Voor Nederlands moesten we een boek lezen een daarover een recensie schrijven. Ik besloot om Overstroomd te kiezen, omdat het al tijden op mijn TBR stond. Ik las het en schreef er een recensie over. Deze recensie heb ik ingeleverd op school, maar plaats ik nu ook op de blog. Hierdoor is deze recensie langer en iets anders dan jullie normaal gewend zijn. Laat weten wat jij fijner vindt!

Wanneer de Droge Nina naar een school moet in het Natte gebied, leert ze de Natte Max kennen. Hoewel ze elkaar eerst niet mogen, beginnen ze langzaam interesse te krijgen in elkaar en de verschillende werelden. Maar terwijl ze steeds dichter bij elkaar groeien, wordt het des te gevaarlijker. Want Max weet niet wie Nina is…

Dit boek vond ik goed, omdat het verhaal mij trok.
In het begin was ik sceptisch. Een verhaal over een arme en rijke die elkaar tegenkomen in een dystopische wereld en verliefd worden, terwijl dat eigenlijk niet mag? Dat had ik al wel vaker gehoord. Starcrossed lovers zijn niet nieuw en ik betwijfelde dan ook of Eva Moraal wel een goede twist kon geven aan het verhaal om het toch nog origineel en interessant te maken.
Gelukkig heeft dit boek niet te veel last van clichés. De interessante setting voegt veel toe aan het verhaal en de personages zijn goed in te leven. Ook gebeurt er veel in dit boek en de goed voelbare spanning houdt je voortdurend op het puntje van je stoel.

Toch kon er volgens mij wel meer uit het verhaal worden gehaald. Het verhaal ging erg snel en er gebeurde erg veel. Dit kan positief uitvallen, omdat het dan niet verveelt, maar hierdoor was er ook nauwelijks tijd om rust te nemen. Tijdens het rust nemen kan beter worden gekeken naar de wereld en haar geschiedenis. Ik was erg geïnteresseerd in hoe de wereld tot stand was gekomen. Het speelt zich namelijk af in de toekomst en ondertussen is er erg veel veranderd. Ook wordt er gesproken over het Buitenland, maar hier wordt verder niet op ingegaan. Eva Moraal zou een extra verhaal kunnen schrijven dat zich afspeelt in het Buitenland. Dit kan met dezelfde personages, maar het zou ook erg leuk zijn als het nieuwe personages zijn, terwijl de hoofdpersonen van Overstroomd een cameo hebben.

Ik vond de hoofdpersonen erg fijn. In het boek word je begeleid door Max en Nina: een Natte jongen die het eerste slachtoffer zal worden als de dijken breken en een Droog meisje die veilig is voor het water. Hoewel ze elkaar in het begin duidelijk niet mogen, is er een deel in hen dat eigenlijk wel nieuwsgierig is naar de ander en krijgen ze een steeds sterker groeiende fascinatie voor elkaar. Hoe ziet de wereld van de ander er eigenlijk uit?
De ontwikkeling die ze hierin doormaken was erg interessant en ook zeer realistisch. De verschillen die hieruit blijken, worden ook erg realistisch beschreven. Ze komen immers van twee verschillende werelden en kennen de wereld van de ander niet. Waar Max niet gewend is aan de pracht en praal die de wereld van Nina en de Drogen met zich meebrengt, is Nina weer niet op de hoogte van de armoede van de Natten. Uit het verschil ontstaan ongemakkelijke situaties en dat was erg boeiend. Het toffe is dat Nina en Max niet ineens totaal veranderen als ze elkaar leren kennen. Ze krijgen begrip voor de ander, maar reageren nog steeds anders op een situatie. Het is hard, maar ze zijn nog steeds een Natte en een Droge en daar blijft een verschil tussen zitten.

Hoewel Eva Moraal de gebeurtenissen in chronologische volgorde beschreef, werden sommige situaties meer dan één keer besproken. Dit kwam namelijk doordat er perspectiefwisseling in het verhaal is. Je leest vanuit zowel Max als Nina en kan ze hierdoor beter begrijpen. Tevens werd het makkelijker om me in de personages te verplaatsen, omdat ik ze zo beter leerde kennen. Ik wist hoe ze het thuis hadden, wat hun verleden was en hoe ze ergens op reageerden. Ook zorgde de wisseling er voor dat het boek spannender werd. Ik wist dat Nina de dochter van de Gouverneur was, maar Max wist dat niet. Wanneer zou hij erachter komen en zou hij Nina dan nog wel zo aardig vinden?

Door de perspectiefwisseling kan een valstrik ontstaan waar auteurs vaak onbewust intrappen: de personages dezelfde stem laten hebben. Gelukkig wist Eva Moraal deze valstrik te omzeilen door twee verschillende personages te creëren met een eigen stem.
Max is iemand die veel energie heeft en woede overkomt hem in buien. Dit is erg typerend aan de hoofdstukken die over hem gaan, maar ook de schrijfstijl die bij Max is gebruikt is anders. Waar bij Nina het ABN gebruikt wordt, heeft Max een geheel eigen dialect. Aan het begin moest ik me daar erg aan aanpassen, omdat het mij irriteerde. Ik was er niet aan gewend, maar naarmate het boek vorderde, raakte ik langzaam gewend aan de stijl en hoorde het bij Max. Als Max er was, was er dat dialect. Later begreep ik pas dat dit een streektaal is die de mensen hebben die van Wijk Zeven komen, de wijk die het eerste gevaar loopt bij overstromingen.

“Ik steek voorzichtig m’n hand uit en leg ‘m op ma’s hoofd. […] Ik breng d’r naar haar kamer en help d’r in bed te komen.”

Het was moeilijk om dit boek weg te leggen door de spanning die continu voelbaar was in het boek. Ik wist dat er iets ging gebeuren en ik maakte me dan ook constant zorgen om de personages. Wanneer komt Max achter het geheim dat Nina met zich meedraagt? Wat gaat er gebeuren? Komt het allemaal wel goed? Ik wilde een antwoord hebben op mijn vragen en moest dan ook doorlezen.
De korte hoofdstukken en de snelle perspectiefwisseling zorgden er voor dat het tempo waarmee ik door het boek raasde alleen maar hoger en hoger werd. Hierdoor kon ik het boek maar met moeite wegleggen en las ik de 400 pagina’s binnen een week uit.

De beschrijving van de ruimte voegt veel toe aan het verhaal. Overstroomd speelt zich namelijk af in de toekomst als er overstromingen zijn geweest. Er zijn Drogen, die veilig zijn voor het water en Natten die het meeste gevaar lopen.
Ik vond het erg fascinerend hoe Eva Moraal deze toekomst heeft weten te creëren. Volgens het verhaal heeft klimaatverandering in 2000, dus deze tijd, er voor gezorgd dat het zeepeil is gestegen. Hierdoor zijn er overstromingen ontstaan en ook de Grote Overstromingen die hele stukken land hebben opgeslokt. Hierna is er een Generaal geweest die de mensen een nieuw leven beloofde en een Droog bestaan opbouwde.

Eva Moraal heeft met deze toekomst een heel eigen wereld geschapen. De wereld zorgt voor nieuwsgierigheid en hoewel veel vragen zijn beantwoord, zijn er toch nog zaken die onbeantwoord zijn gebleven. In het boek wordt er namelijk veel gesproken over het Buitenland. Alleen, hoe is het Buitenland precies? Is het er heel anders dan waar Max en Nina wonen, de Lage Landen van de Vijf Gewesten? Het enige wat er over wordt losgelaten, is het feit dat er op scholen geen Engels meer wordt gegeven. Dit komt doordat het een dode taal is en ook omdat de bond met het Buitenland is gebroken. Zoals eerder aangegeven, denk ik dat Eva Moraal een losstaand vervolg zou kunnen schrijven op Overstroomd met personages die uit het Buitenland komen. Het zou dan natuurlijk ook heel tof zijn als de karakters uit Overstroomd zelf er ook een klein rolletje in krijgen.

Ik vond het opvallend dat, hoewel Overstroomd zich in de toekomst afspeelt, de wereld erg nieuw is, maar tegelijkertijd ook weer erg oud. Vooral tijdens de stukken van Max kreeg ik sterk dit idee. Het voelde namelijk aan alsof het boek zich afspeelde in de Middeleeuwen door de arme mensen met weinig voorzieningen, terwijl hij wel een HandComputer had en dat er een Digitaal Omroep Systeem was.
Ook worden de problemen van deze tijd weerspiegeld in het verhaal. Terroristen, ongelijkheid en klimaatverandering spelen een grote rol in het boek, wat het erg interessant maakte. Tevens werd het makkelijker om het verhaal en de personages te begrijpen.

Zo’n soort boek zou ik nog wel eens willen lezen, omdat ik door Overstroomd goede ervaringen heb opgedaan met futuristische fictie.
Overstroomd geeft een interessante kijk op de wereld en haar toekomst. Door de spanning die Eva Moraal weet te creëren, kan je niet anders dan doorlezen. Zowel Max als Nina hebben een eigen stem, die ze gelukkig niet verliezen naarmate het boek vordert. De schrijfstijl voor Max is storend aan het begin, maar went uiteindelijk wel. Verder is de stijl erg beeldend en is het makkelijk om de beschrijvingen in te beelden.
Dit boek heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar futuristische fictie, maar ook naar andere boeken van de auteur. Het verleden mengen met het heden en dan toch nog realistisch en empathisch? Eva Moraal kan dat en één van haar boeken wordt dan ook mijn volgende.

Deze recensie verscheen eerder op:
https://secretsofthetales.wordpress.com/2019/03/17/recensie-overstroomd-eva-moraal/