Moe Reed is rechercheur en Aaron Fox is privé-detective. Samen moeten ze het raadsel oplossen van de verdwijning van – en waarschijnlijk de moord op – de zeventienjarige Caitlin Frostig. Caitlin is een keurige hardwerkende studente uit een goede familie, met een net vriendje, Rory. Uiteraard blijkt gaandeweg het verhaal dat diepe waters stille gronden hebben…

Het is al wat langer geleden dat ik iets van Jonathan Kellerman las en helaas werd ik een beetje teleurgesteld met dit verhaal. Wat er goed aan is, is het feit dat blijkt dat Moe en Aaron halfbroers zijn. Maar… hun moeder is blank. Aaron’s vader was zwart en Moe’s vader, een collega van Aaron’s vader, was blank. Dus Aaron en Moe lijken in de verste verte niet op elkaar. Vanwege hun lastige jeugd (vader dood, andere vader ook dood, moeder aan de drank) hebben ze niet veel met elkaar op. Toch worden ze nu gedwongen samen te werken en gaandeweg ontstaat er bij beiden enig begrip. Kellerman heeft dit heel goed neergezet, maar de humor is niet vergeten. Dan het verhaal over de verdwijning. Helaas, dat is niet half zo goed neergezet. Het is eigenlijk vrij saai en taai. Het zit vol met standaardfiguren en standaardgebeurtenissen. Dan komt bovendien ook nog heel even Alex Delaware om de hoek kijken, maar hij speelt slechts een bijrol. Had die man dan maar weer een grotere rol gegeven, dan was het boek wellicht een stuk leuker geworden. Nu blijft het helaas hangen op verschillende gedachten en dat komt het geheel helaas niet ten goede. (Door: Jannelies Smit)