Emma Cline kreeg van haar uitgeverij een voorschot van maar liefst twee miljoen dollar voor drie te schrijven boeken. Bij de release van ‘The Girls’ - haar debuut - ontstond meteen een enorme buzz. We weten echter dat een hype niet altijd niet een goede graadmeter is voor kwaliteit. Hier wel?

In ‘The Girls’ volgen we Evie Boyd tijdens twee fases in haar leven: als veertienjarige adolescent tijdens de broeierige Californische zomer van 1968 en op latere leeftijd, wanneer ze terugkijkt op die turbulente tijd. Cline portretteert de jonge Evie op een treffende manier: hoe ze vecht tegen onzekerheid en hunkert naar spanning. Haar worsteling met de scheiding van haar ouders ook. Bij een toevallige ontmoeting raakt ze gefascineerd door de rebellerende Suzanne - één van De Meisjes - en vervreemdt in sneltempo van haar omgeving. Met bloedige gevolgen…

Cline slaagt er met hynotiserende Engelse taal prima in ons deelgenoot te maken van de ietwat ranzige sfeer die heerst op de ranch waar De Meisjes en hun charismatisch leider Russell samenhokken. By the way, die laatste kan u zich nog het beste voorstellen als Charles Manson, maar dan zonder swastika op het voorhoofd. De prachtige zinnen en rake metaforen die ondertussen op je afgevuurd worden, ondermijnen op geen enkel moment het leestempo: de Meisjes zijn verleidelijk als sirenen - je hebt het boek op geen tijd uit.

De hype waard dus? Grotendeels. Al is de verhaallijn die Evie op latere leeftijd volgt iets te ‘vlak’: het mist de power die bij de jongere Evie wel van de pagina’s spat en voelt soms wat overbodig aan. Eén ding is zeker: Cline heeft haar stilistisch talent getoond en een intelligent, sprankelend debuut afgeleverd. Haar uitgever mag op beide oren slapen: de kans is reëel dat één van de volgende twee boeken een meesterwerk wordt…