Connie is een journaliste die de wereld afreist, ze verslaat nieuws uit oorlogsgebieden. In Sierra Leone worden vijf vrouwen vermoord en hoewel daders gepakt zijn heeft Connie haar twijfels. Dit heeft te maken met het feit dat ze een Europese man meerdere keren tegengekomen is in gebieden waar vrouwen zijn vermoord. Hij is een sadist die door het tumult van oorlogsgeweld zonder op te vallen zijn gang kan gaan. Enkele jaren later duikt Connie onder op het Engelse platteland na een traumatische ervaring. Ze is doodsbenauwd en stelt wederom pogingen in het werk om de sadist vanuit haar geheime locatie te ontmaskeren.
Op deze plek komt ze in contact met enkele vrouwen die op het rustige platteland een geheim met zich meedragen. En hiermee is de tweede verhaallijn geboren.

Minette Walters is een schrijfster van formaat die haar sporen heeft verdiend. Fragmenten uit brieven en e-mails weeft ze door haar verhaal. Dit is een werkwijze die ze in bijna al haar boeken hanteert.
In Duivelsveer zijn twee verhaallijnen aanwezig. Connies ervaringen met en de jacht op de sadistische moordenaar en de belevenissen op haar onderduikadres op het platteland. De eerste verhaallijn is zonder meer boeiend. Bij de tweede heeft de auteur toch erg veel taal nodig om een gecompliceerde web te schetsen en te ontrafelen. Hierdoor duurt het soms lang voordat het spannend wordt. De hele affaire komt ook een beetje gezocht over. De vrouwelijke personages die Connie op het platteland tegenkomt zijn enigszins merkwaardig. Bij één vrouw is de nuance zoek, terwijl Minette Walters toch een auteur is die diepte en schakeringen kan aanbrengen in haar personages.
Overeind blijft dat ze goed schrijft, de lezer aan het puzzelen zet en het verhaal systematisch opbouwt. Soms ook komen mooie citaten voorbij, de moeite waard om te herlezen.
Een ervaren vakvrouw, dat blijft overeind. Maar Duivelsveer is niet haar beste misdaadroman.