In de famille.


Het verhaal gaat over Nina Satijn, een fotografe, die grote waarde aan haar zelfstandigheid hecht.
Ze is vrijgezel en heeft een goede band met haar oma, de twee zijn werkelijk vier handen op één buik, dit komt omdat Nina, na de dood van haar moeder grotendeels door haar is groot gebracht, omdat haar vader, de enigszins koele en afstandelijke Boudewijn weinig tijd voor haar heeft en leeft voor de politiek.
Boudewijn is na de dood van zijn eerste vrouw hertrouwd met Marsalla, samen hebben ze nog een dochter gekregen, Merlot.
Als Nina op een dag bij haar oma op bezoek gaat, vindt ze haar dood aan in de woonkamer van haar huis in Wassenaar.
Ze blijkt te zijn vermoord.
Wat heeft zich hier afgespeeld?
Nina kan niet eerder rusten voordat ze de moordenaar van haar oma vindt, ze zet alles op alles om de dader te vinden.

“I cannot think of any need in childhood as strong as the need for a father’s protection.”
Sigmund Freud

Het verhaal speelt zich af in kleine twee weken tijd en is opgebouwd uit 97 korte hoofdstukken.
De schrijfstijl van Joyce spijker is zeer vlot en het verhaal is met een frisse pen geschreven, waardoor het erg prettig leesbaar is en mij de volle 347 blz heeft geboeid.
De personage’s zijn goed uitgewerkt, ook de onderlinge band is helder.
Aan het eind van het verhaal komen alle lijntjes bij elkaar en valt het geheel als een legpuzzel ineen.
Ik begon zaterdag morgen in het boek te lezen, al vanaf het begin heeft het verhaal mij in z’n greep gehouden en niet meer losgelaten totdat ik het boek zondag avond voldaan dichtsloeg.
Wat heb ik genoten van dit verhaal, ik wou doorlezen, want ik moest weten hoe de vork in de steel stak.
Ook al heb ik persoonlijk weinig met politiek, heeft dit totaal geen afbreuk op het verhaal gedaan.
Joyce Spijker heeft mij absoluut verrast met deze thriller, zo zou ik ze altijd willen lezen.
Ik hoop dat ze nog meer thrillers gaat schrijven, ik ben fan.