Nicholls vertelt het verhaal van Douglas Petersen, die in een allerlaatste poging zijn gezin aan zich probeert te binden. Hij laat zijn wanhoop vaker spreken dan zijn gezond verstand. Zijn vrouw Connie kondigt midden in de nacht aan van hem te willen scheiden. Dit net voor de vakantie door cultureel Europa met hun tienerzoon Albie.

Douglas in wetenschappelijk en analytisch ingesteld. Connie creatief en gevoelsmatig. Hun zoon Albie kan niet voldoen aan het beeld van zijn vader, die praktisch is ingesteld. Albie is artistiek en vecht zijn eigen strijd.

Wij wint aan diepte door de goed in het verhaal ingepaste flashbacks waarin het verloop van de relatie tussen Douglas en Connie inzichtelijk wordt gemaakt. Een traumatische gebeurtenis en de band tussen Douglas en zijn ouders heeft zo zijn uitwerking in het heden. Met een goed gevoel voor timing laat Nicholls zien hoe iedereen het product is van zijn ouders, en hoe moeilijk het soms kan zijn om over je eigen schaduw heen te stappen.

Wij is een roman over loslaten, opgroeien en eigen keuzes maken.

Maar wat boven al uitstijgt is de humor die op de meest onverwachte momenten weer de hoek om komt kijken. David Nicholls heeft een uiterst vermakelijke roman geschreven die je niet onberoerd zal laten.