Dit boek heb ik gelezen in vervolg op Triptiek en ik moet zeggen dat ik het wel prettig vond dat er dit keer minder ‘rauw realisme’ in zat. Maar voor de rest zat er alles in wat Triptiek en Versplinterd een goed en spannend boek maakt. Mooie uitgediepte personages, verhaallijnen die mooi samenkomen, leuke en verrassende wendingen in het verhaal. En het valt mij op dat Slaughter er goed in is om in het verhaal zomaar, heel terloops, een woordje te laten vallen maar als je dat woord laat bezinken, geeft het het verhaal een heel ander perspectief. Heel knap !