Vlot geschreven en spannend boek. Eentje om te lezen op een hete zomerdag.

Erika Foster gaat op zoek naar een seriemoordenaar die geen fouten lijkt te maken. Het blijft een spannende zoektocht naar deze moordenaar tot op het eind voor Erika en haar team. Echter halverwege het boek komen we als lezer zelf wel te weten wie de moordenaar is en gaat het vooral om het motief. Ondanks dat de moordenaar al bekend is, blijft het toch spannend tot op het eind.

Leuk detail: het boek speelt zich af tijdens een broeierig hete zomer. Tuintjes mogen niet besproeid worden enz. Laat ik dit boek nu ook net gelezen hebben tijdens zo’n zomer.

Het enige wat me opviel. Het woordgebruik lijkt me hier en daar nogal eerder een soort spreektaal. Misschien daarom dat het zo vlot en makkelijk leest. Maar toch beetje raar vind ik persoonlijk. Bijvoorbeeld: ‘een loei van een blauw oog’. Dit vond ik een opvallende uitspraak. Is het oorspronkelijk ook in gelijkaardig Engels geschreven of ligt dit puur bij de vertaling?