Nadat je 'Down and Out in the Magic Kingdom' hebt uitgelezen, zou het wel eens kunnen dat je je afvraagt wat je nu in feite gelezen hebt. O, er is wel degelijk een plot, met een begin en een einde en nog wat daar tussenin dat dat begin en dat einde netjes aan elkaar lijmt. Maar toch, Doctorow heeft zoveel vreemde ideeën in zijn boek gestopt dat het soms wel even bijbenen is.

De plot dan: het verhaal speelt zich af in de 22ste eeuw. Disney World heeft de wereld overgenomen en de maatschappij - the Bitchun Society - is op heel wat vlakken omgevormd. De belangrijkste aanpassingen zijn dat niemand nog kan sterven, dat iedereen permanent online is en dat er Whuffies zijn. Het brein van de mensen kan gebackupt worden en weer teruggeplaatst in een kloon. Als je zorgt voor regelmatige backups van jezelf, leef je met andere woorden eeuwig door. De mensen zijn genetisch gemanipuleerd om permanent online te zijn. En de Whuffies zijn een vorm van sociale status, een beetje zoals de Facebook-likes. Hoe hoger je Whuffie-teller, hoe beter je status. En iedereen kan hem verhogen of verlagen. In die wereld leeft Julius, een man van over de 100 die op het moment dat het verhaal aanvangt, een 23-jarige vriendin heeft, Lil. De ouders van Lil besluiten een backup van zichzelf te laten nemen en dan hun lichaam te laten sterven, tot ze de backup ergens in de toekomst in een nieuwe kloon zullen laten ontwaken. Ze wonen in Disney World en bezitten er een attractie - the Haunted Mansion - die Lil erft. Samen met Julius zorgt ze ervoor dat de attractie hen genoeg Whuffies oplevert om een goede status aan te houden. Een oude vriend van Julius - Dan - komt opdagen en korte tijd later wordt Julius doodgeschoten. Tijdelijk, natuurlijk, want eenmaal zijn laatste backup in een nieuwe kloon gestopt, is hij er weer. Achter dat doodschieten zit echter een plan, dat Julius denkt te kennen. Maar volgens zijn omgeving slaat hij door en ziet hij spoken. Het wordt er niet beter op als hij ontdekt dat Dan en Lil achter zijn rug om een relatie zijn begonnen, en Julius uit Lils huis wordt gezet. Zijn Whuffie-teller schiet naar beneden tot hij nagenoeg door de maatschappij wordt uitgespuwd. Zijn gedrag wordt er alleen maar vreemder door.

De vreemde setting van een attractiepark is een van Doctorows stokpaardjes. Hij is zelf een groot Disneyfan en heeft zich daarom helemaal laten gaan binnen dit voor hemzelf favoriete universum. Disney World is heel erg aanwezig en als je echt niet van pretparken houdt, kan dat wel demotiverend werken om het boek te willen gaan lezen. Er is echter nog heel wat ander leuks te beleven. Het boek is geschreven in 2003 en bevat heel wat geschifte toekomstvisies, maar tegelijk ook weer niet, want verscheidene van zijn hersenspinsels zijn ondertussen niet meer zo ver weg. Ze zullen in een of andere vorm onze wereld veroveren of hebben dat al gedaan (het permanent online zijn, het streven naar een steeds betere online status, ...), maar dat dit boek niet voor eeuwig sciencefiction zal blijven, is wel een feit. Doctorow heeft een aantal evoluties echt wel zien aankomen. Soms is wat hij schrijft grappig om volgen, soms wat angstaanjagend. Het boek valt onder de noemer speculatieve fictie en geeft toch wel wat om over na te denken. Een aanrader voor wie bereid is een boek te lezen dat niet in hapklare brokken wordt geserveerd. Zelf kauwen is de boodschap, wil je dit verteerbaar houden. Het is een beetje zoals Monty Python: eerst wat vreemd, maar eenmaal je mee bent, bent je echt wel heel erg mee.