01 okt 2012
De fraaie cover van De verjaardagen zou een feestelijk en rooskleurig verhaal vermoeden maar dat is het niet.



In De verjaardagen beschrijft Hanneke Hendrix het leven van Boris en Lies. Ze zijn buurkinderen van elkaar en worden geboren zonder de aanwezigheid van hun natuurlijke vader. Ze voelen zich buitenstaanders in hun dorp, Lies door haar huidaandoening en Boris omdat hij nu eenmaal ‘anders’ is.

Ze krijgen omgang met elkaar als Boris zich explosief heeft gedragen nadat zijn moeder op zijn vijftiende verjaardag zegt: “Je vader is je vader niet” vanaf dat moment zijn Lies en Boris twee beschadigde kinderen die broze gevoelens voor elkaar koesteren, allebei “halven”zegt Lies.

Ondanks de prille verliefdheid van het jonge kwetsbare stel is Boris niet langer in staat het sluimerend geweld in zijn hoofd tot stilstand te brengen, hij voelt zich verraden, eerst door zijn moeder, later door zijn vrienden. Hij kan zich niet langer beheersen en de verschrikkelijke gevolgen zijn desastreus voor zijn ouders, zichzelf en zijn lief, Lies.



Wat begint als een begrijpelijk verhaal over twee vrouwen in een rustig klein dorp ontaard in een amper te bevatten climax als aan het einde van De verjaardagen duidelijk wordt hoe schrijfster Hanneke Hendrix alles bedoeld heeft, bizar.

De verjaardagen wordt dan een roman die niet alleen verrast maar ook onthutst. Het is heel knap van Hanneke Hendrix om met haar beschrijvingen over de voortgang in een herkenbare dorpsgemeenschap wat zo vredelievend is en alleen word gehinderd door enige roddel of afgunst, tegelijkertijd een bom in de persoon van Boris te plaatsen waarover heel het land in rep en roer zal zijn. Grote thema’s als verraad, wraak, liefde, geweld worden niet gemeden en vinden door de vlotte, jeugdige en soms aandoenlijke schrijfwijze van Hanneke Hendrix een plek in De verjaardagen.



Zij bereikt ermee ook YoungAdult die zich moeiteloos kunnen verplaatsen in de leefwereld van de jonge mensen.

De verjaardagen van Hanneke Hendrix is een opvallend goed debuut.