Wat moet ik zeggen over het eerste boek van Owan Drake? Het is sowieso een bijzondere leeservaring!
In dit boek maken we kennis met Xavier en zijn leermeester Benedictus.
Xavier moet boeken over licht en duisternis lezen en in deze boeken volg je verschillende personages. Er zitten best veel karakters in dit boek dus het is fijn dat er een karakterlijst voor in het boek zit en hoe verder je in het verhaal zit, hoe makkelijker het leest en je de personages leert kennen.
Ik vind het een leuk gegeven dat je doormiddel van de boeken die Xavier leest van verhaallijn wisselt.

Ik heb wel best lang over dit boek gedaan, of dit komt omdat het mijn eerste e-book is (die ik op mijn telefoon lees) en ik toch sneller naar een papieren boek grijp, of omdat ik toch vrij moeilijk in het verhaal kwam weet ik niet zeker.
En waarom ik moeilijk in het verhaal kwam weet ik ook niet zeker, het zou kunnen komen omdat er veel dialoog is en niet zoveel omschrijving van de wereld (dit had ik graag iets meer gezien). Of omdat de schrijver bepaalde zinnen of woorden zo vaak gebruikt dat dat ze me zelfs een beetje gingen irriteren.
Ik heb daardoor dus een beetje getwijfeld of ik verder zou lezen en toen won ik De Centurion en de schrijver verzekerde me dat als ik dat boek zou lezen ik zou zien dat zijn schrijfstijl is verbeterd, dus dit deed ik en hij had inderdaad gelijk. Door dat boek (en de verzekering van Owan Drake dat ik vet pissig zou worden over het einde) kreeg ik weer zin om verder te lezen en heb ik de tweede helft in sneltreinvaart uitgelezen!
Ik zat gelijk beter in het verhaal en ben meteen verder gegaan met deel 1,5.
Die scheldpartijen waar iedereen het over heeft vind ik vooral erg grappig, het leest in ieder geval er leuk weg!
En ja, bij Sombravors sikkelvormige balzak wat is het einde is een enorme cliffhanger, maar pissig werd ik er niet van Owan ;) (dat zou ik misschien zijn geweest als ik niet gelijk verder kon lezen in het volgende deel).