Mijn eerste boek van deze schrijfster. Had me al diverse malen voor genomen om de boeken van Anja Feliers te gaan lezen, maar op de één of andere manier was het er niet van gekomen. Ben blij dat ik nu prettig gedwongen werd “was één van de 100 gelukkige die waren uitgeloot door uitgeverij Lannoo” om dit boek te gaan lezen. Was dan ook erg nieuwsgierig naar haar manier van schrijven, zeker na het lezen van het inleidende stukje op de omslag.

Door diverse voorgaande lezers werd aangegeven dat je het op zich zelf staand goed kan lezen. Had zelf toch het idee dat ik beter eerst enkele voorgaande delen gelezen moest hebben, vooral tot ongeveer halverwege het verhaal was het moeilijk alle personen die werden genoemd – naast Kathleen werden o.a. Sylvie, Marianne, Josje, Elisa, Eva, Julia, Lennart, Marcus, Gerard en ik zal waarschijnlijk nog enkele personen vergeten – waar één of meerdere hoofdstukken aan werden gewijd, raakte ik hierbij toch even de draad ‘Kwijt’.

Hierdoor ontstond voor mij toch het idee dat het wellicht beter zou zijn de voorgaande delen eerder te lezen alvorens dit 6e deel te lezen. Had ook nog niet echt geen thriller idee/gevoel hierbij, dit werd in de resterende helft toch goed gemaakt doordat er diverse wendingen en situatie werden omschreven die het verhaal toch nog de nodige spanning gaven. Heb dan ook het resterende gedeelte van het boek met plezier uitgelezen.

Ben na het lezen van dit boek toch nieuwsgierig geworden naar de voorgaande delen en zal deze in de toekomst ook zeker gaan lezen. En na het lezen van de voorgaande delen wil zal ik toch weer dit boek lezen, wellicht dat mijn oordeel op het eerste gedeelte van dit boek dan herzien zal worden?