Namens uitgeverij Harper Collins mochten wij deelnemen aan de boogtour rondom Gespleten van Karin Slaughter. Lees hier mijn recensie en onze groepsrecensie op www.thrillersandmore.com.
Het verhaal start met Andrea die aan het lunchen is met haar moeder Laura, spraaktherapeute van beroep, waarop er een schietpartij plaatsvindt in het restaurant. Andrea ziet een kant van haar moeder die ze tot dan toe totaal niet kende. Het lijkt alsof haar moeder een kille, berekende moordenaar is. In de daaropvolgende gebeurtenissen gaat Andrea, na door haar moeder te zijn weggestuurd, op zoek naar antwoorden. Wie is haar moeder eigenlijk? En heet ze wel Laura? Na een wat moeizame start in het boek, komt het verhaal wel op gang en krijgt het meer vaart
In de terugblikken in het boek naar het jaar 1986, waarbij ik in eerste instantie dacht: heb ik nu bladzijdes overgeslagen? Ik miste wat informatie, maar na gewoon doorlezen wordt alles duidelijk. De flashbacks worden verteld vanuit Jane, ooit begenadigd pianiste en nu lid van een terroristische beweging. Waar zij vooral lid van is om haar vader, hoofd van de Queller organisatie, ten val te brengen. En ook als geliefde van Nick, die met zijn charmante voorkomen mensen voor zich wint. Maar in wezen is hij alleen uit op eigen gewin.
Andrea/Andy is duidelijk de hoofdpersoon in het boek. In het begin vond ik haar meer overkomen als een angstige puber dan een volwassen vrouw. Gaandeweg wordt het beter in het boek, maar op heel wat momenten wil je haar wel door elkaar schudden van: hup, onderneem actie, doe wat! Haar moeder Laura komt over als een ietwat kille vrouw, maar is ze dat wel? Is dat gewoon niet gekomen door omstandigheden in haar verleden.
In de flashbacks spelen Jane, Nick, Andrew en Paula de hoofdrollen. Jane die in wezen gemanipuleerd wordt door haar geliefde Nick en zich laat vertellen door Nick wat ze moet doen. Als lezer denk je bij sommige stukken: serieus? Kom op voor jezelf!
Andrew, de broer van Jane, en Paula, beiden actief lid van de beweging, spelen een relatief kleinere, doch niet onbelangrijke rol in het verhaal.
Karin Slaughter heeft wel een fijne schrijfstijl. Ze zet de karakters goed neer, elk hoofdpersoon is verschillend en goed beschreven.
Ontknoping vond ik eerlijk gezegd tegenvallen, zeker na het oplevende middenstuk, bleef met een heel onbevredigend gevoel achter. Leek net alsof ze opeens een punt had gezet en dat was het. Had beter gekund, vond het wat tam overkomen. Al met al heb ik Gespleten 3 sterren gegeven.