Overduidelijk hanteert Sophie McKenzie de stelregel: ‘Alles is geoorloofd in de strijd om een boek spannend te maken.’ Met Zusje vermist continueert ze het verhaal van Lauren, het meisje dat in Vermist haar biologische ouders zocht en vond. Ook dit boek valt op vanwege de veelvuldig gebruikte cliffhangers en het hoge verhaaltempo. Echter, waar Vermist redelijk geloofwaardig is, verliest Zusje vermist deze aannemelijkheid direct. McKenzie wil het verhaal zó spannend maken, dat ze over de top gaat: clichématigheden, onrealistische gebeurtenissen en bizarre verdwijningen en verschijningen domineren het verhaal, diepgang en vernieuwing ontbreekt. Met Zusje vermist resteert een spannend en aantrekkelijk verhaal, maar niet meer dan dat.  

Lauren brengt haar vakanties door bij haar nieuwe zusjes Madison en Shelby. Haar echte vader Sam is overleden en moeder Annie bestiert het huishouden, als overbezorgde moeder. Wanneer Lauren met Madison naar het strand gaat, en Madison twee ijsjes gaat kopen, verliest Lauren haar nieuwe zusje uit het oog. Al snel blijkt het kleine meisje verdwenen te zijn. Dan krijgt Lauren het geijkte sms’je:
Al vanaf de eerste bladzijde waan je je in het leven van Lauren. McKenzie weet op kernachtige wijze delen uit Vermist terug te laten komen in Zusje vermist, waardoor het verhaal direct gaat leven. Met de niet geheel onvoorspelbare verdwijning van Madison roept ze vrijwel meteen spanning op. Helaas vervalt ze hierbij direct in het gebruik van clichés waardoor de verhaallijn erg voorspelbaar wordt. De verdwijning van Madison zie je van verre aankomen en ook het sms’je met alle bijbehorende bedreigingen zijn niet uniek.  

Vervolgens krijgt Lauren de opdracht geld over te maken naar de ontvoerders. Stiefzusje Shelby reageert, zoals verwacht, louter beschuldigend naar Lauren, maar haar vriend Rick sust de relatie als ex-beveiligingsman. Tegelijkertijd komt Laurens vriend Jam plotseling uit Amerika om Lauren te helpen bij de zoektocht naar Madison. Al snel blijkt het gevraagde bedrag niet voldoende en krijgt Lauren een extreme opdracht die ze moet volbrengen om haar zusje terug te krijgen.  

Het hoge verhaaltempo en alle verhaalwendingen zorgen ervoor dat Zusje vermist van A tot Z boeit. Geen bladzijde gaat voorbij of er gebeurt iets met Lauren, Madison of een andere speler in het verhaal. McKenzie zorgt daarbij zeker voor de nodige afwisseling. Echter, de kanttekening laat zich ook duidelijk zien. Om dat hoge verhaaltempo te kunnen behouden voegt McKenzie soms bizarre verhaalelementen toe. Personage Rick komt niet goed uit de verf en doet diverse uitlatingen die té goed in het plaatje passen:
Ook personage Annie lijkt louter gekozen om het verhaal spannend te maken. Haar typering is magertjes en haar gedrag past niet: ze lijkt minder volwassen en heldhaftig dan Lauren. Daarbij verschijnen en verdwijnen op de meest wilde momenten in het verhaal personages en ontstaat het geijkte spel tussen goed en kwaad. McKenzie creëert zo zeker een hoge mate van spanning en actie, maar haar verhaal verliest hiermee geloofwaardigheid.  

Hand over hand nemen de gebeurtenissen in Zusje vermist toe. Plottwists, goed gekozen cliffhangers, boeiende dialogen en gedetailleerde vertellingen zorgen ervoor dat het verhaal aantrekkelijk en spannend is. Lauren, Jam en Madison komen van het ene probleem in het andere probleem terecht, McKenzie gunt de lezer geen ‘rust’. Boeiend? Zeer zeker.     

In het slot van Zusje vermist probeert McKenzie enige diepgang aan te brengen door Shelby al haar oud familiezeer op te laten rakelen. Helaas krijgt dit verder geen aandacht, waardoor échte diepgang ontbreekt. McKenzie verkiest duidelijk het actieverhaal boven de psychologische diepgang. Zusje vermist blijft daarmee een lekker spannend verhaal, waarin alle fantasie geoorloofd is. Een schoolvoorbeeld van een hangmatbestseller: vermakelijk en licht.