Gelezen april 2007.
Ik heb genoten van dit prachtige boek. De rustige, sfeervolle vertelling over Stephen-san en de mensen die hij tijdens zijn herstelperiode in Tarumi ontmoet, hebben een diepe indruk op mij gemaakt. Ik heb helemaal meegeleefd met Sachi (wat een vreselijke ziekte is lepra toch) en Matsu, die op de een of andere manier voor mij meer tot leven kwamen dan Stephen zelf. Het interview met de schrijfster achterin het boek vond ik zeer verhelderend voor wat betreft de uitleg over de Chinese en Japanse cultuur.
Een prachtig boek!

(Deze recensie stond abusievelijk bij een heel ander boek; waarschijnlijk is er bij de migratie naar de Hebban site indertijd iets fout gegaan. Nu bij het goede boek, want dat verdient het!)