De Zweedse auteur Johan Theorin kennen we nog niet zo heel lang maar werd door thrillerminnend Nederland en Vlaanderen onmiddellijk in het hart gesloten. Slechts vier jaar geleden verscheen Schemeruur, het eerste deel in een vierdelige serie over het eiland Oland. In elk deel staat een ander seizoen centraal. Inmiddels werden ook Nachtstorm en Steenbloed vertaald. Het Olandse boek waarin de zomer een hoofdrol speelt, laat nog even op zich wachten.
Sint-Psycho – in 2011 geschreven en in 2012 vertaald – staat volledig op zichzelf. Het boek speelt zich voornamelijk af in het kleine plaatsje Valla. In Valla staat een groot, somber, grijs gebouw. Het is Sint-Patricia, een psychiatrische instelling waar ook gevaarlijke psychopaten verzorgd worden. Daarom wordt het gebouw 24/24 bewaakt en is het hermetisch afgesloten van de buitenwereld. De dorpsbewoners weten niet precies wat zich binnen de dikke muren van Sint-Patricia afspeelt, maar vermoeden dat het weinig goeds is. Ze vinden de naam “Sint-Psycho” beter bij het onheilspellende gebouw passen dan “Sint-Patricia”.
Aan Sint-Psycho, pardon, Sint-Patricia, is een kleuterschool verbonden. Het Zonnestraaltje vangt kinderen van patiënten op. Jan Hauger, een negenentwintigjarige kleuterleider, heeft er veel voor over om precies op dit schooltje te werken. Hij is een goede kleuterleider met een groot hart voor kinderen, maar zijn hoofddoel ligt bij Sint-Patricia. Hij wil meer weten over de instelling en haar patiënten en daar heeft hij een heel persoonlijke reden voor. Helaas is hij bij zijn collega’s en werkgever aan het verkeerde adres, want iedereen zwijgt als vermoord over de instelling. Er zit niks anders op dan zelf op onderzoek te gaan…
In Sint-Psycho verweeft Theorin verschillende verhalen die mondjesmaat de interesse van Jan Hauger voor Sint-Patricia verduidelijken. Jan belandde zelf ooit in een psychiatrische instelling. Je komt te weten waarom hij daar terecht kwam, wie hij daar ontmoette, wat er verder in zijn leven gebeurde en hoe hijzelf alles verklaart. Theorin gebruikt de techniek van cliffhangers en uitstellen, waardoor het boek moeilijk weg te leggen valt. Je wilt weten hoe de vork precies in de steel zit, en leest verwoed verder tot… je bij een relatief open einde uitkomt, maar wel met een gelukzalig gevoel. Dit is een prachtig boek, spannend, geloofwaardig, met heerlijk onverwachte wendingen en personages die niet zijn wat ze schijnen. Het boek gaat over beschadigde kinderen, de ellende die mensen elkaar kunnen aandoen, de fascinatie van vrouwen voor foute mannen, over vriendschap, vertrouwen en liefde, over hart hebben voor je werk, over stempels die mensen opgedrukt krijgen, over woede en wraak, over meelopers en einzelgängers… Het is “maar” een thriller over een man die worstelt met zijn verleden, maar gut, wat is het een compleet boek! (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)