Linda Goodnight heeft al diverse boeken op haar naam staan. Zo won ze onder andere de RITA Award voor inspirerende fictie. Linda is geboren en getogen in Oklahoma. Na veertien jaar als verpleegster te hebben gewerkt, besloot ze om als lerares voor de klas te staan op een kleine landelijke school. Dat deed ze twaalf jaar, waarna ze besloot fulltime te gaan schrijven. Samen met haar man, met wie de schrijfster drie kinderen kreeg, adopteerde Linda na hun pensioen nog twee kinderen uit Oekraïne.  

Zo’n gelukkig huwelijk heeft haar hoofdpersonage Julia Presley in Huis vol herinnering niet. Zij leeft niet meer. Figuurlijk dan, want al tijden leeft ze zonder enige vorm van gevoel. Jaren geleden is haar zoontje vermist geraakt en daardoor is haar huwelijk gestrand.  

Ook Eli Donovan heeft het leven aan hem voorbij zien gaan. Hij heeft jarenlang in de bak gezeten, waardoor hij niet eens weet wat een mobiele telefoon is. Na zijn vrijlating ontdekt hij dat hij een zoon op de wereld heeft rondlopen. Julia en Eli ontmoeten elkaar per toeval en er ontstaat een bijzondere band tussen hen. Eli kan zichzelf bij haar zijn, zonder dat zij weet van zijn tijd in de gevangenis en Julia draagt het geheim van haar zoontje Mickey met zich mee.  

Bij het openen van Huis vol herinnering wordt je het verhaal ingezogen. Eli Donovan worstelt met het oppakken van zijn leven na jarenlang in de gevangenis te hebben gezeten. Hij komt erachter dat zijn vriendin is overleden. Dit roept zoveel vragen bij je op dat je het boek haast niet meer kunt wegleggen. Daarnaast gaat het volgende hoofdstuk verder met Julia Presley en kom je te weten dat haar zoontje vermist is. Linda Goodnight schudt de lezer op die manier meteen wakker en houdt je geboeid.  

De overschakeling naar het verleden komt dan ook abrupt, omdat je verdiept bent in de personages van Julia en Eli. In een tweede verhaallijn waan je je ineens in de tijd van de Amerikaanse Burgeroorlog met het derde hoofdpersonage, Charlotte Reed Portland. Ook daar beland je als lezer direct middenin haar verhaal. Dit is erg verwarrend voor de lezer, omdat het heden en het verleden absoluut niet rijmen met elkaar en het verband tussen de twee verhaallijnen niet meteen duidelijk is.  

Tijdens de burgeroorlog woont Charlotte Reed Portland op hetzelfde land als Julia, Peach Orchard Inn. Hier leeft zij samen met haar man, kinderen en hun slaven vredig totdat hun grond wordt bezet door soldaten die besluiten hier hun kamp op te zetten. Charlotte accepteert de situatie en helpt met de verzorging van de zwaargewonde strijders. Steeds meer groeien zij en de hoofdofficier Will naar elkaar toe, terwijl haar man Edgar zich meer en meer in de wereld van alcohol stort.  

De samenhang tussen beide verhaallijnen wordt pas aan het eind van het boek duidelijk. Dit is jammer, omdat je je telkens blijft afvragen wat de verbinding tussen het heden en het verleden is.  

Met de personages leef je echter wel mee. Eli, Julia en Charlotte zijn echt menselijk en handelen niet altijd even perfect. Juist dit zorgt ervoor dat je met ze meeleeft en je je makkelijk in hun kunt verplaatsen. Je ziet daarnaast dat de personages Eli en Julia steeds meer naar elkaar toe trekken, terwijl hun geheimen tussen hen in blijven staan. Linda Goodnight weet hierdoor de spanning goed op te bouwen.  

Ook is er humor verstopt in Huis vol herinnering: ‘Ooit was de oude hond nog actief geweest als een kleuterklas die te veel suiker had gegeten, maar nu was hij nog maar een schaduw van zichzelf.’ De humor wordt goed gedoseerd en komt niet te vaak voor. Het is verfrissend af en toe een grappig zinnetje te vinden tussen de hoop van problemen, dit houdt het boek luchtig en typeert de schrijfstijl van Linda Goodnight.  

Kortom, in Huis vol herinnering voert liefde duidelijk de boventoon, er zijn veel herkenbare struggles aanwezig en de schrijfster weet je te boeien met de intrigerende problemen van Eli, Julia en Charlotte. Dit luchtige, verfrissende boek met een echte unieke schrijfstijl, kun je haast niet overslaan.