Als rechercheur Gerard van Dongen een telefoontje krijgt over een vermissing met een hoge prioriteit, weet hij dat zijn team meteen alle zeilen bij moet zetten. Het blijkt om misdaadverslaggever Maarten Koopman te gaan, die met zijn programma Misdaad Actueel al enkele televisieprijzen in de wacht heeft gesleept. Daarna volgen de bewijsstukken zich in rap tempo op: de verlaten auto van de misdaadverslaggever wordt aangetroffen in Amelisweerd en kort daarna wordt er bij een viaduct in Bunnik het levenloze lichaam van Maarten Koopman aangetroffen in een kano. Voor rechercheur van Dongen de taak om uit te zoeken wie de dader is.

In de eerste fase van zijn onderzoek volgt Gerard het spoor van Maarten, dat hem leidt naar een vastgoedproject met een achtergrond in Qatar. Vastbesloten om de kern van het Seaflower Invest Project te achterhalen, vindt Gerard het spoor naar Christine van der Zande. De weduwe van een bekende vastgoedmagnaat wordt aangewezen als de laatste persoon die Maarten Koopman in leven heeft gezien. Maar waarom liet Maarten de getuigenis van Christine vastleggen voor een interview? Als blijkt dat Maartens rechterhand Corneel van Zoomeren ook spoorloos verdwenen is, stapelen voor Gerard de vragen zich op. Wat heeft de familie van der Zande te maken met het Seaflower Invest Project en waarom is de AIVD zo geïnteresseerd in de zaak van Maarten Koopman? En wie schuilt er achter de bijnaam de Witte Generaal? Rechercheur Gerard van Dongen staat aan het begin van een moordzaak die hem naar vreemde oorden zal brengen.

Ronald van der Pol (1962) is sinds enige jaren actief als schrijver. De witte generaal is het tweede boek met de rechercheurs Gerard van Dongen en Frank van der Linden in de hoofdrol. Het eerste boek Het groene huis werd in eigen beheer uitgegeven. Momenteel werkt de auteur aan een vervolg waar de Utrechtse rechercheurs opnieuw een hoofdrol in zullen spelen.

Bij het lezen van de flaptekst lijkt De witte generaal een doorsneethriller waarbij de focus ligt op twee Utrechtse rechercheurs die belast worden met de moord op een bekende misdaadverslaggever. Dat er al snel met een bepaald beeld naar de misdaadverslaggever gekeken wordt, is ook geen vreemd verschijnsel, aangezien er veel overeenkomsten zijn met Peter R. de Vries. Ronald van der Pol slaagt er echter in de lezer een behoorlijk aantal verhaallijnen voor te schotelen, waardoor de lezer actief kan meedenken met de rechercheurs.

De karakterisering van rechercheur Gerard van Dongen is goed gelukt. De Utrechtse rechercheur kampt met een persoonlijk probleem uit zijn verleden waardoor zijn werkzaamheden af en toe hinder ondervinden. Naast de spanningsopbouw in het boek is er daarmee ook aandacht voor het hoofdpersonage dat een persoonlijke ontwikkeling doormaakt in dit boek. Leuk detail is dat de auteur de persoonlijke muziekkeuze van Gerard van Dongen een prominente rol geeft in bepaalde scènes.

Al met al is De witte generaal een geslaagde thriller die de lezer enkele complottheorieën presenteert en een klein uitstapje naar het buitenland laat maken. De basis voor de hoofdpersonages is aanwezig, maar in de toekomst kan de vriendschap tussen Frank en Gerard beter benut worden. Voor de inwoners van de Utrechtse Heuvelrug zullen de scènes in Bunnik en Doorn momenten van herkenning opleveren.