Victor Bronckhorst verliest op elfjarige leeftijd zijn ouders en gaat dan bij zijn grootouders wonen. Er ontstaat, ondanks de sadistische karaktertrekken van zijn opa en een groot leeftijdsverschil, een hechte band tussen opa en Victor. Opa noemt hem de uitverkorene en Victor moet een belangrijke taak gaan vervullen. Victor groeit uit tot een succesvol zakenman en de band tussen zijn opa en hem blijft ook na zijn opa’s dood bestaan. Alleen spelen de gesprekken zich af in het hoofd van Victor. Hierdoor ontwikkelt Victor het idee dat hij de taak (die opa hem gegeven heeft) kan vervullen. Victor verzamelt een groepje mensen om zich heen met allemaal kennis van specifieke zaken. Twee jaar later zijn er onverklaarbare sterfgevallen en het land verandert in een puinhoop met mensen die op de vlucht slaan. De chaos is compleet. De geschiedenis lijkt zich te herhalen…

Het boek heeft korte hoofdstukken en dit houdt de vaart goed in het boek. De gedachte “het boek moet uit” was een gedachte die vaak bij me opkwam. Vanaf het begin van het verhaal zit je als lezer met vragen. Je hebt geen idee welke kant het verhaal opgaat.

De personages worden voorgesteld en Karin weet op wonderlijke wijze een bepaald beeld van elk personage te creëren. Langzaamaan ontwikkel je een voorkeur voor bepaalde personages en leef je nog meer mee met de heftige gebeurtenissen die in het verhaal plaatsvinden.

Het is heel lang een raadsel wat de taak en het plan is van Victor. Op meesterlijke wijze kom je erachter en vanaf dat moment gaat het heel snel. Sommige tijdssprongen zijn een beetje ongeloofwaardig, maar doen geen afbreuk aan het verloop van het verhaal. Het verhaal zit goed in elkaar en het plot is erg goed.

Tijdens het lezen ging dit boek onder mijn huid zitten en liet het me niet meer los. Het verhaal is zo akelig realistisch en zette me aan het denken over de toekomst.