Witter Zwart gaat voornamelijk over Marco Sebastini Corletti, een Italiaan en SS-officier. Het speelt zich af in de tweede wereldoorlog. Marco zit met zichzelf erg in de knoop, want de praktijken die hij allemaal moet doen voelen niet goed. Hij is in tweestrijd, maar hij moet wel wil hij blijven leven. Hij probeert het zo te doen dat hij er tussen zit. Niet alleen maar slechte daden, maar ook goede daden doen. Marco wordt verliefd op een joodse violiste (Ester). Hij woont uiteindelijk samen in het huis van Ester en haar ouders, maar Ester en haar ouders zijn niet naar een kamp gestuurd, omdat Ester viool kan spelen en ze zijn half-joods. Joden met bijzondere talenten hadden uitzonderingsposities. Alsnog moesten ze in de hokken van de beesten buiten slapen, dus zoveel privileges hadden ze nou ook weer niet. Hoe zal dit aflopen? Een onmogelijke liefde in harde en zware tijden met intriges.
De cover is heel donker en je ziet de soldaten lopen. Je weet meteen waar het boek over gaat.
Ik zou het boek wel oppakken in de winkel, omdat ik boeken over de oorlog heel interessant vind. Alleen de dikte zou mij afschrikken. Wat super jammer is, want het leest als een trein als je er eenmaal in zit. In het begin moest ik wennen aan de mensen en hoe de verhoudingen onderling zaten, maar toen dat duidelijk was wilde ik alleen maar door lezen. Het boek is onderverdeeld in 3 delen en een epiloog. Naast de erge dingen die er tijdens de oorlog gebeurden is er ook een mooi verhaal over moed, vriendschap en verliefdheid door heen verweven. Je leest het boek niet zomaar weg. Je moet echt je hoofd erbij houden. Dat vind ik zelf juist fijn. Daarnaast staan er heel veel mooie (filosofische) uitspraken in waar je dieper over kunt nadenken. Erg mooie en rake woorden. Ik heb aan het einde gehuild. Ik voelde echt met het verhaal mee. Nadat ik het uit had moest ik het echt even laten bezinken. Ik zou dit prachtige debuut zeker aanraden. Zelfs voor de middelbare school. Het zou mij niks verbazen als ze dit boek zouden verfilmen.