Vlot verteld verhaal, maar inhoudelijk een beetje patserig. Al die aanvankelijk dagelijkse, later teruggebracht naar wekelijkse borrels met die honderden vrienden van hem door wie hij wordt omringd, om dan te zeggen dat hij eenzaam is in zijn ziekte, terwijl hij continu alles met iedereen deelt. De meeste mensen zijn waarschijnlijk eenzamer, ook zonder dat ze ziek zijn. En dan die vakanties en dat uitgaansleven... de alcohol die steeds maar vloeit... om daarmee zo te koketteren, daar werd ik soms niet goed van.