Het zijn de jaren 70 als honkbalspeler Hank Aaron de wedstrijden bij zijn club The Braves kan bepalen.
In die tijd draagt politieagent Jimmy Lawson zijn dodelijk gewonde compaan Don Wesley naar het ziekenhuis, te laat, Don Wesley bezwijkt.

Over de gebeurtenissen die nacht heeft Jimmy's zus Maggie meteen argwaan, haar oom Terry (Vietnamveteraan) is er onverstoorbaar over.
Jimmy zwijgt.

De jonge Kate Murphy zal haar eerste werkdag beginnen als politieagente bij de motordienst, ze draagt de trauma’s van de oorlog in Vietnam in haar hart.
Fox die haar ongemerkt gadeslaat ook.

Het gevaar is dichtbij.

De toon is gezet, de sfeer is bepaald, het wordt lezen met een brok in de keel, het zijn de seventies; de verse littekens van Vietnam, het is 29 jaar na de bevrijding van bezet Europa, hippies, roken, whisky, corrupte politieagenten "met het pak van de Klan achter in de kast", heroïne, vredesteken, Erica Jong”s "ritsloze nummer", krottenwijken, opgejaagde homo's, pooiers, hoeren, misbruik, verrotte jeugd en Carole king's 'Tapestry'.

In een explosie van woorden, zinnen, subtiele verwijzingen naar de Kennedy's, Vietnam, Tweede Wereldoorlog, Tom Jones Delilah, Audrey Hepburn en ook Nederland beschrijft Karin Slaughter het geweld, rassenscheiding, familiebanden en verwachtingen in Atlanta ( Georgia)USA het is 1974.
Veroordeeld is ruw, hard, schokkend en genadeloos
maar oh My God; zó goed.