Na het lezen van meerdere boeken van schrijver John Boyne, begon ik met hoge verwachtingen aan het boek: De jongen op de Berg. Een verhaal dat op het eerste oog vergelijkbaar leek, door een overeenkomst qua genre... Een risico, zo bang was ik dat het niet zou kunnen tippen aan de andere verhalen van Boyne, en de vele oorlogsverhalen die ik heb gelezen.

Het boek is verassend geschreven. Het verteld een, bij mijn weten, uniek verhaal. Niet over het meemaken van de oorlog als Duitser, Jood en/of inwoner van welk bezet land dan ook... Het verteld het verhaal van de kleine Pierot, die noodgedwongen terecht komt bij zijn tante in Oostenrijk. Een tante die werkt in het vakantieverblijf van Hitler zelf.

De invloed van Hitler zijn regime, op een kleine jongen, is op een bijzondere en uitgebreide wijze besproken. Een verhaal over verraad, agressie en eenzaamheid, dat prachtig weergeeft hoeveel invloed een omgeving kan hebben op een opgroeiend eind.

Een verhaal met een enigszins verassend einde, dat me van begin tot eind heeft weten te boeien.