Vera en Max zijn broer en zus die, ondanks een behoorlijk leeftijdsverschil, een hechte band hebben. Ze wonen en werken zelfs in hetzelfde huis, dat ooit van hun opa en oma was. Dezelfde opa en oma hebben ook een belangrijk aandeel in hun opvoeding gehad na de scheiding van hun ouders - hun huwelijk bleek niet bestand tegen een grote tragedie. Vader verdween al snel uit beeld en na verloop van tijd volgde moeder.
Dat alles heeft zijn weerslag op het leven van Vera en Max.
Ze zijn allebei creatief aangelegd: Vera schrijft en Max schildert en tekent, vooral zijn zus en het uitzicht vanuit het atelier. Sinds kort geeft Max les op de school waar hij vroeger zelf leerling is geweest en dat bevalt hem buitengewoon goed.
Een onverwachte wending in hun leven zorgt ervoor dat alles op zijn kop te staan.

Deze novelle gaat vooral over loslaten, zorgzaamheid, vergeven en familiebanden en laat zien dat je zonder veel woorden veel kunt vertellen.