Ach en wee, ik had in mijn hoofd dat het boek 175 paginas had. Blijkt het patsklap uit na 158 paginas.
Schrijven Theunynck! Meer!
Ik krijg geen genoeg van die Vlaamse schrijvers. De uitdrukkingen, de dramatiek, de ruwheid van het leven, de vreugde en het verdriet, de gewone mens en zijn misére in die setting van tafelkleedjes en pinten. Het was weer genieten, de volle 158 paginas lang. Geen overbodigheden, een taalvirtuoos aan het woord met mooie omschrijvingen, niet gekunsteld of vergezocht maar echt als het leven en mooi als een jankende wolk waar bij zomerdag een regenboog achter vandaan komt.
Prachtboek!