Aanvankelijk had ik moeite om in Drakenvlucht te komen. Er staan best wel veel “verzonnen” woorden in dit boek en de schrijfstijl voelde anders aan dan ik gewend was. Natuurlijk is er een index, maar ik ben een van die personen die het vreselijk vindt om het verhaal te moeten onderbreken om achter op te moeten zoeken wat dat woord nu precies moet voorstellen. Waarom kan de auteur dat niet de eerste keer uitleggen? Wat de schrijfstijl zo anders maakt kan ik niet echt verklaren, misschien omdat het origineel is geschreven lang voordat ik geboren ben? Het was in ieder geval… apart.

Nadat de manier van schrijven me een beetje begon te bevallen en ik de meeste woorden begreep, had ik af en toe nog steeds moeite met het verhaal te blijven volgen. Er komen zoooo veeel verschillende personages in voor, met ook nog eens namen die op elkaar lijken. Namen onthouden ben ik sowieso al slecht in, laat staan de namen van personages waar hier en daar maar een paar woorden aan worden besteedt. Resultaat: een verwarde Iris, want wie is dat nu in godsnaam weer????

Het verhaal was wel interessant om te lezen. Lessa is helemaal geen verwende prinses en weet precies wat ze wel en niet wil. Bovendien is ze niet echt op haar mondje gevallen. Dit zorgt ervoor dat ze soms (lees heel vaak :P ) in botsing komt met F’lar, die net zo koppig kan zijn als zij. Heerlijk die twee samen! Ook de wereld die Anne McCaffrey gecreeërd heeft met haar draken en het dodelijke ‘Draad’ is uniek en het was geweldig om deze te ontdekken!

CONCLUSIE

Hoewel Anne McCaffrey erin geslaagd is om een prachtige en unieke wereld te bedenken en een boeiend verhaal heeft weten te schrijven, kon ik me toch niet helemaal in Drakenvlucht onderdompelen. Dit door de de grote diversiteit aan personages en de aparte woorden die ze heeft bedacht.

Deze recensie verscheen als eerste op CarbeLibra.nl