Schuld maakte een onvergetelijke indruk op mij. Met niet meer dan drie personages vertelt Karin Alvtegen een verhaal dat onmiddellijk boeit en tot de laatste bladzijde intrigeert. Ze wisselt spannende cliffhangers af met scherpe waarnemingen van zowel situaties als gevoelens. Er is ook flinke plaats ingeruimd voor humor. Wat mij betreft heb ik er weer een te volgen schrijfster bij.

Schuld begint in een café. Peter Brolin is een sombere dertiger die geteisterd wordt door paniekaanvallen en die constant het gevoel heeft dat hij bitter weinig voorstelt. Een vrouw in het café ziet hem aan voor een privé-detective en vraagt hem om bij haar man een pakje af te leveren. Peter is zo verbouwereerd dat hij pas terug tot zichzelf komt als de vrouw al lang weer weg is. Maar omdat het pakje voor zijn neus ligt, kan hij niet anders dan het gaan bezorgen op het kantoor van de succesvolle zakenman Olof Lundberg. Er is bijna geen groter contrast denkbaar dan dat tussen de in het leven mislukte Peter en de geslaagde Olof. Maar ook Olof heeft zwakke plekken. Dat blijkt uit zijn ontreddering als hij vertelt dat hij al een hele tijd gestalkt wordt door de dame die zich uitgeeft als zijn vrouw. Het geloof van Olof dat Peter daaraan een einde kan maken, geeft Peter vleugels. Niet dat hij plots verandert in een superheld, maar hij begint energiek en vol goede moed aan het onderzoek. Helaas keert de terreur van de stalkster zich tegen hem. Geleidelijk aan ontsluiert Alvtegen wie die dame is, terwijl haar drijfveren verborgen en dus spannend blijven tot op het laatst.

In aanloop naar deze recensie vond ik op de mooie site van Ine Jacet (www.inejacet.nl) meer achtergrondinfo over Karin Alvtegen. De plotse dood van haar oudere broer, aan wie ze het boek opdraagt, zette haar wereld totaal op zijn kop. Haar ontreddering uitte zich in paniekaanvallen. Ik begreep door die informatie de eerste zin van mijn recensie. Een aanrader.