Ondanks het gebrek aan voorkennis, ik heb deel 1-2 nog niet gelezen, is het boek zeer vlot leesbaar!
Dit mede door de schrijfstijl van de auteur, een stijl waar ik verliefd op ben: geen overtollige lange zinnen zonder inhoud, korte hoofdstukken die zorgen voor een blijvend contact met de verschillende personages.
Een lugubere vondst door en tuinman bij het graven van een zwembad zorgt voor de nodige commotie in Amsterdam-Noord.
Een onderzoeksteam onder leiding van Maud Mertens zoekt naar oplossingen: zelfs gebeurtenissen uit het verleden spelen mee in de zoektocht naar de dader.
Ook een studente forensische recherche speelt haar rol door haar persoonlijk ondrzoek naar verdwijningen!
Bij mondjesmaat komen we meer te weten over dader en slachtoffers!
Ook de achterliggende en diepere redenen voor het gedrag van de dader geven toch wel een origineel cachet aan dit boek.
Een voor mij bijgebleven passage in het boek wat mij aansprak:
" Wat is er toch met foto's van mensen die iets afschuwelijks gaan meemaken? Ze lachen altijd! "
Over de originaliteit van het verhaal in dit boek kan je van mening verschillen. Daarbij moet je dan ook de vraag durven stellen: " Wat is nog originele in deze wereld? "
Isa Maron weet op een aangenaam lezende manier te zorgen dat het boek spannend blijft! Het is haar verdienste dat dit wel het eerste, maar niet het laatste boek zal zijn dat ik van haar lees!
Het boek is niet enig of uniek in zijn soort, maar het heeft zeker zijn plaats in het rijtje van " goede thrillers."