Madeline Miller bewees al eerder met de hervertelling van Achilles, dat ze wel iets mooi kon maken van enkele mythische verhalen. Met Circe is ze wederom begonnen aan een mooi stukje vertellen over Griekse Goden.

Met Circe maakt ze een mooi stuk van personage ontwikkeling, want de Circe op het einde van het verhaal, is zeker niet de Circe die we leren kennen aan de start. Ze slaagt er goed in om een wereld te scheppen die zin geeft om te verkennen. Net zoals Circe is het leuk om weer op een andere manier Goden te leren kennen en te volgen hoe ze in dit verhaal staan.

Tegenover Achilles vind ik Circe persoonlijk wel wat minder. Achilles vond ik nog beter qua vertellen en bouwen van de wereld, dat is in Circe persoonlijk iets minder, maar Circe is op zich nog steeds een ontzettend goed verhaal om te lezen, en zeker een aanrader als je op zoek bent naar wat historische fictie!