In het boek "Neem een geit" gaat Claudia de Breij op zoek naar levenslessen die mensen op gevorderde leeftijd, allen prominente Nederlanders, door willen en kunnen geven aan mensen van een minder gevorderde leeftijd. Welke ervaringen vinden zij belangrijk genoeg om te delen.
Zij werd hierbij geïnspireerd door René Gude, die zich afvroeg hoe hij een efficiënter gebruik had kunnen maken van de lessen van anderen in zijn persoonlijke weg door het leven.
Opvallend is dat de mensen bij wie zij te rade gaat er allemaal vanuit gaan dat hun verhalen niet zo belangrijk zijn, maar gaandeweg de gesprekken distilleert Claudia de Breij steeds meer belangrijke inzichten.
Het boek bestaat uit allemaal korte verhalen, waarin de prominenten aan het woord komen over elk onderwerp wat in hun (en ons) leven van belang is. Wat was voor hen belangrijk en wat is ook nog belangrijk, nu zij 70 jaar of ouder zijn. Wat hebben zij zelf geleerd van hun ervaringen en hoe zijn hun inzichten in de loop van hun leven veranderd.

Ik vind het een heel inspirerend boek en heb het dan ook in korte tijd uitgelezen. Maar daarnaast denk ik ook dat het een boek is dat ik nog regelmatig ter hand zal nemen om de verhalen opnieuw te lezen.
De openhartige manier waarop de prominenten praten over hun leven, is voor mij een stimulans om te gaan proberen dit ook meer te doen.
Naast momenten van herkenning dacht ik vaak "had ik dat maar eerder gelezen/geweten". Niet omdat het hoogdravende gedachten zijn, maar juist omdat het zo simpel kan zijn.
Hierbij wil ik als voorbeeld het hoofdstuk "Wees trouw" noemen. Wat is trouw zijn, waarin ben je trouw. Dus niet alleen in je relatie, maar ook in je werk en zeker aan jezelf. En hoe doe je dat.
Een andere belangrijke les in het boek is hoe je naar je eigen aandeel bij mislukkingen moet kijken. Niet de volledige schuld op een ander schuiven, maar ook inzien dat jijzelf ook schuld hebt.
Nog een levensles die ik uit dit boek geleerd heb, is het woord "eigenlijk". Dat je altijd goed naar jezelf moet luisteren als dit woord in je opkomt (eigenlijk zou ik, eigelijk moet ik dat niet doen), omdat dit je kan behoeden voor fouten én je juist op het pad van nieuwe keuzen kan zetten.

De titel van het boek "Neem een geit" is ontleend aan het verhaal van een Joodse rabbi, waar een man kwam klagen dat zijn huis te vol was. De rabbi raadt hem aan er een geit bij in huis te nemen. Als de man een week later klaagt dat de geit veel overlast bezorgt, raadt de rabbi hem aan de geit weg te doen. Ik zie dit als een belangrijke levensles: ga op zoek naar de dingen die je beperken om echt te leven en doe die weg.

Resumerend: een boek met levenslessen voor jong en oud. Iedereen zal er uit kunnen halen wat van belang is voor het eigen, persoonlijke leven.