Jennifer Haigh (1968, Barnesboro, Pennsylvania) debuteerde in 2003 met het boek Mevrouw Kimble. Dit boek won in 2004 de PEN/Hemingway Award voor beste debuutroman. In 2005 verscheen het familie-epos De familie Novak, en met dit boek won ze in 2006 de PEN/L.L. Winship Award voor beste boek door een New Englandauteur. Haar derde boek, Familieband, wordt nu gevolgd door De verloren waarheid. Jennifer Haigh woont momenteel in de buurt van Boston.

Mary en Harry Breen zijn getrouwd en hebben een zoon, Arthur. Op een vrijdagmiddag komt Harry niet thuis van zijn werk. Mary gaat hem zoeken maar hij lijkt van de aardbodem verdwenen. Mary trouwt later opnieuw, met Ted McGann en er komen nog 2 kinderen: Sheila en Mike. Ongeveer 50 jaar later vertelt Sheila het verhaal. Sheila is lerares op een middelbare school. Zij is getrouwd geweest maar was binnen het jaar alweer gescheiden. Mike, haar broer, is getrouwd en vader van drie zoons. Arthur ('Art') is al meer dan 25 jaar priester als er in de kranten plots berichten verschijnen over een pedofilieschandaal in het aartsbisdom Boston, waarbij honderden slachtoffers en tientallen priesters betrokken zijn. Ook Art wordt beschuldigd. Sheila wil hem helpen en proberen zijn onschuld te bewijzen, totdat zij op een punt komt dat ze zelf ook begint te twijfelen...

Laat mij eerst een ding duidelijk stellen: De verloren waarheid is géén thriller. Het is een indringend boek over een actueel thema: seksueel misbruik binnen de katholieke kerk. Het gezin, in dit geval de ouders, broer en zus van priester Arthur Breen, wordt gevolgd vanaf de tijd dat de kinderen nog klein waren tot en met het moment waarop Art beschuldigd wordt, een tijdspanne van meer dan 50 jaar. Zoals zo vaak gebeurd zal zijn in dit soort dramatische gevallen, zijn de meningen binnen de familie verdeeld, evenals de meningen van de buitenstaanders.

Het verhaal wordt grotendeels verteld door Sheila, de zus van Art en wel op een manier die de lezer helemaal meevoert. De gebeurtenissen zijn op een menselijke en vaak emotionele manier beschreven. De schrijfstijl van Jennifer Haigh is boeiend en indringend. De families Breen en McGann worden verscheurd en verdeeld door de verdachtmakingen aan het adres van hun zoon en broer. Een verhaal dat je aan het denken zet over wat de gevolgen zijn van misbruik voor zowel de slachtoffers als voor de daders. Alle karakters in het boek zijn tot in de finesses en heel intrigerend uitgewerkt. Vooral de innerlijke strijd en twijfels van Sheila, haar moeder en ook die van Mike worden mooi beschreven. Uiteraard staat de strijd van Art zelf centraal. Alle verdachtmakingen, geruchten, twijfel binnen de familie en binnen de parochie verscheuren hem, met alle gevolgen van dien.

Er zou nog veel meer te zeggen zijn over dit boek, maar eigenlijk heb ik maar één tip: lezen. Een echte aanrader!