Traag verhaal in vergelijking met Hayder's eerste twee boeken Vogelman en De Behandeling. Maar ze blijft de keizerin van de horror. Afgrijselijk wat mensen elkaar kunnen aandoen.

Manco aan dit verhaal dat het een beetje erg veel aandacht besteed aan de prive-sores van de politiemensen die de zaak moeten oplossen. En dat leidt erg af van waar het om moet gaan: de misdaad.

De laatste honderd pagina's wordt het allemaal weer erg spannend. De twee duimpjes van Irish Lady (hieronder) vind ik wel erg weinig. Mo krijgt van mij een drie.