Het is al bijna een cliché, zeggen dat je de plottwist aan het eind van een thriller echt niet aan zag komen. Toch gaat dit cliché voor dit boek op; aan het einde zit een onverwachte wending.

Het verhaal beschrijft het huwelijk van Adele en David, een echtpaar dat het zo op het eerste gezicht goed voor elkaar heeft. Mooi huis in een goede buurt. David is psychiater en Adele zijn mooie en charmante echtgenote. Maar David heeft Louise ontmoet, op een manier die doet denken aan de eerste aflevering van Grey's Anatomie.

Louise schrikt als ze erachter komt dat David haar baas is én getrouwd, maar ze kan toch moeilijk afstand van hem nemen. Ondertussen wordt ze goede vrienden met Adele, die ze toevallig ontmoet wanneer ze haar zoon net naar school gebracht heeft.

Naarmate Louise Adele en David beter leert kennen, krijgt ze het idee dat hun huwelijk toch niet zo'n succes is, als het van de buitenkant lijkt en de boosdoener is David natuurlijk, hij gaat immers vreemd? Bovendien lijkt er van alles niet te kloppen. Adele wordt door David gecontroleerd en kort gehouden.

Het perspectief van het boek verschuift gedurende het boek heen en weer van Adele naar Louise, afgewisseld door flashbacks uit het turbulente leven van Adele. Adele lijkt toch niet zo onschuldig, er zijn wat vreemde dingen voorgevallen in het verleden. Wat gebeurde er precies en hoeveel heeft David hiermee te maken?

Gedurende het boek gaat je sympathie van de één naar de ander. Is Adele echt wel zo onschuldig? Maar wat verbergt David? Er wordt meer en meer duidelijk over dit vreemde huwelijk, de schuldvraag lijkt niet klip en klaar. Het eind verschaft eindelijk duidelijkheid en laat de lezer met een ongerust gevoel achter.

In het boek komen zaken voor, waarvan we niet geloven dat ze kunnen bestaan. Toch wordt dit er zo in verwegen, het wordt er zo langzaamaan ingebed, dat het één een logisch gevolg lijkt van het ander. Toch zal niet elke lezer dit kunnen waarderen.