Met dank aan Kevin Deckers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kevin Deckers

Uitgeverij: Zilverbron

Aantal pagina’s: 347

Genre: Fantasy

Verschijningsjaar: 2016

Over de auteur:

Kevin (1996) woont in het Limburgse plaatsje Heythuysen. Sinds hij kan lezen heeft hij al heel wat boeken verslonden. Zijn favoriete genre is Fantasy. Nadat hij in de brugklas een kort verhaal moest schrijven als opdracht voor het vak Nederlands is zijn interesse in schrijven gewekt. Hij is op zijn veertiende begonnen met het schrijven van een boek met als droom het ook uit te geven. Door Zilverbron is deze droom nu in vervulling gegaan.

Cover:

Mooie kleurstelling, mooie sfeer en mooi vormgegeven. Dit weet de aandacht te pakken en het is passend bij het verhaal.

Achterflap:

Één volk, duizenden machten en krachten. Zes werelden. Één vernietiging.

Wanneer het begin en het einde op dezelfde plek zijn, begint de Duistere oorlog.

De jonge dwerg Rayon wordt uitgekozen door de goden om de strijd aan te gaan met een demonengod, een missie om de zeven Planeten van het Licht te redden. De goden schenken Rayon en drie anderen een deel van hun krachten. Maar omdat Rayon een sterveling is, betaalt hij hier een prijs voor. Hij veroudert snel.

Om dit proces tegen te gaan hebben de goden zeven voorwerpen verspreid. Rayon moet deze zien te vinden. Het eerste voorwerp ligt in een kloof in het Dwergengebergte. Om daar te komen moet Rayon eerst een aantal obstakels trotseren.

Dit doet hij niet alleen, hij wordt geholpen door een aantal vrienden. Samen gaan ze de bloedige strijd aan tegen de troepen van De Duistere.

Mening:

Een jonge auteur, waarvoor direct al petje af. Een debuut. Fantasy! Ik hou van dit genre, mijn interesse is gewekt en het begin is meer dan goed. De proloog begint spannend en de actie vliegt je al snel om de oren. De geboorte van de dwerg Rayon, het drama wat geschiedt en via hoofdstuk 1 rollen we vervolgens in de introductie van een aantal verdere (hoofd) personages en is het een feestje om te lezen hoe men op elkaars pad terecht is gekomen. Tot zover is alles duidelijk, zijn de personages pakkend en is het een tof verhaal waarbij je degelijk getrakteerd wordt op het aspect Fantasy. Tot zover, want vanaf nu is het echt wel schakelen geblazen voor de lezer.

De hoofdlijn van het verhaal is duidelijk, de vele personages en verhaallijntjes tussendoor en erom heen brachten me echter regelmatig van het padje af. Vrij abrupt val je van de ene gebeurtenis in de ander met personages/wezens/Goden die je wel of niet al bekend waren en met namen die af en toe zo op elkaar lijken dat je denkt, euh wie was het ook alweer. Prettig lezen is dan anders.

Het overzicht behouden word je op deze manier behoorlijk moeilijk gemaakt en dit ging tussen nogal wat bedrijven door echt ten koste van mijn leesplezier. De schrijfstijl is open en direct, niet altijd even vloeiend en Deckers weet ook zeker, met name in de vrij eenvoudige dialogen, een tik humor uit te delen en daar hou ik dus van. Opvallend zijn de missende woordjes in zinnen en redactioneel ligt er nog huiswerk in dit geval. Het had van mij dan ook allemaal wat meer beeldend gemogen, met minder personages/ gebeurtenissen en meer uitdieping op kleinere schaal, wat rechter op het doel af, zodat het voor de lezer meer een geheel blijft en je ook meer connectie met het verhaal kunt ontwikkelen. Dit is overkill.

Waar zit dan de kracht in dit verhaal? Het grote geheel waar dus duidelijk naartoe gewerkt wordt. De actie- en vechtscenes zijn gewoon fantastisch; bruut, hard en niet voor de tere zieltjes. De magie; hoe er gezocht wordt naar de Oerkracht en hoe hiervan gebruik gemaakt wordt is werkelijk subliem geschreven. Het getrakteerd worden op Dwergen, Reuzen, Demonen, Magiërs, Orks, Bosnimfen, Draken om er eens wat op te noemen en zelfs Vampieren en Weerwolven komen tot mijn verbazing voorbij. Of ik deze passend vind in het rijtje is een tweede maar gaaf is het wel! Richting einde is het gewoon weer lekker onderhoudend en het einde zelf is een prima afronding van dit eerste deel. Dat er nog veel staat te gebeuren en dat er nog veel gebeuren moet is duidelijk.

Deel 2 van deze serie ga ik zeker oppakken. Ik ben benieuwd of de wijze van schrijven en het brengen van dit alles in Deel 1 vooral ook ter introductie dient van het geheel of dat dit de eigen wijze van schrijven en brengen is van Deckers.

We gaan het t.z.t. meemaken of ik afhankelijk hiervan mee blijf gaan in deze serie, of niet.

Conclusie:

Ik rond af naar boven.

Drie krappe sterren voor De duistere oorlog Boek 1 – Het begin van het einde.

Karin Meinen.