Ik ben niet zo van de poëzie. Tóch heb ik van deze bundel kunnen genieten. Dat komt niet zozeer door de gedichten zelf, maar door de combinatie van woord en beeld. Bij elk gedicht hoort een abstract kunstwerk waar je wel vormen in kunt herkennen, maar ook zelf nog een hoop in kunt ontdekken. Kleuren - soms hele pagina's egaal - vullen vervolgens het beeld aan en helpen de woorden van de gedichten een nieuwe plaats te vinden. Het zijn dus niet zomaar gedichten die je even tussendoor leest: het zijn ervaringen die je rustig op moet doen, moet verwerken. Woord en beeld gaan hand in hand en nemen je mee naar een wereld die je aan het denken zet. Dát is deze bundel, en dát is wat hem zo bijzonder maakt.