Wat is dit een leuk boek om te lezen. De familie Kooiman telt 13 leden. Vader , moeder en 11 kinderen. Het boek bestaat uit verhalen vertelt door de 11 kinderen. Ze beslaan een bepaalde periode uit hun leven die grote indruk maakte. Of het zijn meerdere herinneringen samengebracht in een hoofdstuk. Hoe bijzonder is het als je les krijgt van je zus die inmiddels juf is als jij net begint op de basisschool.
Herkenbare situaties kwamen voorbij die ik ook herkende van vroeger. De koffie op een schoteltje gieten zodat deze wat sneller afkoelde. Ik zie het mijn opa ook doen. Achter elkaar in de teil op zaterdagmiddag. De zwart wit tv met rollende sneeuwbeelden. Eigen stoofpeertjes en appelmoes. Het blijkt dat de kinderen hun herinneringen op een heel eigen manier beleefden en ze soms heel anders waren. De jongste dochter Magda heeft de familiekwestie als heel jong kind meegemaakt en schrijft een hoofdstuk wat behoorlijk afwijkt van de andere verhalen. Bijzonder vind ik het dagboek waar stukjes uit worden geciteerd als vader ten gevolge van een ongeneeslijke ziekte thuis is om te sterven. Zelfs het overleden broertje ( het werd maar een paar maanden oud ) wordt diverse keren genoemd. Wat een warmte en liefde komt er naar boven in dit boek. Ik heb er van genoten en is een echte aanrader voor iedereen met broers en zussen. Maar ook als je dat niet hebt blijft het natuurlijk een prachtboek.