Met de boeken van Rick Riordan weet ik dat ik goed zit. Ik heb dit boek tijdens mijn vakantie gekocht. Ik kon gewoon niet wachten, vandaar dat er allemaal zand plekken op zitten, want normaal probeer ik dat te voorkomen.

Ik heb (bijna) alle boeken van Rick Riordan gelezen. Zijn manier van schrijven is gewoon zo fijn. Het leest makkelijk, is ontzettend grappig. En je leert er ook nog eens van, op een leuke manier. Dankzij hem ben ik geïnteresseerd geraakt in de Griekse mythologie.

De brandende doolhof is het derde deel in de serie over Apollo. Een titel, die voor de nodige discussies heeft gezorgd op vakantie :P. Ik vind het nog steeds raar klinken, de doolhof, voor mijn gevoel moet het het doolhof zijn, maar het schijnt allebei te mogen. (Leuk feitje).

Wat ik leuk vind aan deze serie, naast de goede verhaallijn en de grappen (vooral de woordpuzzel voorspellingen), is de personage ontwikkeling. Vooral bij Apollo. Hij begint de serie echt als een god, helemaal vol van zichzelf, egoïstisch, maar langzaam aan begint hij de mensheid te waarderen, kracht te zien in de kwetsbaarheid van mensen, en in te zien hoe belangrijk het is om om elkaar te geven, om er voor elkaar te zijn.

Dit zijn boeken, die ik echt voor mijn ontspanning kan lezen. Want ondanks de vakantie heb ik het ontzettend druk, verhuizing, dus gelukkig zijn er dit soort boeken. Gelukkig zijn er boeken.