In "En we noemen hem" van Marjolijn van Heemstra gaat het over de zoektocht van hoofdpersoon Marjolijn naar het verleden van haar overleden oom.

Op haar achttiende verjaardag krijgt Marjolijn een ring van de overleden "bommenneef" met het verzoek haar eerstgeboren zoon in de toekomst de naam te geven van deze oorlogsheld.
Deze bommenneef, een verre oom van Marjolijn, zat achter een aanslag op 5 december 1946, waarbij 3 "foute" nederlanders om het leven kwamen.

Nu ze in verwachting is van een zoon gaat ze op zoek naar het echte verhaal van de aanslag. Was deze verre oom wel echt een oorlogsheld of was het echte verhaal toch anders.
Marjolijn start haar eigen onderzoek. Gaande het onderzoek wordt er steeds meer duidelijk over het werkelijke verhaal.
Er wordt afgeteld naar het moment waarop er duidelijkheid zal moeten zijn: wil ze wel vernoemen of toch niet.

Het boek bevat prachtige zinnen die het waard zijn te herlezen. Het spelen van de schrijfster met feiten en fictie en dit ook te benoemen geeft het boek een spannende dimensie.