Ingrid Oonincx is een voor mij onbekende schrijver. Ik wordt gelokt door een geheim, een verleden en de gevolgen in het heden en benieuwd.
Sluipweg is niet haar eerste thriller en ik verwacht dus wel wat van het boek.
In het begin vraag ik me af qua schrijfstijl is dit boek wel voor volwassenen bedoeld? Is het niet eerder bedoeld voor oudere tieners? Maar lees door en verderop blijft de schrijfstijl eenvoudig, veel cliché en platgetreden paden maar wel beter dan het eerste stuk. Het kabbelt wat voort maar op een gegeven moment pakte het verhaal me doordat ik wilde weten hoe het afliep, waarom dingen gebeurden. Ik heb het boek snel uitgelezen maar bleef achteraf toch een beetje met een kater zitten.
Het boek is beslist niet uniek niet qua taalgebruik en niet als thema. Het thema een vriendenclub, er is iets gebeurd, een geheim. Dat geheim werkt door in het heden en heeft mensen gevormd zoals ze zijn. Veel toevalligheden, dingen te onwaarschijnlijk om je mee te kunnen identificeren.
Kortom als je een boek zoek om je mee te vermaken en je wilt niet teveel te hoeven nadenken is het een heerlijk boek en kan je je prima mee vermaken maar zoek je iets meer diepgang, iets unieks dan zou ik zeggen pak een ander boek.