Je voelt de trauma van de oorlog, maar ook de liefde voor de familie DePrince die haar en haar beste vriendin Mia adopteerde en zusjes lieten worden. De gedrevenheid die Michaela al kende in, het door oorlog geteisterde, Sierra Leone is voelbaar. Ze lijkt veel tegen te hebben om prima ballerina te worden en toch lukt het haar. De boodschap daarin is zo overduidelijk. Durf te dromen, maar durf ook de eerste stap te zetten om het werkelijkheid te laten worden. Soms kan het lijken dat jij ergens niet voorgemaakt bent, zoals een bruine ballerina, maar als je het nooit probeert, gebeurd het ook nooit. Daar kan ik als volwassene van tijd tot tijd ook nog lering uittrekken.
Meer op mijn blog: http://www.biancaschrijft.nl/2018/01/23/recensie-ballerina-droom-michaela-deprince/