De Wangs vs. de wereld van Jade Chang wordt geïntroduceerd als een van de beste debuten van 2016. De kleurige cover spreekt aan en het onderwerp is zeker interessant te noemen: de ‘American Dream’ die door de crisis uit elkaar spat, waardoor in een klap het hele familiekapitaal in rook is opgegaan en iedereen de zekerheid die zij in het leven meenden te hebben zijn kwijtgeraakt. En dat is precies wat er gebeurt met ‘selfmade-man’ Charles Wang. Een Chinese immigrant die vanuit het niets een succesvol cosmetica-imperium heeft opgebouwd. Zijn drie kinderen Saina, Andrew en Grace zijn verwesterd en zijn tweede vrouw Barbra houdt meer van zijn geld dan van hem. Het verlies van zijn hele inkomen zet Charles ertoe aan om met zijn gezin in de oude familieauto naar zijn oudste dochter Saina, die aan de andere kant van het land woont, te rijden. Alles en iedereen achterlatend met het idee om daarna met zijn hele gezin terug te keren naar zijn roots in China.

De eerste zin van het boek “Charles Wang is kwaad op Amerika” is veelbelovend en schept met de jubelende recensies in het achterhoofd hoge verwachtingen. En hoewel de schrijfstijl zeker niet verkeerd is, maakt zij deze verwachtingen niet helemaal waar. Door de perspectiefwisselingen van het ene gezinslid naar het andere krijg je een beeld van hun karaktervorming, maar het leidt nergens naar een climax, of het zou moeten zijn dat ze uiteindelijk allemaal naar elkaar toe groeien en samen sterk zijn.

De roadtrip is gevuld met de overpeinzingen van Charles, Barbra, Andrew en Grace. Grappig detail is dat zelfs de oude familieauto aan het woord wordt gelaten, wat zorgde voor een kleine associatie met ‘Christine’ van Stephen King. Ze overdenken, net als Saina die aan de andere kant van het land op de komst van haar familie wacht, hun verleden en stellen hun verwachtingen voor de toekomst bij nu zij geen financiële zekerheid meer achter de hand hebben. En zo kabbelt het verhaal een beetje voort. Echt hectisch wordt het niet en ook de humor is maar beperkt aanwezig. Misschien ligt dat aan mijn gevoel voor humor, maar zelfs de toch komische bedoelde stand-up comedian act van Andrew verleidde mij zelfs niet tot een glimlach. Een gemis in het verhaal is dat de Chinese zinnen die de familie tegen elkaar spreekt niet vertaald zijn in een voetnoot of desnoods achter in het boek. Zo blijft het gissen wat er gezegd wordt en heb je het idee dat je misschien iets essentieels mist. Los van deze kritiekpuntjes is het geen verkeerd boek om te lezen, want je krijgt toch een aardig beeld van de Chinese tradities die, ondanks dat ze geïntegreerd zijn in de Amerikaanse samenleving, nog steeds worden nageleefd. Al met al een aardig boek, maar zeker niet de topper die ik verwachtte.