Het bijzondere van dit boek is de strijd die zich bij de hoofdpersoon Etta Palm zelf afspeelde. Het wegvallen van de omgangsvormen waarbij zij zich zo thuis voelde. Namelijk die van de elitaire groepen in de Franse samenleving. Tijdens de Franse revolutie ging alles op de schop, vrijheid op meerdere vlakken. Etta die hier middenin zat en zag dat zij mee moest veranderen, dit wel probeerde, maar waarbij zij de werkelijkheid en wens niet kon verenigen. Tegelijkertijd was zij zeer actief met de rechten voor de vrouw. Gedurende het hele verhaal wordt de lezer geconfronteerd met de trieste kant van de hoofdpersoon. Haar tijd van echt belangrijk zijn, is voorbij en ze lijkt tegen beter in haar belangrijkheid vast te willen houden. Dit is zo goed beschreven dat het bijna pijnlijk wordt voor de lezer, omdat je merkt dat het geheel op een teleurstelling uitdraait. De sfeer in Parijs ten tijde van de Franse Revolutie is goed beschreven. Juist het zesde bedrijf viel wat tegen. De schrijfstijl is over het algemeen prettig met mooie sfeerbeschrijvingen. Daarnaast zijn er ook delen van het verhaal die vrij saai overkomen.