Amy Schumer ‘de leukste vrouw van Amerika’. Dat schept nogal wat verwachtingen voordat je aan het boek begint. Korte hoofdstukken in blogvorm/dagboekvorm zijn op een manier geschreven dat ze jou, de lezer, rechtstreeks aanspreekt. Ze deelt behoorlijk persoonlijke zaken uit haar leven, doet bekentenissen die best indrukwekkend zijn en die als taboedoorbrekend kunnen worden gezien. Maar de vraag is of ze dat doet om er iets mee te bereiken voor een ander of puur uit verkoopoverwegingen omdat schokkende zaken nu eenmaal scoren?

Amy neemt geen blad voor de mond, benoemt de zaken zoals ze zijn en schuwt daarmee grof en seksueel taalgebruik niet. Soms is dat grappig maar na veelvuldig te hebben gelezen dat mevrouw oraal is bevredigd weten we het wel. Dan is er sprake van overkill en niet van preutsheid van welke lezer dan ook. Ook het op de hak nemen van haar eigen uiterlijk neigt meer naar onzekerheid dan het tegenovergestelde, maar ja ook dit soort ‘kwetsbaarheid’ scoort schijnbaar. Ze schroomt op geen enkel moment om zichzelf veelvuldig op de hak te nemen. Het is ‘ik’, ‘ik’ en ‘ik’.

Maar eerlijk gezegd gaat het boek ook over heel andere dingen. Gelukkig wel. Lachwekkende momenten komen veelvuldig aan bod, zowel privé als in haar werk. Ze ontmoet de meest rare en bijzondere mensen. Het staat buiten kijf dat het knap is wat ze tot nu toe heeft bereikt. Haar 'walk of fame' is indrukwekkend te noemen. Het is best apart dat juist zij met haar manier van doen het zo goed doet in de VS. Want als we het over preuts hebben......
Verder laat Amy zich ongegeneerd uit over alles wat er in de wereld gebeurt en vooral ook haar directe omgeving neemt ze op de korrel. Alles wat ze zegt moet je met een knipoog nemen, of liever met een flinke dot zout. In hoeverre ze serieus is, dat is moeilijk te peilen. Net wanneer je denkt dat ze dat is knalt ze er een opmerking tegenaan die bol staat van (zelf)spot. De ene keer grappiger dan de andere.

Het is opvallend dat haar meest oprecht aandoende stukken de meeste indruk maken. Het feit dat ze mishandeld is en te maken heeft gehad met seksueel misbruik is behoorlijk heftig. Of het boek zich daarvoor leent is een andere vraag want doet overwegend toch meer aan als een opvoering op het podium om mensen te entertainen. En niet ieder onderwerp moet hoe dan ook 'grappig' worden gebracht, dat kan gewoon niet.

Wat fascinerend was om te lezen is hoe Amy op het punt is gekomen waar ze nu is en waardoor ze geïnspireerd wordt. Want jeetje, wat een druktemaker is deze dame zeg. Uit werkelijk alles en iedereen haalt ze ideetjes om later uit te werken tot een podiummoment of zelfs in haar tv-show te verwerken, niemand is veilig. Ook zijzelf niet, vooral zijzelf niet. Amy deelt alles met haar lezers. (Veel en fout) eten met de nodige wijn, haar zus Kim, hekel hebben aan feestjes, ze heeft kritiek op familie en het jodendom. De band met haar zus is hartverwarmend, onvoorwaardelijk en zeker ook goed voor veel grappige momenten. Zoals gezegd zijn stukken hilarisch, emotioneel en heftig. Maar ook kwam het geregeld voor dat het lezen als vermoeiend werd ervaren, ze ‘praat’ zo snel!! En dat terwijl ze toch ook heel spiritueel blijkt te zijn en mediteert, het zal nodig zijn haar innerlijke ik tot rust te manen. Het is na het lezen van deze ‘bekentenis’ niet eens zo’n gek idee.

Fans van Amy Schumer zullen hiervan smullen, voor anderen die haar nog niet kennen kan het op z'n minst een bijzondere kennismaking worden. Het is een ervaring op zich en je moet ervan houden.