Dan Brown is een meester in het schrijven van pageturners. Zijn fictieve verhalen worden verteld tegen een herkenbaar en realistisch decor. Dit wordt opnieuw duidelijk na het lezen van Het Bernini Mysterie. Brown beheerst als geen ander de vaardigheid om zijn historisch onderzoek op voortreffelijke wijze te verwoorden. Hij weet ook als geen ander dat zijn boeken, ondanks het protest van de katholieke kerk, geschikt zijn voor verfilming.

In Het Bernini Mysterie  krijgt hoofdpersoon Robert Langdon een oproep van de directeur van CERN uit Zwitserland. Daar aangekomen wordt de Amerikaan geconfronteerd met een moord op wetenschapper Leonardo Vitra. Het brandmerk op het lichaam wijst uit dat de illuminati, een groepering die het rooms-katholicisme verafschuwt, de daders zijn. Tot overmaat van ramp is er een kleine, maar wel erg gevaarlijke hoeveelheid antimaterie gestolen met als doel een allesvernietigende ontploffing te laten plaatsvinden. Langdon vervolgt samen met de dochter van Vitra zijn weg naar Vaticaanstad. Aangezien de paus is overleden, wordt er die dag een conclaaf gehouden. De illuminati trekken gelijk hun plan. Hun handlanger ontvoert de vier kardinalen die de meeste kans maken als opvolger van de paus. Verder dreigt hij om het uur één kardinaal te doden.
Langdon weet wat hem te doen staat. Hij moet de moorden voorkomen en zorgen dat de antimaterie bijtijds wordt gevonden. Zijn grote historische kennis wordt op de proef gesteld maar het is de nalatenschap van een Italiaanse beeldhouwer die hem stapsgewijs verder helpt.

Het zijn ontegenzeggelijk smakelijke ingrediënten voor een origineel en spannend boek. De speurtocht door Rome en Vaticaanstad is zelfs voor de minder cultuurgebonden lezer een verademing. Het blijft een prestatie om een bulk aan historische feiten over te brengen zonder onoverzichtelijk te worden of in het saaie te vervallen. Met dat in het achterhoofd doet Dan Brown waar hij het beste in is: de lezer mee laten speuren in een mystieke wereld.

In zijn streven naar perfectie maakt Dan Brown helaas de fout door aan het einde van het boek de grens van het onwaarschijnlijke te passeren. De overlevingsdrang van met name de hoofdpersoon leidt soms tot absurde vlieg- en landingstaferelen. Je waant je even in de wereld van auteur Ian Fleming en dat kan nooit de bedoeling zijn. Toch blijkt ook hieruit de achterliggende gedachte tot verfilming, al mag het de pret niet drukken. Het boek is en blijft een onovertrefbaar staaltje van research en spanning.

Het is zeer de vraag of er binnen korte tijd een schrijver komt die zich niet alleen waagt aan Browns concept, maar die ook zijn niveau evenaart of zelfs overtreft. Het is overigens minstens zo de vraag of de schrijver hier zelf aan kan voldoen.