De eerste twee boeken was Hendrik Groen zelf de hoofdpersoon van zijn dagboeken. Hendrik Groen was dan ook een pseudoniem.

Dit boek is geen Hendrik Groen dagboek, en ook geen bejaarde verhaal.

Dit boek gaat over een 50-jarige Arthur Ophof. Arthur kijkt op zijn leven terug en ziet eigenlijk weinig goeds. Een uitgebluste en kinderloze relatie. Zijn vrouw en hij hebben geen enkele gemeenschappelijk doel of hobby meer.
Hij kan juist wel overweg met zijn schoonmoeder, maar die overlijdt helaas. En hij heeft een oninteressante baan in toiletartikelen.

Als hij zijn baan verliest en hierdoor een goede ontslagpremie weet te bedingen, is het tijd om een andere weg in te slaan.

Waarom zou hij gewoon niet zij eigen begrafenis kunnen regelen?

Een leuk en komisch verhaal, maar de echte grappige situaties uit de dagboeken komen hier niet-echt terug.

Toch eenrader om te lezen, want is zeer vermakkelijk en even niet zo serieus.