Ik ben de reeks in chronologische volgorde aan het lezen en geniet echt van de boeken. Het antieke Ierland met z'n gewoontes, wetten en gebruiken komt heel mooi en begrijpelijk naar voren. Maar ook de natuur en de mensen die er wonen worden geloofwaardig neergezet. Al moet ik wel opmerken dat het uiterlijk van iemand zorgt voor de sympatie of afkeer die Fidelma heeft voor die persoon. En meestal heeft ze dan nog gelijk ook en heeft iemand waar ze bedenkingen heeft ook iets te verbergen. Wie zei dat ze perfekt is? Ze wordt wel een stuk menselijker en milder in haar beoordeling van mensen dan in de eerste boeken. In dit verhaal mag vriend Eadulf weer opduiken, want op het lege Frankische schip dat kapitein Ross (ook uit het vorige boek) bergt, wordt het missaaltje gevonden dat Fidelma hem gaf in Rome. Dat is dus een raadsel extra want eigenlijk is ze op weg om een onthoofd lijk in een kloosterput te onderzoeken.