Kill zone behelst een fictief scenario waar de opkomst van private security companies (ook wel private military companies genoemd) de drijvende factor is. Kleine legertjes van huurlingen die door de VS steeds vaker worden ingezet en steeds machtiger worden. Griezelige aan dit geheel is dat deze psc's echt bestaan. Wat als dit in de praktijk ook door gaat slaan en de macht verschuift?!

Coughlin is zeer gedetailleerd in de technische informatie.
"De cameraman bekeek de opname nog een keer omzet zien of zijn Panasonic PV GS250 goed had gefunctioneerd ...". Ook wapens en hun werking worden genuanceerd beschreven. Het verhaal zelf ontwikkelt zich in vrij grote stappen. Een overval is in een handomdraai geregeld. Daardoor komt de actie een beetje over als het droog rapporteren van een gevechtshandeling. Waar het gaat om gedetailleerde uitwerking zou het accent iets verschoven mogen worden.

De grote kracht van dit verhaal zit hem echter -zoals gezegd- in de gedachte dat de opkomst van psc's risico's met zich brengt. Als je daarover nadenkt..... brrr.