(Recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/de-kleine-blonde-dood-boudewijn-buch/)

De kleine blonde dood – Boudewijn Büch

In De kleine blonde dood vertelt de ik-figuur over het kortstondige leven van zijn zoontje. Mickey, het kind van hem en Mieke, een vijftien jaar oudere lerares Engels, zal zijn zesde verjaardag niet halen. Daarnaast haalt de ik-figuur herinneringen op aan zijn eigen, door de oorlog geestelijk misvormde vader. De kleine blonde dood is een hartverscheurend verhaal over verlies, verdriet en machteloosheid. Een monument voor een kleine, gestorven jongen.
Na het verschijnen in 1985 van ‘De kleine blonde dood’ bleek Boudewijn Büchs roman onmiddellijk een groot succes. Sinds die tijd is het nooit uit druk geweest en is er de nodige aandacht aan besteed. Ook de verfilming van de roman in 1993 heeft bijgedragen aan het succes. Ter gelegenheid van het in februari 2003 verschenen ‘vervolg’ op ‘De kleine blonde dood’ (‘Het geheim van Eberwein’) heeft de auteur het boek opnieuw zorgvuldig doorgenomen en op een aantal plaatsen wijzigingen aangebracht.

Dit boek heb ik in HAVO 4 gelezen voor Nederlands. De titel sprak me erg aan toen ik deze zag staan op mijn leeslijst. Ik had iets van een detective verhaal verwacht, qua titel, maar omdat het op de leeslijst stond dacht ik meer aan een drama verhaal.
Het boek was niet echt wat ik had verwacht, het verhaal vind ik eigenlijk ontzettend triest. Over wat de hoofdpersoon allemaal heeft moeten meemaken. De titel van het boek wordt duidelijk verklaard in de laatste paar bladzijdes.
Het boek is vooral drama-achtig. Maar wel leuk om te lezen voor je leeslijst, het is niet saai en ook niet erg langdradig, waardoor het een fijn boek werd om te lezen.

Ik geef het boek 3.5/5 sterren.