Masterplan was het debuut van Pjotr Vreeswijk en is nu opnieuw uitgegeven. In 2017 stond Masterplan op de longlist voor de Hebban thrillerdebuutprijs. Pjotr is geen grote lezer en wilde daarom een boek schrijven die hij zelf ook graag zou lezen. Daarom geen uitgebreide beschrijvingen en uitgediepte personages, maar snelheid en actie. Laat je meenemen naar Brussel, Argentinië, Khartoem in Soedan (bewust gekozen n.a.v. de film Khartoum uit 1966) en Bahri, Soedan. Maar het verhaal begint eigenlijk een stuk terug in de tijd in Polen. Ook al is Pjotr politie-agent, heeft hij bewust gekozen om geen boeken in de stijl van Baantjer te schrijven, politieromans zeg maar, dat lukt hem niet. Dit is ook eerder een spionage roman met dubbelspionnen, verraad, wraak, spanning en sensatie.

Ik had eerst het tweede boek van Pjotr gelezen, dwaalspoor, en vond dat ik het eerste deel ook nog moest lezen omdat ik genoten had van dwaalspoor. Helaas was dat er nog niet van gekomen. Toen je je kon opgeven voor de blogtour heb ik dat gedaan en zo kreeg ik de kans het eerste deel dan toch nog lezen en een recensie te schrijven. De delen zijn makkelijk los van elkaar te lezen, maar ik begrijp nu Alex een stuk beter. Geheim agent Alex krijgt de opdracht een geheimzinnige aanslag met duizenden doden op te lossen in Soedan. Hij werkt samen met Suzanne en Peter, ervaren agenten en een lokale agent, Sadi waarvan hij niet zeker weet of die te vertrouwen is. Er zijn weinig aanknopingspunten en langzaam wordt een groot masterplan zichtbaar.Maar wie kan je al dan niet vertrouwen?

Ik heb genoten van de actie in het boek en zat regelmatig op het puntje van mijn stoel. Het is makkelijk geschreven, inderdaad weinig diepgang maar de actie maakt dit absoluut goed. Het plot zat goed in elkaar alleen vond ik de ontknoping een beetje apart, waarom op deze manier? Ik vond het een beetje ver gezocht en niet helemaal logisch. Daarom 4 sterren voor mij. Ik kijk uit naar een nieuw boek van Pjotr.