Corine Hartman werd voor het schrijven van deze thriller geïnspireerd door een krantenartikel over een familiedrama. In ‘een vlaag van waanzin’ geeft ze het woord aan de man en vader in dit verhaal. Maar ook aan zijn vrouw, er broeit iets en hij kan er zijn vinger niet op leggen dus vult hij zelf van alles in. Hij maakt zijn eigen verhaal en denkt dat het klopt.
Voor de buitenwereld lijkt alles goed te gaan in het gezin tot een stuk onzekerheid, een schoolreünie (je zou er niet meer naar toe durven gaan) en een geheim uit het verleden hem op een nacht tot wanhoop drijft. Je weet als lezer van tevoren al dat er een moord zal plaatsvinden. Hij zal haar vermoorden en dat is een aparte manier om met een boek te beginnen. De spanning zit er al in vanaf de eerste bladzijde. Is dat omdat je weet dat ze vermoord wordt of omdat je nieuwsgierig bent waarom ze vermoord wordt? Die vraag bleef na het lezen ook nog hangen.
In dit boek schreeuwt Anthonie bijna van onzekerheid en angst om alles wat hij heeft kwijt te raken. Corine Hartman laat dat stukje bij beetje zien door de acties van Romée te vertalen door de ogen van haar man. Dan lijkt alles erger dan het is.
Ze is wel bezig met haar verleden maar op een andere manier dan hij denkt. En invult. Zelfs de kinderen worden er niet helemaal buiten gelaten. Als dan op een avond het hoge woord eruit is knapt er iets bij hem.
De reacties van de buurt nadat het drama heeft plaatsgevonden zijn heel veelzeggend. Niet alles is zoals het lijkt en mensen kennen vaak alleen de buitenkant. Schone schijn.
Een vlaag van waanzin is een boek dat je in een vlaag van verbijstering achterlaat. Wat een krantenartikel al niet teweeg kan brengen….