Pieter Elting een geslaagd zakenman en pas gescheiden wordt ontvoerd . Hij wordt in de kofferbak van zijn eigen auto naar een woning gebracht waar hij totaal afhankelijk is van zijn twee “verzorgers”. Hij heeft net een week vakantie gepland dus hij zal niet zo snel gemist worden.

De reden voor zijn ontvoering krijgt hij niet te horen maar wel dat hij zich aan de regels moet houden. Als hij dan te berde brengt dat hij die regels niet kent en dat het toch onredelijk is om hem daar op aan te spreken wordt hem meegedeeld dat hij bezig is met het gevolg en maar op zoek moet naar de oorzaak. Hij krijgt een luier om en is verder volkomen afhankelijk van zijn twee verzorgers. Een man en een vrouw.

Gedurende een aantal hoofdstukken volgen we de gedachten van Pieter Elting die maar op zijn bed ligt in een kamer met weinig afleiding. Zijn gedachten schieten heen en weer en hij beseft dat hij volkomen afhankelijk is van de goede wil van zijn “verzorgers”. In het begin wil hij nog ontsnappen maar al snel overdenkt hij zijn leven om er achter te komen waar het fout is gegaan en waarom er een reden zou kunnen zijn dat men hem vasthoudt. Temeer daar de verzorgers hem mee delen dat zijn geestesgesteldheid vereist dat hij is opgesloten en dat zij er zijn om hem te verzorgen. Dat is een intrigerend proces en goed beschreven.

Op een gegeven moment krijgt de mannelijke verzorger het te kwaad hij wil met de ontvoering stoppen omdat ze hem een lesje wilden leren maar ze nu bezig zijn hem helemaal te breken. Hij wil dat Pieter Elting naar zijn woning wordt gebracht. Uiteindelijk spreken ze af dat ze hem s’nachts bij de ingang van een verzorgingstehuis zullen zetten in een rolstoel waar hij dan s’morgens zal worden gevonden.

Maar voordat dat gebeurt geeft de vrouwelijke “verzorger” Pieter Elting een logboek te lezen over de wetenswaardigheden van een 54 jarige demente vrouw, hun moeder, in een verzorgingstehuis. Dan wordt hem duidelijk waarom hij is vastgehouden. Maar echt begrijpen doet hij het niet want hij probeert de schuld van zijn falen bij anderen te leggen en dat blijft niet zonder gevolgen. De dementerende moeder van Pieter Elting woont in Parkzicht en ziet ’s nachts iets gebeuren, in het park, maar zegt niets omdat ze haar toch niet zullen geloven.

De titel geeft heel goed aan dat Pieter Elting een aantal dagen heeft doorgebracht waarin hij zijn drempel van schaamte gedwongen werd over te gaan. Lieneke Dijkzeul kaart een actueel onderwerp aan nl de bezuinigingen in de zorg en de afhankelijke positie van mensen in verzorgingstehuizen. Dat daar ook mensen onder zitten die het niet zo nauw nemen met de omgangsvormen zal niemand verbazen. Juist daar ligt de schuld van Pieter Elting. Het boek leest gemakkelijk weg maar om het een thriller te noemen gaat mij iets te ver.. In het begin heb je te doen met Pieter Elting maar aan het eind van het verhaal kwam ik daar toch gedeeltelijk op terug. Het is een boek dat je aan het denken zet over hoe we met de mensen omgaan in een afhankelijke positie. Toch geef ik het vier sterren omdat het boek me wel geraakt heeft.en ik het geboeid heb gelezen.