Als je Bukkie ziet liggen, zal het je gelijk aanspreken. Zijn het niet de drie paar geschrokken ogen die je aanstaren en je verleiden het boek op te pakken, dan wekt het enorme gat in de kartonnen omslag wel je nieuwsgierigheid. Een reusachtig bruinrood konijn, met op zijn rug een jongen en een meisje, dat in het nauw gedreven is, lijkt elk moment uit het boek te willen ontsnappen. Sla je de omslag open, dan wordt de tekening nog duidelijker en is te zien dat het konijn en zijn passagiers zich in een garage of schuur bevinden. Het is alleen door de cover gelijk al spannend!

Al lezende komen we nog meer illustraties van Steven Dhondt tegen. Hij maakte niet alleen de illustratie voor de omslag, maar ook op meerdere plekken in het boek heeft hij het verhaal verrijkt met gedetailleerde tekeningen. De pagina vullende zwart/wit tekeningen zijn een fijne onderbreking van het geschreven verhaal. Niet dat het verhaal de illustraties nodig heeft, maar het blijft voor lezers fijn om het lezen af te wisselen met het kijken naar plaatjes.

De schrijfstijl van Marc de Bel wordt gekenmerkt door zijn beeldende en gedetailleerde manier van vertellen. Hij gebruikt geen moeilijke woorden of lange zinnen. Wel kan het zijn dat door het gebruik van Vlaamse woorden en uitdrukkingen het boek voor niet-Vlamingen soms iets minder goed te begrijpen is. Toch is ook voor hen het boek een aanrader om te lezen. Welke tiener zou nu niet genieten van De Bels gedetailleerde manier van vertellen over verliefdheid en de plastische uitdrukkingen die hij gebruikt?

Net als in een groot deel van de boeken van Marc de Bel gaat ook Bukkie over tieners die opgroeien. Maar de groei naar volwassenheid gaat gepaard met de nodige perikelen. Schoolwerk, vriendschap en verliefdheid gaan niet altijd over rozen! Ondanks dat verliefdheid een rol heeft gekregen in Bukkie, is het nergens zoetsappig of te romantisch. Ook (of juist!) voor jongens is het boek tof om te lezen. Bukkie is stoer en spannend. Daarnaast zal elke tiener de strubbelingen van Simon herkennen. In Bukkie merkt de lezer dat Simon zich er bewust van wordt dat hij ouder wordt. De vrijheden en verantwoordelijkheden die daarbij horen, zijn soms fijn, maar ook altijd niet even makkelijk.
Daarmee vinden tieners herkenning in het verhaal over Bukkie, maar is het ook gewoon een spannend avontuur voor iets oudere kinderen.