David en Emma zijn al jaren gehuwd, hebben een dochter Zoë en wonen in Denemarken wat niet hun vaderland is. Zij hebben een heel sterk huwelijk, wat in het boek heel duidelijk wordt weergegeven. David is advocaat en Emma blijkt kunstenares te zijn. Dit laatste klopt, maar niet in de zin van een kunstenares die exposeert of werken verkoopt. Ze volgde wel de academie, maar schilderde alleen voor zichzelf in haar eigen serre of haar kas zoals ze zelf weleens zegt, waar haar paard staat, zo benoemt ze haar schildersezel. David is van Joodse afkomst, maar wil dit liefst gewoon naast zich neer leggen. Hij wil als niet jood door het leven gaan, wat hem op het eerste zicht wel lukt.
Op een gegeven moment komt hun dochter vertellen, dat ze een Pakistaanse vriend heeft en dat ze een expositie geeft waarna ze een etentje organiseren om die nieuwe vriend van hun dochter te leren kennen.
David en Emma vragen haar welke expositie ze mogen verwachten, maar daar doet zowel Zoë als haar vriend Nabeel zeer eigenzinnig over en ook Emma was uit haar doen en stelde nogal eigenaardige vragen die bij David niet goed aankwamen.
Na dit etentje blijkt Emma tal van problemen te hebben gezien en gehoord en maker ze hier ruzie over. Dit is nieuw voor hen, want hun huwelijk is echt wel zeer sterk.
Die expositie blijkt nogal apart te zijn, waardoor ook hier wat discussie rond is. Emma zoekt op de expositie naar David die maar niet afkomt tot hij eensklaps in de deur staat, maar onmiddellijk terug blijkt te vertrekken. Hij was de bos bloemen in zijn auto vergeten. Het halen van die bos bloemen verliep niet zoals het moest en bracht heel wat teweeg, en doet hen nadenken over waar ze vandaan komen...

Het boek is een open psychologie over een sterk huwelijk en waar daar dan blijkbaar toch een ongekend gegeven kennend wordt gemaakt. De auteur maakt nogal redelijke tijdsprongen en dat vind ik niet altijd duidelijk uitgewerkt, maar ze zijn wel nodig om dit boek tot dit resultaat te schrijven. De personages daarentegen diept hij wel volledig uit en dat maakt dit boek ook zo mooi en sterk. Sommige passages blijven toch eventjes onder je huid te kruipen. Een recensent van NRC handelsblad zegt: "topchirurg van de menselijke ziel".
Het is geen gemakkelijk boek, maar wel een heel sterk boek.