PJ Collins is brigadier in het dorp Duneen. Een dorp waar eigenlijk nooit wat gebeurd. Een dorp met maar een straat. In Duneen verstreek de tijd niet, hier sijpelden de dagen weg. Veel fysieke inspanning hoeft PJ doorgaans niet te leveren, en door zijn overgewicht zou hij daar ook niet zo goed tot in staat zijn. Als bouwvakkers tijdens het uitgraven van een fundering op beenderen stuiten, en er een lijk wordt gevonden, weet PJ meteen dat hij dit niet alleen kan en roept de hulp in van zijn collega’s uit Cork. Het hele dorp heeft meteen al een vermoeden van wie deze beenderen zijn, jaren geleden is een van de inwoners plots met de noorderzon verdwenen. Tijdens het onderzoek zijn er veel speculaties maar het lijkt er ook op dat er mensen zijn die meer weten…

‘Het verleden opende zich als een grote, bodemloze put waar ze langzaam in viel.’

Bewaring bestaat uit twee delen en een epiloog. Vanuit het perspectief van een verteller maken we kennis met de mensen uit het dorp en al snel zet je bij een aantal van de personages grote vraagtekens. Niet alleen in het dorp lijkt het of de tijd is stil blijven staan, vooral bij drie gezusters Ross is er weinig veranderd in al die jaren. Drie zussen die na de dood van hun ouders eerst noodgedwongen samen in het ouderlijk huis zijn blijven wonen en nooit de moed hebben opgevat om dit te veranderen. Zussen die absoluut niet het achterste van hun tong laten zien en hierdoor enig wantrouwen opwekken. PJ, de brigadier, die een eenzaam leven leidt, is een man die zich blijft verschuilen achter zijn overgewicht en waarbij ook het leven een beetje stil is blijven staan.

‘Achteraf besefte hij dat hij zich altijd had verscholen achter zijn omvang, die hij had aangegrepen als excuus om zich te onttrekken aan de beproevingen die de adolescentie met zich meebracht.’

Graham Norton, een van de meest spraakmakende talkshowpresentatoren, is mij volledig onbekend. Bewaring, zijn debuut, laat in ieder geval zien dat hij een begenadigd verteller is. Een schitterend, beeldend geschreven verhaal, prachtig uitgewerkte personages en een pakkende, zuivere schrijfstijl. Als in een film zie je alles voor je gebeuren en is er een helder beeld te schetsen. Tot ver naar het einde blijft alles heerlijk mysterieus en de verschillende geheimen die geopenbaard worden geven steeds weer een andere kijk op het geheel. In zo’n klein, onschuldig dorp verwacht je een hechte gemeenschap en dat iedereen alles van elkaar weet. Maar in Duneen is het toch allemaal een beetje anders. Mensen met goed bewaarde geheimen die ze lang met zich meegedragen hebben en nu langzaam aan de oppervlakte worden gebracht. Feitelijkheden waardoor het eerste beeld van een aantal personages veranderd en je anders naar ze gaat kijken. En ja, dan PJ, een man die juist door wat hij niet is een indruk achterlaat en waar je als vanzelf van gaat houden.

Bewaring, een zeer mooi doordacht verhaal dat onder de huid kruipt, ontroerd en fascineert.