Anna's werkelijkheid wordt versplinterd verteld in een tiental paragrafen. Ze lezen als scherven van Anna's werkelijkheid die telkens weer nieuwe figuren vormen in een waanzinnig caleidoscoop van haar leven. Waar de paragrafen in eerste instantie korte verhalen lijken te zijn, blijken zij uiteindelijk toch een samenhang te vertonen. Alles wijst in de richting van Anna, echter blijft het de vraag wie Anna nu echt is.

Sindelka heeft het verhaal hiermee ingenieus in kaart gebracht. Een wirwar van verschillende verhalen die, naast dat ze leiden naar het werkelijk verhaal van Anna, ook diverse overeenkomsten lijken te vertonen. De thematiek die er door lijkt te schemeren is de ware aard van de menselijke relatie. Het is niet alleen Anna in kaart gebracht, maar ook de liefde in kaart gebracht. De vragen 'Waarom zijn mensen bij elkaar en waarom blijven mensen bij elkaar' spelen hierbij een grote rol. Zoals Sindelka zelf beschrijft op pagina 55 in zijn boek: 'Elk kwaad verandert uiteindelijk in perverse romantiek. In een product. In een komisch verhandelbaar artikel.'

Ondanks dat het verhaal ingenieus is opgebouwd, mist het voor mij een ingenieus einde. De bestemming, in dit geval Anna, lijkt het belangrijkst te zijn, echter is het de reis naar de bestemming toe gelaagder dan de uiteindelijke uitkomt. Het boek voelt hierdoor gekunsteld en laat je hierdoor achter met een bitterzoete nasmaak.


Ik las Anna in kaart gebracht voor de Geen Woorden Maar Daden challenge.