Isabel Allende schrijft heel kleurrijk en beeldend. Ze weet als geen ander gelijk een prachtig decor te beschrijven, zonder oeverloze details. Haar schrijfstijl is dromerig, geheimzinnig en krachtig. Haar personages zijn authentiek, moedig en sterk. Vaak vermengd ze historische gebeurtenissen met familie - en liefdesverhalen. Veel van haar boeken worden gerekend tot het genre magisch realisme. Ehh, en dat is? Ik heb Wikipedia er even bijgehaald. Het magisch realisme is een stroming die een realistische weergave van de echte wereld geeft, terwijl ook magische elementen worden toegevoegd. Blijkbaar hou ik daar van!

Alles wat ik hierboven heb beschreven vind je terug in haar boek Het eiland onder de zee. Ik zou zeggen een heerlijk kenmerkende Allende. Het verhaal begint in het 18e-eeuwse Haïti, toen nog Saint-Domingue en een Franse kolonie. De mooie Zarité wordt op jonge leeftijd als slavin verkocht aan een plantage-eigenaar. Deze Fransman, Toulouse Valmorain, neemt met enige tegenzin de suikerplantage over van zijn zieke vader.

De levens van beide personen blijven onlosmakelijk met elkaar verbonden tegen de achtergrond van de slavenopstand en onafhankelijkheid van Haïti. Het is een prachtig verhaal over vrijheid, liefde, onrechtvaardigheid, wilskracht en hoop, met een heleboel realisme en een beetje magie.