Lieneke Dijkzeul is een Nederlandse schrijfster van kinderboeken en volwassenenliteratuur. En Dagen van schaamte is het nieuwste boek van haar.
Ze heeft met dit verhaal een actueel thema in de maatschappij benadrukt.

De oude vrouw op de derde verdieping ziet achter haar raam een man lopen, gehaastig naar zijn auto. Een man in een pak.
Ze denkt aan haar eigen man Gerbrand, die al jaren dood is en dat haar wereld steeds kleiner wordt.
Het was geen keuze, maar het was zoals dingen liepen, onvermijdelijk en onomkeerbaar.
Ze werd in beslag genomen door haar herinneringen en de man liep de hoek om naar het parkeerterrein.

Pieter Elting, die man in het pak, wordt meegenomen door 2 mensen met een bivakmuts op als hij net thuis is.
Hij wordt ontvoerd en is zich van geen kwaad bewust ..Waarom? De ontvoerders laten niets los en hij wordt vernederd tot het bot.
Dan laat een ontvoerder, het meisje Emma, haar dagboek aan hem lezen.
Het gaat over haar dementerende moeder die een mensonwaardig bestaan lijdt in het verpleeghuis.
Haar moeder is afhankelijk van haar verzorgers, net zo als Pieter afhankelijk is van zijn ontvoerders.
Ze moeten alles laten welgevallen..en hebben geen stem meer in het geheel.

Er wordt duidelijk een maatschappelijk probleem aan de kaak gesteld!
Dit is echt een psychologisch verhaal over onmacht, vernedering, verwaarlozing en schaamte.
Het is geschreven in een hele vlotte stijl die prettig leest, maar het valt voor mij beslist niet onder een thriller.
De spanning ontbreekt hoewel het verhaal je wel bij blijft, zeker omdat dit probleem zich steeds vaker voor kan doen. Het is namelijk écht een maatschappelijk probleem in deze tijd!
Daarom geef ik het boek Dagen van Schaamte 4 **** omdat Lieneke Dijkzeul mij met dit boek wel heeft geraakt!