Wat een vreemd boek is dit. De schrijver geeft in het begin al aan, dat de hoofdstukken die met een asterisk zijn gemarkeerd niet per se gelezen hoeven te worden. Toch waren dit juist de grootste genietmomenten. Hierin geeft de schrijver een soort lijstjes weer die bij een vraag horen. Zoals het hoofdstuk waarin hij opnoemt waar hij blij van wordt. (bv. “Boterballetjes van woorden door je mond laten rollen alvorens ze op papier te zetten.”) Vanuit welke persoon dit is geschreven, blijft onduidelijk. Is het een personage uit het verhaal of echt helemaal op zichzelf staand? In ieder geval is het wel passend in het geheel. Een roman boordevol gevoelens die mooi en beeldend beschreven worden. Fantasie en werkelijkheid vloeien als twee stromen in elkaar, om daarna weer voor een kort moment zelfstandig verder te gaan. De passie voor kunst spat van de bladzijde af, ook als een meesterwerk zoals de aardappeleters door de hoofdpersoon als weerzinwekkend wordt ervaren. Een aanrader als je van bijzondere, niet alledaagse boeken houdt.