Door de heldere stijl en herkenbare context leest het boek vlot en ontspannen. Opvallend is wel het veelvuldig gebruik van metaforen, waarbij de auteur de neiging heeft die beelden uit te leggen waar het impliciete veelzeggender was geweest. Waar hij op talig vlak de lezer bij de hand houdt, gaat Blom op vlak van plotontwikkeling subtieler te werk. Zo legt hij van in het begin een aantal accenten zonder daar al te nadrukkelijk de aandacht op te vestigen. Hoewel dit geen boek is dat bij elke zin de opperste concentratie van de lezer vereist, wordt zo toch een actieve leeshouding aangemoedigd en dat is erg prettig.

Naarmate het verhaal vordert worden de handelingen van Fer en andere personages warriger en minder geloofwaardig. Aan de vele zijsprongen die het verhaal dan maakt, merk je dat dit een debuut is van een auteur die nog genoeg inspiratie heeft voor heel wat romans. Op het einde krijgt Blom het verhaal opnieuw op de sporen en volgt een spannende apotheose.

Het hoofdgerecht is een boek dat verrast. Verschillende keren moest ik mijn inzichten bijstellen en bleef ik me afvragen of Fer zou slagen waar zijn vader faalde. De vlotte stijl, herkenbare thema’s en spannende elementen zullen veel lezers aanspreken. Dit is een debuut dat meer aandacht verdient.

Mijn volledige recensie lees je op mijn blog: https://www.hebban.nl/spot/smakelijk-lezen/nieuws/weet-jij-wat-je-eet-het-hoofdgerecht-maarten-blom