Meekijken in de dagelijkse praktijk van een psychotherapeut: hoe leuk is dat? Heel erg leuk, want de problemen waar ‘patiënten’ mee worstelen zijn voor iedereen herkenbaar. Dit zorgt voor het grote succes van de boeken van psychotherapeut Irvin Yalom en voor hoge kijkcijfers voor de laatste aflevering van Zomergasten met psychotherapeute Esther Perel. Ook in het deze zomer in Nederlandse vertaling verschenen boek ‘De ongeneeslijke romanticus’ laat schrijver en psychotherapeut Frank Tallis zijn lezers meekijken in zijn spreekkamer. En dat is heel leerzaam.

Volgens Tallis zijn mensen levende verhalenbundels. In de psychotherapeutische praktijk worden die bundels opengeslagen en de verhalen naar buiten gebracht. In zijn boek staan twaalf waargebeurde verhalen van mensen die bij hem in therapie zijn gegaan, omdat ze daadwerkelijk leden aan het feit dat ze verliefd waren geworden. Liefdespijn is volgens Tallis zeker geen kleinigheid. Het moet serieuze aandacht krijgen, want veel problemen, waaronder verdwazing, jaloezie, hartzeer, trauma, misplaatste gehechtheid en verslaving zijn er het gevolg van, aangezien de scheidslijn tussen normale en abnormale liefde vaak niet duidelijk is.

Elk verhaal gaat over een ander soort liefdespijn en begint met een uitgebreide beschrijving van het uiterlijk en de gedragingen van de patiënt. Als lezer zie je de persoon dan ook helemaal voor je en leef je je in het probleem in. Je leest hoe het gesprek tussen patiënt en therapeut verloopt en wat de laatste er allemaal van denkt. Wat het boek zo interessant maakt en anders dan andere boeken, is dat Tallis in zijn uitgebreide commentaar bij elk verhaal niet doet alsof hij een kant-en-klare oplossing heeft voor het probleem. Hij bekijkt het van verschillende kanten en betrekt er onder andere de klassieken bij, want: ‘Bijna alles onder de zon kan op verschillende manieren en op verschillende niveaus worden beschreven, en het geestelijk leven van de mens is daar geen uitzondering op’. Als lezer word je meegenomen in zijn denkproces en kom je ‘en passant’ veel te weten over de verschillende psychologische scholen, de biologische psychiatrie en hersenwetenschappen.