Dit boek heeft een ongebruikelijke achterflap; er wordt niet verteld waar het verhaal overgaat, alleen dat het humor, actie, misdaad, wereldwijde intrige, romantiek, de nodige spanning en verrassende wendingen bevat.

‘Zou het je veel wijzer maken als je hier zou lezen dat er een eeuwenoud mysterie op het punt staat ontdekt te worden?’

‘Scifi? Nee, ja, misschien. Wie weet!’

‘Ach, lees het boek en laat je verrassen’

Dit is gedurfd; wie koopt er een boek waarvan hij/zij niet weet waar het overgaat? Aan de andere kant maakt de weinige informatie het misschien ook fascinerend; daagt het de alles- en nieuwsgierige lezer uit?

Net als de auteurs ga ik niet vertellen waar het verhaal exact overgaat; stap er blanco in en laat je verrassen. Ik licht wel een tipje van de sluier op.

Het verhaal begint en eindigt bij het Vredespaleis.

'Hij borg zijn lievelingswapen op, liep naar het nabijgelegen park, vond een leeg bankje en ging zitten.'

Het is een gewone woensdagmorgen; oud politie-inspecteur Jan de Jong zit op het bankje tegenover het Vredespaleis. Het is net acht uur in de ochtend als hij aan de overkant van de straat een blanke man van Slavische afkomst ziet.
De man filmt met zijn smartphone. Meteen weet Jan hier klopt iets niet.

Op hetzelfde tijdstip zit een vrouw achter haar laptop in het Hilton; ze heeft een goed uitzicht op het Vredespaleis.

Een paar minuten eerder is een oudere man uit het Hilton gekomen en heeft een taxi genomen op weg naar het centraal station van Den Haag. In de taxi haalt hij meteen zijn smartphone uit zijn binnenzak.

Op het hoogste balkon van het Hilton staan Marilyn en Tjan met glinsterende ogen te kijken naar iets dat bij het Vredespaleis gebeurt.

In Den Haag staat het spiderweb-proces op het punt van beginnen

Zes tijdzones verder ligt Robert J. VanderBeek IV op bed met een oordopje in. Hij wil niet dat iemand weet waar hij naar kijkt.

De spanning is meteen merkbaar en houdt aan tot het laatste woord. De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op. Niets is wat het lijkt.

'Marc was op alles voorbereid geweest toen hij zijn assistent de
kantine had zien binnenrennen, maar dit had hij absoluut niet
verwacht. Hakon, zijn chef die hij als geen ander bewonderde; zijn grote voorbeeld.'

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van meerdere personages. Het duurt even eer de lezer de talrijke personages kan plaatsen.
Er is niet een hoofdpersonage aan te wijzen; alle personage hebben hun eigen rol en zijn even belangrijk. De karakters worden redelijk goed uitgediept; bij sommige hou je vraagtekens.

Koelbloedige scénes worden afgewisseld met romantiek en humor en dat is ook wel nodig.

'Als een mals geslagen stuk vlees hing de jongeman, die als zodanig niet meer te herkennen was, slap in de touwen waarmee hij aan de stoel zat vastgebonden.'

De hoofdstukken zijn lang; ze worden wel opgedeeld in subhoofdstukken waarin het telkens over een ander personage gaat. Het kleine lettertype leest niet fijn in combinatie met de erg lange zinnen.

‘Zo wijd de wereld strekt’ is letterlijk van toepassing; de cover maakt nieuwsgierig.

'Laat de kudde zich maar vergapen dacht hij minachtend, de wolven onder ons hebben belangrijkere dingen te doen.'

De verschillende genres in het verhaal maken het voor de meeste lezers boeiend.

Het veelvuldig gebruik van de woorden ‘en’ en ‘er’ maakt dat het verhaal minder prettig leest. Evenals de lange zinnen, bijzinnen en regelmatig gebruik van bijvoeglijke naamwoorden die niks toevoegen. Meermaals wordt tot in detail een gebeurtenis of situatie verteld; op zich knap, maar het leidde mij af van het werkelijke verhaal, dat ingenieus in elkaar zit.

Een verhaal met verrassende wendingen en benaderingswijze waarbij van de lezer de nodige concentratie wordt gevraagd.

De auteurs weten met passie, met eenvoudig woordgebruik, te vertellen en laten de lezer versteld staan met hun debuut.



Taaltechnisch: 3***

Schrijfstijl: 3***

Spanning: 4****

Verhaallijn: 4****