De abrikozenboom is het verhaal over Elisabetta, een oude Joodse eenzame vrouw, en Pola, een jonge Duitse danseres.
Elisabetta woont in het ouderlijk huis. Alleen, eenzaam en verbitterd met haar herinneringen aan vroeger. Haar familie en vrienden hebben de Tweede Wereldoorlog niet overleefd.
Ze heeft met niemand contact enkel met Pola die haar onderhuurster is. Pola kan stilaan tot haar doordringen en zo vertelt ze meer en meer over haar verleden, met een pot jam van de abrikozen van de oude boom. Ook Pola laat langzaam maar zeker de last van haar schouders vallen.

Het boek heeft een vlotte schrijfstijl maar is niet altijd even gemakkelijk om te lezen. Het heden en verleden loopt soms door elkaar, evenals de herinneringen van Elisabetta en Pola.
Toch is het heel mooi verhaal over eenzaamheid, liefde, vriendschap, vergeving. Ook komt het thema oorlog aan bod maar niet zoals het in de meeste romans voorkomt.