Colleen beschreef heel goed hoe het is om je verliefd te voelen of juist te zitten met een gebroken hart. Zo goed zelfs, dat ik zelf het gevoel kreeg dat ik een gebroken hart had. Het verhaal lees je vanuit het perspectief van Ridge en Sidney. Doordat je allebei hun gedachten “kan lezen”, krijg je een erg goede indruk van de gevoelens die zij hebben. Ik was het niet altijd eens met hun keuzes, maar ik kreeg er wel begrip voor. Erg bijzonder hoe ik me zo kon meeslepen in hun gevoel; hun verliefd zijn.

Ridge is een dove muzikant, een bijzondere combinatie dus. Ik vond de manier waarop Colleen zijn doofheid heeft beschreven, erg origineel en bijzonder uitgewerkt. Ridge schreef liedjes, maar hoe had hij nou kunnen weten of bepaalde akkoorden goed bij elkaar passen? Hoe heeft hij dat kunnen leren? Hoe weet hij of een stem past bij de liederen die hij schrijft? De antwoorden worden allemaal gegeven in het boek en hebben een bijzondere twist op het verhaal. Heel erg knap!

Wat ook een erg leuke aanvulling bij het verhaal was, en ik ook nog niet eerder bij boeken gezien heb, is de playlist met de liedjes die in het boek voorkomen. Het voelt als een soort tweede dimensie, waardoor je het verhaal nog meer beleefd. Want alleen lyrics lezen is leuk… Maar ze dan ook echt in een liedje te horen is echt geweldig!

De wijze les vond ik in dit boek bij Maggie. Niet een van de hoofdpersonages, maar wel iemand die een cruciale rol speelt in het boek. Haar kijk op het leven vond ik erg inspirerend. Ze probeert daar alles uit te halen en dat vind ik erg tof!

Misschien Ooit is een meeslepend boek, met humor en romantiek, dat je weg laat dromen bij de muziek en het bijzondere liefdesverhaal. Echt een aanrader!

Uitgebreide recensie op mijn blog: https://readinge.wordpress.com/2016/06/03/recensie-misschien-ooit/