Het museum van zonderlinge zaken verteld het verhaal van Coralie en Eddie. Coralie werkt als meermin in het rariteitenmuseum van haar overbeschermende vader, professor Sardie. Eddie wordt omschreven als joodse jongen die zijn geloof min of meer de rug toegekeerd heeft en zijn eigen leven is gaan leiden in de criminaliteit en fotografie. In het boek lopen deze twee verhaallijnen door elkaar heen en vinden elkaar op een gegeven moment. Er wordt afgewisseld tussen personages en tijdslijnen door het boek heen, wat opvalt door het cursieve lettertype. In het begin is dat wel erg wennen, omdat niet meteen duidelijk is dat er door de ogen van een ander personage wordt verteld. In de cursieve delen wordt heel gedetailleerd ingegaan op de eerdere ervaringen van de hoofdpersonen, waardoor je ze beter leert kennen. Wel is de detaillering soms iets té.
Het verhaal speelt zich af aan het begin van de twintigste eeuw in Amerika, waarin twee grote rampen beschreven worden, namelijk de brand in de Triangle-overhemdenfabriek en de brand in attractiepark Dreamland. Het prikkelt de interesse om hier meer over op te zoeken, vooral omdat ze in mijn optiek niet in veel andere boeken zo uitgebreid aangehaald en beschreven worden.
Het boek wordt op de flaptekst beschreven als romantisch en mysterieus in een geschiedkundige context. Het mysterieuze karakter heeft een duidelijke lijn door het hele boek in de context van de geschiedenis van Amerika in het begin van de twintigste eeuw. De romantiek echter komt pas veel verder in het boek op gang en lijkt een grote zoektocht, terwijl het nadien juist ineens heel vanzelfsprekend lijkt te zijn. Verder leest het boek vlot, op hier en daar de cursieve stukjes na.
Conclusie: Voor een stukje inzicht in de Amerikaanse geschiedenis, met een spannende verhaallijn daarnaast zit je met dit boek goed, maar wanneer je een heel romantisch boek zoekt is dit boek waarschijnlijk minder geschikt te noemen. Al met al leest het boek vlot, en is zeker een aanrader!