De proloog pakt je gelijk, en je denkt echt: wauw dit gaat een knaller worden. En waar je dat gevoel blijft houden in de eerste twee hoofdstukken, is dat daarna helemaal weg. Je ziet de gebeurtenissen mijlenver aankomen en er zit nergens verrassing in… Ja je vraagt je af hoe de proloog past in het verhaal, en pas als Leo Klokman mee gaat doen in het verhaal wordt het leuk. Alsof een andere auteur het verhaal over heeft genomen is daar opeens wel de spanning en kan je niet alles meer op de spreekwoordelijke klompen aanvoelen.
Vanaf daar krijg ik ook pas een beetje feeling met de personages en begint het leesplezier weer terug te komen. Leo wordt redelijk goed uitgewerkt als personage en ook zijn sidekicks doen leuk mee. Het is af en toe wat over de top en bij één lijntje denk ik: wat is hier de toegevoegde waarde van? Maar al met al is deel twee een fijn staaltje schrijven en kijk je uit naar meer Leo Klokman…
Conclusie:
Een beetje een wisselvallige thriller, met een uitstekend tweede deel dat veel goed maakt. De achterflap vond ik echter totaal niet passen bij het verhaal. Dat is jammer, want daar pak ik toch een boek op op.

Een gemiddelde van drie en halve sterren