Marcel, het hoofdpersonage uit het eerste deel, is aanvankelijk werkloos, al een hele tijd zelfs en besluit daarom om in een sollicitatiebrief een loopje te nemen met de waarheid. Wie schetst zijn verbazing wanneer hij … juist ja, aangenomen wordt. Vanaf dan is het voor Marcel alle hens aan dek. Hij moet immers zijn tijd zien te verdelen over zijn gezin, zijn werk met een al te ambitieuze collega en een drankzuchtige directeur en zijn bejaarde moeder die dringend meer zorg aan huis nodig heeft maar dit halsstarrig weigert in te zien.

In het tweede deel volgen we het wel en wee van Bodine die zich, na lange tijd te hebben ondergedompeld in het moederschap, laat verleiden om deel te nemen aan een congres waar ze zich naderhand laat strikken als chauffeur voor de collega’s van Marcel met alle gevolgen van dien.

Komen in zowel het eerste deel als het tweede deel flash-backs voor waar je (zoals ik) niet goed raad mee weet? In het derde deel raakt alles naadloos verweven met elkaar en ah ja, … zo zit dat! Heel subtiel.

Zowel Marcel als Bodine komen goed uit de verf. Waar Marcel eerder een bureaucraat is, niet gespeend van humor en kwistig met filosofische ideeën strooit, staat Bodine, als kunstenares en moeder (niet noodzakelijk in die volgorde), veel korter bij de auteur wat haar, ondanks haar gecultiveerde afstandelijkheid, persoonlijker maakt.

Heel aangenaam en vlot leesbaar boek waarin de gebeurtenissen elkaar plezierig en verrassend afwisselen. En met een Vlaamse tongval.