In de weken voorafgaand aan mijn eerste kennismaking met de boeken van Alex Kava, had ik al vrij veel gehoord over deze schrijfster uit het Amerikaanse Nebraska. Kava zou een regelrechte sensatie zijn en in totaal een vijftal zeer bejubelde boeken hebben geschreven, waarvan er vier ook in Nederland zijn uitgebracht. Het daadwerkelijk aanschaffen van één van haar thrillers had vervolgens wat meer voeten in aarde, want in niet één boekhandel kon ik de boeken over FBI-agente Maggie ODell op de doorgaans overvolle planken vinden. Haar boeken worden in Nederland uitgebracht door Mira Books, die dit weer doet in licentie van uitgeverij Harlequin, die weer voornamelijk bekend is van de pockets in de bouquetreeks. Echt actief richting de boekhandel werd er tot voor kort niet gedacht. Maar begin september kreeg ik plotseling een gratis leesexemplaar toegezonden en maakte Mira Books duidelijk dat zij nu serieus werk gingen maken van het laatst verschenen boek van Alex Kava. Het vierde deel in de serie over Maggie ODell, met als titel Blinde Razernij, moet nu in een groot aantal boekwinkels te koop zijn. En na het lezen van deze werkelijk uitstekende thriller kan ik alle lovende verhalen over deze auteur alleen maar onderschrijven. Hoewel Alex Kava over een geheel eigen stijl beschikt, zijn er toch ook wel een aantal vergelijkingen te maken met James Patterson. Net als Patterson schrijft Alex Kava het liefst over seriemoordenaars, heeft zij een hele vlotte schrijfstijl en verdeelt zij haar verhalen in tientallen, vaak zeer korte hoofdstukken. Dezelfde hapklare brokken die Patterson zijn lezers doorgaans weet voor te schotelen. Hoofdpersoon in de boeken van Kava is echter geen Alex Cross maar FBI-agente Maggie ODell, die door haar vriendin Gwen Patterson (ja, ja) wordt gevraagd om uit te kijken naar een verdwenen vrouw. Het gaat om Joan Begley, die een afspraak had met een onbekende man en daarna van de aardbodem lijkt te zijn verdwenen. ODell heeft weliswaar vakantie maar besluit toch op onderzoek uit te gaan en komt daarbij midden in een lopend onderzoek terecht van de politie van Wallingford, Connecticut. Daar zijn zojuist in een verlaten steengroeve een groot aantal vaten gevonden waarin onherkenbaar verminkte lichamen blijken te zitten. Is Joan Begley het slachtoffer geworden van een seriemoordenaar? Of is zij nog ergens in leven en wordt zij gevangen gehouden door een maniak die uit handen van de politie probeert te blijven?De belangrijkste personen in Blinde Razernij zijn allereerst Maggie ODell, een zeer ambitieuze agente, die door Kava op onweerstaanbare wijze is neergezet. Daarnaast is er sheriff Henry Watermeier, die er een wat dubbele agenda op lijkt na te houden, maar die zijn hart wel op de goede plaats heeft zitten. En niet te vergeten de gepensioneerde Luc Racine, een vertederende man, die niet wil dat zijn dochter weet dat hij de ziekte van Alzheimer heeft. Hij wisselt heldere momenten af met periodes van totale ontreddering, waarbij hij niet meer weet hoe hij het licht aan moet doen of hoe hij zijn schoenveters moet strikken. Het zorgt in Blinde Razernij voor ontroerende en vooral zeer menselijke momenten die het spannende verhaal eigenlijk alleen maar versterken. Maar ook de seriemoordenaar wordt haarscherp geanalyseerd en tot in detail weet Kava op bij de lezers de redenen over te brengen hoe deze man in diens jeugd gevormd is tot de persoon die hij uiteindelijk is geworden. De werking van de zieke geest en vooral de sterk wisselende gedachtepatronen zijn prachtig op papier gezet. Los van de karakters zit ook het verhaal heel goed in elkaar. De vaart zit er vanaf het begin goed in, de spanning is soms te snijden en het plot is absoluut verrassend te noemen. Alex Kava grijpt soms terug op gebeurtenissen in haar vorige boeken, maar dit is nergens storend of relevant voor het verhaal. Het gaf mij hooguit het gevoel dat ik absoluut op zoek moet gaan naar de drie voorgaande thrillers over Maggie ODell. Want één ding is wel duidelijk voor mij: Alex Kava is een uitzonderlijk talent die een veel groter publiek verdient dan op dit moment geval is. Voor mij is zij zelfs de ontdekking van het jaar en ik mag alleen maar hopen dat haar Nederlandse uitgeverij wat meer voor haar gaat betekenen. Want het is eigenlijk een schande dat een fantastische auteur als Alex Kava bij het grote publiek nog altijd relatief een onbekende is. Terwijl Blinde Razernij duidelijk maakt dat zij zich met de allergrootste kan meten.