Soms wou ik dat ik boeken twee ‘ratings’ kon geven: één voor de kwaliteit van het boek en het verhaal, en één voor mijn feels tijdens het lezen. Dat zou het namelijk stukken makkelijker maken om een recensie te schrijven over dit boek van Michelle Visser.

Zoals jullie weten maak ik graag af en toe een uitstapje naar genres buiten mijn comfort zone. Zo kan ik op zijn tijd een mooie historische roman ook heel erg waarderen. Ik houd van geschiedenis, en houd er van om dingen te ontdekken over het verleden tijdens het lezen van een boek. Wat dat betreft zou Opstand een schot in de roos moeten zijn voor mij. Het vertelde me namelijk over een oorlog waar ik nog nooit eerder over had gehoord. Normaal gesproken zou ik me daar diep voor schamen, maar gelukkig verteld de auteur in het voorwoord al dat ik niet de enige ben. Phew! Verder met mijn recensie:

Het boek begint ontzettend sterk. Ik voelde meteen een band met de avontuurlijke Karlijn, die alles risceerd voor de liefde. Wel merkte ik dat het verhaal begon op een punt… halverwege alle gebeurtenissen die in het boek worden beschreven. Het verbaasde me dan ook niet dat we voor het tweede hoofdstuk terug gingen in de tijd. Normaal gesproken heb ik een beetje moeite met plotselinge tijdsprongen, maar Michelle Visser doet het zo rustig… en geeft je even tijd om jezelf weer te coördineren zodat het nooit onrustig voelt. Ook de afwisselende perspectieven tussen verschillende personages verliepen heel erg vloeiend. Jammer genoeg lukte me het, na het eerste hoofdstuk, niet om een klik te vormen met de verschillende personages. Karlijn en Sabine, de hoofdpersonen waren allebei zo’n uitersten; Karlijn was onbezonnen, ijdel en onverantwoordelijk terwijl Sabine juist verstandig, behulpzaam en hardwerkend was. Omdat die eigenschappen behoorlijk werden aangedikt had ik moeite om in de jonge vrouwen te geloven.

De geschiedenis in het boek maakte echter een heleboel goed. De schrijfster weet je helemaal te wikkelen in de sfeer van die tijd met haar woorden en kleurrijke omschrijvingen. Het was alsof ik zelf door de straten van Brussel of Utrecht wandelde… in plaats van dat ik mijn ogen over de regels op een pagina liet glijden. Dat was een prachtige ervaring. Helaas werd het verhaal wel af en toe erg langdradig. Ik merkte dat het me moeite koste om écht alles te lezen, en mijn ogen niet voorbij alinea’s te laten glijden die niet echt betrekking hadden tot het verhaal. Om die reden heb ik het boek ‘slechts’ drie sterren gegeven. Wel wil ik er met klem bij vermelden dat het een absolute aanrader is voor iedereen met een liefde voor geschiedenis en bijzondere liefdesverhalen… Dan heb ik het niet over een traditionele romance, maar over de bijzondere band tussen twee zussen.