Met dit boek toont John Williams zich een verhalenverteller van het beste soort. Dit boek zou zomaar in mijn top 10 kunnen staan naast Thomas Mann's Toverberg, Christensen's Yesterday en Tart's Verborgen geschiedenis. In die categorie schaar ik het boek, een literair boek, dat ook nog eens over literatuur gaat, maar toch voornamelijk over de liefde. De stijl deed me een beetje denken aan Siegfried Lenz in zijn boek "Duitse Les" (dat overigens het enige boek van hem is dat ik heb gelezen), maar dan nog net iets fijner om te lezen (voor mij in elk geval).
Terecht, dat dit boek, net zoals "Duitse Les" overigens, een beetje een vergeten meesterwerk, weer is herontdekt en opnieuw uitgegeven. Het zou zonde zijn geweest als wij hiervan verstoken hadden moeten blijven.
Ik ben aan de late kant, maar beste lezer, mocht U dit boek nog steeds niet gelezen hebben, leg alle boeken die U op dit moment aan het lezen bent terzijde, en begin eraan!

Ik ga mezelf eens ernstig afvragen welk boek uit mijn top 10 plaats moet maken voor deze wonderschone roman.