De Vlaamse Hans Leduc neemt mij mee in zijn autobiografische verhaal, zijn zoontje blijkt een vorm van autisme te hebben. Bijzonder treffend omschrijft Hans zijn gevoelens van ontkenning, boosheid en de uiteindelijke acceptatie. Voor mij, en waarschijnlijk heel veel andere ouders met een kind met autisme, zijn deze gevoelens zeer herkenbaar. Dit zijn namelijk fases welke elke ouder met een kind met autisme heeft doorlopen (of midden in zit…). Het verhaal leest weg als een roman en is daardoor zeer toegankelijk. Naast de zoektocht voor zijn zoontje Jasper vermoedt Hans dat hij zelf ook een vorm van autisme heeft. Als dit zo blijkt te zijn vallen vele puzzelstukjes uit het verleden op hun plaats maar Hans moet zichzelf wel weer opnieuw leren kennen en uitvinden… doordat Hans zich zeer kwetsbaar opstelt in zijn boek krijg je een uniek “kijkje in de keuken” van autisme… een aanrader voor een ieder die interesse heeft in deze bijzondere unieke wereld!