When Dimple met Rishi is een van de meest gehypte contemprary boeken op booktube op dit moment. Maar is dat ook terecht?

Er zijn weinig YA boeken op de markt die zich situeren binnen de Indiaanse gemeenschap. Alleen daarvoor is dit boek eigenlijk een must read. Op een zeer ontspannen manier worden er allerlei wetenswaardigheden over de cultuur en de bijhorende gewoontes in het verhaal geweven. Nooit op belerende, schoolmeester toon, maar perfect geïntegreerd in het verhaal. Er wordt ook af en toe gegoocheld om Hindi uitspraken. Deze creëren een authentiek gevoel, maar vertragen voor een deel ook het verhaal. Voornamelijk omdat er nergens een vertaling of verklaring kan opgezocht worden. (En dan moet je natuurlijk gaan googelen, want je wil wel weten wat je leest. En zo geraak je een beetje uit de "leesflow.") Dit had dus zeker beter gekund.

Het verhaal wordt vertelt vanuit het oogpunt van Dimple en Rishi. Hierdoor krijg je als lezer inzage in allebei hun gedachten. De twee verschillende oogpunten wisselen elkaar af en houden de vaart in het verhaal. Dimple liet echter als vrouwelijk hoofdpersonage te wensen over. Sandhya Menon wou haar kennelijk graag afschilderen als een sterke vrouw, maar gaat daar jammer genoeg sterk de mist in. En dat is een van de grootste minpunten aan dit verhaal.

Het eigenlijke plot is flinterdun. Een gevalletje van dertien in een dozijn. Maar dit hoeft helemaal niet slecht te zijn. When Dimple met Rishi is een schattige, voorspelbare YA romance en soms moet het niet meer zijn dat dan of wel? Verwacht geen hoogstaande literatuur, maar een vlot lezend verhaal met een heel hoge aaibaarheidsfactor en veel glimlach-momentjes. Ideale zomerlectuur dus.