Je bent volledig fan van Jonathan Kellerman of je laat zijn boeken links liggen. Iets er tussen in bestaat niet. Als een bekende kinderpsycholoog heeft hij zijn sporen dik verdiend in de therapie voor kinderen met een ernstige trauma, opgelopen door een ingrijpende gebeurtenis in hun nog pril leven.
Die ervaringen weet hij op sublieme wijze te gebruiken in zijn boeken die overgoten zijn met psycho analyses van daders en soms slachtoffers. Na de laatste pagina ben je als lezer uiterst volledig geïnformeerd wat mensen drijft tot de soms onmenselijke daden tegen hun medemens. Dat hij Alan Delaware en Milo Sturgis hier de hoofdrol in laat vertolken.
In Handicap pleegt de politieagent Nola Dahl, in een openbare ruimte, zelfmoord. Korte tijd later weet Milo Sturgis aan Alex Delaware te melden dat het lichaam is gevonden van de gehandicapte Irit Carmeli. Als eerste opdracht tracht Banks via Helena, de zus van Nola, achter de leefwijze van haar broer te komen. Kort daarna wordt op een school het lichaam van Guillermo Montez gevonden, eveneens gehandicapt en vermoord.
Het lijkt erop of er doelbewust op gehandicapte jongeren wordt gejaagd omdat ze toch weinig waarde voor de maatschappij hebben.
Via diepe persoonlijke analyses van wordt getracht lijn te ontdekken in deze zinloze moordpartijen. Er wordt lange tijd getwijfeld aan de rol van de agent Nola Dahl en eventuele kennissen van hem. Zowel Banks als Sturgis moet heel diep gaan om wat licht in de zaak te brengen.
Wat Kellerman doet is goed. In dit verhaal weet hij op sublieme wijze het belang van de dode slachtoffers te verwoorden. Hij geeft antwoord waarom zij net slachtoffer zijn geworden.
Maatschappelijke problemen worden niet door hem geschuwd, in dit geval zijn dat gehandicapten en geloofsovertuigende minderheden. Hierbij speelt huidskleur ook nog vaak een rol.
Kwetsbare onderwerpen die ook de auteur kunnen beschadigen mits het verhaal niet juist is verwoord. Daar kun je Kellerman niet op betrappen. Altijd zorgvuldig motiverend met achtergrondinformatie over opvoeding en traumatische gebeurtenissen uit het verleden. Deze scope maakt het verhaal niet altijd flitsend maar dit wordt geheel gecompenseerd door de volledigheid van de karakters. Of je begrip krijgt voor slachtoffer en dader, nog net niet dus.
Samengevat is Handicap gewoon een goed boek, drie sterren dus.