De cover van Blue Bird, Blue Bird past bij de verlaten sfeer van East -Texas en de inleiding op de achterflap is intrigerend genoeg om snel aan dit boek te willen beginnen. De proloog zet je gelijk aan het nadenken over het thema racisme maar roept ook de nodige vraagtekens op, waardoor je wel door wil lezen. Protagonist Darren is een bijzondere man, die zijn beslissingen neemt vanuit diepgewortelde motieven die hem leiden. Terwijl hij zoekende is wat hij met zijn relatie, zijn werk en zijn leven wil wordt hij getriggerd door de gebeurtenissen die maken dat hij wel moet onderzoeken wat er precies aan de hand is. Waar Locke enorm goed in geslaagd is, helaas, is het tot leven wekken van een omgeving waarin het racisme nog aan de orde van de dag is. Het geloofwaardige hiervan maakt het ook gelijk heftig en een thema dat enorm binnenkomt. Het hele boek lang weet Locke de spanning voldoende aanwezig te laten zijn, niet alleen met actiemomenten maar ook in de onderlinge interactie tussen de personages en dan vooral als het gaat om contacten tussen de witte en de zwarte bevolking. Niets voor niets werd dit boek genomineerd voor een groot aantal awards en mocht het er ook flink wat mee naar huis nemen en dat is wat mij betreft absoluut terecht.