Donna L eon's boeken over Venetië zijn altijd meer dan gewone politieverhalen over commissaris Brunetti. Ze zijn evenzeer een scherpe kritiek op allerlei mistoestanden in deze stad. Een stad waar corruptie en achterpoortjes vaak essentieel blijken om gewoon te krijgen waarop je in feite recht hebt.

Dit verhaal begint met het bezoek van de stadsambtenaar Franco Rossi aan Brunetti's appartement, waaruit moet blijken dat...dit appartement eigenlijk niet bestaat. Uiteindelijk blijkt er veel meer aan de hand.

Zoals steeds beschrijft Donna Leon dit op een vlotte en boeiende manier, waarbij geleidelijk de achterliggende interesses duidelijk worden.
In dit boek gaat het over de corruptie in de immobiliënsector. Maar ook over de daarmee verbonden woekerrentes van bepaalde geldschieters, die van de problemen van de gewone burgers profiteren.
In een nevenplot speelt een drugsschandaal waarbij de zoon van Vice-Questore Patta verwikkeld is en waardoor Brunetti beperkt wordt in zijn onderzoek.

Zoals steeds is de karakteruitwerking bij Donna Leon zeer goed. Mooi daarbij is ook de manier waarop zijn vrouw en kinderen in het verhaal worden betrokken.

De boeken van Donna Leon doen me altijd herinneren aan de onnavolgbare Maigret-reeks van Georges Simenon. Politieverhalen, waarin vooral de sfeerschepping en mensen van vlees en bloed primeren