wel appetijtelijk.,Intrigerend is de kwalificatie die Al wat verborgen is, de nieuwste roman van de Canadese schrijfster Emma Cole, het meest recht doet. De hoofdpersoon, journaliste Kate Murray, is in London om de rechtszaak tegen een moordlustige tandarts uit Winnipeg te verslaan. Op de trappen van St. Pauls wordt ze aangesproken door een onbekende man. Hij probeert haar aandacht te trekken met een verhaal over een oude, onopgeloste moord, maar Kate heeft geen zin in een praatje. Vreemd genoeg lijkt hij te weten wie zij is. Hij vraagt zelfs hoe het met haar grootmoeder is. U hebt haar ogen, wist u dat? Dan staat hij op, steekt over en wordt voor haar ogen doodgereden. Verbijsterd blijft Kate achter. Een visitekaartje is het enige wat nog rest van een korte, raadselachtige conversatie. In de weken die volgen blijkt Deacon, zo heette de man, niet de enige dode die Kate heeft te betreuren en geleidelijk aan wordt duidelijk dat hij inderdaad een geheim kende dat ten koste van alles geheim moet blijven. En dat haar persoonlijke geschiedenis akelig nauw met dat geheim verweven lijkt te zijn. Maar een echte journalist laat zich niet door wat tegenslag uit het veld slaan en daarom gaat Kate, met gevaar voor eigen leven, op zoek naar de waarheid.
In de buitenlandse pers is Al wat verborgen is een vrouw in gevaar thriller genoemd en dat is eigenlijk wel een treffende typering. Want die dreiging, die overal voelbaar is waar Kate Murray komt, maar lange tijd niet aan enig personage kan worden toegeschreven, is de motor achter het verhaal. Bijna meer nog dan het geheim van Andrew Deacon. En het is best een krachtige motor. Toch verdient het boek niet meer dan drie sterren. Voor méér wordt het verhaal te vaak afgeremd door beschrijvingen die er nauwelijks toe doen en door flash backs die wel erg uitvoerig worden weergegeven. Een goed verhaal is lean and mean: geen woord te weinig, geen woord teveel en dat kan van Al wat verborgen is niet worden gezegd. Maar een appetijtelijk, lezenswaardig verhaal is het wel degelijk.