Op basis van de kaft en de tekst op de achterflap verwacht je (bijna) een roman à la Santa Montefiore; het gaat over een oud huis dat opgeknapt wordt in het idyllische landschap van Kroatië en over een oude liefdesgeschiedenis. Al lezende bouwt er echter ongemerkt een soort onderhuidse spanning op. Het landschap blijkt minder idyllisch dan het lijkt, het huis blijkt verbonden met een indrukwekkend stukje geschiedenis.

Duro merkt dat er nieuwe bewoners zijn in het huis naast het zijne. Een Engelse vrouw, Laura, met haar zoon en dochter, die het huis wil opknappen zodat het als zomerhuis kan fungeren. Dit verhaal wordt herhaaldelijk afgewisseld met (naar later blijkt) flashbacks uit een niet al te ver verleden. Dit maakt dat je je aandacht er wel een beetje bij moet houden, er is in de tekst niet aangegeven dat het om een flashback gaat of om het heden, waardoor je je soms afvraagt of wat je leest in het heden of het verleden speelt.
Het verhaal speelt zich af in de directe omgeving van een klein Kroatisch dorpje, waar ze niet zitten te wachten op buitenstaanders. Een groot deel van het dorp wil het verleden vergeten, maar er zijn ook enkele mensen die het graag levend houden.

Een indrukwekkend boek, dat je nog lang aan het denken zet.
Het is in september 2013 boek van de maand bij De Wereld Draait Door is geweest.