In dit boek maakt de lezer kennis met Zélie, Amari en Inan als hoofdpersonen. Zélie is een 'maji', Amari is een prinses en Inan is de kroonprins. Zélie leeft in een land waar het slecht is om ook maar een sprankje magie te bezitten. De maji's worden onderdrukt en als het even tegenzit ook nog te werk gesteld. Dit alles omdat de Koning bang is voor de magi's. Zijn eerste familie is om het leven gekomen door magie.
Door een samenloop van omstandigheden botst het leven van Zélie met dat van Amari. Samen moeten ze op een tocht gaan om de magie terug te brengen. Hierbij krijgen ze hulp vanuit onverwachte hoek. Ze rollen van avontuur in avontuur. Tot ze het punt bereiken waar het echt om draait, brengen ze de magie terug of faalt hun queeste?

Je leert de hoofdpersonen beter kennen doordat de schrijver per hoofdstuk een ander perspectief neemt. Normaal gesproken is dit een fijne manier om daadwerkelijk inzicht te krijgen in de gedachtes van de personages. Helaas is het in dit boek minder het geval. De spannende gebeurtenissen volgen elkaar zo snel op dat er geen tijd is om uit te wijden over persoonlijkheden. Ook de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt blijft een vage schim.
Tomi Adeyemi probeert een onderliggende boodschap mee te geven met het verhaal. Haar insteek was het in beeld brengen van problemen waar de Afrikaanse cultuur vandaag de dag nog tegenaan loopt. Hierin is ze niet zo goed geslaagd, er zitten invloeden van de Afrikaanse cultuur in maar alles blijft aan de oppervlakte liggen. Ook is er gebruik gemaakt van Afrikaanse woorden, waarvan sommigen nog steeds onverklaard. Hierbij is het dan maar gokken naar wat ermee bedoeld wordt.
Naarmate het verhaal vordert komen er te snel op elkaar volgende actiescènes waardoor er nauwelijks tijd is om even bij te komen en het te laten inwerken.

Het boek neemt je mee naar een nieuwe wereld in sneltreinvaart maar daar laat het je achter in een flard met mist en oppervlakkigheid.