Na het eerste deel van Hendrik Groen was ik enthousiast. Een oudere man (?) die met humor verteld over het leven in een verzorgingshuis.
Ik leefde mee, en was benieuwd naar het vervolg. Opnieuw heb ik meegeleefd met de personages, maar minder dan in deel 1. Hoewel Evert mijn favoriet is gebleven werd het verhaal minder geloofwaardig. Niet in de laatste plaats doordat bekend is geworden wie de echte schrijver is. Ik had het leuker gevonden als dit geheim was gebleven, dat hoorde bij Hendrik.
Het boek is zeker de moeite van het lezen waard, maar verwacht er niet teveel van.