Melanie Dobson heeft al meerdere historische romans op haar naam staan en dan voornamelijk romans waarin het heden en verleden met elkaar worden afgewisseld. Spanning en romantiek spelen vaak de hoofdrol in haar romans met een christelijke ondertoon.

In Tot ik je vind wordt het verhaal verteld van Dietmar en Brigitte. In 1940 ontvluchten de twee kinderen Duitsland nadat hun ouders zijn opgepakt. Na een erbarmelijke tocht komen ze terecht in Engeland. Brigitte wordt meegenomen door pleegouders en Dietmar blijft alleen achter. Hun wegen scheiden zich, maar Dietmar maakt een belofte aan Brigitte: wat er ook gebeurt, hij zal haar terugvinden.

Zeventig jaar later is Dietmar Daniel geworden en heeft hij zijn laatste hoop om Brigitte te vinden in de handen van de Amerikaanse journalist Quenby Vaughn gelegd. Quenby heeft zelf ook problemen, maar ze kan het mysterie niet weerstaan en begint aan haar zoektocht die ook voor Quenby gevolgen heeft die ze niet had verwacht.

Het verhaal van Dietmar en Brigitte begint vrij abrupt aan het begin van hun vlucht zonder dat je kennis hebt kunnen maken met de personages. In de tegenwoordige tijd leren wij Quenby kennen tijdens haar afspraak met Lucas; de opdrachtgever en advocaat van Daniel Knight. Hij heeft als opdracht om Quenby naar Daniel Knight toe te brengen zonder verdere instructies. Quenby is hierdoor nogal overvallen, maar stapt toch op het privévliegtuig om de lange reis te maken naar het kasteel op het privé-eiland van Daniel, om erachter te komen wat hij van haar wil. Het feit dat je amper iets van de personages weet als lezer, doet het begin van het verhaal nogal ongeloofwaardig overkomen. De verschrikkelijke tocht van de kinderen grijpt wel aan, maar de afstand tot de personages en het ongeloofwaardige aspect in de tegenwoordige tijd voorkomen dat je het verhaal wordt ingezogen.

Quenby komt nogal nors over. Ondanks dat je aanvoelt dat er meer onder de oppervlakte zit, duurt het vrij lang voordat je meer over haar te weten komt en haar persoonlijke verhaal wat meer de diepte in gaat. Ook Daniel blijft een mysterieus personage waar we weinig over te weten komen, behalve dat hij er alles aan wil doen om Brigitte terug te vinden.

De wisseling van tijd is wat tempo in het verhaal creëert. Een dual-time roman schrijven is een specialiteit van Dobson en dat is te merken. De korte hoofdstukken nemen je mee door de tijd om vervolgens tegen het einde met elkaar verweven te worden. Zo blijf je bij beide tijdlijnen betrokken en wordt de spanning langzaam opgebouwd. Het plot is niet heel erg schokkend, maar doet je toch verbazen. Daarbij raak je steeds verder betrokken bij het leven van Quenby waardoor er toch sympathie voor haar wordt gecreëerd.

Na een rommelig begin dat wat onrealistisch overkomt, weet Dobson je toch steeds meer bij het verhaal te betrekken en laat ze zien hoe goed ze is in het schrijven van een roman die zich afspeelt in meerdere tijden. De christelijke toon in het verhaal komt af en toe naar voren, maar mocht dat je niet aanspreken, dan kan je daar gemakkelijk snel doorheen lezen zonder dat het invloed heeft op de belevenis van het verhaal. Tot ik je vind is na een wat stroeve start een prachtige roman over een levenslange zoektocht met liefde, spanning en ontdekkingen die uit en onverwachte hoek komen.