Vragen

*Als je drie woorden moet kiezen die bij het boek passen, welke zouden
dat dan zijn?
-Dwangneurose, cocon, psychologisch begeleiding

*Zou je iemand uit het boek in het echt willen ontmoeten? En zo ja,
waarom?
-Matthew zelf, omdat hij , ondanks zijn dwangneurose, plots een
heel belangrijke persoon is. ( bij de verdwijning van Teddy)

*Zou je tegen jouw vrienden en/of vriendinnen zeggen dat ze dit boek
moeten lezen? Waarom wel / waarom niet?
-Ja, want het is een spannend verhaal, maar ik zou het niet aan een
10 jarige laten lezen. Hiervoor vind ik het verhaal nét iets te
ingewikkeld en er staan best wel wat moeilijke woorden in.

*Jouw eigen mening over het verhaal
(vertel in jouw eigen woorden (ongeveer 150) wat je van het boek vindt
De 12 jarige Matthew en anders dan zijn leeftijdsgenoten. Hij heeft een dwangneurose, een soort smetvrees. Hij wast zijn handen heel erg vaak op een dag, poetst constant zijn kamer, is al weken niet naar school geweest en sluit zich op in zijn kamer, waar hij perfect in de gaten kan houden wat er bij de buren gebeurt. Hij noteert alles wat hij ziet in een geheim schriftje. Ook haat hij het getal 13. Als Teddy, de kleinzoon van de buurman plots verdwenen is, blijkt Matthew de laatste te zijn die hem gezien heeft. Hij is plots een heel belangrijk persoon in het onderzoek, en krijgt hulp van zijn vriendin Melody. Lukt het hen samen om dit mysterie op te lossen?
Ik vind het een spannend boek. In het begin moest ik wat in het verhaal komen, maar al snel wordt het heel interessant. Je krijgt een goed idee hoe het is om met iemand met deze dwangneurose te moeten samenleven. Dit heeft duidelijk invloed op het hele gezin en hulp is écht wel nodig. Ik heb veel bijgeleerd of OCD. Het stuk waarin de kleine Teddy verdwijnt vind ik heel indrukwekkend omdat ik hoop dat ik dit zelf nooit moet meemaken.


Ook is het fijn dat het verhaal vanuit de Ik-vorm geschreven is; dit leest veel prettiger.
Het is ook heel mooi om te zien dat Matthew échte vrienden heeft die hem, ondanks zijn ziekte en dat hij zich van de buitenwereld afsluit, toch niet laten vallen.
Het gemeenschapsgevoel komt ook sterk naar voren in het verhaal, want heel de buurt helpt meezoeken naar Teddy. Hoewel ik steeds hoopte op een ‘happy end’, blijft het tot het einde van het boek de vraag hoe het verhaal zal eindigen. Hierdoor is ‘De Goudvisjongen’ een boeiend verhaal dat de moeite is van de eerste tot de laatste pagina. Erg mooi!

Verder vind ik de kaft ook opvallend; de felle kleuren en de tekening zorgen ervoor dat het boek opvalt