Het is het eerste boek dat ik heb gelezen van Ellen Gerretzen, maar dit is het derde boek dat ze heeft uitgegeven. Dit vormt geen probleem, want de boeken zijn afzonderlijk te lezen.

De cover is donker, net zoals het merendeel van de thrillers. Er staat een persoon in een donkere, kille kelder. Wat is het verband met het verhaal? De achternaam van Ellen is afgekort naar G., dit vonden Ellen en de uitgeverij een beetje mysterieus.

Het verhaal begint in Spanje. Wolfgang is aan het genieten van zijn pensioen. Alles loopt op wieltjes totdat hij een krant onder ogen krijgt. De krant bericht over enkele moorden in Berlijn. De speurneus van Wolfgang komt weer naar boven en hij vertrekt terug naar Berlijn. Eerst begint hij als privédetective in opdracht van Gitta, een vriendin, nadien vraagt de Chef van de Landeskriminalamt aan Wolfgang om eventjes terug te keren om de zaak van de moorden op te lossen. Hij neemt deze zaak aan en werkt terug samen met zijn oude collega's. Maar de zaak lijkt complexer te zijn dan gedacht. Het leven van Wolfgang staat op het spel en daarnaast krijgt hij ook verontrustend nieuws van Julia.

Vooraan in het boek staat een eenvoudig plannetje van zowel Berlijn als Lissabon. Dit zijn de twee plaatsen waar Wolfgang komt betreffende de moordzaak. Dit is voor visuele lezers een groot pluspunt.

Het boek wordt afgewisseld door korte en iets langere hoofdstukken. Maar echt erg is dit niet, want het leest echt wel vlot. Ellen heeft een vlotte schrijfstijl, dialogen en beschrijvingen afwisselend. Wat ook enorm opvalt, is het ineenvloeien van de geschiedenis van Wolfgang in dit verhaal. Je hoeft de 2 voorgaande boeken totaal niet gelezen te hebben om dit boek te volgen. Ellen heeft dit mooi geïntegreerd in het boek. De belangrijkste elementen komen aan bod en diegenen die de 2 voorgaande boeken al gelezen hebben, hebben een mooie flashback.

Daarnaast zet Ellen de lezer ook af en toe op het verkeerde been. Ik ben er met mijn twee voeten ingetrapt, net als Wolfgang eigenlijk. Het einde is ook wel verrassend te noemen. De moord is wel ingenieus te noemen. Hoe je daar op kunt komen?! ;-)

Kortom, een leuke thriller. Het is wel een dikke klepper, zo'n 452 pagina's, maar het leest wel enorm vlot. Het verhaal heeft telkens mijn aandacht vast gehouden.