Ik vind het lastig om dit boek te beoordelen. Het is het persoonlijke verhaal van Wim Kieft opgeschreven door Michiel van Egmond. Aan de hand van zijn aantekening voor de NA (Narcotic Anonymous) meetings, welke hij dagelijks probeert te bezoeken. Wim Kieft geeft zichzelf echt bloot en vertelt zijn ervaringen tijdens en na zijn voetbalcarrière met de nodige zelfspot. Triest is het verhaal ook, Kieft heeft altijd moeite gehad met het leven als profvoetballer en de bijkomende voor en of nadelen.

Halverwege het boek vond ik dat er wel vaak herhaling was, onder andere zijn tijd in Pisa kwam meerdere keren aan de orde. Tegen het einde van het boek werd het wel weer beter. Knap dat Wim Kieft zo openhartig en eerlijk zijn verhaal doet.