Yangzom Brauen schrijft in haar boek Sneeuwland: "Het enige wat ik kan doen, heb ik met dit boek geprobeerd: een bijdrage leveren, zodat de cultuur, de tradities en de ware geschiedenis van het vaderland van mijn oma en mijn moeder niet in vergetelheid raken."

Met het vertellen van haar eigen familiegeschiedenis is Yangzom Brauen hierin ruimschoots geslaagd.
Buitengewoon interessant is de beschrijving van het leven van haar grootmoeder: Kunsang. Zij groeide op in een vreedzaam Tibet aan het begin van de vorige eeuw. Haar gehele leven was gebaseerd op het Boeddhisme. Haar kleindochter Yangzom beschrijft het nader als Volksboeddhisme. De toenmalige bevolking van Tibet ervaarde hun geloof als heilzaam en accepteerde onvoorwaarlijk de leefwijze die het Boeddhisme hun voorschreef.

Later zou het bezettingsleger uit China zeer veel rampspoed brengen in Tibet. Daarom besloot de grootmoeder in 1959 het land te ontvluchten.
Er volgde een barre tocht over hoge bergpassen naar het veilige India. In India was er voor de familie van Yangzom bittere armoede. De kracht van de grootmoeder, haar sterke geloof en haar levensovertuiging zorgde ervoor dat er voor de familie toch kansen waren voor een goede toekomst.
Door toedoen van een liefdesrelatie met de uit Zwitserland afkomstig Martin Brauen en Sonam, de dochter van Kunsang, kwam het gezin uiteindelijk aan in Zwitserland. Daar werd Yangzom geboren.

Met veel gevoel voor detail en goed gedocumenteerd zijn de beschrijvingen van Yangzom Brauen waarop de bevolking van Tibet destijds leefde. Deze hoofdstukken vormen absoluut een hoogtepunt in Sneeuwland.
Yangzom Brauen schrijft een aangrijpende en liefdevolle familiegeschiedenis over drie generaties vrouwen die verbonden zijn aan hun vaderland Tibet.