Ik had al van heel veel mensen gehoord dat dit een hele snelle read was, maar ik had niet verwacht dat het ZO'N snelle read was. Nu helpt de lay out van het boek daar wel mee. Er zijn relatief veel bladzijdes met relatief weinig tekst en er is een groot lettertype gebruikt, maar het is niet alleen dat. Het verhaal leest gewoon ook oprecht lekker weg en er zit ongelooflijk veel vaart in. Je stapt bij het lezen van de eerste bladzijde in een rijdende trein en die komt eigenlijk pas tot stilstand op een paar bladzijdes voor het einde.

Wat ik heel prettig vond, is dat aan het begin van het boek de personages worden neergezet. Je krijgt een indruk van hun thuissituatie, wie ze verwacht worden te zijn en waarom ze die dag, nog een week voor de school begint, naar school gaan. Allemaal hebben ze hun eigen redenen om de school te haten en met zichzelf in de knoop te zitten. En allemaal hebben ze een plan om alles die dag te veranderen. En vanaf dat moment kan het raden eigenlijk al beginnen.

Niet dat ik me daar tijdens het lezen veel mee bezig heb gehouden. Ik vond het vooral heel tof om te zien hoe alle karakters anders reageerden op wat er gebeurde en wat hen overkwam, hoe er ineens hele verrassende instincten bij iedereen boven kwamen en hoe de karakters anders uit de hoek kwamen dan je zou verwachten op basis van de vooroordelen die je ook als lezer onbewust hebt. Maar wat ik vooral mooi vond is hoe Charbonneau met die vooroordelen speelt en met de impact daarvan op ieder individueel karakter.

De uiteindelijke ontknoping was voor mij niet geheel onverwacht. Als ik na de eerste zes hoofdstukken geld in had moeten zetten op de dader, had ik mijn inleg met winst terug verdiend, maar dat vond ik helemaal niet erg of storend en het deed ook helemaal niets af aan het verhaal en de spanning die er door de schrijfstijl in zat.

Ik heb Deviding Eden ook nog in de kast staan. Die zal ik ook maar eens snel oppakken! Want dit las, net als de test-trilogie, toch wel erg lekker weg!