In een bos rond Nordmarka worden botten gevonden, alles bij elkaar van 3 personen, 2 volwassenen en een kind. Identificatie is heel moeilijk, het gaat om lijken uit de tweede wereldoorlog.

Niet lang daarna wordt oud-verzetstrijder Carl Oscar Krogh vermoord thuis aangetroffen. Gruwelijk vermoord.
Tommy Bergmann is er al snel van overtuigd dat beide zaken aan elkaar gelinkt zijn. Het verhaal gaat dan ook constant heen en weer tussen de tijd van de tweede wereldoorlog en het heden. Het stoort totaal niet, het geeft een extra dimensie aan het verhaal, het ene kan niet zonder het andere.

Stilletjesaan leer je wat er precies aan de hand is, zowel in het heden als het verleden. Beide verhaallijnen zijn heel boeiend.