We maken kennis met Cat, die wegloopt van haar man. Op zoek naar zichzelf. Met iets teveel geluk vindt ze op de eerste dag in Londen al een, weliswaar vieze kamer.. Ze raakt bevriend met Angel, ook al een vrouw die net als Cat even wil onderduiken in de anoniemitiet.
Met kleine stapjes wordt duidelijker wat er met Cat is gebeurd.

Op het verkeerde been gezet door de hond Charlie, lijkt het net of ze niet alleen haar man maar ook haar zoontje heeft verlaten.. De tijdwisseling en het veranderen van perspectief zorgt ervoor dat het niet echt spannend wordt. Het voelt een beetje als een kunstje. Ondanks dat het duidelijk is wanneer een perspectiefwissel of tijdwisseling plaats vind. De vaart van het verhaal gaat er een beetje uit door de vele wisselingen.

Cat wist haar verleden uit, verandert haar naam, ze wil het verleden vergeten, maar ze zal toch onder ogen moeten zien, dat je je verleden niet uit kunt vlakken. Het lukt haar een tijd onder de radar te blijven. Maar dan gebeurt er iets waardoor Cat op de voorpagina van de krant komt. Er is geen ontkomen meer aan.

Bijna aan het eind wordt de reden van Cats vlucht pas duidelijk.
Een aardig boek maar door de vele wisselingen, komt "Een stap te ver" niet verder dan 3 ***