Het verhaal mag nagenoeg bekend zijn van dit nare heerschap. Reinaert roept e hier vooral sympathie op ondanks zijn streken en gruwelijkheden. Het boek schurkt haast meer tegen de volwassenleeftijd aan ondanks het feit dat het als jeugdboek op de markt is gebracht. Koos Meinderts deed ook geen krampachtige pogingen om het te verkinderlijken. Voor mij persoonlijk is het vooral genieten van de enorme diversiteit die de achttien illustratoren te bieden hebben. Ik blijf vooral fan van The Tjong- Khing die met een sfeervolle, donkere prent de sprookjesachtigheid fraai uitbeeldt. De kunstzinnigheid van Carll Cneut en de abstracte tekening van topillustrator Martijn van der Linden liggen mij wat minder., terwijl de illustraties van bijv. Marije Tolman, fam. schubert en Mies van Hout mijn hart doen gloeien. De laatstgenoemde combineert eenvoud met een fraai kleurenpalet. Zo moet iedereen maar zijn if haar favorieten eruit halen. Overigens had ik er een van afstand gelijk goed: het werk van Harmen van Straaten is van afstand herkenbaar. Het boek werd in een uitzending van De Wereld Draait Door als Boek van de maand gepresenteerd.