Het verhaal;
Tijdens een sneeuwstorm krijgt Ethan Serbin een telefoontje dat er een vrouw geslipt is met haar wagen die op weg naar hem is. Ethan die ’s winters reddingsacties uitvoert en zomers survivaltrainingen verzorgt in Montana gaat de vrouw, Jamie Bennet ophalen. Zij is een voormalig deelnemer van zijn survivaltraining en een professionele lijfwacht. Jamie vraagt Ethan’s hulp. Ze is ingehuurd door de ouders van de 14-jarige Jace Reynolds. Hij is ongewild getuige geweest van een moord. Zijn ouders willen niet in het getuigenbeschermingsprogramma en hebben Jamie ingeschakeld om Jace tot aan de rechtzaak te beschermen. In overleg met zijn ouders hebben ze besloten om Jace onder een valse naam naar Montana te sturen, zodat hij deel zou kunnen nemen aan Ethan’s zomer jeugdkamp. Ethan gaat hiermee akkoord. Er wordt afgesproken dat Ethan niet de valse naam te horen krijgt, zodat hij niet weet welke jongen het betreft. Jace’s ouders brengen hem in de zomer naar Montana, maar tot ieders afgrijzen zijn de moordenaars Jace op het spoor gekomen. Hoe is dat mogelijk? Gaat jet Ethan lukken om Jace veilig te houden?

Mijn mening;
Het boek begint heel erg spannend. Het eerste hoofdstuk waarin Jace getuige is van de moord leest als een trein en bezorgt mij lichte rillingen. Helaas is het grootste gedeelte van het verhaal daarna voor mij veel minder pakkend. Jammer, want de setting was heel veelbelovend. De prachtige omgeving in Montana spreekt voor mij nog het meest tot de verbeelding. Er lopen een tweetal verhaallijnen door het boek, de ene is van Jace en het ander verhaal is van Hannah, een voormalige rookspringer en nu vuurwachter. De verhaallijn van Hannah voelt voor mij te geforceerd. Alsof er perse een tweede verhaallijn in voor moest komen die dan op een gegeven moment samenkomt met de oorspronkelijke verhaallijn van Jace. Ook de karakters vind ik niet helemaal uit de verf komen. Ze blijven allemaal te oppervlakkig. De moordenaars worden op een erg typerende manier neergezet, maar het angstaanjagende effect wat het zou moeten beogen, heeft het niet op mij. Het einde had echter een heel verrassende wending, waardoor het boek toch iets beter uit de bus komt. De schrijfstijl van de auteur wist mij slechts bij vlagen te bekoren. De sfeerbeschrijving van Montana vond ik wel goed. Het gebied zag ik zo voor me. Dit alles bij elkaar maakt dat ik het boek net 3* sterren wil geven.