De Schemerling begint zijn verhaal bij Hannah die als kind vermist geraakt in het moeras bij haar dorp. Na de verdwijning van Hannah gebeuren er rare dingen met de natuur. De zon verdwijnt en vele mensen moeten gedwongen verhuizen op zoek naar een beter leven. Niet alleen de mensen ondervinden hier de nadelen van, maar ook de schepsels die leven in het moeras zoals Jonos en zijn zus Lillya. Jonos probeert met zijn nieuw verworven vriend Flok de duisternis te verjagen en de mensen terug te krijgen. De Schemerling speelt hier een belangrijke rol bij, maar waar is deze naartoe?

Op het eerste zicht wist ik niet goed wat ik van het boek moest verwachten. De achterflap ging over een fantasierijk verhaal met verschillende verzonnen schepsels. De cover maakte me ook niet veel wijzer. Het riep vooral veel vragen op over wat dit met het verhaal ging te maken hebben, maar nu ik het boek uit heb snap ik waarom deze cover is gekozen. Het bevat een zekere mysterie. Je weet niet goed over wat het boek gaat gaan tot je het hebt gelezen.

In het begin vond ik het moeilijk om in het boek te geraken. Ik denk dat dit kwam omdat alles nog uitgelegd moest worden. De plaats moest nog beschreven worden en de personages uitgelegd worden. Het boek maakt gebruik van verschillende verzonnen wezens en er moest uitgelegd worden wat deze konden en of ze goed of slecht waren. Na dit achter de rug te hebben, las het verhaal heel vlot. Ik begon er steeds meer en meer in te geraken en had ik binnen de kortste keren het boek uit.

De personages in het boek waren goed uitgewerkt. Mijn persoonlijke favoriete personage is Jonos. Hij maakt de meeste evolutie in het boek. Hij groeit en leert vechten voor wat hij echt wilt en ik vond het dan ook altijd leuk om zijn verhaal te lezen. Een ander personage dat ik graag had, was Flok de dwerg. Flok zorgt voor de nodige humor in het boek wat het boek niet al te zwaar beladen maakt. Er is in dit boek een goed evenwicht tussen de zware magie en de lichtheid van de humor. Een personage waarin ik dan weer teleurgesteld was, was Hannah. Het boek lijkt om haar te draaien, maar haar personage is dan weer niet goed uitgewerkt. Hannah is de enige die in het boek niet echt een evolutie meemaakt en blijft wat afgevlakt.

Wat ik heel goed vond in het boek was dat het bestond uit verschillende verhalen, verteld uit de standpunten van andere personages. De verhalen begonnen apart en kwamen dan op het einde van het boek bij elkaar. Dit creëerde een beter overzicht van wat er allemaal gebeurde en zorgde voor wat afwisseling.

Ik heb al veel boeken gelezen met magische wezens, maar van de hersenspinners had ik nog nooit gehoord. Ik vond het zeer goed gevonden en het kwam in het boek als iets natuurlijk over. Op het einde wordt dan ook alles uitgelegd hoe deze wereld is ontstaan en de magische wezens. Het zat dan ook heel goed in elkaar. Al mijn vragen werden beantwoord en de puzzelstukjes vielen in elkaar.

Als ik het boek sterren moet geven dan wil ik het graag drie en een halve ster geven. Het verhaal zat heel goed in elkaar en ik vond de magie die erin verwerkt werd heel goed uitgewerkt. Enkel het trage begin en het afgevlakte personage van Hannah stoorde me dan weer aan het verhaal.