Wanneer drie musea onverwachts de kans geboden krijgen om authentieke, unieke teksten van Plinius de Jongere aan te schaffen, doen ze er alles aan om het manuscript in handen te krijgen. De buit wordt echter onder hun neus weg gekaapt. Dat werkt het wantrouwen van de conservator van het British museum.
Gelijktijdig wordt scenarioschrijfster Esther van Baerle gevraagd om het scenario te schrijven van een film die gebaseerd is op datzelfde manuscript van Plinius de Jongere. Helena en haar moeder Naina hebben zo hun eigen beweegredenen om de teksten aan het grote publiek bekend te maken, ook al schaden ze het imago dat de Kerk zorgvuldig heeft opgebouwd.

Chris Houtman bouwt zijn thriller op rond het thema van vrouwenrechten binnen de Kerk, met af en toe een zijweggetje naar de MeToo-beweging. Met de theorie dat Maria Magdalena de favoriete leerling en vrouw van Jezus was, wordt gesuggereerd dat de Kerk al eeuwen tegen de wil van hun grote Profeet ingaat. Hij wou dat vrouwen wel een prominente rol kregen in de Kerk, terwijl zijn volgers dat volledig hebben tegen gegaan.

Het Negende Gebod begint met een moord waarvan je gelooft dat je de moordenaar kent. Er volgen achtervolgingen, schijnmanoeuvres en pogingen van beide partijen om elkaar onderuit te halen. De Kerk wil koste wat het kost de publicatie van de film vermijden of volledig onderuit halen. De vrouwen zetten zich ondanks alle gevaar volledig in om hun verhaal verteld te krijgen.

Maar was het Negende Gebod niet dat gij geen valse getuigenissen zult afleggen. Wie spreekt de waarheid en wie houdt van alles achter? Waar komen de echte leugens en het bedrog vandaan? Chris Houtman weet zijn lezer van begin tot einde met deze vraag aan zijn boek te kluisteren. Hoewel de beweegredenen van de personages niet altijd heel duidelijk omschreven zijn, slaagt hij er toch in om iedereen geloofwaardig neer te zetten. De personages leven en blijven je meenemen in hun verhaal.

Een thriller met een historisch kantje die je blijft boeien van begin tot einde!