‘Lydia is dood. Maar dat weten ze nog niet’. Zo opent Celeste Ng - spreek uit: Ing - ‘Wat ik nooit eerder heb gezegd’. In helder proza zet zij uiteen wat tot de verdwijning van Lydia heeft geleid en wat de impact van haar dood is op het gezin waarvan zij deel uitmaakte.

De lezer die op basis van de inhoud op de achterflap uitgaat van een thriller-/misdaadverhaal, komt bedrogen uit. Dit is een sterke, trieste roman waarbij afkomst en identiteit - anders zijn - centraal staan. Ng deinst er hierbij niet voor terug ons als lezer en (eventueel) als ouder een spiegel voor te houden. Klein minpunt: soms had ik het gevoel dat ze iets te hard geprobeerd heeft de gezinsleden te laten passen in de boodschap die zij brengt. Dat maakt het verhaal bij vlagen ietwat geforceerd en nodeloos deprimerend. Dit belemmert echter nooit het leestempo: de lezer wordt met een vlotte, elegante schrijfstijl bij de familie Lee gehouden tot de ontknoping.

Conclusie: Ng heeft met ‘Wat ik nooit eerder heb gezegd’ een aangrijpend, maar ietwat zwaarwichtig familiedrama afgeleverd.