Anno Domini 892 is een verhalenbundel met verhalen die zich afspelen tussen het jaar 500 en het jaar 1500. Veel auteurs hebben zich letterlijk laten inspireren door het jaartal in de titel, wat als gevolg heeft dat het jaar 892 in bijna elk verhaal genoemd word. Ook zijn er opvallend veel verhalen over Vikingen.

Alle verhalen zijn gebaseerd op feiten. Bij sommige verhalen is dat overduidelijk, bij andere moest ik wat meer zoeken. Er wordt geschreven over bekende geschiedenissen, zoals de Vikingen of de kerstening van Europa; maar ook minder bekende gebeurtenissen komen aan bod, zoals de kadaversynode.

Af en toe wordt er zijdelings een bekend persoon genoemd, maar Anno Domini 892 gaat vooral over gewone middeleeuwers. Over grietmannen die recht moeten spreken, over een pelgrim die boete doet voor zijn zonden, over een eenzame monnik en over een blinde vrouw.

Omdat de verhalen zo divers zijn, is er voor ieder wat wils. Het ene verhaal maakte me aan het lachen, van het andere verhaal kreeg ik een brok in mijn keel en veel verhalen maakten mij nieuwsgierig.

Het lettertype waarmee telkens de titel en auteur zijn weergegeven is erg mooi en past bij het boek. Helaas zijn sommige letters wel wat moeilijk te lezen. Ook was het leuk geweest om bij ieder verhaal een stukje historische achtergrond te geven, of te vermelden op welke historische feiten het verhaal gebaseerd is.

Op de voorkant zie je iemand die met bijlen aan het jongleren is, tegen een grauwige achtergrond. Ik vind deze cover perfect bij de inhoud passen. Het leven in de middeleeuwen was vaak hard en grauw, maar tegelijkertijd was er ook ruimte voor plezier, vreugde en feest.