Het boek ochtendkoorts mogen lezen voor de leesclub, erg leuk dat ik daar met mee mocht doen.
Nog niet eerder had ik van deze schrijver gehoord, wel was ik geïnteresseerd in het boek.
Ik lees "graag "boeken die over belevingen, ontsnappingen etc in een concentratiekamp gaan.
Natuurlijk was dit niet het hoofdonderwerp van het boek, toch komt het even ter sprake.
Het boek heeft een mooie aangename kaft, twee mensen intiem op een bankje in de winter.
Het is niet een dik boek en de schrijfstijl is makkelijk, waardoor het voor mij vlot uitleest.
Heel mooi dat er stukken van brieven van zijn vader en moeder in het boek verwerkt zijn, waardoor het verhaal heel mooi en eerlijk aanvoelt.
De brieven zijn in het begin afstandelijk en later worden deze steeds warmer en spreekt er meer liefde uit.
Je kunt alleen maar hopen dat Miklos en Lili bij elkaar komen en hun ziekte overleven.
Tevens vind ik Harry erg leuk, misschien doordat hij zo eerlijk is over zijn impotentie na de periode in het concentratiekamp en het feit dat daar zo luchtig en ook wel een beetje grappig over geschreven word.