Ook dit verhaal van Suzanne Vermeer is gewoon lekker makkelijk weg te lezen en heb je binnen no time uit. Er heerst een heerlijke vakantiesfeer in het verhaal doordrongen van spanning. Omdat je weet dat er in het verhaal wat gaat gebeuren, ben jij als lezer niet in staat zo van de vakantie te genieten als de personages in het verhaal. Verder krijg je als lezer ook meer informatie over de personages. Je krijgt te weten wie de moordenaar is voordat de politie ook maar enig idee heeft wie het zou kunnen zijn. En omdat je hierdoor ook weet dat hij gewoon doorgaat met zijn plannen, is het des te frustrerender dat je de politie niet kan aansporen op die plek te gaan zoeken. Ik las dit verhaal direct na Zwarte piste van Suzanne Vermeer, maar dat zorgde er niet voor dat ik het minder leuk vond. Ik denk wel dat je niet al haar boeken achter elkaar moet lezen, omdat het dan op een gegeven moment wel heel erg op elkaar gaat lijken. Ik weet ook niet hoe het was geweest als ik twee zomerboeken of twee winterboeken achter elkaar had gelezen. Hoe dan ook, ik wil haar andere boeken ook wel een keer lezen, maar het hoeft niet nu meteen.