De Zwaluwman.

Een boek met meerdere thema's verborgen in lange zinnen en een aparte schrijfstijl. Echter is het niet echt mijn ding. Je weet dat het verhaal zich in de tweede wereldoorlog afspeelt dit blijft echter op de achtergrond, waardoor er voor mij een bepaalde diepgang mist die je eigenlijk in het boek zou verwachten. De zinnen zijn lang en op een aparte manier geschreven waardoor het voor mij eerder verwarrend was dan poëtisch, door de lange zinnen was ik daardoor ook genoodzaakt om de zinnen te herlezen. Op zich maakt dat niet uit maar als het vaker gebeurt wordt het toch vervelend. Het verhaal is geschreven vanuit het vertel-perspectief hierdoor krijg je ook de gedachtes mee van de andere hoofdpersonen en niet alleen van Anna. Ook de echte spanning blijft uit in het verhaal. Op de momenten dat het verhaal spannend werd of er stond iets te gebeuren, was het moment alweer voorbij. De spannende gebeurtenissen werden in een paar zinnen samengevat, ik vond dit erg jammer dit haalde het beetje spanning er gelijk weer uit. Al met al een mooi verhaal over vriendschap tussen twee vreemden die samen de oorlog proberen te overleven. Hou je van spanning zou ik het boek je niet aanraden, hou je poëtische zinnen en mystiek taalgebruik is dit boek echt iets voor jou. Al met al "Elk mens is de beheerder van zijn eigen ziel".