Nog uitgeput van het hardlopen doet rechercheur David een bloedstollende ontdekking. Daar, op zijn keukentafel, ligt een hoofd. In een mum van tijd krioelt zijn huis van collega’s en de forensische recherche maar ook zijn zus Isabel, voorheen zelf ook werkzaam bij de dienst, heeft hij gebeld. Ze zijn elkaars steun en toeverlaat en Isabel staat haar broer ter zijde. Wanneer forensisch patholoog Harry Sluyter onderzoek pleegt op het hoofd, samen met Isabel die werkzaam is als postmortalezorgspecialist, doen ze een merkwaardige ontdekking. Daar op de snijtafel ligt een cruciale aanwijzing voor het onderzoek.


Wanneer je als werknemer van de politie ineens persoonlijk betrokken raakt bij een moord, dan pas merk je hoe het voelt om in de schoenen van een ander te staan. In de schoenen van degene die jij normaal gesproken ondervraagt. Het overkomt David Nichols nu zelf wanneer hij volkomen onverwacht te maken krijgt met een beangstigende situatie in zijn huis, in de vorm van een menselijk hoofd op zijn keukentafel. Er is geen enkele voor de hand liggende reden denkbaar en er waren geen aanwijzingen dat er iets te gebeuren stond. David is behoorlijk van slag en valt terug op de personen van wie hij weet dat ze er voor hem zullen zijn. Dit onderzoek is niet zomaar een onderzoek, nee. Want als iemand van de politie betrokken raakt bij een dergelijke zaak dan zet iedereen een extra tandje bij. Het voelt alsof de dienst zelf wordt bedreigd, nu in de persoon van David. Want van wie is dat hoofd? En waar is het lichaam?

Superspeurneus Isabel is de oudere zus van David. Aan haar vraagt hij om hem te helpen bij het onderzoek. Isabel is niet zonder reden vertrokken destijds om een carrièreswitch te maken en zich liever met de doden te bemoeien. Maar nee zeggen tegen haar broer komt niet in haar op. Samen met teamchef Peter gaan ze zich, met vallen en opstaan, inzetten om antwoorden te krijgen op de vele vragen. En om te beginnen is daar het hoofd, meer hebben ze niet. Of toch wel?

De eerste scène in het boek doet meteen je gedachten op hol slaan. Ineens is daar het paardenhoofd in bed uit The Godfather……wie kent die beruchte scène niet? Maar ook scènes uit de boeken van Karen Slaughter en Tess Gerritsen bevatten gruwelijkheden waar je liever niet mee bezig bent maar waar je ongewild toch aan moet denken. Deze namen van grote auteurs die me geregeld te binnen schieten tijdens het lezen van ‘Hoofdzaak’ doemen niet voor niets op. Want er zijn echt overeenkomsten te ontdekken in deze boeiende thriller. Het feit dat Isabel in het mortuarium werkt doet denken aan Rizolli & Isles en aan Sarah Linton. Ook daar is een grote rol weggelegd voor het forensisch/anatomisch onderzoek, super intrigerend! Wat Overman opvallend goed heeft gedaan is het in detail treden, maar zonder echt luguber te zijn. Een afgehakt hoofd zegt al genoeg natuurlijk, daar heeft je fantasie al meer dan genoeg aan zonder verdere toelichting. Het feit dat Overman daar niet overdrijft maar zich beperkt in het kundig beschrijven zorgt dat het verhaal zich onder de huid nestelt.

De gebeurtenissen daar in het mortuarium zijn ongelooflijk interessant en leerzaam. De spanning ontstaat daar vrijwel uit zichzelf want die omgeving bezorgt je als vanzelf kippenvel. Vrijwel meteen is daar een onderhuidse spanning voelbaar. Het mooie is dat hoofdpersonage Isabel dat zelf ook zo uitspreekt, je bent dus niet de enige die dat zo ervaart. En die spanning bouwt zich steeds verder uit want er is zoveel meer! Er spelen diverse factoren een bepalende rol in dit verhaal waardoor er meerdere lijnen lopen die je bezighouden. De personages krijgen gelukkig voldoende ruimte om zich te ontwikkelen tot interessante karakters. Je leert ze kennen en te waarderen maar er is continu verdenking, onderling maar ook bij jou als lezer. Want ja, ‘we’ zitten natuurlijk wel met dat hoofd. Om daar antwoord op te krijgen ‘moet’ je de rit uitzitten maar dat is allesbehalve een straf. De plot is enigszins te verwachten maar verrast uiteindelijk toch behoorlijk. Goed bedacht en uitgewerkt.

‘Hoofdzaak’ is een vlot lezende thriller die zonder pretenties een angstaanjagend scenario beschrijft. Want waarom ligt dat hoofd in de keuken van David? Met een uitzonderlijk scherp oog voor detail en het creëren van een beklemmende sfeer heeft Overman een knappe prestatie geleverd, het is nauwelijks te bevatten dat dit een debuut betreft. En wat heeft ze de lat hoog gelegd voor een volgend boek (hopelijk een vervolg mét deze personages!)

4 dikke sterren en in afwachting van boek twee!