Dat Anna Enquist een geweldige schrijfster is, daar hoeven we niet over te twijfelen. Dit dunne boekje (want; boekenweekgeschenk) is leuk voor tussendoor. Heb je een lange treinreis of wachttijd ergens bijvoorbeeld in ziekenhuis of elders, neem het mee. Het begin vind ik wat traag, maar zo ongeveer net over de helft komt het boekje lekker op gang, gebeurt er het nodige en ga je jezelf meer afvragen; wie is die dochter? Wat is er gebeurd? Hoe zit dit, hoe zit dat? Ik vind het knap als een schrijver zoveel vragen kan oproepen. Steeds geeft Enquist je een hint, maar tot het einde nooit de hele clue. Dat is knap en leuk en verrassend.
Ik vond het, ondanks een wat traag begin, geen slecht boekje. Ik zou 3,5 ster willen geven, maar omdat dat niet kan, geef ik er 4.