Sonnst is de auteur die mij misdaad heeft leren lezen. Anders dan een Aspe begint hij het verhaal niet zapig en gemoedelijk, maar flitsend en ingewikkeld. Ik hou van de snedige dialogen, de omkadering en de personages. Ze zijn gewoon af. Vanaf de proloog was ik in feite al verkocht. Dit boek vraagt gewoon om in 1 keer uitgelezen te worden (waarna je het nogmaals moet lezen om het werkelijk te begrijpen). Zalig toch?!