Barbara, een verpleegster in het OLVG, ligt in scheiding met haar 10 jaar jongere man Rafael met wie ze een moeizame relatie heeft.
Rafael is een held.
Ze woont nu samen met haar kat Martje die erg belangrijk voor haar is.
Martje praat met Barbara.
Op een avond komt ze thuis en er is een persoon met een bivakmuts in haar slaapkamer die haar aanvalt.
Ze verdedigt zichzelf en overleeft het ternauwernood en wordt zwaargewond in het ziekenhuis opgenomen.
Als ze in het ziekenhuis ligt wordt Barbara verpleegd door een collega, grote Cora.
Deze grote Cora gaat een belangrijke rol in het leven van Barbara vervullen.
In het ziekenhuis hoort ze dat haar aanvaller het niet heeft overleefd.
Barbara denkt lange tijd dat haar ex man Rafael de aanvaller is geweest maar is dit ook zo?
Wat is er gebeurd?
Waar is Rafael?
Quote: Als ik het moet samenvatten, dan zou ik zeggen dat het allemaal begon nadat hij terugkwam uit Parijs. Ons leven spleet zich uiteen in een voor en na Parijs, zeg ik weleens.

Atie Vogelenzang (1955) vormt samen met Wendela de Vos het schrijversduo Tupla M.
In 2006 wonnen ze de Schaduwprijs voor het beste thrillerdebuut voor het boek Vrouwelijk naakt.
Na 7 boeken samen te hebben geschreven wilde Atie alleen een boek schrijven.
Dit is Uit het niets geworden.

De cover is mooi en geheimzinnig, net als de flaptekst.
De titel is goed gekozen.
Het boek begint met een proloog, een e-mail aan ene Joost.
Op aanraden van deze Joost heeft ze haar verhaal opgeschreven.
Daarna begint het verhaal in korte hoofdstukken, soms voor mij zelfs tekort.
Ik verwachtte dat er nog meer zou komen, maar dan begon het volgende hoofdstuk.
De schrijfstijl is prettig om te lezen.
Er komen diverse actuele thema’s in voor zoals huiselijk geweld, drugs en meervoudig persoonlijkheids syndroom.
Ik vond Barbara een vrij emotieloze vrouw, ze schrikt nergens van.
Ook snapte ik haar gevoelens voor Rafael niet goed.
Ze wil van hem scheiden en de reden is heel logisch maar toch doet ze nog veel dingen voor hem en heeft ze veel voor hem over.
Het einde is een epiloog, weer een e-mail aan Joost, waarin de laatste momenten worden beschreven.
Het verhaal wordt hierdoor een beetje afgeraffeld en ik blijf met veel vragen achter.