Man oh man, sinds ‘Waar het licht is‘, ben ik denk ik niet zo geraakt door een boek als dit. Nu hoefde ik bij dit verhaal niet te huilen, maar ik vond het zo onwijs ontroerend en wilde eigenlijk niets liever dan Suzy uit het boek halen om haar een knuffel te geven.

Aan het eind van het boek heb ik een klein traantje weg moeten pinken, omdat het gewoon te ontroerend was, maar ook herkende ik veel van mezelf in het verhaal. Vooral het feit dat het heel erg klote is als je iemand die dichtbij staat verliest, herkende ik heel goed. Daarnaast vond ik het verhaal aan het eind toch wel verrassend, er zit een klein verrassingselementje in, wat het verhaal wat mij betreft nog een klein beetje beter maakte.

Ali Benjamin heeft met ‘Suzy en de kwallen’ een heel toegankelijk en herkenbaar verhaal neergezet. Ali Benjamin heeft een hele fijne schrijfstijl en je leert Suzy vrij snel goed kennen, net als de andere personages in het boek. Daarnaast heeft Ali Benjamin goed onderzoek gedaan over kwallen dat ik bijna zelf na het lezen van het boek nog meer over kwallen wilde weten. Het onderzoek speelt een grote rol en dat komt zeker geloofwaardig over. De emoties in ‘Suzy en de kwallen’ zijn goed onder woorden gebracht en dat zorgt ervoor dat je je nog meer kunt inleven in Suzy.

Wat mij betreft mag ‘Suzy en de kwallen’ in de lijst met ‘The fault in our stars’ en ‘Waar het licht is’, want dit is weer zo’n knaller van een YA die je gegarandeerd gaat raken. Ik heb Suzy in mijn hart gesloten.