René Appel schrijft spannende boeken, meestal thrillers. Dansen in het donker is ook een spannend boek, maar dan anders.
Een vrouw die haar man verliest, of misschien juist weer terugvindt.
Een zoon die precies wil weten wat er gebeurd is.
Een andere zoon die het helemaal anders doet.
Een minnaar die niet meer mag minnen.
Hoe vat je dit boek samen zonder te spoileren? Alles wat vooraf gebeurde is al weggelaten. Het leven van deze mensen voor het fatale incident.
Toch had ik daar iets meer van willen proeven. Twee mensen die al zoveel jaar samen zijn en niet meer gelukkig zijn samen. De een trekt zich terug, de ander zoekt het bij een ander. De ene zoon die gewoon een normaal puberleven wil met sport en meisjes. De andere zoon die dan al op zoek is naar een manier om zijn leven zinvoller in te richten dan dat van zijn ouders.

Het verhaal blijft wel hangen... Mijn eerste indruk was dat de personen te plat zijn, maar ik heb ze wel leren kennen. De personanges zijn wel echt personen geworden. Misschien kan ik zelfs boos worden over hoe ze zijn, dat ze zich niet in de ander lijken te kunnen verplaatsen, dat ze niet vertellen waar ze mee bezig zijn.

Volgens de achterflaptekst heeft Appel 'een spannende psychologische roman' geschreven.
Appel verwijst in het boek naar andere boeken, actuele boeken, zoals 'Wees onzichtbaar' van Murat Isik, naar het oeuvre van Vestdijk. Wil hij zelf ook literatuur schrijven? Wil hij een boek achterlaten waar nog jaren over gepraat wordt? Wil hij een voorbeeld zijn voor andere schrijvers?

Dit boek wint niet de Libris literatuurprijs. Misschien verwijst hij daarom ook naar Bruce Springsteen. Hij is niet de beste muzikant uit de geschiedenis, maar je kunt er prima een leuke avond mee vullen. Dansen in het donker. Niemand die het ziet, maar het kan wel fijn zijn om te doen.