In de verloren brief maken we kennis met twee vrouwen, Sofia en Clarice. Sofia haar leven speelt zich af in deze hedendaagse tijd, Clarice is een vrouw die leefde in de jaren 1800. Sofia besluit na een slopend huwelijk dat het eindelijk genoeg is geweest. Ze besluit te scheiden van haar man. Na deze beslissing komt ze terecht in een boekenwinkel waar ze een heel oud boek vind. Ze wil haar oude hobby terug opnemen en dit boek gaan restaureren. Tijdens het restaureren ontdekt ze een brief, verstopt in het boek. Deze brief is van Clarice. Sofia besluit op onderzoek uit te gaan.

We beleven het verhaal grotendeels vanuit het perspectief van Sofia. Aan de hand van de brieven leren we Clarice kennen en af en toe zijn er ook hoofdstukken vanuit het perspectief van Clarice. Beide dames leren we hierdoor heel goed kennen. Naast Sofia en Clarice zijn er ook hoofdstukken geschreven vanuit Tomaso Leoni. Door al de wisselende perspectieven krijgt het verhaal veel diepgang. We leren zowel het leven in de 18e eeuw kennen, maar ook de huidige gebeurtenissen zijn heel duidelijk en uitgebreid beschreven. Het is helemaal niet moeilijk om je in al de steden te wanen die Cristina heeft gebruikt. Zo beleefde ik Wenen, Rome en Munchen opnieuw alsof ik er nu was. Ze heeft een heel beeldende schrijfstijl.

Door de wisselende perspectieven wil je blijven doorlezen. Hoe loopt het af met Clarice? Maar ook Sofia laat met niet met rust. Vind ze de brieven? Zal ze het geheim achterhalen? Na iedere wisseling kon ik niet stoppen met lezen.

Voor mij was dit het eerste boek van Cristina Caboni en er zullen er zeker nog volgen. De wisselende tijden maken het verhaal een historisch verhaal, maar toch nog zeer hedendaags. De wisselende perspectieven geven het verhaal een mooie diepgang en natuurlijk is er ook de nodige romantiek verwerkt in het verhaal.