'Paardenkracht' is het romandebuut van de Noor Lars Mytting, pas tien jaar na verschijnen werd de Nederlandse vertaling op de markt gebracht. Eerder mochten we al kennismaken met 'De man en het hout' en 'De vlamberken'.

Stond in ‘De vlamberken’ hout in al zijn vormen centraal, dan kunnen we zeggen dat het in ‘Paardenkracht’ de auto’s zijn die als kapstok voor het verhaal dienen. We maken kennis met de 34-jarige Erik Fyksen die zijn kost verdient als eigenaar van een garage annex benzinestation aan de rijksweg. Wanneer hij hoort dat de weg misschien verlegd wordt waardoor hij zijn klanten zou verliezen, neemt hij het op tegen de vernieuwing en de commercie.

Ondertussen krijgt de lezer een en ander mee over de jeugdjaren van Erik. Zo bracht hij veel tijd door op het autokerkhof bij de sloperij van Werner Grundtvig en was hij verliefd op diens dochter Tora. Zij viel echter voor Harald Jøtulen, een man die de eeuwige vijand van Erik zou worden. Hij is immers degene die de verlegging van de weg er bij de gemeente door wil krijgen en dus Eriks broodwinning kan afpakken.

Er zijn grote plannen om een nieuw en modern wegstation te bouwen, en er is plaats voor Erik. Vraag is echter of die zijn leven om wil gooien …

‘Paardenkracht’ is minder vlot verteerbaar dan ‘De Vlamberken’. De oneindige stroom technische informatie en opsommingen van auto’s is daar waarschijnlijk niet vreemd aan. Daar tegenover staat de prachtige manier van schrijven van Mytting. Het boek zadelt de lezer eigenlijk heel de tijd met een dubbel gevoel op, de laatste 100 bladzijdes zorgen er gelukkig voor dat de balans positief is.

Erik Fyksen is een man die je in je hart sluit, Lars Mytting een auteur die ons waarschijnlijk nog meermaals zal weten te verrassen.