Het oordeel vertelt over Pete Banning. Een oorlogsheld, patriarch van een invoedrijke familie, herenboer, vader, goede buur en trouw lid van de Methodische kerk. Een geliefde inwoner van Clanton en landeigenaar van een katoenplantage. Een man die veel heeft meegemaakt in zijn leven. Op een dag, het is 1946, staat Pete vroeg op, rijdt naar het stadje, loopt de kerk binnen en schiet de dominee dood. Daarna gaat hij naar huis, gaat op zijn veranda zitten en wacht tot ze hem komen arresteren. Hij ontkent de moord niet, maar wil niet vertellen waarom hij deze moord heeft gepleegd. Hij weet dat hij hiervoor de doodstraf kan krijgen maar hij is niet bang voor de dood. Terwijl iedereen zich afvraagt waarom Pete blijft zwijgen.


Het boek omvat drie delen: De moord, De Bottenakker en Het Verraad. Het eerste deel draait om de moord en de gevolgen voor Pete. Waarom hij het heeft gedaan blijft de grote vraag en iedereen raakt gefrusteerd door zijn zwijgen. Ook al is het nooit de bedoeling geweest en wilde hij hun hier buiten houden, zijn kinderen trekt hij hier toch in mee. Hun leven zal ook nooit meer hetzelfde zijn. Deel twee van het oordeel vertelt over Pete in oorlogstijd. Ondanks dat hier weinig thrillereffect inzit, is dit een fascinerend gedeelte vol met uitermate schokkende en aangrijpende fragmenten. Alles gebaseerd op feiten die de auteur heeft verzameld uit diverse publicaties, publicaties over de dodenmars van Bataan. Deel drie, Het Verraad, verhaalt over een rechtszaak die aangespannen wordt door de weduwe van de dominee. Voor Joel en Stella, de kinderen van Pete, zal het geruime tijd duren voordat ze echt verder kunnen met hun leven.

Grisham heeft een zeer gedetailleerde en filmische schrijfstijl en door de ijzersterke opening weet hij de lezer gelijk het verhaal in te trekken. De vraag waarom is wat voortdurend bezighoudt en elke keer is er de hoop dat dit in een fragment uit de doeken wordt gedaan. Gebruik maken van veel details kan vertragend werken maar Grisham weet de lezer met spannende en schokkende fragmenten zo te bespelen dat hier bij Het oordeel geen sprake van is. Het gebruik maken van fictie en feiten geeft een verhaal waarbij een een schokkend stukje geschiedenis verteld wordt en Grisham zet op deze wijze met Pete een sterk karakter neer. Het is natuurlijk overduidelijk dat Pete, door wat hij heeft meegemaakt in oorlogstijd, is beschadigd. De beelden van de meest gruwelijke dingen zullen voor altijd op zijn netvlies gebrand staan. Maar het lijkt erop dat hij dit behoorlijk van zich af kan zetten en gewoon doorgegaan is met zijn leven. Samen met zijn vrouw en kinderen.

Door vanaf het begin een vermoeden in het hoofd van de lezer te planten wordt er continu naar deze kant gekeken. Maar niet alleen de vraag waarom de moord is gepleegd blijft rondwaren, ook de vraag waarom Pete het niet wil vertellen blijft voortdurend aanwezig. Niet alleen de andere personages raken hierdoor gefrustreerd, ook als lezer is er een gevoel van deceptie. Een man die bewust een leven neemt, terwijl hij van tevoren weet dat dit zijn eigen leven kan kosten. Het onbegrijpelijke maakt dat Het oordeel van begin tot eind blijft boeien en de mix van fictie en feiten zorgt voor een onderhoudend verhaal. Tergend langzaam wordt er uitgewerkt naar de plot, waardoor de drang tot verder lezen alleen maar groter wordt en het geeft een gevoel van opluchting als eindelijk alle vragen beantwoord worden. Al heeft de plot wel een zeer venijnig staartje.

Wat jammer is dat ik dit geweldige boek niet kan catagoriseren als vrouwenthriller. Natuurlijk is er genoeg vrouwelijk publiek voor de thrillers van John Grisham, maar er zijn niet genoeg elementen om Het oordeel als een echte vrouwenthriller te zien. Maar dat dit een boek is dat je moet lezen dat staat buiten kijf. Wees wel voorbereid op de gruwelijke fragmenten die in het tweede deel worden beschreven, een sterke maag is hiervoor wel nodig. Maar juist door dit te verweven in deze thriller heeft Grisham met Het oordeel een bijzonder boek geschreven. Grisham weet met zijn mooie gedetailleerde en filmische schrijfstijl de lezer vanaf de eerste bladzijde vast te grijpen en laat pas weer los na de laatste geschreven letter.