Spannend om Lex Arenberg - Lotharingen weer terug te zien in een boek van Han Peeters. Hij is een lid van de illuminati en ik kwam al hem eerder tegen in een faction-thriller van deze auteur. Dat is het woord dat de auteur gebruikte voor de spannende thriller. Want wat is feit en wat is fictie?

Diezelfde vraag kun je jezelf hier ook weer stellen.
Want moeten we alles wel geloven wat we op internet zien, of zou het kunnen dat de situatie geënsceneerd is uit winstbejag?
Bovendien lees je een waarschuwing in 'Het Cheeta-mysterie': pas goed op met wie je wilt vertrouwen. Een ander zou zomaar aan de haal kunnen gaan met jouw inbreng om zelf in de schijnwerpers te kunnen staan. Hij of zij zou zelfs jouw naam kunnen bezoedelen, zonder dat dat in eerste instantie de bedoeling is. Maar dan is het leed al geschied.

De hoofdpersonen worden duidelijk beschreven en de dialogen klinken natuurlijk waardoor het verhaal lekker leest.
De wisselende verhaallijnen zijn niet storend.

Het spreekwoord 'De ene hand wast de andere' is in dit verhaal van toepassing. Bovendien zul je verbaasd zijn over de lange arm van een groep personen die de wijsvingers en duimen tegen elkaar plaatst, waardoor ze te herkennen zijn in het openbaar.

Humor ontbreekt hier zeker niet, maar dat is hoe ik Han Peeters ken; in zijn boeken kom je fiction, facts, humor en spanning tegen. We moeten bovendien de persvrijheid blijven omarmen!
Ik heb 'Het Cheeta-mysterie' graag gelezen.