Bruiloftsgasten heeft een bijzonder geslaagde cover. Twee jonge vrouwen kijken opgewonden en verlangend naar buiten en zijn duidelijk klaar voor het feest. Het feest uit Bruiloftsgasten is het huwelijk tussen Bérengère en Vincent, twee hoogopgeleide, rijke jongeren die van hun trouw écht de dag van hun leven willen maken. Le Calet kijkt naar het feest vanuit het perspectief van een aantal gasten en zo ontvouwt zich een mooi schouwspel voor de lezer.

Zo is daar de schoonzus van de bruid. Ze zit met haar drie kinderen in de spiksplinternieuwe, naar leer ruikende bedrijfswagen van haar carrièreman en ze haasten zich naar het pittoreske kerkje waar het huwelijk ingezegend zal worden. Haar man rijdt, zoals gewoonlijk, veel te bruusk, maar voor de lieve vrede zegt ze er maar niets over. Tot de lunch van één van de drie op de achterbank onaangekondigd de auto besmeurt.

Dat is dus één bruidskindje minder, want er is geen denken aan dat een jongetje in de verkeerde outfit met het bruidspaar op de foto mag. Een ander bruidskindje is Pauline. Ze verheugde zich erg op deze dag, al vindt ze het maar niks dat haar ouders zo veel ruzie maken. En ze vindt het ook wel heel gek dat dat ene meisje uit de andere familie niet op de eerste rij mag zitten. Waarschijnlijk omdat dat een mongooltje is, en omdat de bruid vindt dat dit gehandicapte kind de luister van haar feest verstoort.

De bruidegom werd verliefd op de schoonheid en intelligentie van zijn bruid. Ze bleek ook een groot gevoel voor humor te hebben, al begon hij net die humor tijdens de voorbereidingen van het huwelijk te missen. Zijn grappige Bérengère ging helemaal op in tafelschikkingen en catalogi van bestek en serviezen. Ze werd een materialistische burgertrut, en hij vraagt zich op wat de mooiste dag van zijn leven moet zijn af of hij wel de juiste beslissing nam.

Een oom van de bruid is er ook niet van harte bij. Zijn familie liet hem destijds vallen omdat hij ging voor de vrouw van zijn leven. Dat is ze nu, zoveel jaren en zoveel moeilijkheden verder, nog steeds. Toch is hij de afwijzing van toen niet vergeten. Als hij op het feest zijn familie voor schut kan zetten, dan zal hij niet nalaten dat te doen.

De zus van de bruid is bijna dertig en nog steeds ongetrouwd. Dat vraagt om pogingen haar aan een goede partij te koppelen. Ze heeft daar de pest in. Vooral ook omdat haar familie zich nog nooit écht interesseerde in haar of haar werk. Ze kan nooit goed doen in de ogen van haar moeder en zussen, en die maken haar dat telkens weer pijnlijk duidelijk. Op het feest neemt ze een dappere beslissing die geheid voor veel heibel in de familie zal zorgen.

Bruiloftsgasten is zeker een meeslepend boek met heel wat herkenbare momenten. De verhalen van de verschillende personages raken elkaar en daardoor ontstaat er voor de lezer een groter geheel. Het is aardig en boeiend om daar kennis van te nemen, maar het blijft al bij al vrijblijvend. Er is geen sprake van een opmerkelijk plot of een afgerond geheel, en het slotverhaal gaat in valse emoties ten onder. Dat is jammer, want het uitgangspunt was zeker wel verfrissend. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)