Het idee is al eens eerder uitgewerkt door onder andere Robert Harris: stel dat Duitsland de Tweede Wereldoorlog gewonnen zou hebben. En ook de debuterende Tony Schumacher gaat met dit concept aan de slag. Het verhaal speelt zich af in Londen, in 1946. Hoofdpersoon is de gevallen oorlogsheld John Rosset die vanwege een persoonlijk trauma alle schepen achter zich verbrand heeft en de meest onmenselijke taak op zich heeft genomen: Joden vangen in opdracht van de nazi’s.

Kan hier nog iets goeds uitkomen? Kun je je als lezer in zo’n man inleven? Het is knap van Schumacher dat hij Rosset toch een menselijk gezicht weet mee te geven, ondanks zijn bizarre taak om Joodse mensen te vangen, die vervolgens op transport naar Europa worden gezet. Rosset weet blijkbaar niet wat met hen gebeurt of doet alsof. Want, het persoonlijke leed heeft hem in slaap doen sukkelen. Tot een ontmoeting met een havenarbeider en zijn gezin hem wekt. Nou ja, er gaat wel een ouderwets potje matten aan vooraf, alsof ze hooligans zijn.

Al met al komt Schumacher goed weg met zijn debuut. Vooral de actie scenes zijn boeiend opgeschreven. Hiermee tilt hij het verhaal toch boven het gemiddelde uit.
Sommige stukken zijn desondanks iets lastiger te verteren. De martelingen worden tot in detail beschreven en Rosset’s ongelooflijke incasseringsvermogen is niet altijd geloofwaardig. Al blijkt aan het einde van het boek zelfs hij menselijk.
Ook de rol van de dubbelspionne Kate en de communist George Chivers is op zijn zachts gezegd ambivalent. Je blijft op je hoede voor hen.

De Joodse jongen Jacob is het enige lichtpuntje. Hij vertegenwoordigt het meest kostbare in het boek, kostbaarder dan de diamanten die ook nog een rol spelen. Hij haalt namelijk het goede in Rosset naar boven. Hij geeft hoop in een zeer donkere samenleving met behoorlijk doorgeslagen slechteriken, die zich trouwens bevinden aan meerdere zijdes.