De muisjes Julia en Sam wonen in het muizenhuis, een prachtig huis vol met piepkleine prulletjes en spulletjes en heel veel bijzondere buren. Het is er altijd gezellig en er valt van alles te beleven.
De platen in het boek zijn paginagroot en een lust voor het oog. Er is heel veel te ontdekken en je raakt bijna niet uitgekeken. In enkele krantenrecensies werd commentaar gegeven op de teksten van het boek. Het zou oubollig, kneuterig en onvoldoende op niveau zijn. Nou, hier ben ik het niet mee eens hoor. Het muizenhuis is een prentenboek en al kijkend naar de platen vertelden de kinderen zelf het verhaal. Dat is pas niveau, kleuter niveau. Hierin vind ik het boek echt zeer geslaagd! Het is een heerlijk boek om avond na avond knusse (kneuterige?) voorleesuurtjes mee te vullen. Verder zijn de situaties die in het boek aan bod komen heel herkenbaar, in bad gaan, jarig zijn of een logeerpartij. Ook komen er onderwerpen voorbij die nieuw kunnen zijn zoals het Suikerfeest, naar het ziekenhuis en dood gaan. Wat is er nu fijner om aan de hand van zulke mooie platen over deze onderwerpen te kunnen praten. Dus recensenten willen jullie bij het verschijnen van een eventuele deel 3 van Het muizenhuis niet meer zo piepen? Laat dit maar over aan Julia en Sam!