Van origine is Reinier Bresser copywriter en heeft bij een aantal reclamebureaus gewerkt. Nadat dit werk minder werd, wilde hij toch nog blijven schrijven en ontstond het idee om aan een boek te beginnen. Hij wilde niet dat het meteen al een dik boek zou worden, dus schreef hij een korte roman, een short novel. Dat debuut, Strandvogel, is op 11 oktober 2018 verschenen.

Gustaaf is beurshandelaar in The City, het financiële district van Londen. Nadat hij gehoord heeft dat zijn jongere zus Fanny bij het zwemmen in zee verdronken is, gaat hij naar de plek waar dat gebeurd moet zijn. Daar staart hij, in gepeins verzonken, naar de zee. Wensend dat hij had kunnen zien waar het precies plaatsgevonden heeft. Er is echter niets te zien. Maar dan begint wel zijn terugblik naar zijn levensloop, maar ook naar die van zijn zus.

Vanaf het begin is het te merken, Strandvogel is een verhaal over vooral herinneringen. Die naar boven komen na het overlijden van Fanny. Het zijn herinneringen van Gustaaf aan zijn jeugd, zijn band met zijn zus, de verhouding met zijn ouders en hoe het hem vergaan is nadat hij uit zijn ouderlijk huis vertrok. Daarnaast is er ook een terugblik vanuit het perspectief van Fanny. Hoe zij haar jeugd heeft beleefd, maar ook wat er daarna in haar leven heeft gespeeld. Het is overigens altijd duidelijk vanuit welk perspectief de herinnering verteld wordt. Die van Fanny staan namelijk aan het eind van een aantal hoofdstukken en zijn in cursief weergegeven.

Ondanks al die gedachten naar het verleden wordt het verhaal nergens melodramatisch. Het heeft soms prachtige zinnen, is met veel gevoel geschreven en komt erg beeldend en realistisch over. Soms krijg je zelfs de gedachte dat de auteur ervoor gekozen heeft deze novelle autobiografisch te laten zijn. Dat is overigens niet zo heel erg vreemd, want Bresser heeft er inderdaad een paar persoonlijke ervaringen in verwerkt. Deze hebben echter niet de overhand, dus is het toch hoofdzakelijk fictie. Bresser slaagt er in dit verhaal in om het min of meer eenzame gevoel van Gustaaf, en eigenlijk ook wel dat van Fanny, op de lezer over te brengen. Je kunt je goed met hen vereenzelvigen. Misschien wel omdat de situaties heel herkenbaar kunnen zijn.

De dood van Fanny, maar ook zijn herinneringen, doen Gustaaf meer dan hij vooraf vermoed zou hebben. Hij is over zijn leven na gaan denken, zowel dat van vroeger als dat van het heden. Een onomkeerbare beslissing is het gevolg. Misschien wordt hij daar niet beter van, misschien ook wel. In ieder geval laat de auteur daarmee wel doorschemeren dat het nooit te laat hoeft te zijn om een wellicht ingrijpende stap in je leven te nemen. Dat kan ook wel eens de boodschap zijn die in dit verhaal schuilt. Al met al is Strandvogel een erg goed geschreven debuut dat precies over lijkt te brengen wat de auteur bedoelt.