Het recentste boek van Bodar is samengesteld uit lezingen en opstellen die niet eerder, tenzij gedeeltelijk, zijn gepubliceerd.

Zoals altijd met Bodar is zijn taalgebruik, zijn wijze van zinsconstructie van een uitzonderlijk niveau. Het boek is mede hierdoor een genot om te lezen.

Soms ontroerend, humoristisch waar plaats, altijd observerend, met duidelijke standpunten en daarom soms een beetje drammerig. Opvallend is hoe raak Bodar de hedendaagse Nederlandse mentaliteit weet te benoemen. De platheid, lompheid, betweterigheid en het eeuwige vingertje van het Nederlandse volk worden haarscherp door hem benoemd en op waarde geschat.

Enige hang naar het vroegere, maar dan wel in het hedendaagse, komt naar voren. Vandaar het woord traditie in de titel van het boek. Veel van de mooie en warme tradities waar gelovigen geborgenheid in en houvast aan vonden is verloren gegaan in de verburgerlijking van de kerk.

Soms bekruipt toch een gevoel van drammerigheid. Vooral daar waar het de afsplitsingen van het katholicisme betreft en dan met name het willen terugvoeren naar de moederkerk. Wel aanvaard Bodar het bestaan van het christendom (en islam) als ontwikkeling uit het jodendom en laat deze naast elkaar bestaan. Deze tolerantie is er niet ten aanzien van de diverse afsplitsingen als de Anglicaanse kerk, Oosters Orthodoxie en de uit de reformatie voortgekomen stromingen. Deze zouden volgens Bodar terug moeten keren in de schoot van de moederkerk. Ook hier zou de eerder genoemde aanvaarding op zijn plaats zijn.

Bodar is als lid van de clerus mogelijk, ik zou bijna durven zeggen uiteraard, vooringenomen waar het de instelling van de kerk en haar dienaren op alle niveaus betreft. Het belang en oorsprong van beide wordt door hem uitgebreid behandeld en benadrukt. Uiteraard kun je hierover van mening verschillen. Ik doe dat ook en mogelijk daarom komen die passages op mij over als drammerig. Ik moet evenwel toegeven dat Bodar gelijk heeft in het stellen dat veel mensen in de kerk en haar tradities veel houvast, sturing en geborgenheid hebben gevonden.

Al met al is Traditie in Geborgenheid een mooi en warm boek.