Een bijzonder boek. Af en toe doorbijten, maar de stijl bevalt mij wel, waarom moet een boek "lekker vlot lezen" zijn? Kunnen we verhalen alleen nog maar in makkelijke hapklare brokken tot ons nemen?
Dan is dit boek mij liever dan de verhalen met hoog "Olvaritgehalte" van Dan Brown.

Bijzonder vind ik de tragedie van Atto Melani, een kunstenaar wiens kunst (en er waren velen zoals hij) maar zolang duurde als zijn instrument bestond. Vandaag de dag dromen nog velen weg bij de stem van Sinatra, Presley, Callas enz. enz. Atto Melani's kunst verging toen zijn stem verging. Tragedie ten top.