“Verloren dochter” is een boek over de gevolgen van een sex tape die viraal gaat.
Bernard en Ruth hebben twee dochters, Leah en de uit Zuid-Korea geadopteerde Su. Na hun eindexamen gaan de zusjes naar Magaluf (Mallorca) op vakantie. De meisjes hebben geen goede relatie, dat komt mede doordat Leah een rebelse puber is en Su een serieus meisje. Onder invloed van drank en drugs pijpt Su twaalf jongens. Dit wordt gefilmd en op Facebook gezet. In een mum van tijd wordt dit filmpje duizenden keren bekeken. Als Su zich realiseert dat iedereen die ze kent het waarschijnlijk gezien heeft, durft zij, vernederd en bang, niet terug naar huis.
Als Leah alleen thuis komt, is haar moeder Ruth, die rechter is, woedend. Zij wil de mannen die verantwoordelijk zijn voor de aanranding van Su vinden en berechten. Wraak nemen voor wat haar dochter is aangedaan. Maar Su wil niet gevonden worden. Als Leah door Ruth naar Mallorca gestuurd wordt om Su te zoeken, vindt zij haar wel maar Su vertrekt naar Zuid-Korea, waar zij als baby te vondeling is gelegd, om haar biologische moeder te zoeken.

Het boek start er sterk met de openingszin “Ik heb twaalf jongens gepijpt in Magaluf”. Een beginzin die je meteen grijpt.

De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit het perspectief van Su en Ruth. De karakters van de verschillende personen zijn heel divers en worden goed uitgewerkt. Deels gebeurt dit door realistische en goed geschreven dialogen, deels door de beschrijving van de reacties op gebeurtenissen. Tekenend hiervoor is dat binnen het gezin de fatale avond in Magaluf wordt aangeduid als “het incident”.
Voor Su voelde ik vanaf het begin veel sympathie en kon ik mij goed inleven in haar reacties.
Ruth komt in eerste instantie over als een sterke vrouw, die weet wat noodzakelijk is en haast koelbloedig te werk gaat. Later slaat zij nogal door in haar streven wraak te nemen en begon ik haar steeds minder aardig te vinden. Haar manier van wraakneming komt ongeloofwaardig over, zeker nadat Bernard overlijdt aan een hartaanval en Ruth helemaal doorslaat.

Wat ik erg goed vind aan het boek is dat het op een heldere manier duidelijk maakt wat er kan gebeuren als iemand met verkeerde bedoelingen filmpjes op social media zet. Hoe levens daardoor kapot gemaakt kunnen worden. Niet alleen van, in dit geval, Su maar ook van haar gezinsleden. En hoe drank, drugs en groepsdruk daarbij een grote rol kunnen spelen. En dat filmpjes die eenmaal viraal gaan nooit meer helemaal weggehaald kunnen worden.

Ondanks soms uitgebreide beschrijvingen blijft er voldoende ruimte voor de fantasie van de lezer.
Het einde is hoopvol, social media kunnen ook goed ingezet worden. “Wraak nemen” door iets moois te delen.

Al met al een goed verhaal, waarbij een citaat van Albert Einstein dat in het boek voorkomt een goede samenvatting van de boodschap geeft:

“De wereld is een gevaarlijke plek niet omdat er slechte mensen zijn, maar omdat er mensen zijn die toekijken en niets doen."