In Dansen voor Degas beschrijft Kathryn Wagner het leven van een jonge vrouw die zich verbindt aan het balletgezelschap van de Opéra in Parijs.

Alexandrie groeit in armoedige omstandigheden op in een klein Frans dorp. Op zekere dag wordt haar talent opgemerkt en krijgt ze de kans om zich te bekwamen als ballerina.
Haar grote droom is om ooit te schitteren aan het Opéra gebouw in Parijs. Haar vastberadenheid, haar inzet en haar dansen brengen haar naar een auditie bij de Opéra.
Ze wordt aangenomen en maakt er kennis met de schilder Edgar Degas.

Kathryn Wagner heeft in Dansen voor Degas het leven van de veelbelovende danseressen achter de schermen van de Opéra nauwgezet beschreven. De jonge meisjes worden snel geconfronteerd met jaloezie, intriges en eindeloze repetities. Zij ervaren dat hun toekomst niet alleen afhankelijk is van hun eigen prestaties maar dat de beschermheren van de Opéra hierin ook een belangrijke rol spelen. Geld, macht en aanzien moeten verhullen dat de danseressen vaak niet meer zijn dan een maîtresse van gefortuneerde Heren.

De bedoelingen van Degas zijn uitsluitend gericht op het portretteren van de ballerina’s, met speciale aandacht voor Alexandrie.
Door Kathryn Wagner wordt Edgar Degas niet sympathiek afgeschilderd. Hoewel hij meestal Alexandrie met respect behandeld, nooit blijk geeft van enige liefde, zijn handelswijze niet altijd duidelijk zijn, regelmatig snauwt, koestert Alexandrie amoureuze gevoelens voor hem die ze niet wil opgeven.
Gedurende het hele boek lijkt het erop dat Wagner naar een grote finale tussen Alexandrie en Degas schrijft. Uiteindelijk neemt het leven van Alexandrie een hele andere wending.
Naar mijn idee is de relatie tussen Alexandrie en Degas iets teveel uitgelicht.

De combinatie die Kathryn Wagner heeft getroffen tussen de stromingen van kunst, muziek en dans in de negentiende eeuw is goed verbeeld. Ook geeft ze een interessante weegave van Parijs, haar bewoners en leefomstandigheden. Met een fraaie kaft is Dansen voor Degas een mooie roman geworden.