Glazen vogels is het eerste deel van de Nancy-trilogie van Elsie Johansson, een familieverhaal dat zich afspeelt in de jaren '30 uit de vorige eeuw. De vertelster is Nancy en dit eerste deel gaat over haar jaren van klein meisje tot tiener. Haar ouders hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. De tijdsgeest komt duidelijk naar voor: kinderen krijgen maar onderwijs tot hun veertiende (ook bij mijn grootvader was dat nog zo); vrouwen worden nog gediscrimineerd, maar de arme boeren en arbeiders die hun gezinnen moeten onderhouden met zware arbeid, hebben het in feite net zo moeilijk; de dominee, de dokter en de onderwijzer zijn de eerbiedwaardige mannen van het dorp; over seks wordt niet gesproken. Je leeft mee met de drama's, de schande en de schaamte die het gezin meemaakt, en hoe Nancy de wereld om zich heen begint te leren begrijpen. In het begin worden sommige toestanden nogal uitgebreid beschreven, terwijl naar het einde toe enkele snel op elkaar volgende belangrijke keerpunten dan weer worden afgehaspeld. De cliffhanger doet wel uitkijken naar het tweede boek van de trilogie dat zal handelen over het wedervaren van de familie in de Zweedse omstandigheden onder de Tweede Wereldoorlog, terwijl de zonen net dienst hebben genomen en al in het karakter van de vader het arbeidersverzet tot uiting komt. Mooi geschreven, maar toch vooral voor vrouwen ook.