Claire heeft een fantastische roadtrip door het zuidwesten van de Verenigde Staten georganiseerd voor haar gezin. Toch kunnen ze geen van allen echt van deze reis genieten, zo worden ze in beslag genomen door andere zaken. Rogier zit de hele tijd op zijn telefoon. Er is een crisis op werk en ook zijn maîtresse vraagt heel wat aandacht. Claire en hij hebben intussen een conflict over het artikel van Claire, dat invloed heeft op een grote opdracht die Rogier met zijn bedrijf binnengesleept heeft. Hun tweelingdochters hebben zo hun eigen probleem. Hun broertje, die nooit geboren is, is volgens hen geabsorbeerd in hun lijven en wil graag een eigen lichaam. De tweeling verliest zich in steeds zorgwekkender oplossingen voor dit probleem. Ondertussen gaat de reis door. Die zou de gezinsleden weer nader tot elkaar brengen, dat was in elk geval Claires bedoeling. De vraag is echter: Kan deze reis wel tegen al hun problemen op?

Het boek leest vlot weg. Wel zijn de perspectiefwisselingen even wennen: Hoofdstukken worden afwisselend vanuit Claire, Rogier of de tweeling verteld. Het is niet duidelijk aangegeven welk perspectief aan bod komt, maar dit went al snel. Elk personage heeft duidelijk een eigen, passende vertelstijl.

De personages komen echt over en ook de relatieproblemen die Claire en Rogier hebben zijn heel realistisch. Dit maakt het verhaal geloofwaardig en zorgt bij vlagen ook voor herkenning. Dat de rek uit de relatie is, is al snel duidelijk. Toch zijn er ook momenten waarin Claire en Rogier beseffen hoeveel ze nog steeds om elkaar geven. Dit maakt dat het niet irriteert dat hun relatie voortsleept maar dat de lezer zich juist kan inleven in hun twijfels. Bij de tweeling is dat lastiger. Zij worden nergens in het boek bij naam genoemd. Dit maakt het onpersoonlijker en daardoor ook afstandelijker. De tweeling wordt ook echt als een eenheid benaderd, zowel door de ouders in het verhaal als door de auteur. Jammer, want ook een tweeling bestaat uit twee individuele personen.

De ontwikkelingen tussen de personages worden afgewisseld door beschrijvingen van de locaties die het gezin in de Verenigde Staten aandoet. Het verhaal heeft zo steeds een fantastisch decor. Wel is het wisselend hoe uitgebreid de omgeving beschreven wordt. Op momenten dat de familie opgeslokt wordt door andere zaken en dus zelf weinig oog heeft voor de omgeving, komt de lezer daar ook minder over te weten.

De hoofdstukken zijn ondergebracht in drie delen, met de opeenvolgende titels Drie, Twee, Een. Tegen de tijd dat de lezer beseft waarnaar afgeteld wordt, is het al te laat. Het boek eindigt in een climax. Dit maakt dat het verhaal na het dichtslaan van het boek nog een tijdje in je gedachten blijft hangen. Niet alle verhaallijnen zijn aan het einde van het boek netjes afgerond en hierdoor blijf je je afvragen: Hoe gaat het nu verder met dit gezin?

Springbonen is een indrukwekkend verhaal over gezinsrelaties in een setting van een prachtige roadtrip waar je zelf ook zin van krijgt om te gaan reizen.