In het begin moest ik wel even wennen aan de schrijfstijl van Domnica Radulescu maar naar mate ik verder vorderde met lezen vond ik deze stijl steeds mooier worden. Ik vind het ook een boek waar je echt de tijd voor moet nemen en niet een boek wat je even gauw tussendoor uitleest.
Domnica gebruikt veel omschrijvingen van het landschap en de omgeving waar de hoofdpersoon haar op dat moment bevindt maar ze doet dit wel op een mooie poëtische manier.
Het woord "dor" waarover Claar hieronder uitlegt speelt ook een grote rol in het boek. De Roemenen zijn zo trots op dit woord omdat dit woord alleen in hun taal voorkomt het is idd een soort weemoedig verlangen naar en het houden van jouw land.
De hoofdpersoon Mona zit in het begin van het verhaal op een speciale literaire school in Boekarest. Zij heeft voor school "Doctor Fautus" gelezen waarvan zij niet houdt behalve dan van de zin over: "Het moment dat voort moet duren omdat het zo mooi is!!!!".
Ik vind dit ook een hele mooie zin en ik vond "De trein naar Triëst" ook een mooi boek.
Ook hoop ik dat er snel weer een boek uitkomt van Domnica Radulescu.