"Een oprecht en prachtig liefdesverhaal. Violet en Finch raakten mij in mijn hart." - Jenny Downham, auteur van Voor ik doodga.

Ik verwacht dus een liefdesverhaal. Die krijg ik ook maar met pijnlijk rauwe details. Het sleept je mee in het verhaal vanaf dag een. Of te wel het eerste hoofdstuk. Finch en Violet, totaal verschillend en ook niet, ontmoeten elkaar op de klokkentoren van de Highschool. Wat doen ze daar? Hoe zijn ze daar gekomen ? En verder en nog een grotere vraag, wat gaan ze verder doen?

Je wordt in verschillende hoofdstukken meegenomen door de hoofdpersonen. Om en om krijgen ze de hoofdrol in dit boek. Het is moeilijk een mening te geven over dit boek zonder spoilers weg te geven. Je verwacht naar het uiterlijk van het boek in eerste instantie en totaal ander boek als dat je geserveerd krijgt. Zoetsappig is het alleminst maar wel teder en meeslepend.

De hoofdpersonen nemen je mee in een wereld waarin je eigenlijk niet wil zijn omdat je ze zo graag alles gunt. Ze zijn inneemend en ontwapenend en zo heerlijk tiener. Ik heb er zelf twee thuis. Ook zij hebben hem gelezen en ook zij zaten regelmatig met de tranen in de ogen te lezen. Maar ook de lachslavo's schalde door het huis. 

Zou ik het verhaal anders willen? Nee
Zou ik de karakters anders willen? Nee
Zou ik het taalgebruik anders willen ? Nee

Is het een begrijpelijk verhaal voor alle leeftijden? Ja
Is het meesleepend? Ja
Duidelijk? Ja
Goede hoofdpersonen? Ja

Is het een aanrader? JA, JA, JA.................