Een zeer indrukwekkend verhaal, vooral omdat het waargebeurd is. Het gaat over de kracht van liefde en vriendschap. Het begon allemaal met een goede daad: elke dinsdag het avondeten opdienen in de daklozenopvang. Maar Deborah zag de daklozen door Gods ogen. Ze keek verder dan hun vieze kleding en negeerde hun stank. Daardoor maakte ze een verschil en kon ze hun hart bereiken. Hoewel Deborah een beetje te perfect wordt afgeschilderd door de twee mannen, mag ze zeker een voorbeeld zijn voor ons. Ron en Denver erkennen wel hun eigen fouten. We lezen over de hoogte- en dieptepunten in hun geloofsleven. Vooral op het eind als blijkt dat het kwaad ook goede mensen treft. Dat is echt een hartverscheurend gedeelte.