Dit boekje is uitgeven als een Splinter, een boekje van 40 bladzijdes met kort verhaal erin.
Dit keer gaat het over Xui-Wen, een meisje dat de gave heeft om het duister dat om mensen heen hangt te zien. Maar ze heeft ook de mogelijkheid deze duisternis te verdrijven. Dat is best bijzonder. Ze is met een vreemdeling meegegaan,Gogor, die gespecialiseerd is in mechanische metalen. Zij gelooft in het goede van hem, maar haar grootmoeder Zumu ziet dat de blik van haar kleindochter wordt vertroebeld door haar wil om de goedheid in anderen te zien en wil haar hiervoor behoeden. Zelf de dood kan haar er niet van weerhouden haar kleindochter te beschermen.
Xui-Wen komt over als bijzonder iemand, ze ziet in de grootste schurk nog een vleugje goedheid. Ze wil niet inzien dat iemand alleen maar slecht is. Soms komen er problemen van , maar dat neemt ze voor lief. Gogor is niet alleen maar slecht, dat gelooft ze niet.
Zumu, grootmoeder is ook een bijzondere vrouw, ze probeert haar kleindochter te beschermen maar weet dat dat veel moeite gaat kosten.
Het verhaal lijkt zich af te spelen in het Verre Oosten, bijvoorbeeld China of Japan. Dat baseer ik op de namen in het verhaal en aan de tekening op de cover, maar omdat het ook over een wereld met alleen maar mechanische metalen gaat, kan het ook in de toekomst zijn. Het is in elk geval goed genoeg beschreven om je te kunnen inleven in deze wereld en in de personages .
Het verhaal wordt om beurten verteld door de ogen van Xui-Wen en Zumu, maar het is maar één verhaallijn. Het leest vlot, ondanks de geringe omvang van het verhaal, zit er een opbouw in naar een passend eind. Je wilt weten wat Xui-Wen met het masker moet doen. Ze krijgt het niet voor niks.
Het is een eind dat past bij dit verhaal.