Het boek valt voor mij uiteen in twee delen. Het eerste deel geeft de beklemming van Juliette, haar angsten, haar ideeën weer in woordenrijen die nieuw zijn. De samenstelling van de woorden en zinnen schetsen een onleefbare wereld. Juliette heeft een gave: zij kan energie naar zich toe trekken. Ook van mensen. Deze sterven dan door haar aanraking. De heersers van de aarde willen haar inzetten om andere mensen bang te maken en te onderdrukken. In het tweede deel lukt het Juliette om samen met Adam, een soldaat die haar zonder probleem kan aanraken, te ontsnappen. Er komt een angstige vaart in het verhaal. Dingen zijn niet zoals ze lijken. En uiteindelijk komen ze op Omega Point waar ze na hun herstel mensen ontmoeten met eigen gaves. Deze willen ze inzetten om de wereld te redden.