Gwendy’s knoppenkist. Een mooie, mysterieuze cover trekt meteen de aandacht.

“Stel dat je een knop zou hebben en als je hem zou indrukken, laten verdwijnen of je zou zen willekeurige plaats op aarde van de kaart vegen. Wie zou je laten verdwijnen? Welke plaats zou je van de kaart vegen?”

Gwendy is een twaalfjarig meisje dat zichzelf wat te dik vindt en in de zomervakantie voor ze naar het middelbaar gaat elke dag de ‘suicide stairs’ gaat beklimmen. Ze is haar bijnaam beu en wil graag slanker en sportiever zijn als ze in het eerste jaar start. Op een bepaalde dag zit er een man met een zwart bolhoedje bovenaan de trap.
De man kan haar sympathie wekken en geeft haar een knoppenkist. Er hangt echter wel een enorme verantwoordelijkheid aan deze kist. Een verantwoordelijkheid die ze als twaalfjarige nog niet helemaal kan bevatten. In de jaren daarna is haar leven perfect. Ze haalt goede cijfers, ook op sportief en sociaal vlak loopt alles super en ze heeft eindelijk de kledingmaat van haar dromen. Het lijkt wel een sprookje. Maar is dit echt zo? Is de knoppenkist echt wel zo’n geschenk?

Dit is mijn eerste boek van Stephen King en de schrijfstijl zuigt me mee doorheen het verhaal. Het verhaal leest zó vlot dat het jammer genoeg in een mum van tijd uit is. Er is steeds een bepaalde spanning aanwezig. Het is alsof er elk moment iets kan gebeuren. Maar soms heb ik het gevoel dat het verhaal wat te snel afgehaspeld wordt. In 109 pagina’s (ebook) gaat het verhaal door de hele middelbare schooltijd van Gwendy en verder.