Ik vond het een leuk boek met een mooi verhaal. Het verhaal vond ik heel mooi, omdat je wel vaker verhalen leest over de tweede wereld oorlog maar die gaan meestal over de mensen in een land waar de Duitsers zijn binnengevallen of in de concentratie kampen, maar er zijn weinig verhalen over de joodse kinderen die naar andere landen zijn gevlucht. Het boek is ook erg realistisch geschreven, want het leven van een een vluchteling van 16 is natuurlijk verschillend van de rest van haar leeftijdsgenoten. Sommige stukjes vond ik heel zielig, want Steffi probeert zich altijd groot te houden maar ook zij heeft haar breekpunten, zoals wanneer ze te horen krijgt dat haar moeder is overleden. Ik vind het doorzetting vermogen van Stephanie erg mooi, want als de meeste mensen te horen krijgen dat ze niet meer veder kunnen leren en al helemaal in die tijd, zouden ze zich er bij neer leggen. Maar zij wilt door leren en arts worden en daar doet ze alles voor. Ze wil daar heel haar zomer namelijk voor opgeven. Soms vond ik het boek wel iets te makkelijk.