Het is duidelijk dat Kate Kriske even op gang moest komen, maar dat ze met dit boek hun draai volledig gevonden hebben. Er zijn nog altijd wel wat kleine dingen waar ik wat op aan te merken heb, maar dat mag bijna geen naam meer hebben. Zeker ten opzichte van het tweede boek, wat me toch een beetje teleurstelde, was het derde boek echt weer een hele grote stap vooruit.

Het derde boek kent eigenlijk 3 verschillende verhaallijnen die allemaal heel netjes worden opgelost. Allereerst hebben we de overkoepelende verhaallijn die door alle drie de boeken liep, die eindelijk zijn apotheose bereikt. Daarnaast hebben we de verhaallijn van Marcus en zijn moeder, waar de puzzelstukjes op hun plek vallen. En ten slotte hebben we het mysterie van dit boek, dat zowel opgebouwd als opgelost wordt.

Hierdoor komt de echte ontwikkeling van de individuele personages wel een beetje onder druk te staan, maar ik vond het in dit boek minder vervelend dan het in het tweede boek was. Wellicht heeft dat er deels mee te maken dat Victoria voor mijn gevoel toch weer wat beter uit de verf kwam in dit deel. En het heeft er zeker mee te maken dat de ontknoping van de overkoepelende verhaallijn heel veel goed maakt.

Al in het eerste boek had ik een betekenisvolle band gevormd met Victoria en die werd alleen maar versterkt in dit verhaal. Haar karakter en personage spreken me aan, maar het is vooral de combinatie van haar karakter en personage met de protheses die ze nodig heeft die voor mij ongelooflijk goed werkt. Hoewel ik er in mijn reviews op blijf hameren (waar het hart van vol is...), spelen de protheses een veel minder grote rol in wie Victoria is dan ik gewend ben. Victoria is gewoon Victoria. Ze is stoer, slim, dapper, sterk en ze heeft een kort lontje. En ow ja, ze heeft protheses in plaats van onderbenen. Ik vind het verfrissend, zo verfrissend dat alleen zij al deze boeken gewoon de moeite waard maakt.

Want, als pure mysterieboeken zijn deze boeken niet megasterk. De mysteries zijn niet zozeer mysteries, maar meer coole missies waarvan je eigenlijk de uitkomst wel weet. Het zit niet superintelligent in elkaar en het komt niet ineens verrassend uit de hoek. Ik heb niks tegen een bepaalde mate van voorspelbaarheid, maar bij deze boeken gaat het niet zozeer om de whodunnit, maar meer om de hoe gaan we de daders pakken. Als je daar van houdt, is dit zeker je ding!

Ik kijk in elk geval uit naar het volgende deel, want...Ik ga er vanuit dat die er wel komt, toch?