Dit boek is een kroniek, vol gevoel en vol van gevoelens en humor; met een bijzondere schrijfstijl; een verhaal van liefde en duisternis; geen sentimentele liefde, geen zware duisternis; nuchterheid en lichtheid typeren dit boek.

Het is een verhaal over de familie van Amos Klausner; over de Joodse gemeenschap. Het leven van de gemiddelde Jood? Er waren zoveel verschillen door de diaspora, de verstrooiing waaruit zoveel Joden terug waren gekomen. De gemeenschappelijkheid werd juist opnieuw gezocht, voelbaar in dit boek. Toch was die gemeenschappelijkheid er zeker wel. Waarschijnlijk door de Joodse religie, en de tradities. Ze spelen in dit boek geen centrale rol. Wat wel een rol speelt zijn de politieke, filosofische en literaire discussies, hoewel die niet uitgebreid beschreven worden. En ook de moraal speelt een rol in het beschreven leven van Amos en zijn familie, de buren en de kennissen en bekenden: gedragsregels, waarden, normen.

Ik zeg het niet snel, en hoewel je er voor moet gaan zitten: dit moet je gelezen hebben, en goed lezen. Het is niet alleen een aanrader, maar een onmisbaar boek.
Een familiegeschiedenis en tevens wereldgeschiedschrijving. Het is een lijvig boek, maar nergens saai, al moest ik er wel inkomen. Prachtig!