Ik ben er vertelt het verhaal van Elsa, die in een coma ligt, en Thibault, die toevallig in haar ziekenhuiskamer terecht komt en er niet meer weg te slaan is.
Hoewel Thibault ook het een en ’t ander te verwerken krijgt in dit verhaal, blijft hij trouw bij Elsa op bezoek gaan en met haar praten, tegen beter weten in.

Je leest niet vaak een verhaal waarbij het hoofdpersonage in een coma ligt en het hele verhaal lang op dezelfde plek blijft: haar ziekenhuiskamer. Gelukkig brengt Thibault de afwisseling van omgeving in het verhaal.
Clélie weet met haar schrijven een gevoelige snaar te raken. Wat zeg je in hemelsnaam tegen iemand die in een coma ligt? Die al opgegeven is door andere mensen? Wat zeg je tegen iemand waarvan je zeker bent dat ze je hoort, maar die niet kan reageren?
Het is een situatie waar de meeste mensen niet dagdagelijks mee te maken krijgen en die we niemand toewensen.

Clélie schrijft vlot en heeft een aangename schrijfstijl. Dit maakt van Ik ben er het ideale boek om te lezen op het strand en te herlezen wanneer je je een keertje niet helemaal goed in je vel voelt, want ondanks de zware onderwerpen die aan bod komen, is het een geweldige feelgood-roman.