Mooi geschreven verhaal, verteld vanuit de 12-jarige Emily. Het speelt zich af in de jaren zestig in Johannesburg, een tijd waarin de apartheid nog volop 'heerste'.
In het gezin zijn ook een zwarte huishoudster en een zwarte nachtwaker (Buza). Bij deze 2 mensen vindt Emily de geborgenheid, liefde en troost die ze van haar ouders niet krijgt.
Zoals hieronder beschreven, voel je de dreiging, je voelt dat er iets gaat gebeuren en je voelt ook wel ongeveer welke kant het opgaat. Je zou wel in willen grijpen, de ouders (vooral de moeder!) aan hun jasje trekken: Let op, doe iets!
Ondanks dramatische gebeurtenissen, is het boek niet alleen treurig maar biedt het ook lichtpuntjes. Vooral door Emily die af en toe het gevoel heeft in stukjes uiteen te vallen maar toch altijd weer de honinglijm vindt voor een reparatie. En dat lukt vooral door de wijze, mooie Zoeloeverhalen van Buza.