Er zijn publicaties die iedere lezer moet lezen, ongeacht waar zijn voorkeur naar uitgaat. Omdat het de grenzen van zijn voorkeur scherper stelt of bijstelt, omdat het zijn lezen verdiept. Het laatste nummer van Tirade is zo’n publicaties. Het heeft het label ‘sciencefiction’ gekregen, maar geeft gewoon literair proza en poëzie, hetgeen je bij een literair tijdschrift kunt verwachten. Dat het een handvol goed geschreven sciencefictionverhalen zijn, zes mooie sciencefictiongedichten van Ian McLachlan, en een aantal tot nadenken stemmende essays over sciencefiction, maakt het niet minder literair.
Dat sciencefiction ook literair een zeer bruikbare vorm wisten we natuurlijk allemaal al, onder andere door bekroonde lieraire romans als ‘Drie’ van Maarten Schinkel (Selexys debuutprijs 2008, shortlist Anton Wachterprijs 2008) of ‘Vloed’ van Roderik Six (winnaar Bronzen Uil 2012), maar dit nummer van Tirade verbreedt en verdiept dat inzicht. En het presenteert een aantal interessante auteurs die zowel de liefhebber van literatuur als de liefhebber van sciencefiction in de gaten moet houden.
Misschien niet grensverleggend, wel een nummer dat grenzen wegneemt.