Ook deze Aspe leest weer als een trein en weet voldoende te boeien. Het thema (terrorisme en neo-nazisme) is misschien een beetje afgezaagd, maar ach, het moet zich niet altijd in het buitenland afspelen. Hij gaat ook het rijtje van de gegijzelden af... (wie van de vriendenkring van Van In is nog niet ontvoerd geweest in de reeks...) en laat eindelijk Hannelore iets minder op de voorgrond treden (niet dat ik het haar misgun, maar een fris windje zou niet misstaan). De ode aan het intellect van de Belgische premier (da's ook wel fictie) en de sneer naar een Oostends Minister zijn dan weer nutteloze uitschuivers. In zijn genre laat je politiek en fictie best gescheiden vind ik. Toch een prestatie om bij dit tempo het niveau redelijk hoog te houden. Leuke bijkomstigheid... onlangs wees het Brugse stadsbestuur een aanvraag af om Aspe tot ereburger te maken. Aspe zelf reageerde hierop dat hij er niet om maalde en overigens liever ereburger van zijn woonplaats Blankenberge zou worden. Toeval of niet: in deze Aspe speelt een en ander zich al af in Blankenberge...