Schrijver M.P.O. Books (of Marco Books) begon in de jaren tachtig al met schrijven, maar pas in 2004 kwam zijn debuut Bij verstek veroordeeld uit. In 2005 volgde De bloedzuiger en in 2006 Gedragen haat. Deze drie boeken en de boeken die hij daarna schreef hebben allemaal dezelfde hoofdpersoon: Bram Petersen van politiedistrict Heuvelrug (Utrecht). In zijn boeken kijk je mee met een rechercheteam dat een moord oplost. Het nieuwste boek in de reeks, De dood van Callista de Vries, kwam afgelopen mei uit en belooft weer net zo'n spannende misdaadroman te zijn als de eerder verschenen delen rond rechercheur Petersen. Leuk detail: van 2002 tot 2008 schreef M.P.O. Books ook recensies voor Crimezone.
De dood van Callista de Vries gaat zoals altijd over een moord en het onderzoek ernaar in de omgeving van de Utrechtse Heuvelrug. Dit keer is het door een duikteam gevonden slachtoffer Callista de Vries, een jonge studente uit Utrecht, die al twee dagen vermist werd. Behalve de vraag wie haar vermoord heeft, is het echter ook nog de vraag wie Callista nou eigenlijk echt is. Doordat ze wordt gevonden door haar ex-vriend lijkt de dader in de schoot van het rechercheteam geworpen te worden, maar er vinden al snel allerlei ontwikkelingen plaats die naar andere mogelijke daders wijzen. Het rechercheteam heeft hier toch niet zon simpele zaak aan, en daarbij vindt er ook nog een drama in het persoonlijke leven van Petersen plaats. Zal de moordenaar gevonden worden, en wie is Callista?
De dood van Callista de Vries is vanaf het begin spannend. Van zodra het lijk van Callista door het duikteam gevonden is, lijkt de dader meteen gevonden en denk je als lezer dat de spanning al verloren is, maar dan duiken er andere bewijsstukken op en ga je van mogelijke dader naar mogelijke dader. De afwisselende verhaallijnen over het persoonlijke leven van de rechercheurs geven je als lezer een mooie achtergrond van het rechercheteam, waardoor je je beter in hen in kunt leven. Doordat er geen sprake is van een alwetende verteller en je echt alleen maar de gedachten krijgt van rechercheurs en potentiële daders blijft het ook voor de lezer tot de laatste bladzijde maar de vraag wie het heeft gedaan, en belangrijker, waarom.
Het boek bevat veel verwijzingen naar de Utrechtse Heuvelrug en omgeving, wat leuk is als je bekend bent in de streek, maar wat verwarrend als je deze omgeving niet kent. Namen van plekken worden te pas en te onpas gebruikt en als je er geen beeld bij hebt, kun je plekken snel door elkaar gaan halen. Ondanks deze erg lokale setting blijft De dood van Callista de Vries van start tot eind een spannend boek waarin het geheel netjes is afgewerkt, zodat je aan het einde niet met onbeantwoorde vragen blijft zitten. Het is ontzettend fijn om een misdaadroman te lezen waarin de dader niet al op de helft gekend is en je alleen zit te wachten tot de recherche hier ook achter komt.