De aarde is woest en ledig en de mens heeft zich teruggetrokken in een ondergrondse silo. Er wordt geleefd, gewerkt en gewoond. Het wordt niet helemaal duidelijk in welk jaar het verhaal zich afspeelt, alleen dat het honderden jaren geleden moet zijn dat de silo's in gebruik werden genomen. Er is een strikte hiërarchie en wie uit de pas loopt wordt 'op schoonmaak' gestuurd: in een ondeugdelijk pak wordt je buiten de silo gezet waar er van je verwacht wordt dat je de ramen naar de buitenwereld schoonmaakt voordat je ten prooi valt aan het gif dat de aarde onbewoonbaar maakt.
In Silo volgen we met name de jonge vrouw Juliëtte die vanuit de diepe krochten van de silo uit de afdeling Mechanica wordt gepromoveerd tot sheriff. Haar plotselinge promotie wordt gevolgd door een even plotseling demotie wanneer de burgemeester wordt vermoord en IT-meester Bernard - die zich de ongekroonde koning van de silo waant - een andere sheriff naar voren schuift. Dan breekt er het ergste uit wat de silo kan overkomen: opstand!

Ik had heel veel moeite om in het boek te komen. SF - ook al is het spannend als een thriller - is voor mij redelijk onbekende kost. Toch kreeg ik langzamerhand greep op het verhaal en werd het steeds boeiender en de laatste 150 blz heb ik ademloos uitgelezen.

Ik heb Silo gelezen omdat ik voor Hebban het tweede deel van deze serie (Schakel) als recensieboek had ontvangen en ik al gauw het gevoel had dat ik veel informatie miste. Daarom eerst Silo uit de bieb gehaald. Nu kan ik niet wachten om in Schakel te beginnen!

De waardering van vier sterren is met name gebaseerd op de tweede helft van het boek, waar meer vaart en spanning in zit dan in de enigszins langdradige eerste helft.