Reeds van bij het verschijnen van het persbericht van Uitgeverij Houtekiet over de samenwerking tussen schrijfster Ria Maes en acteur Aron Wade, was mijn aandacht getrokken en kon ik niet wachten op het verschijnen van hun eerste thriller Pan.

De cover op zich is al angstaanjagend, dus was ik zeer benieuwd naar het verhaal.
De boekpresentatie werd in het statige pand van de Stadsbrouwerij De Koninck in Antwerpen gehouden en speelt een kleine rol in het boek. Deze presentatie werd, tot mijn verrassing, ingeleid door regisseur Jan Verheyen en zijn lof was zeer lovend. Moest ik hem niet beter kennen, speelt hij reeds met de gedachte van een verfilming van dit boek.

Pan is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij is de god van het woud en patroon van de herders en hun kudden. Verder is hij de god van het vee en het dierlijk instinct.
Pan heeft het onderlijf en de hoorns van een geit, maar een menselijk bovenlijf. Verder heeft hij een lang smal gezicht, een grote neus en gele oogjes.
In de bossen zorgde Pan voor veel mysterieuze geluiden die herders en hun kuddes vervulden met angst. Sinds de Middeleeuwen werd zijn uiterlijk overgenomen om de duivel af te beelden.

Het verhaal gaat dus over een seriemoordenaar die zijn werk handtekent met Pan. Steeds op dezelfde manier, maar daarom niet minder gruwelijk. Wetsdokter Tom Bekx, rechercheurs Suzanne en Raoul leiden het onderzoek. Ieder van hen heeft zijn eigen duivels te bedwingen maar als team proberen ze wel elkaar aan te vullen.
Steeds staan ze met hun handen in het haar als er een nieuw slachtoffer valt en het duurt even voor de link kan gelegd worden.

En dan denk je, Ja! Dat is de moordenaar! en ben je er ook heilig van overtuigd. Tot plots 30 pagina’s verder je hele veronderstelling het water in dondert en je alleen nog maar in vraagtekens kan denken. Wat? Nee! Dit had ik niet zien aankomen!
Maar dat maakt het lezen toch leuk? Als een auteur je zo kan meeslepen in een verhaal, en dan een 180°-bocht maakt en je verstomd achter laat. Zeer geslaagd!

Ik kijk reikhalzend uit naar een nieuw verhaal van Maes & Wade, waarvan ik nu reeds overtuigd ben dat het er eentje gaat zijn om duimen en vingers van af te likken!