Wanneer de vijftiger Gunder Jomann in een boek een foto opmerkt van een mooie Indische, is hij op slag verkocht. Hij besluit naar Bombay te trekken om er een vrouw te zoeken. Hij stuit er op Poona, die opdient in het restaurant waar Jomann altijd gaat eten. Poona ziet ook wel wat in de bleke Noorderling en beiden huwen in India. Jomann vertrekt terug naar Noorwegen, Poona zal twee weken later volgen. Op het moment dat Jomann echter naar het vliegveld wil vertrekken, krijgt hij een telefoon van het ziekenhuis: zijn zus Marie heeft een auto-ongeval gehad en ligt in coma. Ten einde raad stuurt Jomann een taxi naar het vliegveld, zodat hij zelf bij zijn zus kan blijven. In de luchthaven is Poona echter niet te bespeuren en de taxichauffeur keert onverrichter zake terug naar Elvestad, het dorpje waar Jomann woont. Daar wordt de volgende dag in een veld een verminkte vrouw teruggevonden, gekleed in een sari. Jomann weigert aanvankelijk de feiten onder ogen te zien, maar moet tenslotte erkennen dat zijn wereld op instorten staat. Inspecteur Sejer zoekt de zaak uit.

Hoewel ik mezelf bezwaarlijk kan vergelijken met een trage vijftiger uit een boerendorp, een Indische in een vreemd land, of een verliefd tienermeisje (de belangrijke getuige Linda), doet Fossum mij telkens weer in de huid kruipen van de meest uiteenlopende personages. Ze neemt je mee naar een dorp waar iedereen iedereen kent, waar de bewoners zwijgen en elkaar zo in bescherming nemen. Ze doet je als geen ander beseffen dat mensen soms rare dingen doen, en dat een schuldige nooit met absolute zekerheid kan worden aangeduid. Terug een uitstekende Sejer-thriller van Karin Fossum.