Dit boek had mij aangetrokken door de positieve recensies die ik heren der tegen kwam. Maar ik had me het boek spannender voorgesteld dan het uiteindelijk bleek. Het is meer, zoals iemand hier ook al schreef, meer een whydunit dan een whodunnit. Nu kunnen whydunnit’s net zo boeiend zijn als whodunnit’s, maar dat vond ik hier er niet helemaal uitkomen. Door de keuze van wisselend vertelperspectief ontbreekt de samenhang en leef je ook niet zo mee met de ontdekkingen die uiteindelijk leiden tot het oplossen van de waarom-vraag. Ik denk dat als het een speurtocht van 1 hoofdpersoon was geweest die tijdens de zoektocht zijn eigen overtuigingen en ideeën had moeten bijstellen, het centrale thema van de onbetrouwbaarheid van het geheugen en de waarde van overtuigen beter uit de verf was gekomen.