Met Heersers van Rome  heeft Robert Fabbri het vijfde deel geschreven in de serie Vespasianus. Het is een grote en indrukwekkende sequel geworden, die een even indrukwekkend beeld schetst van het leven van de Romeinen, aan het begin van onze jaartelling. Eerder verschenen films en tv-series hebben al een fysiek beeld gegeven van Romeinse heersers als de wreedaardige Caligula, de stotterende Claudius en de meest omstreden van het gezelschap: Nero. Toen had de Romeinse wereld genoeg van alle buitensporige en vreemde heersers en verscheen Titus Flavius Vespasianus, met Caesar Vespasianus Augustus als keizerlijke naam. Zijn naam is onafscheidelijk verbonden met het in zijn opdracht gebouwde Colosseum in Rome. Tijdens zijn bewind slaagde hij er verder in om het Romeinse Rijk politiek en financieel te stabiliseren. De weg ernaartoe was lang en verre van stabiel. Robert Fabbri doet verslag...

Titus Flavius Sabinus, broer van Titus Flavius Vespasianus wordt in Britannia in een hinderlaag gelokt en door de druïden vastgehouden. Bedoeling is om Vespasianus uit te dagen een poging te doen zijn broer te bevrijden. Dan lijkt het een klein kunstje om beide broers te offeren, voor de continuering van de macht van de druïden. Het lot beslist anders en beide broers komen in vrijheid, maar niet nadat er hevig strijd is geleverd.
De terugkeer naar Rome is aanstaande en Vespasianus ontdekt dat de Romeinse hoofdstad gevaarlijker is dan alle gevechten die hij in Britannia heeft geleverd. In een doolhof van intriges, omkoping, bedreiging, grenzeloze hebzucht en jaloezie ontdekt hij een complot dat de geschiedenis een ware ommekeer zou hebben gegeven, mocht het gelukt zijn. De stotterende keizer Claudius heeft geen idee wat zijn ‘duifje’ Messalina achter zijn rug bekokstooft. Vespasianus zal uiterst voorzichtig te werk moeten gaan, wil hij zelf niet als slachtoffer eindigen.

In dit vijfde deel gaat het Romeinse leventje ‘gewoon’ zijn gangetje. De ledematen worden met vlijmscherpe zwaarden van de rompen geslagen en vliegen door de lucht, onthoofde koppen rollen door de straten en de keizerin heeft zo haar eigen prioriteiten. Robert Fabbri heeft de Romeinse geschiedenis een gezicht proberen te geven, waarin hij deels is geslaagd. Als thriller schiet het wat tekort want spanning is er nauwelijks, ondanks de vele honderden doden die er vallen. Maar toentertijd telde een mensenleven nu eenmaal veel minder hard mee.

Als historische roman is het boek beter op zijn plaats. In een volledig Romeinse ambiance wordt de ontwikkeling van een volk geschetst dat in de huidige moderne tijd nog steeds respect afdwingt en wordt gezien als de architect van een groot deel van het huidige moderne Europa. Dit alles wordt erg realistisch gebracht.
Heersers van Rome, niet spannend maar wel interessant voor liefhebbers van historie en vergane glorie!