' Ik denk aan dingen die bestaan omdat er woorden voor zijn, maar waar ik toch niet in geloof. Ik denk aan mama.'

Wat een ongelooflijk mooi boek is Moeders van anderen! Ik heb het nu twee keer gelezen, en sommige fragmenten al veel vaker. En steeds vallen me andere dingen op. Het is een boek, geschreven vanuit twee zussen, Nico en Kine. Beurtelings beschrijven ze hun blik op gebeurtenissen. Daarnaast maakt het verhaal behoorlijke sprongen in de tijd. Het verhaal begint in 1997, en het eindigt in 2014, we volgen de zussen dus 17 jaar. In dit tijd gebeurt er veel, en aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat er niets verandert. Wat wel verandert: de rol van de beide zussen tegenover elkaar. Je zou kunnen zeggen dat aan het begin Nico echt de oudste is, en dat ze Kine helpt en beschermt, maar aan het eind van het boek is Kine de redzame, behulpzame. Nico laat het dan afweten en sluit zichzelf op met haar computer (net als vader die 'iets' met computers doet?).
Wat ik heel mooi vind, is dat het hele boek geschreven is vanuit het perspectief van de zusjes. Het zorgt ervoor, dat we dingen op een bepaalde manier zien of te weten krijgen, maar andere dingen niet. Heel goed gedaan, het maakt het voor mij een prachtig boek! De zinnen erin zijn ook heel mooi, om vaak te herlezen, en om over na te denken.
Nog maar een keer: dit boek is een aanrader!