Eindelijk tijd om Hendrik Groen te gaan lezen. Al vele goede berichten over het boek gehoord en natuurlijk ook de ontmaskering van de echte schrijver, de 61-jarige Peter de Smet. Net als Hendrik Groen woonachtig in Amsterdam- Noord.

Voor wie het nog niet weet, Hendrik Groen is 83 en kwart jaar oud, woont in een verzorgingstehuis in Amsterdam-Noord. In 2013 heeft hij besloten een dagboek bij te houden van dagelijkse gebeurtenissen en gedachten. Hendrik Groen heeft het leven niet cadeau gekregen, op vier-jarige leeftijd is zijn dochtertje verdronken en als gevolg van deze gebeurtenis is zijn vrouw in een ernstige psychische crisis belandt en woont al jaren in een psychiatrische inrichting in Brabant, waar hij haar eens per half jaar bezoekt. Toch doet Hendrik Groen Pogingen iets van het leven te maken.

Het boek begint vooral met een flinke dosis humor, met een flinke dosis sarcasme beschrijft Hendrik Groen de gebeurtenissen in het tehuis, van roze koeken in het aquarium op de tweede verdieping, het eeuwige gezeur bij het koffiedrinken tot zijn bemoeienissen met de directie van het tehuis. De rode draad in het verhaal is echter persoonlijk, als het allemaal niet meer gaat zoals gewenst, zou Hendrik Groen uit het leven willen stappen door middel van euthanasie. Zijn eerste schaamte maakt dat hij zich maar mondjesmaat informatie verschaft, maar door de gebeurtenissen in het huis wordt zijn gedachte steeds sterker en gaat hij op onderzoek uit.

Tijdens het lezen van het boek, speelt de humor de grootste rol en bungelen er regelmatig tranen van het lachen over je wangen. Herkenbare situaties worden zeer droog verteld en van het nodige commentaar voorzien. De oprichting van de Oud-maar-nog.niet-dood club brengt een glimlach op je gezicht, zoveel plezier als het wordt beleefd.

Pogingen om iets van het leven te maken is een boek, welke iedereen zou moeten lezen. Een mix van humor en serieuze zaken, welke je weer eens anders naar de wereld doen kijken. Eigenlijk draait het alleen maar om het feit gelukkig te zijn. Hendrik Groen en zijn vrienden in het tehuis laten je dat maar eens als te goed zien.