Karl Ove verlaat Noorwegen nadat zijn relatie, zijn huwelijk beëindigd is. Hij komt in Zweden terecht en wordt al snel aangetrokken tot Linda. Linda heeft last van stemmingswisselingen, kan heel manisch zijn, maar ook snel depressief. Toch houdt hem dat niet tegen een relatie met haar te beginnen en al snel volgt een eerste kind, dochter Vanja. Terwijl hij wil schrijven, loopt hij achter een kinderwagen. Hij doet het huishouden terwijl Linda haar studie afmaakt.
Karl Ove doet overdag precies niet zo heel veel dat met zijn werk te maken heeft, veel boekhandels afstruinen, boeken kopen en lezen, afspreken met andere schrijvers en discussiëren.
Snel na het eerste kind volgt een tweede dochter, Heidi en daarna nog een zoon, John. Het huishouden neemt een nog prominentere plaats in zijn leven in, de relatie met zijn vrouw is moeilijk.
Het staat allemaal haaks op wat hij eigenlijk van het leven wel, hoe hij in het leven wil staan. Een sleur maakt zich meester van het gezin.
Karl Ove wil het altijd iedereen naar de zin maken, maar dat kan niet, niet in het leven.

In het boek wordt met veel nadruk gesproken over de verschillen tussen Noorwegen en Zweden, hoe anders de mensen er zijn, hun karakter, de manier waarop ze met elkaar omgaan, over elkaar spreken. Dat vind ik toch wel opvallend want de landen liggen naast elkaar, hebben met hetzelfde klimaat te maken, dezelfde lange donkere winters. Vanwaar komt dat verschil dan?