Vanwege een opgelopen trauma op school, durft de 14-jarige Audrey niet meer haar huis uit en loopt ze de hele dag met een zonnebril op. Ze durft niet met vreemden te praten of oogcontact te maken. Van haar psycholoog moet ze een film maken. Ze moet haar ouders, broertjes en vrienden interviewen om zo het contact te vergemakkelijken.
De moeder van Audrey is door alles wat er met haar gebeurd is overbezorgd en ook nog eens bang dat haar broer Frank game-verslaafd is. Er volgen hilarische taferelen van een hysterische moeder die de computer van Frank uit het raam dreigt te gooien. Audrey filmt regelmatig gesprekken tussen haar vader en moeder, die dat niet door hebben. Of ze legt haar vader op de film vast als hij op zijn kantoor “aan het werken” is, maar eigenlijk op internet naar een te dure droomauto aan het zoeken is. Het wordt nog interessanter als een vriend van Frank regelmatig over de vloer komt. Hij probeert Audrey uit haar schulp te trekken en er ontstaat een boeiende vriendschap.

Sophie Kinsella is bekend van de “Shopaholic” reeks. Niet te filmen! is haar eerste Young-Adult boek en het is een zeer geslaagd debuut. Het thema is best zwaar en actueel (gepest worden op school), maar Kinsella weet het op een humoristische, maar mooie manier te verwoorden. Zo legt ze heel goed uit, wat Audrey bedoelt met haar krokodillenbrein: “Wanneer je verstijft van angst, komt dat door je krokodillenbrein, dat de macht overneemt. Het heet het krokodillenbrein omdat we het allemaal al hadden toen we nog krokodillen waren, blijkbaar. En het is heel moeilijk te sturen. Het vertelt je lichaam wat het moet doen, het wacht niet op bewijs of denkt niet na, het is puur instinct.”

We lezen in het boek hoe Audrey probeert haar verstand van haar krokodillenbrein te laten winnen en wat voor een hard gevecht dit voor haar is. De stukjes die Audrey filmt, zijn opgeschreven als een filmscript en het is alsof je de film voor je ziet. Dit levert hele leuke hoofdstukken op.
Kinsella heeft van haar hoofdpersonen leuke, moderne en echte mensen weten te maken: Frank is de stoere, maar lieve broer; Linus de leuke en behulpzame vriend; de ouders zijn overbezorgd en met vlagen onredelijk streng, maar met de juiste bedoelingen. Ik heb regelmatig hardop zitten lachen om de moeder, die bijvoorbeeld als een “schildwacht op speed” Frank zit op te wachten om hem eens flink de les te lezen.
Alleen het kleine broertje vond ik geen toegevoegde waarde hebben.
Niet te filmen! is een heerlijk boek en helemaal van deze tijd. Niet alleen voor Young-Adults, maar ook voor volwassenen.