Amos Decker heeft een perfect geheugen nadat hij jaren geleden een harde klap op zijn hoofd kreeg tijdens een footballwedstrijd. Sinds die dag kan hij niks meer vergeten, ook niet de dingen die hij liever wel zou vergeten. De moord op zijn vrouw, dochter en zwager bijvoorbeeld die hij op een dag vermoord thuis aantreft. Elke minuut van die dag staat in zijn geheugen gegrift, maar van de dader is geen spoor te bekennen. Totdat meer dan een jaar later ineens een man het politiebureau komt binnenwandelen die bekent dat hij de moordenaar is en dat hij de moord heeft gepleegd omdat Decker hem ooit zou hebben beledigd. Eén probleem in zijn perfecte geheugen kan Amos Decker deze man niet terugvinden en dus ontstaan er bij hem, maar ook bij de politie twijfels of deze man wel de werkelijke dader is. Decker is vastbesloten om er alles aan te doen om nu eindelijk de waarheid van die vreselijke nacht boven water krijgen.

De geheugenman is een fascinerende thriller. Ik kwam wat lastig in het verhaal, wat er volgens mij vooral mee te maken had dat Amos Decker een bijzonder persoon is. Niet alleen omdat hij niks meer kan vergeten, maar ook omdat hij in zijn hoofd kleuren en cijfers toebedeeld aan bepaalde gebeurtenissen. Bovendien heeft de harde klap op zijn hoofd ervoor gezorgd dat hij niet meer zo goed is in sociale contacten. Al deze eigenschappen van Decker zorgde er bij mij voor dat ik er in de eerste paar hoofdstukken wat moeite mee had om zijn gedrag en gedachtegangen te volgen.

Naarmate het boek vordert en er steeds meer gebeurt in het verhaal vond ik het steeds moeilijker worden om het boek weg te leggen. Baldacci slaagt erin om je als lezer bijna elk hoofdstuk met vragen te laten zitten, waardoor je het boek het liefst achter elkaar uitleest. Bovendien gaat het personage Amos Decker ook steeds meer wennen en begon ik zijn manier van denken juist heel interessant te vinden.

Het enige jammere aan De geheugenman is dat het einde enigszins afgeraffeld voelt. Ineens zijn er een heleboel onthullingen in één keer en doordat dat in relatief weinig bladzijden beschreven wordt, voelen sommige ontdekkingen wat ongeloofwaardig en uit de lucht gegrepen. Wat meer uitleg hier had wat beter geweest.

Al met al is De gehugenman een prima thriller. Waar ik vaak de afloop bij thrillers ergens halverwege het boek al zie aankomen, was dat bij dit boek zeker niet het geval. Amos Decker is een interessant personage waar je eerst misschien een beetje aan moet wennen, maar waarmee je steeds meer mee gaat leven. Baldacci weet daarnaast veel vragen bij de lezer op te roepen, waardoor het boek maar moeilijk weg te leggen is. Het tweede boek over Amos Decker, De laatste mijl, staat inmiddels in ieder geval heel hoog op mijn nog te lezen lijstje.