Als je een autobiografie van iemand gaat lezen, doe je vaak omdat die figuur je op een of andere manier interesseert, dat was bij Knausgard niet het geval, die ben ik gaan lezen, omdat er louter positieve reacties op zijn boeken kwamen.Toen ik Vader las, herkende ik veel van wat hij schreef en ook in dit boek geeft raakpunten met mijn eigen leven.Een autobiografie moet je lezen als een roman denk ik, en dat deed ik dus ook, subliem geschreven dat blijft, maar ik vind zijn leven niet zo spectaculair dat ik 600 bladzijden geboeid kan blijven, en gek genoeg had ik dat wel bij zijn eerste boek.Alles bij elkaar vond ik het dus een beetje tegen vallen maar zijn derde boek, Zoon ga ik ook zeker lezen, want die heb ik toevallig gewonnen met een prijsvraag heb ik ook eens wat.