Ik heb even zitten twijfelen tussen 3 en 4 sterren. Moorddadig verleden begint heel rommelig en achteloos, zoals meerdere lezers in hun recensies hebben aangegeven. Het verhaal begint eigenlijk als een roman bij de vroege gebeurtenissen in het leven van Chris Napier. De steenrijke Joshua Carnoweth wordt vermoord en zijn erfgenaam Michael Lanyon wordt voor deze moord opgehangen. 30 jaar later vraagt zijn zoon Nicky, wie altijd het jeugdvriendje van Chris Napier is geweest, om hulp om de ware toedracht tot de moord te achterhalen. Hij is van mening dat zijn vader onschuldig is. Vlak daarna pleegt Nicky zelfmoord en Chris voelt zich nu verantwoordelijk om deze ware toedracht te achterhalen.
De eerste helft van het boek moet je aardig doorworstelen. Je word letterlijk per pagina heen en weer geslingerd tussen heden en verleden. Pas ruim over de helft begint de spanning in rap tempo toe te nemen. Chris Napier komt steeds dichter bij de waarheid en komt er ook al snel achter dat niks zo is als het lijkt. Hoe verder hij het raadsel probeert op te lossen hoe meer hij erachter komt dat er maar 1 persoon is die hij kan vertrouwen en dat is hijzelf. Het plot is werkelijk fantastisch! Heel onverwacht en niet te voorspellen.
Ik vond het toch wel een behoorlijk minpunt dat de spanning echt tot het allerlaatste bewaard werd. Deze spanning maakt ook direct het zwakke begin goed, maar toch had ik graag gezien dat de spanning wat meer verdeeld was. Ik ga zeker meer van deze schrijver lezen.