Het is duidelijk dat de schrijfster met de roman gevoelens op probeert te wekken, maar bij mij is dat niet gelukt. Het boek is redelijk dun, maar er komen toch heel veel personages aan bod en er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar, waardoor er heel veel gebeurt in maar een paar bladzijdes, wat het boek al snel verwarrend maakt. Gepaard met de vele beeldspraak die het boek al wat vaag maakt en de vele filosofie die erin verwoven is, ben je al snel de rode draad kwijt, en als je dan al eenmaal in het verhaal zit, wordt je er ook zo weer uitgegooid als er weer van perspectief gewisseld wordt en vaak ook van tijd en verhaallijn. Het boek is in principe goed geschreven, maar je moet er echt goed je aandacht bij houden omdat je anders snel het overzicht kwijt bent. Ik was ook niet nieuwsgierig naar het einde, omdat ik vergeten was dat het boek eigenlijk om de moord van Tanek, en Zar, draaide. Dit komt omdat de nadruk vooral lag bij het verleden.