Verzamelingen, pessimisme, hersenspinsels, kunstmatige eenzaamheid is iets wat Des Esseintes bijna tot waanzin drijft. Hij ziet het glas niet als halfleeg, maar als bijna leeg, met bovendien ook niet te drinken drank in het glas. De man weet niet van ophouden, van gekkigheid weet hij niet wat te doen en hoe zich te gedragen, behalve in zo hermetisch mogelijke afsluiting van de buitenwereld leven.
Al met al is Tegen de Keer een interessant boek, boeiend is het ook, maar de spanning en een duidelijk plot blijft uit, wat nogal jammer is.