Het boek start wanneer de driejarig dochter van Karin Buitendijk, Kayla plotseling verdwijnt. De politie vind geen spoor van de kleuter, zij is in het niets opgelost. Dit is echter pas het begin van de nachtmerrie waarin Karin verzeilt raakt.
Twee jaar na deze verschrikkelijk dag bemerkt Karin namelijk dat de knuffels en kleding van Kayla weer in haar kamertje te vinden zijn. Ook meent zij haar stem te horen.
Haar omgeving bekommert zich om haar maar twijfelt zeer aan haar geestelijke gesteldheid. Ondanks medicatie en therapie wordt Karin steeds labieler en denkt zij dat zij tot waanzin gedreven wordt.

De verdachte situaties volgend elkaar in een rap tempo op zodat je bij alle karakters wel een onheilspellend gevoel hebt, als lezer denk je niemand meer te kunnen vertrouwen. Ondanks dat Karin constant twijfelt tussen wat echt en niet echt is, wordt langzaam duidelijk dat zij niet aan waanideeën lijdt maar dat iemand hoopt dat zij over het randje zal gaan.

De vlotte schrijfstijl van Anja Maas en de korte hoofdstukken houden het verhaal overzichtelijk en boeiend. Het ontbreekt aan échte spanning maar je voelt wel mee met de emoties van Karin. Een leuk debuut!