Dichteres Anne Vegter is momenteel ‘Dichter des Vaderlands’. Bij nationale gebeurtenissen als de vliegtuigramp met de MH17 schrijft zij een gelegenheidsgedicht, dat dankzij onder meer publicatie in ‘NRC-Handelsblad’ een groot publiek bereikt.

Van de Dichter des Vaderlands wordt ook verwacht dat zij/hij de Nederlandse poëzie propageert. Van die taak kwijt Anne Vegter zich nu door publicatie van de bloemlezing ‘Je bent mijn liefste woord’. Daarin maakt zij een eigenzinnige keuze uit ‘gedichten voor bijzondere momenten’. Geboorte, opgroeien, seks, liefde, overspel, geluk, ongeluk, ouderdom, dood, allemaal zaken waarover dichters veel hebben geschreven.

Vegter beperkt zich tot Nederlandse gedichten vanaf de jaren zestig. Haar bedoeling is deze ‘hedendaagse’ teksten ‘uit hun slaap wakker te kussen’. Soms lijkt dat niet nodig, want b.v. de gedichten van Remco Campert en een klassieker als ‘mijn moeder is mijn naam vergeten’ van Neeltje Maria Min zijn niet bepaald vergeten. Maar in veel andere gevallen heeft het zijn nut.

Een kleine 140 dichters en dichteressen komen aan bod. De meesten met een, twee, drie of vier gedichten, sommigen met meer. Zo heeft Vegter van Leonard Nolens liefst tien teksten opgenomen, van Toon Tellegen zelfs twaalf. Verrassend is het aantal mannen: Vegter koos ruim twee keer zoveel dichters als dichteressen. Opvallende afwezige is C. Buddingh’, die toch uitstekend in deze bloemlezing zou passen. Maar goed, ook Buddingh’ hoeft niet echt wakker te worden gekust.

‘Je bent mijn liefste woord’ is een mooie, fraai uitgevoerde bloemlezing met veel onbekend werk. Anne Vegter bewijst de poëzie hiermee een goede dienst.

(Eerder gepubliceerd in 'Boekenpost')