Dit is een boek dat je niet snel even kunt lezen, ik deed er ook vrij lang over voor mijn doen. Het verhaal bleef me steeds benieuwd houden naar wat er ging komen en het is niet voorspelbaar te noemen.
Ik ben iemand die graag wil controleren of het klopt wat er geschreven staat, voor zover dat mogelijk is natuurlijk. Ook in 'De Laatste Profeet en de Giganten' heb ik mijn hartje op kunnen halen; zoveel wetenswaardigheden waarover ik wel iets gehoord had, maar niet het fijne van wist. Dit verhaal was aanleiding om het na te gaan pluizen op internet, en jawel; het klopt allemaal wat beschreven wordt.

Han Peeters maakt gebruik van vrij korte hoofdstukken in een wisselende verhaallijn. Hij neemt de lezer mee van het verleden, via de toekomst en andere planeten naar onze aarde in het heden.
Het werk van Erich von Däniken en Zecheria Sitchin is herkenbaar in dit verhaal.
Je gaat je afvragen of een wereldorganisatie zoals in het boek beschreven staat haalbaar zou kunnen zijn.
Een bepaald personage deed me aan Vladimir Poetin denken. Zou dat toeval zijn?

Een verhaal dat nog niet afgelopen is, zo lijkt me. Maar dit deel had wederom een (in alle opzichten) fantastisch einde.
Ik heb dit boek graag gelezen en waardeer het met 4/5 sterren.