“Sunny, inpakken, nu. We vertrekken “

En prachtige omslag pakt gelijk mijn aandacht wat een heerlijk plaatje prijkt op de voorkant van Ibiza land van Liefde. Een hippie tafereel? Nee, niet echt eerder een ontroerend tafereel tussen een moeder en haar dochter omgeven door liefelijke bloemen.

Het verhaal is opgesplitst in meerdere tijden zo ga je terug met Anna, naar 1968 de tijd dat ze, Anna, Sophie, Boudewijn en Simon, besluiten naar Marokko te gaan maar omdat de mannen daar niet binnen worden gelaten zetten ze koers naar Ibiza. Daar waar het allemaal begon. En je hebt het heden de verhaallijn van Sue welke met haar dochter Elin in Amsterdam woont. Haar dochter is vastberaden naar Ibiza te gaan voor vakantie werk, dit maakt bij Sue een hoop emoties en herinneringen los. Wat is er gebeurt, waarom verliet ze, als tienjarige halsoverkop met haar moeder het eiland?

“Erfenis van de hippies….. herhaal ik mompelend. Mijn schouders trekken samen.”

Wanneer Sue in het heden Ziggy plotseling ontmoet staat haar wereld op zijn kop, het jongentje van toen waar ze hopeloos naar gezocht heeft staat zomaar voor haar. Maar tegelijkertijd komen ook de vragen waarom zijn ze ge- “vlucht”, de vraagtekens volgen elkaar op. De relatie tussen Sue, Sunny Dance in de Hippie tijd, en haar moeder is zeer problematisch dit houdt Mireille tot het einde toe in mysterie en juist dat maakt het boek boeiend want je blijft je afvragen wat of er nu echt gebeurt, is waarom zijn ze in de nacht van het eiland af gevlucht naar Amsterdam. Wanneer Sue, Ziggy tegen komt blijkt algauw dat er heel verschillende verhalen zijn verteld over de bewuste nacht.
Het vrijheid, blijheidgevoel is goed beschreven in de stukken van 1968 tot de bewuste nacht, je waant je als echte hippie op Ibiza. Het is een heel fijn beschreven boek van Mireille van Hout de korte hoofstukken en de duidelijk aangegeven tijden, maken dat het heel prettig leest en dat stoppen bijna een No Go is. Ik las het boek dan ook in een ruime dag uit omdat in genoot van de sfeer, van de mysterie in deze roman wat naar mijn mening ook een hoog psychologische gehalte heeft. Sue heeft geen fijne herinneringen aan haar jeugd ze was al gauw volwassen en had de zorgen voor haar moeder, mist haar vader Boudewijn, Dex, Sophie en Ziggy. De kracht van die vrouw voel je tussen de regels door. Wat ook een leuk detail is dat elk hoofdstuk over Anna de titel draagt van een hit uit die tijd, en alle drie de delen in het boek beginnen met een mooie tekst wat het gevoel goed weergeeft.

“Ik vond het volgende: van elke waarheid is het tegendeel even waarachtig”
Siddharta tegen Govinda uit een boek van Herman Hesse

Ibiza land van liefde is een prachtige roman met een heerlijke onbezonnen sfeer maar heeft ook voldoende diepgang, waardoor je mee reist in de wereld van jointjes en onvoorwaardelijke liefde en één grote leugen. Ik heb er enorm van genoten en ben blij dat ik Mireille van Hout heb ontmoet en dat ik dit boek heb mogen lezen.
Dikke 4 ½ sterren voor Ibiza land van liefde