In het boek lopen drie verhaallijnen. Het verhaal van de jonge kunstenares Alice die naar Rome reist om inspiratie op te doen voordat zij zich settelt met haar verloofde. Meg en Alec die naar Rome reizen voor een romantische vakantie en het verhaal van Constance en Lizzie die naar Rome reizen om de as van Henry te verstrooien. De verhaallijnen bouwen zich langzaam op in de verschillende hoofdstukken. Het is steeds duidelijk over wie het desbetreffende hoofdstuk gaat. Er wordt gebruik gemaakt van flashbacks om een en ander te verduidelijken.
Zoals de titel al aangeeft gaat iedere verhaallijn gaat over een soort liefde. Liefde op het eerste gezicht, hervonden liefde en oude liefdes.
Ieder hoofdstuk begint met een quote, dit voegt echter niets aan het verhaal toe.
Aan het eind van het boek komen alle verhaallijnen samen, wat jammer is dat dit toch een beetje op de vlakte blijft, had iets meer uitgewerkt kunnen worden.

Als een rode draad loopt de verteller “Rome” door het boek.

De schrijver schrijft heeft een filmische schrijfstijl, dit past goed bij het verhaal.

Het boek leest prettig en vlot. Een feelgood roman. Wie denkt dat er meer over Rome wordt verteld kom bedrogen uit. Het verhaal had zich in ieder andere oude stad kunnen afspelen.