Ik weet niet precies hoe ik dit boek moet beschrijven, het is zo bijzonder! Ik schreef de woorden “sinister, bizar, sprookjesachtig, spannend en mysterieus” op, dat alles kwam in me op tijdens het lezen!
De sprookjes van de oma van Alice zijn geen ‘er was eens & ze leefden nog lang en gelukkig’-sprookjes, ze zijn duister en wreed, vandaar het sinistere gevoel. Bizar, voor alle vreemde dingen die er gebeuren in het verhaal en hoe Alice haar leventje overhoop komt te liggen, maar ook: hoe bedenk je zo’n soort verhaal en zo’n sprookjeswereld? Bizar knap gedaan! En wat een mooi taalgebruik!

Het verhaal is sprookjesachtig, maar op een duistere manier. Het is mysterieus en heel erg spannend! Ik werd compleet meegezogen die vreemde wereld(en) in, beleefde het avontuur helemaal mee en kon alles zo voor me zien, hoe bizar ook.
Echt een ontzettend bijzonder verhaal. Wat ben ik blij dat ik dit gelezen heb!