‘Morgenland’ door Stephan Abarbanell is een verwarrend boek. Het is een roman met sporen van een thriller. Het boek is niet onder een genre te vangen. Dat is geen enkel probleem, een spannende roman is ook een benaming.

In ‘Morgenland’ gaat Lilya Wasserfall in 1946 op zoek in Duitsland naar Raphael Lind. Zijn broer Elias vluchtte naar Israël, en wil na de 2e WO graag weten wat er met Raphael is gebeurd. Raphael besloot dienst te nemen onder de nazi’s. Nu heeft Elias bericht gehad dat zijn broer is omgekomen in een concentratiekamp, maar hij gelooft dat niet. Hij wil dat Lilya op zoek gaat naar hem. In haar speurtocht komt zij terecht in een chaotisch Europa.

Er zijn nog niet veel boeken verschenen over de tijd na de Tweede WO. Men had toentertijd ook de mening om het land weer op te bouwen en die nare tijd achter te laten. Er was heel veel verdriet en leed, maar het leek ondergeschoven te worden, hup de schouders er maar onderzetten. Maar dat ook die tijd sporen achterliet is absoluut waar.

In het begin van het boek gebeurt er niet zoveel. De stijl van Abarbanell is chaotisch, kort maar niet krachtig. Zinnen lopen niet altijd (vertaling?) en daardoor leest ‘Morgenland’ niet zo vlot. Op een gegeven moment raak je gewend aan de schrijftaal en gaat het lezen gemakkelijker. En er komt vaart in het verhaal.

Abarbanell stopt veel thema’s in ‘Morgenland’. In de leesclub op www. hebban.nl. (kijk onder het kopje leesclubs) komen er veel aan bod. Het is erg leuk om samen een boek te lezen, er over te discussiëren en dingen te herkennen en ontdekken, zoals de thema’s vervreemding, schuld en boete, de oprichting van Israël, idealisme en doorzettingsvermogen. Het laatste had ik wel nodig om ‘Morgenland’ te lezen. Maar ik ben wel een leeservaring rijker.