Gisteren heb ik het boek Duizend leugens van Laura Wilson uitgelezen.
Het verhaal las erg vlot, je wilt niet meer stoppen, want door kleine zinswendingen en details knaagt er telkens iets aan je: dat je iets over het hoofd hebt gezien, interpretaties kunnen vele kanten opgaan. Dit houdt de spanning er continu in. Het is een thriller in die zin dat er doden vallen/lijken worden gevonden, maar het is geen politiezaak. Een journaliste die er achter komt dat ze familie is van de hoofdrolspelers in deze zaak zoekt alles voor ons uit. We mogen ook meelezen in dagboeken. Het onderwerp zelf is denk ik ook in deze tijd nog steeds taboe. We weten dat deze dingen gebeuren, en al heel lang, maar nu krijgen we het, beetje bij beetje, in alle gruwelijkheid te zien. Als het boek uit is, en het is duidelijk wat er precies is gebeurt, ben je er nog wel even mee bezig... je krijgt sommige beelden niet zomaar uit je hoofd. Je wordt er ook wel boos en opstandig van, dus er is zeker sprake van maatschappijkritiek. Gruwelijk. Maar daarom erg goed weergegeven in deze vlotte, moderne 'thriller'. Ik ga zeker weer eens iets van mevrouw Wilson lezen!!