Het eerste deel uit deze Vriendinnenreeks heb ik niet gelezen. Toch had ik geen enkel probleem om 'Armen vol rozen' te lezen. De personages zijn duidelijk genoeg voor het verhaal.
Nora Roberts heeft het verhaal geschreven op dusdanige manier dat je ziet wat je leest, alsof je er naar kijkt. Wanneer ze een tuin beschrijft, kijk je naar die tuin.

In de proloog leerde ik de vier vriendinnen kennen op de leeftijd van elf jaar. Ik las de dialogen van deze vier meisjes op deze leeftijd, soms wat lacherig en vooral onwetend over de liefde en romantiek.
Emma droomt er dan van om later met de liefde van haar leven te dansen bij maanlicht in een besloten tuin. De vriendinnen vertellen elkaar over hun verwachtingen van contact met jongens, over kussen en wat al niet meer.

De hoofdstukken daarna gaan voornamelijk over Emma, haar drie beste vriendinnen en hun samenwerking in Vows-wedding planners. Ze zijn ouder en soms wat wijzer en alles kabbelt eigenlijk rustig verder tot op het einde van het verhaal.

'Armen vol rozen' is een luchtig verhaal over vriendschap en liefde, over verwachtingen die niet voor iedereen hetzelfde hoeven te zijn en over misverstanden die er soms voor zorgen dat ik in een deuk lag van het lachen. En al dat moois speelt zich af in een Amerikaanse setting, met personages waar geld bijna geen rol speelt.
Een heerlijk boek om tussendoor te lezen wanneer je even niet aan iets belangrijks wilt denken. Het had voor mijzelf spannender mogen zijn. Maar het is zonder meer totale ontspanning voor de geest!