Raphael en Anna zijn drie weken voor hun huwelijk op vakantie aan de Côte d’Azur. Tijdens één van hun gesprekken vraagt Raphael aan Anna of ze geheimen heeft die ze hem nog wil vertellen. Na enig aandringen van zijn kant, laat Anna hem een foto zien. Raphael is geschokt en vertrekt zonder iets te zeggen. Als hij tot inkeer komt en teruggaat naar Anna, is ze verdwenen. Raphael is vastbesloten haar terug te vinden en duikt samen met zijn vriend en ex-agent Marc in het verleden van Anna.
Met de vele genoemde straatnamen in Parijs en New York heeft Guillaume Musso een tot de verbeelding sprekende achtergrond geschetst. Samen met de eenvoudige schrijfstijl en de voortsnellende actie is Het meisje uit Brooklyn een prettig leesbaar boek, waarin je meegenomen wordt op een spannende speurtocht. Musso heeft er werk van gemaakt om bij elk hoofdstuk een passend citaat te vinden van veelal Franse schrijvers dan wel dichters.
De auteur combineert in zijn boeken vaak zijn thuisland, Frankrijk, met de stad waar hij gewoond heeft en nog steeds graag komt, New York. Inmiddels heeft hij sinds 2001 al vele boeken op zijn naam staan. Zijn thrillers van de laatste vijf jaar zijn naar het Nederlands vertaald door Maarten Meeuwes en W. van der Zande.
Het verhaal komt vrijwel direct op topsnelheid wanneer Raphael en Marc de eerste aanwijzing vinden die in de richting van het verleden van Anna wijst. Marc neemt de leiding en gaat als een bezetene te werk. Iets wat vreemd aandoet, want Anna is toch de verloofde van Raphael?

Raphael, romanschrijver en vader van peuter Theo, volgt in zijn eigen tempo, maar slaat wel degelijk spijkers met koppen. Binnen de hoofdstukken wisselt het perspectief steeds tussen beide heren en blijf je lezen in een rollercoaster van ontdekkingen. Daar is gelijk een kanttekening bij te plaatsen; de aanwijzingen en ontdekkingen komen wel heel gemakkelijk aan het licht. Ze blijken steeds op het goede spoor te zitten, getuigen zijn hen welwillend en geven na slechts een lichte aarzeling de gevraagde informatie prijs. Het gaat allemaal nét te soepel.
De overdaad aan actie in het verhaal dringt de karakterschetsen van de hoofdpersonen naar de achtergrond. Hier had meer aandacht voor mogen zijn. Raphael heeft uit een kortstondige eerdere relatie een zoontje. De reden waarom Musso hem opvoert in het verhaal is onduidelijk, want uiteindelijk blijkt de peuter een blok aan het been en moet er voor hem steeds oppas worden geregeld. Voegt niets toe aan het verhaal. Daarvoor in de plaats hadden we wel meer willen weten over zijn achtergrond en eigenschappen.

Marc blijkt een verleden met zich mee te dragen en daarover wordt gaandeweg mondjesmaat informatie gegeven. Pas op het einde wordt hierover in één klap verduidelijking gegeven. Alsof Musso op het laatst nog wat evenwicht wilde aanbrengen in de verhouding tussen actie en karaktertekeningen. De ontknoping is in de trant van het gehele boek wat simplistisch. Gevolg is dat alle opgebouwde spanning in één keer weg is. Musso doet daarmee zijn eigen werk niet veel eer aan.
Desalniettemin, voor een snelle thriller met een flinke dosis suspense ben je met dit boek aan het juiste adres.