Al de boeken zijn door mij gelezen van Grangé en elke keer zet hij er toch een meesterwerkje neer. Zelfs het meest onwaarschijnlijke boek Het stenen concilie is toch wel zo opgebouwd in schrijfstijl dat het spannend blijft.

Nu heb ik Voorbij de zwarte lijn gelezen, en ik vond het in het begin een verwarrend boek, begreep niet helemaal waar het naar toe ging, en leefde tot blz 400 in de veronderstelling dat het om schizofrenie ging. Het boek is gedetailleerd, soms wat langdradig, maar op het laatst door een zeer kunstige plotwending erg spannend. Ik vind, als je van opbouwende boeken houd, met een verfijnd idee voor een geweldige moord, dan is dit echt een aanrader. Het zit goed in elkaar en je blijft lezen.....kortom weer een spannende pagerturner