de droom die nachtmerrie werd,Corine Hartman heeft een mooi decor gekozen voor haar nieuwe thriller. Het sprookjesachtige landschap van Toscane is een uitgelezen locatie om te genieten van de omgeving, het eten en de prosecco. Op het eerste gezicht is er niets dat afbreuk kan doen ware het dat sprookjes over het algemeen verre van de werkelijkheid zijn.
Robbert de Witt en Diana van der Loo gaan met hun dochter Lieke en hond Bobby naar Toscane om er in het dorpje San Gimignano een nieuwe toekomst op te bouwen. Een steuntje in de rug vormt de prijs in een TV-quiz van een half miljoen euro.
In een verbouwde watermolen beginnen ze een agriturismo. Beiden willen ze op deze manier afrekenen met een zwarte periode in ieders leven waar ze echter nooit met elkaar over hebben gesproken.
De toekomst ziet er rooskleurig uit en hun plannen krijgen steeds meer vastere vorm. Hier zijn de kok Matteo en de klusjesman Luigi ook voor een belangrijk deel debet aan, het is zo ongeveer het beste wat er aan personeel te krijgen is in de omgeving. Robert en Diana zijn dan ook blij met deze twee enthousiaste Toscaanse medewerkers.
Al langere tijd blijkt er een seriemoordenaar in de streek te opereren die het gemunt heeft op toeristen die de cultuur geweld aan dreigen te doen en ze op beestachtige wijze om het leven brengt. Steeds is er bij de slachtoffers een relatie naar Leonardo Da Vinci te vinden.
In het nieuwe onderkomen van Robbert en Diana gebeuren onverwachte dingen die er op lijken dat iemand niet zo blij is met hun komst. Gebeurtenissen die catastrofale gevolgen kunnen hebben voor de toekomst van het gezin de Witt.
Corine Hartman zet met In vreemde handen een werkelijk formidabele thriller in de markt. In een aangrijpend verteld verhaal weet ze de koppeling tussen verleden en toekomst en het spanningveld tussen beide tijdperken, in een homogeen geheel weer te geven.
Ze maakt geen gebruik van echte flash backs, maar meer van op verklaringen lijkende overpeinzingen die een transparant beeld geven van de worsteling met het verleden van Diana.
De steeds toenemende spanning doet de lezer onontkoombaar aan zijn of haar stoel kleven want stoppen met lezen is uitgesloten.
Hierbij vergeet Corine Hartman zeker de Italiaanse cultuur niet. Ze besteedt ruim aandacht aan het op beeldende wijze verwoorden van de omgeving van Toscane en maakt op die manier duidelijk waarom deze streek de favoriete plek is van talloze mensen.
Afstevenend op een werkelijk bizarre plot wordt op alle openstaande vragen een antwoord gegeven, maar of deze ook de gewenste antwoorden voor de lezer zijn, blijkt nog te bezien.
Corine Hartman bevestigt met In vreemde handen de hoge waarderingen die zij voor haar eerdere boeken heeft gekregen en maakt alle beloften meer dan waar. Met dit boek bewijst zij dat zij een gouden toekomst in het verschiet heeft. Corine, bravissimo!!