Een eerste kennismaking met een Zweedse literaire thriller.
Een echte thriller vind ik het overigens niet; het is meer een roman. De droge, soms Engelse humor, is zeer vermakelijk. De schrijfstijl is vlot maar soms wat traag en de dialogen wat simpel hier en daar.

In het boek maken wij kennis met de familie Hermansson; vader, moeder, twee dochters met man en kind(eren) en een alleenstaande zoon. Zij komen bij elkaar bij de (groot)ouders voor een familiefeest; een happening waar niemand echt zin in lijkt te hebben. De familiebanden zijn niet direct warm, hecht of liefdevol te noemen... De voorstelronde van alle personages is uitgebreid en soms wat aan de trage kant.

Rondom het feest is er sprake van een tweetal ‘verdwijningen’ en aan inspecteur Barbarotti de taak om deze verdwijningen tot de bodem uit te zoeken.

Jammer dat de misdaden, achtergronden en ontknopingen soms wat worden afgeraffeld. Aan bijzaken wordt soms meer aandacht geschonken; details die ik graag had willen lezen werden niet gegeven. Een gemiste kans want het verhaal had veel meer potentie. Het einde van het boek vond ik wat teleurstellend; net of de auteur een beperkt aantal pagina’s had gekregen en deze ‘op’ waren.

Het boek krijgt van mij drie sterren, eigenlijk 3,5 maar dat kan niet en vier vind ik dan weer net te veel.