Soms word je verrast door een ‘toevallig’ voorbijkomende leesclub, zoals een blaadje in de wind je de eindigheid doet inzien en de ondergaande zon je intense beroering geeft. Een pareltje, dit op zich kleine, haast onopvallende boek van Peter Zantingh.

Na Mattias, schetst de lotgevallen van allerlei mensen die achterblijven na het overlijden van de bewuste persoon, wiens naam in de titel staat. Het boek zou een goed uitgangspunt zijn voor een mozaïekfilm van Paul Thomas Anderson (regisseur van de prachtige film Magnolia). Wat de verschillende verhaallijnen en perspectieven bindt, heeft alles te maken met het grotendeels ongewisse lot van Mattias. Zo blijkt alles in het boek ragfijn met elkaar verbonden te zijn. Van de zalmkleurige voorkant van het boekje met de veren tot het verhaaltje van de dronken salesmanager waarbij de huurders niet opdagen in zijn strandhuisje, op de dag die zij gereserveerd hebben.

Peter Zantingh schrijft de verhalen van de achterblijvers met een gevoelige en beeldende pen. Elke keer schept hij een ander perspectief dat lijkt uit te waaieren. En toch, houdt hij de verschillende invalshoeken overzichtelijk en doeltreffend strak in de hand. Dat vind ik knap.
Aan de einde komen de verschillende waaiers samen in het moment, dat we lezen wat er nu met Mattias is gebeurd. Een mix aan verrassend actuele thema’s passeert de revue en dat in nog geen tweehonderd pagina’s. Nogmaals, chapeau!

Hoogtepunt vormt voor mij de onverwachte ontmoeting van de twee moeders, die voor altijd door hun zonen en verdriet aan elkaar gebonden zijn.

‘ Ze blijven zitten. Af en toe lijkt een van de twee iets te willen zeggen, maar dan komt er niets. Het is anders dan nog maar een paar uur eerder, toen de nacht ze isoleerde en tot elkaar veroordeelde.’ (Pagina 185)

De schrijver was mij onbekend, maar ik zal hem zeker in de gaten houden. En mocht een regisseur nog een scenario zoeken, dan zou ik deze willen aanraden. De volle 5 sterren, vanwege zijn doeltreffende taalgebruik en omdat je dit verhaal niet snel meer zult vergeten. Tevens een aanrader voor de middelbare scholier die een actueel, kort en toch boeiend boek zoekt voor op ‘de lijst’.