Remco de Ridder verliest tijdens de ramp met vlucht MH17 in één klap vier van zijn familieleden. In deze autobiografische roman schrijft hij aan de hand van zijn alias, hoofdpersoon Ruben, wat voor impact dit op hem en zijn familie had. De onzekerheid, het verdriet en het gemis maken de eerste maanden na het ongeluk een verschrikkelijke tijd. Daarnaast kampt Ruben ook nog met een angststoornis, die hij maar moeilijk de baas kan blijven. Gek genoeg lijken zijn angsten minder te worden in de tijd na de ramp.

Deze twee verhaallijnen wisselen elkaar steeds af. Het verhaal over Rubens angststoornis verloopt chronologisch, maar het verhaal over de nasleep van de ramp verspringt steeds van tijd. Je wordt als lezer meegenomen naar de informatiebijeenkomsten voor nabestaanden, maar maakt ook van heel dichtbij de begrafenissen van de vier overledenen mee.

Het taalgebruik in dit boek is haast poëtisch te noemen. Van mij had de woordkeus krachtiger mogen zijn en minder beeldend, zodat alle emoties heftiger binnenkomen. Toch heeft het boek indruk op me gemaakt, het maakte de omvang en de nasleep van de ramp nog duidelijker!