Bij het zien van de cover heb je niet direct door waar het verhaal over kan gaan. Het kan gaan over iemand die op reis is/gaat, over iemand die van alles bewaart in een koffer, maar je kan die koffer ook als iets figuurlijks zien, als dat het gaat over een persoon die een koffer met zich meedraagt. Of dat in dit geval ook zo is mogen jullie zelf gaan ontdekken.
Het duurt even voor je de titel begrijpt, dat je door hebt waar die op slaat. Eenmaal door, ben je alleen maar geschokt.
De auteur heeft zich heel erg goed ingeleefd in een autistische persoon, je kan zien dat hij er ervaring mee heeft, weet wat ze doen en hoe je ermee om moet gaan. Bij een bepaald stukje heb je het gevoel dat hij dat zelf ook ooit geeft uitgehaald, omdat het een heel oude grap is die heel veel mensen in hun kinderjaren wel eens hebben uitgehaald. Dat is het stukje met de lijm op school. Meer zeg ik niet, dat mogen jullie zelf gaan lezen.
Het boek is in dagboekvorm geschreven met de precieze dagen en tijden, gezien vanuit de ogen van de hoofdpersoon, waardoor je het gevoel hebt dat de persoon echt bestaat. Een hele tijd snap je de hoofdpersoon niet, snap je niet waarom ze alleen maar een bepaalde babypop wil, maar als je haar eenmaal door hebt, dan kan je alleen nog maar begrip voor haar hebben waarom ze naar Gloria wil en krijg je pas echt met haar te doen. Hoop je dat het allemaal goed komt.
Het verhaal is humoristisch zoals in de beschrijving van hoe een non is gekleed, aangrijpend, ontroerend, soms erger je je aan bepaalde personen en aan anderen erger je je maar heb je tegelijkertijd ook weer begrip, verbazingwekkend zoals hoe Ginny zich af en toe opstelt/gedraagt, maar dat wordt later duidelijk als je weet wat ze heeft meegemaakt. Het verhaal heeft veel verrassende wendingen die je niet verwacht. Het plot komt als een verrassing, maar je bent stiekem ook blij dat het zo loopt.
De schrijfstijl is heel erg vlot, waardoor het boek vlot wegleest. Het is een boek dat je nog lang bezig blijft houden.
Kortom, na het lezen van dit boek, heb je meer berip voor autistische personen, begrijp je beter hoe je er het beste mee om kan gaan.