Beng, beng, beng. In Wij tegen jullie slaat Backman de lezer weer met behoorlijk veel spanning om de oren net als in zijn voorganger Bjornstad. In Bjornstad viel het ijshockeyteam uit elkaar en in dit deel kan je lezen hoe Bjornstad zijn wonden likt en verder gaat.
Het boek wordt verteld vanuit een alziende verteller, waardoor je regelmatig het gevoel krijgt als lezer dat je zelf van bovenaf naar het dorp en zijn inwoners kijkt. Het werkt goed bij dit verhaal, waar verdrietige, maar ook angstige gebeurtenissen plaatsvinden. Maya zoekt haar eigen kracht na haar verkrachting, ze heeft besloten dat ze een overlever is. Haar ouders en broer zijn nog niet zover als zij.
Benji leeft nog steeds in een spagaat, waar hij nog niet weet uit te komen. Door middel van sociale media wordt hij voor het blok gezet. Naast dit actuele thema, komt er nog een actueel thema voorbij: de opkomst van een populistische politicus die de maatschappij uit elkaar drijft. De geheime spelletjes die zich hierbij afspelen, beschrijft Backman met de nodige lading.
Ondanks alle dreigende gebeurtenissen, biedt Backman ook hoop. Hoop dat alles uiteindelijk goed komt en ook het realisme dat je niet kan leven zonder tegenslag. Wat je ermee doet, zoals Mira en Benji, bepaalt de kwaliteit van je leven.
Wij tegen jullie is beter geschreven dan Bjornstad. In Bjornstad werd de spanning met teveel nadruk opgevoerd, dat is in Wij tegen jullie veel gedoseerder. Dat komt mede doordat er veel meer verhaallijnen zijn in dit deel, waar Backman mee uit de voeten kan en de spanning van nature komt.
Backman laat in dit boek weer zien dat hij goed kan schrijven, het is een aanrader om te lezen. 4 Sterren voor deze mooie roman , hopelijk komt er nog een vervolg, het einde biedt genoeg mogelijkheden.