Een verhaal over een Engels gezin wat hun eerste kind krijgt. Deze blijkt na de geboorte ernstig gehandicapt te zijn. Hun droom om een nieuw bestaan op te gaan bouwen in Frankrijk laten ze hierdoor toch niet varen. Je leest mee met het eerste jaar van hun dochtertje Freya. Wat ik erg mooi beschreven vond waren de karakters van de dorpsgenoten in het Franse dorpje waar ze zijn neergestreken. Ze kregen veel hulp en liefde aangeboden. De relatie tussen Anna en Tobias, de ouders van Freya komt behoorlijk onder druk te staan. Dit had van mij nog wat meer uitgediept mogen worden. Ook vond ik het moeilijk te lezen dat ze er sterk over nadenken om Freya af te staan of haar te plaatsen in een instelling. Ik kan me wel voorstellen dat het erg zwaar moet zijn het opvoeden van een ernstig gehandicapte dochter, dat je zulke gedachtes toch wel krijgt. Maar hoe zij er mee omgaan vind ik soms erg ongepast. Toch wilde ik weten hoe het verder ging met hen als gezin. Want naast veel verdriet brengt Freya iedereen ook weer dichter bij elkaar. De schrijfster heeft zelf ook een gehandicapte dochter, maar beschrijft in het nawoord dat het boek verder op fictie is gebaseerd.