Vorig jaar was ik aanwezig bij een lezing van Dave Goulson. Een aardige man, goede verteller en gepassioneerd wetenschapper. Wat hij vertelde over de stand van de biodiversiteit in de wereld was voor mij nieuw en ook schokkend. Er is al zoveel verdwenen! Dit nieuwe bewustzijn maakt dat ik meer wil lezen over deze ontwikkelingen. In De vlucht van de hommel weet Goulson zijn kracht als verteller ook op papier vorm te geven. De vlucht van de hommel leest als een reisboek. In acht hoofdstukken worden verschillende uithoeken van de wereld bezocht. Op zoek naar (zeldzame) hommels.
In een reisboek verwacht je over de mooiste plekken op aarde te lezen. Helaas gaat het hier vooral over verdwenen pracht van de natuur. Van Salisbury Plain in Engeland tot Patagonië. De kwetsbaarheid van de biodiversiteit speelt wereldwijd. En de biodiversiteit is helaas door toedoen van de mens op een zeer zorgwekkend punt is beland. Het ingrijpen in natuur, bedoeld of onbedoeld (als bijeffect van vaak goedbedoelde initiatieven), doet vooral veel kwaad. Goulson beschrijft gelukkig ook de veerkracht die de aarde heeft. Als we de natuur, of stukken stedelijk gebied, met rust laten voor een langere periode ontstaat er herstel en ontstaat er ruimte voor de meest bijzondere soorten planten en dieren.
Hoewel Goulson met humor en beeldend schrijft is de opbouw van de hoofdstukken wel vaak op eenzelfde manier. Hierdoor sloop er voor mij toch op driekwart van het boek een beetje verveling in. Deze verveling is te voorkomen door de verhalen niet te snel achter elkaar te lezen.
Het boek heeft er voor mij toe geleid dat ik ook in mijn eigen tuin biologische bloemen heb gezaaid en met veel meer interesse dan vroeger de insecten in de tuin bekijk. Het is een erg leerzaam boek, zonder een biologieboek te zijn. En wat Goulson ons vooral geeft is een kritische blik op ons gedrag als mensheid. Dat hij deze spiegel via hommels weet te geven is knap.