Het tribunaal is het tweede boek van de hand van journalist Dan Fesperman. Net als het eerste boek vindt het verhaal van Het tribunaal zijn oorsprong in de Balkan-oorlog. Hoofdpersoon is net als in het vorige boek Vlado Petric, een ex-politie-inspecteur uit Sarajevo. In dit boek is Vlado gevlucht naar Berlijn waar hij herenigd is met zijn gezin. Hij krijgt plotseling bezoek van Calvin Pine, een Amerikaan die werkzaam is bij het Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Pine vraagt Vlado mee te werken met de arrestatie van een oorlogsmisdadiger en daarvoor terug te keren naar Sarajevo. Het blijft een beetje duister waarom Vlado hiervoor wordt gevraagd. Maar na een dag wordt het Vlado duidelijk, er is een persoonlijke link tussen de gezochte misdadiger en Vlados overleden vader. Vlado wordt onder druk gezet om mee te werken en hij belandt in een web van politiek intriges waar geweld niet geschuwd wordt. Uiteindelijk komt het verhaal na een heleboel heen en weer gereis in Italië tot een verrassende ontknoping, waarbij duidelijk wordt dat list en bedrog heel normaal zijn in de diplomatieke wereld en iedereen op zijn manier een slaatje probeert te slaan uit de gruwelijke oorlogen.

Het tribunaal geeft allereerst een goed overzicht van de internationale belangen die een rol spelen bij het oppakken van de oorlogsmisdadigers in voormalig Joegoslavië. Bovendien schetst het een inzichtelijk beeld in de achtergrond van de, voor buitenstanders vaak onbegrijpelijke, etnische conflicten. Fesperman doet dit vooral door het verband te laten zien tussen deze oorlog en de Tweede wereldoorlog. Het boek laveert natuurlijk een beetje tussen werkelijkheid en fictie, zo heet de aanstichter van de genocide bij Srebrenica in dit boek Andric. Het is duidelijk dat de voor ons bekende misdadigers model staan voor de gezochte boeven.

Gelukkig is het boek niet een opsomming van historische gebeurtenissen en politieke achtergonden geworden. Het verhaal wordt persoonlijk gemaakt doordat het verteld wordt vanuit de rol die Vlado Petric in het geheel heeft. Omdat de zaken hem persoonlijk aangaan en raken, krijgt het verhaal body en wordt je er als lezer sterk in meegesleept. Op sommige momenten is het erg spannend en meestal komen de wendingen in het verhaal precies op tijd. Natuurlijk moet ik als Nederlander wel een opmerking maken over het deel dat in Den Haag speelt. Fesperman moet toch weten dat de gulden in 2003 echt niet meer ons betaalmiddel was. Dit kan toch geen foutje zijn van de Nederlandse vertaler? Maar goed, ondanks dit schoonheidsfoutje is het gewoon een spannende en meeslepende politieke thriller. Omdat ik het knap vind dat een schrijver mij bijzonder goed weet te boeien, binnen een genre dat ik eigenlijk normaal gesproken niet zo interessant vind, geef ik het boek vier sterren.