Ons boek had 52 bladzijdes het zal dus wel een andere uitgave zijn dat die van mevrouw Kitty.

In dit boek staan meerdere korte verhalen. In een daarvan vloog Foeksia over de mensen wereld en hoorde iemand huilen. Foeksia dat zij was ging zij op zoek naar het gehuil. En kwam zo op het bed van mensenkind Tommie. Hij moest huilen omdat hij alleen thuis was en dat vond hij eng. Hij was zo bang dat hij erdoor niet kon slapen. Hij zag een schaduw op de muur en deze ging Foeksia wegwrijven met haar bezem. Hierdoor werden zij vriendjes en beleefde nog veel avonturen.

Ik zie ook weleens schaduwen op de muur. Deze vind ik niet eng omdat ik al snel zie dat dat van mijn arm of een lamp komt. Als ik wel ergens van schrik is mama of mijn zus er altijd voor mij.