In ‘De voorlezer van 6:27’ maken we kennis met Guylain Vignolles, een eenzame, gevoelige jonge man met als enige gezelschap zijn goudvis Rouget de Lisle. Zijn dagelijkse werkzaamheden bestaan uit het vernietigen en vermalen tot papierpulp van boeken. Een werkelijk afschuwelijk beroep voor de grote boekenliefhebber die hij is. Hij gaat met de grootst mogelijke weerzin naar zijn werk. Het enige lichtpuntje is het redden van losse bladzijden, die hij bij het schoonmaken van de vernietiger nat maar in goede staat terugvindt. Elke dag leest hij in de trein van 6:27 op weg naar zijn werk voor van deze losse bladzijden. Als hij op een ochtend een USB-stick vindt verandert dit zijn leven voor altijd. Het is het verhaal van Julie, een 28-jarige toiletjuffrouw. Ademloos leest hij haar verhaal en hij realiseert zich dat hij in haar zijn soulmate heeft gevonden. Zij maakt zijn bestaan lichter en hij besluit haar te gaan zoeken. Zal hij haar vinden en zijn haar verhalen uit het echte leven gegrepen of slechts mooie fictie?
Didierlaurent heeft met De voorlezer van 6:27 een mooi debuut afgeleverd. Een verhaal waar je even in moet komen maar waar al snel de vele parallen in het leven van Guylain en Julie opvallen. Zij tellen bijvoorbeeld allebei voorwerpen. Ze liegen beiden over hun beroep: Guylain tegen zijn moeder en Julie tijdens het speeddaten. Waar Guylain als enige goede vriend de gehandicapte Guiseppe Carminetti heeft, heeft Julie haar vriendin Josy waar ze mee kan praten en lachen. Guylain gruwt van zijn baas, de verschrikkelijke Félix Kowalski, die het evenbeeld is van de De Dikke van 10 uur, waar Julie op haar beurt van walgt, omdat hij dagelijks het toilet ernstig bevuilt. Verder heeft Julie een bijzondere tante, die het leven samenvat in tantologismes, terwijl Guylain zijn collega, de portier Yvon Grimbert heeft, die de hele dag spreekt in alexandrijnen. Dit alles als mooie omlijsting voor het leven van twee mensen die hoewel zij elkaar nooit ontmoet hebben zoveel met elkaar gemeen hebben.