Mathias, een jonge Noor, gaat op reis naar de Faroer eilanden na de breuk met zijn vriendin. Hij wordt wakker midden op straat, en kan zich niet herinneren hoe hij daar geraakt is of wat er gebeurd is. Hij wordt opgepikt door Havstein, die zich over hem ontfermt. Havstein blijkt psychiater te zijn, en leidt een soort psychiatrisch nazorgcentrum in een oude fabriek. Hier begint het langzame herstel van Mathias, omringd door de andere bewoners. Langzaamaan komt hij weer in "deze" wereld.

Dit boek is een prachtig relaas van de menselijke zwakheid, de illusies die we onszelf voorhouden, een reis door onze geest. Mathias wil niet gezien worden, niet in de belangstelling staan. Hij wil de "tweede" zijn, niet de eerste, net zoals Buzz Aldrin de tweede man op de maan was. Maar het is verdraaid moeilijk om tweede te zijn.
Het verhaal meandert als een kleine rivier door het landschap, het landschap van de verlaten Faroer eilanden en dat van de menselijke geest. Prachtig verteld.