John Sandford’s nieuwste nederlandstalige telg, Het Schandaal, is een fascinerende inkijk in de Amerikaanse politiek. De schrijver toont dat hij de pen volledig machtig is, met zijn schitterende samengang van sterke karakteruitbouw en razend spannende plot. Zijn dialogen zijn realistisch en vertonen bij wijlen een vleugje humor. Of je nu houdt van politiek of je hebt er je buik van vol, dit is een boek dat eenieder weet te bekoren.

coverschandaalHet verhaal begint wanneer Lucas Davenport, een agent van het Bureau Misdaadbestrijding in Minnesota door de gouverneur van de staat gevraagd wordt om een verkiezingsschandaal te onderzoeken. Senator Porter Smalls wil opnieuw verkozen worden, maar wordt beschuldigd van het bezit van kinderporno op de computer van zijn kantoor. Het spoort leidt uiteindelijk naar Tubbs, een verdwenen politiek manusje-van-alles, de betrokkenheid van een hele politieafdeling en nog zorgwekkender, de vuile trucs van zijn politieke tegenspeelster Taryn Grant. En wat meer is, ze heeft twee ex-militairen in dienst die haar koste wat kost zullen beschermen. Het verhaal valt meteen met de deur in huis, met de weergave van Tubbs’ verdwijning en na de eerste 50 pagina’s is meteen ook duidelijk wie de hele opzet op het geweten heeft. Dit boek is dan ook helemaal geen klassiek “Wie heeft het gedaan”-verhaal, maar eerder een “Hoe deden ze het”-opzet waar Columbo een puntje kan aan zuigen.

Sandford vertelde ooit aan de pers dat hij dit boek heeft geschreven omdat “om het kort samen te vatten, ik het had gehad met beide kanten van de politiek, zowel republikeinen als democraten. Het probleem met politici is dat ze vastgeroest zitten in hun eigen ideologie en er niet omheen kunnen. Dat is meteen ook de reden waarom ze niets gedaan krijgen. Ze slagen er niet een compromis te sluiten voor het hogere goed. Er bestaat geen grijze zone voor hen, enkel zwart en wit. Ze gaan tot het bittere einde de strijd aan op zowel politiek als persoonlijk vlak. Ze hebben geen respect voor hun tegenstander en gooien grote sommen geld tegen de verkiezingen aan. De wreedheid waarmee ze tewerk gaan kent geen grenzen, dus heb ik het verloop in mijn boek tot een logische conclusie doorgedrukt.” – vrij vertaald naar het citaat van John Sandford

Hij schreef dit boek voornamelijk ter ontspanning van zijn lezers, maar eveneens om hen ertoe aan te zetten na te denken over politiek. Hoe die politici verstikt worden door hun eigen verkrampte blik op de samenleving en hoe ze geen voeling meer hebben met de modale werkende kiezer. Deze boodschap wordt te meer benadrukt door de sterke uitbouw van zijn hoofdpersonages.

Door het aanwenden van haar fortuin, de meedogenloosheid waarmee ze tewerk gaat en de verlangens die ze koestert is Tarry Grant de ideale antagonist in dit verhaal. Ze heeft een extreem narcistische persoonlijkheid, een ego om u tegen te zeggen en extravagante toekomstplannen voor haar politieke carrière. Ze belichaamt een nieuwe generatie in de politiek : intelligent, aantrekkelijk, ambitieus en heel welgesteld. Sandford heeft Taryn alle kwaliteiten gegeven die een politica aantrekkelijk maken : taai, onafhankelijk en slim, maar ze blijft niettemin een echte moordvrouw in alle betekenissen van het woord. Bewondering en verachting voor haar gaan hand in hand.

Haar tegenstander, Senator Porter Smalls is een politicus van de oude stempel zonder verborgen agenda maar niettemin met zijn eigen gebreken. Voor de plot belichaamt hij meer een ondersteunende rol, naast de held Lucas Davenport en de antagonist Grant. Davenport is een nuchtere onderzoeker die door Sandford zowel als intelligent en sexy maar eveneens als een echte gezinsfiguur wordt neergepend.

De auteur is met dit boek niet aan zijn proefstuk toe en Het Schandaal kan gecatalogeerd worden als de 23ste thriller met Lucas Davenport in de hoofdrol .(maar kent ook een kleine cameo voor Sandford’s andere populaire boekenheld Virgil Flowers) De plot heeft een levensechte insteek en blijft ten allen tijde vasthouden aan het realisme van het verhaalverloop. Hoe je het ook bekijkt, Sandford weet zijn publiek te boeien en kan met Davenport zonder enige twijfel de concurrentie aan met pakweg Robert Langdon.