Ik herinner me dat ik best wel enthousiast was na het lezen van ‘Vertrouwen’. De combinatie van romantiek, humor en erotiek was uiterst vermakelijk en zowel Mia als Ansel waren aangename personages om te volgen terwijl ze hun hart achterna gingen. Eigenlijk had ik dan ook iets gelijkaardigs verwacht bij dit tweede boek in de Wild-serie maar jammer genoeg bleken deze personages me minder te liggen waardoor ik minder in het verhaal kon opgaan en plots heel wat andere dingen leek op te merken.

Zoals bijvoorbeeld het feit dat sommige fragmenten vrij absurd leken. Ik weet niet of het door de vertaling kwam, maar sommige stukken heb ik enkele keren herlezen omdat er iets niet leek te kloppen. Soms had ik zelfs het gevoel dat er een stukje miste waardoor ik niet helemaal mee was.

Ik vond het ook een beetje jammer dat de problematiek waar Harlow’s familie mee te kampen krijgt slechts sporadisch naar voren komt en daardoor vrij oppervlakkig blijft. Dit gegeven had anders wel voor wat extra diepgang kunnen zorgen. Nu ligt de focus hoofdzakelijk op Harlow, Finn en hun vrienden. Zo krijgen we Mia en Ansel op nieuw te zien, maar ook Oliver en Lola komen aan bod.

Het boek voelde echter vrij chaotisch aan. Dat sluit mooi aan bij het personage van Harlow maar niet echt bij mij. Ik voelde me net ongemakkelijk door dat chaotische aspect en vond het dan ook vrij moeilijk om me in hun relatie in te leven.

Ik hield echter wel van de dynamiek in Harlow’s familie, van Oliver en Lola (eigenlijk ben ik vooral benieuwd naar hun verhaal) en van de humor in dit verhaal … Die laatste is zeker een pluspunt maar jammer genoeg voelde ik tijdens het lezen van dit boek niet dezelfde klik als bij Mia én Ansel’s verhaal.