De 10-jarige Margot is dol op haar vader, die als kunstschilder een niet alledaags beroep heeft. Ook zijn gedrag is anders en niet altijd te begrijpen voor Margot. De ene keer is hij de allerliefste en meest grappige vader die je maar kunt bedenken en de andere keer is hij eigenaardig, schreeuwt hij en is hij niet voor rede vatbaar. Hij trekt zich terug op zijn kamer en leeft helemaal in zijn eigen wereld. Margot vindt dit allemaal moeilijk en begrijpt het ook allemaal niet zo...

Toen ik de titel zag vroeg ik me meteen af waar ‘Maanman’ op zou slaan en wat voor rol die zou spelen. Dit wordt allemaal duidelijk tijdens het lezen. Het verhaal wordt verteld en gezien uit de beleving van de 10-jarige Margot. De schrijfstijl is makkelijk en vlot leesbaar. Je verwacht dat het hierdoor wat kinderachtig overkomt maar dat is het is juist niet. Je kan je makkelijk verplaatsen in het doen en laten van Margot, voelt enorm mee met haar en wat ze allemaal moet doorstaan. De jaren vijftig laten zien dat je familieproblemen binnenshuis hield en dat de kinderen niet werden betrokken bij situaties die zich voordeden. Tijdens het lezen van dit boek vroeg ik me vaak af wat voor invloed dat op Margot gehad zou hebben als ze ouder was.

‘Maanman’ is een roman met een hoog psychologisch gehalte, die je laat nadenken over situaties die in de jaren vijftig speelden en hoe je daar in deze tijd mee om zou gaan.