Heel authentieke non-fictie roman over de plichtsgetrouwe erfgename van Mozart. Zijn echtgenote, Constanze Weber, zorgt er uiteindelijk voor dat wij allen erfgenamen zijn van de muziek van Mozart. Het is alom bekend dat Mozart een muzikaal genie is geweest. Genialiteit en zakelijk instinct gaan niet vaak samen. Mozart ontbeerde financiële erkenning, vooral omdat hij die niet zocht. Hij was continue overgeleverd aan de druk van een overstromend brein. Hij hoorde in alles muziek en besteedde zijn meeste tijd aan het produceren van deze muziek op papier. Hij is veel te vroeg onverwachts overleden en liet zijn vrouw met twee kleine zoons, vele ongeordende muziekvellen berooid met schulden achter. Hij had geen tijd gekregen of genomen om zijn zaakjes goed te regelen. Hoe dan ook, Constanze heeft er voor gezorgd dat zijn erfenis, zijn muziek, alsnog niet verloren is gegaan.
Femke Roobol maakt gebruik van hedendaags taalgebruik en dat vond ik origineel bedacht voor een historische roman. Dat stelde ik op prijs omdat ik me nu als vrouw in de 21e eeuw emotioneel kon verbinden met deze Constanze uit de 18e eeuw. Gevoel en emoties als jaloezie en wanhoop zijn van alle tijden ook al verschillen de situaties. Femke heeft een portret geschetst van het leven van een vrouw getrouwd met een genie. Dat lijkt me sowieso niet gemakkelijk en vooral niet ten tijde van de 18e eeuw, waarbij de vrouw nogal veel met constricties te maken had. Ik vond het een prachtig verhaal en ik heb nu nog meer inzicht gekregen in het rouwproces van de nabestaande wederhelft in de liefde. Een erfenis behelst meer dan een financiële afrekening van een leven.