De titel “Verloren Maandag” doet velen denken aan worstenbroden en appelbollen. Het gaat hierbij om een dag die “verloren” was: er werd niet gewerkt, omwille van de feestelijkheden ter gelegenheid van de eedaflegging der ambtenaren. Aangezien de ambtenaren de rest van die dag niet meer werkten, werd die dag al gauw “Verloren Maandag” gedoopt.

Eva is 30 en hoogopgeleid. Ze heeft de mogelijkheid om bij haar stiefvader een topjob in zijn advocatenkantoor te krijgen, maar weigert deze omwille van haar problematische relatie met haar ouders. Ze verkiest duffe interim-baantjes, waar ze omwille van haar gedrag snel vijanden maakt. In het verhaal werkt ze als secretaresse aan de balie van een groot bedrijf.

In de saaie omgeving van het kantoor gebeurt weinig tenzij men zelf voor de ambiance zorgt. En daar is Eva dan ook expert in.

Alles verveelt en ergert haar: de verplichte ”hoe was je weekend?” op maandagochtend,
de verhalen van haar collega’s en vooral het werk zelf, dat ze meestal naar andere medewerkers doorsluist.
Om het leven leuker te maken geeft ze aan iedereen denigrerende koosnaampjes, zoals “scheeloog” of “neuskeutel”, en ze probeert de normale gang van zaken op het werk te verstoren door te choqueren en te manipuleren. Ze maakt iedereen op het werk het leven zuur voor haar eigen plezier.

Het boek heeft een aparte stijl die verassend aangenaam leest. Het is een onbeschaamde en tegelijk grappige manier van schrijven. Doordat het verteld wordt vanuit het perspectief van Eva, is het doorspekt met sarcasme:

“De veronderstelling ‘dat niemand geen pizza lust’ bleek te kloppen. Sterker nog, de pizzamaaltijd creëerde een vrolijke commotie die deed vermoeden dat het verorberen van een quattro stagioni op een ordinaire vrijdag het opwindendste was dat er sinds jaren in de bedrijfskeuken zou gebeuren. Zelfs de urinestaal in de koelkast was opvallend snel vergeten.”

Het personage zelf is weinig uitgewerkt: je kent enkel haar karakter en haar gedachten. Je komt maar langzaamaan de reden van haar gedrag te weten. Bovendien maakt ze geen enkele metamorfose mee doorheen het grootste deel van het boek. Hetzelfde kan je zeggen over de bijfiguren die tevens oeroude clichés zijn.

Als Eva tijdens een rampzalige nieuwjaarsreceptie op het werk wordt buitengegooid, neemt ze voor het eerst in haar leven een volwassen besluit en zo wordt het voor haar toch geen verloren maandag.
Het boek bestaat uit vele fragmenten van Eva’s leven die het gehele verhaal vormen. Doorheen het verhaal leest men enkele vermakelijke anekdotes van Eva.

Verloren Maandag is een licht, humoristisch boek dat verfrissend is om te lezen is als men zich openstelt voor de niet-alledaagse vertelstijl. Een aanrader om te lezen op een verloren maandag.