Regelmatig gaat David met zijn vader naar een Natuur Historisch museum in Brussel. Na verloop van tijd laat Davids vader hem achter bij een oppas, Sarah, terwijl hij diverse mensen lijkt te ontmoeten. Soms mag David mee en hij kijkt zijn ogen uit bij deze kleurrijke figuren.

Zijn moeder denkt ondertussen dat ze in Amsterdam zitten. Samen hebben zijn ouders een herenkledingzaak in een kleine gemeenschap, waar ze goede zaken doen.

Het hele boek leest vanuit het perspectief van David en zijn onschuldige, soms bokkige, waarnemingen van de werkelijkheid. Wanneer het niet gaat zoals hij wil, vlucht in hij gedachten naar de dinosauriërs van het museum. In werkelijkheid kan hij op de dagen dat zijn vader en hij naar Brussel gaan, uren door het museum dwalen.

Wat zijn vader in werkelijkheid doet in Brussel, kan de lezer alleen maar gokken. Verschillende gebeurtenissen geven wel een idee. Ondertussen lijkt David dan wel te leren lezen, maar zijn interpretatie van wat er om hem heen gebeurt, ontwikkelt niet verder. Zijn ouders blijven van afstand beschreven, waarbij zijn vader de held is en zijn moeder een constante zekerheid.

Uiteindelijk komt David tot de ultieme vlucht.

Het boek leest makkelijk, maar ik kom niet echt in het verhaal. Voortdurend zoek ik die clou, die maar niet lijkt te komen.