Ervoor
John Green en ik: het is een soap. De ene keer vind ik zijn boeken geweldig (Paper Towns) het volgende moment doet het me weinig (Een weeffout in onze sterren). Toen ik gevraagd werd Het grote misschien - in Angelsaksische landen beter bekend als Looking for Alaska- te recenseren, twijfelde ik dan ook niet lang: Zou dit boek van doorslaggevende kwaliteit zijn? Ben ik voor eens en voor altijd fan van John Green of laat ik zijn boeken voortaan links liggen? 

In Het grote misschien maak je algauw kennis met een wonderlijk stel tieners. Miles, de hoofdpersoon, vertrekt voor het nieuwe schooljaar naar een kostschool in Alabama waar hij kennis maakt met zijn kamergenoot 'De kolonel'. Via hem leert hij andere leerlingen kennen, waaronder Takumi en een meisje die hem totaal overdonderd: Alaska Young. Deze uiterlijk onverschrokken zestienjarige is zijn droomvrouw, maar helaas al bezet. Toch is er een enorme aantrekkingskracht tussen hen beide, waardoor Miles dingen doet die hij vooraf nooit had kunnen verzinnen. Alaska en De Kolonel zijn meesters in het verzinnen van stunts, en algauw wordt Miles hun bondgenoot. 
Maar dan slaat het noodlot toe op een verschikkelijke manier. Miles, De Kolonel en de rest van zijn vrienden blijven totaal uit het lood verslagen achter. Maar zij zouden zichzelf niet zijn als ze er toch nog een mooie draai aan zouden weten te geven. 

Erna
Het grote misschien heeft me totaal verbijsterd, lamgeslagen en geschokt achtergelaten. Wat een prachtig verhaal! Wat een intense emoties, wat een geweldige personages en wat een tragedie vuurt John Green op zijn lezers af. Zonder omwegen laat hij verdriet binnen sijpelen bij zijn personages, en in rake bewoordingen vertelt hij over de impact die de gebeurtenissen op hen hebben. 

Het boek is opgedeeld in twee gedeeltes: ervoor en erna. Maar waarvoor en waarna, dat blijft onduidelijk. John Green telt af naar een gebeurtenis, maar geeft geen enkele hint over deze gebeurtenis. Hierdoor is de schok des te groter, omdat de suspense en de verwachting van het gebeuren je constant bezighouden. Ik heb me van tevoren niet ingelezen via andere recensies, ik wilde mijn reactie op dit boek zo puur mogelijk houden, en hierdoor kwam de plotwending des te harder bij me aan. 

Ik heb tranen gelaten, ik heb intens meegeleefd en ik ben oprecht gaan houden van Miles, De Kolonel, Alaska en zelfs De Adelaar :-) Het grote misschien heeft me definitief over de streep getrokken: Ik ben fan van John Green!