Veertig jaar geleden werd Erica Jong wereldberoemd met het boek Het ritsloze nummer. Vooral de manier waarop ze vrijpostig seksualiteit bespreekt deed toen veel stof opwaaien. Nu, op de leeftijd van 74 jaar, gaat ze verder met het boek Het ritsloze naspel. Dit keer is het thema ouder worden en seksualiteit. Haar vier huwelijken waren hiervoor een goede inspiratiebron.

De zestigjarige actrice Vanessa ziet alles en iedereen om zich heen ouder worden of sterven. Haar ouders liggen op hun sterfbed, haar 20-jaar oudere man krijgt een aneurysma en overleeft dit ternauwernood en haar oude poedel Belinda is op sterven na dood. Zelf gaat ze op zoek naar een leegte in haar leven waarvan ze denkt dat het een gemis aan seks is. Door een advertentie te zetten op Ritsloos.com, komt ze in contact met vreemde en foute mannen. Maar door alles wat er om haar heen gebeurt (het sterven van haar ouders, de geboorte van haar kleinzoon) kan ze niet anders concluderen dat ze eigenlijk op zoek is naar liefde en die vindt ze toch echt bij haar eigen man.

Het is prettig om te lezen hoe Jong de thema’s aanpakt. Ze neemt geen blad voor haar mond en bij de seksuele passages noemt ze het beestje gewoon bij de naam. Ook de overgang van haar stervende moeder naar het nemen van een facelift verloopt uiterst soepel. De manier waarop ze gebeurtenissen beschrijft, geeft je sterk het idee dat veel tekst autobiografisch is. Vooral het sterven van haar ouders wordt met veel gevoel en emotie besproken.

“Thuis informeert Asher hoe het met mijn moeder is.
‘Vraag dat maar liever niet,’ zeg ik.
‘Is het zo erg? Ik hoop dat je dat niet over mij zegt.’
‘Maar jij bent aan de betere hand.’
‘Kom hier,’ zegt hij. Ik kruip bij hem in bed en sla mijn armen om hem heen.
‘Ik weet hoe moeilijk alles voor je is geweest –vader, moeder, ik, Belinda. Maar ik beloof je dat ik beter word en dat ik er dan weer voor je zal zijn.’
Wanneer hij zo sterk klinkt, verdwijnen alle spoken.
Maar wat is liefde? Dat je de controle uit handen geeft?
Ja, ik weet dat echte liefde niet verandert wanneer de omstandigheden veranderen en ik weet dat Shakespeare dat heel goed begreep in zijn sonnet. “

Het hele boek door worden er veel overpeinzingen weergegeven. Echter halverwege het boek had ik het gevoel dat het allemaal iets te filosofisch werd. Ik had geen idee welke kant de schrijfster met haar verhaal op wilde. Als ze tenslotte met haar man een reis naar India maakt en daar het licht ziet, had ik het gevoel dat het een beetje werd afgeraffeld. Neemt niet weg dat het een mooi, intiem en humoristisch verhaal is geworden. En het moge duidelijk zijn: Erica Jong is nog lang niet afgeschreven!