De honderdjarige man die ooit uit het raam van zijn bejaardentehuis klom om weer echt te kunnen leven, gaat nu ongewild de wereld redden van allerlei narigheid die wordt veroorzaakt door een flink aantal wereldleiders. Samen met vriend Julius raakt hij verstrikt in zaken die uit de hand dreigen te lopen. Met zijn onvolprezen geloof in eigen kunnen, dan wel in zijn naïviteit, maar in ieder geval geholpen met een ongekend spraakvermogen weet hij de wereldleiders te overbluffen en daarmee een kernoorlog, althans voorlopig, te voorkomen. Een en ander kan dermate worden gemanipuleerd, dat de handel van Julius in asperges kan worden gefinancierd en dat zij vanuit Afrika weer een mooi handeltje kunnen opzetten.

Het verhaal is grappig en absurdistisch. De aaneenschakeling van gebeurtenissen uiteindelijk te veel en daardoor gaat het boek op het eind wat vervelen. Het boek heeft mij niet doen schateren, maar het verhaal deed mij wel regelmatig glimlachen.