Als je al viel voor de schrijfstijl van Piet Baete in zijn vorige thrillers, dan zal je deze ook bekoren, want het is dan geen thriller, Piet bleef trouw aan zijn schrijfstijl, waarbij je alles zo voor je ogen ziet gebeuren en je het gevoel hebt dat je alle personages persoonlijk kent. Dit is geen boek die je zomaar leest, neen, je leest bepaalde stukken verschillende keren om ze goed te laten doordringen. Je vraagt je telkens af hoe zou ik het aanpakken of reageren in de situatie van Tristan, maar ook van zijn familie en de mensen die zijn pad kruisen. Heerlijk boek die je niet zomaar neerlegt maar blijft over nadenken. Er is maar één simpel woord voor: MOOI!