Heb het boek half gelezen, maar ben gestopt, ik kon er niet door komen. Amos kan geweldig emoties, herinneringen, en gebeurtenissen zo beschrijven dat je het voor je ziet, maar wat ik mis in dit boek is een heldere verhaallijn. Op den duur lijken het steeds weer herhalingen. Ik had er veel van verwacht maar valt me erg tegen. Na een poosje toch weer begonnen, de tweede helft vond ik wat boeiender, maar toch is het niet mijn favoriete boek. Verre van.