Titel: Reflectie
Auteur: J. Sharpe
Uitgeverij: Zilverspoor
Publicatiedatum: 02 augustus 2018
325 pagina’s
Recensie: Danielle

Over de auteur
J. Sharpe is het pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) Hij is een Nederlandse fantasy en thriller auteur. Zijn boeken worden vergeleken met de werken van o.a Stephen King en Peter Straub. Verschenen van zijn hand: 2011: Gevaarlijk spel — Books of Fantasy — Thriller 2012: De kettingen van Amarath — Zilverspoor— Fantasy/thriller 2013: Het Web van Senora — Zilverbron — heruitgave Gevaarlijk Spel 2013: De Ring van Andor — Zilverspoor— Fantasy/thriller 2014: Het meisje dat vlam kon vatten — Zilverspoor— verhalenbundel 2015: Gebroken geheugen (samen met Jos Weijmer) –Zilverspoor — Futuristische thriller 2016: Eden – Apocalyptische thriller www.jsharpebooks.com

Het verhaal
Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.
Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!
We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld.
Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.

De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

Mijn mening
Wie bekend is met de boeken van J. Sharpe zal na het lezen van de eerste bladzijde meteen de spanning al voelen. De beeldende beschrijving van omgeving en geluiden komen, alsof je een virtuele bril op hebt, spontaan uit het boek.

Als enkele vrienden besluiten om een filmpje te maken over hoe het is om 24 uur levend begraven te zijn, voel je het kippenvel al op je lijf tot stand komen. Tiago, de jongen die dit allemaal vanuit zijn kist onder de grond moet gaan filmen, wordt al vanaf het begin verrast als de afspraken die ze onderling gemaakt hebben net iets anders gaan lopen.

‘De planken, ze kwamen nog altijd dichtbij. Het hout knerpte, lachte hem uit. Hij wist dat het zijn verbeelding was, maar dat deed niets af aan hoe hij het beleefd.’

De hoofdstukken worden vanuit verschillende personages beschreven, hierdoor blijf je telkens met een beklemmend gevoel doorlezen, niet wetende wat er nu verder gaat gebeuren met alle personen die inmiddels vast zitten op die berg. Gaandeweg wordt het duidelijk wat J. Sharpe wil bereiken met zijn personages en rijst de vraag: ’hoe komen ze nog levend van die berg af?’

‘Hoe lang was hij hier nu al? Elke minuut was een kopie van de vorige. Tijd bestond hier niet. Niets bestond, alles was er alleen maar, zoals in een grijze tekening’

Sharpe heeft zich met Reflectie weer overtroffen. Want als je denkt bij het laatste hoofdstuk dat je sommige dingen wel had zien aankomen en er weinig verrassingen meer kunnen plaatsvinden is daar dan de epiloog die je nog tot wanhoop drijft.

Nee, nee, nee…….

Sharpe is een schrijver die met elk nieuw boek zijn vorige weer met een hogere trede overschrijdt. Zijn boeken hebben een inhoud die je nooit meer gaat vergeten en waarbij je vol verlangen wacht op een nieuwe. Hopelijk duurt dit niet meer al te lang.

Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Spanning: 5
Plot: 5+
Psychologie: 5
Originaliteit: 5

Ik geef Reflectie een absolute 5 sterren met een +.

Blogtour 25 augustus bij Thrillers&More