Deze roman geldt terecht als een van de grote liefdesverhalen uit de Victoriaanse tijd. Hoewel de titel anders suggereert zijn alle hoofdpersonages mensen vol gevoel en ervaren het plattelandsleven niet als rustig of kalm.

De roman draait om Batsheba Everdene, die zo moedig is om conventies te negeren en zelfstandig een boerderij beheert. Ze heeft drie aanbidders wier levens onvermijdelijk met elkaar verstrengeld raken. De stoere rentmeester Gabriel Oak, die een schijnbaar hopeloze liefde voor Bathsheba koestert, is stuurs en trots; de rijke boer Boldwood, die zich door Miss Everdene het hoofd op hol laat brengen, is een labiele dromer; en de losbollige officier Frank Troy is berekenend, trouweloos en onverantwoordelijk.

Schitterend zijn de natuurbeschrijvingen, die Thomas Hardy overigens altijd in dienst laat staan van het verhaal. Het indrukwekkendst is zijn weergave van een machtig onweer, dat wegens de bliksemschichten wordt beschreven als een dodendans . Maar ook een gewone herfstdag wordt bij hem iets bijzonders: ‘De nabije takken parelden door de mist ouwemannetjesgrijs en de roestrode beukenbladeren hingen vol soortgelijke druppels, als diamanten op kastanjebruin haar’.

Ver weg van van het Stadsgewoel is een zinderende roman, die ik wil aanraden om te lezen. De verwikkelingen worden in een weergaloze taal beschreven. De vertaling is prachtig, de vertaler heeft er een meesterwerk van gemaakt. Neem alleen al de vertaling van de oorspronkelijke titel: Far from the Madding Crowd (Ver weg van het Stadsgewoel ).