Voor mij was dit boek weer een echte Loes den Hollander, met vaart geschreven en pakkend van begin tot eind.

Het gaat over het dochtertje van de hoofdpersoon, die niet thuis komt nadat haar vader haar meegenomen heeft.
De twijfels bij de moeder over wat er gebeurd kan zijn, zijn griezelig invoelbaar beschreven met een intense emotie.
De onmacht, die je als moeder dan voelt spat ervan af. Terwijl je leest, denk je, ik hoop dat dit me nooit zal overkomen in welke vorm dan ook. Ik kon het boek maar moeilijk weg leggen en daardoor vind ik het echt een pageturner. Na alle onzekere dagen krijgt Marjon bezoek met een wel heel bijzondere missie..........................