De Klauw brengt weinig vernieuwends naar het fantasy genre. Het verhaal staat bol van de avontuur, maar bevat weinig anders. Het tempo ligt hoog en het plot lijkt mee te doen met een Formule 1-race. Het verhaal wordt op geen enkel moment saai en het leest lekker weg. De vraag die bij mij opkomt is of dat genoeg is om nog een goede fantasyroman te schrijven. Het grote avontuur hebben we namelijk al heel vaak langs zien komen. Wat voegt De Klauw toe om het net dat beetje extra te geven?

Het interessantste element van het verhaal is Auric. Ik vind het jammer dat op de achterkant benoemd werd dat hij autistisch is. In het verhaal wordt het gelukkig niet expliciet genoemd en dat maakt hem een interessant personage. Niet een met veel diepgang, maar hij heeft een kijk op de wereld waar je als lezer in meegetrokken wordt. Het wordt nergens 'Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht' omdat Auric geen perspectiefpersonage is, maar het werkt wel. Plat gezegd is Auric de 'MacGuffin' van het verhaal, maar door hier een aparte jongen van te maken, is het toch net iets anders.

De wereld zelf krijgt weinig aandacht. Er zijn wat onderdelen die als aankleding gebruikt worden zoals draken als lastdieren en luchtschepen, maar de wereld ademt niet. De basis van het verhaal ligt in een organisatie die de monopolie over magie heeft en die graag wil houden. Ook dat is interessant, maar veel meer dan het aanjagen van het plot, doet het in dit verhaal niet. Ik krijg tijdens het lezen geen beeld van hoe de omgeving van de hoofdpersonen eruit ziet, anders dan wat noodzakelijk is om het plot voort te stuwen. Dat is jammer, want de kracht van een fantasyverhaal als dit is juist dat de wereld een extra personage is waar je kennis mee maakt.

De personages zijn niet veel meer dan pionnen die over het bord geschoven worden door de gebeurtenissen. Ze maken geen diepe ontwikkeling door en ondergaan alles maar een beetje. En wellicht op Eamon na, is aan het begin voor de lezer wel duidelijk wie de goeden en wie de slechten zijn. Ook dat past prima binnen het straatje van de klassieke fantasy, maar voegt niks toe aan de vele boeken die al in dat genre bestaan.

Al met al heeft Adrian Stone vooral een spannend boek geschreven, met een paar kleine dingen die het wat extra's geven. Het heeft een interessante economische situatie en een personage dat anders is dan je normaal zou verwachten. Maar het is niet genoeg om het te doen uitsteken boven de gemiddelde avontuurlijke fantasyroman. Dus ben je op zoek naar actie en minder geïnteresseerd in uitgebreide wereldbouw, dan is De Klauw de moeite waard. Hopelijk biedt deel 2 wat meer ruimte om kennis te maken met de wereld en de diepere lagen van de personages.