Ik ben geen grijze muis. Ze zien mij. Altijd.

Het verhaal gaat over Jan-Jaap zijn hele jongere leven hoort hij er niet bij, dit alles heeft hij te danken aan Ivar, een pestkop die ervoor zorgt dat Jan-Jaap erg onzeker en angstig is.
Als hij 18 jaar wordt besluit hij toch een studie psychologie te gaan volgen, tot zijn verbazing verandert zijn leven in positieve zin. Hij maakt vrienden, krijgt een mooie kamer en gaat aan het werk als barman in de grootste club van de stad.
Tot hij op een avond zijn grootste plaaggeest tegenkomt: Ivar.
Dan verandert alles.

Ik las, oog om oog van Buddy tegenbosch.
Vanaf de eerste bladzijde werd ik het verhaal ingezogen en heb ik het in twee keer uitgelezen.
Buddy Tegenbosch heeft met dit verhaal een realistisch, spannend verhaal neergezet, wat met een aangename schrijfstijl is geschreven en hierdoor erg fijn te lezen is.
Het verhaal roept allerlei vragen en emoties op waardoor je door wilt blijven lezen, om te kijken of je vermoedens kloppen.
De personage’s zijn ook goed omschreven, met de één heb je medelijden en over de andere vraag je je af hoe iemand zulke dingen kan doen.
Kortom, ik vind dit een super goed verhaal, waardoor je wederom met je neus op de feiten wordt gedrukt wat pesten met een mens kan doen.

Soms vraag ik me af of het erger zou zijn als iemand me openlijk zou pesten.

Van mij vijf sterren!