In juni 2018 verscheen Oogvocht, de 3de thriller van Ilona van Hilst. De titel verzon ze toen ze zelf een oogoperatie moest ondergaan waarvan ze uiteindelijk helemaal herstelde. Ze draagt het boek dan ook op aan de afdeling Oogheelkunde van de VU MC.

De titel van het boek is heel goed gekozen, al wordt dit pas op het einde van het verhaal duidelijk. Ook de cover past heel goed bij het boek en valt onmiddellijk op door de mooie blauwe kleur tussen de grijstinten. Zelfs het lettertype van de titel vond ik mooi en in het oog springen.

Het boek start met een duiding over de Egyptische goden, waarna een kort hoofdstuk volgt uit de Egyptische oudheid.

Daarna gaan we naar 1989, waar we kennis maken met François, bezeten door de Egyptische mythologie, stichter van de mannensociëteit Osiris en burgemeester van het Franse dorpje Sommières waar Rita, Rogier en hun kinderen Bram en Isis op vakantie zijn. Tijdens een dorpsfeest slaat de vonk tussen Rita en François over en beslist Rita met de kinderen in Frankrijk te blijven. Rogier blijft alleen achter in Nederland terwijl Rita in Sommières verdergaat met haar leven en nog een dochtertje Noelle krijgt samen met François.

Opnieuw wordt een tijdsprong gemaakt naar 2010, de verhaallijn van Isis. Na het overlijden van haar moeder is ze samen met haar broer Bram terug bij haar biologische vader Rogier in Nederland komen wonen. Ondertussen heeft ze een goed leven opgebouwd samen met Walter, maar heeft ze wel al 19 jaar geen contact meer met haar broer. Ook het contact met haar vader loopt wat stroef. Wanneer haar broer op een dag bij haar voor de deur staat en haar vertelt dat haar moeder geen zelfmoord gepleegd heeft, maar wel vermoord werd, staat de wereld van Isis volledig op zijn kop. Ze wil weten wat er precies van aan is en ze gaat op onderzoek uit. Net op dat moment krijgt ze een werkopdracht waarvoor ze naar Egypte moet vertrekken. Daar staan haar enkele verrassingen te wachten.

Doordat ieder hoofdstuk niet te lang is en telkens met een cliffhanger eindigt, word je als lezer als het ware in het verhaal gezogen. Voortdurend denk je het bij het juiste eind te hebben en net dan word je weer op een ander spoor gezet. Ook mede door de gemakkelijke schrijfstijl leest het boek heel vlot. Het enige waar ik wat moeite mee had waren de moeilijke namen die in het boek voorkwamen, Zakir Al Fariq, Ahmed Salama, Paneb Peti, Abdoellah, ik kon die personages precies niet goed uit elkaar houden.

Dit was voor mij de eerste thriller van Ilona van Hilst, benieuwd of haar andere 2 ook net zo goed zijn. Deze krijgt van mij in ieder geval al 4 dik verdiende sterren.