Een roman over Judith zelf. Hierdoor kun je je wel inleven in Jasmijn maar vind ik vooral de stukken over haar jonge kinderjaren niet geloofwaardig geschreven. Duidelijk geschreven door een volwassenen en daardoor wat ver van een kinderbeleving.
De metaforen, het bloemrijke taalgebruik, de woordkeuzes, geweldig. Daar valt niets op aan te merken. Wel verloopt het verhaal wat te traag naar mijn zin en bevat het teveel herhaling. Dat is jammer want zonder dat was het nog prettiger leesbaar geweest.
Toch, ondanks deze punten van kritiek, zeker een aanrader.