Nora was dus een normaal meisje, dat hard studeerde en nooit domme dingen deed. Toen ontmoette ze Patch, een gevallen engel, en viel als een blok voor hem.

Hij zette alleen een beetje heel haar wereld op zijn kop. Nora is terecht gekomen in een oorlog tussen de gevallen engelen en de Nephilim, kinderen van stervelingen en gevallen engelen. Daarbij komt dat haar vader die ze heeft verloren niet haar biologische vader was, maar dat Hank dat was – een Nephilim en ook nog een leider van de Nephilim groepering. Daar bovenop komt ook nog eens dat Nora Hank heeft vermoord in een poging Patch te beschermen en Hank haar de leider heeft gemaakt van de Nephilim door middel van een bloedeed om te vechten tegen de gevallen engelen. Houdt Nora zich hier niet aan, zal zij én haar moeder sterven.

Voor zover het rustige leventje dat ze had.

In Finale is Nora bezig om te trainen en haar Nephilim krachten te ontdekken, moet ze haar relatie met Patch geheim houden zodat ze niet wordt vermoord én moet ze een oorlog tegenhouden. Best veel voor een 17 jarig meisje. Nora weet dan eigenlijk ook niet zo goed hoe ze alles aan moet pakken. Gelukkig heeft ze Danté, een vaan haar generaals en Scott, haar beste vriend die tevens ook Nephilim is.

Al met al vond ik het een beetje een traag boek. Er gebeurt ontzettend veel maar tegelijkertijd ook niet. De chemie tussen Nora en Patch vind ik persoonlijk heel weinig aandacht krijgen. Dat ligt er natuurlijk ook aan dat zij nu een geheime relatie hebben, maar uiteindelijk doet Nora wel alles wat ze doet voor Patch. Nora schommelt soms ook tussen het opkomen voor de Nephilim en het opkomen voor Patch. Dit maakt het verhaal soms wat warrig.

Als je eenmaal in het verhaal zit, gaat het allemaal wat sneller en komt er meer actie. Nora komt er achter wat échte vriendschap is en dat de persoon die je blind vertrouwd niet altijd te vertrouwen is of het beste met je voorheeft.
Aan een eindgevecht valt niet te ontkomen, maar Becca Fitzpatrick had het einde wel wat uitgebreider en spectaculairder mogen beschrijven. Het einde op zich is wel heel mooi en eindelijk komt er liefde, emotie en meer persoonlijkheid om het verhaal af te sluiten.

Ik vond de serie sterk beginnen, naar het einde toe werd de serie wat vager en warriger, maar het einde zelf was wel weer heel sterk. Op zich vind ik dit wel heel jammer, want ik houd van boeken met gevallen engelen en dit had een van mijn favoriete series kunnen worden. Ik heb er van genoten, maar hij zal niet in mijn lijstje met aanraders komen te staan.

Qua worldbuilding en characterbuilding valt er nog veel uit te halen. Maar, houd je er van om gewoon even lekker weg te zwijmelen bij heerlijke mannen die uit de hemel zijn komen vallen, dan is dit het ideale boek voor jou!