Lara Jean is er bijna klaar voor en heeft alles uitgedacht zoals we van haar gewend zijn, na de middelbare school gaat ze samen met Peter naar de dichtstbijzijnde universiteit. En alles blijft zoveel mogelijk zoals het was. Dan blijkt het leven geen rekening te houden met haar wensen, ze wordt niet op dezelfde universiteit aangenomen als Peter én moet dus op kamers én haar vader gaat trouwen. Wel met de lieve buurvrouw maar toch….Iedereen die de eerste twee delen gelezen heeft weet dat Lara Jean het moeilijk vindt om de controle uit handen te geven.

Heerlijke logica in zinnen bv als “Peter de telefoon vasthoudt om haar vaders huwelijksaanzoek op te nemen omdat hij er minder emotioneel bij betrokken is en dus een vastere hand zal hebben”
Dan mag ze gelukkig ook nog een bruiloft gaan plannen en is Lara Jean weer even in haar element.
Dat maakt het boek zo heerlijk om te lezen, ook als je zelf geen tiener bent, je ben even onderdeel van het gezin en maakt leuke en minder leuke dingen mee. De nuchterheid van Lara Jean en haar zussen is fijn om mee te maken.
De dialogen zijn kort en krachtig. En de gedachtegangen van Lara Jean klinken erg logisch en passend bij een meisje van haar leeftijd dat zich heel verantwoordelijk voelt. Moet ze de verkering uit maken omdat haar zus dat ook deed naar aanleiding van wat hun moeder ooit gezegd heeft? Dat is de grote vraag die haar bezighoudt. Het gaat zo goed tussen hen.
Het einde van het boek is heel romantisch en ik heb echt van het boek genoten. Het is dan ook heel jammer als de auteur in het dankwoord schrijft dat dit echt het laatste boek is over Lara Jean