Mascha Gesthuizen schreef Halverwege het einde vooral om meer licht op het onderwerp depressie te werpen. Dankzij haar hoofdpersonage Ubele is gebleken dat er veel meer komt kijken bij deze ziekte. Zo is ook schuldgevoel en onzekerheid een van de dingen waarmee men geconfronteerd kan worden. Het boek is op een anachronistische manier geschreven, dus niet per se op volgorde. De recentste stukjes worden vooral door Ubele zelf verteld, terwijl de wortel van haar bestaan, het verleden, meer op de vertellende manier is geschreven. Waarom dit zo is heeft vooral met het plot te maken, een plot dat de lezer kippenvel kan bezorgen. Een heftig verhaal, die niet alleen de emoties van een depressie laat zien, maar ook de mogelijke wortels, het ontstaan van deze ongrijpbare ziekte, wat het doet en hoe het kan sluimeren. Een boek waardoor veel loskomt en waarover nagedacht zal worden.