De dood heeft het druk; al die zielen die hij moet ophalen over de gehele wereld en dan breekt ook nog eens WO II uit. Hij kan de drukte bijna niet meer aan en probeert zich af te sluiten voor de zielen met al hun verdriet en kijkt ipv naar hen naar boven, naar de kleuren van de hemel...Tot het verhaal van de boekendief.

Liesel - de boekendief - heeft haar verhaal opgeschreven in een zwart schriftje wat ze overal met zich meeneemt. Als de dood haar dierbaren komt halen raakt zij het schriftje kwijt, maar de dood bewaart het schriftje trouw, raakt geintrigeerd en vertelt de lezer haar verhaal...

Het leven van Liesel wordt vertelt met veelal korte zinnen waar af en toe wat poezie doorheen klinkt. Zo mooi en dat tegen de achtergrond van oorlog, angst, verlies, vriendschap en bedreiging. De personages worden karaktervol neergezet en af en toe licht de dood alvast een tipje van de sluier op, dit geeft een heel aparte sfeer aan het boek!

Zodra je gewend bent aan de schrijfstijl wordt dit origineel gebracht verhaal een unieke leeservaring, waar ik van heb genoten.