Prins Rhen is vervloekt om de herfst van zijn 18de levensjaar te beleven. Hij zal pas van deze vloek bevrijd worden, als hij er in slaagt een meisje van hem te laten houden. Inmiddels heeft hij al 326 herfstseizoenen meegemaakt en nog altijd is het niet gelukt om de vloek op te heffen. Nu begint zijn 327ste herfst als achttienjarige en deze herfst is zijn laatste kans. Als het deze keer opnieuw niet lukt dan zal hij aan het einde van het seizoen voor altijd in een moordlustig monster veranderen…
Harper leeft in Washington met haar broer en haar doodzieke moeder. Hun vader heeft hen achtergelaten met diepe schulden en ze hebben moeite om het hoofd boven water te houden. Haar broer houdt zich bezig met schimmige zaken om geld binnen te krijgen, en Harper verzorgt haar moeder. Maar dan wordt Harper ontvoerd naar het rijk van prins Rhen en daar weer uit ontsnappen blijkt niet zo simpel…
Harper is een toffe hoofdpersoon, ze is niet naïef en heeft al snel door waarom ze naar het fantasierijk is ontvoerd. Ze is dapper en een absolute doorzetter. Ze heeft een lichte lichamelijke handicap maar laat zich daardoor niet beperken. Door het verhaal heen leert ze hoe slim en sterk ze zelf kan zijn, en dat is heel mooi om te lezen.
Rhen is arrogant en veel te veel gewend om zijn zin te krijgen. Hij probeert Harper te verleiden net zoals hij bij de andere meisjes heeft gedaan, maar dat lukt deze keer niet zo makkelijk. Hij toont maar weinig kwetsbaarheid en groeit langzaam als karakter. Iets meer ontwikkeling in zijn personage en achtergrond was fijn geweest.
‘Why? What am I supposed to do?’ she says, her expression piercing. ‘Fall in love with you?’
I almost drop the glass.
‘Don’t look so surprised,’ she says. ‘I’ve been trying to think of what would require you to kidnap someone each season, and that’s all that makes sense. […]’
I sigh.
She continues watching me, and her eyes narrow. ‘Now I understand why you’re shirtless.’
Het boek wordt vanuit twee perspectieven verteld, dat van Harper en dat van Rhen. De relatie tussen Rhen en Harper wordt realistisch opgebouwd en het is absoluut geen instalove-verhaal of een hartstochtelijke allesomvattende liefde. Harper wantrouwt de knappe Rhen en Rhen vindt op zijn beurt Harper erg roekeloos.
A Curse So Dark and Lonely is een hervertelling van Beauty and the Beast. Het volgt qua gebeurtenissen en ontwikkeling veel van het bekende sprookje en kan daardoor enigszins voorspelbaar zijn. Toch weet Kemmerer ook genoeg eigen verhaalelementen en enkele twists toe te voegen. Zo is de tovenares die de vloek oplegt meer aanwezig in het verhaal, en spelen politiek en oorlog een grotere rol.