Bijna een jaar geleden begon ik aan het eerste boek van Hobb en nu met boek 17 komt er een einde aan het verhaal van Fitz & de nar. Ook al was het boek 938 bladzijdes dik, het verveelde nooit. Integendeel, het was heel moeilijk om het boek af en toe neer te leggen om 'normale' zaken te doen als eten, werken & slapen. Eigenlijk komt alles uit de voorgaande 16 boeken hier weer tevoorschijn. Alle belangrijke personages & gebeurtenissen, maar ook enkele die je nog niet wist, leiden uiteindelijk tot de afloop van het verhaal. Het is fantastisch om vast te stellen dat al die dikke boeken uiteindelijk maar één verhaal bevatten, waar je zo dikwijls hebt met meegeleefd en dat je zoveel plezier geschonken heeft. Tot slot, besef ik nu dat het verhaal van Bij, het verhaal van elk oorlogskind zou kunnen zijn. Moeten vechten en doden, om te overleven op een leeftijd dat je eigenlijk nog zou moeten spelen en op de lagere school hoort te zitten. Ik vraag me af of de schrijfster die link bewust gemaakt heeft? En aan al die de reeks nog nooit gelezen heeft: "U mist één van de grote klassiekers van het genre op U gelezen lijst!".