Het mag duidelijk zijn dat ik echt (bijna) alles aan dit boek geweldig vond. Het format was uniek - samengesteld uit brieven, gewone tekst en script-achtige hoofdstukken - waardoor het heel vlot las.
Nic Stone schrijft ook nog eens op een manier die heel eerlijk en rechtuit is waardoor ik helemaal in het verhaal getrokken werd.

Justyce, ons hoofdpersonage, ligt duidelijk in de knoop met zichzelf, de wereld en racisme. Ik voelde zijn pijn gedurende het volledige boek, deelde zijn frustraties en twijfels. Wat natuurlijk helemaal geweldig is aangezien racisme geen onderwerp is waar ik regelmatig mee geconfronteerd word.

Het mag gezegd worden dat boeken zoals Dear Martin en The Hate U Give [Angie Thomas] boodschappen bevatten die voor iedereen belangrijk zijn. Het maakt niet uit dat je er zelf niet mee in aanraking komt, als je je er toch bewust van kan zijn dat het wel gebeurt.

Als er één klein dingetje is waar ik niet helemaal mee akkoord ging, is het de manier waarop Justyce en SJ dichter naar elkaar toe groeiden. Persoonlijk vond ik dat het soms niet oprecht aanvoelde, dat het moment niet helemaal juist was en dat is jammer. Ik ben ervan overtuigd dat ik het boek anders écht helemaal geweldig gevonden had.

Hoe dan ook is de boodschap van dit boek enorm belangrijk en zeker een mustread voor iedereen!