Van uitgeverij Conserve mocht ik dit boek lezen en ik wil ze daar hartelijk voor danken. Het boek is nog niet uit, hij ligt vanaf 26 april 2017 in de winkels.

Bij het zien van de cover krijg je meteen het gevoel dat je een bijzonder en kleurrijk verhaal gaat lezen, maar door het jongetje in zwart/wit krijg je een ander gevoel. Een gevoel van dat het verhaal wel eens niet zo vrolijk, zo kleurrijk is als het kunstwerk wil weergeven. Dat laatste klopt inderdaad, want zo kleurrijk als het kunstwerk is, zo triest is het verhaal. Het kunstwerk loopt als een rode draad door het boek.
Het verhaal wordt verteld door een oudere man die vertelt hoe hij de Tweede Wereldoorlog beleefde als tiener. Hoe het was om op te groeien ten tijde van de oorlog. Hoe het was als kind van een dominee. Hoe hij dacht en hoe hij er heden ten dage overdenkt.
Het vertelt ook het verhaal van een pronazigeneraal die zijn dochter wilde laten trouwen in de Duinoord kerk, waar ook wel eens een heel beroemde stadsgenote kwam, (Ik zeg niet wie, dat mogen jullie zelf gaan lezen.), die geweigerd werd. Wat de gevolgen waren voor die weigering.
Elk hoofdstuk heeft zijn eigen verhaal waarbij de auteur/verteller zijn eigen verhelderende mening geeft over hoe hij tegen bepaalde dingen zoals o.a. het geloof aankijkt, hoe hij de oorlog beleefde en hoe hij er nu tegen aan kijkt. Tevens krijg je de meer te weten over bepaalde dingen zoals o.a. het volkslied dat we nog steeds zingen.
De auteur vertelt aan het eind hoe het hem is vergaan en wat hij heden ten dage doet.
Uiteraard is het verhaal van het mooie mozaïek niet vergeten die als een rode draad door het boek loopt.
De verhalen zijn op een beeldende, vertellende manier geschreven waardoor je het gevoel krijgt dat je het verhaal niet alleen leest, maar de auteur de verhalen ook hoort vertellen.
De foto's in het boek maken het boek compleet waardoor je een beeld krijgt van de jonge Gijs, zijn zuster, zijn ouders, de kerk waar zijn vader dominee was en het huis waar hij opgroeide.
Wat ik jammer vind is dat er niet wordt verteld hoe het met bepaalde mensen zoals zijn moeder en zijn zuster is vergaan.
Ondanks dat is het een heel indrukwekkend boek met indrukwekkende verhalen waarbij je voor de een bewondering hebt en aan de ander een hekel hebt vanwege wat ze deden.