Ik luister uit principe nooit naar boeken over kanker. Deze ziekte heeft al veel meer van mijn afgenomen dan zou moeten. Zelf heb ik 3 keer kanker gehad, mijn moeder heeft kanker, mijn schoonzoon heeft het gehad, mijn oma en ik ben mijn dochter verloren aan deze akelige ziekte.
Toch heb ik een uitzondering gemaakt voor dit boek. Waarom? Ik weet het niet. Op een indringende manier vertelt Tamara Haagman over het gevoel van kanker, de angst, de pijn, het onvermogen en de eenzaamheid. De impact van het slot dendert nog na in mijn hart. Want ik weet, oja, ik weet....