Benissa is een bloedmooie zwarte en koelbloedige huurmoordenares. Sir Gordon Harris is een toffe, aimabele, pientere, maar tegelijk ook keiharde zakenman. Zijn roodharige dochter, Sara, is minstens even mooi als Benissa én minstens even intelligent als haar vader. Ambrose Garside, haar vriend, is niet alleen de toekomstige schoonzoon van sir Gordon Harris, maar tevens zijn rechterhand.
Hun ‘familiebedrijf’, CytoSerum, is bezig aan de ontwikkeling van een nieuw medicijn dat de Heilige Graal onder de geneesmiddelen moet worden. Een zeker Duke, concurrent van CytoSerum, wil koste wat kost dit nieuwe geneesmiddelenpatent in zijn macht krijgen. En hij gaat hiervoor zeer ver. Hij geeft de opdracht om Sara te ontvoeren en Ambrose Garside te vermoorden. Kwestie van sir Gordon Harris op de knieën te krijgen en zijn bedrijf aan de Duke te verkopen, iets wat hij tot hiertoe steevast koppig geweigerd had. Er ontspint zich een wreed kat-en-muisspelletje. Maar dan duikt iemand uit Benissa’s pijnlijke verleden op … en kantelt alles.

Bij sommige boeken weet je vanaf bladzijde één dat je het moeilijk zult kunnen wegleggen. Sara is zulk een boek. Toen ik op de voorkant las dat het verhaal zicht afspeelt in het farmamilieu twijfelde ik even of dit wel iets voor mij zou zijn. Geef toe, farmacie én spanning, zijn dat niet wat elkaars tegenpolen? Maar niets is minder waar. Het boek heeft me aangenaam verrast en zit van begin tot eind vol spanning.

Wat opbouw betreft steekt dit boek ook heel goed in elkaar. Het verhaal houdt je bezig. Zo zijn er een aantal personages waarvan je maar tegen het einde van het verhaal weet wat hun rol nu juist is en wie ze zijn. Maar je bent hier wel doorheen het boek continu nieuwsgierig naar. Smullen gewoon…

Maar niet alleen het verhaal zit goed in elkaar. De research die Philip Le Bon heeft verricht om dit boek te kunnen schrijven is fenomenaal. Elk aspect is uitgewerkt, elke techniek gedetailleerd beschreven. Dit klinkt misschien wederom wat saai, maar is het verre van. De details staan ten dienste van het verhaal en zijn in mijn ogen hier een onmisbaar element in.

Zo wordt er op een bepaald ogenblik in het boek teruggekeken naar de burgeroorlog en genocide in Sierra Leone in de jaren ’90. Voor mij één van de pakkendste en meest emotionele passages in het boek. De feiten zijn wreed, de beschrijving in het boek ook, maar tillen het verhaal voor mij naar een nog hoger niveau. Niet alleen is het onontbeerlijk om één van de personages nog beter te leren kennen en zijn/haar drijfveren te begrijpen, de genocide is een zwarte vlek in de geschiedenis van de mensheid, en is het dus ook belangrijk dat het verleden niet vergeten wordt en dat er af en toe aan deze gruweldaden wordt herinnerd.

Het tweede boek in deze reeks is ook reeds verschenen en ligt hier inmiddels ook klaar om verslonden te worden. Een derde boek is in de maak. Laten we hopen niet het laatste.

De auteur heeft me persoonlijk verteld dat hij een liefhebber is van de boeken van John Grisham. Wel, als je het mij vraagt, vind ik dat dit boek zeker niet moet onderdoen voor een boek van de Amerikaanse auteur.

Philip Le Bon kun je vrij vertalen in ‘Philip de goede’. Wel, de auteur doet zijn naam alle eer aan…