Dit boek lijkt me nauwelijks te volgen als je de andere delen niet gelezen hebt. De terugverwijzingen als geheugen opfrisser halen dan flink de vaart uit het verhaal, die er toch al niet zo in zat. Ik was zelf na deel 1 wel aan het wat obstinate karakter van Frieda gewend. Ze slaat nu op de vlucht omdat ze van moord verdacht wordt en doet alleen maar dingen die zo onwaarschijnlijk zijn, dat ze er ook nog mee weg komt. Toch heb ik het met redelijk veel plezier gelezen. De manier waarop Frieda met kinderen omgaat is beslist verfrissend te noemen, en zo zit er nog meer, misschien onbedoelde, humor in het boek. Maar je kan niet spreken van een sterk plot.