En alweer bleven we ongedeerd is de derde en laatste bundeling columns van Bervoets die ze schreef voor de Volkskrant. De stukjes beginnen vaak met een persoonlijke anekdote waaraan de schrijfster iets opvalt. Vervolgens gaat ze wat dieper in op die bijzondere gedraging, die eigenaardige uitspraak of een bepaald verschijnsel en houdt op die manier haarzelf (en de lezer!) een spiegel voor. Snel voeg ik eraan toe: met een flinke dosis humor! Het zijn zeker geen zwaar filosofische stukken, het blijft luchtig. Maar elke column geeft stof tot nadenken, want de situaties zijn vaak erg herkenbaar.