Wat mij betreft echt een aanrader. De laatste getuige is het bijzondere verhaal van Wim Aloserij over hoe zijn jeugd hem gevormd heeft en hoe dat ervoor heeft gezorgd dat hij drie concentratiekampen en een scheepsramp overleefde. Zelden heb ik een waargebeurd verhaal gelezen dat zo raakt als dit boek.
Nietsontziend, rauw, puur en oprecht. Door de beeldende schrijfstijl voel, proef en ruik je wat Wim Aloserij heeft meegemaakt. Met zijn innemende persoonlijk sleept hij je mee. Van de meest gruwelijke gebeurtenissen tot menselijke interacties. Van zijn angst en wanhoop tot zijn immense overlevingsinstinct en vindingrijkheid.

We kunnen ons allemaal een voorstelling maken van wat er gebeurde in de oorlog, maar toch gaat Wim zijn verhaal alle voorstellingsvermogen te boven. Je sluit Wim als lezer dan ook in je hart en ik vind het bijzonder dat je als lezer op deze manier zijn verhaal mag beleven, hoe gruwelijk en afschuwelijk het ook is wat hij heeft meegemaakt. Voor Wim heeft het lang geduurd voordat hij überhaupt iets over deze tijd kon vertellen. Zijn verhaal mag dan ook niet ongelezen blijven.