"De geur van verbrand vlees en benzine hing om forensisch rechercheur Renee Spaan heen, terwijl ze staarde naar wat voor kort een leven wezen was geweest."

Wanneer een toevallige passant op een novemberdag, het verkoolde lichaam van een onbekende man op een Haags rangeerterrein, naast een trainrails ontdekt wordt Forensisch Rechercheur Renee Spaan van het Haagse Bureau Donumstraat op de zaak gezet. Aan Renee de taak om de identiteit van het slachtoffer te achterhalen en erachter te komen wie deze brute moord op zijn geweten heeft?
Met grootse moeite wordt er een TGO bij elkaar geschraapt, Incendium genaamd. Wegens personeeltekort en bezuinigingen krijgt het team slechts een week de tijd om de zaak op te lossen. Chef Loretta S. Bloembergen vindt de ramkraken belangrijker en geeft geen prioriteit aan de zaak ‘barbecueman'. De geruchtenmachine is al snel op volle toeren, is er sprake van een afrekening in het criminele circuit?

"Ze liet het water over zich heen stromen totdat haar huid rood zag, maar voelde niets. Haar lichaam zette een beschermend mechanisme in werking."

De zaak rakelt allerlei diep weggestopte gevoelens uit het verleden op, welke Renee niet zag aankomen. Drie jaar geleden heeft haar vriendin Carmen zichzelf van het leven beroofd. Renee doet hard haar best om het verleden los te laten, maar Carmen is nog overal aanwezig. Even lijkt ze de controle te verliezen.

"Met het lichter worden verdwenen ook haar demonen."

Het blijft echter niet bij deze ene moord, er komen meer lijken uit de kast. Renee ontdekt een link met een andere dubieuze zaak. Alle pijlen wijzen op één persoon maar klopt dit wel?

Is Renee iets op het spoor? Lukt het haar om de moorden op te lossen? En weet ze haar eigen leven weer op te pakken?

Vuurproef is het eerste deel van de nieuwe serie Unit Plaats Delict waarin Forensisch rechercheur Renee Spaan centraal staat. De verhalen zijn gebaseerd op haar werk als Inspecteur/Forensisch Expert.
De hoofdstukken van het boek bestaan uit data, ieder hoofdstuk bestrijkt een dag gedurende de periode 16 november tot en met 18 januari.

In Vuurproef kijken we mee met Forensisch rechercheur Renee Spaan, we beleven het verhaal vanuit haar.
De cover van het boek is mooi en de titel past goed bij het verhaal en de tekst op de achterkant van het boek maakte mij gelijk benieuwd naar de rest van het boek.

Ik had veel moeite om in het verhaal te komen, het begin kwam voor mij heel traag op gang, ik had moeite om me te concentreren en moest telkens stukjes terug lezen omdat de tekst niet bleef hangen. Ik moest echt in het verhaal groeien. Ik heb een dubbel gevoel aan dit boek over gehouden, Vuurproef heeft eigenlijk alles in zich om de perfecte misdaadroman te zijn en toch pakte het verhaal mij niet, het wilde maar niet vlotten.
Op de cover staat dat Vuurproef tot het genre thriller behoort, dit schept een bepaalde verwachting, de spanning die bij een thriller hoort heb ik helaas niet ervaren tijdens het lezen van Vuurproef.
Toch was ik benieuwd naar de rest van het verhaal en wilde ik weten wie de onbekende verkoolde man naast de trainrails was, waarom hij zo toegetakeld was en wie de dader was?

Carina van Leeuwen heeft met Vuurproef een kijkje in de keuken van de forensische wereld gegeven. Ze heeft een goed beeld geschetst van de werkwijze en de omgeving van een forensisch rechercheur en het team wat wordt opgezet bij een dergelijke misdaad. Hierin is ze goed geslaagd, na dit boek ben ik als leek volledig op de hoogte van de gang van zaken.

De schrijfstijl van Carina van Leeuwen is uitvoerig en beschrijvend, je ziet het verhaal voor je, CSI in boekvorm. Soms iets te uitvoerig door de vele medische en technische termen werd het hier en daar iets te zakelijk wat de vaart uit het verhaal haalde.

Van Leeuwen heeft de karakters uitvoerig beschreven, er zijn veel verschillende personages in het boek, ondanks alles had ik weinig feeling met de personages, ze hadden wat mij betreft wel wat verder uitgediept mogen worden, het voelde te afstandelijk, te zakelijk.
De keuze voor een lesbisch hoofdpersonage vind ik origineel en leuk, het is weer eens iets anders.
Renee doet de dingen op geheel eigen soms niet zo tactische wijze en kleurt zo nu en dan buiten de lijntjes. Graag had ik nog meer over Renee en Carmen willen weten. Maar wellicht is dit met opzet gedaan, en komt men in de volgende delen steeds iets meer te weten.
Bob, de hond van Renee heeft ook een groot aandeel in het boek, zijn gedrag is herkenbaar omschreven, je ziet hem zo voor je met zijn flapperende oortjes.

Naast misdaad en technische termen bevat Vuurproef ook humor, van Leeuwen is erin geslaagd om de sfeer op het bureau over te brengen op de lezer, de onderlinge sarcastische opmerkingen, plagerijtjes en politiehumor.

Ook word er in het boek aandacht besteed aan de bezuinigingen, de daarop volgende personeelstekorten, de administratieve procedures en wachttijden waaraan je gebonden bent, de frustraties van het houden aan de regels en de onderlinge wrijvingen.

Vuurproef Unit Plaats Delict, een kijkje in de keuken van de forensische wereld, boordevol politiehumor, voor de CSI liefhebber!