‘De Infiltrant’ toont een geweldige schrijver op de toppen van zijn kunnen, die gemeend heeft de wereld zijn magnus opus te moeten schenken. Want vanaf het begin klopt alles in dit boek. De karakters zijn levensecht en interessant en de situaties zijn allemaal gedenkwaardig. Zoals die waar het boek mee begint: de beroemde honkbalspeler Babe Ruth strandt met zijn team op een klein stationnetje en ze besluiten dan maar een wedstrijdje te spelen tegen de lokale ‘nikkers’ uit het dorp (tja, dit boek speelt in de jaren 20, als de racisme nog hoogtij viert in de Verenigde Staten’). En dan gebeurt het ongedachte: ze verliezen!
Het is maar één van de geweldige scenes in het boek.
Het verhaal draait overigens vooral om Danny Coughlin, een politie-agent in Boston, die verzeild raakt in het wereldje van de vakbonden en één van de leiders wordt van een staking van de Bostonse politie, die leidt tot omvangrijke rellen in de stad. Intussen spelen ook veel andere zaken een belangrijke rol, zoals zijn vriendschap met de neger Luther Lawrence en de problematische relatie met zijn familie. En ten slotte draven ook nog eens vele bekende Amerikanen op voor een bijdrage aan het verhaal; naast Babe Ruth bijvoorbeeld ook de latere president Calvin Coolidge en de dan nog jonge en ambitieuze J. Edgar Hoover. Maar laat ik verder maar niets van de inhoud weg geven, want dan moet je toch echt het boek zelf maar lezen. Dat is namelijk zonder meer de moeite waard!

Kortom: een topper in het genre van de historische roman en wat mij betreft een instant klassieker met werkelijk geen enkel minpunt. Of het moet de nogal slecht gekozen titel (‘De Infiltrant’) van de Nederlandse vertaling zijn. En laat dat nou net het enige zijn waar Lehane niets aan kan doen…