Dit boek wilde ik al een tijdje lezen en toch werd ik steeds tegengehouden op de een of andere manier maar dit bleek niet nodig te zijn. In het begin moest ik echt wennen aan de schrijfstijl, ik vond het soms wat “simpel” maar dat is een kwestie van “er even in komen”. Het verhaal over de 18 jarige Julia vond ik erg mooi, het verhaal wat er doorheen geweven was van Joost had voor mij niet zo gehoeven maar was toch wel noodzakelijk in het verhaal. Vooral vanaf het moment dat de dijken braken wilde ik steeds maar doorlezen, toen werd het écht spannend en minder langdradig dan in het begin. Wat een ellende hebben die mensen mee gemaakt in 1953, daar heb ik nooit écht bij stilgestaan. Voor mij verdient dit boek 4 duimpjes, mede omdat ik weer wat bij geleerd heb
NB. Ik had de kaft met de "Storm versie" maar de originele kaft vind ik vele male mooier en toepasselijker!