Het verhaal op zich spreekt aan: Krissie werkt als reclasseringsambtenaar en neemt een zaak op zich waarbij ze iemand begeleid die verdacht wordt van de moord op de moeder van zijn vriendin. Ook wordt er heel diep ingegaan op het privéleven van Krissie, de strubbelingen met haar vriend, hoe ze andere zaken aanpakt, enz. Het verhaal is in praktijk echter heel erg overdreven en niet geloofwaardig te noemen. Haar beschrijving van het feestje kan niet anders dan pure fictie zijn en ook het hele verhaal rond de moord en de relatie van de moordenaar met zijn moeder én het einde: alles is al even ongeloofwaardig.