IK wordt door zijn oude vriend Lennox opgehaald om een reis naar het Zuiden te ondernemen. Het doel van de reis is een geheime missie. Tijdens deze reis, die hij grotendeels alleen moet afleggen, verhaalt hij zijn leven en in het bijzonder zijn relatie met zijn dementerende moeder die hij 20 jaar lang, als een goede zoon, trouw bezocht in het verpleegtehuis.
De snelle opmars van de techniek geeft hem echter geen goed gevoel op psychisch vlak. Wordt de psychische mens teveel onder druk gezet door de techniek en wie (of wat) neemt uiteindelijk de overhand?
Het verhaal wordt verteld vanuit een IK-personage. Het begin lijkt een aaneenschakeling van zinnen zonder interpunctie, eerder een spreektaal, wat misschien een beetje verwarring bij de lezer kan teweeg brengen. Deze stijl doet echter geen afbreuk, maar zorgt er voor dat er vaart in het geheel zit. Het relaas van de op techniek gebaseerde maatschappij is best grappig.
Het is een verhaal dat je best meerdere keren herleest om telkens andere aspecten van de ‘nieuwe’ maatschappij te ontdekken.