Na het lezen van 'Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)' kon ik niet wachten om deel twee van de trilogie te lezen. Ik had geluk en werd opnieuw geselecteerd voor deze leesclub. Na deel één ging ik dan ook meteen door in deel twee. 

De cover van deel twee is net zoals die van deel één heel leuk! De kleur springt er mooi uit en past ondanks de heel verschillende kleur heel goed bij deel één. Deze boeken zal je niet snel kwijtraken. Na de tram op deel één, kregen we nu een bootje. Iets typisch Amsterdam lijkt mij, maar welke rol speelt het in het verhaal? Hiervoor begon ik meteen te lezen. 

Door het lezen van deel één zijn de belangrijkste personages al gekend. Enkele andere personages komen doorheen het verhaal voor en krijgen hun eigen introductie. 

De schrijfstijl van deel één wordt doorgetrokken in dit boek. We vinden de nodige humor, spanning en vriendschap terug in het boek. Hierbinnen heeft ze een mooi evenwicht gevonden. Persoonlijk was de humor in deel één meer mijn ding, maar dat is misschien omdat het hoofdpersonage nu een man is en het misschien meer mannenhumor is? Astrid Harrewijn heeft dit wel heel mooi neergezet. Als vrouw een boek schrijven met een mannelijke hoofdpersoon is niet altijd makkelijk. Ik vind dat ze dit heel goed gedaan heeft. Je hebt niet de typische dingen die je in heel veel boeken wel terugvindt. 

Naast de cover en de schrijfstijl is natuurlijk het verhaal zelf ook heel belangrijk. Ik ben alvast overtuigd. Astrid Harrewijn heeft een volwaardig vervolg geschreven op deel één. Bij deel één was de humor meer mijn ding, daarom beoordeel ik 'Daar heb je vrienden voor' ook iets minder. Ik zou het drie en een halve ster geven! En nu hop naar de winkel voor deel drie, want spijtig genoeg ben ik niet voor die leesclub geselecteerd.