Het ga je goed, Kay Scarpetta, want ik ga geen volgende thrillers in de Kay Scarpetta-serie meer lezen. Als Kay Scarpetta-fan van het eerste uur is Kay naar mijn aanvoelen té sterk veranderd, net als de andere terugkerende personages (Benton, Lucy, …). Kay is veranderd in een koele, afstandelijke, narcistische vrouw (begint de schrijfster autobiografisch te schrijven?) en dit is een hele verandering tegenover de Kay Scarpetta van in het begin van de reeks. Ik heb geen voeling meer met Kay of de andere personages. Daarnaast wordt alles tot in het kleinste detail uitgesponnen om steeds weer te lezen hoe geweldig en vernuftig Kay zichzelf vindt. Ofschoon het karakter van Pete Marino, de (ondertussen) oude rechercheur met zijn nukkige buien en onbehouwen gedrag, ook is aangepast, is er een zaak onveranderd gebleven: Marino blijft nog steeds trouw aan de zijde van Kay staan. Gelukkig maar, want ik haak af.