Crimejournalist Gerlof Leistra en uitgeverij Lebowski hebben de handen ineen geslagen en een serie ontwikkeld over de criminaliteit in de wereld. Zij willen de internationale criminele wereld in kaart te brengen door per deel de onderwereld van een wereldstad- of plaats te beschrijven, vertrekkend van een waar gebeurd verhaal. Deze verhalen worden geschreven door lokale misdaadjournalisten die het wel en wee van de criminaliteit in hun stad door en door kennen. De Nederlandse en Japanse onderwereld kwamen al aan bod in de eerste twee delen van ‘De wereld van de misdaad’ zoals de serie genoemd is. De laatste Godfather verscheen in het najaar van 2010 en is het derde boek, geschreven door Reg McKay.
Deze in 2009 aan kanker overleden Schotse auteur heeft met De laatste Godfather een verdienstelijk boek geschreven over de Godfather van de Schotse georganiseerde misdaad: Arthur Thompson (geboren in 1931). Plaats van actie is voornamelijk Glasgow, maar verplaatst zich ook enkele keren naar London. Thompson – telg uit een nest van fatsoenlijke arbeiders – groeide op tijdens de oorlogsjaren. In die jaren bloeide de misdaad in Glasgow glorieus en had de jonge Thompson vele voorbeelden die hij als helden zag. Al op jonge leeftijd betrad hij het criminele wereldje van Glasgow. Hij werkte als bewaker/uitsmijter bij bordelen en pubs, werd een volleerd afperser en inde vorderingen in opdracht van geldschieters. Hij sloot vriendschappen en kreeg vijanden. Zijn harde werken en kennis van zaken viel ook bij de grote gangsters van die tijd op, die hem opnamen in hun netwerk. Zo kreeg Big Arthur nieuwe contacten en vormde hij allianties welke hem verder dan Glasgow brachten. Daarna nam Thompsons carrière een hoge vlucht. Hij raakte bevriend met Mendel Morris, de rijkste en machtigste man van Glasgow. Samen met hem en zijn maten Teddy Martin en Paddy Meehan bouwde hij langzaam maar zeker een crimineel imperium op, waarin ook de opkomst van heroïne een belangrijke schakel vormde. Later nam ‘Fatboy’, een bijnaam voor zijn eveneens criminele zoon, het drugsgedeelte over. Zoals veel gangsters in die tijd, had de Godfather een hekel aan de gevangenis. Om uit handen van justitie te blijven, maakte Thompson veelvuldig – en doorgaans met succes – gebruik van de diensten van Joe Beltrami, een jonge advocaat die verbaal zeer begaafd was. Voor de zekerheid sloot Thompson ook dealtjes met een paar agenten van het korps Glasgow en was hij jarenlang informant van de geheime dienst MI5.
McKay heeft het boek chronologisch opgebouwd. Hij gaat daarbij dieper in op de opbouw van de Schotse maffia en haar verschillende activiteiten: afpersing, drugs en beleggingen. Voor Thompson was maar één ding belangrijk: geld. Met de jaren werd hij evenwel steeds zwakker en zijn macht nam af. Veel vijanden wilden hem omleggen, maar uiteindelijk bezweek hij in 1993 aan een hartinfarct. Arthur Thompson was de laatste Godfather.
De laatste Godfather is een spannende biografie in de vorm van een goed geschreven thriller. Een uiteenzetting over de levensgeschiedenis van de beruchtste crimineel van Schotland en daarbuiten. Het gevaar dat bij een biografie op de loer ligt is dat het verhaal te veel uitgemolken wordt. Helaas gebeurt dit hier ook. De louche praktijken van Thompson worden tot in de kleinste details beschreven en de introductie van een overvloed aan personages maakt het soms wat langdradig. Ik heb het idee dat de auteur geen enkel persoon uit het leven van Thompson wilde overslaan en ze dus allemaal een plek in het boek heeft gegeven. Zonde, want het doet wel wat af aan het verhaal. Wel worden boeiende anekdotes verteld aan de hand van een aantal interessante scènes.
Verder laat de auteur zien dat hij verstand heeft van de Schotse onderwereld. Als een ware gids in het leven van Arthur Thompson leidt hij de lezer doorheen de zwartgeblakerde achterstandsbuurten van Glasgow, en schotelt hij de meest harde, kille criminelen voor die er met hun duistere misdrijven tot het leven van alledag behoorden.
De laatste Godfather is geen klassieke thriller. Het indrukwekkende verhaal over Arthur Thompson, zijn gruwelijk sluwe praktijken, de gortdroge humor en een aantal interessante feiten ten spijt, is De laatste Godfather geen ‘must read’ geworden, maar gewoon een boeiend boek om te lezen.