Net na de tweede wereld oorlog waarin vele verschrikkingen over vele hebben plaatsgevonden, mensen hun waardigheid, trots en hun dierbaren hebben verloren heeft Miklos zijn hoop op geluk niet losgelaten. Hij zet zijn verlangen en kracht om in prachtige woorden die hij in 117 brieven verstuurt naar vrouwen en meisje die hij niet kent maar wel samen een geschiedenis hebben.

De hoop op een innige relatie met een van hen houdt hem op de been en sterkt hem in zijn leven samen met zijn vrienden in het vluchtelingenkamp. Deze brieven zijn hem zeer kostbaar, geeft hem hoop en deelt hij met zijn vrienden die het zo met hem meebeleven. De manier waarop Miklos stand houdt tijdens de doktersbezoeken is sterk beschreven op een manier die vele zullen herkennen. Op die manier houdt hij grip op zijn proces van ziekte, angst en hoop. Door de briefwisseling tussen Lilly en zijn vader geeft de zoon een indrukwekkend beeld mee over de geschiedenis van zijn oorsprong en bestaan.

Het boek geeft een prachtig inzicht in de emoties die vriendschappen en liefdes in zich hebben; blijdschap, angst, verdriet, afgunst naar geluk en verlangen naar geluk worden op mooie wijzen beschreven door de familie; het boek is eigenlijk geschreven door drie personen.. een authentieke schrijfstijl die menig hart zal vervoeren.