Alex Kava is vooral bekend door de spannende verhalen die zij schrijft met Maggie ODell in de hoofdrol. Na zes boeken met Maggie en de uitspraak dat ze moeilijk afstand kan nemen van haar karakters heeft ze het toch gedurfd om haar even in de wachtkamer te zetten. Of Maggie daar lang moet blijven is twijfelachtig. Na een aantal paginas zonder haar, ga je haar echt missen.
Wetenschappelijk medewerker Sabrina Galloway werkt bij Eco Energy, omdat ze dan dicht in de buurt kan zijn van haar zieke vader. Haar baas, Dwight Lansik wordt plotseling vermist en Sabrina moet van directeur William Sidel de rondleiding verzorgen van Senator John Quincy Allen. Op het spel staat een lucratief contract voor levering van brandstof aan het Amerikaanse leger ter waarde van 114 miljoen dollar. Landen uit het midden oosten zien dat niet zo zitten en stellen alles in het werk om dit contract niet door te laten gaan. Senator Allen wil met deze milieuvriendelijke daad een gooi doen naar het presidentschap. De brandstof wordt namelijk verkregen van resten van kippenslachterijen. Volop aanleiding om allerlei partijen hun belangen te laten verdedigen, goedschiks of desnoods kwaadschiks.
Alex Kava is bekend geworden vanwege haar complete verhalen. Spannend, strak geschreven en altijd met onverwachte wendingen. Met Sluipend gif is ze een beetje gaan dwalen. Ze introduceert een groot aantal personages die moeilijk te plaatsen zijn en van wie de waarde voor het verhaal niet altijd duidelijk is. Bovendien hebben een aantal van hen zon kleine rol, dat de lezer goed moet nadenken wanneer iemand elders in het verhaal opnieuw zijn intrede doet. Toch is dit verhaal goed en ook spannend. Maar zoals eerder gezegd, niet strak vanwege de vele personages, soms met een dubieuze rol. Bij de laatste pagina kom je erachter dat een aantal verhaallijntjes niet is opgelost maar blijft zweven. Fraai is anders.
Verder moet uitgever Mirabooks zich schamen voor de slordige redactie van het boek. Het aantal fouten is overvloedig: woorden zijn verkeerd gespeld, voorzetsels zijn verkeerd gebruikt, woorden zijn vergeten, de zinsopbouw is soms kreupel, etc.etc. Jammer, want dit was beslist niet nodig geweest.