Emma Rowley is van huis uit journaliste. In Londen werkte ze voor de Telegraph Media Group. Daarnaast was ze ghostwriter van verschillende non-fictieboeken. In 2003 behaalde ze de graad Master of Arts aan de Universiteit van Oxford. De vermisten is haar debuutthriller.  

Toen ze zestien jaar was is Sophie, de dochter van Kate en Mark Harlow, van huis weggelopen. Nu is ze al twee jaar spoorloos. Kate is ervan in een depressie geraakt en de verdwijning heeft haar het huwelijk met Mark gekost. Op zaterdagen is zij vrijwilliger bij de telefonische hulplijn Message in a Bottle, een onpartijdige liefdadigheidsinstelling die fungeert als schakel tussen weggelopen jongeren en hun ouders. Op een avond krijgt Kate een vaag telefoontje, waaruit ze opmaakt dat Sophie de beller is. Kate krijgt nieuwe hoop, maar haar omgeving heeft minder geloof in de terugkeer van Sophie. Sophie blijkt niet de eerste te zijn die spoorloos verdwenen is. Twintig jaar eerder verdween een andere tiener, Nancy, die in het huis naast de Harlows woonde. Zij is nooit gevonden. Kate is vastbesloten om haar dochter te vinden.  

Het verhaal is opgebouwd uit drie delen. Deze worden voor het merendeel verteld in de ik-vorm vanuit het perspectief van Kate. In het tweede en derde deel komt ook Sophie aan het woord. Het eerste deel is enigszins traag, maar hierna neemt de vaart en de spanning sterk toe en wordt het boek een echte pageturner.

Alhoewel het thema - een moeder die te maken heeft met de tragedie van een weggelopen kind en het daaruit voortvloeiende ontspoorde huwelijk - niet origineel is, heeft de schrijfster een uniek verhaal geschreven. Dit is vooral te danken aan de wijze waarop ze het karakter van Kate heeft neergezet. Hoofdpersoon Kate is kwetsbaar, miserabel en verloren geraakt in haar wereld van verdriet. Ze is angstig en heeft een gevoel van schuld over haar capaciteiten als ouder, resulterend in de verdwijning van haar dochter. Tegelijkertijd is ze moedig en vastberaden haar dochter terug te vinden, ook al wordt ze daarbij gehinderd door de voortdurende twijfels van anderen over zowel haar geestelijke gezondheid als over het nut van de wanhopige zoektocht naar haar dochter. Rowley schrijft dit zo bedreven dat de lezer Kate’s emotie als het ware voelt. Daarbij blijft de lezer zich afvragen waar de waarheid ligt, wat is er twee jaar geleden echt gebeurd. De andere personages in het verhaal zijn veel minder uitgewerkt, maar voldoende om als tegenwicht van Kate te dienen.  

In het tweede deel van het boek geeft de afwisseling van perspectief van Kate en Sophie inzicht in enerzijds Kate's obsessieve pogingen om Sophie te vinden en anderzijds in de roekeloosheid en naïviteit van Sophie.  

Door het beperkte aantal personages is het aantal mogelijke personen dat ervoor in aanmerking komt om Sophie te hebben geholpen te verdwijnen klein. Niettemin weet Rowley er in de ontknoping een goed doordachte draai aan te geven die de lezer op een dwaalspoor zet om vervolgens verrast te worden.  

Rowley heeft een goed opgebouwde psychologische thriller geschreven over de kracht van de liefde van een moeder voor haar kind. Haar volgende boek Tell Me Everything zal in maart 2019 verschijnen. Gelukkig betekent dit niet lang wachten.