Prachtig, meeslepend, verscheurend, verdrietig, krachtig en met veerkracht. Wat een schitterende roman, wat een pijnlijke roman. Een meisje uit Oradeur, een dorpje in Frankrijk waar de tweede wereld oorlog wel voelbaar was maar niet echt doorgedrongen, waar het onschuldige leven van de hoofdpersoon zich afspeelde.
Daar waar ongehoorzaamheid levens reddend werd.
Een meisje wat liefdevol wordt opgevangen en opgevoed door nonnen en die door een uitwisseling programma in New York flashbacks krijgt uit het verleden. De moord op president Kennedy is de trigger.
En dan de hartverscheurende en schitterend eenvoudig neergezette karakters van de dorpsbewoners van Oradeur in het midden van het boek. Vragen over het waarom van deze oorlog misdaad blijven.
Ik ben blij dat ik hem gelezen heb ondanks de hartverscheurende gegevens.