Eerder dit jaar was ik een beetje droevig omdat ik mijn solotrapje naar Londen af moest zeggen. Om mezelf te troosten deed ik een flinke bestelling bij Awesomebooks. Een van die boeken was The Last One. Ondanks het feit dat de cover me absoluut niet aanspreekt, heb ik van begin tot eind genoten van dit spannende verhaal.
The Last One gaat over een reality tv-programma in de stijl van Expeditie Robinson. Twaalf deelnemers worden het bos in gestuurd om uitdagingen aan te gaan die de grenzen van hun uithoudingsvermogen zullen testen. Wanneer er een dodelijke ziekte uitbreekt denken de kandidaten dat het onderdeel uitmaakt van het spel.
Zoo heeft al lange tijd geen cameraploegen meer gezien, maar toch gaat ze stug door met haar opdracht. Ze wilde een avontuur. Ze had nooit gedacht dat het zo ver zou gaan. Alleen en gedesoriënteerd zit Zoo vol twijfel over het leven - en de echtgenoot die ze achterliet. Maar ze weigert te stoppen. Talloze kilometers wandelt ze over onbekend terrein. Ondertussen moet Zoo al haar overlevingsvaardigheden oproepen en nieuwe bijleren. Maar naarmate haar emotionele en fysieke reserves afnemen, begrijpt ze dat de echte wereld misschien op een angstaanjagende manier is veranderd.
The Last One start met een geweldige openingszin: "The first one on the production team to die will be the editor."Hierdoor weet je meteen dat het er heftig aan toe zal gaan. De levens van de personages zullen niet gespaard worden. Bovendien zet deze zin meteen de sfeer van het verhaal. The Last One lijkt over een onschuldig televisie programma te gaan, maar het duurt niet lang voor er doden vallen.
Sowieso is het erg leuk zo’n kijkje achter de schermen van reality-tv te krijgen. Het is grappig en relativerend om te lezen dat bijvoorbeeld het maken van een kamp voor de nacht de kandidaten meerdere uren kost, maar dat het in het programma is teruggebracht tot enkele minuten. Het perspectief wisselt tussen het tv programma zoals de mensen het op televisie zien (aangevuld met commentaar van achter de schermen) en de trektocht van Zoo na de uitbraak van de ziekte. Oftewel: heden en verleden wisselen elkaar af.
Zoo is een heel interessant personage. Ze is ergens in de dertig en woont samen met haar man. Dat is een verademing na het lezen van dergelijke verhalen over zestienjarige jongeren. Zoo en haar man spreken over kinderen en willen binnenkort een hond adopteren. Maar voordat ze aan dit gezamenlijke avontuur beginnen om een nieuwe generatie te stichten - een stap waar Zoo eerlijk gezegd nogal over twijfelt - wil ze nog een laatste avontuur. En dat zal haar deelname aan het tv-programma In the dark zijn.
The Last One is een spannende thriller die je niet neer wilt leggen. Aan het taalgebruik en de personages merk je dat dit boek gericht is op volwassenen - en dat vind ik een heel fijne afwisseling naast alle Young Adult boeken die er in het genre verschijnen.
Het verhaal zit boordevol actie en schetst een gruwelijke post-apocalyptische toekomstvisie. Toch stemt The Last One ook tot nadenken. Welke rol speelt de media in onze perceptie van de realiteit? Hoe gemakkelijk oordelen wij over anderen? En hoe eenvoudig is het om ons te manipuleren?
The Last One is zo belachelijk goed. Spannend en origineel vanaf de eerste pagina en boordevol actie. Alexandra Oliva schuwt de gruwelen niet en weet de lezer op veel verschillende manieren te raken. The Last One sluit aan bij onze enorme hang naar reality-tv en stelt de macht van de media in vraag. Ik heb gegruweld en genoten.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.