Ik heb dit boek in augustus 2010 gelezen. Grappig hoe het boek door nieuwe reacties weer naar voren komt. Indertijd heb ik deze recensie over het boek geschreven:

Isa is Isabel Konincks-Gravenmaker, boerin en geliefde vrouw van Mark en moeder van Yara. Ze geniet van het boerenleven en van haar gezin. Maar zij heeft niet altijd Isa geheten. Een antal jaren geleden heette ze Iris Geerling en was het verwende vriendinnetje van Lorenzo, meester-vervalser die graag net zo beroemd wilde worden als Han van Meegeren.
Ze raakte steeds nauwer bij zijn crimineel gedrag betrokken maar zag kans te onsnappen toen Lorenzo werd neergeschoten. Ze ging op zoek naar Mark Konincks die heeft meegedaan aan 'Boer zoekt vrouw'. Eerst gebruikte ze Mark om onder te duiken, maar na verloop van tijd zijn ze van elkaar gaan houden, ze trouwden en kregen een dochter.
Eind goed al goed zou je bijna zeggen, maar dat is niet helemaal het geval. Iris/Isabel schrijft al jaren met een in Amerika ter dood veroordeelde gevangene. Wanneer deze man plotseling bij de boerderij opduikt, na bij een brand te zijn ontsnapt, beginnen de problemen voor Isabel helemaal opnieuw. Hij ontpopt zich als een psychopaat en ze wringt zich in allerlei bochten om van hem af te komen. Wanneer er een moord wordt gepleegd en nog één, weet ze dat haar idyllische leventje voorbij is.

Dit tweede boek van Svea Ersson heeft hetzelfde thema als haar debuut: Alleen Eva. Ook daar is sprake van een vrouw die psychologisch onderdrukt wordt en die in haar eentje probeert het hoofd boven water te houden. Met name het middenstuk van het boek vond ik erg boeiend; ik wilde alleen maar verder lezen om te zien hoe Isabel zich uit de rotzooi zou redden. Maar nadat ik het uitgelezen had hield ik toch een enigszins gemengd gevoel over aan het boek. De verandering van Iris/Isabel is naar mijn mening te kort door de bocht: van verwend nest en kindvriendinnetje van een crimineel is ze een paar jaar laten op en top boerenvrouw die geniet van haar gezin, de dieren en de natuur. Daarnaast is ze af en toe tenenkrommend gemakzuchtig en naïef. Aan de andere kant weet de schrijfster de psychologische onderdrukking die Isabel ondergaat goed neer te zetten en leefde ik helemaal met haar mee.
Ik schommelde de hele tijd tussen meeleven met en ergernis over de hoofdpersoon en dat is storend. Het haalde voor mij de vaart uit het boek omdat ik iedere keer opnieuw moest focussen.

Desondanks heeft Svea Ersson naar mijn mening een goed en spannend boek neergezet. Ze schrijft erg meeslepend en in een hele vlotte stijl. Op de momenten waarop ze heel gedetailleerd vertelt over het leven van Isa op de boerderij zag ik het hele plaatje zo voor me. Daarom van mij een hele dikke voldoende en ik kijk met spanning uit naar haar volgende boek.