In haar handen heeft Myrthe het mooiste cadeau dat ze ooit heeft gekregen: een boek met een donkerblauwe kaft en vol gouden sterren. Het is al laat, lang voorbij haar bedtijd. Toch kan ze niet slapen. Ze blijft naar het boek kijken. Er is gewoon iets mee. Iets betoverends, de sterren lijken te twinkelen als ze naar de kaft kijkt. (blz. 7)

Myrthe heeft dit boek van haar oma gekregen en ze is er superblij mee. ’s Avonds in bed begint ze erin te lezen. Maar dan hoort ze opeens een raar geluid en even later staat er een heel klein mannetje in haar kamer. Ze kijkt hem verbaasd aan…

Alles om haar heen begint te draaien. De woorden van het boek verdwijnen. Het mannetje begint te lachen. Ze probeert zich aan haar bed vast te houden, maar valt achterover. Het lachen van het mannetje wordt luider. Haar kamer verdwijnt. Ze wil gillen! Haar handen legt ze tegen haar oren en haar ogen knijpt ze stevig dicht. (blz. 10)

Als ze haar ogen opendoet is ze niet meer in haar slaapkamer. Ze ligt op een grasveld. Hoe is ze hier terechtgekomen? En hoe komt ze nou weer thuis? Wat gebeurt er allemaal?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk