Machteld Kruijssen heeft met Het land van de zon een risico genomen het verhaal van Sarah en Giovanni Belzoni niet als een biografie te schrijven. De lezer zal niet meteen doorhebben dat men een verhaal over twee historische figuren leest, zelfs niet als geschiedenis je ding is. Oké, voor sommigen zal er wel een lichtje gaan branden en het was daarom dan ook mooi geweest als de schrijfster Giovanni Belzoni beter in het verhaal had betrokken. Hij is tenslotte ook een belangrijk persoon uit de Egyptische geschiedenis. Doordat het alleen om Sarah draait, lijkt het erop dat het verhaal mooier is gemaakt. We begrijpen dat de auteur het verhaal van deze opmerkelijke mensen zo gedenkwaardig mogelijk heeft willen neerzetten en daarin is ze zeer zeker geslaagd. Bovendien wordt de lezer door een cultuur geloodst waarvan men wat kan leren en weet ze de omgeving met veel sfeer te omschrijven. Ondanks dat Het land van de zon net geen vier sterren haalt, is het boek een charmeur en de moeite van het lezen waard.