Wanneer het noodlot toe slaat aan boord van een space ship, op weg om Aarde 2 op te zetten, blijft de jonge Romy moederziel alleen achter.
Geboren aan boord, tijdens de vele jaren durende reis, heeft ze nooit iets anders gekend dan de wereld op het schip.
Nu moet ze alleen overleven, haar enige contact is met een vrouw op aarde, maar die berichten zijn zo'n 2 jaar onderweg.

Haar hele leven staat op de kop wanneer ze het bericht krijgt dat er een jonge man op weg is om haar te helpen bij het uitvoeren van haar missie.

Het boek leest ontzettend snel weg, ik had hem met een uurtje of 2 a 3 uit en er zit, vooral in de laatste helft van het verhaal, voldoende vaart om te blijven boeien.

Romy is leuk om van te lezen, maar haar achtergrond en emoties met betrekking tot het alleen moeten overleven komen helaas wat minder goed uit de verf. Dat had wat meer uitdieping verdient.

De plottwist had ik niet aan zien komen en ik was er positief door verrast.
Zo werd de verwachte standaard YA romance toch ineens heel anders!

The Lonliest Girl in the Univers krijgt van mij 3.5*