Dit boek in de reeks van de tandeloze tijd (de Helleveeg volgt nog) kent als hoofdpersoon Ernst Quispel in tegenstelling tot de vorige boeken waar het meer draaide om Albert Egberts.
Ernst heeft het geschopt tot advocaat in Amsterdam en in die hoedanigheid heeft hij Albert verdedigt in zijn poging tot moord op een neonazi, hij is ook belast met de zaak van de krakers die het oude huis van bewaring bezet houden.
Bij de ontruiming belandt Ernst toevalligerwijs ook in de cel, hij wordt opgebracht wegens dronkenschap, maar ziet wel tot zijn schrik in zijn cel de leider van de krakers sterven.
Als de ouders hem vragen uit te zoeken waaraan deze jongen is overleden, accepteert hij dit schoorvoetend, dat had hij beter niet kunnen doen, hij is nu getuige in zijn eigen zaak, als dit uitkomt wordt hij voor 14 maanden geschorst.
Daarnaast loopt ook nog het liefdesverhaal, hij heeft Zwanet opgevangen na een verkrachting, en verkracht haar daarna min of mee zelf, Zwanet was op dat moment nog vriendin van Albert, die haar aan haar lot heeft overgelaten, van het een komt het ander, Ernst en Zwanet besluiten om met elkaar verder te gaan en krijgen een kind
Als hij (hij is ook nog parttime alcoholist) zich heeft teruggetrokken op Schiermonnikoog om zijn jaarlijkse 3 weken durende dranksessie uit te zitten en daar Zwanet weer ontvangt, merkt hij dat er wat mis is, en daar komt in het verhaal weer zijn oude vriend Albert om de hoek heen kijken.

Een prachtig boek wederom in deze reeks, het was als je alle delen optelt een hele zit, maar zeker de moeite waard