Elly Griffiths laat je in dit boek, Dodencirkel, kennis maken met Ruth Galloway. Een archeologe die colleges geeft aan de Universiteit. In haar huisje aan de rand van het moeras gebeid Saltmarsch leeft zij een rustig bestaan samen met haar twee katten.
Door de vondst van een kinderlijkje in het moerasgebied raakt Ruth echter betrokken bij het politieonderzoek en is het gedaan met de rust. Harry Nelson, een grote norse politieagent, vraagt haar om de politie bij te staan met haar archeologische kennis. Hij hoopt dat het kinderlijkje van de 10 jaar geleden verdwijnen Lucy is.
Ruth’s aandacht is helemaal getrokken als blijkt dat de botten ruim 2000 jaar oud zijn. Zij besluit dan ook om het gebied verder te onderzoeken. Als er dan weer een meisje vermist wordt gaat de politie meerdere mensen in haar kennissenkring ondervragen. Het rustige leventje van Ruth is voorbij en ze raakt steeds verder in het verdwijningsverhaal betrokken. Zover dat ze zelfs niet meer weet wie ze nog kan vertrouwen.
Harry Nelson heeft in de afgelopen 10 jaar geen moment de verdwijning van Lucy uit zijn hoofd kunnen zetten. Mede door de brieven die hij, met tussenpozen, heeft ontvangen. Deze brieven bevatten teksten, waar Harry en Ruth dagen mee in hun hoofd blijven lopen.
Deze thriller neemt je mee in een moerasgebied bij Norfolk. Door de manier waarop de omgeving beschreven wordt, ervaar je als lezer hoe mooi het is, maar ook hoe angstaanjagend en onvorspelbaar dit gebeid kan zijn. Je krijgt het gevoel als lezer er midden in het te staan.
Dodencirkel is voor Elly Griffiths haar thrillerdebuut. Door de manier van schrijven lees je vlot door het boek heen en pik je onderweg nog wat archeologische termen op. Het laat je inzien dat niet alles is wat het lijkt, zeker als het over mensen gaat. Het zet je weer even aan het denken.
Een heerlijk vlot geschreven boek met onverwachte wendingen, psychologische spelletjes in een archeologische setting.