Net als in het eerste deel van deze reeks begint ook dit boek in het verhaal. Alleen krijgen we nu niet Sorcha’s verhaal te lezen maar dat van haar drie kinderen. Teagan, Eamon en Brannaugh komen nadien nog wel voor in het verhaal, maar vooral in deze introductie komen we iets meer te weten over hoe het hen verder is vergaan.

Het verhaal speelt zich echter grotendeels af in het heden. In het eerste boek zocht Iona haar toevlucht in Ierland en ontdekte toen haar verre familieleden. Ze leerden elkaar beter kennen en vormen nu samen opnieuw een trio. Net als Sorcha’s kinderen heeft elk van hen een affiniteit voor dieren. Bij Iona zijn dat paarden, bij Branna – de oudste van de drie zijn het honden en Connor de enige zoon heeft een affiniteit voor buizerds. Zijn werk op de valkenierschool is hem dan ook helemaal op het lijf geschreven.

De O’Dwyers vormen een hechte kliek. Branna, Connor en nu ook hun nichtje Iona, maar hun familie wordt aangevuld met hechte vrienden. Iona’s geliefde Boyd bijvoorbeeld, die al jarenlang bevriend is met zowel Branna, als Connor. Ook Fin en Meara horen al lang tot hun vrienden en door de gebeurtenissen in het voorgaande boek is die band alleen maar sterker geworden.

Het voelt dan ook een beetje ongemakkelijk aan wanneer Connor en Meara na al die jaren vriendschap plots meer voor elkaar lijken te voelen. Zelfs voor Connor als optimistische romanticus en kind van gelukkig getrouwde ouders duurt het eventjes vooraleer hij die gevoelens kan herkennen. Voor Meara is het echter nog moeilijker. Haar vader heeft zijn gezin jaren geleden verlaten waardoor haar vertrouwen in de liefde ver te zoeken is. Dat ze ook nog eens een uitzonderlijke piekeraar is en steeds vooruitkijkt naar alles wat nog moet gebeuren én zou kunnen mislopen maakt het er niet makkelijker op.

En dan is Cabhan er nog. Een vijand die misschien wel wat slagen heeft moeten incasseren maar nog niet verslagen is. De wraak waar hij sindsdien op zint is een motivatie die hem aandrijft en steeds meer lijkt het erop dat hij een nieuw arsenaal van vaardigheden heeft geopend.

Magische krachten, astrale projectie en zelfs tijdverschuivingen. De magie is soepel door dit ontspannende verhaal heen geweven. Het einde bevat echter geen verrassingselement waardoor de spanningsboog niet erg hoog is. ‘Gesloten hart’ is echter wel opnieuw heel vlot geschreven we leren in dit tweede deel de personages nog wat beter kennen terwijl zijzelf ook steeds meer op elkaar durven te vertrouwen.