Lees ik net ergens op het net dat de schrijver het niet leuk vindt als zijn boek in 1 ruk uitleest. Wel, dat heb ik nu eens wel gedaan. Ik was gebeten vanaf de eerste bladzijde. Moest het maar niet zo boeiend en ongelooflijk vlot geschreven zijn...
Ik moest gewoon constant weten hoe het verder zou gaan, heb met momenten met mijn vingers tussen mijn tanden gezeten van spanning. 's Nachts opgestaan om toch nog een uurtje bij te lezen.

Enfin, op naar een volgend boek van Patrick. Moet ik dan maar hopen dat het minder goed is, zodat ik er wat langer over doe?

Ik dacht het niet ;-)