Misschien is het voor de schare trouwe Läckberg-fans anders, maar als je nog nooit een boek van haar hebt gelezen en dit is je kennismaking, dan balanceert dit boek enorm op de grens tussen Feelgood en Thriller. Ruim de helft van het boek vormt een inleiding op het eigenlijke wraak-verhaal dat al op de cover beloofd wordt.

Gelukkig kan Läckberg wel schrijven en dat zorgt ervoor dat het geheel wel erg vlot leest, ook al is het misschien niet wat je er van verwacht qua inhoud. Die inhoud is vaak prikkelend, vol van actie, maar dan meer van het horizontale soort. Ook dit gegeven zorgt ervoor dat de doorwinterde (mannelijke??) thrillerlezer zich hier niet helemaal mee op zijn gemak voelt.

Ondanks het feit dat er een vrij lange inleiding nodig is om het verhaal volledig te plaatsen, heeft 'Gouden kooi' een degelijke plot. De lijntjes die uitgezet worden, komen uiteindelijk wel bij elkaar.
De meeste personages zijn ietwat karikaturen, maar Läckberg slaagt erin om ze enigszins geloofwaardig te houden binnen hun rol. Toch moet je als lezer niet teveel vragen stellen, want dan valt het hele boek door de mand. Clichés worden er aan de haren bijgesleurd en ook al denkt de auteur dat deze het verhaal ten goede komen, daar zullen de meeste lezers niet van overtuigd zijn. Waarom wordt een persoonlijke wraak-actie ineens ook een feministische kreet?

Het hoofdpersonage Faye is een gevalletje apart. Ze roept weinig sympathie op bij de lezer, ondanks dat ze al veel meegemaakt heeft in haar leven. Over het geheel genomen is er te weinig uitdieping van het psychologische deel van dit personage en blijft Läckberg erg aan de oppervlakte. Daarmee gebruikt de auteur het personage puur in functie van het verhaal. Ze laat haar zaken doen wanneer het verhaal daar om vraagt. In dit geval heeft dat tot gevolg dat Faye ietwat psychisch gestoord overkomt op meerdere momenten in het boek. Het had mooier geweest om een 'ronder' personage te creëren waar de lezer zich wat meer mee kan identificeren. Nu blijft Faye vrij ver van de werkelijkheid afstaan, of zo voelt het althans.

Gouden kooi is niet verrassend of vernieuwend, maar als je een open geest houdt, kan het een erg vermakelijk boek zijn. Even weg uit de alledaagse sleur en mee in de wereld van Faye. Als je een thriller verwacht, heb je kans dat je erg bedrogen uitkomt.