Doodgaan zonder het zelf in de gaten te hebben. Het is op z’n zachts gezegd een bizarre belevenis te noemen.

Toch is dit wat Sylvia overkomt.

Ze vergezelt ons terwijl ze zelf haar verhaal vertelt.

Sylvia is 26 jaar en afgestaan door haar biologische moeder nog voordat ze 1 jaar is. Haar moeder is een aan drugsverslaafde prostituee. Haar vader heeft ze nooit gekend. Waarschijnlijk was ze een “bedrijfsongelukje” .Ze komt bij lieve adoptieouders terecht, die zelf geen kinderen kunnen krijgen. Tot haar 10e jaar heeft ze een vrij onbezorgde jeugd. Daarna verandert haar leven drastisch, doordat haar adoptieouders gaan scheiden. Haar adoptiemoeder raakt aan de drank en Sylvia neemt de taken van het huishouden over en moet voor zichzelf en haar moeder zorgen. Al snel wordt door de Kinderbescherming ingegrepen. Ze wordt naar haar adoptievader gebracht, maar deze wil een nieuw gezin stichten waarin geen plaats is voor Sylvia. Het klikt ook niet tussen Sylvia en zijn nieuwe vriendin. Uiteindelijk komt ze in een pleeggezin terecht. Ze heeft hierdoor geen leuke of gemakkelijke jeugd, is erg teruggetrokken en heeft weinig vertrouwen in mensen. Enkele pleeggezinnen en 9 jaar later krijgt ze toch nog onverwacht een tamelijk prettig leven. Nadat ze een aantal flutbaantjes heeft gehad vindt ze haar droombaan als verkoopster in een drogisterij en maakt voor deze winkel tevens sieraden. Als ze meer (zelf)vertrouwen krijgt breidt ze het sieraden maken uit met een eigen webshop. Heeft een leuk appartementje en een paar vrienden die in hetzelfde complex wonen.

In haar kindertijd heeft Sylvia al last van lucide dromen. Wanneer ze bij de drogist gaat werken komen deze terug. Ze weet er goed mee om te gaan. Dan overlijdt Sylvia, maar ze denkt dat ze weer een lucide droom heeft. Toch is deze anders: hij duurt veel langer dan normaliter en dan gaat ze beseffen dat ze dood is.

Van de ene op de andere seconde kreeg ik het gevoel dat ik tijdloos, gedachteloos en willoos in een eindeloos grote en lichte ruimte rondzweefde.
Maar hoe is ze overleden? Waar is haar lichaam? Is ze zelf schuld aan haar dood?

Wie zijn Rob en Theo en wat is de connectie met Sylvia? Wat voor een rol spelen de honden Kazan en Dex? Hoe kun je in je eigen appartement leven, terwijl je dood bent? De antwoorden vind je in het boek.

Dit was voor mij het eerste boek dat ik las van deze auteur en ze heeft mij blij verrast met een vlotte, prettige schrijfstijl. Het boek heeft een goede, spannende verhaallijn. De hoofdstukken zijn kort, het spirituele en spanning wisselen elkaar goed af. Dit alles maakt dat het boek leest als een trein. Het spirituele van het boek maakt het zeer bijzonder, mysterieus. Vaker heb ik mij tijdens het lezen afgevraagd: Is er dan toch meer tussen Hemel en Aarde dan dat wij denken? Jammer vond ik, dat het plot voor mij niet als een verrassing kwam, maar doet niks af aan het boek. Uiteindelijk was voor mij het spirituele een nieuwe leeservaring die ik niet had willen missen.

Het is een bijzonder, apart, mysterieus en spannend verhaal dat daardoor m.i. in geen enkel genre onder te brengen valt. Spirituele thriller lijkt mij nog het meest voor de hand liggend.

Ik had het gevoel dat ik mijn verhaal kwijt moest, aan die behoefte is nu voldaan. Alles is zo ver weg, zo vaag en onbetekenend. Ik heb er vrede mee, het is goed zo. Ik voel dat ik verdwijn…