The Lunar Chronicles hielden me zo in de ban, dus toen ik zag dat Marissa Meyer aan een nieuwe reeks begon, zat ik op hete kolen. De cover is zo mooi en heel herkenbaar, dit is een boek van Marissa Meyer. De cover geeft direct het beeld van een futuristische wereld.
Gatlon City, de raad van rebellen probeert de stad terug op rails te krijgen na een chaos van geweld. De rebellen die geliefd zijn, maar ook gehaat worden door de anarchisten. Nova (een anarchist), een meisje met buitengewone gave, ze heeft nooit geen slaap nodig en kan andere met een aanraking in slaap brengen. Nova heeft een reden om de rebellen te haten, ze leeft op wraak. Samen met haar vrienden, bedenkt ze een plan. Ze infiltreert bij de rebellen en leert daar Adrian, ook Sketch genoemd. Adrian gelooft in vrede, rechtvaardigheid, maar leeft ook met een geheim, Nova komt in een wereld terecht die haar haat en wraak aan wankelen brengt.
De Lunar Chronicles trokken me vanaf bladzijde 1 direct mee in het verhaal, dit boek had tijd nodig, de verschillende helden, verschillende gaven, brachten me echt in de war. En ineens was het daar, de "Marissa Meyer" die ik gewoon was, het boeide me, ik werd nieuwsgierig in de wereld van helden en schurken. Laat me gewoon zeggen dat het boek een motor is die traag op gang komt, heeft het misschien te maken met een kennismaking met te veel verschillende personage? Of te langdradige scenes? Het plot is fantastisch geschreven, onverwachts....het laat je smachten naar meer. Dus deze lezeres zal zeker het tweede boek lezen!