evenwichtig, geloofwaardig,Ijsland is van nature de gedroomde gesloten gemeenschap waar auteurs in andere landen alleen maar van kunnen dromen. Zíj moeten zo’n kleine kring zelf creëren op gevaar af met een onwaarschijnlijk geforceerde situatie aan te komen. Indridason kon dus vanuit een luxe positie vertrekken.
Dat hij het daarom nog niet te gemakkelijk neemt en er geen luie tijdvulling van maakt, bewijst het feit dat ik van begin tot einde van het boek genoten heb. Ondanks het feit dat ik een hekel heb gekregen aan Ijslandse namen (goddank hebben ze er bijna allemaal maar één, daar spring je dan gemakkelijk overheen), is het verhaal spannend en evenwichtig. Het loopt niet echt in sneltreinvaart, je wordt af en toe behoorlijk aangetast door de zwaarmoedige sfeer, het is allemaal niet erg spectaculair . En juist dàt is volgens mij de kracht van Indridason: hij slaagt er in rond een “gewone” moord op een eenzaat een intrigerend verhaal te schrijven dat op geen enkel moment zijn geloofwaardigheid verliest.