Bij dit tweede deel in de Bloedwetten serie laat Sophia haar proza-achtige manier van schrijven meer los waardoor de zinnen vlotter lopen.
Het taalgebruik is nog steeds prachtig, maar het leest lekkerder door.
De karakters krijgen steeds meer vorm en je leert behalve Roan Storm ook de anderen beter kennen zodat de wereld nog meer tot leven komt als in deel 1.
Hoewel Verlossing in eerste instantie rustiger begint dan Vonnis wordt je al snel weer meegezogen in de wereld van Roan Storm en de Ath'vacii.
Het rustige begin werkt misleidend, dit boek is rauwer en duisterder en heeft nog meer diepgang.
Er zit veel emotie en spanning in en dat zorgde ervoor dat ik het boek niet meer weg kon leggen tot ik het uit had.

Ik heb ontzettend genoten van dit boek en hoop dan ook dat Sophia een beetje opschiet met het schrijven van deel 3 zodat ik mezelf weer kan verliezen in haar bijzondere wereld!