Dit is zo'n boek waarbij je na afloop het gevoel hebt dat je een heel leven geleefd hebt. Ondanks (of dankzij) de lovende verhalen over dit boek, viel het mij wat tegen.

Samuel, de hoofdpersoon, wordt als kind verlaten door zijn moeder. Jaren later ziet hij haar op televisie terug als zij stenen gooit naar een rechtse politicus. Al gauw gonst het in de media dat z'n moeder een linkse terrorist is. Samuel besluit op zoek te gaan naar het ware verhaal van z'n moeder. Hij moet daarbij ook zijn eigen leven onder ogen zien.

Dit is de belangrijkste verhaallijn. Daarnaast zijn er nog wel zo'n tien aftakkingen. Al met al is het een heel epos, alleen dan zonder helden maar vooral veel gedesillusioneerde mensen; z'n verlaten vader, de violiste, haar overleden broer, de literair agent, de gameverslaafde (mijn favoriete personage in dit boek). Door de ogen van deze mensen fileert Hill de Amerikaanse maatschappij. Met een scherpe blik legt hij de hypocrisie en het opportunisme bloot.

Maar ik vond het allemaal wel wat veel. Ik denk dat met minder uitweidingen het verhaal evengoed overeind gebleven was en me wat enthousiaster had achtergelaten. Want ondanks dat het vlot en toegankelijk is geschreven, betrapte ik mezelf af en toe op gebrek aan fundamentele (door)leeszin.

Conclusie: drie sterren.