Door het lezen van het zeer intrigerende 'De Eigenander' van Dolph Kohnstamm kwam bij mij het heldere besef dat 'de ander in mij' uberhaupt aanwezig was/is.

Een verademing ...want met dit heldere besef leken de interne gesprekken ook opeens veel meer vorm te krijgen.

Of de ene theorie (de Eigenander) zich kan vinden in de andere (Voice Dialogue) boeit me eigenlijk niet zo.

Voor mij was het eerste boek 'De Eigenander' hoe dan ook een prachtige uitnodiging om me (nog) meer te gaan verdiepen in het thema zelfreflectie/zelfkennis.

En zo kwam ik na wat spitten en inlezen op internet terecht bij 'Voice Dialogue'
Op advies van een bevriende kennis, tevens Voice Dialogue coach, las ik dit boek 'Ik ken mijn ikken'.

WoW!

Sta jij op het punt van transformatie? Voel je dat het tijd wordt voor een change? Ben je het zat om die 'pleaser' , 'luiaard' 'perfectionist' of welke 'ik' dan ook te zijn?
Heb je het gevoel dat je tegen een burn-out aanzit als er niet spoedig iets gaat veranderen? Ben je domweg niet meer happy met de manier waarop dingen soms gaan en vooral niet gaan omdat jij bent zoals je bent?
Dan komt dit boek op het juiste moment! Zeer helder geschreven. Luchtig doch reuze boeiend!
Zo nu en dan zelfs hilarisch. Een must-read wat mij betreft.

Of ik mij geheel kan vinden in de theorie ben ik nog niet helemaal uit maar de inzichten die ik heb gekregen door dit boek maken het dat ik het een dikke 4 sterren geef.

Dit boek liet mij beseffen dat je pas kunt veranderen indien je eerst eens gaat toegeven voor jezelf dat het 'zo-ben-ik-nou-eenmaal-excuus' het slechtste excuus allertijde is!

Kijk.... Het zit dus zo ;-)
We hebben bepaalde ikken van onszelf téveel ruimte gegeven. Een ieder voor zich heeft daar vast een goede verklaring voor. Want 'hé mijn ouders waren zo' of 'ja maar ik ben gepest vroeger op school'.

Genoeg excuses en redenen waarom jij bent geworden zoals je bent. Dat geloof ik!

Immers we worden geboren, kwetsbaar en puur, en daarna worden we gevormd.

Het meisje moet roze aan, krijgt een pop voor haar verjaardag en mag schattig zijn. De jongen moet blauw aan en wordt geacht stoer te zijn, vandaar die lelijke plastic auto voor zijn eerste verjaardag!

Tja.... en daar al, in het prille begin., wordt onze kapstok bedekt met hoeden en petten en vooral veel lagen om te 'overleven' en te 'verbloemen' wie we werkelijk zijn.

De lagen en petten dus. Ook wel de 'ikken' genoemd.
je bent er maar mooi klaar mee!

Want zie wat er is gebeurd; deze Ikken (bijv. schattig, stoer, perfectionist, pleaser, fanatiekeling, etc) hebben het symbolische stuur overgenomen van wie wij werkelijk zijn.
Zij zitten achter het stuur in de rijdende bus van ons bestaan.

Hierdoor zijn onze andere ikken langzaamaan verbannen naar de kofferbak (de clown, het spelende kind, de onbezorgde, etc). Deze 'ikken'' durven zich niet meer te laten zien!

Bovengenoemd is een voorbeeld want misschien zit bij jou wel de 'luiaard' en 'de clown' achter het stuur en durft de 'perfectionist' zich niet meer te laten zien. Op zich niks mis mee.... maar een beetje meer verantwoordelijkheidsgevoel zal wel op zijn plaats zijn vind je niet? Met lui en grappig zijn ga je niet heel ver komen vrees ik.

Feit blijft; daar waar de ene 'ik' een dominante rol speelt in jouw bus. Zal de tegenovergestelde 'ik' zich ver achterin de kofferbak bevinden.

Wil je veranderen? Wil je groeien? Wees dan kritisch voor jezelf en ga aan de slag! Zolang je lekker stoicijns achterin die bus blijft zitten toekijken 'omdat je nou eenmaal zo bent' zal er namelijk niets gebeuren en zul je ook niet veranderen!
Vergeet niet; jij bent de dirigent van je eigen bestaan!
Dit is het moment om het stuur weer over te nemen!
Zorg ervoor dat de dominante 'ikken' even kunnen gaan rusten en hun tegengestelde 'ikken' zich (weer) kunnen laten zien.

Je snapt geen zak van deze recensie maar voelt je wel enigszins getriggerd?
Dan ben jij klaar voor 'ik ken mijn ikken'!

Het feest der herkenning!
Ik wens je veel leesplezier en een glimlach toe!