Met Het Koningsboek heb ik mijn 2e boek van Arnaldur Indridason uit, en wellicht gaat het voor een tijdje het laatste zijn. Alles wordt tot in de kleinste details uitgesponnen, ook zijn gedachten. Iets waar ik niet zo van hou.
Het begin komt wat rommelig over met al de namen van teksten en IJslandse schrijvers die mij niets zeggen. Daarna wordt het wel een mooi verhaal. En de passie van de professor is zo groot, dat je toch blijft lezen om te weten hoe het afloopt.