Vlam Floortje Zwigtman

Dit boek is totaal anders als de boeken die ik van Zwigtman gewend ben. Niet qua schrijfstijl of qua impact, niet qua weerzin of qua binding, maar qua onderwerp. Het is al een hele tijd geleden dat ik de boeken van De groene bloem heb gelezen, maar tot de dag van vandaag blijft dat verhaal mij bij. En ik kan eerlijk zeggen dat ik verwacht dat de boeken van de Vonk trilogie hetzelfde gaan doen.

Het onderwerp dat besproken wordt in het boek Vlam is erg interessant maar maakt het boek niet een typisch boek dat ik zo zou oppakken. Het perspectief verspringt steeds naar de jaren ’80 van de laatste eeuw en 2012. Het is een periode die mij niet aanspreekt, hoewel de politieke conflicten waar het over spreekt (Noord Korea situatie) een natuurlijke interesse bij veel mensen zal opwekken zoals de Tweede Wereldoorlog dat ook automatisch met mensen doet. Dus met deze insteek begon ik dan ook met het boek. Niet erg geïnteresseerd maar vol vertrouwen in Zwigtman dat ze me wel zou interesseren.

De flaptekst van het boek is naar mijn idee misleidend. Niet de tekst op de achterkant, want die past 100%, nee juist de tekst die aan de binnenkant staat. Deze lijkt namelijk te focussen op een liefdesverhaal. En als het boek één ding niet is, is het een liefdesverhaal zoals waar YA-boeken om bekend staan. De twists in het boek, de mysteries, de zoektocht, de intriges, de onduidelijkheid waar Zwigtman mee speelt, het maakt het boek irritant fascinerend. De karakterwisselingen zijn nooit storend of verwarrend. Elk personage is net zo diep uitgewerkt en ze zijn origineel. Ze lijken ook niet op elkaar en dat maakt ze echt.

Ik had mijn twijfels of het boek wel een vervolg zou moeten hebben. Het boek is immers al erg dik en er leek niet zoveel te gebeuren dat er een vervolgdeel nodig zou moeten zijn. Tegen het einde van het boek heb ik een andere mening. Het verhaal is soms wat traag, maar dat geeft het verhaal wel diepte. Ik heb het boek vaak aan de kant gelegd. Het lezen schoot absoluut niet op. Maar de schrijfstijl van Zwigtman is ijzersterk en dát bind je. Dat maakt het dat je ook al is het verhaal niet helemaal je stijl, dat je toch door wilt gaan. Dat je wilt ontdekken wat het verhaal goed gaat maken. En het verhaal is goed. Ontzettend goed.

Ik zou iedereen adviseren om gewoon door te zetten bij het lezen. Er zitten zoveel verwijzingen en hints in het verhaal die je wilt doen weten wat er nou echt gebeurt is. Hoe dit hele verhaal is opgebouwd. Wat er nou overal achter zit. Dat het boek dan ook nog eens een verhaal vertelt dat echt gebeurt zou kunnen zijn, of nog echt zou kunnen gebeuren, dat maakt het boek waardevol. Het daagt de lezer uit om zijn visie te verbreden, om te beseffen dat andere mensen anders denken, dat alles niet zo simpel is.

Het boek is een meesterwerk naar mijn idee. En pas een derde van het volledige schilderij.