Wat een heftig boek om te lezen. Vaak zat ik met krommende tenen en heb een brok moeten wegslikken als je leest  hoe Saskia zo gruwelijk mishandeld werd. Ik realiseer mij dat dit niet zomaar een verhaal is, maar dat er in werkelijkheid ook zulke wrede dingen gebeuren.
Afschuwelijk ….. geen woorden voor hoe dit meisje door haar stiefvader werd geschopt, tot bloedens toe werd geslagen en vernederd, op een meest beestachtige sadistische manier.
Gelukkig dat er ingegrepen werd en dat ze na verloop van tijd in een kindertehuis geplaatst werd…weg van die smerige gemene stiefvader, weg van haar moeder die niet voldoende voor haar opkwam.  Ze wil ze liever nooit meer zien, maar helaas gebeurt dat wel en heeft ze de zenuwen als ze haar een bezoek brengen. Haar kleine broertje Freddie mist ze enorm en dat is omgekeerd ook zo.
Ze noemt die vreselijke periode in haar leven “zwart” en als het iets beter met haar ging “donkergrijs”- Het onkruid woekerde maar door en werd steeds hoger, omdat er niet gesnoeid werd.” Ze wordt liefdevol ontvangen in het tehuis genaamd Amstelstad en met hulp van therapeuten moet ze geleidelijk aan haar traumatische ervaringen verwerken en een plekje geven!

Dan ontmoet ze Herman….ook hij zit in Amstelstad in het jongensgedeelte en ze is op slag verliefd geworden op deze stille jongen! Helaas is dit van korte duur……

Wow ! Wat een fantastische schrijfster van de YA boeken en wat heb ik hier van genoten!
Het verhaal is met zoveel gevoel geschreven, dat het je diep in het hart raakt….
Ik ga nu verder met het vervolgdeel: “Achtergelaten”
Dit boek waardeer ik met een dikke 10… oftewel 5*