Sinds drie van de vier Moszkowicz-broers hun toga aan de kapstok moeten laten hangen omdat ze uit hun ambt gezet zijn, lijkt het er op dat de beroemde strafpleitersfamilie een nieuwe benoeming aanvaard heeft: namelijk het ambt van schrijver. Net als in de advocatuur vallen de broers wederom op en zijn zij zeer succesvol bezig. Bram schreef al meerdere boeken. Zijn broer Robert staat op dit moment ook volop in de belangstelling met een boek. Op woensdag 25 januari start de VPRO met de dramaserie De maatschap. Deze vierdelige serie gaat over de advocatenfamilie Meyer en is gebaseerd op de familie Moszkowicz. Robert beschuldigt de VPRO van schending van de auteursrechten. Gebeurtenissen uit de serie vertonen veel overeenkomsten met zijn boek De straatvechter. In een kort geding probeerde zijn zoon Yehudi uitzending van de serie te verbieden, maar helaas stelde de rechter de VPRO, op 6 januari 2017, in zijn gelijk.

Wie is deze Yehudi Moszkowicz eigenlijk? Zal deze kleinzoon van de grote Max de naam Moszkowicz in de rechtbank eindelijk weer in ere kunnen herstellen? We lezen er alles over in De toga van mijn vader.

Yehudi en zijn broer Max groeien buiten de Moszkowicz-familie op. Doordat zijn vader Robert met een niet-Joodse vrouw getrouwd is mag hij zich van Max Sr. niet aansluiten bij de maatschap. Als Robert door heroïnegebruik in de gevangenis terecht komt en er een einde komt aan zijn huwelijk, belandt het gezin in de bijstand. Van opa Max hoeft Yehudi geen hulp te verwachten, de deur blijft voor hem gesloten. Omdat zijn vader en ooms regelmatig negatief in het nieuws komen, leert Yehudi al op jonge leeftijd zijn familie te verdedigen. Door zijn dyslexie durft hij er in die tijd niet van te dromen dat hij later ook van verdedigen zijn beroep zal maken. Een opleiding in de advocatuur zit er voor een dyslecticus met alleen maar een Mavodiploma op zak nu eenmaal niet in.

Na een lange tijd als DJ gewerkt te hebben, raakt Yehudi met zichzelf in de knoop. Zijn opa (van moederkant) is psycholoog en weet wat de jongen op dat moment nodig heeft: een vader die hem steunt. Met hulp van vader Robert, gaat het weer de goede kant op met Yehudi. Op een privéschool behaalt hij binnen twee jaar zijn VWO-diploma en niets staat een rechtenstudie meer in de weg. Al tijdens zijn studie wint hij grote rechtszaken en inmiddels is hij de enige strafpleiter binnen de familie.

Yehudi zou een goede spreker op beroepskeuzedagen zijn. Kinderen met leerproblemen kunnen zich door zijn verhaal gesteund voelen. Misschien kan hij ze zelfs met zijn enthousiasme net dat zetje geven dat ze nodig hebben. Het boek zelf verdient overigens ook een plekje op het VMBO, het zou het goed doen op de leeslijst. Een groot deel van het verhaal speelt zich af in de pubertijd van Yehudi waardoor de onderwerpen die voorbij komen herkenbaar zijn voor een scholier: schoolkeuze, uitgaan, verliefdheid, onzekerheid, drugs, familieproblemen en echtscheiding. Ook de wat moeilijke lezers kunnen zich prima door het boek heen werken. Er is veel ruimte om de tekst, waardoor de pagina’s niet bomvol tekst staan, het lettertype is prettig om te lezen en het boek bestaat uit korte hoofdstukken. Doordat Yehudi zelf ook dyslexie heeft laat hij de moeilijke (advocaten)taal natuurlijk achterwege.

De Tweede Wereldoorlog speelt een belangrijke rol in het boek. Opa Max heeft als enige van de familie de oorlog overleefd. Zijn verleden drukte een grote stempel op zijn vier zoons. Zelfs Yehudi, de derde generatie, ondervindt hier nog problemen van. Yehudi betekent letterlijk ‘Jood’. Voor sommige mensen is dit al genoeg reden om iemand te haten. Yehudi voelt zich sterk verbonden met het Joodse volk en maakt zich grote zorgen over de toekomst. Het raakt hem erg dat zijn volk nog steeds vervolgd wordt en dat hij zich in 2017 als Jood nog steeds moet verdedigen.