Jonathan ziet een kans om Hazel terug te krijgen als ze na een ongeluk haar geheugen deels kwijt is. En Jonathan wil Hazel terug, hij wil zelfs meer dan dat, hij wil haar wereld zijn, een wereld waarin alleen hij een plaats heeft en verder niemand.

Dus isoleert hij haar zoveel mogelijk en hij hoopt dat ze zich nooit meer zal herinneren waarom ze hem ooit verlaten heeft. Dit wordt een soort obsessie voor hem.
In het begin van het boek worden verschillende verhaallijnen uitgezet die later samen komen. De persoon Hazel met haar toevallen en kwetsbaarheid wordt goed beschreven, evenals de obsessieve persoonlijkheid van Jonathan. Het is soms benauwend om te lezen wat Jonathan met Hazel doet. Ook het thema van het boek is bijzonder. Het plot viel mij een beetje tegen. Daar had ik meer van verwacht. Blijft staan dat ik het boek met plezier (huiver eigenlijk) gelezen heb.