Aan het begin van De boekhandel kon ik redelijk moeilijk in het boek komen. Je maakt kennis met veel dorpsbewoners (en dat zijn heel wat namen), wat je in de war kan brengen. Als er in het begin van een boek veel personages geïntroduceerd worden, is het natuurlijk niet zo onwaarschijnlijk dat je er even in moet komen. Uiteindelijk raak je er wel aan gewend en kan je zeker goed volgen in het verhaal!

In het boek heerst er een specifieke sfeer, die ik maar moeilijk kan beschrijven. Het zorgt er in elk geval voor dat je gehecht raakt aan de wereld die Penelope Fitzgerald creëert en dat je heerlijk kan wegduiken in het verhaal. Die wereld bestaat uit een klein dorp aan de kust, waar de natuurelementen nog vrij spel lijken te hebben. Die beschrijvingen zorgen voor een rustig tempo dat je nog meer van het boek laat genieten.

Hoewel er eigenlijk helemaal niet zo veel gebeurt in het boek, was ik toch erg gefascineerd door De boekhandel. Je komt zo veel verschillende dingen te weten over het dorp, dus niet alleen over de boekenwinkel of Florence, dat je je bijna zelf een inwoner gaat voelen van het dorp. Penelope Fitzgerald bezit een talent voor die realistische touch!

Florence is een heerlijk hoofdpersonage. Ze durft haar mannetje te staan in het dorp, heeft veel gevoel voor humor en heeft het hart op de juiste plaats. Haar leven neemt een andere wending als ze de boekenwinkel opent en het is erg aangenaam om daar in dit boek getuige van te zijn.

Ik denk niet dat dit boek voor iedereen ‘geschikt’ is. Als je erg gericht bent op spannende verhalen, of als actie erg belangrijk is voor jou, dan gaat dit boek waarschijnlijk wel vervelen. In dit boek kan je eerder genieten van de taal, de beschrijvingen, de perikelen van een dorp en het doorzettingsvermogen van een vrouw.