De appeltaart van hoop zorgde ervoor dat ik weer heel veel zin had in appeltaart. De hoofdpersoon Oscar bakt de beste appeltaarten in de omgeving en eigenlijk wil ik zijn geheim wel weten. Wat maakt zijn appeltaart beter dan die van mij. Jammer genoeg kreeg ik daar weinig over te horen, mocht jij nog tips hebben laat het me weten.

Eigenlijk verwarde het begin mij enorm. Het begint met een herdenkingsdienst voor Oscar. Vanaf het begin word je al op de feiten gedrukt. Oscar is er niet meer en de mensen nemen aan dat hij dood is. Later kwam ik erachter dat Meg dit eerste hoofdstuk vertelde. Wat mij meteen op viel was dat Paloma als Oscars beste vriendin genoemd werd in plaats van Meg. Een paar hoofdstukken later zie je namelijk dat het andersom is, Meg en Oscar zijn goede vrienden en Paloma komt er later bij. Je wordt dus bij de herdenkingsdienst van Oscar in het verhaal gegooid waarop een flashback volgt die het verhaal vertelt wat en waarom er iets met Oscar is gebeurd. Het verwarde mij maar trok wel meteen de aandacht.

De appeltaart van hoop heeft uniek hoofdstukken. Zo is elk hoofdstuk een stuk appeltaart. Ik vind het super leuk en uniek. Het past helemaal bij de titel. Ik werd er even heel erg vrolijk van. Naast dat viel bij mij de cover van De appeltaart van hoop enorm op. Het is een prachtige hardcover met een dustjacket, die enorm fijn aan voelt. Nadat je het boek gelezen hebt zie je dat de cover iets van het verhaal uit beeldt. Prachtig gedaan dus!

De appeltaart van hoop is een ontzettend mooi verhaal. Ik ben echt onder de indruk, hoe de hoofdstukken van Meg en Oscar zich afwisselen is prachtig. Door die verwarring vanuit het begin had ik wel zoiets van waar gaat dit allemaal heen? In de laatste hoofdstukken komt het hele verhaal samen en zie je pas wat het nut van het eerste hoofdstuk was. Ik hoopte echt dat ik vanaf het eerste moment al zoiets zou hebben van oh god dit is geweldig. Dat miste ik dus echt. Maar nu hij uit is denk ik maar een ding, ik wil meer!