Het is een boek wat van vele genres elementen heeft. Hebban noemt het een historische thriller. Op het boek zelf staat magische roman. En de achterflap noemt het een romantische saga en sensueel liefdesverhaal ineen. Gebasseerd op historische verslagen en gebeurtenissen en een verslavend rijke mix van liefde en opoffering, passie en avontuur, filosofie en spanning.
Nou een mix is het zeker. De mix heeft mij aardig gesmaakt en vermaakt, het tikte lekker weg zullen we maar zeggen. Maar verslavend, nee. Daarvoor was het net te veel wat het wilde zijn, maar net niet was.
Het verhaal is gesitueerd in de historische context van 1666, rond Den Haag. Maar ook enkele mondiale ontwikkelingen spelen een bijrol.
Er zitten wat potentieel spannende elementen in, zoals geheimen, achtervolging, achterdocht, verraad, moord, haat, hebzucht, mysterie, niet te grijpen personages. Maar het werd niet echt ‘puntje van de stoel’ spannend.
De liefde in verschillende vormen speelt een grote rol. Een ingewikkelde 3 hoeksverhouding speelt zelfs een hoofdrol. Met zowel elementen van moederliefde als man-vrouw liefde. Maar deze vond ik niet zo voelbaar, eerder beschrijvend. Het sensuele en de passie van de achterflap vond ik meer flarden van lust en erotiek. Naast deze menselijke liefde speelde vooral de liefde voor de alchemie. Dat is waar het verhaal werkelijk om draait en alle andere elementen omheen hangen. Ook de driehoeksverhouding staat in dienst van de alchemie. Net zoals de geschiedenis en (historisch) bekende namen.
De alchemie is in het eerste deel vooral het technische en komt het erg materialistisch over. Maar naarmate het verhaal vordert komen er steeds meer spirituele en magische elementen bij, waardoor het ook wat fantasie elementen heeft en voor mensen die thuis zijn in het spirituele herkenbaar zal zijn.
De opbouw van het boek en het verhaal is best origineel gedaan. De 3 hoofdpersonen vertellen ieder een deel van het verhaal, terwijl het verhaal in tijd doorloopt. Ze nemen als het ware het stokje van elkaar over. Het is wel even wennen die overstap van verteller en gezichtspunt, en laat ook grotendeels steeds 1 kant van het verhaal zien dan. Maar ik vond het concept wel origineel. Het zorgde ook wel voor wat verwarring, maar ook in het verhaal zelf speelde het creeeren van verwarring regelmatig een rol, dus in die zin sloot het er mooi bij aan.
Hou er rekening mee dat het geen op zichzelf staand boek is en er nog een deel of delen achteraan komen. Het verhaal heeft dan ook een open einde..jammer!
Al met al een lekker lezende debuut roman, maar iets minder mix en iets meer richting en diepgang was beter geweest. 3 sterrren