"Ik was een Christen” is één grote flashback van Alexander Marcus Aurelius' leven. Het begint met een proloog waarin hij over de dood van Julianus (de Afvallige) vertelt.

Het grondmotief van de roman is de strijd tussen het christendom en het heidendom. Alexander werd opgevoed als een Christen. Hij was er zeker van dat alleen een Christen goed kon zijn, tot hij Julianus leerde kennen. Julianus was een heiden en toch was hij een goed mens. Na Julianus' dood verkeerde Alexander in een twijfelperiode, totdat Sint Augustinus hem weer op het goede spoor zette van het christendom.

De titel van het boek is fascinerend. De door zijn grootmoeder beïnvloedde Alexander is Christen maar gaandeweg het boek merk je dat zijn geloof ontzettend wordt beproefd.

“Ik was een Christen" is een verhaal dat de lezer terugvoert naar het oude Rome, naar een wereld van tradities, machtswellust, slavernij, bloedig geweld en verraad. Het is tegelijkertijd het verslag van een diepe geloofscrisis.

Voor wie wat meer wil weten over het leven van Sint Augustinus, Sint Ambrosius en de heilige Gregorius van Nazianze is “Ik was een christen” interessant. Hun levensverhaal wordt hier ook verteld.

Te midden van de kerktwisten, de verschillende culturen en de botsingen daartussen staat Alexander, als zeer menselijke houvast in een groots verhaal. Het lezen van het boek is bijzonder de moeite waard.