Hideo Yokoyama heeft een fantastisch boek geschreven. Laat je onderdompelen in de Japanse ins en outs van de verschillende divisies en niveaus die zich centreren rondom de ontvoeringszaak van veertien jaar geleden van het zevenjarige meisje Shoko met een tragische afloop.

Hoofdpersoon is persofficier Mikami, voorheen een van de rechercheurs in de mislukte ontvoeringszaak. Het is lastig om alle Japanse namen goed in het vizier te krijgen, maar het is absoluut de moeite waard. Recensies geven aan dat het boek verslavend is en dat klopt. Het verhaal heeft een enorme spanning en intensiteit. Mikami moet op meerdere borden schaken en torst ook nog een tragisch privé aangelegenheid met zich mee. Zijn eigen dochter wordt namelijk ook vermist. Al is dat een vrije keuze van de dochter. En dat heeft weer alles te maken met Mikami zelf en met de bijzonder knappe moeder, Minako, Mikami's vrouw.

Het verhaal heeft meerdere lagen en is bij tijd en wijle bijzonder complex, maar Mikami geeft niet op, al wordt hij overal buiten gehouden en heeft hij een loyaliteitsconflict. Hij is dan wel door allerlei gekonkel tot persofficier aangesteld, in zijn hart blijft hij rechercheur. Maar, juist bij de criminele recherche tikt een bom die al veertien jaar lang op scherp staat. Binnen al die lagen van gekonkel, corruptie, machtswellust zijn er een paar lichtpunten in de periferie van het verhaal die de lezer helder bijschijnen en in ieder geval mij bijzonder hebben geraakt. Zoals de vader van het ontvoerde meisje Shoko en die ene politieagent, weliswaar op een zijspoor gezet maar met een verrassende rol aan het slot.

Ademloos volg je Mikami op zijn kruistocht, op zoek naar de waarheid binnen de divisies, tussen alle chefs en interne belangen. Uiteindelijk schuilen de grootste boeven niet buiten de organisatie, maar gelukkig zijn er ook parels binnen of aan de rand van de kolkende organisatie.
Intussen ben je als lezer betrokken bij een thriller die ver boven het gemiddelde uitkomt. Het is werkelijk een briljant boek! Een absolute aanrader! Met een hoofdpersoon die ook zijn eigen demonen moet bevechten, die je juist daarom in je hart sluit. Niet om zijn kracht, maar juist om zijn zwakte.

Mikami 'vroeg zich af of hij ooit oprecht had geprobeerd iets te zeggen met het doel om daadwerkelijk contact met iemand te leggen'. (P. 210)

Ik zie uit naar een volgende deel met persofficier Mikami.