Waarschijnlijk ken je Jan Prins van zijn eerdere werk: ‘Nu even stil, eerste hulp bij overmatig denken’, over de stilte die je in jezelf kunt vinden. ‘Nu even niets’ met als ondertitel: ‘Spiritueel heimwee’, is niet zozeer een vervolg hierop, maar een toevoeging.

Het omslag (gemaakt door Bij Barbara) dekt de hele lading van dit schrijven. Een prachtontwerp wat bij mij een bepaalde sensatie opwekte. Een nieuwsgierigheid, zou het boekje net zo sereen zijn als de omslag? Het gevaar van een mooie, sprekende omslag is dat je als lezer een dito inhoud verwacht. Prins maakt dit meer dan waar.

Hij begint ieder hoofdstukje met een quote en vervolgt met een vertelling uit zijn leven. Gewone dagelijkse dingen die ‘zijn’. Er komt een woord naar voren en dat woord krijgt gewicht en wordt uitgediept tot in de essentie. Denk aan acceptatie, verzet, emoties en waarnemen, ik noem er hier slechts willekeurig een paar. Ter verduidelijking gebruikt hij metaforen en ter overweging last hij momenten van stilte in. In deze momenten kun je inzichten ervaren of waarachtige stilte, eenheid, connectie met de Bron, het Eeuwige.

Prins is geïnspireerd door o.a. Jed McKenna, waarvan nog altijd niemand weet wie er achter zijn pseudoniem schuilgaat. Deze man leeft vanuit permanent non-duaal bewustzijn en schreef boeken over verlichting. Dat hij ook een liefhebber is van Eckhart Tolle behoeft geen toelichting. Tijdens het lezen was het alsof ik Tolle hoorde spreken, met rust, kalmte, vrede. Precies zoals ik had verwacht na het zien van het boek.

Dit lieflijke boekje is zeker een aanrader, een mooi cadeauboekje voor jezelf of een vriend. Gebruik het als een inspiratiebron voor spiritueel zelfonderzoek, lees er steeds weer opnieuw in en je ontdekt telkens nieuwe inzichten. Er is slechts één kleinigheidje: ik mis een leeslint.