(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Liefde & gelato (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Love & Gelato
Auteur: Jenna Evans Welch
Vertaler: Irene Paridaans
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Engels
Serie: nee
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 318
Uitgever: Harper Collins
Jaar van publicatie: origineel Engels en Nederlands 2016, mijn editie 2016 (1e editie)
ISBN-nummer: 9789402714302
Trefwoorden: ouders, vrienden, Italië, liefde en natuurlijk ijs!
Waarom ging ik het lezen: Ik had de Young Adult tassenontwerpwedstrijd van de Van Piere boekhandel gewonnen en als prijs kreeg ik een tas vol boeken, waar dit boek ook in zat. Het leek me sowieso al een interessant boek, dus dat kwam mooi uit :)
Aanrader: Eigenlijk had ik van teveel mensen gehoord dat dit zo'n fantastisch boek was, dat ik een beetje teleurgesteld was... Het is wel een leuk boek, maar niet superspeciaal en fantastisch. Dus verwacht niet teveel, dan word je ook niet teleurgesteld! Het is wel leuk om te lezen zonder dat je er veel over na hoeft te denken.

Korte samenvatting:
De Amerikaanse Lina moet van haar moeder een zomer in Italië doorbrengen bij een man die ze nooit gekend heeft en haar vader schijnt te zijn. Daar aangekomen krijgt ze het dagboek van haar moeder in handen, waarin beschreven staat hoe haar moeder in Italië haar vader heeft leren kennen en wat er allemaal gebeurde, waardoor ze uiteindelijk in haar eentje naar Amerika is vertrokken en Lina haar vader niet eerder heeft leren kennen. Lina krijgt hulp bij het ontrafelen van het mysterie van de buurjongen.

Achterkanttekst:
Naar Italië ga je voor liefde en gelato, maar soms vind je meer dan dat...

Lina brengt de zomer door in Toscane, maar aanvankelijk is ze niet erg in de stemming voor de Italiaanse zon en het prachtige landschap. Eigenlijk is ze er alleen maar omdat het haar moeders laatste wens was dat ze naar Italië zou gaan om haar vader te leren kennen.

Maar dan krijgt ze een dagboek in handen, waarin haar moeder schrijft over haar tijd in Italië én haar geheime liefde. Vanaf de eerste pagina is Lina gefascineerd en wil ze de geheimen van het dagboek ontrafelen. Daarvoor heeft ze wel wat Italiaanse hulp nodig. Enter buurjongen Lorenzo...

Een prachtig verhaal waarin twee liefdesgeschiedenissen op een geraffineerde wijze met elkaar worden verweven.

Eerste alinea van hoofdstuk 1:
In de verte doemde het licht van het huis op, als een vuurtoren in een zee van grafstenen. Maar dit kon zijn huis toch zeker niet zijn? Dit was vast een of andere Italiaanse gewoonte. Altijd met nieuwelingen over een begraafplaats rijden. Op die manier maken ze kennis met de lokale cultuur. Ja, zoiets moest het wel wezen.
Ik verstrengelde mijn vingers op mijn schoot en toen het huis dichterbij kwam draaide mijn maag zich om. Het leek wel of je Jaws tevoorschijn zag komen uit de diepte van de oceaan. Maar dit was geen film. Dit was echt. En we hoefden nog maar één afslag. Geen paniek. Dit kan het niet zijn. Mama zou je heus niet naar een begraafplaats sturen. Ze zou je gewaarschuwd hebben. Ze zou -
Hij zette zijn richtingaanwijzer aan en alle lucht ontsnapte uit mijn longen. Ze heeft het gewoon niet verteld.
'Alles goed?'
Howard - ik geloof dat ik hem mijn vader moet noemen - keek naar me met een bezorgde uitdrukking op zijn gezicht. Waarschijnlijk omdat ik daarnet een piepgeluid maakte.
'Is dat jouw...?' Ik kon geen woorden vinden, dus ik moest wijzen.
'Eh... ja.' Hij aarzelde even en wees toen naar buiten. 'Lina, wist je dit niet? Dit allemaal?'

Over de eerste alinea:
Er is ook nog een proloog, maar omdat de lezer daarin direct wordt aangesproken, is dat geen goed voorbeeld voor de schrijfstijl.

Recensie:
Verhaal:
Het is geen verhaal waar je erg bij na hoeft te denken, maar dat maakt het wel een "zomers" boek. De reden dat Lina naar Italië gaat is niet erg vrolijk: de dood van haar moeder zorgt er wel voor dat Lina niet altijd evenveel kan genieten van alle leuke dingen in Italië. Toch zorgt haar moeder er ook voor, via haar dagboek, dat Lina juist wel allerlei mooie plekjes en momenten vindt in Florence.

Lina leest het dagboek in stukjes, waardoor ze steeds meer ontdekt over waarom haar moeder het zo leuk vond in Florence. Lina vindt Italië aan het begin helemaal niet leuk, maar dat komt ook doordat het niet haar eigen keus was om hierheen te gaan. Elke keer als haar moeder een nieuwe plaats beschrijft in het dagboek, wil Lina deze ook zien. Samen met Howard (aan wie ze niet wil vertellen dat ze het dagboek van haar moeder aan het lezen is) of de buurjongen Lorenzo (Ren), aan wie ze het dagboek wel heeft laten zien, bezoekt zij dezelfde plaatsen als haar moeder.

De dagboekstukjes tussendoor maken het verhaal wel spannender, omdat je niet alles in één keer te weten komt, maar in het echt zou ik wel verwachten dat Lina het dagboek in één keer uitgelezen zou hebben. Andere mensen die het dagboek lazen, hadden het binnen twee uur uit...

De twee thema's uit de titel komen duidelijk naar voren: Lina eet meerdere keren ijs in Italië en vindt dat heel erg lekker, maar de liefde speelt de grootste rol. Via het dagboek van haar moeder leert Lina haar vader en de andere vrienden van haar moeder kennen. Ondertussen maakt ze via haar buurjongen Ren ook kennis met de andere mensen die naar de internationale school gaan (al is het nu zomervakantie). En natuurlijk zit daar een knappe jongen tussen... Maar omdat Ren Lina het meeste helpt bij de zoektocht, brengt ze de meeste tijd samen met Ren door...

Zowel de liefdesverhalen van Lina's moeder als van Lina zelf komen geloofwaardig over. De andere personages, zoals Ren en de mensen in zijn vriendengroep, maar ook Howard, vond ik bijna interessanter om over te lezen dan Lina zelf, ook al maak je iedereen alleen maar mee vanuit Lina's oogpunt.

Schrijfstijl:
Lina vertelt haar verhaal in de ik-vorm, dus je leest ook haar gedachten.
Tussendoor leest Lina in het dagboek van haar moeder, dus dan vertelt zij haar verhaal in de ik-vorm. De dagboekteksten hebben een ander lettertype, dus de twee verhaallijnen zijn gemakkelijk uit elkaar te houden.

Spelfouten/Typefouten:
- Blz 33:
'Spreekt uw misschien Engels?' =
'Spreekt u misschien Engels?'
- Blz 35:
'Laten we deze kant opgaan. =
'Laten we deze kant opgaan.'
- Blz 182 heeft "stoeprand" afgebroken als "stoe-prand" en blz 313 heeft "stoeprandje" afgebroken als "stoe-prandje".

Conclusie:
Leuk boekje voor tussendoor, maar helaas niet zo fantastisch als je er met te hoge verwachtingen aan begint!

Herleesbaarheid:
Ik ga het niet nog een keer lezen.

Links:
- Deze recensie op mijn weblog.
- Deze recensie op Goodreads.