Verdronken hart
Lisa Unger

De afgelopen week heb ik me beziggehouden met het boek ‘Verdronken hart’ van Lisa Unger te lezen. Het is een vertaling van het boek ’Heartbroken’. Het is uitgegeven door A.W. Bruna Uitgevers, Utrecht in 2013. Met deze psychologische thriller zal je jezelf zeker niet vervelen.

Het boek gaat hoofdzakelijk over 3 vrouwen die worden achtervolgd door hun verleden. Emily is haar hele leven lang al op zoek naar haar vader en zit in een slechte relatie met Dean waardoor er verschillende wendingen gebeuren in haar leven. Haar moeder Martha kijkt amper naar haar om ook al probeert Emily haar steeds weer te contacteren. Vervolgens is er Kate die getrouwd is met Sean en de moeder van Chelsea en Brendan. Familie is voor Kate één van de belangrijkste dingen die er zijn en ondanks een aantal tegenslagen zet ze haar familie altijd op de eerste plaats. Ook heeft ze met behulp van een aantal nagelaten dagboeken van haar tante en grootmoeder een roman geschreven over een waargebeurde, tragische liefdesgeschiedenis. Tot slot is er nog Birdie Burke. Ze is de moeder van Kate en niemand weet waarom zij zo gesloten en hard is ten opzichte van mensen, zelfs tegenover haar eigen dochter.

Op een eiland in het noordoosten van de Verenigde Staten ligt Heart Island, dat eigendom is van Birdie Burke. Elke zomer is er een familiereünie. De kinderen van Birdie zien het bezoek eerder als een verplichting, maar door schuldgevoelens gaan ze toch elk jaar opnieuw naar het eiland. Kate vertrekt met haar dochter Chelsea en haar beste vriendin Lulu een dag eerder dan haar man en haar zoon naar het eiland. Vooraleer je op het eiland bent, moet je een boot nemen en hierdoor is het zeer moeilijk bereikbaar. Toch is er een overbuur John dat alles in het oog houdt.

Op de omslag van het boek kan men een vrouw zien die in water ligt. Het zou moeten verwijzen naar het eiland, maar de mensen dat dit boek nog niet hebben gelezen, zouden dit helemaal niet kunnen afleiden nadat ze de achterflap zouden hebben gelezen. De omslag drukt eerder rust uit dan angst of verdriet. Misschien zou je zelfs kunnen denken dat het over een schoonheidsritueel zou gaan. Al bij al vind ik het wel een mooie cover, maar ik had het persoonlijk iets duidelijker gemaakt dat het echt wel over Heart Island gaat. Nu heeft men ook niet echt een beeld wie het meisje juist voorstelt. Het kan zowel Birdie, Chelsea, Emily als Kate zijn. Om duidelijker te maken dat het om het eiland gaat, zou men kunnen werken met contouren.

Verdronken hart was de eerste thriller die ik ooit heb gelezen. Met dit in mijn achterhoofd vond ik het een heel aangenaam boek om te lezen. De schrijfstijl is helder en vlot. Het is een verhaal waar de drie vrouwen duidelijk in beeld komen. Heart Island is een zeer goede keuze van decor door de schrijfster omdat het een mysterieuze plaats, die moeilijk te bereiken is. Ook heeft ze veel gebruik gemaakt van de nacht en het onweer waardoor men niet altijd een paradijselijk gevoel heeft bij het denken aan een vakantiehuis.

De combinatie die ze gebruikt voor het voltooien van dit boek zijn zeer geslaagd: misdadigers, een zware storm, de nacht, een onbereikbaar eiland, herinneringen, tragische gebeurtenissen, dagboeken, geesten… Deze elementen zorgen er allemaal voor dat een geslaagde thriller ontstaat en dat men een verhaal vol spanning gaat creëren.

Als men het boek begint te lezen met deze gedachten en verwachtingen kan het verhaal eerder teleurstellend overkomen. Het boek komt zeer traag op gang. Pas na het lezen van bijna de helft van het boek, beginnen de gebeurtenissen pas waarvoor je het boek zou beginnen lezen. Tijdens de eerste honderd pagina’s springt het boek telkens van de ene personage naar de andere en wordt er altijd het leven van besproken. Hier en daar heb je wel eens het gevoel dat er iets niet pluis zit, maar voor de rest heb je niet echt een drang om het boek in één ruk uit lezen. Dit verandert echter wel tijdens het lezen van het tweede deel van het boek. De tijd ging zo snel vooruit en ik kon amper stoppen met lezen. Hierdoor heb ik het tweede deel ook veel sneller uitgelezen. De snelheid en de spanning neemt toe wat het lezen veel aangenamer maakte. In een gevecht waar de vrouwen moeten zien te overleven tegen een angstaanjagende tegenstander met veel actie, wil je bijna niet stoppen vooraleer je de ontknoping weet.

Dit boek was voor mij een aangename kennismaking met thrillers. Lisa Unger heeft een goede thriller geschreven die eerder traag op gang komt, maar uiteindelijke toch een overtuigend einde heeft.