Matthias Wolf, journalist voor Phlitz en auteur van zijn debuut “Bewijs het maar”, is zeer verbaasd als hij op een dag een USB-stick in zijn brievenbus aantreft. Er blijkt een filmpje en een boodschap op te staan met de mededeling dat hij er niet mee naar justitie mag gaan. Toch slaat hij dit in de wind en gaat er wel mee naar de politie. De man waarop de informatie betrekking heeft is een vanuit de media onbekende miljardair die later dood wordt gevonden. Ondanks dat verschijnt er tot zijn verbazing niets van in de media. Hierdoor is de interesse van Matthias gewekt en wordt hij steeds dieper in deze zaak betrokken. Meer dan hem lief is en er vallen nog meer slachtoffers.

In “Terecht” is wederom voor Matthias Wolf de hoofdrol weggelegd net als in “Bewijs het maar”, het vorige boek van Rudy Soetewey. Er wordt vaak naar zijn vorige boek verwezen. Voor mij net iets te veel. Jammer, want dit komt het verhaal niet ten goede en het leidde mij geregeld af bij het lezen van dit boek.

De personages zijn goed uitgewerkt en groeien in de rol die ze hebben. Duidelijk wordt vanaf het begin aan het plot gewerkt en het heeft een paar mooie wendingen in zich wat leidt tot een prachtige ontknoping.

De schrijfstijl is prettig en toegangkelijk. Door het gebruik van Vlaamse woorden en uitdrukkingen - wat niet door iedereen als prettig zal worden ervaren - , heeft dit boek een eigen stijl waarin de hoeveelheid spanning niet overal even sterk wordt gedoseerd.

Voor mij is “Terecht” een kennismaking geweest die ik als een prima boek voor tussendoor heb ervaren.