'Ik ben gewoon wie ik ben. Een gewone meid die toevallig bij de politie is gegaan, zoals anderen kok, hovenier of buschauffeur worden.' Ziedaar het motto van de politieman- en vrouw in de Scandinavische thriller, een genre waarin ook Kjell Eriksson zich een plaatsje zoekt. En vindt, want voor De dode in de sneeuw kreeg hij de prijs voor de beste Zweedse misdaadroman van het jaar. Zelf vond ik De dode in de sneeuw inderdaad een verzorgd boek, een fraai verhaal met levensechte personages. Maar het blijft allemaal nogal op de vlakte. Er is niet veel wat erbovenuit steekt, qua stijl noch inhoudelijk. Drie sterren voor een goede, maar weinig opvallende thriller.