Talloze strips, boeken, televisieseries en films hebben al eens verhalen verteld over de identiteitsverwisseling van iemand die op een ander lijkt. Wie herinnert zich niet de aflevering uit Knightrider waarin Michael Knight wordt geconfronteerd met zijn boosaardige alter ego? En wie kent een soortgelijke situatie niet uit strips van Donald Duck of Suske en Wiske? Altijd was er wel ergens een boosaardige crimineel wiens tronie gelijkenissen vertoonde met een ander en waarmee deze vervolgens probeerde zijn criminele plannen ten uitvoer te brengen. Dubbelgangers zijn dus geen originele insteek om een nieuwe thriller op te baseren. Maar in deze roman van Don Winslow wordt de gedaanteverwisseling vanuit een andere kant bezien, hier is het namelijk de antiheld die zich voor moet doen als een superschurk.
Kruimeldief Tim Kearney zit in de problemen als hij een Hells Angel vermoordt in de gevangenis. Omdat de bikers niet bepaald gerekend worden tot de meest vergevingsgezinde mensen heeft hij weinig keuze als de DEA hem een rare deal voorschotelt. Of hij gaat terug de bak in en riskeert een aanslag op zijn leven, of hij doet zich voor als superschurk Bobby Z. en wordt daarna overgeplaatst naar een veilige gesloten afdeling. De deal houdt in dat hij, als Bobby Z., aanwezig is bij een drugstransactie aan de Mexicaanse grens waarbij een grote misdaadbende opgerold kan worden. De dingen lopen iets anders als de boel mislukt en hij terecht komt op het ommuurde terrein van de mensensmokkelaar Brian Cervier. Op het weelderige landgoed voelt Tim Kearney zich de koning te rijk, totdat hij ontdekt dat de extravagante homoseksueel er een verborgen agenda op nahoudt. Het duurt niet lang meer of Tim Kearney heeft nog meer vijanden gemaakt die hem het liefste dood zien. Het komt hem echter goed van pas dat hij op een blauwe maandag als marinier heeft gediend en daar zelfs een onderscheiding voor heeft ontvangen. Er volgt een zinderend kat-en-muisspel door de woestijn van Mexico waarbij de lijken zich op blijven stapelen.
Voor wie op zoek is naar enig realisme is hier aan het verkeerde adres. Niet zelden worden de grenzen van de logica overschreden met explosieve plotwendingen en cartoonesk geweld. De bijrollen zijn bevolkt door dik aangezette karikaturen, zoals een gestoorde indiaan met alcoholproblemen, een Texaanse cowboy met een bloedhekel aan zijn baas, een huurmoordenaar van de Hells Angels met pyromane trekjes en een foute smeris met een dubbele agenda. En dat is nog maar een kleine greep uit de gestoorde karakters die het boek rijk is. Hun dialogen zijn doorspekt met snedige oneliners vol venijnige steken naar elkaar toe. Het is allemaal zo overdreven hardboiled dat het lachwekkend wordt, en daar zit hem dan ook de charme van het boek. Natuurlijk is het niet de meest diepgaande thriller van de laatste paar jaar, maar het doet zijn ding als grimmige achtbaanrit vol geweld en inktzwarte humor. In 2007 is er een verfilming verschenen van de Engelstalige versie. Deze is echter zo slecht dat u het ditmaal beter bij het boek kunt houden.