Het zal je maar gebeuren, als dertigjarige vrouw, je schrijft je debuutroman en dat wordt een hype! Een echte hype in Amerika! Gekozen als één van de beste boeken van 2013 door The New Yorker, The Economist, NPR, The New Republic, Slate, Fresh Air, National Journal, The Guardian, The National Post, Cosmopolitan, Elle. Geef toe, niet de eerste de beste kranten en magazines! Ik verbaas me er dan ook niet over dat er van deze roman al snel vertalingen in het Russisch, Frans, Spaans, Italiaans en gelukkig ook in het Nederlands volgden. Het grappige, naar mijn mening, is dat dit gebeurde met een boek over het liefdesleven van een jonge man geschreven door een vrouw. De titel van het boek is Het liefdesleven van Nathaniel P en het is geschreven door Adelle Waldman. Adelle Waldman heeft het personage Nathaniel P, Nate voor de vrienden, gecreëerd op basis van haar persoonlijke liefdeservaringen en die van haar vrienden. Ze maakt van Nate een leeftijdsgenoot, plaatst hem in haar eigen bekende wereld nl. de literaire scene van Brooklyn en maakt haar lezer deelgenoot van Nate’s leefwereld- in het algemeen- en zijn liefdesrelaties in het bijzonder. De meisjes en de vrouwen in zijn omgeving zagen hem als beginnend schrijver niet staan. Maar daar is verandering in gekomen sinds hij in het literaire wereldje naam en faam heeft gekregen. De vrouwen bieden zich haast aan hem aan. Zou het bedrag van 6 cijfers dat hij ontvangt voor de publicatie van zijn eerste roman daar voor iets tussen zitten? Nate weet het allemaal nog niet zo goed op het vlak van vrouwen, van relaties. Hij heeft best een aangenaam leven, in zijn kleine wanordelijke appartement. Het is zijn plek, zijn eigen ruimte, hier kan hij zijn wie hij wil. Wil hij wel samenleven, wil hij zich wel binden, zijn vrijheid opgeven voor een vrouw? Natuurlijk moet ze aantrekkelijk, lief, slim, sexy zijn. Ze moet daarnaast ook een geschikte gesprekspartner zijn. En dan zijn daar ook nog de vrienden, bij hun moet ze natuurlijk ook in de smaak vallen. Een geslaagde man heeft immers een reputatie hoog te houden. Wie nu denkt …ach, weer het zoveelste liefdesromannetje heeft het mis.

Het sterke aan deze debuutroman, is het feit dat de schrijfster haar mannelijk hoofdpersonage beter kent dan hij zichzelf. Ook weet ze als geen ander de sfeer, de cultuur, de sociale gewoonten in het literaire milieu van Brooklyn op papier te zetten. Maar vooral getuigt haar roman van een sterk psychologisch inzicht in de psyche van een man, van een vrouw en de wisselwerking tussen beiden. Naast haar klare weergave van een bepaalde buurt, een sociaal milieu, heeft ze ook oog voor de veranderingen, de dynamiek, de problematiek van het leven in een wereldstad. De schrijfster heeft een scherpe, komische, licht ironische stijl van schrijven. Hiermee weet ze het gedachtegoed, de normen en waarden, de spelregels van de beschreven sociale klasse sterk weer te geven. Het siert haar dat ze zowel zichzelf, haar generatiegenoten alsook het milieu waarin ze leeft een spiegel durft voor te houden. Als lezer zou je haast hopen op een vervolg, want Nate, is de slechte nog niet. Je raakt betrokken bij hem en zijn leven en hoopt voor hem echt het beste. Nate is zonder twijfel een product van zijn generatie. Dat zijn we allemaal. Voor elke generatie geldt dat het verschil tussen mannen en vrouwen zal blijven bestaan alleen zullen er steeds accentverschuivingen zijn. Maar de liefde, die blijft universeel.