Chris Brennan solliciteert naar een baan als inval-leerkracht Overheidskunde op de Central Valley High School. Hij wordt aangenomen en wordt ook assistent-coach honkbal van het Varsity-team.
Hij lijkt de perfecte man voor de baan; lang, slank, knap en vooral erg vriendelijk.
Maar Chris is niet wie hij zegt dat hij is…
Hij is duidelijk van plan een bomaanslag op een overheidsgebouw in Philadelphia te plegen, waarbij zo veel mogelijk doden zullen vallen.
Hij laat zelfs zijn oog vallen op 3 jongens in zijn klas, waarvan er één er duidelijk ingeluisd zal worden.
Hij palmt zelfs de jongen zijn, alleenstaande, moeder in…
Maar dan draait het verhaal 360 graden. Wie is Chris Brennan écht? Wat gebeurt er met de drie jongens Raz, Evan en Jordan. Welke rol spelen zij?
Waarom brengt de zelfmoord van een collega, Chris zo van zijn stuk en wil hij onderzoeken wat er echt gebeurd is?
Allemaal vragen die gedurende het verhaal beantwoord worden…
Al is de leugen nog zo snel is een goed boek. Echt spannend wordt het niet, maar de verschillende twisten in het verhaal maken dat je echt door wil lezen, want hoe zit het nou precies.
Het boek leest prima, maar de vele honkbaltermen zijn leuk, maar Google is daarbij een must; als je tenminste wilt weten wat de betekenis van de termen is.
De redding van een persoon tegen het einde van het verhaal, vond ik erg ongeloofwaardig en zou niet misstaan in een James Bond-film.
Voor de lezer die jaren geleden, net als ik, de boeken van Lisa Scottoline, over advocatenkantoor Bennie Rosato, heeft verslonden, komt een beetje bedrogen uit. Dit boek is veel rauwer geschreven.
Al bij al vind ik dit boek wel een aanrader en geef ik het 3 sterren.
Ik mocht dit boek lezen voor de LS Sterrenthriller Leesclub.