In mijn blog "Schrijvers over schrijven" haalde ik twee boeken van Renate Dorrestein aan: Het geheim van de schrijver en De blokkade . In dat laatste, intrigerende boek gaat ze op zoek naar de oorzaak van haar writer's block. Het is een intiem en persoonlijk verhaal geworden, waarbij een traumatische gebeurtenis van jaren daarvoor een grote rol gespeeld blijkt te hebben. Ze geeft aan dat dat achteraf te zien is in de boeken die ze aanvankelijk schreef. Ze noemde daarbij o.a. Noorderzon. En dat wilde ik dan natuurlijk graag zelf ervaren.

R.D. windt er geen doekjes om dat de zelfmoord van haar zusje haar een enorm schuldgevoel gegeven heeft. Ze zag het niet aankomen en vraagt zich af wat ze had moeten doen om het te voorkomen. (Ook haar zusje was met de "Noorderzon" vertrokken.) In dit verhaal komt steeds als motief dezelfde mythe terug, door verschillende mensen verteld, met een verschillend verloop, maar steeds met dezelfde afloop: een meisje stort van een rotsplateau in zee of zeeft weg richting hemel.

Maar nog betekenisvoller is misschien wel hoe Topaas met haar schuldgevoel tracht af te rekenen door haar uiterste best te doen het doel in het leven van de omgekomen automobiliste in haar plaats na te streven. Renate en haar zus droomden er allebei van om schrijfster te worden en bezaten daar ook beiden het talent voor. Zoals R.D. in De blokkade schreef: ze voelde zich niet alleen schuldig omdat ze haar zusje niet had kunnen redden, maar ook over het feit dat zij kon schrijven en succes had. Alsof ze dat haar zus ontnomen had. Later ontdekt ze dat ze haar zusje juist een eer bewijst door hun beider talent te gebruiken.

Wie eerst De blokkade leest en dan dit boek zal, ondanks dat het een herziene versie is, genoeg tegenkomen dat klinkt als Renate Dorrestein die tegen haar eigen demonen strijdt.

Mijn hele blog lezen? Zie: http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2016/02/renate-dorrestein-noorderzon.html