De waarheid houdt zich schuil als een vrouw achter haar sluier. Dit motto gaat zeker op voor dit verhaal.

Fidel is jong als een klasgenootje zich van haar leven beroofd. Een gebeurtenis die je je hele leven bijblijft, zeker als het zich voor jouw ogen afspeelt. Het meisje, Sacha, is heel raadselachtig. Fidel komt er niet goed achter wie ze werkelijk is, het is alsof hij haar nooit helemaal kan zien. Na haar dood gaat zijn leven verder. Hij doet examen, studeert af en gaat onderzoek doen.

En dan springen we 20 jaar vooruit in de tijd, een brief... en daar start het verhaal in het heden, om vervolgens door gebruik te maken van flashbacks steeds een stukje uit het verleden weer terug te halen. Het hele verhaal blijft logisch van opbouw en houd je in spanning tot vrijwel aan het einde van het boek. Je krijgt wel meer en meer het gevoel dat er iets niet klopte bij Sacha maar wat? Het blijft nog steeds verborgen, in raadselen gehuld.

Het veldonderzoek dat Fidel in het hier en nu uitvoert brengt hem naar Portugal, hier zouden de Chamaeleo Chamaeleon nog voorkomen. Hij zoekt ze op een bepaald stuk land, echter vindt er daar niet eentje. Nog iets wat versluierd is. Is het niet door de hitte dan wel doordat Fidel er toch met z'n gedachten niet helemaal bij is. De opgerakelde kwestie van de gebeurtenis tijdens zijn schooltijd houdt hem ook nu weer bezig.

Dat Tessa de Loo een gedeelte van het verhaal laat afspelen in Portugal is een logische keuze, zij heeft veel kennis van Portugal want ze woont er zelf. Je kunt dat ook wel merken aan de beschrijvingen die ze geeft van de omgeving. Die zijn duidelijk, maar worden nergens langdradig en staan zeker ten dienste van het verhaal.

Het is, ondanks de tragiek, een boek dat goed te lezen is en wordt nergens heel erg zwaar op de hand.