Caleidoscoop is een zeer geslaagde titel om de levens en de tragiek van de hoofdpersonages in deze bijzonder spannende thriller te comprimeren in al zijn kleurschakeringen, van somber zwart, over donkerrood naar teder fresiawit. Linda Jansma vertelt zo heerlijk gedetailleerd het door en door menselijke levenspatroon van de jonge weduwe en haar dochter. De manier waarop dochter Nicole haar lepeltje naast haar kopje thee neerlegt tekent in één gebaar haar gemoedsgesteldheid. In de zware turbulentie van de gebeurtenissen en dramatische wendingen manifesteert Janine zich als de sterkte zakenvrouw, maar in de beslotenheid van haar privé vertrekken maken we ook kennis met de broosheid, de pijn en de wanhoop van een moegetergde vrouw en moeder. Jansma toont zich een meester in het plaatsen van trillende boobytraps. Haast in ieder hoofdstuk komt er een spanningselement bij om uiteindelijk uit te monden in een adembenemende suspens met een helemaal onverwachte ontknoping. Het allerlaatste hoofdstuk is van een ontroerende en serene grootsheid waarbij moeder en dochter terugblikken op hun tumultueuze ervaringen van de laatste tijd en hun eerlijke pogingen begrip op te brengen voor de daders van zoveel gruwelijk onheil. Bij wijlen deed Linda Jansma me denken aan de aanpak en de stijl waarmee de Britse auteur Martina Cole haar lezerspubliek steeds weet te verrassen maar… Linda Jansma moet er zeker niet voor onderdoen…integendeel!