Samenvatting van het verhaal
Vier jaar geleden, de dag na haar afstuderen, is Julia’s vader Tin Win plotseling verdwenen. Hij was een invloedrijke Wall Street advocaat en heel erg bekend. Het laatste spoor van hem verdwijnt in Bangkok.
Julia woont in Manhattan en is zelf advocaat. Het is de onzekerheid die haar nu al die jaren al parten speelt en het laat haar niet los waarom hij zo plots is verdwenen. Wat was er eigenlijk aan de hand? Leidde hij een dubbelleven? Van de eerste twintig jaren van zijn leven weten ze niets. Wie was de man die haar had grootgebracht en wie was hij werkelijk?
Als ze op een avond thuiskomt, heeft haar moeder een pakketje laten afleveren en daar vindt ze een brief die haar vader heeft geschreven aan een zekere Mi Mi in Birma. Dit wekt meer dan haar nieuwsgierigheid op en ondanks haar drukke baan en volle agenda boekt ze een vlucht naar Bangkok. Ze moet weten wie deze vrouw is en of ze haar vader kan vinden. Haar moeder is er niet echt blij mee en het interesseert haar dan ook niet wat ze daar gaat vinden.
Tienduizend kilometer en tweeënzeventig uren later staat ze in het dorpje Kalaw. Hier wil ze haar zoektocht beginnen tot een man haar aanspreekt in een theehuisje. Hij heeft vier jaar op haar komst gewacht, in de hoop dat ze in dit godvergeten oord zou verschijnen. En, niet onbelangrijk, hij heeft een verhaal te vertellen! Hier in dit zelfde theehuisje trof hij haar vader vier jaar geleden aan en hij begon een verhaal te vertellen. En dit verhaal gaat hij nu aan Julia uiteenzetten.
Julia is zeer sceptisch, zij gelooft niet in sprookjes laat staan wat de sterren te vertellen hebben maar iets in haar zegt haar dat ze moet luisteren. Ze is in de ban geraakt van zijn vertelling en ze moet weten wie Mi Mi is en welke rol ze in het leven van haar vader heeft gespeeld. Ze blijft wantrouwig, ze wil bewijzen en feiten zien. Maar ze weet in haar hart dat ze nooit meer de gelegenheid zal krijgen om zoveel over haar vader te weten te komen.
En deze man, U Ba, heeft wel degelijk een verhaal te vertellen …

Conclusie
Het is een liefdesverhaal tussen twee mensen die beiden een handicap hebben. Ze vullen elkaar aan, wat de ene niet kan daarbij helpt de andere. Hun angsten verdwijnen als ze bij elkaar zijn. Elk heeft zijn eigen bijdrage en samen vormen ze een geheel. Het is een speling van de natuur dat ze zo waren en het bewonderenswaardige is dat ze er op een positieve manier mee omgaan. Het is een uniek vorm van rijkdom en een intense vriendschap.
Dit boek heeft een prachtige verhaallijn en deze is heel beschreven. De auteur heeft zo’n prachtige schrijfstijl dat je wordt meegesleurd in het verhaal. De emoties en gedachtegangen druipen van de bladzijden. Het is mij al zelden overkomen dat ik zo’n buitengewoon taalgebruik heb gelezen. Hij heeft het talent van een verteltrant en woordkeuze te hanteren. Sublieme beschrijvingen ook van het land, de flora en de fauna. Hier is immens researchwerk voor gedaan. Het boeit je eindeloos wat deze cultuur inhoudt.

“Kunnen woorden vleugels hebben? Kunnen ze als vlinders door de lucht glijden?”

Julia beschrijft in het boek hoe haar vader was, hoe het gezinsleven eruit zag en de relatie met haar moeder. Haar moeder is karig met informatie tot op de dag dat ze naar Birma vertrekt. We lezen hoe Julia zich voelt: de grootste factor in dit verhaal is twijfel en onzekerheid bij haar. Ze moet zichzelf overtuigen om alles aan te horen en vooral te accepteren.
Sendker laat ons zien hoe de Birmanen leven. Ze hebben een totale andere levenswijze en manier van denken. Boeddhisme is hier het geloof en de wijsheid die er wordt verteld geeft zelfs stof tot nadenken. Je begint het volk beter te leren kennen: hun allesoverheersende bescheidenheid die deze mensen zo mooi en groots maakt. Wat ze opofferen voor een ander die ze beminnen en hoe conservatief ze zijn. Het is zo verschillend van de Westerse cultuur waarin we leven. Hoe armoedig deze mensen ook zijn, zij zijn gelukkig met wat ze hebben wat vaak niet gezegd kan worden van ons.
Aangrijpend, prachtig en ga zo maar verder. Er zijn niet genoeg adjectieven om dit boek te omschrijven. Het geeft je zelfs een innerlijk rust tijdens het lezen hoe raar dit ook mag klinken. Je wordt meegedreven in het verhaal en alles rondom je vervaagt. Het is diep ontroerend en heeft bij mij een diepe indruk nagelaten. Je weet dat dit fictie is maar desondanks zou dit toch echt kunnen zijn. Het is een verhaal over onvoorwaardelijke liefde, hoop en vertrouwen!

“Er is maar één kracht die sterker is dan angst. De Liefde”

In dit boek staat geen enkele zin teveel! Wat een kunst om zo een roman in boekvorm te gieten. Het is een pronkstuk dat in een boekenkast behoort. Ik geef dit boek 5 wondermooie sterren!