Marijn komt uit een voornaam gezin waar aanzien een grote rol speelt. Groot huis, geld en kinderen die in de voetsporen moeten treden van hun ouders. Marijn is de jongste, een nakomertje. Een echte band met haar oudere broers en zus heeft ze niet. Wanneer het gezin getroffen wordt door een persoonlijk drama komt dat de onderlinge relaties niet ten goede. Marijn is papa’s meisje, mede ook doordat de band met haar moeder niet hartverwarmend is, verre van dat zelfs. Het huwelijk tussen haar ouders heeft betere tijden gekend en daar is Marijn de dupe van. In haar jeugd krijgt Marijn het nodige te verwerken maar dat lijkt ze op latere leeftijd met de hulp van grote liefde Roel te kunnen gaan verwerken om eindelijk haar geluk te vinden. Roel en Marijn maken trouwplannen, moeder is not amused want Roel is niet van hetzelfde niveau als de familie. Toch zetten de twee hun plannen door en de trouwdag komt in zicht. En dan slaat het noodlot toe.
Het verhaal van Marijn begint op 6 mei 2010, haar trouwdag. Ondanks dat Roel niet aan de eisen van zijn schoonmoeder voldoet heeft hij Marijn voor zich weten te winnen en vandaag is het hun dag. Hij heeft een lumineus idee om zijn schoonmoeder een humoristische loer te draaien, iets wat Marijn alleen maar zal doen schaterlachen, die lach waar hij zo van houdt. Maar zijn idee pakt desastreus uit en ze zullen er samen niet om kunnen lachen.Vijf jaar later leert ze Selma kennen en wat zij haar vertelt doet haar huiveren. Onverwacht wakkert het ook haar haatgevoelens aan. Selma heeft net als Marijn een traumatisch verlies geleden dat zij niet kan verwerken. Het bindt de twee vrouwen en er ontstaat een idee. Een wel heel bizar idee. Desondanks gaat Marijn overstag want haar verdriet mag niet ongestraft blijven. Het is nu tijd om af te sluiten.

Duivelspact kent meerdere verhaallijnen, we lezen niet alleen het verhaal van Marijn. Nee, we leren Arjan, Remco en Belinda ook kennen. Drie gezworen vrienden die een groot geheim met zich meedragen. Wat zij wel of niet gemeen hebben met Marijn blijft lang onuitgesproken. Je hebt wel je vermoedens natuurlijk maar zoals (bijna) altijd met de boeken van Loes den Hollander moet je dat altijd nog maar afwachten. Het verhaal is mooi omschreven en ook weer zo dat je met alle personages wel een band krijgt. Ze zouden stuk voor stuk je vrienden kunnen zijn. Ook al heb je zelf wellicht niets met wat er gebeurt, tóch identificeer je jezelf met hen, heel bijzonder. Wat vooral zo treffend is in dit verhaal is het onverwachte verdriet waar iedereen mee te maken krijgt en hoe men daarmee omgaat. De vriendschappen komen onder druk te staan, het geheim wordt te zwaar om te dragen. Die intense ervaring heeft vooral ook te maken met de manier waarop Den Hollander haar personages neerzet: menselijk, kwetsbaar en daardoor herkenbaar. Haar schrijfstijl is ook zo heerlijk. Ongecompliceerd, tot the point en helder.

Den Hollander bouwt dit verhaal heel subtiel op, die herkenbare stijl die inmiddels zo eigen is. Je weet zo ongeveer wel hoe het zit (dat denk je dan toch) en dan ineens is daar zo’n ‘huh’ moment…..heeft ze het nou echt over, zegt ze nou echt dat…..? Nee, gatver! Weerzinwekkend en zo banaal. Het effect van dat moment laat je niet meer los. Wat jij als lezer in een nanoseconde bedenkt en waarvoor je je meteen diep schaamt, heeft Loes den Hollander in dit verhaal verwerkt. Als moeder heeft me dit enorm geraakt, tot het misselijkmakende toe. Maar zoals zo vaak is dat ook juist weer de kracht van het verhaal en lees je dus door. Het boek is in een zucht uitgelezen en het laat me niet meer los, echt niet! Die donkere, bizarre kant van het verhaal zorgt ervoor dat je de beweegredenen van de betrokkenen zó goed begrijpt. Alles wat volgt is nog te mild, de duivel is nog te genadig. En daar komt de kracht van deze auteur om de hoek! Zonder gruwelijke scenes vol bloedvergieten en ingewanden die om je heen vliegen weet ze tóch de psychologische gruwelijkheden in je brein te wringen, je fantasie doet de rest. De angst, eenzaamheid, kwetsbaarheid, ongeloof en wraak zijn tastbaar in dit fantastische boek. Hoe sterk kan iemand zijn om na zoveel ellende nog in staat te zijn om liefde te voelen?

Hoe is het toch mogelijk dat je als lezer zó gefascineerd raakt door een verhaal dat zo bizar en misselijkmakend is. En deze auteur vertaalt dat, alsof dat zo gemakkelijk is, met alle klasse van de wereld in een geweldige thriller waar de psychologische spanning vanaf spettert. Voor mij persoonlijk is dit het allerbeste boek van Loes tot nu toe, wellicht omdat het me als moeder zo raakt dat de tranen van ongeloof in de ogen springen. En het ergste van dit alles is nog dat dát element in Duivelspact géén fictie is……
5 indrukwekkende sterren voor dit heftige en duivelse verhaal!