Er wordt een jonge vrouw gevonden, verdronken, een ballerina, gekleed in haar balletkostuum met zelfs de spitzen aan. Vlak bij de vindplaats wordt een camera gevonden waarin een nummer is gekrast plus een bladzijde uit een kinderboek
Het team van Holger Munch wordt weer bijeengeroepen nadat het een tijdje uit elkaar was, Mia was geschorst en heeft zich in een verslavingskliniek laten opnemen waardoor ze nu clean is. Holger heeft thuis gezeten omdat hij Mia verdedigd heeft nadat ze een man doodgeschoten heeft. Ook Mia geeft toe aan het verzoek ondanks dat ze op het punt stond om een lange vakantie te houden.
Het onderzoek wordt bemoeilijkt omdat er geen directe aanwijzingen zijn en er veel personen moeten worden nagetrokken. Er volgen nog een aantal moorden waarbij de enige overeenkomst is, dat er een camera met een nummer bij gevonden wordt.
Mia heeft het druk met de moorden maar ze is ook bezig om aanwijzingen die ze gekregen heeft over de dood van haar zus Sigrid, te volgen. En dan krijgt ze ook nog een vraag om een collega van haar die verdacht wordt van corruptie, in de gaten te houden. Iets waar ze totaal geen zin in heeft.
Wat ik zelf verwarrend vind was dat er veel personen in het boek voorkomen, die uitgebreid beschreven worden maar later in het verhaal niet meer terugkomen. Het haalt de vaart uit het verhaal.
Wat mooi in het verhaal is de rol van het kinderboek, vooral aan het eind wordt duidelijk wat de reden is om dat boek erin te brengen. Ik ken het boek niet en met behulp van het internet werd mij de aanduiding van het boek duidelijk,
Het einde komt onverwacht en omdat alle verhalenlijnen bij elkaar moeten komen is het wat verwarrend.
Van de eerste twee boeken heb ik genoten maar dit boek is me wat tegengevallen, ik denk dat als het verhaal bondiger was gehouden, de spanning beter vastgehouden had kunnen worden