Dit is de derde thriller met Denise de Wit in de hoofdrol, van het schrijversduo Marc Josten (1961, hoofdredacteur) en Rob Smits (1959, advocaat-generaal). Na politieagente in ‘Opgelicht’ en advocate in ‘Kroongetuige’ is Denise in ‘Gezichtsverlies’ privédetective. Voor haar eerste opdracht wordt ze ingehuurd door de Amerikaanse Cathy Feenstra om de moord op haar dochter Janice op te lossen. Haar lichaam is totaal verkoold gevonden, maar Cathy wil weten wie het gedaan heeft.

Hoewel de politie het officiële onderzoek heeft afgesloten, krijgt Denise schijnbaar moeiteloos allerlei feiten boven tafel van Mike (vader), Brecht (vriendin), Fred (vriendje) en Albert (butler). Mensen met allemaal een dubbele agenda. Maar ook daar prikt Denise zo doorheen, te makkelijk. Ze chanteert een voormalige collega-politieagent, gaat ongeoorloofd huizen binnen en vliegt naar Amerika zonder haar gage ontvangen te hebben.

Het schrijversduo heeft een snelle verhaallijn aangehouden, die lekker vlot leest. Toch wordt het verhaal pas op de laatste bladzijden van het boek spannend. Omdat geen van de personages goed is uitgewerkt, leef je niet mee met de hoofdpersonen. Denise is ook duidelijk door mannelijke auteurs ‘bedacht’. Ze werkt samen met Jonas van Rijn, waarvoor misdaadverslaggever Peter R. de Vries duidelijk model heeft gestaan. In hun eerdere boek bedienden Josten en Smits zich hier ook al van en ‘leenden’ Bram Moskowicz als personage van een advocatenkantoor.
Het plot vond ik teleurstellend en vergezocht. En hoewel de thriller 255 pagina’s telt, zijn er voor elk nieuw hoofdstuk lege pagina’s. Daardoor is het een relatief kort verhaal.