Het is Huizen, anno 1906. Marrie bijna 18 jaar, woont nog thuis. Met 6 zusjes en een zwangere moeder. Het leven was hard, en het was in december erg koud. Nog een aantal dagen voor kerst. Vader was met iemand extra vis gaan vangen, daarvoor moest hij op het ijs. Want in de winter leefde ze op de pof gezien het visserijseizoen van april tot november liep. Dan waren het lange dagen en gleden de botters bij nacht en ontij de havens in. Maar in de winter liep dit heel anders.

Marrie en moeder wachtten op vader. Hij was nog niet thuis. Moeder zag bleek. En Marrie mocht niet helpen zoeken in het donker van moeder. Dan komt er een bericht: Vader is door het ijs gezakt en kon niet meer gered worden door zijn maatje. Als dan ook nog de baby van moeder dood ter wereld komt, is er veel verdriet. Maar het leven gaat door en er moet brood op de plank komen. Marrie gaat breiles geven aan een clubje meisjes. Ze heeft een oogje op Lammert, die dagelijks voorbij loopt en naar haar kijkt. Moeder moet er in het begin niets van hebben. Hij is een knecht op een vissersboot en neemt af en toe wat vis mee. Moeder gaat overstag.. en laat haar dochter Marrie met hem wandelen. Als Lammert op een dag weer vertrekt met de boot, heeft Marrie er geen goed gevoel over. Komt hij wel terug?
Deel 2: Gevangen Wind
Het is Huizen 1914. Marrie is nu wat jaartjes ouder en ze verlaat het ouderlijke huis. Om zo zelf haar eigen geluk te gaan zoeken. Zo komt ze op een boerderij terecht, met veel koeien en kaas. Dat is ze totaal niet gewend en ze vind het daar ook erg stinken. Het is dus heel erg wennen voor Marrie. Het leven leek haar erg leuk, maar ze mist ook wel erg het vissersdorp Huizen. Zo probeert ze de lokale klederdracht na te maken, want dat is haar grote hobby. Maar is dit het nu ..waar Marrie zo gelukkig van wordt?

Je leest het in het vervolg op Lieve Hart.

De elementen:
De cover ziet er prachtig uit, en dame in klederdracht siert de cover. In gematigde kleuren.. om zo een oude sfeer na te bootsen. De titel “Gevangen Wind” is heel apart. De uitleg hiervoor volgt aan het einde van het boek.
De titel van het 1e deel “Lieve Hart” is een soort uitspraak uit die tijd. Zoals wij nu soms “lieve help” ..uitroepen, een uitroep van verbazing. ( Dit klopt ook, als ik in het Huizers-Dialect-boek kijk).Er wordt veel dialect gesproken, wat echt heel leuk is. Zo geeft Marrie haar vriendin geregeld “een stijve poes”, wat een dikke zoen betekent. Door deze mooie details, waan je je gelijk in het verhaal.

Het verhaal is geschreven in de 3e persoon en speelt zich af in begin van de 20e eeuw over het harde vissersbestaan in Huizen. Er wordt soms dialect gebruikt, maar dit is goed te volgen. Als je er niet uit komt, zit er achterin een lijstje met vertalingen. Het verhaal leest heel prettig.

In deel 2 lezen we over het vervolg van Marries leven, nu 8 jaar later. Het leven is nog steeds anders dan het nu is. Er wordt weinig onderling met elkaar gesproken. Verdriet en pijn wordt verdrongen en dit zorgt voor bitterheid. Er is hierdoor niet altijd begrip voor elkaar. Ook door onwetendheid of hulp die net te laat komt.. gaan geboortes niet altijd goed ..wat opnieuw uitmondt in veel verdriet.

De schrijver Janine van der Veer- van der Hulst heeft hiermee een prachtig mooi historisch verhaal neergezet. Het verhaal is levensecht. Met wat spanning & romantiek schrijft ze over het leven rondom 1906. Zo leven we mee met Marrie die ongerust is en wacht op vader.. vol spanning leef je met haar mee. Je voelt bijna de spanning tussen haar en moeder. Moeder die heel verdrietig een dood kindje krijgt. Het is een hard leven zo rondom 1906, met kou en armoede inde winter. Met bijna vlinders in je buik, lees je over Marrie en de liefde van haar voor haar Lammert, en haar ongerustheid als hij toch uitvaart met het slechte weer.

{ “ De tiid hâldt gjin skoft “}

Het is een prachtig boek, in 2 mooie delen, wat mij tot ontroering heeft gebracht. Het boek is net een mooie film die voorbij komt, maar daarbij ruik je de vis, en de netten en de boten, zit je bijna te bibberen als ze wachten op vader.. en pingt er een traan, als moeder een dood kindje krijgt. Het is allemaal zo levensecht.. en prachtig om te lezen. En geeft goed weer, hoe het er vroeger aan toe ging.

Mijn waardering: Doordat het mij zo aansprak, vanwege mijn familie uit een vissersdorp,
krijgt het 5 sterren!