Voor mijn verjaardag kreeg ik een behoorlijk stapel boeken, en één daarvan was The Girl with all the Gifts. Dit boek wilde ik al super lang lezen, dus ik ben er zo snel mogelijk in begonnen. En, ik zal het meteen maar verklappen, ik heb er ontzettend van genoten!

The Girl with all the Gifts heeft met vlag en wimpel een plekje op mijn favorietenlijst weten te bemachtigen. Dit boek was alles wat ik ervan verwachtte en tegelijkertijd nog veel meer. De synopsis had meteen mijn aandacht en datzelfde geldt voor het boek. Van pagina 1 tot en met pagina 460 was ik geboeid. Het liefst had ik het hele boek in één nacht uitgelezen, maar helaas ben ik nog druk bezig met afstuderen en moest ik mezelf af en toe dwingen het boek weg te leggen..

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik even aan de schrijfstijl moest wennen. Carey maakt gebruik van de derde persoon enkelvoud in tegenstelling tot veel andere auteurs die voor de ik-vorm kiezen. In het begin vond ik het verhaal hierdoor ietwat afstandelijk overkomen, maar na de eerste twee à drie hoofdstukken was ik er helemaal aan gewend..

Het verhaal kent eigenlijk vijf hoofdpersonages, waarvan Melanie, mijn absolute favoriet is. Maar ook Gallagher, Justineau en Parks zijn fantastisch. Van begin af aan had ik al een hekel aan Dr. Cardwell, maar ik denk dat dat ook duidelijk de bedoeling is van Carey; iemand moet de slechterik zijn, toch?!

Het verhaal van The Girl with all the Gifts is ontzettend origineel en onvoorspelbaar. Iedere keer als ik dacht te weten hoe het verder zou gaan kwam de auteur weer met een onverwachte plotwending. En het einde – dat zag ik helemaal niet aankomen! Ik zou bijna nóg een extra ster willen geven voor een einde als dit ^^

Het toffe aan dit boek is echter niet alleen het verhaal; ook de wereld eromheen zit verrassend goed in elkaar. De world building is niet alleen heel visueel, maar wordt ook goed verklaard. Waar ik me in sommige boeken blijf afvragen hoe de dystopische of post-apocalyptische wereld precies is ontstaan, was het me in dit boek helemaal duidelijk. Mijn conclusie: lees dit boek!

Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.