“Zo stroom ik van je over” vertelt het verhaal van Eva, zij is geadopteerd en gaat na jaren twijfel eindelijk op zoek naar afkomst. Om haar eigen identiteit te krijgen kan Eva niets anders dan erkenning & herkenning eisen van haar biologische ouders, deze urgentie maakt het boek heftig en indringend en tonen mij als lezer de enorme impact van adoptie. Daarnaast valt de haast poëtische manier van schrijven van Eke Mannink mij op, wat kan zij dit mooi, prachtig! Desondanks had ik nergens een moment dat het echt recht naar binnen kwam, misschien maar beter ook… gezien het heftig verhaal…