Wat mij betreft mogen aanprijzingskreten op boeken per onmiddellijk uitgebannen worden door de uitgevers, immers ze zijn gespeend van iedere objectiviteit en slaan dikwijls de plank mis. Ze voegen niets toe, hebben misschien zelfs een averechtse uitwerking op de verkoop, want lange rijen loftuitingen komen ongeloofwaardig over en kunnen het vermoeden oproepen dat het boek zónder niet zou verkopen.
Zo ook op Nachtschade: "De beste thriller van het jaar" - dat is het niet; "... heeft iets van de boeken van Nicci French" - nee dus (ik ben geen French-fan, Slaughter is beter); "Een zeldzaam goed boek ..." - het woord zeldzaam had achterwege mogen blijven. Met Het Parool ben ik het wél eens: "Een sterke debuutroman waar veel routiniers nog iets van kunnen leren."

Slaughter is goed in het beschrijven van de handelingen van de dader, hoe gruwelijk en wreed ook, en beschrijvingen van situaties; de dialogen vind ik wat minder. Het verhaal op zich is boeiend, is vol vaart en zit goed in elkaar, maar is niet bijster geloofwaardig; toch wil je weten hoe het afloopt, ook al is er eigenlijk maar één mogelijke dader.
Ik heb Nachtschade met plezier gelezen, zie echt wel uit naar de delen 2 en 3, ik hoop alleen van harte dat de relatie tussen Sara en Jeffrey niet eindigt in een happy end, zo van 'en ze leefden nog lang en gelukkig'; dat zou een anti-climax zijn die niet past bij de wat rauwe toon in de boeken.
Ik hink op twee gedachten en moet daarom maar gauw Zoenoffer oppakken, dat brengt wellicht uitsluitsel: enerzijds ben ik gecharmeerd van Slaughter, die schrijft als een kind van deze tijd, anderzijds voel ik mee met de irritatie die doorklinkt in de recensie van Crimezone-Gerd. Mij storen namelijk ook een aantal zaken:
- Het simpele taalgebruik, de korte zinnetjes, waar ik niets literairs in zie, eerder kinderlijke eenvoud: "Hun blikken ontmoetten elkaar. Er vond een uitwisseling plaats, een onuitgesproken boodschap."
- Het veelvuldig gebruik van namen: Jeffrey dit, Sara dat, Jeffrey zus, Sara zo. Nooit een keer gewoon hij of zij, ook weer die kinderlijke eenvoud, terwijl het voor de hand ligt wie wát zegt of doet; voorgekauwd leesvoer, zeg maar, terwijl ik als lezer liever ook zelf alert wil moeten zijn.
- Slordigheden, zoals bijvoorbeeld deze, typisch een vertaalfout: "Vindt u het goed als ik nog een kop koffie haal?" "Nee, ga je gang," antwoordde Jeffrey ... (blz.121/122). Ook staat ergens Jeb i.p.v. Jeffrey of andersom, kan ik even niet meer terugvinden.

Op naar Zoenoffer, in de hoop dat ik die een ster meer kan geven.