Zes jaar is Lieneke van der Hoeden,een joods meisje, als in Nederland de Tweede Wereldoorlog uitbreekt,ze moet onderduiken bij het gezin van een dorpsdokter.
Maar haar vader schrijft haar, in het geheim, liefdevolle brieven onder de naam 'oom Jaap'. In de brieven tekeningen, grapjes, dieren, bloemen
Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog geeft dorpsdokter Hein Kohly een pakketje met negen schriftjes aan Lieneke
Het zijn de brieven die haar vader haar heeft gestuurd. En die uit veiligheidsoverwegingen eigenlijk vernietigd hadden moeten worden,maar gelukkig bewaard zijn gebleven.
De brieven gaan over heel alledaagse dingen: verjaardagen, school, het voorjaar, de vakantie.
Het zijn leuke verhaaltjes en versierd met grappige tekeningen.
Lieneke, die sinds 1949 in Israël woont, heeft de schriftjes uitgeleend aan het Yad LaYeled, het Shoahmuseum voor kinderen in het noorden van Israël.
Het boek is wat op kinderlijke wijze geschreven,maar geeft een goede indruk van Lieneke’s leven gedurende de oorlog en het zette me aan het nadenken,wat een ellendige tijd het toen toch geweest is.