‘Scherven van hoop’ is een aangrijpende roman die je de Tweede Wereldoorlog – anders dan veel andere romans die daarover gaan – laat beleven vanuit drie perspectieven: die van een Joodse jonge vrouw, een Nazi-man en een Duits meisje. Dat maakt hem interessant. Maar er is meer over te zeggen. Want hij is niet alleen interessant, maar vooral ook goed geschreven. Je zit bijna meteen in het verhaal en als het andere lezers vergaat zoals mij, dan kun je niet stoppen, tot de laatste bladzijde is omgeslagen. Dat komt vooral door de schrijfstijl van de auteur. Ze weet de gevoelens en worstelingen van de hoofdpersonages heel goed op papier te zetten en houdt je aandacht gevangen door de onverwachte plotwendingen. En ze zoomt in op tamelijk onbekende stukjes van de oorlog, zoals het leven van een arts in Auschwitz, het leven in een getto en Lebensbornkliniek. En ondertussen laat ze je, als lezer, tussen de regels door ontdekken hoe krachtig geloof, hoop en liefde kunnen zijn te midden van een tijd vol duisternis; dat ze zelfs in staat zijn om van de scherven van een gebroken leven weer iets nieuws, een hoopvolle toekomst te maken. Dat alles bij elkaar maakt dit voor mij een van de mooiste romans over de Tweede Wereldoorlog die ik sinds lange tijd heb gelezen, en ik kan er eigenlijk nog maar één ding aan toevoegen: lees dit indringende, maar prachtige verhaal over de dappere Wilhelm, Elsi en Matilda!