De naam Al Qaida gonst sinds 9/11 2001 door de wereld. Ook thrillerauteurs is het ter ore gekomen en ze gebruiken de meest bekende terreurgroep dan ook grif in hun verhalen. Ook Gerald Seymour kon het niet laten Bin Laden en zijn trawanten als onderwerp te nemen voor zijn nieuwe boek De onbekende soldaat. Begint het niet een beetje saai te worden om terroristen overal aan hun oren bij te slepen? Misschien wel, maar dit boek van Seymour is verre van eentonig. Op geheel eigen wijze wist hij me te verrassen door van een technische spionagethriller een door merg en been gaand psychologisch relaas te maken. Dit boek is een klasse apart en hoort niet thuis tussen de gemiddelde terroristenverhalen.

Na de oorlog in Afghanistan heeft de terreurgroep Al Qaida een forse slag moeten incasseren. Hun gelederen zijn uitgedund en hun infrastructuur werkt niet meer op volle kracht. De leiders besluiten dat het tijd is voor een hergroepering van hun manschappen en beginnen daar de lijnen voor uit te zetten. Stapsgewijs proberen ze weer mensen om zich heen te verzamelen die tot het uiterste zullen strijden voor de goede zaak. Een man heeft de test goed doorstaan. Ze noemen hem de buitenstaander en dichten hem een belangrijke rol toe in de strijd tegen de ongelovigen. Via een list weet hij te ontsnappen uit de gevangenis in Guantanamo Bay en reist hij af naar Saoedi-Arabië om zich aan te sluiten bij een bont gezelschap. In een karavaan trekken ze met kamelen, wapens en nauwelijks genoeg water door de woestijn met maar één doel voor ogen. De buitenstaander moet koste wat kost levend aankomen op een plek waar zijn medestanders hem vol vertrouwen opwachten. Het feit dat Amerikaanse en Britse terrorisme-experts met de meest geavanceerde apparatuur jacht op hem maken, levert echter de nodige problemen op

Zoals ik hierboven al vermeldde is De onbekende soldaat een raspaardje onder de terroristenverhalen. Op prachtige en misschien wel onnavolgbare wijze geeft Seymour alle karakters in het boek een eigen gezicht. Door het verhaal heen lopen dagboekfragmenten van een aantal hoofdpersonen, die door het aangrijpende en authentieke karakter een enorme psychologische verdieping aan het boek geven. Ook de technische fragmenten weet Seymour smeuïg genoeg neer te zetten, zonder dat het verhaal er onder te lijden heeft. Hij heeft met De onbekende soldaat bewezen in staat te zijn spionage, techniek en psychologie in een boeiend verhaal te vervatten.

Dit boek hield me niet op het puntje van mijn stoel door de spanning, maar maakte me gretig door de prettige schrijfstijl en de diepere inhoud van het verhaal. Seymour weet de soms gruwelijke waarheid te verpakken in mooie zinnen, waardoor de impact alleen maar groter wordt. Dit boek stemt tot nadenken over de wereld waar we in leven en alle gevaren die het huidige terrorisme met zich meebrengt. De ontknoping drukt je nog eens fijntjes met je neus op de beangstigende feiten. Een prachtboek met een boodschap.