Ik ben een enorme fan van Maxon. Na het lezen van De Selectie twijfelde ik nog of ik Maxon of Aspen leuker vond, maar later werd al snel duidelijk dat Aspen totaal niet mijn type was. Ik was dus wel benieuwd of ik Maxon nog steeds leuk zou vinden nadat ik erachter was gekomen hoe het er in zijn hoofd aan toe ging.

Deze novelle speelt zich vlak voor het begin van De Selectie af. Maxon is stikzenuwachtig en zijn vader maakt het er niet beter op. Hier worden al hints gegeven dat Markson niet de leukste vader is. Amberly vond ik, net zoals in de serie zelf, een hele lieve, zorgzame vrouw. Maar goed, het gaat nu even om Maxon. In de boekenserie vertelt hij wel eens aan America hoe zenuwachtig hij eigenlijk wordt van meisjes, maar ik wist niet dat hij zó zenuwachtig was! Eigenlijk best schattig… Leuk om te zien welke meisjes bij hem meteen al favoriet werden. Eigenlijk vond ik het leuker om vanuit het perspectief van de prins te lezen dan om vanuit het perspectief van een Geselecteerde. Daarom vond ik De Prinses ook zo leuk, denk ik!

Deze novelle was bij mij echt een succes. Ik heb nu een wat beter beeld dan Maxon dan ik voor het lezen van hem had en ik vond het erg leuk om te zien hoe hij reageerde op de meisjes van de Selectie. Vooral leuk om te zien wat hij van America vond, natuurlijk! Hoe woedend hij was toen ze hem beschuldigde van betasting! Maar goed dat hij haar leuk genoeg vond om te laten blijven…

Deze novelle speelt zich af tijdens De Elite. Ik was geen grote fan van Aspen, dus ik was erg benieuwd wat ik ervan zou vinden wat uit zijn perspectief te lezen. Ik moet zeggen dat ik aardig teleurgesteld ben. Ik kreeg echt het gevoel dat Aspen een soort van geobsedeerd was met America. Tijdens het lezen van de boekenserie zelf had ik geen idee hoe jaloers hij was tijdens zijn tijd in het paleis. Ik kreeg zowaar een nog grotere hekel aan Aspen dan ik al had. Toch vond ik hem in De Prinses erg leuk! Gelukkig heeft hij een goede ontwikkeling doorgemaakt in zijn latere leven, haha…

Nope, deze novelle was geen succes bij mij. Met de schrijfstijl is op zich niks mis, die is net zo fijn als de hele serie. Maar ik vond het echt niet leuk om vanuit Aspens perspectief te lezen. Ik verveelde me dood tijdens het lezen van De Lijfwacht… Toch gek, want in De Prinses vind ik Aspen echt leuk, typisch zo’n vriend van de familie! Ach, ik kan niet alles hebben.

En na de twee novelles stond me nog een verrassing te wachten. Bonusmateriaal! Een interview met Kiera Cass, dat vond ik echt heel leuk om te lezen. Verder staan er nog de stambomen van de familie Schreave en Illea, van de familie Singer en de familie Leger, de lijst met alle 35 meisjes die meedoen aan de Selectie en een extra uitleg van de kasten in. Heel interessant, vooral om te zien hoe mensen zomaar in een kaste werden geplaatst en een andere achternaam kregen. Leuk!

Meer recensies kun je lezen op RabbitBookz.