De roman is geschreven door de Italiaanse schrijfster Cristina Caboni. Zij houdt zich naast het schrijven van boeken vooral bezig met het kweken van rozen en is imker. Eerder verscheen van haar de succesvolle romans De dochter van de parfumeur en De bijenkoningin. Cristina heeft een unieke schrijfstijl, beeldend en vol poëzie. Ze lijkt de wereld werkelijk te zien. In haar roman de bloementuin richt ze zich volop op de natuur. Ze schrijft met pasklare zinnen, zonder opsmuk en weet je, met een aantal ogenschijnlijk simpele woorden, mee te nemen naar steden, tuinen en een fabelachtige villa. Daarnaast lat ze de lezer flink in de emoties van haar personages duiken. Je ziet de steden voor je, ruikt bijna de beschreven bloemen en leeft mee met de personages. Je kunt er gewoonweg niet omheen.

Het verhaal is vrij complex, maar goed te volgen. In het eerste hoofdstuk maak je kennis met Iris Donati, ze woont in Amsterdam en heeft, naast haar Italiaanse vader, geen familie. Dan moet ze voor haar werk naar Londen, daar loopt ze Viola tegen het lijf. Een jonge vrouw die als twee druppels water op haar lijkt. Al snel wordt duidelijk dat de vrouwen bloedverwanten zijn. De vrouwen willen weten wat hun herkomst is, dat leidt hun terug naar Italië. Daar staat in Toscane een oude villa met een magische tuin, eigendom van de Donati familie, hun familie!

De bloementuin is een unieke roman over een gecompliceerde familie, die allen een ding gemeen hebben: ze voelen zich sterk verbonden met de natuur en dan vooral met hun tuin in Toscane. De mysterieuze tuin is dan ook de rode draad in het verhaal. De diverse planten die in de tuin voorkomen worden uitvoerig beschreven. Origineel, maar wel even wennen. De bloementuin zal zeker in de smaak vallen bij tuinliefhebbers! Heb je hier niet zoveel mee dan heeft het verhaal rondom de Italiaanse Donati familieleden voldoende te bieden om je van begin tot eind te blijven boeien. Een bijzonder veelzijdige roman voor een groot publiek.