‘De zomer die alles deed smelten’, na het uitlezen van dit boek heb ik niet echt een duidelijk gevoel over dit boek, misschien zelfs geen gevoel. Tijdens het lezen van de eerste hoofdstukken had ik na elke pagina zin om het boek weg te leggen en het nooit meer te bekijken. Ben ik blij dat ik doorgelezen heb? Geen idee. Het verhaal en de vlotheid beterde na verloop van hoofdstukken.

Het verhaal laat je wel inzien hoe dun de lijn is tussen goed en kwaad, tussen juist en fout handelen. Foute handelingen worden door goede bedoelingen en goede personen goedgepraat terwijl andere ook goede mensen door massahysterie echt als de slechteriken worden afgeschilderd.

Ondanks de vele mooie pogingen tot diepgang in het verhaal, wordt er heel veel niet uitgewerkt, er blijft veel aan de oppervlakte. De hoofdpersonages van het verhaal maken wel wat goed, vooral op Grand ben ik verliefd geworden. Het einde is het beste van het boek. Het is geen doorsnee boek dat je even als tussendoor kan lezen. Mooie poging als debuut.

Ik wou het boek 2,5 sterren geven op vijf. Dit is niet mogelijk waardoor ik ze vanwege haar mooie schrijfstijl en zinnen 3 sterren geef.