Ik had me opgegeven voor de leesclub omdat ik getriggerd werd door de titel en de omslag. De titel ‘Maannachten’ klinkt wat mysterieus en dat was dan ook dat wat mij trok.

Ik kende de schrijfster Marja Visscher niet maar zag dat zij al meerdere boeken geschreven geeft welke met goede recensies zijn beoordeeld.

Het verhaal gaat over Josephine Fesser die in Frankrijk woont en daar gescheiden leeft van haar man en haar zoon. Ze zijn niet officieel gescheiden en ontmoeten elkaar nog regelmatig maar kunnen niet samenleven. Josephine leert in een kunsthandel de schilder Jongkind kennen, een bijzondere getalenteerde maar ook labiele man die hunkert naar een moederfiguur die hem beschermt en onvoorwaardelijk van hem houdt.
Door Josephine, die hem stimuleert en zijn schilderijen aan de man brengt, ontwikkelt Jongkind zich steeds meer als schilder en wordt hij langzaam maar zeker steeds bekender bij de kunsthandelaren. Maar het blijft voor hem lastig om de verleidingen in het leven om hem heen te weerstaan.

Josephine is een interessante vrouw die door het leven met Johan Jongkind wat stil is blijven staan. Hun relatie was niet gelijkwaardig en al hunkerde ze hier wel naar, ze werd hier steeds weer in teleurgesteld. Toch hield ze vol en groeiden ze op hun oude dag steeds meer naar elkaar toe. Ik bewonder haar om haar trouw, haar vastberadenheid en haar liefde voor Johan en Jules, haar zoon. Ze was sterk en beschermde zo ook de mensen waarvan ze hield.

Dit boek heeft me meegezogen in het historische verhaal. Het las prettig en vlot. Op dit moment draait er een tentoonstelling in het Dordrechts Museum over de schilder Jongkind. Ik wil deze tentoonstelling graag bekijken en ben benieuwd of de beelden dan ook passen bij de beelden die bij mij zijn ontstaan tijdens het lezen van dit boek.