“De afwezigen” is een boek dat gaat over het leven van Joshua James. Zijn vader is bij zijn moeder en hem weggegaan toen hij nog heel klein was. Als zijn psychotische moeder, alles in haar leven draaide om Elvis Presley, komt te overlijden, neemt zijn oude overbuurman Frank hem in huis. Joshua sluit zich af voor de wereld om hem heen en om dat te doorbreken, koopt Frank een saxofoon voor hem. Joshua blijkt daar een uniek talent voor te bezitten en hij ontwikkelt zich tot een muzikale legende. Helaas laat zijn verleden hem niet met rust.

In de verschillende hoofdstukken leren we Joshua steeds beter kennen vanuit het perspectief van mensen die met hem te maken hebben. Ieder van hen is op de een of andere manier in gevecht met eenzaamheid en met de afwezigen in hun leven. Nergens wordt het verhaal over zijn leven verteld vanuit Joshua zelf.
Het is een verhaal van eenzaamheid en verdriet, van drank en drugs, van verloren liefde en overleven.
Maar vooral is het een verhaal over het belang en de kracht van muziek. Voor Joshua, maar ook voor alle anderen.
Het boek is pakkend en beeldend geschreven. Als je begonnen bent met lezen, laat het boek je niet meer los. Het liefst wil je je terugtrekken op een rustige plek en het boek in een keer uitlezen.
Door het wisselende vertelperspectief in tijd en personen leer je stukje bij beetje Joshua en de mensen, die in de loop van zijn leven enige tijd belangrijk voor hem zijn, kennen. Eerst vraag je je af waarom juist deze mensen hun verhaal vertellen. Aan het eind van het boek is duidelijk waarom juist deze mensen belangrijk zijn in het levensverhaal van Joshua. En dat is het moment om gewoon nog een keer bij het begin te beginnen en het boek nogmaals te lezen. Dat is iets wat ik zelden doe, maar bij dit boek heb ik het wel gedaan. Op deze manier komt dit prachtige boek nog beter tot zijn recht.

De afwezigen is een heel knappe debuutroman en ik kijk dan ook uit naar een volgend boek van Lieke Kézér.