Jeremy lijkt in dit 2e deel zijn roots te hebben gevonden op het magische eiland Magistraal. Hij heeft na een heftig avontuur in het 1e deel zijn vader Jerry in de armen kunnen sluiten en alvast een paar antwoorden op wat brandende vragen gekregen. Zijn moeder is helaas niet meer in leven, daar heeft de donkere kracht van Madison voor gezorgd. Jeremy heeft kennis met haar gemaakt en dat is niet in zijn koude kleren gaan zitten. Zijn gave is uniek, bij niemand anders aanwezig op Magistraal en dat zorgt ervoor dat zijn ervaringen niet te begrijpen en te delen zijn. De enige persoon die antwoord zou kunnen geven is zijn moeder…...of Madison. In dit 2e deel worden we weer meegezogen in de magische wereld rondom Jeremy en zijn vrienden. Inmiddels helemaal op zijn plek in Helios geniet Jeremy van een heel ander leven dan voorheen in het weeshuis. Maar toch kent ook het bestaan op dit tropische eiland zijn donkere kanten en gevaren. De gave die hij heeft gekregen is zowel een vloek als een zegen en rondom de moord op zijn moeder is nog lang niet alles duidelijk. Waar en bij wie hij ook zoekt, echte duidelijke antwoorden krijgt hij niet. Met zijn vijftien jaar frustreert dit hem enorm, dit uit zich zo nu en dan in woedeaanvallen die bij mij als lezer een glimlach tevoorschijn toveren. Zijn gedrag, zijn ontwikkeling, zijn gevoelens en zijn korte lontje passen volledig in het verhaal. Zijn leeftijdseigen gevloek en getier werken op mijn lachspieren en geven de aanwezige spanning de nodige lucht. Ik houd hier wel van. Het is nimmer kwetsend of te grof, integendeel.

Jeremy weet dus niet altijd hoe hij moet omgaan met de zaken die zijn pad kruisen. Hij heeft zijn normale leventje aan de ene kant met verliefdheden, vriendschap en chillen op het strand maar de dreiging van een aantal niet geringe vijanden aan de andere kant. Jeremy zou Jeremy niet zijn als hij de verleiding zou kunnen weerstaan om verder op zoek te gaan naar antwoorden. Samen met vrienden Semi, Cherry en Nikita waagt hij zich in behoorlijke hachelijke situaties. Alles om antwoorden te vinden en daarmee hopelijk de dreiging voor hem en zijn geliefde Helios in te dammen. ‘De passage’ is zijn gave, een zesde vinger waarmee hij bijzondere dingen kan oproepen. Deze gave kan een groot voordeel zijn maar Jeremy weet zich hiermee ook in levensgevaarlijke situaties te brengen. Zijn vijanden gaan intussen niets uit de weg en jarenlange planning blijkt van toepassing wanneer zij alles in het werk stellen om zijn gave in handen te krijgen, de dreiging sluit van alle kanten om hem heen. Vooral wanneer hij kennis maakt met een onbekend en ongewenst familielid is het even heel heftig. Het is geen gezellige kennismaking maar een actie van het kwaad. Het lijkt soms alsof zij de zwakke kant van Jeremy helemaal doorgronden en hem uitdagen net datgene te doen wat hem in de problemen brengt. In een onbewaakt moment is Jeremy op zijn zwakst en een gemakkelijk doelwit. Dit alles zorgt ervoor dat hij het ene moment overloopt van zelfvertrouwen om zich vervolgens eenzaam en onzeker te voelen, een typische puber dus. Die wisseling van emoties vind ik mooi en herkenbaar in beeld gebracht.
In dit deel draait het voornamelijk om de zoektocht naar De kracht van Assingna, een magisch sieraad met ongekende krachten en daardoor met een onweerstaanbare aantrekkingskracht voor alle magiërs, de goede maar vooral ook de slechte onder hen. In de proloog wordt een deel van de geschiedenis van dit sieraad en zijn werking uitgelegd door de aantekeningen van Oceandus Mandaar, magiër in 1913 en ervaringsdeskundige als het op deze bijzondere ketting aankomt. Helaas voor hem op een niet positieve manier. Jeremy is er echter van overtuigd dat het sieraad iets kan bewerkstelligen wat niets anders kan. Het zou namelijk de doden weer tot leven kunnen brengen. En er is niets liever dat hij zou willen dan zijn moeder tot leven wekken. Echter onderschat hij deze zoektocht ernstig en ondergaat hij al snel de gevolgen hiervan. Ook ziet hij dat het allemaal niet is wat het lijkt te zijn. Hij moet luisteren naar de tekens die hij krijgt, leren zijn vader niet te wantrouwen en af te gaan op zijn oude vriend Mateo. Helaas moeten vooral zij en zijn vrienden het ontgelden in dit verhaal. De schrik zit er met tijden goed in, de druk is hoog, de teleurstelling en frustratie is voelbaar.

De spanning is ook in dit boek weer goed vertegenwoordigd. Melissa gaat verder door de bekende hoofdpersonages verder uit te diepen en we maken kennis met een aantal nieuwe personen. Sommige zijn ronduit hilarisch. Uitdrukkingen zoals; ‘bij de haren op mijn borst’, woordspelingen die echt op je lachspieren werken en tenenkrommend spannende momenten waarin je merkt dat je niet snel genoeg kunt lezen om te weten hoe deze situatie gaat verlopen. Karakters zoals de Kneuters, Sukkel de hond, feeën en de Dolle Mina’s, maar ook zaken als teleporteren, een Racedweil, Liefdeskruid, het betoverende maar angstaanjagende Glasbos, Kleunkaas, stinkende Lokidoki’s, en gruwelijke insecten laten zien dat de fantasie van Melissa onuitputtelijk is. Prachtige metaforen en sprookjesachtige figuren passeren de revue. Soms is het wel even goed opletten hoor, de termen en gebeurtenissen vliegen in hoog tempo om je oren, maar wat is het geweldig om in dit avontuur te zitten. Want dat is het! Prachtige benamingen, mythologische figuren, cryptische omschrijvingen en nog veel meer. Een belevenis op zich. Als je je ogen sluit kun je het zelfs helder voor ogen krijgen. Zo duidelijk is alles beschreven. Je moet het maar kunnen!

Natuurlijk zijn er ook kleine dingetjes op te merken aan dit geweldig avontuur. Sommige situatieschetsen zijn soms net een beetje té of te lang van stof. Maar als je dan nagaat dat je een fantasyboek aan het lezen bent en dat er eigenlijk geen sprake is van grenzen laat je dat gevoel al snel los. Alles kan tenslotte, wie zegt dat iets niet kan of klopt? Niets blijkt te gek of onvoorstelbaar; dromen en werkelijkheid die door elkaar verstrengeld raken, nieuwe werelden en oude vijanden, ondenkbare situaties en creaties. Melissa lijkt nu nóg meer bedreven geraakt in het hanteren van een –magische- pen en laat haar fantasie de vrije loop in dit fascinerende dikke boek. Tussen de regels door vind je aanwijzingen voor nu en voor later, heel knap geschreven! Je wordt gedwongen na te denken en je gaat automatisch een gok doen naar de plot. Helaas, je zit gegarandeerd verkeerd met je veronderstellingen. Niks geen specifieke Young Adult, dit is een volwaardig fantasyboek voor volwassenen! Nestel je op de bank en zorg dat je niet wordt gestoord, dit boek heeft je aandacht nodig en eist dat ook op. Volgens mij is ze nu pas echt op dreef! Ik ben benieuwd naar deel drie dat volgend voorjaar verschijnt! Ik ben ‘om’!
Vier sterren!