Ook in dit boek speelt Frankrijk weer een grote rol, want ook daar brengen de zussen op hun zoektocht veel tijd door. En er komen ook nog twee oude bekenden langs, leuk! (verder is het een compleet losstaand verhaal hoor!)
Eva de Wit weet de Italiaanse en Franse scènes heel sfeervol neer te zetten, je waant je echt even in het zomerse zuiden en ziet de omgeving en de mooie huizen zo voor je. Heerlijk om daar even te vertoeven!

Wel merkte ik dat het verhaal me, zeker in het begin, minder raakte en pakte dan de vorige twee (waarbij ik het eerste verhaal het beste vond). Ik ergerde me een beetje aan de botte en bozige Lucia en was af en toe even kwijt wie er aan het woord was. Op gegeven moment kwam ik er gelukkig wel goed in en kon ik me lekker laten meevoeren op de raadselachtige zoektocht van de twee zussen naar hun verleden. Het einde ging me iets te vlot, maar vond ik wel heel erg leuk!

Kortom: dit verhaal is een heel fijn en sfeervol zomers tussendoortje! Maar voor mij niet het beste Eva de Wit verhaal…