Door een auto-ongeluk wordt Sara uit het leven van Noah gerukt. Kapot van verdriet zoekt hij zijn heil in de alcohol, wiet en seks. Als Noah op een ochtend wakker wordt in de circustent van Cesar verandert er van alles voor hem. Hij krijgt een baan aangeboden in het circus en deze neemt hij graag aan om maar te kunnen ontsnappen aan de pijn. In het circus leert hij nieuwe vrienden kennen maar degene die eruit springt is Emily. Een jonge meid met een donker verleden. Terwijl Noah er langzaam aan weer boven op klimt, valt Emily steeds dieper en dieper.

Cover:
We zien een circusring en een meisje zit down op de grond. Vanaf de tribune wordt ze bekeken door een man. Het meisje zien we scherp, terwijl de omgeving wazig wordt afgebeeld. Dit geeft de indruk dat het verhaal om haar draait en niet om Noah.
De cover geeft een duistere tint en past perfect bij het verhaal. Het zorgt er echter niet voor dat ik het boek zou oppakken.

Mening:
Dankzij de leesclub op "Samenlezenisleuker" mocht ik het boek lezen (waarvoor mijn dank).
Het verhaal bestaat uit veel dialoog en de alinea’s vliegen heen en weer tussen nu en vroeger. Zo leren we wat er met Sara en Noah is gebeurt en waarom Emily bij het circus is gegaan. Omdat al deze informatie in het verhaal is gestopt, duurt het lang voordat het verhaal op gang komt.
Ondanks dat er veel dialoog in het verhaal zit, weet Sanne het verhaal wel zo te schrijven dat je door wilt lezen.
Wat ik wel mis in het verhaal is de spanning. Ondanks dat het een roman is verwacht je toch enige spanning in het verhaal. Deze is er totaal niet.
Hoewel ik de keuze van de auteur niet snap (de keuze die Emily op het einde maakt vindt ik onbegrijpelijk) is het verhaal origineel en door de vlotte schrijfstijl, goed te volgen. De karakters zijn goed uitgewerkt en het achtergrond verhaal ook, echter zorgt dit er ook weer voor dat het verhaal soms blijft steken.