Kasienka (bijna 13) en haar moeder Ola vertrekken met een koffer en een oude waszak uit Gdansk Glówny (Polen) op weg naar Engeland. Daar gaan ze op zoek naar Tata (de vader van Kasienka) die hun 2 jaar terug verliet. Kasienka’s moeder is erg verdrietig en zet alles op alles om hem te vinden.

Eenmaal in hun nieuwe woonplaats Coventry begint de zoektocht pas echt. Op haar nieuwe school moet Kasienka in klas zeven beginnen, ze vindt weinig aansluiting met de jongens en meiden uit de klas. En thuis is er ook weinig wat haar afleiding geeft.

Het meeste contact heeft ze met Kanoro, haar buurman, hij leert schaken van Kasienka, komt regelmatig eten en hij helpt Kasienka met haar zoektocht naar Tata.

Dan is er nog William, een jongen uit klas negen, waar Kasienka regelmatig mee optrekt. Hij leert haar zwemmen en vindt uiteindelijk dat ze thuishoort in het zwemteam van school net als hij. Als Kasienka één van haar eerste wedstrijden moet zwemmen zijn de balangrijkste personen uit haar leven erbij.

Daar in het water is waar zij zich het prachtigst voelt…

Mijn mening:

Gewicht van water is het prachtige debuut van Sarah Crossan wat vorige maand uitkwam in de Nederlandse vertaling van Sabine Mutsaers. En gaat over een meisje dat alle zekerheden in haar leven verliest.

Het boek bestaat uit drie delen en een korte epiloog.De drie delen zijn weer onderverdeeld in ongenummerde hoofdstukken. De schrijfstijl is bijzonder toegankelijk voor de doelgroep door de korte zinnen die bovendien ook nog eens in een poëtische stijl zijn geschreven.

De lay-out is ook niet standaard te noemen. Verspringende zinnen, veel witregels tussendoor dus dit boek springt er qua orginaliteit zeker uit.

In het verhaal komen een paar thema’s voor die we regelmatig ook in andere boeken tegenkomen zoals bv het pesten, de zoektocht naar een ouder, verliefdheden en de daarbijhorende onzekerheden. Maar we komen nu ook het vraagstuk rondom immigratie tegen en dat zie je minder vaak terug naar mijn mening.

Ik kocht en las Gewicht van water na de enthousiasmerende twitterberichten van Mariska Budding, uitgever bij Kluitman en haar enthousiasme deel ik. Het was een genot om het boek te lezen. Door de bijzondere schrijfstijl leest het als een trein.

Ik vind Gewicht van water een bijzonder mooi boek, ontroerend maar ook zeker vermakelijk. Daarom een pareltje dat thuishoort in de jeugdliteratuur.


Deze recensie verscheen als eerste op mijn boekenblog.