Toen ik vorig jaar in Taiwan was kocht ik The Fame Game voor ongeveer één euro. De redenen? Er was één, een uitverkoop (of beter gezegd, een léégverkoop) en was twéé, dit boek door Blossom Books uitgegeven. Ik heb dan wel de Engelse versie, maar nog steeds: Blossom Books.

Na meer dan een halfjaar besloot ik om dit boek maar te gaan lezen. De cover sprak mij aan, maar ik wist van tevoren al dat dit boek niet mijn stijl was. Want ik heb echt geen interesse in Hollywood.

Die desinteresse is ook gebleken uit mijn uiteindelijke cijfer. Superslecht is The Fame Game niet, maar ik houd gewoon niet van dit soort verhalen, wat uiteindelijk mijn cijfer sterk heeft beïnvloedt.

En daarom ben ik niet de juiste persoon om dit boek wel of niet aan te raden. Voor fans van Lauren Conrad raad ik dit boek in ieder geval aan, puur omdat fans altijd boeken willen van de persoon waar ze fan van zijn.

Lauren Conrad kende ik niet (en nu nog steeds niet, alleen als schrijfster, maar ik weet dat ze dat eerst niet was) en Hollywood-verhalen waren (en zijn) niet mijn soort boeken, dus ik heb ook geen redenen om verder te gaan met deze serie.

Ben ik teleurgesteld? Nee. Ik wist al dat ik het stom zou vinden. Waarom ik The Fame Game toch las? Ik had niets te lezen.

(Eerder verschenen op debookgeek.blogspot.nl)