De eerste zin "Hij zag vier lachende zwarten op straat" zet meteen de toon. Een zin die mij meteen het verhaal intrekt. De schrijver heeft mijn aandacht.

Ludwig Bauer's 'De Partituur voor de toverfluit' is zijn eerste boek dat vertaald is naar het Nederlands. Het is het verhaal van Ferdinand die gevlucht is uit Sarajevo en als migrant in Wenen een nieuw bestaan probeert op te bouwen.

Je kan het verhaal lezen zoals het is maar het verhaal heeft veel meer in zich. Er zitten interessante laagjes in het verhaal. Diverse verstopte verwijzingen naar de opera 'Die Zauberflöte van Mozart en verborgen symbolieken. Dat maakt 'De Partituur voor de toverfluit' een uitdagend boek om te lezen. Het is voor mij niet altijd even makkelijk de verwijzingen naar de opera te herkennen omdat ik niet bekend bent met 'Die Zauberflöte'. Juist door die gelaagdheid van het verhaal en door de leesclub met het boek, weet ik het verhaal meer te waarderen.

Een verhaal over hoe het is in een vreemd land een nieuw bestaan op te bouwen en om het verleden te verwerken. Kan de muziek Ferdinand daarbij helpen? De 'Partituur voor de toverfluit' is het zeker waard voor een tweede keer te lezen.