Anne en Marco gaan in op de uitnodiging van de buren: Een zalig etentje, 1 klein detail de baby blijft beter thuis. Het bevriende koppel is kinderloos en is niet tuk op baby's. Met de babyfoon in de hand en om het half uur een check bij de baby zou het echt wel lukken verzekerde Marco zijn Anne. Maar helaas worden Anne's gedachten, pure horror. Om één uur 's nachts bij het thuiskomen is de baby verdwenen en de voordeur staat op een kier... Algauw beschuldigd Anne haar echtgenoot, wat een stomme ouders zijn ze toch geweest! De recherche heeft allerlei vragen en verdiept zich in het leven van Anne en Marco. Daaruit blijkt Anne al ruime tijd een postnatale depressie te hebben. Reden om haar te verdenken? Dit verhaal deed me in eerste instantie aan "Maddie Mccan" denken, maar het zit complexer in elkaar. Want als blijkt dat de ouders van Anne al jaren niet opgezet zijn met hun schoonzoon en de buurvrouw een duister kantje heeft, er uit het niets losgeld gevraagd wordt maar de transactie hiervan mislukt, is er veel stof om over na te denken en te onderzoeken. Iedereen twijfelt aan iedereen en beetje bij beetje komt naar voor dat de verdwijning niet zo maar een verdwijning is. Iemand had er belang bij, maar wie? Zowel de recherche als Anne gaan op zoek naar de waarheid, wat wist ze niet van zichzelf, haar man en haar ouders? De schrijfster brengt je beetje bij beetje bij een ontknoping maar zet je ook op een verkeerd spoor. Tot het einde is dit een mooi en vlot geschreven boek. Spannend en acceptabel met als vraag: Wat heeft een mens er voor over om zijn fouten niet aan het licht te laten komen?