Een jonge Marijn trapt s’nachts het antieke glasservies van haar moeder’s oma in gruzelementen.
Drie vrienden, Remco, Belinda en Arjan, komen tweemaandelijks samen en zwijgen over het geheim dat ze delen.
Tuinier Roel is per scooter op weg naar zijn bruid, de mooie Marijn uit de villa van de rijke chirurg.
Vijf jaar later krijgt Marijn bezoek van Selma met een onbekende waarheid en kiest ze.
Een spannende thriller die leest als een trein. Zo zou je dit jongste boek van Loes Den Hollander clichématig kunnen wegzetten. Het klopt ook, het boek staat garant voor een paar uurtjes lekker weglezen en meepuzzelen. Dat het lastig is om de korte inhoud weer te geven zonder spoilers, zegt alles over het vakmanschap van deze schrijfster.
Schijnbaar moeiteloos weeft ze de verhaallijnen in elkaar, met steeds verrassende wendingen. De intelligente lezer heeft halfweg door hoe de plot in elkaar zit, denkt hij. Hoe bizar het verhaal ook, soms meer horror dan thriller, de schrijfster komt er mee weg. Je gelooft haar. Omdat haar personages zo echt zijn. Je herkent de karakters en begrijpt ze.
Het is niet voor het eerst dat Den Hollander de thema’s uit het boek aansnijdt: een ongeval dat diep ingrijpt op het leven van de betrokkenen, het ongezonde milieu van een huis-clos huisgezin met dominante ouder en schijn fatsoensnormen, spanningen in een relatie en (on)gewilde kinderwens.
Een broeinest van onfrisse verhoudingen die leiden naar een duivelspact.
Absolute aanrader.