Dat melancholische speurneuzen niet uit het hoge noorden hoeven te komen, bewijst de Spanjaard Eugenio Fuentes met zijn detective Ricardo Cupido. Het werkterrein van Cupido is Breda, een provinciestadje dat zich boven Barcelona situeert. Cupido trad voor het eerst aan in Het woud (De Geus, 2005), en nu opnieuw in De handen van de pianist. Een derde Ricardo Cupido ligt reeds te wachten op vertaling.

De pianist van de titel voelt zichzelf geen echte pianist. Hij wou dat wel graag zijn, maar ondanks het aanvankelijke geloof in zijn talent en zijn passie voor het pianospel, komt hij aan de kost als –o afgang- keyboardspeler. Naast die job is hij in en rond Breda ook gekend als “dierenverzorger”. Als je de aap die je in huis haalde toen het een schattig aapje was niet meer aan kan of je bent je terrasonderkalkende duiven beu, dan kan je hem bellen. Tegen betaling verlost hij je van je verantwoordelijkheid als baasje. Hij is niet trots op zijn jobs, maar iedereen moet nu eenmaal aan de kost komen. Op zekere dag vraagt een klant of er, behalve wat de vergoeding betreft, veel verschil is tussen het wegwerken van een hond of een mens. De op te ruimen man is Ordiales, vennoot in een bouwfirma. Volgens de klant staat hij vernieuwing in de weg en is hij zo verderfelijk dat zijn dood een zegen zou zijn voor de lokale bevolking. De pianist gaat in op het aanbod, maar als Ordiales het loodje legt nog voor hij een vinger naar hem heeft uitgestoken, moet hij Cupido erbij halen om zijn onschuld te bewijzen. Bovendien valt een beetje later een tweede dode te betreuren en wordt het nog een hele klus om te ontcijferen wie erachter zit.

In De handen van de pianist toont Fuentes dat hij een breed scala van situaties - van de uit de hand gelopen huiselijke taferelen, over de roddelaars in het dorpscafé tot de kilte in de directiekamer - trefzeker kan uitspellen. Bovendien hanteert hij een prachtige taal en etaleert hij een ongelooflijk inzicht in de menselijke psyche. De pianospeler is geen slechterik, hij is alleen teleurgesteld en afgestompt door het leven. De opdrachtgever van de moord heeft grootse bouwplannen en ziet zich altijd gedwarsboomd door Ordiales. Ordiales zelf was een harde zakenman en kon niet anders dan af en toe de puntjes op de i zetten. Dan is er Cupido nog, ongetrouwd, redelijk op zichzelf, bezorgd om zijn oude moeder. Fuentes maakt er levensechte personages van die samen voor een heerlijke symfonie zorgen in De handen van de pianist. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)