De schrijver heeft veelvuldig gebruik gemaakt van schitterende metaforen en beeldende taal. De gevoelens van de hoofdpersoon gedurende één jaar na het overlijden van zijn vriendin worden uitgebreid beschreven en als lezer word je meegenomen in dit proces. Van het onlosmakelijk verbonden zijn met diegene die overleden is, naar het weer meer loskomen van deze gevoelens en een leven aangaan zonder geliefde. Tegelijkertijd komen herinneringen aan zijn jeugd en metname de rol van zijn moeder hierin naar voren. Ook hier blijkt een proces van losmaken beschreven te worden. Deze twee verhaallijnen zijn mooi verweven in elkaar. Jammer dat de schrijver soms iets te veel beeldende, poëtische taal in één zin brengt, waardoor sommige passages "overvol" zijn en het zijn doel voorbij schiet.