In Galgenveld, het eerste deel in de vierdelige serie De Noordzeemoorden, maken we kennis met VWO-scholiere Kyra Slagter en rechercheur Maud Mertens. Kyra is mede door de nooit opgeloste verdwijning van haar oudere zusje Sarina jaren geleden, zeer geïnteresseerd geraakt in forensische recherche. Door het luisteren naar de politieradio probeert ze bij elk plaats delict eerste rang te staan. Zo is ze bijna als eerste ter plaatse op het PD van de gruwelijke moord op het Galgenveld. Daar ontmoet ze rechercheur Maud Mertens. Maud probeert haar drukke werk te combineren met haar gezin, wat met een dochter in de puberleeftijd niet altijd meevalt. Het verhaal wordt verteld uit zowel het gezichtspunt van Kyra, Maud als de meedogenloze moordenaar. Dat het niet bij één moord blijft zal duidelijk zijn. De beschrijving van de moorden was gruwelijk. Als schrijver moet je toch wel een bizar soort fantasie hebben om dit te verzinnen. Als rode draad is daar nog een tweede verhaallijn die te maken heeft met de verdwijning van Sarina. Deze, cursief gedrukte tekst, intrigeerde me het meest. Ik vraag me nog steeds af of het meisje waar het over gaat Sarina zelf is of iemand die op enigerlij wijze met Sarina verbonden is geweest. Hoewel ik het een zeer plezierig te lezen boek vond, had ik qua spanning iets meer verwacht. De korte, bondige zinnen gaven vaart aan het verhaal. Geen ingewikkeld taalgebruik, zodat het lekker makkelijk weglas. Dit boek maakt me, mede door de cliff hanger over het zusje van Kyra, wel nieuwsgierig naar deel 2 van de serie.