Dit is het verhaal over Sara, 19 , ze heeft Asperger. Ze woont bij haar vader .Omdat ze een dromer is, heeft ze moeite werkelijkheid en fantasie gescheiden te houden. Op een dag ontmoet ze Sem, een illusionist die op zijn grote doorbraak wacht. Hij valt meteen voor Sara. Voor haar is dat allemaal nogal gecompliceerd en nieuw. Het maakt haar onzeker. Sara is niet zozeer onder de indruk van Sem, maar wel van een imaginair wezentje, Beesje, dat door Sem bedacht is.De rol die Beesje in hun relatie speelt is erg groot, ze worden gedwongen een weg te kiezen die niet zonder gevaar is .
Je leert Sara kennen als iemand die nogal op zichzelf is, ze leeft in een imaginaire wereld. Door de Asperger kan ze niet goed onderscheiden wat echt is en wat niet. Ze probeert alles zo normaal mogelijk te doen maar je merkt dat ze anders is. Je leert haar in de loop van het boek beter kennen en komt er dan ook achter wat de reden of de oorzaak is dat ze in een eigen wereldje leeft. Toch is ze niet een persoon waar je je makkelijk mee kan identificeren , integendeel. Het kostte mij nogal wat moeite om me in haar te kunnen verplaatsen.
In Sem kan je je iets makkelijker verplaatsen, hij heeft wel iets waardoor je hem mag maar ook dit is niet altijd even makkelijk. Beesje is grappig, ik kon me in hem wel een beetje verplaatsen.
Het verhaal leest niet makkelijk, omdat je je bij elke bladzijde moet afvragen of het echt gebeurt of in de fantasie van Sara.. het is een verhaal dat van de hak op de tak springt. Er zitten flashbacks in, waardoor je de draad van het verhaal regelmatig kwijtraakt. Soms staan er tekeningen in of een paar zinnen op een bladzijde , dat leidt mij alleen maar af. Waarschijnlijk is dat de gedachtegang van Sara. Ook is er een tweede verhaallijn, in het begin vraag je je af wat dat met elkaar te maken heeft, maar aan het eind van het verhaal kom je daar achter. Het eind is anders dan ik gedacht had en zeker wel passend bij de rest van het verhaal.
Het is bijzonder boek, geen thriller of fantasy zoals je gewend bent. Je moet je hoofd er wel bijhouden. Er zit een apart soort humor in, waardoor je wel verder wilt lezen.