(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Dummie de mummie en de tombe van Achnetoet (op Librarything, op Hebban.nl)
Auteur: Tosca Menten
Illustrator: Elly Hees
Taal: Nederlands
Serie: Dummie de mummie #2
Recensies van andere boeken in deze serie (tot nu toe): Dummie de mummie #1: Dummie de mummie en de gouden scarabee
Recensies van andere boeken van deze auteur (tot nu toe): Operatie Zeer Ernstige Ramp
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 253
Uitgever: Van Goor (Uitgeverij Unieboek)
Jaar van publicatie: origineel 2010, mijn editie 2015 (12e druk)
ISBN-nummer: 9789000348916
Trefwoorden: levende mummie, reis naar Egypte
Waarom ging ik het lezen: Bij de Total tankstations kon je sparen voor zes gratis boeken van Tosca Menten, dus dat heb ik gedaan. Van de zes boeken waren er drie "Dummie de mummie"-boeken.
Aanrader: Ja!

Korte samenvatting:
Dummie wil naar Egypte. Goos en zijn vader weten wel dat het huidige Egypte niet meer het land is waar Dummie vandaan komt, maar hoe maken ze het hem duidelijk?
Als ze de kans krijgen om naar Egypte te gaan, gaan ze dus. De piramides staan er nog, maar niet precies in de staat waarin Dummie ze had achtergelaten. En het graf van zijn vader is nooit gevonden... Van zijn opa echter wel! Dat graf kunnen ze gewoon bezoeken. Spullen uit dit graf liggen ook in het museum van Caïro.
Dummie blijft echter zoeken naar het graf van zijn vader, Achnetoet.

Achterkanttekst:
Dummie is dolblij. Na een spannende reis is hij terug in Egypte om samen met Goos en Klaas het graf van zijn vader, farao Achnetoet, te zoeken.
Vol goede moed gaan ze op pad. Maar Egypte is na vierduizend jaar helemaal veranderd en het graf van Achnetoet is nergens te vinden. Dan gebeurt er iets verschrikkelijks en plotseling zijn Goos en Dummie in groot gevaar...

Eerste alinea van de proloog:
Darwishi Ur-Atum Msamaki Minkabh Ishaq Eboni rijdt op zijn ezel Akila de heuvel op. Als hij boven is, kijkt hij uit over de woestijn. Koning Sadihotep de Grote, de vader van zijn vader, is dood. Daar, in de verte, ligt de piramide van zijn opa te wachten. Hij is nog maar net klaar, bij de vorige overstroming van de Nijl hebben de bouwers de laatste stenen naar boven gebracht.

Recensie:
Verhaal:
Dit is het tweede deel in de serie en eigenlijk niet te lezen zonder dat je deel 1 kent (omdat je anders bijvoorbeeld niet weet waarom Goos en zijn vader een levende mummie zo normaal vinden). Het is logisch dat Dummie naar Egypte wil, dus het is een goede keus om dat als tweede boek in de serie te schrijven. In tegenstelling tot het eerste boek, vertelt de auteur hier wel veel over het oude Egypte.
Goos, zijn vader en Dummie bezoeken wat er nog over is van het oude Egypte, zoals de piramides en het museum waar heel veel schatten uit de piramides tentoongesteld liggen (evenals een groot aantal mummies...). Daarnaast komt Goos er door Dummie ook achter hoe het er vroeger binnenin een piramide uitzag en waarom ze gebouwd werden.

Het tempo van het verhaal ligt hoog. Er gebeurt veel: ze gaan op reis met het vliegtuig (hoe krijg je een mummie zonder paspoort mee?), ze ontmoeten aparte mensen in het vliegtuig, ze bezoeken oude graven en piramides die niet meer zijn wat ze vroeger waren, en ze kijken hun ogen uit in het museum in Caïro. Voorin het boek staat dat dit boek mede tot stand is gekomen dankzij een reisbeurs van het Nederlandse Letterenfonds. Gezien de beschrijvingen (van het museum, de woestijn en de piramides) denk ik dat Tosca Menten deze beurs voor een eigen reis naar Egypte heeft gebruikt - en daardoor zijn de beschrijvingen een stuk realistischer dan ze anders waarschijnlijk geweest zouden zijn.

Toch is het nog steeds geen realistisch verhaal, en dat maakt het zowel spannend als grappig. In het dagelijks leven kom je namelijk nogal wat problemen tegen als je met een levende mummie op stap bent. De luchtige manier waarop Tosca Menten deze situaties beschrijft, maakt dat je het je goed voor kunt stellen en ervan kan genieten, maar aan de andere kant toch blij bent dat je zelf die situaties niet meemaakt.

Net als in boek 1 is ook deze verhaallijn mooi afgerond en blijf je niet achter met vragen over dit boek, maar alleen met de vraag wat er zal gebeuren in Dummies volgende avontuur!

Schrijfstijl:
Er wordt redelijk wat informatie gegeven over het oude Egypte, maar de informatie wordt goed verwerkt in het verhaal. Het blijft spannend en je hebt nergens het idee dat je overladen wordt met informatie.
Er zitten veel kleine grapjes in de tekst. Een mooi voorbeeld, waarin je ook kunt zien hoe Dummie praat:
'Zonder mij niemand weet van Achnetoet,' kletste Dummie door. 'Zonder mij wij waren in Polderdam. Zonder mij alles is saai!'
'Lekker rustig, bedoel je,' zei Klaas.


Spelfouten/Typefouten:
blz 248:
'Nee. Ik heb geen trek ook. =
'Nee. Ik heb geen trek ook.'

Afbeeldingen:
De tekeningen, vooral van Dummie, zijn echt schattig! En dat terwijl de beschrijvingen van Dummie-zonder-verband juist wel weer eng zijn.

Conclusie:
Veel spannender en interessanter dan deel 1, maar zonder het eerste boek had dit deel niet geschreven kunnen worden!

Herleesbaarheid:
Dit is wel een boek dat je vaker kunt lezen zonder dat het saai wordt! Maar dan moet je inderdaad deel 1 minstens een keer gelezen hebben.

Links:
- Mijn recensies van andere boeken die zich in Egypte afspelen (zowel het huidige als het oude Egypte)
- Deze recensie op mijn weblog.