In De stille patiënt volgen lezers psychotherapeut Theo Faber, die nogal geobsedeerd is door zijn patiënt Alicia Berendson, zo blijkt al snel. Zij is ontoerekeningsvatbaar verklaard en door middel van dagboekfragmenten leren we ook dit opmerkelijke personage snel kennen. Hoewel er in het begin de onderhuidse spanning uit blijft, komt er een moment dat dit drastisch omslaat. In een scene wordt voor een ervaren psychologische thrillerlezer al meteen het een en ander duidelijk en zal het plot voor deze lezers ook misschien niet als een hele grote verrassing komen. Ondanks dat is dit juist hetgeen dat sterren oplevert en het verhaal maakt dan ook een diepe indruk doordat het zowel emotioneel als schrijf technisch goed is uitgewerkt. Het is een verhaal dat men moeilijk los kan laten. Het zet aan het denken en als je niet helemaal van de psychologische thrillers bent, levert het in ieder geval nog een serene leeservaring op, ook al laat het de lezer aan het einde toch wel op het puntje van de stoel zitten. Een boek dat zijn waardering dubbel en dwars verdiend heeft.