Als Isabel in Frankrijk aankomt om samen met haar vriend Bas een nieuw leven te beginnen is Bas nergens te bespeuren. Ook in het hotel waar hij een kamer geboekt heeft voor hen twee, is hij niet. Als hij ook ‘s middags niet op de afspraak verschijnt en ze nog steeds niets van hem heeft gehoord gaan bij haar de alarmbellen rinkelen. Wanneer ze ‘s avonds in bed kruipt en het dekbed wegslaat doet Isabel een akelige ontdekking.

Omdat ze van de politie niet veel hulp moet verwachten gaat ze zelf op onderzoek met behulp van David. David die ex-gendarme is en zich nu op het domein van zijn vader bezig houdt met het produceren van wijn, komt nog regelmatig bij zijn oud-collega’s op de gendarmerie om die van een fles goede wijn te voorzien. Hij legt hier en daar zijn oor eens te luister en al vlug blijkt dat de verdwijning van Bas geen alleenstaand feit is. Waar moeten ze beginnen in hun onderzoek?


Het verhaal dat zich afspeelt in de Provence, de thuishaven van Strobbe, ademt sfeer uit. Omdat Strobbe erg beeldend schrijft, waan je je bij momenten op vakantie. Je zit er midden in en je beleeft het mee.

Bij de proloog had ik geen idee welke kant het verhaal op zou gaan, omdat Strobbe je daar terug meeneemt in de tijd. Pas veel later kom je er achter wat dit te maken heeft met het heden. Strobbe heeft de gave om met vloeiende pen een heel stuk historie mee te geven uit de streek en dit in een hedendaags verhaal te gieten. Hoewel het verhaal fictie is, voelt het mede daardoor heel realistisch en geloofwaardig aan.

De karakters zijn goed en duidelijk uitgediept en Strobbe laat de lezer vanuit elk personage meekijken. Zelfs een schijnbaar ‘onbenullig’ karakter beschrijft hij, zodat je een duidelijk zicht hebt op de rol die hij/zij in het verhaal speelt of gaat spelen. De hoofdstukken worden afwisselend vanuit de verschillende personages verteld. Als lezer lig je dan ook altijd een stapje voor op het verhaal en dat maakt het boeiend en interessant. Toch krijg je maar net dat wat de auteur kwijt wil en dat maakt het een echte pageturner. Het is niet simpel een recensie te schrijven en geen potentiële spoiler weg te geven. Alles lijkt in verband met elkaar.

Het verhaal is van begin tot het einde goed uitgewerkt. Daarmee bedoel ik dat er ook naar de plot toe niet vlug een einde aangebreid wordt, zoals wel vaker gebeurt in een boek. Nee, Strobbe laat je als lezer niet achter met vraagtekens en je weet precies wat er gebeurt met de verschillende personages die een hoofdrol spelen in het verhaal. Bovendien heeft Strobbe de finesse om in zijn verhaal ‘poortjes’ te steken die je als lezer moet ontdekken of misschien net niet ontdekt. Met zijn subtiele humor die hier en daar de kop op steekt, weet hij bovendien een big smile op je gezicht te brengen. Soms lijkt het allemaal wat ver gezocht, maar dit doet zeker geen afbreuk aan het verhaal. Ik vind het werkelijk fantastisch hoe dit in elkaar steekt en vooral hoe niemand zijn straf ontloopt. Ook dit weet hij op een zeer geraffineerde manier aan de man te brengen.

Dit is voor mij een debuut om U (jawel, met een hoofdletter!) tegen te zeggen. De schrijfstijl van Strobbe is vlot en toegankelijk. Hoewel ‘het lot’ van Isabel en David voorspelbaar lijkt, heb je geen idee welke kant het verhaal op gaat. Het mysterie rond de verdwijning van Bas blijft de rode draad, maar de auteur weeft daar een goed in elkaar gestoken verhaal rond over orgaanhandel, zigeuners, het vreemdelingenlegioen, corrupte gendarmes, .....

Het boek verveelt geen moment en ik viel somtijds van de ene verbazing in de andere met de gedachte: ‘Waar haalt hij het en hoe komt hij in godsnaam op het idee om over orgaanhandel te schrijven?’ Je wilt verder lezen om te weten hoe het afloopt en wat het één met het ander te maken heeft. Je voelt ook de verandering in de gevoelens van Isabel en David, maar ook daar overdrijft Strobbe niet in. Het blijft realistisch. Het is een boek met schitterende plotwendingen waarin de auteur je meermalen weet te verrassen.

De cover geeft alles weer wat in het boek te beleven valt. De inox achtergrond, een nierbekken, scalpel, een glas wijn en niet te vergeten de lavendel die de Provence vertegenwoordigt - alle ingrediënten zijn aanwezig voor dit fantastisch debuut.

‘Kruis en munt’ is een pageturner van jewelste. Ik heb genoten van het verhaal dat heel vernuftig in elkaar zit. De schijfstijl van Strobbe maakt dat je dit boek leest als een trein, wat zeg ik, als een TGV! Het is lang geleden dat ik een boek las dat van begin tot einde zo tot in de puntjes is uitgewerkt en beschreven. Chapeau Koen Strobbe met dit debuut. Dit is nog maar het begin, hoop ik?

5 fonkelende sterren voor ‘Kruis en munt’, met de vakantie voor de deur zeker een aanrader!