Vanaf de cover kijkt je een paar indringende ogen aan die je niet loslaten, een klein mensje dat getuige lijkt te zijn geweest van een hele hoop ellende ….
Intrigerend was mijn eerste gedachte, beangstigend voor zo'n hummel was mijn tweede gedachte en dat bleek ook wel te kloppen als ik het zo achteraf probeer te verwoorden.
Als je dan op bladzijde 1 begint te lezen krijg je al meteen het gevoel dat je middenin een soort nachtmerrie belandt en daaruit in feite ook niet echt makkelijk uit ontwaakt tot de laatste punt van het boek het verbluffende einde aankondigt......

Faith en Jarrod, de ouders van de vierjarige Maggie, hebben een enerverende tijd achter de rug als Faith besluit om toch maar met Maggie naar de verjaardag van haar zusje Charity te gaan. Ondanks de storm en de waarschuwingen van Jarrod voor het noodweer gaat Faith op weg.
Het feestje blijkt echter niet zo geslaagd. Als Charity's man haar het bloed onder de nagels vandaan haalt pakt ze dan ook rigoureus de tegenstribbelende Maggie op en vertrekt en vergeet daarbij haar tas met inhoud in de haast.
Maggie is niet het makkelijkste kind, ze hikt tegen het labeltje ADD of ADHD aan en Faith is dan ook blij als de kleine op de achterbank in slaap valt in haar stoeltje.
Faith heeft het nodige gedronken en is zich daar ook goed bewust van als ze ineens in het noodweer midden in de nacht iets raakt op de verlaten wegen.
Ze stapt uit maar ziet niets of niemand en rijdt dan ook zo snel mogelijk weer weg. Als ze bij een verlaten tankstation toch maar besluit om even te slapen zal dat haar hele leven in een keer totaal op zijn kop zetten....

Het bonken op de zijruit van haar auto. Een verregend meisje dat om hulp schreeuwt en het besluit van Faith om vooral niet de deur te openen zal verstrekkende gevolgen hebben. Een man duikt naast het meisje op en Faith zit als verstijfd. Als de man het meisje meesleurt ziet Faith aan de rand van het bos nog een man staan en ze rijdt weg, blij dat Maggie door alles is heen geslapen.
Ze besluit om tegen niemand iets te vertellen … tot Maggie ineens het gezicht van een vermist meisje op tv ziet en tegen haar vader zegt dat ze het meisje kent en gezien heeft.

Faith's wereld stort op dat moment helemaal in elkaar, niets zal ooit nog hetzelfde worden.
Angst en wanhoop dreigen haar levenspartners te worden.
Rechercheurs Bryan en Tatiana hebben de zware taak de mannen op te sporen maar helaas laten de gasten weinig sporen na. Kunnen ze met zijn tweetjes de daders achterhalen of zien hun meerderen toch dat de zaak veel grootser is dan het in eerste instantie leek?

Een achtbaan aan emoties en spanning heeft Jilliane weer eens verwerkt in dit boek. Het kippenvel kriebelt steeds net onder de oppervlakte zodat je wil verder lezen.
Je weet als moeder zijnde, tenminste dat dacht ik dan; Ik zou ook voor geen goud die deur van mijn auto open hebben gemaakt maar aan de andere kant zou ik ook niet halfdronken met mijn kind zijn gaan rijden. Een psychologisch gevalletje van ; Wat zou jij gedaan hebben?
Niemand kan daar over oordelen tot hij/zij in zo'n situatie terecht zou komen en geloof mij maar, na het lezen van dit boek zou je daar ook zeer zeker niet in terecht willen komen!
http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/03/jilliane-hoffman-de-kleine-getuige.html