Wat als blijkt dat je dochter een verhouding heeft met haar mentor? Dan stort als ouder vaak je wereld in, maar is dat wel terecht? Als de grens van docent-leerlingcontact tegen de wil van de leerling wordt overschreden wel, lijkt mij. Maar als de leerling, in dit geval dochter Eva vrijwillig en zonder enig machtsvertoon van de leraar zich stort in dit avontuur ben je dan als ouder diegene die het laatste woord heeft? Een niet zo gemakkelijke situatie is wat vaak volgt…

Meesterdeal is vlot geschreven en komt tot je vanuit twee perspectieven en wel die van moeder Bo als vanuit docent/mentor Sten. Het geheel is zeer realistisch geschreven en bezorgde mij geregeld kippenvel.
De personages zijn goed uitgewerkt en komen niet over als ‘gemaakt’.

Ik begon in Meesterdeal te lezen en kon bijna niet stoppen. Met één nachtje rust tussendoor (want een vroege dienst gehad op het werk die dag, wat inhoudt dat ik om 04.45 moet opstaan…) heb ik het toch in één ruk uitgelezen.
Vooral op het eind volgen de acties zich in hoog tempo op en dit einde was niet wat ik had voorzien.
En dan kan ik alleen maar concluderen dat Meesterdeal een meesterlijke kennismaking voor mij was met het werk van Marlen! En ik kijk uit naar meer.

Meesterdeal is niet alleen spannend maar laat je ook nadenken over de morele vraag in dit dilemma van grensoverschrijdend gedrag. Is goed echt goed en is fout echt fout?
Voor mezelf weet ik het wel maar waar ligt de grens voor jou?