Goed verhaal, vol Scandinavische treurnis en uitzichtloosheid. In de laatste hoofdstukken worden de slechteriken overtuigend gestraft en de goeden (een beetje) beloond. Mooi dat er met zo weinig personages toch een degelijke thriller is ontstaan.
De samenvattingen, inclusief de blurb achterop het boek, spreken van de verwarring van Joakim; hij is compleet de weg kwijt en ontwikkelt een obsessie voor de stalzolder. Dat vond ik nou juist erg meevallen. Joakim blijft rustig doorgaan met het klussen in huis en de verzorging van zijn kinderen, zelfs luttele dagen na de begrafenis van zijn vrouw. Wat mij betreft is dit een minpuntje voor de geloofwaardigheid.