Nou, nou, als je de flaptekst moet geloven dan kom je bedrogen uit, voor de liefhebbers van S.J. Watson en Nicci French is dit weer een behoorlijke tegenvaller. Durrant schrijft wel aardig, maar heeft nog niet het niveau van de genoemde auteurs.

Gaby komt er niet zo goed vanaf en is met haar oeverloze gedachten en geklets al snel een irritante personage. Pas halverwege komt er wat vaart in het verhaal wanneer Gaby verdacht wordt van een moord. Feit is dat ze alleen de vermoorde jonge dame heeft gevonden tijdens het joggen, maar alle verdenkingen wijzen in haar richting. De politie vind haar kleding, aantekeningen en een bonnetje van een creditkaart transactie tijdens een zoektocht naar de moord in het huis van het slachtoffer.

Vooral in het begin van het verhaal weet Durrant haar personages geen richting te geven, later trekt dit wel iets bij, maar van enige spanning is geen sprake. De grootste deel van het verhaal gaat ook op aan nietszeggende dialogen en beschrijvingen van allerhande dingen die de spanning niet ten goede komen.

De schrijfstijl is eenvoudig, geen moeilijk gedoe, dus alle tijd om je op het verhaal te storten. De plot zit goed in elkaar, maar mist wat vaart en actie. Het begin is vooral een opsomming van dure kledingmerken wat de lezer al snel verveeld, Halverwege heeft Durrant haar draai gevonden en wordt het allemaal wat beter. De ontknoping is dan nog wel aardig en maakt het nog dan toch nog redelijk aangenaam leesvoer.

Ik geef dit boek dan ook krap 3 sterren vooral door het slechte begin.

Ondanks mijn negatieve klank kan ik het boek toch niet aan of afraden, de meningen zijn verdeeld; of je houdt ervan of je vind het niks. Staat het verhaal je aan dan zeker proberen.

Spanning: 2 sterren
Plot: 3 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 2 sterren
Psychologie: 2 sterren