'The currents of space' is het tweede deel in de reeks van het Galactische Keizerrijk. In dit boek maakt de lezer voor het eerst kennis met Trantor, het centrum van het keizerrijk dat in de latere Foundation-serie een belangrijke rol speelt. Net als deel 1, 'The stars, like dust', is dit boek een afzonderlijk verhaal. Het is pas later dat Asimov zijn boeken als een geheel is gaan zien en ze een chronologische volgorde heeft gegeven.

In 'The currents of space' maken we kennis met Rik, een man die vrijwel geheugenloos teruggevonden wordt op Florina. Florina is een planeet die onder het bestuur staat van de planeet Sark. Sark is voorlopig nog geen deel van het keizerrijk van Trantor en de Sarkianen buiten de inwoners van Florina uit om er kyrt te ontginnen. Dit is een gewas dat te vergelijken is met katoen en waarvan men de prachtigste materialen kan maken. Stof voor kledij is daar slechts één voorbeeld van. Om een of andere reden lukt het niet om kyrt elders te laten groeien. Als men de zaden elders zaait, groeien ze uit tot een futloos gewas. Daarom is Florina voor de Sarkianen een goudmijn.
Rik - dit is overigens niet zijn echte naam - wordt onder de hoede geplaatst van Valona, zoals alle Florinianen simpel van geest, maar zij zorgt voor hem als een moeder en langzaam maar zeker wint hij zijn geheugen terug. Een van de eerste dingen die hij zich herinnert is dat Florina in groot gevaar is. Samen met Valona en Myrlyn Terens, de 'Townsman' van het dorp waar Valona woont, gaan ze op onderzoek uit naar de afkomst van Rik. Het wordt snel duidelijk dat men hem met een psycho-probe van zijn geheugen heeft ontdaan. De vraag is: waarom? En op welke manier is Florina in gevaar?

'The stars, like dust' heeft de tand des tijds niet zonder schade doorstaan, maar 'The currents of space' gaat voor het merendeel nog wel heel goed mee. Veel van de technologieën in het boek zijn nog steeds toekomstmuziek en goed verteerbaar, en ook het verhaal zelf is nog steeds boeiend genoeg om te lezen. Alhoewel het boek natuurlijk onder de noemer van de sciencefiction valt, is dit eerder een detective. Een 'whodunit' waarin men niet op zoek gaat naar de moordenaar, maar naar diegene die Rik zijn ware identiteit heeft afgenomen. Alhoewel ook dit boek aan het begin van de jaren '50 van de 20ste eeuw is geschreven, straalt het veel minder die naoorlogse sfeer uit waar 'The stars, like dust' wel veel last van had.