De engelse titel van Lahiri's roman - The Lowland - past prachtig bij haar voornaamste personage: Subhash. Een man die geen schokkende ambities of wensen heeft en die rustig meegaat met de gebeurtenissen om hem heen. Hij wil de wereld niet veranderen, hij wil gewoon kalm zijn leven leiden en zich voegen naar hoe het hoort. Broer Udayan zorgt wel voor de kinken in de kabels. Subhash lijkt op een delta waar het water haar weg probeert te vinden en af en toe op een obstakel stuit. Sommige droge delen veranderen van tijd tot tijd in een gevaarlijk moeras. En net als de delta, incorporeert Subhash die obstakels in zijn leven en gaat dan weer verder. Zijn verhuizing naar de VS is pragmatisch, daar kan hij zijn studie voortzetten.
Lahiri beschrijft zo'n 70 jaar uit het leven van haar personage. In die 70 jaar verandert hij nauwelijks. Slechts een paar keer laat hij merken dat hij niet meer thuishoort in het oude India, net als het land past ook hij zich aan de moderne tijd aan. Zijn dochter is zijn lust en zijn leven, hij leeft voor haar. Zij blijkt op een andere manier te 'kabbelen'. Bela committeert zich niet aan conventies, banen of relaties, zij laat zich echt meevoeren door de stroom en leeft van dag tot dag.
The Lowlands kabbelt van gebeurtenis naar gebeurtenis en blijft altijd een beetje aan de oppervlakte. Het is geen roman voor mensen die van toenemende spanning houden, het is een roman voor mensen die waarderen dat het gekabbel hen een moment van rust oplevert.