Iedereen heeft in zijn of haar leven wel eens een moment dat het tegen zit of waarbij je in een situatie terechtkomt en je denkt ‘hoe los ik dit nu weer op’. Maar onterecht beschuldigd worden van drugshandel en tijdens je vakantie opgesloten worden in een erbarmelijke gevangenis zonder te weten wanneer er een eind aan je gevangenschap komt, heeft de auteur van Achter de tralies schijnt de zon aan den lijve mogen ondervinden.

Het leven lachtte hem toe tot het noodlot anders besliste. Frank de Bruyn wordt aanzien voor drugkoerier en dankzij de fantastische bureaucratie in sommige landen belandt hij in Italië in een gevangenis. Tijdens de twee jaren die hij moet brommen tot hij overgebracht kan worden naar Nederland maakt hij schrijnende toestanden mee in verscheidene penitentaire instellingen die Italië rijk is. Steeds blijft hij het van de zonnigste kant bekijken maar tussen de regels door bemerk je toch op hoe zwaar het hem viel. Emotievol en dankbaar voor de kleinste dingen vertelt hij zijn verhaal over een periode die niets eervols heeft.

Een literair werk is het niet, maar wel het verhaal zoals Frank het beleefde, ver van zijn vrienden en familie, in een land waar hij de taal niet machtig was.
Met het schrijven van zijn boek heb ik het gevoel dat dit voor de auteur therapeutisch heeft gewerkt om deze ellendige tijd te kunnen afsluiten.
Menigeen zal het boek misschien melig vinden, ik zelf ondervond het als iemand die in donkere tijden toch nog dat straaltje zon weet te vinden door zich positief in te stellen. En in een situatie waar je denkt alleen te staan uit onverwachte hoek dierbare vriendschappen ontstaan.