Charlie Jane Anders, de schrijfster van het formidabele en vooral originele All the birds in the sky, is een topwijf. Niet alleen vanwege haar laatste boek, maar ook om wat ze daarvoor allemaal gezegd, geschreven en gedaan heeft: ze heeft sciencefictionverhalen gepubliceerd in/op Tor.com, Strange Horizons en Flurb, en geschreven voor McSweeney's, ZYZZYVA, Salon, The Wall Street Journal, Publishers Weekly, San Francisco Bay Guardian, Mother Jones, en de San Francisco Chronicle.
Er zijn verhalen en essays van haar verschenen in Sex For America: Politically Inspired Erotica, The McSweeney's Joke Book of Book Jokes en That's That's Revolting!: Queer Strategies for Resisting Assimilation. Ze heeft evenementen georganiseerd, zoals de 'ballerina pie fight', de Cross-Gender Caravan, en de Bookstore en Chocolade Crawl in San Francisco, ze jureerde voor de James Tiptree Jr. Award en voor de Lambda Literary Award, is oprichter van Writers with Drinks, en oprichter en mede-redacteur van de sciencefictionblog io9. Met dat laatste is Anders in 2016 gestopt om zich volledig op het schrijven van boeken te richten. Geen slechte keuze, want al direct schrijft ze een boek waarmee ze de Nebula Award voor Best novel wint. All the birds in the sky is een terechte winnaar, want er zijn de laatste decennia maar weinig boeken verschenen met zulke interessante, levendige personages over wiens avonturen zo smakelijk wordt verteld.

De twee hoofdpersonen zijn op allerlei vlakken elkaars tegenpolen, behalve op het gebied van buitenbeentje zijn. Patricia Delfine groeit op in een gezin waar het niet prettig toeven is, vanwege een bijzonder onplezierige zuster. Patricia ontdekt als jonge tiener dat ze - soms - met dieren kan communiceren. Vanwege de onaangename thuissituatie dwaalt Patricia graag door het bos en tijdens een van de tochten verstoort ze het Parliament of Birds, dat daardoor een eigenaardig verloop kent. Patricia krijgt de opdracht om uit te zoeken wat het antwoord is op deze eigenaardige vraag: "Is a tree red?". Het hoeft niet direct, ze mag er best een tijdje over nadenken, maar ooit, op het juiste moment, moet ze antwoord geven.

Laurence (en waag het niet om zijn naam af te korten!) Armstead vindt wetenschap, en dan met name techniek, geweldig en hij is dan ook altijd bezig om 'gadgets' te maken. Om zich uit allerlei nare situaties te redden, maakt hij bijvoorbeeld een 2-seconden tijdmachine, omdat die paar seonden net genoeg zijn om de ergste pesterijen te kunnen ontlopen.

Als klasgenoten zijn ze een beetje tot elkaar veroordeeld, maar voelen ze zich toch ook sterk met elkaar verbonden. Totdat Laurence getuige is van een gesprek tussen Patricia en een kat. Dat schokt hem tot in het diepst van zijn wetenschappelijke ziel en hij houdt Patricia daarna zoveel mogelijk op afstand. Beiden zijn na verloop van tijd om uiteenlopende, maar toch met elkaar verstrengelde redenen gedwongen om de school te verlaten. Patricia weet Laurence nog, met de hulp van een AI die door Laurence gemaakt en door Patricia opgevoed is, te redden uit een benarde situatie op zijn nieuwe school, maar daarna verliezen ze elkaar uit het oog. Ze volgen vanaf dat moment ieder hun eigen pad met hun eigen doel. Patricia leert haar magische talenten gebruiken om de wereld, en dan vooral de mensen, te redden van de afschuwelijke gevolgen van de opwarming van de aarde, terwijl Laurence zich specialiseert in wormgaten, daarbij geholpen door een steenrijke investeerder die met behulp daarvan de aarde wil verlaten. En dan komen ze elkaar weer tegen... als tegenstanders.

All the birds in the sky is een verhaal vol rafelranden, onvolkomenheden en gaten, maar omdat Anders' personages zo levenslustig, echt, en warm zijn en de gebeurtenissen met zoveel humor, en zo vaardig en met vaart verteld worden, zijn die losse draadjes niet ergerlijk, maar juist heerlijk herkenbaar. Patricia en Laurence leven namelijk, net als wij, in een chaotische, nauwelijks te bevatten wereld vol magie en wetenschap.