De terugkeerling is een boek waarvan het verhaal erg blijft hangen en mij aan het denken zet..

Patrick heeft gekozen voor een opvallende quote in het begin, namelijk: "er is niks, niks mooiers, dan iets dat mislukt" (van de Jeugd van Tegenwoordig). Het eerste wat ik denk daarbij is heftige quote en nadat ik de terugkeerling heb gelezen kan ik de quote wel plaatsen en past deze goed bij het verhaal.
De quote van Olaf Koens op de voorkant kan wat mij betreft wel weg. Ik denk dat lezers door de cover al geprikkeld worden om te gaan lezen waar het verhaal over gaat. Ik zou althans dit boek zeker opgepakt hebben omdat ik wel hou van een mysterieuze ietwat spannende cover.

Het verhaal begint met een wat oordelende negatieve ondertoon vanuit het oogpunt van Mo. Ik werd al vrij snel het verhaal ingetrokken doordat het zich in mijn woonomgeving afspeelt. Ik zie graag verhalen voor mij en dit kon bij dit verhaal erg goed doordat ik de omgeving zo goed ken. Patrick geeft je inkijk in het leven/werk van een AIVD' er. Zonder er iets vanaf te weten dacht ik altijd dat het een interessant beroep was en door het lezen van de terugkeerling heb ik een meer realistisch beeld gekregen dat het werk van een AIVD'er ook uit lange uren bestaat/kan bestaan dat ze iemand in de gaten moeten houden en als er niks gebeurt dan lijkt mij dit wel slopend. Door de schrijfstijl van Patrick slaagde hij er ook in dit beeld te creëren.
De terugkeerling bestaat uit twee hoofdpersonen, namelijk Mo en Bilal. Mo is geboren in Nederland, marokkaan en hij werkt bij de AIVD. Bilal heet eigenlijk Pjotr van Wijk en hij vindt dat hij door zijn opvoeding verder weg van de islam is gekomen en werkt er daarna hard om terug te keren naar de islam. Vandaar ook (o.a.) de titel de terugkeerling. Zijn terugkeer is gaat zo ver dat hij radicaliseert.

Het verhaal wordt verteld, zowel vanuit Bilal als vanuit Mo in verschillende jaartallen die niet chronologisch worden behandeld. DIt heb ik overigens niet als vervelend ervaren en maakte mij eigenlijk alleen maar nieuwsgieriger. Patrick licht steeds een klein stukje van de spreekwoordelijke sluier op en slaagt er goed in de spanning op te bouwen. Ook komen de gevoelens sterk naar voren, o.a. in de radicalisering maar ook in de belangrijke liefdes/vrouwen die in het leven van Bilal en Mo centraal stonden. Behalve het geloof vond ik dit onderwerp ook sterk naar voren komen.

Zoals al genoemd zorgt de schrijfstijl ervoor dat je als lezer in het verhaal wordt meegenomen. Toepasselijk is gekozen om af en toe Arabische woorden op te nemen. Deze zijn goed uit de context van het verhaal te halen en daarom niet storend.
De actualiteit van dit onderwerp maakt het verhaal ook interessant.. Het bood mij een interessante kijk in deze wereld en tegelijkertijd ook heftig hoe ver het moslimextremisme kan gaan en wat dit gevolgen kan hebben. Kreeg er ook wel beetje kippenvel van hoe realistisch dit eigenlijk is. Tegelijkertijd gaf het ook een positief beeld over de islam en kwam ik er meer over te weten.

Als lezer krijg je alleen maar meer en grotendeels onbeantwoorde vragen. Ik vond het heerlijk om eens een andere ervaring te hebben en geprikkeld te worden dat niet alles beantwoord hoeft te worden. Voor mij een vernieuwende ervaring en complimenten aan Patrick dat hij ervoor heeft gekozen niet alles uit te leggen en wat open te laten om de lezer met vragen te laten zitten. Alhoewel ik moet toegeven dat ik ook wel stiekem nieuwsgierig ben naar een vervolg en dat dit in ieder geval betekent dat ik erg heb genoten van de terugkeerling en graag meer zou lezen. Ik heb het boek tussendoor even weggelegd omdat ik het zo jammer vond dat het anders uit was.