De verkoper is een boek met een reputatie. Het verscheen in 1998, kreeg toen 5 sterren van Vrij Nederland en duikt sindsdien regelmatig op in gesprekken van misdaadromanliefhebbers als zijnde een toppertje. In voorjaar 2011 bracht Anthos het uit als mid-price waardoor het gelukkig weer voor een breed publiek beschikbaar is.

De verkoper in kwestie is Billy (Liam) Sweeney. Het boek begint met “Lieveling, als ik…” en is opgevat als een brief die Sweeney aan zijn dochter Maeve schrijft. Maeve ligt na een overval in coma in het ziekenhuis. De overval werd gepleegd door vier daders. Als tijdens het proces één van die vier ontsnapt, rijpt in Sweeney’s brein het plan om het recht in eigen hand te nemen. Hij komt de ontsnapte, Donal Quinn, op het spoor, en begint een wrang kat-en-muisspel. Sweeney vertelt zijn dochter niet alleen wat hij onderneemt om Quinn een lesje te leren, hij vertelt ook over zijn jeugd, zijn relatie met Maeves moeder Grace en hoe daar een eind aan kwam, zijn alcoholisme en zijn kwaliteiten als verkoper. De vertelstijl varieert met de fase waarin Billy’s plan zich bevindt. Langzaam en beschouwend terwijl het vorm aanneemt, jachtiger bij de uitvoer ervan, bedachtzaam naar het einde toe.

Het verhaal over de wraak op Quinn maakt De verkoper spannend, het liefdesverhaal tussen Billy en Grace maakt het ongelooflijk intens, terwijl de eerlijkheid van Billy voor de (tragi-)komische noot zorgt. Door al deze schakeringen is De verkoper een boek waar je best langzaam van geniet. Kers op de taart zijn de paar mooie wendingen die O’Connor houdt tot het laatst.

Dit is een boek voor jong en oud, thriller- of literatuurliefhebber.
Een echte aanrader. (deze recensie verscheen eerder bij ezzulia.nl)