Recensie boek “ Richting het kwaad” van Viveca Sten.
Het zesde boek van de Sandhamm-serie van de Zweedse thriller-schrijfster Viveca Sten is een lekker leesbaar boek. Meer een heerlijk ouderwetse politieroman dan een thriller. Echt spannend is het niet, maar wel uiterst actueel. Op een aannemelijke wijze is het vluchtelingenvraagstuk er in verwerkt, alsmede hoe bepaalde politieke partijen er mee om gaan. Toch speelt dit niet de hoofdrol in het boek. Dat gaat eerder over een intermenselijke relatie die niet bekend mag worden. Althans: de één ziet er brood in, de ander de “dood”.
Richting het kwaad kent een aantal verhaallijnen, waarvan een enkele eigenlijk geheel los staan van het boek, maar wel passen in de serie. Een verhaallijn bijvoorbeeld, die over de jeugdvriendin Nora, zou naar mijn mening zelfs uitgewerkt kunnen worden tot het volgende deel van deze Sandhamm-serie. Voor lezers van de hele serie, vast een bekende.
De in het boek opererende politie-agenten, dan wel rechercheurs, komen heel menselijk over, maar zijn in hun werk wel softies. Ze vragen niet door op de momenten dat je als lezer dat juist wel zou willen. Ook de wil om bepaalde zaken in je eentje op te lossen, moet je als professional rechercheur niet willen. Maar goed, dat is misschien de Zweedse manier van werken. Daarnaast is het beschrijven van de gevoelens en gedachten van een tienermeisje (één van de hoofdpersonen) erg knap gedaan.
Verder komen in het boek, zeker in het begin, veel personages om de hoek kijken. Personen, waarvan je je op dat moment afvraagt: wie zijn dat en wat hebben ze er mee te maken? Later vallen de puzzelstukjes wel in elkaar.
Sandhamm, het eiland waar het verhaal voor een deel afspeelt, is overigens een populair vakantie-eiland voor de Zweedse kust in de Oostzee. Als vakantie-boek is “Richting het kwaad” een echte aanrader.

Ronald van Gemeren.