Merit woont samen met haar familie in een kerk. Wat al meteen een vreemde setting geeft. Merit verzameld trofeeën van andere mensen, iedere keer ze een verschrikkelijk moment in haar leven heeft koopt ze er één.

Het wordt niet meteen duidelijk wat het 'moeilijke' onderwerp is dat Colleen Hoover wil aanhalen in dit boek. Ze doet dit in veel van haar boeken, dus ik hoopte dan ook dat het dit keer weer zou zijn. In het begin vond ik Merit geen fijne persoon. Ze had een prominente eigen mening die niet echt te wijzigen viel, ze trok conclusies uit het niets en gaf een vreemde indruk. Ik wist ook niet echt wat ik moest vinden van het verhaal. Het is vreemd en trekt me niet echt.

Toen het verhaal vorderde begon ik echter sympathie te krijgen voor Merit. Ze heeft het echt niet gemakkelijk met haar familie en maakt heel wat mee.
Als later duidelijk wordt wat de betekenis is achter het verhaal is, wordt het weer eens zo goed het verhaal. Alles wordt duidelijk en het boek verdient een dikke vijf sterren!
Ik vind het persoonlijk iets minder goed dan 'Nooit Meer', maar Colleen Hoover heeft weer een pracht van een verhaal neergeschreven! De boodschap laat je weer achter met een mond vol tanden en zorgt ervoor dat je nog maar eens gaat nadenken.