Het is bewonderenswaardig hoe Verheijen met rake zinnen zijn gevoelens en beleving onder woorden kan brengen. Juist door zijn openheid over zijn afhankelijkheid toont hij de kracht en de liefde voor zijn 'zorgtweeling'. Het is een mooi eerbetoon aan een ieder die hem in deze ervaring vergezelt: de instanties, zijn vrienden, zijn (schoon)ouders en natuurlijk Jip, de liefde van zijn leven. En misschien ook wel, waarschijnlijk onbewust, aan zichzelf.