Pfwiew wat vind ik het moeilijk om mijn mening over dit boek te geven. Het verhaal gaat over een meisje dat getuige is van een misdrijf maar ze lijdt aan gezichtsblindheid. Ze is dus geen gevaar voor de dader, maar hij weet dat niet dat ze geen gezichten kan herkennen. Toch maakt hij via stalken, jacht op haar.
Het verhaal vond ik wel boeiend en ik heb het snel uitgelezen omdat ik de afloop wou weten. MAAR : ik vond het echt niet leuk geschreven. De schrijfstijl bevalt me echt niet!
Ik ben zelf Belgische en de schrijfster Hilde Vandermeeren is dat ook. Het boek is echt niet Vlaams te noemen maar is vernederlandst. Ze gebruikte woorden als mobieltje, heftig, pittig enz. Dat zijn woorden die wij als Vlamingen niet gebruiken. Niet zo erg, zou je denken, nee want ik lees ook héél graag Nederlandse thrillers! Maar niet als het door een Vlaamse is geschreven. De stijl doet echt zo ouderwets aan. Mocht er niet af en toe (echt heel zelden) het woord "mobieltje" tevoorschijn zijn gekomen, dan had ik gedacht dat het zich in de jaren 50 afspeelde. Alle mensen zijn zo degelijk en burgerlijk.
Ik weet het niet goed. Ik denk dat ze van dit verhaal iets gans anders had kunnen maken. Maar het is haar debuut en daarom geef ik toch 3 sterren. Ik heb nog 2 boeken van haar op mijn reader staan, dus ik ben héél benieuwd hoe ze verder gevorderd is.