In dit vervolg op 'Knielen op een bed violen' gaan we weer terug naar de familie Sievez, en ook nu weet Siebelink onmiddelijk weer die beklemmende sfeer van het gezin op de kwekerij weer te geven.

In dit boek is de zoon Ruben inmiddels zelf een oude man, op een oudejaarsnacht blikt hij in de villa van zijn overleden oom terug op het leven, een leven dat getekend werd door zijn vader die in de greep was van een streng christelijke groepering. In dit boek staat echter niet de vader centraal maar de kinderen en vooral de moeder, Margje.

Ruben heeft altijd gevoeld dat hij niet de lieveling was van zijn moeder, dat was zijn jongere broer Thomas.
Ruben heeft er altijd alles aan gedaan om het leven van zijn moeder zo gemakkelijk mogelijk te maken om zo haar liefde te winnen.
Maar altijd weer plaatste zij Thomas boven hem. Thomas de jongere broer die openlijk rebelleerde tegen de godsdienst waanzin van zijn vader. Thomas die wist dat zijn vader liever gezien had dat hij een dochter geweest was en daarom niet de liefde van zijn vader kon krijgen die hij zo nodig had.

Verder komen er in het verhaal nog een aantal mysterieuze zaken aan de orde rondom zijn moeder. Onder andere een oude foto van de oom van Ruben met een jonge vrouw waarin Ruben duidelijk zijn moeder herkent....wat speelde zicht destijds allemaal af?
Echt duidelijk wordt dit niet, er wordt steeds slechts een tipje van de sluier opgelicht, slechts het deel wat door Ruben zelf in te vullen is. Want het zijn dingen en gebeurtenissen waarvan alleen zijn moeder Margje echt weet hoe ze zijn gegaan en zij is er niet meer om het antwoord te geven.

Dit mysterie past echter goed in het verhaal, het ondersteund ook weer het beklemmende en rare sfeertje in het gezin Sievez.