Het boek begint met een introductie van hoofdpersoon Manuel, waarbij direct duidelijk wordt gemaakt dat hij een echte vrouwenverslinder is. Verschillende relaties komen aan bod, waarbij je je als lezer afvraagt welke je ervan moet onthouden en waar dit nou eigenlijk tot zal leiden. Niettemin zorgt dit er wel voor dat je Manuel snel redelijk goed leert kennen, wat prettig is tijdens het lezen van de rest van het verhaal. De glimpen die Manuel opvangt van een mysterieuze man die zelfs op oude foto’s staat, voegt wat spanning aan het verhaal toe dat verder vrij rustig voortkabbelt.

Het verhaal kent een behoorlijk lange introductie. De korte hoofdstukken en de prettige schrijfstijl helpen je hier gelukkig goed doorheen. Langdradig werd het niet, maar wat meer spanning erin had het leesgenot wellicht iets vergroot. Halverwege het boek vindt er een verdwijning plaats waarna het Rijnen lukt om de aandacht van de lezer vast te houden. Het mysterie is voelbaar, evenals de wanhoop van de hoofdpersoon, en dit bouwt zich op totdat er een onverwachte twist plaatsvindt.

De auteur heeft goed de tijd genomen om de hoofdkarakters uit te werken. De plot komt daarentegen iets minder goed uit de verf. Dit komt doordat de theorieën die achter HoRa schuilen soms wat droog worden gepresenteerd, en daarnaast roept het vragen op die niet echt worden beantwoord. Er lijkt zelfs een tegenstrijdigheid te bestaan bij het reizen naar HoRa, waar ik niet te diep op in kan gaan vanwege het geven van spoilers. Voor het neerzetten van een nieuwe wereld is de beschrijving een beetje karig en misschien nog iets te vaag om echt tot de verbeelding te kunnen spreken. Wel kaart Rijnen met de clou een aantal actuele onderwerpen aan die de lezer aan het denken zetten, waardoor het heel goed bij deze tijd past en het boek absoluut diepgang krijgt.