Het meedoen aan de Challenge van Hebban heeft tot gevolg, dat de keuze van de boeken die ik lees toch wat is veranderd. Nooit eerder las ik een grafische roman, maar omdat dat genre werd opgevoerd in de mogelijk te lezen categorieën, nam ik dit mee uit de bibliotheek.
Het is het verhaal van de zoektocht naar de waarheid van diverse logici.
Bertrand Russell is verteller voor een zaal met belangstellenden, in een zaal van een Amerikaanse universiteit. Hij vertelt over zijn leven en omdat dat gelinkt wordt aan het leven van alle grote denkers en wiskundigen van zijn tijd, komt er een bonte verzameling mensen voorbij.
Wat is waarheid? Aanvankelijk probeerde Russell het te vinden in de wiskunde, waarin hij werd teleurgesteld: te veel wordt 'aangenomen', door regels bepaald, die geen vaste grondslag hebben. Hij discussieert, zoekt, publiceert, of doet daar pogingen toe. Hij gaat zich bezighouden met filosofie: daar zou de waarheid te vinden zijn. Het verhaal van zijn opvoeding, door zijn grootmoeder vooral, is verhelderend om te begrijpen waarom hij zo geobsedeerd blijft zoeken.
De zoektocht is een grote frustatie: bijna alle logici zijn maniakaal bezig en velen van hen eindigen in een inrichting voor geesteszieken.

Ik had niet verwacht een beeld roman met een dergelijk onderwerp te vinden en heb ervan genoten. De tekeningen vond ik geweldig, de ironie in de teksten groot. Het commentaar van de tekenaars, die ook zichzelf graag en veelvuldig afbeelden, met hun eigen discussies en twijfels, voegden een dimensie toe aan het boek.

Achter in het boek staan de biografische en bibliografische gegevens van alle genoemde en de diverse onderwerpen die in het boek voorkomen uitgebreid beschreven.

Een waardevolle ervaring.