Een ontzettend leuk boek, dat mij erg deed denken aan Kees de jongen van Theo Thijssen, maar dat wat later in de tijd speelt. En dan nog wel hoofdzakelijk op de Zeedijk in Amsterdam, maar wel voordat de drugscene zijn intrede daar deed.
Hulde aan Kees van Beijnum voor de luchtige, optimistische en met veel humor vertelde levensjaren van Constant Wegman en wel de jaren gedurende de laatste klas lagere school en eerste klas van het gymnasium. De allerlaatste zinnen luiden niet voor niets:
"Zij wisten niets. Zij wisten niet eens hoe grandioos het was om hem te zijn. Om Constant Wegman te zijn."

Een aanrader!!