Eindelijk! De grote Cicero is (zeker voor gymnasiasten) een figuur uit geschiedenisboeken en Latijnse teksten. Groots, interessant, veelzijdig en uiterst intelligent, maar: een echte driedimensionale mens was hij niet. Robert Harris maakt hier in één keer een einde aan: in Imperium staat Cicero levensecht voor ons: de kleine, onzekere man uit de lagere klasse met de brandende ambitie om in de Romeinse slangenkuil de top te bereiken. En die top bereikt hij, maar het kost hem bloed, zweet, tranen en zijn eigen integriteit. Hoe kan het ook anders in Rome, waar rechtspraak en politiek onverbrekelijk zijn verbonden. Zijn slaaf Tiro, privé secretaris en uitvinder van steno vertelt uitermate boeiend over alles waarmee Cicero zich bezighoudt en en passant krijgen we een prachtige inkijk in het dagelijks leven in het toenmalige Rome. beroemde namen komen voorbij: Sulla, Pompeius de Grote, Aquilius Gallus, Catilina en ja hoor, opeens is er ook sprake van een opkomende Julius Caesar.
Het is een geweldig boek, spannend, vol leven en ook tijdloos: want er zijn eigenlijk weinig echte verschillen tussen het politieke leven toen en nu.
Helaas eindigt het boek als Cicero consul is geworden, maar daarna heeft hij nog de nodige dingen meegemaakt, net zo boeiend en interessant. Stof genoeg voor een vervolg lijkt me....