Gitta en Erik Jan hebben 2 kinderen, een dochter Naïma en een zoon Julian. Julian komt paars ter wereld maar trekt gelukkig snel bij. Julian blijkt echter wel een huilbaby. Deze oneerlijk start maakt Gitta erg onzeker en ze twijfelt aan zichzelf. Na 8 maanden wordt er een oorzaak gevonden. Wanneer Julian niet gaat praten slaat de twijfel weer toe. Ze besluit hem te laten testen omdat ze weet dat haar zoontje anders dan anders is. Julian blijkt autistisch te zijn en  daarbij heeft hij ook een angststoornis. Nu ze weet wat er aan de hand is kan zij ernaar gaan handelen, puur op gevoel want Gitta durft te vertrouwen op haar gevoel. Ze ervaart veel weerstand in haar omgeving en dit geeft haar het gevoel een slechte moeder te zijn en te beschermend. Iedereen heeft altijd een mening en men geeft zo vaak adviezen zonder te weten wat er aan de hand is. Ook hulpverleners schieten vaak door in hun begeleiding en zijn belerend. Gitta begeleidt zelf ouders voor haar werk en dus prima in staat is hier zelf een mening over te hebben. Dan ontmoet zij Annemieke, een hulpverlener die anders is. Met Annemieke heeft Gitta onmiddellijk een klik. Zij haalt Gitta over om een cursus te gaan doen. Dit blijkt een hele goede zet te zijn geweest waardoor Julian zich op een positieve manier verder kan ontwikkelen.

Dit biografische boek van Gitta Veraart gaat over haar gezin en met name de belevenissen en ontwikkelingen rondom haar zoontje Julian. Ik vind dit een bijzonder boek omdat ik denk dat ouders hier veel aan kunnen hebben wanneer zij zelf in een soortgelijke situatie terecht komen. Gitta beschrijft op een zeer liefdevolle en integere manier over haar zoon. Compleet met alle vragen en angsten over de toekomst. De twijfels of ze het wel goed doet, ook ten opzichte van haar echtgenoot en dochter. Het is een herkenbaar verhaal en geeft moed om door te gaan. Met name het stukje verdriet om wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Het is dan ook een positief verhaal waarin ook de mogelijkheden beschreven worden en waarin de liefde en acceptatie centraal staat. Het boek lijkt gemakkelijk beschreven maar het diepere verhaal raakt me diep. Het is niet makkelijk om zo’n boek te schrijven. Het is moeilijk en zo confronterend om “de molen in te gaan” met je kind en daarom veel respect voor dit boek. Ik geef 4 ****.