Johan Schaafsma schreef met "De kroon op de schepping" een van de meest aangrijpende, experimentele en humoristische romans van de vorige eeuw. De roman bleef echter nauwelijks opgemerkt, en verdween in de nauwelijks verkoopbare stapels ramsj. Stijl en vorm verdienen echter anders. Het experiment binnen het experiment getuigt van een grote psychologische diepgang en onnavolgbare structuur, tot op een meer dan twintig pagina's tellend slothoofdstuk bestaande uit één zin waarin alles de revue passeert. De briljante schrijftechniek, waarin de lezer zin na zin wordt verleid almaar dieper tot het drama door te dringen verdient alle lof en overstijgt de stoutste projecten van zijn generatiegenoten. Het is vooral de onnavolgbare humor die het van hen wint, de mathematische precisie en het mededogen.
Een in alle opzichten heerlijk boek.