Izzy O’Neil woont bij haar oma in huis. Haar ouders zijn 13 jaar geleden overleden in een auto ongeluk. Samen weten ze het maar net te rooien. Haar oma werkt in een diner en kan niet met pensioen omdat ze dat financieel gezien niet zouden trekken.

Izzy doet wat ze wil en schaamt zich nergens voor. Ze is gewoon… Gewoon. Tot ze op een avond een niet met één jongen seks heeft, maar met twee. Eén daarvan blijkt de zoon van een controversiële extreem conservatieve senator te zijn. Alles wordt ineens gewoon

**** SORRY VOOR HET TAALGEBRUIK MAAR SOMS IS ER GEWOON GEEN ANDER WOORD DAT DE LADING DEKT****

kut.

Haar beste vriend blijkt ineens verliefd te zijn op haar, wat een aardverschuiving teweeg brengt in de vriendschapsdriehoek die ze heeft met Ajita en Danny en tot overmaat van ramp komt haar seksuele uitspatting ineens op internet te staan waar iedereen het kan zien. Een ware slutshaming* begint.
*Slutshaming is het bestempelen van een meisje of vrouw als slet of hoer omwille van haar seksueel gedrag.

Izzy is een ontzettend grappig meisje. Hoewel tragedie haar al vroeg in haar leven heeft gevonden heeft ze humor als schild weten in te zetten en is ze enorm grappig geworden. Haar beste vriendin is bijna net zo grappig. Samen zijn ze een hilarisch duo die elkaar constant, voor de grap, met de grond gelijk maken. Op zo’n manier dat je weet dat alleen beste vriendinnen of aartsvijanden bij elkaar kunnen doen. Danny hoort er ook bij maar is iets minder van de humor en iets meer van de ‘chill’.

Door het boek heen zie je hoe Izzy wordt getroffen door de slutshaming, hoe ze zich groot probeert te houden en hoe ze zich opstelt ten opzichte van haar omgeving.

Je ziet de gevolgen van Social Media en hoe de wereld tegen meisjes aankijkt die gewoon doen waar ze zin in hebben. Hoe onmogelijk oneerlijk het is voor vrouwen, want mannen krijgen hier nauwelijk mee te maken. Het hele verhaal is gewoon tenenkrommend oneerlijk. Ik werd tijdens het lezen ook echt kwaad op de school van Izzy, de leerlingen daar, de media, de pers, de jongens… Echt girls, kunnen jullie niet voor elkaar opkomen? A la girls unite?

Het hele verhaal is geschreven als een soort van gekopieerde dagboek blogposts. Het idee is dat Izzy achteraf dit boek geschreven heeft door die posts te kopiëren en ze te voorzien van commentaar. Juist dat commentaar is hilarisch, hoewel ze soms ook misschien een beetje TE hard probeert om grappig te zijn.

In ieder geval, behalve het hele verhaal over de slutshaming en wat dat teweeg brengt bij Izzy zie je ook hier zwaar het is om uit een arme achtergrond te breken. De opties zijn beperkt voor iemand met geen cent te makken en dat is oké. Ook jaagt Izzy wel haar dromen na tijdens het hele voorval en laat ze zien hoe krachtig persoon je kan zijn in de meest ***TAALGEBRUIK ALERT*** kutte situaties.

Ik heb me in ieder geval rot gelachen om Izzy en haar verhaal, hoe schrijnend het ook was. Izzy wist er een komische draai aan te geven waardoor het verhaal nooit echt te zwaar werd en het verhaal om de slutshaming was ook gewoon erg goed. Ik heb meerdere malen gedacht: “Hoe kom je erbij?!” met een mega grote grijns op mijn gezicht. Zelfs mijn vriend moest meegenieten want met enige regelmaat komt er dan zo’n uitspraak die je gewoon hardop aan iemand anders moet voorlezen omdat het zo idioot grappig is.

Het is een comedy en een eye-opener in één, een fantastische read die je liever niet weglegt aangezien er zomaar weer een hilarische vergelijking met een dier in kan zitten maar ook een tenenkrommende aftekening van hoe krom onze samenleving is. Absoluut een aanrader!

Originele post: https://brightbluebooks.wordpress.com/2018/04/10/recensie-allesbehalve-oke/