Een aantal van de vroege verhalen van Wolkers behoren tot de top van de Nederlandse 20ste eeuwse literatuur door de krachtige, originele beelden die hij gebruikt. En ook om zijn talent om heel plastisch te schrijven zodat eat hij beschrijft je echt raakt en ook pijn doet. Het verhaal Vivisectie is wat mij betreft een hoogtepunt, daarin valt alles op zijn plaats. Andere verhalen zijn soms te kort (in het Tillenbeest zit een hele roman verborgen), soms te lang, stuurloos. Maar het geweldige proza maakt heel veel goed.