Cover
De cover valt alvast erg op. Een witte achtergrond met een kunstachtig object, waar ik tot nu toe nog niet echt volledig ben achter gekomen wat het precies moet voorstellen. Een ‘kunstig’ hart? Zou kunnen, maar ik vind het knap!
Verhaal
Het is een dun boekje met 160 bladzijden, bijna de helft minder als wat ik gewend ben om te lezen, en ook een ander genre, dus vond ik het uitstekend voor tussendoor.
Tom, een jonge student, verlaat zijn ouderlijk huis om te gaan studeren aan de universiteit van Boston. De bedrukte sfeer van thuis laat hij met plezier achter om zichzelf en zijn leven te gaan ontdekken in de grootstad.
In de universiteit ontmoet hij een medestudente, die hem van de ene dag op de andere halsoverkop betovert. Doorheen het boek doet hij enorm veel moeite om in haar leven te komen, in de hoop dat hij een toekomst zou kunnen opbouwen met haar. Hij sluit vriendschap met enkele unieke mensen waar hij een mooie band mee opbouwt.
Hij krijgt soms onverklaarbare woedeaanvallen waardoor hij zich volledig verliest buiten de realiteit. In eerste instantie vond ik de woedeaanvallen niet passen bij het personage en vroeg ik me af wat de plaats van die woedeaanvallen was in het verhaal.
Doorheen het verhaal werd ik toch licht op het verkeerde been gezet wat betreft Tom zijn liefdesgevoelens. Het verhaal had een heel andere kant kunnen op gaan dan je zou verwachten. Op dat vlak bleef ik wat op mijn honger zitten. Het kwam een beetje te sprookjesachtig over.
Personages
De personages zijn beknopt. Het zijn er maar enkele, waardoor je niet te hard moet nadenken, wat in dit verhaal ook maar goed is. Elk personage krijgt wel zijn eerlijkste deel in het verhaal en zouden zomaar uit het echte leven genomen kunnen worden.
Beoordeling
Ik had geen echt wauw gevoel doorheen het boek. Maar omdat het zo weinig pagina’s waren besloot ik door te zetten. Die beslissing werd op het einde beloond met de laatste hoofdstukken. Ik houd enorm van een goede, indrukwekkende plot twist en ik had er niet op gerekend dat die zo lang op zich zou laten wachten. De auteur heeft het slim gespeeld, inspelen op je nieuwsgierigheid om je echt helemaal op het laatste te overrompelen.
Al bij al is het geen slecht boek maar het is een boek dat ik geen tweede keer zal lezen. Een luchtige hap tussendoor, daar blijft het voor mij bij.