Op 7-jarige leeftijd komt Suus in contact met de narcistische Natan Z. als hij haar moeder en broertje vermoord. 15 jaar lang heeft ze naar de dag geleefd om wraak te nemen en haar plan uit te voeren zodat zij het volgende perfecte slachtoffer kan zijn.
En die kans wordt nog reëler als Peter, haar diensthoofd, haar carte blanche geeft om zo dicht mogelijk bij Natan te komen.
Maar op afdeling Zebra van de tbs-kliniek is er veel meer aan de hand… Druggebruik en interne prostitutie waarbij de naam van het afdelingshoofd Peter valt maar waarbij Natan ook een rol zou spelen. En blijkt dat Suus bevordert is tot de persoonlijke sociotherapeute van Natan.
In het begin van het boek wordt het verhaal tussen Suus en Natan verteld enerzijds. Anderzijds dat van Hannah en Reinier. Gaandeweg versmelten deze verhalen zich tot één geheel waarbij je het boek nagelbijtend beëindigt.
De manier waarop de auteur Natan beschrijft, geeft je al een ongemakkelijk gevoel en kippenvel. Het verhaal zelf kruipt zeer snel onder je huid en geeft je het gevoel of je steeds achterom moet kijken.
Wat opmerkelijk in dit boek is, zijn de doofpotaffaires. Je hoeft niet blind of doof te zijn dat dit een fenomeen is dat al eeuwen gebeurt. Ten koste van wie of wat? En doe je dit terwijl het zonneklaar is dat iemand schuldig is? Hoe noem je die personen dan die meewerken aan het toedekken van moorden door een ziekelijke geest?
Natan Z. is een zeer sterk debuut en ik hoop dat Arjan Alberts nog meer van zulke psychologische sujetten in zijn volgende boeken gaat verwerken.