'De gloed van de gedoofde sterren' begint midden in de actie: Seren, Dom, Mari en Ezra landen vlak bij een eiland op een nieuwe planeet. Na enige moeite bereiken de drie tieners het strand, alwaar ze proberen te overleven onder zware omstandigheden. De planeer lijkt op het eerste oog vredelievend en veilig, maar door het extreme weer aldaar bedriegt deze schijn.

Met enkele summiere aanwijzingen geeft Kate Ling precies voldoende informatie voor de lezer die dit boek onafhankelijk van het eerste deel leest, maar niet te veel informatie voor diegenen die in spanning op deel twee hebben gewacht. Het tweede deel is daarmee prima zelfstandig te lezen.

De planeet waarop de tieners zich bevinden wordt prachtig omschreven, maar helaas hebben de personages niet zoveel diepgang. Steeds als gesprekken de diepte in gaan, barst Seren in huilen uit of gaat één van de personages weg. Dat is een gemiste kans, want de gevoelens van mensen die net op een nieuwe, verlaten planeet aankomen zijn natuurlijk interessant genoeg om over te schrijven. Bovendien zou dit de liefde tussen Seren en Domingo duidelijker maken - dit lijkt nu wel erg veel op een naïeve kalverliefde, terwijl deze personages ook zulke volwassen keuzes maken.

De nieuwsgierigheid naar deze nieuwe planeet en de omgang tussen de personages won het steeds van de irritatie richting de beperkte diepgang van de personages. Dat maakt dit boek toch vermakelijk, zeker voor de fans van young-adult en science fiction.