Eric Lindstrom neemt je in Mijn mooiste herinnering eindigt hier mee in het leven van Mel Hannigan. Een 16-jarig meisje met een bipolaire stoornis, net als haar broer die een paar jaar eerder overleed. We lezen hoe Mel door haar schooljaar heen struggelt, met nieuwe vrienden en ex vrienden. Verder werkt ze in een verzorgingstehuis waar ze David leert kennen, een jongen die haar wisselende stemmingen juist leuk vind.

Het boek begint bij hoofdstuk 0 waarin we lezen wat Mel’s laatste mooiste herinnering was. Door de intro zit je meteen in het verhaal. Ik raakte nieuwsgierig over wat er nu precies gebeurd is. Eric Lindstrom houdt je het hele verhaal vast, je krijgt steeds een beetje informatie die weer andere vragen oproept. Toch vallen alle puzzelstukjes op zijn plek. Dat heeft Eric prettig gedaan, want zo ben je niet het hele verhaal nieuwsgierig naar één vraag maar naar meerdere vragen.

Toch heeft het boek ook een klein minpuntje, het verhaal richt zich namelijk alleen en dan ook alleen op Mel. Terwijl ik juist ook nieuwsgierig ben hoe de tante van Mel aan de bepaalde levenstijl komt of hoe haar moeder de dood van Nolan heeft verwerkt. Als de bij personages iets dieper waren uitgewerkt, was het verhaal voor mij compleet geweest.

Het verhaal was humoristisch maar ook realistisch, straight to the point en ontzettend fijn geschreven. Eric Lindstrom heeft mooi verhaal neergezet en ik denk dat ieder tienermeisje zich ergens kan vinden in Mel Hannigan.