Ik ben een groot fan van Karin Slaughter, maar ik had toch zo mijn twijfels over een boek wat zich in de jaren 70 afspeelt. Maar ik moet zeggen dat ik blij verrast werd door dit boek!
Het leest lekker vlot. Je krijgt echt een mooie inkijk in de jaren 70 en hoe het (politie) leven er toen uitzag. Hoe men over homo's en 'zwarten' dacht en wat die discriminatie bij iedereen teweeg bracht. Ik vond het heel interessant om te lezen hoe er in die tijd over (politie) vrouwen werd gedacht, en vooral hoe minderwaardig ze werden gezien en behandeld. Daarom vond ik het juist zo goed hoe de personages van Kate en Maggie worden neergezet en wat ze allemaal mee moeten maken en wat een doorzettingsvermogen ze hebben om door te gaan met het onderzoek naar de Atlanta Shooter (politie seriemoordenaar), ondanks alle tegenwerking en denigrerende opmerkingen van de mannelijke politiegarde. Het zijn echt hele sterke vrouwen die zich in een mannenwereld moeten zien te redden, ik vind dat Slaughter dit knap heeft weergegeven. De personages zijn ruim voldoende uitgewerkt, waardoor ik mij een beeld kon vormen van de personen. De onderlinge relaties verlopen vrij stroef, maar zijn hierdoor juist leuk en hebben een min of meer natuurlijk verloop naar het einde toe. Het boek was lekker spannend en de uiteindelijke dader een verrassing! Slaughter zet je steeds weer op het verkeerde been. Dit boek is niet voor mensen die niet tegen een beetje gruwelijkheden kunnen. Slaughter beschrijft de gebeurtenissen weer tot in detail, hoe het bloed in het rond spuit en je de botten hoort breken. Het gaat ook zeker niet over drugsverslaafden, maar over crackhoeren en hoe een mes iemands oog binnendringt tot in de hersens, dus niet voor de mensen met een gevoelige maag! Het is een boek vol actie, problemen en geweld. Van mij mogen er nog wel een paar boeken met de personages volgen.