Inspecteur Ben De Groot heeft al een lange carrière achter de rug. Om uit te bollen en het net voor zijn pensioen wat rustig aan te doen, werkt hij sinds kort in het coldcaseteam. Eén zaak van vroeger is hem altijd bij gebleven en deze wil hij heropenen: de verdwijning van de zestienjarige Johanna Van Vliet in 1993. Jaarlijks verschijnt er een coldcase kalender en hij wil de familie inlichten dat hij de zaak van Olivia op de kalender wil zetten om zo nieuwe tips binnen te krijgen. Maar wanneer hij de familie inlicht, blijken Johanna’s broer en vader niet zo enthousiast te zijn. Johanna’s moeder wil echter weten wat er met haar dochter gebeurd is evenals Olivia, haar kleindochter en Johanna’s nichtje. Olivia, wil haar scriptie doen over de verschillen tussen de vroegere onderzoeksmethodes en de nieuwe, waarin DNA cruciaal is geworden. Hierdoor begint ze ook haar eigen onderzoek naar de verdwijning, naast deze van Ben. Dit brengt hen naar Denemarken en zelfs Groenland.

Conclusie

Een eerste tip aan de lezers die Ijskoud willen lezen, is om de achterflap niet te lezen, ook deze keer staat er een kleine spoiler in, wat toch wel jammer is, het neemt voor een stuk toch wel wat spanning af omdat je weet dat……

De cover van deze Suzanne Vermeer is weer zeer geslaagd. De meeste boeken van Vermeer hebben toch wel altijd een zeer verzorgde cover en zijn kenmerkend te noemen: een vrouw in een winters landschap (of voor de zomereditie in een zomers landschap). Dit maakt de boeken wel zeer herkenbaar als je ze ziet liggen in de bibliotheek of boekhandel.

Het verhaal wordt op een eenvoudige manier verteld. We volgen Olivia en leren haar ook goed kennen. Voor mij waren er wel net iets te veel toevalligheden in het verhaal, zoals Ben zijn gsm die het plots niet meer doet, Olivia die in hetzelfde Hostel verbleef als Malik, … het lijkt er wel wat bij gesleurd om het verhaal sneller verder te laten lopen. Wel wat jammer, want het zou het boek toch wel beter gemaakt hebben mochten deze er niet zijn geweest. Het verhaal is spannend en goed opgebouwd, maar de soms onlogische wendingen werd het verhaal voor mij soms wel wat afgebroken.

Ik miste ook wel de romantische toets die vaak kenmerkend bij Suzanne Vermeer. De spanning en de winterse setting waren dan wel weer in overvloed aanwezig.

Mijn interesse om een trip naar Groenland te maken is zeker gewekt. Een pluspunt is zeker hoe de auteur ook bepaalde sociale thema’s aansnijdt. Met een nogal scherpe pen verwijst zij naar de barre leefomstandigheden van de Inuit. Het is duidelijk dat de auteur een grote kennis heeft van Groenland en Denemarken en deze dan ook graag benut in haar verhaal.

Voor de Belgische lezers is het leuk om te weten dat de coldcase kalender in Nederland ook echt bestaat en geen fictie is. Het is altijd interessant als in een fictie ook echte feiten worden aangehaald en gebruikt.

Zoals alle Suzanne Vermeer boeken was ook deze een goede, onderhoudende en gezellige winter thriller, jammer van de ‘toevalligheden’, anders had ik het boek toch wat meer sterren gegeven. Nu scoor ik het 3.5 ster.