Het verhaal draait om Sylvie en Dan. Tijdens het etentje waar ze hun tienjarig samenzijn vieren, blijken ze perfect op elkaar ingespeeld te zijn. Elkaars zinnen afmaken, precies weten wat de ander gaat bestellen, dat werk. Met andere woorden: ze hebben een perfect huwelijk. Totdat ze te horen krijgen dat ze dankzij hun goede genen wel 100 en 102 kunnen worden. Wat een feest! Maar... dan komt het besef: dat is dan ook nog 68 jaar huwelijk... en als je elkaars zinnen nu al kan afmaken, waar moet je het in die 68 jaar dan nog over hebben?!

Het verhaal begint als een echte chicklit met een romantische setting: ware het niet dat je in dit geval begint waar de meeste chicklits eindigen. Namelijk bij een tot nu toe 7 jaar durend huwelijk. Deze opzet zorgt ervoor dat je meteen geïntrigeerd bent: hoe gaat het na die wittebroodsweken/jaren met die perfecte stellen eigenlijk verder?

Lastig vind ik het altijd als je een boek leest waar je niet helemaal op een lijn zit met de hoofdpersonages. Sylvie is een vrouw die haar ouders "mammie en pappie" noemt. En wanneer Sylvie en Dan besluiten om elkaar regelmatig te gaan verrassen om hun huwelijk niet in een sleur terecht te laten komen, blijkt ze ook nog eens de eerste verrassing geheel te ondermijnen.

Naarmate het verhaal vordert leef je gelukkig steeds meer met haar mee. In dezelfde lijn als personages uit "Mijn niet zo perfecte leven" en "Hou je mond!" zijn ook de personen in dit boek verre van perfect. Maar dat maakt het lezen juist fijn; het verhaal verveelt niet en het einde zorgt voor een verrassende wending. Hoewel het boek niet even humoristisch en luchtig is als eerder genoemde titels, heeft Sophie Kinsella met 'Verras me' een chicklit geschreven die zeker niet in de boekenkast van fans mag ontbreken.

N.B.: dit boek heb ik van uitgeverij The House of Books gekregen om te reviewen.