De verhalen uit de Griekse mythologie zijn prachtig, maar niet altijd even eenvoudig te lezen. Eerlijk gezegd weet ik alleen globaal iets van de meeste mythologische karakters. Maar om te genieten van dit boek is dat ruim voldoende.

In dit boek worden de verschillende verhalen verweven tot een nieuw verhaal met een onverwachte hoofdpersoon: Circe, niet de meest bekende mythologische figuur. Daarnaast spelen allerlei bekende figuren een rol. Van Zeus tot Odysseus, van de minotaurus tot Icarus die richting de zon vliegt en neerstort omdat de was in zijn vleugels smelt.
Het verhaal gaat over Circe, de mislukte dochter van Helios de zonnegod. Als Circe toch een speciale kracht blijkt te bezitten (ze kan toveren), wordt ze verbannen. Die toverkracht heeft ze hard nodig om zichzelf en haar zoon te beschermen tegen de wrok van de goden. En uiteindelijk moet ze kiezen in welke wereld ze thuis wil horen: de eeuwigdurende godenwereld, of de eindige mensenwereld.

Omdat ik de mythologische verhalen alleen globaal ken kan ik niet beoordelen in hoevere dit verhaal ‘klopt’. Ik zal heden ten dage waarschijnlijk niet de enige lezer zijn waarvoor dit opgaat. Maar daardoor heb ik wel onbevooroordeeld van dit boek kunnen genieten. Ik vond het waanzinnig goed! Het verhaal boeit van begin tot einde. Natuurlijk komt er een hoop poespas en hocuspocus aan te pas, het gaat immers om goden en tovenarij. Maar ik vind het verhaal toch heel mensenlijk en geloofwaardig. Bovendien smaakt het naar meer. Ik ga in ieder geval het andere boek van Miller lezen, en ik denk dat ik me toch ook maar weer eens wat meer ga verdiepen in de oorspronkelijke mythologische verhalen. Dit boek smaakt naar meer!