Ik vond dit een fijn verhaal om te lezen. Harriet en Kell zijn beide heel lieve personages en beide een tikje onhandig. Dit levert mooie scenes op die best grappig zijn. Frodo, de hond van Kell, zorgt ook voor grappige momenten.

Harriet wordt als personage vrij goed uitgewerkt. Haar verdriet om haar man is tastbaar en verder kon ik ook goed meeleven met de dingen die ze deed en voelde. Kell is iets meer karikaturaal neergezet maar wordt wel in zijn waarde gelaten. Ik kon me ook goed voorstellen dat Harriet hem leuk vond.

Het onderwerp vind ik erg origineel. Een verzameling graphic novels speelt een grote rol in het verhaal. Hoewel ik deze zelf niet verzamel, vind ik ze wel leuk en ik begreep dus wat de deze graphic novels met Harriet en Kell deden.

De zoektocht naar de waarheid over het geheime leven van Jonno was voor mijn gevoel redelijk snel voorbij. Wat Harriet uiteindelijk vindt, is echter zeker de moeite waard.

Dit vond ik een leuk en warm kerstverhaal met een originele insteek. De excentrieke Kell was een man naar mijn hart en de kwetsbare maar toch stoere Harriet vond ik ook een fijn personage. De manier waarop de graphic novel reeks met hun leven verweven raakt vond ik mooi. Een aanrader voor de kerstdagen dus.