Na de moord op een BN-er roept rechercheur Bert Hazenkamp de hulp in van misdaadverslaggeefster Maja van Tijl. Kort daarna krijgt Maja het bericht dat haar zoon Bono ontvoerd is. Maja gaat op onderzoek uit en valt dan zelf ook in handen van de ontvoerder(s). Ze vermoedt dat er een verband bestaat tussen de moord en de ontvoeringen en samen met haar ex-man Jan, Bono en haar team, Nina en Niels, onderzoekt ze de zaken tot op de bodem. Uiteindelijk komt Maja oog in oog te staan met de wraakzuchtige dader.

Het boek gaat meteen goed van start met een moord op een BN-er, een ontvoering en al snel een tweede ontvoering. Na dit heftige begin zakt het verhaal in en wordt het een beetje een wirwar van (te) veel verhaallijnen die uiteindelijk ergens bij elkaar moeten gaan komen. Als na ongeveer 3/4 van het boek wat meer lijn komt in deze wirwar, krijgt het verhaal weer meer vaart en spanning en volgt uiteindelijk een verrassende en heftige ontknoping.
Er wordt gebruik gemaakt van perspectiefwisselingen, afwisselend volgen we Maja, Daphne en Bert. Zo wordt het verhaal van verschillende kanten belicht wat veel duidelijkheid schept en krijg je een inkijkje in de ideeën, gevoelens en emoties van de verschillende personages.

Door de tekst op de achterflap verwachtte ik een spannende en meeslepende thriller, die je niet weg kunt/wilt leggen. Die verwachting is niet uitgekomen. Als ik dit boek niet voor de leesclub had 'moeten' lezen, was ik misschien halverwege wel afgehaakt. Het werd wat saai, bepaalde dingen zijn te vergezocht en te toevallig en ik was gewoon niet (meer) benieuwd hoe het af zou lopen. Uiteindelijk ben ik wel blij dat ik doorgelezen heb, want op een gegeven moment komt er weer vaart in het verhaal, de spanning komt weer helemaal terug en aan het eind wordt veel duidelijk.