Nadat ik een bladzijde of 10 had gelezen wist ik al dat ik de rest ook moest lezen.
Isa Maron heeft een fijne schrijfstijl. Geen moeilijke woorden, realistische dialogen en gedachtengang van de personages.
Ik vond het boek niet echt zinderend spannend maar het leest makkelijk en je kunt je goed verplaatsen in de personages.
Je leeft mee met Kyra, wiens zus spoorloos is verdwenen en zich onbegrepen voelt door haar ouders die haar buitensloten tijdens hun zoektocht naar hun verdwenen dochter Sarina,
maar ook met Maud Mertens, de rechercheur die zich vastbijt in de zaken en die haar eigen dochter niet schijnt te begrijpen.
Het is een boek voor volwassenen maar ik denk dat dit boek zeker niet misplaatst is in de YoungAdult sectie omdat het taalgebruik erg van deze tijd is.