Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Camilla Grebe

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Uitvoering: Paperback, E-book

Vertaler: Ydelet Westra

Genre: Psychologische thriller



Over de auteur:

Camilla Grebe (1968) schreef eerder zeer succesvolle thrillers met Åsa Träff en Paul Leander-Engström. De minnares is Grebes debuut als solo-auteur.

Cover:

Wat een prachtkaft zeg. IJskoud blauw, het gesloten oog, dat maakt nieuwsgierig.

Achterflap:

Emma Bohman ontmoet in de winkel waar ze werkt de charmante Jesper Orre. Ze raakt tot over haar oren verliefd, maar de zakenman staat er op dat hun relatie geheim blijft, en ze belooft niemand over hun verhouding te vertellen.

Twee maanden later wordt in de hal van een riante villa het lichaam van een vrouw gevonden, zonder hoofd. De eigenaar van het huis is spoorloos verdwenen, en de identiteit van de vrouw is een raadsel.

Het onderzoek naar de onthoofde vrouw dreigt al snel vast te lopen, maar dan ontdekt inspecteur Peter Lindgren dat de zaak opvallende gelijkenissen vertoont met een onopgeloste moord van tien jaar geleden.

Mening:

Het verhaal wordt verteld vanuit de ik-vorm en wel door de drie hoofdpersonages Peter, Hanne en Emma.

Peter, een politieman met de welbekende rugzak, is somber ingesteld. Moeder dood, zus dood, vader zuipend aan de Costa del Sol en de motivatie om moorden op te lossen is even gedaald naar het nulpunt. Wanneer er een onthoofde vrouw wordt gevonden doen side-kicks Manfred en Sanchez hun intrede. Beide behorend tot het team van Peter en vooral Manfred is een karakter op zich. Deze brute moord doet denken aan een moord van tien jaar geleden en zo komt Hanne in beeld. Hanne had toentertijd een adviserende functie met betrekking tot het psychologische daderprofiel. Hanne blijkt een eigen verleden met Peter te hebben, kampt met beginnende Alzheimer, bevindt zich in een bedrukte relatie met haar man Owe maar raakt toch weer betrokken bij het huidige onderzoek. En last but not least: Emma. Wat een figuur! Via Emma wordt via het verleden langzaam maar gestaag naar het heden geschakeld. Haar relatie met Jesper Orre is bijzonder te noemen en de vraag is: wie is de dader en ook wie zijn de slachtoffers?

Ben je fan van Scandinavische thrillers? Dan is dit zeker je boek. In een beeldende, fijne schrijfstijl, met oog voor detail ligt de nadruk op het uitdiepen van de personages en die zijn dan ook formidabel neergezet. Juist deze personages hielden me aan de bladzijden gekluisterd. Waar de één ronduit bizar te noemen is, is de ander sympathiek en sluit Peter de rij waarvan ik dacht: Wat ben je ook een lamzak eigenlijk.

Af en toe dwaalt Grebe af, tikt er onnodig een ‘moeilijk’ woord tussendoor maar het leest verder allemaal prima weg. De sfeer is bedrukt, toch ook her en der van een snuf humor voorzien en met betrekking tot het onderzoek en de moorden gaat Grebe een stuk gruwel niet uit de weg. Vanaf het begin denk je grotendeels wel te weten hoe het zit, lijkt het een kwestie van de laatste puzzelstukjes leggen, maar Grebe weet je uitstekend even op het verkeerde been te zetten. Een toffe plottwist volgt en zet weer tot verder denken! En ondanks het afdwalen, het her en der wat te uitgebreid zijn en soms wat in herhaling vallend, weet Grebe een fantastisch einde neer te knallen met een plot dat in zijn geheel gewoon goed in elkaar zit.

Conclusie:

Plot: 4

Schrijfstijl: 3.5

Psychologie: 4.5

Spanning: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Dikke drie en halve sterren voor De minnares.

Karin Meinen.