Anna Fox woont in een statig huis dat ze nooit verlaat. Ze drinkt aan een stuk door, probeert Frans te leren, kijkt naar oude zwart-wit films, telefoneert met haar bijna ex-man en haar dochtertje en bespioneert de buren die in de huizen rondom het plein wonen. Anna wordt aangenaam verrast als Jane Russell, die met haar man Alistair en zoon Ethan een woning aan het plein heeft betrokken, haar komt bezoeken. De twee vrouwen kunnen het goed met elkaar vinden. Dan ziet Anna op een avond dat Jane in haar woning wordt vermoord. Er is echter een groot probleem. Als Anna een getuigenverklaring moet afleggen, hoort zij dat Jane Russell helemaal niet bestaat en dat de politie haar verhaal niet gelooft en het toeschrijft aan overmatig alcoholgebruik. Er begint voor Anna een nachtmerrie van ongekende proporties.

De Amerikaanse schrijver A.J. Finn schreef o.a. voor The Los Angeles Times, The Washington Post en het Engelse tijdschrift The Times Literary Supplement. Hij onderhield als redacteur contacten met schrijvers als Robert Gailbraith, Stephenie Meyer en Patricia Cornwell. De vrouw in het raam is zijn debuut in het misdaadgenre.

A.J. Finn heeft een heel eigen schrijfstijl die zich kenmerkt door het veelvuldig gebruik van tussenzinnen, korte hoofdstukken en zinnen tussen haakjes. Het leidt aanvankelijk tot wat verwarring maar als je er eenmaal aan gewend bent zit je gevangen in een uitermate verslavend boek. Alles in het boek draait om Anna Fox. Haar dagelijkse activiteiten variëren van het drinken van grote hoeveelheden Merlot, het spelen van schaak op het internet tot het bespioneren van haar buren. In werkelijkheid is haar leven een hel omdat zij aan agorafobie lijdt: angst voor de openbare ruimte. Het gevolg van deze angststoornis is dat zij nooit buiten komt. Het is ondenkbaar dat ze dat ooit zal doen. A.J. Finn trekt je een inktzwarte wereld in en brengt al die angsten en de gevoelens die daarmee gepaard gaan, overtuigend onder woorden. Het is niet alleen Anna’s angststoornis die het verhaal een claustrofobisch karakter geeft, het is ook het ongeloof van haar omgeving dat aan de beklemmende sfeer bijdraagt.

Het begin van het verhaal is aan de trage kant maar al snel schroeft Finn de snelheid flink op. De vrouw in het raam wordt een pageturner zoals een pageturner bedoeld is te zijn. Met die snelheid wordt een enerverende spanningsboog opgebouwd die zijn ontlading krijgt in een onvoorspelbare ontknoping. Er zijn een aantal plotwendingen die je aan ziet komen maar dat heeft nauwelijks invloed op de positieve leeservaring. De vrouw in het raam is een puike psychologische thriller waarmee A.J. Finn de hoge verwachtingen helemaal waarmaakt. Dat kan helaas niet worden gezegd van veel thrillers die de laatste tijd met een overdaad aan lovende en vaak misplaatste woorden aan het lezende publiek worden gepresenteerd.