Voor mij was dit boek een beetje een teleurstelling. Ik las eerst haar roman Het hart van alle dingen, en dat vond ik zo een prachtig boek.
Ik weet dat heel veel mensen dolenthousiast zijn over Eten,bidden,beminnen, maar mij raakte of inspireerde het niet.
Voor mij was het teveel geklaag; over haar mislukte relaties, stukgelopen huwelijk en haar plaats niet vinden in deze wereld. Ook is het nogal oppervlakkig, ze schrijft alleen uit haar standpunt en kijkt te weinig om zich heen.
Ze blijft klagen en zich wentelen in zelfmedelijden wat raar is,net omdat ze naar landen gaat zoals India en Bali, waar mensen het met zoveel minder moeten stellen.
Ze gaat veel vriendschappen aan in elk land dat ze bezoekt en naargelang het boek vordert komt ze steeds meer en meer in balans met zichzelf.