Later als ik dood ben is het tweede boek van Ilse Ruijters. Haar debuut De onderkant van sneeuw heeft haar de Hebban Debuutprijs 2015 opgeleverd. Helaas heb ik dat boek nog niet gelezen, maar na het lezen van Later als ik dood ben, ben ik wel extra nieuwsgierig geworden naar De onderkant van sneeuw.

Later als ik dood ben begint direct al bij de keel grijpend. Elin wordt door een schot geraakt en in een flits trekt het leven aan haar voorbij. Als lezer vraag je je direct af…gaat zij het overleven en wat is er gebeurd dat zij helemaal niemand had moeten vertrouwen? Al gauw blijkt dat Elin ontdekt had dat haar vertrouwde leven één grote leugen blijkt. Zij wil in de TBS kliniek antwoorden vinden. Maar…..wie kan zij vertrouwen?
Het boek is geschreven in de ik-vorm. Je krijgt een prima beeld van de gedachtegang van Elin. Heden en verleden wisselen elkaar af, zodat je als lezer steeds meer een beeld krijgt waarom zij antwoorden zoekt over haar verleden. Je gaat meeleven met haar, maar soms wel met de nodige bedenkingen. Hoe durft ze dat te doen? Waarom neemt ze zoveel risico? Zeker met de begeleide verloven van haar cliënt Rem neemt zij de nodige risico’s. Dat brengt daarmee wel gelijk een flinke dosis spanning met zich mee. Zeker ook omdat je eigenlijk niet weet wie er wel te vertrouwen zijn. Haar gedrevenheid wordt heel duidelijk verwoord. Mooie dialogen, afgewisseld met gedachtegang van Elin.
Het verhaal is enorm goed opgebouwd. Je wordt constant in twijfel gebracht en wilt verder lezen. Zeker ook omdat de schrijfstijl heel beeldend is. Je leeft je in met Elin. Voelt met haar mee, maar met regelmaat denk je wel…doe dat nu niet. De hoofdstukken zijn kort en lijken op een soort. Een vleug romantiek is zeker aanwezig. De verschillende karakters worden heel duidelijk neergezet. En ja, het einde mag er wezen. Verrassend. Verder ga ik niet vertellen uit angst te veel te verklappen. Maar dat het een genot was om te lezen kan ik zeker zeggen. In heel korte tijd uitgelezen. Eigenlijk wilde ik niet stoppen. En o ja, dat wil ik ook nog even kwijt. De cover… Daarvan vroeg ik mij af waarom staat die vlinder met een ongelijke kleurverdeling van de vleugel er op. Ook daar komt het antwoord op. Mooi gevonden. Dit boek mocht ik lezen als Buzzboek voor Hebban.nl Met dank aan uitgeverij The House of Books en Hebban.nl Ik heb genoten van dit boek.