In Mexico stad maken we kennis met de jonge Juan Guillermo. Het leven dat hij leeft is hard en rauw en wordt getekend door de dood. Verloor hij al een tweelingbroer nog voor ze geboren waren, in zijn tienerjaren zorgt de moord op zijn oudere broer Carlos er voor dat hij in een paar jaar tijd zijn hele familie verliest. Hij blijft alleen over, vol wraak en schuldgevoelens.

In het noorden van Canada jaagt de jonge Inuit Amaruq op een wolf die zich niet zo maar laat vangen. Nujuaqtutuq (de ontembare) daagt de jongen steeds verder uit en laat hem tot het uiterste gaan.

Guillermo Arriaga is vooral bekend om zijn films Amores Perros, 21 grams en Babel. Deze films zijn opgebouwd uit verschillende lagen en verhaallijnen, echt een kenmerk van Arriaga. Film is een medium wat zich daar bij uitstek voor leent. Een roman laat zich hiermee iets lastiger opbouwen. Het duurt dan ook even voordat de lezer doorheeft waar de auteur met zijn twee verhaallijnen naar toe wil. Er wordt wel wat uithoudingsvermogen van de lezer gevraagd. Dat het boek bol staat van ruwe scenes, stank, pijn, dood en viezigheid helpt daar ook niet zo goed. Ook de vele herhalingen maken dat je in eerste instantie een beetje in kringetjes ronddraait in het boek. Maar Arriaga herpakt zich en de lezer wordt meegesleept in een overweldigend en filmisch verhaal waarin hij de twee verhaallijnen uiteindelijk keurig bij elkaar brengt en de lezer toch ook nog een sprankje hoop weet te bieden.

De Ontembare is een boek vol klassieke thema’s waarvan schuld en boete zeker de belangrijkste zijn. Verwijzingen naar allerlei verhalen uit de klassieke literatuur en de wetenschap worden letterlijk aangehaald in het boek in korte stukken zonder titel. Soms snap je meteen waarom Arriaga deze gebruikt, soms kom je er pas later in het verhaal achter. Maar ze zijn allemaal relevant. De eeuwige strijd van mens tegen wild dier (hier de wolf) loopt als een rode draad door het boek. Het is interessant te noemen dat dit parallel loopt met de terugkeer van de wilde wolf in Nederland. Een en ander heeft natuurlijk niets met elkaar te maken maar het geeft het boek wel een extra dimensie.

De Ontembare is een bijzonder boek te noemen en zeker niet voor iedereen weggelegd. Maar als je er eenmaal je tanden in gezet hebt, smaakt het absoluut naar meer.