Sophie zit verbijsterd op de grond, op haar schoot de 6-jarige Leo, zijn ogen verstard geopend, rond zijn nek de vetervan haar wandelschoen. Een telefoon rinkelt onophoudelijk, ze slaat in paniek en vlucht. Ze neemt koffer en geld mee en verdwijnt, ze wordt gezocht voor moord op de jongen, ook op een 30-jarige vrouw, zelf twijfelt ze of ze de dood van haar schoonmoeder en de zelfmoord van haar man ook niet op haar geweten heeft. Het gaat al maanden niet goed met haar, ze kampt met depressies en waanvoorstellingen. Langzaam herpakt ze zich, verschaft zich een nieuwe identiteit, en zoekt bescherming in een huwelijk. Maar de nachtmerrie lijkt niet ten einde…

Pierre Lemaître (1951) is bekend in Frankrijk als scenarioschrijver en auteur, vooral het thrillerdrieluik rond Commissaris Camille Verhoeven scoorde hoog. Met de roman "Tot ziens daarboven" won hij de Prix Goncourt.

Deze thriller echter roept bij de lezers controverse op: sommige vinden hem zeer goed, anderen eindigen met een bofbof.

Persoonlijk vond ik het verhaal, wat spectaculair opstart, snel langdradig worden. Waarschijnlijk omdat het verhaal zich opsplitste in verschillende invalshoeken, wat je het gevoel geeft dat je het nu wel begrepen hebt. De laatste hoofdstukken belonen de geduldige lezer: het boek eindigt scherp, verrassend en in snelle climax.

Vandaar mijn gemiddelde score, het boek kan niet tippen aan Irene vb, maar is toch best een aardige thriller. Voor de fans van de 'meester' toch een must-read