Dochter van de Zilv’ren Maan verhaalt over het leven van Aza, die Wijze wordt en Mara, het kind van Kyra, die vermoord is. Het verhaal wordt in twee verhaallijnen verteld, die door elkaar zijn gevlochten. Het verhaal van Aza en het verhaal van Mara. Beide verhalenlijnen gaan over het opgroeien en volwassen worden van beide vrouwen, ook al ligt er een generatie tussen. Het leven van Aza heeft hoogte en dieptepunten, waar ze mee leert leven. Mara, een buitenbeentje in het dorp omdat ze wit is, ontpopt zich als een gevoelige vrouw die graag de eenzaamheid op zoekt om uit de beurt te zijn van de mensen die haar niet mogen, maar wordt langzaam naar volwassenheid toch geaccepteerd door het dorp en geheel met liefde opgenomen.
Het verhaal neemt de tijd om een inzicht te geven in de gedachten en gevoelens van de vrouwen. Het boek is heel boeiend geschreven. Het behandeld thema’s van verlies, liefde, vervreemding, eenzaamheid, geluk en acceptatie. De schrijfster heeft een prettige schrijfstijl en ze neemt je mee in de wereld van Aza en Mara. Het is echt een vrouwenboek geworden. Als je actie wilt hebben dan is dit boek niets voor je, maar als je eens wat anders wilt lezen neem dit boek ter hand en het zal een plezierige leeservaring worden.