‘Mensen zonder uitstraling’ is een heel ander boek dan ik me had voorgesteld. Het is veel mooier!
Het is een boek waarin een vrouw in de ik-vorm over haar leven vertelt. In elk hoofdstuk is haar leeftijd anders. Soms is ze nog een kind, dan weer een vrouw van achter in de dertig of ze is een beginnend schrijfster van nog net geen twintig jaar oud. De auteur springt in tijd alle kanten op en toch is het een geheel en goed te volgen.
Haar stijl is gedetailleerd, laconiek, zonder oordeel en met een weemoedige ondergrond. Er wordt van de lezer gevraagd veel in te vullen, maar dat gaat je makkelijk af. Veel droge humor en kleine verwijzingen naar bijvoorbeeld de tijdgeest die mij doen glimlachen: ‘Ik stelde me regelmatig voor hoe ik de pot in een van de diepe zakken van mijn bandplooibroek zou laten glijden’
Prachtige zinnen waarin de kleine dingen van het leven groot zijn en de grote dingen klein blijven…echt een boek wat ik meerdere malen zal lezen omdat ik meerdere lagen vermoed, die langzaam afgepeld zullen worden.