Al is de leugen nog zo snel is een goed geschreven boek. Het boek gaat over drie vrienden die bij elkaar op school zitten en een enorm avontuur beleven dat de vriendschap onder druk zet. Andere personen in het boek zijn de drie moeders, een aantal docenten en de schurken. Al lezend krijg je een kijkje in hun levens, wat ze bezighoudt en wat deze jong volwassenen drijft. Honkbal speelt hierin een grote rol. Maar ook thema´s als rijk en arm, overspel, onrecht en naïviteit komen aan bod.
Het boek is zeer actueel. Vuurwapenbezit en het milieu worden aangestipt. Maar ook de gevolgen van Fracking voor omgeving en mens. Het is geen boek dat je niet kunt wegleggen maar het getuigt van menselijkheid, gedegen onderzoek en juist taalgebruik. Uiteindelijk volgt aan het eind van het boek de titelverklaring waardoor het boek je opnieuw aan het denken zet.
Qua spanning is het geen boek voor de verwende thriller lezer. Het draait meer om geheimen, moederliefde en vriendschap én hiervoor zijn de hoofdstukken te kort. Mede door de korte hoofdstukken en de snelle wisselingen van personages, die niet verder uitgediept worden, kom je er niet echt lekker in.
De auteur heeft al veel geschreven en weet precies hoe ze spanning en mysterie kan inbrengen, terwijl moord en doodslag (inmiddels?) wat meer op de achtergrond staan. Dit is het eerste wat ik van haar lees. Ook schrijft ze columns samen met haar dochter. Ze is een echte veelschrijver.
Al met al is dit boek zeer geschikt voor jongeren en moeders die graag spannende boeken lezen en voor meisjes om in stilte verliefd te worden op een van de jongens, …