Een goed boek dat niet door zijn literaire hoogstand maar juist door de toegankelijke en laagdrempelige schrijfstijl prachtig is.

Het biedt een kijkje in het leven van mensen die ik vanaf mijn jeugd ken van op TV. Onverwacht leer je een andere kant kennen van de man die ik leerde kennen als Peter Kelder met de altijd even grote glimlach als je hem zag op de foto's. Maar, om in de trent van Antonie zijn quote te blijven, de zee zou saai zijn om naar te kijken, als hij geen golven had... Het oppervlak van de zee is nooit zo voospelbaar als zijn stroming.

Het boek schetst op een prachtige, hartverwarmende en verdrietige manier de strijd van zowel Antonie als Isa, in een niet te winnen gevecht. Herkenbaar zijn de ups en downs die horen bij een psychische stoornis en Isa haar wil om te kunnen begrijpen, en de onmacht om dit ook daadwerkelijk te kunnen.

Prachtig, ontroerend en zeker de moeite waard... Dit boek veroverde een plaatsje in mijn hart.