Na het lezen van het Rosie project wilde ik het vervolg graag meteen lezen. Het kwam er niet van, tot nu toe. Ik werd niet teleurgesteld: ik vloog door het boek heen, omdat de belevenissen van Rosie en haar niet-zo-gewone vriend Don me weer buitengewoon boeiden.
Het paar woont nu in New York, Don is professor aan de universiteit en Rosie studeert daar. Ze zijn inmiddels getrouwd. Don houdt als altijd de regie van hun leven stevig in handen. Hij kookt, want Rosie kan alleen 'eten klaarmaken'.
Als Rosie vertelt, dat ze zwanger is, slaat Don op de vlucht: het is immers niet gepland? Daar kan hij toch niet tegen?
Hij stort zich op de studie van het zwanger zijn en het kinderen krijgen. Rosie merkt daar niet veel van en steun kan ze ook al niet van hem verwachten. Het huwelijk komt onder grote druk te staan.
Ook nu weer hilarisch, maar zoals het met goede clownerie hoort, ook vol tragiek.