Nora Binnendijck is een succesvolle actrice. Echter, de laatste jaren krijgt ze geen rollen meer. De rollen worden gegund aan jonge soapy’s, zonder ervaring, opleiding. Een populaire naam is belangrijker om voor een rol in aanmerking te komen dan een lijst met ervaring. Ze doet er dan ook alles aan om weer in de aandacht te komen en een rol in de wacht te slepen in een nieuwe prestigieuze film. Dan blijkt de hoofdrol al vergeven aan Kim de Kleijne, een fotomodel. Er ontstaat al snel een vete tussen beide dames. Het is lastig om samen te werken, zeker als ook de privé-levens in elkaar verweven raken wanneer blijkt dat Kim een relatie heeft met de ex van Nora.

Discussie over genre
Spotlicht leidde ongetwijfeld tot een discussie op de uitgeverij. Want welke genre zou op de omslag vermeld moeten worden? Het boek heeft ingrediënten van een roman, een thriller en een chicklit. Maar het is geen zuivere roman, thriller of chicklit. Het heeft in de basis de diepere lagen en verhaallijnen van een roman, de spanning van een thriller en het leest luchtig weg als een chicklit. Een boek voor het grotere publiek dus met voor ieder wat wils.

Spotlight verrast
Spijker weet met haar debuut Spotlight te verrassen. De omslag oogt dan weliswaar als een chicklit, eenmaal het boek opengeslagen staat de lezer een goed doordacht verhaal met een goede opbouw te wachten. Daarbij, het hele boek denk je te weten hoe het afloopt, dat ligt er redelijk dik bovenop. Echter, Spijker weet een verrassend einde te geven aan het boek.

Wisselend perspectief
Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Nora en Kim. Vanuit het perspectief van Nora voel je de haat en afgunst jegens Kim, en ontwikkel je sympathie voor en medelijden met Nora. Maar zodra de auteur het verhaal vanuit het perspectief van Kim vertelt, verdwijnt dit, en leef je mee met Kim. Omdat de hoofdstukken snel wisselen en dus de vertelperspectieven daarmee ook, sleurt Spijker je als lezer mee in een achtbaan van emoties voor en tegen Nora en Kim. Het is onmogelijk sympathie voor slechts één van beiden en afgunst voor de ander te hebben.

Te expliciet
Spotlight kent een aantal seksscènes, waarbij niks aan de verbeelding wordt overgelaten. Wellicht is deze expliciete manier van vertellen gebruikelijk bij chicklits, maar ze doen het serieuze verhaal te kort. Het is niet functioneel. Ze leiden af en voegen eigenlijk niks aan het verhaal toe.

Conclusie
Spotlight is een goed opgebouwd en vlot leesbaar verhaal, dat veel mensen zal aanspreken. Het is een prima debuut, duidelijk is dat Spijker talent heeft. Helaas komt dit nog niet helemaal uit de verf, maar dat is niet erg, Spotlight is immers haar debuut. Dit boek geeft het potentieel van de auteur aan. We mogen (hopelijk) nog veel van haar verwachten.