Alexander McCall Smith, op veel fotos afgebeeld met een witte hoed op het weke ronde hoofd, werd geboren in Zimbabwe. Hij doceerde rechten aan de universiteit van Edinburgh, Schotland, waarna hij voor korte tijd naar Afrika terugkeerde om een rechtenfaculteit op te zetten in Botswana. Als specialist in medisch recht wordt hij over de hele wereld als gastdocent uitgenodigd. Daarnaast is hij auteur van meer dan vijftig zeer uiteenlopende boeken waaronder een serie misdaadromans met Mma Ramotswe in de hoofdrol. Zijn nieuwste Mma-detective is Het geluk van de blauwe schoenen.

Hoofdrolspeelster is de beroemdste privé-detective van Botswana, Mma Ramotswe, eigenaresse van Het Beste Dames Detectivebureau. Het startkapitaal voor haar zaak heeft ze gekregen door de koeien te verkopen die de erfenis van haar vader vormden. Mma Ramotwe wil de Agatha Christie van Botswana worden. Daartoe leest ze allerlei Amerikaanse en Engelse boeken en tijdschriften om zich te scholen. De Afrikaanse machomannen in haar omgeving vinden dat vrouwen geen detective kunnen zijn. Mma denkt daar anders over.

In Het geluk van de blauwe schoenen legt Mma zich geen beperkingen op. Aan klanten geen gebrek. Het resultaat is een heerlijke chaos waarin Mma te maken krijgt met afpersing, hekserij en onethische medische praktijken. Met de zaken gaat het dus goed, maar met Mmas privé-leven wat minder. Als Mma Ramotswe op het punt staat te gaan trouwen, begint haar verloofde te twijfelen. Hij is bang dat zijn toekomstige vrouw stiekem een feministe is. Een ander probleem is dat Mma zichzelf te dik vindt. En dan loopt er ook nog een idioot rond die haar wil vermoorden. Want waarom kronkelt er anders een cobra in haar kantoor?
Het geluk van blauwe schoenen is een boek waar kalmte en chaos hand in hand gaan. Mma Ramotswe is een intelligente en vriendelijke vrouw die onder haar acaciaboom over het leven en de mensen filosofeert. Zij is absoluut geen detective in de gewone zin van het woord. Van de zaken die zij onderzoekt is het  wie dingen gedaan heeft, volstrekt ondergeschikt aan het waarom. Een gezonde levenshouding in een land waar de hitte de mens dwingt meer introspectief te zijn dan daadkrachtig.

Het geluk van de blauwe schoenen is in feite geen misdaadliteratuur, maar een heerlijke gemoedelijke roman waarin grappige en soms criminele akkefietjes voorkomen. Het is een heel aparte en originele detective met een hoog feel-good karakter. Een kleurrijke vertelling, geschreven in een grappige en relativerend onderkoelde stijl. De kleurige cover is typerend voor de inhoud. Verfrissend amusement, spelend in een zinderend heet Afrika. Leuk.