Dit wordt een vreemde recensie. Ik ga hem namelijk per verhaal schrijven, want ik weet niet hoe ik het anders zou kunnen doen. Ik zal de recensie dus steeds bewerken en bijwerken. Het aantal sterren zal pas na alle verhalen definitief zijn.

Om te beginnen is de bundel voor mij niet helemaal nieuw. Ik herken veel verhalen uit de tijd dat in bij Fantastels jureerde. Ik heb geen zin om te kijken of de verhalen er beter op zijn geworden, ik neem dat wel aan. Ook heb ik verschillende verhalen her en der op internet gelezen.
Er is daarbij één groot minpunt: veel horror blinkt uit door verrassing, door het onverwachte. En dat heb je dus niet meer als je het verhaal al een keer eerder hebt gelezen.
In dit geval ben ik niet gewoon bij het begin begonnen, juist om een beetje mix te krijgen tussen oud en bekend.

DROOMLOOS
Een verhaal met een gruwelijk einde. Het klopt allemaal wel, maar ik vraag me af waar de relatieperikelen in het verhaal passen. Dat leidt af van de gruwel en het mysterie. Dat is ook iets waar ik me bij Stephen King vaak aan erger: relatiegeneuzel.

TUSSENSTOP
Tussenstop zou iedereen die horrorschrijver wil worden moeten lezen. Het is een perfect horrorverhaal. Het begin is oersaai, maar dat is voor dit verhaal perfect getimed. Het is "show don't tell" in optima forma.
Tegelijkertijd is dit verhaal zo'n verhaal dat bij herlezen niet meer weet te verrassen. Dat ligt aan het indringende einde, aan de bescheiden lengte en het daardoor ontbreken van subplots. Valt niets aan te doen, behalve gewoon meer verhalen van dezelfde auteur lezen.

DE STEEN VAN ZWART
Dit is een vreemd verhaal. Het lijkt niet helemaal origineel. Het begin is als Space Odyssee 2001, de rest lijkt uit verhalen van H.P. Lovecraft te komen. Wie dat allemaal niet kent, leest een prima verhaal, maar ik vond het daarom toch wat tegenvallen.

VOLMAAKT MONSTER
Het titelverhaal is weinig horror in mijn ogen. Het gaat om een vrouw die verandert, maar omdat ze daar zelf niet mee zit (ze berust erin, voor zover ze doorheeft dat ze verandert), is het niet angstaanjagend. Dat maakt het een verhaal dat moeilijk is te vergelijken met de andere verhalen in de bundel.

ALS EEN BEEST IN EEN KOOI
Waar Volmaakt monster gaat over isolatie, geeft Als een beest in een kooi weer wat de confrontatie tussen een monster en de buitenwereld kan betekenen, met daarbij ook aandacht voor de gevoelens van het monster zelf. Het deed me aan de film Freaks denken. Zie ook mijn interview met Tom Thys.

VOOR EEUWIG
Een klassiek thema - eeuwig jong, mensen als kunstwerk- dat aan het einde toch een verrassende twist heeft.

CANAVANS LAATSTE UITVINDING
Deze heb ik een keer gelezen als jurylid. Het is een wonderlijk verhaal, hoewel het niet direct ansgtaanjagend is. Het is een beetje de "krankzinnige geleerde" dat het verhaal typeert. Misschien valt dit eerder onder fantasy.

DE DAG WAAROP IK WEER GELUKKIG WAS
Het dagboek van een meisje die op een dag een doos krijgt waarin vanalles verdwijnt. Niet erg origineel en daardoor een van de zwakkere verhalen uit de bundel.

HONGER
Dit vind ik zelf een van de betere verhalen in de bundel. De ontknoping is niet verrassend, maar het pad erheen is interessant genoeg om het nog een paar keer te kunnen lezen. De manier waarop de lezer wordt aangesproken, is redelijk origineel en geeft het geheel een beklemmende sfeer.

TUNNEL DES DOODS
Dit verhaal gaat over de metro van Antwerpen. Hoewel ik daarmee nooit heb gereisd (waarom eigenlijk niet?), kan ik me het beeld dat wordt geschetst goed voorstellen. Het is een verrassend verhaal dat op verschillende manieren gelezen kan worden, vooral omdat de oorzaak van het probleem met de metro niet wordt opgehelderd.

TERRA INCOGNITA
Een verhaal dat wordt gevormd door het dagboek van een ontdekkingsreiziger. Het verhaal begint wat traag om uit te monden in een Lovecraftiaanse waanzin. Knap is in dit verhaal dat het monster geen echt monster is, wel angstaanjagend maar toch, op een bepaalde manier te benaderen met ontzag.

ELDORADO
Ik weet zo niet wat er horror aan dit verhaal zou moeten zijn, hoewel andere genres ook moeilijk passen. Het is net als enkele andere verhalen (Volmaakt monster, Honger) in de bundel meer een literaire expeditie naar een wat-als scenario waarbij de hoofdpersonen eerder weemoed oproepen dan iets anders. Dat is een aanpak die mij goed bevalt omdat aan het begin niet duidelijk is welke kant het op gaan, het is geen gestaag oplopende spanning die tot een ontlading moet en zal komen in de ontknoping.