Zonder meer een goed boek, prima opvolger van haar debuut, het meisje in de trein. Opvallend aan de stijl van Paula Hawkins vind ik dat er steeds vanuit een andere persoon in de ik vorm verteld wordt, Daarbij overlappen soms scene's, vanuit meestal 2 gezichtspunten, wat het zeker boeiend maakt.
Je moet wel heel goed bij de les blijven om iedereen uit elkaar te kunnen houden en de diverse (in)formele relaties te kunnen volgen. Er wordt wat afgelogen door diverse personen. In de poel des doods zijn meerdere vrouwen verdronken, die bijna allemaal met elkaar in verband staan.
Meest interessante personages voor mij was toch wel Lena, de dochter van de verdronken Nel waar het verhaal mee begint.
Na vele intriges en schijnoplossingen komt er toch aan het einde een verassende wending die door de psychologische verbindingen toch ook weer wel logisch is, maar dan wel achteraf.
Met spanning wacht ik op het volgende boek van Paula Hawkins.