Het boek begint met een volle maan.
Een rode, volle maan.
Een Bloedmaan...

Wanneer de Orde van het Bloed de macht overneemt in Zuid-Terumen, zit er voor Eleanora niets anders op dan het land te ontvluchten. De Bloedridders en hun Magna Mater zien in het elfenras de bron van alle kwaad.

De reis naar Eliflain, het thuisland van haar vader, is vol gevaar. De Rode Hand zit haar op de hielen en het geheime verleden van haar vader roert zich. Eleanora’s vlucht verandert in een zoektocht naar antwoorden. Er is echter één antwoord dat niemand wil geven: haar ware naam.

Dit is het eerste boek van De laatste erfgenaam serie.
Eleonora (Elena) moet vluchten uit het Haviksnest, haar veilige thuishaven, als de Orde van het Bloed de macht overneemt. Bovendien is zij een elf en Bloedridders haten de elfen.
Ze weet maar weinig over het verleden van haar ouders en gaat op weg naar het eiland waar haar vader vandaan komt. Tijdens de reis wordt ze bijgestaan door Yabrin en Nathan.

Het verhaal is ontzettend spannend en leest vlot weg. In het begin een beetje verwarrend door veel informatie tegelijkertijd, maar al snel zat ik helemaal in het verhaal en heb ik het in één ruk uitgelezen. De personages zijn levensecht neergezet en ook de omgevingen kon ik zo voor me zien.
Bij aantal heftige scenes heb ik wel even moeten slikken, ik was totaal verrast. Dat kan ik zeker waarderen in een boek, want vaak zie je bepaalde dingen al van mijlenver aankomen.

Een leuk gegeven is dat Evi een aantal woorden in een eigen verzonnen taal gebruikt. Achterin het boek staat de vertaling als je het precies wilt weten. Ook een lijst met namen, plaatsen en begrippen met uitleg.

Het einde kwam voor mij wat abrupt, maar de epiloog maakt me nog nieuwsgieriger naar deel 2 dan ik al was. Ik kan niet wachten op het vervolg!