Na wat in het vorige boek gebeurd is, moet het team verder, of ze nu willen of niet. Ze hebben allemaal tijd gehad om te helen en nu zijn ze terug samen.
De zaak heeft toevallig een link met het vorige boek. Een dokter wordt vermoord teruggevonden. Heeft het nog te maken met de vorige zaak of staat dit er los van? Wanneer niet veel later de zoon van de dokter bij een ongeval om het leven komt, is dat iets te veel toeval om toevallig te kunnen zijn.
Kim stort zich als vanouds op de zaak.
Tracey heeft een beetje haar eigen zaak, een vermist kind, daar bijt ze zich in en ze geeft niet op. Ondertussen is er ook een nieuw teamlid, Penn, maar het wordt hem niet gemakkelijk gemaakt.

In dit boek leren we Kim beter kennen omdat ze verplicht met een psycholoog moet praten na wat er allemaal in het vorige boek gebeurd is. Dat ze daar niet op zit te wachten is wel duidelijk, maar ze heeft een deadline gekregen en is toch wel een beetje bang om haar job te verliezen. De vriendschap die ze met haar hond heeft is mooi om te zien. Ze is altijd hard en laat amper iemand toe in haar leven, maar de hond heeft toch maar mooi de weg naar haar hart gevonden. Al zal ze dat uiteraard nooit toegeven, we hebben het hier over Kim Stone, die geeft nooit iets toe.
Dit was het negende deel van deze reeks en ik vind dat heel de reeks een erg hoog niveau heeft. Geen enkel boek waarvan je denkt, nou, dat had beter gekund of ik heb al beter gelezen. Echt een topreeks.