Het is een mooi en goed geschreven boek, laat dat duidelijk zijn. Dit kun je zeker rekenen tot 'echte' literatuur. Maar heb ik het nu met veel plezier gelezen? Niet echt.
Ik vond het een beetje langdradig, niet altijd even boeiend, ook niet altijd even goed te volgen. Ik miste een 'climax' een duidelijk punt, waar draait dit boek nu eigenlijk om?
Om een zoon die warmte heeft gemist van zijn moeder, omdat het oerwoud en de Indische ellendige tropenjaren en oorlogsjaren nog altijd in haar zaten?
Zij die stervende was en opeens begon te praten?
Ik weet 't niet. Het deed mij allemaal niet zo veel. Jammer.