De jonge Amsterdamse rechercheur Lot van Dijk baalt als een stekker als ze aan de slag moet bij het korps Twente. Dat is ver weg van waar alles wat spannend is in het leven volgens haar.
En dat lijkt ook zo te zijn.
Totdat tijdens een nachtdienst het lijk van een tienermeisje wordt gevonden in een bijna onzichtbaar hutje in het bos.

Korps Twente heeft een mannencultuur en Lot voelt zich geroepen om daar verandering in te brengen. Ze is tenslotte als vrouw niets minder dan al die mannen bij elkaar. Voor Lot is het duidelijk dat de moord gepleegd is door een seriemoordenaar. Deze moord ziet ze daarom als een uitgesproken kans voor haar. Het zou haar doorbraak kunnen zijn om écht als profiler te beginnen. Lot gaat er voor!
Maar dat stuit op veel scepsis bij haar mannelijke collega's; Lot is niet zo volgzaam als ze wel zouden willen dat ze is. Tijdens het lezen proef je de kneuterigheid en de gezapigheid van deze collega's, het past bij dat stukje Twente en het lijkt alsof je meekijkt. Alles lekker rustig houden en vooral niet te gek doen.

Dan wordt een tweede slachtoffer gevonden en haar collega's moeten Lot nu wel serieus nemen…

Na een spannende start in het verhaal, gezien door de ogen van een personage dat je later in het verhaal nog meer tegen zult komen, zul je twee belangrijke verhaallijnen tegenkomen. Een verhaallijn van Lot en een van de dader.
De auteur heeft lekker korte zinnen en dito hoofdstukken gebruikt, waardoor een soepele wisseling van deze verhaallijnen mogelijk is gemaakt. De dialogen zijn ook goed; in normale spreektaal.
Deze verhaallijnen komen op het eind weer bij elkaar en zorgen dan voor een toch nog onverwacht einde van een verhaal waarin je op een bepaald moment toch nog op het verkeerde been gezet werd.

De spanning is niet overal om over naar huis te schrijven, maar de aandacht van de lezer wordt door de prettige schrijfstijl en het onderwerp zeker bij het verhaal gehouden. Er is met kennis van zaken geschreven door deze auteur, dat is duidelijk.
Er is een goede beschrijving van de personages, van de dader in het bijzonder. Deze zie je groeien tijdens het lezen; vol afschuw weet je op het eind waarom hij doet wat hij doet.
De beschrijving van Lot laat nog wel wat te wensen over; ik zou graag meer over haar willen lezen om haar beter te leren kennen en kijk dan ook uit naar een vervolg van de belevenissen van rechercheur en profiler Lot van Dijk.
3,5/5*