Typische De Cock maar het boek laat toch een beetje een vreemde indruk achter. Baantjer heeft natuurlijk het volste recht om zelf te bepalen wat hij persoonlijk belangrijk vindt maar het lijkt wel dat hij zwaarder tilt aan wildplassen (vroeger zouden daar onmiddellijk meerdere agenten op afgegaan zijn om in te grijpen) dan aan groepsverkrachting (dan kan je toch nog een goed leven opbouwen). Het boek zelf is van dezelfde kwaliteit (en met dezelfde stereotypes) zoals we gewend zijn en verwachten, het einde is 'anders'.