Titel : In de val

Auteur : S.L. Grey

Uitgeverij : Uitgeverij Luitingh-Sijthoff

ISBN : 978 90 245 6476 7

‘In de val’ behoort sinds nu overtuigend bij één van mijn favorieten boeken ooit, een regelrechte èn terechte pageturner. Zwart … duister … grijs … de cover is een perfecte weergave van wat het verhaal te bieden heeft ! Zelfs de naam van de auteur past, grappig genoeg, volledig bij dit verhaal.

Wanneer er in Azië een dodelijk virus uitbreekt begint de paniek in Amerika te groeien. Er is maar één uitweg : vluchten ! Zo komen enkele gezinnen terecht bij Greg Fuller, de bezieler van het Sanctum (een 8 verdieping-tellend appartement onder de grond). De levensomstandigheden zijn er nog niet optimaal en niet alle ruimtes zijn volledig afgewerkt, maar toch wordt het hoog tijd om de units te betrekken. Wanneer er plots een dood lichaam gevonden wordt is het hek van de dam. Het vertrouwen in elkaar krijgt een enorme klap.

‘Ik bevind me aan de andere kant van de wereld, ver weg van mama en Megan, ik ben net als mijn vader begraven onder de grond, maar er bevindt zich een hele planeet tussen ons in.’

In het begin van het verhaal wordt er volop gestrooid met vele namen wat spectaculair genoeg niet direct aanleiding geeft tot verwarring. Dit komt deels omdat de auteur in het begin van het boek een degelijke en beknopte plattegrond heeft getekend waarbij je ook een overzicht krijgt van wie waar woont. Elk hoofdstuk wordt ook telkens vanuit het perspectief van één van de bewoners beschreven. Zodoende krijg je ook meer inkijk in hun verleden, hun sociale omgang met anderen. Tenslotte is er ook geen grote onduidelijkheid tussen de personages omdat Grey een mooie en heldere beschrijving geeft van de verschillende individuen. Enkele egotrippers, wat Rednecks, snobs … en je hebt een leuk boeltje van karakters waar je U tegen kan zeggen.

‘In de val’ is een thriller die met momenten wat YA -en horrorachtig getint is. En nee, realistisch is het niet, want die commentaar merk ik de laatste tijd veel op, maar dat hoeft ook niet per sé bij een thriller, toch ? Grey beheerst de woorden duivels goed en laat zijn pionnen een zeer boeiend spel spelen in een ruimte die vraagt om huiver en schrikwekkende twists. Elk hoofdstuk tovert de auteur wel weer een opvallend iets uit zijn hoed waardoor geheimen krioelend hun weg vinden naar de oppervlakte.

Je voelt duidelijk aan dat de auteur zijn lezers niet wil sparen. Het claustrofobische gevoel van onder de grond te zitten overvalt je, de angst, de stank, … de gehele sfeer doet je adem met momenten stokken. Het enige wat je nog kan doen is verder lezen, verdiept zitten in je eigen wereld ver van iedereen … net zoals de bewoners van het Sanctum.