Elk jaar verdwijnen er jonge vrouwen in de duistere wereld van de prostitutie. Vaak beginnen ze vrijwillig, om er al snel achter te komen dat stoppen onmogelijk is. De vrouwen laten bedroefde familieleden achter, die een heel ander leven voor hun dochter willen. Walter Schierink en Gem Beaudette zijn gespecialiseerd in het opsporen en redden van jonge prostituees. Ze runnen samen een klein detectivebureau in Rotterdam. Walter werkte vroeger als rechercheur bij de Amsterdamse zedenpolitie en Gem was drugsverslaafd en werkte zelf in de prostitutie.
Als op een dag een radeloze vader hun kantoor binnenstapt, die zijn dochter Valerie zoekt, denken Walter en Gem een doorsnee zaak aangenomen te hebben. Maar dan wordt Walter bedreigd door mensen uit de vrouwenhandel en raken zij steeds verder verzeild in het criminele netwerk.

‘De verloren dochters’ is het debuut van Arjan Hoks. Hij werkt als beleidsadviseur bij de provincie Friesland. Het boek speelt zich af in Rotterdam, waar Arjan ook gewoond heeft. De auteur heeft een gemakkelijke en prettige schrijfstijl en zet zijn personages duidelijk neer. Gem die niet van stoppen weet en zich vastbijt in een zaak. En gevoelsmens Walter die weinig geduld heeft en daardoor nogal wat fouten maakt. Het verhaal komt wat traag op gang en weet ook niet de hele tijd te boeien. Misschien door de nauwkeurige weergave van alles? Echt spannend is het verhaal niet, terwijl het onderwerp zich daar absoluut voor leent. Ook gaf de auteur iets teveel weg, waardoor de plot te snel duidelijk was. De ‘Verloren dochters’ heeft wel iets weg van de boeken van Baantjer en dat is zeker een compliment. Leuk om weer eens een misdaadroman van een mannelijke auteur te lezen.