Het is het jaar 1687. Petronella Oortman (18) wordt uitgehuwelijkt aan vooraanstaand Amsterdammer en VOC-koopman Johannes Brandt. Aangekomen in haar nieuwe huis in de Gouden Bocht van de Herengracht wordt ze echter alles behalve met open armen ontvangen. De jonge bruid kan maar moeilijk wennen aan haar nieuwe leven in het respectabele grachtenpand, waar ze samenwoont met haar stugge, ongetrouwde schoonzus Maren, de dienstmeid Cornelia die geen blad voor de mond neemt en de donkere bediende Otto.

Als huwelijkscadeau ontvangt ze van haar echtgenoot een poppenhuis, een miniatuur van het huis waarin zij wonen. Ze begrijpt het niet en ze is lichtelijk beledigd, en nog altijd verveeld. Maar het tij lijkt te keren als ze een geheimzinnig pakketje ontvangt, waarna nog vele volgen. In een wereld vol pracht en praal, schijnheiligheid en verraad leert de jonge Petronella de touwtjes en daarmee haar lot in eigen handen te nemen.

Het huis aan de gouden bocht is het debuut van de Britse actrice Jessie Burton. Ze weet met haar treffelijke beschrijvingen en sublieme zinsconstructies de wereld in het laatzeventiende-eeuwse Nederland tot leven te wekken. Boeken als deze laat de lezer de geschiedenis van het eigen land met heel andere ogen bekijken.

Burton heeft de personages tot in de puntjes uitgewerkt, zodat de lezer zijn beeld van hen steeds moet bijstellen. Niet enkel maken zij een ontwikkeling mee, de lezer raakt, gewild of ongewild, aan hen gehecht. Burton deinst er niet voor terug om daarvan gebruik te maken. Na het lezen van het boek wordt de lezer achtergelaten in de eenentwintigste eeuw met een gebroken hart en tegelijkertijd een gevoel van dankbaarheid – dankbaarheid voor het mogen lezen van dit kunstwerk.