Een prachtig schilderij dat door een anonieme afzender voor Emily, vrijgezelle freelance journaliste, wordt afgeleverd blijkt het begin te zijn van een emotioneel, intiem en uiteindelijk bevrijdend onderzoek naar haar eigen familiegeschiedenis, die zijn oorsprong heeft in de Tweede Wereldoorlog.

Rode draad in dit hartverscheurend mooie verhaal is het onderwerp van een van de columns die Emily heeft geschreven: de manier waarop de beslissingen van een ouder invloed hebben op de generaties die erna komen. En daar wordt Emily herhaaldelijk mee geconfronteerd als ze op zoek gaat naar de herkomst van het schilderij dat ze heeft ontvangen. Op het schilderij is haar oma te zien als jonge vrouw, staand in een veld, omgeven door een prachtige paarse lucht. Aangezien haar oma onlangs is overleden kan ze haar niets meer vragen, dus besluit ze na lange tijd weer contact met haar vader op te nemen. Tijdens haar zoektocht leert ze beetje bij beetje meer over haar familie, en komt ze erachter in hoeverre de beslissingen van haar ouders en grootouders invloed hebben gehad op haar eigen keuzes, en leert ze dat als je het verleden niet kunt loslaten, je nooit echt de toekomst in kunt gaan.

De wijze waarop in dit boek de (veelal) pijnlijke relaties tussen familieleden wordt beschreven is boeiend; hoe haat, onwetendheid en egoïsme kunnen leiden tot totaal ontwrichte verhoudingen en gemiste kansen, en hoe weggestopte gevoelens een enorme impact op het verloop van zowel je eigen leven als dat van je kinderen kan hebben. Daar staat tegenover dat de kracht van liefde en vergeving sterker is dan welke tegenslag ook.

Het boek zet aan tot nadenken door citaten van de hoofdpersonen:
"... dat als je je leven laat bepalen door het verleden, je jezelf eigenlijk vastbindt aan een versie van de wereld die niet meer bestaat".

"Jezelf zijn in een wereld die voortdurend probeert iets anders van je te maken is een geweldige prestatie." (Ralph Waldo Emerson)

Door de afwisseling tussen heden en verleden zit er een prettige voortgang in het boek.
Op een kleine al te toevallige ontwikkeling na, die dan wel weer mooi wordt onderbouwd, is dit boek een pareltje met mooie wendingen en een prachtig pleidooi voor de liefde:

" Ik ben van plan de eeuwigheid met je door te brengen, dit is pas het begin."