Naarmate het boek vordert wordt het verhaal mooier en boeiender.
Het nachtleven van Maria (danseres en prostitué) is geen gedwongen leven, maar een keuze van haar zelf. Dat maakt het verhaal mooi.
Coelho slaagt erin om het onderwerp seks uit de taboe sfeer te halen en het daarmee ook heel mooi te maken. Zijn benadering is niet oppervlakkig en ordinair, maar diepgaand, en daarmee puur.
Naast de rode draad van het verhaal komt hij ook telkens met een stukje psychologie en beschouwing van het leven.
Ik vind zijn manier van beschrijven mooi. Goed gebruik van de taal.
Naast de rode draad lopen er ook kleine verhaallijntjes door het boek die gaan over de bibliothecaresse, de schilder, en de masochist die zijn vertier zoekt bij de prostitué.

Een boek dat je met aandacht moet lezen. Wel een pageturner, maar niet vanwege platte sensatie.
Boeiend en een aanrader.

Een mooi fragment:
Maria wil de man die ze nog maar amper kent een cadeau geven.
‘In plaats van iets te kopen dat jij zou willen hebben, geef ik je iets wat van mij is, echt van mij is. Een cadeautje. Een teken van respect voor degene tegenover mij, in de hoop dat jij begrijpt hoe belangrijk het is om bij jou te zijn.’
Ze gaf hem de pen waar ze zojuist nog mee had geschreven.