Meisjes op de middelbare school. Ze kunnen lief zijn, ze kunnen bikkelhard zijn. Meningen over wie erbij hoort - en wie niet - kunnen strikt en meedogenloos zijn.
Sarah Diamond, de schrijfster, steekt tijdens interviews nooit onder stoelen of banken dat ze een rampzalige jeugd heeft gehad en dat ze de puberteit verschrikkelijk vond. Daar lag haar inspiratie voor deze debuutroman.

De lezer maakt kennis met een aantal geslaagde meiden die goed liggen in de groep. Ze passen zich aan aan de code, zien er goed uit, zijn bezig met hun identiteit en met het ontdekken van jongens. Bev is zon tiener. Bloedmooi en ze woont ook nog eens in een villawijk met vader, moeder en haar broertje. De buitenwacht vindt het een modelgezin en op het oog lijkt alles rozengeur en maneschijn. Maar de moeder van Bev is niet gelukkig, haar broertje wordt gekleineerd door zn vader, kortom het broeit achter de glanzende façade.
Door een incident met een jongen tijdens een vakantie raakt Bev uit balans. Ze voelt zich kwetsbaar en verward en vindt troost bij Jane, een eenzaam meisje. Janes moeder is overleden en ze woont bij haar grootouders. Jane heeft het niet getroffen met zichzelf. Ze is te dik en niet mooi. Ze adoreert Bev die alles mee lijkt te hebben en ziet haar als de verpersoonlijking van onbereikbare idealen.
Soms gaat ze te ver in deze verafgoding. 

Sarah Diamond heeft een ontroerend debuut geschreven. Over de harde werkelijkheid van groepsgedrag van meisjes tijdens de puberteit, over eenzaamheid, over erbij horen en uitstotingsmechanismen.
Het verhaal leest vlot, is toegankelijk en herkenbaar. Ze tekent codes voor sociaal gedrag op, beschrijft de harde oordelen over het afwijkende en schetst de kwetsbaarheid van deze leeftijdsgroep. Obsessie en depressie zijn hiervan onderdeel.
Deze psychologische misdaadroman is een mooi debuut. Soms zijn de tegenstellingen enigszins zwart-wit opgetekend, maar Sarah Diamond is een jonge talentvolle schrijfster om goed in de gaten te houden.
Wat een verschrikkelijke tijd eigenlijk die puberteit!