Ik bedoel rauw, omdat het wederom in Owan zijn bekende rauwe schrijfstijl geschreven is en ook rouw, omdat hij op deze manier het verdriet van een dierbare vriend hier mee probeert te verwerken/ plaats te geven.

Wederom word je mee genomen in zijn eigen gecreëerde fantasie wereld, waar we in zijn vorige serie, al kennis mee hebben mogen maken, de fantasie van Drake is onbeteugeld en ook in dit verhaal krijg je te maken met fabelachtige dieren en harde personages, deze schrijfstijl is geheel zijn eigen stijl, hij heeft deze schrijfstijl zelf gecreëerd en eigenlijk kan niemand zich hier aan meten, ik vind het wederom goed geschreven, omdat ik eigenlijk niet zo'n liefhebber van verhalen ben, en het dus daarom te kort vind, geef ik 4 sterren, omdat het voor mij dan niet af voelt, maar dat is mijn gevoel, ik weet dat er nog een vervolg is, dus het is ook nog niet echt af.