Het leuke aan dit boek is dat je brieven van verschillende personen over Augustus leest, een belangrijke Romeinse staatsman die ten onrechte minder bekend is dan Julius Ceasar. Doordat elk persoon ook een herkenbare eigen schrijfstijl en gedachtegang heeft, vergeet je bijna dat het fictief is. Om het te kunnen volgen is het wel goed om erop te blijven letten wie de briefschrijver is en wanneer het geschreven is - het is niet altijd in chronologische volgorde.

Het geeft een interessant beeld van de Romeinse wereld en hoe Augustus aan de macht komt en blijft. Dat weet hij slim te bereiken door de juiste mensen om zich heen te hebben en door het geleidelijk een voor een uitschakelen van zijn tegenstanders. Je gaat je gaandeweg afvragen of Julius Ceasar de potentie in Augustus had gezien toen hij hem als zijn zoon en opvolger adopteerde, of dat het een toevalstreffer was. Op het eind komt een mooie terugblik van Augustus zelf op wat hij heeft bereikt, wat hij er persoonlijk voor heeft moeten laten schieten, en of het de moeite waard was.

Al met al komt dit stukje Romeinse geschiedenis overtuigend tot leven. Leuker dan een Wikipedia-artikel over hetzelfde onderwerp lezen!