In deze Vinex buurt wonen zo op het eerste gezicht keurige burgers. Maar als je door zo’n straat heen rijdt met je auto, weet je niet wat er zich achter de gesloten deuren afspeelt. Joris en Lydia wonen er al jaren. Hun leven kabbelt voort. Als ze dan een nieuwe buurtbewoner krijgen, die er eigenlijk past. Hij is alleenstaand. Waarom wil deze man in hun wijk wonen? Ze gaan zich steeds meer dingen afvragen. Wie is deze man? En waarom is hij alleen? Angst is nieuw voor deze buurtbewoners, ze hadden altijd veel vertouwen in elkaar. En voelden zich veilig in hun buurt.
De buren hebben onderling allemaal hun problemen. De een heeft last van een doordringende strontlucht in de tuin. De ander leegt zijn darmen in de tuin van de buren. De een heeft last van zijn opdringerige buurmeisje. De ander heeft geen idee wat zijn dochter allemaal uitvoert. Ze denken elkaar goed te kennen, maar niets is minder waar!

Het boek heeft een zeer grote dosis humor, waardoor je verder leest. Dit is op sommige momenten zo grappig, dat je in een deuk ligt. Toch zijn er ook een aantal bloedserieuze momenten. Maar de humor overheerst. Toch blijft het een boek zonder echte diepgang. Omdat veel buurtbewoners bepaalde dingen niet willen zien en anderen juist veel te ver gaan. Het zijn twee uitersten. Iets meer evenwicht had geloofwaardiger overgekomen. Een band krijgen met de personages is bijna niet mogelijk. Je neemt een beetje afstand van ze, omdat je naarmate je ze leert kennen, geen overeenkomsten met deze mensen hebt, of voelt.
Je gaat wel iets anders naar je eigen buren kijken. Wat voor geheimen verstoppen zij, achter hun deuren? Wie zal het zeggen. Maar ik ben vooral blij, dat ik niet zulke buren heb ;-).

De titel is helemaal perfect. En de cover vind ik ook goed bij het verhaal passen. De hoofdstukken zijn kort en het leest echt vlot. En er moet een nieuw genre komen voor boeken met humor. Ik noem het dan ook een humorroman. Ik vind het dan ook een luchtig tussendoortje. Ik geef het 3***