Vorig jaar las ik het debuut van Aline van Wijnen, wat ik een fijne zomerroman vond. Net als ‘Halsoverkop’, is ‘Liefde met gebruiksaanwijzing’ fijn om te lezen.

Robin is een koppige persoon, hoewel ook een beetje standaardpersoon voor een chicklit. Dat geldt ook voor Max. Het feit dat beiden zzp’er zijn en proberen samen te werken maakt het verhaal interessant. De andere personages zijn goed vormgegeven, ik ergerde me flink aan Alix en vond Sveta zo schattig. Daarnaast zorgt het project van Max en Robin ook voor een interessante toevoeging.

Je hoeft van dit verhaal geen origineel verhaal te verwachten, maar dat is helemaal niet erg. Chicklits zijn gewoon fijn om te lezen zo tussendoor. ‘Liefde met gebruiksaanwijzing’ is net zo’n verhaal. Een verhaal waar je even heerlijk in weg kunt duiken, waarvan je (bijna) zeker weet dat het een goed einde heeft en je zeker weten een traantje weg zult pinken aan het eind. Het zal geen verhaal zijn wat je nog vaker zult lezen, maar geloof me, je vermaakt je van begin tot eind.

Daarnaast kan ik merken dat dit het tweede boek van Aline van Wijnen is. Haar schrijfstijl is verbeterd en ik vind het verhaal een stuk beter dan ‘Halsoverkop’. Het is goed opgebouwd, er zitten boeiende stukken in en het einde is gewoon prima.

‘Liefde met gebruiksaanwijzing’ van Aline van Wijnen is een prima roman waar je van begin tot eind van zult genieten. Een heerlijke chicklit met originele stukjes en vermakelijke bijpersonen.