“Romantiek is een lichtend aura, dat alleen geopenbaard wordt aan hen die erin geloven.” Zo definieert de beroemde misdaadromanschrijver Pieter Aspe het begrip romantiek in zijn boek Grof wild. Naar mijn mening is dit een eerder simpel boekje zonder een nodeloos ingewikkeld plot wat maakt dat het ongelofelijk vlot en aangenaam leest. Het is een echte aanrader voor iemand die zich gemakkelijk terugvindt in de lichtere literatuur.
Grof wild is een misdaadroman geschreven door Pierre Aspeslag, bij ons beter bekend als Pieter Aspe. Het werd in 1998 op de markt gebracht door de uitgeverij Manteau.
Het verhaal gaat over Viktor en Eva, een iets ouder getrouwd koppel dat een weekendje van huis wil om eens lekker te ontspannen. Viktor is namelijk burgerlijk ingenieur en leider van Victorex, een bedrijf dat maar liefst 1,2 miljard frank waard is voor een Japanse koper. Volgens Eva is Viktor ook een echte workaholic en heeft hij erg nood aan wat ontspanning. Ook Eva zelf snakt naar een romantisch weekendje weg. Ze boeken dus een verblijf in een chalet gelegen in les Harlesquins, een afgelegen plaats in de Ardennen. Al snel voelen Viktor en Eva de liefdesprikkels van vroeger. Voor Eva ging dit liefdesgevoel ver, zo ver dat ze een bende inhuurde om Viktor op stang te jagen zodat ze samen door de bossen zouden rennen en Viktor haar als koene ridder zou redden, net als vroeger. Het toneeltje loopt echter snel uit de hand wanneer blijkt dat de bende ook is ingehuurd door een collega van Viktor om hem en zijn vrouw om het leven te brengen. Wat begon als Viktor en Eva die wat lastig gevallen werden door een paar jonge bendeleden, eindigt in Viktor zwaar gewond en Eva verkracht. Uiteindelijk slaagt de “koene ridder” Viktor erin om de bendeleden brutaal uit te schakelen en Eva te redden uit te handen van de bende.

Romantiek speelt dus een belangrijke rol in Grof wild. Het verhaal wordt in gang geduwd door een dieper verlangen naar. Viktor en Eva zijn, zoals eerder vermeld, een iets ouder koppel waar de passie voor elkaar het de laatste jaren wat heeft laten afweten. Tussen de regels door merk je dat het verhaal voornamelijk gaat over Viktor en Eva die hun passie van vroeger willen herleven. Zo wordt in het boek verschillende keren verwezen naar de manier waarop Viktor ’s nachts via het raam Eva’s kamer binnen kwam geklommen om de nacht met elkaar door te brengen. De boze stiefmoeder van Eva, waar de term “draak” vaak gebruikt wordt, stond steeds op de loer om Viktor buiten te houden. Dit verklaart ook onmiddellijk “de koene ridder” waar Eva het steeds weer over heeft. Het verwijst naar het spelletje dat ze vroeger samen speelde waarin Viktor de ridder was, de stiefmoeder de draak en Eva de princes. De stiefmoeder die Viktor steeds wilde buiten houden maakte alleen maar dat de geliefden nog meer naar elkaar verlangden. De passie de ze vroeger voor elkaar voelden is een belangrijke drijfveer in het boek waarnaar je iets dieper moet graven.
Het boek wordt gekenmerkt door een wat simpelere schrijfstijl en is in tegenstelling tot de meeste boeken niet onderverdeelt in hoofdstukken. Het is één doorlopend verhaal waarbij een witregel wijst op een verandering in ruimte. Zo sprong men systematisch van Viktor en Eva naar de zoon en zijn vriending. Dit was in het begin een beetje verwarrend wat bij mij soms leidde tot een foutieve interpretatie. Mogelijk heeft Aspe gekozen voor het doorlopende verhaal omdat de gebeurtenissen elkaar snel opvolgen. Het hele boekje vat slechts één weekend samen in tegenstelling tot andere boeken die soms levensverhalen vertellen. De snelle opeenvolging van actie en spanning hield je aandacht stevig vast.
Ook werd er veel overgelaten aan de verbeelding. Beschrijvingen zijn schaars waardoor het boek soms vaag wordt. Het wordt moeilijk om je te oriënteren in bepaalde situaties. Vooral wanneer de verschillende acties elkaar snel opvolgen en de beschrijvende factor helemaal wegvalt. Voor mij als niet-lezer bemoeilijkte dit het lezen soms een beetje, al ben ik er zeker van dat meer ervaren lezers hier geen probleem mee zullen hebben.

Persoonlijk vond ik dit een zeer aangenaam boek. Hoewel hier een daar wel wat spel- en grammaticafouten te vinden waren, voelde het boek heel natuurlijk. Het bovenliggende verhaal van Viktor en Eva is oppervlakkig en niet erg origineel. Maar de onderliggende diepere zoektocht naar de passie voor elkaar vult de gaten die opengelaten werden door het hoofdverhaal. Hoewel dit één van zijn minder bekende werken is, verdient Pieter Aspe hier zeker de nodige erkenning voor. Het boek is spannend en laat je aandacht geen moment los. Een echte aanrader voor hen die voor de echte thriller vallen.