En we noemen hem, een roman van Marjolijn van Heemstra. Het verhaal begint met dat Marjolijn van haar oma op haar 18de verjaardag een ring krijgt dat toebehoorde aan haar oom Frans. Maar er is wel een voorwaarde aan vast. De voorwaarde is dat als zij zwanger zou worden van een jongetje, dat ze hem dan vernoemd naar haar oom Frans. Die als bijnaam "de bommenneef" heeft. Zij gaat dus akkoord en draagt de ring sindsdien altijd.
Dan raakt is inderdaad zwanger en ook nog van een zoon en begint haar zoektocht. De zoektocht naar het echte verhaal van haar oom. Wie hij was, waarom hij het heeft gedaan, maar vooral ook of hij ooit spijt heeft gehad van wat hij heeft gedaan.
Haar zoektocht brengt haar naar verschillende mensen, die hem persoonlijk hebben gekend, maar ook mensen die hem indirect hebben gekend. Telkens krijgt ze stukjes informatie die haar soms dichterbij en soms verder bij de waarheid vandaan brengt.
Zo komt ze ook in contact met Herman. Hij is dagelijks in het archief te vinden op zoek naar verhalen feiten die te maken hebben met zijn vader. Marjolijn vertelt hem wat zij aan het doen is en Herman besluit om haar te helpen. In eerste instantie is ze kwaad op hem en reageert heel fel en boos. Maar later als ze wat van haar boosheid kwijt is en omdat ze het eigenlijk rust moet nemen ivm de zwangerschap maakt ze toch gebruik van zijn aanbod.
Ze is druk met haar zoektocht, waardoor ze vergeet te genieten van haar zwangerschap. Dat er een persoontje groeit in haar lichaam. Dat ze vergeet te luisteren naar haar eigen lichaam en naar de dokter.
Je wordt als lezer meegenomen in haar zoektocht en in haar zwangerschap. Hoe zijn die dan ook ervaart. Interessante zoektocht waarin je nieuwsgierigheid wordt gewekt. Zwangerschapshormonen spatten soms van je scherm en merk je in alles. Heerlijk boek om te lezen. Eentje die tot nadenken zet over het wel of niet vernoemen van je kind. Maar ook komt ze bij de waarheid over de bommenneef en worden al haar vragen beantwoord? Krijgt haar zoon de naam van haar oom? Tja dan zal je toch echt het verhaal zelf moeten lezen.