Het deed mij een beetje denken aan het Duistere Dal, ook een boek wat zich afspeelt in een dal en waar ook een vreemdeling te voorschijn komt. Ook een boek met een rustige voortkabbelende opening maar met een constante dreiging en bloederige finale.
Het meesterwerk Serena wordt ook hier niet overtroffen, maar dat geeft ook deze keer niet. In korte tijd alle (?) boeken van Ron Rash gelezen en ook dit boek beviel me weer goed. De uit domheid voortkomende angst van het bekrompen volk en de Duitser die de moslim van 100 jaar geleden is. Tijdloze angst voor het onbekende.
Wat wel fijn is is dat het geen heel dik boek is, want (bijvoorbeeld) eerst 300 voortkabbelende paginas waren (mij) te veel geweest. Nu paste het prima.