Gwen heeft altijd weinig liefde ontvangen van haar vader, die genoeg aan zichzelf had om het verdriet te verwerken van de dood van zijn vrouw, maar ook van haar man Peter, die beheerst en braaf zijn leven leidde naast Gwen. Als ze Alex (haar uitbundig vriendje van vroeger) per ongeluk ontmoet en wordt gevraagd om te doen alsof ze zijn verloofde is voor zijn stervende moeder, komt ze in een warme familie terecht.
Ik vind het een boek met veel herkenning en dat maakt het leuk om te lezen. Maar vooral de invloed van de 'schoonmoeder' van Gwen, raakte me. Vooral : " als je angst beslissingen voor je laat nemen, zal angst goede beslissingen nemen, maar alleen omwille van zichzelf, niet omwille van jou" Dit zorgt er bij Gwen ook voor dat ze bewust wordt van beslissingen, die ze in het verleden gemaakt heeft uit angst. De veiligheid van een huwelijk en het omzeilen van vragen aan haar vader - die ertoe doen voor haar- stelt ze in twijfel. Hierdoor observeert ze haar huwelijk en ook stelt ze persoonlijke vragen aan haar vader; waarom reed haar moeder weg bij haar vader met haar als kind achter in de auto. En waarom is zij alleen gered na het ongeluk, waarbij de auto in het water terechtkwam en wat was haar moeder voor persoon? 
Door antwoorden kan ze het verdriet om de dood van haar moeder verwerken. Maar ook door bewustwording van de 'afstand' tussen haar en Peter kan ze een beslissing nemen die niet gebaseerd is op angst, maar op moed en gevoel.