Goede recensies kunnen een geweldige aanbeveling zijn voor een boek. In de bibliotheek trok De evolutie van Calpurnia Tate van Jacqueline Kelly mijn aandacht door de prachtige geel-oranje cover met daarop een meisje dat een libelle bewondert. Er zat een sticker op (dat vind ik eigenlijk een doodzonde, maar vooruit) met de tekst: ‘De verrukkelijkste historische roman in jaren. Fris, grappig, scherpzinnig en ontroerend.’ The New Yorker.

Ik had ooit bijna Ik haal je op, ik neem je mee van Niccolò Ammaniti níet gekocht, omdat die op de cover werd aanbevolen door Kluun. Maar nadat ik in de boekhandel een paar zinnen had gelezen, dacht ik dat hij weleens gelijk kon hebben. Terug naar Calpurnia, want naast de mooie cover was de aanbeveling van The New Yorker reden genoeg om het boek mee te nemen uit de bibliotheek.

Norse opa
Calpurnia Tate, roepnaam Calllie, is een meisje van 11 jaar met zes broers. Ze woont in het Texas van 1899. Voor haar ligt een leven van gedienstig sokken stoppen, borduren en eten klaarmaken. Maar Callie heeft geen tijd om al die zaken te leren. Ze is veel te druk met zich te verwonderen over alles om zich heen.
Het meisje blijkt haar interesse voor alles wat groeit en bloeit te hebben van haar opa, die bij de familie inwoont en zich graag terugtrekt in zijn laboratorium. Het is een norse man die zijn kleinkinderen niet uit elkaar kan houden en Callie is dan ook een beetje bang voor hem. Maar als ze het boek van Darwin, Over het ontstaan van soorten, in zijn bibliotheek ontdekt, ontstaat er een band tussen de twee.

Lees verder op mijn site