Er zijn veel televisieprogramma's over mensen, die hun leven in Nederland opgeven en in een ver, vreemd land opnieuw beginnen. Vaak niet gehinderd door enige kennis van de taal in het gekozen land of van het bedrijf, dat ze daar met veel enthousiasme denken op te zetten. Ook de regelgeving in het nieuwe land stelt ze vaak voor verrassingen.
Marieke Woudstra schrijft over de olijvenboerderij in Portugal, die hoofdpersoon Marjolein, hier Maria genoemd, samen met Bart, haar partner, runt. In tegenstelling tot de tv-personages heeft ze zich grondig geïnformeerd, heeft gezorgd voor afzetmogelijkheden in Nederland, waar haar dochters hulp bieden, en ze spreekt de taal goed.
Ze is zeer geïnteresseerd in de geschiedenis en de gebruiken van het Portugese platteland en daarover schrijft Marieke met verve. Het is boeiend om te lezen over alle eet- en kookgewoontes, over de olijventeelt en de manieren waarop alles dient te gebeuren. Ze raakt bevriend met een groot aantal van de dorpsbewoners.
Schrijnend is het tekort aan jonge mensen: alle jongeren hebben bij gebrek aan werk het platteland verlaten en oude mensen houden de boel zoveel mogelijk gaande.
Het is boeiend om te lezen, geschreven in goed lopend Nederlands. Soms is het wat veel: je kunt ook teveel willen beschrijven en uitleggen. Maar over het algemeen was het een informatief en prettig leesbaar boek.