Na een succesvol debuut in 2013 met het boek “de huisvriend” en een verhalenbundel, die allebei zeer positief werden ontvangen, komt Bertram Koeleman nu met het Wikkelhart, dat wederom getypeerd wordt door zijn fascinatie voor menselijke angst en vervreemding. Het verhaal gaat over Dom en Nick, twee vrienden die in hun jeugd een traumatische ervaring opdoen op vakantie. Sinds dat moment verandert alles. Dom, die schrijver wil worden, wordt beperkt door deze ervaring. Opmerkelijk genoeg is het Nick die uiteindelijk de bestsellers schrijft. Met deze aanknopingspunten weet Bertram Koeleman een fascinerend boek te schrijven, waarbij de lezer net als Dom, ook de grip op de werkelijkheid kwijtraakt.

Het boek is zeer geslaagd in de beschrijving van het hoofdthema, de grens tussen werkelijkheid en waanzin en de vraag waar deze grens eigenlijk ligt. Dit wordt treffend beschreven in de worsteling van Dom met zichzelf en de rest van de wereld. Als lezer houdt dit je scherp, aangezien er naarmate het boek vordert, steeds nieuwe aspecten aangereikt worden door de auteur, die onmogelijk bij elkaar te passen zijn. Dit is meteen de sterkte, maar ook de zwakte van het boek, aangezien je ook als lezer de grip op de werkelijkheid kwijtraakt.

De onvoorspelbaarheid van het boek geeft het een erg goede opbouw. Waar elke gebeurtenis toe zal leiden blijft gissen. Ook de personages blijven verassende keuzes maken, wat het boek veel dynamiek geeft. Er blijft ook veel ruimte voor persoonlijke interpretatie, Bertram Koeleman laat ruimte voor de lezer om een invulling te geven aan de situaties die zich voordoen en wat voor effect dit op het verhaal heeft.

Al met al een boek dat even tijd nodig heeft om goed te kunnen interpreteren. Het verhaal is verrassend en interessant, maar op sommige momenten doen zich situaties voor die op zoveel manieren bedoeld kunnen zijn dat deze afdoen aan het verhaal. Een boek met vele lagen en interpretaties, waar je nog lang over na kunt blijven denken.