" Deze omhooggestoken arm van donkergrijze steen is het grote mysterie van de wereld, het laatste verschrikkelijke raadsel. Het is de Toren, de Donkere Toren die zich naar de hemel verheft......"

Tovenaarsglas is deel 4 van Stephen King's Magnum Opus op zoek naar de Donkere Toren (ofwel...de Heilige Graal...).

In deze vuistdikke, 735 pagina's tellende, roman wordt de zoektocht van Roland, Eddie, Susannah en Jake (met Oy) naar de Donkere Toren voortgezet en het brengt de lezer weer in een wereld vol avontuur, waar niet aan te ontkomen valt.

Het is heel fijn dat in de Inleiding/Epiloog een opsomming wordt gegeven van de gebeurtenissen in de eerste drie delen, waardoor je meteen weer up- to- date bent en vol enthousiasme verder kunt gaan lezen. Het verdient echter de voorkeur om dit boek niet als stand-alone te lezen, daarvoor mis je toch echt de voorgeschiedenis van de eerste drie boeken.

Het verhaal begint met de hoofdpersonen, inclusief scherpschutter Roland, in het treinstel van Blaine de Mono. Het is de afronding van boek 3 (Het teken van drie). Ons gezelschap snelt in verbazingwekkende vaart door nieuwe werelden en eindigt uiteindelijk in het plaatsje Topeka.

Eenmaal daar aangekomen, de uitdaging met Blaine overwonnen, bewegen de hoofdpersonen zich in Kansas langs een snelweg, waar 's avonds bij het kampvuur Roland zijn verhaal begint te vertellen en dit verhaal beslaat grotendeels het gehele boek.

Het verhaal speelt in een Wild-West-setting waarin Roland met zijn jeugdvrienden Alain en Cuthbert terecht komt, nadat ze door hun vaders verbannen zijn naar het "Westen".
Ze komen terecht in het plaatsje Hambry en stuiten daar op onverkwikkelijkheden, waarbij de Grote Doodkistjagers hun tegenstanders worden. Zich voordoend als tellers van "De Goede Man" komen ze tussen de lokale bevolking van Hambry terecht, met als gevolg dat Roland daar smoorverliefd wordt op zijn eerste grote liefde Susan Delgado.

Vanaf dat moment vertelt het verhaal afwisselend de (prachtig beschreven) liefdesrelatie tussen Roland en Susan en de strijd van de drie vrienden en scherpschutters in wording tegen de lokale bevolking en de Grote Doodkistjagers.

Spanning ten top in een onvervalste western, welke op enig moment verder omhoog wordt gebracht door de introductie van de roze glazen bol: Het Tovenaarsglas.

Vanaf dat moment mengt Stephen King alle genres door elkaar: horror, spanning, fantasy, romantiek, feel-good en het is werkelijk fenomenaal hoe hij daarbij alles aan elkaar weet te verbinden, alle verhaallijnen afmaakt in het grotere geheel van de zoektocht naar de Donkere Toren en ruimte overlaat voor nieuwe ontwikkelingen en vervolglijnen in de toekomst.....

Het verhaal toont diepgaand de vriendschap tussen Roland, Alain en Cuthbert en hun broederschap...."Want wij zijn al vrienden sinds we luiers droegen, en we zullen vrienden blijven totdat een van ons het pad verlaat en de open plek betreedt".

Tevens vertelt het verhaal de geheimen en demonen uit Rolands jeugd, waarnaar het hele gezelschap van Eddie en Susannah en Jake op het eind gedwongen wordt te kijken en uiteindelijk noodzakelijk is om te begrijpen wie Roland, de scherpschutter eigenlijk is en hoe hij geworden is wie hij is.

En dat is precies wat Stephen King hiermee doet; hij verdiept de personages, waardoor je jezelf gaat identificeren met hen en hij vertelt het verhaal afzonderlijk vanuit het oogpunt van de verschillende hoofdpersonen, waardoor hun gevoelens, gedachten en gedrag je volkomen eigen wordt.
Deze verdieping brengt extra glans in het toch al meeslepende verhaal van dit boek, maar ook in alle delen bij elkaar.

Zoals zo vaak in de boeken van King krijgt de liefdesgeschiedenis tussen Roland en Susan Delgado een verrassend en mooi einde en ook het verhaal in Hambry wordt mooi afgerond.

Daarna kom je in een nieuwe fase van het boek en wordt je opnieuw het verhaal in gesleurd en ditmaal aan de hand van het Groene Paleis, waar Roland een confrontatie met een tovenaar wacht en zijn echte herinneringen uit het verleden onder ogen dient te komen....hierbij speelt het Tovenaarsglas wederom een belangrijke rol en komen hoofdpersonen uit het wild-west verhaal terug en zij zetten daarin heel duidelijk hun stempel.

Je komt terecht in een totale fantasie-wereld, doorspekt met realistische, levensechte elementen, welke verward zijn in tijd en plaats.
Het is onvoorstelbaar hoe Stephen King elementen van heksen, betovering, computers, robots, fantasie-wezens in alle facetten met elkaar verbindt en ook nog in dezelfde wereld een rol kan laten spelen. En dan komt het ook nog geloofwaardig over!!
Er wordt zelfs een duidelijke verwijzing gemaakt naar de film "The Wizard of Oz", wat zorgt voor herkenbare situaties en vergelijkbare gebeurtenissen in het verhaal en film.

De dunnie / Charyou Boom / stoppelpoppen / fin de ano / de Demonmaan / ka-tet / de Tik-Tak Man - het is zomaar een greep uit de fantasie van Stephen King en het gebruik van deze, uit zijn geest ontsproten, identiteiten zorgt voor een vervolg vol uitdaging en avontuur, genoeg om de volgende delen van de zoektocht naar de Donkere Toren ruimschoots in te vullen en voort te zetten.

Gelukkig is deze zoektocht nog lang niet klaar en zoals Stephen King uit monde van hoofdpersoon Eddie zelf zegt:
"Nu is het onze wereld. Als we naar Amerika teruggaan, en misschien moeten we dat doen voordat dit voorbij is, komen we als vreemden in een vreemd land aan, in welk 'wanneer' het ook is. Dit is nu onze wereld. De wereld van de Stralen, en de Wachters, en de Donkere Toren".

En de wereld is verder gegaan...........