Dat het leven niet altijd even makkelijk is, dat weet de vijftienjarige Parker maar al te goed. Op haar negende raakt ze bij een auto-ongeluk haar moeder kwijt en raakt ze zelf blind. Op haar vijftiende overlijdt dan ook nog eens haar vader, waarna haar oom, tante, neef en nicht bij haar in komen wonen. Of dat allemaal nog niet genoeg is!

Parker gaat blind door het leven. Met de nodig hulp kan ze daar prima mee omgaan en ze wil behandeld worden als ieder ander mens. Omdat ze werkelijk niets ziet, moet ze blindelings vertrouwen op anderen. Gelukkig heeft ze een aantal goede vrienden, die haar goed helpen. Echter haar vertrouwen is ook wel eens geschaad. Zo is er haar ex-vriendje die haar heeft gekwetst, maar ook de situatie thuis is niet zoals ze het had gewild. Parker heeft om zich zelf te beschermen een flinke muur om zich heen gebouwd, maar is daarmee ook figuurlijk blind, waardoor ze niet altijd ervaart wat er in anderen omgaat.

'Wat jij niet ziet is' is een verhaal geschreven vanuit het perspectief van een blinde tiener. Een jong persoon die door alles wat ze heeft meegemaakt een zeer gesloten persoon is. Gaandeweg het verhaal leert ze steeds meer van het leven, wordt ze opener en gaat ze steeds meer 'zien'.

De schrijver laat je duidelijk ervaren hoe het is om als blinde door het leven te gaan. 'De opkomende zon voelt warm aan mijn wangen, het moet dus in ieder geval aan de horizon onbewolkt zijn'. Dit is zeker niet hinderlijk, maar geeft het verhaal een extra dimensie. In het verhaal maakt Parker ook een ontwikkeling door. Van een op zichzel fgericht meisje, gaat ze ook steeds meer ervaren wat er in anderen omgaat.

'Wat jij niet ziet' is echt een boek van deze tijd, prettig geschreven en laat zien wat vriendschap, vertrouwen en met een handicap door het leven gaan betekent.