Sneeuwman is alleen overgebleven, tenminste alleen in zijn soort. Hij heeft gezelschap van een gevarieerd aanbod genetisch gemanipuleerde dieren, zoals: varkuiven, wolvijnen en konunken. Ook zijn er 'Crakers', een soort mens, niet zoals wij deze kennen, maar aangepast naar het ideaalbeeld van Crake, Sneeuwman's beste vriend. Sneeuwman probeert te achterhalen wat er precies is gebeurd en hoe het komt dat hij alleen is. Sneeuwman blikt terug en langzaam treed je dan een wereld binnen welke lijkt op het onze maar zich in de toekomst afspeelt. Wonen en werken gebeurd achter de veilige hekken en bewaking in de 'compounds', alle grondstoffen zijn zowat uitgeput en men gebruikt en eet met name surrogaatproducten. Uiteindelijk leren we wat voor onthutsende activiteiten er hebben plaatsgevonden en wat de gevolgen hiervan zijn. 'Is dit onze wereld over 50 jaar?' is de vraag die bij je opkomt (of: opgedrongen wordt)?

Soms weet ik niet zo goed wat ik van een boek vind, zo ook met Oryx and Crake. Het is een origineel boek, dat is zeker, en zeer rijk aan details, maar toch......laaiend enthousiast ben ik niet. Ik kan er de vinger maar niet op leggen waardoor dit komt want de ingredienten (unheimische sfeer, humor, bizarre karakters) zijn aanwezig.

Dit boek heb ik gelezen voor een bijeenkomst van de boekenclub (zie ook blog) en de meningen waren erg verdeeld; ik zelf sta ook nog steeds een beetje in tweestrijd.....