Sinds 1996 is Aspe voltijds schrijver. Hij heeft in 15 jaar maar liefst 27 boeken geschreven. In 2001 ontving hij de Hercule Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. Zoals praktisch alle boeken van Aspe, speelt ook Dood tij zich af in Brugge.
Terwijl de stad zich voorbereidt op een tentoonstelling over Spaanse kunst, wordt commissaris Van In geconfronteerd met een mysterieuze zaak. Jos Viaene, die regelmatig in het Minnewaterpark vertoefde, wordt vermoord aangetroffen in het ziekenhuis. Viaene blijkt een beveiligingsagent van de Brugse musea te zijn. Nog meer moorden gebeuren en Van In staat weer voor een moeilijk onderzoek, waarbij hij niet alleen in contact komt met kunstdiefstallen, maar ook met politieke aanslagen en nog veel meer.
Het boek is ingedeeld in 17 hoofdstukken met een personale verteller. De kennis die de verteller heeft over gebeurtenissen en personages blijft beperkt tot het moment en de plaats van het gekozen personage. Alle hoofdstukken die prachtige beschrijvingen bevatten, worden verteld door dezelfde verteller. Themas als moord, verkrachting, valse handel, porno, gijzeling, etc. komen allemaal aan bod in dit boek. Er is ook heel wat symboliek en daar ben ik wel voor te vinden. De titel van het boek heeft een belangrijke betekenis. Dood tij betekent dat er weinig verschil is tussen eb en vloed. Dit treedt één keer om de twee weken op en is het tegenovergestelde van springtij. Carlos Minne is vermoord bij dood tij. De dader had hier dus zeer goed over nagedacht. Ik vind het wel belangrijk dat de titel goed gekozen is, wat bij dit boek zeker het geval is. Het verhaal wordt chronologisch verteld en er zijn geen flashbacks of flashforwards.
Aangezien Pieter Aspe in Blankenberge langs de haven woont, lijkt het me voor de hand liggend dat hij de plaats van de moord op het strand kiest. Hij kiest wel voor het strand van Zeebrugge, maar ik denk dat hij daarvoor gekozen heeft omdat de meeste boeken van hem zich afspelen in Brugge. Zijn bedoeling is volgens mij mensen confronteren met actuele feiten zoals verkrachting, porno, borstkanker, relatieproblemen en fraude. Tijdens het lezen begin jezelf na te denken over misdaden, hoe je zoiets aanpakt en oplost. Niemand is te vertrouwen ook al zijn ze lief of vriendelijk. De boodschap is dat mensen bewust gaan denken over misdaden, er verder over nadenken en beseffen dat het niet enkel in boeken of films voorkomt. Volgens mij is het boek geschikt voor een zeer breed publiek, vanaf 15 jaar.
Dood tij is niet echt spannend. Er zijn wel gruwelijke scènes, maar ik heb niet getrild van angst. Het boek heeft toch wel indruk op mij gemaakt. Aangezien de parachutemoord heel actueel is, vraag ik me af of er zulke gruwelijke moorden als in het boek, ook in het echt zouden kunnen gebeuren. Naar mijn mening is Aspe een zeer goede schrijver, die zich bewust is van maatschappelijke themas. Dood tij is een geslaagde thriller. Het is een meeslepend en inlevend verhaal.