“Held van beroep” is een mooi en rustig geschreven familie roman. Adriaan Jaeggi laat het verhaal in een makkelijk leesbare schrijfstijl vertellen door Samson Fittipaldi. Sam, zoals hij vooral genoemd wordt, is een 15 jarige jongen die samen met zijn drie zussen bij zijn Italiaanse vader en Nederlandse moeder woont.

De vader van Sam komt uit een grote familie, wat met zich meebrengt dat er met bijzondere regelmaat rouwkaarten worden bezorgd met een uitnodiging voor een laatste eerbetoon aan de één of andere oom of verre tante. De kinderen gaan altijd mee naar deze begrafenissen, zonder dat ze nu echt een idee hebben wie er nu eigenlijk ter aarde besteld wordt. Sam ondergaat dit allemaal vrij gelaten, zoals hij eigenlijk in alles vooral observeert. Het heen en weer schieten tussen heftige emoties laat hij vooral aan zijn zussen over. Zussen die hij niet altijd begrijpt, maar soms toch ook wel een beetje tegenop kijkt.

Het is een boek over de verhoudingen binnen het gezin. Over hoe je je eigen bloed kan vervloeken, maar er toch nooit helemaal afstand van kan nemen. Over hoe je als 15 jarige jongen je staande moet houden tussen drie oudere zussen. Over onverklaarbare familiebanden. Over weglopen, terug komen, en nog veel harder weglopen. Over verdriet binnen een gezin en hoe daar mee om te gaan. Maar het is ook een verhaal over zwemmen, en hoe je weg te vinden in dit leven.

Het boek komt, met elke bladzijde die je omslaat, dieper bij je binnen. Het roept het gevoel van je eigen jeugd op en laat je kennis maken met een vriend waar je eigenlijk helemaal geen afscheid meer van wilt nemen.

Deze harde kaft uitgave is mooi van formaat en heeft prettig leesbare letters