Ik sprak Ian op Elfia, de achterkant van zijn boek sprak me niet zo aan. Hij zei:"Lees anders de eerste alinea/bladzijde even, dan weet je of het je aanspreekt". Nou, na de eerste twee alinea's wist ik genoeg, dit boek ging mee naar huis, want het greep me meteen. Toen ik thuis eenmaal aan begon hield het boek me ook in die greep. Het leest prettig, het is zeer beeldend geschreven waardoor ik het avontuur ook zo voor me zag. Er zit ook veel (sarcastische) humor in, erg leuk. Ik vind de tik tegen het achterhoofd wat steeds terugkomt ook erg leuk gevonden. Soms vond ik wel dat er erg veel namen voorkomen (met name het gedeelte dat de raad voor het eerst samenkomt), die je later in het boek niet meer tegenkomt. Ik heb ook een poosje gedacht dat Sitor en Ragnar dezelfde persoon waren. En ik vroeg me af wat Paladijnen zijn, is dat een ras, is elite groep van ridders? Maar het stoort niet voor het verhaal.
Ian, ik ben blij dat je me hebt betrokken bij het avontuur, door me over te halen een stukje te lezen, wat een avontuur! Ik kan niet wachten op deel 2 en 3 en de reeksen die je daarna wil schrijven/aan het schrijven bent.