Vogel zonder vleugels is een verhaal van een meisje dat terecht komt in een strafkamp in NoordKorea, waar ze woont. De ontberingen die ze daar moet doorstaan zijn werkelijk hartverscheurend en ik heb dan ook meermaal met tranen in mijn ogen gezeten.
Maar dan het besef dat dit zich in 2010 afspeelt en niet in de WWII is nog verschrikkelijker.
Dit bestaat, Anna nu. Dat mensen geen weet hebben van een andere wereld dan de wereld van De Geliefde Leider. Ze bidden tot hem bij elke maïskorrel die ze te pakken krijgen want eten is er niet.
Ze schrijft: 'We eten de maden uit een dode kraai, en zo hebben we toch wat energie naar binnen'.
Schokkend!
het boek is zeker de moeite waard om te lezen als je een beetje van geschiedenis houdt, samen met een mooi verhaal.
Aanrader!