Josta Bresse word op een ochtend wakker en komt erachter dat ze wat dagen kwijt is. Ook heeft ze opeens een litteken op haar buik. Al snel komt ze erachter dat ze het slachtoffer is geworden van orgaanroof. Wie heeft dit gedaan en wat heeft haar verleden in de DDR hier mee te maken?

Wat als eerste al opvalt bij dit boek is de cover. Opvallend geel, stevig materiaal, lettertype doen denken of je daadwerkelijk een dossier in handen hebt. En dat is waar het verhaal ook over gaat, een vermist dossier.

Het verhaal word verteld vanuit 2 perspectieven. Je leest het verhaal van Josta maar dit word afgewisseld door een schuingedrukt verhaal. Deze personage verteld een verhaal aan Emma. Gedurende het verhaal kom je er achter wie deze persoon is en aan wie zijn verhaal gericht is.
Door deze afwisseling in perspectief blijft het verhaal spannend en door de korte hoofdstukken wil je steeds nog een hoofdstukje verder lezen.

Dit is een verhaal dat je vanaf het begin tot het eind in de greep houd. Je wilt alleen maar doorlezen.
Onderwerpen als orgaanroof, kunstvervalsing, DDR, stasi zorgen voor een spannend verhaal. Maar het verhaal is niet alleen heel spannend maar ook heel interessant om te lezen.
Het is vlot geschreven en de personages zijn heel goed neergezet. Niet alleen Josta Bresse maar ook de persoon waarmee het verhaal wordt afgewisseld blijft je boeien. Wie is deze man en waarom doet hij wat hij doet?
Ik ben behoorlijk onder de indruk van dit boek. Een absolute aanrader!