De titel klopt helemaal met de inhoud. Er kan veel maar veel ook niet in Iran. De schrijfster
neemt de lezer mee in de ontwikkeling van het islamitische land Iran over een periode van 15 jaar. Duidelijk is dat de leefregels van het geloof mensen in de knel houdt en ontwikkelingen remt.
De schrijfster heeft een prettige schrijfstijl, er spreekt veel empathie uit.