De hongerspelen, wie kent ze de dag van vandaag nog niet? De trilogie van Suzanne Collins behoort tot de meest gelezen boeken van de laatste jaren en ook de vier bioscoopfilms waren een groot succes. Zonder enige twijfel worden het klassiekers in hun genre.

Het verhaal speelt zich af in Panem, het Noord-Amerika van de toekomst. Het land is verdeeld in twaalf districten. Katniss Everdeen, een meisje uit district twaalf, wordt samen met Peeta Mellark gekozen als tribuut om deel te nemen aan de jaarlijkse hongerspelen, een spel dat in het leven werd geroepen door het Capitool nadat de districten tijdens De Donkere Dagen in opstand kwamen tegen het machtscentrum. De twee worden samen met tweeëntwintig andere tributen uit de overige districten een arena ingestuurd. Het doel van het spel: vechten, zorgen dat je de laatste overlever wordt en zo de hongerspelen winnen.

Suzanne Collins is een Amerikaans auteur en scenarioschrijfster. Het was haar droom om actrice te worden, maar belandde uiteindelijk in het schrijversmilieu. Het eerste deel in haar hongerspelentrilogie verscheen in 2008 en voor dit boek was ze losjes geïnspireerd door de Griekse mythe van Theseus en de minotaurus. Maar ook de carrière van haar vader bij de luchtmacht zorgde ervoor dat ze fenomenen als armoede en verhongering heel realistisch kon weergeven in haar verhaal. Het boek werd meteen een hype en in de jaren daarna verschenen de twee vervolgboeken.

Als je met vierentwintig meedoet aan de hongerspelen is het vanzelfsprekend dat er heel wat personages aan bod komen. Maar Suzanne Collins weet haar informatie over de personages zo goed te doseren en diept geen onnodige karakters uit waardoor duidelijk is wie van belang is. Gevoelens die tijdens de spelen opkomen weet ze ook haarfijn te beschrijven. Opvallend is wel hoe hardvochtig de mensen achter de hongerspelen zijn. Op alle mogelijke manier manipuleren ze maar wat ze kunnen binnen het spel. Daarbovenop kikken ze ook op het brute geweld dat tijdens de spelen gebruikt wordt. Het feit dat er ook een totaal gebrek aan privacy is geeft een beklemmend gevoel. Laat ons hopen dat onze toekomst anders uitdraait dan in het boek.

De hongerspelen is niet alleen een razend spannend verhaal, het is ook doorspekt met tal van belangrijke thema’s waaronder vriendschap, liefde, de drang om te overleven en vertrouwen. Allemaal thema’s die Young Adults aanspreken en waarmee ze zich kunnen vereenzelvigen. Bovendien wordt het verhaal in de ik-vorm verteld vanuit de ogen van Katniss en daardoor kan je jezelf heel goed inleven in haar personage en lijk je bijna zelf te voelen wat zij allemaal meemaakt binnen de arena.

Een sterk verhaal is niet genoeg natuurlijk. Het moet ook sterk geschreven zijn, en Suzanne Collins weet duidelijk hoe het moet. Haar schrijfstijl is heel prettig en vlot. Ze maakt een goed evenwicht tussen beschrijvingen en dialogen en weet zo ook de spanning op te bouwen tot een ware climax. We krijgen ook de nodige uitleg bij de thuissituatie van Katniss, de districten, het doel van de spelen enz. Niet te veel, maar net gepast.

De hongerspelen is het eerste deel in een trilogie en dat maakt het natuurlijk wel wat voorspellend. Maar ondanks dat zit het verhaal vol met verrassende elementen die het lezen een plezier maken. Het boek is bedoeld voor Young Adults, al zullen volwassenen die liefhebbers zijn van het genre dit boek ook zonder meer weten te smaken. Maar wees gewaarschuwd: dit boek neemt je leven compleet over!