‘Vrij spel’ begint met de schietpartij op het station, waardoor Linda Jansma meteen de spanning in het boek brengt. Als lezer roept dit stukje een heleboel vragen op, waar je langzaamaan antwoord op krijgt naarmate je verder leest.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven en momenten verteld. Boven elk hoofdstuk staat de naam van de persoon over wie het gaat. Ook de datum wordt erbij vermeld. Door de tijdswisseling van heden naar verleden en weer terug zit er een hoop spanning in het boek. Je wilt weten wat er gebeurd is en welke gevolgen dit heeft.

Naast de spanning bevat ‘Vrij spel’ heftige stukken. De verkrachting van Emma is het heftigste stuk in het boek. Na die scène heb ik het boek even weg moeten leggen om ervan bij te komen. Zo heftig wat dat jonge meisje heeft moeten ondergaan. Als je vervolgens verder gaat, kom je in een soort achtbaan van emoties terecht. Jansma beschrijft de gevoelens van vader Nick, moeder Gwen en dochters Emma en Jari voortreffelijk. Je begrijpt de woede van Nick, de bezorgdheid van Gwen, de extreme angst van Emma en de zorgzaamheid van Jari voor haar oudere zus.

Ondertussen ontdek je als lezer dat de andere leden van de Saints wraak willen. Een van hen is vermoord door een politieagent en dat willen ze niet ongestraft laten. De spanning tussen de leden is voelbaar als je de stukken vanuit “Ozzie” leest. Het geeft je af en toe angst; dit zijn jongens en mannen die je ’s avonds liever niet tegen wil komen.

Jansma heeft met ‘Vrij spel’ een heftig en spannend boek geschreven. Je wordt als het ware meegetrokken in het verhaal, waardoor je niet kunt stoppen met lezen… ondanks de soms vrij heftige scènes die erin voorkomen. Absoluut een aanrader om te lezen.