Ik lees heel weinig boeken over oorlogen, het is niet echt mijn intressegebied. Maar aangezien we nu 70 jaar vrijheid vieren besloot ik dit boek als uitdaging te gaan lezen. Het boek sprak mij aan omdat het niet alleen maar in de oorlog zou afspelen maar ook in het heden.
Het boek verteld het verhaal van Anneke, of eigenlijk Rivka. Ze weet eigenlijk nog steeds niet wie ze eigenlijk is. Anneke is christelijk opgevoed en heeft de Joodse Rivka verdrongen, maar door haar relatie met Joost, die zijn eigen identiteit weer probeert te vinden en de oorlog in concentratiekampen heeft doorgebracht kan ze zichzelf niet zijn.
Ik vond het verhaal op sommige punten erg heftig, met namelijk hoe ze met haar kinderen Sandra, Stijn en Elise omgaan en dat het haar eigenlijk helemaal niks deed toen ze uit huis geplaatst werden. Dat gaf ook wel weer aan hoe Anneke met zichzelf in de knoop zat.
In het begin las het verhaal lekker vlot weg maar naarmate het verhaal vorderde vond ik het wat minder worden, ik kan er niet echt de vinger op leggen wat de reden hiervoor was. Dit is ook de reden waarom ik het boek 3 sterren geef.