De Duitse Claudia Schreiber woonde als kind met haar ouders, broers en zussen op een boerderij. Haar ouders waren fruittelers en hadden een conservenfabriek. De schrijfster heeft haar haar studie bekostigd met de opbrengst van haar eigen boomgaard! De schrijfster vertelt achter in het boek dat Zoet als zure kersen voor een groot deel geïnspireerd is op haar eigen jeugd. Ik hoop voor de schrijfster dat zij niet afkomstig is uit hetzelfde dorp als Annie, de hoofdpersoon uit het boek. Want de omgeving van Annie bestaat alleen maar uit egoïsten en wereldvreemde figuren. Hartstikke leuk om over te lezen, maar je moet er niet aan denken dat hier een kind op moet groeien……….
De 14 jarige Annie woont samen met haar alleenstaande moeder en gepensioneerde opa op en eenvoudig boerderij met een kersenboomgaard. Moeder Nette-Marie heeft geen geluk in het leven. Elke klus die zij aanpakt en elke relatie die zij aangaat is net als de kersenoogst gedoemd te mislukken. En net zoals de neerslag de kersen aantast, tast het neerslachtige karakter van Nette-Marie de sfeer aan in huis. Ze heeft wat je noemt een echte kronkel in haar kersenpit. Op een dag trekt ze zonder afscheid te nemen de deur achter zich dicht en laat Annie achter bij haar opa.
Opa, een gepensioneerde kersenboer heeft op een datingssite een groen blaadje ontmoet, echt de oogst van zijn leven. Wanneer de kersen rijp zijn om geplukt te worden vind opa dat de tijd rijp is om een nieuw leven te starten. Hij neemt al zijn spaargeld op en vertrekt met zijn jonge vriendin naar het buitenland en laat Annie alleen achter.
Annie is een beetje wereldvreemd. Op school is zij een echt buitenbeentje, vrienden heeft ze eigenlijk niet en de mensen met wie zij contact heeft in het dorp zijn ook niet helemaal van deze wereld. Het hele dorp lijkt trouwens te bestaan uit bijzonder types! Annie is een lief meisje, een echt buitenkind. De kersentuin is de plek waar zij zich het meest thuis voelt. Omdat Annie alle kersen in haar eentje moet zien te plukken zet Fritzi een oproep op social media. Als fruitvliegen komen er honderden jongeren op af. Er blijft niet alleen geen kers aan de boom zitten, ook de hele tuin wordt vernield. Annie krijgt geen kans zich hier zorgen over te maken want bij thuiskomst treft ze de 16 jarige Paula aan die op het punt staat te bevallen. De kersenboomgaard kan haar niets meer schelen, het is de baby die nu al haar aandacht eist. Hoewel Annie de zorg over de baby snel kwijt raakt veranderd het kleine kind Annie’s leven voorgoed.
Zoet als zure kersen is en ontzettend leuk boek om te lezen. Het verhaal is origineel en zit erg goed in elkaar. Het is niet echt geloofwaardig, maar dat mag de pret niet drukken. Al lezende merk je dat de schrijfster veel van het platte land houdt. Ze weet het heel mooi te omschrijven. Voor wie van kersen én van een grappig verhaal houdt is Zoet als zure kersen een echte aanrader. Een kersenbonbon onder de boeken!