Maria Tarditi ,een italiaanse schrijfster, is gestorven in december 2017.
Ze is pas begonnen met schrijven op haar 70ste na een lange cariere in het onderwijs.
Zo heeft ze al 17boeken geschreven waarvan Het bastaardmeisje haar zesde boek is en voorlopig ook het enige dat vertaald werd naar het nederlands.

Het verhaal volgt het leven van het weeskind Gemma. Gemma word buitengezet door haar pleeggezin en word opgenomen in de rijke boerefamilie van Pietrino. Als bastaardmeisje neemt ze deel aan het gezinsleven en bouwt ze een goede band op met Oma.Ze krijgt de kans om te mogen studeren voor schooljuffrouw. Van oma krijgt ze oude verhalen te horen en legendes. Zo groeit ze uit van een angstig meisje tot een openbloeiende jonge vrouw.

Voorspoed ,tegenslag komen voor in het plot. Alsook word er perfect weergegeven hoe het leven was op het platteland op het eind van de jaren dertig en begin jaren veertig.
Van het eten tot het wonen en het werken worden tot in detail verteld. Men zou na het lezen van een stuk een tekening kunnen maken met de details, zo nauwkeurig word alles weergegeven.
De verwarring op het platteland na het starten van de oorlog, hoe men ermee omgaat. De verwarring over de duurtijd en participatie in de oorlog. Het omgaan ermee. Alles word mooi omschreven zodat men als lezer zich kan verplaatsen in de tijd en moment waarop het verhaal zich afspeelt.
Jammer genoeg vertraagd dit toch het lezen omdat al die details ook opgenomen moeten worden in het geheugen.
Gemma,het hoofdpersonage, word gevolgd van Angstig meisje die zonder dat ze het zelf weet uitgroeid tot een jonge vrouw. De zoektocht naar haar seksualiteit word niet uit de weg gegaan alsook haar bedenkingen bij de liefde.

Conclusie.: Een boek die ons terugvoert naar het italiaanse platteland ten tijde van de 2de wereldoorlog en die ons leert hoe men hiermee omging.
Details zijn soms belangrijk in een boek maar in dit boek is het soms TE.