Lisa Dale is met haar vierjarige dochter Ella in het park, waar ook een speeltuintje is. Ella wil laten zien hoe goed zij al het klimnet op kan klimmen naar de glijbaan. Ella is daar heel trots op, want haar grote broer Otis kon dat nog niet toen hij vier jaar was. Daarna moeten zij weg, omdat zij Otis op moeten halen, die naar een voetbalkamp is. Ella wil nog heel graag verstoppertje spelen. Er is nog even tijd en Lisa verstopt zich als eerste, maar Ella vindt haar moeder al snel. Dan mag Ella zich verstoppen, maar als zij wegrent valt zij en schaaft haar knieën en handen. Lisa gaat snel naar haar toe en maakt haar handen een beetje schoon. Daarna wil Lisa vertrekken, maar Ella wil zich toch nog verstoppen. Lisa geeft toe en als zij terugloopt naar een boom gaat haar telefoon. Als zij zich daarna weer omdraait, is Lisa verdwenen. Andere ouders helpen zoeken, maar Ella is nergens te vinden. Ten einde raad belt Lisa de politie en er wordt een grote zoekactie op touw gezet. Ella blijft onvindbaar. Lisa is ervan overtuigd dat Ella meegenomen is door iemand die ze kent, omdat ze anders zeker was gaan schreeuwen en zij, ondanks dat ze aan het telefoneren was, haar zeker gehoord zou hebben.

In Ik tel tot tien lezen we het verhaal vanuit twee perspectieven. Afwisselend wat Lisa en haar gezin (haar man Alex, haar negentienjarige dochter Chloe en Otis) doormaken en het verhaal van Muriel, de pianomevrouw, die Ella meegenomen heeft om haar wonden te verzorgen en ervan overtuigd is dat Lisa een slechte moeder is. Vanaf het begin is duidelijk waar Ella is, maar dat weet Lisa niet. Ook zijn er een aantal korte hoofdstukken van Matthew, de zoon van Muriel.

Is het niet de nachtmerrie van elke ouder? Even niet opletten en er gebeurt iets met je kind.
In Ik tel tot tien worden verschillende kanten belicht van wat er gebeurt als een kind vermist is. De ouders (of beter de familie, want ook broer en zus en grootouders spelen een belangrijke rol), de politie en de pers. Maar ook de roddels die ontstaan. Hoe een pedo, die in de buurt woont, wordt verdacht en hoe daarop gereageerd wordt.
Het boek is op zo'n manier geschreven dat je volledig mee kan leven met Lisa en haar gezin. Zij zijn echte personen. Maar dat is Muriel ook, een moeder die geen vrede kan vinden, omdat zij verlaten is door haar man en haar zoon. De zoon die zij nog steeds voor zich ziet als kleine jongen, ook al is hij volwassen.
De spanningsopbouw van het boek is goed van het begin tot het einde. Een einde dat toch nog als een verrassing komt. In de laatste hoofdstukken gebeurt heel veel, maar alles is wel heel logisch en alle losse eindjes vallen op hun plaats.
Een aanrader voor iedereen die van psychologische thrillers houdt.