Jááá, een nieuwe van Simone van der Vlugt! Die moest ik hebben uiteraard, ondanks dat mijn stapel nog te lezen boeken de pan reeds uitrijst. En natuurlijk werd deze dan meteen met voorrang gelezen.
Het heeft me niet veel tijd gekost. Gisteravond in bed begonnen met lezen, en vanmorgen de tweede helft uitgelezen.

Ik moet zeggen; ik had er meer van verwacht...
Mocht je me nu negatief vinden, dat is echt niet zo. Ik heb deze schrijfster erg hoog zitten, waardoor mijn verwachtingen wellicht ook wat (te?) hoog gespannen waren.

Het was absoluut geen slecht boek, het leest makkelijk weg en de hoofdpersoon komt erg sympathiek over.
Het motief van de uiteindelijke stalker kwam voor mij dan ook niet erg "motiefwaardig" (dat is vast geen woord) over.
Ook bij het ándere drama dat zich afspeelde, werd zo in het midden gelaten wat er precies gebeurd was, dat de meest logische verklaring (waarop wel licht gezinspeeld wordt) voor mij eigenlijk al direct was afgeschreven.

Misschien is dit iets wat gebeurt als je te veel leest (is dat überhaupt mogelijk?) , dat je dit soort dingen gaat doorzien?
Jammer genoeg haalt dat de spanning wel uit het verhaal.

http://www.watiknouvind.com/2017/08/wat-ik-nou-vind-van-de-doorbraak-van.html