Je hebt van die boeken, waarvan je het niet weet maar die perfect bij het moment passen. Dat had ik met dit boek, dit was precies het verhaal waar ik zin in had, wat ik nodig had.

De boeken van Sophie Kinsella zorgen altijd voor een glimlach op mijn gezicht. Ze zorgen voor een goed gevoel, zijn grappig, schattig romantisch en vlot te lezen. Er was wel een moment dat ik dacht, dit ga ik niet meer verder lezen, dit gaat alleen maar over wraak. Toch kun je het niet wegleggen.

Later bleek het ook om meer te draaien. In het boek volg je Katie, die alles overheeft voor een perfect leven in London, maar dan wordt ze zomaar uit het niks ontslagen en stort haar leven in. Ze heeft geen andere keuze dan terug te keren naar haar boerenleven, waar ze haar vader helpt met het opzetten van een glamping. Maar wie blijkt daar een gast te zijn? Haar oude bazin.

Ik begreep Katie niet altijd even goed. Ik snapte echt niet dat ze zoveel verzweeg voor haar familie en vrienden, om maar dat “perfecte” beeld te blijven houden. Wel hield ik van haar strijdvaardigheid en haar gevoel voor onrecht. Ook vond ik het leuk dat dit boek zit afspeelt in de reclamewereld, waar ik later ook hoop te werken. Dit boek laat zien dat niemands leven perfect is. Soms denk je dat iemand het perfecte leven heeft, maar ook die persoon heeft mooie en slechte momenten.

Dat vind ik ook zo leuk aan lezen, je kunt het leven door de ogen van iemand anders mee maken, je krijgt er een andere kijk door op de wereld, natuurlijk is dit niet altijd even realistisch.