Bevrijding is het vierde deel in de Cazalets familiekronieken van Elisabeth Jane Howard. Na Lichte jaren en Aftellen, die het leven voor de Tweede Wereldoorlog en het begin ervan beschrijven, en Verwarring, dat zich volledig in de oorlog afspeelt, is het nu tijd voor Bevrijding. De titel belooft lichts.

Het weerzien met oude bekenden uit de eerdere delen voelt als een warm bad. Howard praat de lezer bij en vertelt hoe het leven van alle Cazalets en buitenstaanders verloopt. Af en toe is dat even diepgraven om te bedenken welke personages ook al weer achter de namen schuilen. Net als in de vorige boeken gebeurt er weinig spectaculairs. Ook na de bevrijding kabbelt het leven voor de Engelse familie voort. Ogenschijnlijk in ieder geval. Howard heeft een dusdanig trage en rustgevende pen dat ook grootste zaken als scheidingen en sterfgevallen kalm worden beschreven. Het is haar kracht dat deze traagheid en kalmte nooit saai overkomen.

In Bevrijding wordt voor een groot deel afscheid genomen van het leven op Home Place, het buitenverblijf van de Cazalets. Hierdoor raakt de familie verspreid. Ieder gaat zijn eigen weg. Het verhaal verspringt daardoor wat meer. Het leven van alle dag van een bepaald familielid of een van de buitenstaanders wordt beschreven en uitgediept om vervolgens weer opzij geschoven te worden om door te gaan met het verhaal van een ander personage.

Met elk boek is de toon van het verhaal veranderd. In Lichte jaren werd de lezer overspoeld met poëtische benamingen van bijvoorbeeld kleuren en gerechten. Die toevoegingen werden elk volgend boek iets minder. Toch blijft de schrijfstijl ook in Bevrijdingen vol en bij vlagen poëtisch.

Dat Bevrijding nog niet het laatste deel in de Cazalets serie zal zijn, mag met recht een fijne verrassing worden genoemd.