Gijs is een dromer, onhandig, kan geen kaartlezen en moet regelmatig door zijn Aimée uit de penarie worden gehaald. Toch heeft zij het met deze romanticus erg getroffen. Hij geeft niet alleen voortdurend blijk van een grote menslievendheid, hij kan tegen een stootje en met hem op pad gaan is een groot avontuur. Hij trekt mensen aan als een ijsstalletje op een tropische dag. De ontmoetingen met al die Japanners, die eerder hartelijk dan gereserveerd zijn, leren je veel over volk en cultuur. Eén vrachtwagenchauffeur stopt zelfs bij een winkeltje langs de weg als hij hen heeft ingehaald en verrast hen spontaan met twee flesjes limonade. Kom daar in Nederland 's om, observeert Gijs terecht.
Bovendien schrijft Gijs zo aanstekelijk dat je bijna zelf op zo'n ambitieuze fietsvakantie zou gaan naar een land waar je niet eens kan lezen waar je bent op verkeersborden. Bijna. Want de ontberingen in vervallen hotels, op bergen waar je moet afstappen omdat ze zo steil zijn, die zijn zijn me toch iets te groot. Dan maar lekker achteroverleunen en lezen hoe die sympathieke Gijs en Aimée' zich erdoor slaan.