Als Helene zich met haar gezin opmaakt voor het grote vreugdevuur dat in de Walpurgisnacht zal worden ontstoken, bereikt haar het bericht dat haar zuster Charlie dood. Ze is uit haar appartement op de elfde verdieping naar beneden gevallen. De politie is ervan overtuigd dat het om zelfmoord gaat en stopt het onderzoek. Helene wordt achterdochtig als zij aanwijzingen vindt die er op duiden dat Charlie misschien helemaal geen zelfmoord heeft gepleegd en haar vader, een dakloze, verslaafde muzikant, haar vertelt dat hij Charlie op de avond van haar overlijden met een onbekende man heeft gezien. En er zijn vragen. Waarom is Charlie vier weken voor haar dood naar Buenos Aires gereisd? Hield deze reis verband met hun moeder die jaren geleden spoorloos is verdwenen? Helene wil het raadsel ontrafelen en gaat op zoek naar antwoorden.

Geef me je hand is de derde thriller van de Zweedse schrijfster Tove Alsterdal (1960). In een bedachtzame, goed verzorgde stijl schrijft zij een kundig geconstrueerde thriller die zich naarmate het verhaal vordert ontwikkelt tot een boeiende misdaadroman. Gebeurtenissen, gedachten en gevoelens worden overtuigend en aangrijpend beschreven. De personages zijn goed uitgewerkt en spreken tot de verbeelding. De sfeertekeningen in het verhaal zijn beeldend en dat geldt met name voor de gedeelten van het verhaal die zich in Zuid Amerika afspelen. Wat tijdens de dictatuur in Argentinië is gebeurd wordt goed gedocumenteerd en herinnert de lezer er nog een keer aan dat een leven in vrijheid een groot goed is. Alleen al het bezit van een verkeerd boek kon aanleiding zijn om mensen op te pakken en te onderwerpen aan onvoorstelbare gruwelijkheden.

Spannend wordt het verhaal nergens maar het is daarentegen wel heel erg boeiend. Hoewel het bevolkt is met veel personages en het perspectief steeds wisselt, is Geef me je hand dermate kundig in elkaar gezet dat het overzicht altijd behouden blijft. Tove Alsterdal toont hier haar grote talent. De ontknoping van het verhaal is geloofwaardig. Diep in je hart zou je willen dat Helenes verhaal anders zou aflopen maar er is maar een uitkomst bevredigend en dat is de uitkomst die de schrijfster heeft gekozen.