Een familieroman in tijd verlopend van 1910 tot 1967. Maar alleen een beetje anders dan anders….

De hoofdpersoon, Ursula Todd, wordt geboren in een koude winter in 1910. Alleen helaas, ze overlijdt omdat de navelstreng om haar nekje zit. Of toch niet? Is de dokter net op tijd om haar te redden? Zo gaat dat een aantal keren. Ze verdrinkt, of toch niet? Komt om bij een bombardement of niet? Je leest diverse varianten van haar leven en wat de ‘echte’ is, dat weet je feitelijk niet. Het is een typisch ‘wat als’ verhaal. Hoe had het kunnen zijn? Hoe zal haar leven verlopen als ze op jonge leeftijd zwanger wordt, hoe als ze moderne talen gaat studeren, hoe als ze tijdens een grand tour door Europa verliefd wordt op een Duitser? En hoe als ze tijdens diezelfde grand tour haar best doet om bevriend te raken met Eva Braun en zo hoopt de geschiedenis te veranderen…

De roman speelt zich af op het lieflijke Engelse platteland, het Londen tijdens de Blitzkrieg, dè berg in Berchtesgaden, Berlijn in april ’45. Atkinson geeft van alle locaties een indringend beeld maar de horror in de schuilkelders van Londen maakt toch de meeste indruk. Ursula is dan blokhoofd en gaat na bombardementen de straat op om te inventariseren hoe de situatie is. Klimt in kelders, redt mensen en kan ze heel vaak ook niet meer redden.

Ursula is en blijft altijd een buitenbeentje. Ze wordt een bijzonder kind gevonden, een verontrustend meisje. Ze heeft last van déjà vu’s, voorvoelt gebeurtenissen en probeert die soms te voorkomen. Haar moeder neemt haar mee naar een dokter (psychiater?).
"‘Vanuit een meer wetenschappelijk standpunt bekeken’, zei hij, ‘vertoont het deel van je hersenen dat verantwoordelijk is voor het geheugen misschien een klein gebrek, een neurologisch probleem waardoor je denkt dat je ervaringen worden herhaald. Alsof er iets is vastgelopen’. Ze ging niet echt telkens dood om opnieuw te worden geboren, zei hij, dat dàcht ze alleen maar. Ursula begreep niet wat het verschil was. "

Delen van Ursula’s leven worden steeds opnieuw verteld met kleine verschillen, deze herhalingen leiden soms tot traagheid en daardoor tot enig ongeduld of verveling bij de lezer. Op andere momenten is het juist boeiend dat je eerder over dezelfde situatie gelezen hebt. Daardoor weet je dan dat als dingen net even anders waren gelopen, als de keuzes net anders waren geweest, buurmeisje Nancy niet vermoord zou zijn, Ursula zich in een ongelukkig huwelijk had gestort met iemand die nu slechts een toevallige voorbijganger is. (Derek) Om maar enkele voorbeelden te noemen.
Tragisch is dat desondanks geen van haar optionele levens geleid heeft tot een waarlijk gelukkig leven…