Parallelle werelden zijn een bekend begrip in de SF-wereld.

Blake Crouch gooit er een quasi wetenschappelijk sausje tegenaan om het niet-bestaande verschijnsel  van  het multiversum te  verklaren. Daarbij wordt de kwantummechanica ingeschakeld.Het gaat dan om verklaringen in de trant van : ' Supergeleidende kwantumbits die  geïntegreerd zijn met een serie resonatoren die in staat zijn om simultane toestanden  als vibraties te registreren '
Als verstandige lezer moet je hier maar gauw overheen lezen.

De onwaarschijnlijke tegenstrijdigheden, voortvloeiend uit het thema worden door  Crouche gebruikt om de lezer in een redelijke verhaal te trekken.  ‘

Redelijk, maar met een hoog imponeergehalte door het gebruik van nietbestaande  woorden:  decohereren ???.
En rare zinnen: ‘ Ons levensbloed is volledig en absoluut te vertrouwen’.  Levensbloed???
Soms had ik de indruk dat Lafayette Ronald Hubbard aan het woord was – ‘Een mens  in superpositie brengen - , een productieve en controversiële Amerikaanse schrijver  en oprichter van Scientology.

Op een bepaald moment viel het kwartje. "Dark Matter ' is een, zwakke, hedendaagse  versie van De Tijdmachine.
De waarschijnlijk eerste echte sciencefictionroman.
Van de Britse schrijver Herbert George Wells, geschreven in 1895.
Een aantal keren verfilmd en inspiratiebron voor velen.
( https://nl.m.wikipedia.org/wiki/De_Tijdmachine)
Bij H. G. Wells nam de tijdreiziger plaats in een imposante zetel en haalde de hendel  over die hem naar een van tevoren ingestelde datum bracht.

Daar kun je anno 2018 niet meer mee aankomen. Crouch bedacht een  technologische oplossing, meer passend bij deze tijd.

Hoe moeten we dit boek beschouwen? Als een  science fiction roman of een  geslaagde thriller?  Dat is te veel eer voor Blake Crouch, die misschien wel te goed  naar Philip K. Dick gekeken heeft. Het barst van de typische Philip K. Dick thema ’s in  dot boek zoals de tijdparadox, de onbetrouwbare werkelijkheid en de identiteitscrisis:  ben ik wie ik denk te zijn? .

Een redelijke thriller en een achterhaalde SF roman lijken mij meer op z'n plaats.

Al met al drie sterren met name door de bloedstollende momenten.