Abby Williams, milieu-advocaat bij het Center for Environmental Advocacy Work, keert terug naar haar geboortedorp Barrens om onderzoek te doen naar Optimal, een chemisch bedrijf dat de grootste werkgever van Barrens is. Een landeigenaar heeft geklaagd dat het water in Barrens vervuild is en zijn gewassen daardoor afgestorven zijn. Kinderen zijn ziek geworden en sommige hebben huiduitslag gekregen. Kaycee Mitchell, een oud-klasgenootje van Abby is spoorloos verdwenen nadat ze ziekteverschijnselen kreeg. De huidige eigenaar van Optimal ging destijds met Kaycee. Hij zegt niet te weten waar Kaycee gebleven is. Abby gaat naar haar op zoek in een dorp waar het bol staat van de roddels.

Door flashbacks te gebruiken zijn er twee verhaallijnen: het verhaal van de jonge Abby op de middelbare school en de Abby van nu, die te veel alcohol drinkt. Het is een boeiend verhaal over pesten op de middelbare school, waarvan Abby nu nog last heeft. Daarmee brengt de schrijfster emotie in het verhaal. Abby komt als hoofdpersoon goed uit de verf. Voor de andere personen in het verhaal is dat minder het geval.
Het verhaal begint met milieuproblematiek. Daarop wordt veel nadruk gelegd. Er zijn allerlei gezondheidsproblemen: gewassen gaan dood, kinderen hebben huiduitslag en Kaycee valt flauw. Driekwart van het boek gaat hierover. De plot staat hier vrijwel los van. Alle gezondheidsproblemen zijn ineens uit beeld verdwenen. Op zich is de plot goed gevonden, maar de aanzet ertoe zou in de eerste driekwart van het boek geïntegreerd kunnen zijn. In dat geval was er meer balans geweest tussen de plot en het eraan voorafgaande. Niettemin is het een plezierig boek om te lezen. Het wachten is op haar volgende boek, waaraan Ritter inmiddels begonnen is.