Een groot aantal staten van de Verenigde Staten heeft te kampen gekregen met terroristische aanslagen. Daarbij zijn veel slachtoffers gevallen. Bewoners vluchten uit de steden en er is een groot tekort aan bestaansmiddelen. Diverse gewapende milities hebben de macht min of meer overgenomen en de regering doet niets want het zit in het veilige Camp David.

Samuel Simpson werkt sinds kort bij de VN en heeft, samen met een aantal andere VN'ers, de opdracht gekregen om bewijs te vinden voor een door de milities gepleegde massamoord. Dit bewijs moet echter wel binnen een week gevonden worden. Als dat niet lukt worden de al gearresteerde oorlogsmisdadigers vrijgelaten. Er zijn echter ook geruchten dat er binnen de VN gesaboteerd wordt. Dat zorgt voor spanningen en maakt de taak er niet eenvoudiger op.

De laatste dagen van Amerika begint in het veld waar het VN-team bivakkeert. Geen aanloop of wat dan ook. Daardoor wordt je als lezer ook al meteen in het verhaal gezogen. De spanning die binnen dat team aanwezig is, is ook al vanaf de eerste bladzijden merkbaar. Je vraagt je daardoor wel af hoe ze op een goede manier kunnen samenwerken.

Het boek zelf heeft overigens ook genoeg spannende momenten waardoor het de lezer in de greep weet te houden. Aanvankelijk leek het dat het lezen van het boek enigszins moeizaam zou worden, maar dat was al snel niet meer aan de orde. Het boek is in een erg prettige en leesbare stijl geschreven en op het begin na leest het bijzonder vlot. Dat is zeker een gevolg van de beeldende manier van schrijven die Dubois heeft gehanteerd.

Het verhaal is van het begin af aan goed opgebouwd, in chronologische volgorde geschreven en het is te merken dat Dubois naar het uiteindelijke plot toewerkt. Nergens wordt langdurig teruggegaan in de geschiedenis. Op de enkele momenten na dat dit wel gebeurd is, heeft dat alleen maar een toegevoegde waarde voor het verhaal.

In het boek schets Brendan Dubois hoe mensen kunnen reageren, en wat ze al dan niet kunnen doen, wanneer ze in een oorlogssituatie terechtkomen. Hoewel dit verhaal zich in Amerika afspeelt, heeft Dubois zich duidelijk laten inspireren door soortgelijke omstandigheden in Afrika, het Midden Oosten en het Balkangebied.

Omdat die omstandigheden zo goed tot de verbeelding van de lezer spreken (denk daarbij alleen al aan de beelden die op televisie te zien waren en zijn), kan die zich zeker in het verhaal inleven. En dan hoef je die ellende niet eens zelf meegemaakt te hebben. Dit alles maakt De laatste dagen van Amerika een bijzonder goede en realistische thriller.