Als Gwendy op 12 jarige leeftijd van een mysterieus mannetje een kist krijgt met daarop een aantal knoppen, verandert haar leven. In de zomer van 1974 neemt Gwendy Peterson elke dag de Suicide Stairs, de trap naar het uitzichtpunt in Castle Rock. Als Gwendy op een dag boven aan de trap op adem staat te komen, wordt ze aangesproken door een vreemdeling. Op een bankje in de schaduw zit een man met een zwarte broek aan, een zwarte overjas en een wit overhemd. Op zijn hoofd heeft hij een zwart hoedje. Alhoewel ze van haar ouders heeft geleerd niet met vreemden te praten, intrigeert deze Richard Farris haar en komen ze in gesprek. Hij lijkt heel veel over haar te weten en overtuigd haar om de knoppenkist aan te nemen.
“Ik heb jou gekozen omdat jij de juiste persoon bent. Jij bent op het juiste moment op de juiste plaats. Zorg goed voor de kist.”
Daarna verandert haar leven drastisch. Elke dag krijgt de kist even haar aandacht, daardoor groeit ze op van een onzekere, te dikke tiener tot een beeldschone jonge vrouw, die goede cijfers haalt, populair is en zelfs haar ouders veranderen ten goede. Ook als haar iets naars overkomt, verandert ze dat met behulp van de kist naar iets positiefs. In totaal blijft de knoppenkist 10 jaar in haar bezit en zo uit het niets duikt Farris weer op en vraagt de kist terug.
King en Chizmar hebben met dit korte verhaal een voor King kenmerkend boek geschreven. Helaas ken ik de boeken van Chizmar niet. Je vraagt je af wat kan wel en wat is niet mogelijk. Dat Gwendy op 12 jarige leeftijd al heel verstandig met de kist omgaat getuigd ervan dat ze een heel bijzondere tiener is. Het verhaal is niet zo lang, maar de onderwerpen die voorbij komen stemmen je wel tot nadenken over wat je zelf zou doen in bepaalde situaties.