De Zweedse Eva-Marie Liffner debuteerde in 2001 met de literaire roman Camera, waarmee ze direct enkele prijzen won. Niet onterecht, vind ik. Camera is een mooi opgebouwd werk waarin voortdurend over en weer gesprongen wordt in de tijd. In het hedendaagse Zweden maken we kennis met Johanna Hall, een jonge fotografe die een appartement erft van haar oom Jacob. Ze vindt er een aantal foto's en documenten, soms in geheimschrift. Haar nieuwsgierigheid is geprikkeld, mede gezien de documenten dateren van de periode van 1905 tot 1911. Johanna heeft namelijk nooit geweten waar haar oom toen uithing. Wel weet ze dat Jacob net daarvóór in Engeland was om het fotograferen onder de knie te krijgen. Johanna reist hem negentig jaar later achterna en ontsluiert de geheimen rond een geheimzinnig clubje van spiritisten. Of anders gezegd: geestenoproepers.

Liffner maakt enkele ommetjes langs de kunst van de fotografie of langs het aanleggen van tuinen, maar komt uiteindelijk toch waar ze komen wil: de ontdekking van een schandaal uit 1906. Ik verklap hier het geheim niet, maar het is redelijk onthutsend, temeer daar waar gebeurde feiten aan de basis liggen van het boek. Aan de andere kant hebben we intussen, helaas, al meer van hetzelfde meegemaakt. Dat doet echter niets af van het eindoordeel: Camera is goede, spannende literatuur.