Dit is een prachtig boek. Heb ik net een recensie geplaatst over "Het getal Fu", waarin ik klaag over het feit dat de schrijfster te veel in één boek wil proppen, lees ik daarna dit boek en zie hoe het wel moet. Een filosofische roman met ook nog veel feiten en weetjes over Jeruzalem, het joodse volk, de bijbel, Jesus, Judas. Het verhaal gaat over drie verschillende generaties die in het onmogelijke land Israël wonen en leven en waarin melancholie, romantiek, filosofische gedachten, prachtige dialogen en zeer aangenaam taalgebruik de hoofdrol spelen.

Hieronder een paar voorbeelden:

"Waarom werden de waarschuwingen van Nasser altijd dreigementen genoemd en de dreigementen van Ben Goerion waarschuwingen?"

"Ik weet niet of ik van Jeruzalem houd of het alleen maar tolereer. Maar als ik meer dan twee of drie weken uit Jeruzalem weg ben, begin ik ervan te dromen, en dan schijnt altijd de maan."

"Op haar lippen zweefde geen glimlach, maar iets wat misschien een geheime belofte was van een glimlach."

"Ze zaten met zijn tweeën in de bibliotheek, een half uur of een uur, Wald sprak nauwelijks en Abarbanel zweeg en luisterde naar de woorden die Wald niet uitsprak."

[...]"Het leven is een voorbijgaande schaduw. Ook de dood is een voorbijgaande schaduw. Alleen de pijn gaat nooit voorbij. Die duurt voort. Altijd."

Lezer, U doet Uzelf te kort als U dit boek niet gaat lezen. Ga het vlug doen!