‘Helicopterheist – Jonas Bonnier



Genre: Thriller
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 9789044352047
Aantal pagina’s: 446
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: september 2018

Met dank aan Uitgeverij The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur
Jonas Bonnier werd in 1963 geboren in Stockholm. Hij is auteur, scriptschrijver en journalist. Van 2008 tot 2014 was hij CEO Directeur van het gerenommeerde Bonnier Uitgeefconcern. Hij woont met zijn vrouw en twee kinderen afwisselend in Miami en Zweden. Helicopterheist wordt momenteel verfilmd met Jake Gyllenhaal in een van de hoofdrollen en verschijnt in 2019 op Netflix.

Inhoud
Een aantal criminelen beramen een brutale roof op een gelddepot in Stockholm. We volgen zowel de daders bij hun voorbereiding als de politie die vooraf zijn getipt. Wie komen er in dit waargebeurde verhaal als winnaar uit de strijd?

Mijn mening
Helicopterheist richt zich qua uitstraling op de stoere lezers. Een zwarte omslag met een gouden samensmelting van een automatisch wapen en een helicopter.
Het verhaal wordt aan de hand van meer dan honderd genummerde hoofdstukken in chronologische volgorde verteld. Daar waar in de eerste helft van het boek de voorbereidingen op de roof centraal staan, levert dit sympathie op voor de daders. De motivatie voor deze geldroof zit namelijk niet in zelfverrijking maar in het willen oplossen van tegenslagen uit het verleden. Mijn persoonlijke hoop op een geslaagde roof en een grote buit worden extra duidelijk wanneer de politie in een vroeg stadium lucht krijgt van de plannen. Politie en justitie kunnen in dit verhaal niet op mijn steun rekenen.

Het is spannend. Het is snel. Het is bij uitstek een filmscenario. Aan de ene kant zijn er meer dan voldoende actiescènes en anderzijds is er voldoende aandacht voor het neerzetten van de karakters. De criminelen zijn niet alleen maar slecht en ontsnappen ook aan het veelvuldig neergezette beeld van domme kracht. En dat maakt het ondanks alle achtervolgingen en actie realistisch.

Een sterk punt in dit verhaal is de intelligentie van de vier daders. De voorbereidingen zijn naast spectaculair vooral goeddoordacht. Het gaat niet alleen om het bedenken van plannen. Het gaat met name om het testen van essentiële onderdelen van het plan om zeker te weten dat het werkt. Of om het bijstellen van dit plan. Tenslotte worden de mensen bij de verschillende taken bepaald. En ook dit is goed beschreven. Mensen maken als radertje deel uit van het plan en kennen nooit het gehele plan. Alleen hun eigen taak en verantwoordelijkheid.

De tweede helft gaat over de daadwerkelijke roof en het kat en muisspel tussen de politie en de daders. En dat is voor mij persoonlijk het mindere deel van deze overigens prima thriller. Het tempo gaat omhoog en de gebeurtenissen die worden beschreven aan de hand van woorden en zinnen, weten zich niet meer om te zetten in scherpomlijnde visuele beelden, in mijn hoofd. Het tempo wordt zo hoog dat ik vermoedelijk liever de film kijk. Het verhaal kan het tempo van de gebeurtenissen nauwelijks volgen. En daarmee verliest het zijn melodie en worden het losse, staccato gespeelde noten. Dat zegt weinig tot niets over de meer dan verrassende afloop en het uitstekende scenario.

Eindoordeel
Het verhaal is geïnspireerd op een waargebeurd verhaal. Hoeveel er is geromantiseerd is mij onduidelijk. Het was vooral een stoer verhaal zoals op voorhand al door de omslag werd beloofd. De verschillende partijen, daders politie en media kregen allemaal hun geloofwaardige rol in het geheel.
Omdat ik niet ga verklappen of de roof een succes is geworden, wil ik wel verklappen dat Jonas Bonnier succesvol bleek om mij van mijn vrije tijd te beroven. Een hoog tempo, veel actie en spektakel, spanning. Het zat er allemaal in. En spreekt jou dit aan? Dan wil ik dit boek aanraden. Lees dit boek echter wel zonder de achterflap te lezen. Deze bevat een grote spoiler.

Ik geef dit boek drie zorgvuldig voorbereide sterren.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren


Mijn persoonlijke songtekst
“Money, it's a crime
Share it fairly
But don't take a slice of my pie”
(Pink Floyd – Money)