Een verhaal over een bijzondere jongen van 17. Nergens voelt Seb zich echt thuis. Alleen bij Billie is hij zoals hij is. Tot Billie ,zijn soulmate, op een dag abrupt weggerukt wordt uit zijn leven. Verloren sluit hij zich af totdat hij van zijn ouders op een dag een Sniper geweer krijgt. Hun hoop wordt gedeeltelijk waar want Seb komt terug buiten en trekt zelfs op met “vrienden” .Samen beleven ze schiet avonturen in een spel. Hoewel dit spel is dat nog wel een avontuur?

Billie en Seb is een verhaal over eenzaamheid,wanhoop en verdriet. Afstandelijk,kil,onderkoeld met mooie,poëtische zinnen vertelt de auteur geheimen en geeft hij gedachten weer. De radeloosheid van de personages wordt zo treffend geschetst waardoor het onbehaaglijk voelt. Tergend traag,door de ogen van de verschillende personages zie je onrust en wanhoop. Het is geen vlot lezend boek maar de relatie tussen Seb en Billie loopt doorheen het boek en als lezer wil je weten hoe Seb verder gaat. Het leven hier is voor niemand gemakkelijk met alle ballast die aan hun geweten knaagt. Het boek lijkt op een desolaat landschap waar alles verloren is en de hoop verdwenen is. Of een oorlogsveld waar enkele overlevenden zijn die nooit meer worden als voorheen.

Een moeilijk maar ontroerend boek dat je zou doen willen schreeuwen : “leef dan toch echt”. Ook een verhaal waarbij je je afvraagt wat fictie of fantasie is en wie normaal is.

Ik mocht dit e-book samen met vele anderen lezen voor de Hebban Proof Giveaway Party en genoten heb ik niet daarvoor is het te kil.Maar net die afstandelijke blik op vreselijke situaties en de vaak mooie zinnen hebben me geraakt.
Was het verhaal nog beter met meer emotie en gevoel? Waarschijnlijk niet, maar intuïtief voel je als lezer dat er wat mist in dit verhaal. Alleen is het onmogelijk om te zeggen wat.