Dit debuut van Maggie O'Farrell is mijn derde gelezen titel van haar schrijfstershand. Gelukkig had ik bovenstaande boekomschrijving niet gelezen en heb de spanning rondom sommige geheimen ten volle behouden en beleefd.
Alice ligt na een ongeluk in coma en door heen en weer te springen in tijd en perspectief bouwt zich het beeld op van haar jeugd, haar familie, haar moeder en grootmoeder. Mooie en roerende herinneringen aan mooie en gelukkige tijden, tastbare spanning in onderlinge relaties moeder-dochter / vader-zoon. Daarnaast het liefdesverhaal van de grote liefde in haar leven. Ook komt de innerlijke strijd om er wat van te maken ondanks de desillusies des levens duidelijk aan bod.
Het zijn wat thema's die in al de drie door mij gelezen titels (Jij en ik - The distance between us / Het Verdwenen leven van Esme Lennox) terugkomen. In Voorbij de Liefde (After you'd gone) heb ik weer genoten van de menselijke kant, de dynamiek van het bewegen door tijd en vertelperspectief, prettig leesbaar met mooi omschreven beelden uit haar jeugd. Verrassende en niet verrassende onthullingen, een prettig plot.

Ja, ik vond het een goed boek,in een ruk uitgelezen, aanrader om blanco te gaan lezen, hij gaat duidelijk op plekje 2 in mijn Maggie O'Farrell rijtje, alleen En we vergeten omdat het moet (The hand that first held mine) nog te gaan.
Een minpuntje: de vreselijke Nederlandse titels......