(Recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/cinder-marissa-meyer/)

Cinder – Marissa Meyer

Humans and androids crowd the raucous streets of New Beijing. A deadly plague ravages the population. From space, a ruthless lunar people watch, waiting to make their move. No one knows that Earth’s fate hinges on one girl..

Cinder, a gifted mechanic, is a cyborg. She’s a second-class citizen with a mysterious past, reviled by her stepmother and blamed for her stepsister’s illness. But when her life becomes intertwined with the handsome Prince Kai’s, she suddenly finds herself at the center of an intergalactic struggle, and a forbidden attraction. Caught between duty and freedom, loyalty and betrayal, she must uncover secrets about her past in order to protect her world’s future.

Cinder van Marissa Meyer is het verhaal van Cinderella (Assepoester) in een nieuw jasje. Namelijk het jasje van die toekomst; in de wereld van dit boek zijn robots, cyborgs en hovercrafts heel normaal.

Cinder is een zestienjarige cyborg, haar leven is niet makkelijk. Ze weet de helft van haar leven niet meer. Toen ze elf jaar was, is ze geopereerd en sindsdien gaat ze als cyborg door het leven. Iets voor die tijd weet ze niet.

Ze leeft samen met haar stiefmoeder en twee stiefzusjes. Haar stiefvader is gestorven aan de plaag, een dodelijke ziekte waar nog geen oplossing voor gevonden is.

Cinder is een goed om apparaten te repareren, wat natuurlijk deels komt omdat ze zelf half robot is. Ze staat elke dag met een soort winkeltje op de markt waar ze geld vraagt in ruil voor dat zij dingen voor je repareert. Als op een dag prins Kai voor haar winkeltje staat met de vraag of zij een robot voor hem wilt repareren die het niet meer doet, slaat ze dat aanbod niet af. Deels gaat het met een hoop gestunt. Cinder mist op dat moment een voet, Iko, haar vriendin (en robot) is opzoek naar een nieuwe voet die beter bij Cinder past. Ze heeft namelijk nog de voet die ze gekregen had na haar operatie toen ze elf was. Cinder probeert het te verhullen, met succes, want ze wil niet dat de prins erachter komt dat zij een cyborg is. De mensen van deze wereld hebben namelijk iets tegen cyborgs, en ook tegen Cinder.

Als de prins weggaat, klinkt er geschreeuw bij een kraampje verderop, de vrouwelijke bakker schreeuwt. Als haar zoontje naar haar toe gaat, roept ze dat hij weg moet gaan. Als Cinder opkijkt ziet ze dat de vrouw vlekken heeft, de vlekken van de plaag.

Cinder en Iko gaan snel richting huis, ze zijn niet gespot door de medische robots, dus ze werden niet meegenomen.

Als ze thuiskomen zijn Cinder’s stiefzusjes de baljurken aan het passen. Peony is Cinder’s menselijke vrienden, Pearl, het andere stiefzusje mag Cinder niet echt.

Cinder is zelf verboden naar het bal te gaan, tenzij ze hun Hover maakt en zelf aan het geld voor een jurk kan komen.

’s Avonds gaat Cinder met Iko en Peony naar de schroothoop, om wat delen te zoeken voor de koninklijke robot. Als Cinder bij Peony opeens een raar vlekje ziet probeert zij deze weg te vegen, maar dat lukt niet. Cinder probeert het nog een keer, maar het vlekje blijft zitten, evenals het zelfde soort vlekje op Peony’s pols. Dit betekent maar één ding, Peony heeft de plaag.

Als Peony is meegenomen door de medische robots, gaat Cinder verslagen naar huis. Daar wacht een ontzettend boze stiefmoeder, die op de hoogte is van alles. Ze gooit alle spullen van Peony weg, en stuurt Cinder weg voor onderzoek naar de plaag, op zoek naar een middel tegen de plaag. Cinder probeert zich te verzetten, elke cyborg die daarheen gaat, komt nooit meer terug.

Vanaf dat moment begint het verhaal écht, wat ik vertelt heb is wat er gebeurt in de eerste 100 bladzijdes van het boek.

De schrijfstijl van het boek was prettig, maar zeker ook hoe het verhaal van Cinderella (Assepoester) verandert is in dit boek vond ik erg leuk. De grote lijnen van het verhaal zijn zeker aanwezig in dit boek, maar alles is anders.

Dit boek had veel plotten, sommige waren verwachts, andere waren onverwachts, wat een leuke draai gaf aan het boek.

In de 387 pagina’s van het boek gebeuren ontzettend veel dingen, meer dan je kan vertellen.

Ik vond het een erg leuk boek en ga ook zeker verder met The Lunar Chronicles serie.

Ik geef dit boek 4/5 sterren.