Het verhaal vertelt over zes vriendinnen die zichzelf “De sneeuwengelen” noemen. Ze delen lief en leed metelkaar en zijn onafscheidelijk, totdat het noodlot toeslaat en er drie komen te overlijden….

Ze besluiten met hun drieën hun jaarlijkse wintersport vakantie toch door te laten gaan om in alle rust hun overleden vriendinnen te gedenken en ze zijn er van overtuigd dat ze hier goed aan doen en dat deze drie het zo gewild zou hebben…

Als ze goed en wel aankomen op hun bestemming en in een cafeetje wat gaan drinken, krijgen ze contact met twee knappe mannen die alle moeite doen om deze vakantie met hun door te brengen. Zij organiseren allerlei leuke uitjes, maar niet iedereen is hier heel blij mee.. Lisa vindt vooral Bas erg leuk en Tom gooit al zijn charmes in de strijd bij Jennifer en Tanja met weinig succes. Jennifer heeft een vriend Luuk en houdt gepaste afstand en Tanja houdt zich het liefst afzijdig, want zij vertrouwt ze niet…

Het lijkt alsof Tanja’s gevoel niet voor niks is, want er gebeuren vreemde dingen. Er komen dreigende berichtjes op haar telefoon binnen. Heeft iemand het op één van hun gemunt? Of op hun alle drie?

Niks lijkt meer op hoe het was, zelfs hun vriendschap dreigt uitelkaar te vallen. Kunnen ze elkaar nog wel vertrouwen?

Mijn conclusie: Ik vond dit een heerlijk boek om te lezen en had moeite met wegleggen, dus heb ik hem in twee dagen uitgelezen. Een echte Suzanne Vermeer boek, waarvan de één beduidend beter is dan de andere. Deze hoort bij de betere en ik heb er van genoten ! Het is niet een nagelbijtend spannend boek, maar boeiend genoeg om door te lezen. Het plot zag ik wel aankomen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik vind dit boek goed voor 4*