GayleForman is voornamelijk bekend van de boeken Als ik blijf (in het Engels If I stay) en het vervolgboek Wacht op mij (of Where she went), geschreven voor jongvolwassenen. Met Laat me gaan schrijft ze haar eerste roman voor volwassenen, en wat voor een roman!

Forman vertelt het verhaal van Maribeth, vrouw van Jason, mama van een vierjarige tweeling en een job die veel van haar eist in New York. Kortom superwoman. Op een dag denkt Maribeth steken te hebben in haar borst als gevolg van een vettige maaltijd, dat ze een hartaanval heeft is niet in haar opgekomen. Na een week in het ziekenhuis te hebben gezeten en een poging tot revalideren thuis bij haar kinderen, echtgenoot Jason en haar moeder die een handje komt ‘helpen’, besluit Maribeth om alles en iedereen achter te laten. Ze schrijft een briefje en neemt de trein naar het anonieme stadje Pittsburg. Eenmaal daar vindt ze haar eigen ritme en start ze een nieuw leven onder de naam M.B.

Na het lezen van de korte inhoud online wou ik samen met Maribeth opnieuw beginnen, ik wou met haar mee reizen naar Pittsburg. Het verhaal is vooral gericht op Maribeth, door de flashbacks leer je haar echt kennen, wat haar dromen waren en hoe ze de vrouw geworden is die ze nu is. Ondanks de niet alledaagse thema’s in het boek, kan men dit boek perfect indelen bij de klassieke feelgoodromans. Na het lezen kan je het boek met een goed gevoel in je boekenplank plaatsen en na verloop van tijd opnieuw lezen.

Door de vlotte schrijfstijl, de nodige humor en het tempo blijf je aan het boek gekluisterd, ik durf te wedden dat werkende moeders zich met Maribeth kunnen identificeren. Tot rust kan je komen tussen de korte hoofdstukken, aan lange hoofdstukken zonder onderbrekingen heb ik me altijd al gestoord.

Conclusie? Een geslaagde, luchtige roman voor volwassenen met de nodige diepgang. Meer van dat, Forman! De volle vier sterren waard!