Sanne Philips is 10 jaar oud wanneer haar moeder, Emma, plotseling verdwijnt. In deze periode groeit ze op bij haar grootouders. Echter, haar moeder wordt nooit teruggevonden, na jarenlang te hebben gezocht. Sanne blijft met ontzettend veel vragen achter.
Mede door dit feit komt het dat Sanne later als rechercheur gaat werken. De gedachten aan haar verdwenen moeder hebben haar nooit los gelaten.

Op een dag arriveert er op het politiebureau in Hoorn op onverklaarbare wijze een envelop met haar naam erop. In deze envelop zit de ketting van haar moeder.
Dit maakt bij Sanne vele vragen en gevoelens los. “leeft haar moeder nog?”, waarom krijgt ze nu, na 24 jaar wat van haar te horen?
Will de Jager, paragnost, moedigt Sanne dan ook aan om deze zaak te heropenen waarvoor ze ook toestemming krijgt mits de zaak die ze dan op dat moment samen met haar collega Luca heeft, voorrang krijgt. Het gaat namelijk om een mogelijke kindermishandeling, de 17-jarige Klaver die zijn leven grotendeels in het ziekenhuis doorbrengt en opnieuw een vermissing van een vrouw. Zal deze vermissing dan toch iets met de verdwijning van haar moeder te maken hebben.

Ze stort zich helemaal op deze zaak -maar opent ook de oude zaken uit het verleden waarbij er meerdere verdwijningen waren in de tijd dat haar moeder verdween- samen met Luca en Will. Ondanks dat er amper aanknopingspunten te vinden zijn, blijft ze aangeven om door te gaan, op sommige momenten overtreedt zij zelf de regels. Sanne moet en zal deze zaken hoe dan ook uitzoeken… straks is het echt te laat….
Zal Sanne na al die moeilijke jaren dan toch eindelijk antwoorden krijgen op al haar vragen?

De karakters van alle personen komen goed uit de verf. Zo is er ook Emma, de verdwenen moeder van Sanne. De schrijfster weet het zo te omschrijven dat je het gewoonweg voor je ziet, gruwelt mee, leeft mee. Het verleden en heden komen langzaam bij elkaar. Je ziet de personages groeien. Wat ik ook fijn vond waren de vele tijdsaanduidingen zodat je precies wist in welk verhaal je zat.
Melissa neemt je mee in het verhaal, je gaat zelf meedenken hoe de puzzel in elkaar zit. Verder komen kleine details later weer terug in het boek. Je zit op het puntje van je stoel, zo fascinerend, opbouwend en zelfs gruwelijk weet Melissa het verhaal op te bouwen.

De cover vind ik prachtig. De kleur alleen al. Goed kijkend naar het boek, zie je een boom waarin vogels wegvliegen en een meisje eenzaam schommelen. Verder weg zie je dat het een weidse omgeving is met een bosrand. Ook zie je prikkeldraad, wat mij doet denken aan eenzaamheid, gevangen, angst.
Uiteindelijk past de titel perfect bij het boek. De meeste personen zijn verminkt, verminkt voor hun eigen toekomst.

Dit was voor mij het eerste boek dat ik las van Melissa Skaye. Het is het vierde deel van de VT-reeks. Normaal gesproken begin ik met het eerste deel van een serie. Melissa weet het echter zo te brengen met haar duidelijke uitleg, dat het net lijkt alsof dit een standalone is.
Na dit boek te hebben gelezen, ga ik zeer zeker meer van haar boeken lezen. Dus tot snel Melissa Skaye!

Melissa Skaye is de auteur van de VT- thrillerreeks (virtuele tango, deel 1); (verboden tranen, deel 2); (verleden tijd, deel 3); en (verminkte toekomst, deel 4).
En van de fantasyreeks Jeremy Jago (het geheim van de passage, deel 1); (de kracht van Assingna, deel 2); (de strijd om Gemini, deel 3); (en het 4e deel, de erfenis van Lotus). In april 2017 verscheen haar standalone thriller "in onschuld" . Volgende maand (februari 2018, verschijnt "meedogenloos", deze schreef zij samen met J. Sharpe.
Melissa woont samen met haar man en 2 kinderen in Hoorn.