Het dwaallicht is weer zo'n prachtige novelle van Willem Elsschot. Het boek is uitgebracht in 1946, dus net na de tweede wereldoorlog. Het is ook het laatste boek van Elsschot. Laarmans, zijn bekende hoofdpersoon, komt in dit boek drie Afghaanse matrozen tegen, die op zoek zijn naar Maria van Dam. Ze hebben een adres, maar niemand wil ze helpen om op het goede adres te komen. Laarmans besluit hen te gaan helpen en gaat met hen op zoek in de donkere nacht in Antwerpen. Dat dit bij Elsschot leidt tot een aantal humoristische situaties is conform de verwachting.
Waar dit boek afwijkt van de gebruikelijke Elsschot, is voor mij het gevoel dat hij een boodschap van hoop heeft mee willen geven voor een wereld waarin de wonden op dat moment groot waren. Hij laat de afghanen vertellen over hun geloof, de islam. Laarmans vertelt over het christendom en stipt ook nog het communisme aan. Elsschot laat de hoofdfiguren in dit boek op een respectvolle manier openstaan voor elkaars gebruiken en gewoonten. Het is een boek dat ik met warmte en plezier heb gelezen en waarvan ik hoop dat veel mensen het zullen blijven lezen, zeker in deze tijden.