Zach en Andy, twee broertjes van zes en tien jaar oud, zitten op dezelfde school, Zach in de eerste klas en Andy in de vijfde klas. Op een dag dringt er een gewapende man de school binnen. Hij begint te schieten in de aula waar net de klas van Andy zit. De man blijft schieten totdat hij uitgeschakeld wordt door de politie. Negentien kinderen zijn dan omgekomen waaronder Andy. Zach is vanaf dan het overgebleven kind.
Zach is bij de schietpartij aanwezig geweest, hij kampt met onverwerkte gevoelens en kan die nergens kwijt. Zijn ouders weten immers ook niet hoe met deze tragedie om te gaan. Zijn vader vlucht in zijn werk en zijn moeder bijt zich vast in een rechtszaak die zij wil aanspannen tegen de ouders van de dader. In haar ogen zijn zij schuldig aan de dood van Andy.
Zach trekt zich terug in zijn eigen wereldje, hij maakt een verstopplek in de kleerkast van Andy. Het is daar dat hij op zijn eigen wijze zijn verdriet kan verwerken. Het is ook de plek waar hij voelt dat hij nog contact met Andy heeft.
Zach is van de drie gezinsleden de eerste die ontdekt dat je verdriet niet alleen kan verwerken, daar heb je elkaar voor nodig. Terwijl zijn ouders steeds verder uit elkaar drijven in hun verdriet, probeert Zach de stukjes weer aan elkaar te lijmen.

Mijn mening: Het overgebleven kind is een boek dat over rouw gaat, rouw na een onbegrijpelijke moord op een tienjarig jongetje. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van Zach, zijn zesjarig broertje. De taal die gebruikt wordt, past ook bij Zach. Zach vertelt zijn verhaal, hoe hij tegen de dood van Andy aankijkt. De broer waar hij enorm tegenop zag, maar ook de broer die hem enorm kon pesten. Waarom is Andy in de ogen van zijn ouders en verdere familieleden ineens het meest perfecte jongetje dat ooit bestaan heeft? Hij snapt er niets van! Hij trekt zich terug in de kleerkast van zijn broer en probeert op geheel eigen wijze zijn verdriet en tegenstrijdige gevoelens rondom de dood van Andy te verwerken. Hij doet dat op een wijze waarvan zijn ouders nog heel veel kunnen leren.
De auteur is erin geslaagd om het verhaal vanuit een zesjarig kind te schrijven, chapeau daarvoor. Een boek om van te leren, vijf sterren.