Iedereen kent wel de verhalen van kinderen, die worden verkocht in China, omdat hun ouders niet meer de kost voor het hele gezin kunnen dragen. Zo is er een mond minder te voeden en er wordt ze een mooie toekomst beloofd. Maar de ouders weten niet, dat de kinderen vaak in de prostitutie terechtkomen. Het verhaal in Houvast, het derde boek van Linda Jansma (1967), speelt zich af in Oost- Europa, waar kinderen gestolen worden uit dorpen om verkocht te worden in rijke landen. Is China een ver-van-mijn-bedshow, Europa komt toch wel heel dichtbij.
Het verhaal begint meteen met een actiescene met een journalist, die een meisje heeft gevonden, dat is gevlucht. Deze journalist is in Oost-Europa en wordt achtervolgd door criminelen, die het op hem en het meisje Iana hebben voorzien. Vervolgens verplaatst het verhaal zich naar Amsterdam, naar Anouk van Merwede. Anouk is dierenarts en samen met haar dochter probeert ze haar leven weer op te pakken, nadat haar man negen maanden geleden bij een auto-ongeluk is omgekomen. De assistente heeft een nieuwe vriend, waar Anouk zo haar twijfels over heeft. Tot overmaat van ramp verdwijnt haar broer Ruben en wordt er bij haar ingebroken. Samen met haar dochter, de dochter van Ruben en een collega van Ruben worden er verborgen bestanden gevonden en dan worden ze echt bang, want de criminelen willen die documenten te pakken krijgen, tot elke prijs.
Houvast is opnieuw een thriller waarin Linda Jansma een maatschappelijk probleem aansnijdt. In Caleidoscoop (2010) ging het over loverboys, in Tweestrijd (2011) over huiselijk geweld, en in Houvast gaat het nu over exportkinderen. Het boek telt meerdere verhaallijnen. Ieder verhaal is in zijn eigen lettertype geschreven.
Het verhaal opent met een spannende achtervolging. Linda Jansma weet die spanning goed vast te houden door het hele verhaal heen. Nergens zakt het in. Was haar vorige boek vooral een boek voor vrouwen, dit boek zit vol actie en zal ook mannen zeker aanspreken. De personages zijn goed uitgewerkt, Linda schrijft heel beeldend. De plot zit goed in elkaar. Even waren de wizzkidds nogal ongeloofwaardig, echter nagaande hoe ik zelf was op die leeftijd, is het zeker mogelijk, dat kinderen op die leeftijd veel kennis hebben van computers, vooral als ze vaak optrekken met hun vader en zo de nodige kennis opdoen.
Linda Jansma wordt al de Nederlandse Joy Fielding genoemd. Door een moeilijke jeugd en persoonlijke ervaringen weet Linda Jansma als geen ander haar personages veel diepgang en overtuigingskracht te geven. Linda schrijft over sterke vrouwen die zich een weg terugvechten in de maatschappij, ondanks pijn en tegenslag, net zoals zijzelf heeft moeten vechten om te overwinnen. Ze zegt zelf in een interview, dat ze iemand is van twaalf ambachten en dertien ongelukken. Dat vind ik niet helemaal waar, zij blijft niet veertig jaar op dezelfde plek zitten en heeft de moed om iets anders te gaan doen. Linda schrijft over onderwerpen waarvan zij vindt dat er aandacht aan moet worden besteed, zoals huiselijk geweld. Daar is al meer over bekend, maar over exportkinderen is niet zoveel bekend.
Was ik wat gevoelens betreft heel betrokken bij Tweestrijd, bij Houvast is dat toch anders. Tweestrijd is een ontroerend psychologisch verhaal, Houvast is meer een actiethriller. Zeker een degelijk verhaal met een goede plot, maar voor mij toch minder aansprekend, ook al is het een spannend boek.