Drie moorden op drie jonge meiden. Ze worden kort na elkaar gevonden. Alle drie met een aantal zeer gruwelijke maar ook merkwaardige kenmerken, de handtekening van een moordenaar die daarmee een macabere draai geeft aan een moeilijke zaak. Sanne en Luca, beide werkzaam bij de politie in Hoorn worden op het onderzoek gezet. Al heel snel zitten ze met de handen in het haar. De exacte doodsoorzaak lijkt onvindbaar en DNA wijst een dader aan die het niet kan zijn. Maar hoe zit het dan? De moorden hebben duidelijk met elkaar te maken, zoveel staat vast. Er wordt aan alle kanten aan de twee rechercheurs en hun team getrokken om snel met een resultaat te komen, een dader op te pakken. Maar het blijkt nog bij lange na niet zo gemakkelijk. In deze tijd van internet, chatrooms, Wi-Fi en wat nog meer aan technische snufjes, zowel beschikbaar voor daders, slachtoffers als politie is het oplossen van een zaak als deze nog complexer, zo blijkt als het rechercheren begint. Al die factoren maken het moeilijker om door te graven en de feiten boven tafel te krijgen. Ze zitten letterlijk op een dood spoor.
Diverse karakters nemen je als lezer al snel op hun eigen manier mee in het verhaal. De hoofdstukken worden wisselend geschreven vanuit deze personen. Dit zorgt voor een fijne verhaallijn, een duidelijke beleving vanuit de betrokkenen. Je zit snel in het verhaal, zoals dat zo mooi heet.
De opbouw van “Virtuele tango” is dusdanig dat je wilt blijven lezen. De spanning tussen hoofdrolspelers Luca en Sanne, het schetsen van omgevingen en situaties maar ook het inhoudelijke politiewerk, zonder overdreven of onnodig technisch te worden zorgt dat het leest als een trein. Maar niet geheel onbelangrijk voor een thriller; het is spannend, het blijft intrigeren en niet zo’n beetje ook! Ik had het gevoel te weten wie de dader was…..mooi niet dus! Ik had het gewoon niet zien aankomen. Natuurlijk is het begin van het boek, de proloog, de rode draad in het verhaal, maar het blijkt pas achteraf hoe het zit. Dus het gehele verhaal ben je zoekende, wil je het weten, en onderweg naar de plot lees je een geweldig spannend boek met sympathieke persoonlijkheden waar je je heel gemakkelijk in kunt verplaatsen. En echt pas op het laatst vallen de puzzelstukken op een mooie manier in elkaar. Hoe krijg je het bedacht!?
Mijn kennismaking met Melissa Skaye via uitgever Ellessy heb ik ‘op volgorde’ gedaan. Eerst dus “Virtuele tango” gelezen en aansluitend “Verboden tranen” (waarover in een volgende recensie meer). Ik had natuurlijk al wel de enthousiaste geluiden gehoord maar ik wil graag altijd mijn eigen mening vormen. En wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan! Ik vind niets zo leuk als dat ik het verhaal word ingetrokken, dat ik word verleid tot het meedenken, mezelf ergeren en verbazen. Dat je het boek niet weg wilt leggen, je wilt naar het einde en vlug ook! En dit alles gebeurde allemaal tijdens deze kennismaking, heerlijk!
Wederom uit de stal van Ellessy Crime een voltreffer. Wil je een goed, tenenkrommend spannend maar ook realistisch boek lezen? Dan begin maar eens met dit debuut van Melissa!