Ietwat verbijsterd was ik toch wel na het lezen van Hoe verkloot je je leven van Cat Marnell. Ik wilde het boek lezen omdat ik de titel en de tekst op de achterkant wel boeiend vond met daarbij het idee dat wel meer mensen denken dat hun leven anders of beter had gekund. De samenvatting op de achterzijde vertelde van leuke maar zware banen bij tijdschriften, het soort banen waar veel dames een moord voor zouden doen. Maar ook over verslaving aan medicijnen en later ook cocaïne en xtc. Het leek me spannend en ik was nieuwsgierig wat de schrijfster precies bedoelde met verkloten van je leven.

Cat Marnell begint met haar jeugd in een zeer bevoorrecht gezin in Washington. De vader is psychiater, de moeder therapeute en ze heeft een oudere zus en een jongere broer. Ze heeft interesse in tijdschriften en maakt zelf met knipsels zines. In de tienerjaren wordt het allemaal anders. De zus gaat weg naar een heel strenge kostschool en Cat gaat later op eigen verzoek naar een minder strenge kostschool als haar schoolresultaten te wensen over laten. Als dan blijkt dat er sprake is van ADHD gaat het mis. De vader schrijft recepten uit en de medicijnen worden door een koeriersbedrijf afgeleverd bij de dochter op de kostschool. De schoolresultaten verbeteren drastisch, verder is het de start van een medicijnverslaving. Daarnaast blijken schoolkameraden over voorraden cocaïne en xtc te beschikken die ruimhartig worden gedeeld. Dit leidt tot een chaotische levensstijl en een ongewenste zwangerschap waardoor enkele weken voor het eindexamen Cat van school wordt gestuurd en een plaats op een goede universiteit niet doorgaat.

De ingeslagen weg gaat verder in New York waar ze naast lessen aan een toneelschool een stageplek krijgt bij de beauty afdeling van een tijdschrift in de Conde Nast groep. Een droom die werkelijkheid wordt. Het drugsgebruik gaat gewoon door en trekt hele foute vriendjes aan. Toch slaagt Cat erin na diverse stageplaatsen betaalde banen te vinden bij tijdschriften als beauty assistent. Het is een uitputtingsslag die ze mede volhoudt omdat leidinggevenden en collega's haar soms wanstaltige gedrag blijven tolereren en haar willen helpen. Vader blijft lange tijd financiële steun geven en als hij er genoeg van krijgt is er een behulpzame lieve grootmoeder.

Geanimeerd en op luchthartige toon vertelt Cat Marnell over de verhuizingen naar weer een nieuw appartement in New York, de avonden en nachten doorgebracht in het clubcircuit. Overdag moet er gewoon gewerkt worden en ze heeft interessant werk waarbij veel producten en luxe artikelen worden afgeleverd op de redacties waar ze werkt. Tot het klem loopt en het niet meer gaat. De familie raakt weer betrokken en er wordt weer eens geprobeerd af te kicken. Cat Marnell is ondertussen via de internet editie van een tijdschrift bekend geworden en wordt geïnterviewd door journalisten van bekende Amerikaanse kranten hetgeen uiteindelijk leidt tot een deal om dit boek te schrijven.

Zoals al aangegeven heb ik dit boek soms met verbijstering gelezen maar ook met veel plezier. Af en toe ook met ergernis. Dan zou je willen roepen dat ze stom bezig is. Cat Marnell lijkt er ook niet echt mee te zitten dat ze haar leven verkloot heeft. Zoals ze meer dan vierhonderd pagina's schrijft over een spoor van vernieling en uiteindelijk geen carrière. Maar wel, zou ik zeggen, een goed geschreven boek waar ze een groot voorschot voor kreeg. De moeite van het lezen waard.