In Niemandsland maken we kennis met Tom Brandt, avonturier in hart en nieren. Hij houdt zich, onder de dekmantel van fotograaf voor National Geografic, bezig met spionageactiviteiten voor de MIVD en is niet voor een kleintje vervaard. Door zijn ontmoeting met gids Amber raakt hij geïnteresseerd in de in 1996 verongelukte Russische Toepolov. Hierbij kwamen 141 mensen om het leven. Als hij ter plekke de GPS-ontvanger van dit toestel vindt, is dit het begin van een spannend avontuur. Hiervoor had ik nog nooit werk van Frank van Zwol gelezen, maar dat is toch echt een gemis gebleken. Van Zwol kiest voor zijn boeken redelijk onherbergzame gebieden uit en reist en daar ook daadwerkelijk naar toe om research te doen. Zo ook voor dit boek: dat resulteert in een natuurgetrouwe beschrijving van de trektochten die Tom Brandt maakt. Google Maps is door mij veelvuldig gebruikt om zelf ook een idee van alle door Tom bezochte plaatsen te krijgen. Zijn schrijfstijl sprak me erg aan: mooie zinnen en bij tijd en wijle humoristisch. Hier schrijft een auteur met liefde voor de Nederlandse taal, denk ik zo. Maar ook de korte hoofdstukken, waardoor je heel snel toch nog even een hoofdstuk door wil lezen, bevielen me goed. De verweving fictie en waargebeurde feiten maakt dit boek bijzonder, zeker omdat de fictie zomaar echt gebeurd zou kunnen zijn. Ik ben door dit boek heel benieuwd geworden naar zijn eerdere boeken en niet minder naar het volgende boek, wat zich gezien het einde van dit verhaal vermoedelijk in IJsland gaat afspelen. De avonturen van Tom Brandt krijgen dus zeker een vervolg.