Saint Thomas is een eiland van de Amerikaanse Maagdeneilanden. Hier groeit Rachel op. De relatie met haar vader is fijn maar met haar moeder heeft ze geen goede band. In haar jeugd is ze volop te vinden in de bibliotheek van haar vader. Hij heeft prachtige plattegronden van Parijs en vertelt Rachel verhalen over Parijs en ze neemt zich voor om anders dan haar vader ooit zelf naar Parijs te gaan. Samen met haar vriendin Jestine heeft ze een fijne jeugd op het eiland. Alles veranderd als ze wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere man die al drie kinderen heeft. Met hem krijgt ze nog drie kinderen. Haar man overlijdt plotseling en Rachel begint een verhouding met de neef van haar man met wie ze ook nog een paar kinderen krijgt. Een relatie die absoluut niet geaccepteerd wordt. Eén van haar kinderen is Camille. Hij wordt later een van de grootste schilders van Frankrijk. Ook Jestine krijgt in haar leven de nodige tegenslagen te verwerken.

Het boek is een combinatie van fictie en waargebeurde feiten. De levens van de diverse hoofdpersonen worden gevolgd en vanuit verschillende perspectieven beschreven. Dit is soms wennen omdat je moet schakelen. De schrijfster weet je te raken met heel goede sfeerbeschrijvingen. Van het eiland, maar zeker ook de schilderijen van Camille. De verhaallijn van Rachel is heel uitgebreid en voelde op een gegeven moment wat langdradig. Gelukkig kreeg het met Camille een wending die me ineens weer helemaal in het boek bracht. De geschiedenis van tegenpolen is een roman die de moeite waard is om te lezen.