Een niet zo heel veel zeggende achterflaptekst, maar wel een die me nieuwsgierig maakte: dat heeft het boek De lovebus.

Laat ik beginnen met de manier waarop dit verhaal verteld wordt: vanuit verschillende perspectieven en verschillende tijden. Je leest soms over dezelfde gebeurtenis, maar dan vanuit een ander perspectief. Niet altijd meteen het hoofdstuk daarna (soms wel), soms een tijdje later, want er worden ook sprongen in de tijd gemaakt. En dat is een goede combinatie.

Er werd net genoeg herhaald zodat je je weer herinnerde wat er ook alweer gebeurde, en dan was het interessant om te lezen hoe de ander daar over dacht. Ik zat mede daardoor goed in het verhaal, want door deze opbouw wil je graag doorlezen.

Wat mij betreft was het niet dubbelop; er was sowieso niet veel overbodig in dit dunne boek. Ik miste de diepgang juist een beetje. De personages bijvoorbeeld waren op zich interessant, maar ze zijn niet op zo’n manier neergezet dat ze me echt bij zullen blijven. En dat is jammer, want zo’n verhaal als dit moet het wel van de personages hebben. Twee personages vond ik goed, maar de rest bleef te oppervlakkig.

Het einde vond ik wel goed. Het is een goed verhaal dat verteld wordt en ik vind het best wel vernieuwend, omdat het ook voort komt uit een echte gebeurtenis, laat maar zeggen. Ik had zo toch het gevoel dat dingen bij elkaar komen en dat er een beetje een onderliggende boodschap uit op is te maken.

Nog iets wat echt bij dit boek hoort: Groningen. Het verhaal speelt zich af op het Groningse platteland en dat merk je. Er is wel een bijpassende sfeer die ik niet goed kan beschrijven. Het past er goed bij, maar is misschien wel een beetje simpel en afstandelijk, alsof het de mensen daar niet zoveel boeit. Dat blijkt ook wel uit het feit dat er niet veel bekend is over deze avond en er nooit iemand gestraft is voor de gevolgen. Vind ik dan weer interessant.

Maar er komen ook Groningse zinnen en uitdrukkingen in dit boek voor. Ik denk dat dat niet echt iets toevoegde, want de plattelandssfeer is er al. Bovendien kan dit voor de doelgroep, YA, ook juist irritant zijn. Ik las er zelf gewoon overheen.

Kortom: naast alle goede dingen, zitten er dus ook wel wat vage dingen in het verhaal. Sommige acties zijn zo zwart-wit, dat is jammer. Langer was in dit geval wel beter geweest. Desondanks vond ik het een uniek boek waarin ik door wilde lezen.