Zwarte dageraad (Svart gryning) is het derde deel in de Olivia Rönning / Tom Stilton - serie, en het is andermaal een zeer spannend, complex en onvoorspelbaar verhaal. Alles begint met de gruwelijke moord op Emelie, de kleindochter van Judith Boelsdotter in Skåne, waar Olivia Rönning op dit moment werkzaam is. Een paar dagen later wordt de zevenjarige Aram op dezelfde gruwelijke wijze (gebroken nek) vermoord in Värmdö wat onder het werkterrein van Mette Olsäter valt. Ondanks de geografische afstand is het duidelijk dat de twee moorden door dezelfde dader zijn gepleegd, en er lijkt een verband te bestaan met een aantal neonazi's, die eerder bedreigingen hadden geuit tegenover de moeder van Aram. Bovendien zijn beide kinderen ook van Afrikaanse origine.
Op hetzelfde moment bijt Tom Stilton zich vast in een oude zaak die hij nooit heeft kunnen loslaten: de moord op de (zwarte) prostitué Jill Engberg. Het onderzoek van Tom Stilton lijkt op het eerste zicht totaal los te staan van de twee kindermoorden, maar dan is er een onverwachte wending in het verhaal, en blijkt er toch een verband te bestaan...
De kiemen van de gruwelijke misdaden in het boek blijken uiteindelijk te liggen in een aantal dramatische gebeurtenissen die een veertig jaar geleden plaatsvonden in een soort van hippiecollectief, gelegen in de geboortestreek van Tom Stilton. In dit boek wordt Tom Stilton dus opnieuw geconfronteerd met een aantal pijnlijke gebeurtenissen uit zijn verleden.

Ondanks een aantal toevalligheden in het verhaal die niet altijd even geloofwaardig waren (zoals het boek dat Stilton kreeg van een vriend waarin krantenknipsels zaten van de moord op Jill Engberg, een boek dat dan weer eigendom bleek te zijn van één de leidinggevende figuren uit het hippiecollectief) vond ik het toch weer een sterk en goed geschreven boek van Cilla en Rolf Börjlind. Op het einde vallen alle verhaallijnen mooi samen, en zijn er ook weer een aantal verrassingen die zelfs een ervaren lezer niet zag aankomen. Il faut le faire! Er zijn korte en langere hoofdstukken in het boek , wat een leuke afwisseling is en de hoofdpersonages zijn gewoon ook heel interessante, boeiende en onvoorspelbare karakters waar nog heel wat verhaallijnen rond te weven zijn. Ik hou tenslotte ook heel erg van de schrijfstijl van de Börjlinds (ik las dit boek in de originele taal): korte, beeldrijke zinnen, heel filmisch.
Kortom, dit boek is zeker een aanrader.