Vincke en Verstuyft lijken meer op twee drinkebroeders dan op speurders. Elk hoofstuk wordt er wel een fles wijn, pastis of champagne gekraakt. Je kan haast niet begrijpen dat ze een heldere blik kunnen bewaren om een moord op te lossen. Aangezien ik niet zoveel gedronken heb tijdens het lezen van het boek had ik al vlug door hoe de vork in de steel zat. Maar de schrijver wou met dit verhaal een heel andere boodschap meegeven. Vandaar dat de afloop toch nog een andere wending krijgt. Al met al een aangenaam boek om te lezen omdat de stijl van Geeraerts de stijl is van een echte grootmeester-verteller.