Even ondervond ik een teleurstelling: weer een dun boekje en geen dikke pil. Dit sloeg direct om bij het lezen van de eerste bladzijde. King kan als geen ander je direct het verhaal in trekken.
Het verhaal begint luchtig maar eindigt met een grote knal.
Scott is de hoofdpersoon. Hij is een grote, stevig man die behoorlijk wat weegt. Hij gaat langs bij een vriend Dr. Bob, een gepensioneerde huisarts, omdat hij op wonderbaarlijke wijze gewicht verliest. Aan zijn uiterlijk verandert niets, hij blijft er hetzelfde uitzien. De weegschaal laat hetzelfde gewicht zien als hij zowel met als zonder kleding wordt gewogen. Iedere dag wordt hij lichter. Waar gaat dit eindigen?
Ondertussen probeert hij zijn relatie met de twee buurvrouwen te verbeteren. Ze hebben een hond die zijn behoefte iedere ochtend in zijn voortuin neerlegt. In het dorp, Castle Rock, worden de dames met de nek aangekeken: Lesbisch en ook nog getrouwd, nee dat kan echt niet in dat dorp. Scott zorgt ervoor dat de dames worden geaccepteerd en hun restaurant gaat nu voor de wind.
De schrijfstijl is typische Kingstyle. In dit korte verhaal weet hij een levensechte wereld, personages, problemen, beschrijvingen etc. neer te zetten. Je waant je in Castle Rock en leeft mee met de personen, vooral met Scott.
Leuk zijn de verwijzingen naar andere Kingboeken, zoals bv. het muziekbandje heet Pennywise and the clowns is een verwijzing naar It, suicide stairs speelden een rol in King’s vorige novelle Gwendy’s knoppenkist.
Verlichting is een verhaal over vriendschap, verlichting in meerdere betekenissen, spanning, vooroordelen en ontroering. Maar vooral draagt het de boodschap uit: Laat iedereen in zijn waarde en accepteer wie ze zijn. Jammer dat het zo kort is, ik had nog veel meer willen lezen over Castle Rock en zijn inwoners.