Ik kreeg dit boek toegezonden van Dizzie, en wist niet zo goed wat
ik ermee moest. In eerste instantie sprak het onderwerp Alzheimer
me niet zo aan. Maar het boeide me wel meteen op de manier waarop
het geschreven was, ook met humor. Vanaf het moment dat het in het
verleden ging spelen, ging het boek me steeds beter bevallen en ook
het thema was er een waar ik nog niet veel over gelezen had. 
Aan het eind was het dan weer geen verrassing, dat zat er al vanaf
bijna het begin aan te komen. Dus niet spannend, maar wel een heel
ontroerend verhaal.