Nadat ik Nasleep van Peter Robinson gelezen had, was ik vast van plan zijn volgende boek te kopen. Dat boek ligt nu in de winkels en de titel is Onvoltooide zomer. De hoofdpersoon is wederom Alan Banks. Ook ontmoeten we Annie en een andere hoofdrol is weggelegd voor Michelle. Het verhaal gaat over twee onopgeloste moorden. De eerste dateert uit de zestiger jaren, de tweede is een recente moord. Banks raakt betrokken bij het oplossen van beide misdaden. De moord uit de zestiger jaren komt voor Banks erg dichtbij omdat het een toenmalige vriend betrof. Onvoltooide zomer is een goed geschreven boek. Wat betekent dat in dit geval?

Allereerst is het zeer toegankelijk. Ik denk dat Robinson veel gesleuteld heeft om deze toegankelijkheid te bereiken. Want het is geen simpel verhaal. Nee, het is gedocumenteerd en doorwrocht en dan wordt toegankelijkheid een kwaliteit op zich. De hoofdpersonen zijn mensen met wie je meeleeft. Karakters worden uitgediept en er is een goed verhaal. Aan het eind komen de lijntjes bij elkaar. Het is een boek met een zekere nostalgie naar vervlogen jaren, zonder dat dit uitmondt in leven in het verleden. Een aantal mensen in dit boek heeft ooit ergens emotionele of psychische schade opgelopen of schuld opgebouwd. Dit wordt geloofwaardig beschreven. De worsteling die Michelle voortdurend heeft met 'opgelopen pijn' is ontroerend.

Peter Robinson is een muziekliefhebber, zoals je ook op zijn website kunt zien. En dat wordt in dit boek vanaf het begin duidelijk. Er zijn veel verwijzingen naar muziek uit de jaren zestig. Voor mij een feest der herkenning. Maar daar blijft het niet bij. Robinson is ook geïnteresseerd in de hedendaagse en klassieke muziek. Hij is deskundig op een breed muzikaal terrein en hij brengt dit enthousiasme op mij als lezer over. Daarnaast schetst hij een beeld van zeden en gewoontes uit de jaren zestig: herkenbaar en gedocumenteerd. Maar ook de huidige tijd leeft!

Het leuke van een serie boeken is dat je de hoofdpersonen steeds beter leert kennen. Dat is bij Banks ook het geval. Ik mag hem wel en ben benieuwd hoe het verder gaat met zijn leven. Dit boek is voor mij een bevestiging van het schrijverstalent van Peter Robinson.