Dit boek begint waar het ook eindigt: Een grote brand in Shaker Heights, de perfecte leefgemeenschap waar huurhuizen eruit zien als ééngezinswoningen om dit perfecte beeld niet te verstoren. Het blijkt om de villa van de Richardsons te gaan, en hun jongste dochter Izzy is de hoofdverdachte. In de rest van het boek komen we er stukje bij beetje achter hoe het zo ver heeft kunnen komen, en dit verhaal wordt verteld aan de hand van de levens van 4 moeders: de rijke Elena Richardson, de (arme) kunstenares Mia Warren, Linda McCullough en Bebe Chow. Het centrale thema in deze roman is dan ook ‘Wat is een moeder?’, en deze vier vrouwen – en tot op zekere hoogte hun dochters – proberen elk hun eigen antwoord op deze vraag te vinden.
Het boek grijpt je, de stijl is vlot, en het nodigt uit tot blijven lezen. En dit gezegd hebbende, waren er toch dingen waardoor ik het boek enigszins teleurgesteld aan de kant legde toen het uit was. Dit kwam enerzijds door het open einde, wat ik wat afgeraffeld vond. Het verhaal was gewoon niet ‘klaar’ vond ik. Verder vond ik het storend dat sommige personages oppervlakkig bleven, en we niet echt inzicht in hun belevingswereld kregen. [spoilers verwijderd door de Hebban redactie] Het thema moederschap wordt bij vlagen mooi uitgewerkt, maar ik had tegelijkertijd regelmatig het idee dat de schrijfster met veel minder woorden toe had gekund. Ik had er meer van verwacht, maar heb het wel helemaal uitgelezen. Gemengde gevoelens: 3 sterren.