Het boek begint eind jaren 70 van de vorige eeuw, met Robert en Frank, twee broers die in een kraakpand wonen. Via gevonden brieven en dagboeken gaat het verhaal terug in de tijd toen hun grootvader jong was en in het toenmalige Nederlands-Indië woonde. De plantage waar hun grootvader opgroeide heet Solitude.

Het Indiëverhaal is hier en daar wat fragmentarisch maar heeft sfeer en laat goed zien hoe de verhoudingen destijds waren tussen inlanders en de Nederlandse bezetters.

Het verhaal van Robert en Frank en hun dementerende grootvader komt naar mijn mening wat minder uit de verf. In plaats van uit te weiden over hun relatie met anderen in het kraakpand, had Thijssen misschien beter de jeugd van Robert en Frank en het spanningsveld tussen hen en de grootvader bij wie ze zijn opgegroeid kunnen belichten. Maar goed, het is al met al een interessant boek geworden, voornamelijk over een koloniaal verleden waar we niet trots op kunnen zijn maar waar we veel meer over zouden moeten kunnen lezen omdat er in het verleden teveel verzwegen is.