Aline van Wijnen debuteerde met Halsoverkop na het winnen van de Vriendin-schrijfwedstrijd.
Een debuut met een hoofdpersonage waar elke leesfanaat zich mee kan identificeren. Een romantisch verhaal met een vleugje humor, een droomverhaal om te lezen.

De achterflap van Liefde met gebruiksaanwijzing belooft ook weer een droomverhaal. De hoofdpersoon is Robin, een vrouw die het nodige liefdesverdriet achter de rug heeft. Voor haar hoeft het niet meer, een relatie. Die pijn, dat verdriet, ze wil dat niet meer meemaken.

Op een dag in juni zit ze lekker op een terrasje van een glas rosé en een boek te genieten als er man vraagt of hij er bij mag komen zitten. Niet zo maar een man, maar een ontzettend knap exemplaar. Nou, daar heeft ze helemaal haar buik van vol dus ze probeert hem af te wimpelen. Als dit niet lukt staat ze op en gaat weg.

“Knappe mannen…Ze denken dat de hele wereld hun privéterrein is en dat vrouwen niet anders kunnen dan en masse aan hun voeten neervallen.”
Het is augustus en Robin heeft een rotdag achter de rug. Als ze even in een restaurant zit om bij te komen ploft er een knappe man neer op de stoel tegenover haar. Het is dezelfde man als in juni en deze keer komt ze niet zo makkelijk van hem af. Ondanks dat ze toch wel in hem geïnteresseerd is en hij ook in haar durft ze zich niet open te stellen. Ze blijven contact houden terwijl Robin zoekende is naar een gebruiksaanwijzing die haar kan vertellen wat ze moet doen. Toch haar gevoel laten spreken in plaats van haar verstand? Maar ze had toch een afspraak met zichzelf?

Liefde met gebruiksaanwijzing verhaalt vanuit het perspectief van Robin en dit personage weet je gelijk mee te slepen met haar belevenissen. Een personage dat herkenbaar wordt neergezet waardoor je je perfect kunt inleven. Het sympathieke karakter van Robin zorgt ervoor dat je niet anders kunt dan haar aardig vinden. Al denk je misschien soms bij jezelf, ach mens, treuzel niet zo en geniet er gewoon van, laat je gaan. Veel vrouwen zullen zich kunnen verplaatsen in Robin en haar twijfels goed kunnen begrijpen. Haar ervaringen worden treffend beschreven en eigenlijk is het net of je naar een van je vriendinnen aan het luisteren bent. Een vriendin waarbij het liefdespad niet over rozen gaat, een vriendin die het vertrouwen in de echte liefde heeft verloren en hierdoor onzeker is geraakt. En die knappe man? Zoals Max beschreven wordt is hij gewoon de ideale man. Met één verslaving: het eten van Chokotoff.

“En toch zijn we gewoon vrienden. Friends with benefits. Snap je?“

Van Wijnen weet alles op net die manier te verwoorden dat je als vanzelf wordt meegevoerd met dit heerlijke romantische verhaal. Een soepele en toegankelijke schrijfstijl die meesleept en waarbij alle emoties worden aangesproken. Lachen, huilen, verdriet en ontroering, alles is aanwezig. Personages om van te houden, maar ook personages die een ander gevoel oproepen. Verschillende karakters levensecht neergezet waardoor er vlot een helder beeld geschetst kan worden en bij een enkeling kwam zelfs al snel het woordje ego naar bovendrijven.

Liefde met gebruiksaanwijzing is een heerlijk romantisch verhaal waar de auteur summier enkele thema’s in heeft verweven. Het draait vooral om Robin en Max en de prangende vraag: Leven ze nog lang en gelukkig? Durft Robin al haar zekerheden op te geven? Met soms een kleine hapering door af en toe net even te lang om de hete brij heen te draaien heeft Aline van Wijnen met deze tweede roman bewezen op de goede weg te zijn, een auteur die haar plekje tussen de feelgood auteurs wel gaat vinden.