Hoe heette de hoedenmaker is de debuutroman uit 1975 van Loekie Zvonik, een Vlaamse schrijfster met een Tsjechische vader.
In 1952 begon Hermine aan de studie Germaanse filologie aan de universiteit van Gent. Daar ontmoette zij medestudent Didier de Witte en professor Herman Uyttersprot. Beide mannen spelen een belangrijke rol in deze autobiografische roman. Na een kortstondige relatie tijdens hun studie, gaan Hermine en Didier hun eigen weg. Jaren later reizen ze samen naar een congres in Wenen. Dan blijkt hoe geobsedeerd Didier bezig is met het einde van zijn leven. Hermine doet er alles aan om Didier te begrijpen en te helpen, maar al heel snel is voelbaar dat Didier niet te redden is. Nadat beiden na terugkeer uit Wenen weer zijn opgegaan in hun eigen leefwereld, houden zij contact . Het boek heeft veel verwijzingen naar de Duitse literatuur met schrijvers zoals Rilke, von Kleist en Kafka. De Italiaanse zelfmoordschrijver Cesare Pavese wordt door Didier vereerd en vele malen geciteerd. In 1970 maakte Didier de Witte een einde aan zijn leven.
Het boek wordt afgesloten met een waardevol nawoord van Jeroen Brouwers die, doordat hij beide protagonisten persoonlijk heeft gekend, veel weet te verduidelijken.
De Hoedenmaker uit de titel is slechts een terloops momentje dat in Salzburg plaatsvindt, maar waar in het verhaal regelmatig naar wordt verwezen.
Het verhaal van Hermine en Didier boeit en maakt indruk.