Wat vond ik ervan?
Ik las het voor een leesclub. Ik zou het nooit zelf uitgekozen hebben: zo' n persoonlijk document over het afscheid van een familielid trekt me nooit zo erg.
Ik ben mijn moeder al vroeg verloren, dus ook daar is niets te reflecteren.
Maar ik werd aangenaam verrast.
Met name werd ik gegrepen door het taalgebruik.
" er lagen allemaal doden tussen de mandarijnen....
een handvol grijsomrande grijs- en zwartomrande rouw door elastiek bijeengehouden"
Of hij wilde haar geen pijn doen: " het breekijzer hield ik in reserve"

Ook de opzet van het verhaal. Stukjes verleden, stukjes rauwe gesprekken, eigen gevoelens( hij wordt zo meegesleept dat hij bij een psychiater gaat lopen)
Het is een boek dat je pakt.