Teju Cole is geboren in Nigeria maar woont nu in Amerika.
Dit boek gaat over een jongeman die op bezoek gaat naar familie in Lagos, Nigeria.
Nigeria staat bekend om zijn corruptie en dat blijkt ook uit het boek. Het zit in alle lagen van de bevolking en in alle functies. Iedereen doet het en het wordt ook niet als een misdaad aanzien, behalve als je te snel heel veel bij elkaar corrupteert. Dan wordt je gestraft. De grens tussen een steekpenning, fooi en aalmoes is bijzonder klein.
De jongeman komt terug in een land dat niet meer is zoals hij het zich herinnert.
Nigeria is ook het land vanwaaruit spammails vertrekken, u kent ze wel, die mails met de vraag om enkele tienduizenden dollars voor te schieten zodat een nog groter bedrag geïnt kan worden. Helaas zijn er mensen die erin trappen. Wie is hier de misdadiger? Degene die probeert of degene die erop in gaat?
Nigeria, ook het land van de olie, maar de inwoners van het land hebben er zelf niets aan, ze krijgen alleen de milieuvervuiling.
Electriciteit is voor ons een primaire levensbehoefte, in Nigeria kom je niet ver als je zelf geen generator hebt en diesel voor die generator.
Het leven is duur in Nigeria, het land produceert zelf niets en moet alles importeren.
Zoals iedere zichzelf respecterene grootstad, heeft ook Lagos een China Town. Maar de Chinezen hebben het niet gemakkelijk wegens de corruptie.
Religie, Nigeria staat op nummer 1, is het meest religieuze land. Dat de priesters en paters er meer dan een auto op na houden, waarvan sommigen een Rolls Royce wordt er niet bij gezegd.

Het boek is grappig geschreven, maar dat neemt niet weg dat het land Nigeria het niet goed doet, niet goed is voor zijn inwoners.