Zwaartekracht is een indrukwekkend verhaal, welke een inzicht geeft in hoe het is om in de knoop te zitten met jezelf. Een verhaal vol filosofische teksten, die je zelf ook stof tot nadenken geven. Ik heb genoten!

Ik moet eerlijk zeggen dat ik in het begin van het boek een beetje mijn vraagtekens had bij het verhaal. Een eersteklasser die echt een obsessie krijgt voor haar filosofie docent? Omdat ze een eersteklasser was, dacht ik dat ze een jaar of 13 was. Verliefd worden op die leeftijd is normaal, maar ik vond het toch een beetje vreemd. Gelukkig werd later uitgelegd dat je bij het Noorse scholensysteem, je pas rond je 16e naar de middelbare school gaat. Toen werd alles een stuk logischer.

Ik zei al dat Maren een obsessie had met haar filosofieleraar. En met obsessie bedoel ik dan ook écht een Obsessie, met de hoofdletter O. Ik weet dat wanneer je verliefd bent, je tot veel dingen in staat bent te doen om diegene voor je te winnen, maar Maren heeft dat nog net een stapje verder gedaan. Catfishen en stalken vond ze geen probleem, en dat vond ik eigenlijk ook wel interessant om te lezen.

Ik kreeg namelijk heel erg het gevoel dat Maren echt op zoek was naar zichzelf en niet wist hoe ze met haar situatie om moest gaan. In haar hoofd was het constant een storm van gedachten. Ze voelde zich door niemand begrepen, behalve door Ole. Daardoor was hij zo speciaal voor haar. Hij dacht hetzelfde. Maar toen ze Lila was, haar tweede identiteit die ze aangemaakt had zodat ze in contact met Ole kon komen, kon ze opeens zoveel meer doen. Het hele proces, van in de war zitten met jezelf, vond ik erg goed uitgewerkt. De chaos in haar hoofd werd onwijs goed beschreven. Hierdoor kreeg ik eigenlijk een soort van begrip voor haar, soms extreme, acties.

Verder vond ik het erg leuk dat dit boek zich afspeelde in Oslo. Mij lijkt het zelf onwijs leuk een keer op vakantie te gaan naar Scandinavië. Tijdens de kerstvakantie ga ik naar Stockholm in Zweden. Erg leuk om een beetje te kunnen proeven van het sfeertje daar.

Soms raakte ik echter wel een beetje de draad van het verhaal kwijt. Ik zocht een beetje naar een climax, maar die was toch niet zo extreem als wat ik verwacht had. Eigenlijk maakt dat het verhaal wel realistischer, maar ik had er stiekem iets meer van verwacht. Het einde van het verhaal heeft me, net als in Mislukt, wel echt aangenaam verrast!

Ook zaten er aardig wat filosofische vraagstukken in het boek verwerkt. Onder andere de vragen die tijdens de colleges van Ole gesteld werden. Het waren vragen waar je zelf ook over na kon gaan denken. Soms werden ze namelijk behandeld door de karakters zelf, maar andere keren werd hun mening in het midden gelaten. Zo kun je lekker zelf filosoferen tijdens het lezen, en dat brengt toch een soort extratje met het boek mee!

Uitgebreide recensie op mijn blog: https://readinge.wordpress.com/2016/11/12/recensie-zwaartekracht/