Linda van Rijn is inmiddels een behoorlijk ervaren auteur van vrouwenthrillers: Viva España is alweer haar zesde roman in dit genre. Een terugkerende setting daarbij is een vakantiebestemming, wat al af te lezen is aan de titels van haar boeken. Voor Viva España verschenen namelijk Last minute, Piste alarm, Blue Curaçao, Vakantievrienden en Winter chalet. Gezien de achtergrond van Van Rijn is dit niet zo vreemd. Ze werkte voorheen namelijk als reisleidster en is tegenwoordig interim-manager van een grote toeristische organisatie. Ze studeerde echter literatuurwetenschappen en haar liefde voor literatuur verdween nooit helemaal: ondertussen schreef ze verhalen, maar ze wilde pas auteur worden nadat ze Cruise van Suzanne Vermeer had gelezen. Inmiddels wordt ze ook vergeleken met Saskia Noort en Esther Verhoef.
Anne Verhulst leidt een droomleven aan de Spaanse Costa Brava: 's avonds geniet ze op haar balkon vlak bij de boulevard van een goed glas wijn; overdag werkt ze op een makelaarskantoor waar ze verantwoordelijk is voor de verhuur van prachtige vakantievilla's. Bovendien heeft ze de Spanjaard Daniël aan de haak geslagen, die heerlijk voor haar kookt. Alles wordt echter anders wanneer het zusje van haar baas Jeroen zwaar toegetakeld wordt gevonden in een van de villa's. Als Jeroens vader ook nog wordt ontvoerd en Anne diverse inbraken te verwerken krijgt, wordt ze behoorlijk angstig en paranoïde. Wat willen ze en wie zijn 'ze'?
Viva España is bovenal een boek voor vrouwen die iets meer zoeken in een vakantieverhaal. Het is namelijk behoorlijk spannend, maar blijft desondanks luchtig genoeg om mee te nemen op vakantie. Wanneer je je vakantie in eigen land viert hoef je echter niet te treuren, want ook bij oer-Hollands weer waan je je met Viva España in Spanje en zie je de luxe villa's en de gezellige terrasjes voor je.
Wat wel jammer is aan het boek, is dat het vrij voorspelbaar is wie er achter de bizarre gebeurtenissen zit of zitten, terwijl hier wel de spanning in hoort te liggen. De gebeurtenissen zelf worden namelijk grotendeels al weggegeven in de flaptekst. Toch blijven die gebeurtenissen an sich juist wel spannend, omdat je op den duur zelf ook wat meekrijgt van Anne's paranoïde gevoelens, evenals dat het spannend blijft hoe het nou allemaal precies in elkaar steekt en wat de beweegredenen zijn.
Ten slotte zijn de dialogen niet altijd even sterk en gebruikt Van Rijn soms woorden die je niet al te vaak tegenkomt. Dit laatste geeft op zich iets extra's, zij het niet dat ze deze woorden te vaak gebruikt, waardoor ze aan kracht verliezen. Dit gebeurt in het verhaal bijvoorbeeld bij iemand die iemand anders 'monstert'. Toch mogen we de schrijfster een detail als dit niet te zwaar aanrekenen. Van Rijn weet haar fans met Viva España opnieuw een huiveringwekkende vakantie te bezorgen.