Stella, freelance journalist besluit voor 4 weken op vakantie te gaan naar Curaçao, toen zij nog klein was heeft zij daar als expat geleefd samen met haar ouders en broer Daan. Mooie herinneringen komen weer naar boven, maar ook de minder mooie herinneringen zoals de bevolkingsopstand van 30 mei 1969. Wanneer Stella op het vliegveld aankomt, komen er niet meteen nostalgische gevoelens bovendrijven. Ze gaat met een gehuurde auto op weg naar een voormalig plantage genaamd Sans Souci. Daar ontmoet zij een Nederlands geëmigreerd stel Jos en Hennie waarmee gaandeweg het boek een hechte vriendschap ontstaat. Wanneer Stella na een paar dagen van het strand en omgeving heeft genoten besluit zij een verslag te maken over de bevolkingsopstand van 30 mei 1969 en gaat hiervoor op onderzoek uit. Zij komt hiermee in aanraking met oud-collega's van haar vader en familie daarvoor, daarentegen komt zij ook in contact met familie van enkele verzetsmensen van toentertijd. Gaandeweg komen er familiegeheimen boven drijven vanwaar zij niet zeker is of zij dit uiteindelijk had willen weten, wanneer het onderzoek een hoogtepunt bereikt gebeurt er iets anders in haar leven dat haar aandacht vergt waardoor het onderzoek stil komt te liggen maar al snel zal Stella het onderzoek vervolgen. Meer en meer komt zij te weten en raakt dieper verstrikt in het geheim.

Het verhaal is met een vlotte pen geschreven, mede dankzij de korte hoofdstukken leest het makkelijk weg. Zo denk je het plot te weten maar uiteindelijk gaat het een heel andere kant op, zeer knap gedaan. Ook is het helder en beeldend geschreven waardoor je een zeer goed visueel beeld kunt vormen, mooie beschrijvingen van het eiland Curaçao. Het boek geeft goed weer hoe het leven voor expats in de jaren 60 en 70 geweest moet zijn, met daarbij de nodige historische feiten laat het je niet los.