In het begin van dit boek raakte ik een beetje in paniek. Ik begreep er helemaal niks van, en soms leek het wel alsof ik delen had overgeslagen! Ik bladerde dan verwoed terug door mijn e-reader, maar nee, ik had niks gemist. Uiteindelijk besloot ik alles maar gewoon over me heen te laten komen, en dat was een goede keuze. Langzaam wordt alles uitgelegd, maar dan ook laaaaaaaaaaangzaam! Ik snap dat Thomas en de andere jongens ook niet veel weten, maar de dingen die de andere jongens wél weten, willen ze niet aan hem vertellen. Dat is niet alleen irritant voor Thomas, maar ook voor de lezer. Ik had echt het gevoel dat ik veel te lang aan het lijntje gehouden werd. Pluspunt: Hierdoor kon ik me goed inleven in Thomas, want ik was net zo gefrustreerd als hij.

Wel was het boek spannend. Als ik dingen te weten kwam over het labyrint, kon ik daar lang over fantaseren, want die dingen waren raar! De Grievers zijn eng, maar eigenlijk weet ik nog steeds niet zo goed hoe ik ze voor me moet zien. De schuivende muren, het feit dat er geen uitgang lijkt te zijn, de Verandering, ik vond het allemaal wel interessant! Ik verloor mijn aandacht dus niet, en dat was een goed teken.

Iets wat ik dan wel weer jammer vond is dat de personages er lang over doen om dingen te ontdekken. Sommige dingen liggen heel erg voor de hand, en ik heb ze dan meteen al door, terwijl de personages er pas een paar hoofdstukken later achter komen. Dat de eerste letters van de woorden op de bordjes in het labyrint het woord WICKED vormden, zag ik meteen. Thomas zag het alleen pas heeeelemaal aan het einde. Niet dat dit nou zo belangrijk was, maar toch! Dat het “Grievergat” een uitweg zou kunnen zijn, bedacht ik me ook al meteen. Misschien was ik wel in een heel vindingrijke bui, maar het was wel een beetje jammer. Het boek werd er gelukkig niet saai door.

Ik vertrouwde het einde al niet, maar toen ik de epiloog las, werd ik blij. Blij ja. Het is helemaal niet goed voor de hoofdpersonages, want ze denken nu dat ze eindelijk veilig zijn, maar dat zijn ze niet. Dit einde is echter perfect voor een vervolg, en een mooie cliffhanger!

Ik had meer van dit boek verwacht, maar het was zeker vermakelijk. Het was een fijn boek om tijdens Samensmelting te lezen, en ik ben erg benieuwd naar de rest van de serie! Hopelijk wordt deel 2 wat spannender en wat minder voorspelbaar!