Een moeilijk boek. Om te lezen, maar vooral om te recenseren. Omdat het een heel dubbel gevoel achterlaat. Ik ben er in beginnen lezen en kon het boek amper uit handen leggen als ik wat anders te doen had. Het sleurt de lezer van bij de eerste bladzijde mee in een spiraal van tegenstrijdige gevoelens. Maar op een bepaald punt, even over halfweg, heb ik het opeens dichtgeklapt en het is een hele tijd onaangeroerd blijven liggen. Niet omdat het me niet meer aansprak, maar het is zó confronterend dat je er als lezer ongemakkelijk van wordt. Pas na een paar weken ben ik er terug aan begonnen, schoorvoetend eerst, maar uiteindelijk ging het dan in één ruk tot het eind uit.

Een gezin wordt slachtoffer van een gruwelijk misdrijf. Elk van de gezinsleden reageert op zijn/haar manier op het gebeurde en probeert het een plaats te geven in wat rest van zijn/haar toekomst. Doordat de verwerkingsprocessen zo verschillend verlopen, worden de barsten in hun relaties uitvergroot en op de spits gedreven.
De man, die naast zijn werk ook zijn gezin dreigt te verliezen, roept de hulp van de pers in om mogelijke getuigen van het misdrijf op te sporen. Hij stapt daarmee in een moeras dat hem langzaam maar zeker naar beneden zuigt. In zijn poging de waarheid aan het licht te brengen krijgt hij af te rekenen met de goorheid van de sensatiepers, de ongezonde nieuwsgierigheid van de ramptoeristen, het opportunisme van bepaalde belangengroepen en de weinig begripvolle houding van de politie. Pas als er geen weg terug meer is, beseft hij dat de rol van slachtoffer als een besmettelijke ziekte is, waar iedereen liever ver vandaan blijft. Een uiterst pijnlijke bewustwording, die vlijmscherp op de lezer wordt overgebracht.

Het is niet zozeer het verhaal over de zoektocht naar de schuldigen, dan wel de nietsontziende psychologische ontleding van het slachtoffer dat achterblijft met zijn leed.

Een aanrader voor de liefhebber van de psychologische thriller.