Met heel veel liefde, vertedering maar ook met trots en humor vertelt de Marokkaanse auteur over hoe hijzelf en zijn broer Nagib hun moeder binnenloodsen in de moderne tijd, eind jaren dertig. Hilarische scènes over de komst in huis van de radio: een Blau Poen Kteh! Als moeder er eenmaal aan gewend is, is ze er dol op, ze noemt hem Meneer Kteh. "Mijn moeder was ervan overtuigd dat het om een levend wezen ging, van vlees en bloed, een soort geleerde, tevens helderziende, die veel gereisd, veel geleerd had en zich net als Diogenes in een kist verstopt had om zich te beschermen tegen de verschrikkingen van deze wereld."
Zo komen er ook een fornuis en een telefoon in huis, nemen de zoons haar mee naar een park en naar de film. Dat is heel bijzonder want moeder is in geen jaren het huis uit geweest. Ze leeft op, leert lezen, gaat naar school.

De auteur: "Wat ik wilde vernietigen, was het pantser van onwetendheid, waren de vooropgezette ideeën en valse waarden die haar in het diepst van haarzelf gevangen hielden. Een weekdier komt in de loop van zijn mutatie uit zijn schelp. Waarom zij niet? Je kunt heel goed in het ene land geboren worden, in een ander leven en in een derde sterven."
En dat is precies wat er gebeurt.
Zo heeft moeder bijvoorbeeld via de telefoon heel veel vriendinnen opgedaan en mobiliseert deze in de strijd voor vrouwengelijkheid! "Ik kan dan geen berg optillen, maar wel een steen. Dat vind ik al ruimschoots voldoende"

En uiteindelijk verandert ook de vader mee! In een gesprek met Nagib zegt hij het volgende: "Als binnen dat gezin de vrouw gevangen wordt gehouden, met ook nog een sluier voor, opgesloten zoals we al eeuwen gedaan hebben, als zij geen enkele opening heeft naar de buitenwereld, geen enkele actieve rol speelt, ondervindt de maatschappij als geheel daar de nadelige gevolgen van, sluit zij zich in zichzelf op en heeft zij geen enkele inbreng meer, noch ten behoeve van zichzelf, noch ten behoeve van de wereld. Zij verliest haar levensvatbaarheid..."

Werd regelmatig ontroerd, aangedaan en blij door dit boek en besluit bij deze om het een tijdje in mijn Top 10 te zetten.