Hanya Yanagihara was voor mij een onbekend auteur, de cover alleen al spreekt je aan, past ook volledig bij het verhaal.
Het boek start met de kennismaking van de 4 vrienden, Willem,Jude, Malcom en JB. 4 jeugdvrienden die elk hun weg zoeken in het leven, die een band hebben zonder zich af te vragen, met welk levensbagage Jude elke dag leeft. Voor Jude is hun vriendschap het enige normale in zijn leven. In het boek volg je hun leven, met momenten kijk je door de ogen van Willem, Jude of een andere personage dat maakt dat je gevoelens heen en weer worden gesleurd, dat je zo onder elk hun huid kruipt. Het begin van het boek vond ik zeer langdradig maar vrees niet en leg het boek niet neer. Ik had echt "het" dubbele gevoel op die momenten. Langzaam word je meegetrokken in een donkere wereld van pijn, verdriet, teleurstelling, overleving, vriendschap. Vriendschappen die veel te weeg brengen, vriendschappen die Judes pijn niet verlichten maar het hem op sommige momenten moeilijker maakt. Op de cover staat "het boort door je ziel" ja....de auteur beschrijft gevoelens, emoties op zo een manier dat je soms even moet slikken of even het boek moet wegleggen.