Veronica is pas 6 jaar, wanneer ze haar 4 maanden oude zusje Kiara met een kussen het leven ontneemt. Wat begon als een spelletje eindigde die dag in een ramp. De artsen en haar ouders denken aan wiegendood. Nu is Veronica inmiddels 15 zit op de middelbare school is een buitenbeentje, bij haar klasgenoten staat ze bekent als gestoord. "Ze was een domme baby". Kiara spookt nog steeds rond in Veronica's hoofd. "Jij zit alleen maar in mijn hoofd Kiara. Je bent niet echt. Je bent dood. Je hebt geen macht over mij. Je hebt geen macht over ons gezin".

Veronica loopt jaren bij een psychiater. Wanneer er een nieuw meisje Esmeralda (Esmée) bij haar in de klas komt, blijkt dit de dochter van haar psychiater te zijn. Ze worden BFF. Esméé trekt zich weinig aan van de wereld of aan de mening van een ander, ook zij heeft iets op haar geweten. "Ze was de eerste die niet keek naar mijn verleden. Ze keek enkel naar mijn persoonlijkheid".

Dit boek is eigenlijk een soort dagboek, het levensverhaal van Veronica. "Mijn naam is Satan, duivelskind, en ... ik ben een moordenaar".

Ongelofelijk dat Jana Baeskens pas 17 is en dit haar debuut is. wat een binnenkomer. Een prachtig verhaal met een onbegrijpelijke inhoud. Hoe kan iemand zover gaan in haar haat (moordlust). De invloed op de familie, op de omgeving. Prachtige stukjes tekst die je doen huiveren. ik hoop snel weer een boek van deze jonge schrijfster in mijn handen te mogen houden.