Wie onder de indruk was van Myrthe van der Meers autobiografische debuut, zal dat ook zijn van het vervolg 'UP', waarin alter ego Emma onverwacht opnieuw wordt opgenomen in de PAAZ. 'UP' is een aaneengeschakeld vervolg op haar voorganger, maar is losstaand ook prima te lezen. Bekend met het eerste deel, zal de lezer vanaf bladzijde één weer in het hoofd van Emma kunnen kruipen. Inmiddels is het twee jaar later, heeft Emma ontdekt dat ze Asperger heeft en is ze bij vlagen nog altijd depressief. Dat er fases zijn waarin Emma zich juist in extase voelt, maakt de nieuwe opname extra zuur. Maar juist dát baart haar psychiater zorgen; Emma is vermoedelijk manisch-depressief.

Van der Meer geeft met 'UP' opnieuw een kijkje in de wereld van de psychiatrie. Dat de zorg in Nederland zwaar onder druk staat en debet is aan bezuinigingen, weet Van der Meer in dit boek maar al te duidelijk te laten zien. Een vervallen gebouw, minder personeel en geschrapte therapieën: een zogenaamd veilige plek waar psychiatrische patiënten worden geacht beter te worden. Tegen deze grimmige achtergrond, belicht Van der Meer deze opname vanuit een vernieuwende invalshoek.

Emma’s ziekte sluimert haast onmerkbaar voort, want ogenschijnlijk is er niets mis met haar. Maar ondertussen raakt Emma de grip op haar leven weer kwijt en weten de behandelaren zich soms geen raad met Emma’s gedrag. Haar nieuwe diagnose kenmerkt haar ups en downs, haar waanbeelden en allesvernietigende gevoel van moedeloosheid. Een diagnose die haar voor het leven tekent en waar geen ontkomen aan is. Van der Meer weet de radeloosheid van Emma feilloos tentoon te stellen. Tussen al het psychisch leed, staan Emma’s relaties in 'UP' meer centraal. De connectie met haar medepatiënten, haar vreemde relatie met haar vriend Sergei en ook de band met haar moeder wordt zorgvuldig aangehaald. Het biedt een breder perspectief op de ziekte, want psychiatrische aandoeningen treffen niet alleen de patiënt zelf. De broosheid daarvan heeft Van der Meer op ontroerende wijze blootgesteld.

Met 'UP' heeft Van der Meer evengoed een stevig staaltje werk afgeleverd. Dit vervolgdeel is minstens zo sterk geschreven, en even luchtig gehouden met gepaste humor. Een staande ovatie voor dit openhartige en rauwe verhaal.