Het vervolg op Taal is zeg maar echt mijn ding is een leuk boekje, maar minder vermakelijk dan het eerste deel. Het lijkt veel van hetzelfde, het is precies hetzelfde concept als het eerste boekje.

Er hangt een negatieve sfeer aan het boekje, veel grappig gebrachte stukjes zijn een mooi verpakte klaagzang over de verloedering van onze taal. De stukjes zijn erg wisselend, sommige hebben veel potentie en zijn erg grappig, maar andere stukjes voelen geforceerd aan.

Het leest wel erg gemakkelijk weg - de kleine hoofdstukjes maken het een ideaal boekje om onderweg of voor het slapen gaan nog even door te nemen. Het is niet iets wat je in één ruk uitleest, en zeker na een aantal wat geforceerde stukjes is het verder gaan met lezen soms een uitdaging. Het is wel een lekker blader-boekje vol met interessante feitjes over de Nederlandse taal.

Al met al is En dan nog iets een vermakelijk boekje, maar het had een wat positievere insteek mogen hebben.