Postscritum is geen thriller als een andere, er doen zich opvallend veel misdaden voor in het boek waardoor het toch wel een kunst is deze samen te voegen. Het boek begint met de moord op Jean-Pierre V., in Santiago de Compostela terwijl hij op bedevaart was als perlgrim om rein te worden. Mad Max onsnapt op het begin van het boek uit de gevangenis met hulp van Carlo L. en Bob B. En plots daarna wordt Livia vermoord, zij zou iets weten over de goudschat die Jean-Pierre in zijn kluis zou bewaren. Er wordt ook ingebroken bij Jean-Pierre, de daders waren waarschijnlijk op zoek naar zijn bewuste goudschat. Het lijkt erop dat één van de drie broers van Jean-Pierre de dader zou zijn maar naarmate het onderzoek vlot en je steeds dichter bij het einde komt, kom je te weten dan Mad Max er voor iets tussen zit. Zijn kompanen kregen steeds opdrachten van Mad M. waarvoor ze veel geld kregen, hierdoor waren ze tot veel instaat Pas als je over de helft van het boek bent kom je te weten dat er een verband is tussen de ontsnapping van Mad M. en de verschillende moorden wat dus voor verassende resultaten zorgt. Het boek heeft als resultaat drie moorden, een ontvoering en mischandeling. Het Boek Postscriptum is zeker een geslaagde thriller volgend mij. Ik las nog al boeken van Pieter Aspe maar deze sprong er zeker bovenuit. Er gebeuren al van het begin van het boek belangrijke zaken waardoor je graag verder las. Dit werd zeker gestimuleerd wanneer er steeds opnieuw hoogtepunten in het boek werden bereikt zoals bv een nieuwe moord. Thrillers zijn genres die me wel aanspreken jammer dat het steeds dikke boeken zijn, wat me dan weer eerder tegenhoudt een thriller te lezen. Toch heb ik weinig gemerkt over de dikte van het boek, je werd volledig meegesleept in het verhaal en stond er niet bij stil hoeveel je nog moest lezen. Ik vind dat het lezen van dit soort thrillers, waarvan ook een tv-reeks bestaat, fijn om te lezen omdat ik me het beter visueel kan voorstellen en me dus beter kan inleven.
Kortom vond ik het zeer aangenaam nog eens een boek te lezen van Pieter Apse. Zijn misdaadromans spreken me dan ook echt aan, Postscriptum bevestigde dit nog eens. Zijn stijl, de keuze van zijn personage, zijn taalgebruik,het thema.. het wordt allemaal mooi samengegoten tot 1 goed boek, met zeker een nadruk op goed. Voor iedereen die eens wil genieten van een spannend boek of wil ontspannen en zijn tijd toch nuttig wil besteden is dit zeker een aanrading.