Dit derde boek is in ieder geval weer een stuk beter dan deel twee!
De komst van de zigeuners Fenella en Porcelain voegt de nodige spanning toe en het plot is een stuk beter. Jammer dat deze figuranten niet wat meer karakter krijgen in de loop van het verhaal. Hoe leuk was het geweest als Porcelain niet was vertrokken maar een soort sidekick van Flavia was geworden. Iedere held heeft een sidekick nodig … Sherlock had toch ook zijn Watson. En die Porcelain was echt een toevoeging geweest aan de komende avonturen: vaak een beetje gek en regelmatig boosaardig. Hopelijk zien we haar nog terug.

Waar ik echter veel meer op zit te wachten is een verdere uitdieping van de karakters van Flavia’s beide zussen. Hun onderlinge relatie wordt door Bradley heel licht aangezet (plagen) maar is eerlijk gezegd op het misdadige af (extreem pesten). Wat Flavia allemaal niet te verduren krijgt; de dingen die ze letterlijk en figuurlijk naar haar hoofd krijgt gesmeten. Gruwelijk.
Ik wil dus zo onderhand weten waarom beide zussen haar zo behandelen. Wil Bradley alleen maar aantonen dat het hier om een ‘beetje vreemde’ familie gaat, of heeft deze psychologische oorlogsvoering een achterliggende betekenis?
Ik ga zeker verder met deel vier, maar eis verdere uitwerking!