Heel lang geleden kocht ik The Canterbury Tales. In het Engels. Ik leende het uit, kreeg het niet terug en kocht de Penguin versie. IJverig begon ik te lezen, maar steeds weer bleef ik steken bij passages die me niet helemaal duidelijk waren of ik liet me intimideren door de dikte van het boek.
In de bibliotheek stond deze vertaling in het Nederlands, door Van Altena. Nu heb ik het achter elkaar en helemaal gelezen. Het was een kluif, maar vooral in deze vertaling was het smullen. Wat moet dat een enorme klus geweest zijn om deze tekst zo mooi te vertalen en te voorzien van allerlei uitleg. Het vergrootte voor mij zeker de waarde van het boek.
En wat een bewondering voelde ik voor Chaucer. Hij beschrijft de wereld waarin hij leefde zo goed, hij laat zien hoe mensen dachten over elkaar (en over zichzelf), wat voor gebruiken ze erop nahielden en hoe anderen moesten leven. Veel van de verhalen ontleende Chaucer aan oude teksten en overleveringen, maar zijn bewerking daarvan is af en toe subliem.
Een kluif dus, maar wel een lekkere om dit jaar mee te beginnen.