John Muir schreef meer dan 300 artikelen en 12 boeken over alles wat hij in de natuur zag en meemaakte. Zijn liefde voor de natuur kreeg hij van zijn grootvader die hem meenam op lange wandelingen in het Schotland waar hij geboren was. Op 11-jarige leeftijd verhuisde het gezin naar Wisconsin in Amerika waar de vader van John een boerderij begon. Het gezin was strenggelovig en alhoewel John deze manier van leven niet overnam van zijn ouders bleef hij toch altijd een diepgelovig man. De natuur boeide hem mateloos en hij volgde aan een universiteit colleges in botanie en geologie. Alhoewel hij zijn studie nooit afmaakte, werd hij later onder andere gids van het natuurgebied Yosemite Valley.

Zijn boeken en artikelen brachten veel mensen in aanraking met de natuur zoals ze die niet eerder zagen. Ook president Roosevelt was onder de indruk en liet zich drie dagen rondleiden door Yosemite. John Muir stichte het Sequoia National Park en het Muir Woods National Monument. Hij zette zich met al zijn passie in om ervoor te zorgen dat natuurgebieden beschermd en behouden zouden blijven voor de toekomst. En dat is hem gelukt. Daar was wel geld voor nodig maar daar zorgden zijn artikelen en boeken voor.

Een klein deel van de door hem geschreven stukken is verzameld in het boek In de wildernis -  Tochten door Wisconsin, Nevada, Californië en Alaska. John Muir heeft een boeiende en aanstekelijke manier van schrijven en is in staat om wat hij ziet en meemaakt zodanig over te brengen dat het lijkt alsof je er zelf bij bent. Zijn enthousiasme lees je in iedere zin. Als hij schrijft over Alaska dan heb je de neiging een trui aan te trekken want de kou tintelt aan alle kanten. Muir neemt de tijd om te beschrijven wat hij ziet. Bijna een hele pagina om duidelijk te maken hoe de zonsondergang zich aan zijn oog voltrekt.

Hij tart het gevaar door de bergen in te klimmen en over een gletsjer te lopen samen met zijn hond die in de praktijk een onverschrokken moedig dier blijkt te zijn en nergens voor terugschrikt. Muir geniet van dingen waar anderen voor weglopen. Zo schrijft hij over storm:
Met dank aan John Muir zijn er vandaag de dag bijna 400 plekken van de National Park Service die bezocht kunnen worden en behouden zullen blijven voor het nageslacht. Hij is overal op de wereld geweest behalve op Antarctica. Zijn artikelen en boeken hebben ertoe bijgedragen dat mensen zich gingen interesseren voor de natuur en dat regeringen parken en bossen tot beschermd natuurgebied verklaarden. En bedenk dan ook nog dat in die tijd een kampeertocht in de natuur echt een kampeertocht was. Geen enkele verbinding met de buitenwereld en om hulp roepen werd door niemand gehoord.

Mensen als John Muir zijn van onschatbare waarde voor deze wereld. En als je het dan ook zo kunt opschrijven dat 100 jaar na dato lezers nog altijd van je verhalen genieten dan is dat bewonderenswaardig. Genieten dit boek.