De zoektocht wordt uitgevoerd door Nap Dumas: rechercheur, die vijftien jaar geleden zijn tweelingbroer Leo heeft verloren door een vreemd ongeval, samen met diens vriendin Diana, de dochter van het hoofd van de politie. Is het moord geweest of was het zelfmoord?

Het is een spannend verhaal waarin Nap van de ene situatie in de andere verzeilt en waarin hij steeds dichter bij de oorzaak van het ongeval komt. In de tijd van het ongeval is ook de vriendin van Nap: Maura, verdwenen. Nap wordt betrokken bij een moord op een politieagent en als de betrokken auto gevonden wordt blijken daar de vingerafdrukken van Maura op te staan. Ook de politieman is een oude schoolkameraad van Nap. Dan blijkt er vroeger op school een groep te zijn geweest waarvan Leo ook lid was, die nieuwsgierigheid toonde naar een raketbasis net buiten het stadje. En dat zorgt ervoor dat Nap verder gaat zoeken, omdat hij ontdekt dat er geheimen zijn waar hij buiten is gehouden. Waarom? Door wie?

Het verhaal wordt verteld door Nap, die zijn zoektocht deelt met Leo, net alsof hij Leo wil laten merken dat hij diens dood niet accepteert en de oorzaak wil vinden. In een andere verhaallijn vertelt Maura over haar leven na de vlucht. Verder wordt steeds duidelijk wat er gebeurd is bij de raketbasis en dat zich daar meer heeft afgespeeld dan Nap kan vermoeden. Alles komt bij elkaar in een verrassend slot.

Het verhaal laat zien dat het verleden zoals je het als kind of puber ziet niet dé waarheid hoeft te zijn. Dat er geheimen zijn die je niet hebt willen zien en dat het egoïsme dat een kind eigen is, de waarheid ook kan vervormen. En dat volwassenen keuzes kunnen maken waar je als kind niet op zou komen. Pas als je zelf volwassen bent merk je dat alles niet zo vast ligt als je zou willen. Van dat alles heeft de schrijver een heel mooi en boeiend verhaal geschreven.