Als Jacques Kist in 2006 plotseling wordt gearresteerd weet hij niet hoeveel jaren van procederen hem boven het hoofd hangen. Kist had al langer het vermoeden dat er iets niet in de haak was, maar dat hij zou worden beschuldigd van het lekken van informatie naar topcriminelen had deze politieman niet kunnen denken. De Nationale Recherche doet er vanaf dat moment alles aan om Kist achter de tralies te krijgen en wijzen hem zonder blikken of blozen aan als dé corrupte rechercheur, de Pet. Kist laat het er niet bij zitten en gaat in de tegenaanval. Hij blijft volhouden dat hij onschuldig is maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Hij is nu een politieman die moet vechten tegen het systeem waar hij, tot voor kort, zelf deel van uitmaakte. De rollen zijn nu compleet omgedraaid. Kan Kist zijn onschuld bewijzen en wat voor invloed hebben de gebeurtenissen op zijn leven?  

Het boek maakt na het voorwoord een vliegende start en houdt de vaart er, tot de laatste bladzijde, goed in. De nuchtere maar vlotte schrijfstijl maakt dat de lezer bijna vergeet dat het hier om non-fictie gaat. Liefhebbers van dit genre (True Crime) vallen met hun neus in de boter. Vergeet Baantjer en stort je in een wereld die wat minder geromantiseerd is maar bol staat van verraad, dubieuze ondervragingstechnieken en tunnelvisie. De schrijver schetst een onthutsend beeld waarin een hardwerkende rechercheur, die er al dertig jaar trouwe dienst op heeft zitten, er door zijn collega's zonder pardon wordt ingeluisd. Hij wordt beschuldigd van het lekken van belangrijke informatie naar topcriminelen en het lijkt er al snel op dat de uitspraak 'men is onschuldig tot het tegendeel bewezen is' in dit geval niet helemaal op gaat.  

De lezer wordt geconfronteerd met 'Amerikaanse praktijken' die klaarblijkelijk ook in Nederland voorkomen. Al met al is dit zeer verontrustend te noemen. De schrijver spreekt zich duidelijk uit over de gang van zaken en komt geloofwaardig over. Geen wonder dat het er uiteindelijk nog om hing of het boek wel uitgebracht werd. Kist steekt zijn mening niet onder stoelen of banken en gooit er aan het eind van het boek nog een paar namen tegenaan, een aantal personen die volgens Kist ook niet brandschoon zijn maar wel erg geraffineerd hun eigen straatje hebben schoongeveegd.  

Kist laat zich mondjesmaat uit over hoe dit alles zijn privéleven beïnvloedt, echter laat hij duidelijk doorschemeren dat het zijn weerslag heeft op iedereen die erbij betrokken is. Er bevinden zich in de bijlagen allerlei krantenknipsels, brieven en documenten die een en ander toelichten. Ze zijn een toevoeging aan het boek. De lezer krijgt een inkijk in de werking van het rechtssysteem, wat enigszins, verontrustend genoemd mag worden. Eerlijkheid gebied te zeggen dat dit natuurlijk maar een kant van de medaille is. Onder de pet is een interessant boek wat je aan het denken zet.