Fuzzie - Hanna Bervoets

“Hé jij, ben je daar eindelijk? Ik ben zo blij dat jij mij gekozen hebt. Hoewel ik nog maar net in je handen lig heb ik het gevoel dat ik je al heel lang ken. Mag ik zeggen dat je mooi bent.”

Fuzzie - pluizig, zacht en vol wijze raad. Niemand weet waar de bolletjes vandaan komen, maar op een dag zijn ze er gewoon. Het bijzondere aan deze bolletjes is dat ze kunnen praten. “Ik zit niet in je hoofd. Ik ben geen onderdeel van je en toch hoor ik bij je.” Dit wijze kleine vriendje is in de handen van verschillende mensen terechtgekomen. De één komt uit een relatie en probeert haar leven weer op te pakken. De ander zit vast in zijn boek, maar durft dat nog niet toe te geven aan zijn omgeving. Weer een ander vindt het lastig een relatie te onderhouden en wordt bang als een nieuwe vrouw te dichtbij komt.

De Fuzzies hebben verschillende kleuren, maar hebben één ding gemeen: ze weten altijd op het goede moment het juiste te zeggen. Wanneer mensen het nodig hebben komt Fuzzie met een verhaal of goede raad. “Bij mij kun je zijn wie je wilt zijn omdat ik weet dat jij altijd jij bent- nee, met mij aan je zijde hoef je nooit bang te zijn, geloof me, lief ding, bij mij ben je veilig.”

De Fuzzies vertellen allemaal dezelfde verhalen, maar elk persoon haalt er zijn eigen les uit en probeert daarmee zijn leven weer in goede banen te leiden. Gedurende het verhaal lijkt het pluizige bolletje steeds minder nodig en gaat daardoor zijn pluisjes verliezen en steeds minder praten. Tot het moment dat ze niet meer nodig zijn, omdat hun eigenaar een nieuwe weg gevonden heeft in het leven.

De uitgever typeert Fuzzie als “een modern-realistisch sprookje over gemis, genegenheid en de vraag in hoeverre affectie zich laat afdwingen”. Dit is een treffende zin om Fuzzie te typeren. Hanna Bervoets heeft een geweldige manier van schrijven en door de creatie Fuzzie wordt het verhaal inderdaad een soort sprookje. De fraaie samengestelde zinnen en metaforen maken de verhalen van Fuzzie filosofisch en zetten ook de lezer aan het denken. Zo heeft ze bijvoorbeeld het gemis van een persoon bijzonder mooi verwoord: “Al te lang missen is gevaarlijk: hoe langer je mist, hoe meer tijd je hebt de ander naar wens aan te passen. En voor je het weet verwar je missen met liefhebben, zie je missen als liefde waar het vooral een kwestie van creativiteit is”.

De verhalen van de personages worden verteld vanuit het ik-perspectief. Door de keus voor dit perspectief weet de schrijfster heel mooi de gedachten van de personages over te brengen en ervoor te zorgen dat je inzicht krijgt in de psyche van deze personen. De verschillende personages komen om en om aan bod, afgewisseld met de verhalen van Fuzzie. Door de continue wisseling van personages en doordat de naam van het personage niet aangegeven staat, duurt het soms even voor je doorhebt welk personage nu zijn of haar verhaal vertelt.

Dit nieuwe boek van Hanna Bervoets staat vol bijzondere beschouwingen en overpeinzingen, die je als lezer aan het denken zetten. Ook met Fuzzie bewijst Hanna Bervoets weer over een bijzondere vertelkunst te beschikken.