Deze debuutroman van Arthur Japin stond al erg lang op mijn lijstje.
Te lang, maar nu in één adem uitgelezen.
Kwame en Kwasi kruipen om beurten onder je huid en er word je een cultuurhistorische spiegel voorgehouden, die je af en toe zou willen afdekken om op even adem te komen.
Zolang geleden is het allemaal niet.
Ik ben hier nog wel even stil van.