Hoewel dit boek omschreven wordt als literaire thriller lijkt het lange tijd meer op een roman. De familieverhoudingen van de familie Hermansson worden uitgebreid beschreven waardoor je de verschillende personages goed leert kennen. Ze komen bij elkaar voor een familiefeest waar eigenlijk niemand zin in heeft. De verhoudingen tussen de familieleden zijn gespannen, het lijkt wel of ze geen binding met elkaar hebben. Na de eerste avond samen gaat het heel erg mis. Twee familielieden verdwijnen in korte tijd, het lijkt alsof ze van de aardbodem zijn verdwenen. Dan verschijnt inspecteur Barbarotti pas en komt er tevens wat meer vaart en spanning in het verhaal. De rol van Barbarotti in het verhaal is niet erg groot en de oplossingen komen hem min of meer aanwaaien. Dit vond ik onrealistisch en teleurstellend. Ook hoe de verschillende familieleden op hun manier omgaan met de verdwijning van hun geliefden was bij sommige personages vreemd en ongeloofwaardig.
De sterke kanten van dit boek vond ik de geweldige schrijfstijl en de humor, vooral in het eerste gedeelte.