Petronilla van Amélie Nothomb was mijn eerste kennismaking met deze
Belgische schrijfster. Het verhaal gaat over vriendschap en
champagne. Hoofdpersoon in het boek is de 30-jarige Amélie zelf die
op zoek gaat naar iemand om champagne mee te kunnen drinken. Dit is
geen makkelijke opgave, omdat Amélie erg kieskeurig is. De ideale
drinkcompagnon moet aan een aantal voorwaarden voldoen. Op een dag
ontmoet ze Petronilla (gebaseerd op haar vriendin en schrijfster
Stéphanie Hochet) tijdens een boeksignering van haar nieuwste boek.
Petronilla blijkt een fan van haar werk te zijn en ze heeft al
enkele malen met haar gecorrespondeerd. Amélie is min of meer
direct onder de indruk van Petronilla die er uit ziet als een
vijftienjarige jongen, maar een 22-jarige vrouw blijkt te zijn.
Tijdens de boeksignering is er een opdringerige persfotograaf, die
door Petronilla de boekhandel uitgewerkt wordt. Thuisgekomen neemt
Amélie de brieven van Petronilla nog eens door en nu ze weet dat ze
geen oud en duistere filosofe is, maar een 22-jarige studente
middeleeuwse literatuur met een voorliefde voor Shakespeare en zijn
tijdgenoten, bedenkt ze zich dat zij wel eens de ideale
drinkgezellin zou kunnen zijn. Ze schrijft Petronilla een
bedankbriefje en nodigt haar uit om met haar wat te gaan drinken.
Dit is de opmaat voor een in mijn ogen bijzondere vriendschap
tussen twee verschillende vrouwen met een gedeelde liefde voor
literatuur en champagne. De aard van de vriendschap, de
uitspattingen die ze samen beleven worden verweven tot een soms wat
warrig aandoend verhaal. De schrijfstijl is doorspekt met
moeilijkere woorden waar de simpele betekenis absoluut geen afbreuk
gedaan zou hebben aan de beschrijving. De schrijfster is zeker
behept met een sterk gevoel voor humor en zelfspot. De beschrijving
van de ontmoeting met Vivienne Westwood in London is zo sterk
neergezet dat ik met plaatsvervangende schaamte en ongeloof zat te
lezen. Ondanks de humor, de zelfspot en de beeldende personages is
het niet een boek waar ik ingezogen werd. Het onderwerp speelt daar
een grote rol. Petronilla is niet een boek dat ik zelf gekocht zou
hebben o.b.v. het verhaal. Desondanks vind ik boek wel 3 sterren
waard, omdat de schrijfstijl beeldend en humoristisch is.