Vanaf de eerste pagina’s gaf dit verhaal mij een gezelligheidsgevoel, een ander woord kan ik er niet voor bedenken. Alhoewel, wellicht knusheid? In ieder geval wilde ik met een grote kop thee, onder een dekentje wegkruipen op de bank en dit boek achter elkaar uitlezen. Het deed mij denken aan de boeken en serie over Hendrik Groen, aan ouderwetse familie/kerstfilms met Robin Williams in de hoofdrol en meer in die trant.

Verdriet, humor, rouwverwerking, zelfontwikkeling/reflectie, familiebanden, vriendschap en nog veel meer komt in dit liefdevolle verhaal aanbod. Ondanks, of misschien dankzij, al deze diverse elementen leest het geheel lichtjes en vlot richting het einde. De schrijfstijl lijkt zich aan te passen aan de karakters van wie je op dat moment de belevenissen leest.

“Je goed kleden was een van de vreugdes van het bestaan, dacht ze bij zichzelf, terwijl ze de hoek van Clarence Avenue en Main Street omsloeg.”

Voor mij voelde dit boek tijdens het lezen ook als een soort van hoopgevend en een les in niets is wat het lijkt te zijn vooraf. Toch had ik soms heel even het gevoel dat kleine gebeurtenissen zich leken te herhalen waardoor het enigszins langdradig voelde op een gegeven moment. Maar het uiteindelijke, complete verhaal wist mij toch vast te houden en te vermaken tot op de laatste pagina.

Ik geef dit boek 4 sterren

Spanning: 6
Plot: 8
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 7
Psychologie: 7