Maribeth is getrouwd, en een werkende moeder van een vierjarige tweeling. Als superwoman probeert ze alle balletjes in de lucht te houden. Maar dan krijgt ze een hartinfact en uiteindelijk een dubbele bypass operatie. Ze mag na een week naar huis om thuis te herstellen, alleen eenmaal thuis denkt iedereen dat ze weer beter is en komen er weer allerlei klusjes bij haar terecht. Als haar moeder komt "helpen" en haar man Jason alleen maar aan het werk is, besluit ze haar gezin te ontvluchten. Ze gaat opzoek naar wie ze is en start een zoektocht naar haar biologische moeder.

Gayle Forman valt met de deur in huis. De spanning is gelijk goed opgevoerd doordat we Maribeth in een zeer stressvolle situatie ontmoeten; ze heeft een hartinfarct. De schrijfstijl van Forman iets anders dan anders, maar de lezer heeft geen tijd hier over te vallen. Met deze start heeft ze je gelijk volledig te pakken. En dan voert Forman gelijk weer een fantastisch kunstje uit; de ongebruikelijke en niet zo sympathieke actie van een moeder heeft ze zo beschreven dat je als lezer niets anders kunt dan de keuze van Maribeth begrijpen. Vanaf dat moment wil je alleen maar lezen hoe het met Maribeth en haar gezin zal aflopen.

De schrijfstijl van Forman heeft iets cynisch. Ze windt er geen doekjes om en heeft weinig woorden nodig om situaties te beschrijven. Het boek leest gemakkelijk en het is dan ook zo uit. Zonder te choqueren laat Gayle Forman zien welke rol moeders spelen in een gezin, maar vooral ook wat voor invloed de hedendaagse maatschappij heeft op een moeder. Ze veilt geen oordeel, ze laat niet diep voelen, maar ze laat zien en jou je eigen mening vormen. Voor een feelgoodboek bevat dit verhaal vrij weinig romantische scene's maar toch laat het je met een prettig gevoel achter.