!In deze review komen spoilers en mijn ongezouten meningen in voor!
Review 41#

In mijn jeugd heb ik meerdere keren naar de film Holes gekeken en was er helemaal gek op. Was heel erg blij toen ik dit exemplaar vond, jammer alleen dat ik niet het exemplaar met de gaten vond, maar die met de schoen. Ben benieuwd of het boek even goed of beter is dan de film.

Het verhaal:
Stanley Yelnats mag kiezen van de rechter: naar de gevangenis of naar Camp Green Lake. Stanley besluit om zijn straf in het kamp uit te zitten. Dat betekent dat hij elke dag een gat moet graven. Een enorm gat van anderhalve meter diep en anderhalve meter breed. In de bloedhete zon. Volgend de directeur van het kamp vormt dit het karakter van de criminele jongens. Maar is dat wel de echte reden? Stanley komt er snel genoeg achter…
!Spoiler alert!
Stanley Yelnats en zijn familie zijn pechvogels en lijden aan een vloek. Het gerucht gaat dat Stanley’s over-overgrootvader een varken heeft gestolen van een zigeunerin met een houten been die op haar beurt de familie Yelnats vervloekt. Zo is er ook een verhaal dat zijn overgrootvader rijk was en werd beroofd door de outlaw Kissing Kate Barlow. Die groot onrecht is aangedaan door Rotvis Walker, de liefde van haar leven verloor en een outlaw werd. Nu komt de pech bij onze hoofdpersoon Stanley, hij wordt veroordeeld voor een misdaad (het stelen van liefdadigheidsgympen) die hij niet heeft begaan. Hij is een pechvogel die op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats was. De rechter doet uitspraak en Stanley mag kiezen: de gevangenis of Camp Green Lake. De keuze is niet heel erg moeilijk en kiest voor het kamp. Als hij daar is maakt hij kennis met het kamp, de leiding, de regels en de andere criminele jongens waaronder Zero (de nazaat van de zigeunerin.) Stanley moet elke dag een gat graven van anderhalve meter diep en anderhalve meter breed. Het werk is hard en na een paar gebeurtenissen, lopen Stanley en zero weg van het kamp, zo de woestijn in. Zero wordt ziek, bekend dat hij de gympen gestolen had, Stanley draagt hem de berg op (de Yelnatsvloek wordt dan verbroken) en daar weten ze wonder boven wonder een veld met uien en water te vinden. Als Zero beter is, besluiten ze terug te gaan naar het gat waar Stanley eerder iets heeft gevonden en beginnen met graven. Ze vinden een koffer (waar de naam Stanley Yelnats opstaat), de directeur (de nazaat van Rotvis Walker) heeft ze opgewacht, maar in het gat komen giftige hagedissen tevoorschijn en ze kan niet bij de jongens. Het wordt een wachtspelletje, maar de jongens worden niet gebeten en dan komen opeens Stanley’s advocaat en de openbaar aanklager langs. De jongens komen uit het gat en de advocaat bevrijd ze van het kamp, terwijl de openbaar aanklager het kamp onderzoekt, omdat er een heleboel dingen mis blijken te zijn. Het kamp sluit en in de koffer blijken edelstenen, aandelen enz. te zitten. De vloek is verbroken, Stanley en Zero hebben nu een comfortabel leven en vriendschap voor het leven.

Dit boek was een stukje jeugdsentiment voor mij. Ik heb vroeger ik weet niet hoe vaak naar de film gekeken en iedere keer verdween ik in die wereld.
Mensen die geïnteresseerd zijn in het verhaal, maar het niet willen lezen, kijk de film. Het boek voegt niks extra’s toe (je mist niks als je het niet leest) en de film vertelt alles wat je moet weten. Of doe allebei, wat je het prettigst vind.
Stanley Yelnats is een palindrome, het woord is omgekeerd hetzelfde. Net zoals de woorden lepel, droommoord, pop enz.
Moest even een stapje terug doen toen ik las over de pesterijen, zowel van kinderen als van leerkrachten/leidinggevenden. Ik haat pesten en ik vind niet dat je in het onderwijs of in een zorgfunctie thuishoort als je leerlingen dat aandoet.
Vraag me af of Camp Green Lake in de echte wereld de Go zou krijgen om überhaupt een kamp te zijn met wat voor bestemming dan ook (de werkwijze, de straf, omgeving, tekort aan water, 150 kilometer van de bewoonde wereld vandaan enz.) Persoonlijk denk ik het niet.
Vind het geweldig dat na zoveel generaties ze elkaar weer ontmoeten, de vloek verbreken en er een goede vriendschap aan overhouden.
Vind het ook heel mooi dat de schrijver nog iets aan de verbeelding overhoudt aan het einde van het verhaal. Je mag het zelf weten, zelf bedenken en zelf de gaten opvullen. Dat wordt ook vertelt in het boek: ’’Je zult zelf de laatste gaten moeten opvullen.’’

Conclusie:
Stukje jeugdsentiment.
Boek en film geven evenveel informatie.
Mooi einde waar je zelf ook nog iets aan kan toevoegen.

Cheen