De economische en maatschappelijke ontwikkelingen die het naoorlogse Nederland in een halve eeuw heeft ondergaan, lijken even onwerkelijk als de snelheid waarmee het gebeurde. Vroeger is nog niet zo lang geleden. Zelfs de meest hardnekkige melancholici onder ons kunnen na het lezen van Gouden jaren niet volhouden dat vroeger alles beter was.

Journaliste en schrijfster Annegreet van Bergen (1954) weet er alles van. En wij wíllen het graag weten want kopen massaal haar boek, dat sinds september 2014 niet meer uit de bestsellerlijsten is weg te denken en in 2015 tot de drie bestverkochte boeken van Nederland behoorde. Het werd genomineerd voor de Libris Geschiedenis Prijs en de NS Publieksprijs, en won de Hebban Publieksprijs 2015 voor het beste Nederlandstalige non-fictieboek. Eerder publiceerde Van Bergen De lessen van burn-out (2000) en Mijn moeder wilde dood (2010), boeken die zij baseerde op haar persoonlijke ervaringen.

Van Bergen schreef Gouden jaren met als leidraad het leven van haar in 1959 overleden grootmoeder, Gerritje Schukkink. Ze ging daarbij niet over één nacht ijs. Dertig jaar ervaring in de economische journalistiek was een solide basis voor het nodige onderzoekswerk. Verder putte ze uit talloze bronnen en interviews, zoals vermeld in het indrukwekkende resumé achter in het boek. Met Gouden jaren krijgt het begrip 'wat vliegt de tijd' een nieuwe dimensie. Overzichtelijk geordend en in heldere taal lezen we hoe ingrijpend ons leven in korte tijd veranderd is. Het gaat niet alleen om de komst van de televisie, vakanties voor de ‘happy few’, het sparen van filmsterrenplaatjes, de lol van de kinderjaren met fantasie als speelgoed, of dat het brood van “Ik ga bij Japie wonen” eigenlijk niet te eten was. De nadruk ligt vooral op de spectaculaire groei van onze economie, de verviervoudiging van ons inkomen, de ontwikkelingen in de gezondheidszorg en de vele toen nog ondenkbare verworvenheden.

Gouden jaren kwalificeert zich niet alleen door Van Bergens gedegen en met cijfers en feiten onderbouwd onderzoek, maar ook door haar toegankelijke schrijfstijl en de prachtige, authentieke zwart-witfoto's van het MAI (Maria Austria Instituut).

Wilt u vergeten herinneringen ophalen? Bijvoorbeeld aan het wekelijkse loonzakje, de bakkerskar, de schillenboer, de stille straten tijdens Toon Hermans’ One Man Show? Of vraagt u zich weleens af waarom wij ondanks de economische groei en onze huidige welvaartsstaat drukker zijn dan ooit? En misschien wilt u meer weten over de totstandkoming van dit tijdsdocument, dat begon met de herinnering aan een ananas uit 1961 maar meer behelst dan nostalgie alleen? Dan is dit boek een absolute 'mustread'.


(Ook geschreven voor literair genootschap "eindig laagland")