De cover is redelijk speciaal. Het doet wat fantasy-achtig aan. Zoiets zou ik nooit uit mezelf genomen hebben, maar dit is nog eens het bewijs dat de binnenkant (het verhaal dus) ook heel belangrijk is. Een nadeel aan de cover, is de kwaliteit. Na wat heen- en weergesleur (ja, ik sleur boeken overal mee naartoe) lijkt het op een schoolboek met ezelsoren. Het ziet er dus echt gelezen uit. ;-)

In dit boek gaan de stoere inspecteur Rani Diaz en haar collega Simons achter de moordenaar(s) van enkele vrouwen die Mechelen teistert/teisteren. Een prostitué wordt op brutale wijze vermoord en even later wordt Kat verminkt teruggevonden. Maar is er een verband tussen deze moorden/daden? Wat is het motief van de dader(s)? Lukt het Rani om deze zaken op te lossen?

Aangezien ik in de buurt van Mechelen woon en er af en toe kom, herken ik sommige plaatsen. Niet allemaal, maar toch enkelen. Dit vind ik heel leuk omdat ik het verhaal nu kan situeren in plaats.

Het verhaal is een politiethriller. In het genre van Aspe, maar voor mij persoonlijk 10x beter dan Aspe.
Het boek heeft korte hoofdstukken wat het lezen enorm vlot maakt. Met af en toe een spannende cliffhanger wil je gewoon verder lezen. Het is lang geleden dat ik een boek op zo'n korte tijd heb uitgelezen in combinatie met een druk leven.

De schrijfstijl van Sterre is enorm beeldend en af en toe ook humoristisch. Ze maakt ook gebruik van de "gedachtestem". De stem die de gedachten van de personages weergeeft. Dit vind ik een enorm voordeel aangezien de personages niet altijd zeggen wat ze denken, maar op deze manier kom je hun gevoelens toch te weten. Hierdoor raak je meer betrokken bij de personages.

Voorbeeld op p. 47
(de gedachte is tussen aanhalingstekens gezet)

Haar maag kromp samen. De yoghurt kwam omhoog. Ze slikte het zuur weg. Het zocht opnieuw zijn weg naar boven. Ze slikte weer.
"Vooral niet overgeven Sierra. Dit is een plaats delict! Besmeur hem niet!"

In tegenstelling tot een Aspe of een detective, zoek je hier in mindere mate mee naar de dader. Je kan in Mara dus niet je speurdershoed opzetten en mee speuren. Op zich vond ik dat niet zo erg, want ik zit er toch altijd naast. De schrijfstijl van Sterre maakt heel veel goed. ;-)

Kortom, ik ben heel enthousiast over Sterre Carron. Ik was de politiethrillers een beetje beu, maar Sterre heeft me weer zin gegeven om deze soort thrillers te lezen. Een echte aanrader en ik kijk vol verwachting uit naar Matsya, het derde boek dat in oktober verschijnt. Ondertussen kan ik nog genieten van Tirtha, het tweede boek dat sinds april in de boekhandel ligt!