Vanaf de eerste bladzijde is "POGINGEN OM IETS VAN HET LEVEN TE MAKEN" een boek dat verbaast. De manier waarop Hendrik Groen de belevenissen in het bejaardenhuis beschrijft is zo levensecht dat ik het een autobiografie op zichzelf vind. Alles komt aan bod; de dagelijkse gang van zaken, de ziekte, het (kleine en grote) verdriet maar ook de humor. De aanslagen op het aquarium, de oprichting van de club Oud maar Niet Dood, de aanschaf en gebruik van de scootmobiel. De aanvaringen met directrice en Raad van Bestuur zijn op zich al een soap. Werkelijk van de eerste tot en met de laatste bladzijde genoten van dit boek. Volgens mij kan er gemakkelijk een televisie-serie van gemaakt worden. Alle bewoners, personeel e.d. die aan bod komen kunnen -met de goede casting- volledig tot hun recht komen. Zeer herkenbaar omdat ik als onbetaald vrijwilliger binnen een dergelijke zorginstelling 32 uur per week actief ben. Voor mij is het een meer dan geslaagd debuut van Hendrik Groen, wie zich achter deze naam mag verbergen. Absoluut een aanrader.