Het voelt best fris aan, om een nieuw jeugdboek te ontdekken dat magie in zijn plot verwerkt, maar niet de intentie heeft om Harry Potter achterna te hollen. Hotel de Laatste Kans is een uniek pareltje tussen de vele boeken over toverkunsten in. Thornton laat de magie trouwens niet de hoofdbrok van het verhaal uitmaken, maar maakt die netjes ondergeschikt aan de who-dunnit opzet van het geheel. In een fantasy-setting krijgt de lezer een moordmysterie voorgeschoteld, waarbij het hoofdpersonage bij mondjesmaat informatie krijgt toegespeeld om uiteindelijk samen met de lezer, de puzzel op te lossen. Leuk is trouwens ook, dat het hoofdpersonage meteen ook de hoofdverdachte van de moord is, dat geeft de storyline net dat extra beetje geheimzinnigheid en diepgang. Hou je vast, want er worden heel wat gebeurtenissen in de verhaallijn verwerkt, waardoor je bij momenten echt wel je volle aandacht bij het verloop moet houden. De lezer valt van de ene verwondering in de andere en krijgt heel wat achtergrond over de plotwendingen te verwerken. Het achtergrondverhaal van de verschillende personages en de worldbuilding wordt over het volledige plot uitgesmeerd, waardoor het best wel vlotte verteltempo tot het eind wordt aangehouden. Thornton schetst een wereld die heel wat mogelijkheden biedt om ook toekomstige verhalen aan op te hangen en zorgt bij dit eerste boek dan wel voor een nette oplossing van de meeste losse eindjes, maar voorziet ook voldoende opening om de lezers meteen naar het vervolgboek te loodsen. (ja er is reeds een vervolgdeel beschikbaar, maar dat werd nog niet vertaald) Hotel de Laatste Kans is een Hercule Poirotmysterie op kindermaat met een origineel magisch sausje overgoten. Daar lusten we zeker nog meer van. En met een lichtgevende cover scoor je toch al een puntje extra.