Phobos is het eerste deel in een serie van Victor Dixen. Het vertelt het verhaal van 6 tienermeisjes en 6 tienerjongens die geselecteerd zijn om naar Mars te gaan en daar een nieuw bestaan op te bouwen.

Het verhaal begint er eigenlijk midden in. De selectierondes zijn al geweest, de jongeren hebben al een jaar van trainingen en studies erop zitten en staan op het punt om naar Mars te gaan. Het verhaal is vanuit meerdere perspectieven geschreven en dit zorgt voor meer spanning en meer vaart in het verhaal. Het gaat voornamelijk over Léo en wat er tijdens de meer dan 100 dagen durende reis met haar gebeurt.
Je krijgt tijdens het lezen ook een kijkje achter de schermen, waardoor je meer informatie krijgt dan de jongeren die onderweg zijn naar Mars. Dit is voor de lezer fijner omdat er niet denderend veel in het schip gebeurt. Er worden regelmatig tijdsprongen gemaakt, wat soms een beetje verwarrend is. Gelukkig heeft de schrijver ervoor gekozen om bij elk hoofdstuk de desbetreffende datum erbij te benoemen. Op die manier hou je alsnog een redelijk overzicht.

Wat ik wel jammer vond was dat je als lezer veel sneller en meer informatie kreeg dan de jongeren in het schip. Op die manier wist je eigenlijk al dat er op een gegeven moment iets mis kon gaan, alleen was de vraag: wanneer?
Verder heeft de schrijver het goed aangepakt om de 'dates' tussen de jongeren in een ontmoetingsruimte in het schip vanuit verschillende perspectieven te schrijven. Niet alleen vanuit het standpunt van de camera, maar ook hoe sommige mensen in bepaalde situaties naar de uitzendingen kijken en de reacties erop. Dit maakt het heel levendig en veel geloofwaardiger.

Al met al een interessant en ook leuk boek om te lezen, maar af en toe wat voorspelbaar. Toch ben ik heel benieuwd naar deel 2, dus laat die maar komen! Drie sterren voor dit boek.