Marieke Frankema schildert een mooi verhaal over de eerste stappen van Lisette Mulder, een tiener, die met de geesten kan praten, om om te gaan met haar gave. Ze zet het verhaal prachtig neer in de jaren 50 in een dorpje in Drenthe. Je waant je zo terug in de sfeer van petticoats, Buddy Holly en de Zomer van ‘45. In al haar onschuld probeert ze een verliefd stel te helpen met dramatische gevolgen. Naast het verhaal van de jaren 50 verweeft Marieke het verhaal van Merobe en haar geliefde Ebron uit de prehistorie, toen het Hunebed nog met aarde was bedekt, meesterlijk door het verhaal van Lisette.

Ze heeft met vlotte pen een mooi in elkaar grijpend verhaal geschreven. Je leeft met de hoofdpersonen mee, van diegene uit de jaren 50, maar ook die uit de prehistorie. Het is een kruising geworden van comming of age, ghostwisperer, de zomer van ‘45 en ook van de aardkinderen van Auel. En de hele mix grijpt heel mooi in elkaar waardoor een juweeltje van een boek ontstaat.

Met recht een aanrader.