Sprookjes en gedichten… die ook nog eens helend werken… dat is de boodschap achter het boek van Leen Dehouwer, aka Leine-Laura. Met een prachtig getekende cover van de hand van Messalina Lotigiers heeft de auteur een mooi verhaal opgetekend met een zwaarwichtige ondertoon.
Bij het leveren van haar boek heb ik een kort gesprek met de auteur gehad en kreeg ik wat achtergrondinformatie over wat haar bewogen had dit boek te schrijven. Ze kwam uit een moeilijke relatie waarbij de man een dominante moeder had. Dit gegeven in het achterhoofd plaatsten de sprookjes en de gedichten in dit boek in een ander daglicht.
Het leven bruist eens draken vergruisd, de titel zegt het allemaal… het leven lacht je toe eens je alle narigheid achter de rug hebt. Daarom zal Leine-Laura ook het helende aspect gebruikt hebben. Sprookjes met een boodschap zonder zwartgallig te zijn maar eerder positief.
Het enige dat me stoorde was de dichtvorm. In een gedicht van pakweg 20 regels kan ik mijn aandacht nog gefocust houden. In een sprookje van een viertal pagina’s raak je snel je aandacht kwijt omdat je naar rijmwoorden op zoek gaat en de kracht van het verhaal mist.
Leine-Laura hanteert ook de Vlaamse taal wat ikzelf altijd een meerwaarde vind. Geen probleem voor onze noorderburen want de auteur heeft er aan gedacht een handig vertaalrubriek aan het einde van het boek er bij te voegen.
De sprookjes worden verlucht door de illustraties van Messalina Lotigiers. Een jonge illustratrice die voor het eerst naar buiten treedt om naam te maken. Sobere maar heel integere aquareltekeningen met een eigen unieke stijl.
Het leven bruist eens draken vergruisd is bedoeld voor een select publiek die graag poëzie leest of levensverhalen. De unieke inslag van Leine-Laura heeft van een autobiografie een eigentijds sprookje met een happy end gemaakt.

Rating: 3,5/5