Oliver is het derde boek van Edward van de Vendel over de jongens Tygho en Oliver. Ons derde lichaam en De dagen van de blue grass liefde gingen meer over Tygho, maar in Oliver krijgt Oliver eindelijk een stem. Edward van de Vendel schrijft met dit boek een mooi boek, maar hij maakt het verhaal niet echt toegankelijk. Wellicht is drie boeken over dezelfde thematiek wat veel?

Oliver woont met mor en far en zijn neef Bendik in Noorwegen. Op een dag mag hij invallen bij het nationaal voetbalteam, als keeper. Hij speelt zo goed dat hij een basisplaats krijgt. Zijn vader was niet te kijken. Wanneer hij thuiskomt, hoort hij dat zijn vader een andere vriendin had en dat zijn moeder hem het huis uit heeft gegooid. Vanaf dat moment staat Olivers wereld op zijn kop. Samen met Bendik, die zijn vader verloor, gaat hij terug naar het zomerhuisje waar ze elke zomer heen gingen...

Oliver is een indrukwekkend, maar niet vlot lopend verhaal. Het verhaal bevat niet veel actiespanning, maar staat bol van de psychologische spanning. Dat maakt het verhaal wel mooi, maar niet heel toegankelijk. De thematiek in het verhaal past bij meerdere boeken van Van de Vendel. Toch komt deze thematiek in dit boek minder naar voren dan in de andere twee boeken. Het mooie uit dit boek is dat Oliver eindelijk een stem krijgt. Wanneer je de andere twee boeken hebt gelezen, heb je een beeld van hem, maar weet je niet of dit beeld klopt! Oliver helpt je een nieuw beeld te vormen.