Vooral nieuwsgierig geworden door alle lof-uitingen en getriggert door al die recensies die louter uit superlatieven bestonden heb ik dit boek gekocht. Op het cover ook nog eens de sticker: "de enige thriller die je echt moet lezen" - was dit het extra zetje om eraan te beginnen? Zou het debuut van Terry Hayes alle andere thrillerauteurs die ik gelezen heb en vaak zeer waardeer en koester, mij doen inzien dat dit eigenlijk allemaal maar fröbelwerk was? De enorme omvang, 732 pagina's, schrikt niet af, het verhaal is in 4 delen gesplitst hetgeen steeds rustpunten kan geven, maar markeert wel dat dit niet eventjes een boekje voor tussendoor is. Dat het om een meesterspion gaat doordringt je met de wetenschap dat je stug moet doorlezen om niet allerlei informatie te vergeten die later weer nodig is om het verhaal en de verbanden te blijven begrijpen.

Direct bij aanvang van het boek ontwikkelen zich meerdere, zeer sterke verhaallijnen, en zeker in het begin niet in een volgorde die je langzaamaan op het spoor zet om vandaar uit rustig naar het einde toe te werken. Sterker nog, af en toe vraag je je zelfs af hoe dit allemaal bij elkaar gaat komen. De beschrijvingen zijn soms bijna minutieus te noemen, de gebeurtenissen werpen steeds vragen op, verbazing is je deel.
De opening is het alibi voor hetgeen vooraf ging -de levensloop van hoofdpersoon Peter Campbel, of een van zijn aliassen- en om zijn persoon / karakter vorm te kunnen geven. Maar de volgende hoofdpersoon, Ben Bradley dient zich ook aan, met een eigen verhaal. En om het wat ingewikkelder te maken komt nog een hoofdpersoon, de Saraceen, om de hoek kijken - door het fenomeen radicaliseren en terrorisme in het verhaal te verweven krijgt het ook actualiteit. Er bouwen zich ijzersterke verhaallijnen op over moord en terrorisme die zich uiteindelijk met elkaar verbinden. Dramatische gebeurtenissen soms die verduidelijken waarom de hoofdrolspelers doen wat ze doen. En uiteindelijk gaat het vooral om de Apocalyps van een terroristische aanslag van zo'n omvang dat het je bevattingsvermogen te boven gaat, maar zeker niet onrealistisch is. Het verzinsel zou zelfs werkelijkheid kunnen worden.
Het ontvouwt zich pagina na pagina in een uitstekend te behappen tempo, terwijl we ook regelmatig van land verwisselen waar gebeurtenissen plaatsvinden. Je bouwt heel snel een zekere verwantschap op met deze personen en volgt niet alleen met spanning hetgeen zij doen of waar zij in verzeild raken maar je krijgt zelfs begrip voor hun daden. Zeker voor Campbel, een topspion, maar een antiheld tegelijk. Een geheim agent die fouten maakt, die niet superieur en over the top is maar een mens met een verleden.

Als tentakels van een octopus bewegen de losse verhaallijnen door en langs elkaar heen om uiteindelijk een geheel te vormen met het overkoepelend gebeuren in het leven van alle spelers. Het duurt even voordat allerlei gebeurtenissen een plekje krijgen, met elkaar verbonden raken en personages hun plek in het geheel verwerven, maar dan is het ook een fantastisch en compleet verhaal, die hoe dan ook van begin tot eind boeit, in je gedachten blijft ronddolen als je zelf verbanden zoekt en de verre horizon wilt ontdekken. Zo goed, zo briljant van opbouw, elke zin trefzeker en met prettige, uitstekend gedoseerde hoofdstukken die dan weer eens iets nieuws introduceren, iets overnemen en vervolgen of juist een stukje afronden.
Vanwege de actualiteit van de in het boek beschreven gebeurtenissen is de houdbaarheidsdatum van dit verhaal voorlopig niet gepasseerd. Het angstaanjagend perspectief van een enorme terroristische actie wordt hier breed uitgemeten en gedetailleerd beschreven.
Je kunt geen 6 sterren geven, jammer want dit boek verdient dit zeker. Het wachten is nu op de verfilming tot miniserie, want verfilmbaar is het zeker.