Ik had op FB-groepen al zo veel Scandinavische auteurs voorbij zien komen dat ik dacht: 'what is all the fuss about?'
Om dat uit te vinden heb ik deze eerst geprobeerd. Wegens de heel lovende recensies.
Wel: ik heb het me niet beklaagd: Jussi Adler-Olsen slaagt erin om intrige, spanning én humor te combineren. Dat laatste in de manier waarop het hoofdpersonage, politierechercheur Carl Mork, in het leven staat en in diens interactie met Assad, een hulpje dat hij als troost voor een verbanning naar de kelder van het politiebureau aangeboden krijgt.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee gezichtspunten: dat van Merete, een ambitieuze politica die ontvoerd wordt, én dat van Carl, die later deze cold case met niet bepaald veel goesting of geestdrift begint te onderzoeken.
In tegenstelling tot sommige Scandinavische schrijvers, die naar verluidt behoorlijk gruwelijk schrijven, is het verhaal eerder intrigerend. De spanning verhoogt merkelijk naar het einde toe. Doorheen gans het boek is er dan ook de humor, die me heel vaak heel doen gniffelen.
Een puike 4 1/2 voor dit boek, dat niet mijn laatste van deze auteur zal zijn.