Karakter uitgevers heeft weer een bijzonder verhaal gevonden in Huis van Glas. Een verhaal waar veel in zit. Talloze emoties, karakters, manipulatie, de strijd om macht, de ontwikkeling van jonge mensen en de invloed van anderen hierop, saamhorigheid en natuurlijk de dood.

Huis van Glas laat zien hoe de terminale ziekte van één man niet alleen het leven van hemzelf en zijn gezin beïnvloedt, maar de levens van vele anderen. Het laat zien dat ziekte en het vooruitzicht van de dood ervoor kunnen zorgen dat een mens beslissingen neemt die anders nooit bij hem zouden opkomen. Maar bovenal laat het zien hoe de beslissingen van één persoon zo veel anderen kunnen beïnvloeden. Het laat zien dat we allemaal verbonden zijn met elkaar, hoe verschillend of ver uit elkaar we ook zijn. Het laat zien dat een bijzondere beslissing van één persoon kan leiden tot bijzondere beslissingen van andere mensen. En natuurlijk laat het zien hoe moeilijk het is om om te gaan met een stervende dierbare.

Het bijzonderste aan dit verhaal is het meekijken met de activiteiten van de tumor in het hoofd van de hoofdpersoon. Dit perspectief is het origineelste dat ik ooit heb gezien. De auteur had kunnen kiezen voor een verteller om te laten zien wat er in Jareds hoofd gebeurde, maar dat zou klinisch en emotieloos zijn geworden. Door de tumor een stem en gevoelens te geven trekt hij niet alleen de aandacht van de lezer, maar zorgt hij ook voor emotie tijdens het lezen van wat de tumor doet en aanricht.

Wat ik onlogisch vond - hoewel pas achteraf - was het ontbreken van vrienden en familieleden buiten het gezin om. Als je stervende bent, zullen er vrienden en familieleden langskomen en bellen. Dat deze er niet waren komt ongeloofwaardig over. Maar zoals gezegd viel me dat pas achteraf op, dus echt erg vind ik het niet.

Iets anders wat voor mij niet klopt, is dat dit een young adult boek wordt genoemd. Slechts twee van de hoofdpersonages (perspectieven) zijn jongeren, en ook de toon van het verhaal duidt niet op een young adult verhaal.

Conclusie: een bijzonder boek, waarin veel meer zit dan alleen een triest verhaal over een man die vecht tegen een ziekte. Het is zeker geen jankboek. Het verhaal zit goed in elkaar, heeft hier en daar wat verrassende wendingen en verveelt zelden dankzij de constante wisseling van perspectief tussen alle betrokkenen. De karakters zijn stuk voor stuk geloofwaardig en zo verschillend dat ze allemaal boeien.

Wie houdt van originele verhalen over trouw, verlies, macht, geloof en het opkomen voor een ander, en het leuk vindt om ook nog wat te leren over hoe de hersenen werken, zal dit boek zeker met plezier lezen.

Vier sterren.
Dank aan Karakter Uitgevers voor het recensie exemplaar.