Thomas Leeflang publiceerde eerder over het Nederlandse bioscoopjournaal in de boeken: " de bioscoop in de oorlog", " Verboden voor Joden, de bioscoop in de oorlog" (2009) en "Kijk, Luister!,film en radio in Nederland onder Duitse dictatuur" ( 2013).
In deze versie zijn opnieuw correcties aangebracht en aanvullingen toegevoegd.
De Duitsers probeerden met film tijdens de bezetting het Nederlandse volk te bekeren tot het nationaalsocialisme. Elke bioscoopjournaal begon verplicht met twee weekjournaals: het Tobisch Hollands Nieuws en het UFA Wereldnieuws. Vals voorlichting, verheerlijking van nazi-kopstukken en andere propaganda.

In het woord vooraf is vooral ruimte van het fenomeen bioscoopjournaal. Een halve eeuw lang was het journaal in Nederlandse bioscopen te zien. Pas in 1987 verdween het voorgoed uit de bioscopen. De meeste herinneren zich wel de beelden en ik denk nog meer de markante voice-over die de beelden voorzag van teksten. Op een gegeven moment dus ingehaald door de tijd. Het internet en de dagelijkse nieuwsberichten in alle media voorzien van een continu stroom aan nieuws, daar hebben we de bioscoopjournalen niet meer voor nodig. Er was echter een tijd dat mensen het zagen als één van de weinige informatiebronnen.
Ook in het voorwoord een beknopte opsomming van wie het journaal verzorgde en wat er gebeurde na de bezetting. Joden werden ontslagen en de bezetters besloten welke propaganda er moest worden verslagen in de nieuwsberichten.
Vervolgens zijn er zes hoofdstukken waar in een stuk geschiedenis beschreven wordt op een zeer toegankelijke manier. Over de filmkeuring, de producenten, de nieuw opgelegde regels en de Bioscoopwet . (Bij mij geheel onbekend, ik wist niet eens dat er in 1926 een bioscoopwet was ingevoerd. ) Maar ook over de makers, de 'stemmen' van het journaal en de gevolgen voor hen na de oorlog.
In de bijlage tref je een chronologische lijst aan met de onderwerpen die in welke week in de bioscopen draaide in de periode 1940-1944 zowel van het UFA wereldnieuws als het Polygoon en Tobis-journaals en een roulatieschema. Het geheel wordt afgesloten met een bronnenlijst.

Het geheel is op een beknopte maar zeker leesbare manier geschreven waardoor het voor iedereen die maar iets interesse heeft in het onderwerp leesbaar is. Het is fijn als een stuk geschiedenis, uit zo'n belangrijke periode, toegankelijk is voor iedereen.