Een boek wat in de tweede helft pas begint waar men op de achterkaft over schrijft; de bijzondere band tussen mensen en een leeuw, die ze van kleins af aan hebben opgevoed, maar waarbij men de leeuw uiteindelijk toch moet loslaten. De gedachten die de dieren (want in het eerste deel van het boek komen een groot aantal andere wildlife dieren voor) volgens de schrijfster zijn zo grappig geschreven, zonder ongeloofwaardig te worden. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, zodat je snel alles voor je ziet en je er een voorstelling van kunt maken. Soms lopen de zinnen niet helemaal lekker en moest ik even de zin opnieuw lezen, ik denk dat dit met de vertaling te maken heeft.
Ik vind het fijn geschreven boek over een onderwerp wat echt gebeurd is, normaal vind ik waargebeurde verhalen lastig om in te komen en te blijven volgen, dat was hier niet het geval.