En ineens is daar een epileptische aanval. Zo uit het niets! Na enkele onderzoeken blijkt dat de oorzaak een kwaadaardige hersentumor is. Een diagnose die het hele leven rigoureus doet veranderen. Het overkwam Ingeborg van Beek. Een vrouw van 37 jaar. Een succesvolle vrouw die volop in het leven staat. Een gelukkige relatie, moeder van een peuter en een baby en een ambitieuze carrière op de Zuidas.

Het boek geeft ons een kijkje in het leven van Ingeborg nadat ze de diagnose ongeneeslijk ziek heeft gekregen. Gedurende twee jaar laat Ingeborg zien hoe ze haar leven leeft. Haastig en niets willen missen. Voor mijn gevoel vloog Ingeborg al door het leven, maar door haar ziekte heeft ze besloten gas bij te geven. Ze stort zich op haar werk, vlucht in drugs en overspel. Ze laat zich absoluut niet belemmeren door haar ziekte.

Zo als Ingeborg zich door het leven haast, zo is het boek ook geschreven. Snel, vlot en eigentijds. Je raast er door heen. Het onderwerp is zeer aangrijpend, waardoor je er vanuit gaat dat je erdoor geëmotioneerd raakt. Naar mijn gevoel valt dit laatste tegen. Ingeborg zet zelf haar emoties aan de kant en laat de lezer deze dan ook absoluut niet zien. De diepgang in het verhaal is hiermee helaas niet aanwezig.