Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Een totaal onbekende schrijver voor mij en dat houd altijd de volgende consequentie in: ga ik ongekende schoonheden tegemoet of verdoe ik absoluut mijn tijd? Lang niet altijd is wat veel onder de aandacht komt je moeite waard en andersom al helemaal niet; ook tussen onbekend zitten wel degelijk echte parels.

Eddy komt na vele jaren gevangenschap vrij en gaat terug naar het dorp en waar alles gebeurt is. De worsteling om weer een plek te vinden in de dorpse gemeenschap die hem uitkotst en zelf kreunt onder de sociale plattelands veranderingen van de laatste 20 jaar, het terug zijn op de exacte plek (het Amerikaanse huis) waar al zijn Lief maar zeker ook al zijn Leed uit zijn boerenleven heeft plaatsgevonden maken dat hij opnieuw gaat drinken.
Een leven in twee tijdslijnen ontvouwt zich, voelbaar het plattelandsleven van een jonge boer, geluk dat groeit en dan de omslag.
Drukkend en beklemmend voel je de situatie zoals die zich ontwikkeld en het leven van de helling van geluk afglijdt, over de rand van draagbaar afstort. Absoluut geen tijds-verkwisting

Is dit nu het nieuwe leven? Is er wel een leven na de heftige gebeurtenissen, ook al heeft hij zijn straf uitgezeten, zijn boetedoening voldaan?
Er lijkt hoop maar soms is iets niet wat het lijkt en dwingen opnieuw gebeurtenissen je leven in andere banen.

Het verhaal ontvouwt zich zowel in het heden als verleden op een heldere ietwat langzame maar tastbare manier, het intrigeert.
De schrijfstijl is leesbaar en benadrukt het drukkende, machteloze van het verhaal zonder dat ik het slepend kan noemen. Op het eind deed Eddy me toch positief verbazen, waarna ik alsnog besprongen werd door een voor mij niet-aannemelijk eind (ook al zie ik het herhalend thema jaloezie wel maar is deze naar mijn smaak niet voldoende uitgewerkt), beetje jammer .
Goed boek, ik hou ervan als er onzegbaar een speciale sfeer kan worden overgebracht, en een zekere droge stugheid van het platteland.