‘De drietand, de heks en de draak’ - Christopher Paolini




Genre: Fantasy, Young Adult
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022587157
Uitvoering: Gebonden
Aantal pagina’s: 232
Verschijningsdatum: 12 januari 2019

Met grote dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Het verhaal van Eragon krijgt een vervolg in deze verhalenbundel. Het verhaal over de drietand, de heks en het afsluitende verhaal over de draak worden verbonden door gebeurtenissen in de wereld van Eragon.

Mijn mening
Zelden een boek in handen gekregen dat er zo fraai uitziet. Gebonden met geel gouddraad, in een paarskleurige harde omslag. Daaromheen een papieren omslag met een betoverende illustratie van John Jude Palencar. Google deze naam, druk op afbeeldingen en geniet van meer werken van deze meester in de fantasy-art.

Helemaal vooraan in het boek de, in dit genre zo veelvuldig broodnodige, kaart, waar het verhaal zich afspeelt, en we kunnen beginnen. Het meeslepende nieuwe avontuur dat verdergaat waar de Erfgoed-serie ophield, meldt de voorkant. En dat klopt. Het was al enige tijd geleden dat ik het vierluik heb gelezen, maar het voelt als thuiskomen in een warm bad. Een aantal volken, plaatsen en personages komen langs alvorens de vertelling van de drietand start. De drie verhalen worden verteld vanuit de basis die wordt gelegd in de wereld van Eragon. Dit zorgt voor de verbinding tussen de drie separate verhalen.

De opzet heeft iets sprookjesachtig. Het wachten is op de verteller en wanneer hij/zij start, kan het verhaal beginnen. Je komt los van de wereld van Eragon, je laat je als lezer meevoeren in het verhaal, waarna je aan het eind van het verhaal weer in de vertrouwde omgeving terugkeert. Daar wordt de opstap gemaakt naar het volgende verhaal. Vernuftig en vakkundig gedaan. Als een film met wisselende decors en verhaallijnen. En na drie verhalen is het gedaan. Er volgt nog een ietwat overbodige korte taalcursus, een teaser voor de eerdere boeken van deze jonge talentvolle auteur en het is uit. Wat heb ik ervan genoten.

Eindoordeel
Wanneer de verhalen niet zo wreed zouden zijn, zouden ze geschikt zijn om voor te lezen voor het slapen gaan. Alhoewel ze qua wreedheid kunnen strijden met de verhalen van de gebroeders Grimm en H.C. Andersen. Eigenlijk zijn het prachtige sprookjes van een magische schoonheid waar ook thema’s als familieband, vriendschap, liefde en wraak de revue passeren. Ook de moraal ontbreekt in geen enkel verhaal:

‘Geluk was een vluchtig, zinloos iets om naar te streven.
Tevredenheid, daarentegen, was een veel waardevoller doel’.

Als recensent heb ik die tevredenheid wel ervaren, nadat ik het geluk heb gekend om dit boek te mogen recenseren. Toch is er ruimte voor kritiek. Het boek is niet expliciet in het definiëren van de doelgroep. Daarnaast is het snel uit, mede door het grote lettertype en oogt dit prachtige exemplaar inhoudelijk als een snel tussendoortje. Toch heeft tevredenheid de overhand. En is de moraal van mijn verhaal: Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit. Dit fantastische boek krijgt van mij vier sterren.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren

Mijn persoonlijke songtekst
You can do magic
You can have anything that you desire
Magic, and you know
You're the one who can put out the fire

You know darn well
When you cast your spell you will get your way
When you hypnotize with your eyes
A heart of stone can turn to clay
(America – You can do magic)