De cover vond ik al meteen aantrekkelijk, al weet ik niet in hoeverre de schrijver daar iets mee te maken heeft.
Het verhaal is vlot geschreven en ik vond het leuk dat ook het thuisfront aan bod komt. Al die vrouwen, die ook maar zaten te wachten op hun mannen, vaak in doodsangst.
Het verhaal zit knap in elkaar en nodigt echt uit om verder te lezen. Je wilt zelfs per cé verder lezen, je blijft eraan denken, ook op momenten dat je niet aan het lezen bent.
De oorlogsscènes vond ik er goed bij passen en hoewel soms gruwelijk, was het niet overdone. Zoals de recensent van Hebban stelt: de ziekenhuisscene deed ontzettend echt aan en ik kreeg spontaan compassie met die jongens.
Kortom een heel goed boek, met plezier in gelezen!