*Mijn recensies zijn meestal niet zoals een recensie hoort te zijn, omdat ik met elke regel die ik schrijf bang ben teveel weg te geven van het verhaal voor mensen die tussen de regels lezen, dus alvast excuses als je op zoek bent naar een inhoudelijke recensie.

Als 'Meelezer' ben je getuige van de geboorte van een verhaal. Elke paar dagen kreeg ik een x-aantal pagina's en ik betrapte mezelf erop (Voor het eerst!) dat ik reikhalzend uitkeek naar de nieuwe 'lading' en dan teleurgesteld was dat het 'maar' een hoofdstuk was.

Zomer heeft een aantal zware thema's, maar het leest op geen enkel moment vervelend of zwaar. Lis zuigt je de wereld van Alec en Audrey in en geeft je geen kans om je los te rukken. Als je begint, wil je weten hoe het verder gaat en leg je het niet aan de kant. (Tenzij je een meelezer was die het per hoofdstuk kreeg. Dan moest je wel.)

Het mooie aan dit verhaal is dat het zomaar echt gebeurd zou kunnen zijn en dat de personages zomaar echte mensen zouden kunnen zijn, omdat hun problemen niet overdreven zijn zoals tegenwoordig mode lijkt in boeken. Hij is geen getraumatiseerde miljonair, en zij geen zielige maagd. Het zijn gewoon echt bestaande jonge-mensen problemen en ik kan me zomaar voorstellen dat er ergens een Idols-winnaar rondloopt wiens verhaal dit is, en een jongen die niet weet wie zijn vader is, maar hetzelfde doet als Alec.

Het boek heeft afwisselende perspectieven, bevat flashbacks, en personages en locaties die we al kennen uit eerdere boeken van Lis. Ik vind de cover prachtig, hij past goed bij Hitte en Razend, hij is sexy, maar ook weer niet te erg. Een boek dat ik zou oppakken als ik het in de winkel zou zien liggen.

De boeken in deze serie lijken met elk verhaal beter te worden. Bij Hitte dacht ik: Wow, wat goed. Bij Razend dacht ik: Wow, nog beter dan Hitte, en nu flikt ze het weer: Zomer is wéér beter. Ik heb nog lang niet genoeg van Audrey en Alec, van mij had het boek nog 40 hoofdstukken mogen hebben. Waar blijft die zomer?