Isidoor zit gevangen in een kerker. Hij vermoedt dat er nog iemand anders ook vast zit en vertelt hem zijn levensverhaal. Isidoor werd als baby te vondeling gelegd bij het Klooster van Bellalanda. Daar werd hij verzorgd door Giles de poortwachter. Giles brengt Isidoor zijn liefde voor boeken en kennis in het algemeen en de bouwkunde in het bijzonder bij. Ook leert Giles Isidoor zijn geheugen optimaal te benutten, door gebruik te maken van een Ommegang; een verzameling gebouwen in de geest van Isidoor, waar hij kennis in kan opslaan.

Tijdens zijn studie en latere leven heeft Isidoor hier veel plezier van. Isidoor raakt bijna bezeten van het idee zelf grote bouwwerken achter te laten, zodat zijn naam voor altijd door zal leven.

De Ommegang speelt zich af in de late Middeleeuwen. Het tijdsbeeld en de sfeer worden prachtig neergezet. Zowel in de personages, die veel diepte meekrijgen, als ook in de prachtige beelden van architectuur en landschappen die van Aken weet te schilderen. Je hebt als lezer echt het gevoel het verhaal ingetrokken te worden en met Isidoor mee te lopen.

Van Aken neemt de lezer aan de hand mee op een enorme reis; van Engeland naar Frankrijk en Italië. Door naar Turkije en Oezbekistan en uiteindelijk via China weer naar Duitsland. Dit alles via het levensverhaal van Isidoor. Al snel blijkt Isidoor behoorlijk egocentrisch te zijn. Hij hunkert naar macht en wil zo’n beetje alles doen om zijn idealen te kunnen realiseren. Dit maakt van hem geen sympathieke hoofdpersoon. Toch maakt dit zijn verhaal niet minder aantrekkelijk.

De Ommegang is geen thriller, maar doordat je als lezer meteen al weet dat Isidoor in een kerker zit, heeft het wel een spannend element. Wat is er gebeurd….en komt het goed? Verder heeft ‘De Ommegang’ natuurlijk een historisch perspectief en kan er ook van een queeste gesproken worden.

Van Aken weet interessante geschiedkundige feiten in het verhaal van Isidoor te weven. Zoals de ‘ontdekking’ van de griep. Ik heb tussendoor veel dingen opgezocht en dus geleerd. Geen must, maar het betekent wel dat van Aken zijn lezers ontzettend bij het verhaal van Isidoor weet te betrekken.

‘Hoe noemen wij, medici van Bologna, dan een ziekte waarvan we de oorzaak niet kennen?’ ’Sommigen noemen het La influenza’, zei ik mistroostig, ‘de invloed’. – blz 213

Ook worden verschillende Kerkelijke gebeurtenissen belicht en wordt de Kerk daarbij niet gespaard. Van de Lollardij, tot het grote Schisma. Van Pausen die niet af willen treden, tot Bisschoppen die zich overgeven aan lust en vraatzucht.

‘Hij haalt overal de duivel bij, maar dat is omdat hij en zijn collegae de waarheid willen monopoliseren.’ – blz 633

Dus, een topboek? Daarop is het antwoord wat mij betreft verrassend genoeg toch nee. Hoewel ik de eerste ca. 550 bladzijden met veel plezier gelezen heb, zakte dat plezier door de laatste 100 bladzijdes snel weg. De afloop werd ineens heel erg voorspelbaar, hele stukken van het verhaal werden overgeslagen zonder daar een goede uitleg voor te geven en reacties en handelingen van Isidoor werden ronduit ongeloofwaardig. Hierdoor voelt het einde zowel opgerekt als afgeraffeld, alsof van Aken geen idee had wat hij op het einde met het verhaal aan moest. Heel jammer.

Spanning: 2
Plot: 3
Leesplezier: 4
Schrijfstijl: 4
Originaliteit: 4
Psychologie: 3

Ik geef ‘De Ommegang’ van Jan van Aken 3 sterren.