Dankzij Clavis Uitgeverij kreeg ik de YA ‘Op het einde gaan ze allebei dood’ van Adam Silvera in handen. Wellicht niet een heel gezellig titel maar wel eentje die absoluut mijn aandacht trok en nieuwsgierig maakte naar het daadwerkelijke verhaal. De achterflaptekst waarin gelijk wordt medegedeeld dat de lezer zich geen illusies moet maken want ze gaan echt allebei dood versterkt die nieuwsgierigheid alleen maar.

Rufus en Mateo krijgen beide op dezelfde avond te horen dat zij in de loop van de volgende 24uur komen te overlijden. Death-Cast is namelijk het instituut dat precies weet wanneer mensen komen te overlijden en hen hiervan middels een telefoontje van op de hoogte stelt. Uiteraard komt dit voor beide jongens hard aan en is het de vraag hoe zij hun tijd tot de tijd van heengaan door zullen komen. In de eerste instantie hebben zij niets met elkaar te maken maar toch zullen zij hun laatste dag in elkaars gezelschap doorbrengen.

Ik vind dit echt een prachtig verhaal wat je als lezer zijnde gelijk laat nadenken over je eigen leven. Over de keuzes die je maakt en gemaakt hebt, over wat jij zou doen met je laatste dag en of je het verleden met een gerust hart achter je kan laten. De schrijfstijl is voor mij wel enigszins te vergelijken met die van John Green en ver weg ook met die van Benjamin Alire Sáenz. De moeilijkheden waarmee deze jongeren te maken krijgen, het uit hun schulp moeten kruipen en het afrekenen met hun verleden. Alles is zo beschreven dat ik tijdens het lezen niet anders kon dan meevoelen en meeleven. Zelfs in de (maar) 24 uur dat je de hoofdpersonages volgt bemerk je de psychologische ontwikkelingen en vooruitgang die zij ondergaan. Ook door het steeds korte aanhalen van andere personages, die al dan niet doodlopers zijn, krijgt het gehele verhaal nog meer diepgang en heeft het nog meer impact. Meer realiteitszin om zo maar te zeggen. De Death-Cast mag dan SiFi zijn, zo gek voor te stellen dat het in de toekomst realiteit wordt is het niet. En dit komt vooral door de manier waarop alles beschreven is en soort van in de huidige tijd geplaatst is. Het komt weinig voor dat een boek in de achterflaptekst al zijn plot verklapt en dan toch wegkomt met zo’n ijzersterk en verrassend verhaal. Maar Silvera heeft het absoluut voor elkaar met dit pareltje als je het mij vraagt.

Ik geef dit boek dan ook 5 sterren.

Spanning: 7
Plot: 8
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 10
Originaliteit: 9
Psychologie: 9