Yolanda en Verla worent op een dag wakker in een vreemde kamer op een vreemde plaats. Ze voelen zich gedrogeerd en zijn dat waarschijnlijk ook, dragen rare kleren. Het verhaal blijft eigenlijk de hele tijd raar. Je wilt wel verder lezen omdat je wilt weten wat er eigenlijk aan de hand is, maar daar krijg je geen antwoord op.
Yolanda en Verla zijn niet de enige vrouwen die er gevangen genomen zitten.
Wat opvalt is dat alle vrouwen betrokken zijn geweest in een of ander seksschandaal al dan niet met mannen die een zekere status in de maatschappij hebben. Worden ze daarvoor nu gestraft?
Ze leven als in een strafkamp, moeten hard werken, krijgen amper eten, basisbehoeften worden nauwelijks voldaan. En er zijn twee mannelijke bewakers waarvan een maar al te graag zijn gang zou gaan.
Dit boek staat bol van de symboliek die tot uiting komt in de tweede helft, wanneer de overlevingsdrang naar boven komt. Iedereen gaat daar op een andere manier mee om.
De tweede helft van dit boek vond ik minder vlot lezen en minder interessant, ik zat eigenlijk op een afhandeling van het verhaal te wachten, maar er is geen bevredigend einde.
Dit boek deed me wat denken aan Lord of the Flies van Wiliam Golding.