Hewson beschrijft de gruwelijke moorden in het boek geniaal. Ze zijn zo eng, gewelddadig en bloederig dat ik er nog tijden van wakker lag toen ik nog even in bed een hoofdstukje wilde lezen. Niet doen dus als je zwakke zenuwen hebt.

De misdadiger is mooi in beeld gebracht, eigenlijk is hij, wat mij betreft, het mooist uitgewerkt. Het is daarom jammer dat Nic Costa en Sarah Farnese zoveel meer aandacht krijgen. Zij zijn namelijk lang niet de meest kleurrijke figuren in het boek. Ik had liever de oude agent Luca Rossi en lijkschouwer Theresa als hoofdfiguren gezien: veel boeiender types, vooral omdat de niet van de grond komende liefde tussen Nic en Sarah alleen maar afleidt.

Het verhaal is spannend en leest bij vlagen heerlijk weg. De beschrijvingen van Rome zijn geweldig. Ik vraag me wel af waarom allerlei Italiaanse woorden vetgedrukt zijn. Dat leidt eigenlijk alleen maar af.

Vreemd genoeg is het geen boek dat je verslind, op weg naar de ultieme eindscene. Daarvoor gaat het verhaal iets te traag. Tussendoor wel wat mooie hoogtepunten. Jammer dat de showstopper op het eind weinig ruimte krijgt. Hoe de grote klapper nu precies verliep in de donkere kerk is mij na twee keer lezen nog steeds niet duidelijk.

Lekker wegleesboek met wat gemiste kansen.