Dit is een onwaarschijnlijk boek. Een sprookje over de spirituele bronnen van het oude, heidense Europa, een speurtocht, een literaire verbeelding van de existentiële eenzaamheid.
Leemet, de verteller van dit verhaal, is de laatste van een mensenras dat de slangentaal spreekt. Een taal waarmee zij macht bezitten over planten, dieren en de elementen. Dit volk raakt los van de herkomst van deze oerkracht: de Oerkikker, een gigantische slang. Leemet begint een queeste naar dit mythische wezen. Dit mag misschien als zweverige fantasy klinken, maar door de grappige, eenvoudige vertelstijl van Leemet bereikt Andrus Kivirähk het tegenover-gestelde. Misschien is dit boek nog het beste te vergelijken met 'De harpij' van A.N. Ryst.