Al die tijd de Duivel, dat is één van de beste boeken die ik ooit las. Daarna las ik van Pollock zijn verhalenbundel Knockemstiff. Net als Al die tijd de duivel een boek vol perverse losers, zatlappen en andere slechteriken. Het verwachtingspatroon voor De Hemelse Tafel, de in januari 2017 verschenen vertaling van The Heavenly Table, was bij mij dan ook enorm hoog. Dat ik het een minder sterk boek zou vinden dan Al die tijd de Duivel kon haast niet missen. Eén van de beste boeken ooit, die schrijf je niet aan de lopende band. Desalniettemin is ook de Hemelse Tafel weer een geweldig boek. Al is het minder memorabel dan zijn voorganger.


Dit boek speelt zich af in 1917 en heeft weer een hoop arme drommels in de hoofdrollen. Het gaat over drie broers drie broers die, geinspireerd door een roman over Cowboy Bloody Billy Bucket, uit roven en moorden gaan nadat hun pa de geest geeft terwijl hij zit te schijten. Hij valt om en is dood. Afgeknepen, niet allen zijn keutel, maar ook Pa en zijn drie zoons. Door rijke landeigenaren die de armoedzaaiers uitknijpen en voor een schijntje onmenselijk hard laten werken.

Diepe pure armoede waar de broers genoeg van hebben. Na de dood van Pa beginnen de broers aan een kort maar krachtige tour waarbij de nodige doden vallen en banken beroofd worden.
Opeens zijn de broers rijk. Nadeel is wel dat er een prijs op hun hoofd staat en dat iedereen op ze jaagt om die prijs op te kunnen strijken. Ze zijn op de vlucht en het plan is naar Canada te vluchten en daar een nieuw leven te beginnen.
In wezen zijn het niet eens zulke slechte jongens, vooral de jongste van het stel is een Joris Goedbloed, de andere twee zijn iets meer bad-ass, maar ook niet puur slecht. Eigenlijk willen ze gewoon net als Pa een plekje aan de Hemelse Tafel.

De hoofdlijn van het verhaal is het avontuur van de drie broers maar het boek heeft vele zijlijnen waarin de wederwaardigheden van vele andere personen, ieder met zijn of haar eigenaardigheden, gevolgd worden. Een homosexuele luitenant, een arme boer en zijn vrouw die hun spaargeld kwijtraken aan een oplichter, hun zoon een weggelopen joch, een zwaar geschapen “inspecteur van toiletten” annex strontschepper wiens enorme geslachtsdeel slechts grote problemen oplevert, een barman die een ultra sadistische en zeer humeurige moordenaar blijkt, een hoerenstal, een rondreizend theatergezelschap, een neger die voor het ongeluk geboren is en nog een aantal armoedzaaiers, losers, idioten, soldaten, officieren en andere kleurrijke personages, ze kruisen allen het pad van de broers. In het eerste driekwart deel van het boek krijgen ze allemaal beurtelings één of meerdere hoofdstukken. Daarna focust Pollock meer op de drie broers die zich in een plaatsje schuilhouden waar ze zich klaar maken voor de trek naar Canada en komen de eerder geintroduceerde personages weer voorbij.

Armoede, drank, moord, perversiteiten, gore verhalen, sadistische psychopaten, slechteriken, bedonderden en zatlappen spelen ook in dit deel van de Southern Gothic saga die Donald Ray Pollock zo smakelijk (of onsmakelijk voor anderen) vertelt weer een rol.
Anekdotische verhalen over mislfortuin, verkeerde keuzes, pech en door drank en verdriet veroorzaakte misere in harde tijden. Een boek wat stinkt, bloedt, kotst, sterft en moord, hard als het leven van 100 jaar geleden.