In het tweede deel van “De vrienden” serie van Astrid Harrewijn ligt de nadruk op Joost, kunsthistoricus, archeoloog en schrijver, van in de veertig. Hij denkt na over het keven.

Hij heeft tijdens zijn verblijf in het buitenland, het dochtertje van zijn hospita beter keren kennen en last zelfs enkele dagen na schooltijd op haar. Er ontstaat een band tussen hem en de kleine meid, die hem liefdevol “Joest” noemt.
Plotseling beseft hij dat hij ook een kindje wil. Bij alle ontmoetingen met vrouwen, kijkt hij of ze de moeder van zijn zou kunnen worden.

Tijdens zijn verblijf in Rome, gaat hij regelmatig op bezoek bij Donato om met hem te praten over zijn nieuwe boek dat over Augustus zal gaan. Na twee maanden gaat hij weer terug naar Amsterdam, daar wordt hij totaal onverwacht ontslagen bij de UvA en bij het Rijksmuseum. Hij dacht dat de gesprekken over uitbreidingen van zijn werkzaamheden zou gaan. Maar hij wordt op één dag gewoon bij beide banen ontslagen.

Hij zet vaart achter het boek over “Augustus” en laveert tussen de verhalen van Kiki, Gijs en Emma en zijn schrijfwerkzaamheden. De boottochtjes samen met de vrienden en de zoektocht naar een geheim genootschap, houden hem bezig.
Het boek wordt een groot succes en regelmatig krijg je als lezer een blij,lach op je gezicht.
Dit is een prima 2e deel in het drieluik.