Dit boek gaat over de hartsvriendinnen Joke en Suuz. Ze groeien samen op in het dorp. 10 jaar later woont Suuz in de stad en Joke woont nog onder moeders vleugels. Suuz begint aan een baan achter de schermen bij de televisie, Joke is schooljuf. De vriendschap verwatert en Joke leert nieuwe, weliswaar foute, vrienden kennen. Beide dames lijken de grip op hun leven te verliezen. Lukt het hen om op tijd aan de alarmbel te trekken?

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van zowel Joke als Suuz. Daarnaast switcht Gerie Smit ook van tijdsperspectief. We krijgen af en toe flashbacks naar 10 jaar geleden, de tijd waarin Joke en Suuz 15 jaar waren.

De hoofdstukken zijn relatief kort, wat het heel aangenaam om te lezen maakt. Als je weet dat de gemiddelde tijd bij mij om een boek uit te lezen tegenwoordig 1 week is, maar dat dit boek op 3 dagen uitgelezen is, weet je het wel. Het leest enorm vlot en je leeft je ook echt in in beide dames. Misschien komt dit ook wel omdat ik me in de leeftijdscategorie bevind.

Gerie Smit heeft een zeer aangename schrijfstijl. Spijtig genoeg zijn er geen andere boeken van haar hand (uitgezonderd Nieuwe handen) uitgekomen. Ik zou ze meteen lezen als de inhoud me interesseert.

Dus, kort samengevat: een leuke roman, vlot en beeldig geschreven. Een aanrader!