Het klokkengelijkzetinstituut is knap geschreven, prima vertaald, heeft als hoofdpersoon zo'n heerlijk onbetrouwbare verteller, is ironisch en absurd, heeft heel posititieve recensies gekregen, kortom een fantastisch boek. Maar helaas, Hayri Irdal's terugblik op zijn leven, waarin de oprichting van het totaal overbodige klokkengelijkzetinstituut een belangrijke rol speelde, was dan wel heel vermakelijk, maar daar bleef het dan ook bij.
Waarschijnlijk zijn mijn te hoog gespannen verwachtingen daar debet aan. Iets anders kan ik niet bedenken, omdat ik eigenlijk niet zoveel kan noemen dat ten nadele is van het boek.

Het leven van Irdal bestaat uit een aaneenschakeling van absurde gebeurtenissen, die veelal te herleiden zijn naar de soms zotte, maar ozo verstrekkende maatregelen die Atatürk genomen heeft in Turkije toen hij van het Osmaanse (en Islamitische) Turkije een seculiere op Westerse leest geschoeide staat wilde maken. Irdal wordt uit de armoede gered door de gewiekste, 'snelle' (gladde) zakenman Halit Ayarci, die hem - eigenlijk zeer tegen zijn zin in - betrekt in het oprichten van het Klokkengelijkzetinstituut.
Irdal heeft er niet veel vertrouwen in en ziet al helemaal het nut er niet van in, behalve dat het instituut werkgelegenheid biedt aan velen en tot zijn grote verbazing ook nog geld. Het is dan ook behoorlijk zuur, dat op het moment dat Irdal zelf ook begint te geloven dat het instituut werkelijk nuttig is, dat zijn biografie over de verzonnen filosoof Ahmet Zamadi geen leugens bevat, dat hijzelf de aanleiding is tot de val van het instituut. Irdal kan met zijn van Halit Ayarci gekopieerde antwoorden op de vraag van een leider van een 'buitenlandse delegatie' naar het nut van het instituut, die leider niet overtuigen.
Het is de aanleiding voor het uitkomen van allerlei schandalen die niet alleen het instituut doen omvallen, maar ook Halit Ayarci beschadigen. Ten onrechte vindt Irdal en daarom schrijft hij zijn memoires, hoewel hij niet van lezen, noch van schrijven houdt.

Sommige boeken moeten misschien ongelezen in je kast blijven staan, dan blijven ze prachtig en hun belofte invullen. Deze had ik waarschijnlijk niet moeten lezen .