De structuur van Na Mattias is origineel te noemen. De hoofdpersoon van dit boek heeft het het hier en nu verlaten, maar speelt een grote rol in de negen hoofdstukken. Door de ogen van de acht personages krijgen we langzamerhand steeds meer informatie en zicht op Mattias en hoe hij zelf in het leven heeft gestaan.

Het is ingenieus te noemen dat er zoveel inhoud is te vinden in een relatief klein boek. Toch is het niet altijd meteen duidelijk hoe de vork in de steel zit en de hoofdstukken zijn soms zo kort dat het onvoltooid lijkt te zijn. Iets meer diepte had ik graag gezien.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen, maar het boeide me niet op alle vlakken, ondanks dat er wel veel potentie zit in een dergelijk onderwerp en opbouw van het geheel. Wat ik zeer zeker fascinerend vind zijn de verschillende invalshoeken die wisselen wanneer het perspectief wisselt met de hoofdstukken en degene die dan via de auteur zijn/haar licht laat schijnen op Mattias.

De ervaring leert mij ondertussen wel dat herlezen van een boek meer duidelijkheid geeft en ik zou het dan ook graag nog een tweede kans willen geven. Vooral vanwege de mooie proza.