Natasha en Daniel leren elkaar kennen op de dag van Natasha’s uitzetting naar Jamaica. Ze komen elkaar toevallig tegen in een platenzaak in New York. Of is hun ontmoeting het lot? Natasha gelooft in wetenschap en feiten. Niet in het lot. Daniel probeert aan de verwachtingen van zijn ouders te voldoen, die willen dat hij dokter wordt. Maar Daniel wil liever dichter worden. Hij gelooft wel in het lot. Natasha en Daniel, allebei kinderen van immigranten, twee heel verschillende tieners en toch ook hetzelfde.


De zon is ook een ster wordt beschreven vanuit verschillende personages: Natasha, Daniel, Simon Kingsley, James Fitzgerald, Irene, de metrobestuurder. Sommige van deze personages waren overbodig en sommige waren nodig om de keuzes van Natasha en Daniel beter te begrijpen.

Het boek leest vlot weg. De hoofdstukken zijn kort en de personages zijn leuk. Je begrijpt waarom Natasha sceptisch is. Daniel probeert Natasha met behulp van een wetenschappelijk onderzoek te overtuigen van liefde op het eerste gezicht. Soms komen er hoofdstukken tussendoor die iets wetenschappelijks uitleggen. Dat maakt het boek ook interessant. Ondanks haar scepsis is Natasha ook heel diepzinnig als het gaat om de betekenis van gedichten.

''Misschien bedoelde hij dat we in het nu moeten leven. Alsof deze dag alles is wat we hebben.''

Het verhaal speelt zich af in één dag en dat maakt dit boek zo bijzonder. Aan het eind geloof je in het lot.