De zevende kamer is een spannend boek waarin de onaangename kant van politici en invloedrijke mensen aan het licht komt. Omdat ze hun goede naam niet willen besmeuren, dwarsbomen ze het onderzoek van Pieter Van In waarbij ze illegale middelen niet schuwen. Het is één van de velen topwerken van Pieter Aspe.

Pieter Aspe debuteerde als auteur in 1995 met Vierkant van de wraak. Het was het eerste boek van een misdaadreeks met hoofdinspecteur Pieter Van In en substituut Hannelore Martens in de hoofdrol. De zevende kamer is al het 22ste boek van Pieter Aspe. Aspe is een van de meest gelezen misdaadauteur in België en Nederland. Er zijn inmiddels al meer dan 1,5 miljoen boeken verkocht. De meeste van zijn boeken spelen zich af in de West-Vlaamse stad Brugge al heeft hij ook boeken geschreven die zich grootendeels in Oostende afspelen. Pieter Aspe werd drie keer genomineerd voor de Hercule Poirotprijs die hij in 2001 won met zijn boek Zoenoffer. In opdracht van vtm zijn de eerste tien boeken verfilmd.
Wanneer het lijk van Louis Van der Velde, ex-minister van justitie en toekomstig premier, gevonden wordt, staat heel het land in rep en roer. De moord wordt onderzocht door de federale politie maar de koppige Van In van de lokale recherche zal zelf een parallel onderzoek voeren. Alles wijst erop dat Van der Velde een klant was in het luxebordeel  Villa papillon. Er wordt alles aan gedaan om dit uit de media te houden omdat dit slecht is voor de socialistische partij waar Van der Velde lid van was. Wanneer men een tweede lijk ontdekt in het kanaal wordt Pieter Van In ook belast met dit onderzoek. Al snel ontdekt hij dat de moorden een verband hebben want het onderzoek leidt hem weer naar het bordeel. Omdat hij te veel vorderingen maakt worden bepaalde politici nerveus. Ze hebben liever dat de waarheid niet aan het licht komt omdat dit het einde van de socialistische partij zou betekenen. Ze proberen eerst hoofdinspecteur Van In en zijn collega om te kopen maar daar gaan de twee natuurlijk niet op in. Daarna chanteren ze Van In met een videotape van hem en een naakte vrouw in een jacuzzi. Deze is opgenomen in de Villa Papillon tijdens een onderzoek van Van In. Nu staat de hoofdinspecteur voor een dillema want als hij het onderzoek verder zet zal hij nog meer problemen krijgen met zijn vrouw. Na een moord op een van de meisjes van de Villa Papillon wordt het onderzoek nog ingewikkelder. De dader laat altijd bewuste aanwijzingen achter bij het slachtoffer. Het is Van In echter nog niet duidelijk dat de dader de speurder wil helpen of op een verkeerd been zetten.
Het hoofdthema van het boek is natuurlijk het onderzoek van de verschillende moorden. Daarnaast wordt er ook aandacht besteed aan de doofpotoperaties van de politici. We bekijken alles door de ogen van hoofdinspecteur Pieter Van In. Hierdoor volgen we het onderzoek op de voet en blijft het onderzoek spannend. Het geeft ons ook de mogelijkheid om mee te redeneren met de speurder en zelf een mogelijke dader aan te duiden. Het boek is luchtig en realistisch geschreven waardoor het vrij vlot leest. De spanning wordt opgebouwd naargelang het boek vorderd. Door de nieuwe moorden wordt het onderzoek moeilijker voor de speurder en wordt de kans kleiner dat Van In het misterie gaat ontrafelen. Omdat Van In tegen de wil van zijn oversten een onderzoek leidt en omdat hij gechanteerd wordt, bestaat de kans dat Van In het onderzoek moet staken. Naar mijn mening wil de schrijver kritiek geven op de maatschappij. In het boek is het eenvoudig voor invloedrijke mensen om andere mensen te chanteren. Zo chanteren de politici de federale politie om enkele belangrijke zaken uit de media te houden omdat ze anders stemmen verloren. Ik denk dat de schrijver wil insinueren dat dit in het echte leven ook gebeurd zonder dat we dit weten.
Ik vind het een goed boek met veel spanning. Omdat de spanning opgebouwd wordt, leest het boek vlot. Eenmaal begonnen aan het boek, wil je direct weten hoe het afloopt. Er is ook voldoende afwisseling tussen de verhaallijnen. Zo wordt er naast het onderzoek ook aandacht besteet aan de perikelen tussen Van In en Hannelore. Omdat de spanning opgebouwd wordt en omdat je wilt weten hoe het boek afloopt is het boek een echte pageturner.

De zevende kamer is een geslaagd boek dat perfect aansluit bij de stijl van Pieter Aspe. Er zit voldoende spanning in het boek en er is voldoende afwisseling tussen de verhaallijnen. Er wordt ook nog kritiek gegeven op invloedrijke mensen.