“Monday, the lowest point of the week. A day of dark impulses. A day to snatch a child from the streets ...” (goodreads.com, 2011)

Blauwe maandag is geschreven door Nicci French. Dit is een pseudoniem voor het beroemde schrijversduo Nicci Gerrard en Sean French. Samen schrijven ze psychologische thrillers. Ze hebben al reeds vijftien thrillers en twee kortverhalen geschreven. Het is duidelijk dat hun boeken zeer geliefd zijn in België, want ze hebben er hier al meer dan zes miljoen verkocht. Blauwe maandag verscheen in 2011 en was de start van een nieuwe, achtdelige reeks waarvan reeds zes delen verschenen zijn. Jammer genoeg heeft Blauwe maandag nog geen prijzen gewonnen.
De reeks gaat over Frieda Klein, een psychoanalytica die woont in de stad vol geheimen, namelijk London. Frieda Klein is een jonge, ambitieuze vrouw die zich verdiept in de gedachten van anderen. Zelf houdt ze liever haar gedachten voor haar eigen en houdt ze werk en privé strikt gescheiden. Ze laat dan ook nooit patiënten in haar eigen huis.
In het eerste boek van de reeks raakt ze verstrikt in een verdwijningszaak van een vijfjarige kleuter. Deze zaak heeft een verband met een verdwijningszaak van tweeëntwintig jaar geleden. Alan Dekker, een nieuwe patiënt, verteld haar over zijn droom om een eigen zoontje te hebben. Later blijkt de beschrijving van de jongen uit zijn droom overeen te komen met dat van een jongetje, Matthew Faraday, die al enkele dagen verdwenen blijkt te zijn. Na lang aarzelen verbreekt ze haar beroepsgeheim en stapt ze naar de politie.
Nicci French speelt perfect in op de angsten en gedachten van de hedendaagse mens. De thema’s van dit boek zijn namelijk zeer actueel: ontvoering, psychologische problemen, … Deze thriller is zeer toegankelijk en helder geschreven, waardoor het een heel groot publiek aanspreekt. Nicci French maakt geen gebruik van termen uit het intellectueel taalregister. Dit maakt het naar mijn mening een uitstekende thriller.
Frieda klein heeft last van slapenloosheid. Wanneer ze niet meer kan slapen maakt ze een eindeloze wandeling door de stad London. Dit geeft meteen een mysterieuze sfeer aan het verhaal. Bv. de oude, verlaten steegjes waar ze ’s nachts rond loopt, worden gedetailleerd beschreven. Hierdoor krijg je het gevoel dat je mee in het verhaal zit.
Toch heeft dit boek, voor mij, enkele minpuntjes. In het eerste hoofdstuk gaat het over de verwijding van een vijfjarig meisje twintig jaar geleden. Dit wekt al meteen spanning op en geeft je aanleiding om verder te lezen. Jammer genoeg komt er daarna een verwarrend, langdradig stuk met weinig spanning. Dit komt omdat hierin veel personages worden voorgesteld die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben. Vervolgens wordt er verschillende keren gewisseld van vertelstandpunt. Dat maakt het soms moeilijk om te volgen, want je weet niet goed wie er juist aan het woord is.
Nochtans, ben ik blij dat ik het boek niet meteen aan de kant geschoven heb en toch blijven lezen ben. Je raakt redelijk snel gewend aan de wisseling van de vertelstandpunten, waardoor je toch nog kan genieten van het sterke verhaal. Naarmate het boek vordert valt alles mooi in elkaar. Net zoals het verband tussen de vele personages. Nicci French wist me keer op keer op het verkeerde been te zetten. Telkens wanneer je dacht te weten wie de dader was, kwam er weer een nieuwe wending aan het verhaal. Blauwe maandag zit vol van deze verrassende plotwendingen en onvoorziene gebeurtenissen. We hadden ook niet anders verwacht van Nicci French. Deze wendingen maken het een spannend en levendig boek. Zoals wanneer Josef door het plafond valt. Dit lijkt niet relevant te zijn, maar Josef blijkt later toch een grote inbreng in het verhaal te hebben.
De meeste boeken van Nicci French zijn op een indirecte manier gebaseerd op waargebeurde verhalen. Toch lijkt de ontknoping van dit boek pure fantasie en echt heel onwaarschijnlijk, maar zij kunnen het verhaal dan weer zo brengen dat ze ermee wegkomen. Het verhaal heeft een open einde, het is duidelijk dat het verhaal nog enkele boeken mee moet. Er zijn nog veel verhaalaspecten die nog niet afgerond zijn. Dat maakt me zeer benieuwd naar het volgende boek.
Nicci French heeft me met dit boek zeker en vast kunnen overtuigen. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik geen leesfanaat ben. Ondanks de korte hoofdstukken las het boek vlot, ook het ongecompliceerde taalgebruik maakte het boek aangenaam om te lezen. Het stadskaartje van London vooraan in het boek was leuk om Frieda te volgen tijdens haar nachtelijke wandelingen. Het maakte het verhaal een beetje realistischer voor mij.

Kortom, Blauwe maandag is een boek dat toegankelijk is voor iedereen en zal vele lezers kunnen bekoren. Als je een fan bent van spannende, psychologische verhalen is dit boek van Nicci French een echte aanrader.

Bibliografie
• French, N. (2011). Blauwe Maandag. Amsterdam: Ambo/Anthos uitgevers.
• Goodreads, (2016). Blue Monday (Frieda Klein #1). Geraadpleegd op 25 oktober 2016, via https://www.goodreads.com/book/show/10940958-blue-monday?from_search=true
• Hebban, (2016). Hebban recensie: Een thriller van het hoogste niveau. Geraadpleegd op 24 oktober 2016 via
https://www.hebban.nl/recensies/jacqueline-pf-coppens-over-blauwe-maandag
• Nicci French, (2016). Biografie van Nicci French. Geraadpleegd op 23 oktober 2016, via http://www.niccifrench.nl/biografie/
• Nicci French. (9 augustus 2016). Geraadpleegd op 23 oktober 2016, via https://nl.wikipedia.org/wiki/Nicci_French