Na Terug naar de kust was ik eigenlijk niet meer van plan om nogmaals een boek van Saskia Noort te lezen. Maar omdat iemand me het boek in de handen drukte en zei dat ik dit toch echt moest lezen ben ik er toch met gemengde gevoelens aan begonnen. Maar het viel mee, ik raakte zelfs door het verhaal gepakt en heb het in één dag uitgelezen.

De hoofdpersoon Karen verhuist van de stad naar het platteland en heeft wat moeite om daar te aarden. Het lukt haar niet om vrienden te maken totdat zij Hanneke ontmoet. Hanneke is net zoals Karen een werkende vrouw en zij heeft om zich heen een vriendengroepje verzameld. Karen wordt hierin opgenomen. De overige vrouwen zijn evenals Hanneke en Karen vermogen maar hebben zelf geen baan. Karen en Hanneke nemen daardoor toch een wat apart plaatsje in het groepje in. Ze zijn alle vijf getrouwd met succesvolle mannen.

Maar dan gaat het huis van Evert in de vlammen op en komt daarbij om het leven. Dan blijken vriendschappen verder te gaan dan vriendschappen. Maar ook blijken vriendschappen eigenlijk helemaal niet te bestaan. Er gebeuren steeds meer vreemde dingen en ook Karen wordt meegezogen in een andere relatie. Heeft Evert zelfmoord gepleegd, is het moord of een ongeluk? Ik heb de ontknoping niet aan zien komen en was daardoor erg verrast.

Ik ben bekeeerd; een volgend boek van deze schrijfster zal ik wel lezen. Het verhaal is vlot geschreven met een thema dat het natuurlijk altijd goed doet: zet een stel rijke mensen bij elkaar en er zal natuurlijk altijd wat gebeuren. Het verhaal leest echt lekker weg, maar zal geen langblijvende indruk op me achter laten