In een parkeergarage vindt een journaliste het lijk van Kristine Ramm. De eerste aanwijzingen zijn dat ze gestorven is aan een overdosis heroïne. Maar Gunnarstranda twijfelt en besluit de zaak nader te beschouwen. Samen met zijn kompaan Frøhlich start hij een diepgaand onderzoek waarin sprake is van onvermoede verbanden die hen tot ver buiten de landsgrenzen van Noorwegen zullen brengen.

Het gaat niet goed met commissaris Gunnarstranda. Hij rookt al jarenlang als een ketter en dit eist zo langzamerhand zijn tol. Hoestbuien overvallen hem en zijn omgeving vindt ook dat hij moet stoppen, maar dat is tegen dovenmansoren gezegd. Hij lijkt eigenwijs en stoer, maar ondertussen knijpt hij hem behoorlijk. Ook ontmoeten we wederom zijn collega Frøhlich, die niet succesvol is in de liefde. Zoals altijd bij Kjell Ola Dahl, de Noorse schrijver, wordt het persoonlijk leven van de hoofdpersonen verweven met het misdaadverhaal.
De sporen leiden naar Afrika, waar ontwikkelingsgelden oneigenlijk worden gebruikt. Via gewiekste zakenlieden wordt fors gesjoemeld en de farmaceutische industrie heeft een flinke vinger in de pap. Het lot van Afrika is deze keer verweven in het verhaal. Dahl kraakt kritische noten over de rol van de westerse wereld.

De boeken van Kjell Ola Dahl met zijn karakteristieke hoofdpersoon Gunnarstranda zijn vlot, goedlopend en enigszins melancholiek geschreven. De opzet van Een meer van leugens is soms iets te groots en ambitieus. Hierdoor lijken verbanden iets te vergezocht. Maar dit wordt gecompenseerd door de vaak levendige beschrijvingen van de hoofdpersonen, van Afrika en het wijd vertakte misdadig netwerk met bijbehorende financiële belangen.

In dit derde boek van Dahl neemt de auteur stelling en beschrijft, naast een misdaadverhaal, actuele politieke, maatschappelijke en internationale themas. Dit alles wordt gegoten in een herkenbare, eigen stijl. Een goed boek van deze Noor en Gunnarstranda en zijn kompaan worden steeds meer vertrouwd na het lezen van dit derde boek uit de serie.