon te chanteren. Chanteren met het feit dat hij homo is. Zal Simon ooit Blue ontmoeten? Je leest het in Simon VS. de verwachtingen van de rest van de wereld.

Simon vs. de verwachtingen van de rest van de wereld is echt een topboek. Homoseksualiteit is een best wel zwaar onderwerp om over te schrijven en om het dan zo mooi en goed te brengen vind ik echt wel bijzonder. En vooral omdat in het boek ook nog humor zit. Terwijl er ook zielige stukken zijn, waarin je meeleeft met Simon. Je wilt er echt achter komen wie Blue is, maar tegelijkertijd word je ook geraakt door het emotionele verhaal over een jongen die zijn geaardheid verbergt voor iedereen behalve Blue. Iemand die nog niet klaar is om de stap te zetten om uit de kast te komen.

Het thema homoseksualiteit roept sowieso een moeilijk onderwerp op om over te lezen. Vooral als je kijkt naar recente gebeurtenissen zoals in Italië (waar onlangs duizenden demonstreerden tegen het homohuwelijk). Dan raakt het boek je echt. Voor mij persoonlijk is het best wel een emotionele rollercoaster geweest om te lezen hoe het voor een homoseksueel is te leven met zulke struggles, aangezien in mijn woonplaats LGBT (Lesbian Gay Bisexual Transgender) goed geaccepteerd wordt. Als je die situaties vergelijkt, zijn ze zo anders.

Ik vind het verhaal gewoon heel erg leuk om te lezen. Het heeft mijn echt een goed gevoel dat het een happy end heeft. Dat is sowieso al een goed punt, wat ik altijd belangrijk vind. Daar komt ook nog bij dat de schrijfstijl heel erg lekker doorleest tot de laatste pagina.

Ik zou het boek echt aanraden. Het is zo’n boek dat iedereen zou moeten lezen. Je leest er lekker doorheen, terwijl je door zo’n emotioneel verhaal wordt geraakt. Bladzijde voor bladzijde kom je steeds dichter bij Blue en leer je Simon kennen.