Boeiend boek, op de achterflap een citaat uit de NRC waar ik het helemaal mee eens ben. 'Een akelig amusant verhaal’. Schokkende observaties van Thomése als lid van een schrijversdelegatie op bezoek in Israël en de Palestijnse gebieden.

Thomése reist op uitnodiging van de UCP, de United Civilians for Peace, een mij wat onduidelijke, samenwerkingsorganisatie van oa Oxfam/Novib en Cordaid, een (naar mijn indruk) Pro-Palestijnse club. Achterin het boek staat dat de UCP is opgeheven maar op hun website zijn ze nog steeds actief.

Hij is cynisch over zijn reisgenoten, schrijft met enige afstand over ’t onoplosbare conflict en is sceptisch over het nut van de reis. Maar hij maakt de situatie op hilarische wijze wel tastbaar en duidelijk. Vooral het strak geregisseerde bezoek van de delegatie aan de Gazastrook maakte indruk op me.
“De Gazastrook wordt kunstmatig in leven gehouden, zou je kunnen zeggen. Aan de beademing. En af en toe valt de stroom uit”
Thomése maakt een vergelijking met Kafka’s ‘In de strafkolonie’. “Ook daar wordt een waarnemer rondgeleid door een onleefbaar oord, maar omdat het hem allemaal zo normaal wordt verteld, durft hij het niet meer vreemd te vinden”.