Irene rijdt een kind aan en vanaf dat moment is haar leven een puinhoop waar ze steeds dieper in wegzakt. Vanaf het begin zit je in het verhaal en laat je niet meer los . Ook als je het uit heb blijft het in je hoofd zitten . Tijdens het lezen leef je mee met de karakters en hun gevoelens. Gedurende het verhaal denk je dat het zo of zo in elkaar steekt maar dan krijg je als lezer een cadeau van een wending die ik totaal niet had zien aankomen.