Wat ik aan dit boek het sterkte vond was het overkoepelende plot. Toen ik me ermee had verzoend dat het feit van een samenleving verdeeld in klassen aan de hand van de oogkleur maar zijdelings van belang was voor het geheel, kon ik genieten van een verhaal over magie en eeuwig leven. Veel van de verschillende elementen kwamen aan het einde op een mooie manier bijeen. Ik ben benieuwd hoe het verhaal verder gaat. Ik vond ook de pittige hoofdpersoon sympathiek.
Dat gezegd hebbende, er werden wel veel magische of buitenwereldlijke elementen geïntroduceerd die uiteindelijk geen rol speelden in het geheel - de verschillende manen en de wezentjes die de overgangen daartussen bewerkstelligden, om maar iets te noemen. Ik merk vaker dat sommige Nederlandse auteurs hun verhaal volstoppen met elk losse idee dat ze hebben en dat een veelheid van magische elementen wordt gewaardeerd. Mocht je daarvan houden, dan is dit boek wat voor jou!
Mijn belangrijkste kritiekpunt en de reden dat ik geen vier sterren toeken aan dit boek is de schrijfstijl. Aan het eind werd het beter, maar fouten in de perspectieven, herhaling van woorden en zinsconstructies, en metaforen die niet werkten, leidden me soms af van het verhaal. Ik vond ook dat de actiescenes niet echt goed geschreven waren (dat is iets dat je moet liggen als schrijver, denk ik). Een wat nauwkeuriger redactieproces zou veel hebben verbeterd. Kort gezegd, dit boek toonde wel belofte voor de toekomst, maar wordt naar beneden gehaald door een paar jammerlijke schrijfgewoontes . Maar die zijn af te leren!