Anthony Horowitz is er uitstekend in geslaagd een Sherlock Holmesverhaal te schrijven in de karakteristieke stijl van Arthur Conan Doyle. Dat lag ook in de lijn der verwachting, immers de Conan Doyle Estate Ltd zou bij onvoldoende kwaliteit geen toestemming verleend hebben voor het uitbrengen van Het Huis van Zijde.

Het verhaal speelt zich af in 1890 en begint op een beroemd Londens adres: 221b, Baker Street. Kunsthandelaar Edmund Carstairs roept daar de hulp in van Sherlock Holmes en diens rechterhand en biograaf Dr. John Watson inzake een kunstroof. Naarmate het onderzoek zich ontwikkelt wordt de sfeer grimmiger, er valt een dode en de verwikkelingen stapelen zich op. Als lezer kun je de verhaallijnen ogenschijnlijk prima volgen, je meent te weten hoe het allemaal in elkaar steekt, maar  mis. Gelukkig heeft meesterspeurder Sherlock Holmes het totaaloverzicht wél behouden, hij ontrafelt alle raadselen en geeft de lezer tot in detail uitleg over de ontknoping. Dat laatste vooral ter meerdere eer en glorie van zichzelf, want dat is typerend voor Sherlock Holmes.

Wie de Sherlock Holmesfilms met Robert Downey Jr. en Jude Law heeft gezien is bekend met de sfeer van het eind negentiende-eeuwse Londen. Heel knap, zoals Horowitz deze sfeer op papier weet over te brengen in prachtige bewoordingen en een schrijfstijl waar menig auteur jaloers op kan zijn. Arthur Conan Doyle waardig. Op het eind zelfs een tikje té, naar mijn smaak.
Heerlijk boek voor liefhebbers van fraaie volzinnen, gelardeerd met ouderwetse en deftige woorden. Ik zou het liever een detective dan een thriller noemen: speurwerk en logica, daar draait het om bij Holmes & Watson.