De appeltaart van hoop,

Ik vond het een beetje filosofisch klinken. Hierdoor was ik bang dat het zo een afgezaagd romantisch boek zou zijn. Ik had het mis!!!

Alles waar jongeren mee kunnen zitten, wordt behandeld in dit boek: Problemen thuis, ruzies, liefde, schuldgevoelens, vriendschappen, het maken van keuzes, het niet mogen maken van keuzes en De Verdeling. En natuurlijk het belangrijkste: Wat doe je als je het leven niet meer ziet zitten? Dit alles weet Fitzgerald te vertellen zonder ook maar een beetje belerend te zijn en dat is een van de mooiste dingen van het boek.

Ik was erg onder de indruk van hoe het boek is geschreven en had het boek dan ook in een avond uitgelezen. Soms was de verandering van perspectief wel verwarrend, omdat het niet duidelijk was aangegeven. Om je de verwarring te besparen, het perspectief wordt om en om tussen twee personen gewisseld.

De appeltaart van hoop geeft je het gevoel dat je niet alleen bent. Iedereen heeft problemen, als je het van de zonnige kant bekijkt komt alles weer goed. Daarnaast laat het boek je ook weten dat je net te vroeg conclusies moet trekken, niet alles is wat het lijkt.

Omdat ik het zo een goed boek vond, heb ik het vijf sterren gegeven. Het boek leest lekker weg en is goed geschreven. Het verhaal is leuk uitgewerkt zonder een enorm drama te maken en dat heb ik erg gewaardeerd.

Voor de mensen die van dit thema houden adviseer ik:
Paper towns van John Green
Het grote misschien van John Green