Vintage gaat over Cecile, een gescheiden vrouw en moeder van zoon Jord en dochter Juul. Cecile was vroeger een succesvolle illustrator van kinderboeken en heeft daar zelfs een Gouden Penseel voor gewonnen. Toch besluit ze haar succesvolle carrière achter zich te laten en de meubelzaak van haar vader over te nemen. De zaak is onder haar leiding uitgegroeid tot een toonaangevende designwinkel. Haar zoon Jord wil graat net als zijn vrienden ook succesvol overkomen en besluit dat hij op den duur de zaak van zijn moeder wil overnemen. Dochter Juul is naar het verre Hengelo verhuisd met haar vriend Jeffrey en heeft zo min mogelijk contact met Cecile.

Dan blijkt dat Anton, de vader van Cecile, gevallen is in zijn huis in Spanje en verzorging nodig heeft. Dit neemt Juul graag op zich, maar door haar steeds verder vorderende zwangerschap besluiten ze dat het toch beter is om met z’n allen weer terug naar Nederland te komen. Cecile haalt hen op en ze gaan met de auto terug naar Nederland. Dit blijkt een enerverende reis te zijn waarbij pijnlijk duidelijk wordt hoe weinig ze eigenlijk van elkaar weten en hoe ze langs elkaar heen leven. Intussen probeert Jord een plaatje te veroveren in de winkel door een webshop te openen. Dit gaat allemaal niet zonder slag of stoot en de generatiekloof tussen moeder en zoon wordt hier duidelijk. Cecile kan amper enthousiasme opbrengen voor de ideeën van haar zoon.

De personages in dit verhaal hebben allemaal hun eigen geheimen en onzekerheden. Iedereen lijkt bijna onder de druk te bezwijken dat ze aan allerlei verwachtingen moeten voldoen. Cecile, die zich nooit geaccepteerd heeft gevoeld door haar vader. Anton die het geheim uit het verleden als een zware last bij zich draagt en langzaam aan het dementeren is. Juul die onzeker is en niet aan de verwachtingen van haar moeder kan voldoen. Jord die ogenschijnlijk zelfverzekerd is, maar mee wil doen met de succesverhalen van zijn vrienden en op zoek is naar een soort goedkeuring van zijn moeder.

Ondanks dat iedereen langs elkaar heen lijkt te praten, voelen ze toch heel sterk hun familieband. Iedereen wil heel graag, maar het lukt ze zo slecht. Het langzaam dementeren van opa Anton is prachtig geschreven. Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor je zeker in het begin goed moet opletten omdat je in korte tijd alle personages leert kennen, maar daarna zorgt dit ervoor dat het verhaal lekker vlot loopt en het tot het einde boeiend blijft.