Dit verhaal heeft mij erg geraakt.. Niet alleen door het onderwerp, zelfmoord binnen vriendenclub, maar vooral door de beschrijving over de vriendschap in het verleden en ook het moment naar begrafenis toe en daarna. Het is geen dik boek dus ik had ergens ook niet verwacht dat ik zo onder de indruk zou zijn.
Dit is mijn tweede boek van Peter Zantingh en net als de vorige ben ik hier van onder de indruk, met dit boek nog meer.

Het verhaal gaat over Johan die een verontrustend smsje krijgt van 1 van zijn vrienden: Joey.
Hij probeert Joey nog te bereiken wat niet lukt en later hoort hij het verschrikkelijke bericht dat Joey zelfmoord heeft gepleegd.
Peter Zantingh beschrijft vervolgens indrukwekkend en rakend hoe Johan en zijn vrienden de dagen beleven tot en na de begrafenis en ook met flashbacks naar het verleden; hoe de vriendengroep is ontstaan en hoe mooi de band is tussen de vrienden en hoe die is veranderd in de loop der jaren.

Ik kan dit boek dan ook alleen maar aanraden om te lezen. Het heeft in mij zeker wat losgemaakt..