Tja wat kan ik nog zeggen over dit boek na alle lovende reacties hieronder?
Ook ik vond dit het meest ontroerende en mooiste deel van de Baxter familie. Aan de ene kant wilde ik alsmaar doorlezen, zo mooi is het verhaal en aan de andere kant juist niet, want als het boek uit is, moet je afscheid nemen van die familie. Dit boek is werkelijk zo mooi geschreven, je zou haast vergeten dat het fictie is. Ook ik heb tijdens het lezen van de laatste hoofdstukken een traantje gelaten! Een werkelijk prachtige roman!