Wanneer het op een echt detectiveverhaal en ingenieus speurwerk aankomt blijven de boeken van Agatha Christie tot de absolute top behoren.
De figuur van Hercule Poirot spreekt daarbij wellicht het meest tot de verbeelding.

Dit boek begint bij de ontmoeting met de wat vreemde Shaitana, een verzamelaar van - naar hij beweert - perfecte moordenaars. Moordenaars wiens moord nooit is ontdekt door de politie.
Op een bridge avond met vrienden wordt hij echter zelf vermoord. Hercule Poirot en hoofdinspecteur Battle van Scotland Yard, die daarbij ook aanwezig waren kunnen zo onmiddellijk beginnen het onderzoek naar de moordenaar onder de vier verdachten.

Poirot en Battle doen dit elk op hun eigen manier. De hoofdinspecteur doet dit in de meer klassieke politie aanpak. Poirot door maar wat rond te vragen en ogenschijnlijk nutteloze informatie te verzamelen.
Tot op het laatste zet Agatha Christie de lezer op het verkeerde been. De 'verdachte' blijkt het uiteindelijk toch niet gedaan te hebben. Pas op de laatste bladzijden komt Poirot met de werkelijke toedracht en de echte moordenaar.

Een Agatha Christie is altijd een aantal uren goede en spannende lectuur.