De Amerikaan Craig Parshall is niet zo bekend in Nederland, terwijl hij toch al een aantal bestsellers op zijn naam heeft staan en boeken van hem op de New York Times Best Seller List en CBA-bestsellerlist hebben gestaan. Zijn boeken zijn in verschillende talen vertaald en kenmerken zich doordat religie een belangrijke rol in zijn verhalen speelt. De meeste van zijn boeken komen in serie voor, waaronder Het einde, de Trevor Black-serie en Waarheid en Recht. Vermoorde onschuld is het derde boek uit de laatstgenoemde serie. Behalve auteur is hij ook advocaat.

Tijdens de huwelijksreis van advocaat Will Chambers en zijn vrouw Fiona in Cancun wordt de ontvoerde Amerikaanse minister van Economische Zaken bevrijd. Niet veel later worden vier onschuldige burgers vermoord. Kolonel Caleb Marlowe, verantwoordelijk voor de bevrijding, neemt hiervan de schuld op zich, hoewel hij wel aangeeft onschuldig te zijn. Will wordt zijn advocaat en zal hem bij het Internationale Hof van Justitie vrij moeten pleiten. Een van de getuigen in de zaak blijkt een oude bekende van Will te zijn. Daardoor wordt het voor hem steeds lastiger, maar ook persoonlijker.

Vermoorde onschuld is het derde deel van de serie Waarheid en recht. Hoewel het verhaal op zichzelf staat, heeft het, vooral door een aantal vaste personages, wel enkele verwijzingen naar de voorgaande boeken. Omdat dat niet hinderlijk is, is dit deel heel goed afzonderlijk van de andere te lezen. Doordat het verhaal begint met een actiescène is het meteen boeiend en interessant, maar het levert ook een aantal vragen op. Deze worden gedurende de plot overigens wel beantwoord. Het lukt Parshall niet om dat overweldigende begin continu vast te blijven houden. Ondanks de voldoende spannende momenten, heeft het ook delen dat het een stuk minder boeiend is. Dan is het zelfs wat langdradig. Dat is jammer voor een thriller die vrij sterk begint.

De auteur heeft een religieuze achtergrond en heeft deze overtuiging in zijn verhaal verwerkt. Hij dringt de lezer zijn mening absoluut niet op, maar doordat hij zijn geloof onder andere op deze manier uitstraalt, komt het soms wel wat belerend op de lezer over. En juist die bladzijden, maar ook een aantal waar wat dieper op de rechtspraak ingegaan wordt, zorgen ervoor dat er desinteresse kan ontstaan. Dat is jammer, want Vermoorde onschuld is zeker geen vervelend boek om te lezen. De schrijfstijl is namelijk erg toegankelijk en daardoor leest het boek vlot.

Intrigerend en interessant is dat het boek een globaal inzicht geeft in de keuken van de internationale rechtspraak. In feite is het daardoor ook nog enigszins leerzaam. Ook de corruptie van (of in) de Amerikaanse politiek is een onderwerp dat niet door de auteur wordt geschuwd. Hieruit kan de lezer opmaken dat er in dat politieke systeem nog steeds niets veranderd is. Deze items, samen met de soms aanwezige spanning, maken dat Vermoorde onschuld hoe dan ook een onderhoudende thriller is.