Abel is een jongen om wie Anna het beste met een grote boog heen kan lopen: asociaal, een spijbelaar en een drugsdealer. Als Anna hem een sprookje aan zijn zusje hoort vertellen, wordt ze op slag verliefd. De vertelling wordt steeds zwarter, in het sprookje én in de werkelijkheid vallen doden. Wat is er waar van het sprookje en wie is Abel echt?

Het duurde even voordat het verhaal echt pakte. Dat kwam enerzijds door de wat afstandelijke schrijfstijl en anderzijds omdat Anna een typisch tienermeisje is, inclusief een foute smaak qua jongens. Ze is dan ook tenenkrommend naïef. De hoofdpersonages worden redelijk goed uitgewerkt, de bijpersonages blijven wat oppervlakkig, waardoor ze niet tot leven komen.

Michaelis schuwt de grote thema's in YA boeken niet. Drugs, misbruik, irritant is de manier waarop Anna zaken vergoelijkt en zichzelf de schuld lijkt te geven. Waardoor ik het boek persoonlijk niet een aanrader vind voor jonge meisjes.

Het echt bijzondere element aan het verhaal is het sprookje. Dat is goed gevonden en goed verweven in het verhaal. Het maakt ook dat de lezer door wil lezen om erachter te komen wie de dader is. Het is alleen wel jammer dat die doorlees drang pas vrij laat in het verhaal ontstaat. Al met al een vermakelijk boek met een bijzonder sprookjesachtige toevoeging.