In een andere recensie las ik dat wanneer je iets niet binnen 500 bladzijden kunt vertellen, je het beter helemaal niet kunt vertellen. Daar ben ik het niet mee eens (denk aan bv Tolkien) maar in het geval van de Nix kan ik een eind meegaan met deze stelling. Het verhaal over Samuel die het verleden van zijn moeder ontrafelt is hier en daar wel wat breedsprakig. Neemt niet weg dat dit boek leest als een trein, die 700 pagina's merk je amper op.Situaties worden mooi geschetst, karakters goed neergezet en en dialogen zijn helder en snel.
Iemand die met zo'n boek debuteert mag van mij direct weer in de pen (het toetsenbord) klimmen. Ik kijk uit naar zijn volgende boek, ondanks zijn soms erg lange zinnen en afdwalingen (die er trouwens wel toe doen)