Alweer een jonge Nederlandse schrijver wiens boeken zeer aan te raden zijn. Inmiddels heb ik Clausewitz én De republiek van hem gelezen. Beide zijn het lezen meer dan waard. Heel in de verte deden beide boeken mij denken aan het - wat mij betreft - ijzersterke Perlmann's zwijgen van Pascal Mercier. Niet zozeer door de schrijfstijl, maar wel door het onderwerp en vooral de sfeer die in deze boeken wordt opgeroepen. De republiek is scherp geschreven, er staat geen woord teveel in en sleurt je direct het menselijke, al te menselijke verhaal in. Geen moment, hoe hilarisch en absurd het zo nu en dan ook wordt, verbaas je je over de gebeurtenissen. Het kan, zo is het! Absurd, belachelijk, vilein, op het randje, maar altijd menselijk.