Na het lezen van het verhaal op de achterkant waar “Thuis in Virgin River” van Robyn Carr over zou gaan, had ik het idee dat het een voorspelbaar verhaal zou worden en wellicht wat saai door deze voorspelbaarheid. Het tegendeel bleek! Al na de eerste bladzijden raakte ik gefascineerd door haar mooie schrijfstijl. Ik werd juist nieuwsgierig hoe het verhaal zich zou ontwikkelen. Melinda is weggegaan uit Los Angeles na het overlijden van haar man om in Virgin River, een klein dorpje alles te vergeten.Bij aankomst blijkt dat het beloofde huisje in een idyllische omgeving een aftandse blokhut te zijn. Ook doet de bejaarde plaatselijke arts, die ze zou assisteren, vijandig tegen haar. Melinda wil gelijk weggaan, echter door een vondelingetje waar ze eerst onderdak voor moet zien te vinden, wil ze nog heel even blijven. Daarna maakt ze van alles mee waardoor haar verblijf in Virgin River wordt verlengd.

Ik werd in het verhaal meegenomen en zag zo voor me hoe het dorpje en het leven daar eruit zou zien. Door de bijna 400 tellende pagina’s was ik zo heen mede door het inleven en wegdromen in de personages. Ik kon niet wachten om verder te lezen wat Melinda allemaal mee zou maken. Een mooi liefdesverhaal!