‘Vrolijke, eigentijdse en herkenbare voorleesverhalen met bijpassende liedjes’ prijst de tekst op de achterkaft van Dadoe aan. Voor kinderen vanaf twee jaar. De verhaaltjes zijn inderdaad eigentijds en in een vlotte schrijfstijl neergepend, maar er moeten wat kanttekeningen geplaatst worden.
Ten eerste is het taalniveau vrij hoog, zeker voor kleuters van twee jaar. Maar wat dat betreft kan men ook redeneren dat dit enkel ten voordele is van de taalontwikkeling van kinderen. De kleuters Dadoe en Didi, de hoofdpersonages in het boek voor wie Jim Bakkums zoon Lux en zijn nichtje Jackie de inspiratiebron vormden, blijken zelf taalgenieën. Ook al zijn ze de luiers nog niet ontgroeid, ze zijn in staat om in perfecte volzinnen te praten. Maar opnieuw; niet elke voorlezer houdt van simpliciteit. De redeneringen die het klein grut maakt en de conclusies die het trekt zijn echter te diepzinnig van aard voor het gros van leeftijdgenootjes. Waarom roze een kleur zou moeten zijn voor enkel meisjes bijvoorbeeld begrijpen de kleinsten echt niet.
Dadoe ontstond in een samenwerkingsverband tussen Jim Bakkum en Kirsten Michel. Sam Loman werd aangesproken om de illustraties voor haar rekening te nemen. Jim Bakkum brak in 2002-2003 door met zijn deelname aan Idols. Sindsdien is hij gekend als presentator, zanger en acteur. Zijn meest recente wapenfeiten zijn, buiten dit boek, de presentatie van de talentenjacht ‘The Band’ en schitteren in de ‘On your feet’, de musical over het veelbewogen leven van Gloria en Emilio Estefan. Kirsten Michel is zangeres, songwriter en vocal coach voor onder andere Idols.
Samen bedachten Bakkum en Michel verhalen en bijbehorende liedjes, waarvan sommigen bijzonder geschikt zijn voor de doelgroep. Het een kan voor de jongste kleuters, het ander is dan weer eerder op maat gemaakt van een iets oudere groep. Kinderen houden van verhalen die aansluiten bij hun directe omgeving, zoals over een knuffel die zoek is, of over in bad gaan. Een verhaaltje over ‘kliederdag’ zal dan ook door elke kleuter gesmaakt worden. Want wat is er leuker dan samen met je ouders spelen (lees: kliederen)? Een verhaal over spoken daarentegen is geen aanrader, ook niet als het een heel leuk spook is. Want zelfs aardige spoken veranderen ’s avonds in de gedachten van het in het duister in bed liggende kind, in angstaanjagende wezens waardoor van inslapen geen sprake meer kan zijn.
Elk verhaaltje is een ‘afgewerkt geheel’ met een clou, van een ideale lengte om de aandacht van de doelgroep tot het einde vast te houden. Een paar zaken gaan wat kort door de bocht. Hoe groot is de kans dat je een parachutist door de lucht ziet zweven? Of dat stukjes eierschaal door de keuken vliegen als je het ei in een kom gooit? Gek ook dat Dadoe niet op de hoogte blijkt te zijn van de baby in mama’s buik, ook al is die al behoorlijk opgeblazen.
De verhaaltjes worden opgesmukt met prachtige, kleurrijke illustraties van Sam Loman. Zij is werkzaam als illustrator, fotografe en grafisch vormgeefster en ontwerpster van ‘Love, Sam La vie d’une femme’. Genoeg ervaring dus, maar ook hier moet een kanttekening geplaatst worden. De illustraties mogen dan wel mooi zijn, een aantal is voor het jonge publiek veel te druk. Er is te veel om naar te kijken. Zo zijn op een aantal illustraties op de voorgrond allerlei zaken aan de gang, maar bestaat ook de achtergrond nog eens uit een hoop kleurige details. Less is more!
Wat het boek tot een mooi geheel maakt, en bijzonder geschikt voor het kleuteronderwijs, is de cd. Elk verhaaltje werd voorzien van een bijpassend liedje. De nummertjes zijn vrolijk en ritmisch met vlot onthoudbare refreintjes. Echte (leuke) meezingers. Tenminste, voor het Nederlandse publiek. Voor Vlaamse kindjes is de taal moeilijk te verstaan waardoor de aandacht van een luistergroep snel zal verslappen. Kortom, een leuk debuut, maar er blijft ruimte voor verbetering.