Rose Bazelet woont in Parijs, dichtbij de kerk St. Germain des Pres. Het huis is al generaties in het bezit van de familie. Haar overleden man Armand hield heel veel van dit huis. Het is de tweede helft van de negentiende eeuw, net voor de Wereldtentoonstelling. Keizer Bonaparte en de prefect Hausmann hebben een plan gemaakt om de stad te moderniseren, met mooie boulevards. De broer van Rose is inmiddels al verhuisd, omdat zijn huis afgebroken is. Hij woont nu buiten Parijs en is daar niet zo rouwig om.

Dan komt er een brief, dat ook haar huis moet worden afgebroken, omdat daar de boulevard Saint- Germain komt. Armand zei altijd, dat hun huis wel gespaard zou blijven, omdat het zo dicht bij de kerk St. Germain des Pres lag. Rose bindt de strijd aan met de prefect, maar het plan van Hausmann vindt toch zijn doorgang. Hausmann heeft zelfs zijn eigen geboortehuis laten afbreken om plaats te maken voor zijn plannen. Als Rose ziet, dat zij verloren heeft, verschanst zij zich in de kelder en schrijft brieven aan haar overleden man. Een paar van haar vrienden helpen haar te overleven, tot de sloophamer komt …

Het huis waar jij van hield van Tatiana de Rosnay is een ontroerende roman. De liefde voor het huis en de emoties die daarbij komen kijken, worden heel goed beschreven. Dat kan Tatiana de Rosnay toch heel goed, ook in haar vorige romans werden met name gevoelens goed omschreven. Zij heeft veel inzicht of zij luistert heel goed wat andere mensen haar vertellen.

Ik wist natuurlijk wel, dat Napoleon de boulevards had laten aanleggen. Maar dat dat zo ’n impact kan hebben voor sommige mensen is nooit bij mij opgekomen. Goed, dat Tatiana de Rosnay dit verhaal geschreven heeft! Zodat wij ook een beetje meer inzicht krijgen in het leed wat mensen kan worden aangedaan.