Vroeger was ik al gek op horrorverhalen. Vooral Stephen King vond ik geweldig!
Ik wilde dus al een tijdje HEX van Thomas Olde Heuvelt lezen en toen "the King" himself tweette dat hij weg was van dit boek, besloot ik om het zelf maar eens te beoordelen.
Eens zien of het al die heisa waard is, dacht ik sceptisch.

HEX speelt zich af in het plaatsje Beek. Op het eerste gezicht lijkt er niks mis te zijn met het dorp, maar het herbergt een duister geheim.
Een eeuwenoude heks zwerft door de straten en verschijnt te pas en te onpas bij mensen thuis.
De inwoners zijn aan haar gewend en negeren haar zoveel mogelijk.
Wel weet iedereen in Beek dat haar dichtgenaaide ogen nooit geopend mogen worden.
Maar dat is niet het enige vreemde aan Beek.
Wie er komt wonen, blijft. Aan dit dorp valt niet te ontsnappen...

Toen ik eenmaal in dit bizarre verhaal zat, kon ik niet meer stoppen met lezen.
Wauw, wat een heerlijk, luguber boek!
Ik kreeg hetzelfde gevoel als ik vroeger had als ik een King-boek las, alsof je op het puntje van je stoel zit en de bladzijden zo snel mogelijk om wil slaan om te lezen hoe het verder gaat.
Het verhaal zelf is uniek en goed uitgedacht. De karakters komen heel natuurlijk en eigentijds over.
Thomas heeft een prettige, intelligente en toch wat rauwe schrijfstijl waar je van moet houden.
En ik hou ervan!
Ik heb beide versies van het verhaal gelezen en zou de nieuwe versie willen aanraden omdat het einde nog beter is.
Bij het dichtslaan van HEX had ik maar één gedachte: Dit is een boek dat Stephen King vergeten is te schrijven.
Gelukkig hebben wij Thomas!