Een tamelijk kort, vlot en modern verhaal waarbij de schrijver zijn draai gevonden schijnt te hebben. De kwaliteiten van de eerste verhalen in een eigentijdser jasje.
Het circus speelt eigenlijk geen grote rol, het fungeert enkel als broodnodige achtergrond, een kapstok als het ware om het verhaal aan op te hangen.
Jammer is de haat van de Nederlander voor de Duitser, vele jaren na het einde van de oorlog en ongenuanceerd een heel volk veroordelend voor fouten die ook langs nederlandse kant gemaakt werden.
Los daarvan is de eindscène met de chargerende bus en de enthousiaste fietser meesterlijk.
De interventies van Tuentje zorgen voor een vrouwelijk maar ook humoristisch element.
Spanning, aktie, humor is en blijft een winnend trio.