Ooit zag ik op tv de film “Serendipity”, waarin twee mensen elkaar ontmoeten in een winkelcentrum. Het klikt direct “toeval? Het lot? Karma”. De vrouwelijke hoofdrolspeelster geloofd pas in het lot als ze elkaar opnieuw zullen ontmoeten. Ze schrijft haar telefoonnummer in een boek en gooit het weg. Als de mannelijke hoofdrolspeler het boek weer in handen zal krijgen, zal het lot voor hun hebben besloten.
Dit gegeven kwam gelijk in me op bij het lezen van dit boek.
Tristan heeft een relatie met Clarissa, maar zij wil ook zeker weten dat het lot heeft besloten dat ze bij elkaar moeten blijven. Zij besluit te vertrekken, als ze elkaar weer tegen zullen komen, dan zal het goed zijn. (En daar houden verder ook alle vergelijkingen met die film op).

Tristan heeft ermee ingestemd met het plan, maar is er niet gelukkig mee. Eerst blijft hij maanden thuis, in de hoop dat ze terug zal komen, maar daarna neemt hij een baan aan als decorbouwer van een toerende popgroep. Op zijn reis ontmoet hij diverse personen en praat met hen over Het Lot, Clarissa en het leven. Hij praat met compleet vreemden in de metro, met taxichauffeurs die onbeschaamd eerlijk de waarheid durven zeggen, en hij ontmoet mensen waarbij hij korter of langer verblijft.

"Wat als ik haar niet terugvindt?
"Wat als je haar wél terugvindt?"
"Omdat ik nooit terug kan keren naar hoe het was. Het zal altijd anders zijn."

Het levert mooie gesprekken op over het leven. Tristan is op de vlucht voor iets, langzaam wordt duidelijk voor wat. Uiteindelijk moet Tristan onder ogen zien wat er is gebeurd en dat niet elke vraag een antwoord heeft.

"Hier in al mijn eenzaamheid, heers ik over mijn verliezen, Nooit heb ik meer geleefd, meer uitgekeken naar alles wat ik nog kwijt zal raken. Tot ik helemaal alleen, in de steek gelaten door iedereen die me zou beschermen, schaakmat sta en de essentie proef. En opeens besef: daar draait het om. Ik snap het helemaal. Daar draait het om."

Het boek is niet heel dik, maar zit vol prachtige zinnen die het overdenken waard zijn. Het is mooi om te zien dat de mensen het toch vaak goed met elkaar voor hebben.