In de flaptekst heb je kunnen lezen dat Jack Faye gaat verlaten. Aan het begin van het boek is dit nog lang niet het geval, wel wordt de spanning opgebouwd over op welke manier hun relatie zal stranden. De manier kan voorspelbaar genoemd worden, maar voor Faye was dat dus echt niet zo. Daarna moet ze weer helemaal opnieuw beginnen en krijgt hulp van haar beste vriendin Chris. Ze mag in het logeerbed van Chris twee weken uithuilen en daarna moet Faye toch echt weer actie ondernemen. En dat lukt.

Het boek is verdeeld over drie delen. Het eerste deel beslaat de eerste helft van het boek, het eindigt met het moment dat Faye huilend bij Chris op de stoep zit. In deel 2 bedenkt Faye haar wraakplan en zet dat op en in het derde deel van het verhaal lees je of dat gelukt is en wat het precies is.

De stijl van Camilla Läckberg was hetzelfde, er zijn verhaallijnen in het verleden en het heden. Ook het woordgebruik is fijn, niet te moeilijk, maar ook niet makkelijk. Toch is het anders dan de Fjällbacka-serie, in dit boek zitten vrij veel seksscènes en dat was ik niet van Läckberg gewend. De scènes zijn wel op de Läckberg manier beschreven, niet te veel woorden, precies genoeg.

Het boek heeft een feministisch tintje, ik heb zo’n voorgevoel dat mannen het minder leuk vinden om te lezen. Mannen worden namelijk best wel afgekraakt en over een kam geschoren in dit boek. Vrouwen ook trouwens, maar de nadruk ligt op het afkraken van mannen. Wraak nemen is het onderwerp van dit boek en dan vooral wraak nemen op mannen.

Ik heb genoten van dit verhaal en ben zeer benieuwd naar het vervolgdeel. Maandag 6 mei mag ik aanwezig zijn bij de meet & greet met Camilla Läckberg in Amsterdam. Ik hoop dat ze dan al iets los kan laten over het tweede deel.