Sophie Kinsella is 1 van mijn favoriete chicklitschrijfsters (uitgezonderd de Shopaholic-reeks). Ik was dan ook heel benieuwd naar haar eerste young adult boek en ze heeft mijn verwachtingen meer dan waargemaakt!

Het boek gaat over Audrey, een tiener die na een traumatische gebeurtenis een angststoornis heeft ontwikkeld. De traumatische gebeurtenis wordt niet uitgelegd, maar tussen de regels door kan je lezen dat 3 meisjes van haar school haar iets aangedaan hebben. Hierdoor heeft Audrey het heel moeilijk met sociaal contact en sluit ze zich op in haar huis. Bovendien heeft ze constant een zonnebril op, want oogcontact is helemaal nefast voor haar. Ze gaat wekelijks naar een therapeut om haar angsten te overwinnen en die geeft haar als opdracht een documentaire te maken over haar leven. Doorheen het boek lees je dan ook stukken die Audrey filmt wat soms voor hilarische scenes zorgt.

Door haar angststoornis heeft Audrey vooral contact met haar moeder, vader en 2 broers. Sophie Kinsella heeft een prachtige familie gecreëerd. Een moeder die alles wat er in de krant staat voor waar aanneemt, een verstrooide vader, een gameverslaafde broer Frank en haar schattige 4-jarige broer Felix. Niemand is perfect, maar ze staan allemaal klaar om Audrey te helpen als dat nodig is. Ik heb vaak gelachen met de discussies tussen moeder en kinderen. De interactie tussen de familieleden tilde dit boek naar een hoger niveau en zorgde ervoor dat dit een aanrader is voor iedereen.

En dan komt Linus. Linus is een gamevriend van haar broer Frank. Linus wordt haar vriend die haar uitdaagt om meer naar buiten te gaan en met mensen te praten. Dankzij hem gelooft ze dat ze kan genezen. De rustige manier waarop Linus contact zoekt met Audrey door middel van briefjes die kleine broer Felix van de ene kamer naar de andere brengt, liet mij smelten. Hij luistert naar wat ze zegt en probeert haar te helpen de opdrachten van haar therapeut uit te voeren zoals een bezoek aan Starbucks.

Ik heb zeker genoten van dit boek. Het leest heel vlot en ik kon het niet neerleggen. Er worden veel hedendaagse tv-series vermeld (The Big Bang Theory, How I met your mother, Masterchef) alsook het tijdschrift Grazia dat in België niet echt bekend is. Het maakt het boek heel herkenbaar, maar ik vraag me af of dat over 10 jaar nog vlot leest voor tieners.

De humoristische stijl van Sophie Kinsella zorgt voor een boek dat je doet lachen, meeleven, een traantje wegpinken en wensen dat je zelf zo’n disfunctionele familie hebt die je voor 100% steunt.
Sophie Kinsella: ik ben alvast aan het wachten op je tweede young adult boek!