In dit boek zit je niet meer in de klas op leeftijd, maar op persoonlijkheid, er wordt puur gekeken naar je talenten en daarop word je ingedeeld bij een groep.
Met als gevolg dat mensen bij wie niets bijzonders opvalt al snel onterecht worden onderschat en vergeten. Ze doen er niet meer toe.
Zo ook bij Emmi, één van de oudste leden van de zogenoemde Potentiëlen.
Ze is groot fan van sprookjes, en in het bijzonder van De kleine zeemeermin.
Ze wil laten zien dat ze niet niets is en besluit zich een tijdje te verstoppen, maar als ze terugkomt is alles veranderd.
Dit boek is verrassend. het gaat eindelijk eens over een normale persoon, je kijkt met haar mee.
Ze heeft gedachten die haast natuurlijk lijken te voelen.
Het zijn de gedachten die je hebt als je er een enkele keer buiten valt, maar Emmi heeft ze altijd.
Toch wordt het nooit echt zeurderig en wil je graag weten hoe het nou komt dat iedereen weg lijkt te zijn. Dat mysterie wordt op een fijne manier beschreven.
Het is een boek waarna je mensen accepteert, en dat je met zo'n klap achterlaat dat je meteen hunkert naar meer.
Het verhaal blijft in je omgaan en je wil dolgraag meer. En er ís nog een boek!