In Uitbraak maken we kennis met Benjamin, het zoontje van de rector van de school. Wanneer de hele school in quarantaine wordt geplaatst wegens een mysterieuze ziekte, doet Benjamin er alles aan om niet alleen zijn vader maar ook zijn vrienden bij te staan. Maar hoe kan men vechten tegen het onbekende? En als de hulp van buitenaf uitblijft, wie moet er dan de leiding nemen?

Uitbraak wordt gekenmerkt door zeer korte hoofdstukken en een aangename schrijfstijl, wat het boek zeer vlot leesbaar maakt. Dit in combinatie met het intrigerende verhaal zorgde ervoor dat ik het Uitbraak in één ruk uitlas. Er speelden zoveel vragen door mijn hoofd dat ik het boek niet kon wegleggen voordat deze beantwoord werden; Hoe kon de ziekte uitbreken? Waarom wordt niet iedereen ziek? Waarom komt er geen hulp van buitenaf? En – misschien wel het belangrijkste – lukt het Benjamin te overleven?

Het hoofdpersonage Benjamin wist vanaf pagina één mijn hart te stelen. Dit komt vooral door de zorgzame manier waarop hij omgaat met Simon, een jongen die niet als alle anderen is. De vriendschap tussen Benjamin en Simon is zeer mooi neer gezet en voelde heel realistisch aan. Ik vroeg me gedurende het hele verhaal echter wel af hoe oud de personages precies zijn. Volgens mij wordt dit nergens echt duidelijk gemaakt.

Wel moet ik eerlijk toegeven dat Uitbraak bij mij geen emoties wist op te roepen. Ik had bovendien het gevoel dat Benjamin zelf ook weinig emotioneel reageerde op behoorlijk heftige situaties, maar dat zou natuurlijk een coping mechanism kunnen zijn. Ik bedoel: ik kan me echt niet voorstellen hoe ik zelf zou reageren op dergelijke momenten. Misschien is de overlevingsdrang zo groot, dat het onmogelijk is om verdriet of andere emoties toe te laten. Maar hoewel het gebrek aan emoties van Benjamin te verklaren is, vond ik het jammer dat ik zelf op emotioneel vlak ook niet echt geraakt werd door het verhaal.

Tot slot was ik een klein beetje teleurgesteld door het einde, dat opeens heel plots kwam. Enerzijds voelde het heel mooi en compleet, maar anderzijds bleven een hoop van mijn vragen onbeantwoord. Sommige antwoorden kun je natuurlijk tussen de regels door lezen, maar voor een nieuwsgierig aagje als ik is het wel wat jammer dat er niet meer expliciete antwoorden worden gegeven. Het einde had naar mijn mening iets minder plotseling mogen komen en met iets meer details uitgewerkt mogen worden.

Toch kan ik niet anders dan dit boek vier sterren geven. Ik heb Uitbraak namelijk in één adem uitgelezen omdat ik moest en zou weten hoe het zou aflopen met Benjamin en de ziekte die uitbrak op zijn school. Het verhaal was spannend, origineel en onverwacht: oftewel een absolute aanrader!

Deze review verscheen ook op Oog op de Toekomst