Na Het uur nul was dit het tweede boek van Finder dat ik gelezen heb en weer zijn er een aantal gelijkenissen te maken met het werk van Robert Ludlum. Zowel in de manier waarop Finder zijn verhaal weet te vertellen, als in de verschillende lagen die steeds om het plot van het boek heen lijken te liggen. Toch vond ik dit boek wat minder dan Het uur nul, maar dan voornamelijk omdat ik zelf niet zo'n liefhebber van boeken die zich voornamelijk in het oude Rusland afspelen. Het bekende thema van KGB tegen CIA - hoe goed ook geschreven - kan mij niet meer zo boeien, terwijl het altijd weer een verhaal apart is om al die moeilijke namen steeds maar weer te onthouden. Een aardig boek derhalve, voor de liefhebbers van het genre.