‘Het gelukkigste meisje ter wereld’ is nogal een verwarrend boek, het begint als een chicklit, gaat over in een roman en vertoont sporen van een thriller. Het boek is niet onder een genre te vangen.

Ani is succesvol en heeft een goed leven. Ze heeft een goede baan, designerspullen en een fijne verloofde met geld. Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een gelukkig leven. Maar Ani is niet gelukkig. Hoewel ze bezig is met de planning van haar bruiloft komt er meer en meer naar boven. Ze heeft een duister geheim dat ze altijd met haar meedraagt, een jeugdtrauma. Beetje voor beetje wordt dat trauma ontrafeld.

In het begin van het boek gebeurt er niet zoveel, je leert Ani kennen. De stijl van Knoll is chaotisch, van de hak op de tak springend. Het lijkt op spreektaal. Iemand begint te vertellen, gebruikt een omweg en maakt dan de zin af. Daardoor leest ‘Het gelukkigste meisje ter wereld’ niet zo vlot. Op een gegeven moment raak je gewend aan de schrijftaal en gaat het lezen gemakkelijker. En er komt vaart in het verhaal.

Vanaf het moment dat er vaart in het verhaal komt wordt het interessant en spannend en dan wil je toch weten wat er gebeurd is en hoe een en ander zich ontvouwd.