Het leven gezien van beneden. Dimitri Verhulst
1965 De Rus, Mikail Sjolochov krijgt de nobelprijs voor de literatuur. Sjolochov vormt met zijn werk de canon voor het Socialistisch realisme.

Maar is het wel zijn eigen werk. Is hij niet gewoon stroman? Valt de prijs hem te eer omdat zijn werk zo goed is of omdat de relatie met het Communistische Rusland moet worden verbeterd?

De man van Liliya Dimova is toneelschrijver maar wordt gedwongen propaganda te schrijven voor de staat, iets wat hem drijft tot de drank.
De wraak waar Liliya vervolgens voor kiest, omdat ze haar man verliest aan de drank, is echt geniaal te noemen.

Dimitri Verhulst heeft dit boek een razende ritmiek meegegeven waarbij even rust geen optie is. De zinnen lijken zo logisch op elkaar te volgen dat je vermoedt dat ze haast als een natuurlijk proces op het papier moeten zijn verschenen. Elke zin trekt je mee naar de volgende. Je springt door de tijd met het grootste gemak.
Zonder problemen zoef je als in een tijdmachine van de jaren 80 via de jaren 70, 40 en 60 naar de jaren 20 van de vorige eeuw om vervolgens weer naar de jaren 90 te gaan.
Het verhaal eindigt in 2015 wanneer de wereld de vermoorde tekenaars van Charlie Hebdo herdenkt, zij die stierven voor het vrije woord.

Het leven gezien van beneden is indrukwekkend , herbergt een heerlijk sarcasme en is echt een mooie oprechte roman voor iedereen. De fan en de hater, Lees dit boek!