1989, de muur is net gevallen. Fotomodel Victoria ontmoet in Berlijn de succesvolle Londense zakenman Richard. Hoewel ze nogal van elkaar verschillen, zijn ze al snel onafscheidelijk en een huwelijk blijft niet uit. Enkele jaren later moet Richard voor zijn werk naar Colombia. Victoria zoekt ondertussen in Canada haar zus op, die ze al jaren niet meer gezien heeft. Wanneer Richard klaar is met zijn klus in Colombia, zal hij haar ophalen in Canada. Maar het loopt anders. Richard wordt ontvoerd. Victoria blijkt zwanger, net als haar zus. Enkele noodlottige gebeurtenissen volgen elkaar op. Wat dan volgt is een strijd om een kind, bedrog, familieruzies en verschillende machtsstrijden.

De rode muur  is, zoals de omslag aangeeft, in de eerste plaats een roman. Maar de lezer zal al snel ontdekken dat het verhaal kenmerken van een prima thriller in zich heeft. Zoals een overlijden onder verdachte omstandigheden en een zoektocht naar de waarheid (want is het auto-ongeluk wel echt een ongeluk?).

Marie-Thérèse Boterman heeft enkele karakters goed uitgediept. Zo leren we Victoria’s schoonvader Henry kennen als een man die belust is op macht en zijn familie op de eerste plaats stelt. Zijn persoonlijkheid ontwikkelt zich gedurende het verhaal, met een verrassende ommezwaai aan het einde. Enkele gebeurtenissen, die hem diep raken, en het ouder worden, zorgen ervoor dat Henry een ander mens wordt. Maar zonder twijfel leren we het karakter van Victoria het beste kennen. Aanvankelijk lijkt het lastig haar gedachten te volgen. Ze verlaat hetgeen ze het meest liefheeft, uit liefde. Lijkt niet te weten wat ze wil. Trekt enerzijds haar eigen plan, terwijl ze zich anderzijds onderwerpt aan de wil van Richard, Henry, haar zus Margaret en Matty, de echtgenoot van Margaret. Maar naarmate het verhaal vordert blijkt Victoria een sterke vrouw, bij wie alle gebeurtenissen in haar leven maakten tot wie ze nu is.

Het verhaal van De rode muur  is enkelvoudig en hierdoor eenvoudig te volgen. Er zijn geen ingewikkelde verhaallijnen die door elkaar lopen of storende flashbacks. Boterman neemt haar lezers aan de hand mee door het leven van Victoria. Door de heldere beschrijving van de gebeurtenissen en vooral de gedachten van Victoria toont Boterman zich een ware gids des levens. Maar zonder in te leveren op leesbaarheid was er ongetwijfeld meer te halen geweest uit dit verhaal. Het verloop van De rode muur  is vaak erg voorspelbaar, het weet de lezer niet echt te verrassen. Ook had Boterman meer kunnen doen met het thema ‘de muur’ (zowel de Berlijnse, als de symbolische muur om mensen en tussen mensen).

De rode muur  blijf je lezen. Dat komt door de eenvoudige maar prima opzet en de prettige schrijfstijl van Boterman. Het boek is hierdoor uitermate geschikt voor thrillerlezers die eens een roman willen lezen.