Een mooi boekje waarin machteloosheid de boventoon voert.

Gerbrand Bakker laat zien dat hij goed is in het beschrijven van landschappen en geluiden. Met zijn korte zinnen en eenvoudige bewoordingen weet hij de juiste sfeer te creeeren. Ook vond ik de band tussen Gerson en hondje Daan (en vooral het hoofdstuk geschreven vanuit Daan's perspectief) erg goed neergezet.

Dit boekje gaat een heel mooi plekje krijgen in mijn boekenkast, dat is zeker.