In Een regenboog in de nacht spelen de vijfjarige Pea en haar zusje Margot elke dag buiten. Het is zomer en erg warm in het dorpje in Zuid-Frankrijk waar ze samen met hun hoogzwangere moeder wonen. Vader is eerder die zomer overleden door een tractorongeluk. Pea en Margot doen alles voor hun moeder om maar contact met haar te houden, maar zij zakt steeds verder weg in een depressie.  

Pea en Margot vullen hun dagen met spelen in de velden en verzinnen allerlei opdrachten om zichzelf bezig te houden. Op een dag komen ze Claude tegen samen met zijn hond Merlin. Er ontstaat een bijzondere vriendschap, juist in de tijd dat ze alle drie denken niemand meer te hebben. Pea en Margot hopen zelfs dat Claude misschien wel hun nieuwe papa kan worden.  

In Een regenboog in de nacht zien we de wereld vanuit de ogen van de Pea. Een verfrissend vertelperspectief, dat de lezer in staat stelt om mee te leven met deze vijfjarige. Pea is ontzettend eenzaam door het gemis van haar vader die overleden is en een moeder die de hele dag op bed ligt. Sommige delen zijn werkelijk hartverscheurend, omdat de volwassen lezer door de vrolijke wereld heen kan kijken Pea voor zichzelf probeert te maken. Je realiseert je hoe moeilijk en traumatisch het is wat Pea allemaal meemaakt.  

De dood speelt een centrale rol in het boek. De vader van Pea is dood, maar ook een kindje waar haar moeder eerder zwanger van is geweest. De verhelderende blik van een kind geeft je een andere kijk op de dood. Wanneer niemand anders dat doet, probeert ze het beste van de situatie te maken en een nieuwe papa te zoeken.  

Claude is een mysterieus personage in het boek. Hij is zelf getraumatiseerd door eerdere gebeurtenissen in zijn leven, maar ziet de problemen van het jonge gezin en wil helpen. Als Pea hem tegenkomt in de velden, ga je je afvragen wie deze man is en waarom hij en Pea naar elkaar toe trekken. Tegelijkertijd word je ook geconfronteerd met het feit dat een vriendschap tussen een man en een jong meisje niet geaccepteerd is en vragen bij de inwoners van het dorp oproept.  

Je voelt tijdens het lezen dat er gaten in het verhaal zitten. Een knap stukje schrijftechniek van Claire King. Als volwassene merk je de gaten op die Pea niet ziet, terwijl Pea degene is die het verhaal vertelt. Erg indrukwekkend. Je voelt je tijdens het lezen helemaal één worden met Pea. Je voelt haar hartverscheurende eenzaamheid, de noodzaak om alles goed te moeten doen en haar bijzondere en fantasierijke blik op de wereld.    

Personages worden goed uitgewerkt, terwijl geheimen bewaard blijven. Tegen het einde van het verhaal krijgen de volwassenen een stem in de wereld van Pea en die zorgen voor een verbluffende plottwist. Een regenboog in de nacht is een bijzonder en indrukwekkend debuut van Claire King. Vanaf de eerste bladzijde sluit je Pea in je hart en leef je mee in haar mooi gemaakte wereld waarin de werkelijkheid af en toe toch om de hoek komt kijken.