Wanneer je als leerling in de voetsporen van de meester treedt, loop je willens en wetens het risico dat je naar de maatstaven van de meester wordt gemeten. En dat gebeurt ook bij Felix Francis die één op één dezelfde plotontwikkeling gebruikt als zijn vader, Dick Francis. Maar hij ontbeert naar mijn mening de finesse die Dick in zijn boeken bracht, de subtiliteit waarmee hij een plot opbouwde en de profilering van zijn hoofdpersonen.
Bij Felix blijft het allemaal wat vlak en zijn de overgangen minder vloeiend. Toch, wanneer je hem sec leest, dus zonder de voorkennis over de boeken van zijn vader, is Bloedlijn een vlot lezende spannend boek met veel uitleg over de gang van zaken bij live TV-uitzendingen van races. De ontwikkelingen volgen elkaar logisch op en je speurt met hoofdpersoon Mark mee naar de reden van en de moord op zijn zus Clare. Dat gegeven plus het feit dat hij een schrijfstijl hanteert die makkelijk leest, maakt het boek zeker lezenswaardig en ideaal om op vakantie mee te nemen.
Maar verwacht geen hoogstandje en geen blijvende indruk. Na een week was ik het meeste van het verhaal al weer vergeten en dat is me met veel boeken van vader Francis niet overkomen.