Het begin was goed en boeide me direct, maar daarna (ik een beetje na 1/3 van het boek) wist de schrijfster volgens mij ook niet meer zo goed waar ze heen wilde met dit boek. Het duurt maar het het duurt maar en het draalt en draalt. Ik vond het toch nog leuk om te lezen omdat ik als Europese in Zuid-Afrika woon, hetgeen een van de hoofdpersonages ook overkomt. En ik herkende veel dingen uit de Afrikaanse cultuur en natuur (al is dit boek gebaseerd om een verhaal van jaren geleden dus veel is veranderd maar toch - sommige dingen blijven hetzelfde). Ik vond de diepgang in hoofdpersonage Gretz wel aardig, maar Jacob was naar mijn mening karig uitgelicht en daarom voelde ik weinig mee met hem. Ik denk dat het cruciaal is voor een schrijver om ervoor te zorgen dat je door en door empathie voelt voor je hoofdpersonages en perse wilt dat het goed met ze gaat. Dat had ik met Gretz een beetje, in het begin van het boek meer dan aan het eind (toen vond ik het langdradig en zeurderig en saai), maar met Jacob had ik het gedurende het hele boek wat minder. Al met al een aardig boek, als je wat met oorlogsverhalen, Zuid-Afrika, Polen of alledrie hebt. Anders kun je het misschien beter laten liggen. Toch weet ik dat de recensies niet slecht zijn van dit boek, dus misschien is het persoonlijk en vinden anderen het wel geweldig. Ik las het boek in het Engels 'The girl from the train'.