Ik heb dit deel wederom ademloos uitgelezen, maar dat hoeft nog geen aanbeveling te zijn voor iedereen. Je moet wel tegen een stootje kunnen als je Knausgard leest. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die zich irriteren aan zijn zelfhaat, zelfdestructie, overmatig drankgebruik, twijfel en schaamte, maar hij komt daar gewoon voor uit, zonder deze gevoelens op een literaire wijze te “camoufleren”. Ik ben inmiddels verslaafd aan deze boeken. Ik hoop dan ook dat het niet zo lang op zich laat wachten tot deel 6 in het Nederlands is vertaald en uitgegeven wordt.

Ik ben wel benieuwd waar deel 6 over gaat, want ik had het idee dat de cirkel praktisch rond was, begon deel 1 met de dood van zijn vader, deel 5 eindigt daar (samen met zijn verbroken relatie met Tonje) mee.

Twee citaten uit het boek, dat meer dan 600 pagina’s telt:

1) Naar mijn gevoel de definitie van het huwelijk sinds de jaren negentig van de vorige eeuw:
“Niets zei ons dat het onontkoombaar was om uiteindelijk in joggingbroek rond te sloffen en ’s avonds een videootje te kijken, een paar kinderen te krijgen, uit elkaar gaan en die dan om de week te hebben.”

2) De mooiste zin uit het boek (volgens mij dan):
“Ik had geen idee dat geluk zo’n pijn kon doen.”

Een aanbeveling van mij: ga als de bliksem deze hele serie lezen, opdat U voorbereid bent op deel 6!