Ik wil jullie niet teveel over de inhoud van het verhaal vertellen, dit is reeds uitgebreid aan de orde gekomen bij de samenvatting.

Ik heb dit boek mogen “voor” lezen voor de club van echte lezers van Uitgeverij Atlas Contact.

Hoofdfiguur in dit boek, de schrijfster Tessa Leuwsha neemt ons mee op een reis door Suriname.

Tessa doet dit op zo’n fijne manier dat je het idee hebt om samen met haar op pad te zijn.

Haar oma Fansi is hier geboren en kenmerken van de vroegere slavernij zijn in haar doen en laten terug te vinden. Oma Fansi heeft negen kinderen gekregen en Tessa gaat voor haar bevindingen op zoek naar haar vele ooms en tantes om zó een goed beeld te krijgen van haar familie.

Het zijn stuk voor stuk schitterende verhalen die we voorgeschoteld krijgen.

Vele Surinaamse mensen die naar Nederland zijn gekomen om hier een nieuw bestaan op te bouwen, zullen heel veel herkennen in dit boek en zoals ik het heb gelezen bést een beetje met heimwee aan hun jeugd terug denken.  Fansi’s stilte is niet zómaar een boek, maar een stukje geschiedenis. Verschil in cultuur (oma Fansi weigert aardappels te eten J ) religie en huidskleur, alle items komen aan bod in dit prachtige boek.

Ik heb er waanzinnig veel van genoten. Tessa heeft een heerlijk ontspannende schrijfstijl, het boek heeft een goede verhaallijn en zéker een aanrader voor iedereen die van een goed boek met op de achtergrond een stukje geschiedenis houd. Dank je wel Tessa dat je ons op een prachtige manier deelgenoot hebt gemaakt van je familie.