Skylar Cruz is sinds haar vijfde ingeplugd in de Appwereld. De Appwereld is een virtuele wereld waarin mensen onderscheiden worden door apps. Diegenen die genoeg kapitaal bezitten om dure en extravagante apps te kopen staan hoog in de hiërarchie, maar Skye is een Solo: een wees en iemand die zich geen dure apps kan veroorloven. De lichamen van de mensen die ingeplugd zijn liggen nog in de Echte Wereld, maar het is het bewustzijn dat leeft in de virtuele wereld. Om terug herenigd te worden met het lichaam moet je uitpluggen. Niemaand wilt echter uitpluggen, want het virtuele leven is geweldig. De meeste bewoners van de Appwereld zien het lichaam als een last en kunnen niet wachten op dag dat het bewustzijn gescheiden wordt van het lichaam.
Alleen de zestienjarige Skye kijkt uit om op haar zeventiende uit te pluggen voor dienstplicht. Zo kan ze haar moeder en zus weer zien die nog leven in de Echte wereld. Maar dan wordt er door de regering van de Appwereld besloten dat de grenzen tussen de twee werelden worden gesloten. Niemand kan nog in- of uitpluggen. Voor Skye is dit vreselijk nieuws. Ze besluit om illegaal uit te pluggen, maar ontdekt dat de Echte Wereld erg hard is veranderd. Toch is ze vastbesloten om haar moeder en zus te vinden, maar tegen welke prijs?

De wereld die Donna Freitas heeft gecreëerd is origineel en goed uitgevonden, maar de personages waren cliché. Skye is naïef. Ze is zo'n soort meisje dat in een rap tempo valt voor de jongen die ze eerst niet leuk vindt (en dat zag je al van ver aankomen), haar daden zijn impulsief en ze slaat het advies van anderen die het goed met haar voor hebben in de wind. Ook werd er voortdurend gezegd dat Skye mooi is en dat begint op den duur echt de keel uit te hangen.
Bijna iedereen in de Appwereld komt over als een idioot; ze gedroegen zich oppervlakkig en blind. Er was duidelijk iets mis met die beslissingen die de regering nam. Er zouden toch ten minste meer dan drie personen in opstand komen? Het kwam totaal niet realistisch over. Freitas heeft een boeiende wereld gecreëerd, maar ze mag duidelijk nog iets doen aan de personages.
Het boek was een voorspelbaar en af en toe vervelend om te lezen omdat sommige stukjes totaal geen nut hadden, maar de gedeeltes die wel boeiend waren, hielden je in hun greep.
Als Freitas haar personages wat aanpaste en de sommige gedeeltes uit het verhaal weg schrapte, dan zou het boek een stuk beter geweest zijn. Daarom geef ik het boek 3 sterren.