Ik vind Rapsodie in rood ronduit een angstaanjagend boek, dat je dus niet moet gaan lezen vlak voordat je naar bed gaat. Een stoet van eigenaardige types passeert de revue - een psychiater wiens bloed blijkt te zijn afgetapt, een lesbische prostitue, een maffiabaas met een eigen begrafenisonderneming... Het gaat maar door.

Het boek leest als een trein en je valt van de ene in de andere verbazing. Hilariteit, humor, ernst - het zit er allemaal in. En bloed, natuurlijk. Lavèn heeft een vlotte pen. Hij schrijft in een soort spreektaal, dat het verhaal vaart geeft. De karakters zijn bizar, al komen sommigen wat minder goed uit de verf. In ieder geval vind ik het een goed boek. Wel voor mensen met een sterke maag!