Een professor literatuur aan de Sorbonne ziet de veranderingen in de maatschappij met lede ogen aan. De verkiezingen hebben met het front nationale een duidelijke winnaar, maar niemand wil hiermee regeren, eigenlijk gaat het tussen de moslimbroederschap en de socialisten. Een samenwerking lijkt onvermijdelijk. De moslimbroederschap wint en weet zich geruggesteund door oliedollars, van sheiks uit het middenoosten.

Het onderwijslandschap verandert, docenten moeten zich tot de islam bekeren, studentes, de vrouwelijke, moeten gesluierd zijn en zich zedig kleden.

Voor de hoogleraar worden het onduidelijke tijden. Hij was gewoon om aan het begin van het schooljaar een relatie met een studente te beginnen, die dan tot het einde van het schooljaar duurde. Uiteraard is dit niet meer mogelijk.

Het onderworpene gaat het minder om dat Frankrijk onderworpen is aan de islam, maar meer dat de vrouwen onderworpen zijn aan de mannen. Vrouwen hoeven ook maar tot hun twaalf naar school, daarna worden ze toch uitgehuwelijkt, een beroep is niet nodig want ze zijn moeder en grootmoeder, hun enige taak is kinderen op de wereld zetten en opvoeden.

De controverse die ik van dit boek had verwacht is totaal afwezig.