Dit boek is zo mooi, zo ontroerend, het raakt me enorm. Het maakt me ook boos - boos om de situatie in Afghanistan, waarvoor ik me eigenlijk niet veel geïnteresseerd heb. Maar een verhaal als dit brengt die nieuwsberichten die zo ver weg lijken, toch zo dichtbij. Ik heb het gevoel daar te zijn, mee te kijken met Laila en Mariam, en leef met ze mee. Hun karakters zijn prachtig beschreven en het zijn sterke vrouwe in een situatie die niemand mee zou willen maken. Dat zij blijven vechten tegen de verschrikkingen, maakt dat ik ontzag heb voor deze vrouwen, en al helemaal voor Hosseini, die dit voor elkaar krijgt met zijn prachtige schrijfstijl.

De hype rondom dit boek is het waard, dit is een boek dat je móet lezen.