Ana is 14 jaar oud en moet haar broertje Daniël missen. Hij was vijf jaar toen hij werd mishandeld en vermoord door een medescholier van Ana uit een hogere klas. Die moord is nu twee jaar geleden, maar de ouders van Ana zijn vooral nog dagelijks bezig met het dode broertje. Vooral haar moeder.
Ana is in feite ‘onzichtbaar.’
Haar positie in het gezin wordt nog ellendiger als ze besluit mee te doen met een verhalenwedstrijd en haar eerste inzending gaat over de moord op haar broertje.
Hoewel ze steeds verder komt in de wedstrijd wordt de situatie thuis steeds rampzaliger en bovendien lijkt er iemand van plan om Ana – hoe dan ook - de winst te ontnemen.
Gelukkig heeft ze haar hartsvriendin Roos tot steun. En natuurlijk de mooie Thomas, die ook meedoet met de wedstrijd en op wie ze smoorverliefd wordt.

Dit tweede boek van Natasza Tardio (Onzichtbaar) heeft veel overeenkomsten met haar eerste boek: Moordvrienden. Zoals opnieuw een mooie, toepasselijke cover en de korte, zeer geslaagde titel.
Verder ontmoeten we weer dezelfde vlotte pen en de mooie psychologie waarvan het verhaal doordrenkt is. En weer een epiloog om ‘u’ tegen te zeggen.
De spanning is doorlopend aanwezig en wordt afgewisseld met veel emoties, zonder daarbij over the top te gaan. Zo ben ik erg geraakt door pagina 65, waarin Ana eindelijk eens tegen haar moeder zegt (schreeuwt) wat haar dwars zit. Zo goed en helder geformuleerd. Chapeau!

Maar gelukkig ontbreekt ook de (zwarte) humor niet:
Net als die BN’ers die opeens allemaal een boek schrijven. Zonder hun kop op televisie zou niemand die onzin willen lezen. (pag. 71)  en
Ik hou niet van ruzies en spanningen. Als ik daar behoefte aan heb, dan ga ik wel naar huis. (pag. 99)

Het enige verschil met Moordvrienden is, vind ik, dat dit boek duidelijk een Young Adult is; zoals ook op de cover staat: jeugdthriller. Maar de taal die Tardio gebruikt is verre van ‘kinderlijk’, gelukkig.
Hoewel ik die leeftijd al heel lang geleden gepasseerd ben, heb ook ik genoten van dit boek. Het gaat zware problematiek zeker niet uit de weg.
In de categorie YA ben ik helemaal niet thuis, maar als volwassen lezer ken ik het boek zonder meer
4 sterren toe.