In Toevluchtsoord logeert een club volwassen vrienden in een hut in het Adirondackgebergte (U.S.A.). Deze hut is al sinds hun puberteit een plek waar ze elke zomer tijdelijk ontsnappen van de sleur van het dagelijkse leven. In de loop der jaren zijn de vrienden allemaal hun eigen weg gegaan, maar in de hut verdwijnt die onderlinge afstand.
Tijdens hun vakantie gaan mensen elders op aarde zich plotseling vreemd en uitzonderlijk bloeddorstig gedragen. Dit gedrag -ziekte?- blijkt besmettelijk te zijn en zich razendsnel onder de mensheid te verspreiden. De hut van de vrienden wordt letterlijk hun laatste toevluchtsoord.
Terwijl ze op elkaar zijn aangewezen en elkaar en zichzelf proberen te beschermen tegen besmetting en erger, de dood, ontstaat er wrevel en onderling wantrouwen. Vooral Jack, de zonderlinge underdog in de groep, moet het hierbij ontgelden. Geen lezer kan koud blijven bij zijn karakter en de rol die hij in het verhaal heeft.

Toevluchtsoord is een geslaagde mix van spanning en diepgang, horror en psychologie. Van mij had het boek echter wel een stuk dikker gemogen, en het verhaal biedt die mogelijkheid ook. Door een verhaal als dit wil ik namelijk heel graag lekker lang geboeid blijven.
Omslag: 5 sterren
Schrijfstijl: 4, 5 sterren
Redactie: 3, 5 sterren
Spanning: 5 sterren
Psychologie: 4 sterren
Originaliteit: 3, 5 sterren
Leesplezier: 5 sterren
Slot: 4 sterren
Ik geef Toevluchtsoord vier en een halve ster, naar boven afgerond.