De auteur, zelf al op leeftijd, gaat met zijn bijna honderdjarige moeder en met zizhzelf de strijd aan om haar tot aan haar onverbiddelijke dood te verzorgen. Tegelijk probeert hij haar geheimen te ontfutselen: wat bewaart ze in een altijd gesloten reiskist, haar kilo's zware tas, in de afgesloten kasten op haar kamer in een verzorgingstehuis? Wat heeft ze meegemaakt tijdens haar verblijf in het gekoloniseerde Indië voor en na WOII, tijdens haar twee huwelijken met Indische mannen, van wie de een werd onthoofd en de ander, zijn biologische vader, een tiran in huis was? Waarom heeft zijn moeder hem nooit in bescherming genomen?
Het wederzijdse gevecht van afstoting en aantrekking, van strijd om het prijsgeven van de waarheid en erkennen van eigen zwaktes levert een beklemmende inkijk in een gezinsrelatie die beide personen, de verteller/schrijver en de moeder, liever niet hadden gewild, maar met alle tegenzin en afschuw moesten aanvaarden.