maar niet meer dan dat,Dit is het tweede boek van Amy Gutman, een Amerikaanse schrijfster die van origine bij een advocatenkantoor werkte. Het eerst boek speelde zich dan ook grotendeels binnen deze setting af, maar in dit nieuwe boek heeft de advocatuur slechts een bijrol. Hoofdpersoon in dit boek is Callie Thayer, een vrouw met een duister verleden. Ze heeft een nieuw leven opgebouwd en haar verhouding tot de geexecuteerde seriemoordenaar Steven Gage lijkt iets uit een ver verleden. Totdat zij plotseling een brief krijgt die verwijst naar dit verleden en ze is niet de enige. Ook de advocate van Steven Gage en de journaliste die een biografie over hem schreef krijgen zo'n brief. Wanneer de journaliste vervolgens wordt vermoord begint er een kat en muis spel met de moordenaar. En langzamerhand moet Callie haar verleden weer oprakelen.

Het boek begint goed. De opzet van drie vrouwen centraal laten staan met een gedeeld verleden is spannend en mysterieus. Er wordt in het begin van alle vrouwen een mooi beeld geschetst. Op een gegeven moment verplaatst de focus van het boek zich vooral naar Callie. Maar die blijkt als persoon af en toe raar in elkaar te zitten. Nu een zogenaamd zeer stabiele moeder, maar vroeger alcoholist, automutilist, neuroot en zwaar depressief. Jaja, denk je dan. Het boek gaat daardoor zwabberen. Callie lijkt een ondefineerbaar en ongeloofwaardig personage te zijn. Bovendien stapelen de plotwendingen zich op en zijn ze lang niet altijd even logisch. Op het einde doet de schrijfster dit even dunnetjes over door in twee paginas het plot tig keer te veranderen. Dat maakt het boek niet sterker. Toch blijft het een spannend verhaal omdat je beetje bij beetje het verleden en heden ontrafeld ziet worden. Al is het ook niet bijster goed geschreven. Wat mij betreft een vrij recht toe recht aan Amerikaanse thriller. Spannend en vermakelijk, maar niet meer dan dat.