Terwijl er op een paar plaatsen op de wereld moorden gepleegd worden door kruisiging, worden in Spanje de twee vrienden en ex-mariniers Jonathan Payne ne David Jones schijnbaar zonder reden gearresteerd en in de cel gegooid. De CIA stelt voor de aanklachten te laten intrekken als ze op zoek gaan naar de Charles Boyd en hem aan de CIA uitleveren.
Onder tussen is diezelfde Charles Boyd, die een gerespecteerd Brits archeoloog blijkt te zijn, bezig met opgravingen in de heuvel waarop de Italiaanse stad Orvieto gebouwd werd. Hij hoopt er een middeleeuwse schuilplaats van de pausen te vinden. Tijdens zijn zoektocht stuit hij op een schokkend document waardoor, als het openbaar wordt gemaakt, het Christendom in nauwe schoentjes kan komen te staan.
Chris Kuzneski schrijft al verhalen van in zijn jeugd, en liet zijn job in het onderwijs vallen voor zijn droom: een leven als schrijver. Dit is het tweede boek van deze Amerikaanse auteur dat de winkelrekken haalt, maar het eerste dat in het Nederlands verschijnt. Ondertussen werkt hij al volop aan een tweede boek met Payne en Jones in de hoofdrol.
Teken van het kruis is vakkundig opgezet: vertrekkend van een aantal los van elkaar staande verhaallijnen boordevol actie, die stilaan een voor een samenkomen tot een logisch geheel, werkt de auteur toe naar een spannende ontknoping als apotheose en gebruikt hij een epiloog om de laaste losse eindjes weg te werken. Dit alles verpakt in een zeer vlot lezend taaltje, wat ervoor zorgt de er heel wat vaart in het geheel blijft zitten.
En zoals typerend is voor de meeste boeken vol actie, wordt er weinig inkt besteed aan sfeerschepping en beschrijvingen. De personages blijven vrij vlak, maar de wisselwerking tussen de twee hoofdpersonen is van hoog niveau en deden wat onmiddellijk doet denken aan Marshall Karps duo in Fatale attractie: volledig op elkaar ingespeeld, bij wijlen grappig en bijna nooit van hun stuk te brengen. Wel is het zo dat Kuzneski zijn sterren meer positioneert als echte helden, wat ze iets minder levensecht maakt.
Het grote aantal verschillende locaties dat de lezer voor de voeten gegooid krijgt, heeft als spijtig, maar volkomen logisch, gevolg dat er niet veel aandacht aan de beschrijvingen besteed wordt om de verstoring van spanningsboog te voorkomen.
Is dit boek nu een De Da Vinci code kloon? Ja en neen. Anders dan Dan Brown gokt Kuzneski op twee paarden: enerzijds is er het religieus-historische luik waarbij de overeenkomst natuurlijk duidelijk is. Maar het historische feitenmateriaal wordt tot een minimum beperkt, zodat dezelfde diepgang zeker niet bereikt wordt. En anderzijds is het het aspect van de actie, dat toch wel de boventoon voert, zodat ik eerder geneigd ben dit boek in dit laatste vakje de categoriseren. Maar de liefhebbers van beide gernes kunnen zich gerust wagen aan dit werk.
Schrijftechnisch is dit werk verre van perfect, maar dat wordt voor een groot stuk goedgemaakt door het goed opgebouwde verhaal dat op een aantrekkelijke en boeiende wijze verteld wordt.