Wie verwacht in dit boek over de Vinex een verhaal tegen te komen over buren die hetzelfde mooie huis met aangeharkte tuin en eenzelfde eensgezinsauto hebben, heeft een feest van herkenning bij de gesettelde Joris en Lydia, Ramon en Evelien en Jonneke die zich gericht hebben op hun huisje, boompje, beestje.


Joris en Lydia zijn veertigers, die met hun puberende kinderen Sterre en Daniel, een ogenschijnlijk succesvol leven hebben opgebouwd. Ze hebben net de inwonende moeder van Lydia ten grave gedragen en de financiële problemen drukken zwaar op Joris, wiens baan onder druk staat, terwijl hij alleenverdiener is. Lydia kampt met haar eigen problemen, blijkens haar vreetbuien, die ze net als haar afval verstopt en ze worstelt met het verlies van haar moeder, de afstand naar haar groter-wordende kinderen terwijl ze zich keurig aan het straatje aanpast. Jonneke, moeder van 3 kinderen, uit zich altijd stralend en positief en verdoezelt dat haar echtgenoot, die zogenaamd in het buitenland een leven voor hen aan het opbouwen is, haar heeft verlaten, en praat Lydia aan dat een derde kind voor meer geluk gaat zorgen. Ondertussen worstelt Joris met zijn burgerlijke kant van het leven, nu hij elke zaterdag het gras maait en geconfronteerd wordt met dezelfde wekelijkse grapjes van Ramon, een man die zich alleen maar bezig lijkt te houden met de oppervlakkige praatjes en niet-grappige-grapjes op straat. Evelien, zijn echtgenote, verhult haar dwangmatige trekjes en angsten met perfectie en veel praten. Joris probeert te ontsnappen door met een nieuwe hobby te starten, waar hij flink geld aan uitgeeft (bv wielrennen) maar vindt ook hier weer een excuus van verval om niet te slagen. Ook zijn uitwisseling met een zwerver biedt hem onvoldoende tegenwicht. Joris heeft geen andere uitlaatklep dan het stiekeme beschijten van zijn eigen tuin.


Maar dan komt de alleenstaande Rob in hun straatje wonen. Rob is een charmante fotograaf, een vrijgevochten type, die maakt dat Lydia zich weer vrouwelijker gaat gedragen, die een gewild proefpersoon lijkt te zijn voor de ontluikende seksualiteit bij Sterre en die bij Joris zijn vrijgevochten jonge geest aanmoedigt. Met de aanwezigheid van zo’n man in het burgerlijke straatje, ontwaakt ook het beest in degenen die het huisje-boompje-beestje-concept niet in gevaar willen zien. Hiermee ontstaat een hetze tegen dat wat men niet begrijpt en wat moet bewijzen dat Rob niet “klopt”. Is het beest-in-onszelf in staat om het huisje-boompje-beest-concept in stand te houden?