Zelfs originele titels weet deze Franse schrijver op een speelse, maar toch inventieve wijze te bedenken. Zijn debuutroman heet HhhH, zijn nieuwste boek draagt de welluidende titel De zevende functie van taal. Met deze intellectuele roman won hij intussen reeds de Prix Interallié en de Prix du Roman FNAC 2015. Deze nonchalante auteur - hoe kan het ook anders als je Fransoos bent - had vijf jaar nodig om dit bekroonde boek te schrijven. Laurent Binet (1972) goochelt niet, hij tovert met woorden en taal.

De zevende functie van taal heeft als uitgangspunt de dood van Roland Barthes, een Franse filosoof die in februari 1980 in Parijs, na een lunch met de toenmalige presidentskandidaat Mitterrand, door een bestelwagen wordt overreden en om het leven komt. Rond dit gebeuren wordt een spannend verhaal ontwikkeld, met een constante vaart.

Bayard is de politiecommissaris die deze zaak samen met zijn adjunct Simon moet onderzoeken. Een ongeluk blijkt een moord te zijn. Barthes heeft immers een manuscript geschreven, waarin de zevende functie van taal uit de doeken wordt gedaan. Deze mysterieuze functie stelt om het even wie in staat, wie dan ook te overhalen om het even wat te doen, in welke situatie dan ook. In de intellectuele en politieke milieus is iedereen een potentiële verdachte. Velen willen maar al te graag dit geschrift in handen krijgen. Het onderzoek voert de lezer langs de Franse elite zoals filosofen, schrijvers en politici uit die tijd. De locaties die worden bezocht zijn bijzonder kleurrijk: Parijs, Bologna, de Verenigde Staten, Venetië, om uiteindelijk te stranden in Napels.

Hoe een dom ongeluk (realiteit) wordt omgezet in een moord (fictie), waarbij de gepassioneerde lezer niet echt het idee krijgt dat er werkelijk een misdaad heeft plaatsgevonden. Binet tast olijk de grenzen af tussen realiteit en fictie. Deze indrukwekkende roman dompelt de lezer onder in de intellectuele wereld van de elite tijdens de jaren 1980. Enerzijds hemelt hij de grote filosofen op, adoreert hen eigenlijk wel; anderzijds steekt hij op een typisch Franse en humoristische wijze met hen de draak.

“Simon en Bayard zijn Umberto Eco op het San Marcoplein tegengekomen. Het lijkt er waarachtig veel op dat iedereen in Venetië heeft afgesproken. Door zijn paranoia interpreteert Simon tegenwoordig alles wat op toeval lijkt als een teken dat zijn hele leven slechts een fictieve roman zou kunnen zijn, wat zijn analytische vermogens vertroebelt en hem belet bij zichzelf na te gaan wat de mogelijke en waarschijnlijke redenen zijn van Eco’s aanwezigheid hier en nu.” Ook de onlangs overleden Italiaanse schrijver en hoogleraar semiotiek Umberto Eco krijgt in dit boek een mooi eerbetoon.

In het interview dat Stefanie Schulte voor Hebban had met Binet, verklaarde de auteur: “Uiteindelijk wilde ik de kracht van taal aantonen: het grootste en gevaarlijkste wapen ter wereld.” Dit is precies wat hij met zijn meesterlijk brein ook doet: Laurent Binet gebruikt zelf taal als ultieme wapen waarmee hij in deze sublieme literaire roman en thriller zijn lezers, of zijn het studenten, omver blaast. Beschik je over een basiskennis van de Italiaanse taal, dan is dit een leuk voordeel; bepaalde fragmenten in die hemelse taal van Dante werden immers niet vertaald.

De zevende functie van taal: het summum van zuivere hardrock literatuur, voor connaisseurs!