Handschrift van de duivel is een heerlijk lezende historische thriller. Ik had nog nooit van het Voynich Manuscript gehoord en wist dus ook niet dat het echt bestaat.
Ik viel in eerste instantie op de cover, die vond ik erg duister aandoen. Het boek zelf is niet perse heel duister of nagelbijtend, op het puntje van je stoel spannend, maar het heeft een soort onderhuidse spanning dat maakte dat ik door wilde lezen omdat ik echt benieuwd was naar hoe het verder zou gaan.
Het verhaal verspringt veelvuldig in tijd, er lopen 2 verhaallijnen door elkaar. Dit is echter zodanig gedaan dat het niet de vaart uit het verhaal haalt. Juist niet, de verhaallijnen vullen elkaar perfect aan.
Het feit dat de schrijver gebruik maakt van waargebeurde feiten maakte dat het boek voor mij nog meer ging leven.