Wanneer de briljante seriemoordenaar Gary Soneji na vijf jaar opnieuw vrij is, zint hij op wraak. Hij heeft het gemunt op inspecteur Alex Cross die hem vijf jaar geleden achter tralies heeft gestopt. Een spel spelen met Alex Cross, dat is het doel. Dit spel heeft jammer genoeg een dure prijs, het leven van veel mensen. Kan Cross hem opnieuw tijdig stoppen of moet hij het spel helemaal meespelen tot het einde? En wat is de rol van de beruchte Europese seriemoordenaar Mr. Smith?

“Kat en Muis” is het vierde boek in de 23-delige reeks over de Amerikaanse inspecteur Alex Cross. Deze thriller is geschreven door James Patterson in 1997 en uitgegeven door A.W. Bruna uitgevers B.V., Utrecht. Patterson is een Amerikaanse auteur die al in 1967 begonnen is met schrijven. Tussen de 125 boeken op zijn naam bevinden zich zowel thrillers als andere genres. Toch is hij vooral bekend geworden door de populaire thrillers met Alex Cross in de hoofdrol. Het is niet zo dat je met boek één in de serie moet beginnen en dat het verhaal in de volgende boeken verdergaat. De boeken gaan dan wel over dezelfde persoon, maar het zijn grotendeels aparte verhaallijnen. Dit was het eerste boek dat ik las van James Patterson en hoewel ik wist dat dit een soort vervolg was op het derde boek in de reeks, speelde dat helemaal geen rol. De situatie van Gary Soneji die al in een vorig boek aan bod kwam, wordt duidelijk in het begin van het boek zodat je als lezer het verhaal toch goed kan volgen.

Deze thriller speelt zich af in de Verenigde Staten van Amerika. Zes jaar geleden verloor Alex Cross zijn vrouw Maria, hem achterlatend met twee kinderen, Jannie en Damon. Het is niet makkelijk voor hem, een inspecteur Moordzaken, om een goede vader te zijn. Hij is vaak weg van huis op zoek naar aanwijzingen. Gelukkig kan hij rekenen op de hulp van Nana Mama, zijn grootmoeder, die bij hen inwoont. Vanaf het begin van het boek wil Patterson meteen sympathie opwekken voor inspecteur Cross bij de lezer.

Dit boek sleept je van de ene sensatie in de andere. Er is geen tijd om op adem te komen, een seriemoordenaar wacht tenslotte op niemand. Vanaf pagina één tot de laatste pagina wordt je meegesleurd in het leven van Alex Cross en je kan het niet meer loslaten. Het hele boek lang zit je in spanning te lezen en je af te vragen hoe het verder gaat. Soneji is Cross altijd een stapje voor, wat het hem moeilijk maakt om Soneji te pakken. Die laat altijd tips achter voor Cross die het motief voor de moorden duidelijk moeten maken. Het begint met het bloed van Alex Cross op het wapen in Union Station. Wat heeft die speelgoedlocomotief met hem te maken? Soneji heeft het duidelijk op Cross gemunt en dat maakt van hem de ideale persoon om hem te stoppen.

In het boek krijgt de lezer geregeld flashbacks vanuit het standpunt van Soneji. Het zijn altijd herinneringen uit zijn jeugd waardoor je als lezer een mooi beeld krijgt van hoe hij was als persoon. Het boek begint met een proloog waarin Soneji en Mr. Smith worden voorgesteld aan de lezer. In het eerste hoofdstuk weet je al wat Soneji wil bereiken doordat hij Alex Cross in de gaten houdt, het tweede hoofdstuk gaat over Mr. Smith die één van zijn moorden pleegt. Na deze twee hoofdstukken begint het boek pas echt en wordt het verhaal verteld vanuit de belevende ik-verteller Alex Cross.

Dit vertelstandpunt vind ik heel goed omdat je je als lezer heel goed kan inleven in de situaties waar Alex Cross zich in bevindt. Toch weet je meer dan hij omdat je in sommige hoofdstukken fragmenten te lezen krijgt van Mr. Smith of Thomas Pierce, een Britse FBI-agent. Hierdoor kom jij al eerder dan Cross te weten wat ze van plan zijn.

In het boek komt er een moment waarop het verhaal even stilvalt omdat Alex Cross in het ziekenhuis beland en niet meer kan verder werken aan het onderzoek. Hierdoor verandert de belevende ik-verteller van Alex Cross naar Thomas Pierce. Hij neemt het onderzoek over van Alex Cross tot deze herstelt is. Deze verandering van de ik-persoon vind ik heel vervelend omdat het even duurt voordat het duidelijk wordt dat de ik-persoon niet langer Alex Cross is. Je moet je hele denken aanpassen aan het feit dat je leest vanuit het standpunt van Thomas Pierce. Even later wanneer Cross weer uit het ziekenhuis is, verandert het standpunt weer terug naar hem. Voor mij hoeft die wisseling echt niet.

James Patterson schrijft in een spannende en interessante stijl. Ik vind het een heel geslaagd boek, het heeft je van de eerste tot de laatste pagina in zijn macht. Je wordt meegesleurd in de wereld van Alex Cross en zijn familie. De belevende ik-verteller wisselt een paar keer van persoon doorheen het boek en dat vind ik een klein minpuntje, maar het boek is een echte aanrader als je van spanning en moordzaken houdt, ik ga zeker nog meer boeken lezen van James Patterson.