Ik heb 'Dubbele dreiging' van Tom Clancy op zich met veel plezier gelezen. Het is weer ouderwets genieten met alle bekenden, zoals Jack Ryan sr. en jr., John Clark, Ding en Dominic Caruso, maar op het eind overheerste bij mij toch een beetje de teleurstelling. Nadat ik door het vorige boek 'In het vizier' Tom Clancy had herontdekt, moet ik constateren dat 'Dubbele dreiging' niets meer toevoegt aan het oeuvre van Clancy en zijn co-auteurs. Het is meer van hetzelfde. Dat is niet noodzakelijkerwijs verkeerd; het boek is zeker spannend en er gebeurt weer van alles rondom de ultrageheime organisatie Campus. Tom Clancy heeft wel veel tijd nodig om alle poppetjes op hun plek te krijgen en de vaart in het verhaal te brengen. Dan volgt de ultieme aanval om de vijand op de knieën te krijgen.
Wat ik miste was bezieling; de echte spanning wisten de auteurs niet meer bij mij op te roepen. Een leuke bijkomstigheid is de zeer actuele invalshoek van cybercrime; zeker de laatste weken een hot item door de vele systeemaanvallen op banken en overheidssites.
Conclusie: een dikke voldoende voor Clancy en Greaney maar voor een volgend deel zal ik niet zonder meer naar de winkel rennen.