Sluipend gif van Corine Hartman is mijn eerste boek van haar en zeker niet de laatste. Het verhaal is geschreven vanuit verschillende perspectieven. Vader Gijs, moeder Jacqueline en dochter Hanna. Het gaat over onmacht, geestelijke mishandeling en onvoorwaardelijke liefde. Maar wie heeft het uiteindelijk bij het rechte eind. Is alles wel zoals het lijkt? Of zit er een diepere betekenis achter? Mooi geschreven met een onverwachts einde.