Het boek is in de ik-vorm geschreven en bevat een speciale schrijfstijl die me meteen aan het lezen hield. Lockhart kan de concentratie van de lezer hierdoor erg hoog houden, mede dankzij het kort houden van de hoofdstukken. Het verhaal speelt zicht af in een mooi tempo zodat je niets over het hoofd ziet, maar ook niet verdwijnt in teveel onnodige informatie. Soms worden er wel wat moeilijker woorden gebruikt in mijn opzicht, maar door de context kom je meteen te weten wat deze betekenen!

Lockhart weet perfect het gevoel te beschrijven van aandoeningen zoals migraine. Vele mensen weten niet exact hoe dit voelt, en door dit boek ben ik er ook wat meer te weten over te komen. Het schrikt haar ook niet af om de nasleep van een ongeval tot in de kleinste details te beschrijven. Heel mooi gedaan.

Wat ik het beste aan het boek vond, was toch wel de plottwist op het einde. Voor mij totaal onverwacht en nooit gedacht dat dit het einde ging zijn van het boek, maar enorm goed gedaan. Het was op het perfecte moment gepland in het verhaal, en maakte dus zo een heel mooi einde aan het boek.

Een echte aanrader van formaat voor wie van plottwists houdt!
http://booksandteacorner.wordpress.com