Allan Stratton schrijft met ‘De honden’ een prachtig boek over een beladen thema. Menig lezer zal met dit boek aan het denken gezet worden. Waar de scheidingslijn tussen werkelijkheid en onwerkelijkheid in dit verhaal meerdere malen aangehaald wordt, bespreekt Stratton serieuze problematiek op een beklemmende manier. Het boek laat je nadenken.

Cameron is met zijn moeder op de vlucht voor zijn vader. Telkens wanneer zijn moeder denkt dat de vader weer in de buurt is, moeten ze verhuizen. Dan verhuizen ze naar een oude boerderij. Cameron hoort al snel dat het er ‘spookt’. Er zouden honden zijn en die honden zouden de eigenaar hebben verslonden. De vrouw en de zoon van de eigenaar zouden zijn gevlucht. Cameron gelooft dit allemaal niet, maar al snel komt hij in contact met Jacky, de zoon. Echter, het is een geest. Kan Jacky de waarheid bij Cameron kwijt? Kan Cameron het probleem van Jacky oplossen? Kan hij zijn eigen problemen oplossen?

De thematiek ‘mishandeling’ wordt op unieke wijze besproken in dit boek. Beide jongeren – Jacky en Cameron – worden op eigen wijze mishandeld. Door de ogen van Cameron maakt de lezer mee wat er met Jacky is gebeurd. Daarnaast maakt de lezer ook mee wat er met Cameron is gebeurd en dat op een indrukwekkende wijze. Stratton laat niets onbesproken, de waarheid komt goed op tafel.

Het taalgebruik in ‘De honden’ is af en toe humoristisch, waardoor het boek aantrekkelijker wordt. De lezer krijgt via cursieve delen te lezen wat Cameron denkt tijdens verschillende gebeurtenissen. Hierdoor wordt het verhaal levendig, maar ook indrukwekkend.

Het niet-realistische in het boek, maakt het verhaal af en toe wat ongeloofwaardig. Cameron ontmoet de dode Jacky, de jongen die hem later zal beschermen, en hij krijgt te maken met de honden (in de vorm van geestesverschijningen). Deze elementen maken het verhaal fantasierijk, maar halen tegelijkertijd wat kracht van de thematiek. Door Cameron te laten spreken met een ‘dode’, krijgt het verhaal soms wonderlijke elementen. Echter, het is wel dé manier om het verleden van Jacky te achterhalen.

De spanning in ‘De honden’ is niet altijd even mooi opgebouwd. Het midden van het boek vertoont wat ‘saaie’ delen, waar een aantal lezers zal afhaken. Jammer. Het einde daarentegen is belangrijk, voor het verhaal en voor de thematiek. Het moment dat de vader van Cameron in het verhaal komt, krijgt het verhaal meer vaart. Het wordt voor de lezer interessant. De wendingen die daarop volgen zijn soms wat te snel, te gemaakt. De ontmoeting met de vader van Cameron is nodig voor het verhaal, maar is een beetje vergezocht. Het einde van het verhaal, daarentegen, is wel weer heel mooi beschreven. De laatste contactmomenten met Jacky, het verloop na de ‘gruwelijke vondsten’ en de laatste woorden van Cameron maken indruk, laten weten waarom deze thematiek behandeld moet worden.

De honden is zeker een aanrader, voor jongere en volwassenen. Het middenstuk moet even ‘doorgeworsteld’ worden, maar het einde is zeker de moeite waard! Stratton laat zien dat ook ‘zware’ thema’s besproken kunnen en moeten worden!