Ralf en zijn vriend Janiek willen van de opgetogen sfeer tijdens de Pride genieten maar wat volgt is niet het witbiertje waar ze naar uitkeken na de treinreis, maar drie aanslagen met zesentwintig doden en tientallen gewonden. Janiek is een van hen. Het leven zal voor Ralf nooit meer hetzelfde zijn. Janiek was niet zomaar een vriendje, dit was écht.

Het verhaal gaat zes maanden na de aanslag met als datum 1 februari verder met Evelien. Haar verhaallijn wordt afgewisseld met de verhaallijn van Ralf, met terugblikken naar wat eerder gebeurde, gezien door de ogen van Lieke door middel van haar dagboek. Voor de lezer is het prettig dat er een datum boven ieder hoofdstuk staat, vergezeld van de naam van degene door wiens ogen we op dat moment mee mogen kijken naar wat gebeurt of gebeurde.

Evelien probeert de band aan te halen met haar tweelingbroer Eric, waarvan ze het idee heeft dat hij zichzelf niet meer is na de aanslagen. Onder de slachtoffers tijdens de aanslagen waren vrienden van Eric en hij neemt het Evelien kwalijk dat zij zich er niet meer bij betrokken toont.
Evelien stort zich dan maar op haar werk, maar wordt lastig gevallen door een onbekend persoon die haar bedreigingen stuurt. Een nieuwe collega die als vrijwilliger bij Evelien werkt roept ook vraagtekens op. Wanneer Lieke, de nieuwe collega niet meer op komt dagen op haar werk vindt men dat raar maar zoekt er nog niets achter, totdat Evelien een krantenbericht leest.

Bianca Nederlof heeft een meeslepende thriller geschreven in lekker korte hoofdstukken. Ze heeft een prettige schrijfstijl, beeldend en zeker niet langdradig. Mede door de onderwerpen die verwerkt zijn in het verhaal zoals pesten, homofilie, terreuraanslagen, het gevaar van social media en de psychische invloed van de gebeurtenissen zoals ze beschreven zijn is het een heel actuele thriller.
De personages zijn goed neergezet en de spanning wordt langzaamaan opgebouwd waardoor je heerlijk doorleest naar een onverwacht einde.