Niet lang hoeven wachten op het vervolg is het voordeel van de heruitgave van een serie. Vandaar dat Predator’s Gold (voorheen Jagersgoud), het tweede deel uit de ‘Mortal Engines'-serie van Philip Reeve (1966), twee maanden na zijn voorganger al in de winkel ligt. En een geslaagde heruitgave is het bezig te worden, met prachtige nieuwe kaften en mooi en goed leesbaar binnenwerk. Ondertussen is de verfilming van het eerste deel, Mortal Engines, een feit en lijkt deze serie 17 jaar nadat hij in de winkels verscheen eindelijk een groter publiek te bereiken.
Ook in dit deel haalt auteur Reeve weer al zijn verbeelding en inventiviteit uit de kast om die markante wereld van op wielen rondrijdende ‘tractiesteden’ vorm te geven en in te kleuren. Jammer genoeg blijkt plotontwikkeling opnieuw zijn minder sterke kant en blijft het verhaal hangen in een weinig verrassende afwikkeling van zaken. Dat drukt het leesplezier bijzonder weinig, maar voorkomt wel dat het boek de indruk maakt die het had kunnen maken. Net als bij zijn voorganger is de eerste helft van dit boek, als alle nieuwe ideeën en personages worden geïntroduceerd, interessanter en verrassender dan de tweede helft.
Philip Reeve is een Britse auteur en illustrator die zich vooral richt op kinder- en jeugdboeken. De vierdelige ‘Mortal Engines’-serie is zijn bekendste werk en werd gepubliceerd tussen 2001 en 2006. Rond 2010 publiceerde hij bovendien een driedelige prequel, ‘Fever Crumb’, die zich in dezelfde wereld afspeelt, maar vele jaren eerder. De vertaling van Predator’s Gold is opnieuw in de kundige handen van Jacques Meerman.
Het is twee jaar na de gebeurtenissen uit deel een. We ontmoeten Freya, de jonge markgravin van de ijsstad Anchorage, waar het bevolkingsaantal op jammerlijke wijze is gedecimeerd. Desondanks probeert Freya vast te houden aan het traditionele leven van een adellijke stadsgravin, maar deprimerend is dat wel. Daarom besluit ze met haar stad koers te zetten naar het voormalige Amerika, dat bekend staat als ‘het dode land’, maar waarover wordt gezegd dat er wel degelijk groene plekken zijn.
Dan raken Tom en Hester, de helden uit Mortal Engines, ook verzeild in Anchorage en hebben ze bovendien de beroemde geschiedkundige Nimrod Pennyroyal bij zich. Deze zit vol verhalen over zijn ontdekkingstochten in Amerika en bevestigt de vermoedens over groene stukken. Helaas blijkt de weg naar Amerika er een vol obstakels, zoals anti-tractionistische fanatici, roofsteden, mysterieuze diefstallen, spionnen en een nieuwe type sluipers. Afgezien daarvan verliest Hester haar verstand als Tom gecharmeerd raakt van Freya en maakt ze een heel foute keuze. Als er vervolgens van alles misgaat, wordt het bovendien steeds meer de vraag of Pennyroyal wel de waarheid spreekt.
Daarmee is het duidelijk dat er heel veel te beleven valt in Predator’s gold en de lezer van de ene wonderlijke verbazing in het andere avontuur rolt. Philip Reeve heeft geweldige ideeën en weet deze op spectaculaire wijze in woorden te vangen. Zelden beschreef iemand zo’n uitzinnige, verbeeldingsrijke wereld op zo’n geloofwaardige manier. En dan zet hij nog leuke karakters neer ook en heeft hij een goed gevoel voor humor.
Extra jammer dus dat zijn boek het geschreven equivalent is van een film die overweldigende special effects en stoere helden laat zien, maar niet het beste verhaal brengt. Door een overdaad aan gebeurtenissen, personages, gezichtspunten en locaties verloopt de plotontwikkeling rommelig en is het soms moeilijk bij te houden wie er precies wat ook alweer waar aan het doen was. Desondanks zie je de afloop van alle verwikkelingen voortijdig aankomen, met maar één wending die als onverwacht kan tellen. Ondertussen speelt er een evident Oliver Twist thema door het verhaal heen, maar valt er te discussiëren over de vraag of Reeve hier nu wel of niet genoeg eigenheid in heeft gestopt.
Al met al mist Predator’s gold focus. Dat neemt niet weg dat de bijna verslavende leukheid van alle avonturen die Philip Reeve bedenkt heel wat lezers zal kunnen bekoren.