Een boek met 32 korte verhalen en 120 bladzijden. Vele zijn eerder verschenen in Honorair kozak en Ik was nooit in Isfahaan.
Soms melancholisch van aard, dan weer een glimlach onttrekkend of een verhaal dat jou niets doet maar wel laat zien dat Wieringa een scherp observeerder is. Met enige verbeelding kan een kort verhaal bijna een novelle zijn. De lezer wordt naar verschillende steden en uithoeken van de wereld meegenomen en maakt kennis met allerlei bijzondere vrouwen, hun bestaan en omstandigheden.
Soms zorgen korte verhalen met ieder een eigen wereld ervoor dat je niet in een boek wordt ondergedompeld en duurt het uitlezen langer.