Regina Jennings heeft een amusant verhaal geschreven. De misverstanden zijn vaak grappig. Een rondslingerende liefdesbrief, geheimzinnige ontmoetingen en stiekem verplaatste schaakstukken. Ze gebruikt mooie zinnen om de sfeer te schetsen en vergelijkingen zoals: “Toezicht houden op het indianenterritorium was als het in de gaten houden van een brandende lucifer in een strohut, terwijl je tot je knieën in de petroleum stond.” Het verhaal leest vlot en is nergens saai. Het geloof wordt kort en duidelijk uitgelegd. Ook de twijfel die bij Louisa leeft dat ze Gods liefde niet verdiend, wordt weggenomen. Natuurlijk loopt het verhaal goed af, maar niet voordat eerst alles in de soep loopt.