Ontzettend knap hoe deze jonge debutante al laat zien dat zij een volstrekt eigen stijl heeft en daarmee een boek heeft geschreven dat zich moeilijk laat vergelijken met andere werken. Een holle frase als 'best goed voor een debuut' zegt in dit geval niet zoveel, want zij laat nu al een zelfverzekerde eigen stem horen die staat als een huis en ook veelbelovend is voor de kwaliteit van toekomstig werk.

Achterland weet treffend de spanning invoelbaar te maken van een dochter die zich moet ontplooien tegenover een perfectionistische moeder. Daarbij heeft de schrijfster het lef om niet een chronologisch en coherent plot neer te zetten om die ontwikkeling mee te beschrijven, maar zij laat daarbij verschillende tijden door elkaar heen te lopen waarmee ze een complex psychologisch web schetst van associaties en gedachtesprongen. Het is alsof de lezer mee wordt genomen in de psychologische verwerking van een jeugd. Wel hoop ik dat zij in toekomstig werk leert iets meer aan de fantasie van de lezer over te laten en daarbij niet meer verzandt in te uitleggerige gedachtestromen en te opzichtige parallellen. Dat gezegd hebbende, Achterland is een hele fijne introductie met een talentvolle nieuwe stem en ik denk dat je maar beter alvast aanhaakt voordat zij de Nederlandse literatuur daadwerkelijk verovert met haar eigen stijl.