Hij is nog maar een jonge jongen en staat er al jaren alleen voor. Bennosuke is zoon van een groot samoerai en heeft dan ook veel aanzien van zijn dorpsgenoten. De jongen woont helemaal alleen want zijn vader is sinds het overlijden van zijn moeder vertrokken en al jaren weg. Bennosuke brengt de dagen door in eenzaamheid en de zorg voor het samoeraischild van zijn vader. Traditie, trots en familie-eer staan hoog in het vaandel, iets wat hij op jonge leeftijd al goed in de gaten heeft. Bennosuke heeft het niet gemakkelijk, hij wordt door de status van zijn familie zowel geëerd als gevreesd en dat vergroot zijn isolement alleen maar. Hij heeft een groot doel voor ogen want hij wil net als zijn vader een groot strijder worden en de familie daarmee eren. Japan is een land dat vele clans kent en wanneer Bennosuke op een zeldzaam moment een verkeerde inschatting maakt heeft dat verregaande gevolgen. Hij gaat een tijd tegemoet waarin hij zichzelf samoeraiwaardig zal moeten gedragen maar dat kan hij gezien zijn leeftijd nog bij lange na niet. Het ontbreekt hem aan kracht en kennis, hij beheerst de gedragscodes van de samoerai bij lange na nog niet allemaal. Zal die summiere kennis voldoende zijn om zich uit deze benarde situatie te redden?

Levensecht en waanzinnig mooi beschreven. Dat is in het kort de meest treffende omschrijving om dit boek te waarderen. Bennosuke is nog maar een jochie waar je het oprecht mee te doen hebt, en de situaties waarin hij terecht komt spelen zich recht voor je neus af. Alsof je naar een film zit te kijken. Vanaf het begin groeit het verhaal, net als de jongen, in de richting van een groter geheel. Heel gestaag en zonder een moment te vervelen bouwt het verhaal zich op en leer je zowel de gewoontes als de personages beter kennen. Hierdoor krijg je echt binding met zowel het verhaal als met de personen, en die zijn er best wel een aantal. In het begin is het even wennen om de Japanse namen uit elkaar te houden en in het juiste positie te plaatsen. Wie er bij welke clan hoort en welke de goede en welke de slechten zijn. Ze lijken qua namen of functies soms ook best wel op elkaar. Maar eenmaal wat verder in het verhaal, en met de namen op een vel papier, is dat geen enkel obstakel meer en leest het verhaal heerlijk weg. Je bent gewend aan de personages en de rolverdeling en dan blijf je lezen, het is zo ontzettend fascinerend en het verhaal laat je gewoon niet meer los. Je wilt gewoon weten hoe het verder gaat met het jochie, want feitelijk gezien is hij dat nog. Helemaal alleen op de vlucht, bang en voornamelijk op zichzelf aangewezen. Zijn leerschool is voornamelijk gericht om geen angst te tonen en tradities voorrang te geven op alles, zelfs wanneer dat inhoudt dat de dood daarop volgt. Bennosuke heeft een boeiende en vooral gevaarlijke uitdaging in het vooruitzicht.

David Kirk is duidelijk een kenner en heeft zich tot in de uiterste details verdiept in de 17e -eeuwse tradities van de samoerai. Akelig precies in zijn scenes, waar het kippenvel je bekruipt als een samoerai op het slagveld. Een specifieke scene waarin zojuist een veldslag heeft plaatsgevonden en een jonge strijder seppuku (traditionele zelfdoding) moet uitvoeren om de eer van zijn voorouders in stand te houden is een van de vele indrukwekkende momenten in het boek. Het verhaal staat bol van verbazingwekkende en onvoorstelbare situaties. Grote veldslagen met strijders die elkaar beestachtig afslachten om daarna de verliezende partij in alle rust het geheel ‘af te ronden’ zoals het hoort volgens de wetten van de Samoerai, geheel volgens traditionele wijze. Bizar. Doch er is geen moment dat je twijfelt aan de authenticiteit hiervan en dat is te danken aan de schrijfstijl en sfeerbeschrijvingen van David Kirk. Het is haast onmogelijk dit boek recht te doen door middel van een recensie. Alles wat je zegt is feitelijk een spoiler en zal het leesgenot beïnvloeden. Een levensechte historische thriller over de samoerai…meesterlijk tot leven gebracht door David Kirk!

5 dikke sterren voor dit eerste deel!