In Baby’tje in mama’s buik krijgt de kleine Jip een broertje of een zusje. Jip hoopt heel erg op een broertje, maar dat kunnen ze nog niet zeker weten. De baby in de buik van mama roept een hele hoop vragen op bij het kleine meisje. Groeit er ook een piemel aan de baby? Hoe komt dat baby’tje in de buik van mama terecht? Hoe weet het nieuwe kindje wanneer het geboren moet worden? Jip is nieuwsgierig en vuurt al haar vragen af. Mama is geduldig en probeert ze allemaal te beantwoorden, ook bijvoorbeeld de moeilijke vragen over seks. Alleen wanneer die vragen in het midden van de supermarkt gesteld worden, moeten ze even wachten tot thuis.

Het boek laat zowat alle onderwerpen die te maken hebben met een nieuwe baby, relaties en zwangerschap aan bod komen. In veertien hoofdstukjes die telkens drie of vier bladzijden beslaan worden een hoop antwoorden gegeven aan jonge kinderen die vragen hebben bij de komst van een nieuw gezinslid of die wat meer willen weten over de bloemen en de bijtjes. Het prentenboek bevat best veel tekst en vraagt wat inspanning van de lezertjes om alle informatie die op hen afkomt te bevatten. Hierdoor is het wat minder geschikt voor kinderen jonger dan vijf, maar voor de wat oudere kinderen bevat het een schat aan kennis en voor de ouders is het een gemakkelijke manier om een aantal dingen die vaak wat moeilijker zijn om te bespreken toch begrijpelijk te maken.

Auteur Bette Westera (1958) belicht de leuke kanten van een broertje of zusje krijgen, maar heeft daarnaast aandacht voor wat er gebeurt als een baby’tje te vroeg geboren wordt of het niet helaas niet haalt. Er is ook Thomas met twee mama’s en een papa uit een potje en er is de geadopteerde Jimmy. Westera heeft het verhaal compleet willen maken door deze elementen toe te voegen, maar dat maakt het geheel wel zwaarder en een beetje geforceerd. Doordat de tekst dit zo goed mogelijk probeert te camoufleren, leest het wel prettig. Het boek slaagt erin vertellend te zijn en de dingen toch feitelijk te beschrijven. Het is onomwonden én op kindermaat. Baby’tje in mama’s buik is geen boek om in één keer uit te lezen. Doseren is de betere optie, zeker als de lezertjes er ook nog iets van moeten opsteken.

De tekst staat in twee kolommen en de zinnen zijn redelijk kort. Niet elke pagina bevat dezelfde hoeveelheid tekst, waardoor er wat afwisseling is. Het lettertype is voldoende groot en staat niet te dicht op elkaar gedrukt. Dat zorgt ervoor dat kinderen die zelf kunnen lezen, het boek ook in handen kunnen nemen. Al blijft het natuurlijk fijn als mama of papa voorleest, dan kan er meteen wat extra uitgelegd worden als dat nodig is.

Illustrator Jan Jutte, winnaar van het Gouden Penseel in 2004, vrolijkt het boek behoorlijk op met zijn illustraties. De tekeningen zijn kleurrijk en de collageachtige stijl is plezierig om naar te kijken. Vaak zijn de tekeningen paginagroot. Op bladzijden met veel tekst vloeien tekst en tekening in elkaar over. De prenten hebben een aantal abstractere trekjes, dat geeft ze karakter. Samen met Bette Westera, die meermaals een Gouden Griffel won, heeft hij van dit boek een pareltje gemaakt. Baby’tje in mama’s buik is niet alleen leuk om te lezen en te bekijken, maar vooral de helderheid van de antwoorden op de vele vragen maakt dit boek de moeite waard voor alle nieuwsgierige aagjes.