In 2007 trok de toen twintigjarige Amanda naar Italië om Italiaans te studeren. Zes weken later werd ze gevangen genomen voor de moord op haar vriendin en huisgenote Meredith Kercher. Onmiddellijk was zij eigenlijk de hoofdverdachte. Ze ging naar de gevangenis in afwachting van haar proces. In 2009 werd ze veroordeeld voor moord. In 2011 werd het vonnis vernietigd en kwam ze vrij, haar onschuld werd bewezen. Nu dit jaar, op 26 maart 2013 verwierp het Italiaanse Hof van Cassatie de vrijspraak, het proces moet worden overgedaan. Dit nieuws werd bekend gemaakt een maand voor het boek verscheen. Alles wat ze schreef in het boek kan nu tegen haar gebruikt worden. Ze hoeft niet op het proces aanwezig te zijn maar kan wel terug de gevangenis ingaan. Onwerkelijk!
De cover wordt gesierd met een integere foto van Amanda. De achterflap bestaat uit een brief die Amanda aan haar moeder schreef net voor zo vrij zou komen in 2011. Ze wist toen nog niet wat het vonnis zou zijn, heel aangrijpend, volwassen geschreven.
De proloog begint met het vonnis van 2009. Daarna blikt het boek terug naar 2007 tot het vonnis van 2009 en daarna de vrijlating in 2011. Het is een heel openhartig boek. Het eerste deel echt van minuut tot minuut, van dag tot dag beschreven. Amanda schuwt niet om gebreken en misstappen te beschrijven. Een heel intiem boek ook, het weinige wat ze had in gevangenschap houdt ze niet verborgen voor de lezer. Haar emoties zijn mooi weergegeven, als lezer beleef je ze als het ware mee. Ze blikt regelmatig terug op momenten in het verleden waar het voor haar al, toen onbewust, verkeerd begon te lopen. Dit door eigen toedoen, door politie en pers. Ze beschrijft het gevoel waarmee ze naar Italië vertrok, het jeugdig enthousiasme, de sprong naar volwassenheid voor haar. Dit staat in schril contrast met de rest van het boek waarin ze met momenten heel somber is en zelfs denkt aan zelfmoord. Het geloof in de eerlijkheid van de mensen wordt onder haar voeten weggemaaid. Je ziet hoe ze van een naïeve jongvolwassene uitgroeide tot een kritische vrouw. Weliswaar is dit moeten gebeuren in spijtige omstandigheden.
Korte hoofdstukken, dit leest aangenaam. Zorgt ervoor dat je even naar adem kunt happen tussendoor. Het leest trager dan een fictieve thriller omdat je hier bij deze waargebeurde thriller de realiteit wil vatten die dikwijls moeilijk te vatten is. Er staan ook heel wat fotos in over het proces. Dit maakt het geheel nog levendiger voor de lezer. Een boek dat je echt naar de keel grijpt!