Hoe zal je reageren als je op nieuws hoort dat een zwarte gat dreigt wereld te vernietigen? Dit is de vraag die probeert achtjarige Nicolas te antwoorden.
Hij is een jongetje die groeit in een gezin met vader en moeder hier ergens in Nederland. Vader die werkt hard om zijn gezin te onderhouden en een moeder die is in verwachting van hun tweede kindje (kleine zusje). Maar vaak voelt Nicolas zich eenzaam. Zijn grootste held is stripfiguur Adelaar, een held die kan vliegen.Nicolas leeft in een wereld van fantasie. Hij is hoopvol, en in sommige situaties gedraag hij zich volwassen als hij moet zorgen voor zijn kleine zusje Emma.
Ondanks dat verhaal wordt verteld door ogen van een achtjarige jongen, hij is niet bedoeld voor kinderen. In verhaal kom ik tegen serieuze thema's zoals verwarlozing, angst en gruwelijkheid van ons mensheid.
...''maar ik vind eigenlijk dat ik nog niet zo groot ben dat ik zelf naar bed kan gaan...
Vooral als je steeds moet denken aan grote mensen die zelfmoord plegen en aan de messen die ze misschien daarvoor gebruiken en hoe dan.''
Het is een sombere boek die omschrijft onze samenleving in een apocalyptische situatie, maar leest makkelijk weg dankzij korte en simpele zinnen. Omschrijvingen zijn niet te overdrijvend of onnodig. Alles is zo een beetje op zijn plek.Door de hele verhaal spelt hoop een belangrijke rol.
Voor lezers die houden van dystrophie en apocalyptische verhalen kan deze boek een leuke verassing worden.
Een zin die is mij gebleven:
''Laten we onze laatste maanden vieren als het feest dat het leven is...
Laten we laten zien wat het is om mens te zijn''