Voor Hebbanbuzz mocht ik het boek ‘Het meisje zonder naam’ van Diney Costeloe lezen. Het meisje zonder naam is haar tweede roman.

Het verhaal gaat over het Joods-Duitse meisje Lisa Becker. Ze woont samen met haar moeder, vader en blinde broer in het Duitse Hanau. De situatie in Duitsland wordt steeds gevaarlijker. In 1939 weet de moeder van Lisa een van de felbegeerde plekken op kindertransport naar London te bemachtigen. Zonder familie, een vreemd land, een taal die je niet spreekt en de onzekerheid hoe het met je familie gaat. Ik heb onwijs bewondering voor de dappere Lisa. Ze wordt liefdevol opgevangen door Dan en Naomi, haar nieuwe pleegouders. Ze sluit al snel een vriendschap met de Duitse Harry, een jongen die ook bij haar in de trein zat.

Helaas wordt ook Londen niet bespaard tijdens de oorlog. De stad wordt geteisterd door bommen. Wanneer Lisa stiekem met Harry op verkenning gaat door Londen, wordt ze overvallen door een bombardement. Lisa raakt gewond aan haar arm en verliest haar geheugen. Hoe het verhaal verder loopt, ga ik natuurlijk niet verklappen!

De oorlog speelt een grote rol in het boek. Ondanks ik veel over de oorlog lees, had ik nog nooit van de kindertransporten uit Duitsland naar Engeland gehoord. Hoe dapper moeten deze ouders zijn geweest! Helaas mis ik wel wat diepgang omtrent dit thema. De schrijfster had van mij iets meer op deze bijzonder gebeurtenis mogen ingaan. Ook klopt hier en daar het verhaal qua historische feiten niet helemaal, een klein beetje jammer. Toch heeft het verhaal me echt geraakt, die arme Lisa! De schrijfster weet je echt mee te slepen door het verhaal. Ben je eenmaal begonnen met lezen kun je niet meer stoppen!

Ik had nog niet eerder een boek van haar gelezen. Haar schrijfstijl vind ik erg prettig. De schrijfster maakt gebruik van eenvoudige zinnen, waardoor het verhaal makkelijk weg leest. Voor ik het wist, had ik ineens het boek uit. Ook vind ik het erg fijn dat je tijdens het lezen de personages zo goed leert kennen. Het verhaal wordt verteld uit verschillende perspectieve. Op deze manier wordt je echt meegenomen in het verhaal.

Stiekem vind ik het toch wel jammer om niet te weten hoe het verder gaat met Lisa. Het einde vond ik dan ook een beetje snel verteld worden.

Tot slot zal ik dit boek zeker aanbevelen! Een prachtig roman over liefde en oorlog.