Voormalig FBI-agente Saxon schreef vijf jaar geleden een boek over de Nachtjager, een seriemoordenaar die het in Dublin voorzien had op prostituees. Een zekere Ed Fagan werd toen gearresteerd, maar wegens vervalst bewijsmateriaal nooit veroordeeld. Nu, vijf jaar later, krijgt een krant een brief van iemand die beweert Fagan te zijn en die aankondigt de moordreeks te zullen voortzetten. Dezelfde dag wordt een lijk aangetroffen, terug van een prostituee. Saxon en haar levenspartner, tevens hoofdinspecteur, Grace Fitzgerald, zijn ervan overtuigd dat Fagan niet achter de moorden zit. Daar moeten ze alleen de rest van het politieteam nog van zien te overtuigen. En dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn. Gevallen meisjes is zeer klassiek van onderwerp en van opbouw. Ingrid Black beschrijft chronologisch de week van de vermeende heropstanding van de Nachtjager, met enkel de brieven waarin de moorden worden aangekondigd als afleiding. Erg lang lijkt het er dan ook op dat Gevallen meisjes weinig aan het seriemoordenaargenre zal toevoegen, maar de finale maakt veel goed. De plotwendingen volgen elkaar in een snel tempo op, terwijl de spanning gestaag aangroeit tot een zeer verrassend einde. Vakwerk.