Nou, ga er maar aan staan, ik als dyslecticus en leesamateur een recensie schrijven: ik begin al gelijk met een writersblock.
Sanne Hillemanss niet hoor, die schrijft "gewoon" een heel goed boek.
Voor mij is lezen normaal gesproken een inspannende opgave, ben daarom meestal meer voor een luisterboek. Het boek van Sanne heeft me helemaal niet doen verlangen van: oh was dit maar een luisterboek. In tegendeel. Hetgeen zij schrijft leest met een gemak van alsof het mij voorgelezen wordt. Ook het wonderbaarlijk neerzetten, beschrijven van de personages heeft me geen moment verveelt, dat deed me zelfs denken aan een al doorgewinterde schrijver. De verhaallijn is niet voorspellend, en dat maakt nieuwsgierig, zo van ben benieuwd naar het volgende boek.