Peachez staat op de shortlist voor de Libris Literatuur Prijs 2018. Dat is niet de reden waarom ik dit boek wou lezen. Ik had een vlog bekeken en beluisterd waarin dit boek werd besproken en omdat het blijkbaar over catfishing ging, was mijn aandacht direct getrokken.
Toen Hebban een leesclub oprichtte met alle boeken die momenteel op die shortlist staan, aarzelde ik geen seconde en schreef me in voor dit boek.
Nog nooit heb ik een boek gelezen van Ilja Leonard Pfeijffer. Ik kende die man wel van naam (ik ben Belgische) en meestal lees ik enkel boeken van vrouwelijke auteurs.
Met een leesclub ga ik soms de uitdaging aan om uit mijn comfortzone te treden en andere genres te lezen dan die die ik gewend ben.
Dus : kom hier met dit literaire werk!

Ik heb het ebook gekregen dus ik kan de omslag niet echt beoordelen. Ik ken die enkel van op foto. Een witte kaft en een meisje met een blote borst. Tijdens het verhaal wordt duidelijk waarom die omslag zo is. Waarom die blote borst er is.

En op een avond startte ik met lezen. Ik werd onmiddellijk van mijn sokken geblazen! Dus DIT noemen ze een literair werk!!!???
Wauw.... dit was echt geen hapklare brok voor mij!
De professor, de ik-verteller is namelijk een Latinist en zo schrijft hij ook. Veel met Latijnse namen, verwijzingen en mythologieën. Ik ben iemand "uit de sociale sector" dus dit is iets wat ik niet gewoon ben om te lezen.
Maar ik zette door.
"Gelukkig" voor mij, krijgt de professor (hij heeft geen naam in het boek) een mail van een meisje "Sarah". In tegenstelling tot hij, schrijft ze zeer eenvoudig, even een rustpauze om ontspannen te lezen. De professor begint een e-mail verkeer met haar en hij wordt zowaar verliefd.
Van een oude, stoffige, zich boven de ander plaatsende geleerde man, wordt hij een beetje gek van liefde.

Van "Er is leven dat zo vanzelf gaat dat het niet meer wordt beleefd", wordt hij tijdens zijn verliefdheid een "nutty professor". Hij voelt zich zelfs "normaal"!

Omdat we lezen dat de ik-figuur zijn verhaal uitschrijft vanuit de gevangenis, willen we natuurlijk weten waarom hij opgesloten zit. Wat heeft die brave man misdaan?
Wie is die Sarah? Waarom begint ze met hem te mailen en te flirten?

Het boek is niet echt spannend, maar omdat de lezer zoveel vragen krijgt, is het wel een trigger om verder te lezen. Ook al zijn er stukken die voor mij veel te bombastisch zijn, te hoogdravend, niet makkelijk om te lezen, het verhaal zelf zit heel goed ineen.

Het is voor mij heel moeilijk om sterren te geven. Ik zal me niet snel terug wagen aan zulks literair werk, maar toch heb ik héél veel bewondering voor dit uitstekend geschreven boek.
Ik twijfelde tussen 3 en 4 sterren maar als ik eerlijk ben, kijk ik echt wel met verwondering op naar deze auteur en dit boek. Dus...het worden er vier!