"Een vlam is vlijmscherp. Haar gloed warmt niet alleen de lucht in de kamer, maar dringt door de huid in het lichaam. Daar verdrijft ze de kou en verlicht ze zijn donkere kant. In het vuur staren hypnotiseert hem. Het is of de vlammen zich bundelen tot de straal uit een vuurtorenlamp, een baken dat met elke zwaai zijn herinneringen binnenloodst."

De man van Marie is met 114 pagina's tellend een klein boekje waarin met weinig woorden meerdere verhalen en details over thema's als liefde, verlies, rouw met z'n 5 fases: 1. Ontkenning 2. Woede 3. Marchanderen 4. Verdriet/depressie 5. Acceptatie, geloof, boetedoening en lust worden omschreven. Dit boekje laat ook de dichterskant van Rudi Hermans naar voren komen. Ondanks dat het een klein boek is met beperkt aantal woorden slaagt hij erin om, door middel van het spelen met de Nederlandse taal, een gedetailleerd, intrigerend en realistisch verhaal over het einde van het leven en dynamiek van een gezin weer te geven. Als lezer moet je wel oppassen, er valt makkelijk door heen te lezen, maar als je dat doet zonder je focus te bewaren dan lees je al gauw over symboliek en details heen.

Marie en haar man leiden de laatste jaren een stabiel, mogelijk saai te noemen, leven met vaste routine. Op een dag veranderd alles voor de man van Marie wanneer hij haar 's ochtends dood in bed aantreft. Hierdoor raakt zijn leven uit balans en wordt het heden overvallen door herinneringen aan vroeger. Terugkijkend naar hoe het was levert een schrijnend beeld van dit gezin weer en wordt de aftakeling van de ouderdom en het fragiele van het leven prachtig weergegeven.

Al om al is dit een mooie novelle, die in eerste instantie klein en simpel oogt, echter al gauw blijkt dat er vele lagen in dit boek(je) verborgen zitten.