Niet vaak lees je een boek dat je letterlijk van je nachtrust berooft. Kom dichterbij, geschreven door de Amerikaanse Sara Gran, is er zo één. In sneltreinvaart schiet je door het verhaal dat uit amper 80 paginas bestaat. Gran krijgt het voor elkaar om je te laten huiveren en lachen te gelijk.

Amanda, de hoofdpersoon, vertelt haar ervaringen vanaf het moment dat mysterieuze gebeurtenissen haar leven gaan beheersen. Ze krijgt black outs, droomt over bizarre dingen, wordt achtervolgd door geluiden in huis en is alleen nog maar ruzie aan het maken met de mensen in haar omgeving.

Nog uren na het lezen van de laatste pagina was ik bezig met háár verhaal en leek ieder geluid onheilspellend. Het zegt wel iets als een auteur dát voor elkaar krijgt. Maar toch krijgt Kom dichterbij niet meer dan 3 sterren. De vrij emotieloze manier van vertellen geeft net even te weinig karakter aan het verhaal en de personages. Gran springt ook graag van de hak op de tak waarmee ze wel de snelheid, maar zeker niet de diepgang van het verhaal bevordert. Dat vond ik zelf een gemis. Het bovennatuurlijke is wel zo goed gedoseerd dat je geen moment de indruk hebt dat je in een horrorverhaal bent beland. 

Sara Gran is een bijzondere schrijfster, Kom dichterbij een bijzondere leeservaring.