Het boek “ De meisjes” van Emma Cline , is een boek bestaande uit drie delen, dat zowel de periode van Evie de hoofdpersoon in het heden beschrijft ze is dan een vrouw van middelbare leeftijd en de tijd dat ze een jong meisje, tiener was, het speelt dan af in de periode 1969. Veel drugs en vrijheid . Met haar moeder heeft ze na de scheiding van haar ouders, niet echt een heel goede relatie, haar moeder zoekt steeds een nieuwe vriend. Waar Evie als puber dochter niet echt op zit te wachten, en vaak tot een conflict komt en zij haar eigen weg gaat.

Het volgende citaat geeft goed aan hoe de verhouding met haar moeder is. Die steeds maar weer met een nieuwe vriend aan komt zetten.

“ Het medelijden dat ik voor mijn moeder in deze situaties voelde was nieuw en ongemakkelijk, maar tegelijkertijd ervoer ik het als mijn plicht ermee om te gaan: een nare, persoonlijke verantwoordelijkheid, als een chronische aandoening.”

Best heftig voor een meisje van veertien jaar .
Ook de verhouding met haar vriendin Connie waar ze van jongs af aan al mee om gaat , loopt niet goed en er komt een breuk tussen de vriendinnen.
Ze ontmoet een ouder meisje Suzanne waar ze direct heel erg van onder de indruk raakt, en al het mogelijke doet om in contact met haar te komen, en haar aandacht te krijgen. Zij leeft samen met vooral jonge mensen, in een oud huis en een oude caravan. En rijden rond in een oude bus. Ze proberen op alle mogelijke manieren aan eten en andere levensbehoefte te komen. Evie wil daar heel graag bij horen . En probeert zo vaak mogelijk bij haar in de buurt te zijn en blijft ook bij haar slapen, terwijl haar moeder denkt dat ze bij haar vriendin Connie is.

In de periode dat ze met haar moeder echt niet meer door een deur kan, woont ze een tijd bij haar vader en zijn veel jongere vriendin. Daar kan ze redelijk mee opschieten, maar ook daar krijg ze het benauwd en loopt weg en blijf een geruime tijd op de ranch waar Suzanne ook woont. Aan de ene kant wil ze bij Suzanne blijven , ze adoreert haar, maar de manier van het leven vooral de diefstallen vind Evi toch wel zeer zwaar vallen. Er vind dan een heel vervelend voorval plaats, wat heel beslissend is voor hoe het met Evie verder gaat.
Tijdens het lezen leef je erg met Evi mee, ze brengt je steeds terug in de tijd maar ook in het heden is het niet een persoon die gelukkig in het leven staat. De tijd als jong meisje en de gebeurtenissen die zich toen voordeden heeft blijvende schade aan Evie gebracht.
Heb van het boek mee gekregen dat niets is wat het lijkt, wat in het dagelijkse leven ook vaak zo is.
De schrijfwijze is soms wat verwarrend maar het prikkelt wel de nieuwsgierigheid vooral in het laatste gedeelte van het boek. Het heeft mooie zinnen al met al een boek wat ik drie sterren waard vind.