Amanda was dood.
De woorden voelden als een gat in zijn binnenste, alsof hij in een put tuimelde.
Hoe kan dat nu?
Dood? Amanda?
Maar hij had het met zijn eigen ogen gezien. Ze had niet geademd. Ze was dood.
Rudger werd misselijk. Voelde zich verloren. Alsof de wereld hem door de vingers glipte.
Steunend op zijn knieën keek hij om zich heen naar het gras en de bomen in het park. Hij hoorde vogeltjes fluiten. Een eekhoorn hupte van het pad op het gras, alsof hij Rudger niet zag.
Hoe kon alles zo groen zijn? Hoe kon alles springlevend zijn, terwijl Amanda dood was? (blz. 13)

Rudger is een niet-bestaande vriend van Amanda. Op een dag stond hij in haar klerenkast. Niemand kan hem zien.

De moeder van Amanda vindt het niet erg dat Amanda een ingebeelde vriend heeft. Haar moeder vertelde haar dat zij dat vroeger ook had, namelijk een hond die Vriezer heette. Daar weet ze niets meer van.

Op een dag wordt Amanda aangereden door een auto. Ze wilde samen met Rudger wegvluchten voor een enge man. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht. Rudger denkt dat ze dood is. Hij weet niet wat hij zonder moet doen. Het lijkt ook wel alsof hij vager wordt. Gelukkig is er een kat die hem wel kan zien en die wijst hem de weg naar een plek waar meer ingebeelde vrienden wonen.

Zal Rudger Amanda ooit weer terug zien? En wie is toch die enge man?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk