De zaak Aurelia is het vierde boek van Gaston van Camp. Het is een
historische thriller die frappante overeenkomsten vertoond met de meest recente Romeinse thriller van Steven Saylor. In Het oordeel van Caesar (2004)beschrijft Saylor onder andere een reis naar Alexandrië en een stranding na een bootreis. Hoofdpersoon is de Romein Gordianus die vergezeld wordt door zijn vrouw, een reusachtige en weinig spraakzame man die hem beschermd, en een jolige tweeling. Op reis wordt Gordianus verliefd op een andere vrouw en zijn er de onvermijdelijke relationele problemen.

Werkelijk ál deze elementen heeft Van Camp in De zaak Aurelia verwerkt, maar dan in een geheel nieuwe volgorde en verhouding. Je kunt nog net niet zeggen dat de Vlaamse auteur plagiaat bedrijft, maar er lijkt wel sprake te zijn van jatwerk. Oké, de Romein heet bij hem niet Gordianus maar Grafikos. Deze Romeinse staatsburger krijgt van een rijke stadsgenoot de opdracht een vroegere geliefde op te sporen omdat ze geld zal erven. Dat is de originele aanleiding voor dit boek. Net als Gordianus in Het oordeel van Caesar raakt Grafikos op een gegeven moment onbedoeld verwikkeld in een machtsstrijd.

Deze pennenvrucht van Van Camp is een aardige avonturenroman die genoeg leesgenot biedt om door te lezen. Grafikos heeft echter zijn opdracht ruim voor het einde vervuld, waarna het verhaal nog even voortsukkelt. De zaak Aurelia is beslist niet slecht, maar het boek van Saylor is beduidend beter. Vanwege de realistische historische setting krijgt Van Camp de derde ster.