Vere en haar broer Jesse zijn, samen met hun ouders, verhuisd. 250 km van hun oude huis vandaan, moeten ze opnieuw beginnen, omdat hun moeder een nieuwe baan heeft.


Vere besluit deze nieuwe start meteen goed te doen; ze verft haar haar, koopt nieuwe kleren en besluit: deze nieuwe Vere is iemand om rekening mee te houden.


Op haar eerste schooldag op de nieuwe school sluit ze vriendschap met Freia, een uitgesproken meisje met haar eigen ideeën over alles, en dat een stuk verder in haar ontwikkeling is dan Vere.


Vere heeft intussen haar eigen geheim.


Zonder het expliciet te noemen, zonder de gebeurtenis een naam te geven, weet je al snel;

Vere is misbruikt. 

Een geheim dat ze helemaal alleen draagt.


Maar als er íets uit dit boek te leren valt, is het wel dat iedereen zo zijn geheimen heeft.

En dat je mensen dus niet zomaar moet beoordelen op hun gedrag, want je weet niet altijd waaróm ze zich gedragen zoals ze doen.


"Wat als... ik Freia ben? Ik voel me mooi en geweldig, alsof ik de hele wereld aankan. Mijn ouders geven me alles wat ik nodig heb en bemoeien zich nergens mee. Bijna iedereen vindt me knap en interessant. Ik woon in dot prachtige huis, en ik ken alleen maar leuke mensen. En ik hoef allang geen oppas meer."


143 blz 'tienerdrama' (oneerbiedig gezegd), over verliefdheden, bh's, onzekerheid (pas ik er wel tussen?) feestjes en alcohol, maar intussen sluimert er groot verdriet.

En dat maakt dat het bij dit boek waarschijnlijk geen slecht idee is als ouders het boek zelf ook lezen. Want wellicht roept het vragen op. En sowieso ben ik van mening dat het belangrijk is om het over dit soort onderwerpen te hebben met je kinderen.


Niet per se een boek voor meisjes (dat vond mijn 11jarige zoon aan de hand van de cover); een groot deel speelt zich af op een skatebaan, Veres tweelingbroer Jesse heeft een grote rol in het boek en het behandelt thema's die zowel meisjes als jongens bekend voor zullen komen. Met uitzondering van de bh's wellicht.