In het derde deel van de serie over de marskramer Roger gaat het niet goed met hem. Verzwakt door ziekte, stort hij in als hij de stad Bristol bereikt. Het is dan het jaar 1474. Als hij weer bijkomt, is hij in het huis van de weduwe Margaret Walker en haar dochter Lillis. Zelfs als hij aan de beterende hand is, willen zij dat hij bij hen blijft om hun eenzame bestaan te verlichten. Binnen de stadsgemeenschap worden zij namelijk met de nek aangekeken, omdat de vader van Margaret Walker ervan verdacht werd verantwoordelijk te zijn voor de onterechte veroordeling van Robert Herepath, een zoon uit een rijke koopmansfamilie. Herepath werd opgeknoopt voor een vermeende moord, die geen moord bleek te zijn. Om de gastvrije Margaret Walker een wederdienst te bewijzen, besluit Roger de Marskramer de waarheid te achterhalen in de hoop aan te tonen dat haar vader (die inmiddels overleden is) onschuldig was. Hij heeft immers enige ervaring met het onderzoeken van misdrijven.

Net als vorige delen over Roger de Marskramer beschrijft Kate Sedley in De gehangene fraaie middeleeuwse tafereeltjes, of het nu in de eenkamerwoning van de Walkers is, of op bezoek in de patriciërswoning van de schepen Weaver. Al lezend leer je Roger beter kennen. Hij laat zich kennen als een goedmoedig persoon, die altijd bereid is rekening te houden met de gevoelens van anderen. Daarbij kan hij soms hopeloos sentimenteel zijn, vooral in aanwezigheid van aantrekkelijke jongedames. Tegelijkertijd is hij opmerkzaam.
Het boek is geschreven met Roger als ikpersoon. Af en toe is het jammer dat de schrijfster hem erg veel laat interpreteren dat beter in het midden gelaten zou kunnen worden. Zo heeft Roger in de gaten wat de gevoelens en gedachten zijn van personen met wie hij praat. Hierdoor wordt er informatie weggegeven die de afloop verraden, want erg verrassend is die uitkomst niet. Het boek bevat ook een slordigheidje. Want hoe kan Roger eind januari schuilen onder het bladerdak van een eik?
Gelukkig is het boek met genoeg mysteries en mooie inkijkjes in het middeleeuwse leven gevuld om de lezer te laten genieten. Want was is toch het geheim dat Margaret Walker voor haar logé verborgen probeert te houden? En wat is er precies met haar vader gebeurd? Soms is de vanzelfsprekendheid waarmee mensen Roger als onderzoeker accepteren vreemd. Hij is nota bene een marskramer, niet de schout of een schepen! Door dit minder vanzelfsprekend te laten zijn, zou meer spanning opgebouwd kunnen worden. Dan zou De gehangene zelfs nog meer leesplezier bieden. Maar het is een leuk, lichtvoetig geschreven detective.