Caesarion
Een neerwaartse spiraal.
Het verhaal begint min of meer bij het einde, vanaf hier zal het verder moeten gaan.
Ludwig gaat naar Oostkust van Engeland voor de begrafenis van Warren, degene van wie zijn moeder destijds een huis(je) heeft gekocht boven op het klif. Ook zijn moeder is net overleden.
Ludwig Unger is de zoon van Bodo Schulz, een -excentrieke- kunstenaar en van Marte Unger, een pornoster. Ludwig is in Alexandrië geboren, waar zijn ouders kort bij elkaar hebben gewoond. Zijn ouders noemden hem: Kleine Caesarion, naar de zoon van Cleopatra en Julius Caesar. Beide Caesarions zijn in Alexandria geboren.
Vader heeft het gezin verlaten, zonder ‘zich af te melden’! Je zou bijna denken dit is de eerste stap in de neerwaartse spiraal, die het leven van Ludwig gaat beheersen.
Marte zoekt een nieuwe woonplaats voor haar en haar zoon. Ze komt terecht in Oost-Engeland, bij de afbrokkelende kliffen. Ze koopt een door boktor en houtworm aangevreten huis van Warren, die haar wel waarschuwt voor het klif, maar haar tegelijkertijd geruststelt: ik bouw een zeewering, die houdt de zee wel tegen! Alleen is de zeewering is nog niet helemaal bij jullie klif. Helaas de grond onder het huis verdwijnt langzamerhand. De afgrond van het klif komt dichterbij. Ook in het leven van Ludwig brokkelt het een en ander af. Een vriend van puber Ludwig laat hem een pornofilm zien, met zijn moeder in de hoofdrol: de legendarische Eve LeSage. Hij is geschokt en er begint een haat-liefde verhouding tussen moeder en zoon te ontstaan.
Ludwig maakt de middelbare school af, maar gaat dan niet naar het conservatorium maar als ‘bar-pianist’ aan de slag. Marte heeft het zich heel anders voorgesteld, ze is teleurgesteld. De sfeer in huis wordt er niet beter op. Ze vertrekt, Ludwig ziet op een nacht hun huis in de diepe afgrond van het klif storten. Weer in een beweging in de neerwaartse spiraal.
Marte vertrekt naar Londen en daarna zonder een berichtje te geven naar Los Angeles. Ze verdwijnt zo uit zijn leven! Maar belt later wel op, ze heeft haar oude ‘beroep porno-ster’ weer opgepakt ter wille van het geld. Ludwig reist haar achterna. Wil hij op haar passen, kan hij nog niet zonder haar, kan hij haar nog niet loslaten? En dat terwijl de sfeer niet echt warm en liefdevol is. Of leeft hij op haar geld?
In L.A gaat hij ook op zoek naar een galerie waar werk van zijn vader wordt geëxposeerd: het opblazen, vernietigen van een berg! Diep in de jungle van Panama. Afbreken, opblazen, neergang in de spiraal. Vóór die galerie leert hij Sarah kennen, zij protesteert met anderen tegen het werk van Bodo Schulz (zijn vader), hij is geen kunstenaar, hij gaat op een destructieve, omstreden manier met het milieu om. Ludwig raakt bevriend met Sarah, een schitterende, heldere vrouw. Maar als Marte vertrekt uit LA , gaat Ludwig mee! Alweer breekt hij iets af. Bij deze Sarah voelde hij zich zo thuis. Wat is het dat hem steeds achter zijn moeder doet aan reizen? Waardeert zijn moeder het?
“… Wat doe je hier in godsnaam? Zegt moeder. Je loopt als een vals hondje achter me aan? Waarom Ludwig? Om jou te redden, zeg ik. Zodat je niet in zeven sloten tegelijk loopt. …Heb je een soort Jezuscomplex? …Ga jezelf maar redden, jongen….”(blz259)
Uiteindelijk gaat Ludwig terug naar LA, maar vindt Sarah niet meer. Hij begint te zwerven. Zijn bron van inkomsten is niet alleen zijn werk als bar-pianist. Hij handelt in de geest van zijn moeder. Hij wordt de minnaar van veel oudere vrouwen en laat zich door hen onderhouden.
Moeder krijgt kanker en laat zich alleen alternatief behandelen. Het lijkt op het verhaal van de actrice Millecam. Ludwig zorgt voor haar. Het alternatieve traject geeft geen genezing.
Na de dood van moeder gaat hij op zoek naar zijn vader. Hij vindt hem diep in de jungle van Panama. Het klikt absoluut niet! De neergaande spiraal is op zijn dieptepunt.
: … er was niets wat ik verlangde. Ik was alleen. En alles begon….”(blz 366)
Voor mij is Ludwig een ongelukkige man. Hij is niet in staat zich sociaal te binden, hij had een haat-liefde verhouding met zijn moeder. Zijn vader … viel hem ook tegen. Er is veel drama, neergang en verval in de roman. Het is knap geschreven (soms) in poëtische taal. Je voelt de onmacht, het zich niet kunnen binden van Ludwig, een psychologische beschrijving van de personages. Het geheel heeft voor mij de werking van een neerwaartse spiraal.