De achterflap vertelt dat het een coming-of-ageboek is van een Turkse jongen in de Bijlmer. En dat het soms een rauw boek is. Maar het boek is zoveel meer. Het schetst een beeld van de Bijlmer door de jaren heen: een wijk, een samenleving waar niet veel mensen echt tussen hebben geleefd. En wellicht onbedoeld is Isik - de naam van de schrijver is stiekem de beste immigrantengrap van het hele boek - ook chroniqueur van een generatie. Het deed me soms denken aan de film Boyhood, die ook doorspekt is met details van toen. Dit boek is een feest der herkenning voor mensen rond de veertig, omdat het ook het verhaal vertelt van de wereld van deze generatie. Wat dat betreft slaagt het boek op meerdere manieren. Ook knap is het hoge anekdotische gehalte van het boek: 102 hoofdstukken is veel voor een boek, maar niet meer dan een handvol zwakkere zitten er tussen. Het schurkt dan ook zeker tegen vijf sterren aan.