Hoofdpersoon is het meisje van het schilderij van Vermeer. Het boek wordt vanuit haar persoon, in de ik-vorm, geschreven.

Het alledaagse leven in Delft in de 17e eeuw wordt ons geschilderd door Tracy Chevalier in eenvoudige, maar beeldende bewoordingen en vanuit de beleving van Griet, het meisje met de parel, die in dit boek dienstbode ofwel meid is in het huis en het gezin van Vermeer. Knap vind ik hoe de schrijfster de sociale omstandigheden en de sfeer weet te tekenen en te laten invoelen: het standsverschil met de daarbij behorende zeden, manieren van omgaan en communiceren; de armoede en de daarmee gepaard gaande gevolgen voor het verdere leven; de kloof tussen katholieken en protestanten. En heel bijzonder hoe ze de sfeer van stilte, de intimiteit zonder woorden, tussen Vermeer en Griet laat meebeleven.
Ondanks of misschien wel juist mee door de melancholische inslag van de hoofdpersoon is dit een boek om van te genieten en bij te ontspannen.