Aan het einde van de 19de eeuw is baron Hausmann bezig om Parijs te moderniseren. Brede boulevards en andere moderniteiten moeten de stad grandeur geven. Rose Bazelet woont in Rue de Childebert, vlakbij de Eglise St-Germain-des-Prés. Jarenlang zijn zij, haar man Armand en de buren ervan overtuigd dat hun straat gespaard zal blijven, maar dan is er plotseling de brief van de prefect dat ook hun straat met grond gelijk zal worden gemaakt om ruimte te maken voor de Boulevard Saint-Germain.

Armand, de man van Rose, is 10 jaar geleden overleden. Op zijn sterfbed waren zijn laatste woorden "Behoed ons huis, Rose. Laat die baron, die keizer niet....". In het huis van Rose en Armand hebben vier generaties Bazelet gewoond en Rose kan zich geen ander huis wensen. Vastbesloten om haar man`s laatste woorden ten uitvoer te brengen, verzet Rose zich op alle fronten. Helaas zonder enig resultaat. Als de buren uit de Rue de Childebert zich langzaam overgeven en verhuizen, neemt Rose een besluit.

Het huis waar jij van hield is één lange brief van Rose aan haar overleden man Armand. Ze beschrijft alle gebeurtenissen in het heden en verleden in haar eigen leven in de Rue de Childebert. Haar ontdekkingen gedurende haar leven en ook haar zwijgen over bepaalde gebeurtenissen. De overeenkomst van de hele brief is het huis.

Tatiana de Rosnay is er prachtig in geslaagd om de sfeer van eind negentiende eeuw neer te zetten. Door middel van historische gebeurtenissen, bekende plekken in Parijs, maar ook boeken is het tijdbeeld compleet. De liefdevolle brief van Rose is ontroerend en realistisch tegelijk. Heel mooi hoe De Rosnay een huis zo`n hoofdrol in het boek heeft gegeven. Het boek is geen moment saai en boeiend tot de laatste bladzijde. Het is echt genieten van de schrijfstijl van Tatiana de Rosnay, welke zeer passend is bij dit boek.