Als een tienermeisje dood en naakt wordt aangetroffen tussen veren en kaarsen, proberen Holger Munch en Mia Krüger samen met het rechercheteam de dader op te sporen.

In het begin was het wat lastig inkomen. Het verhaal bouwt langzaam op. Bijna alle karakters worden uitgebreid geïntroduceerd. Ook de karakters die er eigenlijk niet zo toe doen. Je vraagt je af waar het verhaal heen gaat. Dat de namen van alle vrouwen uit Holgers leven met een ‘M’ beginnen (Marianne, Miriam, Marion, Mia) is in het begin ook wat verwarrend.

Bijna iedereen uit het rechercheteam heeft zo zijn persoonlijke problemen. Dit geeft de karakters wat diepgang en vooral de problemen van Mia en Holger verwijzen veel terug naar het debuut van Bjork. Toch is het een beetje te veel van het goede. Het heeft wat weg van een soap en leidt af van de moordzaak.

Maar halverwege wordt de nadruk verlegd van de persoonlijke problemen binnen het rechercheteam naar de moordzaak en maakt de bijkomstige spanning toch heel veel goed. Elke keer ontdekken Holger en zijn team toch weer wat stukjes van de grote puzzel en dit zorgt ervoor dat het boek moeilijk is weg te leggen. Alleen is het motief van de dader en de rituelen met de veren allemaal een beetje te ver gezocht, een beetje cliché en overdreven. Het maakt het verhaal wat ongeloofwaardig en het einde wat teleurstellend. Dat ook in dit boek weer een familielid van Holger direct bij de zaak betrokken is als slachtoffer, is wat slap. Jammer, hierdoor wordt deze spannende thriller toch een beetje afgezaagd.