“Soms zijn er uitnodigingen die je beter niet kunt accepteren”. Door deze zin onder een mooie uitnodiging voor een weekend op een landgoed, werd mijn nieuwsgierigheid erg geprikkeld. Ik was heel nieuwsgierig naar dit boek vooral omdat enkele kritische bloggers dit verhaal positief beoordeelden. Helaas werden mijn verwachtingen niet ingelost.

De titel is heel goed gekozen. Ik was nieuwsgierig waar S.T.A.G.S. voor staat. Bovendien wist ik dat een Stag het Engelse woord is voor een hertenbok en het gewei op de cover verwijst daar eveneens naar. Klopte dit wel met de inhoud? Ja, er kwamen heel veel verwijzingen naar herten in het verhaal voor. Mijn favoriet is Jeffrey. Ik laat jullie zelf ontdekken wat zijn rol in het verhaal is ;-)
De schrijfstijl is heel vlot. Ik heb het boek heel vlug uitgelezen ondanks mijn teleurstelling tijdens het lezen. Ook de belangrijkste personages zijn goed uitgewerkt voor hun rol. De Middeleeuwers zijn geloofwaardig in hun rol op school als leiders van de hele graad/school. Greer is iets te naïef in mijn ogen. Maar ik heb wel genoten van haar filmkennis doorheen het verhaal waarbij ze constant de realiteit met films vergelijkt. Ook Chanel en Shafeen zijn goed uitgewerkte karakters.
Er zijn bepaalde actuele thema’s in het verhaal die je doen nadenken o.a. discriminatie en het online leven. Zoals de schrijfster het zelf verwoordt op p 29: " De Middeleeuwers waren geen openlijke racisten, zo simpel was het niet. Waarschijnlijk zou je zelfs moeten zeggen dat ze behoorlijk onpartijdig waren, omdat ze alles belachelijk maakten wat anders was." Ze voelen zich op basis van oud geld en afkomst verheven boven alle andere. Ze negeren de anderen en vormen een kliekje waar iedereen dan naar opkijkt, net omdat ze zo zelfverzekerd zijn. Daarnaast wordt er ook wel aandacht besteed aan het overmatige gebruik van technologie zoals internet en smartphones. Hebben deze middelen ons leven echt verbeterd of zijn we op sommige vlakken serieus achteruit gegaan? Hebben we nog echt sociaal contact met elkaar?

Er zijn dus veel goede dingen aan dit boek. Waarom ben ik dan teleurgesteld? Omwille van de grote spoilers in de eerste hoofdstukken. De schrijfster laat het hoofdpersonage Greer de gebeurtenissen vertellen die achter de rug zijn. Hierdoor worden er enkele dingen onthuld die een groot deel van de spanning uit het verhaal wegnemen. Omdat ik al ongeveer wist hoe het weekend zou aflopen, was de spanning en de mysterie weg. Ik verwachtte toch iets meer actie tijdens het effectieve jagen schieten vissen. Alleen het vissen heeft voor mij voor de actie gezorgd. En van het einde had ik ook een vermoeden, maar het paste in het verhaal en zorgde voor een kleine hint van nieuwsgierigheid naar een eventueel vervolg. Maar dan het liefst zonder vroege spoilers. Einde?