Op zich is dit een goed boek, met de bekende elementen die we gewend zijn, maar het is niet helemaal zo goed als normaal.
Het lijkt eerder gemaakt om nog wat meer personageontwikkeling te doen, en om Lydia te introduceren. Verder gebeurt er wel heel wat in dit boek - het telt dan ook 439 bladzijdes - maar op het einde staan de Reigers nog steeds even ver als in het begin, en kunnen ze Zavac opnieuw achterna. Dat is een beetje jammer. Een duidelijk voorbeeld van het second book syndrome. Erger nog, misschien, omdat er dus eigenlijk niet veel noemenswaardigs gebeurt.
Aan de andere kant: Flanagan legt ons weer wat tactiek voor, introduceert een leuk nieuw personage, geeft wat aandacht aan Svengal, en brengt genoeg grappen ten berde. Een goed verhaal, dus, maar je verwacht ondertussen meer van hem.
Wat wel opvalt: Broederband en De Grijze Jager hebben een andere feel, de manier waarop de personages met elkaar interageren is anders, ze gedragen zich anders, de avonturen zijn anders. Dus chapeau dat hij nog steeds nieuwe ideeën heeft.
7/10