realiteit en humor,Ingrediënten: een jonge knaap met ambities in de kunst, een vader met veel geld en ogenschijnlijk zonder enig benul van hoe je met je kind omgaat, de kunsthandel en een privé-detective met een smoeltje dat minstens uit tropisch hardhout moet gemaakt zijn. Voeg daarbij nog een flinke scheut humor en laat je vooral niet storen door teveel details die de aandacht afleiden. Resultaat: een boeiend, onderhoudend misdaadverhaal dat zeker niet misstaat in je reiskoffer of naast de luie stoel waar je even wil bekomen van de jachtigheid van het bestaan.

Als Gent -Flikkenstad bij uitstek- en het SMAK van Jan Hoet als locatie dienen voor een misdaadverhaal, kan je al beter bij voorbaat in je gemakkelijke stoel gaan zitten. Dat niets in het boek verder nog normaal verloopt, spreekt dan al bijna voor zich. Ook in dit boek weet Dhooge de juiste proporties spanning, realiteit en humor te mengen. Het enige waar ik een beetje aan twijfel is aan het aantal klappen dat een kop kan vangen, vóór het moegetergde lijf eronder het begeeft. Er komt een moment in het verhaal waar je denkt: dit kan niet meer. Maar de lijn wordt hardnekkig doorgetrokken tot je een slapstick-effect krijgt.

Geen superthriller, maar zeker een boek dat het lezen waard is.