Al voor ik aan dit boek begon had ik er ongelooflijk veel zin in. Het vorige boek draaide eigenlijk vooral om de jongens. Heel leuk, maar ik was ook wel heel benieuwd hoe het met Nina ging en wat zij allemaal meemaakte in het bolwerk van de grijze heks, waarnaar de jongens op weg waren. Ik ben me er immers terdege van bewust dat ik een kinderboek lees, dus ik durfde er wel wat om te verwedden om te stellen dat Nina niet dood was.

En in dit boek liet Descamps me gelukkig niet langer op mijn honger zitten. We krijgen de wereld van Nina in zijn volle glorie te zien en we komen er ook achter wat de grijze heks eigenlijk wil met en van al die meisjes. En ik kan je wel vertellen, voor een jeugdboek is dat nog best een behoorlijk griezelige kluif, alhoewel het ongetwijfeld niet veel enger is dan de monsters in veel andere boeken die toch echt voor kinderen geschreven zijn. Het is het nadeel van ouder worden, je gaat te veel nadenken.

Maar, om het kort te houden. Wederom heb ik heel erg genoten van dit boek. Ik hou van de verschillende perspectieven, waardoor je van alle personages meekrijgt waarom ze bepaalde beslissingen nemen, bepaalde dingen doen en waar ze vandaan komen en hoe ze geworden zijn wie ze nu zijn. De meeste achtergronden zijn verre van mooi en leuk, maar dat mag niet verbazen. Daarnaast hou ik van de wereld die Descamps schept, vol met gevaren en monsters en uitdagingen, maar ook een wereld waar kinderen tot helden uit kunnen groeien.

Ik ben heel benieuwd naar het laatste deel. Alle karakters zijn nu bijna bij elkaar en alle lijntjes komen nu langzaamaan samen. Dat kan alleen maar een spannende ontknoping opleveren!