Wat een boek is dit! Intrigerend van begin tot eind. Zo’n beetje alle emoties van boosheid, angst, verdriet en blijheid en de vele schakeringen daartussen, komen langs. Het schudt je (voor-)oordelen echt door elkaar. En als je zoals ik het boek “De Cirkel” van Dave Eggers in ongeveer dezelfde periode heb gelezen, ga je (althans ik) wel anders denken over het thema van dit boek. Als ik het goed heb, wordt het boek verfilmd voor TV.
De Macht gaat erover dat vrouwen een mysterieuze nieuwe kracht ontdekken in zichzelf, waardoor de traditionele man-vrouw verhoudingen compleet op zijn kop gaan staan, wereldwijd. De ‘dag van de meisjes’ is aangebroken. Het boek volgt de levens van Roxy, een meisje uit een crimineel milieu; Tunde, een journalist, die ontdekt welke media-macht en invloed hij heeft en ... niet heeft; Margot, een politica in de dop op haar weg naar macht, invloed en ... wraak; en Allie en haar alter-ego Eva, de spirituele leidsvrouw van de nieuwe religie, die niet meer ten dienste staat van de positie van de man, maar waarin de vrouw, de Moeder centraal staat.
In eerste instantie is er nog het idee dat de nieuwe samenleving die ontstaat een zegen is. Vrouwen hebben èn invloed èn een onbeperkte, onbegrensde en afdwingbaar machtsmiddel in handen. Het is een zgn. wrong, een kracht van binnenuit die elektrificeert. Deze kracht kan ten goede, genezend, worden gebruikt maar is bij minder scrupuleus gebruik ook dodelijk. De uitkomst op langere termijn laat echter zien dat macht onder vrouwen er niet anders uitziet dan een samenleving die gedomineerd wordt door mannen, eigen belang en hebzucht in willekeurige volgorde bepalen de (wereld)orde. De kern waarom het draait is m.i. de volgende passage waarin Roxy en Tunde zich afvragen waarom het kon gebeuren:
“waarom hebben ze het gedaan?
... de ander antwoordt: “Omdat het kon.”
Dat is het enige antwoord dat er ooit is. (blz. 375)
“Macht heeft altijd dezelfde vorm: ze is onbegrensd, ze is complex, ze vertakt zich tot in het oneindige”. (blz. 428)
Aan het eind blijft er wel hoop. Daar waar één man en één vrouw ontdekken dat er meer is dan ‘niet over je heen laten lopen’. Daar begint iets moois.