Margje, een achtentwintigjarige vrouw, verdwijnt in de nacht van 11 maart 1979 spoorloos. Haar familie, vrienden en de politie blijven achter zonder één enkele aanwijzing. De moeder van Margje, Johanna, vraagt op haar sterfbed aan haar kleindochter om Margje te vinden en te zorgen dat zij naast haar moeder begraven kan worden. Hier begint het verhaal van Karlijn, een studente rechten aan de universiteit van Maastricht.
Karlijn krijgt, tijdens het vak ;Dubieuze zaken & Cold cases' inzage in het oude dossier en gaat op zoek naar haar verdwenen tante.

Het boek is prettig geschreven, vanaf de eerste zinnen nam Stephan van Erp mij mee in de spanning van de verdwijning. Hij heeft de emoties van Johanna hier erg goed weergegeven. Door het boek heen voel je de twijfels en het verdriet die een verdwijning met zich meebrengt. Af en toe was het taalgebruik wat te bloemrijk of te beschrijvend, zo stond er een lang stuk in over een fietspomp en een opgeruimd schuurtje, dat mij uit het verhaal trok. Maar over het algemeen vond ik het een fijn boek om te lezen en wil ik het mensen die houden van een who dunnit met diepgang aanraden.