Zelden heb ik zo'n intrigerend en hartverscheurend boek gelezen. Een enorme stap voor Judith Visser, bekend thrillerschrijfster die met Zondagskind opnieuw debuteert maar dan als literair auteur met een biografische achtergrond. Zondagskind is het verhaal van de jeugd van Jasmijn die anders is dan anderen, voor haar is alles wat logisch is voor anderen helemaal niet zo logisch. Aangrijpend en mooi geschreven vertelt Judith Visser het verhaal van Jasmijn in het Rotterdam van de jaren tachtig en negentig.

We ontmoeten Jasmijn, die niet kan praten tegen mensen tenzij ze ze echt goed kent en vertrouwt, op het moment dat ze rijles heeft. Het lukt niet, en om uit te leggen waardoor dat komt, haar Asperger, vertelt ze ons het verhaal van haar jeugd. We lezen over haar moeilijke tijd op de basissschool, haar onvoorwaardelijke vriendschap met hond Senta en leren zo hoe belangrijk het hebben van een hulphond is voor mensen met autisme, over haar overlevingstocht in haar familie, het onbegrip en haar tocht naar de middelbare school waar ze eigenlijk niet heen wilde. Hoe ze zich open leerde stellen voor anderen en hoe uiteindelijk voor iedereen de puzzelstukjes op zijn plek vielen.

Judith Visser schetst een prachtig beeld vol begrip waarna je alleen maar begrip kan opbrengen voor de situatie van mensen met Autisme. Het leven is niet rechtlijnig, niet alle kinderen zijn gelijk, niet alle volwassenen zijn gelijk. Een intrigerend en intiem, persoonlijk verhaal maakt Zondagskind een must read voor iedereen en zou zeker een verplicht boek moeten zijn voor een ieder die te maken heeft gehad met Autisme in zijn naaste of professionele omgeving.