86 Rena’s belofte - Rena Kornreich Gelissen & Heather Dune Macadam
Maart 1942: De Poolse Rena vertrekt met het eerste geregistreerde joodse vrouwentransport naar Auschwitz. Enkele dagen later arriveert ook haar zusje Danka. De jonge vrouwen verrichten dwangarbeid, lijden honger en ontsnappen ternauwernood aan de medische experimenten van nazi-dokter Mengele. Op 2 mei 1945 worden ze bevrijd. In 1947 trouwt Rena met de Nederlander John Gelissen, commandant van het Rode Kruis. In 1954 emigreren ze naar Amerika, waar Danka inmiddels ook woont.

Rena vertelt in dit boek over haar ervaringen in het vernietigingskamp Auschwitz, hoe ze na een beschermde jeugd in een streng Joods-orthodox gezin uiteindelijk in het vernietigingskamp Auschwitz terechtkomt. Samen met haar zusje.
Het verhaal wordt geïllustreerd door feiten die onderaan enkele pagina’s staan. Deze feiten brengen de nummers van de gevangenen tot leven. Ze laten ook zien om hoeveel mensen het eigenlijk gaat. Deze gegevens zijn niet te bevatten. Ook merk je dat de zussen veranderen, ze worden harder en slimmer, dat moet, want anders overleef je de wreedheden niet. Er is zelfs sprake van warme vriendschap en een vleugje liefde. Ze ontmoeten dr Mengele en komen bijna in zijn barak terecht. Echt momenten waarop je het boek aan de kant wilt gooien maar die je ook nieuwsgierig maken naar het verloop. Als de oorlog bijna ten einde is worden ze op de dodenmars gestuurd, ook dit overleven ze gelukkig en dan is eindelijk de bevrijding daar. Dit is het moment waarop veel oorlogsboeken stoppen en waar dit boek doorgaat. Want waar moet je heen als je hele familie verdwenen is in de oorlog en je absoluut niet door Duitsland wilt reizen? Zelfs die ene gevangene waar Rena warme gevoelens voor had en die haar mee zou nemen naar Amerika kan ze niet vinden. Haar bevrijder blijkt ook haar redder te zijn (dit is geen spoiler maar vanaf het begin bekend) en geeft haar een kans op een nieuwe start, ver weg van alles. En dat gun je haar zo van harte. Een heel mooi boek, zo persoonlijk en alles wat je leest uit de verschillende boeken komt heel dichtbij. De schrijfstijl leest fijn, niet alle boeken in de ik-vorm lezen prettig maar deze wel. Er wordt niet omheen gedraaid en er is veel ruimte voor hun gevoelens en gedachten maar niet zoveel dat je er verstrikt in raakt. De gebeurtenissen worden mooi gedoseerd weergegeven en realistisch beschreven. Er zijn meer dan 1 miljoen mensen vermoord in dit kamp, dankzij dit boek worden de nummers veranderd in mensen.