Wat als het ontvoerde meisje geen volgzaam, bang vogeltje is, maar inventief is en terugvecht? Dan lees je Methode 15/33. Een acht maanden zwanger meisje wordt midden op de dag ontvoerd, in een bestelwagen gesleurd en naar een kamer vervoerd waar zij vastgehouden wordt. Haar ontvoerder volgt een vast schema per dag, welke de drijfveer is voor het meisje om een plan op te gaan zetten om te ontsnappen.

Alles in de kamer van het meisje wordt methodisch ingezet als “Voordelen”, bijvoorbeeld één deel van de titel, voordeel# 15 een puntenslijper! Maar ook een gebreid deken en de afgedwongen radio tegen verveling. Op dag 33 besluit ze haar plan tot uitvoer te brengen, vandaar de titel Methode 15/33. Methode 15/33 richt zich heel erg op de kracht van de psyche met rake omschrijvingen, bijvoorbeeld “Zelfs een monnik zou het kaal hebben gevonden in dit vacuüm”. Het meisje is constant op zoek naar een constante voor rust en heeft daarvoor de afstandelijkheid ten opzichte ontvoerder genomen.

Op sommige momenten in het boek raakt Shannon Kirk iets teveel verzand in gedachten van het meisje. Er is zeer weinig actie in het boek, het meeste speelt zich af in het hoofd van het meisje. Ze is boven-intelligent, manipulatief en anders als anders. Dat is ook gelijk de juiste omschrijving voor het Methode 15/33. Er had iets meer balans mogen zitten tussen gedachten en actie, dan was het boek een topper geweest. Nu is het af en toe saai.

Methode 15/33 is geschreven in de ik-vorm, zowel het meisje als FBI-agent Roger Liu, wie een soort gelijke van het meisje lijkt te zijn. Ook een buitenbeentje met veel kennis. Beide karakters vullen elkaar aan, belichten ieder een andere kant van het verhaal. Het verhaal wordt verteld zeventien jaar na de ontvoering, je weet dus dat ze het heeft overleefd. Het heden tijdens de ontvoering wordt afgewisseld door korte flashforwards en terugblikken. De laatste hoofdstukken spelen zich echt in het heden af en geven het definitieve stempel: ultieme psychologische thriller.

Op dag 33 van de ontvoering blijkt Shannon Kirk toch een verrassend konijn uit de hoge hoed te toveren, welke zeer onverwacht is en goed verstopt zat in het verhaal. Ze heeft de lezer gedwongen een aanname te maken in het verloop van het verhaal, welke je achteraf een instinker kunt noemen, heel knap gedaan.