Grand Hotel Europa kent meerdere thema’s waarvan Europa, toerisme en een liefdesrelatie de belangrijkste zijn. Het hotel is een metafoor voor Europa. Grandeur aan de buitenkant maar hoe verder je kijkt, hoe meer het verval toeslaat. En het hotel is sinds kort in handen van een Chinese investeerder. Europa blijft volgens Pfeijffer hangen in het verleden. Hij zegt zelfs: “Europa kent zo veel verleden dat er geen plaats is voor de toekomst”. Het deel over Europa zet je aan tot denken.
Over toerisme is de schrijver heel helder. Door de drukte in toeristische steden worden deze onleefbaar. Het gedrag van toeristen is ook nog eens onuitstaanbaar. Dit wordt op een humoristische wijze beschreven in het boek. Dit zet aan tot nadenken maar een lach kan ook niet ontbreken.
De liefdesrelatie met Clio wordt oppervlakkig beschreven. Dit deel is het minst uitgewerkt. Het bestaat voornamelijk uit scenes waarin beide ruzie hebben of seks hebben. Daarnaast zijn ze samen op zoek naar een verloren schilderij van Caravaggio. Deze zoektocht wordt tot in (te veel) detail beschreven.
Het belangrijkste kenmerk van het boek is de bombastische stijl. De manier waarop zaken beschreven zijn is in zeer groot detail en met veel gebruik van woorden. Het taalgebruik is beeldend waardoor een schilderij met woorden ontstaat of je voor je ogen een toneelstuk opgevoerd ziet worden. Echter de hoofdpersoon laat ook duidelijk merken dat hij zich verheven voelt boven de gemiddelde medemens.
Het boek is zeer geslaagd en geeft stof tot nadenken.