In het verhaal Domein van de beul schenkt Jonathan Kellerman het leven aan inspecteur Daniël Sharavi. Als je dit boek in handen neemt en even naar het aantal bladzijden kijkt ( 627!), ga je uit van een verhaal waar veel in zal gebeuren, De omgeving waar Kellerman het laat afspelen is in ieder geval niet alledaags, hij neemt ons mee naar het Midden-Oosten.
Midden in het spanningsveld van de Israëlis en de Palestijnen gaat een moordenaar op niet alledaagse wijze om met zijn slachtoffers. Dit moet de basis van het verhaal zijn.
Kellerman besteedt veel aandacht aan de leefgewoonten van zowel Joden als Palestijnen en hij tracht je door uitgebreide informatie een klein beetje te laten begrijpen van de Midden-Oostenproblematiek. Aan de lezer de keuze of dat begrip ook gaat ontstaan.
Voor ons, Nederlanders, zijn namen als Malkovsky, Sewyn Denzer, Gavrieli etcetera, iets problematischer dan Jan, Piet of Cees.
En daarmee heb je dan ook een van de handicaps te pakken. Veel namen die voor ons moeilijk uit te spreken zijn, moeten worden onthouden en in het juiste perspectief van het verhaal geplaatst worden. En dat blijkt niet altijd even eenvoudig te zijn. Omdat historie en fictie willekeurig door elkaar fladderen, is concentratie noodzakelijk. Kellerman diept natuurlijk zijn karakters uit, geeft ze een plaats in de cultuur van de bevolking en laat zijn thriller de rest van het werk doen.
Ook in deze culturen zie je dan ook de minder goede menselijke eigenschappen zoals criminaliteit, geweld, seksueel misbruik, sadisme, alcohol misbuik en alles wat wetboek, bijbel en koran verbiedt, in voldoende mate langskomen. Uiteindelijk, als de meeste stukjes in elkaar gaan vallen blijken we met een zeer gestoorde en zieke geest hebben te maken. Een lichaam en geest dat het diepst denkbare kwaad wat je maar kunt voorstellen in zich herbergt.
Een klein minpuntje vind ik het thrillergedeelte dat pas echt goed op gang gaat komen in de laatste 200 paginas. Dat wil zeggen dat je er dan al wel ruim 400 achter de kiezen hebt. De plot is niet helemaal verrassend, de schuldige is al langer de verdachte maar de manier waarop en de omgeving waar het zich allemaal afspeelt is wel weer verrassend.
Dus, voor de schrijfstijl een dikke voldoende maar voor de snelheid in het verhaal een klein zesje. Dat resulteert dus in een krappe 3 sterren.