Wat een prachtig laatste boek van deze serie! Ook meteen het dikste boek, en bij mij is Breaking Dawn ook nog groter dan de rest van de serie. (vraag me niet waarom) Misschien wel een beetje onhandig, zo’n groot, lomp boek. Nu kon ik het namelijk ook niet mee naar school nemen. Ik ben niet gek…

Wat ik heel erg leuk vond waren de hoofdstukken die werden verteld vanuit Jacobs perspectief. Zelf vind ik de vampiers leuker, ze zijn zo mysterieus! Toch was het grappig om eens te weten hoe het leven van een weerwolf eruit ziet. Zeker met die gedachtes enzo. Er zat sowieso veel meer humor in Jacobs hoofdstukken. Ik kon heel erg lachen om Leah!
Net zoals dat ik het leuk vond om te lezen hoe het was om een weerwolf te zijn, vond ik het ook geniaal om te lezen hoe je leven eruit ziet als vampier. Nog wel leuker, zelfs! Alles was heel gedetailleerd beschreven, en omdat het ook allemaal nieuw was voor Bella, kon ik me heel erg goed inleven. Hoewel de snelheid, kracht en andere vampierachtige vaardigheden heel moeilijk te begrijpen zijn, kwam het op mij wel heel erg geloofwaardig over.

Een heel handige oplossing was ook de snelle groei van Renesmee, want met een baby kun je niet zo veel in een verhaal. En het lijkt niet eens zo raar, als je bedenkt dat dat meisje in een wereld leeft waar vampiers en weerwolven leven. Als je het zo bekijkt is de snelle groei doodnormaal!

Het einde was verrassend! Ik zat echt al die bladzijdes te wachten op het gevecht, maar ik zag het aantal resterende bladzijdes ook snel kleiner worden… Toen ik las dat Aro het niet met Caius eens was, begon me langzaam te dagen dat het niet zou komen. Het was een korte teleurstelling, want de spanning van het wachten werkte net zo goed als een gedetailleerde beschrijving van een felle strijd.

Het enige minpuntje: Soms werd het boek een beetje langdradig. Maar het was veel minder erg dan je zou verwachten bij zo’n dik boek als dit. Dus het stelt niks voor, maar soms…. Héél soms… Was het een beetje saai? Zo, ik heb het gezegd!

Dan nog even de cover. Ik heb opgezocht wat het voorstelde, net zoals de covers van de voorgaande boeken. Het is een groot, wit schaakstuk (een koningin), met daarachter een kleine, rode pion. Ik wist écht niet wat het moest betekenen, maar het is heel erg logisch! Allebei de schaakstukken stellen Bella voor. Eerst was ze de zwakste op het schaakbord, de pion, een mens. Maar uiteindelijk blijkt dat ze de sterkste is, of ten minste één van de sterksten, de koningin, een vampier met een hele speciale kracht. Ook betekenen de schaakstukken dat het gevecht met de Volturi meer een spel van strategie is, en niet van geweld.
Ik vind het wel leuk om de betekenissen van covers op te zoeken! Vooral degenen die op het eerste gezicht niet zo duidelijk lijken. Misschien een leuk idee voor een rubriek… Ik zie nog wel!

Ik heb echt heel erg van deze serie genoten! Breaking Dawn is een erg mooi einde, ik ben er dan ook heel tevreden over! Romantisch, een vleugje humor, en natuurlijk spannend. Ik raad de serie iedereen aan die van hele spannende boeken houdt. Al zal het overgrote deel wel bekend zijn met deze serie…