Nooit meer van Colleen Hoover is een roman met diepgang. Het verhaal wordt geschreven vanuit Lily. Wat zij denkt, mee maakt, voelt wordt op een mooie manier omschreven. Er zijn flasbacks in het verhaal door middel van brieven van Lily aan Ellen, hoewel nooit verstuurd. Deze brieven geven een kijkje in het leven van Lily als tiener. Gedurende het verhaal komen het verleden en het heden steeds meer bij elkaar, tot het één wordt.

In dit boek staat het thema huiselijk geweld veel centraal. De dilemma’s die het met zich mee brengt en de pijn voor alle betrokkenen. Hoe kan je iemand pijn doet, waar je van houdt? En hoe kun je iemand verlaten, waar je zoveel van houdt, ondanks dat die persoon jou pijn doet? Deze dilemma’s komen op verschillende momenten en verschillende personages naar voren, waar een ieder op een andere manier met de dilemma’s om gaat.

Het verhaal raakt je; het is menselijk, wreed en tegelijkertijd ook met mooie momenten. Het is niet een over de top roman en tegelijkertijd ook niet alledaags. Minpunten aan dit boek? Nauwelijks. Het enige wat ik niet snap, is waarom niemand hulp van extern inschakelt. Je hoeft niet altijd alles zelf op te lossen of te vertrekken. Leer omgaan met je eigen problemen en het verleden een plekje te geven, zodat je samen weer naar de toekomst kunt kijken. Maar ach, dat is de hulpverlener in mij aan het woord. Het boek was gewoon super goed.

Conclusie: fantastisch verhaal dat een gevoelig onderwerp aansnijdt. Het verhaal neemt je mee, raakt je en laat je niet los. Het verhaal, de emotie erin en de dilemma’s waar de personages mee zitten, zijn geweldig omschreven. Dit is niet een roman om even tussendoor te lezen, daarvoor heeft het te veel diepgang. Ondanks dat leest het wel makkelijk en vlot weg.