Wat een ongelofelijk boeiend boek. Het is ook zo fijn geschreven, het leest als een trein en als een spannende roman met een geweldige opbouw in de verhalen.
Ik zat er meteen diep in en had veel rakingspunten in het deel over de imaginaire orde, omdat dit precies is wat mij vaak dwarszit, waar ik tegenaanloop en wat nu eindelijk benoemd wordt, een naam krijgt. Ik ben blij, er gaat een wereld voor me open! (Of stap ik nu in een alternatieve imaginaire orde…?)

Prachtig, fascinerend, en aan de andere kant ontluisterend en beangstigend. Sapiens heeft wel wat aangericht op deze planeet en is daar al heel vroeg mee begonnen. Harari heeft een heel aangename, nuchtere schrijfstijl, die soms misschien wat hard kan overkomen, ook omdat het verhaal gespeend is van alle sentimentaliteit; maar ook groot relativeringsvermogen, filosofische uitwijdingen maar altijd de helikopterview behoudend, vaak met een vleug humor. Heel overtuigend.

In deel drie had ik het even wat moeilijker, omdat je echt met je kop erbij moet blijven. Elk woord in elke zin is belangrijk en moet tot je doorgedrongen zijn als je de verhaal wil blijven volgen. Dus las is veel alinea’s nog eens over voordat ik verder kon. Dit betekent niet dat het minder interessant was. De materie is dermate boeiend dat de wil om erbij te blijvend niet afzwakt.

De hoofdstukken over kapitalisme en ontdekkingsreizigers lezen als een (jongens)avonturenroman, maar bij de laatste delen met het oog op de toekomst – of het verdwijnen – van Sapiens ben ik er weer helemaal bij. Ik kan het schokkend noemen, een wake-up-call; ik vraag me wel af waar sapiens in ’s hemelsnaam (hemel: ook een imaginaire werkelijkheid?) mee bezig is…… Ik zal nog heel veel over dot boek nadenken.

Eigenlijk zou iedere Sapiens dit met plaatsvervangende schaamte moeten lezen, en dan ook de huidige wereldleiders. Dit boek zou de Sapiens van de hoogmoed af kunnen helpen. Een eye-opener.

Hulde overigens voor de vertalers van dit magistrale boek.