Na Cel te hebben gelezen dan nu een tweede boek van Charles den Tex. Ik hou van zijn schrijfstijl. Na het lezen van een hoofdstuk blader ik altijd even terug naar de kop die erboven staat. Ik vond het boek niet echt spannend maar het verhaal triggerde mij genoeg om het boek in één week uit te lezen. Wat mij bijblijft van zowel Cel als De vriend is dat hoe men in 'het systeem' kan doordringen. In deze tijd van cybercriminaliteit geeft dat stof tot nadenken hoe kwetsbaar men is.