"Leid ons niet in bekoring" is een politiethriller, in de voetsporen van Aspe & co. Ik heb het al niet zo op die politiethrillers, want het lijkt toch allemaal op hetzelfde. Er zijn maar weinige auteurs die mij van die 3 sterren afhalen voor een politiethriller. Sterre Carron is er eentje, maar Karin Descendre is er ook bijgekomen.

Dit verhaal bestaat uit 2 delen. Het eerste deel situeert zich in 1994. Commissaris Erwin Callens en zijn team worden op een zaak gezet waarbij een jonge vrouw om het leven komt. Bij haar lijk werden satanstekens achtergelaten. Er wordt een dader opgepakt en veroordeeld. Case closed.
Dan is er het tweede deel. Dat deel situeert zich in 2008. Er wordt weer een lijk gevonden waarbij satanstekens achtergelaten werden. De link met de zaak in 1994 wordt dan ook vlug gelegd. Wanneer er nog een tweede lijk gevonden wordt, begint de tijd te dringen voor Callens en zijn team. Vooral wanneer een ex-collega in de handen van de moordenaar valt...

Het boek heeft korte hoofdstukken. Ik houd hier echt van aangezien dit mijn leestempo bevordert. De schrijfstijl van Karin Descendre is ook fijn om te lezen. Vlot geschreven en met veel researchwerk vooraf die voor de lezer ook duidelijk wordt. Thrillerauteurs doen sowieso veel researchwerk vooraf, maar meestal valt dat niet zo op in het boek. In dit boek viel me dit echt op aangezien Karin Descendre vaak teksten citeert uit andere boeken betreffende het satanisme.

De spanning wordt ook goed opgebouwd. De lezer weet pas op het moment, dat commissaris Callens ook de dader weet, wie die moorden op zijn geweten heeft. Maar toch zat er ergens in het boek een kleine hint verscholen waardoor je achteraf een licht "Ah ja"-gevoel krijgt.

Karin Descendre is er eentje om in het oog te houden. "Verlos ons van het kwade" ga ik zeker ook lezen.