De 34-jarige Franck Thilliez is in Nederland een nog onbekende schrijver. Deze in Noord-Frankrijk woonachtige auteur heeft een poging gedaan om met Het gruwelhuis een thrillerbom op Nederland te werpen. Zijn poging lijkt redelijk geslaagd te zijn.
Het verhaal speelt zich af in een Frans mijnwerkersdorpje. Het dorp heeft te lijden onder de werkloosheid ten gevolge van veelvuldige sluiting van fabrieken.Twee vrienden, Vigo en Sylvain, hebben fabrieksmuren bespoten met graffity. Na hun artistieke daad vluchten ze in de auto, zonder licht en met te hoge snelheid, in de inktzwarte duisternis. Ze veroorzaken een dodelijk ongeluk en dit is tevens de opmaat naar een verhaal dat naarmate het vordert, steeds engere vormen aanneemt. Met welke speciale opdracht was het verkeersslachtoffer bezig of ging het hier om nog een ander slachtoffer? De 2 miljoen euro die het slachtoffer bij zich draagt, verandert na dit ongeluk snel van eigenaar. Voor brigadier Lucie Henebelle is dit het startpunt om af te dalen naar de duistere wereld van zwarte duivelse gedachten.
Het onderwerp bevat voldoende elementen om een boek van 286 paginas van de eerste tot de laatste pagina spannend te laten zijn. Dat is Franck Thilliez niet helemaal gelukt. Het duurt ongeveer 100 paginas om de meest belangrijke personages goed neer te zetten en hun posities te bepalen. In het begin is allemaal een beetje langzaam en zweverig. Maar dan komt er een breek en komt de vaart er goed in. Dan beginnen de horrorachtige passages die je soms doen huiveren. Toch maken ze niet of nauwelijks dat je op het puntje van je stoel gaat zitten. En dat is tevens de kern van de kritiek op Het gruwelhuis.
Franck Thilliez heeft in dit niet zo dikke boek teveel papier nodig om het verhaal goed op gang te laten komen. Dat is jammer omdat er genoeg aan de hand is. Hij heeft echter (nog) niet de vaardigheid om de hem ter beschikking staande ingrediënten volledig uit te buiten. Dit hadden Deaver, Slaugther en Gerritsen wellicht anders aangepakt. Maar die hebben dan ook een langere staat van dienst. Dus wie weet wat we in de toekomst nog van Thilliez kunnen verwachten. Overigens is de schrijver niet zuinig met zijn personages. Er sneuvelen er behoorlijk veel. Het gruwelhuis mag dan niet volmaakt zijn, het is wel een boek waarmee de schrijver mijn belangstelling heeft gewekt naar een mogelijke opvolger. Dat is ook al heel wat.