‘De orde van de poortwachters’ is echt zo’n boek wat gelijk mijn aandacht trekt als ik het boek zie liggen. Onder andere door de cover; een duister bos en een opvallende sleutel op de voorgrond maken nieuwsgierig. Ook de ondertitel ‘waar sleutels machtiger zijn dan wapens’ doet vermoeden dat het om een bijzondere plaats gaat of wellicht een geheel nieuwe wereld? Deze Young Adult Urban Fantasy schepte bij mij vooraf in ieder geval hoge verwachtingen.

De 17-jarige Nido komt tot haar eigen schrik terecht in de wereld van de geheime Orde van de Poortwachters. Ze verlangt zelfs terug naar haar pestgrage klas en maffe broer. De meedogenloze opleiding die zij verplicht moet volgen is niet geheel wat zij voor ogen had toen ze met haar klas de prachtige Stonehenge bezocht. Keihard trainen, vriendschappen sluiten en ook nog eens verliefd worden? Nido heeft geen idee hoe zij dit alles tot een goed eind kan brengen. Het enige wat ze wil is terug naar huis. Maar of dit zal lukken en na een tijdje echt nog is wat zij wil is de grote vraag. Want de orde verandert je en misschien wel niet ten goede?

Laat ik allereerst beginnen met dat het verhaal van begin tot eind een enorme vaart heeft. Het is zo geschreven dat je constant door wil blijven lezen en menig spanningsmoment tegenkomt. Maar aan de andere kant liep ik zo hier en daar tegen wat verwarring aan. Dan vooral omtrent de tijdssprongen die gemaakt worden in het verhaal en ik heel soms even in verwarring was over wie, wat, hoe en waar. Zonder spoilers te geven is het gewoon aan te raden tijdens het lezen goed je lezerskoppie erbij te houden. De schrijfstijl past bij het YA-genre. Niet alleen omdat het om jongeren gaat die de door de wereld waarin zij terechtkomen volwassen moeten worden. Maar ook de woordkeuze draagt bij aan de genre typering. Geen extreem moeilijke bewoording maar vlot geschreven korte zinnen die gemakkelijk weglezen. De originaliteit van het verhaal vind ik persoonlijk wat moeilijker te typeren. Ik had tijdens het lezen af en toe momenten dat het verhaal mij deed denken aan andere verhalen zoals bijvoorbeeld 'the Hunger Games' en ‘Harry Potter’. Ik vond dit niet storend maar toch is het daardoor niet geheel een origineel verhaal te noemen denk ik? Maar ook dat is maar een mening. Ik lees veel, zie veel films en series. Hierdoor is het gewoon onmogelijk om niet zo nu en dan aan een ander verhaal te denken. De ontwikkelingscurve van vooral het hoofdpersonage Nido is sterk aanwezig in het gehele verhaal. Zij moet sterker worden, krachtiger, anders gaan denken en voelen om te kunnen overleven. Het einde doet mij zeker verlangen naar het volgende deel. Omdat ik mega benieuwd ben naar wat er zoal nog meer gaande is in de wereld van de poortwachters en hun demonische vijanden. Dus mijn eindconclusie is dat ik genoten heb van het verhaal, het boek een absolute aanrader voor de liefhebber van spannende YA fantasy’s vindt en Oli Veyn met zachte hand aan wil sporen het volgende deel uit te brengen. Dit is echt nu al een serie die ik graag in de nabije toekomst compleet in mijn boekenkast zie staan.

Ik geef dit boek 4 sterren

Spanning: 8
Plot: 8
Leesplezier: 7
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 7
Psychologie: 8