Mangelvrouw vertelt het verhaal over het huwelijk van Bette en Lucas.
Bette haar leven liep niet over rozen, toen zij Lucas ontmoette. Zij treden vrij snel in het huwelijk. Lucas heeft een zeer uitgesproken mening over hoe Bette zich dient te kleden en zich dient te gedragen. Bette laat het zich naar het zich laat aanzien aanleunen, maar onderhuids kriebelt het: "waar is de echte Bette gebleven?"
De onzekerheid van Bette en haar twijfels weet Marion van de Coolwijk goed te omschrijven.

Als Lucas een ongeluk krijgt en in het ziekenhuis belandt, wordt hij daar verzorgd door een verpleegkundige, genaamd Monica.
Bette en Monica blijken het ook goed met elkaar te kunnen vinden.
Als Lucas naar huis mag komt Monica hem thuis als inwonend verpleegkundige verplegen. Lucas mag dan wel aan zijn bed zijn gekluisterd, dit weerhoudt hem er niet van Bette als vanouds te commanderen.

Bette vindt een luisterend oor bij Monica. Langzaamaan verdiept hun vriendschap zich. Er gaat een totaal andere wereld voor Bette open en zij vraagt zich af hoe haar toekomst er mogelijk ook uit zou kunnen zien. Dat dit heel anders blijkt te zijn dan zij voor ogen had, kon zij niet bevroeden.

Van de Coolwijk hanteert een vlotte toegankelijke schrijfstijl, wat maakt dat het boek leest als een trein.
Echt spannend is het boek nergens. De benaming "thriller" slaat de plank mis. Het is een onderhoudend verhaal met een voorspelbare plot. De uitwerking hiervan is wel zo, dat het blijft boeien tot het eind, want hoe is het uitgewerkt en hoe wordt het uitgevoerd.

Ondanks de voorspelbaarheid is het een leuk verhaal om te lezen met hier en daar wat spanning.