Bram Esser (1976), filosoof, onderzoekt alledaagse dingen en hun impact. Zo woonde hij ooit een maand lang non-stop op de snelweg in een VW Passat waar een box bovenop was geplaatst die open kon worden geklapt tot een dakterras of slaapkamer. Ook liep hij de volledige Nederlandse kust af op zoek naar bijzondere plaatsen of belevenissen. In 2017 bedacht hij dat de ouderwetse sollicitatiebrief aan het uitsterven was. Het kleinood is reeds grotendeels vervangen door online solliciteren. Op Tzum, ooit een literair blad maar nu alleen nog een online literair weblog, publiceerde Esser half juni 2017 zijn eerste klassieke sollicitatiebrief, als hommage. Met grote regelmaat verschenen nieuwe brieven op de blog, tot hij in april 2018 nummer 44 voltooide, waarin hij solliciteerde als patiënt in een psychiatrische instelling.
Tzum geeft af en toe een boek uit waarin de columns van een blogger gebundeld worden. Essers sollicitatiebrieven zijn uitgave nummer 11. Op het blog vindt men wel de brieven terug, maar geen antwoorden, en wordt in het midden gelaten of de auteur deze brieven ook echt verstuurde. In het boek zijn naast de brieven ook antwoorden geplaatst van recruiters. Maar ook hier blijft onzeker of de antwoorden wel echt zijn. Achteraan in het boekje staan enkele foto’s van antwoordbrieven. De inhoud die daarin staat, strookt niet 100% met wat Esser in het boek geplaatst heeft, al gaat het dikwijls slechts om een correctie van de spelling. Ooit ging een sollicitatiebrief met een schrijffout onverbiddelijk de papiermand in, nu zijn het de recruiters zelf die geen foutloos antwoord meer weten terug te sturen. Grappig feitje: Esser voegde door zijn aanpassingen zelf een dt-fout toe.
Echt of niet, de inhoud van de sollicitatiebrieven geeft in ieder geval stof tot nadenken. Esser filosofeert over het beroep waarvoor hij solliciteert en maakt diepzinnige maar ook erg grappige kunstwerkjes van zijn brieven. De banen waarnaar Esser solliciteert, zijn bovendien niet altijd even alledaags. Het zijn ook open sollicitaties, wat betekent dat er niet noodzakelijk een vacature is. Wat te denken bijvoorbeeld van het beroep van torenwachter van de Martinitoren in Groningen, van mascotte van FC Groningen, van gigolo, of van grenswachter bij de EU?
Esser gaat dieper in op het belang van elk beroep, maar gunt de lezer/recruiter ook een blik in zijn eigen dagelijks leven aan de zijde van zijn vriendin Nicolette de Vries, wier mening hij vaak ongevraagd aan de brieven toevoegt. Sommige recruiters gaan dieper op de brieven in. Esser wordt slechts een enkele keer aangenomen of gevraagd op gesprek te komen, maar hier en daar wordt zijn aparte brief toch hartelijk onthaald. Vaak ook volgen antwoorden waaruit blijkt dat de eerlijke en vooral heel literaire sollicitatie niet begrepen of gesmaakt werd.
De lezer zal het worst wezen of de brieven ook echt verstuurd en beantwoord werden of niet. Het belangrijkste is dat dit een heel leuk boekje is, erg ontspannend en vol goed gevonden overdenkingen. Deze ode aan de sollicitatiebrief verheft sommige beoefenaars van alledaagse beroepen haast tot kunstenaars. De sollicitaties voor Segway-Pelgrim, ontwerper van tampons of pedo-buddy zijn enkele voorbeelden van werkelijk hilarische vondsten. Deze bundel is zeer de moeite van het lezen waard en is bijzonder effectieve medicatie tegen aanvallen van somberheid tijdens de huidige donkere winteravonden.
Extract uit de sollicitatie voor ontwerper van tampons
'Uit onderzoek is gebleken dat meisjes steeds jonger gaan menstrueren; elf jaar is al geen uitzondering meer. [...] Hoewel een meisje bij de eerste menstruatie officieel een vrouw genoemd kan worden, is dat feitelijk natuurlijk niet zo. We zouden dus een tampon op de markt moeten brengen die iets meer aansluit bij de belevingswereld van het kind. Daarom heb ik de boerderijdierentampon bedacht. De tampon zuigt zich vol met bloed en verandert dan van vorm [...]. Iedere keer is het weer spannend wat het zal worden: is het een kippetje, een varkentje of geitje dat naar buitenkomt?'