somewhere i have never travelled, gladly beyond
any experience, your eyes have their silence:
in your most frail gesture are things which enclose me,
or which i cannot touch because they are too near

your slightest look easily will unclose me
though i have closed myself as fingers,
you open always petal by petal myself as Spring opens
(touching skilfully, mysteriously) her first rose

or if your wish be to close me, i and
my life will shut very beautifully, suddenly,
as when the heart of this flower imagines
the snow carefully everywhere descending;

nothing which we are to perceive in this world equals
the power of your intense fragility: whose texture
compels me with the colour of its countries,
rendering death and forever with each breathing

(i do not know what it is about you that closes
and opens; only something in me understands
the voice of your eyes is deeper than all roses)
nobody, not even the rain, has such small hand

E. E. Cummings, 1894 – 1962

De oplettende lezer zal in 'Peachez, een romance` dit gedicht van E.E. Cummings door middel van intertekstualiteit terug kunnen vinden. En verwoord als paradox de kracht die van kwetsbaarheid uitgaat. Maar ook hoe Peachez gelezen dient te worden om het je te kunnen raken. Het verhaal is als een gedicht dat ontrafelt moet worden. Zoals Pygmalion een idyllisch beeld van een vrouw schept uit levenloos materiaal, en daar verliefd op wordt. Zo heeft Pfeiffer een verhaal geschept uit tegenstellingen, symbolieken, intertekstualiteit waarbij vooral verwijzingen zijn te vinden naar de mythologie en klassieke oudheid, die de kracht van het verhaal zijn. De paradox van deze structuur is echter wel dat niet iedereen Peachez op juiste waarde zal ‘kunnen’ inschatten. En dat is jammer, want juist dankzij deze hoogstaande structuuropbouw staat dit boek als een (stevig verankerde) boekenkast. Het is juist het taalspel wat dit boek karakter en diepgang geeft, waar je als lezer, als je er de tijd voor neemt om te ontdekken, niets anders dan verliefd op kan worden. Laat je dus niet door het ogenschijnlijke dunne boekje misleiden, om de breekbaarheid van een romantische fantasie te kunnen ontdekken.

Daar, tussen het bladstille gefluister van eeuwenoude gedachten, speelt zich de ouverture af van mijn verhaal.
Blz. 15