Het boek
‘Terug naar Hasselt’ is een emotionele terugblik van de auteur op haar heftige vriendschap / relatie met Tom en Serge in de jaren tachtig.

Hoog oplopende emoties, woede, passie én veel liefde, met op de achtergrond de steeds dreigende dood zijn de ingrediënten van dit boek. Het is een (grotendeels autobiografische) roman geworden die geschreven moest worden, de urgentie ervan is overal tastbaar. Dertig jaar na datum moest een jeugd worden afgesloten, getuigenis worden afgelegd, vindt er een reconstructie plaats.

“Jij had mijn kleinste ik gezien. De ik met het zwaar gehavende lichaam. De ik in totale ontreddering: gedesoriënteerd, zieltogend, stakkerig afhankelijk”.

In 'Terug naar Hasselt' wordt gepeild naar een verleden dat overweldigend was, verschroeiend. Het gaat over jong zijn, over een coup de foudre, een ménage à trois, over liefde, seks en dood.

Visie van de recensent
Alleen al het wonderschone taalgebruik dat Bongaerts hanteert maakt dit boek de moeite van het lezen meer dan waard! Een prachtige, uitgebalanceerde woordkeuze met een fijn randje Belgisch.

“Zestien jaar ben ik. Zestien en hoofs vereerd. Zestien en in gezelschap. Van een hippe moeder, een schattig zusje. Mijn hoofdpijn zal steeds minder worden. Ik heb geen zelfmedelijden. Maar een gat. Een gat van weemoed, mistroost in mijn borst. Dwaling, ook. Een doos van dwaling in me, waar soms het deksel vanaf gaat.”

Het verhaal beschrijft op intieme wijze hoe Gudrun op 15-jarige leeftijd Tom en Serge ontmoet en met beiden een emotionele vriendschapsband opbouwt. Er ontstaat een aparte driehoeksverhouding van aantrekken en afstoten. Zij raakt in de ban van deze jongens, waarbij Tom weliswaar haar vriendje is, maar zij in feite verliefd is op de complexe Serge. Tom en Serge komen uit zeer verschillende milieus, maar delen hun liefde voor snelle motoren, het opzoeken van gevaar en, ieder op zijn eigen wijze, hun liefde voor de hoofdpersoon.

De impact die deze periode op Gudrun heeft gehad blijkt zo groot dat zij dertig jaar later besluit deze periode uit haar leven aan het papier toe te vertrouwen. Aanleiding is het feit dat zij, met haar man en kinderen, teruggaat naar Hasselt, daar waar zij haar jeugd doorbracht.

De sprongen van het heden, waarin de auteur inmiddels getrouwd is en moeder van twee pubers, naar het verleden, zijn uiterst fraai in het boek verwerkt.

“Niets zo doorvoeld glunderen als de verwerkelijkingen van het nageslacht. Zelfs uren later, zijn biefstukje kerend op de barbecue, lijkt hij nog licht af te geven in de avondschemering.”

Niets blijft ongezegd: de vriendschap, de liefde, maar ook het feit dat Serge en Tom allebei bipolair (manisch-depressief) waren komt goed tot uiting in deze vertelling. De personages zijn respectvol en werkelijk weergegeven evenals de emoties.

‘Terug naar Hasselt’ is een boek dat ik met graagte aanbeveel.

Over de auteur
Gudrun Bongaerts (1 juli 1968) uit Lommel is Germaans filoloog (Vrije Universiteit Brussel, 1991) en tot voor kort docent Nederlands en niet-confessionele moraal in diverse Vlaamse onderwijsnetten. Zij geeft op professionele basis Lezingen over Rouwverwerking en Bipolaire Jongeren.

Uitvoering
Uitgever: Kramat
Paperback, 193 pagina’s
ISBN10 9462420432
ISBN13 9789462420434

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), communicatiemanager, tekstschrijver, boekrecensent en blogger. http://hanneketinorcenti-blog.simplesite.com/