Een boek over bedrog en vertrouwen, verkrachting en liefde. Twee tegenstellingen die in het boek perfect samen passen en worden uitgewerkt.
"Dood tij", een thriller van de misdaadauteur Pieter Aspe, speelt zich af in Brugge. Miriam, een achttienjarig meisje en dochter van de gerechtsdeurwaarder Antoon Dobbelaere, wordt verkracht, maar mag van haar vader geen klacht indienen. Een paar dagen later wordt Carlos Minne dood teruggevonden op het strand van Zeebrugge. Commissaris Van In ontdekt dat de zaak Dobbelaere en de zaak Minne onderling met elkaar verwant zijn en gaat dit onderzoeken. De thriller is uitgegeven door Manteau in het jaar 2000 en telt 275 pagina’s.
"'Ik zal een taxi voor u bellen, juffrouw', zei hij beslist. 'Bent u gek?' […] De kroegbaas schudde het hoofd en vormde het nummer van een bevriend taxibedrijf. 'Ik wil tetten zien', schreeuwde hij. Miriam keek de man meewarig aan, produceerde een gemeen lachje en trok tegen alle verwachtingen in haar T-shirt omhoog." Het boek is een perfecte weerspiegeling van de realiteit waarin wij ons nu bevinden. Het verhaal waarschuwt ons voor bepaalde mensen en wilt ons er doen aan herinneren dat we voorzichtig moeten zijn als we een avondje op stap gaan en zeker als we dit alleen doen, welke mensen we mogen vertrouwen en welke niet. Het helpt ons uitkijken naar het uitvoeren van bepaalde zaken en het helpt ons nadenken over daden die we verrichten. De liefde wordt in het boek ook sterk uitgewerkt. Het af en toe verlangen van commissaris Van In naar zijn vrouw en onderzoeksrechter Hannelore en omgekeerd, alsook de spanningen tussen hen bepalen mee de spanning van het boek. Daar komen ook de spanningen bij tussen Van In en Versavel en hun onderlinge goede vriendschap.
In het boek wordt voortdurend van het ene fragment naar het andere overgegaan, waardoor de spanning langzaam maar zeker wordt opgebouwd en waardoor wij als lezer zeer geboeid raken, heel geconcentreerd zijn en alsmaar verder willen lezen. Zo slaagt Pieter Aspe erin om de lezer ook pas op het einde van het boek te doen ontdekken wie de moordenaar is. In het midden van het boek is er een voordurend heen en weer geslinger van gedachten: "Wie zou het gedaan kunnen hebben?", "Hoe zijn de twee zaken nu met elkaar gelinkt?"
We ontdekken doorheen het boek dat er een bedrijf bestaat dat handelt in valse merkartikelen. Op een bepaalde moment besluit de directeur, Roger Daems, het rechte pad te kiezen en de betalingen aan zijn medewerkers te staken. Het verhaal is dus opgebouwd rond bedrog in een bedrijf, terwijl de werknemers (vrienden) zo'n groot vertrouwen hebben in elkaar, omdat dat bedrog nooit mag uitkomen.
Iedereen kon daarmee leven, want ze hadden genoeg geld verdiend. Enkel Minne kon zijn maandelijkse toelage niet missen. Hij dreigde ermee de politie in te lichten als de directeur de geldkraan dichtdraaide. Myriam, de vrouw van de directeur die vaak als bijzit moest dienen voor de werknemers, gaat naar haar vriendin (mevrouw Dobbelaere) in Rome om advies vragen.
"'Gelukkig heeft Columbier dat probleem definitief geregeld.' Het klonk een beetje als een zinnetje uit een Nazi-verslag, met dat verschil dat Arnould openlijk toegaf wat de Duitsers destijds angstvallig geheim hadden gehouden." De auteur gebruikt heel wat uitdrukkingen, zeer gedetailleerde beschrijvingen en verwijzingen naar de geschiedenis. Naar mijn mening zorgt dit ervoor dat we het verhaal nog beter kunnen volgen. Het geeft het verhaal extra diepte, het zorgt voor meer inzicht. Zo komen we ook in aanraking met geschiedenis en kunnen we heel wat bijleren. Pieter Aspe schrijft ook op zo'n rustige, bedeesde manier dat het boek zo uit is.
Om te eindigen kan ik zeggen dat het een zeer goed boek is. Het is een verhaal dat je vanaf het begin boeit en waarbij de spanning toeneemt naarmate je meer leest en het einde nadert. Het verhaal leest heel vlot. Het plot zit goed in elkaar wat op het einde wordt bevestigd door de identiteit van de dader. Een echte aanrader!