Murat Isik kende ik van ‘Wees onzichtbaar’, een prachtige roman waar ik met volle teugen van genoten heb. Zou hij me met de 62 bladzijden die ‘Mijn moeders strijd’ telt net zo weten te overdonderen?

De taal is prachtig, Isik doet schrijven zo makkelijk lijken. In twaalf korte hoofdstukken doet hij het verhaal van zijn moeder, die hij mocht interviewen. Hij focust niet op haar rol als moeder, wel op de strijd die ze als meisje en vrouw in Turkije en later in Nederland moest leveren. Meteen krijg je een goed beeld van de tijdsgeest in beide landen. Wie eerder ‘Wees onzichtbaar’ las, voelt meteen een band met de personen in ‘Mijn moeders strijd’. Het verhaal dat we in grote lijnen al kenden, is nu ontdaan van alle fictionalisering. Wat overblijft is het eerlijke en dappere verhaal van een vrouw die nooit opgeeft en strijdt tegen de onderdrukking van de vrouw.

Het boekenweekessay 2019 zal ik niet snel vergeten, het is een prachtig stukje tekst!