Recensie boek ’t Jagthuys van Merijn de Boer
Wie wil kennismaken met één van de meestbelovende en talentvolle Nederlandse schrijvers van dit moment moet zeker het boek “ ’t Jagthuis” van Merijn de Boer gaan lezen. Na verschijning van zijn boek “De nacht” in 2014 bewijst Merijn met dit in januari 2016 verschenen boek opnieuw zijn spectaculaire talent. Het woord “spectaculair” is niet van mijzelf, maar staat op de achterkant van het boek. Maar ik kan het alleen maar onderstrepen en herhalen.
Het boek gaat over een jongen die geboren is met een handicap en op zijn 35ste nog bij zijn moeder woont en eigenlijk nooit buiten de tuin is geweest. De wereld dus niet kent. Wel heeft hij het verstand, de kennis en het talent van een geleerde. Maar samen zijn met zijn moeder geeft veiligheid. En hij hoeft niet naar Frankrijk, Afrika of Verweggistan, want hij weet via de boeken die hij leest hoe het daar is. Heel af en toe haalt zijn moeder de wereld in huis, want ze voelt wel aan dat hij ook zo zijn behoeftes heeft. In beide gevallen gaat het in het begin goed en later loopt het finaal uit de hand. De zorgverlener Vera is één van hen en zij wordt op slag vreselijk verliefd op de jongen. In een bijna sprookjesachtige setting wordt de lezer meegenomen in deze ontmoetingen en smeedt Vera uiteindelijk het plan om Binnert (zo heet de jongen) de wereld buiten het vervallen landgoed ’t Jagthuys te laten ontdekken en hem helemaal voor haar zelf te hebben en te houden.
Het verhaal speelt zich helemaal af in deze tijd en alle personages worden levensecht beschreven.
Kortom: een echte aanrader dit boek. 5 sterren.