Wat een mooi kinderboek, zo wilde ik mijn recensie beginnen bedacht ik toen ik het boek kreeg van de uitgeverij Clavis. Maar waarom begint een kinderboek met artikel 34 van de kinderrechten? Ik kreeg een bang voorgevoel en begon te lezen.
Joost is een jongetje dat van zijn ouders een geheimpje moet bewaren, een leuk geheimpje want hij krijgt een broertje of zusje. Dan komt er nog een leuk geheimpje, over het Vaderdagcadeautje dat hij op school gemaakt heeft. Dan komt er nóg een geheimpje voor Joost…..maar dat geheimpje is niet leuk. De buurjongen komt oppassen en doet Joost in bad, daar gebeuren dingen die zo afschuwelijk zijn dat de tekenaar van dit boek ze bijna niet kan tekenen. Het speelt zich achter het douchegordijn af. Het wordt wel duidelijk uitgelegd en ook wordt er verteld dat Joost het niet fijn vindt en dat het niet goed voelt.
Joost kan gelukkig snel bij zijn ouders terecht en vertelt hen wat er gebeurd is. Zijn ouders geven heel duidelijk aan dat dit niet goed is en dat Joost zich niet schuldig hoeft te voelen.
Dit verhaal loopt goed af maar het lijkt me best moeilijk om als kind te vertellen als er iets gebeurd is of als ouder om op de goede manier te reageren als een kind met zo’n verhaal komt.
Hoe hou je je eigen emoties van dat moment in bedwang en bewaar je de rust? Wat nu??
Gelukkig is er een uitgebreide uitleg voor ouders en opvoeders achter in het boek en is dit boek er. Misschien om ruimte te scheppen om kinderen hun verhaal te laten vertellen of te leren wat goed of verkeerd is. Het is een mooi prentenboek, mooie illustraties en duidelijke teksten waar goed over nagedacht is. Het bleef na het lezen en bekijken nog lang in mijn gedachten…