Iris Donati is een jonge vrouw, die naast haar Italiaanse vader geen familie heeft. Tijdens een bezoek aan een bloemenbeurs in Londen loopt ze een vrouw tegen het lijf, die als twee druppels water op haar lijkt. Geschokt keert Iris terug naar Amsterdam, waar haar vader vertelt dat het haar tweelingzus Viola moet zijn. Als kleine meisjes zijn de tweelingzussen gescheiden toen hun ouders uit elkaar gingen. Ze zijn opgegroeid in de waan dat hun vader/moeder was gestorven.

Iris en Viola zijn nieuwsgierig naar hun roots en keren terug naar hun geboorteplek in Toscane. Daar woont hun oma in een oude villa met een grote magische tuin eromheen. De tweeling is blij dat ze hun familie ontmoet hebben, maar komen er ook achter dat er grote familiegeheimen zijn, die grote gevolgen hebben gehad. Komen Iris en Viola erachter wat zich in het verleden heeft afgespeeld?

In De bloementuin wordt het verhaal uit het heden over Iris en Viola afgewisseld met fragmenten die geschreven zijn vanuit het personage Bianca, zo’n veertig jaar daarvoor. Bianca doet er alles aan om haar vader Lorenzo tevreden te stellen en probeert zich voorbeeldig te gedragen, zodat hij haar gaat waarderen. Lange tijd is onduidelijk wie Bianca precies is maar hoe verder je in het boek komt des te meer puzzelstukjes op de juiste plek vallen. De schrijfster heeft de spanning in het boek goed opgebouwd, waardoor het verhaal tot het eind mysterieus en meeslepend blijft.

Schrijfster Cristina Caboni heeft een prettige schrijfstijl, ze schrijft beeldend en in heldere bewoordingen, waardoor je als lezer meegenomen wordt naar Toscane, de villa en en de magische tuin van de Donati’s. Daarnaast weet de auteur de emoties van de verschillende personages mooi te verwoorden, waardoor de personages tot leven komen en een gezicht krijgen. Zo lijkt de tweeling Iris en Viola van buiten bijzonder veel op elkaar, maar zijn ze innerlijk heel verschillend. Dit zorgt ervoor dat de zussen in het begin erg aan elkaar moeten wennen, maar uiteindelijk leren ze elkaars eigenschappen te waarderen en gaan ze van elkaar houden als zussen. Ook bij vader Francesco en moeder Claudia zit er veel oud zeer dat gedurende het verhaal naar boven komt. De schrijfster geeft inzicht in hun gevoelens, waardoor je met alle karakters gaat meeleven.

De auteur van De bloementuin, Cristina Caboni is schrijfster, imker en rozenkweker. Dat de schrijfster een liefde voor bloemen heeft is duidelijk te merken in haar derde roman. In het boek starten veel hoofdstukken met een korte beschrijving van een bloem of plant die je in de tuin kunt vinden. Caboni weet dit zeer poëtisch te beschrijven, waardoor je de bloemen voor je ziet en spontaan zin krijgt om je tuin vol te zetten met de prachtigste planten en bloemen. De bloementuin is een bijzondere roman over mysterieuze familiegeheimen, een familie met liefde voor de natuur en een magische tuin in Toscane.