Commissaris Montalbano wordt oud. Hij zet nu 's morgens zijn wekker om in de sluimerperiode tussen ontwaken en opstaan niet meer te hoeven nadenken over alzheimer of over de dood. Hij wordt zowaar ook wat vriendelijker. Die arme stuntelende agent-telefonist Catarella is volledig over zijn toeren als hij van zijn baas een bedankje krijgt. Daarnaast blijft Montalbano in zijn nieuwste avontuur natuurlijk dezelfde: liefhebber van lekker eten en vrouwelijk schoon, steeds op zijn hoede voor superieuren en smerige trucs van collega's. En jawel, ook deze keer brengt hij een moordzaak - een vertegenwoordiger in geneesmiddelen is vermoord aangetroffen, de broek op de enkels - tot een goed einde. Na een minder geslaagd intermezzo met een al te voorspelbaar verhaal in Het geduld van de spin, is Andrea Camilleri terug met een overtuigend en boeiend verhaal. Montalbano is en blijft een topper, grappig in al zijn chagrijn. Nu ook met een vriendelijk woord op tijd en stond.