Over de inhoud hoef ik het niet meer te hebben. Daarover hebben al heel wat lezers hier voor mij al voldoende over verteld. Met Geiger als de zielenkraker is een interessant nieuw personage geboren en ik kan alleen maar hopen dat de schrijver nog meer boeken over dit personage zal gaan schrijven. Op de voorkaft van het boek staat de intrigerende tekst Een man zonder verleden. Een Kind zonder toekomst.

De man zonder verleden is onze hoofdpersoon Geiger die in opdracht van een duistere opdrachtgever met zijn psychologische arsenaal het kind moet ondervragen om hem zodoende cruciale informatie te ontfutselen. Het loopt allemaal echter anders dan verwacht en uiteindelijk zijn Geiger en het kind op elkaar aangewezen. De ogenschijnlijk emotieloze Geiger merkt dat zijn ontbrekende verleden door zijn contact met het kind langzaam maar zeker naar boven komt. Deze wederzijdse therapeutische werking tussen kind en man is meteen ook het meest interessante gedeelte van het boek.

Er lopen nog een aantal andere personages in het boek rond die de moeite waard zijn. Harry, de compagnon van Geiger, en diens geesteszieke zusje, die ook nog een cruciale rol zullen spelen. Zij zorgen af en toe voor een licht komische noot in het verder toch wat zwaarwichtige verhaal.

Het verhaal zelf is trouwens verder niet zo heel bijzonder - er volgen een aantal confrontaties tussen de slechterikken en de goederikken - en het loopt allemaal een beetje met een sisser af. Desondanks ben ik benieuwd naar een eventueel vervolg.