Ik heb het boek van Tjeerd Langstraat in twee dagen tijd uitgelezen.
Normaliter is dit een heel goed teken, alleen nu zijn er ook andere aanwijsbare redenen voor.

Allereerst moet ik toegeven dat ik "Villa Gladiola" nog niet gelezen heb. Ik kan dus niet meedelen in het euforische gevoel dat mensen gehad moeten hebben toen ze een nieuwe "Vos" konden gaan lezen. Dat scheelt minimaal een ster denk ik.

Het verhaal draait om een aantal hoofdpersonen en niet geheel om Jan Vos en zijn speurkwaliteiten er zijn zelfs hele passages in het boek waar hij geen deel van uitmaakt. Het goede aan het boek is dat Tjeerd een onderwerp durft aan te roeren dat actueel is en hij brengt het met een donkere en rauwe rand. Pas op, als je dit boek leest wordt je vies...

Het rauwe karakter is zowel een sterk als een zwak punt. Het belichaamt de schimmige wereld waarin het plaatsvindt uitstekend. Toch krijg ik af en toe de indruk dat Tjeerd graag choqueert, hij is niet vies van een squirtende vrouw meer of minder zeg maar. Elke paar hoofdstukken komt er wel iemand aan zijn trekken wat het geheel tot een dampende vochtige martelporno exercitie maakt. Dit is geen boek voor de teerhartigen en op het moment dat je zaken in dit boek als normaal beschouwd wordt het toch tijd om eens een therapeut te raadplegen.

Het ruige karakter van het boek dat af en toe ook functioneel blijkt te zijn is niet het enige discussiepunt. De grootste moeite had ik met het begrip tijd in het boek. Zo valt er te lezen dat de moeder van Jelena is overleden toen Jelena begin twintig was, later in het verhaal staat dat haar moeder is overleden toen Jelena 15 jaar oud was. Valt er ergens aan het einde van een hoofdstuk te lezen dat er een gesprek gaat plaatsvinden tussen Vos en Jelena dat nogal belangrijk is, twee hoofdstukken later heeft het gesprek al plaatsgevonden zonder dat we weten wie wat heeft gezegd en hoe hier op gereageerd is geworden.

De verhaallijnen en de personages doen af en toe een beetje dunnetjes aan. Misschien heeft Tjeerd als Selfpub wel iets teveel de regeltjes gevolgd van hoeveel pagina's een bestseller moet hebben om een bestseller te kunnen worden. Het lijkt namelijk af en toe niet helemaal af. Ik bedoel: Iemand die bij de maffia werkt, getuige is van verschrikkelijke en zeer belastende zaken, die er alleen zonder gezin vandoor gaat ervan uitgaande dat zijn gezin verdere repercussies bespaard zal blijven is wel erg naïef.

Ik heb lang getwijfeld over het aantal sterren. Na het lezen van de eerste 12 hoofdstukken ( Ze zijn niet lang en volgen elkaar in een rap tempo op) was ik een beetje bang een aflevering van Flikken te lezen. Om te kijken prima, maar om te lezen.. not so much. Daarna kwam er verdieping en werd het verhaal steeds beter, het mysterie steeds groter. Ik ging van 2 sterren naar 4 sterren, waarna ik in de gaten begon te krijgen dat er ook wat haperingen in het verhaal zijn en dat er zoveel meer potentie in heeft gezeten.
Ik ben hier niet om dit boek naar de eeuwige jachtvelden te helpen, want daar hoort het zeker niet thuis. Daarom ook 3 verdiende sterren.

Dit boekt dient voor mij als inspiratie om Villa Gladiola te gaan lezen en Tjeerd als schrijver in de gaten te houden.