Dit boek heb ik gewonnen via Hebban.nl, waarvoor mijn dank!

Het heeft heel lang in mijn kast gestaan, omdat ik het onderwerp zeer heftig vind en het natuurlijk ook enorm actueel is. Volgens mij dacht ik, als ik het niet lees, is de realiteit wat verder weg, al weet je natuurlijk dat dat niet zo is.

Uiteindelijk ben ik er toch aan begonnen, en vanaf het eerste hoofdstuk ben ik Farida als een 'vriendin' gaan beschouwen. Een intelligente jongedame omringd door een liefhebbend gezin. Wiskundeknobbel, veel vrienden, als Yezidi-meisje woonachtig in een Islamitische omgeving, waar men harmonieus en respectvol met elkaar omgaat.

Naarmate haar verhaal vordert, krijgt ze te maken met de wreedheden van IS. ik kies er bewust voor om hier niet op in te gaan.

Vol afschuw heb ik het verhaal gelezen, tranen in mijn ogen, woedend op de wereld en mensheid dat we dit laten gebeuren.

Nu ik erover schrijf, komt die woede weer naar boven, al zal hetgeen wat ik voel maar een fractie zijn van wat deze dame mee heeft gemaakt.