Olivia A. Cole schrijft in 2016 het eerste deel van haar duologie: A Cospiracy of Stars bij uitgeverij HarperCollins. Dit eerste deel van een veelbelovende duologie gaat over het op Faloiv geboren tienermeisje Octavia, waarvan de voorouders naar deze planeet zijn gevlogen en gestrand. Stukje bij beetje ontdekt ze dat de whitecoats (wetenschappers die de planeet onderzoeken) misschien toch niet zulke goede bedoelingen hebben, en ontrafelt ze mysteries die ze nooit voor mogelijk had kunnen houden.

A Conspiracy of Stars is een langzaam startend boek, in de positieve zin. Omdat de dieren, planten en wereld compleet anders is, neemt de schrijfster de tijd om de omgeving rijkelijk te beschrijven en (buitenaardse) termen uit te leggen. Je merkt meteen dat de hoofdpersoon, Octavia, een wetenschappelijke kijk heeft allerlei dingen, waaronder liefde. Dit maakt het verhaal nog nét even wat meer scifi. Je denkt zoals zij denkt en krijgt te weten wat zij te weten krijgt: Waarom hoort ze dingen die anderen niet horen en wat houdt de Council achter? Het negatieve punt hierover is dat je het (in mijn geval) misschien wel eerder doorhebt dan Octavia zelf; dit is echter niet erg storend.

Wat sterk naar voren komt in dit verhaal zijn verschillende morele kwesties: Mogen wij dieren doden voor onze eigen consumptie? Waar hebben wij, als mensen, precies recht op?
"Do we think we own the galaxy?"
Dit gaf het verhaal nét even wat extra's en zette je aan het denken.

De opbouw van het verhaal is sterk, en vooral na ongeveer 200 pagina's neemt de spanning toe. Er gebeurt veel, mysteries worden ontrafeld en vriendschap en liefde wordt gevonden. Voor dit laatste hoef je het boek echter niet op te pakken; de romantiek is wat overbodig en blijft erg oppervlakkig.

Qua originaliteit dus absoluut een must-read met een geweldig einde. Het boek zoekt morele kwesties op, van dierenleed tot white-race supremacy, subtiel maar toch sterk. Op naar het laatste deel dus!