Over het boek ‘Dood de Engel.’ Het tweede deel van een trilogie.


Het intro speelt in een cel waar een meisje van een jaar of 13 en een schoenmaker en een politieagent opgesloten zitten in de Doos, een cementen kubus zonder ramen. In een onbestemde omgeving, in een onbestemde tijd. Beklemmend.

De hoofdrolspelers uit ‘Dood de Vader’, Colomba Caselli en Dante Torre, keren terug in een onderzoek naar een aanslag op een treinwagon waarbij veertien passagiers om het leven kwamen. De sabotage van een geavanceerd ventilatiesysteem is de doodsoorzaak. In een videoboodschap claimt IS de aanslag. CC voelt intuïtief aan dat er veel meer aan de hand is. Zij schakelt Dante Torre in. Dante kan mensen lezen dwz aan de hand van mictobewegingen en mensenkennis en beoordelen of iemand de waarheid spreekt.

Het loopt allemaal anders dan gepland. Na een mislukte interventie wordt CC op verplicht ziekteverlof gestuurd. Het inlevingsvermogen van Dante Torre leidt naar de twee figuranten uit het videofilmpje van de aanslagplegers. Dante is ervan overtuigd dat met de arrestatie van de twee het niet gedaan is. Is de aanslag een cover up? Maar wie is dan het bedoelde slachtoffer en zijn de overige slachtoffers te beschouwen als bijkomende schade? De passagierslijst biedt geen handvat. Dante denkt dat ' De Engel' echt bestaat en weet Colomba over te halen er naar te kijken en op jacht te gaan.

Wie is die Engel?

Wie is die Giltiné, de betoverd mooie engel uit Litouwen?

De wrake Gods?

Een mysterieuze zzp’er die op bestelling moordt en daarbij geen sporen achterlaat?
Dazieri neemt ons mee op een fascinerende speurtocht naar deze Engel.
Dwars door Europa, naar een decadent Berlijn en tenslotte naar een Venetië.

Het boek is een spel van waan en waanzin, en van een waanzinnige ziekte.

Zoals wij gewend zijn uit ‘Dood de Vader’ is het verhaal ook ditmaal tamelijk rechtlijnig. Er zitten wel wat zijlijntjes in zoals de amoureuze avonturen van Colomba en gefilosofeer over complottheorieën en natuurlijk het dunne lijntje van de zoektocht van Dante naar zijn broer maar Dazieri heeft fantasie genoeg om de grote verhaallijn uit te diepen en steeds verder uit te breiden.

Colomba, de reïncarnatie van de activistische Dazieri van weleer en Dante Torre als de Man uit de Silo die met al z’n fobieën en trauma’s weer moet integreren in de maatschappij, sluiten vrede. De twee antihelden kunnen niet zonder elkaar.


De donkere en beklemmende sfeer uit het begin kan Dazieri niet handhaven. Hij is  er in geslaagd een bijzonder boeiende thriller te produceren, die geen moment verveelt door de veelheid van bijzondere personages en situaties. Maar ook door de koppeling aan duistere randverschijnselen uit het oude USSR ten tijde van Tjsernobyl. Maar vooral ook door het grote aantal boeiende dialogen.


Dazieri heeft met dit boek duidelijk ingespeeld op de actualiteit. Een aanslag toegeschreven aan IS, de beroerde inval in een Islamitisch centrum maar ook  misinformatie en  nepnieuws, zo prominent in beeld bij bepaalde regeringsleiders, spelen een rol.

De auteur geeft geen cadeautjes weg. Op basis van bepaalde historische feiten, construeert Dazieri een uiterste intelligent verhaal, met elementen uit de fantasy wereld, zeker, waarbij de lezer niet gespaard wordt.

‘Dood de Engel’ is een ander boek dan “Dood de Vader’.

De accenten zijn verlegd – en figuur als de Vader was uniek in zijn slechtheid en kwaadaardigheid – maar opnieuw een kwalitatief meer dan uitstekende thriller van 523 blz., filmisch geschreven met korte hoofdstukjes en vele wendingen en wisselingen in locaties, personen en situaties. En met een zinderend slot.


Tot slot. Lezen als losstaande titel is mogelijk. Beter is het eerst ‘ Dood de Vader ‘te lezen.


‘Dood de Vader’ was vijf sterren cum laude

‘Dood de Engel’ is 5 sterren min.

Enige nuancering in waardering is op z'n plaats. Verschil moet er zijn.