De olijfboom gaat over Helena en haar gezin die op vakantie gaan naar Cyprus. Het verhaal wordt voornamelijk vanuit Helena en haar zoon Alex vertelt. De perspectieven wisselen elkaar wat af. Een dagboekfragment van Alex wordt gevolgd door een stuk verhaal vanuit Helena's standpunt. Het boek is geen verhaal die we van Lucinda Riley gewoon zijn. Er is niet teruggekeerd naar een ver verleden. Het boek beslaat ongeveer 10 jaar.

Helena gaat met haar gezin op vakantie naar Pandora, het huis dat ze heeft geërfd. Het huis waar ze vierentwintig jaar geleden op vakantie was en waar ze voor het eerst verliefd werd. Haar reis naar Pandora confronteert haar echter met de geheimen die ze heeft. Haar man William en haar zoon Alex weten niet wat Helena verzwijgt. Op Cyprus kan ze echter niet langer weg lopen van haar verleden. Of zoals Riley het schrijft, haar verleden en heden botsen met elkaar. Ze kan haar verleden niet langer verborgen houden. Maar wat zal er gebeuren als ze haar geheimen verklapt? Raakt ze dan niet alles kwijt?

De schrijfstijl was anders dan we van deze auteur gewoon zijn maar dat maakte het niet minder aangenaam. Er zat ook meet humor in dan in haar andere boeken. Vooral de dagboekfragmenten van Alex toverden vaak een glimlach op mijn gezicht tijdens het lezen. Met dit boek waagde ze zich aan een ietwat ander genre maar ze wist me nog steeds te bekoren. Als ze nog zo'n verhaal uitbrengt zal ik het ook weer heel snel in huis halen. Een verhaal om mee te ontspannen en om van te genieten.