Ik las dit boek toen ik een jaar of 12 was. Voor mij was dat geen probleem. Ik hou van horror. Als kind was ik al in de ban van weerwolven en vampiers.
Ik was de enige horror fan in het gezin. Als negenjarige keek ik graag naar dingen, waar mijn vader van achter de bank zat.
"Pet Sematary" was mijn favoriete boek van Stephen King na "Carrie".
De hamvraag van het verhaal is mij duidelijk geworden, toen ik ooit weigerde en doodzieke kat in te slapen en hem er tegen de verwachtingen doortrok.
Dit kat werd een stinkend hoopje ellende en een echt monster, die me dikwijls aan dit boek deed denken. Het is daarom Benji Churchill geworden.
Echt angstaanjagend was dit boek niet voor mij, maar mijn latere herinneringen doe ik er aan had wel.