Het was een poosje geleden dat ik de cd’s van U2 gedraaid heb tot ik de afgelopen weken de columns las van de mensen die hier boven genoemd worden. Ik las zoveel herinneringen en informatie over deze bijzondere band. Veel songteksten en uitspraken van bandleden.
U2 verbindt en verdeeld, zelfs in dit boek staat er in het begin. Het is ook geen ode aan U2 maar een kritische kijk op deze band. Het is een boek waarin de samensteller mensen echt de ruimte geeft om te vertellen over hun band of ervaringen met U2. Als een bekende zanger zich ook met de ellende in de wereld gaat bemoeien en zelfs wereldleiders aanspreekt op hun gedrag dan vindt niet iedereen dat even leuk. Tot zover de kritieken. Vooral als je leest over dat ze zelf niet onbemiddeld zijn gebleven maar het feit dat iemand zijn positie als artiest gebruikt om iets goed te willen doen voor de mensen wordt ook gewaardeerd. Dubbel is dat vond ik.
In de meeste verhalen wordt er naar Bono verwezen, hij is ook echt het gezicht van deze band maar de andere leden komen ook aan bod. De lay out van het boek is rustig, mensen nemen echt de tijd om hun ervaringen op te schrijven. Door deze rust krijg je de tijd om hun te leren kennen maar ook het tijdsbeeld van de afgelopen veertig jaar komt aan bod. Kun je je nog voorstellen dat tieners kilometers fietsen om naar hun band te kunnen luisteren? Of met een grote radio achterop de fiets gebonden (en die ze dan bij aankomst totaal vergeten netjes op de standaard te zetten) om niets te missen van het live Aid concert? Waar was jij toen? Ik was 10 en keek tv.
Gelukkig komt ook het Christelijke aspect aan de orde, Bono die vertelt over zijn geloof en zijn visie. Ik ben me nu pas bewust hoe de teksten van de nummers die ik ken zijn geïnspireerd door de bijbel. Nergens in het boek wordt hier de vloer mee aangeveegd of raar over gedaan. Maar er klinkt een diep respect door in de verhalen die ik las. Hoe een gewone Ierse band de wereld overging, iedereen kent hun muziek en zelfs na alles wat er nu in de wereld gebeurt, blijven ze bestaan.
Ik hoop dat er over 10 jaar een vervolg komt want ik kan me een wereld zonder de muziek van U2 en de woorden van hun nummers niet meer voorstellen.
Het boek eindigt met een mooie introductie van de mensen die de verhalen hebben geschreven. Dat scheelde me weer googelen want velen waren onbekend voor mij. Tot ik hun verhalen las.
Voor wie is dit boek geschikt? Voor elke U2 fan en elke lezer die eens anders naar die artiesten op het podium willen kijken. Voor diegene die van muziek en verhalen houdt die goed onderbouwd zijn.
Veel leesplezier!