Wanneer Grace als kind wordt aangevallen door wolven, raakt zij geobsedeerd door de roedel wolven die in het woud achter haar huis leven. Haar fascinatie gaat vooral uit naar 1 wolf in het bijzonder; die met de gele, bijna menselijke ogen. Er ontstaat een band tussen hen die niemand begrijpt.

Aan het einde van de zomer ontmoet Grace per toeval Sam, welke exact dezelfde ogen blijkt te hebben als “haar” wolf. Lang hoeft Grace niet na te denken, haar instinct zegt haar dat dit haar wolf is.
Echter is de winter in aantocht en zal het niet lang duren voordat Sam uit haar leven verdwijnt. Is hun liefde sterk genoeg om alles te overwinnen? Of is het de tijd die hen niet gegeven is?

Maggie Stiefvater heeft met dit eerste deel van de serie ‘Wolves of Mercy Falls’ een prachtig verhaal geschreven over de liefde tussen twee individuen welke haast onmogelijk lijkt door verschillende levensvormen.

Het verhaal is vlot geschreven en leest daardoor gemakkelijk weg, maar vooral in het begin van het boek ontbreekt de spanning en kwam het voor mij wat saai over.
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit Grace en vervolgens vanuit Sam.
Voor mij was dit in het begin absoluut even wennen omdat de gedeeltes van Sam ook vanuit zijn ‘wolf - zijn’ worden beschreven.

De hoofdpersonen hebben mij niet direct weten te raken. Grace vond ik een vreemd hoofdpersonage, vooral vanwege het gemak waarmee ze accepteert dat er weerwolven bestaan. Daarnaast ook haar obsessie voor wolven terwijl zij als kind is aangevallen. Het doet wat ongeloofwaardig overkomen.
Sam vind ik mooi beschreven en heeft voor mij wel wat verdieping in het verhaal gebracht mede dankzij zijn verleden en zijn liefde voor leren, boeken, muziek en poëzie.
De relatie tussen beide hoofdpersonen loopt vanaf het begin zo soepeltjes dat je je bijna gaat afvragen of dit het is. Ik mis wat spanning in de relatie en zeker een wat pittiger Young Adult karakter. Het liefdesverhaal zou ik beschrijven als “schattig”.

Gaandeweg in het verhaal leer je meer over de andere hoofdpersonen en hun achtergronden, al blijven een hoop vragen onbeantwoord. Ik miste echt verdieping, en alhoewel het personage Isabel in de buurt kwam van een interessant persoon miste ik intrigerende personages.
De relatie tussen Grace en haar ouders is niet noemenswaardig. Ze zijn er, maar eigenlijk vooral niet. Ja, waarschijnlijk bekend in Young Adult verhalen, maar zoals de ouders van Grace beschreven zijn, hebben ze echt geen enkele toegevoegde waarde.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik persoonlijk het boek pas aan het einde spannend begon te vinden wanneer er levens op het spel kwamen te staan.
De drang om te weten hoe dit afliep was groot en maakte dat ik de laatste hoofdstukken in vergelijking met het begin van het boek in rap tempo uitlas.

Het plot wist mij daardoor te verrassen, alhoewel het toch ook in zekere mate voorspelbaar was.
De schrijver sluit het boek af met een gebeurtenis die mij absoluut het volgende boek wil laten lezen in deze reeks. Als deze trigger er niet was geweest had ik de volgende delen aan mij voorbij laten gaan waarschijnlijk.

Ik ben matig enthousiast, wellicht een beetje vertwijfeld. Misschien zelfs op het verkeerde been gebracht. Het boek is mij aangeraden, en alhoewel het absoluut in mijn genre ligt, ben ik bang dat mijn verwachtingen te hoog waren voor het verhaal. Mede door de vergelijking met Twilight.
Echter vind ik de verhaallijn niet vergelijkbaar met Twilight en haalt dit eerste boek bij lange na de spanning en de spanningen op liefdesgebied van Twilight niet.

Ik wil de serie echter wel uitlezen omdat ik hoop dat dit eerste boek een inleiding is voor een spannender vervolg!