In 2008 is het boek Niets dan de waarheid verschenen, waarin speciaal agent Shaw van een internationale inlichtingendienst in actie is gekomen tegen tegenstanders die de wereldvrede bedreigen. Verlos ons van het kwaad is het tweede boek waarin Shaw in actie komt, maar dit boek is geheel zelfstandig te lezen. En gelukkig wordt er niet meer dan nodig teruggegrepen, zodat het voor de niet-wetende lezer leuk blijft om ook het eerste boek nog te lezen.

Shaw wordt erop uitgestuurd om Evan Waller, een Canadees die ervan wordt verdacht zich onder de dekmantel van zijn legitieme zaken bezig te houden met vrouwenhandel en prostitutie, een halt toe te roepen.
Reggie Campion is een jonge vrouw die werkt bij een organisatie die jacht maakt op oorlogsmisdadigers, zowel uit de nazitijd als uit jongere oorlogen, met het doel hen te doden. Zij zijn van mening dat berechting geen zin heeft, omdat de meeste oorlogsmidadigers dan alsnog de dans ontspringen. Ook zij maakt jacht op Evan Waller vanwege gruweldaden uit zijn verleden.

Het verhaal wordt in een hoog tempo en in korte hoofdstukken verteld, met de vlotte schrijfstijl die zo kenmerkend is voor Baldacci. En toch valt het boek mij tegen omdat het behalve het tempo en de beschrijvingen van de prachtige Provence, waar het verhaal zich grotendeels afspeelt, niet veel extra's biedt. De personages blijven oppervlakkig; alleen van Shaw en Reggie kom je iets meer te weten. Maar niet genoeg om ze als levensechte karakters voor je te zien. En ondanks de expliciete beschrijvingen van martelingen werd ik er niet warm of koud van; het raakte me niet echt.
Ik herken dit als een fenomeen dat je bij veelschrijvers (zoals bijvoorbeeld ook Dick Francis) wel vaker aantreft: af en toe zit er een boek tussen dat geschreven lijkt te zijn omdat het verwacht wordt en niet omdat de auteur nou direct een goed plot voor ogen heeft. Dat doet overigens niets af aan de bewezen talenten van de schrijver; een volgend boek van hem pak ik zo weer op.

Ondanks alles is Verlos ons van het kwaad geen slecht boek; het is uitstekend geschikt om een druilerige zondag mee door te komen :-). En ik maak uit het eind van het boek op dat er nog wel eens een derde boek over Shaw kan komen. Dan hoop ik wel dat er aandacht is voor meer diepgang in het verhaal en ontwikkeling van de karakters; dat is Baldacci aan zijn trouwe lezers verplicht.