Het laatste oordeel is het tweede boek dat ik lees uit de Liese Meerhoutreeks, één van m'n laatste bibboeken. Het werd een ouderwets nachtje (ont)spannend lezen tot het einde. (toch als je de ochtend erop niet weg moet...) Het verhaal speelt zich af in Antwerpen en gaat over een aantal kinderen die verdwenen zijn. Alle clichés kloppen hier opnieuw: het boek leest als een trein, het is eenvoudige taal en leest zeer vlot. Het heeft heel wat vaart en de spanning wordt telkens verder opgebouwd naar het einde toe. Het thema of het motief is redelijk origineel en komt pas laat in het verhaal aan bod. Zulke spannende boeken vind ik grappig genoeg super op het moment dat ik ze lees omdat ik me daar volledig op kan focussen en volledig kan laten gaan, maar achteraf laten ze toch meestal niet zo'n grote indruk op me na. Ik heb trouwens van dit boek meer genoten dan van zijn laatste 'De Vleermuismoorden'. De boeken zijn zeer handig gemakkelijk apart te lezen en je hoeft de reeks niet echt te volgen. Maar proberen de overige boeken van zijn reeks samen te kunnen lenen is misschien één van mijn volgende bibprojecten. Eerder 3,5 sterren dan 4 maar hier rond ik graag naar boven af vanwege het leesplezier.