Een conflict tussen ijs en gedichten. Goed leesbaar, mooie stijl. Iets van drama in familie tradities en kinderloos huwelijk. De titel is het verhaal. Het gaat over ijsmakers, ijs en nog eens ijs. Een zijpad naar gedichtenfestivals, veel hotels, luchthavens, geeft het verhaal een conflict en dat blijft zo. Om het boek, naar mijn mening, te vullen worden de twee vijanden, ijs en poëzie, uitgemolken om het boek te rekken. De verliefdheid van twee broers op een vrouw geeft de enige spanning. Dit wordt afgesloten met het verwekken van een buitenechtelijk kind. De spanning van die ene vrijpartij wordt jammer genoeg teleurstellend. Het gaat allemaal te makkelijk.
Het boek heeft leuke anekdotische fragmenten over alzheimer en het hardnekkig vasthouden van traditie. Het blijft allemaal een beetje op de oppervlakte, net zo als de heerlijke, maar vluchtige smaak van ijs.