Een meisje komt in opstand tegen een maatschappij die draait op dwang en onderdrukking, en kiest een jongen voor liefde in plaats van dood.

Deze woorden op de achter(binnen)flap zorgden er voor dat ik heel nieuwsgierig werd naar de inhoud van dit boek. Eerder was ik nog niet bekend met het werk van Julie Kagawa.
De cover liet me meteen kennismaken met Ember. Het is een afbeelding van haar huid, ik had niets te veel verwacht. Heel mooi!
Het boek bestaat uit twee delen, de hoofdstukken hebben als titel de naam van diegene door wiens ogen je het verhaal ziet. De wisselende tijdlijnen lieten me kennismaken met Ember, Dante, Garret, en Riley. Ik wist meteen wiens tijdlijn het betrof mede dankzij de titels.
Tenslotte een epiloog met als titel 'Dante'.

Ember kan behoorlijk dwars liggen;
'Je bent je er van bewust dat we allebei draken zijn, he? Je menselijke preutsheid zegt me niets.'
'Dat is dan pech voor je, want mij kan het wel schelen.' Ik sloeg mijn armen over elkaar en bleef hem koppig aanstaren. Hij staarde terug. Misschien gedroeg ik me te veel als mens, maar mijn oude leraren hadden er een zekere mate van preutsheid ingehamerd, en steeds opnieuw gewaarschuwd dat we ons niet spiernaakt in menselijk gezelschap mochten vertonen, ook al droegen we in onze ware gedaante nooit kleren. 'Je kunt het belachelijk vinden, maar ik transformeer nog geen haar zolang jij kijkt. Dus als je nog met me wilt gaan vliegen, draai je dan om!'

Het verhaal wordt door de auteur rustig opgebouwd, je krijgt de kans als lezer om ieder karakter goed te leren kennen. Het had voor mij iets minder uitgebreid gemogen, maar het was niet heel hinderlijk. De snelheid en spanning lagen vooral in het einde van het verhaal, waardoor het boek toch een stuk prettiger werd om te lezen.

Mijn mening: Een goed maar vrij eenvoudig verhaal over vriendschap en vertrouwen, liefde en verraad. Maar ook over de vrijheid willen proeven en ongebonden willen zijn.
De waardering naar boven afgerond naar 4*