In "de Messias" worden twee verhalen verteld, die aan het einde van het boek bij elkaar komen. Dat is erg kunstig in elkaar gezet. De verhaallijn van vroeger gaat terug naar de begintijd van Antonio Stradivarius. De grote meester qua maken van snaarinstrumenten en dan vooral van violen. Ze waren zo beroemd dat ze aangeduid werden met namen. Zo ook de Messias. En waar beroemde zaken verhandeld worden, wordt er vaak met de waarheid een loopje genomen. Zolang niemand daar erg in heeft gaat alles verder. Maar oh wee als iemand het opmerkt en het aan de grote klok hangt.
Natuurlijk gebeurt dat ook in het boek. Emma komt van lieverlede achter een zwendel die zijn weerga niet kent en maakt het openbaar. Dan gaan er koppen rollen, alhoewel, niet allemaal. Er zijn figuren bij die de dans ontspringen, maar ja, is dat niet overal van alle tijden?
Leuk zijn de flashbacks over Emma zelf. Een herinnering van jaren her die ze dan kan vergelijken met een gebeurtenis in het heden. En de flashbacks die verteld worden door dingen zijn geweldig. Steeds een ander ding dat de gebeurtenissen goed kan volgen. Een geweldige vondst. En het laatste ding mag dan uiteindelijk in het vuur, het verhaal is toch uit.