‘De ontdekking van de hemel’ en ‘ Siegfried’ van Harry Mulisch staan al een tijd in mijn lijstje favorieten. Gek genoeg stond deze klassieker al jaren op mijn boekenplank, maar pas nu heb ik het uit de kast getrokken en ben ik het gaan lezen.

Anders dan ‘De ontdekking van de hemel’, waar ik echt mijn tanden in moest zetten, leest dit boek als een trein. De zinnen zijn kort en duidelijk en ontdaan van alles wat niet van belang is voor het verhaal.

Hoewel het me niet raakte zoals ‘De ontdekking van de hemel’ en ‘ Siegfried’ was dit boek zeker de moeite waard. Het boek beschrijft een aanslag die plaatsvindt tijdens de Tweede Wereldoorlog en hoe deze gebeurtenis in de jaren daarna het leven van hoofdpersoon Anton Steenwijk, maar ook van alle betrokken personen er omheen beïnvloedt. Een prachtig epos over de schuldvraag (wat is schuld?) en toeval versus het lot.

Het is wel duidelijk dat ook dit boek van Harry Mulisch vol zit met symboliek (zo staat een steeds terugkerende dobbelsteen voor de grilligheid van het lot). En hoewel ik gek ben op het ontraadselen van dit soort boeken, werd ik zo meegesleept door het verhaal, dat ik een groot deel van deze symboliek gemist heb (als ik de vele recensies over dit boek mag geloven).

Voor nu is dat prima, maar ooit zal ik dit boek herlezen. En wellicht eindigt het boek dan nog alsnog in mijn favorietenlijstje. :)