Corine Hartman kiest, naast nieuwe karakters voor ieder verhaal ook regelmatig nieuwe locaties. Voor Stormvloed gaat ze naar Zuid Limburg, rond Maastricht en de mergelgrotten die in die omgeving liggen.

Als Vonne Hollmann besluit naar haar dochter Nadia te gaan die in een soort commune woont, is snel heel de familie daar aanwezig. Haar man Rudi, die aan kanker lijdt en zoon Mathias, zijn beide werkzaam bij de recherche en worden naar die locatie gestuurd als het lichaam van Huub Francke is gevonden. Hij blijkt vermoord te zijn.

Corine Hartman heeft van Stormvloed een verhaal gemaakt waar voortdurend van alles gebeurt. Met een geheimzinnig opererende Bernhard Rijckevorst die als Jesjoea de leiding over zijn volgelingen heeft, valt de verdenking al snel op hem.
Maar de auteur heet Hartman en die verstaat de kunst om haar lezers voortdurend op het verkeerde been te zetten. Die eigenschap past ze met regelmaat toe waardoor het lijkt of ze dat ook met plezier doet.
Naast het leven in een commune komen er nog diverse andere interessante onderwerpen langs zoals de magische datum 21-12-2012 waarop de Maya kalender stopt zat in zou houden dat het eind van de wereld nabij is. Ook tipt ze de geestelijke verminking aan die de Afghanistan missie bij veel landgenoten heeft veroorzaakt. Allemaal interessant onderwerpen die het lezen van Stormvloed nog aangenamer maken. Maar de primaire verhaallijn is met zoveel dynamiek, spanning en psychologie geschreven dat het totaalpakket weer goed is voor een sterrenregen. Aangenaam om te lezen met de conclusie dat het talent van Corine Hartman zich nog steeds positief ontwikkelt.

Eindoordeel: 4 sterren
Spanning: 3 sterren
Plot: 5 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 5 sterren
Psychologie: 4 sterren