Zeer uitgekeken naar het tweede boek van Peter Buwalda omdat ik zeer te spreken was over zijn “Bonita Avenue”. Met veel plezier derhalve begonnen aan dit eerste deel van de trilogie. (Over Dolf die Ludwig wordt, over zijn stiefvader Otmar, over Otmars zoon Dolf , pianovirtuoos, en dochter Tosca, violiste, Johan (Hans) Tromp, topman bij Shell en biologische vader van Ludwig, en over Isabelle , geadopteerde kleindochter van schrijver Star Busman en tijdelijke kamergenoot Ludwig) Toch kwam ik maar moeizaam in het verhaal. Het is in eerste instantie erg traag, niet echt boeiend en vooral het gedeelte in Sakhalin vordert maar niet en kon mij niet boeien. Ook de personages spreken niet direct aan. Later wordt het verhaal iets vlotter met zeer expliciete beschrijvingen (had iets minder gemogen). Ondanks dat kwam daarna het verhaal in beweging en kwamen ook meer dingen samen. Peter Buwalda’s taalgebruik is weer prachtig en dat maakt dat ik uiteindelijk wel vier sterren voor het boek geef en benieuwd ben naar deel 2 en 3.
Samenvattend: erg mooi geschreven, een wat traag op gang komend verhaal, wel een mooi thema, benieuwd naar het vervolg.