In 2010 won de film 'El secreto de sus ojos' de Oscar voor de beste buitenlandse film. Het boek waar de film op gebaseerd is (La pregunta de sus ojos, 2005) werd geschreven door de Argentijnse auteur Eduardo Sacheri en verschijnt nu in Nederlandse vertaling onder de titel De zaak Morales.
Eind jaren zestig wordt de Argentijnse Liliana Colotto vermoord. Haar man Ricardo Morales blijft eenzaam achter. De zaak wordt toegewezen aan Benjamin Chaparro die bij het gerechtshof werkt. Na een paar jaar lijkt de dader eindelijk gevonden te zijn, maar is hij wel de schuldige? En zo ja, is de gevangenis dan voldoende straf voor hem?
De zaak Morales wordt dertig jaar na de moord verteld door Chaparro, als hij eindelijk met pensioen is en schoon schip wil maken met het verleden. In de genummerde hoofdstukken volgen we, in de ik-vorm, een nog jonge Chaparro die zich jarenlang geen raad weet met deze zaak. Tussendoor lezen we in de getitelde hoofdstukken, in de derde persoonsvorm, hoeveel moeite Chaparro met het schrijven heeft en dat hij bij voorkeur zou willen stoppen bij het gedeelte waarin de verdachte werd gearresteerd. Zaak opgelost! Of toch niet?
Eduardo Sacheri heeft een lange aanloop nodig om zijn verhaal te vertellen, een aanloop die bijna het hele boek beslaat. Het eerste deel, tot het oppakken van de verdachte, verloopt erg traag. Dat deel zou een mooie kans geweest zijn om iets meer te vertellen over de omstandigheden in het Argentinië van die tijd, maar helaas laat Sacheri die kans voorbijgaan. Pas voorbij de helft wordt het verhaal interessanter als blijkt dat deze zaak toch niet zo eenvoudig is als op het eerste gezicht leek. Maar ook dan heeft Sacheri weer veel tijd nodig om tot de afloop te komen, tot de tergend lange brieven toe die Chaparro op het einde nog ontvangt. De uiteindelijke oplossing komt dan ook als een bevrijding.

Zoals bewezen is het wel mogelijk om van dit materiaal een geslaagde film te maken. Ik heb de film nog niet gezien, maar de recensies laten vermoeden dat de film beter is dan het boek.