‘Eric Clapton’ – Philip Norman




Genre: Biografie
Uitgeverij: Thomas Rap
ISBN: 9789400401433
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 416
Verschijningsdatum: november 2018

Met dank aan Thomas Rap voor het recensie-exemplaar.

Inhoud
Het levensverhaal van meestergitarist Eric ‘Slowhand’ Clapton. Vanaf zijn jeugd volgen we ‘Rick’ Clapton door zijn turbulent en getergd leven. Iedereen kent zijn muziek, na het lezen van deze biografie ken je hem ook een beetje beter als persoon.

Mijn mening
Niet alleen een groot muziekliefhebber ben ik. Ik durf mij een groot fan van Eric Clapton te noemen. Ik ken al zijn muzikale releases en weet aan de andere kant lang niet alles van de persoon, achter de blues. Dat hiaat hoop ik met deze biografie te dichten. Philip Norman heeft naast dit boek ook een biografie over Paul McCartney en John Lennon geschreven en een over de voorman van The Rolling Stones, Mick Jagger. Zijn voorliefde voor The Beatles en The Stones wordt ook in deze biografie van Clapton duidelijk. De auteur twijfelde over zijn nieuwe biografie. Liefst had hij voor George Harrison gekozen en dat is voelbaar in de verhalen over Eric Clapton, de biografie die hij uiteindelijk verkoos te schrijven. George speelt een prominente rol in deze biografie. En ook qua verhaallijnen is dat gerechtvaardigd. Naast hun liefde voor muziek, delen ze nog meer. Ook qua karaktereigenschappen is het een match die zich laat uitbetalen in een langdurige hechte vriendschap.

De nadruk ligt in het boek op het eerste deel van de inmiddels meer dan vijftigjarige (!) carrière van deze gitarist. Zijn deelname aan wereldbands als The Yardbirds, Cream, Blind Faith en Derek and the Dominos worden uitvoerig beschreven.

De mens Eric Clapton is gevormd door zijn jeugd waarin hij zowel door zijn vader als zijn moeder in de steek werd gelaten. Zijn grootouders deden zich de eerste jaren van zijn leven in het Engelse Ripley, voor als zijn ouders. Nadat hij erachter kwam dat zij niet zijn biologische ouders waren, ontstond een grote mate van verlatingsangst. Dit is een van de twee grote thema’s in zijn leven gebleven. Het tweede thema bestond uit het motto ‘het bezit van de zaak, is het einde van het vermaak’. Hij ging ergens volledig voor en zodra hij het had (bereikt), raakte hij verveeld en was hij er snel op uitgekeken.

Wat duidelijk wordt in deze biografie is dat Eric Clapton geen ongecompliceerd en prettig persoon is. Dat wordt hier zonder enige twijfel duidelijk neergezet. En dat doet iets met mijn beeld over de man die prachtige songs als ‘Wonderful Tonight’ en ‘Layla’ schreef. Dat achter deze wonderschone muziek geen soortgelijk persoon schuilgaat, is een vreemde gewaarwording.

Eindoordeel
Philip Norman weet hoe hij het verhaal moet vertellen en heeft een overvloed aan anekdotes opgetekend van mensen uit Clapton zijn directe omgeving. Sommige fragmenten komen echter bijna letterlijk uit Clapton zijn autobiografie en uit een andere biografie ‘Motherless Child: Eric Clapton, de biografie’ geschreven door Paul Scott. En dat vind ik teleurstellend. Daarnaast bevat de biografie een aantal onzorgvuldigheden, waaronder de verwijzing naar het fatale ongeluk van Greg Allman. Het gaat hier echter om Duane Allman, zijn broer. Deze hikken kunnen niet door de overigens uitstekende vertalers zijn gemaakt.

Het is een uitgebreid document voor iedere lezer. En toch kon ik niet los geraken van de gedachte dat de auteur eigenlijk liever een boek over ‘de derde Beatle’ had geschreven. Over George wordt met beduidend meer liefde en waardering geschreven dan over Eric. De jaren van Clapton, na het overlijden van George Harrison, worden ook wel heel kort en bondig beschreven, een lange en buitengewoon interessante periode met het noodlottige ongeluk van Connor de zoon van Eric Clapton als dramatisch dieptepunt. Een periode waarin zijn vriendschappen met Phil Collins en Mark Knopfler tot wasdom komen.
Wat voor mij persoonlijk het resultaat is van deze biografie, is dat de muziek van Eric Clapton nu nog meer betekenis en waarde heeft gekregen door de prachtige verhalen die de auteur hier heeft opgetekend. Mijn oude liefde voor de muziek van Eric Clapton hebben een nieuwe vernislaag gekregen.
Ik geef het boek drie slowhand sterren. En wanneer je nieuwsgierig bent naar het waarom van deze bijnaam, raad ik je aan, deze biografie te lezen.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren

Mijn persoonlijke songtekst
‘I went down to the crossroads, fell down on my knees.
I went down to the crossroads, fell down on my knees.
Asked the Lord above for mercy, "Save me if you please’.

(Eric Clapton – Crossroads)