Zou ik dit boek kunnen omschrijven als een Arabische chicklit? Ik ben er nog niet helemaal over uit maar bij gebrek aan beter houd ik het hier maar even bij.

Rajaa Alsanea voert een vrouwelijk hoofdpersonage op die iedere vrijdag na het avondgebed een prikkelende email stuurt over de belevenissen van 4 vriendinnen uit de upperclass van Riaad. Standaard begint haar email met een citaat, gevolgd door een reactie van de schrijfster op de reacties die zij gekregen heeft op haar verzonden emails (en die zijn soms niet mals!) en vervolgens gaat zij verder met het vertellen over de belevenissen van de 4 vriendinnen. En gedurende een jaar van emails schrijven krijgt de lezer 6 jaar uit het leven van deze 4 bijzondere dames voorgeschoteld.

En wat blijkt? Het leven van een vlotte meid in Riaad is zo gemakkelijk nog niet: duizenden ongeschreven regels waar je je aan dient te houden, de sociale controle en dan de mannen.....De mannen met hun mooie praatjes en knappe uiterlijk, maar ondertussen meten ze met 2 maten, zijn ze zwak en leggen ze zich wat al te gemakkelijk neer bij de traditie en de wil van hun familie. En de liefde, wat gebeurt er met de liefde? Die delft dus helaas vaak het onderspit.

Het taalgebruik is recht door zee, maar niemand kan toch beweren na lezing van dit boek dat de Arabische wereld niet beschikt over de meest prachtige liedjes en gedichten over hartezeer.