‘Merel en Ik’ schetst het verhaal van de hechte band tussen Eva en haar jongere zus, Merel. Merel is palliatief want ze heeft borstkanker die uitgezaaid is naar haar longen. Eva, een succesvolle lerares in het bijzonder onderwijs, helpt haar zus op haar stervensweg, gesteund door haar hele familie. Eva lijdt bovendien onder haar schooldirecteur die hopeloos verliefd is op haar. Wanneer hij echter door haar wordt afgewezen, maakt hij haar leven op de koop toe tot een hel, door haar te isoleren van haar collega’s door vuilbekkerij, en haar ‘with-a-foul-heart-rotten-to-the core’ e-mails en sms’jes te sturen, tijdens een zeer lange, tragische periode in haar leven waarin alle morele steun onontbeerlijk is. Zij wenst zich daarom niet langer te krommen onder het juk der dwingelandij en neemt definitief ontslag. Eva slaagt erin, samen met haar familie, waardig afscheid te nemen van Merel. ‘Merel en ik’ is een roman die bij de lezer heel veel emoties doet oplaaien, waarin de liefde voor elkaar sterker is dan al het materiële wat er op deze aardbol te koop wordt aangeboden. Liefde, integriteit en respect zijn de mooiste geschenken die je iemand kan geven én kan krijgen; ze zijn van onschatbare waarde, niet te koop en vandaag de dag zeer moeilijk te vinden. Niettegenstaande laat ‘Merel en Ik’ zien, dat ze zeker en vast bestaan. Dit boek is inderdaad af. Het is een zeer mooi werk geschreven met de bijzondere, unieke, zoniet professionele schrijfstijl van Gudrun Bongaerts. Een ode oftewel een lofdicht aan wijlen haar zus, dat de ene staande ovatie na de andere zou krijgen, indien het een toneelstuk was en zoals ik in het Engels zou zeggen: “It would astonish the press and their inquisitive lenses with awe and admiration, because of its uniqueness and brilliance.’ Inderdaad, met een lach en een traan, recht uit het hart, zowaar met het hart op de tong.