Dit filosofisch werk gaat over Tjechië, Praag, (het verval van het) communisme, over nostalgie, weemoed en heimwee en vooral terugkeer. Het is geen lang verhaal, maar wel groots, maar ook cynisch en nodigt uit tot enig denkwerk. Een paar citaten:
'Wie zijn afscheid heeft verpest, hoeft van het weerzien niet veel te verwachten,'
Nog cynischer klinkt:
'Maar als mensen elkaar vaak zien, gaan ze ervan uit dat ze elkaar kennen. Ze stellen elkaar geen vragen en vinden dat niet erg. Ze interesseren zich niet voor elkaar, maar in alle onschuld. Ze beseffen het zelf niet.
Dat is waar. Pas wanneer je na een lange afwezigheid terugkeert naar je land, valt die vanzelfsprekendheid je op: mensen interesseren zich niet voor elkaar, en dat is normaal.' 

Als tussendoortje gelezen zette het me vaak aan het denken.