Het boek leest als een trein en mag wat mij betreft het predicaat "literaire thriller" meekrijgen. Het is al een tijd geleden dat ik 's morgens meteen na het afgaan van de wekker naar mijn boek greep om gauw even een stukje verder te kunnen lezen, maar De held kon me zelfs om 6.00 uur in de ochtend al in de ban houden.

Wanneer ben je een held? Als je bijna verkracht wordt en erover zwijgt? Als je als filmmaker zó'n enorm succesvolle film maakt dat die wordt verkozen tot beste buitenlandse speelfilm? Als je als dertienjarige een enorm drama meemaakt maar je staande weet te houden? Als je ziet dat je ouders weggevoerd worden en je het als vijftienjarige drie maanden in je eentje weet te overleven? Of als je denkt dat door te gaan vechten in Afghanistan je ideaal verwezenlijkt wordt?

In De Held zijn véél mensen een held en ze hebben het zélf niet eens in de gaten.

Geweldig boek.