‘Ongeveer een halfuur nadat mijn broertje zijn eerste zoen kreeg, is hij onder de Van Marelbrug op het wateroppervlak te pletter geslagen’ – pg. 5

Het is een echte binnenkomer die eerste zin.
Het maakt nieuwsgierig, en terecht!
Niet omdat die zin en de gebeurtenis waar naar wordt gerefereerd het begin van het verhaal is. Maar het is wel de aanleiding tot … het schuldgevoel van Rêve. Rêve tot dan toe, hoewel ook een fuifnummer, een studente met voorbeeldige cijfers. Na de dood van haar broertje Justin verdwijnt voor haar niet alleen de zin in het leren maar ook de zin in het leven dat ze tot dan toe leidde. Rêve besluit om Justins droom om daadwerkelijk iets te doen voor de mensen in Syrië na te jagen en schrijft zich in voor een opleiding in het leger. Na haar opleiding gaat ze op missie in Syrië waar ze temidden van de mannen van haar eenheid haar mannetje staat. Wanneer ze, na een duik over een muurtje, haar pols breekt wordt ze terug naar huis gestuurd. Eenmaal thuis blijkt ze aan PTSS te leiden en de gevolgen van de constante dreiging die ze rond zich waarneemt blijft dan ook niet zonder gevolgen.

Het boek bestaat uit een vijftal delen en start met de proloog waarin Rêve terecht staat. Voor welke misdaad wordt pas duidelijk op het einde van het verhaal. De tussenliggende delen zijn in chronologische volgorde geschreven. Lekker makkelijk.

Het verhaal laat zich ook vlot lezen, en hoewel het hier om een niet zo alledaags onderwerp gaat is het anderzijds behoorlijk actueel.

Dat de schrijfster, tevens antropologe, voor het schrijven van deze roman niet over één nacht ijs is gegaan kan je trouwens lezen in het nawoord. Ze ging heel vakkundig tewerk bij het verzamelen van cijfers, bronnen en getuigenissen en slaagde er in haar roman dan ook in om Rêve, het ik-personage, en de demonen die haar kwellen heel realistisch te beschrijven en tegelijkertijd ook enkele van de pijnpunten bloot te leggen die er zijn in de opvang en de begeleiding van (gewonde) soldaten die terugkeren van een buitenlandse missie.

Het boek samenvatten in één zin: het laat op indringende wijze zien hoe een (misplaatst) schuldgevoel een eigen leven kan gaan leiden met alle gevolgen van dien.

Een aanrader!