Een goed boek hoeft niet dik te zijn. ‘Drie Slechte Schaatsers’ van Tim Krabbé telt slechts 46 pagina’s, maar Krabbé heeft daaraan voldoende voor een meesterwerk.

Tim Krabbé schrijft al sinds 1967 aan een indrukwekkend oeuvre. Zijn grote doorbraak kwam in 1984 met ‘Het Gouden Ei’, de roman die als ‘Spoorloos’ werd verfilmd. Dankzij de Amerikaanse remake van deze film (‘The Vanishing’) kwam Krabbé ook internationaal volop in de belangstelling te staan. Zijn boeken zijn inmiddels in achttien talen vertaald.

‘Het Gouden Ei’ is lang niet het enige hoogtepunt in het werk van Krabbé. Zijn debuut, ‘De werkelijke moord op Kitty Duisenberg’, is een sterke thriller, die helaas nooit werd herdrukt. Latere romans als ‘Vertraging’ en ‘De Grot’ zijn schitterend en worden alleen overtroffen door het magistrale ‘Kathy’s dochter’ uit 2002. En door de novelle ‘Drie Slechte Schaatsers’ uit 2004.

De drie slechte schaatsers uit de titel zijn de vijftiger Pieter, zijn ex-vrouw Elleke, bijna veertig, en hun negenjarige zoontje Wouter. Het drietal kan duidelijk niet zonder elkaar en Pieter weet ook niet goed meer waarom Elleke en hij gescheiden zijn. De novelle speelt zich grotendeels af op het ijs. We volgen Pieter op zijn schaatstochtjes, soms samen met Wouter en in het laatste deel samen met Wouter én Elleke.

Net als zijn zoon fantaseert Pieter graag over onmogelijke gebeurtenissen. Die zijn eigenlijk nooit echt onmogelijk, alleen maar niet waarschijnlijk. De kans erop is nooit nul. Maar of dat ook geldt voor een hereniging met Elleke? ‘Drie Slechte Schaatsers’ is ontroerend, humoristisch, vertederend en wat al niet meer. En geschreven in een superieure stijl, zeer toegankelijk en licht van toon.