Door het overlijden van haar man maakt Nora een groot verdriet mee. Haar relatie met haar vier kinderen laat af en toe ook nog wel wat te wensen over. En het is al helemaal niet makkelijk om als jonge weduwe in het Ierland van de jaren 60 van de vorige eeuw een eigen leven te leiden.
Misschien is wel de grootste verdienste van deze roman het voortkabbelen van het leven, de weken, de maanden, de jaren. Het leven gaat door, de wereld blijft draaien en je doet er goed aan er het beste van te maken. En dat gaat met ups-and-downs. Een warme roman, een fijne leeservaring.
Meer weten? Lees dan nog even mijn blogpost van eind december 2015: Irish blues.