Weer een boek van haar dat ik op sommige momenten met tranen in mijn ogen heb zitten lezen, hoe krijgt ze het steeds weer voor elkaar om zulke ontroerende boeken te schrijven?
Meghann en Claire die elkaar niet meer zien door onuitgesproken problemen en verdriet. Toch vinden ze een weg terug om weer samen te kunnen zijn. Je voelt gewoon de hartverwarmende band tussen de twee zussen. Het laat je dan ook niet meer los als je eenmaal in het verhaal zit. Dat komt ineens Joe in het verhaal, en ik had zoiets wat heeft die er ineens mee te maken? Maar dit word erg mooi toegevoegd aan het geheel van dit verhaal. De totaal verschillende zussen die samen één ding gemeen hebben “de liefde voor elkaar”.
Of dit boek een aanrader is? Nou zeker weten.