“Als niets is wat het leek te zijn, was alles dan een leugen?” staat met rode letters op de achterflap geschreven. Janine ontdekt na het overlijden van haar man Milo, dat hij er een heel ander leven op nahield naast hun huwelijk. Een leven, waarvan zij niets wist en ze vraagt zich af wat er nog meer voor haar verborgen is gehouden. Je leest het in dit bijzonder boek.

Zoals gezegd, gaat dit boek over het Janine; zij vertelt in de ik-vorm haar belevenissen, haar gedachten en gevoelens tijdens het jaar na het onverwachte overlijden van haar man Milo. Als ze tijdens het opruimen van de spullen van Milo er achter komt dat er nog een vrouw en zelfs een zoontje in het spel is, staat haar wereld helemaal op z’n kop.

Er volgt een jaar vol grote contrasten, pieken en dalen. Ze wordt geconfronteerd met vooroordelen over het feit dat ze weduwe is. Ze mag niet zielig zijn, maar vooral ook niet vrolijk, ze mag zich niet uitbundig kleden etc.

Mijn bevindingen:
Olga van der Meer heeft een vlotte schrijfstijl en gebruikt geen moeilijke woorden. Het verhaal leest hierdoor prettig. Ik heb het boek in één weekend uitgelezen.

Tijdens het lezen ontdekte ik dat alle clichés, die er bestaan over weduwen en hoe ze zich ‘dienen’ te gedragen aan de orde zijn gekomen. Op bepaalde momenten miste ik ook wel een beetje de diepgang in het verhaal. Problemen, die Janine tegenkwam, werden vaak in het hetzelfde hoofdstuk al weer opgelost. Dit vond ik wel jammer; dit had, vind ik, beter uitgewerkt kunnen worden.
Neemt niet weg dat ik het boek met veel plezier heb gelezen. Het is een verhaal met een verrassende kijk op de gevoelens van weduwe Janine: een vrouw die na het overlijden van haar man een nieuw leven tegemoet gaat.