Dit is het zevende deel in de Wallander reeks (alhoewel hij ook een deel over de jonge Wallander heeft geschreven dat echter later is uitgebracht).
Mankell staat naar mijn mening op eenzame hoogte en zijn boeken zijn spannend maar ook sociaal betrokken. Ze geven veel details over het leven van Wallander. Ik heb nog geen een deel uit deze serie gelezen dat ik niet goed vond en Midzomermoord is geen uitzondering. Ik had gaandeweg al wel een aantal zaken door die Wallander maar niet wilde zien. Dit was waarschijnlijk ook aan vermoeidheid te wijten want veel slaap krijgt de getergde speurder niet en daarbij sukkelt hij ook met zijn gezondheid. Je kunt het beste maar in het eerste boek van deze serie beginnen, voornamelijk omdat je ook het leven van Wallander zelf wordt binnengeleid en de mensen om hem heen ook wat beter leert kennen. Dit boek zou je dus eigenlijk niet als eerste boek moeten lezen.
Eventueel zou je in "de jonge Wallander" kunnen beginnen (is wel pas in 2004 uitgebracht maar is eigenlijk een boek dat aan de eigenlijke serie qua tijdsbestek vooraf gaat)
Het delen van de eigenlijke serie, in volgorde van schrijven zijn:
Moordenaar zonder gezicht
Honden van Riga
De witte leeuwin
De man die glimlachte
Dwaalsporen
De vijfde vrouw
Midzomermoord
De blinde muur
De jonge Wallander (gaat eigenlijk dus over wat er voor moordenaar zonder gezicht gebeurt)
De gekwelde man
Dan is er een boek met zijn dochter Linda in de hoofdrol: "voor de vorst".