Het sarcasme druipt van de titel van dit boek af, en zit eveneens in de boodschap die Guus Kuijer in zijn boek 'Hoe word ik gelukkig' over wil brengen. Het boek ademt een relativering en nuchterheid die in deze tijd van mindfulness en werken aan jezelf heel verfrissend is en je weer met beide benen op de grond zet. Guus Kuijer staaft zijn opvattingen en bevindingen aan interpretaties van beeldende kunst, waarbij hij zijn bewondering voor Goya en Van Gogh niet onder stoelen of banken steekt.
Het boek zit wel wat chaotisch in elkaar en soms heb je het idee dat de auteur onmiddellijk neer heeft geschreven wat er op dat moment in zijn hoofd opkwam: er zit weinig lijn en opbouw in zijn verhaal. Ook is hij soms wat kort door de bocht en heeft hij de neiging om zich ronduit denigrerend uit te laten over filosofieën of spiritualiteit die hem niet aanspreken. Toch maken zijn heldere kernboodschap ("stel je open voor andere mensen en de wereld"), zijn warme genegenheid voor de mens en zijn schrijfstijl dit boek absoluut de moeite waard om te lezen.