‘Zonder gezicht’ sprak me meteen aan bij het lezen van de achterflap en ik was benieuwd hoe alles uitgewerkt zou worden. Ik vond het boek heel gedetailleerd beschreven en het thema is ook goed gekozen door Stefan Ahnhem. Onzichtbare jongen wreekt zich tegen alles en iedereen. Het verhaal werd bij tijden te breed uitgesponnen en kon dus wel korter dan de bijna 500 pagina’s die het verhaal telt. Toch begon halverwege het tempo er weer in te komen en volgden de moorden zich frequent op en werd ik echt in het verhaal getrokken. Het einde werd voor mij te snel afgehandeld en soms was het me niet helemaal duidelijk wat er allemaal speelde. Waar het begin nogal traag verliep, daar werd het einde vlug verteld en was het ineens gedaan. Beetje jammer.