Van Tom Vowler had ik nog nooit gehoord. Iets wat goed mogelijk is omdat ‘Wat je achterlaat’ zijn debuut schijn te zijn. Het verhaal gaat over Anna, pottenbakster, die met man en twee kinderen zorgeloos leeft in de wijdheid van Dartmoor. Die zorgeloosheid verdwijnt als ze het gerucht hoort dat er een ontsnapping is uit de naburige gevangenis. Zij begint zich af te vragen of de omgeving echt wel zo veilig is als gedacht.
In de tweede verhaallijn ontmoette we een jonge idealistische lerares Jacobs die een van haar leerlingen probeert te stimuleren en te motiveren, ondermeer door het geven van bijlessen bij haar thuis. Wat je als lezer al lang ziet aankomen, gebeurt inderdaad, zij wordt aangerand, haar wereld stort ineen. Hoewel ze duidelijk slachtoffer is als gevolg van haar naïviteit, moet ze van school af en neemt ook de familie afstand van haar.
Langzaam komen stukjes uit het verleden bovendrijven en, samengevoegd, geven zij vergeten geheimen prijs en weven twee totaal verschillende verhalen op een verrassende manier tot één geheel.
Vowler schrijft heldere en duidelijke taal en waardoor je ongemerkt het verhaal wordt ingezogen en betrokken raakt bij de gebeurtenissen.
Knap is ook dat de verhaallijnen elk in een andere persoonsvorm is geschreven, zonder dat het aanvankelijk tot je doordringt. Een schrijftechniek die ik zelden tegenkwam.
Mij verraste de manier waarop Vowler zich weet in te leven in de gedachten van Anna en die weet te verwoorden. Het boek is een genot om te lezen door het taalgebruik dat hij hanteert om gebeurtenissen en de omgeving waarin deze zich afspelen te omschrijven en duidelijk te maken wat er gebeurt in de tweevrouwenlevens en hoe die met elkaar te maken hebben.
Zonder meer een boeiende roman al zou ik het geen thriller willen noemen daarvoor mist het verhaal de specifieke spanning die dát genre nu eenmaal vraagt. Echter voor lefhebbers van Engelse literatuur zonder meer een aanrader, zeker door de uitstekende vertaling