Aaf Brandt Corstius ken ik als columniste van het tijdschrift Margriet en elke week lees ik haar columns. Ik heb nog altijd een abonnement op de Margriet als eerbetoon aan mijn moeder. Zij had al een abonnement en ik weet niet anders dan dat dit tijdschrift in de lectuurbak zat, net als de Donald Duck en de krant. Toen mijn moeder overleed heb ik haar abonnement overgenomen. (Eigenlijk had ik het abonnement al want in het verzorgingshuis waar zij en mijn vader woonde verdween dit tijdschrift regelmatig van de balie als hij was bezorgd. Na een aantal bezorgklachten, zo raar, en inschakeling van de receptionistes besloten wij dat ik het bezorgadres zou worden, want zelfs achter de balie verdween hij spoorloos…. De Margriet was dus nog steeds herkenbaar voor de bewoners. Maar mijn moeders naam stond er nog steeds op.)

De columns smaakten naar meer. Brandt Corstius is humoristisch, en leuk. Het is genieten met een G. Maar ik ben wel eerlijk, je moet de columns gedoseerd lezen, elke dag met een hoofdstuk afsluiten is een goed einde. Een hoofdstuk bestaat uit een aantal columns. Ze zijn prima om je hoofd leeg te maken en je lacht. Lachen is gezond.

Brandt Corstius spreekt je aan als lezer, je hoeft geen veertig te worden of te zijn. Voor mensen die jonger zijn, zijn de adviezen leuk. Voor veertigers en vijftigers en ouder kunnen de columns een feest van herkenning zijn. Voor anderen zijn de columns humoristisch leesvoer en geven je een glimlach op je gezicht.