David Ambrose zet een lekker weg lezend verhaal neer over Tom Freeman, een oud alcoholist, die zijn leven op de rit heeft, denkt hij. Hij is al jaren alcohol vrij, is getrouwd en heeft een dochter. Maar langzaam sluipt er toch een dissonant in zijn leven. Julia, zijn dochter, is verschillende keren haarzelf niet en lijkt bezeten te zijn door een andere ziel, genaamd Melanie. Langzaam ontspint zich een verhaal dat Tom naar de afgrond lijkt te leiden, of toch niet. Langzaam kom je achter de waarheid.

Ik had wat meer verwacht van het verhaal. Zeker het leest lekker weg en is hier en daar spannend, maar voor mij mocht er nog wel meer suspense, of bovennatuurlijks in. En als het toch uiteindelijk komt is het wat abrupt. Verder is David niet vernieuwend in het gebruik van zijn suspense. Ik heb dit al vaker gelezen en hierdoor werd het verhaal ook wat voorspelbaar. Jammer, want het is een goede schrijver. Ik ga zeker op zoek naar meer van zijn boeken.