‘Reis naar mijn vader’ heb ik zo goed als in een ruk uitgelezen. De stijl van Roel Richelieu Van Londersele zit daar voor veel tussen: korte hoofdstukken, geschreven in een eerder onderkoelde stijl die je bijwijlen toch naar de keel grijpt. Hij schildert raak de moeilijke vader-zoon-moeder-relatie, waarbij je niet anders kunt dan partij kiezen.
Je wilt hem en zijn vader door mekaar schudden om toch één keer weerstand te bieden aan de moeder. Geleidelijk kreeg ik begrip voor haar gedrag, maar goedkeuren...
Net als zijn eerder werk ‘De Overtocht’ verheft de auteur de particuliere geschiedenis van een eenling of een gezin tot een universeel thema.
Ik weet nu al: ‘Reis naar mijn vader’ neem ik binnen enkele maanden terug ter hand om met evenveel genoegen opnieuw te lezen. Goede boeken koester ik graag en regelmatig.