Bijna in één adem uitgelezen.
Laura moet met haar man mee, wanneer hij een katoenboerderij koopt op het platteland van Mississippi. Het leven is er zwaar en Laura vindt het moeilijk om aan een bestaan te wennen zonder stromend water, elektriciteit en meer van die 'luxe' zaken. Ook het gedrag van de blanken tegenover de zwarte bevolking kan ze maar moeilijk verteren. Haar schoonvader, door de hele familie Pappy genoemd, is een luie, nukkige man, die alleen orders uitdeelt en verder weinig uitvoert. Als er gediscrimineerd wordt staat Pappy vooraan.
De zwager van Laura komt terug uit WO II. Hij was piloot van een bommenwerper en kan zich ook maar moeilijk voegen naar het leven op de katoenplantage. Ook de zoon van zwarte pachters op de plantage keert terug. Hij maakte deel uit van de zwarte brigade, die onder generaal Patton aan het front vocht. In Europa werd hij en zin maten als helden geëerd, maar nu is hij opnieuw 'alleen maar' een neger. Beide mannen lijden aan alle verschijnselen van een oorlogstrauma. Op enig begrip hoeven ze echter niet te rekenen.
Schrijnend om te lezen.