Natuurlijk is dit een boek waar een heel 'team' aan werkte. Natuurlijk is over iedere passage nagedacht. Toch lukt het Michelle Obama om zichzelf te laten zien. Soms zoekend en voorzichtig, dan weer zonder inhouden en fel. Haar wilskracht om altijd te streven naar een hoger doel is uiteraard van Amerikaanse snit, maar bovenal oprecht, net als haar worsteling daarmee. Ik las een moeder die zich diep gesteund weet door haar eigen moeder, maar zich echt bewust blijft van de bizarre jeugd die haar eigen kinderen kado krijgen in Washington. Ik las een vrouw die iets kon overbrengen van het gesegregeerde Amerika waarover je in Nederland niet vaak leest: het land van de krachtige wapenlobby die zich doof en blindt houdt voor het effect daarvan op miljoenen (zwarte) jongeren. Ik las ook iemand die probeert vanuit zichzelf verbinding te houden vanuit het potdichte Witte Huis met kleine en grote mensen, dichtbij en verder weg. Door dingen te willen, te proberen en vol te houden. Ik begon me vooral steeds meer af te vragen wat de huidige first lady eigenlijk klaarspeelt vanuit haar gouden kooi.