In deze recensie zitten spoilers!
Ik heb de film gezien (2x zelfs) en het leek me wel leuk om ook het boek te lezen. Ik hoopte dat er meer details in het boek zouden zitten, maar dat valt eigenlijk tegen op wat jeugdherinneringen na. Je zou dus kunnen zeggen dat het een goede verfilming is. Maar zowel het boek als de film missen een bepaalde diepgang. Ik vind beide een beetje afstandelijk, alsof een alwetende verteller hun leven bekijkt en daarover verteld. Het speelt ook mee dat de gesproken tekst heel raar wordt weergegeven in het boek, niet zoals ik gewend ben tussen aanhalingstekens, maar met een streepje. Inman zegt - bla bla bla.
Tja, het einde is in het boek net zo zielig als in de film. Heeft die arme man heel dat land doorgelopen voor niets. Ik had ze een happier end gegund. Het laatste hoofdstuk, dat zich enkele jaren later afspeelt had ook wel iets meer details mogen bevatten. Ik bedoel: denkt Ada nog ooit aan hem? Of is dat niet van belang, ze heeft immers het kind?
Als niet-Amerikaan had er van mij ook nog wel een korte uitleg over de burgeroorlog in mogen zitten. Ik weet daar heel weinig vanaf en vond nu enkele dingen onduidelijk.
Alles bij elkaar is het net boeiend genoeg om het boek uit te lezen, maar door de afstandelijke stijl is 1x ook meer dan genoeg (gelukkig was het een biebboek). Overigs heeft het andere boek van Charles Frazier - Dertien Manen, het zelfde probleem.