Werner Mans is fotograaf. Althans, hij fotografeert wegwerpartikelen voor ziekenhuizen en laboratoria, als het al tot fotograferen komt. Maar hij heeft in ieder geval een baan. En een vrouw, een dochter en een stacaravan. Maar kleine kinderen worden groot en dan wil zijn dochter zonodig naar een discotheek. Hoewel het niet echt een discotheek is, het is een club, dezelfde waar Werner vroeger kwam. Zijn dochter leert daar vrienden kennen waar Werner grote twijfels bij heeft. Vanaf nu is hij waakzaam en zijn ietwat saaie leventje wordt behoorlijk op zijn kop gezet. En nu moet hij voor het eerst in zijn leven opkomen voor zichzelf …

‘Zolang je iets niet ziet, is het er niet, is het nooit gebeurd. Kijken, of beter gezegt zien is dominant, overheerst alle zintuigen, dat weet Werner heel goed. Nou ja, meestal en bij de meeste mensen. Murielle is wat dat betreft een uitzondering. Ze merkt meer dan ze ziet.’

De verkeerde vriend verhaalt vanuit de derde persoon, vanuit het perspectief van Werner. De proloog laat een stukje van Werner zien, waarbij eerst gedacht wordt aan een kleine vlucht uit het saaie leven van hem, maar later in het verhaal zal deze proloog meer duidelijk worden. Verder lezende wordt het profiel van Werner meer uitgewerkt. Zijn doen en laten heeft hij niet helemaal zelf te bepalen, zijn vrouw heeft hier de broek aan. Maar Werner vindt dit ook wel makkelijk. Zomer’s zitten ze altijd op de camping in hun eigen woonplaats, de caravan konden ze toen kopen van een erfenis. Altijd leuk geweest, maar het lijkt of Werner nu op een dood punt zit. De keuzes die zijn dochter nu maakt lijken hem niets maar in plaats van haar alles te verbieden, legt hij contact met haar vrienden.

Het verhaal heeft een rustige opbouw, soms net iets te rustig naar mijn smaak. Niet dat het niet allemaal interessant is want dat is het juist wel. Mede door het hoge psychologische niveau en de uitwerking van Werner. De schrijfstijl van de auteur is beeldend en hierdoor is er een beeld van de gebeurtenissen te vormen alleen worden deze regelmatig overruled door de vele psychologie. Doordat het tempo niet zo hoog ligt, is het soms moeilijk de aandacht vast te blijven houden en dit is jammer want hierdoor komt ook het gevoel van spanning een beetje onder vuur te liggen. Maar er worden alsnog genoeg spannende fragmenten getoond die ervoor zorgen dat de aandacht weer even volledig gepakt wordt.

‘Direct schiet hij onder het rood-witte lint door en stampt net zolang tot hij niet meer kan en zijn shirt aan zijn romp kleeft. De toeschouwers, die netjes achter de afscheiding zijn blijven staan, staren hem verbouwereerd aan.‘

Evengoed is De verkeerde vriend een spannende roman die aan te raden is. De psychologie is bewonderingswaardig en tastbaar is de zorgvuldige uitwerking. Een roman waar men gewoon heerlijk de tijd voor moet nemen en als er goed tussen de regels door wordt gelezen is de psychologie helder te volgen en om van te genieten.