In het begin van het verhaal is't even je draai vinden in het verhaal. Er zijn, zoals al eerder gezegd, door het geheugenverlies van Christine veel herhalingen. Toch is al vrijwel direkt een gevoel wat je bekruipt. Een gevoel wat zegt dat er meer aan de hand is, en daar kun je niet gelijk de vinger op leggen. Vooral over de kennelijke echtgenoot kreeg ik verschillende gevoelens, als in het dagboek. Je wordt meegenomen in het leven van Christine en nu en dan dacht ik te weten hoe het zat. Dat bleek dus niet zo te zijn. De schrijver heeft erg goed de gevoelens van Christine beschreven naar mijn gevoel. Ik kon me voorstellen dat Christine het lastig vond om te gaan slapen, het bijna niet durfde!
Erg goed boek wat ik met name het laatste kwart niet meer weg kon en wilde leggen. Ik wilde weten hoe het zat!