Ik was helemaal niet van plan dit boek te lezen want ik behoor niet bepaald tot de doelgroep ervan. Maar mijn tienerkinderen vechten spreekwoordelijk om een nieuwe "Loser" als eerste te kunnen lezen en ook dit keer was dat het geval. Dat maakt een mens wel nieuwsgierig natuurlijk. Op een gegeven moment heb ik het boek opengeslagen omdat ik wel eens wilde weten waar dat enthousiasme vandaan kwam en ik ben niet meer gestopt met lezen tot het boek uit was. Door de vele tekeningen en het grote lettertype zijn de 200 bladzijden in geen tijd doorgelezen maar ik moet toegeven dat het me geamuseerd heeft. De situaties die worden geschetst zijn grappig, zelfs voor een volwassene. Ik kan daarom heel goed begrijpen waarom jongeren de boeken als hilarisch omschrijven. Het is het soort boek dat ongetwijfeld ook jongeren die niet graag lezen kan boeien en daar kan niemand iets op tegen hebben, toch?