Laura Lippman heeft al heel wat boeken op haar naam staan en ook een behoorlijk aantal prijzen gewonnen. Begonnen als verslaggeefster en daarna fulltime schrijfster geworden. Laura Lippman heeft in Columbia op de Wild Lake High School gezeten. Deze omgeving én de schoolnaam gebruikt zij in dit boek.    

In 1980 breekt AJ, Luisa Brant’s broer, zijn arm tijdens een feest na de diploma-uitreiking. Een van de andere jongens, Davey, wordt aangevallen door de broers Flood en AJ gaat achter een van de aanvallers aan. Daarbij komt deze om het leven en AJ breekt zijn arm. Gezien het feit dat AJ uit zelfverdediging handelde, wordt hij niet veroordeeld.  

In 2015 is Luisa (Lu), op haar vijfenveertigste, de eerste vrouwelijke hoofdofficier van justitie van Howard County, Maryland en treedt (qua baan) daarmee in de voetsporen van haar vader. Lu is weduwe sinds haar veertigste en heeft twee kinderen, de 8-jarige tweeling, Penelope en Justin. Haar eerste zaak gaat om een vermoorde vrouw die gevonden is in een appartementencomplex. Een dakloze, Rudy Drysdale, wordt kort na de moord als verdachte opgepakt en verhoord. Fred Hollister, Lu’s vroegere baas, gaat zijn verdediging in het proces dat volgt op zich nemen. Maar, op de dag dat dit proces zou beginnen, krijgt Lu een telefoontje dat de hele zaak op zijn kop zet. Voor Lu komen heden en verleden bij elkaar, met nog een aantal geheimen die onthuld worden op de koop toe.  

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Luisa oftewel Lu. Tussen bijna alle hoofdstukken in de tegenwoordige tijd gebruikt Lippman hoofdstukken met flashbacks. In deze flashbacks wordt het verhaal van Lu’ s jeugd verteld; het begint zelfs al vóór haar geboorte. Lu heeft het lang niet altijd gemakkelijk gehad in haar leven. Er zijn veel dingen gebeurd waarvan zij weet heeft, maar uiteindelijk blijken er ook nog een heleboel zaken gespeeld te hebben die pas jaren later bekend worden. Voor haar vallen hierdoor wel de nodige puzzelstukjes op zijn plaats en ziet zij bepaalde gebeurtenissen opeens vanuit een heel ander perspectief. Zijzelf, maar ook anderen betalen voor de nasleep van een aantal van deze gebeurtenissen een hoge prijs.  

Het grootste deel van het verhaal in Als ik aan je denk is eigenlijk de aanloop naar het allesomvattende einde toe. Hier en daar soms wat langdradig, maar aan het einde van het verhaal begrijp je waarom Lippman zo uitvoerig verhaalt over het verleden. Het is geen boek dat even vlotjes wegleest, maar daar is het verhaal ook niet naar. De plot, waar alle verhalen uit het verleden en het heden samenkomen in een onverwacht, onthullend en verrassend einde, is knap geschreven. Het einde waarin allerlei geheimen uit het verleden openbaar gemaakt worden geven het hele verhaal een bepaalde lading mee.  

De karakterbeschrijvingen zijn sterk uitgewerkt. Niet alleen wat Lu betreft, maar ook van haar familieleden, vrienden en collega’s. Er is eigenlijk maar een klein aantal personages dat op de achtergrond aanwezig is. Zeker Lu maakt een enorme groei door van een afhankelijk en op zichzelf staand meisje tot een vrouw die, door alles wat zij heeft meegemaakt, behoorlijk sterk in haar schoenen staat. Van kwetsbaar is ze weerbaar geworden en dat is ook nodig gezien alles waar zij mee te maken krijgt, zowel professioneel als privé. Ook psychologisch gezien staat het verhaal sterk. Dat én de afronding van het verhaal maken Als ik aan je denk tot een sterk en indringend boek.