Het boek heeft twee verhaallijnen die bij elkaar komen. Het geeft, ondanks dat er geen hoofdstukken zijn, een mooi verloop.
Even heb ik gedacht: ik lees niet verder omdat de stijl me irriteerde. Zinnen als 'doet er niet toe' en 'haha wat ben ik toch leuk' gingen nogal tegenstaan. Uiteindelijk doorgelezen omdat het verhaal toch boeide. Het verhaal maakt heel duidelijk dat ieder mens dat op transport naar een kamp moet, een heel leven heeft geleefd en niet alleen het nummer is dat het uiteindelijk krijgt.