In zijn vierde boek stijgt Paul Goeken tot het niveau van de 'groten' onder de thrillers. Meedrijvend op de hype van begin dezer eeuw: 'De Da Vinci' wereld. Hij maakt er zijn eigen werkstuk van, doorspekt met zeer actuele situaties van de maatschappij. racisme, de 'godsdienststrijd', de achterstandwijken, de politieke verrechtsing, de zware tocht naar de top van een vrouwelijke agent...
Ik vermoed (zoals hij het ook al aangeeft in zijn dankwoord) dat er wel wat opzoekingswerk achterzit. Waarmee hij dan zijn eigen fantasie lardeert om tot een spannend boek te komen.
Verrassend ook omdat naar twee-derden toe de ontknoiping zich aandient. Maar uiteindelijk blijken de de superflikken van Numero Nueve het toch nog niet allemaal juist voor te hebben. Goed als structuur! Maar daarna valt de echte ontknoping wat tegen. Verwarrend en niet erg realistisch. Ook de karaktertekening van de 'Tempelier' loopt wat moeilijk. Wat uiteraard niet moet maar een dissonant blijkt te zijn gezien het voorgaande wel erg plakt op de werkelijkheid. We blijven nog even op onze honger naar de privé-problematiek van Alfonso Silva. Gaat zijn relatie er aan in de volgende afleveringen?

Goeken zit ook bij een andere (gerenommeerde) uitgever. Het is dan ook spijtig dat er niet de nodige aandacht is gegeven aan spel- en taalcorrectie. Beter de volgende keer?

Ik denk dat Paul echt op weg is om in de boekenkast te komen van vele liefhebbers van thrillers, mix van geheime dienst en goed speurwerk.