“Even on this most terrible days, even when the worst of us are all we can think of, I am proud to be a human.”
― Hank Green, An Absolutely Remarkable Thing

Wanneer April May ’s nachts door de straten van Manhattan dwaalt, stuit ze op een gigantisch beeld. Ze staat stil bij wat ze voor zich ziet en besluit om haar beste vriend Andy te contacteren. Samen maken ze een video die ze later op YouTube plaatsen. April May doopt het beeld tot ‘Carl’.
Deze video gaat viraal en niet veel later ontdekt het duo dat er meer Carls te vinden zijn. Ze staan verspreid over enkele belangrijke steden in de wereld.
Naast dat April May steeds meer in contact komt met de (sociale) media, probeert ze ook het mysterie van de Carls op te lossen.

In ‘een zeer opmerkelijk verschijnsel’ vind je voornamelijk de realiteit. Hoewel alles in het begin aanvoelt als een sciencefiction verhaal, word je als lezer meermaals geconfronteerd met jezelf. Niet enkel kaart dit boek (sociale) media aan, het biedt ook een menselijk inzicht.
Het werd al gauw duidelijk dat Carl een mysterieus wezen is. In het boek krijgt dit beeld ook meerdere vormen: robot, alien,… Hoewel ik na de eerste pagina’s verwacht had dat het boek hierop zou focussen, was ik aangenaam verrast. Er zit zoveel meer diepgang in het verhaal dan andere boeken in dit genre. In het verleden heb ik al enkele boeken gelezen die sociale media aankaarten, maar vaak zijn deze vrij informatief en vooral onpersoonlijk.
De confrontatie met media viel me zwaarder dan gedacht. Gaandeweg maakt de hoofdpersoon, April May, een evolutie door. Voor mij als lezer kreeg ze, naarmate het verhaal vorderde, twee gezichten. Wat mooi weerspiegeld wat sociale media de dag van vandaag is. In ons dagelijkse leven zijn we vaak een andere persoon dan wie we op sociale media plaatsen. Het liet me stilstaan bij mijn eigen leven. Misschien zijn we allemaal wel een beetje April May.
De hoofdpersoon komt soms wat naïef over. April geloofd in het goede van de mens. Uiteraard denkt de tegenpartij daar anders over waardoor ze een soort “oorlog” voeren via sociale media. Het toont hoe iedereen een andere denkwijze kan hebben, alsook dat we sociale media steeds vaker gebruiken om onze mening te uiten.
De andere personages hadden allemaal wel hun eigen karaktereigenschap, maar voelde soms toch wat vlakker aan. De diepgang bij deze personages miste ik als lezer niet. De belangrijkste vermeldingen over de nevenfiguren werden door April gemaakt.

Het boek heeft twee schrijfstijlen. Je hebt de ik-persoon: April May. Daarnaast heb je ook een soort verteller, die eigenlijk ook April May is, maar vanaf een alwetende laag spreekt.
De ene moment volg je het verhaal vanuit haar standpunt en het andere moment vertelt ze haar verhaal. Alsook geeft ze soms eerder informatieve informatie mee die relevant is aan een onderwerp in het verhaal, maar weinig meerwaarde biedt voor de plot.
Wat voor mij vervelend aanvoelde was de directe confrontatie met April. Soms sprak ze rechtstreeks tegen mij. Als lezer vind ik het vaak wat ongemakkelijk als die dimensie doorboord wordt. Al is dit voor elke lezer een andere ervaring.
De afwisseling van deze schrijfstijlen vond ik in het begin wat minder vlot lezen. Het is telkens aanpassen en doorbreekt de band die je opbouwt met het hoofdpersonage. Je wordt enkele malen uit het verhaal getrokken om eigenlijk wat anders verteld te worden.
Uniek aan April May is dat zij biseksueel is. Vaak wordt in boeken de geaardheid overdreven en wordt deze voorop gesteld waardoor de plot verwaarloosd wordt. In ‘een zeer opmerkelijk verschijnsel’ gebeurt dit subtiel. Het overheerst niet en het is geloofwaardig. Voor mij was dit het eerst boek met een Holebi personage waar ik mij niet aan ergerde, net omdat het zo overtuigend en realistisch geschreven was. De nadruk lag op wie April May was en niet wat ze was.
Haar relatie en alle moeilijkheden rondom boden vooral in het begin van het verhaal een mooie extra verhaallijn. Het was interessant omdat het later van belang was om April May te begrijpen, alsook om haar evolutie van een afstand te kunnen observeren. Het is zeker geen gemakkelijk personage om te volgen in gedachten, maar wel een heel vol en rijk personage.

De setting van het verhaal vond ik zelf maar matig. Er werd weinig meegegeven over de wereld waar April zich in bevond. Ik verwacht wel dat het een wereld is die lijkt op het heden, maar toch had het soms voor een extra detail kunnen zorgen.
De Droom vond ik heel moeilijk te volgen met momenten. Het is een nieuwe wereld en in mijn visie heb ik er nog steeds geen duidelijk beeld over. Wat moet ik me er bij voorstellen? Maar vooral: welke emoties roept die wereld op?
Vooral daar miste ik diepgang en duidelijkheid. Er wordt wel uitleg gegeven, maar voor mij volstond dit niet.
Na het lezen had ik ontzettend veel vragen over de wereld waar het verhaal zich afspeelde en de Droom. Vragen die nu een beetje onbeantwoord blijven.

Voor mij was dit de eerste kennismaking met Hank Green en ik moet zeggen dat deze zeer aangenaam was.
Het is een boek dat ik zou aanraden voor elke leeftijd. Voornamelijk omdat je jezelf erin kan vinden. Niet enkel de nadruk op sociale media gaf meer diepgang, ook het behouden van het geloof in de mensheid. Hoewel April May soms overkwam als iemand die graag met de aandacht ging lopen, had ze wel een prachtige eigenschap: ze geloofde iets goed te doen voor haar medemens. Iets waar we allemaal van kunnen leren.
‘Een zeer opmerkelijk verschijnsel’ is een boek waar verschillende boodschappen in verborgen zitten. Het is eenvoudiger te lezen dan een informatie boek omdat het gecombineerd wordt met een fictieve verhaallijn. Hierdoor krijgt de lezer meer ruimte om zelf na te denken over de aangehaalde thema’s door Hank Green.