Het boek verhaalt over een klein meisje, Bird heet ze en ze is een dromer. Ze fantaseert er lustig op los. Daardoor vond ik het verhaal in het begin wat rommelig. Ik wist niet waar het naartoe ging.
Later ging het beter en kwam ik in het verhaal, wat eigenlijk een triest verhaal is.
Bird als 7 jarige heeft heel wat te stellen met haar ouders. Die niet vies zijn om hun kinderen te mishandelen, zowel met woorden als met de handen.
Daardoor heeft Bird geen hoge dunk van zichzelf en denkt ze, dat zij iets verkeerd doet en dat daarom haar vader en moeder zo vaak boos op haar zijn.
Ze heeft nog een iets oudere zus en een veel oudere broer, die niet meer thuis woont.
Nadat haar vader zelfmoord pleegde is het thuis voor de zusjes niet beter geworden, maar veel slechter.
Ze moeten uit huis en gaan in een caravan wonen op het terrein van een motel.
De eigenaar helpt hun moeder aan een baantje bij het motel.
Moeder kan het slechte leven, weinig geld, slecht onderkomen, niet aan en drinkt veel teveel.
De meisjes proberen, zo goed en kwaad als het gaat, met hun leven met hun moeder om te gaan. Maar t valt niet mee omdat ook moeder haar handjes niet thuis kan houden.
Bird maakt zoveel mogelijk lange wandelingen en komt mevrouw Zora tegen, waar ze een luisterend oor heeft.
Tot op een dag.................................

Dit boek heeft me geraakt.....hoe is het voor een kind om met een dronken moeder om te gaan. Nooit zeker te zijn van de liefde , die je zo nodig hebt.
Nooit het gevoel te hebben dat er om je gegeven wordt, nee erger....... het gevoel hebben dat je een waardeloos kind bent waar nooit iets goeds van terecht zal komen.