John Grisham schrijft altijd fijne thrillers, die over het algemeen over recht en juridische aangelegenheden te maken hebben. ‘De oplichters’ is een iets ander verhaal en niet per se een thriller. De drie rechtenstudenten zitten zwaar in de financiele problemen en zoeken verschillende uitwegen om van hun leningen af te komen. Als ze erachter komen dat er achter de leningen en de universiteit een zwendel zit, ondernemen ze acties. Die acties zijn niet helemaal zuiver en ze komen dan ook steeds verder in de problemen.

Om heel eerlijk te zijn en gelijk met de deur in huis te vallen, kan ik je vertellen dat ik ‘De oplichters’ niet het beste boek van John Grisham vond. Op sommige momenten vond ik het ongeloofwaardig en vergezocht, hoewel ik wel door bleef lezen. Ik wilde graag weten hoe het met de drie studenten af zou lopen, maar ook het einde was niet geheel bevredigend.

‘De oplichters’ is een origineel verhaal, dat zeker. Het lijkt me bizar als je erachter komt hoe slecht je slagingskansen zijn, maar ook de leningen die zo torenhoog zijn dat je ze onmogelijk af kunt betalen, voelt bizar aan. Als John Grisham dit maar voor een klein stukje op de waarheid heeft gebaseerd, is dat bijna te gek voor woorden. Kortom, ondanks dat het verhaal misschien ongeloofwaardig aanvoelde, vond ik het wel een boek wat me aan het denken zette. Dat doet John Grisham dan wel weer goed.

‘De oplichters’ van John Grisham is zeker niet een van zijn beste boeken. Het voelt ongeloofwaardig en bizar aan, maar zet je wel aan het denken.