Zondagskind van Judith Visser is een roman die geschreven is vanuit Jasmijn, de ik-persooon in dit boek. Jasmijn is anders. Het verteld het verhaal over het opgroeien van een meisje tot aan de jong volwassene. De moeilijkheden waar ze tegenaan liep, bijvoorbeeld: “Hoe kan het dat anderen wel weten hoe ze zich moeten gedragen?”

Bij de schrijfster Judith Visser is op latere leeftijd vastgesteld, dat zij Asperger heeft een vorm van autisme. Haar jeugd heeft ze altijd op willen schrijven om zo meer begrip te hopen krijgen voor kinderen die “anders” zijn. Deze roman is een terugblik op haar jeugd. Het is deels autobiografisch.

Omdat Zondagskind geschreven is door iemand die Asperger heeft, is het een boek waarin je je één voelt met de hoofdpersoon. Ze neemt je mee in haar denkwereld en daardoor begrijp je veel meer van mensen met autisme/asperger. Iedereen met deze diagnose is anders. Voor Jasmijn geldt dat zij ziek wordt op verjaardagsfeestjes en niet praat. Bij dieren voelt ze zich volledig op haar gemak.

Judith Visser heeft met Zondagskind de Hebban literatuurprijs gewonnen. Hier krijgen we met hokjes te maken, want Zondagskind is geen literair boek, (maar valt eigenlijk onder geen categorie) maar een prachtige roman met autobiografische elementen.

Judith Visser neemt je mee in de leefwereld van iemand met asperger/autisme en daardoor een aanrader voor iedereen die met kinderen omgaat.