Korte verhalen zijn normaal gesproken niet aan mij besteed, maar Mensje van Keulen heeft mij, in dit geval, positief verrast. Haar schrijfstijl doet zelfs denken aan de korte verhalen van Roald Dahl (Tales of the unexpected). Zoals bij Roald Dahl, heeft ieder verhaal iets sinisters en verontrustend, maar weet ook op de (zenuw)lachspieren te werken, en ze heeft bovendien een rode draad door de verhalen lopen, die je zoiets als Menselijk Zwakte zou kunnen noemen!
Meer zeg ik niet....lees maar zelf!

edit: Dit boek staat op dit moment nog in de shortlijst van de Librisprijs 2010. Alleen zoveer ik hier kan zien, heeft er nog nooit een verhalenbundel de librisprijs gewonnen, maar wie weet..

edit: Najaar 2011 kreeg Mensje van Keulen de Charlotte Köhlerprijs voor Een goed verhaal