Als dit boek iets doet, dan is het je bewust maken van dagelijkse routine in ons leven.
Naar mezelf kijkend is er dan nog wel een verschil tussen een werkdag en een niet-werkdag, maar de werkdagen zijn toch echt tot op de minuut getimed hetzelfde. De politie in dit boek raadt aan om de routine aan te passen, een andere weg naar het werk te nemen, maar dat is niet altijd zo simpel.

Het boek is niet overdreven spannend en het duurt een tijdje voor het op gang komt.
Zoë Walker ziet haar foto in de krant onder de contactadvertenties. Ze schrikt, maar denkt er verder niet te veel bij na. Ze raakt er echter wel door gefascineerd wanneer ze het idee heeft dat iemand haar volgt. Ze bekijkt meerdere kranten en ziet daar uiteraard nog meer vrouwen bij de contactadvertenties. De advertentie verwijst naar een website. Op een dag wordt een vrouw vermoord van wie de foto ook in de krant gestaan heeft. Dan wordt Zoë toch echt ongerust en begint zelf onderzoek te doen.