Met Zeik zet de Vlaamse schrijver Herman Brusselmans zijn eerste stappen binnen het thrillergenre, ook al moet dit met een serieuze korrel zout genomen worden. De schrijver laat niet na om tijdens de interviews verbonden aan de release nadrukkelijk te vermelden dat het gaat om een persiflage op het genre en dat het allemaal niet zo serieus moet genomen worden.

Het verhaal speel zich af te Gent in het jaar 1961. De moordbrigade, onder leiding van commissaris Übertrut, krijgt te maken met de moord op een jonge vrouw. Aan inspecteurs Zeik, El Bazaz, Compas en Broekgat de moeilijke taak om deze zaak op te lossen.

Al vanaf de eerste bladzijde wordt het duidelijk dat we hier te maken hebben met een typische Brusselmans en dit zal ook niet veranderen. Dezelfde gekende ingrediënten toegepast vanuit een nieuwe invalshoek, niets meer of minder. Hoogstaand is het allemaal niet, maar wel uiterst vermakelijk. Op het moment dat je als lezer het gevoel kan krijgen dat er eindelijk iets mag gebeuren, wordt dit bijvoorbeeld bevestigd door commissaris Übertrut: 'Nog steeds geen moord ?' En zo volgen nog verschillende voorvallen, waarbij diverse clichés verbonden aan het thrillergenre niet uit de weg gegaan worden.

Eigenlijk doet Zeik heel hard denken aan de Vlaamse komische serie De Kolderbrigade uit 1980 met in de hoofdrollen Romain Deconinck en Gaston & Leo. Hierin trachtten commissaris Kolder en zijn twee hulpinspecteurs keer op keer een moordzaak op te lossen, iets waar ze op een meestal hilarische wijze ook steeds in slaagden.

Lukt het de moordbrigade van Gent ook ? Aan de lezer om dit te ontdekken ! Dit boek is voornamelijk geschikt voor lezers die de schrijfstijl en humor van Brusselmans weten te appreciëren. Is dit niet het geval dan zal het boek waarschijnlijk snel in een duistere, afgelegen hoek belanden.