Dit is nu een thriller die je als lezer een schat aan variatie biedt. Patterson hanteert naar verwachting een snelle en kundige pen en het leest dan ook fantastisch weg.

Het verhaal is gevuld met meerdere verhaallijnen en elke lijn is een leesfeest. Je wordt getrakteerd op spannende actie, op onderzoek, uiteraard op moord en wat gruwel, op rechtbankgebeuren; heerlijk vind ik dat en in dit alles verweeft Patterson op de achtergrond het familiegebeuren van Alex Cross. Een eens niet totaal verknipte rechercheur, maar gewoon een sympathieke en toffe kerel en zo ook zijn gezin en team. Cross is tevens psycholoog en ook dit zorgt voor een extra dimensie, i love it. De wisseling van perspectief en het af en toe teruggrijpen naar het verleden worden zo uitgevoerd dat het juist duidelijkheid geeft. Het wordt nergens heel moeilijk en toch zit het verhaal intelligent in elkaar, hoe gaaf is dat?

De zaak tegen Alex Cross is meer dan goed op zichzelf staand te lezen. Er wordt kort en voldoende teruggegrepen naar voorgaande delen en je krijgt echt feeling met de personages. Dit zorgt er dan ook voor dat de nieuwsgierigheid naar voorgaande delen en vooral een volgend deel flink aangewakkerd wordt. Ik wil meer van Alex Cross, van zijn team, en van zijn familie. Een ‘feelgood thriller’, het bestaat!

Goed vs. het kwaad, het wordt allemaal tot in de puntjes uitgewerkt en alle draadjes zijn afgewerkt. Een tof plot, dat is het. Is het her en der wat vergezocht, zeker ook m.b.t. de rol van de negenjarige zoon Ali? Zeker wel, maar ik ga er als lezer heerlijk in mee. Wanneer een thriller me dit allemaal biedt, dan ben ik een gelukkig mens.

Conclusie:

Op alle fronten vier dikke stralende sterren voor De zaak tegen Alex Cross.

Karin Meinen-Samenlezenisleuker