Iedereen krijgt met de financiële crisis te maken, Almudena Grandes beschrijft in haar boek een willekeurig wijk in Madrid met een doorsnee bevolking. Ze laat zien hoe de verschillende bewoners daarmee omgaan en hoe ze tegenslagen het hoofd bieden.
Geen ander boek dat ik ken, omschrijft de gevolgen van de crisis voor het volk, de onzekerheid of je baan behouden blijft, de onmogelijkheid om je kinderen een ontbijt of lunch te geven, de gevolgen van het afsluiten van een te hoge hypotheek die bij tegenslag niet meer te dragen is, de impact van goedkope arbeidskrachten op jouw baan. En dat allemaal aan de hand van verhalen van gewone mensen.
Het verhaal gaat over de veerkracht van mensen , de hulp die mensen elkaar kunnen bieden maar soms ook juist onthouden. Een prachtig thema en een aantal prachtige verhalen die me raakten. Er is geen overkoepelend plot, of het moet de wijze zijn waarop de financiële crisis iedereen raakt en hoe iedereen daar op zijn manier mee omgaat.
Grandes schrijft vlot en met warmte. Door de opzet van de roman waarbij steeds nieuwe mensen via hun verhalen in de spotlights staan en soms wel en soms niet in het boek terugkomen vraagt Grandes veel van de lezer. De relatief korte passages over de vele personages die onderling weinig met elkaar verweven zijn, maken dat het boek bij vlagen wat fragmentarisch overkomt en verhalen soms vluchtig zijn. Het aantal personages gaat gemiddeld genomen ten koste van hun ontwikkeling hoewel er zeker uitzonderingen zijn.