Dit is geen boek dat snel leest. Ik heb het dan ook in gedeeltes gelezen (en dus twee keer moeten verlengen in de bieb). Aan het taalgebruik moest ik erg wennen. Dat kwam op mij soms omslachtig en hoogdravend over. Vooral de heftige discussies tussen Naphta en Settembrini kon ik soms echt niet meer volgen.
Vermakelijk hoe de patienten in het sanatorium worden beschreven en zich bezig houden met vaak onbenullige spelletjes en conversaties. De wisselende jaargetijden worden mooi beschreven. Totdat de eerste wereldoorlog uitbreekt leven de patienten in het sanatorium bijna geïsoleerd van de buitenwereld.
Of ik dit boek nog een tweede keer ga lezen? Wie weet!!!