Dubbel Gepakt is de vierde psychologische thriller van John Brosens, die naast thrillers ook een aantal kinderboeken op zijn naam heeft staan. Hoewel je nergens in het boek op het puntje van je stoel komt te zitten, lukt het Brosens toch om de lezer 200 pagina’s lang te boeien. In een zeer prettige schrijfstijl laat hij het verhaal in alle rust zichzelf ontvouwen en raak je steeds meer benieuwd naar wat er uiteindelijk allemaal aan de hand zal zijn. Want vreemd is het wel, de mysterieuze stalker die het leven van Tamar Anneur overhoop weet te gooien, zonder dat je begrijpt wat zijn beweegreden zijn. Het enige dat je gaandeweg merkt, is dat Anneur wel iets te verbergen heeft, aangezien ze lang blijft weigeren om aangifte te doen bij de politie. Brosens doet dat heel mooi en weet zo de aandacht van de lezer stevig vast te houden.

De bijna vijftigjarige Tamar Anneur werkt als redacteur bij uitgeverij De Nieuwe Wereld in Amsterdam en is van plan om binnenkort te stoppen met werken en voorgoed naar haar huis in Italië te verhuizen. Als ze merkt dat iemand haar begint te stalken, roept ze de hulp in van haar collega’s, een buurman en twee vrienden die ook een huis in Italië hebben gekocht. Er komen op zich vrij weinig personages in het verhaal voor en het kleinschalige karakter van Dubbel Gepakt zorgt voor een gemoedelijke en bijna vertrouwde sfeer. Het is niet moeilijk om sympathie op te vatten voor het groepje vrienden, dat zichzelf op een gegeven moment gekscherend omschrijft als de Vijf Detectives, een verwijzing naar de kinderboeken van Enid Blyton. En het speurderswerk heeft soms ook wel wat weg van een hoofdstuk uit een boek voor de jeugd, want het geluk en het toeval spelen soms wel een héle grote rol.

Maar toch weet Dubbel Gepakt steeds zijn aantrekkingskracht te behouden en stuurt John Brosens zijn verhaal langzaam maar zeker toe naar een mooi en toch nog wel verrassend einde. Een steeds terugkerende droom van Tamar Anneur blijkt een belangrijke rol in het geheel te spelen, maar zelfs zij kan niet vermoeden hoe de zaken uiteindelijk in elkaar steken. In het laatste hoofdstuk komt alles in een stroomversnelling terecht en neemt de spanning ook zeker toe. De op de omslag van het boek beloofde draaikolk van gewelddadigheden blijft echter achterwegen maar zou er ook eigenlijk niet in thuishoren. Want Dubbel Gepakt is gewoon een leuk en boeiend boek dat je in een aantal aangename uurtjes met veel plezier zal uitlezen.