Noodlot is zowel een naturalistische als psychologische roman. In het verhaal wordt regelmatig verwezen naar het "noodlot" dat de personages treft. Met groot psychologisch inzicht en in een verfijnde stijl schetst Couperus personages die maar moeilijk kunnen ontkomen aan hun lot. Opgebouwd als een klassiek drama staat het mythisch fatalisme centraal: de personages zijn marionetten van het Noodlot. Er wordt tevens de indruk gewekt dat Bertie homoseksueel is – iets wat in Couperus' tijd nog een groot taboe was –, al wordt dit nergens in het verhaal expliciet gemeld. Hoewel Noodlot meer dan honderd jaar geleden werd geschreven is het nog steeds de moeite van het lezen waard. Maar misschien ben ik bevooroordeeld. Louis Couperus is mijn favoriete auteur.