Wat mij als eerste opvalt is die mooie quote van Francis Querles:
I wish thee as much pleasure in the reading, as I had in the writing.

Ik heb met kippenvel zitten lezen.

Het is een vlot geschreven verhaal over een stel vrienden die in de laatste klas van de middelbare school zitten: Demi, Eline, Sven en Arnold.
Op een avond als Demi bij Sven is geweest voor huiswerk en weer naar huis fietst, wordt ze aangereden door een auto die er met volle snelheid vandoor stuift.

Sven en Eline gaan samen met Arnold op onderzoek uit, ze hebben de indruk dat de politie niet voldoende aandacht voor de zaak heeft.
Via een kennis achterhalen ze door beveiligingscamera’s het merk auto, de kleur en het kenteken.
De vader van Arnold is politieagent en via zijn laptop achterhaald Arnold de naam en het adres van de dader.
wat volgt is een spannende speurtocht vol gevaren.

Ondertussen komen we erachter dat Demi in een witte, soort tussen geesten-dimensie zit, waar ze niet uit kan.
Daar ontmoet ze Daan en Egbert.
Samen met Daan, een iets oudere jongen en Egbert, een oude man, komen ze erachter dat ze alle drie op dezelfde plek en op dezelfde manier om het leven zijn gekomen.
Egbert graaft diep in zijn geheugen en komt met de zogenaamde Nirvana-theorie om contact te leggen met de echte wereld en uit deze dimensie te ontsnappen.

Zal het ze lukken?
Op school gaat ondertussen ook niet alles van een leien dakje, de ouders worden wantrouwig.
Sven, Eline en Arnold komen in contact met Tom, een vriend van Daan.

Het leest vlot weg en is spannend, de hoofdstukken zijn goed ingedeeld en door de hoofdstukken te voorzien van korte, bondige titels is gelijk duidelijk wie, wat, waar terwijl je schakelt tussen de personen en dimensies.

Het boek krijgt van mij 4 ****

Zeker gezien dit een debuut is van een nog jonge schrijfster, hoop ik dat ze in de toekomst blijft schrijven en nog verder zal groeien.