In dit boek had ik veel zin toen ik eraan begonnen. Colm Toibin is niet de eerste de beste schrijver en het boek werd getipt door het boekenpanel van DWDD . Maar ik had er meer van verwacht. Ik vond het taalgebruik eenvoudig en de alledaagse gebeurtenissen passeren op monotone wijze de revue. Toch bleef het boek mij voldoende boeien. Achteraf had ik het gevoel dat ik een periode uit Nora’s leven had mee beleefd. Je stapt als het ware even in haar leven met alle dagelijkse beslommeringen van dien …om er daarna weer uit te stappen. Ook vond ik de rouwverwerking van Nora mooi impliciet verwerkt in het boek.
Daarbij las ik pas toen ik het boek uit had, dat het verhaal gebaseerd is op het leven van zijn moeder en dat het dus autobiografische elementen bevat. Dit gaf voor mij nog een nog extra tintje aan deze leeservaring. Maar helaas niet genoeg voor 4 sterren, die ik eigenlijk had ingeschat voor dit boek.