Wat een verrassing was dit boek zeg, ik dacht een gewone roman te gaan lezen ,maar ik kwam in een totaal andere wereld terecht, en dat beviel me eigenlijk wel heel erg goed.
Ik zat gewoon in een sprookjeswereld van volwassenen, en ging ook anders naar de mensen kijken.
Iris heeft veel ellende meegemaakt en verdriet en besluit naar de Verenigde Staten te gaan naar Patrick, een goede vriend van haar vader.
Maar tijdens de reis maakt ze al erg vreemde dingen mee, of ligt het nu allemaal aan haar paniekaanvallen?
Zodra ze bij Patrick is word ze liefdevol ontvangen door de mensen uit het kleine dorpje, en komt ze tot rust, maar ook hier houden de vreemde gebeurtenissen niet op, zo is ze gelukkig en zo beland ze weer in een groot gat.
Toen ik aan het verhaal begon kon ik ook niet meer stoppen met lezen, je werd erin mee gezogen of je dat nu wil of niet. Je voelt de hele sfeer aan en zou het liefst meteen alleen al voor de mensen en de sfeer haar achterna gaan reizen.
Wat ook erg leuk is in het verhaal is dat je de Twilight serie voorbij ziet komen, het is ook wel een beetje in deze sfeer geschreven. Dus voor de fans van Bella, zou ik dit boek ook wel aanraden.
Het mooie vergeet- me -nietje op de cover doet je vermoeden dat het een gewone roman is, maar het is zoveel meer. Ik zou zeggen gewoon lezen.