Helaas kon ik mijn aandacht niet bij dit boek houden. En dat is vreemd want Gaiman schrijft erg goed en weet de lezer meestal snel in het verhaal te trekken. Aan het thema ligt het ook niet: een jongen die op een begraafplaats op het randje van de levenden en de doden leeft en wordt opgevoed door geesten. Mij heb je! Bovendien heeft dit boek in het jaar van publiceren diverse prijzen gewonnen voor beste kinderboek en een jaar later ook voor beste YA en de Hugo-award.
Dus het kan haast niet anders ... het moet echt aan mij liggen dit keer. Tja, je hebt zo van die dagen.