Ik heb het boek gelezen voor de Leesclub ThrillZone.

Het boek eindigt zoals het begint, Meester Dood spreekt je als lezer aan. De eerste keer op de achterflap.

“Beste lezer,
Wij kennen elkaar, jij en ik. De reis van het leven maken we samen, vanaf de dag van je geboorte. Voor jou kan die reis niet lang genoeg duren en daarom probeer je mij angstvallig te ontwijken en van je af te houden. Je praat niet over mij, moffelt me weg. En toch… op een dag kijken jij en ik elkaar recht in de ogen.
Het lot daaraan ontkomt geen mens. Vrees mij niet, maar aanvaard mijn komst.
Zeer genegen,
Meester Dood”

We maken kennis met verschillende personages: Stan, rond wie de verhaallijn draait. Hij heeft hard gewerkt voor zijn gezin maar dat heeft een prijs. We maken ook kennis met Tom, een wetsdokter die in behandeling is bij een psychiater. Enkele jeugdzaken zijn moeilijk te verwerken voor hem.

Het zijn allemaal losse verhalen, gebeurtenissen waardoor je goed moet volgen om te begrijpen wat er allemaal gebeurd is. De bizarre ongevallen worden onderzocht door rechercheur Raoul en zijn nieuwe collega Alexandra. Ze denken soms dat alles toeval is, maar alles blijkt met elkaar te maken te hebben. Een heel goede opbouw van het verhaal! Het verhaal mocht gerust nog langer zijn.

Ik heb het boek nu al eventjes uit en het verhaal laat mij niet volledig los. Het boek is vlot geschreven waardoor ik niet lang nodig gehad heb om het uit te lezen. Ik heb het eerste boek niet gelezen, dit hoeft niet, maar je snapt misschien wel beter bepaalde dingen.