‘Dromen zijn net als gedachten: ze horen vrij te zijn en niet door iemand bespioneerd te worden. Ook niet voor de lol.’ En dat vormt nu net een probleem voor Liv. In Silber I laat Kerstin Gier de lezer kennismaken met high-schoolmeisje Liv dat haar dromen op wonderlijke wijze meemaakt en kan beïnvloeden. Met alle gevolgen van dien. De heerlijke meidenroman Silber; het tweede boek der dromen brengt het vervolg. Al snel verlaat Gier het high-schoolsprookje uit deel één, om het welbekende ‘help, mijn-vriend-heeft-geheimen-voor-mij’-verhaal te starten. Weliswaar speelt een groot deel van het verhaal zich af in het nieuwe ‘dromenland’, voor eenieder is het verloop van het vriendjesverhaal voorspelbaar. Toch maakt dat het boek niet minder aantrekkelijk.  

Gier start haar verhaal humoristisch, voorspelbaar en luchtig. Ze laat Liv commentaar geven op haar eigen leven, waarbij ze teruggrijpt op gebeurtenissen uit Silber I. Middels voetnoten geeft Gier de lezer essentiële informatie, iets wat het verhaal zeker ten goede komt. Daarbij gebruikt ze de waardevolle middelen ‘leedvermaak’ en ‘humor’. Liv heeft een relatie met Henry, maar al snel wordt er door schoolroddelaarster Secrecy geroddeld over de seksloosheid in die relatie. Liv kan zich met goed fatsoen niet meer op school vertonen. Tegelijkertijd lijkt de liefde tussen Ernest en haar moeder te groeien. Wanneer Liv en haar zusje Mia worden uitgenodigd door Moker, de Cruella onder de oma’s, besluiten ze op zeer ludieke wijze wraak te nemen op dit vreselijke mens. Gier maakt haar beschrijvingen daarbij zo gedetailleerd en luchtig dat voor eenieder de ‘ernst’ van de zaak te begrijpen is. Humor en leedvermaak liggen op de loer; iets wat zeer zeker werkt.  

Liv verblijft meer en meer in haar droomwereld en leert deze wereld beïnvloeden. Tegelijkertijd is het de vaste ontmoetingsplaats voor de ontmoetingen met Henry. Wat in het ‘echt’ niet lukt, kan in de droomwereld wel. Maar dan worden ze gestoord door senator Dood. Deze mysterieuze man lijkt het niet goed voor te hebben met het verliefde stel. Al snel blijkt er meer aan de hand: Henry houdt dingen achter voor Liv en zusje Mia blijkt ’s nachts niet te vertrouwen. Ook ex-vriend Arthur lijkt nog niet klaar te zijn met het tweetal. Kan Liv de realiteit nog van droom onderscheiden? Is de realiteit nog wel van droom te onderscheiden?  

Silber II staat bol van de clichés en voorspelbaarheden. Niet alleen alles hetgeen Liv in de werkelijke wereld meemaakt omtrent liefdes en familieleden ligt voor de hand, ook diverse gebeurtenissen in de droomwereld kunnen niet meer volledig verrassen. Waar Gier in het eerste deel origineel was door de toevoeging van de droomwereld, brengt ze hier minder nieuws. Nieuwe elementen, zoals het feit dat Liv haar dromen kan beïnvloeden, vallen in het niet bij al het bekende. Wel wekken de reizen in de droomwereld interesse, al is het voornamelijk door Giers luchtige schrijfstijl en haar gedetailleerde beschrijvingen. Daarbij creëert Gier met de protagonisten geen diepgaande personages, louter stereotypen. De goedgelovige Liv handelt precies zoals verwacht en ook Henry en alle andere spelers maken hun bedachte rol waar. Toch zorgen deze stereotyperingen ook voor vermaak: zij zorgen op diverse momenten voor de broodnodige wendingen in het verhaal.  

Ondanks de voorspelbare elementen die Silber II bevat, blijft het verhaal van Gier boeien. Niet alleen haar luchtige, nuchtere taalgebruik spelen daarbij een grote rol. Ook de verwarring die Gier zaait, door de grenslijn tussen droom en werkelijkheid steeds meer te vervagen, intrigeert. Bij Liv vervaagt de grens tussen waan en werkelijkheid en ook de lezer blijft soms in verwarring achter. Daarbij helpt de goede combinatie van suspense en romantiek die Gier hanteert. Waar de sadistische Arthur en de dromende Mia voor veel spanning zorgen, zorgt het verloop van de relatie tussen Henry en Liv voor de nodige hartenpijn en het nodige leedvermaak. Ook na het lezen van Silber II blijf je achter met het ‘ik-wil-meer’-gevoel, al is het louter door Giers manier van suspense creëren: ‘De vijand van mijn vijand is mijn vriend.’