Korte inhoud

Arden leeft al jarenlang met een trauma. Toen zij slechts acht jaar was ontsnapte haar jongere tweelingzusjes even aan haar aandacht en verdwenen. In een glimp zag zij een goudkleurige auto wegrijden, maar sindsdien ontbreekt ieder spoor van de tweeling.

Wanneer haar vader twintig jaar later overlijdt, erft zij het familiehuis waar alles heeft plaatsgevonden. Ze keert terug naar haar geboortedorp. Ze besluit op onderzoek uit te gaan en begint bij de man die verdacht werd van de ontvoering van haar zusjes. Arden zet alles op alles, maar al snel blijkt dat niet iedereen zit te wachten op de waarheid.

Auteur

Laura McHugh woont en werkt in Missouri, en debuteerde met het zeer goed ontvangen Het gewicht van bloed, winnaar van de International Thriller Writers Award 2015.

Mijn mening

Ik mocht dit boek lezen voor de Hebban Leesclub, waarvoor nogmaals dank.

Persoonlijk ben ik altijd fan van thrillers die gaan over een gebeurtenis in het verleden maar waarbij de hoofdpersoon in de huidige tijd op zoek gaat naar antwoorden. Zo was ik ook enorm gecharmeerd van het boek De Pier.  Mijn verwachtingen van dit boek lagen dan ook behoorlijk hoog.

In dit boek volgen we Arden, een beschadigde jonge vrouw, die nog altijd kamp met haar traumatische herinneringen aan het moment dat haar jongere tweelingzusjes verdwenen. Een knagend schuldgevoel bekruipt haar nog dagelijks en ook haar studie verloopt niet vlekkeloos. Na het overlijden van haar vader keert zij terug naar haar familiehuis. Hoewel er veel veranderd is in haar geboortedorp, komen oude herinneringen en gevoelens weer boven. Ze gaat op onderzoek uit in de hoop eindelijk te ontdekken wat er is gebeurd met haar zusjes. Maar niet iedereen lijkt dit doel te hebben.

Buiten de zoektocht naar de verdwenen tweelingzusjes, lijkt Arden ook opzoek naar haar eigen waarheid. De herinnering die zij heeft, is dat wel de juiste? Is het echt zo gegaan?

De auteur weet je met een zeer gedetailleerde beschrijving van herinneringen en de omgeving vast te grijpen. Ze beschrijving is zo levensecht dat het lijkt alsof je het met je eigen ogen ziet.

Helaas vond ik de personages vrij oppervlakkig en deden deze weinig voor mij. Ik mistte de connectie ermee en stoorde mij soms zelfs aan hun doen en laten.

Wanneer je een steengoede spanningsboog verwacht in dit boek, kun je wel eens in de knel raken. Van een opstapeling van spannende gebeurtenissen die een sensationeel plot aanduiden is in dit boek geen sprake. Het verhaal weet je te grijpen in het begin maar laat je dan weer langzaam wegglijden. Het feit dat het een mysterie is wat er nou is gebeurd met de zusjes heeft mijn aandacht kunnen vasthouden. Maar het verhaal neigt eerder naar een wat spannende roman, dan naar een thriller.

Aan het einde van het boek wordt het ineens spannend. In slechts enkele hoofdstukken wordt een spannende gebeurtenis weggeschreven die naar mijn mening meer uitgewerkt kan mogen worden.

De clou van het verhaal is er een die ik niet had zien aankomen. De auteur heeft op dat vlak niets prijsgegeven in de rest van het boek, wat ik zeker knap vindt. Ze had mij compleet op het verkeerde been gezet.

Onvindbaar is een verhaal die naar mijn mening meer neigt naar een roman en meer diepgang zou mogen hebben. Desalniettemin heeft de auteur mij wel kunnen boeien en verrast met het einde.

Een laatste detail wat jammer is, is dat de leeftijd op de achterflap van Arden, afwijkt van die in het boek.