Ik had heel erg hoge verwachtingen gewoon omdat Children of blood and bone al van het prille begin overladen werd met lof. Maar helaas zijn die hoge verwachtingen voor mij niet helemaal ingevuld, begrijp me niet verkeerd: ik vond het een heel erg goed boek met een krachtige boodschap, maar de hele heisa errond snap ik niet helemaal. Naar mijn mening zijn er andere boeken waarmee je dit boek kan vergelijken, zoals bijvoorbeeld de serie van Sabaa Tahir. Desondanks dat ik dus niet helemaal omvergeblazen was, heb ik wel enorm genoten van het verhaal.

Het was lang geleden dat ik zo'n spannend en intrigerend YA-fantasy boek gelezen had. Children of blood and bone herinnerde me eraan waarom ik zoveel van dit genre houd. Tomi Adeyemi heeft een prachtige wereld opgebouwd en het is bijna niet te geloven dat dit haar debuut is. Alles klopte tot in de details, niet alleen qua worldbuilding, maar ook qua personages. Zélie, Tzain, Amarie en Inan werden zo menselijk voorgesteld, niet als typische YA-helden. Ze maakten fouten die hen soms duur kwamen te staan maar desondanks alle tegenslag gaven ze toch nooit op en leerden ze uit hun fouten. Ik had ook helemaal geen problemen met alle nieuwe termen. De auteur verwerkt ze op een bijzondere manier in het verhaal waardoor het helemaal niet geforceerd overkomt.

Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om het boek 4 sterren te geven omdat ik dus niet helemaal overdonderd was, maar toch enorm van het verhaal genoten heb. Ik kijk heel erg uit naar het volgende boek met een nóg mooiere titel: Children of vice and virtue.