Het lijkt wel een boek voor een andere doelgroep, zo kinderlijk is de illustratie op de voorzijde van het boek. Het is slechts één van de eerste rookgordijnen die het boek opwerpt. Want als je eenmaal begint met het boek blijkt dat je voortdurend om de tuin wordt geleid en is niets wat het aanvankelijk lijkt. Wat zich langzaam ontvouwt is het ronduit meeslepende levensverhaal van de illusionist Charles Carter. Van hoe hij zich als kind uit ketenen weet te bevrijden van de krankzinnige tuinman tot zijn roem als één van de grootste illusionisten van zijn tijd (we praten over het begin van de twintigste eeuw, de Gouden Eeuw van de illusionisten).
En dan krijgt Carter op een dag president Harding op bezoek, die hem op de rand van tranen vraagt wat Carter zou doen als die een geheim wist wat zo vreselijk was, dat de wereld er door zou veranderen. De twee smoezelen wat en twee dagen later sterft Harding. Het duurt tot het einde van het boek tot dit mysterie opgelost is.
Alhoewel het personage van Carter zelf gedurende het hele boek even zeer in nevelen blijft gehuld als zijn opzienbarende trucs, wordt het boek ook gemaakt door de belevenissen van de norse en obsessieve federale agent Griffin.
Kortom: een prachtig boek. Lezen!