Omdat ik enorm geniet van mooie taal - soms is het verhaal voor mij zelfs ondergeschikt aan die taal - en van poëtisch taalgebruik, zoals Jente Jong in haar roman 'Het intieme vreemde' meer dan behoorlijk aanwendt, komt dit boek zeker op de plank met favorieten.
De moeder van Jente Jong overleed toen ze nog erg jong was. Dit thema zit mooi verweven in haar roman. Jong kan haar creatieve eigenschappen kwijt in haar job als theatermaker, actrice en auteur.

In het boek zoekt Sarah, de protagonist, haar moeder. Haar vader heeft dit onderwerp begraven, hij praat er nooit over. Sarah ziet het toneelspelen niet meer zitten en werkt vanaf dan aan de kassa in een Albert Heijnwinkel. De ware reden van deze carrièreswitch is het vermoeden, of misschien wel de zekerheid, dat haar moeder er werkt.
Ondertussen wordt Sarah uit haar theatergezelschap geweerd. Ze leeft in een soort van droomwereld, waarin ze van moeilijkheden wegloopt of ze aanpakt als ware zij een onderdeel van het nieuwe theaterstuk waarin ze denkt te spelen.
Thema’s als verlies en uiteraard ‘de liefde’ worden in dit boek op een sublieme wijze uitgewerkt. Het boek leest als een trein, maar het vraagt de nodige aandacht van de lezer. Een aanrader.