Mariëtta Nollen kruipt met
deze debuutroman in de huid
van de steenrijke maar super
egoïstische projectontwikkelaar
Melchior van Batenburg.
Ze doet dit met verve want
ik irriteerde me steeds meer
aan deze vreselijke vent.
Door de boeiende schrijfstijl
wilde ik wel steeds verder
lezen maar op een bepaald
moment vond ik er wel te veel
herhalingen in voor komen
bijvoorbeeld dat Melchior bij elke
vrouw aan neuken dacht dat werd
eindeloos herhaald.
Hopelijk schrijft Mariëtta Nollen
in haar volgende boek over een
personage met meer diepgang
want dan wil ik zeker nog
wel eens een boek van haar lezen.