Hoewel een licht en luchtig boek, zou je dit verhaal gerust een romantisch drama kunnen noemen. Het verhaal neemt een aanvang op de datum 23 juni 1956. Manolo, alias de Piechemapart, alias de Murciaan, komend uit het arme Zuiden van Spanje naar een evenzo arme buitenwijk van Barcelona, gelegen op de berg Carmelo, heeft het plan opgevat daar zijn dromen waar te maken.

Hij laat zich zien op een feest dat niet voor hem bestemd is, want hij laat het niet bij dromerijen, maar zoekt actief naar een leven zoals dat van de rijken. Omdat zo'n manier van leven er tamelijk kansloos uitziet voor hem, bedient hij zich van minder fraaie praktijken. Hij steelt motoren en andere zaken, berooft oudere dames van tassen en voorziet daarmee grotendeels in zijn levensonderhoud. Bovendien is hij ook nog eens een geboren verleider. Ook de lezer verleidt hij. Bij het lezen van zijn fantasieën en dromerijen ging ik me identificeren met deze jonge criminele gelukszoeker en vergat ik hoe hij onschuldigen bestal op een toch behoorlijk grove manier.

Een andere hoofdpersoon in het verhaal over de Piechemapart is Teresa. Niet bijzonder natuurlijk, want de titel van dit boek draagt haar naam. Ze is een studente van Catalaanse afkomst, een "rijkelui's " meisje, zou je kunnen zeggen, met revolutionaire idealen die echter tot dan zeker nog niet verwezenlijkt zijn geworden en zullen worden. Het verzet van de studenten kenmerkt zich bovendien ook door een nog niet helemaal losgekomen zijn van de rijke levensstijl van de jongeren. En steeds rijst de vraag wie er te vertrouwen is en wie niet.

Manolo en Teresa fungeren in het verhaal als een moderne Romeo en Julia. Maar ook het dienstmeisje van Teresa, Maruja geheten,lijkt op een Julia die slechts een soort vriendschappelijke verhouding heeft met haar Romeo. Hij ziet haar als een maatje, met wie hij zijn afkomst en seksuele aspiraties deelt, maar minacht haar aangepastheid en gebruikt haar uiteindelijk om zijn dromerijen en aandriften te sublimeren, om dat woord hier toch maar te gebruiken: Teresa en haar schoonheid en haar vertegenwoordiging van een goed en rijk leven lijkt steeds in zijn achterhoofd te zitten, als een soort gedroomde hemel op aarde.

Wat ik zie als typerend voor dit boek is dat het leven van Manolo, zich afspelend in het Spanje ten tijde van dictator Franco, zich vanaf zijn geboorte tot het eind van dit boek kenmerkt door verraad, niet alleen door gedrag van de rijke klasse, maar ook door dat van de arme klasse en niet in de laatste plaats door hemzelf. En tegelijkertijd is er de zucht naar vrijheid, gelijkheid en volmaakte liefde.

Het verhaal ontrolt zich langzaam met prachtige, poëtische volzinnen, die regelmatig goed de sfeer weergeven waarin het verhaal dan heel duidelijk te plaatsen is, een beeldende manier van schrijven. Maar toch ook regelmatig zijn de zinnen te lang en te ingewikkeld en moest ik enkele keren lezen om te begrijpen wat er stond. Het zette een rem op het verhaal en op mijn lezen. Niet onmogelijk is dat dit ook komt door de vertaling. Enkele zinnen liepen zelfs niet goed. Het verhaal zelf heeft niet alleen een open einde, maar ik vind het verhaal ook niet "af". De rol en plaats van andere personen, zoals de Kardinaal en Hortensia blijven te veel onderbelicht. Ze blijven net wat te veel figureren.

Al met al kan ik toch dit boek aanraden. Het geeft een bijzondere, kleurrijke ervaring en de schrijfwijze is, hoewel lang niet volmaakt, toch tamelijk uniek te noemen.