Elizabeth Foley en Beth Coates werken beide als redacteur in Londen. Samen publiceerden zij eerder Homework for Grown-Ups en Shakespeare for Grown-Ups. Wat zou Cleopatra doen? is hun eerste titel die in het Nederlands werd vertaald. De auteurs hebben lessen getrokken uit de levens van 50 bijzondere en veelal omstreden vrouwen en deze levenslessen in dit boek gebundeld, waarmee ze de lezer hopen te inspireren. De illustraties van de vrouwen zijn gemaakt door Bijou Karman.  

Er is een mooie selectie gemaakt van diverse bekende en minder bekende vrouwen afkomstig uit verschillende landen en tijdperken. Zo passeren de levenslessen van auteur Agatha Christie, burgerrechtenactiviste Rosa Parks, modeontwerpster Coco Chanel en koningin Cleopatra de revue, maar ook de levenslessen van de Nederlandse vrouwen als Annie M.G. Schmidt, Aletta Jacobs, Kenau Simonsdochter Hasselaer en Maria Reigersberg, komen aan bod.  

Per vrouw wordt kort inzicht gegeven in het leven dat zij leidde en welke les Foley en Coates daaruit hebben weten te trekken. In sommige gevallen lijken de levenslessen wat vergezocht. Desondanks is het interessant om meer te weten te komen over deze bijzondere vrouwen en hetgeen waarvoor zij zich hebben ingezet. Echter wordt aan iedere vrouw gemiddeld slechts 3 `a 4 pagina’s besteed en de informatie blijft dan ook beperkt. Voor wie verder wil lezen, is achterin het boek een bronnenlijst opgenomen.  

De levenslessen worden getrokken uit de levens van vrouwen die leefden van 2300 voor Christus tot en met 2011. Het is dan ook spijtig dat de levenslessen niet op chronologische volgorde, maar in willekeurige volgorde zijn opgenomen. Hierdoor spring je als lezer van de ene naar de andere periode, terwijl het juist interessant zou zijn om de ontwikkeling van de tijdsgeest en de bijbehorende rol, rechten en levenslessen van vrouwen door de eeuwen heen te kunnen zien. Desondanks stipt het boek belangrijke en nog steeds actuele onderwerpen aan, zoals sekse-ongelijkheid, vrouwenrechten, seksualiteit, balans tussen werk en privé en schoonheidsidealen, waarbij steeds sprake is van een feministische insteek.  

De schrijfstijl van het boek is bijzonder te noemen. Er wordt veel gebruik gemaakt van modewoorden en -termen, zoals ‘bestie’, ‘coole gast’ en ‘FOMO’. Daarnaast wordt er rijkelijk met Engelse woorden gestrooid en zijn er vrij veel verwijzingen naar sociale media in het boek opgenomen. De toon van het boek is wat cynisch en grof taalgebruik wordt niet geschuwd. De namen van de vrouwen worden veelal afgekort of verbasterd.  

Het idee achter Wat zou Cleopatra doen? is mooi en het is interessant om meer te weten te komen over een aantal bijzondere vrouwen uit de wereldgeschiedenis, echter is de uitwerking minder succesvol. Het boek mist wat diepgang en de bijzondere schrijfstijl zal niet iedereen aanspreken.