De cover oogt speciaal. De figuur lijkt te verdwijnen in de achtergrond. Je moet al dichtbij komen om te zien dat het om een vrouw gaat. Dit past perfect bij het verhaal. Anoniem blijven en niet opgemerkt worden.

‘Mijn naam is Tessa, ik ben op zoek naar een nieuw leven’.
Het boek draait om het leven van een jong meisje dat steeds van identiteit verandert. Haar hoofddoel is anoniem te blijven. Dit impliceert wel dat telkens wanneer ze het ergens naar haar zin lijkt te hebben en ingeburgerd geraakt, ze opnieuw alles moet achterlaten. Ze leidt een angstig, getraumatiseerd leven. En dan zijn er ook nog de doden die vallen, overal waar ze een nieuw leven eindigt.
Barosso heeft een zeer aangename, krachtige schrijfstijl. De hoofdstukken zijn kort. Dit drijft de spanning op en mede hierdoor voel je de angst en de schichtigheid van het hoofdpersonage.
Het verhaal wordt verteld vanuit drie invalshoeken, korte krantenknipsels, de derde persoon, en een soort korte dagboekfragmenten in de ik-vorm. Hierdoor kom je beetje bij beetje meer te weten, maar toch slaagt Barosso erin om het gevoel dat je het hoofdpersonage niet kent in stand te houden.
‘Wie ben ik? Soms denk ik dat niet alleen ik, maar iedereen in de vrije wereld op zoek is naar zichzelf.’
Het verhaal is zeer realistisch geschreven, in de huidige tijdgeest. Het is een thriller buiten categorie. Geen bloedvergieten of onrealistische gebeurtenissen. Het hele verhaal zou zo maar eens echt kunnen zijn. ‘Wat als’… kwam dikwijls in me op. Dit maakt het een zeer sterke thriller.
‘Identiteit zoals wij dat kennen, wat vooral is dat de buitenwereld ziet, is flexibel.’
Tijdens het lezen leef je je helemaal in in het hoofdpersonage. Nadine Barroso slaagt erin en meisje van vlees en bloed neer te zetten. Als lezer krijg je sympathie voor en medelijden met het hoofdpersonage.
De plot is verrassend, het raakt je.
Eens je begint te lezen, hang je vast aan het boek. Het valt zeer moeilijk weg te leggen en blijft nazinderen.
‘Identiteit is een illusie.’
Vol verwachting kijk ik uit naar een volgend boek en ondertussen lees ik zeker het eerste boek van Nadine Barroso.