Het verhaal begint spannend en intrigerend, vooral het eerste hoofdstuk pakt direct de aandacht van de lezer. Het tweede hoofdstuk is anders van aard: drie personen (Lois, Ido en Matson) worden achtervolgd en zijn duidelijk in gevaar. De reden waarom dat zo is, wordt niet direct bekendgemaakt en de geheimzinnigheid daarvan houdt je aandacht erbij. Doordat het eerste en het tweede hoofdstuk zo van elkaar verschillen qua stijl, weet de schrijver je aandacht te grijpen en vast te houden. Hierna neemt de schrijver de tijd om de lezer kennis te laten maken met de verschillende personages en hun karakters te verdiepen. Gedurende deze introductie van de personages krijg je tussendoor hints naar wat je verderop in het boek te wachten staat. Tijdens een uitje vanwege de verjaardag van een van de personages, Thom, krijg je als lezer een eerste indruk welke kant het verhaal op zal gaan wat betreft parallelle werelden. Ik vond dit stuk bijzonder gebracht, in eerste instantie dacht ik dat ik het niet goed las. Bij het herlezen begreep ik de bedoeling van de manier van schrijven en ik vond het geniaal bedacht. Pascal Rijnja blijft deze speciale wijze van schrijven gedurende het verhaal gebruiken, wat het verhaal nog intrigerender maakt. Een zin die indruk op mij maakte was de volgende: "Hoe harder hij erover nadacht, hoe onrealistischer het allemaal voor hem werd. Hoe meer hij erover nadacht, hoe meer hij het idee had, dat wat er om hem heen gebeurde, misschien wel gebeurde, maar dat hij ergens anders was beland dan waar hij hoorde te zijn. Hij kreeg steeds sterker het idee dat dit niet zijn wereld was." De term 'Sciencethriller' is goed gekozen. Het geeft gelijk duidelijk aan dat de thriller veel wetenschappelijke zaken bevat en dus geen standaardthriller is. Het onderdeel science (wetenschap) is een belangrijk onderdeel van het verhaal. De schrijver gaat diep in op enkele wetenschappelijke zaken. Je hoeft als lezer echter geen kennis te hebben van de exacte wetenschappen zoals bijvoorbeeld natuurkunde. Pascal Rijnja schrijft het verhaal op zo'n manier dat de wetenschappelijke principes voor iedereen te begrijpen zijn, waardoor het boek toegankelijk is voor iedere lezer die geïnteresseerd is in wetenschap. De schrijver legt gedurende het verhaal ook het principe van parallelle werelden op een duidelijke manier uit en verduidelijkt dit met spannende situaties en gebeurtenissen. Het is boeiend om te lezen hoe je toekomst afhangt van de keuzes die je maakt. Zoals Pascal Rijnja aangeeft: je kunt naar links gaan of naar rechts. De keus die je maakt is van invloed op je toekomst. Het tempo is in de eerste helft van het verhaal wat lager omdat de focus hier meer op de wetenschap ligt, maar dit zorgt er niet voor dat het verhaal minder aangenaam is om te lezen. Ik persoonlijk vond het zeer boeiend hierover te lezen, maar ik kan me voorstellen dat mensen, die niet zo geïnteresseerd zijn in wetenschap, het te uitgebreid beschreven vinden. Het verhaal zal op dit punt niet iedere thrillerliefhebber aanspreken, maar lezers met een interesse in wetenschap, met name in parallelle werelden en kwantummechanica, zeer zeker. In de tweede helft krijgt het verhaal steeds meer vaart en loopt de spanning snel op. Het boek leest dan als een spannende thriller. Er ontstaat een spannend kat- en muisspel tussen de studenten en UATA, terwijl ondertussen ook terroristen jacht maken op de studenten om hun ontdekkingen over parallelle werelden te pakken te krijgen om deze voor eigen doeleinden te gebruiken.