‘Ren, jongen, ren zolang en zo ver als je kunt’ was hem gezegd. De jongen rent, vlucht het bos in. Met in de ene hand een steen en in de andere een houten kistje. Zijn stoffen schoenen en zijn gekregen, oude, veel te grote lamswollen jas maken het rennen soms moeilijk. Maar hij moet voort, vluchten, ver weg van de verschrikkingen die hij zo juist heeft gezien.
Oostenrijk 1942. Het is het begin van een zwerftocht van de net achtjarige Jakob, een zigeunerjongen, half Brits, half Roma. Het verhaal volgt, Indringend en suggestief beschreven, zijn vlucht voor de meedogenloosheid van het naziregime en de vernietiging van het Romavolk.
Het boek kent twee verhaallijnen die door elkaar heen lopen. Centraal staat het thema: de vlucht van Jakob met daarnaast de geschiedenis van de ontmoeting en ontluikende liefde tussen zijn Britse moeder Lor en zijn vader, de Roma Yavy. Het verhaal verplaatst zich tussen Engeland, Zwitserland en Oostenrijk, maar vooral in de tijd, van 1931 naar 1944, terug naar 1929, dan weer vooruit naar 1943. Voortdurend speelt het zich af in een andere omgeving of tijdsperiode. Daardoor wordt de spanningsboog regelmatig onderbroken en vervolgens opnieuw opgebouwd.
Verder had je als lezer wat meer willen weten over zijn jongere broer en zusje, evenals wat meer over de achtergrond van zijn Romavader.
Toch is dit dramatisch famile-epos over drie generaties niet alleen somber en hartverscheurend. Het is ook een verhaal van moed, vertrouwen en overlevingsdrift, maar vooral van hoop.
Daarbij is het boek een bijdrage aan de geschiedschrijving van de moord op meer dan 1.miljoen Roma door de nazi’s, tijdens de tweede wereldoorlog. Over de vernietiging van een volk, een Holocaust waar over eigenlijk te weinig bekend is.