Cover: De titel is zeer nadrukkelijk aanwezig in een donker lettertype dat bij de titel past. Wat verder opvalt, is dat men ervoor gekozen heeft, om de Engelstalige titel erbij te vermelden, dit zie je niet vaak. Op de groen/grijze achtergrond zie je een marine schip waar twee helikopters overheen vliegen. Het grootste gedeelte van de cover bestaat uit een wolkendek boven het schip. Onderaan in het midden zie je een man met een pistool lopen op een kade. Over de gehele cover heen zie je vaag wat aandoet als een programmeertaal, dit is erg mooi gedaan. Ik geef de cover een 7.


Het hier vertelde verhaal is geïnspireerd door trends en technologieën zoals die in de huidige wereld bestaan. Mar uiteindelijk is het fictie, geen voorspelling.


Het verhaal: Het is het jaar 2016 en China zoals wij dat nu kennen bestaat niet meer. Er is de nieuw regime aan de macht gekomen “Het Directoraat” en China is daardoor nu een grootmacht geworden. Na een belangrijke vondst in de Marianentrog, die bepalend is voor zowel China als de gehele wereldeconomie, neemt China neemt het besluit om De Verenigden Staten voor eens en altijd uit te schakelen voor hun eigen veiligheid en stabiliteit. Winst betekent voor China de kans om op een nieuwe manier na te denken over hun toekomst, waarin ze hun eigen koers kunnen bepalen. Door een combinatie van een hackaanval en het vernietigen van alle Amerikaanse communicatiesatellieten wordt de VS uitgeschakeld. Met behulp van drones en grondtroepen worden Amerikaanse grondgebieden in de Pacific bezet, waaronder Hawaï. Het schip De Coronado met kapitein Simmons aan boord, weet Pearl Harbor te ontsnappen en zet koers naar de VS.
Eenmaal terug in de VS blijkt dat de Amerikanen, willen ze deze oorlog winnen, gebruik zullen moeten maken van oude technieken en schepen. Er bestaat een zogenaamde “Spookvloot”. Bestond deze vloot vroeger nog uit roestbakken, rijp voor de sloop, nu liggen er ook veel schepen die nog jaren mee hadden gekund maar bijvoorbeeld te duur waren geworden om in productie te nemen. Het is een soort verzekeringspolis voor de marine en blijkt nu zeer waardevol te zijn in deze oorlog en de VS besluit met deze vloot China aan te pakken. Op Hawaï zelf gaan de achtergebleven ontsnapte militairen een guerrillastrijd aan met de Chinese bezetters.

Mening/conclusie:

Het boek bestaat uit 4 delen, elk deel wordt vooraf gegaan door een citaat uit het boek: Sun Tzu, de kunst van het oorlogvoeren. De Chinezen gebruiken de citaten van Sun Tzu ook regelmatig in dit boek. Wat verder direct opvalt is dat de hoofdstukken niet genummerd zijn, maar worden weergegeven met plaatsaanduidingen, zoals: 10.590 meter onder de zeespiegel, Marianentrog, Grote Oceaan of Ka’en Point State Park Beach, North Shore, Speciale Administratieve zone Hawaï.
De hoofdstukken zijn erg kort en er lopen diverse verhaallijnen naast elkaar. Ik had hierdoor regelmatig moeite het verhaal te volgen, omdat je na het omslaan van een bladzijde zomaar weer in een nieuwe situatie terecht kon komen (wel steeds duidelijk aangegeven door titel nieuwe hoofdstuk). Het verhaal kreeg hierdoor niet echt vaart.

Het proloog had echter direct mijn aandacht te pakken, het liet me even sprakeloos. Het is kort maar oh zo veel zeggend. Helaas was dit ook één van de weinige echte spannende momenten in het boek, naast de spannende scènes tijdens de guerrillastrijd op Hawaï en één specifieke, macabere, ondervraging van een spion.

Er wordt tijdens het verhaal veelvuldig gebruik gemaakt van technische en militaire uitdrukkingen, waarschijnlijk om het verhaal op deze manier zo realistisch mogelijk over te brengen. Om de lezer te helpen bij deze uitdrukkingen is er achter in het boek zowel een verklarende woordenlijst/lijst van afkortingen van 3 pagina’s lang, als ook een klein naslagwerk getiteld “Eindnoten”, in totaal 436 en deze lijst is 24 pagina’s lang. Ik heb zelf uiteindelijk het besluit genomen niet meer alles op te zoeken en gewoon het verhaal te lezen, omdat je anders blijft bladeren.
Er wordt zeer veel geschreven over de schepen, hun bouw en functionaliteit. Het is op zich interessant om te lezen, maar di is niet wat je wilt lezen in een thriller. Deze stukken lezen alsof je een encyclopedie raadpleegt en dat haalt behoorlijk de vaart uit het verhaal.
Als je deze feiten los ziet van het verhaal zelf, is het een aardige thriller met een goed plot. De personages blijven helaas vrij vlak, wellicht omdat het er zoveel zijn. Degenen die indruk op mijn maakten tijdens dit verhaal waren: Mike Simmons, een sympathieke, oude marinier en vader van kapitein Jamie Simmons; Dr. Vern Li, die alles op alles zet om de wapens op het schip USS Zumwalt aan de praat te krijgen en houden en tenslotte Carrie Shin, wonend op Hawaï en uit op wraak.
Ik vond het ook zeer aangenaam om te lezen dat de verhouding mannelijk / vrouwelijke militairen vrijwel gelijk was. Het verhaal loopt vanaf deel 3 soepeler, er is minder uitleg en er wordt meer aandacht geschonken aan thrillerelementen. Vooral het stukje als de Chinezen een tegenstander een zogenoemde “breininterface” laten ondergaan, was behoorlijk indrukwekkend. Een scène die ik zelf niet gauw zal vergeten.

Dan tenslotte het volgende: het heden heeft nu al de toekomst ingehaald. In het boek schaft het Directoraat in China officieel het eenkindpolitiek af. Echter na uitgave van dit boek in Nederland (begin oktober)is dit reeds echt gebeurd: op 29 oktober 2015 heeft China het eenkindpolitiek officieel afgeschaft. Bron: http://news.xinhuanet.com/politics/2015-10/29/c_1116983078.htm

Vanwege de vele feiten en beschrijvingen, die de vaart uit de thriller halen, krijgt het boek van mij maar 3 sterren. Ik vond het thriller op zich goed, maar er had veel meer vaart in het gehele verhaal gemogen. Wat mogelijk was geweest als de schrijvers minder nadruk op de beschrijvingen van feiten hadden gelegd.

Jeanine Feunekes-Both

Recensente De Perfecte Buren