Bij een boek in een oorspronkelijke taal die je niet of matig machtig bent valt of staat het leesgenot met de vertaling. In het geval van Dode Zielen is deze zeer goed.
De grappen van Gogol, het neerzetten van zijn banale hoofdpersonen en figuranten, de spot met het Russisch zijn toont een fijnzinnigheid en een kennis van de Russische geest die ongeëvenaard is. Vooral in deel 1 komt Gogol helemaal uit de verf. In deel 2 is hij minder scherp en door het ontbreken van delen is het verhaal daar ook onsamenhangend.
De alternatieve teksten bij passages of hoofdstukken laten mooi de ontwikkeling zien die hij heeft moeten doorgaan om zijn boek door de censuur te krijgen.

Dode Zielen was een genot om te lezen.