Het is een autobiografisch verhaal waarin de schrijver zijn periode na zijn scheiding beschrijft. Aan de ene kant slaat hij helemaal door met drank, seks en drugs en aan de andere kant is er de vertwijfeling en de zoektocht naar een nieuwe stabiliteit. Hij schrijft liefdevol over zijn vrouw en zijn zoontjes, maar in zijn zelf gekozen eenzaamheid voelt hij zichzelf erg zielig. In plaats van zich bijeen te rapen, ziet hij het als excuus om flink uit te pakken waar het zijn drugs- en drankgebruik betreft. Hij heeft twee jaar in het tussenhuisje gewoond, twee jaar waarin hij zich zelf opnieuw heeft gezocht.
De stijl is eenvoudig en leest vlot. Dit kan bedrieglijk zijn, want er is veel diepzinnigs te vinden.