Masterplan is een rauwe actiethriller. Actie en snelheid hebben de bovenliggende toon, diepgaande achtergrond van de karakters een duidelijke ondertoon, of is bijna geheel afwezig. Dit is geen kritiek, maar zoals de auteur het voor ogen had. Geen overbodige afleiding, geen terugblikken naar het verleden van de karakters, geen tijd voor romantiek. Actie. Nu. Sommigen scharen het onder een ‘mannenthriller’. 

Masterplan vliegt, na een korte intro in het verleden, van de ene kant van de wereld naar de andere kant. Een groots opgezet plot, waarbij de auteur zich niet laat begrenzen door tijd of landsgrenzen. Vreeswijk denkt groots. 

Het verhaal is origineel en doordacht. De schrijfstijl past bij het verhaal; zonder poespas, to the point. Bij vlagen lijkt het alsof je het script van een Jason Bourne film leest. De korte hoofdstukken zorgen voor een stevig tempo waardoor je als lezer amper tijd hebt om op adem te komen, als je dat al zou willen. Naarmate het verhaal vordert, lijkt de vaart er iets uit te gaan om vervolgens met korte hoofdstukken weer op te bouwen naar een climax. 

De karakters moeten als doorgewinterd overkomen, maar door het taalgebruik is een unieke eigen stem soms moeilijk te onderscheiden. Het sterke begin boet in het midden iets aan kracht in, en had zelfs iets compacter kunnen zijn waardoor het einde nog beter tot zijn recht had kunnen komen.

Vreeswijk weet de lezer te boeien met sterke verhaallijnen, een goed doordacht plot en weet de lezer op een dwaalspoor te brengen: wie valt er te vertrouwen?

Ik geef Masterplan van Pjtor Vreeswijk 3,5 ster.