De cover trekt direct aan, past ook bij de overige twee delen van de Mercedes trilogie.
Deel drie start zoals de overige twee delen, de vroege ochtend vaan de grote ramp, de avond dat Brady Hartsfield inrijdt op honderden wanhopige werklozen in de rij voor een banenbeurs. Dit vond ik geniaal gevonden, elk boek geeft je een ander inzicht op die bewuste daad, in elk boek leer je nieuwe personages kennen. Het verhaal maakt dan terug een sprong naar januari 2016, 7 jaar na de feiten, Bill Hodges gepensioneerd rechercheur werkt nog altijd als detective, samen met Holly als compagnon. Als Pete zijn ex-collega de hulp inschakelt van Bill, bij een zelfmoord van een slachtoffer van mr. Mercedes, word je direct in het verhaal gekatapulteerd.
Je kruipt mee in het hoofd van de moordenaar Brady Hartsfield, en in de gedachten gang van de slachtoffers, dit heeft de grote meneer King fantastisch gedaan.
Mijn grote teleurstelling is de boog van 90 graden in het verhaal, waar de twee eerste delen echte verhalen waren met een hoog detective gehalte, slagen we nu meer de weg in van horror. Ik mistte echt wel het speurwerk van Bill Hodges. Sommige stukken in het verhaal verliepen voor mij moeizaam, het plot maakte dan toch wel veel goed. Toch blijf ik fan van de personages, Holly verovert direct een plaats in je hart, de verhalen zijn zo beschreven dat je de overige personages echt al kent, of toch dat gevoel hebt. En ja een trilogie is geen trilogie als je niet de drie boeken hebt gelezen.