Russell Banks beschrijft zijn personages en de plaatsen waar zij zich bevinden heel levendig. Vooral het reserve in de Adirondacks em het huis van kunstenaar Jordan Groves kan ik zo voor me zien.

Wat ik wel mis is de tijdgeest. Er wordt wel verwezen naar de ontwikkelingen in de wereld.Er wordt aangegeven dat het dorp last heeft van de gevolgen van de depressie en wordt hier en daar voldaan aan het stereotype vooroordelen van de jaren '30. Maar het komt bij mij toch niet oprecht over als de jaren '30. Vanessa maar ook Alecia (ondanks de onderlinge machtsverhouding met haar man) zijn veel meer vrijgevochten dan je kan verwachten van de tijdsgeest en dit wordt niet echt benoemd. De hele levebstijl van Jordan en zijn vrouw Alecia komen ook erg modern over. Bewust kiezen om zo veel mogelijk zelf en lokaal te bouwen en tot bepaalde hoogte zelfvoorzienend zijn. De kinderen bijzondere namen geven enz.

Toch grijpt het verhaal je wel. De schitterende beschrijving van de natuur. De personages die intrigeren. Vooral vanessa blijft een mysterie. Een knappe verleidster die graag haar woorden verdraaid. Zelfs zij weet niet meer wat de leugen en wat de waarheid is. De verschillende personages komen elkaar op verassende en manier tegen wat het verhaal intrigerend maakt.

Een boek wat je verrast en meeneemt naar een andere plek, maar niet een andere tijd.