De kaft van het boek ziet er met de kleuren geel, blauw en groen mooi en goed verzorgd uit. Op de voorkant is een foto van een rots te zien waarbij op de rand van het eiland ook een huis staat afgebeeld.
Samen met de tekst op de achterzijde roept het boek toch een gevoel van spanning op en dit alles maakte mij nieuwsgierig naar de inhoud van het boek.
Abel , een jonge man, gaat voor het schrijven van een verhaal naar het eiland waar zijn twee moeders een korte maar intense geschiedenis hebben liggen. Tijdens zijn zoektocht waarin hij in het verleden duikt van zijn beide moeders, ondergaat hij een transformatie. Zijn vondst zal zijn leven voor altijd veranderen.
Het verhaal speelt zich af op verschillende tijdstippen en door middel van flashbacks krijg je een goed inzicht in de levenservaringen van Abel, zijn moeders en zijn vader. Ook de levens van een andere personages spelen een grote rol in het verhaal.
De schrijfstijl van Pauline van Munster zorgt er voor dat je het boek makkelijk en snel leest. Ik heb genoten van haar schrijfstijl. Zeker de beschrijving over de natuur op het eiland nam mij in de sfeer rondom de zoektocht naar Madeleine Merano. Ik waande mij op een heerlijk eiland waar ik in gedachten heb genoten van de natuur.
Door de opbouw en achtergronden van de verhalen van de personages raakte de spanning rondom de zoektocht naar Madeleine Merano en het vinden van haar op zich op de achtergrond. Mijn aandacht ging meer naar de ontwikkeling van de verhalen rondom Abel, zijn moeders en zijn vader. Hierbij wil ik ook zeker Manolito niet vergeten.
Het einde van het boek was sterk maar het boek laat mij wel met een aantal vraagtekens over de verdere ontwikkelingen van de verhaallijnen van de beschreven personages achter.

De zoektocht naar Madeleine Merano is het vijfde boek van Pauline van Munster waarmee ze na 15 jaar niet gepubliceerd te hebben weer terug is in het literatuurlandschap.

Ik vind het boek een aanrader en ik geef het 3,5 sterren.