Net als haar hoofdpersonage Alex is Holly Seddon freelance journaliste voor kranten en tijdschriften, op die manier zet ze een uiterst geloofwaardig personage neer. Ze is Britse, groeide op in Devon maar woont tegenwoordig met man en vier kinderen in Amsterdam.
Al haar personages komen overtuigend over. Dit kan niet altijd even gemakkelijk geweest zijn en toch is ze daar helemaal in geslaagd. Alex mag dan wel een goede journaliste zijn en geweest zijn, op het moment van dit verhaal heeft ze grote persoonlijke problemen. Ze is een alcoholiste die goed op weg is om zich dood te drinken. Haar huwelijk moest er al aan geloven alsook haar carrière. Maar ze probeert haar leven op de rails te krijgen. Door haar ontmoeting met Amy begint ze langzaam maar zeker te vechten tegen haar demonen. Ze wil Amy heel erg graag helpen en uiteindelijk helpt ze zo ook zichzelf.
Het boek vertelt zich in verschillende tijdslijnen. Meestal korte hoofdstukken met een duidelijke aanduiding bovenaan van het wie en wanneer. Ook Amy krijgt haar eigen hoofdstukken. De lezer weet duidelijk hoe ze in deze situatie beland is. Doordat elk personage zo zijn eigen verhaal vertelt, leef je met hen mee.
En dan is daar nog Jacob. Wekelijks bezoekt hij alle patiënten op de afdeling van Amy maar voor haar heeft hij een zwak. Eigenlijk is het voor haar dat hij dit vrijwilligerswerk doet en daar heeft hij een reden voor, een reden die zelfs voor hem niet altijd even duidelijk is. Hij is getrouwd en verwacht zijn eerste kindje. Zijn vrouw weet echter niets van zijn wekelijkse bezoekjes. Maar ze is dus zwanger en super gevoelig, ze voelt dat er geheimen zijn en kan daar niet goed mee omgaan. Hun huwelijk lijdt eronder.
Op de kaft van het boek prijkt de term literaire thriller. Ja, misschien wel. Psychologisch is misschien ook een goede omschrijving. Maar dit boek leest niet als een thriller. De achterflap suggereert dit wel, maar waar ze dit halen is me een raadsel. Er is uiteraard een misdrijf gepleegd en enkele korte fragmenten neigen in de richting. Maar dit boek zou ik eerder als een roman bestempelen. Spannend zou ik het ook niet noemen. Toch niet in de zin van thriller spannend. Dit neemt echter niet weg dat je als lezer echt heel erg aangespoord wordt om te lezen en te blijven lezen. Op een bepaalde manier is het dus wel spannend. Je wilt gewoon weten hoe het zit.
Dit boek gaat over geheimen, familiebanden en vriendschap. Vooral de zich ontwikkelende vriendschap tussen Amy en Alex, hoe raar dit ook mag klinken, is heel mooi. Al de relaties in dit boek zijn verstoord. Maar geheimen komen bloot te liggen en spelers leren zichzelf kennen en terugvinden. De ontknoping aan het einde is niet geheel onverwachts maar zeer bevredigend. En dan heb ik het niet alleen over het feit dat de dader is gevonden. Ook de personages slagen er in om hun leven op orde te krijgen of toch ongeveer. Het was mooi om deze zoektocht te volgen.
Hou je adem in mag dan wel een debuutboek zijn, maar dit zou je zeker niet zeggen. Holly Seddon heeft een zeer overtuigend boek neergepend met oog voor de psychologische kant. Het verhaal is heel goed opgebouwd, gestaag loodst ze je naar de ontknoping. Het is een boek dat je zomaar in de ban houdt, Holly Seddon is een schrijfster om in het oog te houden.