Ik vond het verbazingwekkend hoe leuk en luchtig dit verhaal is geschreven. Normaal gesproken verwacht je niet dat een verhaal over Afghanistan luchtig zou zijn. Hoe Deborah Rodriguez het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet maar ik heb mezelf er erg vaak op betrapt dat ik met een smile zat te lezen. Ik heb ook regelmatig hardop moeten lachen, vooral om de taalbarriere waar de schrijfster vaak tegenaan loopt. Natuurlijk gebeuren er ook de meest vreselijke dingen in Kabul en je wordt echt wel met je neus op de feiten gedrukt maar het feit dat miss Debbie er met zo'n nuchtere amerikaanse instelling over vertelt maakt het allemaal zo "licht".

Wat een fijn boek, ik heb er echt van genoten!