Na het lezen van haar ijzersterke debuut Memento hoopte ik op een nadere kennismaking met de hoofdpersonages Jana – Mia en Henrik en zowaar werd mijn wens vervuld ;-)
Narcotica!
Het boek is an sich wel apart te lezen maar waarbij ik, voor mijn idee, toch jullie even adviseer om vooral eerst Memento te lezen. Daarin werd namelijk al best veel info over de personages geschreven waardoor Narcotica alleen maar NOG prettiger leest.
Het is wederom een scherpzinnig in elkaar gezet boek waarin het vage verleden van Jana nog steeds als een rode draad fungeert.
Als officier van Justitie probeert ze hardnekkig haar verleden verborgen te houden voor de wereld waarin ze tegenwoordig vertoeft. Het politieapparaat – recherche en alle daarbij behorende teams waarvan ze deel uit maakt.

Als op een dag haar verleden zich dan plotseling weer keihard aandient moet ze voor zich zelf keuzes maken die verregaande gevolgen kunnen hebben op zowel privégebied alsook voor haar werk.
Als een mysterieuze “opa” de drugswereld lijkt te beheersen, er meisjes sterven die als bolletjesslikkers naar Zweden komen – en zelfs haar eigen leven niet meer veilig lijkt te zijn, komt Jana in actie. Haar zoektocht naar Danilo brengt haar aan het twijfelen over wie ze nog kan en wil vertrouwen. Haar veilige haven, haar thuis is voor haar zelfs geen plek meer waar ze geborgenheid voelt. Wie staat er aan haar kant en waarom? Of is het allemaal niet wat het lijkt!?

De spanning is weer perfect opgebouwd, het laat je snakken naar meer en Emelie Schepp beheerst de kunst om je op het puntje van je stoel te houden. Ze verweeft op een prettige manier spanning en info, privéperikelen en werksituaties tot een super geheel. Haar twists zijn op een sneaky manier opgebouwd waardoor je af en toe denkt - jeetje waar heb ik iets gemist? Haar geschetste sfeerbeelden laten je af en toe huiveren, je waant je in het besneeuwde Zweden – best prettig bij deze warmte trouwens ;-)
Een waar leesgenot met wederom een verbluffend einde … ik denk dat er zomaar nog meer Jana in ons verschiet ligt, want met dit einde neem ik natuurlijk geen genoegen dat snap je waarschijnlijk wel ;-)

Waanzinnig lekker leesvoer!

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2016/09/emelie-schepp-narcotica.html