Die hele zwangerschap is een razendsnel uit elkaar groeien. Een van de twee zwelt op tot potvisachtige proporties, wordt week en huilerig; een van de twee is niet langer een maar twee en dagelijks dealen met de sciencefiction van een vreemde die in haar binnenste beweegt, met groeipijn en slapeloosheid terwijl de ander gewoon de ander blijft.
Dit is een scene uit “En we noemen hem” van Marjolijn van Heemskerk, theatermaakster en columniste van Trouw. Zij schrijft beeldend met humor en spot. Op haar achttiende verjaardag ontvangt de hoofdpersoon van haar oma de dikke gouden ring met blauwe steen die van bommenneef is geweest. Zij belooft oma plechtig haar toekomstige zoon te vernoemen naar Frans Julius Johan. Nu ze zwanger is en de baby wil vernoemen is haar partner D verbaast. Hij vindt het verhaal over bommenneef de perfecte anekdote voor een feestje. Wat is eigenlijk waar over de familieoverlevering van deze neef? In 215 bladzijden neemt Marjolijn de lezer mee tijdens de zoektocht naar bommenneef en zijn heldendaad in de Tweede Wereldoorlog. In heldere taal volgt de lezer naast de zoektocht de zwangerschap. Tot het laatste hoofdstuk, de dag, blijft het spannend of de baby wordt vernoemd. Hij heeft een naam.