Bloedlink, geschreven door het schrijversechtpaar Marianne en Theo Hoogstraaten.
Julia en haar vriendin Vicky raken tijdens hun reis door Italië vermist. Ze lijken van de aardbodem verdwenen. Na 2 weken is er nog geen spoor van hen te ontdekken. De 2 families van de meisjes, waaronder Emilia, de zus van Julia, gaan naar de onheilsplek. Dan worden er ook nog twee jonge vrouwen vermoord gevonden. Het gaat niet om Julia en Vicky, maar wie weet zijn zij de volgende slachtoffers…
Uit de plaatselijke kathedraal wordt een heilig relikwie, de zweetdoek van Veronica, ontvreemd. Er wordt een link gelegd tussen de diefstal en de verdwijning van de twee vrouwen. En ondertussen maakt een geheim genootschap jacht op Emilia.
Theo en Marianne Hoogstraaten hebben al verschillende titels op hun naam staan die hoog aangeschreven worden. Goede reden dus om nu hun nieuwste boek, Bloedlink, te lezen. Een boek waarin de geschiedenis een belangrijke rol speelt. Naast het verhaal over Emilia en haar zoektocht naar Julia, wordt ook het verhaal van een andere vrouw verteld, een verhaallijn die zich in het verleden afspeelt. Madeleine is een jonge vrouw, getrouwd met Guy en moeder van een zoon. Madeleine weet veel over planten en kruiden en hun geneeskrachtige werkingen en moet daarom erg voorzichtig zijn om niet van hekserij beschuldigt te worden.
Bloedlink op een prettige manier geschreven. Het boek leest zo vlot dat ik het binnen een mum van tijd uit had. Dit komt natuurlijk ook door de spanning die tijdens het hele verhaal voelbaar is. Het begint al in de proloog waarin meteen een geheimzinnig genootschap te berde gebracht wordt.
Heden en verleden wisselen elkaar af. Het blijft lang onduidelijk wat deze twee verhalen met elkaar te maken hebben. Beide vrouwen, zowel Emilia als Madeleine, vertellen hun verhaal in de eerste persoon. Als lezer raak je op deze manier zeer betrokken, omdat je het verhaal alleen vanuit hun gezichtspunt leest. Je weet dus niets meer of minder dan zij.
Sommige stukken, met name het beschreven genootschap, lijken puur verzonnen. Maar volgens de auteurs is Bloedlink weliswaar fictie is, maar dergelijke genootschappen hebben wel degelijk bestaan. Er is veel te googelen over dit onderwerp, en het is onvoorstelbaar wat je dan allemaal kan vinden. Juist dit feit maakt Bloedlink voor mij zo goed. Een lekker verhaal, om je even helemaal in te verliezen.