Engelenbloed is het derde en laatste deel in een reeks over de terroristische groepering De Stromannen.
Ex-Cia agent Ward Hopkins en zijn vriendin en FBI-agente Nina Baynam zijn op de vlucht voor een club seriemoordenaars die zichzelf De Stromannen noemt. Nietsontziend laten zij een spoor van dood en verderf achter over de wereld. Complicerende factor is dat Wards tweelingbroer Paul onderdeel uitmaakt van het sinistere moordgezelschap en dat hij onlangs is ontsnapt uit de gevangenis. Aan Ward en Nina de keuze: blijven ze zich verschuilen of kiezen ze de aanval met gevaar voor eigen leven? Als Ninas hulp wordt gevraagd bij een onopgeloste seriemoordzaak is de keuze snel gemaakt. Ze verlaten hun schuilplaats en zijn erop gebrand om zowel de moordzaak op te lossen als De Stromannen voorgoed ten val te brengen
Allereerst moet opgemerkt worden dat de schrijfstijl van Marshall een prettige is. Hij weet een goed doordacht verhaal te vertellen dat bij vlagen echt spannend is en de nodige actie herbergt. Er zijn echter nog wel wat kleine kanttekening te maken. In het begin lopen verschillende plotlijnen naast elkaar en het duurt iets te lang voordat de samenhang tussen de verhaallijnen duidelijk wordt. Dat haalt wat vaart uit het verhaal en dat is jammer. De verhaallijnen zijn op zichzelf wel allemaal boeiend en prima te lezen, maar als lezer voel je dat er een connectie tussen de verschillende draadjes moet zijn en het vergt wat geduld voordat de nieuwsgierigheid wordt bevredigd. Op het moment dat alle losse eindjes aan elkaar zijn geknoopt, schiet het boek echter in de versnelling en maakt Marshall veel goed.
Daarnaast zou dit boek ondanks dat het onderdeel is van een trilogie, ook zelfstandig uitstekend te lezen zijn. Dat is ten dele waar. Het verhaal op zich doet het solo best aardig, maar iets meer uitleg en achtergronden van De Stromannen was zeker geen overbodige luxe geweest voor de lezer die Marshall pas ontdekt met deel drie van de serie. Het hoe en waarom van De Stromannen komt in Engelenbloed niet zo goed uit de verf. Dat roept vragen op bij de lezer die Marshall niet volledig beantwoordt. Een gemiste kans, want een bredere uiteenzetting van De Stromannen zou absoluut nog spanningsverhogend hebben gewerkt. Ondanks de kleine minputjes toch een heel aardig boek om te lezen. De plot zou het ook zeker niet slecht doen op het witte doek. Misschien een overweging nu Marshall zijn trilogie heeft afgesloten?