In Offerande neemt Chanette Paul ons (wederom) mee naar Afrika en België. Offerande is namelijk een vervolg op het boek Offerlam en hoewel gezegd wordt dat Offerande ook goed apart gelezen kan worden, is het verhaal wellicht toch beter te volgen als je ook Offerlam gelezen hebt, mede vanwege het feit dat je de meeste personages dan ook al kent. Net zoals voor het eerste boek, deed Paul veel research in België. Door haar fascinatie voor de Lage Landen was dit echter geen grote opgave.
Het eigenlijke verhaal begint op het moment dat in januari 1961 Elia, vanwege het feit dat hij een affaire heeft met Amélie (Ammie) Pauwels, wordt geëxecuteerd terwijl Ammie moet toekijken. Wat dan volgt is een complex verhaal in het ‘heden’. Cassandra (Caz) Colijn ontvangt een pakketje met een beeldje erin. Een beeldje dat ze liever niet had teruggezien, omdat het haar herinnert aan een aantal pogingen tot moord. Het beeldje zou, volgens verhalen, namelijk diamanten bevatten en dat maakt dat er een klopjacht gaande is. Ook nadat ze het beeldje verkocht heeft zijn de problemen nog niet van de baan. Na een aantal vervelende gebeurtenissen, krijgt ze hulp van professor Luc de Reu, de stiefzoon van haar moeder. Hij probeert vanuit België een en ander aan de weet te komen, niet alleen over de dingen die gebeuren of gebeurd zijn, maar ook om te achterhalen wie nu eigenlijk de biologische vader van Caz is. Door alle ingewikkelde familiebetrekkingen nog een hele klus.
Alle begin is moeilijk, zo ook het begin van het verhaal in dit boek. Ingewikkelde familielijnen, heel veel personages (zowel in België als in Afrika). Je moet als lezer al je aandacht erbij houden om het verhaal te kunnen volgen en dan nog is het vaak moeilijk om iedereen te ‘plaatsen’. Dit leidt helaas dan ook wel eens af van het eigenlijke verhaal.
Het verhaal in Offerande wordt grotendeels verteld vanuit het perspectief van Caz en Luc. Een aantal hoofdstukken wordt verteld door Kembo, stiefzoon van Ammie die in Congo achtergebleven is.
Uiteraard wordt een belangrijk deel van het verhaal bepaald door de problematiek in Afrika: apartheid, dewhitenization, reafrikanization en de strijd om macht die er niet altijd zachtzinnig aan toe gaat. Dit maakt wel dat het verhaal soms wat langdradig wordt, ook gezien het feit dat deze hele problematiek grotendeels (qua publiciteit) bij ons niet meer zo actueel is. Maar, voor de sfeerbepaling in het boek is deze problematiek uiteraard wel weer onmiskenbaar.
Caz is iemand die onverzettelijkheid toont, naar haar belagers, maar ook naar haar ex-man die plotseling weer opduikt. Ze vecht voor gerechtigheid, heeft er alles voor over om de waarheid boven tafel te krijgen en wil met alle macht de personen die het op haar gemunt hebben ontmaskeren. Maar boven alles wil ze haar dochter, Lilah, beschermen. Luc lijkt een ietwat sullige, onzekere professor maar als het er op aankomt, toont ook hij durf en doorzettingsvermogen.
Het verhaal komt wat langzaam op gang en, zeker in het begin, is de spanning alleen veelal onderhuids aanwezig. Gaandeweg het verhaal neemt de spanning toe en ook de vraag hoe Chanette Paul alle complexe verhaallijnen gaat uitwerken in de plot. Dat lukt haar wonderwel, hoewel ook hier weer alle aandacht bij nodig is.
Offerande is een complex boek waarin veel samenkomt: de Afrika problematiek, rassenstrijd, wraakzucht, het geweld, streven naar macht, maar ook de strijd voor gelijkheid, gerechtigheid en het opsporen en berechten van misdaadplegers. Maar daarnaast is er ook plek voor de liefde en het feit dat er altijd mensen zijn waar je op kunt bouwen, die je helpen op het moment dat je écht hulp nodig hebt. Het 'kwade' in dit verhaal wordt dus toch weer grotendeels in evenwicht gehouden door het 'goede'.