‘Onder toezicht van mama moest ik ritalin innemen. Zo lief als ze gisterenavond was, zo streng is ze nu. De pil smolt in mijn mond. Boven op mijn kamer spuugde ik het restant in een handdoek.’
De jarenlange vriendschap van Roos en Quinty verdwijnt wanneer Fenna bij hen in de klas komt. Fenna is een populaire meid met de wereld aan vrienden. Ze treitert Roos en Quinty doet niets. Roos voelt zich aan de kant gezet en reageert gewelddadig op het geplaag van Fenna. Maar Fenna is Fenna niet als ze niet naar de mentor stapt en over Roos gaat klagen. Het lijkt alsof haar hele omgeving zich tegen Roos keert, iedereen ziet haar als probleem, ook haar ouders. Daarom schrijft de dokter ritalin voor, maar Roos weigert het medicijn in te nemen. Wanneer ze met de klas naar een festival gaat, vertikt ze de pillen mee te nemen, toch stopt haar moeder ze in haar toilettas. Als er een klasgenoot gevonden wordt met een overdosis aan alcohol en drugs op zak, wijzen alle vingers naar Roos. Terwijl iedereen haar verdenkt probeert Roos haar onschuld te bewijzen. Zullen ze haar geloven of is er een snitch in het spel?
Snitch is de tweede jeugdthriller van Margje Woodrow die bij Uitgeverij De fontein is uitgeven. De uitgeverij plaatst Woodrow in het rijtje naast Cis Meyer en Mel Wallis de Vries. En terecht. Na Verwoest, die afgelopen jaar verscheen, heeft Woodrow weer een voortreffelijke jeugdthriller geschreven. Met korte, directe zinnen sleept de schrijfster je vanaf zin één mee door het zeer actuele verhaal.
In het boek stelt Woodrow het probleem ‘drugs’ aan de kaak. Dubieuze praktijken rondom de ritalinpillen van Roos doen zich voor. De schrijfster laat wel degelijk de gevaren van drugshandel zien, maar verpakt dit in een spannende thriller. Hierdoor voelt het boek zeker niet betuttelend aan. Daarnaast wordt door middel van perspectiefwisseling tussen Quinty en Roos de spanning goed opgebouwd. De spanningsbogen reiken tot de laatste zin van het allerlaatste hoofdstuk. Verder neemt de spanning extra toe, doordat de schrijfstijl goed bij de verhaallijn past, in tegenstelling tot in haar eerdere boek Verwoest.
Naast een drugsprobleem worden ook de psychologische problemen van een jong meisje behandeld. Waar Roos worstelt met zichzelf, de ritalin en de drugs, vertelt Woodrow een verhaal. Ze zet de problemen om in iets positiefs, het fenomeen ‘omdenken’ is zeker van toepassing.
Al concluderend kan gezegd worden dat Woodrow zichzelf heeft overtroffen met een uitstekende realistische en actuele jeugdthriller. Haar plaats naast Cis Meyer en Mel Wallis de Vries heeft ze zeker verdiend. Nieuwe manieren van denken worden geïntroduceerd, maar toch blijft het boek een heerlijke thriller. Hopelijk kunnen we na Snitch uitzien naar meer.