ONZE SLAAPKAMER: VIERKANT, GELIGE VERF
Mijn muur:
          een anagram dat ik erop had gekalkt,
          in potlood voor het geval ik het van ma zou
moeten weghalen:
EMOTIE = MOEITE
Will heeft moeite met de plotseling dood van zijn broer Shawn en wil wraak. Met het pistool van zijn broer in zijn broekband en de drie belangrijkste regels in zijn achterhoofd stapt hij in de lift. Niet snitchen. Niet huilen. Wraak nemen. Maar op elke verdieping stapt er iemand bij hem in de lift. Ieder van hen vertelt een deel van een groter verhaal. ‘Ga je echt doen wat je van plan bent?’ is de vraag die ze aan hem stellen. Will heeft 67 seconden en 7 verdiepingen de tijd om erachter te komen of zijn doel wel het juiste is.
Jason Reynolds heeft voor zijn boek 67 seconden gebruikt gemaakt van zijn eigen ervaring. Toen hij 19 was werd een van zijn beste vrienden vermoord. Hij was van plan wraak te nemen op de dader, maar heeft dat uiteindelijk niet gedaan. Daarnaast was hij geraakt door de jongeren die hij bezocht in diverse jeugdgevangenissen. Hij besefte dat hij, als de omstandigheden anders waren geweest, daar ook had kunnen belanden. Door onder andere deze mensen besloot hij om zijn boek te schrijven. Daarbij weet Reynolds als geen ander hoe het is om saaie boeken te lezen. Zijn motto is daarom om geen saaie boeken te schrijven, maar boeken waarin jongeren, en met name jongens, zich kunnen herkennen.
Reynolds’ missie is zeker gelukt. 67 seconden is, als een van de weinige Young Adult-boeken, in vrije versvorm geschreven. Hierdoor leest het boek vlot en is het binnen no-time uit. De auteur schrijft zo direct dat de woorden naar binnen hakken. Met weinig woorden drukt Reynolds’ een rauwe en krachtige emotie uit. Het rauwe gevoel dat overblijft na de dood van een familielid sijpelt tussen de bladzijden door.
Naast zijn indrukwekkende woordgebruik heeft Jason Reynolds zijn verhaal op een bijzondere manier vormgegeven. De 67 seconden die het boek beslaat voelen door Wills worsteling erg lang aan. Alsof hij én jij een eeuw in de lift staan. Daarnaast drukken de drie regels en het bijbehorende geweld erg zwaar op Will. Ze horen bij hem en zijn samenleving. De personen die bij hem in de lift komen staan houden Will een spiegel voor. Ze laten hem zien wat er gebeurt als hij niets onderneemt. Maar wat gebeurt er als hij wraak neemt? Wil hij die persoon worden? En is hij nog wel zo onschuldig als hij vroeger was?
67 seconden is een verhaal waarbij je je adem inhoudt. Na de laatste pagina vind je het jammer dat het boek alweer uit is. Verbluft door de laatste twee woorden lees je het boek opnieuw en opnieuw. Jason Reynolds grijpt je met zijn woorden vast en laat je niet meer los.