Als je begint in de boeken van Agatha Christie en er worden een aantal mensen op een plek uitgenodigd voor een feestje, een reünie of omdat ze geen idee hebben waarom, dan vindt er ongetwijfeld een moord plaats die opgelost wordt door de beroemde Belg Hercule Poirot.
Zo ook in dit verhaal, een rijke dame vraagt haar familie om op haar landgoed een weekje door te brengen. De kinderen denken dat de erfenis vrijkomt. Er zijn echter ook 4 mensen uitgenodigd die geen familie zijn. En iedereen wordt in het ongewisse gelaten tot de gastvrouw tijdens het diner vertelt wat er na haar dood met de erfenis moet gebeuren. Die gaat niet naar de kinderen. Die zijn boos! Want die hadden het geld wel kunnen gebruiken.

De dag erop wordt een van de gasten vermoord en iedereen wordt bij het onderzoek van Hercule Poirot betrokken. De vermoorde gast blijkt een heel duister verleden te hebben en alles houdt weer verband met elkaar. Vraag is of de rest van het gezelschap ook gevaar loopt. En de gastvrouw? Catchpool en Hercule hebben er hun handen vol aan.
Sophie Hannah heeft met toestemming van de nazaten van Agatha Christie twee nieuwe Hercule Poirot verhalen geschreven. Dat moet je goed bedenken voor je dit boek oppakt. Het is niet een moderne mysterie met CSI methoden en allerlei hulpmiddelen. Het is een Hercule Poirot mysterie. En Hercule Poirot heeft zijn eigen manier om de moordenaar te ontmaskeren. Zo ook in dit verhaal dat door Catchpool wordt verteld.
Daarnaast speelt het verhaal zich in 1929 af, rangen en standen waren nog aan de orde in Engeland. De adel en zijn of haar personeel op een landgoed hebben een eigen cultuur.

Als je je dit van tevoren bedenkt dan kun je echt genieten van het verhaal op zich. Lekker puzzelen met Poirot, complottheorieën bedenken tijdens een lekker kopje thee. Misleid worden door de mogelijke daders waardoor je op een dwaalspoor wordt gezet. Ik had wel snel het idee dat ik de puzzel opgelost had maar de daad zelf wordt pas op het einde goed prijsgegeven.
Nee, Hercule Poirot is niet weer opgestaan, dit verhaal speelt zich voor zijn dood af. (Agatha Christie liet Poirot sterven in het boek “curtain”) Dit is dus een nieuw mysterie en ik vind dat Sophie Hannah er iets moois van gemaakt heeft, zonder een kopietje te willen maken. Ze heeft er haar eigen signatuur aan gegeven. Ze laat Catchpool het verhaal vertellen en niet Hercule Poirot en het verhaal leest vlot weg. Ik hoop dat de familie Christie haar snel weer vraagt om een nieuw deel te schrijven.