Asielzoekers in België, kan het nog actueler dan vandaag.
Dit boekje is geschreven voordat de Syriëgolf België aandeed, het is van 2003.

Het verhaal begint bij een fotograaf die een foto maakt van een aan honger stervend jongetje, wat hij mist voor de perfecte foto is de vlieg.
Nadien komt dezelfde fotograaf als asielzoeker in België, in het centrum van Arendonk, dat naast mijn woonplaats ligt. Dagelijks zie ik zelf 's morgens asielzoeker met de bus van het centrum komen die naar Brussel moeten voor hun papieren.
In het asielzoekerscentrum is het winter en iedereen brengt zijn dagen in verveling door. Er is niets te doen behalve misschien de taal leren van een land waar je toch weer uitgeschopt wordt. Zinloos dus. Er zijn veel vechtpartijen en irritaties.

Er zijn verschillende manieren om het centrum te verlaten. Je asielaanvraag kan positief beantwoord worden, maar dan moet je echt een heel goede reden hebben om niet terug naar je land te kunnen. Het kan negatief beantwoord worden en dan krijg je en bevelschrift om het grondgebied te verlaten. Wat uiteraard niemand doet, dat zijn de mensen die in de illegaliteit verdwijnen.
Er zijn er ook die proberen zichzelf gek te laten verklaren, dan kan je om gezondheidsredenen niet uitgezet worden, je komt dan wel tussen psychiatrische patienten terecht.
Maar waar iedereen van droomt is de oversteek naar Engeland in een container. Alleen is het in de winter wel te koud in een container. Bovendien kan je er stikken door zuurstofgebrek, of je komt helemaal ergens anders aan dan je had gepland.

Het boek eindigt met een andere fotograaf die een foto van de eerste probeert te maken, maar de man werkt niet echt mee. Deze keer is er wel een vlieg van de partij.

Kort boekje, sarcastisch, humoristisch.

#hrc2016
Dit boekje voldoet perfect aan de reading challenge Een boek dat je in een avond uit hebt.