Nora en Maurice Webster zijn een gelukkig getrouwd echtpaar met 4 kinderen in het kleine Ierse stadje Enniscorthy van de zestiger jaren van de vorige eeuw. De 2 oudste kinderen, dochters Aine en Fiona, zijn het huis al uit en de twee jongste kinderen, Conal en Conor, wonen nog thuis. Nora zorgt voor het gezin en staat bekend als 'vrouw van' Maurice, de geliefde leraar aan de plaatselijke school. Wanneer Maurice ziek wordt en sterft, stort de wereld van Nora in. Langzaam krabbelt ze weer overeind en eigenlijk merkt de lezer dat ze innerlijk helemaal opbloeit. Diepe rouw maakt plaats voor het besef dat ze aan niemand verantwoording hoeft af te leggen voor haar daden en ze kruipt uit haar zelfverkozen schulp. Ze verkoopt uit geldgebrek het geliefde maar vervallen vakantiehuis en gaat weer aan het werk. Ze neemt beslissingen voor haar gezin die ze eerst aan haar man overliet en voelt zich er wonderlijk wel bij.

Tóibín beschrijft het alledaagse leven van Nora op zo'n manier dat je geboeid blijft lezen. De zinsopbouw is prachtig, met nergens een woord teveel om Nora's gedachten aan je toe te vertrouwen en je mee te laten leven met haar ups en downs. Voelt de lezer aan de ene kant een afstand tussen Nora en de rest van de wereld, anderzijds wordt ook haar diepe liefde voor haar man en kinderen duidelijk. Ondanks haar verlies weigert ze bij de pakken neer te zitten en pakt ze haar leven weer op, zowel voor zichzelf als voor haar kinderen. En ze ontdekt nieuwe dingen, zoals muziek.
Zoals in elk leven, zijn er ook losse eindjes die blijven hangen zonder dat dat afbreuk doet aan het verhaal. Bijvoorbeeld de reden waarom Conal is gaan stotteren. Is er iets gebeurd in de tijd dat Conor en hij bij tante Josie logeerden in de laatste weken dat zijn vader nog leefde en zijn moeder geen tijd voor hem had? En zo ja, wat? Voelde hij zich eenzaam? Nora – en dus ook de lezer – komt het niet te weten en wat mooier is: het doet er niet echt toe. Ook voor Nora niet; ze let goed op haar zoon en ziet dat hij ondanks alles gelukkig is.
De lezer stapt halverwege in het verhaal; leeft een tijdje mee met Nora en haar familie en stapt op een gegeven moment weer uit, op zoek naar een ander verhaal. Krachtige, prachtige Nora; laat haar maar haar gang gaan. Ze houdt de teugels van haar leven stevig in eigen handen.

Colm Tóibín (1955) is een Ierse auteur, woonachtig in Enniscorthy. Hij heeft verschillende prijzen gewonnen met zijn boeken. Voor Nora ontving hij dit jaar de Hawthorden Prize.