“Bezing mij, o Muze, de vindingrijke man, die zeer veel
rondzwierf, nadat hij de heilige stede van Troje verwoest had.”
Altijd al zocht ik een boek à la Odysseus’ ontdekkingstocht naar zelfbewustzijn of die van Frodo Balings in ‘de ban van de ring’, maar dan met een vrouw in de hoofdrol. Steeds meer boeken verhalen over sterke vrouwen, die tot zelfkennis komen. Maar dan is het een enkel boek. Geen holistische opzet. Lucinda Riley schrijft een hele serie van zeven boeken over de veelzijdige aspecten van de mythische vrouw in zeven zussen! Zojuist heb ik nummer één uit en het is precies conform mijn verwachting hoe zo’n boek er uit zou moeten zien. Het moet de tijd overstijgen, niet snel gaan, en over de liefde van de vrouw gaan in al haar facetten. Lucinda Riley is zeer geslaagd in dit eerste deel van ‘de zeven zussen’ en bezong mij, als was zij een muze, deze liefdevolle vrouw, Maia, die rondzwierf en zichzelf terugvond in de brokstukken van haar verleden. Prachtig, verfijnd, zangerig, gevoelig en heel lief. Op en top een feel good roman in een klassiek vorm. Ik verheug me op delen 2, 3 en 4. Vijf, zes en zeven moet ze nog schrijven.