3,5

Een van de redenen waarom ik de boeken van Erica James leuk vind is het feit dat ze meerdere levens én dus ook verschillende verhaallijnen mooi weet samen te voegen. Die samenvoeging verloopt geleidelijk aan en je leert de personages beetje bij beetje steeds wat beter kennen.


Door die afwisseling is er nooit sprake van eentonigheid en weet de schrjfster je aandacht de hele tijd bij het verhaal én de levens van haar personages te houden. Van de band tussen Jessica en haar moeder én de nuchterheid en directe humor van hen beide. Maar ook van de onzekerheid van Kate en Alec en hoe ze beide reageren op wat hen overkomt. De twijfels van zowel Josh als Tony, de band tussen diezelfde Tony en zijn dochter Hattie, …


Ik vond het ook grappig hoe ergernissen die een schrijver ongetwijfeld te verwerken krijgt in dit boek een uitlaatklep vinden dankzij het personage Jessica. De thuiskomst was echter een combinatie van vriendschap, liefde, humor én verdriet. De invloed van de woekerende klemgreep van een ziekte en hoe ze niet enkel je lichaam aantast maar ook je zelfvertrouwen én karakter een heuse knauw geeft speelt een belangrijke rol in dit verhaal én dat aspect wist me zeker te raken.
...