De cover is kleurrijk, de titel valt goed op. Het is een pakkende cover. De titel is bijzonder en maakt nieuwsgierig, waar zou het over gaan? De verhaalstijl is vanuit de 3epersoon en het verhaal is vlot geschreven. Je moet er wel even in komen en het gezin leren kennen en de buurt. Het is goed en fijn leesbaar, met de nodige dosis humor en grappige vergelijkingen, zoals “Echt middelbaremannengedrag..”. De setting en flaptekst doet denken aan Nieuwe Buren. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Tot nu toe spreekt het mij aan.

Roos Schlikker heeft hiermee een bijzonder leuk humoristisch verhaal geschreven, over het thema "verboden verlangens". En dat geldt voor verschillende karakters in het boek. Er komt een nieuwe buurman, iedereen loopt ermee weg. De midlifecrisis bij Joris wordt aangewakkerd, door deze Rob.. een man van de wereld. En dat is toch bijzonder, terwijl Joris een prachtig leven heeft zou je denken. Tot hier gaat alles goed.

{ “..Lopen we allemaal soms niet graag op het randje.. Jij toch ook?. Joris keek voor zich uit. Zijn leven had helemaal geen randjes. Geen richeltjes, geen scherpe hoeken, alles keurig en beschaafd.”}

Tot een buurvrouw er een bepaalde theorie loslaat en de sfeer omslaat…

Het mooie of merkwaardige aan dit boek vind ik, dat door de komst van Rob er bepaalde dingen duidelijk worden. Er komt een besef. Joris vind het leven een beetje in een sleur belanden, en zit graag in het gras voor wat rust. Dit is echt hilarisch. Daarnaast vindt Joris zijn vrouw nu lijken op een van de Hans-Anders-zusjes. Ook heel komisch gevonden. En terwijl de buurvrouw Rob flink onder de loep neemt, loopt Joris met iemand mee die Petunia heet. Naar het plantje. Al met al is het een kleurrijk, vreemd maar ook leuk verhaal. Met hele gekke dingen en hele komische dingen, maar vooral dingen die gebeuren in het leven. En wat er gebeurt hebben we niet allemaal in de hand.