De krijtman van CJ Tudor is een boek dat op korte tijd een enorme hype is geworden. Het gevaar dat daar in schuilt, is dat je er vaak meer van verwacht dan het eigenlijk voorsteld.
Naar mijn mening was dat met dit boek net hetzelfde.
De tekst op de achterflap verklapt nagenoeg niets over het verhaal, en dat maakt het net zo spannend en mysterieus.

Het verhaal loopt over twee verschillende perioden van ongeveer dertig jaar verschil. Over Eddie als hij een jaar of dertien is, en over Eddie die dertig jaar ouder is.
Als jonge knaap krijgt hij met zijn vriendengroep door omstandigheden het geniale plan om met krijtjes in geheimschrift boodschappen voor elkaar achter te laten. Op zich een heel leuk plan, tot wanneer de tekeningen een eigen leven blijken te hebben.
Gebeurtenissen gebeuren (ik noem geen spoilers, dus ontdek ze maar zelf), en alles lijkt steeds op hetzelfde neer te komen : De Krijtman.
Maar het grote vraagteken is : Wie is nu die Krijtman?

Het verhaal leest lekker weg, maar er komen geen nagelbijtende, spannende momenten aan te pas. Het einde van het boek is zelfs zo snel uit de doeken gedaan, dat het lijkt alsof de schrijfster geen zin meer had om verder te schrijven en zo maar de clue prijsgegeven heeft.
Geen kritiek op de schrijfster, integendeel. Het boek had zelfs nog dikker gemogen, zodat de schrijfster echt de tijd kon nemen om elk deeltje van het verhaal 100% uit te werken.

Dit boek krijgt drie sterren van mij, puur omdat ik er meer van verwacht had.