Op de eerste pagina's van het boek kom je zowel een lijst van namen als een lijst met betekenis van Hebreeuwse woorden tegen.
De lijst met namen het ik niet gebruikt tijdens het lezen, de lijst met Hebreeuwse woorden maar een enkele keer; meestal was tijdens het lezen duidelijk wat bedoeld werd.
Wel fijn dat de auteur er rekening mee gehouden heeft dat de lezer het boek niet in één keer zou lezen en daardoor misschien een beetje het overzicht kwijt zou raken.
Ik las het boek in twee dagen van A tot Z.
Het boek is behalve in een proloog en epiloog, verdeeld in vier delen met titels die je laten zien waar een groot gedeelte van het verhaal zich op dat moment afspeelt. Steeds met een terugkijk naar het verleden, maar dat past helemaal in het verhaal.
Ook de nachtmerries hebben een betekenis, die later duidelijk wordt.
'Terwijl we naar beneden vielen, schreeuwde hij iets naar mij, maar ik verstond hem niet. Hij schreeuwde harder en wees naar iets, maar ik begreep hem niet.'

De verhaallijnen zijn steeds van een andere ik-persoon en dat vormt geen enkel probleem. Integendeel, het houdt het verhaal fris en nodigt uit om verder te lezen.
De schrijfstijl, die je rustgevend en fijngevoelig mag noemen zorgt er voor dat je lekker door blijft lezen in dit boek vol emoties. Wat me vooral opgevallen is, is de onzekerheid van de hoofdpersoon. Onzekerheid over bijna alles wat met haar directe omgeving te maken heeft, haar verleden en haar heden. Ik had zeker met deze Maaike te doen, maar vond ook dat ze soms wat flinker had mogen zijn.
Het klinkt alsof ik het over een echt mens heb en niet over een personage… ik weet het.

Een heerlijk verhaal waar je jezelf helemaal in kunt verliezen terwijl je meer te weten komt over het geschenk voor Daniel. Een indrukwekkende reis door het leven van Maaike's herinneringen.
Mooie keuze voor deze cover; de afbeelding past helemaal in dit verhaal.
'Geschenk voor Daniel' is een veelbelovend debuut, ik het het graag gelezen.