Kellen wordt bijna zestien, en net zoals wij ‘sweet sixteen’ kennen, is ook voor de Jan’Tep zestien een belangrijke leeftijd. Op je zestiende moet je jezelf bewijzen en laten zien dat je een ware tovenaar bent. Je bent opgegroeid met de normen en waarden van een echte Jan’Tep en nu eindelijk klaar om te laten zien dat je het volk kan verdedigen. Kellen wordt over drie dagen zestien, maar beschikt niet over de magie of kracht om zichzelf te bewijzen. Althans dat is wat hij denkt.

Vogelvrij bijna heeft alle ingrediënten om een geslaagd Young Adult boek te zijn. Een hoofdpersonage in zijn tienerjaren, een wereld waar iets flink mis mee is, iemand die denkt dat alleen hij de wereld kan redden en een uniek magiesysteem. Ik miste alleen nog een schattig liefdesdrama.

Niet alle elementen waar alleen even goed uitgewerkt. Zo is het magiesysteem goed bedacht, zes verschillende vormen van magie die worden versterkt met armbanden, maar ben je als lezer er niet veel wijzer over geworden. Dan hebben wij nog Kellen. Deze jongen heeft het zwaar op zijn zestienjarige leeftijd en ik vond het aan het begin van het boek moeilijk om sympathie voor hem te hebben. Kellen, gast, denk eens voor jezelf!

Gelukkig verandert dat in de loop van het verhaal en heeft Kellen zich ver ontwikkeld. Hij begrijpt dat een mening die door een hele samenleving herhaald wordt niet direct een feit is. Ook leert hij op zijn manier te winnen. Niet omdat hij de sterkste is, maar omdat hij zelf nadenkt. Vogelvrij is een boek vol misleiding en net als bij een potje kaartje wint niet altijd de sterkste. Sluwheid speelt ook een rol, maar soms win je door puur geluk.