Benyamin Jacoby is een joodse jongen en woont samen met zijn moeder Sara, zijn vader Isaac, zijn zus Sabrina en zijn broer Simon in Mechelen. Zijn ouders hebben een winkel waar ze van alles hebben: van Poolse worst tot verschillende alcoholische dranken.Het is 1940 en het is het begin van de oorlog. De Duitsers proberen alles te bezetten. Zijn broer Simon zit in het verzet en probeert allemaal dingen uit om de Nazi's te dwarsbomen of te vermoorden. Hij overtuigt zijn broer om ook mee te helpen in het verzet. Op een dag zijn Simon en Benyamin met een opdracht bezig van het verzet en die mislukt. Een kogel door het hoofd van Simon. Dood. Benyamin kon nog net ontsnappen.
De familie van Benyamin was er kapot van.
Op een dag worden joden verplicht hun naam en godsdienst op te schrijven in een boek zodat de Duitsers kunnen zien wie ze moeten oppakken. En zoals je misschien al kon raden werden Benyamin en zijn familie opgepakt en werden ze naar het concentratiekamp van Auschwitz afgevoerd. Benyamin overleeft de hel maar hij is wel zijn familie verloren.
Vlak voor zijn dood( 70 jaar na de oorlog)laat Benyamin een koffertje aan zijn kleinzoon Pieter na. En hij vertelt zijn tragische levensverhaal.

Het is een super mooi en aangrijpend boek. Als je het leest kan je het je echt inbeelden hoe die verschrikkelijke oorlog eruit heeft gezien. Als ik 's avonds in het boek wat had gelezen begon me wat in te beelden hoe het zou zijn om zo te kunnen lezen. Het lettertype leest vlot en de hoofdstukken zijn goed onderverdeeld. Zo kan je gemakkelijk je boek op zij leggen bij een ander hoofdstuk als je even geen zin meer hebt om te lezen.
Toen ik het boek voor de eerste keer zag dacht ik: Oh nee, geen boek van 450 bladzijden. Maar toen ik de flaptekst las had ik echt zin om het boek te lezen.
Het verhaal verveelt ook niet.
Meer en meer begin ik het verhaal van de oorlog van 40-45 te snappen.