'The Magnificent Seven' is een vriendenclubje uit de jaren 80 van de vorige eeuw. Ze zijn tieners en hebben hun hele leven nog voor zich. Helaas blijkt dat voor enkelen niet op te gaan. Drie van hen vinden de dood bij een ongeluk en de overige vier verliezen elkaar uit het oog. Wanneer tien jaar later één van hen overlijdt, ontmoeten de overgebleven drie elkaar tijdens de begrafenis. Gwen zit vast in een liefdeloos huwelijk; Marcel heeft zijn toekomstplannen opzij gezet en beheert de verwaarloosde boerderij van zijn vader en de egocentrische Patrick is het criminele pad opgegaan en leidt nu een bordeel. Kunnen zij hun vriendschap weer nieuw leven inblazen of is er teveel gebeurd in de tussentijd?

Ingrid Oonincx schetst op een herkenbare wijze de perikelen van de jeugd uit een voorbije periode. Naar mijn gevoel is het boek meer een thriller voor de jongere lezer. De vlotte, rechttoe rechtaan schrijfstijl sluit daar goed bij aan. Ook de uitvergroting van de stereotiep aandoende karakters, zoals bijvoorbeeld de criminele Patrick, past daar goed bij.
Het verhaal ontvouwt zich sluipenderwijs, met terugblikken naar de tijd dat de vriendengroep nog compleet was. De spanning is in het begin ver te zoeken, maar naarmate de plot vordert krijgen met name Gwen en Patrick meer vorm en komt de spanningsboog met horten en stoten op gang tot een onverwachte finale.

'Sluipweg' was mijn eerste kennismaking met Ingrid Oonincx. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen en dat heeft het boek helaas niet waar kunnen maken. Maar door de mooi verstopte plot en de vlotte schrijfstijl scoort het boek voor mij een goede voldoende.
Speciaal pluspuntje is de mooie, perfect bij het verhaal passende, cover.