Terwijl Kathleen worstelt met haar emoties en met haar relatie met Lucas overlijdt ook nog eens haar moeder. Niet dat hun band nou zo geweldig was maar toch. Ondanks alles blijft Kathleen aan het werk en in haar praktijk meldt zich Sylvie M. Een bekend model en radiopresentratrice. Sylvie is alleenstaande moeder van dochter Josje en heeft een heel hechte band met haar zusje Xanne. De vrouwen hebben hun moeder al heel jong verloren en de manier waarop zit hen nog steeds dwars, ze hebben hun verdriet nooit echt een plekje kunnen geven. Xanne al helemaal niet en zoekt nog steeds naar antwoorden. Sylvie komt bij Kathleen, ook met Josje. Deze zevenjarige is heel gevoelig en deelt een bijzonder geheim met haar moeder aangaande haar oma, de moeder van Sylvie en Xanne.

Wanneer er tijdens een radio-uitzending zich een beller meldt met informatie dat bij het publiek niet bekend is over de moeder van Sylvie, volgen er verschillende gebeurtenissen en ontwikkelingen zich in rap tempo op. Intussen moet Kathleen zich ook overeind zien te houden, er gebeurt ontzettend veel en de emoties lopen hoog op. Voor alle betrokkenen is het nú de tijd om de waarheid onder ogen te zien en er ook naar te handelen. Het geloven in het onmogelijke en hopen op wonderen moet nu stoppen. Maar of iedereen daartoe ook in staat is?

‘Kwijt’ gaat qua verhaallijn rondom psychologe Kathleen precies verder daar waar ‘Zuur’ is gestopt. De relatie van Lucas en Kathleen kent een dip, de reünie van Kathleens opleiding heeft het nodige teweeg gebracht maar er speelt meer. De ex van Lucas bijvoorbeeld. Het is knap dat Kathleen zich staande weet te houden op het moment dat haar moeder komt te overlijden, er allerlei privé ontwikkelingen zijn en op haar werk de zaak rondom Sylvie onder haar aandacht komt. Want sommige zaken rondom Sylvie laten Kathleen niet onberoerd en komen zelfs heel dichtbij. Dat laatste weet Anja Feliers heel mooi neer te zetten.

Wat meteen al opviel was dat ‘Kwijt’ zoveel sterker is dan voorganger ‘Zuur’. Niet alleen is de verhaallijn overtuigender maar ook de personages in het verhaal naast dat van Kathleen spreken veel meer aan. Feliers heeft een buitengewoon prettige schrijfstijl en het is goed om te lezen dat ze weer terug is op het niveau van voor ‘Zuur’. Dat was gewoon echt het minst overtuigende verhaal in deze reeks tot nu toe. ‘Kwijt’ maakt dit meer dan goed en dit boek voelt weer aan als vanouds. Wat vooral prettig leest zijn de korte hoofdstukken en wisselingen van perspectief. Kathleen is de ‘ik’ in het geheel en duidelijk te onderscheiden van de rest. Ook al is niet alles even aannemelijk professioneel gezien, de scheiding tussen privé en werk is wat vaag soms, het verhaal zit goed in elkaar.

Anja Feliers heeft met ‘Kwijt’ weer een echte lekkere thriller geschreven die garant staat voor uren leesplezier en goed verdeelde spanning. Heerlijk lezen, prettig taalgebruik (er mag trouwens best wat meer Vlaamse invloed merkbaar zijn), goed opgebouwde spanning en twee sterke verhaallijnen die prachtig samenkomen in een sterk plot. De kinderlijke overtuiging van Josje is vertederend en oprecht. De (wan)hoop van Xanne en het sterke karakter van Sylvie versterkt de band tussen de twee zussen op een mooie manier. Vooral wanneer hun opa zijn verhaal doet wordt hun band op de proef gesteld. Maar bovenal de verscheurende situatie waarin Kathleen zit is best heftig.

De titel is op verschillende manieren te interpreteren. Iedereen is wel wat of iemand kwijt in dit verhaal. Het boek is op zich wel los van andere delen te lezen maar dan mis je wel veel qua het verleden en juist dat verklaart het nodige over wat er zich in het nu afspeelt. Het verhaal van Sylvie en haar familie is dan wel losstaand van vorige delen waarin Kathleen hoofdpersonage is maar dat van Kathleen loopt in alle delen door en die ontwikkeling is zeer zeker de moeite waard te volgen. ‘Kwijt’ verdient welgemeende complimenten. Op naar de volgende Kathleen!!

‘Kwijt’ krijgt vier dikke sterren

Patrice – Team De Perfecte Buren