Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik niet lyrisch ben over dit nieuwste boek van Lackberg. De verhaallijn was goed, en ook verrassend, hoewel je na het dichtslaan van het boek nog wel met wat vraagtekens zit. Ik vond de schrijfstijl simpeler, met veel herhalingen, dan ik me kon herinneren, en ook de verhalen over de levens van Erika, Patrick Martin etc. waren minder sprankelend. De link naar vroeger vond ik niet goed onderbouwd. En dat is jammer!