Pia Kirchhoff en Oliver Von Bodenstein, twee sterke rechercheurs bij de K11 een aparte eenheid voor geweldmisdrijf. Deze 2 hoofdpersonages gaan heel de thrillerreeks van Nele Neuhaus mee. Nele Neuhaus is één van de populairste Duitse thrillerauteurs van het moment. In elk deel van deze reeks, vindt er een nieuwe misdaad plaats dat dit duo met behulp van de K11 ploeg gaat oplossen. Ik las van deze reeks deel 4 Sneeuwwitje moet sterven.
Het was mijn mama die mij dit boek aanraadde nadat zij dit zelf een sterk opgebouwd en spannend boek vond. Het boek is zodanig opgebouwd dat het tal van cliffhangers bevat. Vaak zijn boeken geschreven vanuit het standpunt van het hoofdpersonage, in dit boek is dat dus niet het geval. Sneeuwwitje moet sterven is geschreven vanuit verschillende personages hun standpunt. Als lezer ontdek je daardoor niet alleen Pia en Oliver hun standpunt maar ook dat van bijvoorbeeld Tobias. Tobias, het personage dat voor veel oproer zorgde in het boek is iemand die doorheen het verhaal sterk ontwikkelt is. In het begin kreeg je het idee dat hij een koelbloedig monster was, een echte moordenaar. Tijdens het verhaal is hij ontplooit tot een verantwoordelijke, vriendelijke man. Tobias heeft het zwaar te verduren gehad en dat merk je in de manier waarop zijn standpunt is geschreven. Al deze verschillende standpunten waren in het begin heel moeilijk te volgen, hierdoor is het niet zo evident om de samenhang te begrijpen. Dit negatieve puntje deed mij bijna afhaken en hierdoor had ik bijna een nieuw boek gekozen. Doe dit zeker niet en hou vol, want na een aantal “hoofdstukken” zit het verhaal echt onder je huid.
Terug even naar het begin waar je als eerste “6 november 2008” leest, het boek is niet opgedeeld in hoofdstukken maar in dagen. Het verhaal speelt zich af gedurende minder dan één maand. Omdat het zo veel pagina’s heeft, bevat het boek veel details en is elke gebeurtenis uitgebreid vertelt. Laat je zeker niet afschrikken door het aantal pagina’s want het is een echte pageturner. Wat ik het leukste aan het boek vond was dat je tot op het einde nog altijd niet heel het raadsel had ontrafeld. Hierdoor blijf je tot op het einde aandachtig en wil je telkens verder lezen. Het is dan ook enorm fijn dat je als lezer evenveel weet als de hoofdpersonages Pia en Oliver. Naast Pia en Oliver hun leven bij de politie, hebben ze ook nog hun privéleven. Dit creëert dus meerdere verhaallijnen dat het verhaal wat luchtiger maakt om te lezen. Want het onderwerp van dit boek is alles behalve luchtig. Onderwerpen zoals moord, verkrachting, kidnapping,… zijn zeker niet alledaags. Het verhaal bevat heel veel plotse, onverwachte wendingen. Net zoals het personage Nadja Von Bredow, zij onderging verschillende fases doorheen het verhaal. Ze is een heel interessante vrouw, ze lijkt heel sterk door haar carrière als actrice maar is eigenlijk heel kwetsbaar. De grootste plotse wending was het complexe maar opwindende einde. Er gebeuren heel veel dingen waarbij je je telkens de volgende vraag stelt “Huh, wat is er zonet gebeurd?”. Toch heeft het geen open einde. Dat was een enorme opluchting voor mij want ik ben beslist geen liefhebber van open eindes.
Sneeuwwitje moet sterven geeft me honger naar meer, ik ga absoluut meer boeken lezen van Nele Neuhaus. Ik heb hoge verwachtingen voor de rest van haar boeken na deze schitterende thriller. Ik reken op meer goede samenwerkingen tussen Pia Kirchhoff en Oliver Von Bodenstein.