In deze bundel laat Dorrestein eigen werk zien dat nog op de planken ligt. Op deze manier laat zij de veelzijdigheid van haar schrijversleven zien en geeft ze de lezer een prachtig overzicht van haar stukken. Haar visie op schrijven, lezen en vrouwen verwoordt ze steeds weer met humor. Bij zóveel stukken heb ik gedacht: dit moeten anderen lezen. Het boek zit vol vouwtjes ter herinnering.

Met haar overlijden begint het gemis van een prachtige schrijfster. Dit boek bekrachtigt haar visie en levenswijze en is daarmee een mooi nalatenschap.