Het verhaal begint als verhaal wat zich afspeelt bij een normaal gezin maar het wordt steeds duidelijker dat het gezin niet normaal is. James, de vader, denkt dat de wereld vergaat en als zijn vrouw Ute in het buitenland zit en zwanger blijkt te zijn, trekt hij het niet meer en gaat er met Peggy vandoor. Waar ze heen gaan en zijn dat weet niemand. Ze zijn in ieder geval ver weg in de bossen waar de jaargetijden wel duidelijk merkbaar zijn zodat ze nog wel een beetje weten in welke maand ze leven. Het is soms echt overleven en op een gegeven moment raakt Peggy zelfs een schoen kwijt zodat ze provisorisch een schoen in elkaar moeten zetten zodat ze toch iets heeft om op te lopen. Eten halen ze uit de natuur en soms is het echt zuinig aan leven. Op een gegeven moment denk ik dat ze bijna dood zijn maar doordat er flashforwards zijn naar Londen weet je dat Peggy het overleeft maar hoe. Een meeslepend en bijzonder verhaal die je zeker gelezen moet hebben.