Ik las dit boek en heb het ervaren alsof de auteur mij haar verhaal persoonlijk vertelde. Niet opgeklopt en zeker niet zielig, maar het gaf goed weer wat Marijke Kolk al deze jaren meegemaakt heeft en hoe ze zich voelde en haar leven zag.
Terwijl ze in het ziekenhuistraject stappen om zwanger te kunnen worden, verlegt ze steeds weer een grens, zo ervaart ze het ook;
'De eerste grens was gepasseerd. Er zouden er nog vele volgen. En met elke grensverlegging ging er een stukje van mezelf verloren.'
'Waterkind' is een kort verhaal, maar het laat je niet los. Het leest enorm snel en het voelt als een persoonlijk verhaal, speciaal voor jou. Ik werd er warm van en was ontroerd. Ik voelde me eigenlijk uitverkoren om het te mogen lezen. Dit zouden haar vriendinnen lezen, zo dichtbij voelde het.

Ondanks dat de auteur aangaf een stukje van haarzelf verloren te zijn, is ze ook enorm gegroeid en heeft het verlies een plekje kunnen geven. Letterlijk en figuurlijk, zoals je zult kunnen lezen op de laatste bladzijde waar ook de keuze van de titel duidelijk wordt.

Ik heb dit boek graag gelezen.