Het boek "Na Mattias" heet zo omdat Mattias is overleden.
De auteur, Peter Zantingh, laat na het overlijden 8 personen aan het woord die vertellen over hun leventje, in het heden, dus "na" Mattias. Ook halen ze herinneringen op over hoe Mattias dacht over de dingen des levens.
Het verhaal begint met Amber, partner en vriendin van Mattias, die vertelt over haar gevoelens en wat ze meemaakt. Nadien komen er nog andere nabestaanden aan het woord; een goede vriend, zijn moeder, zijn grootouders...
Toen ik me inschreef om dit e-book te mogen lezen, was mijn motivatie dat ik zelf nog in een rouwproces zit omdat ik vorig jaar mijn moeder ben verloren. Ik wou graag lezen hoe deze acht mensen met het verlies van een dierbare omgaan en hoe zij hun rouwproces beleven.
Het is, tegen mijn verwachtingen in, helemaal nooit triest of dramatisch.
De auteur schrijft héél mooi.
Je komt pas laat te weten wat er met Mattias is gebeurd, maar dat vond ik niet erg. Hij was dood, dat was duidelijk, hoe dat kwam, kreeg je op het einde wel te lezen.
Op het einde komt terug Amber aan het woord. Het is dan lente. Ik denk dat de auteur dan ook bedoelde dat het bij Amber haar gevoel vanbinnen ook terug lente werd, een nieuw leven, een nieuw hoofdstuk.

Ze zegt :
"Vorige week zag ik hoe de lente werd gebracht. Ze werd afgeleverd met een vuilwitte vrachtwagen die op de brede brug over het water parkeerde. ....Twee mannen stapten de laadruimte in en tilden tafels en stoelen naar buiten...Waar eerst niets stond, stond later een terras".

Zo zitten er meer pareltjes van beeldspraak in dit boek.
De korte hoofdstukken zijn prettig om te lezen.
Dun boekje maar héél mooi.