Fatale Fout, was mijn eerste kennismaking met Rob Oostveen. Toen hij mij vroeg zijn nieuwste boek te lezen, was ik gelijk enthousiast, want Oostveen heeft mij in zijn eerdere boek zeer verrast. De manier waarop hij een wending in het verhaal weet te brengen, geeft deze schrijver een groot pluspunt.

“Dat is de trigger geweest voor de uitbarsting van haar opgekropte gevoelens, die jarenlang sluimerden maar nu zijn omgezet in een diepgewortelde woede”

Wraak, begint vlot, er zit een trekkende kracht in, het verhaal bezit een ongedwongen prettige leesflow. Al had ik persoonlijk de gedachten van de hoofdpersonage achter wegen gelaten, de opsomming van haar persoonlijke gedachten in de ik vorm, geven het verhaal geen meer waarde. Juist de prettige verhaallijn waarvan je al snel je denkt, dat het een bepaalde kant op gaat geeft het verhaal de juiste dimensie. Maar zoals ik al vertelde, daar is Rob weer met zijn verrassende wendingen en plots geeft hij het verhaal een hele andere draai.

“Maar, dacht ze, je moet je beste vriendin toch kunnen vertrouwen!”

De karakters zijn psychologisch sterk neergezet, de ongewone relatie tussen moeder en zoon, zal wellicht wat raar doen opkijken maar het staaltje psychologie is zeer duidelijk aanwezig in Wraak. Wraak doet heel vreemde dingen met mensen en Oostveen heeft dit op een ludieke manier weergegeven.
Een sterk staaltje psychologie dus, dit in combinatie met een heerlijk vlotlezende verhaallijn, een portie passie en de verassende wendingen maken dit boek weer een echt Rob Oostveen. Hij bezit een unieke manier van schrijven zijn verhaallijnen zijn onvoorspelbaar en sterk.
Lieve Leesgroet Moon