Op een dag loopt Mattias de deur uit en komt niet meer terug., als lezer vraag je je direct af wat er met hem gebeurd is. In het eerste en laatste hoofdstuk van Na Mattias lezen we het verhaal van zijn vriendin Amber met wie hij samenwonende. In de zeven tussenliggende hoofstukken krijgen steeds andere personages het woord, waaronder zijn moeder, een goede vriend en zijn opa en oma die elkaar in hun verdriet niet meer lijken te kunnen vinden. Ieder gaat op zijn eigen manier om met het wegvallen van de sociale en vol plannende zittende jonge man en herinnert zich hem op een andere manier. Niet bij alle personages is direct duidelijk hoe hun leven dat van Mattias raakte, maar op het laatst wordt dit helder en dan komen we ook te weten wat hem is overkomen. Peter Zantingh (1983) heeft een prettig leesbare en beeldende schrijfstijl en weet de verschillende personages goed neer te zetten. Na Mattias is een mooie en aangrijpende roman over rouw.