Het boek neemt je mee in de vriendschap tussen de ik-persoon en Vikki. De ik-persoon krijgt geen naam, iets wat ik in dit boek wel passend vond omdat zij eigenlijk ook een ondergeschikte rol speelt. Vikki is de persoon waar het eigenlijk om draait.
Persoonlijk vond ik het boek lastig om te lezen door de korte hoofdstukjes en de schrijfstijl. Dan staan er tussennde hoofdstukjes ook nog stukjes uit een autopsierapport en een psychologisch rapport, waardoor ik telkens weer uit het verhaal raakte. Het verhaal heeft een ongemakkelijke sfeer en dit wordt versterkt door de uitgebreide beschrijvingen van de ongemakkelijkste zaken. Het verhaal op zich is goed en best spannend, maar ik kon niet wennen aan de manier waarop het gebracht werd.