Wat een raar boek. Ik heb hier en daar wel erg moeten lachen, van de humor van Cusk houd ik wel. Maar vaak wordt er eindeloos psychologisch ontleed, vermoeiend en in een stijl waarvan ik soms denk: is het nu slecht vertaald of is het Cusk zelf die hier van die wanhoopszinnen neerzet?

Ik lees door en door, in de hoop op ontknoping. Die dan komt en in nogal teleurstellende vorm. Citaat uit een andere recensie: :niet alle verhaallijnen in Het buitenleven worden bevredigend afgewikkeld. Vooral als het gaat om de conflicten tussen de familie Madden en sommige bewoners van het naburige dorp blijft de lezer met vragen zitten. Sommige dorpsbewoners worden zo karikaturaal neergezet dat ze rechtstreeks lijken weggelopen uit..."
Nee, mijn boek is het niet.