De cover van het boek is niet iets wat me direct aan zou spreken in de boekenwinkel, maar het is zeker een goede match met de binnenkant van het boek (lees: het verhaal). De schrijfstijl van Christine is iets waar ik echt even aan moest wennen en dan vooral die lange zinnen, dan moest ik mijn aandacht er echt even bijhouden. Soms zelfs een zin of twee opnieuw lezen haha. Het verhaal zelf vond ik mwah. Ik ben niet super enthousiast, maar ik vind het ook geen slecht boek. Het is maar een heel dun boek (176 pagina's) en dit zie je ook wel terug in de kwaliteit van het verhaal. Het blijft allemaal een beetje oppervlakkig, dit had waarschijnlijk beter gekund als het boek dikker was geweest. Ik vond dit een prima boek om te lezen, maar ik zou het denk ik niet zo snel aanraden..