De Wonderjaren van Billy Marvin is een onverwacht ontroerend verhaal vol geekyness. Tijden het lezen kwamen vele goede herinneringen bovendrijven van het gamen op de commodore 64 en de spelletjes die mijn broer en ik altijd programmeerden in visual basic. Toch is het niet enkel de nostalgische waarde waarmee Jason Rekulak mij wist te raken – de vertederende vertelling van een eerste liefde bezorgde me af en toe kippenvel.



Daarnaast vond ik ook het geeky kantje erg tof; het is leuk om te lezen over een personage dat niet mister popular is, maar een beetje een buitenbeentje is. Billy is geeky en ontroerend eerlijk. Hij ontwikkelt zich gedurende het boek van een onwetend jochie tot een meer volwassen jongeman, die opeens oog krijgt voor een echte jongedame in plaats van Wheel of Fortune-gastvrouw Vanna White. Ook zijn programmeerkwaliteiten ontwikkelt hij doorheen het boek en hij krijgt steeds meer een beeld van zijn toekomst. Ondanks dat het op school niet goed gaat en hij bijvoorbeeld een super saaie stage moet doen, leert hij zo wel wat hij later wel en niet wil doen in zijn leven.

Door de vlotte en heldere schrijfstijl heb ik het complete boek op één dag gelezen – ik kon niet stoppen en wilde weten hoe het verhaal verder zou gaan. Tegen het einde komt dan een onverwachte plottwist, die wat mij betreft niet helemaal nodig was geweest. Leuk zijn de kleine opmerkingen die alvast vooruitblikken naar de toekomst (“Het internet zoals we dat nu kennen”) en ook de codes aan het begin van ieder hoofdstuk vond ik een toffe toevoeging. Wel vond ik de personages met hun veertien jaar wat jong voor alles wat ze meemaken. Desalniettemin wist het (open) einde wist me te raken. Het maakte me nieuwsgierig en laat zien dat het leven van deze jongeren nog alle kanten uit kan.

Een wondermooi verhaal over een eerste liefde, vriendschap en verraad ★★★★
Deze recensie verscheen ook op Boekvinder.be.