De familie Fletcher vestigt zich in het dorpje Heptonclough waar het een huis direct naast het kerkhof betrekt. Tom, de 10-jarige zoon van de familie en zijn broertje Joe vinden het fantastisch en zij spelen naar hartelust tussen de grafzerken en tombes en rond de kerk waartoe de begraafplaats behoort. Zij ontmoeten Harry Laycock die net is benoemd tot dominee in het dorp. Het leven van Tom wordt danig op zijn kop gezet als hij op een dag de geest van een jong meisje ziet.

In het dorp woont Gillian Royle die haar dochtertje heeft verloren bij een brand in haar huis. Gillian is er echter van overtuigd dat haar dochtertje de brand heeft overleeft en zij zwerft dag in dag uit over de heide om haar te zoeken. Zij heeft gesprekken met Evi Oliver, een psychiater. Er doen zich in het dorp een aantal mysterieuze en onheilspellende gebeurtenissen voor die de bewoners van het dorp angst aanjagen.

Bloedschande is een beklemmende misdaadroman over een geheim dat een zeer gesloten gemeenschap in haar greep heeft. Een gemeenschap die eeuwenoude, soms bloederige rituelen in ere houdt. Vooral in het eerste deel van het verhaal komen een aantal huiveringwekkende passages voor. De manier waarop Sharon Bolton schrijft maakt het verhaal heel beeldend. Er zou een heel enge film van gemaakt kunnen worden.

Het verhaal is boeiend geschreven. De personages zijn overtuigend en levensecht. De gebeurtenissen die elkaar in snel tempo opvolgen houden de lezer in zijn greep. Sharon Bolton slaagt er bovendien heel knap in om het verhaal, dat soms tegen het bovennatuurlijke aanleunt, nergens ongeloofwaardig te laten worden. De ontknoping van het verhaal is uitermate spannend en verrassend.

Bloedschande, aan het einde van het boek wordt de betekenis van de titel duidelijk, is een zeer overtuigende misdaadroman. Hopelijk schrijft Sharon Bolton nog meer van dit soort angstaanjagend goede verhalen. Van mij mag ze.