Samen met haar man Alex en haar dochter Ellen verhuis Justine Merrison naar Devon. In hun nieuwe huis, met de naam "Speedwell House", wil Justine haar bezig houden met helemaal niets. Na haar intrek in het huis krijgt ze dreigtelefoontjes. Op de koop toe verandert haar dochter Ellen helemaal. Ze wordt meer terug getrokken en probeert haar ouders en hun vragen te vermijden.
Ellen is teleurgesteld omdat haar vriend George van school is gestuurd. Daarop besluit Justine om eens te gaan praten met de schoolleiding.
Voor Justine is dat gesprek een hele opheldering. Ze ziet verbanden tussen de dreigtelefoontjes en het wegsturen van George. Voor Justine is er maar één oplossing en daar hoort helemaal niets doen niet meer bij.

Zelf had ik nog niets gelezen van Sophie Hannah, maar mijn eerste ervaring met haar verhalen is niet slecht, maar ook niet heel goed. Ze begint positief en bouwt de spanning op, maar hoe meer het verhaal vordert hoe minder spanning er is. Je weet wat er gaat gebeuren en je weet ook hoe het afloopt. De verhaallijnen van de personages blijven eerder op de vlakte. Er zit weinig diepgang in, wat toch wel een gemis is.

Het verhaal begint zeer vlot en je wil meteen verder lezen. Je verwacht een zekere spanning, wat in het begin zeker het geval is. Daarna vervlakt de spanning wat. Dat is dan ook de reden waarom ik dit boek drie sterren geef.