De journaliste Aud wil onderzoek doen naar de dood van Mayke, een 12 jarig meisje dat jaren geleden dood gevonden werd in de kelder van het psychiatrisch ziekenhuis in Gaustad.
Dit onderzoek kan volgens haar niet langer wachten, omdat de verjaringstermijn voor deze zaak bijna verlopen is.
Aud kent dit ziekenhuis in Gaustad erg goed, omdat haar vader er in de tijd dat Mayke stierf, opgenomen was, samen met de vader van Mayke.
In die tijd werden er kinderdagen georganiseerd, dat waren dagen, waarop de kinderen van de psychiatrische patienten met elkaar konden spelen.
Ook Emmy, de dochter van de directeur van het ziekenhuis, was tijdens die kinderdagen van de partij, evenals Jan en Piet, twee andere kinderen van wie de vader in Gaustad opgenomen was.

Aud benadert voor haar onderzoek diverse mensen uit het verleden, waaronder Emmy, maar ook de co -assistent van haar vader destijds en de secretaresse en vrouwelijke dominee , die de kinderdagen organiseerden en tevens de vader van Aud en van Jan en Piet, die beiden een leven leiden in de gewone ,maatschappij. Ook Jan en Piet worden benaderd.
Het lijkt wel alsof ze allemaal iets te verbergen hebben.

Tijdens Halloween wordt Aud vermoord en nu begint de zoektocht naar de dader en vooral ook naar het verleden.
Hier komen Cato Isaksen en Marian Dahle ten tonele, die er een hele kluif aan hebben alles wat in het heden - maar vooral ook in het verleden speelt - te onderzoeken.
En de tijd dringt.

Na een wat traag begint ontwikkelt het verhaal zich in rap tempo en volgen de verschillende gebeurtenissen elkaar snel op. De spanning wordt goed opgebouwd en de verschillende verhaallijnen voeren op een adembenemende manier naar een climax, die ik totaal niet had voorzien.
En waardoor het boek nog dagen in mijn hoofd na zinderde.
Mooie, aansprekende schrijfstijl en goed uitgewerkte karakters maken dit verhaal compleet.
Het boek eindigt met een cliffhanger, die me nu al nieuwsgierig maakt naar een volgend boek van Unni Lindell.
Aanrader!!