De boeken van Dahl zijn aangename lectuur, maar een ‘literaire thriller’? Nou nee. Het is een doorsnee serie rond politierechercheurs Gunnarstranda en Frohlich, waarbij de op te lossen zaak centraal staat en niet zo zeer het privé wel en wee van de hoofdrolspelers, hoewel dat ook wel ter sprake komt.
In De Vierde Overvaller begint een en ander veelbelovend met een overval en mysterieuze vrouw met wie Frohlich iets moois krijgt, maar dan vallen de doden en blijkt alles tot aan de sluwe ontknoping niet meer zoals het lijkt, alleen zakt het verhaal in het middengedeelte enigszins in, om in de laatste twintig bladzijden weer in vaart toe te nemen
Van de drie uit deze serie die ik gelezen heb (Etalagemoord en Een Meer van Leugens) vind ik deze qua plot het meest aannemelijk, maar qua spanningsopbouw waren de andere twee beter.