Toen de Nele Neuhaus nog op school zat, schreef ze al korte verhalen en paardenboeken voor haar broers, zussen en vrienden en maakte ze een draaiboek voor een filmproject. Het idee voor haar eerste boek ontstond tijdens een verblijf in New York in 1994, maar de uitgevers weigerden het veel te uitgebreide manuscript. Een paar jaar later herschreef ze dit en leidde ertoe dat haar eerste boek, Een onbeminde vrouw, in 2005 werd gepubliceerd. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een van de meest succesvolle auteurs van Duitsland. Naast thrillers schrijft ze ook kinderboeken, die vooral paarden, haar grootste passie, in de hoofdrol hebben.

In een wijngaard bij Hochheim wordt het lijk van een man gevonden. Het blijkt om het lichaam van de Frankfurter hoofdofficier van justitie te gaan. Al snel zien ze dat de man zichzelf met een jachtgeweer van het leven heeft beroofd. Vlak daarna wordt in het Taunusgebergte het levenloze lichaam van een jonge vrouw gevonden. Het lijkt erop dat ze vanaf een uitkijktoren gesprongen is. Rechercheur Pia Kirchoff en hoofdinspecteur Oliver von Bodenstein zijn er al snel over uit dat ze vermoord is. Onderzoek wijst uit dat er verschillende verdachten en motieven zijn. Alleen zitten ze nog met de vraag waarom de officier van justitie zichzelf van het leven heeft beroofd.

Omdat De onbeminde vrouw het eerste van een serie is waarin Kirchoff en Bodenstein hun opwachting maken, is het voor een groot deel een kennismaking met de twee. De entourage, maar ook de afkomst van Bodenstein doen enigszins denken aan de boeken van Elizabeth George waarin inspecteur Linley de belangrijkste rol heeft. Beiden zijn van adellijke afkomst, hebben een vrouwelijke partner en zijn formeel. Wellicht heeft Neuhaus zich hierdoor laten inspireren tijdens het creëren van haar personages. Deze overeenkomsten zijn echter geen regelrechte kopie. Het Duitse speurderduo heeft een eigen karakter, werkt onder andere omstandigheden en kunnen het uitstekend met elkaar vinden. Het is van begin af aan merkbaar dat ze zich positief zullen gaan ontwikkelen.

Naast de kennismaking bestaat het verhaal uit gedegen politieonderzoek. Een onderzoek dat, mede ingegeven door het grote aantal personages, steeds gecompliceerder wordt. Soms lijkt het een spinnenweb waar moeilijk uit te komen valt. Om niet in dat web verstrikt te raken, zal de lezer er vanaf het begin de aandacht bij moeten blijven houden. De vele dialogen, eigenlijk inherent aan de veelheid aan personages, zijn er debet aan dat het verhaal weinig actie heeft. Het bestaat vooral uit dialogen, verhoren en andersoortige gesprekken. Desondanks is het niet oninteressant wat er allemaal gebeurt. Want gaandeweg komt de politie steeds dichterbij zijn doel: de aanhouding van de dader. En als lezer ben je hier voortdurend getuige van.

De schrijfstijl van Neuhaus is beeldend en aangenaam. Prima dialogen en goede impressies van de omgeving waar het verhaal zich afspeelt. Deze elementen, maar in feite ook het verhaal zelf, zorgen ervoor dat het erg realistisch is. Niets is geforceerd en dat heeft zeker zijn charme. Het verhaal zelf heeft een rechttoe rechtaan verloop en kent weinig verrassende wendingen. Desondanks heeft het wel degelijk een spanningsveld. Die bestaat vooral uit het willen weten wat de oorzaak van de zelfmoord is en wie de dader van de moord is. Met Een onbeminde vrouw heeft Nele Neuhaus zeker een verdienstelijk debuut met een veelbelovend duo geschreven.