Ik heb enorm kunnen genieten van deze reis door de geschiedenis.
Let wel: denk niet dat je een snelle trip maakt door het leven van Patrizia Filia; neem de tijd om alles goed tot je door te laten dringen en Google zo nu en dan om dan nog meer van deze memoir te kunnen genieten.
Ik deed dat en ben onder de indruk van hetgeen beschreven wordt in ‘In de Mokumse jaren’.

De cover sprak me al meteen aan. Een mooi stel om naar te kijken. Patrizia en Will samen tegen deze achtergrond ademen de sfeer uit van deze kunstenaars en hun leven; een sfeer die je ook in het boek zult proeven.

Ik vond het leuk om tijdens het lezen zoveel te herkennen in deze memoir.
Niet wat betreft de gebeurtenissen, maar vooral wat betreft het soms vanzelfsprekend nemen van mensen die we tegen komen tijdens ons leven, de plaatsen die we bezoeken of die we onze woonplaats mogen noemen.
Ook ik denk soms: ‘waar ken ik hem of haar eigenlijk van?’, zonder daar verder op in te gaan en dat is iets wat ik eigenlijk wel zou moeten doen.
Ook even nadenken over de plaatsen waar ik kwam; over waarom ik daar kwam en met wie. Niet er alleen maar aan denken omdat het toen mooi weer was.

De schriftelijke correspondentie, de mailwisselingen van Patrizia en de dagboeken hebben haar geholpen in haar terugkeer naar het verleden. Will was de hoofdpersoon, maar ook anderen werden niet vergeten.
‘Ik zei dat ik van hem hield en hij zei dat hij dat wist. Meer hebben we niet gezegd.’

Ik heb ‘In de Mokumse jaren’ heel graag gelezen en kan het iedereen aanraden.
Deze memoir leerde me meer over mensen, plaatsen en culturen. Het heeft mijn leven op poëtische wijze verrijkt.