Patrick heeft het syndroom van Asperger en reageert anders dan 'normale' mensen. Zijn sociale vaardigheden zijn zwak, hij kan geen gevoelens interpreteren, is moeilijk in het begrijpen van grapjes en kan niet liegen omdat hij niet weet wat dat is. Toen hij een jaar of zeven was is zijn vader voor zijn ogen doodgereden in een ongeluk met vluchtmisdrijf. Sinds toen is hij geobsedeerd door de dood. Zo bracht hij dode dieren mee in zijn kamer. Wat moet zo'n jongen studeren? Ontleden van lichamen, dat lijkt hem wel wat. Dus gaat hij naar de universiteit en stort zich samen met andere studenten op een lichaam dat hen is toegewezen, om dat helemaal te ontleden om uiteindelijk bij de doodsoorzaak uit te komen. Probleem is dat hij een andere doodsoorzaak vindt dan de anderen, sterker nog, hij denkt dat het moord is. Aangezien niemand hem wil geloven, gaat hij zelf op onderzoek. Daarvoor moet hij wel verschillende persoonlijke grenzen overschreiden.
Daarnaast is er het verhaal van een comapatiënt, we leren zijn gedachten kennen, maar jammer genoeg kan hij zich niet uiten. Dat vond ik wel confronterend om te lezen, wat horen/zien/ruiken coma-patiënten nog en hoe erg is het om opgesloten te zitten in je eigen lichaam en niet te kunnen communiceren.
Op de afdeling van de coma-patiënten werken verschillende verpleegsters. Een ervan loopt er de kantjes vanaf en is eigenlijk alleen maar geïnteresseerd om een treurende rijke man aan de haak te slaan. Dat lukt haar ook maar loopt toch anders af.
Er zitten verschillende verhaallijnen in dit boek, alles komt op het einde wel samen en wordt duidelijk.