In Oprecht neemt Colleen Hoover je heel beeldend mee in de wereld van de kunst. Eerst maak je kennis met Auburn, een jonge vrouw die niet zo goed weet wat ze moet met haar leven. Ze heeft geen diploma en is pas in een nieuwe stad komen wonen. Door een speling van het lot komt ze terecht bij een galerie waar hulp gevraagd wordt. Bij gebrek aan iets beters en geldnood stapt Auburn naar binnen. Zo leert ze Owen kennen, een schilder die met beide benen op de grond staat. Nadat ze een avond samen gewerkt hebben blijkt het goed te klikken.

"Hij heeft zo'n onschuldige, charmante uitstraling. Door de lachrimpeltjes die bij zijn ooghoeken verschijnen lijkt zijn glimlach veel oprechter dan die van andere mensen."

Maar zowel Auburn als Owen durft niet zo goed iets serieus te beginnen. Na een confrontatie moet Auburn wel vertellen waarom ze dat niet durft maar Owen is niet eerlijk tegen haar. Een lange tijd later, waarin Auburn een nieuwe vriend heeft leren kennen, zien ze elkaar weer. Zelfs na deze periode worden ze tot elkaar aangetrokken. Maar ook nu maken de omstandigheden het ze lastig. Pas als ze zich volledig openstellen en grote stappen durven zetten zal een relatie tussen beiden kunnen lukken. Maar durft Owen dat wel?

"Elke dag van mijn leven voelt alsof ik mijn best doe om omhoog te komen in een lift die naar beneden gaat. En hoe snel of hard ik ook ren om proberen bovenaan te komen, toch blijf ik op dezelfde plek, sprintend, maar zonder ergens te komen. Maar als ik bij haar ben, heb ik niet het gevoel dat ik in die lift zit. Het voelt alsof ik op een bewegend voetpad loop en moeiteloos word verplaatst. Alsof ik me eindelijk kan ontspannen en ademhalen, zonder constant die druk te voelen om te rennen wat ik kan om niet verpletterd te worden."

Colleen Hoover heeft al heel wat New Adults op haar naam staan (lang niet allemaal vertaald) maar zet met Oprecht zeker haar voet aan wal in Nederland. Na het lezen van deze prachtige en soms ietwat ongelukkige romance tussen twee intrigerende maar ook herkenbare hoofdpersonages is het lastig om weer terug in de realiteit te komen. Colleen Hoover sleept je mee en laat je niet meer los.

"Mijn moeder beweert dat je sommige mensen leert kennen nadat je ze hebt ontmoet, en andere ontmoet die je al kent."