Het debuut van Blom speelt zich af in een zelfverzonnen wereld, waarin de visser Cardan de hoofdrol speelt. Op een nacht slaat hij overboord, spoelt hij aan op een bijna onbewoond schiereiland en blijft daar jaren vastzitten. Hij wordt daarin bijgestaan door de geheimzinnige (vuurtoren)Wachter, die gecompliceerder blijkt dan op het eerste gezicht lijkt. Hetzelfde geldt voor Cardan: Tijdens zijn jarenlange afzondering doet hij een verbijsterende ontdekking over zichzelf die zijn hele wereldbeeld verandert.
Als Cardan jaren later terugkeert naar de bewoonde wereld, treft hij verlaten steden aan. Een oorlog is uitgebroken tussen de mensheid en een daaraan verwant ras en de eerste dreigt te worden uitgeroeid.

Cardan is een boek waar je je aandacht bij moet houden. Het is geen verhaal dat je even lekker weg leest, het wordt met het hoofdstuk gecompliceerder. Bloms schrijfstijl is er ook niet een die heel makkelijk leest, hoewel het wel een indrukwekkende en zeer mooie schrijfstijl is, met treffende omschrijvingen.
Blom heeft gepoogd twee werelden te creëren, een fysieke wereld en een mentale wereld. Hij is daar zeker in geslaagd, al schoot het misschien iets te kort in de technologische uitwerking van de menselijke samenleving. Het was verrijkend geweest als er iets meer geschreven was over de wapens van de mensen, dit bleef nu tamelijk lang giswerk en het was daardoor niet altijd even goed in te denken hoe het mogelijk was dat de mensheid zo makkelijk te overmeesteren was.
De mentale wereld was erg origineel en gelaagd, al werd het zeker op het einde iets te ingewikkeld en raakte ik de draad kwijt. Voor mij was het niet helemaal duidelijk hoe de strijd waar alles om draaide uiteindelijk tot zijn einde is gekomen.

Al met al is Cardan een bijzonder debuut, een aanrader voor de lezer die iets meer (psychologische) diepgang zoekt in een fantasyverhaal dat bol staat van de prachtige zinnen.