Nu ik deel twee van deze serie weer gelezen heb, snap ik wel wat mijn vroegere teenage ik in deze boeken zag. De boeken zijn heerlijke wegleesboeken, die eigenlijk helemaal nergens over gaan, maar die dan ergens toch wel weer genoeg inhoud bevatten om een bepaalde herkenbaarheid op te roepen en die net genoeg diepgang hebben om mee te leven met de karakters.

Het is zo'n typisch zomerboek, waarbij je niet te veel moet nadenken, halve hoofdstukken met uitgeschakelde hersenen kan lezen, maar er ergens toch weer dusdanig wordt ingetrokken, dat je verder wil lezen en het liefst zo snel mogelijk ook. En ze zijn ook nog eens perfect voor in de trein, want in 1,5 dag reizen naar mijn werk lees ik een boek weg.

Het is jammer dat ik als tiener geen reviews van deze boeken heb geschreven, want ik zou graag willen weten of ik ze nu anders lees. Ik denk het wel. Ik denk dat teenage me heel veel had met Blair Waldorf, de hoge verwachtingen die ze aan zichzelf stelt, het ideale leven dat ze bij elkaar droomt. Nu ik met een volwassen blik naar haar kijk, kan ik alleen mijn hoofd schudden.

Het leuke is wel, ik ben helemaal vergeten wat er gebeurde in deze boeken, dus het voelt alsof ik ze weer voor de eerste keer lees. Ik zal ongetwijfeld binnenkort het derde boek oppakken om even snel weg te lezen.