02 aug 2012
Tijdens het lezen van Land zonder liefde schreef ik:

“ Het heeft even geduurd maar nu lees ik over een oude, bijna vergeten, wereld in Oost Europa, over rituelen, verschillende generaties en verhalen door overlevering in een tijd die er lang geleden was.

Soms vind ik de vertelwijze wat 'stijfjes' maar de verslagen over de verschrikkingen van pogroms in de Middeleeuwen in vroeger Oekraïne en later en ook de terloopse verwijzingen naar het lot van slachtoffers van de Wereldoorlogen zijn erg indrukwekkend. Soms sla ik het boek dicht omdat de beschrijvingen zo bruut zijn.

De veelal laconieke reacties van generaties na de Tweede Wereldoorlog op de geschiedenis van overlevenden maken veel indruk.

Het is interessant dat schrijver Gilles Rozier aan de hand van een reconstructie van het leven van drie Joodse dichters in staat is zo'n aangrijpend levensbeeld te schetsen die de geschiedenis van de Joodse gemeenschap in enkele eeuwen omspant”

Ik vond Land zonder liefde een indrukwekkend, goed gedocumenteerd en zorgvuldig geschreven boek.