Het boek speelt zich af in een dorp in het noorden van Duitsland, vlak bij de Deense grens. Siggi, de hoofdpersoon van dit boek beleeft het land, de mensen en de gebeurtenissen met al zijn zintuigen. Het boek start als Ziggi, als jong volwassene, in een tehuis zit voor moeilijk opvoedbare jongeren. Hij krijgt de opdracht om een opstel te schrijven over “de vreugde van de plicht”. Dit brengt hem terug naar zijn jeugdjaren en is zo veelomvattend dat hij geen woord op papier krijgt. Hij krijgt eenzame opsluiting als straf en moet het opstel alsnog schrijven. Hij kan niet meer stoppen met schrijven en verlengd vrijwillig zijn opsluiting.
De vader van Siggi was als posthuiscommandant van Rugbüll zeer plichtsgetrouw. Hij moest controleren of de schilder Max Nansen zich aan zijn schilderverbod hield. En ondanks dat de schilder hem ooit het leven had gered, deed hij dit met verve omdat het hem opgedragen werd uit Berlijn.
Voor de schilder Max Nansen heeft de expressionistische schilder Emil Hansen, later bekend geworden onder de naam Emil Nolde, model gestaan. Deze heeft vanaf 1937 ook werkelijk een schilderverbod opgelegd gekregen en woonde in Seebüll.
In het boek gebeurt weinig. Je leest over sombere luchten, dreigende meeuwen, een onstuimige zee, verlaten velden en stugge boeren en vissers. Een heel eigen afgesloten wereld waarin de nazi-terreur iets zeer onbelangrijk lijkt. De mensen in het dorp en in het opvanghuis zijn schilderachtige figuren en worden zeer aansprekend tot leven gebracht. Prachtig om te lezen.