Jonathan vindt op 1 januari een agenda voor het nieuwe jaar waarin op elke dag een spreuk, opdracht of afspraak staat gepland. Hij weet niet wat hij ermee moet. De eigenaar zien te vinden? Afgeven bij gevonden voorwerpen? Of gewoon zelf gebruiken?

De schrijfster neemt in het begin alle de tijd om je kennis te laten maken met de hoofdpersonages. Al snel vind ik die Jonathan een lulletje en die vriend van Hannah mag ik niet zo. Dat schetst de schrijfster goed.

Maar na een derde verandert het verhaal. Er komt een heftig thema het verhaal ingeslopen. Ondanks dit blijft het verhaal luchtig. De gedachte achter de agenda vind ik heel mooi. En dat deze dan toch ook iemand inspireert om het anders aan te gaan pakken. Mooi.

Je kan merken dat het verhaal vooraf goed uitgedacht is. Alles in het verhaal gebeurd met een reden. Jonathan en Hannah zie je ook groeien tijdens het verhaal. Vooral Jonathan. Van sulletje wordt hij een heel leuk personage.

Eén klein minpuntje is dat de schrijfstijl iets te uitleggend is, had van mij iets meer show don’t tell in gemogen. Maar het blijft een héél mooi en bijzonder verhaal en leest heel prettig. De boodschap LEEF NU, doe eens iets anders en maak er iets van vind ik er mooi in verwerkt.