Mijn ouders waren beiden van een generatie dat tijdens de middelbare schooltijd uitgebreid aandacht werd besteed aan poëzie. Met name mijn vader kon daardoor ook op gevorderde leeftijd nog woordelijke bepaalde gedichten citeren. Ik voelde dan altijd een steek van jaloezie. Tijdens mijn schooltijd was poëzie blijkbaar niet zo populair. En dan gaat het "mis". Dan krijg je als lezer onvoldoende handvatten om zelf poëzie te gaan ontdekken. En daarom is het uiterst prettig leesbare boekje van Ellen Deckwitz zo fijn! Zij geeft op een heel natuurlijk aandoende wijze aan waarom gedichten gelezen moeten worden en hoe je daar je eigen weg in kan vinden. Ik vind het een absolute aanrader voor alle lezers die graag een brede horizon hebben.
Een uitgebreidere leeservaring staat op mijn boekenblog: Waarom ook niet?.