Dit was het eerste boek dat ik van Fredrik Backman gelezen heb.
Gezien de recensies van de eerdere boeken van deze Zweedse auteur had ik hoge verwachtingen van het boek.
Een oudere vrouw, die coach wordt van een voetbalclub ergens in een klein dorpje, dat moest wel heel erg leuk worden.
Vooral, wanneer de desbetreffende vrouw ook nog eens helemaal niet van voetbal houdt.
En ook nog eens een enorme zeurpiet is.
Maar ja, Britt Marie is op zoek naar werk en maakt gebruik van deze geboden kans.
Het dorp, Borg , heeft verder niets, behalve een hele slechte pizzeria.
En het ligt aan de weg, maar dat is dan ook alles.

Hoewel ik in het begin erg moest wennen aan de schrijfstijl, vind ik het boek uiteindelijk toch goed geschreven.
Het soort humor in het boek, daar moet je van houden. De humor is er wel, alleen vond ik het niet aldoor even leuk.
Maar het boek heeft meer dan alleen humor, het is een heel menselijk verhaal.
Het personage van Brit Marie is erg goed beschreven, de vrouw komt goed uit de verf.
Tijdens het lezen komen we meer over haar te weten en blijkt ze helemaal niet zo irritant te zijn, maar meer ontroerend.
Ook de levenswijsheden, die in het boek staan, vind ik geweldig. Deze dingen samen maken dat ik het verhaal heel goed vind.
Kortom, ik vind het een goed geschreven, heel menselijk boek en daar houd ik van.
Ik zal zeker ook de andere boeken van Fredrik Backman gaan lezen.