10 jan 2011
Ik had positieve verwachtingen over het boek En zij die na ons komen van Truska Bast. In haar boek worden 3 families over verschillende generaties gevolgd. Truska Bast laat zien hoe de bevolking in een tijdsperiode verandert door sterfgevallen, geboorte, veroudering, migratie. Zij heeft En zij die na ons komen geschreven in opdracht van Nederlands interdisciplinair Demografisch Instituut ter gelegenheid van hun 40jarig bestaan.

Truska Bast heeft ervoor gekozen om ieder hoofdstuk te besteden aan één van de familieleden van de drie gezinnen. Om beurten wordt hun geschiedenis verteld. Dit leidt tot verwarring en regelmatig moet de voorin geplaatste stamboom worden geraadpleegd om te weten wie wie is en bij welke Familie het beschreven Familielid hoort. Dat is erg jammer en doet afbreuk aan het boek. Omdat Truska Bast in ieder hoofdstuk veel verteld over de familieleden lijkt het op een opsomming van feiten. Emotie ontbreekt Daardoor ontstaat er geen band met de families. Een uitzondering hierop was de geschiedenis van Sien in haar vroege jaren in Indonesië.

Het uiteindelijke resultaat is enigszins teleurstellend en maakt minder indruk dan de boeken van schrijfsters Judith Koelemeijer en Suzanna Jansen zoals een opschrift op de cover beloofde.