In Operatie Hanokmin van thrillerdebutant Ronnie Rokebrand (1954) stap je al meteen aan boord van een vliegtuig. Samen met journalist en buitenlandcorrespondent Mike reis je naar Afrika. Ginds valt het hoofdpersonage meteen als een blok voor de lokale schoonheid Michelle. Het begin van een mooie en langdurige romance? Vergeet het maar, dit betekent de start van een stevige actiethriller… en een verschrikkelijke slachtpartij.

Rokebrand gooit de beuk erin, zodat je - zonder het te beseffen - middenin de conflicten belandt tussen Hutu’s en Tutsi’s; het is 1994. Het boek heeft de vreselijke volkerenmoord tijdens de burgeroorlog in Rwanda als achtergrond. Operatie Hanokmin is een fictief verhaal dat echter heel wat overeenkomsten vertoont met bestaande personen en echt gebeurde feiten. Verder geeft deze lezer nauwelijks nog iets prijs. Hoeft ook niet.

Zijn professionele achtergrond kan hij niet verloochenen; Ronnie Rokebrand is een bevlogen reiziger, een ervaren reisondernemer en schrijver van reishandboeken. Door zijn sublieme en gedetailleerde beschrijvingen van de Afrikaanse locaties, waan je je ginds ter plaatse. Je ruikt de Afrikaanse geuren, je bewondert de kleuren van het landschap.
Na 36 hoofstukken en een verklarende epiloog ben je buiten adem. Toegegeven: het verhaal flirt wel eens stevig met de geloofwaardigheid; de bloederige taferelen moet je doorstaan. Toch staat deze debuutthriller garant voor een stevige portie leesplezier, maar wel bij lezers die tegen een ferme stoot kunnen. Dit is dan nog heel zacht uitgedrukt; de acties – hoe gruwelijk ook - primeren hier.

“Met een snelle beweging drukte hij het scherpe staal van de machete tweemaal met volle kracht in de man zijn borst, precies op de plek waar de kogels waren ingeslagen. Op deze wijze kon men de kogelinslagen niet zien en zou men waarschijnlijk concluderen dat hij met een machete om het leven was gebracht.”

Zijn rechttoe rechtaan schrijfstijl en -taal winden er geen doekjes om: het bloed moet stromen, de machetes zwieren gewillig door de lucht. Afgrijselijk of niet… Dit alles is dan evenwel niet echt bevorderlijk voor de uitwerking van de diverse karakters. In een actiethriller zoals deze moet je als auteur bepaalde keuzes maken, niet? Veiligheidsgordel vastmaken!
Drie en een halve ster.