Een schrijver woont in het buitengebied, alleen en eenzaam in een boerenhuisje. Al wat hij nog heeft zijn herinneringen aan een rijk leven. Bij zijn overpeinzingen wordt hij gestuurd door de Binnenstem, die ook als zijn geweten functioneert hier en daar. Ondanks de bedrukte sfeer is er ook plaats voor een vleugje humor en zelfspot: de arts die zijn aambeien behandelt heeft Indische Tuinen gelezen :-) Prachtig helder taalgebruik, bij sommige passages lijkt het alsof je als toehoorder naast hem zit.