"Haat is als gif drinken en verwachten dat de persoon die je haat sterft."

Het universitaire jaar begint in Leuven en dat start traditioneel met de intocht van de rector en professoren. Dit jaar is de intocht al op voorhand bewogen omdat een professor uit Uganda mee vooraan in de stoet zal lopen. Tegelijkertijd is de president van Uganda in het land aanwezig, een berucht man die zojuist een belangrijk slag toegebracht heeft aan de homobeweging.
Thomas Berg wordt belast met de beveiliging van de optocht. Hij neemt het niet zo heel serieus, vindt het tijdverspilling en niet direct werk voor zijn dienst.
Dan wordt er geschoten op de optocht en de buitenlandse gast laat het leven. Helaas sterft ook een van de mensen uit het team van Berg. Hij is er kapot van en vindt dat hij gefaald heeft.
De zoektocht naar de dader krijgt alle prioriteit maar het vlot niet zo in eerste instantie. De waarheid ligt ook in een andere hoek dan eerst aangenomen wordt.

Een menselijke en gevoelige Thomas Berg deze keer. Hij is hevig verliefd, moet afscheid nemen van een collega. Dat geeft hem het gevoel dat hij eigenlijk zijn team menselijk gezien niet goed kent. Voor het eerst ook een Berg die zijn privé leven voorop stelt, die zijn GSM niet opneemt.

Ondanks de menselijkere Berg vond ik dit boek toch een mindere in de reeks.