Tara Westover neemt ons mee naar een vallei in Idaho, Amerika. Een groot Mormoons gezin, een vader bezeten door het geloof en vol argwaan en misschien wel haat tegen de overheid, kinderen die niet naar school gaan, daar word je maar gehersenspoeld, een agressieve broer die bescherming geniet van de ouders, verschrikkelijke ongelukken. En altijd de vader die steeds meer trekken krijgt die Tara later als bipolair denkt te kunnen benoemen. Uiteindelijk vlucht Tara, weg van de vallei naar de Universiteit om te gaan studeren.
Soms lees je een roman en dan denk je dit is echt gebeurd, dit is geen fictie maar non-fictie. Maar bij de leerschool denk je in eerste instantie het tegenovergestelde, je kunt niet geloven dat Tara Westover het leven leidde als in dit boek. Langzaam neemt ze afscheid van haar familie. Wat een mooi indrukwekkend verhaal. Verteld zonder oordelen, je mag meekijken, als door helder glas, en dan moet je het wel geloven. Een boek over de grenzen aan loyaliteit, familiebanden en meer. Uniek verhaal, uniek boek, lees, lees, lees!