Het komt zelden voor dat ik een boek koop en in een adem (nacht) uitlees. Toch is dit gebeurt met Toevluchtsoord van Anthonie Holslag. Ik heb het gekocht op ComicCon dit weekend en vanaf de eerste zin greep dit boek me bij de strot.

Het is moeilijk te definieren, waar dit aan ligt. Ten eerste bij de karakteropbouw van alle personages. Zij zijn het spil van het verhaal. Ten tweede, en ik wil uiteraard niet teveel verklappen, bij de wenteling en het apocalyptische aspect die ongeveer 1\3 in het verhaal plaats vindt. Plotseling zitten de zeven personages, die ieder jaar naar een blokhut gaan, gevangen en voelen ze het gevaar van de buitenwereld op hen afkomen.

En hier zit ook het psychologische aspect. (De ondertitel is niet voor niets een "psychologische thriller".) Hoewel het boek horror elementen bevat, gaat het voornamelijk over de claustrofobie in de hut en hoe de relaties onderling afbrokkelen. Het boek brengt daarbij vele vragen teweeg. Wat zou jij doen? Hoe goed ken je de mensen om je heen? En met het gevaar betreft (dat werkelijk gruwelijk is): hoe afhankelijk zijn we van technologie en wat als dit tegen ons keert?

En dit is de kracht van dit boek. Naast het feit dat het een page-turner is, in de ouderwetse zin van het woord. En het me soms deed denken aan de "oude Stephen King". Houdt dit boek je continu een spiegel voor. Het zet je aan het denken. Zelfs over de hedendaagse samenleving. Dat is een prestatie die ik zelden bij spannnende boeken terugvind.

Dus vijf sterren. Met name omdat literatuur en spanning (en zelfs een vleugje sci-fi) hier in een geheel zijn vervlochten, op zodanige manier dat je dit zelden tegenkomt.

Richard Akkerman.