Mattias is dood, dat is duidelijk. Wat is er gebeurd en hoe is hij gestorven? Je krijgt in de loop van het boek wel een idee, maar de juiste toedracht blijft tot aan het eind vaag. De hoofdstukken gaan steeds over andere personen uit zijn omgeving. De één staat dichter bij hem dan de ander. Zij gaan verschillend om met het verlies, maar zij worstelen allen met zijn onverwachte, vroege dood. Je krijgt een beeld wat voor man Mattias was. Een jongeman van rond de dertig, spontaan en extravert, maar ook manisch-depressief. Overal enthousiast aan beginnen en niks afmaken. Het boek leest makkelijk weg, maar je moet als lezer wel meedenken en fantaseren. Het is een boek waar je over blijft nadenken. Ik heb ook het eerste boek van Peter Zantingh gelezen, (dat gaat ook al over de dood). Hij heeft een soortgelijk boek geschreven, maar dan net even anders.