De Brady Bunch in het klein: twee jongetjes die qua uiterlijk en karakter niet meer van elkaar kunnen verschillen worden broers als een vader-weduwnaar en moeder-weduwe met elkaar trouwen. Dat gaat goed tot het mis gaat, maar de band gaat nooit echt verloren.
Kaalkop Li staat voor het nieuwe China, een entrepreneur in hart en nieren. Song Gang is meer de Confuciaanse gentleman. Die mislukt dan ook hopeloos.
Je volgt de broers van kleins af aan door de Culturele Revolutie heen tot aan het heden. De pies/poep en masturbatiehumor deed mij persoonlijk weinig, maar Yu Hua weet zowel de willekeur en wreedheden van de culturele revolutie op een meesterlijke en lachwekkende manier neer te zetten als het ongebreidelde kapitalisme van na het Mao-tijdperk, met absurditeiten als handel in kunstmatige maagdenvliezen. Een speciale vermelding als held die zijn jongens tegen alle idiotie wil beschermen verdient de vader van Song Gang.
Het knappe aan het boek is, dat er ondanks alle ellende genoeg te lachen valt, dankzij de keus van perspectief. Zo zie je de culturele revolutie voltrekken door het oog van twee jongetjes van acht jaar. En je blijft met beide hoofdpersonen meeleven, ook aan Kaalkop Li krijg je geen hekel ondanks zijn soms meedogenloze optreden, als het erop aankomt blijft hij loyaal aan de mensen die hij liefheeft. Al blijven daar steeds minder van over....