Zo op het oog leidt Katie (Cat) Brenner een fantastisch, succesvol leven in London. De stad waar ze als plattelandsmeisje haar droom van een glorieuze carrière in de marketing en reclame waar maakt. Ten minste, als we haar social media mogen geloven. Hoewel ze haar rol met verve speelt, blijkt dat toch een stuk minder voorspoedig te zijn, dan ze iedereen wil doen geloven. Zo grappig hoe Sophie Kinsella in Mijn niet zo perfecte leven alle capriolen die Katie hiervoor uithaalt beschrijft. Want je bedenkt toch niet dat je even een terras opwipt, snel een foto maakt van koffie met appeltaart van een totale onbekende, en dat vervolgens gaat delen op Instagram en dan doet alsof jij daar op dat moment van zit te genieten?
Ze kijkt op tegen haar baas, de succesvolle Demeter: getrouwd met een knappe man, moeder van twee prachtige kinderen, woonachtig in een prachtig huis en een glanzende carrière. De perfectie straalt ervan af! Een vrouw waar je direct een gloeiende hekel aan hebt, zeker als ze tussen neus en lippen door Katie ontslaat en er voor Katie niets anders op zit dan met hangende pootjes terug te gaan naar haar vader die samen met haar stiefmoeder een luxe bio camping is begonnen. Als Katie de marketing en reclame van de ‘glamping’ ter hand neemt stromen de eerste campinggasten binnen. En surprise, wie staat er opeens op de gastenlijst: Demeter!

Wat volgt is een uiterst humoristisch verhaal waar je regelmatig in je zelf moet grinniken en soms zelfs hardop moet lachen. De bijzondere, speciale workshops die Katie voor Demeter in petto heeft zijn daar een hilarisch sprekend voorbeeld van. Je leeft mee met Katie en je gunt haar alle succes van de wereld in haar carrière en natuurlijk in de liefde en je krijgt zelfs een beetje medelijden met de verschrikkelijke Demeter.
Tussendoor rekent Kinsella snoeihard af met de nepwereld van Twitter, Instagram en Facebook. En hoewel het hier en daar een beetje ‘over the top’ is, is het een heerlijke feelgood die lekker doorleest en je toch een klein beetje aan het denken zet over het gebruik van social media. De duidelijke boodschap die Sophie Kinsella afgeeft is dat een perfecte wereld niet bestaat en dat je alles wat er op de social media voorbijkomt met een hele grote korrel zout moet nemen.