De flaptekst sprak me erg aan, vooral omdat ik benieuwd was naar waarom iedereen een tweeling was. Maar ik vond het verhaal maar langzaam op gang komen. Er bleef heel veel informatie achter. Wat zijn die Alfa's en Omega's nou eigenlijk? En waarom leven ze gescheiden?

De eerste paar hoofdstukken lees je over Cass die gevangen zit gehouden. Het duurde voor mij een beetje te lang om erachter te komen hoe ze daar nou terecht was gekomen en ook tot ze er weer eens uitkwam.
De rest van het boek vond ik ongeveer wel hetzelfde. Er gebeurde maar af en toe iets wat ik niet verwachtte en dat maakte dat ik het middenstuk van het boek ook erg langdradig vond. Het was op zich wel spannend, want ik wilde wel verder lezen, vooral omdat Cass beelden van zowel de toekomst als van het verleden zag. Maar wat ze dan zag, verwarde mij soms een beetje.

Het eind van het boek daarentegen verraste me dan wel weer. Voornamelijk toen Kip en Cass in contact kwamen met Piper en later ook met Zoe. Vanaf dat moment kon ik het boek niet meer weg leggen en bleef ik maar doorlezen.

Dus heb je een beetje doorzettingsvermogen dan is dit boek echt iets voor jou!