Een pakkend boek heeft De Vriend zeker afgeleverd met ‘De erfgename’. Hoewel er soms wel erg veel details voorkomen leest het boek lekker. Afwisselend beleef je het verhaal vanuit het oogpunt van Britt en Mara. Doordat deze stukken kort worden gehouden vlieg je door het boek.

Britt is een succesvolle vrouw, getrouwd met Richard en druk met het opzetten en runnen van haar koffiebars. Er wordt continu benadrukt dat zij goed in de slappe was zit. De valkuil kan dan zijn dat je nauwelijks overeenkomsten ziet met een hoofdpersoon en daardoor sympathie mist. De Vriend laat echter heel goed de persoon Britt zien, ondanks al haar geld is ook zij gewoon een hardwerkende vrouw met kinderen en gevoelens.

Mara is het andere uiterste. Haar baan in een hotel is geen vetpot en sinds haar moeder door een ongeluk in een verpleeghuis ligt, wordt haar situatie steeds nijpender. Eenzaamheid en geldproblemen zorgen ervoor dat ze in een hoek gedreven wordt en keuzes maakt die niet goed lijken uit te pakken. En toch weet De Vriend ook hier de persoon Mara te benadrukken waardoor ook zij het gevoel van sympathie opwekt.

‘De erfgename’ wordt een thriller genoemd en hoewel je graag wilt weten hoe het zit, mist het verhaal echte spanning. Al vrij snel ken je als lezer in grote lijnen de situatie. De details ontwarren zich vooral aan het einde van het boek. In het tussengelegen stuk leef je voornamelijk mee met beide vrouwen. Om een verhaal als dit een echte thriller te maken zou je als lezer ook langer in het duister moeten tasten. Desalniettemin heb ik dit boek met veel plezier gelezen en krijgt het 3 sterren.