Misschien wel de meest geciteerde quote van wijlen Martin Bril: ROKJESDAG. Niet zomaar een dag in het leven, die hij zoals zoveel andere belevenissen en dagelijkse kleine juweeltjes van zijn opmerkzaamheid uit zijn pen liet vloeien, maar rokjesdag. De dag waarop hij zich verheugde zodra de eerste zonnestralen de moeite namen om de aarde op te warmen.
Rokjesdag is dan ook een bundel die in het teken staat van zomer en lente, met verhalen over vrouwen die met de benen bloot flaneren of terrassen bezetten; van natuur die zich weer manifesteert na een winterslaap; van alles dat een mens vrolijker maakt als het mooie weer aanbreekt.
De helaas te jong overleden Bril kon het als geen ander (nou ja, Carmiggelt kon er natuurlijk ook wat van), op een speciale manier kijken naar de stad, de mensen die het bevolken en naar de wereld om je heen. Het was in veel gevallen eigenlijk niet meer dan constateren wat de lezer, net als hij, zelf kon zien, maar Martin Bril was wel in staat om er een aandoenlijk, smeuïg, vrolijk of besmuikt verhaal van te maken die met plezier door velen gelezen werd. Columns die in de categorie Rokjesdag vallen waren binnen dit alles een apart fenomeen en voor een groot publiek heel direct met Bril verbonden, maar mag niets afdoen aan al die andere schrijfsels van zijn hand die over heel andere zaken gaan, maar net zo de moeite waard zijn om gelezen te worden.
Moest ik even kwijt opdat zijn prachtige verhaaltjes niet vergeten worden.