Alleen al de ondertitel: “Vier vrouwen zijn verdwenen en mijn man weet waar ze zijn” wekt de nieuwsgierigheid op, om het boek op te pakken. De schrijfster weet een heel boeiende verhaallijn op te zetten voordat ze aan het plot toekomt. Dit is een verhaal, dat door de korte en afwisselende hoofdstukken met verschillende personen, de spanningsboog hoog weet te houden.

Het verhaal gaat over Mackenzie Walker, een jonge vrouw, die een veroordeelde man op de Death Row: Matt Ayers, ontmoet en hem brieven gaat schrijven. Ze trouwt met hem en ondanks dat ze in het stadje wordt nagejouwd en uitgescholden blijft ze erbij dat ze uit liefde met hem getrouwd is. Ze gaat zelfs zo ver dat ze hem helpt te ontsnappen uit de gevangenis.

Maar niets is wat het lijkt, en hoe het dan werkelijk is dat blijft lang verborgen. Er zijn steeds aanwijzingen en daardoor wordt een heel klein tipje van de sluier opgelicht en daar blijft het dan bij.

Het boek is verdeeld in korte hoofdstukken en die worden gevuld door drie hoofdpersonen, die met hun naam aan het begin van het hoofdstuk staan. Iedere hoofdpersoon geeft haar eigen beeld van de situatie. Als je het verhaal van Rosie leest weet je niet of het zich in het verleden of het heden afspeelt. Pas aan het eind wordt dat duidelijk. Het wordt zo beeldend beschreven, dat je de ruimte voor je ziet en meeluistert met de conversatie van de gevangen vrouwen. Hun angst, hun vernedering maar ook hun pogingen om de moed erin te houden en elkaar daarbij te helpen.
De andere hoofdstukken worden verteld door Mackenzie en Vicky.

Het verhaal roept verschillende emoties op: verwondering waarom een jonge vrouw trouwt met een man, die ervan beschuldigd wordt dat hij vrouwen heeft ontvoerd en die nu door zijn veroordeling aan hun lot zijn overgeleverd. Afschuw over de situatie waarin de ontvoerde vrouwen verkeren. Verbazing dat Mackenzie, Matt bevrijdt uit de gevangenis en wat er daarna gebeurt.

Mackenzie blijft lange tijd een vrouw waarvan je geen hoogte krijgt. Waarom is ze haar verleden ontvlucht? Dat haar verleden niet geweldig is geweest wordt wel duidelijk. Waardoor is ze in Atmore aangekomen en waarom is ze hier gebleven. Ze is erg geheimzinnig over haar doen en laten. Het is wel een vrouw, die stevig in haar schoenen staat hoewel ze zich soms voordoet als een wat naïeve vrouw.

De auteur ziet kans om je het hele verhaal door te laten verbazen over wat er allemaal gebeurt De reden waarom Mackenzie trouwt met Matt, daar kom je pas veel later achter. Deze manier van schrijven houdt je vast in het verhaal en wil je weten hoe het afloopt.

Aan het einde komt de spanning in een stroomversnelling, misschien iets te snel maar door nieuwsgierigheid naar de afloop viel dat niet zo op. Pas toen het uit was, besefte ik dat er veel gebeurde in een korte tijd. Dat in tegenstelling tot de rustige opbouw van de rest van het verhaal.