Het verhaal begint met een bijzonder spannend eerste hoofdstuk: Robert Hunter van de Los Angeles Robbery-Homicide afdeling krijgt een telefoontje van een seriemoordenaar. Deze heeft zijn partner Carlos te pakken. Robert gaat naar de aangewezen locatie waar hij Carlos vindt in een subtiel opgezette val.
Daarna gaan we enkele weken terug in de tijd Robert en zijn nieuwe jonge collega Carlos worden op een moordzaak gezet van een eens heel knappe blonde jongedame die door haar moordenaar levend is gevild. In de nek van de jonge vrouw zit een verse tatoeage van twee kruisen. Eentje rechtop, eentje omgekeerd. Robert krijgt een schok want hij dacht dat hij The Crucifix Killer twee jaar geleden samen met zijn toenmalige partner achter de tralies had gekregen. Helaas is zijn toenmalige partner Scott omgekomen toen zijn boot in brand vloog. De vrouw van die partner was Roberts enige nichtje.
De Crucifixkiller is een vlot en volgens de regels geschreven boek. Carter kan beslist lekker schrijven. Robert Hunter is echter helaas niet het soort hoofdpersoon geworden van wie je denkt: daar wil ik wel meer over lezen. De seriemoordenaar is uitstekend neergezet maar ja, die gaat ook maar één boek mee.
Toch heb ik plezier gehad bij het lezen van dit boek en ik hoop echt dat Chris Carter nog meer titels in voorbereiding heeft. Er is namelijk één ding dat hij heel goed kan: de aandacht van de lezer trekken én vasthouden.