In de psychiatrische roman PAAZ (Psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis) beschrijft de auteur haar periode op een dergelijke afdeling.
Emma kan maar aan één ding denken en dat is de dood. Wanneer haar vakantie begint en ze de afleiding van haar werk moet missen, knapt er iets in haar met als gevolg een opname. Emma verwacht niet dat ze lang op de PAAZ zal blijven, ze is immers niet ziek. Al snel blijkt dat de therapeuten en verpleegkundigen daar toch heel anders over denken.

In het boek PAAZ gunt Myrthe van der Meer je een uitgebreide kijk in haar belevingswereld tijdens een heftige periode op een PAAZ afdeling. Het verhaal wordt heel realistisch neergezet en bied een goed beeld van de huidige psychiatrie: het beleid, de denkwijze van therapeuten, de houding van verpleegkundig personeel en wat dit voor impact heeft op een cliënt. Op een eerlijke manier worden alle min – en pluspunten van een dergelijke, heftige opname beschreven. Alles komt aanbod, van de eerste kennismaking met personeel en mede-cliënten, standaardregeltjes, medicijngebruik tot het inzicht krijgen in eigen ziekte.
Myrthe heeft gelukkig een uniek gevoel voor humor die dit boek -met toch een zeer pittig onderwerp-, voor iedereen gemakkelijk leesbaar maakt. Sarcasme gegoten in briljante teksten maken dat dit verhaal je tot aan de laatste bladzijde vast zal houden en zullen je met regelmaat een glimlach op je gezicht bezorgen.
PAAZ zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die werkt of wil gaan werken in de psychiatrie.

En eigenlijk is de roman PAAZ een Must Read voor iedereen. Het maakt je weer even bewust van het feit hoe kwetsbaar “je persoontje” in deze maatschappij eigenlijk is. Een opname in een psychiatrisch ziekenhuis? Het kan je zomaar overkomen!