Novella's zijn in mijn ogen boeken die erop of eronder zitten. Sommige zijn veel te kort en hebben verder geen meerwaarde of andere zijn juist wel het heen die een verhaal compleet maakt met slechts enkele pagina's. Gekortwiekt daarin tegen was een verhaal die er tussen heen schommelden.

Gekortwiekt is een verhaal dat 86 pagina's bevatten. In Schaduw van de Tijd had ik al eens aangehaald dat sommige verhalen selectief geschreven kan zijn. Gekortwiekt is daar onder ander een voorbeeld van, maar wonder boven wonder was het helemaal niet storend.

Het boek van Debora Elisabeth sprak me direct aan vanwege de stralende cover. Het meisje op de voorgrond had een mysterieuze uitdrukking en door de afgebroken engelenvleugels op haar rug, wist ik meteen waarover het ging. Geen bevestiging, slecht enkele bedenkingen…

Mijn nieuwsgierigheid liep op en toen ik het epub van Debora gekregen had om te recenseren. Ik gooide het meteen op mijn Kobo en diezelfde dag begon ik gelijk met het lezen van Gekortwiekt. De woorden die ze gebruikten, leken wel magisch. Ze bleven een geruime tijd na zweven in mijn geheugen terwijl ik de korte hoofdstukken verslond. Het verhaal greep me volledig. De emoties die elke jongeren in het boek doorstond, maakte ik zelf intens mee. Gekortwiekt kon zelf op een moment voor doorgaan als een Tienerdrama/fantasie show!

Door de wisselende perspectieve dat Debora gebruik van maakte, leerde je iedereen op zijn manier kennen. De korte hoofdstukken waren zo prettig om te lezen dat ik het boek in een ruk uit had.
Liefde, vriendschappen, geheimen en veel emoties stonden allemaal centraal in dit verhaal. Wat het een 4,5 sterren opleverde.

Heb je geen zin om lange verhalen te lezen, maar een luchtige novelle die toch zijn capaciteiten heeft? Dan raadt ik je Gekortwiekt zeker en vast aan.