Fantasieverhalen zijn van alle tijden en de modale liefhebber heeft al een aanzienlijk deel aan dwergen, elfen, weerwolven, vampieren en aanverwanten de revue zien passeren. Fantasy kent ook heel wat subgenres waar voornamelijk de High Fantasy tot voor kort de mainstream uitmaakte. Recenter is echter ook de Urban Fantasy aan terrein gaan winnen en heeft uitgeverij Fontein onder deze banner enkele toonaangevende werken uitgebracht. Zo mocht onze redactie zich gaan onderdompelen in de wereld van Mercy Thompson. Urban Fantasy heeft in tegenstelling tot de fictieve wereld van High Fantasy een stedelijke (lees herkenbaar wereldlijke) setting. Patricia Briggs vult die wereld met een resem aan creaturen die hun bestaan liever geheim houden. Terwijl bij pakweg Vampire Diaries, Twilight of True Blood de vampieren de show mogen stelen, is de hoofdrol dit keer weggelegd voor een handvol weerwolven en een coyote. Sommige verhaalelementen bieden een alternatieve kijk op gekende klassiekers, terwijl andere dan weer teruggrijpen naar de traditionele mythologie.

onderdemaancover‘Onder de Maan’ is het eerste boek in de reeks rond Mercy Thompson en dompelt ons vanaf de eerste pagina onder in een wereld van paranormale en bovennatuurlijke wezens. Het hoofdpersonage kan zonder twijfel origineel genoemd worden : Mercy Thompson is een loper, meerbepaald een coyote, een wezen dat eruit ziet als een mens, zich gedraagt als een mens, maar indien gewenst zich kan transformeren tot coyote. In een wereld die gedomineerd wordt door weerwolven, is een coyote maar een prooidier en Mercy Thompson overleeft bij de gratie van Adam, de alfawolf van de plaatselijke roedel. Onder de bescherming van de roedel en met een overeenkomst met het eveneens aanwezige vampierennest, werkt Mercy als automonteur.

Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Mercy en Mac, een jonge wolf op de vlucht die niet over de hulp van een roedel beschikt om zijn innerlijke wolf te beheersen. Wanneer ons hoofdpersonage Adam om hulp vraagt, kan ze niet voorzien welke problemen ze hen daarmee op de hals haalt.

Briggs vermijdt handig de valkuilen van een rechtlijnig plot en laat de verhaallijn regelmatig op gestructureerde wijze tussen heden en verleden navigeren. Terwijl we bij heel wat schrijvers hier afhankelijk zijn van gestileerde flashbacks, weet de schrijfster de vele terugblikken handig in de voortstuwende plot te verwerken.

De schrijfster weet te charmeren met haar gebruik van stereotypes en stijlfiguren, waardoor de platgetreden paden van de weerwolf- en vampierfantasie dan toch weer origineel aanvoelen, zij het tegen een uiterst vertrouwde achtergrond. Het zorgt ervoor dat “Onder de Maan’ een vlot te lezen eindproduct is, zonder dat je als lezer al te lang moet nadenken om uit te vissen hoe de fantasiewereld nu eigenlijk in elkaar zit. Begrijp me niet verkeerd, het is best uitdagend om heel aandachtig elke beschrijving te moeten volgen zodat de wisselwerking binnen het plot duidelijk wordt, maar deze aanpak zou voor dit verhaal geen meerwaarde opleveren. Briggs gebruikt de reeds vertrouwde fantasiegegevens om het verhaal voort te stuwen en ruimte te scheppen voor een diepere karakteruitbouw. De personages, en het zijn er wel wat, kennen voldoende diepgang om die fictieve band met hun lezers vast te houden en betrokken te laten voelen.

Humor, horror, spanning, actie en dramatiek zijn maar enkele van de insteken die het boek rijk is. Patricia Briggs neemt de hype van weerwolven en vampieren om er vervolgens een eigen twist aan toe te voegen in een vlot verhaaltempo. Dit is Urban Fantasy zoals het moet.