Als groot fan van Engeland had ik vooraf grote verwachtingen van het boek van Bill Bryson: De wegnaar Little Dribbling. De reis door Groot-Brittannië zou voor mij veel herkenbaars moeten opleveren.

Het eerste wat mij opviel en wat ik erg leuk vond, is het kaartje van Engeland in het begin van het boek. Op die manier heb je een goed overzicht van dit mooie land.
Door een stom ongeluk krijgt de auteur het idee om zijn land te gaan verkennen, ook omdat hij opgaat voor het Brits staatsburgerschap. Dit wordt met veel humor en geschiedenis verteld.
Hoewel ik had verwacht dat de reis echt van het zuiden naar het noorden van Engeland zou worden gemaakt, is dit in realiteit toch anders. De auteur maakt meer uitstapjes.
Tijdens zijn reizen wordt veel verteld over de geschiedenis van het land en uiteraard komt hij ook in contact met mede-eilanders met al hun hebbelijkheden wat soms hilarische gesprekken oplevert.
Aangezien ik persoonlijk de geschiedenis van Engeland erg interessant vind en veel plaatsen daar hebt bezocht, was het boek voor mij een heerlijke herkenbare reis aan de hand van de auteur. Ik had het gevoel er bij te zijn, wat een compliment is voor de schrijfstijl van Bill Bryson.

De schrijfstijl is fijn, het leest lekker weg, hoewel het niet een boek is dat je in een keer uit leest. Het komt meer over als diverse columns. Bill Bryson is een auteur die door zijn verhaal beelden doorgeeft. Uit alles spreekt zijn liefde voor dit eiland en de wens om het goed in stand te houden.
Ook als je Engeland niet kent, kan je door het lezen van dit boek heel wat leren over Groot-Brittannië en wellicht een reis daarheen plannen, wat zeker de moeite waard is!

De auteur eindigt zijn relaas met een bezoek aan Uffington, Oxfordshire, waar in de heuvels een gigantisch wit paard (White Horse) is gemaakt. Men heeft in een heel ver verleden (wellicht drieduizend jaar geleden of langer, men weet het niet) gras weggesneden van de kalksteenheuvels en zo ontstond de betreffende afbeelding. Deze afbeelding wordt tot op de dag van vandaag onderhouden. Zoals de auteur o.a. zegt “er is geen landschap fraaier dan Groot-Brittannië en we moeten daar goed voor zorgen”. Een passend sluitwoord voor dit boek waar ik mij bij aansluit.

Ik vond en vind het een mooi boek, en het zal zeker een plaats krijgen in mijn boekenkast in het Engeland-gedeelte. Een aanrader voor diegenen die houden van een amusant geschiedenis- annex reisboek.