Een waargebeurd verhaal dat niemand ontroerd zal laten. Je volgt het leven van Lucy vanaf dat ze baby is, in één woord tragisch, wat Lucy allemaal meemaakt met haar moeder, haar maatschappelijke werkers, de mannen in het leven van haar moeder, en de vele pleeggezinnen waar ze in beland. Ik lees normaal niet graag waargebeurde verhalen, omdat ik hier nooit zo’n goed gevoel bij heb na het lezen. Maar dit boek pakte me in vanaf pagina één. Ik weet ook haast zeker dat dit vaak gebeurd met de vele organisaties die met deze zaken te maken hebben. Zo triest af en toe, hoe laat dat er echt ingegrepen word, Zodra Cathy zelf haar verhaal verteld vanaf dat Lucy in haar project komt laat je een diepe zucht, omdat je de liefde van Cathy voelt voor de kinderen en je voelt ook dat zij er voor zal vechten. Gewoon een boek dat je in je hart sluit.