Het was al jaren geleden dat ik dit boek had gelezen, maar toen ik hem tegen kwam bij de kringloop een tijd terug, dacht ik hey die neem ik mee, leuk! Ik was natuurlijk benieuwd of ik nog steeds zo enthousiast ben over deze boeken.

Je leest vanuit vier personages: Carmen, Lena, Tibby en Bridget. De spijkerbroek, komt uit Carmen haar kast en eigenlijk vond ze hem in eerste instantie niet zo bijzonder, totdat bleek dat de broek hun alle 4 past. Ze besluiten dat dit hetgeen wordt wat hun vieren verbindt. Ze maken regels bij de broek en leggen een eed af. Vanaf dat moment zijn ze de zusters van de reizende broek.

In het eerste deel van het boek vond ik de verhaallijnen nog een beetje oppervlakkig, maar hoe verder je in het boek komt, hoe meer je in het verhaal gezogen wordt. Je merkt ook heel duidelijk dat alle vier een totaal ander karakter hebben, maar ook totaal andere problemen. Hoe verder ik doorging met lezen, hoe emotioneler ik werd. Ik was zo erg in het boek gezogen, dat ik in eerste instantie niet door had dat ik moest huilen. Dat merkte ik pas toen ik ineens een traan op mijn schoot zag vallen. Super awkward, want dat was in de trein haha! Op dat moment was ik blij dat er niemand naast mij zat.