In dit deel van De Aardkinderen ben ik blij te kunnen ontdekken dat er een stuk minder uitgebreide seksscenes in zitten. Ik vond dat erg zonde van de vorige boeken, maar nu is het overduidelijk meer aan banden gelegd.
Ik vond het weer geweldig mezelf mee te laten slepen naar vroeger en alles wat Ayla meemaakt. Wel is de verhaallijn een beetje zoek, lijkt wel. Er gebeurt vanalles en Ayla doet erg veel, maar een rode draad lijkt er niet te zijn. Op zich wordt er wel een mooi bruggetje gemaakt naar de (mogelijke) inhoud van deel 6. Daar ga ik dan ook meteen in beginnen!