Geniver en haar man Art zijn 8 jaar geleden bij de geboorte hun dochtertje Beth verloren. Geniver heeft er veel moeite mee om dit te verwerken, wat dan ook nog niet wil lukken.
Art is verder gegaan met zijn leven als succesvol zakenman, maar het lukt Gen, zoals ze meestal afgekort genoemd wordt niet om haar leven weer op te pakken. Ze is schrijfster, maar sinds de dood van hun dochtertje is er niks meer uit haar handen gekomen.
Art wil proberen om weer samen een kindje te krijgen. Een aantal jaren geleden hebben ze het via IVF tevergeefs geprobeerd, maar Geniver ziet het allemaal eigenlijk nog helemaal niet zitten.
De dag na een bezoek aan een gynaecoloog krijgt Geniver bezoek van een vrouw. Een erg zenuwachtige vrouw die haar weet te vertellen dat hun doodgewaande dochtertje helemaal niet dood is.
Onmogelijk natuurlijk, maar de vrouw leek zo eerlijk, dus de twijfel slaat toe. En dat is nog niet alles, deze vrouw beweert ook nog dat Art er vanaf weet.
Voor het verjaardagsfeest van Art komt diens bemoeizuchtige zus Morgan over om Geniver te helpen om alles in goede banen te leiden. Art heeft zijn zus pas op latere leeftijd leren kennen, ze hebben alleen dezelfde vader. Een vader die niks van Art wilde weten en die Morgan nogal gevoelloos heeft opgevoed.
Geniver kan de succesvolle en knappe Morgan niet uitstaan, maar omdat ze het enige nog levende familielid van Art is accepteert ze haar.
Op het verjaardagsfeest verschijnt ook Lorcan. Een vroegere vriend van Art die in de beginjaren van Loxley Benson, het bedrijf van Art, is gegooid. Naar het schijnt omdat hij de vrouw van een klant had verleid. Een echte rokkenjager dus. De meeste mensen op het feest zijn niet zo blij met de komst van Lorcan op het feest, maar Geniver kan het goed met hem vinden. Hij heeft door dat Geniver ergens mee zit.
Als Geniver hem in vertrouwen neemt en ze met z'n tweeën op onderzoek uitgaan raakt het verhaal in een stroomversnelling. Wie is er nog te vertrouwen en wie zit er in het complot? Het ene naar het andere puzzelstukje valt op zijn onwaarschijnlijke plaats.

Geniver is de ik-figuur in het boek. Zij is meestal aan het woord. Maar af en toe komt er tussen de hoofdstukken door iemand anders aan bod. Een kind. Door het boek heen heb ik verschillende ideeën gehad over wie dit kind kon zijn en of het iemand uit het verleden of het heden is.
Ruim voor de helft van het verhaal had ik het idee dat ik het al wel opgelost had, maar nee. Ik zat er niet eens in de buurt.