In het 7e en laatste deel is een belangrijk besluit genomen. Fredrik en het gezin willen Gotland verlaten en gaan terug naar Stockholm.
In het weekend wordt de directeur communicatie van Finkalk op bizarre wijze vermoord. Is er een activistisch motief vanwege de plannen van dit bedrijf? Ondanks verhuisplannen en familieomstandigheden moet Fredrik, net tijdelijk afdelingshoofd, hier met zijn team alle aandacht aan besteden. Tegelijk komt zijn collega Sara komt in een hachelijke en compromitterende situatie terecht die haar parten blijft spelen.
Zo op het oog krijgt het team bruikbare getuigenissen en een verdachte -als zij hem kunnen vinden- komt in beeld.
Als daarna een politica vermoord wordt zijn diverse linkjes, zowel privé als zakelijk, snel gevonden. Een 3e dode maakt het er echter niet makkelijker op, want de verdachte kan dit niet gedaan hebben. Staat deze moord los van alles? Spelen er andere belangen een rol? Het dodental loopt verder op.
Fredrik heeft haast, niet alleen om de zaak op te lossen, maar ook om aan een nieuwe toekomst te beginnen.

Viel mij op dat er in dit boek nogal taal- en afbrekingsfouten staan die storend zijn.

Håkan Őstlundh, die de serie thrillers rond inspecteur Fredrik Broman op het Zweedse eiland Gotland situeerde, schreef deze tussen 2004 en 2014. Hij behoort in Nederland niet tot de bekendste schrijvers in het genre Scandinavische thrillers, maar deze reeks, die het predicaat literaire thriller verdient, is de moeite waard. Een prettige en goede aanvulling op alle anderen,.
Verhalen die, naast goede, geloofwaardige opbouw van het plot, gebeurtenissen, karakters en samenhang in het verhaal, simpel ouderwets speurwerk laten zien, niet gelardeerd met spectaculaire acties of te snel doordenderende gebeurtenissen. Ze stralen een rustige, landelijke, wat lome sfeer uit en hebben een prettige verteltrant. Beschrijvingen zijn vol fijne nuances met zijsprongen en details over landschap, alledaagse observaties, het leven in Zweden en natuurlijk het leven en zielenroerselen van zijn creatie, Fredrik Broman en zijn gezin. Alles zonder onrealistische overdrijving. Concreet en bondig op een manier die prettig leesbaar is.
Ogenschijnlijk lijkt er weinig te gebeuren in de verhalen, maar Őstlundh weet uitstekend sfeer te creëren, slaagt er in om je fantasie te prikkelen en je te laten visualiseren wat hij beschrijft. Hij bewandelt leuke zijpaden, laat gedachten van personages tot zijn recht komen, construeert goede plots en haakt her en der aan aan actuele onderwerpen. Soms volgen we personages tot in hun ziel, alsof het een roman betreft ingekapseld in een thriller. De verhalen kennen een rustige opbouw zonder saai, eentonig of langdradig te worden. Het verveelt nergens, alles behoudt compleetheid, spanning en blijft boeien. Voor de liefhebber van dit genre: de reeks telt 7 delen, een ruime 2.500 pagina’s te gaan.