Het is alweer een tijdje geleden dat ik een boek uit de romanserie heb gelezen, deze is mij goed bevallen. Het verhaal leest lekker weg en geeft je reden tot nadenken. Is alles wel wat het lijkt en zijn vrienden wel echte vrienden. De personages zijn levensecht, dit zou jou kunnen gebeuren.

Greetje van den Berg schrijft al dertig jaar romans en dat kun je merken aan de vlotte schrijfstijl en de inleving in de personages. Letters in het zand is gebaseerd op haar eigen ervaringen als mantelzorger.

Andrea is gelukkig getrouwd met Sören, ze hebben een zoon Joost en hebben een rijkelijk leven, mooi huis, vakanties, veel vrienden. Dan overlijdt Sören plotseling en is niets meer wat het lijkt. Sören laat grote schulden achter waar Andrea niks vanaf weet, het gevolg is groot voor zowel Andrea als voor de medewerkers van hun bedrijf. Andrea begint een nieuw leven in een tweekamerwoning. De afgelopen maanden is haar wereld totaal veranderd. Ze voelt schaamte, angst, verdriet en woede, ze is haar vertrouwen in mensen kwijtgeraakt.

Joost, student in Groningen, stopt met zijn studie, is onrustig, maakt niets van zijn leven. Zijn vriendin laat hem in de steek. Zijn moeder, plichtsgetrouw, snapt hem niet. "Wanhopig deed hij zijn best om verder te gaan met zijn leven, maar bij alles wat hij deed, voelde hij wanhoop en verdriet omdat hij nooit meer de raad van zijn vader zou kunnen vragen". Tegelijkertijd verdient zijn vader zijn rouw niet na het bedrog dat hij had gepleegd.

Bregje, de buurvrouw van Andrea is 85 jaar en alleen. Ze blijkt een hartkwaal te hebben en Andrea springt bij om te helpen. Ze krijgen een hechte vriendschap. Ook raakt Andrea bevriend met Wessel.

Dit verhaal vertelt het dagelijkse leven van al deze personages, de goede en minder goede tijden. Het verdriet, het overleven in een andere omgeving. Andrea wordt met de neus op de feiten gedrukt.