Gisteren reisde ik met de trein van Enschede naar Amsterdam en begon ik in dit boek. Mijn treinreis was nog nooit zo leuk. Wanneer je hardop zit te lachen in de trein en je buurman je aankijkt weet je dat je dit boek in je hart hebt gesloten. Een kleine tip dus, pas op als je dit boek in het openbaar gaat lezen! Verbaasde blikken van anderen zijn zeer zeker niet uitgesloten.

Wat ik altijd enorm kan waarderen in een boek is als het verhaal vanuit beide personages wordt verteld en laat dit nou net het geval zijn in IJskoud Verlangen, Aubrey en Brent zijn beide om en om aan het woord.

En dan de humor in het boek. Niet te geloven! Regelmatig heb ik om dit boek moeten lachen. Hardop ook! Er zaten zoveel leuke momenten in. De seksuele spanning tussen die twee is om te snijden en de ‘Area 51’ scene ga ik in ieder geval niet snel meer vergeten.

Op sommige momenten ging het boek wat snel door het verhaal. Soms sloeg het weken over waar je niets te weten over kreeg. Jammer, want het verhaal tussen Brent en Aubrey zorgde er voor dat ik alle ins en outs had willen weten. De chemie tussen die twee spat er echt van af en zorgt er voor dat je alleen maar door wilt lezen.

Het verhaal leest ontzetten vlot weg, zo vlot dat ik op de terugreis diezelfde dag de laatste bladzijde omsloeg. Kortom, een ontzettend leuk eerste deel, ik ben benieuwd naar het vervolg!