Op het voorblad staan de eerste regels van de tekst van het lied 'Als de dag van toen' van Reinhard May. Na het lezen van dit boek, zul je deze tekst zoveel meer weten te waarderen. Het is alsof het lied voor dit boek geschreven was.

Het verhaal pakte me meteen.
In deze roman komen ontroering, liefde, haat en verlangen aan de orde in prettige, korte hoofdstukken waarin je meegenomen wordt met de gedachten van Sara wanneer ze is opgenomen in een verzorgingstehuis.
'Iedereen in de verpleging heeft het druk. Bezuinigingen. De mensen die daarover beslissen, werken tenslotte zelf niet in de zorg, noch zijn ze ervan afhankelijk.'
Zoals de auteur het leven in het verzorgingstehuis beschrijft, moet ik denken aan mijn moeder tijdens de laatste jaren van haar leven. Het is alsof ik daar weer in de huiskamer zit.

Een stuk uit een geschiedenis die we niet mogen vergeten komt hier aan de orde. Er zijn momenteel niet zoveel mensen meer in leven die zelf ervaringen hebben met hetgeen de personages doorgemaakt hebben, maar de overlevering door verhalen zal iedereen helpen onthouden.
Het verhaal van de hoofdpersonen wordt heel goed verteld, alles is goed te volgen. Er gebeurt een heleboel, maar de auteur weet alles op de juiste plaats te zetten in een ontroerend mooi einde.
Een verhaal dat het verhaal van jouw buurvrouw had kunnen zijn, zo levensecht!