Na het tragische verlies van haar man Mark besluit Melinda haar hectische stadsleven en drukke ziekenhuisbaan achter te laten. Ze aanvaardt een job als verpleeg-en verloskundige in het kleine dorp Virgin River in de hoop haar leven weer op te kunnen nemen.
In het begin kan ze zich moeilijk aanpassen. Wie wil er wonen in een primitief dorp zonder telefoonbereik waar je voor alles minstens een uur langs kronkelige wegen door de bossen en bergen moet rijden naar een grotere stad?
Gelukkig is er Jack die haar verwelkomt en waar ze op kan steunen. Geleidelijk aan voelt ze zich thuis in deze kleine gemeenschap. Maar kan ze haar oude leven helemaal opgeven?

Het eerste woord dat in me opkwam terwijl ik dit boek aan het lezen was, was ‘gezapig’.
Ik heb even opgezocht of dat woord overeenkwam met mijn bevindingen en het dekt de lading niet volledig. Gezapig wordt meer in een negatieve context gebruikt, terwijl dat zeker mijn bedoeling niet is. Nee, dit boek is voor mij een rustig boek dat langzaam evolueert. Een verhaal dat precies thuishoort in zo’n gemoedelijk bergdorpje waar weinig gebeurt.
Het verhaal komt dan ook helemaal overeen met de setting waar het zich afspeelt.

Het verdriet van Melinda wordt heel goed beschreven. Je voelt echt dat ze haar man mist en daardoor een radicaal besluit neemt dat haar leven zal veranderen. Dan ontmoet ze Jack en hun relatie evolueert rustig. Het is een verademing om zo’n verhaal te vinden tussen de vele romantische verhalen waar mensen al in het eerste hoofdstuk een koppel worden.
Hier ontmoeten we realistische mensen met hun eigenaardigheden en positieve eigenschappen.

Dit boek is een eerste deel van een reeks. Ik ben alvast benieuwd wie de hoofdpersonages zullen zijn in de volgende delen en of we de personages van het eerste boek zullen terugzien.
Volgens mij zullen de volgende boeken ervoor zorgen dat ook ik me thuis voel in Virgin River.