Er zijn maar weinig boeken die zo rauw en hard binnenkomen als deze. Alex Boogers is er met Onder een hemel van sproeten in geslaagd om elk woord raak te laten zijn. Elke letter telt en zorgt dat het verhaal boeit van begin tot eind.

Onder een hemel van sproeten vertelt het verhaal van de drie hoofdpersonen Harvey, Amy en Jacob. Het duurt even voor de lezer doorheeft wie er aan het woord is en hoe deze levens precies samenvallen. Dat is prima, want juist die onduidelijkheid draagt bij aan het langzaam ontrafelen van het verhalen. Hoe verder het boek vordert, hoe duidelijker de puzzelstukjes worden. Op volkomen natuurlijke wijze switch Boogers van verteller en zo komt de lezer steeds meer te weten, tot de gruwelijke onthulling waar je maag van omdraait. Boogers schrijft levendig over het rauwe Rotterdamse leven zoals weinig schrijvers dat kunnen doen.

Verwacht een verhaal dat je gedeprimeerd achterlaat en je lange tijd na het lezen nog achtervolgd. Dit voelt echter dan het echte leven. Hulde aan deze meesterlijke schrijver.