Normaal gesproken ben ik niet per definitie een fan van verhalenbundels. Meestal spreekt immers maar een deel van de verhalen me echt aan en het schrijven van een kort verhaal is een kunst op zich, een kunst die niet heel veel schrijvers echt verstaan. Je hebt immers maar een heel beperkt aantal woorden om je wereld, de sfeer en de karakters te bouwen EN je punt te maken.

Maar op Fantasy Fest ben ik, na lang wikken en wegen, toch gezwicht voor deze bundel met verhalen. En na het lezen van de bundel heb ik daar absoluut geen spijt van. Ik had al eerder kennis gemaakt met de schrijfstijl van Marieke Frankema en ook in deze bundel heb ik daar weer ongelooflijk van genoten. Er zit een mooie flow in haar schrijven en ze maakt heel goed gebruik van dat wat de Nederlandse taal te bieden heeft. Combineer dat met de gave om het taalgebruik dusdanig bij te schaven dat het past bij de tijd, de personages en de sfeer en je hebt gewoon een taalkundig heel goed boek.

Daarnaast verstaat Marieke ook de kunst van het vertellen van korte verhalen. In geen enkel verhaal verliest ze zichzelf in eindeloze details die voor het verhaal niet relevant zijn, en toch krijgt ze het wel voor elkaar de karakters en werelden invoelbaar te maken. Daarnaast krijgt elk verhaal zijn eigen unieke sfeer mee. En het is vooral die sfeer die ongelooflijk goed werkt. Er zat wat mij betreft geen enkel echt minder verhaal bij.

Mijn favoriet was echter het voorlaatste verhaal "Hoe de tijd komt". De sfeer was daar zo ongelooflijk goed neergezet en het einde zo ongelooflijk tof gedaan. Misschien is het wel een van de tofste korte verhalen die ik ooit gelezen heb.

En nu ben ik erg benieuwd naar het andere werk van Marieke Frankema! Eens kijken wat ik de volgende keer op mijn verlanglijstje ga zetten.