Moordvrienden is het tweede boek in de Bodenstein en Kirchhoff serie van Nele Neuhaus, maar het zevende boek welke wordt uitgegeven in Nederland. Tijdens een meet en greet een aantal jaar geleden vertelde de uitgever dat er bewust is gekozen om eerst haar bestseller en doorbraak Sneeuwwitje moet sterven, derde deel, uit te brengen. Hierin moet je de uitgeverij gelijk geven, Nele Neuhaus is een bekende naam geworden in de thrillerland en haar boeken vinden gretig aftrek.

In de Opel-dierentuin wordt een gruwelijke vondst gedaan. Een menselijke hand in het olifantenverblijf. Al gauw volgen meer lichaamsdelen op andere plekken in de dierentuin en uiteindelijk wordt een lichaam gevonden in een grasland aan de overkant van de weg bij de dierentuin, Het slachtoffer blijft Ulli Pauly te zijn, natuurkunde leraar, maar vooral bekend als milieu-activist. Hij is een fel tegenstander voor een voorgenomen weg door de Taunus, welke lokale wegen moet ontlasten maar dwars door de natuur gepland staat.

Het blijft gek om nu deel twee van de serie te lezen, je weet als lezer al hoe het verder gaat in het persoonlijke leven van Oliver en Pia. Toch is het wel leuk om nog meer te weten te komen over het verleden van beide "oude bekenden". Zo voelt het echt, na het zevende boek te hebben gelezen.

Zoals het Nele Neuhaus betaamt, zijn er in Moordvrienden weer vele personages in het boek. Hierin zit ook tegelijk de kracht van het plot. Hun verschillende motieven, levens en onderlinge relaties voegen spanning toe aan het boek. Via verrassende twisten en dwaalsporen in de vorm van kleine speldenprikjes, wordt je als lezer kundig op het verkeerde been gezet.

De lokale verhoudingen in Kelkheim door de geplande B8 weg dwars door de natuur staan op scherp. Voor en tegenstanders staan lijnrecht tegenover elkaar. Nele Neuhaus legt de verdenking van de moord meerdere keren bij een ander personage. Niemand lijkt te zijn, wie je denkt wie hij is.

Verwacht geen bloedstollende spanning, je moet het zoeken in het sterke plot met kleine aanwijzingen naar de uiteindelijke dader. Nele Neuhaus beschrijft de omgeving en haar bewoners grondig. Echter door niet het achterste van haar tong te laten zien, neem je als lezers gedwongen aannames, welke je later weer moet herroepen door nieuwe ontwikkelingen.

Op het einde van het boek is er sprake van daadwerkelijke actie wanneer Bodenstein en Kirchhoff beseffen wie de dader is. Dit is een mooi einde van een thriller, welke vooral een gedegen onderzoek belichaamt.