Als eerste is er natuurlijk de cover van het boek. In dit geval blauw met rood. Naar mijn gevoel is dit een weinig sprekende cover. Ook na het boek gelezen te hebben, zie ik niet echt een link tussen het verhaal en de cover. De cover is voor mij iets te vrijblijvend, te algemeen. Bij de titel heb ik mij nieuwsgierige vragen gesteld. Deze intrigeerde mij, en terecht blijkt na het lezen van het boek. Gelukkig is deze prominent aanwezig op de cover.

Het is mijn eerste kennismaking met Koen Strobbe en ik ben meteen verkocht. Het boek begint met een zeer spannende, intrigerende proloog. Vanaf nu is het zeer moeilijk om dit boek nog weg te leggen. Strobbe heeft een zeer visuele en beschrijvende schrijfstijl. Bij momenten had ik zelfs het gevoel dat ik me midden in een film bevond.

De karakters zijn goed uitgewerkt, de dialogen zeer realistisch. En daarbovenop krijg je een mooie beschrijving van de locatie waar het verhaal zich afspeelt. Dit geeft nog een extra dimensie aan het verhaal. Hoe gruwelijk het verhaal ook is, de locatie wordt steeds beschreven alsof het om een reisgids gaat. Zeer idyllisch en feeëriek. Je wilt onmiddellijk je koffers pakken.

Hoe verder je geraakt in het boek, hoe moeilijker het wordt om het weg te leggen. Tijdens het lezen bekroop me steeds vaker het gevoel 'Stel je voor dat dit echt waar zou zijn?' Doorheen het boek zijn er een aantal verhaallijnen, die uiteindelijk wonderwel in elkaar passen. Knap! Het is een zeer luguber verhaal. Toch slaagt Strobbe erin om dit op een bijna lieflijke manier te vertellen. Dit sluit mooi aan bij de zeer rustige, vredige omgeving waar het verhaal zich afspeelt. Niemand verwacht dat er ook een zeer duistere kant is.

Het boek leest zo aangenaam dat ik eigenlijk meer wilde weten. Naar mijn gevoel hadden de verschillende verhaallijnen best wel wat dieper en gedetailleerder mogen uitgewerkt worden. Ik zou het durven vergelijken met het verschil in verwachtingspatroon tussen een film en een boek. In de meeste gevallen geeft het boek veel meer info en details dan de film, terwijl ik bij dit verhaal eerder het gevoel heb dat dit de ‘film’ is en dat de extra details die een boek geven ontbreken. Op bepaalde momenten wil Strobbe teveel vertellen op te korte tijd. Ik had de verschillende elementen van het verhaal graag wat meer gedetailleerd en uitgewerkt willen zien. Hij wil er allemaal een beetje te snel overgaan.

Kortom een knappe plot, zeer leuke schrijfstijl, een intrigerend verhaal en levensechte personages. Net daardoor hadden er best nog enkele huiveringwekkende hoofdstukken bij gemogen. Meer detail en meer aandacht voor de verschillende elementen hadden het boek naar een nog hoger niveau getild.