een dosis humor om de pijn te verzachten en een goed plot zijn de sterke kanten van deze thriller.,Hoe de Vlaamse thrillerschrijvers het doen, is natuurlijk het geheim van het paleis, maar bijna elke auteur van naam produceert zon beetje elk jaar een nieuw boek. Aspe is de kampioen met twee per jaar, maar hij wordt op de voet gevolgd door in Vlaanderen beroemde schrijvers als Stan Lauryssens en Luc Deflo met een titel per jaar.
Dit keer was Luc Deflo aan de beurt. Zijn Mechelse rechercheduo Bosmans en Deleu duiken in de wereld van de hoeren om een merkwaardige zaak op te lossen. De doden vallen bij bosjes, een jonge en een oude prostituee, een verdachte pedofiel, een mogelijke pooier, links en rechts worden moorden gepleegd. Vanaf het begin is de oude hoer de verdachte en de politie jaagt achter haar aan. Het besef dat er meer aan de hand is, dringt maar langzaam tot de speurders door. En als de waarheid bij inspecteur Deleu eindelijk als een trage zonsopgang doorbreekt, dan is het te laat. De verdachte is slachtoffer geworden in een bizarre en sinistere ontknoping op een woonschip.
Met Hoeren is Deflo weer terug bij zijn vertrouwde speurdersduo Bosmans en Deleu van de Mechelse justitie. Inmiddels is hij een nieuwe serie gestart over Cel 5, een speciale politie-eenheid die zich richt op ernstige misdaden waarbij kinderen zijn betrokken. De strijd tegen deze laagste vorm van menselijk gedrag is in België nog steeds een gevoelig onderwerp. Zal het trauma-Dutroux ooit uit het collectieve geheugen van Belgen verdwijnen? Pieter Aspe grijpt in zijn nieuwste boek terug op de Bende van Nijvel en Dutroux. Luc Deflo houdt het bij de schemerige wereld van de pedofiele mannen.
Ook in Hoeren gaat het balletje voor de rechercheurs rollen vanwege twee achtergelaten kinderen. Een callgirl is als eerste slachtoffer gevallen en haar kinderen worden s morgens door de vriendin van Deleu verkleumd bij een bushokje gevonden. Een aangrijpend relaas van twee kleintjes die maar niet begrijpen waarom mama niet komt doet je naar adem happen.
Luc Deflo heeft een bijzonder bloederig verhaal geschreven. Zelfs voor de grofste vormen van geweld deinst Deflo niet terug. Dat is soms even slikken. Maar hij weet wel de juiste snaar te raken. Pittige dialogen, een dosis humor om de pijn te verzachten en een goed plot zijn de sterke kanten van deze thriller. Het gekibbel tussen de hoofdrolspelers van de politie, de angsten van Deleu, zijn schuldgevoel over een eerdere scheiding en zijn kinderen uit dat eerste huwelijk maken dat Hoeren veel meer dan een doorsnee speurdersroman is.