Het fictiedebuut van Joost van Driel sprak me erg aan, met een titel als 'In het museum' en de belofte dat mijn lievelingsmuseum een grote rol speelde...dit kan niet mis gaan, dacht ik.
Het boek zelf klein van formaat en vrij dun. En met de quote aan de binnenzijde van de voorflap 'Een klein, ingetogen verhaal, groots in gevoel en verbeelding' van Jan Vantoortelboom, is de toon al direct gezet.
De cover is mooi, maar pas prachtig eens je het boek uitgelezen hebt! Er zijn door Sabine Clement zoveel elementen in die cover verwerkt uit het boek. Elke penstreek is bedacht om het verhaal beter weer te geven. Jammer dat je als lezer daar na het lezen vaak niet meer op terugkomt. Ik betrap mezelf er in ieder geval op dat ik vaak een cover bekijk bij het kopen van een boek, of bij het starten met lezen. Maar na die tijd gaat het boek in de kast, en 'thats it!'. In dit geval wil ik dus elke lezer adviseren om ook na het lezen te cover nog een keer volledig in je op te nemen, en je zal verbaasd staan!
Het verhaal gaat over David Schijndels, en zijn innerlijke gevecht om met zijn ouders om te gaan. Het natuurwetenschappelijk museum wordt zijn vluchtplaats, waar hij alles voor zichzelf op een rijtje kan zetten.
De weinige personages worden goed weergegeven. En vooral de onderlinge verhoudingen worden goed voelbaar tussen de regels door.
Veel van wat er geschreven staat, is suggestief en het wordt overgelaten aan de eigen interpretatie van de lezer om er iets mee te doen.
De schrijfstijl is erg prettig en wisselt tussen korte, duidelijke zinnen en langere, dromerige, beschrijvingen. Mede hierdoor worden de karakters van de personages vormgegeven. Het boek leest erg vlot en vraagt er ook om nog een keer gelezen te worden, maar dan rustiger, bewuster.
Dit is een verhaal met veel metaforen, een combinatie van werkelijkheid en fantasie, een verhaal dat je meeneemt naar de wereld van een kind. Een kind dat graag wil vluchten naar een andere werkelijkheid.
De eerste zin, 'Nooit had David Schijndels durven hopen dat hij in een dinosaurus zou veranderen', typeert het boek. En na deze zin laat het verhaal je niet meer los.