Brandon Sanderson is één van mijn favoriete auteurs, en ik was ook meteen fan van zijn nieuwe scifi-serie toen ik Staalhart las. Het tweede deel, Vlammenwerper, kreeg ik voor Kerst cadeau van mijn vader en ik besloot er snel in te beginnen, want ik wilde heel graag weten hoe het verhaal zich verder zou ontwikkelen!

Ik kon dus niet wachten om in het boek te beginnen, want het vorige deel deed me smachten naar meer. Net als in Staalhart, zit dit boek weer bomvol originaliteit. Hoe Sanderson het allemaal kan bedenken weet ik niet, maar het is geweldig!

In dit boek verlaten we Newcago en vertrekken we naar het vormalige Manhattan, Babilar in dit boek. Deze stad is vreemd, maar ook geweldig tegelijk. De stad zit vol mysteries en dat geeft het boek een extra dieptelaag. Het verhaal leest heerlijk snel door en zit weer bomvol plottwists en gebeurtenissen die ik écht niet aan zag komen. Des te leukers maakt dat het lezen, want ik werd een aantal keren echt verrast.

Het hoofdpersonage David vind ik ook nog steeds geniaal. Hij is ontzettend slim en een goede vechter, maar tegelijkertijd ook een beetje een sulletje en socially awkward. Zijn slechte metaforen en vergelijkingen die hij het hele boek door maakt maken me nog steeds aan het lachen en je kunt gewoon niks anders dan dol zijn op David!

Ik heb het hiervoor al gezegd, maar ik vind Babilar echt een onwijs coole stad en ben ook heel blij dat we hier een heel boek lang van mochten genieten. Ook is het interessant om te zien hoe de verschillende Amerikaanse steden op verschillende manieren worden bestuurd door de Epics. Staalhart had een onwijs streng beleid in Newcago waardoor iedereen altijd met zijn hoofd naar beneden liep en doodsbang was, maar in Babilar is dit totaal anders.

Net als bij Staalhart heb ik alleen maar lof over dit deel en kan ik ook geen enkel negatief puntje bedenken. Ik heb ontzettend genoten van Vlammenwerper en hoop dat het derde deel, Calamity, net zo goed is. Ik geef Vlammenwerper in ieder geval een welverdiende vijf sterren!