I once had a girl, or should I say she once had me. De eerste twee regels van het lied Norwegian Wood en de opmaat voor het boek. Het boek is soms net zo verwarrend als het lied. Murakami wilde graag een eenvoudig verhaal schrijven en dat is is Norwegian Wood zeker, maar wel met de precisie van Murakami. Iedere kleine handeling wordt met detail geschreven evenals de menselijke zwaktes.
Voor een eenvoudig verhaal zit er veel in; veel verwijzingen naar andere literatuur, naar muziek en veel zelfmoorden.
Watanabe is zijn beste vriend Kizuki verloren door zelfmoord. Hij lijkt een goede relatie op te bouwen met Naoko,, diens hartsvriendin. Een liefdesrelatie lijkt er aan te komen, maar het is Murakami, dus de twist komt. Wanneer Naoko opgenomen is in een kliniek, moet Watanabe op zoek naar een nieuw invulling van zijn tijd. Hij raakt bevriend met een andere studente, Midori.
Watanabe houdt contact met Naoko en bezoekt haar en haar kamergenote Reiko in de instelling. Watanabe betekent letterlijk grensoversteek en dat is Watanabe ook voor Naoko en vroeger ook voor Kizuki . Hij is de grensoversteek tussen hun zwarte gedachten en de werkelijke wereld. De vraag is welke wereld gaat winnen voor Naoko.
Het is een mooi boek over volwassen worden, nieuwe zekerheden vinden en oude zekerheden achterlaten. Van mij krijgt het 4 sterren.