Zonder het eerste deel gelezen te hebben, ben ik aan dit boek begonnen. Het is prima zelfstandig te lezen, belangrijke gebeurtenissen uit het eerste boek worden kort herhaald.

De 101-jarige man Allan en zijn kameraad Julius belandt vanuit Indonesië via Noord-Korea, de Verenigde Staten weer in Zweden. Jonas Jonasson weet op een lichtvoetige manier door de huidige politieke situatie te wandelen, tijdens deze wandeling maken Allan en co de meest absurde situaties mee. Het wordt nooit nagelbijtend spannend, de auteur weet door middel van de dialogen voor luchtigheid te zorgen in het verhaal. Op hun reis ontmoeten ze wereldleiders, zien verschillende landen en weten van de belangstelling naar de anonimiteit te reizen. Naast het verhaal van Allan en Julius wordt ook het verhaal vanuit Poetin verteld. Het laat het verhaal wat inzakken, maar het is noodzakelijk voor het gehele plaatje.

Dit boek is naar mijn mening prima voor de leeskilometers, maar niet voor op een leeslijst van een middelbare school.