Dani Atkins neemt je mee in de zoektocht naar de waarheid over het leven van Rachel. Het verhaal begint met een etentje van oude middelbare schoolvrienden op de vooravond van het huwelijk van Rachels beste vriendin Sarah. Rachel heeft last van hoofdpijn en besluit eerder naar huis te gaan, maar gaat eerst nog even langs het graf van Jimmy. Haar vriend sinds jaren. Daar wordt ze onwel en beland in het ziekenhuis.
Als ze weer wakker wordt herinnert ze zich de wereld niet als als haar vader, vriend Matt en Jimmy doen. Dit leidt tot verwarrende situatie waarin Rachel niet meer weet wat nou echt is. Als lezer wordt je ook lange tijd in de onzekerheid gehouden en wil je graag met Rachel meezoeken naar de waarheid.
Rachels karakters is sterk neergezet en je leeft echt met haar mee. Wel komt ze niet realistisch volwassen over voor haar leeftijd. Ze is pas 23, maar bezigt een taal die niet bij haar past. Hierdoor raak je als lezer af en toe in verwarring.

Het is een lekker boek om te lezen en het leest vlot door de schrijfstijl. Korte zinnen en de goede regelafstand zorgen hiervoor. Of je er echt 'lekker van gaat voelen' en de typering 'feelgood'-roman eer aan wordt gedaan is de vraag. Eigenlijk is het best een triest verhaal namelijk.