The Farm geeft ons een kijkje in het leven van draagmoeders. Het verhaal draait om de Filipijnse Jane, die na haar scheiding en alleenstaand met haar baby moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen. Haar nicht Ate is werkzaam als nanny en geeft Jane een van haar klanten. Jane weet het echter te verpesten en ziet de toekomst somber in. Dan komt Ate met een idee waarvan ze ooit gehoord heeft: Golden Oaks. Dit resort huisvest vrouwen die draagmoeder voor andere, rijke en veelal oudere, vrouwen zijn. De surrogaten worden royaal beloond om negen maanden in het resort te verblijven en een gezonde baby voor hun gastvrouw af te leveren. Met hoop op beter schrijft Jane zich in. Ze komt door de selectieprocedure heen, laat haar baby achter bij Ate en gaat naar Golden Oaks om daar te wachten tot haar bevalling.

Hoewel The Farm een verzonnen verhaal is, zitten er feiten in het verhaal verwerkt die de Filipijnse Joanne Ramon uit eerste hand te horen heeft gekregen. Dit geeft stof tot nadenken, want hoewel sommige situaties misschien wat overtrokken zijn, is het een bizar gegeven dat deze 'broedboerderijen' daadwerkelijk bestaan. Voor de een noodzaak, voor de ander pure luxe...

Het begin van het boek is erg interessant. We worden namelijk niet meteen in de wereld van Golden Oaks gegooid, maar we krijgen eerst een vrij lange introductie waarin we de hoofdpersonages leren kennen. De band die de dames met hun achtergebleven familie in de Filipijnen hebben, is sterk. Hun leven in Amerika heeft vooral als doel om de achtergebleven familieleden een beter leven te kunnen bezorgen. Het wordt maar mondjesmaat genoemd, maar het is knap dat de auteur juist met zo weinig worden de sterke band zo goed weet over te brengen. Toch weet de auteur niet 100% te overtuigen. Hoewel we de personages goed genoeg leren kennen, blijft hun gedachtegang vlak en het verhaal mist emoties. Juist in de thematiek die het boek bevat, verwacht je tal van emoties. Er worden nu wel emoties losgemaakt bij de lezer, maar niet zozeer door connectie met de personages. Het besef over het bestaan van 'broedboerderijen' komt harder binnen dan de situatie waarin de karakters zich bevinden. Zonde!

Pas nadat we de personages hebben leren kennen, komt The Farm ter sprake. Enerzijds lijkt het een paradijs: ruimschoots en goed eten, prima medische verzorging en genoeg dingen om de hand om de negen maanden daar prima uit te kunnen zitten. Anderzijds blijken er veel meer regels te zijn dan er in eerste instantie bekend werd gemaakt en leven de draagmoeders als 'dingen'. Hun gezondheid is belangrijk, maar niet met het doel dat eigenlijk belangrijk zou moeten zijn. De achterliggende gedachte is áltijd de ongeboren baby.

De auteur weet het verschil tussen arm en rijk op een subtiele maar tegelijkertijd geduchte manier te omschrijven. Er zitten flink wat situaties en thema's in het boek die provocerend werken en je hierdoor dus ook na laten denken. Iets waar je eigenlijk nooit over nadenkt, is in een klap ineens veel dichterbij gekomen.

The Farm is een uniek boek dat een kijkje geeft in een bijzonder onderwerp. Het zou een perfect boek voor een leesclub zijn, omdat het waarschijnlijk veel verschillende meningen en gedachtegangen opwekt. Helaas is het gebrek aan emoties bij de personages een flink gemis en is het eind iets te abrupt. 3,5*