Vooral in het begin heb ik me mateloos geïrriteerd aan de schrijfstijl (de moeder, de vader, de oma). Later is het me minder gaan opvallen en heb ik het boek toch met plezier uitgelezen. Soms ook wel humoristisch, die droge, nuchtere opmerkingen van de personages. Inhoudelijk vond ik het een beetje tegenvallen. Ik had er zeker meer van verwacht.

Als ik nu terugkijk naar de ophef die dit boek heeft veroorzaakt in Meliskerke, dan begrijp ik die niet helemaal. Ik had verwacht dat dit een boek zou zijn met een verwijtende of spottende ondertoon, maar die heb ik nergens kunnen ontdekken. Ik vind dat de schrijfster toch respectvol blijft over de omgeving waarin ze is opgegroeid.