Voor wie dacht dat dit boek verder zou gaan waar “de Oversteek” ophield, komt er even bedrogen uit. Er is een korte intro met Amy en een met Alicia, maar dan kiest Justin Cronin ervoor om een sprong terug in de tijd te maken en de situatie te beschrijven direct na de outbreak. (Het jaar van Nul) Personen die in deel 1 slechts een kleine of een bijrol hadden, staan ineens midden in het verhaal.
Zo komt Lawrence Grey terug en ook Lily, de ex-vrouw van Wolgast, krijgt in deel twee een aanzienlijke rol.
Daarnaast maken we kennis met Guilder, hij ziet kansen in de wereld van de outbreak en pakt die.

De club van mensen die samenwerkte in het eerste deel is uiteengevallen, Amy, Peter, Alisha, Michael, Hollis ze zijn weer terug, maar doen allemaal wat anders, zullen ze ooit nog samenkomen?

Cronin weet vanuit verschillende perspectieven de nieuwe wereld te beschrijven, te beginnen met een deel over de tijd van na de outbreak, welke in het eerste deel niet echt aan bod was gekomen.
Daarna springt het weer naar de wereld van 100 jaar na de outbreak. Vele verschillende personages uit deel één en nieuwe hoofdpersonen, die allemaal hun eigen wegen gaan. En al lijkt ieder voor zich te denken, het blijkt geregisseerd, allen komen aan in Iowa, in het nieuwe Thuisland van Guilder, waar het avontuur tot een climax komt. Wie zal het overleven en wie niet.

Justin Cronin sluit met "de Twaalf" een deel van zijn verhaal af, maar weet ook een aantal nieuwe lijntjes uit te zetten voor het derde deel, want een grote bron van het kwaad is nog steeds aanwezig.

Ook dit deel van de Oversteek Trilogie zit weer geweldig goed in elkaar, het afwisselen van de korte hoofdstukken hoofdpersonen met steeds weer nieuwe cliffhangers , zorgt ervoor dat het boek de lezer constant boeit en meesleept in het verhaal. Het is verrassend, vernieuwend, spannend, indrukwekkend en het is onvermijdelijk, ook deel 3 zal gelezen moeten worden om te weten; hoe loopt dit af?