De doodsvogel kent een zeer lugubere start met het dode meisje dat gevonden wordt door een natuurfotograaf. De rare houding waarin ze ligt, het pentagram, de kaarsen en de veren. Al die details dragen eraan bij dat je je perfect kan inbeelden hoe alles eruit ziet.

Ook de hoofdpersonages uit het eerste deel Ik reis alleen zijn opnieuw van de partij. Het verhaal verweeft hun historiek uit het vorige boek ook hierin terug en gaat verder waar het vorige deel gestopt is. Mia zit nog steeds zeer diep en heeft nog altijd zin om op weg te gaan naar haar overleden familie. Dit aspect komt meermaals aan bod in het boek ‘kom Mia, kom’. Het persoonlijke leven van de teamleden komt rijkelijk aan bod en vormt eigenlijk een tweede verhaal.

De zoektocht naar de moordenaar levert verschillende verdachten op, maar telkens zit het team ernaast. Pas op het laatste ogenblik vinden ze de dader die ze nodig hebben en komt er net op het goede moment een geniale inval binnen bij Mia Krüger. Alles valt net op tijd in de goede plooi, iets teveel geluk als je het mij vraagt, maar je kan als schrijver natuurlijk geen belangrijke karakters gaan ‘killen’ als je ze later nog wenst te gebruiken in een vervolgdeel.

Zeker een goed verhaal en een goede opvolger van Ik reis alleen. Het derde deel ‘De jongen in de sneeuw’, zal ik dan ook weldra lezen!