In dit verhaal in drie delen maken we kennis met Abe.
'Noem mij geen Abraham: noem me Abe.'
Dit zijn de woorden waarmee hij de lezers op de allereerste bladzijde rechtstreeks toespreekt.

Abe had een goede baan bij IBM maar door het snelle verlies van zijn vijftien jaar jongere vrouw Marie weet hij met zichzelf geen raad en gaat steeds meer drinken. Zó had hij zich zijn toekomst niet voorgesteld; hij die helemaal alleen achtergebleven is zonder vrouw en kinderen. Al heel snel na hun eerste huwelijksdag voelde Marie een knobbeltje in haar borst en binnen twee jaar was ze overleden. Voor kinderen krijgen was geen tijd meer.

Van de ene op de andere dag besluit hij weer te gaan vissen. Het was jaren geleden dat hij nog gevist had.
Abe gaat op zoek naar de beste visstekken in zijn omgeving en merkt dat het vissen hem tot rust brengt. In de bossen rondom Woodstock in het noorden van New York zijn de beste plekjes, heeft Abe gemerkt.
Eerst gaat hij alleen vissen, later samen met Dan. Dan werkt ook bij IBM en is net zoals Abe een weduwnaar; zijn gezin overleed door een ongeluk. Ze vinden steun bij elkaar en delen een liefde voor vissen.
Dan stelt hem voor om te gaan vissen bij 'Dutchman's Creek' maar vertelt niet aan Abe hoe hij deze stek gevonden heeft.

'Als het een film was geweest, zou op dat moment de onheilspellende muziek stevig inzetten, maar in het kantoor was alleen het achtergrondgeruis te horen van pratende mensen die terugkwamen van de lunch.'

Dutchman's Creek is een vrij onbekende kreek die moeilijk te vinden is op de kaart. Twee maanden later gaan Abe en Dan op weg naar het riviertje en stoppen op verzoek van Dan voor koffie en een ontbijt bij Herman's Diner.
Daar vertelt Howard de kok, hen een ongelooflijk verhaal over de huiveringwekkende geschiedenis van deze Dutchman's Creek.

'Ja. Het is een heel verhaal. Sommigen noemen het plaatselijke legenden, maar er zit veel meer achter. Een lang verhaal... langer dan je denkt.'

Rond 1900 zou op een dag plotseling Der Fischer verschenen zijn waarna in het gebied rond het Reservoir waar Dutchman's Creek begint, zich heel merkwaardige zaken af gaan spelen. Wandelaars en vissers komen soms terug met verhalen over overleden familieleden of vrienden die ze op die plek zagen maar soms keren ze helemaal niet terug van hun uitstapje aan deze plek.

De auteur heeft er twaalf jaar over gedaan om De Visser te voltooien, zoals je in de dankbetuiging achterin het boek kunt lezen.
Het is zeker alle moeite waard geweest. Naarmate je dieper in dit verhaal duikt wordt je meegezogen door de manier van vertellen van John Langan.

Maar toch heb ik er lang over gedaan om De Visser helemaal uit te lezen. Reden hiervoor is dat ik het boek zo nu en dan weg moest leggen om er een paar dagen later weer verder in te lezen. De lijn tussen werkelijkheid en fantasie werd soms erg dun in het verhaal.
Het is een psychologische thriller met duidelijke horror- en fantasyelementen. Een aangrijpend verhaal over iemand verliezen en het niet om kunnen gaan met dat verlies.