Ik heb Labyrint van de waan uitgelezen in (bijna) één ruk. En net zoals zijn voorganger moet ik zeggen dat het leest als een trein. De setting is heel knap (overvloed aan historische referenties!) en de personages worden meer en meer van vlees en bloed. Ze groeien. Vooral van Ksaveri had ik het gevoel dat hij complexer wordt, wat ik leuk vind. De intrige is knap gevonden tegen de achtergrond van de strijd binnen de katholieke kerk vanaf het einde van de 19e eeuw tot aan die eerste WO.
De schrijfstijl vind ik prachtig. Mooie zinnen en woordkeuzes, beeldend taalgebruik, waardoor het ook zo makkelijk leest.
Enige negatieve puntje vond ik de manier waarop Kozlovski aan zijn einde komt. De spanning rond die figuur was mooi opgebouwd en dan eindigt hij toch vrij banaal, zonder dat zijn rol in de intrige echt tot zijn recht komt. Je verwacht meer van dat personage. Maar dat belet niet dat ik het een leuke en boeiende leeservaring vond. Wacht niet te lang met deel 3!