Ik las “Nadja en Najib” van Fiona Hack.
Op de voorkant zie je een meisje in harnas, wat natuurlijk vreemd is want meisjes droegen geen harnassen. Een vrouw staat dan ook met haar handen half voor de ogen geschokt toe te kijken. Op de voorgrond is ook een piraat te zien. Wat heeft hij hiermee te maken?
Het eerste hoofdstuk staat een beetje los van de rest van het boek en is meer een inleiding. Het vertelt over wat er lang geleden in het koninkrijk is gebeurd. Persoonlijk had ik dat hoofdstuk in de rest van het boek verweven.
Vanaf hoofdstuk twee begint het verhaal echt en volg je de koninklijke tweeling Nadja en Najib. Prinses Nadja houdt niet van roze, borduren en pianospelen. Veel liever oefent ze met zwaardvechten en gaat ze paardrijden. Prins Najib moet van zijn ouders een stoere man worden en leren zwaardvechten en paardrijden, maar hij is juist bang voor bloed, scherpe voorwerpen en paarden. En dan moet Nadja ook nog trouwen met de prins van het buurland, wat zij helemaal niet wil. Gelukkig hebben de twee kinderen een plan. Alles lijkt goed te gaan, maar de piraten zorgen voor een hoop onverwachte momenten waardoor uiteindelijk bijna niemand meer te vertrouwen is. Of het goed afloopt, moet je zelf maar lezen.
Het enige minpuntje vond ik de soms ontbrekende interpunctie. Vooral het vraagteken ontbrak geregeld.
Het is een boek voor alle jongens die niet van stoere dingen houden en voor alle meisjes die daar juist wel van houden. Maar eigenlijk is het een boek voor alle kinderen en alle ouders. Want het maakt niet uit of je een jongen of een meisje bent, je moet kunnen doen wat je leuk vindt, ongeacht je sekse.