Ferdinand is een gepensioneerde boer, die op een grote boerderij woont. Hij leeft in eenzaamheid, op een gegeven moment neemt hij een beslissing die heel zijn leven op zijn kop of anders gezegd zijn leven ten goede zal komen. Marceline zijn buurvrouw trekt bij hem in, nadat haar woonst onbewoonbaar is. En dan start het verhaal, zijn woning wordt een woongroep. De auteur schrijft hier een vlot verhaal, voor mij eigenlijk meer een sprookje hoe je eenzaamheid zelf in de hand hebt als je je open stelt naar andere toe ,je hele leven anders kan uitdraaien. Het boek heeft een humoristische tint, niet te veel moeilijke woorden, gewoon een vlot boek die je op een druilige zondag kunt uitlezen. Het spijtige aan het boek is dat de achterflap heel het verhaal verklapt in een paar korte zinnen. Het boek heeft heel korte hoofdstukken met telkens een duidelijke titel waarover het gaat. Wil je voor feel-good gaan lees dan dit boek, ik heb het zelf uitgelezen op een namiddag zonder te veel nadenken :)