Enkele Vlaamse parlementsleden trekken binnenkort naar China om kennis te maken met de nieuwe economische grootmacht. Ik hoop dat ze De huid van de draak niet gelezen hebben als voorbereiding, want ze zouden wel eens last kunnen krijgen van achtervolgingswaanzin. Bovendien hoeven ze eigenlijk zo ver niet te reizen. Want zoals Genna zegt: 'China was overal. China was in Europa aan wal gegaan.' Met De huid van de draak is Genna goed op weg de kampioen van de politieke thriller te worden. Na In de naam van Ismael, een weergaloze complottheorie met uitlopers over heel Europa, waagt Genna zich aan het verhaal van De Chinees, de man die de Amerikanen uit Europa moet verdrijven.

Het verhaal begint bij de pas opgerichte Europese Inlichtingendienst. Inspecteur Lopez krijgt als opdracht de vrouw van een Italiaanse industrieel op te halen in Zurich en haar af te leveren bij haar man in Milaan. De vrouw heeft net een inzinking gehad en stamelt iets over Chinezen, een verbrande man en vers vlees. Eigenzinnig als hij is, trekt Lopez op onderzoek, zeer tegen de zin van zijn baas Montorsi. Intussen, aan de andere kant van de wereld, ontsnapt CIA-agent en opiumhandelaar James Cameron aan een aanslag op zijn leven. Hij wil wraak en raakt zo verwikkeld in dezelfde zaak als waar Lopez aan werkt. De draden van het web komen uiteindelijk samen in Monte Carlo, met De Chinees in het grimmige middelpunt.

Na In de naam van Ismael, het beste boek dat ik dit jaar al las, waren de verwachtingen hooggespannen. Ze worden grotendeels ingelost, maar niet helemaal. Aan Genna kan je het duidelijk wel overlaten een complex verhaal te schrijven dat de halve wereld omvat, een wereld bovendien die geregeerd wordt door inlichtingendiensten en een handvol schurken. Hij schrijft dat verhaal ook neer in een heel eigen stijl, met mooie, bijna poëtische zinnen ('Er dwarrelen fijne, lichte sneeuwvlokjes op Monte Carlo neer, en niemand ziet hoe de spinnen in hun web trillen door de wind.'), afgewisseld met korte, bijna hamerende zinsneden ('Ze zagen het allemaal. Dit was geen grote homp vlees. Het was een mens. Het was een lijk.'). Alleen vind ik De huid van de draak net een tikkeltje minder meeslepend en minder angstaanjagend dan zijn debuut. Niettemin een steengoede tweede thriller van Giuseppe Genna.