Karen hart is een journaliste die schrijft voor de new York times. Als ze op de terugweg van een klus krijgt ze autopech en hulp van een man uit het plaatsje snow flake. Dat is een plaatsje met een verhaal en al gauw ruikt karen een nieuw verhaal. Dat verhaal komt er en er komt nog veel meer.

vanaf begin leest het verhaal heel makkelijk. de opbouw is simpel en je krijgt meteen het idee van een gemoedelijk typisch Amerikaans boek. Het verhaal kent meerdere verhaallijnen en allemaal raken ze elkaar zijdelings. Over echte geloofwaardigheid zal ik het maar niet hebben, want tjaa er zijn nogal een aantal factoren die dat niet echt bevorderen.

Het verhaal vloeit voort . Er gebeurt hier wat , en daar ..Ik citeer een zeker persoon: Het stoplicht staat op rood, het stoplicht staat op groen... Nou ja daar bedoel ik mee, dat gevoel had ik een beetje bij dit boek. Het is een soepel vloeiend verhaal maar de echte spanning en diepgang mist.

Ik heb niet nagelbijtend van zinderende spanning avond aan avond aan dit boek gekluisterd gezeten. Ook het plot verloopt vrij snel. Er gebeurt wat en nog iets en dan plots...is het voorbij.

Conclusie , leuk verhaal maar geen topper.