"Maar er is een vorm van meemaken die niets meemaakt. Er is leven dat zo vanzelf gaat dat het niet meer wordt beleefd".

"De rolluiken van mijn ogen, mijn hart en mijn ziel waren met knarsend misbaar opgetrokken in hun roestige sponningen omdat ik niet bang was om mezelf te laten zien".

"Schaamteloos rood stond de esdoorn te blaken boven de betonnen muren en dakranden...in het rode licht van de najaarszon, die met de dag vroeger ter kimme neigt".

"Geen enkel gedicht van de oude dichters die zongen van liefde had mij ooit zo geraakt als haar rauwe, ongepolijste, onbeholpen en oprechte proza".

"Ik geloofde in haar , in ons, in de gedachte dat er hoop was op toekomst en ik geloofde in het geloof".

"Daarmee is het geloof geen gevolg of afgeleide van een hogere instantie en geen middel tot een doel, maar de scheppende instantie van het allerhoogste en een doel op zichzelf".

"De sleutel tot menselijke verheffing en geluk is gelegen in onvoorwaardelijk geloof in de liefde en dat dit geloof zijn eigen beloning is".

Peachez, een romance... is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en is het derde deel van de Steppolitetralogie. Het is genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2018.

In feite is het verhaal van deze roman flinterdun, maar zeer actueel van aard en Pfeijffer weet er met zijn schrijfstijl een waar kunststuk van te maken.

De ik-persoon, een gerespecteerd academicus wordt geraakt en getroffen door een email, welke na beantwoording zijn ondergang behelst en zijn verdere leven gaat beïnvloeden.
Het verhaal wordt verteld aan de hand van een feitenrelaas, genoteerd in de aantekeningen van de hoofdpersoon. Er wordt teruggekeken, er wordt gebruik gemaakt van flashbacks en de constante vraag is of we te maken hebben met fictie of realiteit.

Pfeijffer vertelt een verhaal, waarin je eigenlijk weet wat er gaat gebeuren, maar toch ben je benieuwd naar de ontwikkelingen en de uiteindelijke afloop! Prachtig mooie zinnen, moeilijk te interpreteren alinea's en zinnen, verwijzingen naar de Klassieke geschiedenis, hoogdravende zinnen met complexe opbouw en navenante woorden en zijsporen worden afgezet tegen moderne spreektaal met "platte" invloeden...en dat alles tezamen maakt het lezen van dit boek een verademing!!

Met name de verhandeling over het bestaan van God en geloof en liefde versus de liefde van de ik-persoon voor Sarah Peachez is wonderschoon en verdient misschien wel de meest eervolle vermelding.

"Ons geloof in Hem en onze liefde voor Hem zijn niet van Zijn bestaan afhankelijk. Integendeel. Zijn bestaan zou ons geloof en onze liefde onmogelijk maken"" .

Ilja Leonard Pfeijffer overtreft zichzelf met deze roman en weet het eeuwenoude liefdesverhaal te voorzien van een moderne touch, maar waarin de authentieke kenmerken van de liefde te allen tijde fier overeind blijven staan! En dat is knap, een nieuwe dimensie aan de liefde toevoegen, gekoppeld aan ondergang, zelf gekozen noodlot en een bijna onuitstaanbare wereldvreemdheid en naïviteit bij de hoofdpersoon.

Zeldzaam mooi en een genot om dit niet al te dikke boek letter voor letter te verslinden !!!