Drie dochters van Eva door Elif Shafak

“Lezen was haar manier om contact te maken met de wereld.”

Wel, voor mij geldt dat ook. Net daarom heb ik dit boek zo graag gelezen. Het bracht me in contact met een wereld die ik totaal nog niet kende. De wereld van een meisje dat opgroeit in de jaren tachtig in Istanbul en in 2000 gaat studeren in het befaamde, maar verre, Oxford.

Voor haar en misschien nog wel meer voor haar progressieve vader komt er dan een droom uit. Waar haar vader trots is is haar streng islamitische moeder vooral bang.
Voor Peri is het een droom, studeren was het enige dat telde in haar leven, die uitkomt. Naast een droom voelt het ook wel een beetje als een vlucht, een vlucht ver weg van de steeds hoger oplopende spanningen tussen haar ouders die meer en meer van elkaar verwijderd raken door hun onverenigbare opvattingen over geloof.

We volgen Peri en haar familie gedurende haar jeugd tot aan haar aankomst in Oxford. Daarna switcht het verhaal tussen heden (2016) Istanbul en 2000-2002 Oxford. In het heden Is Peri gast op een feest vol belangrijke personen die heftig discussiëren over de toekomst van hun land, de band met Europa en de politiek en het geloof. In Oxford volgen we Peri die wegwijs probeert te raken in een wereld die enorm ver af staat van de wereld waarin zij is grootgebracht. De taal machtig zijn en goede cijfers op school blijken niet voldoende te zijn om helemaal mee te zijn. Peri raakt bevriend met Shirin en Mona. ‘De Zondares, de Gelovige en de Twijfelaar’ gaan op een gegeven moment zelfs samenwonen. Ondertussen raakt Peri meer en meer in de ban van de lessen ‘God’ van de aantrekkelijke professor Azur. Al deze mensen hun levens raken meer en meer met elkaar betrokken en al lezend raakte ik ook meer betrokken in hun gevoels- en gedachtenwereld.

Hoewel Peri als moslimvrouw ver van mij af staat en worstelt met dingen waar ik nooit met heb moeten worstelen is er ook veel dat mij wel bekend voorkomt. Opgroeien en worstelen doen we allemaal. We vallen en staan weer op. We twijfelen en betreuren, we lachen en leren.
Hoezeer we ook allemaal verschillen, we zijn ook allemaal gelijk.

Het boek leest vlot, ondertussen leer je bij en wordt je aan het denken gezet. Een aanrader dus.