We maken kennis met Lucio Battistini, bijna 40, gehuwd met Paola en vader van Lorenzo en Eva op het moment dat zijn leven een grote wending maakt. Lucio zwiert door het leven en geniet met volle teugen van dat wat hem geboden wordt en gaat zelfs een grens over. Als Paola achter zijn misstap komt is het snel gedaan met alle grappen en grollen die hij onderneemt met zijn vrienden Umberto en Corrado, en Lucio wordt op straat gezet door Paola.

Een dag later krijgt Lucio te horen dat hij ongeneeslijk ziek is en de heren doktoren denken dat hij nog hooguit 100 dagen te leven heeft. Lucio besluit dat dit zijn 100 gelukkigste dagen moeten worden en onderneemt actie.

In deze 100 dagen neemt hij zijn vrienden mee op sleeptouw, maakt hij uitstapjes met zijn kinderen en probeert zo mooie herinneringen voor hun op te bouwen, en hun nog iets te leren voor in de toekomst. Maar zijn belangrijkste taak is toch wel vergiffenis te krijgen van Paola.

Of dit lukt en of het inderdaad de 100 gelukkige dagen zijn geworden die Lucio zich had ingeprent lees je zelf het beste in dit fijne boek.

Mijn mening:

Een waar genot om te lezen, ondanks dat de hoofdpersoon ongeneeslijk ziek is probeert hij zijn laatste levensfase nog te vullen met de dingen die hem gelukkig maken. De dagen dat het minder met hem gaan zijn er ook maar de betere dagen geven hem toch het gelukkige gevoel naar waar hij op zoek was.

De schrijfstijl is luchtig en zeer toegankelijk te noemen. Vanuit Lucio beleven we het avontuur mee. Ik ben geen moeilijke woorden en begrippen tegen gekomen. Het boek is onderverdeeld in kleine hoofdstukken en lezen heerlijk weg.

100 gelukkige dagen geeft je het ene moment kippenvel en een brok in de keel en op het andere moment zit je breeduit te lachen. Je zou bijna kunnen spreken over een ‘feel-good’ roman maar gezien het feit dat Lucio ongeneeslijk ziek is lijkt dat me geen goede term.

De kaft springt eruit en gaf mijzelf een heerlijk zomers gevoel.

100 gelukkige dagen leest als een trein en is zeker een aanrader voor de komende vakantieperiode die aanbreekt om gelezen te worden. En die jezelf ook nog even stil zal laten staan bij de vraag ‘Wat zou jij doen als je te horen krijgt dat je nog hooguit 100 dagen te leven hebt?’

De recensie verscheen als eerst op mijn eigen boekenblog