De moord op mijn vader  is het thrillerdebuut van de Zweedse journaliste Carina Bergfeldt. Ze schreef voor ‘Aftonbladet’, de grootste Zweedse krant, een prijswinnende reportage over het bloedbad op het Noorse eiland Utøya.

De thriller begint met de dag des oordeels. Een naamloze ik staat bij het nog levende lichaam van een man, die is ingepakt met plasticfolie. Ze kijkt ernaar en bedenkt hoe ze hem zal vermoorden. Met deze openingszet trekt Carina Bergfeldt je onmiddellijk in het verhaal. Daarna worden de politieagente Anna Eiler, verslaggeefster Julia Almgilden en misdaadjournaliste Ing-Marie Andersson geïntroduceerd. Een van hen plant de moord op haar vader en blikt terug op een afschuwelijke jeugd vol vernederingen en mishandelingen door Valdemar, haar vader. Hij leefde zijn onvoorspelbare woede niet alleen op haar uit maar ook op haar moeder, haar stiefmoeders en haar broertjes. Ze wil hem vermoorden voordat hij iemand kan vermoorden.
De drie vrouwen zijn met dezelfde moordzaak bezig. Op zondag 3 januari 2010 wordt in het ijs van een meer bij Skövde een lichaam gevonden. Het is Elisabeth Hjort die al enige tijd was vermist. Het politieonderzoek naar haar dood en de dader verloopt moeizaam. Geregeld moet Anna knarsetandend toezien hoe Ing-Marie en Julia sommige feiten eerder weten te achterhalen dan zij en haar collega’s.

De moord op mijn vader  is geniaal geconstrueerd. Het onderzoek naar de moordenaar van Elisabeth Hjort loopt parallel aan het onderzoek van de onbekende vrouw naar de beste manier om haar vader te doden. De vrouw vertelt veel over zichzelf en nog meer over haar jeugd. De verhalen van Julia, Ing-Marie en Anna zijn in de derde persoon geschreven, wat zorgt voor de noodzakelijke afstand. Om beurten laten ze iets los over hun achtergrond. Voldoende om nieuwsgierig te maken, te weinig om zelf te kunnen bedenken wie de vadermoordenaar is. Op een bepaald moment gaat de vrouw met haar vriend naar New York en denk je als lezer beet te hebben. Helaas, want uit de volgende bladzijden blijkt dat alle vrouwen die nacht in een hotel doorbrengen. En heeft Carina Bergfeldt je wederom op het verkeerde been gezet. De cliffhangers komen op precies de goede momenten en zorgen voor maximale spanning. De ontknoping is geweldig subtiel. Nergens wordt met zoveel woorden gezegd wie haar vader heeft vermoord. Knap gedaan!

Er zijn maar weinig auteurs die debuteren met zo’n goede thriller van deze kwaliteit. Dit doet uitzien naar de volgende thrillers van Carina Bergfeldt.