Er staat op de cover dat het boek een thriller is. Tijdens het lezen is mij daar niks van gebleken. Ik vond het nergens spannend. En sprake van een echte mysterie was er ook niet. Wat dat betreft heeft het boek niet aan mijn verwachtingen voldaan.

Als ik loslaat dat het een thriller zou moeten zijn, blijft er een goed verhaal over. Je wordt meegenomen in de levens van beide kasteelvrouwen. Je leeft met ze mee en ziet waarom ze de keuzes maken die ze maken. Keuzes die niet makkelijk zijn en niet altijd begrijpelijk.

Lulu weet goed de sfeer te beschrijven. Je waant je echt in de jaren 60, ik zag de kleren en hoorde de muziek. Ook het heden voelt authentiek. De wanhoop van de kasteelheer, de muur die hij om zich heeft opgetrokken.

Bij sommige gebeurtenissen vraag ik mij wel af of mensen daadwerkelijk zo snel over dingen heen kunnen stappen. Dat kwam niet helemaal geloofwaardig op mij over. Helaas.

Was het boek meer een thriller geweest, of een andere kwalificatie had gehad, en meer geloofwaardig, dan had het zeker een hoger oordeel gehad. Nu kan mijn oordeel niet hoger zijn dan: OKE