Voor de club van echte lezers (Uitgeverij Atlas Contact) mocht ik de drukproef van dit boek lezen.
Lekhoofd is de debuutroman van Haro Kraak, een jonge schrijver die sociologie en journalistiek gestudeerd heeft. Naast het schrijven van korte verhalen en nu dus ook een boek, is hij verslaggever bij de Volkskrant.

Het boek gaat over Noah Kremer, een 16 jarige jongen.
Als peuter van een jaar krijgt hij een pan kokend water over zich heen en daarmee verandert hij van een huilbaby in een stil kind dat al snel zijn eigen manier van doen ontwikkelt.
Hij groeit op in een gezin waarin moeizaam gecommuniceerd wordt. Zijn moeder haalt graag anekdotes van vroeger aan en geeft daar haar eigen draai aan waardoor Noah zich nog meer bewust wordt van zijn anders zijn. Zijn vader, was volgens eigen zeggen ‘de grootste pauw uit de buurt’. Hij hield van kleurige kleding. Hij was eigen baas en werkte als consultant; hij kwam, stelde orde op zaken en ging weer door, op naar de volgende klus. Maar hij vond het lastig om zijn gevoelens te laten zien.
Als kind had Noah een fascinatie voor klepjes, knopjes en schuifjes, omdat dit zo rustgevend voor hem was. Later komt hij erachter dat hij de wereld om hem heen beleeft in kleuren, smaken en cijfers.
Hij ontmoet op de Middelbare school Teun, die een klas boven hem zit. Zijn vader is psychiater en samen gaan ze op zoek naar de bijzondere belevingen van Noah door middels van testjes die ook gedocumenteerd worden door Teun. En uiteindelijk komen ze erachter dat dit ook een naam heeft: synesthesie. Vandaar dat er van alles lekte in zijn hoofd…
Onder invloed van veel wiet roken gaat het op een gegeven moment mis en krijgt hij een epileptische aanval. Na een ongelukje tijdens zijn weekendbaantje raakt Noah in coma en wordt hij opgenomen in een revalidatiekliniek. En vanuit deze kliniek kijkt hij terug op zijn jeugd.

Het verhaal wordt verteld op een bijna poëtische manier met beeldende zinnen. Hierdoor komen de verschillende karakters goed uit de verf.
Ik vond het een bijzonder boek. Het duurde even voordat ik echt in het verhaal kwam en ook door wilde lezen. Hierdoor heeft het langer dan anders geduurd voordat ik het boek uithad.
Toch vind ik het een mooi verhaal waarin ik als lezer meegenomen wordt in de wereld van een tiener die anders is dan anderen om hem heen en toch een weg weet te vinden om zich staande te houden.