Een love story kan ik zeker waarderen. Het begin en het einde van deze roman zijn zeer sterk geschreven. Maar halverwege het boek had ik echt een leesdip. Het wordt het een beetje teveel van dezelfde mierzoete liefdesverklaringen. Een paar hoofdstukken minder in het midden hadden geen afbreuk aan het verhaal gedaan.

Het verhaal is vlot geschreven en leest daardoor gemakkelijk weg. De invalshoek van het verhaal is origineel. Het verhaal begint bij de begrafenis van de man van Zoe. Vervolgens wordt je aan de hand van hoogtepunten uit hun verleden weer meegenomen naar het heden. Vanaf het begin leef je echt mee met Zoe en Edward en de ups en downs in hun relatie.

Tijdens het lezen ben je je soms bewust van je eigen keuzes in het leven. Het verhaal stipt onderwerpen aan waardoor je zelf ook even stilstaat bij die vraag. Zoals: ‘Zou ik het anders aanpakken als ik het nog eens over kon doen?’. Maar al snel overheerst weer om de haverklap het hoge I love you-gehalte en mogelijk ben ik daar persoonlijk iets te nuchter voor. Al die liefdesverklaringen begonnen me lichtelijk te irriteren. Erg jammer, want het doet echt afbreuk aan de rest van het verhaal.

Helaas kan ik het dan ook niet als een topper aanprijzen. Maar ben jij iemand die van ‘true romance’ verhalen houdt? Laat je niet door mijn recensie tegenhouden en ga dit boek dan vooral lezen.