Opnieuw een boek van de NS Publieksprijs, niet zelf gekocht.
Tijdens het lezen van het grootste deel van Judas kon het mij maar matig boeien. Ik kreeg geen sympathie voor Astrid Hollander. Maar in de laatste 100 pagina's pakte het verhaal me en werd de constante dreiging (van de broer die in de EPI zit) voelbaar.
Hoe dan ook: dappere vrouwen!