Het tienermeisje Addy vindt de zaterdagen in het tankstation van haar vader nogal saai. Daar komt echter verandering in: ze mag gaan werken in de tuinen van kasteel Stinsenhil waar ze volledig in de ban geraakt van alles wat gezaaid en geplant wordt. Addy krijgt het niet gemakkelijk in haar leven: ze wordt al op jonge leeftijd weduwe met twee zoontjes en ze verliest haar werk. Als receptioniste keert zijn nog eens voor een korte periode terug op het kasteel, maar dat wordt geen succesverhaal. De ervaring die zij in de moestuinen van het kasteel opdeed komen haar nu goed van pas: ze bewerkt met succes een volkstuintje. Op het moment dat Luc en lapje grond komt bewerken, vlak naast haar, verandert haar leven. Luc is niet zo ervaren met zaden en planten en door haar hulp aan hem ontstaat al vlug een vriendschap. Addy vertelt hem haar levensverhaal en hij vindt de sleutel om de gesloten deur te openen en door te dringen tot het ‘ gesloten karakter ‘ van Addy.
Een passende passage vind ik terug op blz. 91 van het overigens prachtig uitgevoerde boek:

... / ... “Buurvrouw, knoop dit in je oren: angst wordt erger door vermijding. “
“ Dat begrijp ik niet. “
“ Je zegt dat je nooit angst hebt gekend, maar in feite heb je zo’n beetje alles in je leven vermeden. Je weet niet eens wat angst is, zo goed heb je dat ontlopen. “ ... / ...

Afra Beemsterboer schrijft in een vlotte, vertellende stijl waardoor het boek ook vlot leesbaar is. Door de keuze van de auteur om niet onmiddellijk alle informatie over de personages vrij te geven schept ze voor zichzelf de ruimte om de lezer nieuwsgierig te maken en enige spanning op te bouwen. De flash-backs brengen dan op tijd en stond de vaak dramatische en emotionele gebeurtenissen aan het licht.

Afra Beemsterboer schrijft dit verhaal met kennis van zaken. Op de achterflap lees ik dat zij een schrijfster is van familieromans waarin het innerlijke leven van de hoofdpersoon wordt uitgediept. Dat heeft zij met ‘ Open Slot ‘ dan weer op een deskundige manier bewezen.

De titel ‘ Open Slot ‘ is ook toepasbaar op het einde van het verhaal: wat brengt de toekomst voor Addy? Al vond ik het einde van het boek eerder zwak en té voorspelbaar.

Op de cover zie ik het label ‘ roman ‘: dat dekt natuurlijk vele ladingen. Met genres kan je vaak vele kanten op en dikwijls overlappen ze elkaar. Ik zou dit boek eerder catalogeren in het waarschijnlijk nog onbekende genre ‘ psychologische roman in light-versie ‘.