Dit is het derde deel in de Programma serie. Althans, dat staat op de cover, maar in werkelijkheid is het een zogenaamde pre-quel en zit dus voor Het Programma. Het is een domper dat het verhaal geenszins lijkt op de andere twee delen. Je kan het dus ook lezen als je het Programma en de Behandeling niet gelezen hebt.
Het gaat over de 17- jarige Quinlan McKee, die al vanaf haar zevende een sluiter is. Dat betekent dat ze nabestaanden helpt een periode van verdriet af te sluiten. Rouwbegeleiders kunnen een sluiter inhuren als nabestaanden moeite hebben met verwerken van de dood van hun zoon of dochter. Quinlan is er inmiddels aan gewend steeds een andere rol te moeten aannemen voor een paar dagen. Ze speelt de overleden dochter en neemt haar uiterlijke kenmerken zo goed als mogelijk aan. Het lastige van dit alles is dat ze haar eigen emoties moet uitschakelen en zich niet mag hechten aan de families. Het is een groot therapeutisch rollenspel, waar Quinlan inmiddels goed in is. Zo goed dat ze haar eigen verleden en die van de persoon die ze speelt door elkaar begint te halen. Als ze voor het eerst een opdracht krijgt die langer duurt dan normaal, als Catalina Barnes, begint ze een band op te bouwen met diens vriend .Als ze ook nog een achter de ware doodsoorzaak van Catalina komt, is het het begin van de problemen. En van de epidemie die het kan veroorzaken.
Het boek leest vlot maar had me niet meteen in zijn greep, ik kan er niet precies de vinger op leggen waar dat aan ligt. Er zit wel voldoende spanning in. Wat Quinlan meemaakt, is erg heftig. Het zit vol emoties en ze wordt heen en weer geslingerd tussen haar echte leven en die van Catalina.
De karakters van Quinlan/Catalina en Deacon zijn goed uitgewerkt, je kan je goed in hen verplaatsen.
De opbouw naar de plot is goed gedaan, ik zag dit echt niet aankomen. Helaas is het eind voor mijn niet af, het is een soort cliffhanger. Hopelijk zal het verder gaan in het volgende deel , de Epidemie.
3.5 sterren.