Het verhaal van Lampje, alias Emilia, dochter van een vuurtorenwachter wordt goed ontvangen. Ik las veel positieve reacties. Er werden vergelijkingen getrokken met de fantasierijke verhalen van de grote Paul Biegel. Genoemd als gouden griffel 2018. Een bejubeld boek dus. Zo'n boek moet je dan lezen. Dan kan het niet anders dan een beetje tegenvallen. Laten we wel wezen: het is zeker een bovengemiddeld jeugdboek. Een boek dat zich leent om voor te lezen in de groepen 5 en 6. Krachtige hoofdpersoon met lef en doorzettingsvermogen. Zorgt voor haar vader, vuurtorenwachter, die het verdriet om zijn overleden vrouw wegdrinkt. Als er doordat Lampje lucifers heeft vergeten te halen, een schip op de klippen loopt, wordt vader opgesloten in de vuurtoren en Lampje uit huis geplaatst. De volgende plaats van handeling spreekt tot de verbeelding: het Zwarte huis waar mogelijk een monster woont.
Wat valt dan tegen? Lampje niet. Dat is een levend en geloofwaardig personage. Maar bijv. een voor het verhaal, belangrijk personage, regelmatig nodig om het verhaal te keren - Nick, blijft een onbekende. En de tweede hoofdrolspeler Vis alias Edward: ik ga niet geloven dat het kan, een zeemeerjongen op het droge. Het einde laat lang op zich wachten en is dan vervolgens grote stappen snel thuis. Van alles wordt er nog aangestipt uit verleden van de vuurtorenwachter.
Annet Schaap, de schrijfster, was tot nog toe vooral bekend als illustratrice van de 'Hoe overleef ik - boeken' . Lampje is haar debuut. Veelbelovend - dat vind ook ik. Maar toch.......