Het duurde best even voor het verhaal mij te pakken had. Ik had vooral veel moeite met de hoofdstukken van Casey. Ik kon geen begrip voor haar opbrengen en vond haar vooral irritant.

Het boek is opgedeeld in 3 delen. En die zijn weer opgedeeld in hoofdstukken die steeds van perspectief wisselen. Tussen Casey en Martha.

Martha komt op mij een stuk sympathieker over. Terwijl al lezend blijkt dat de jeugd van Casey en Martha niet zo heel veel verschillen. De manier waarop ze er mee omgaan wel.

Het boek maakt duidelijk dat iedereen geheimen heeft, dat iedereen leugentjes vertelt als het zo uitkomt. Maar dat je daardoor niet per se een slecht(er) mens bent.

De vermissing van het meisje Juliet is intrigerend, al is 1 deel van de geheimen daar omheen voor mij niet verrassend.

Het gaat vooral om de zoektocht naar Juliet en naar de eventuele dader. Wie uiteindelijk de dader blijkt, is voor mij van ondergeschikt belang.

Het is een spannend boek, vol van moeilijke menselijke emoties. En na de lastige start heb ik het uiteindelijk toch met veel plezier uitgelezen. Mijn oordeel: GOED