Thomas Olde Heuvelt heeft met Hex een sterk boek weten neer te zetten.
Door de moderne techniek te combineren met geschiedenis weet hij een mooi staaltje werk neer te zetten. Hex begint wat warrig waardoor niet gelijk duidelijk is welke rol wie niet heeft als inwoner van het dorpje Beek. Maar dit wordt gedurende het verhaal wel snel duidelijker.

Doordat Thomas de combinatie heeft gemaakt met heden en verleden zijn er meerdere hoofdrolspelers. De Wylerheks , die al zo`n 300 jaar rond waant, heeft een prominente rol in het verhaal. Maar niet alleen de jongeren in het dorp willen haar weg hebben maar het zijn genoeg oudere bewoners die dit op een slinkse wijze proberen. Dit maakt dat Thomas meerdere hoofdpersonen een rol laten spelen.
In het eerste deel weet Thomas de lezers sterk mee te nemen in het reilen en zeilen van het dorpje Beek. Maar dan komt deel 2…. Tja, toen werd het verhaal voor mij minder aantrekkelijk. Het boek raakt langzaam aan voorspelbaar en het eind vond ik niet pakkend. Het gevoel dat Thomas het boek “moet” afmaken kregen bij mij toch de overhand. Het voelde aan alsof het afgeraffeld werd. Zo jammer want het eerste deel had heel veel potentie.

Toch neemt het niet weg dat het boek sterk geschreven is. Het is knap om het heden en verleden zo met elkaar te verweven. Ik heb het eerste boek van Hex niet gelezen. Misschien dat het einde hierin sterker beschreven wordt. Op de achterflap wordt aangegeven dat dit boek een alternatief einde heeft.