Nobiltà is de eerste roman die ik gelezen heb van de auteur Donna Leon. Voor mij is het boek vier sterren waard. De sterkte van Leon ligt in haar dynamische beschrijving van het dagdagelijkse leven in Venetië, het reilen en zeilen in het gezin van het hoofdpersonage Brunetti en de schijn van de Venetiaanse adellijke entourages.

Het hartelijke gezin van Brunetti heeft, in tegenstelling tot veel andere families van de hoofdpersonages uit diverse misdaadreeksen vandaag de dag, niet te kampen met familiale crisissen. Daarbij komen kinderen die volledig ontspoord zijn frequent voor. Men gaat zich dan ook afvragen of misdaden wel opgelost kunnen worden als de rechercheurs zich al in dergelijke situaties bevinden. Om deze reden blijft de kern van de roman nog altijd de misdaad en niet het gezinsleven van de rechercheur.

Toch was het boek voor mij geen vijf sterren waard omdat ik vaak het gevoel had dat er geen vooruitgang zat in het onderzoek naar de moord op Roberto Lorenzoni. Ik miste meer vaart in het verhaal. Er waren geen getuigen en amper vrienden die iets meer van zijn verdwijning afwisten. Er restten slechts weinig familieleden die enthousiast waren om te weten hoe en waarom hij aan zijn einde was gekomen. Het hele verhaal zat eigenlijk vastgeroest tot aan de laatste hoofdstukken. Hier neemt het verhaal een heel andere wending en uiteindelijk wordt alles duidelijk.

Het einde was onverwacht verrassend en zorgde ervoor dat Nobiltà geen clichéroman was met wraak als drijfveer.