Pieter Elting wordt uit zijn eigen huis ontvoerd. Hij is een succesvol zakenman en woont in een mooi huis maar wordt nu opgesloten in een kleine slaapkamer. De ontvoerders, een man en vrouw, vertellen niet waarom ze hem ontvoerd hebben maar maken wel duidelijk dat hij zich aan hun regels moet houden. Wat dan de regels zijn vertellen ze alleen niet.
Hij krijgt 3 maal daags een maaltijd, een luier om en wordt regelmatig vernederd door zijn ontvoerders. Pieter brengt zijn dagen door met het nadenken over de reden van zijn ontvoering en hij probeert fit te blijven om zijn ontvoerders te slim af te kunnen zijn.

Het verhaal begint best wel spannend, Pieter wordt ontvoerd en de reden is niet duidelijk dus dit wil je graag weten. Daarna valt de spanning al snel weg, Pieter zit op de kamer en maakt vreselijke vernederingen mee maar het duurt veel te lang voordat er duidelijk wordt waarom hij daar opgesloten zit. Er gebeurd maar weinig en je leest voornamelijk wat er in Pieter omgaat. Het wordt daardoor erg langdradig en saai.
Pas bij hoofdstuk 27 wordt duidelijk wat de reden van de ontvoering is en is voor mij wat ongeloofwaardig. Vanaf hier lezen we in een logboek van 1 van de ontvoerders de reden waarom Pieter is opgesloten en hoe ze hem behandelen. Hier wordt het verhaal ook weer wat interessanter en leest het verhaal weer wat sneller weg. De schrijfster wil een actueel maatschappelijk probleem bespreken in haar boek maar de manier waarop is niet helemaal geslaagd. Te weinig spanning voor een thriller.