Nicolas had als kind nooit een echte vriend of een langdurige relatie. Hij hoorde nooit ergens écht bij. Totdat hij de liefde van zijn leven leert kennen, dan gaat ineens alles voorspoedig en lijkt het leven hem toe te lachen. Alles wat hij aanraakt verandert in goud, het kan niet op. Maar aan de euforie komt plotseling een eind wanneer de belasting aan de deur staat, zijn wereld stort in en ineens is hij weer alleen en alles kwijt. Nagenoeg verzuipend in zelfmedelijden gaat hij naar de sportschool. En daar ziet hij ze, drie mannen en een beeldschone vrouw, tijdens het kickboksen. Hun vriendschap straalt er gewoon vanaf, het verbond dat ze hebben zet hen op een voetstuk voor Nicolas. Hij droomt er al zijn hele leven van om bij een dergelijk groepje te horen, vrienden te worden, échte vrienden te hebben. Maar de groep lijkt onbereikbaar, hoe moet hij contact maken? Puur op goed geluk zet hij een gedurfde stap, hij heeft tenslotte niets te verliezen, dat stadium heeft hij al gehad…..toch? Driss, Yasmina, Bo en de stille Redouan besluiten deze stil-ogende lefgozer een kans te geven. De vijf zijn een aparte combinatie en baren opzien. Ineens openen zich nieuwe en onbekende deuren voor de jonge en onzekere Nicolas. Hij komt met de vier in een wereld die hij niet kende, hij doet ineens dingen die hij nooit voor mogelijk had gehouden. Nicolas begeeft zich ineens in de wereld van de georganiseerde misdaad en hij voelt zich er nog in thuis ook. Het geeft allemaal een geweldige kick en hij ontmoet mensen die anders zeker nooit op zijn pad zouden komen. En dat laatste gaat ervoor zorgen dat de vriendschap voor altijd verandert, niets wordt ooit nog hetzelfde, niemand zal ook nog dezelfde persoon zijn. Ineens staan ze op een begrafenis, hoe heeft alles zover kunnen komen?

Met ‘Kick’ heeft Deflo een uitermate vlot en scherp geschreven verhaal geschreven. De belevingswereld van deze groep jonge mensen is allesbehalve standaard te noemen, ze maken keuzes die onomkeerbaar zijn en sluiten deals met mensen die niet te vertrouwen zijn. Nicolas is in de basis een onzekere jonge twintiger die teert op een grote faalangst en onzekerheid. Met de kennismaking met de intrigerende vier jonge Marokkaanse vrienden lijkt hij zijn ideaal te hebben gevonden. Het voelt als thuiskomen. En precies dat vertekent zijn objectiviteit, hij ziet alles niet bepaald helder en laat zich beïnvloeden door de werk– en denkwijze van de vier. Nicolas doet alles om erbij te horen, hij wil zo graag bevestiging. Dat ze de verkeerde tegen het lijf lopen en daarna op blaren moeten zitten heeft hij in eerste instantie niet in de gaten. Maar dan ziet hij toch dingen die niet kloppen, zijn intuïtie laat hem gelukkig niet in de steek wanneer hij rare zaken waarneemt en zich buitengesloten voelt. Zijn dit nou zijn vrienden of niet? De vier zijn zo anders als hij is, maar Nicolas heeft voor hen geen geheimen. Andersom voelt het toch niet goed. Wanneer Driss dan uit de school klapt tegen Nicolas over de anderen, is het onderbuikgevoel van Nicolas bevestigd. Maar wat nu? En daarmee heeft Deflo het dilemma van dit boek in een notendop te pakken. Wie kun je vertrouwen, tot hoever en wanneer is dat vertrouwen niet meer gerechtvaardigd? Nicolas’ twijfel slaat toe en verschillen worden ineens weer voelbaar. De multiculturele gedachte staat ineens tussen hen in, van een familieband is niets meer over.

Het boek heb je zo uit, het leest echt ontzettend vlot. Het verhaal is zowel aangrijpend als ongelooflijk maar toch heeft het een heel hoog gehalte aan geloofwaardigheid. Dit komt door de hele setting waar Deflo zich duidelijk in heeft verdiept. De omstandigheden waarin de groep zich begeeft en wat ze doen is ronduit bizar. Het is wel duidelijk dat zij hier een kick van krijgen. En terwijl je leest krijg je dat soms ook. Ze komen weg met situaties waar je zo nu en dan angstaanjagende beelden bij krijgt. Met lef en ongehoord zelfvertrouwen begeven ze zich steeds meer op glad ijs, overmoed heeft de overhand, dat is duidelijk. De druk waaronder ze staan wordt voelbaar groter, de vriendschappen staan onder water. Hoeveel kan een mens handelen en wat is het breekpunt in een vriendschap? Een dode, zou dat een breekpunt kunnen zijn? Het is dan een kwestie van pompen….of verzuipen.

De schrijfstijl van Deflo is heel toegankelijk en in bepaalde situaties heel rauw maar nooit op een ongemakkelijke wijze. Zijn Vlaams is voor hem waarschijnlijk vanzelfsprekend maar als Nederlandse lezer is het echt genieten. Dit is zoals het hoort te zijn, een Vlaams auteur schrijft in zijn moerstaal, top! De personages zijn van een andere cultuur en het moet gezegd dat dat met heel veel respect en klasse is neergepend. Nergens een woord van veroordeling te ontdekken en Deflo vertelt alleen maar een verhaal van de straat, het is zoals het is. Puur en ongenuanceerd. Kijk alleen al naar de kern van het verhaal en zijn hoofdpersonages en je hebt een Deflo in de juiste flow te pakken, in dit geval met ‘Kick’.
Vier sterren!