Het boek komt moeizaam op gang. Even twijfel ik, is het een kinderboek. Maar als je de karakters van de Afghaanse windhonden fokkerij, moeder en dochter en een zoon die van world of warcraft houd, beter leert kennen word je toch in het verhaal meegenomen. Zeker wanneer zus en broer naar en door Australië reizen op weg naar de dekreu die zij op het oog heeft.
Het verhaal is vermakelijk maar er gebeurt weinig in.
Ik ben persoonlijk dit boek gaan lezen omdat ik gek van windhonden ben.
Maar ik vind haar boek Alfa uit 2013 toch stukken beter.