Gordon Dahlquist schreef en regisseerde toneelstukken en experimenteerde wat met films voordat hij zijn debuutroman De glazen boeken van de dromeneters schreef. Zijn eerste boek valt op verschillende fronten indrukwekkend te noemen. Alleen al de 887 paginas omvang is respectabel, zeker als je bedenkt dat het verhaal vanaf pagina 1 blijft boeien. Het is al een prestatie op zich om de aandacht van de lezer volledig vast te houden en zeker als dat lukt met zon dikke pil.

Het verhaal begint met een briefje van Roger Bascombe aan zijn verloofde Celeste Temple. Roger deelt haar op kille wijze en vanuit het niets mede dat hun verloving is verbroken. Geen uitleg, geen verklaring, geen inspraak. Celeste is alles behalve een onderdanige vrouw en wil pertinent weten waarom ze gedumpt is. Ze besluit Roger te volgen als hij zijn werkdag op het ministerie heeft beëindigd. Zonder het te beseffen stapt ze een wereld binnen waar ze het bestaan niet van wist en ontdekt ze dat Roger onderdeel is van een gruwelijk complot dat de wereld in gevaar brengt. Blauw glas, alchemie en indigokleurige klei blijken een levensgevaarlijke combinatie. Samen met twee bondgenoten, dokter Svenson en Chang, trekt Celeste moedig ten strijde om zichzelf maar ook de wereld te redden.

De glazen boeken van de dromeneters is een prachtig verhaal in een Victoriaanse, historische setting. De kracht van het boek zit hem in het uiterst originele plot, de markante hoofdpersonen en de prettige schrijfstijl van de auteur. Gordon Dahlquist trekt je zonder moeite binnen in een fantasiewereld met vele realistische elementen. Moord en doodslag, verraad, misbruik, machtswellust en grootheidswaanzin passeren de revue en houden de spanning in het verhaal levensecht. Daartegenover staan moed, romantiek, erotiek en een groot rechtvaardigheidsgevoel om de balans tussen goed en kwaad enigszins in evenwicht te houden.

De karaktercombinatie van Celeste Temple, Chang en Svenson is een gouden zet. Het vertedert evenzeer als dat het kracht uitstraalt. Je moet even gaan zitten voor de debuutroman van Gordon Dahlquist, maar het is absoluut meer dan de moeite waard. Een leeservaring die je niet snel meer vergeet.