Een absurde journalistieke zoektocht naar het verhaal achter een aangespoelde been wordt tot een existentiële roman met vraagstukken als wat is dood en kun je iemand echt kennen. Van Casteren is stilistisch een wat zwakke schrijver, maar dat compenseert hij ruimschoots met zijn onderkoelde gevoel voor humor en zijn gave om werkelijk waar overal een verhaal uit te halen. Het maakt deze roman tot een plezier waarbij de lezer niet anders kan dan meegaan in de obsessie met 'het been' in kwestie en de wonderlijke levensloop van het mens dat eraan vastzat.