In Tommie in de zorg maken we kennis met Tommie Niessen die in 2010 in de zorg ging werken. Zijn moeder attendeerde hem erop na een aantal onafgemaakte studies, maar Tommie stond hier in eerste instantie niet echt voor open. 'Ik ga toch geen oude mensen wassen', zei hij. Toch ging Tommie in de zorg in werken en kwam hij erachter dat dit vak zoveel meer inhoudt dan alleen maar 'oude mensen wassen'. Hierover blogt hij nu iets meer dan een jaar en besloot deze blogs te bundelen en uit te geven. Hij wil de lezer laten zien hoe waardevol en veelbetekenend dit werk volgens hem is.  

Tommie begint zijn boek met een inleiding waarin hij het een en ander over zichzelf vertelt en hoe hij in het vak terecht is gekomen. Meteen valt het recht-voor-zijn-raap taalgebruik op en het is duidelijk dat Tommie een nuchter en eigengereid persoon is die zo zijn eigen kijk heeft op de wereld om hem heen.  

In korte, prettig leesbare blogs vertelt de schrijver over zijn werk en wat daarbij komt kijken. Waar het om draait, is het feit dat de schrijver belangrijke dingen aan wil kaarten zoals vooroordelen over werken in de zorg, je eigen integriteit behouden, kortzichtigheid als het gaat om regeltjes, omgaan met elkaar en doorzettingsvermogen. Tommie is wat tegendraads en heeft een hekel aan regeltjes wat door leidinggevenden niet altijd in dank afgenomen wordt. Hij is kritisch over veel dingen maar spaart zichzelf ook niet.  

De manier waarop hij vertelt over zijn werk is grappig, persoonlijk, aandoenlijk en zinvol. Hier en daar valt hij in herhaling maar het zijn tenslotte losse blogs die zijn samengevoegd. Met die herhaling overigens wordt wel duidelijk waar bij Tommie de schoen wringt. In deze tijd waar ouderen maar vervelend en overbodig zijn, zet Tommie uiteen hoeveel hij geleerd heeft van onze oudere medemens en dat oud worden vaak niet zonder slag of stoot gaat. Deze mensen hebben tijd en aandacht nodig en geen regeltjes waarbij persoonlijke aandacht niet op nummer 1 staat. De zorg is een commerciële instantie geworden en dat is volgens Tommie niet per definitie een vooruitgang te noemen. Het is een machine waar het om geld en winst draait al moeten we dat in perspectief zien. Tommie is eerlijk, in Nederland hebben we het zo slecht nog niet.  

Tussen de blogs door zijn een aantal erg mooie en rake quotes opgenomen waaronder 'Soms is luisteren de beste zorg die je kunt verlenen' en 'Oude mensen waren jongen mensen voordat jongen mensen mensen waren'.  

Natuurlijk is dit een zwaar beroep, dat ontkent de schrijver ook niet. Hij wil laten zien dat dit een prachtig beroep is met ups en downs, wat best wel eens in een positiever licht gezien mag worden.