Hart van vuur is het tweede deel uit de Gaia-trilogie. In het eerste deel: Hart van Glas, maakte we kennis met Hester en haar bijzondere krachten en haar vriend Siem. Het geheel was een goede start en eindigde met een cliffhanger waardoor ik toch wel heel graag het volgende deel zou willen lezen. Dus dat had zijn doel wel bereikt.

Siem is in handen van een nog onbekende vijand en Hester wil hem kosten wat het kost gaan bevrijden. Samen met het kleine clubje vrienden om haar heen gaan ze de strijd aan om Siem te redden. Maar al snel lijkt Hester er alleen voor te staan. Tot er uit onverwachte hoek hulp voor haar komt en het verhaal een andere wending lijkt te krijgen.

De cover heeft weer dezelfde warme kleuren en past perfect bij het eerste deel. Ik hou er van als er aan dat soort details gedacht wordt. Een trilogie moet uiteindelijk toch een eenheid zijn als je ze naast elkaar ziet.

De schrijfstijl van Miranda Peters is ook prima. Gewoon eenvoudig taalgebruik en geen overbodige zinnen of uitwijdingen. Hierdoor blijft er een flinke vaart in het verhaal zitten. Het scheelt ook dat je nu niet hoeft te wennen aan de karakters omdat ze inmiddels bekend zijn. Nu had ik het eerste deel in februari gelezen maar door de subtiele terugblikken in het verhaal zat ik er meteen weer in.

Meer tempo, meer actie. Nadruk ligt in dit deel echt op de actie en de het nodige geweld wat nodig is om te ontsnappen en mensen te bevrijden uit de handen van de foute karakters uit het verhaal. Door al die actie komen niet alle stukken logisch of over maar ook mede door de snelheid van het verhaal lees je daar dan wel weer overheen. En net als je denkt het komt goed zit er een behoorlijke twist in het verhaal en weet je net als Hester even niet meer wat nu fout of goed is. En last but not least weer een mooie cliffhanger. Je dendert het hele boek door en denkt wat een prima einde tot je de epiloog leest en het echte einde nog lang niet zichtbaar is.

Kortom een tweede deel dat aan mijn verwachtingen heeft voldaan. Vaak is een tweede deel een tussendeel wat het verhaal een beetje rekt en in laat zakken maar dat is hier dus absoluut niet het geval ! Nu maar hopen dat we niet al te lang in spanning moeten blijven voor de ontknoping…