Ik las 'Poubelle' (als pdf weliswaar, want het boek verschijnt op 1 april), de nieuwe roman van Pieter Waterdrinker. Het is een cosmopolitisch boek dat de lezer van Biarritz en Gaillac via Moskou naar Oekraïne voert.
De hoofdpersonen bij Waterdrinker zijn weer vertrouwd opportunistisch, doortrapt, onbetrouwbaar, villein of amoreel en uiteraard machteloze speelballen van het noodlot. Er wordt fiks met de neus aan het witte poeder gezeten, de sex is obligaat en liefdeloos. De pen van de schrijver is bloemrijk en scherp en jaagt de lezer voort naar het onherroepelijke en dramatische slot.
In de Nederlandse literatuur klinkt al jaren de roep om 'meer straatrumoer'; nou, dit boek bulkt van het straatrumoer! Waterdrinker is een erfgenaam van Celine en Hermans. 'Poubelle' is 'het boek dat Leon de Winter had willen schrijven'. Sakkerjen wat een boek!