Anneloes Beekman ontdekt dat haar man een buitenechtelijke relatie heeft, ze verlaat hem en hun luxe leventje in Wassenaar. Na haar scheiding begint Loes een chambres d’hôtes in Pommiers, midden Frankrijk. Het huis wat ze hiervoor koopt is ietwat vervallen en toe aan een flinke opknapbeurt. Met behulp van plaatselijke streekgenoten (wel dan niet Frans van oorsprong) krijgt ze langzaam maar zeker het gewenste eindresultaat voor elkaar.

Haar eerste gasten arriveren en dan begint Loes pas goed te beseffen dat haar leven voorgoed is veranderd. Heeft ze de juiste beslissing genomen om nogal overhaast uit Nederland te vertrekken en een geheel nieuw bestaan op te bouwen in den vreemden of was het een grote vergissing?

~~

Het huis met de blauwe luiken is een heerlijke feelgood-roman waarin Loes het heft in eigen handen neemt en niet langer afhankelijk wil zijn van Edward (haar ex) en een nieuw leven begint in Frankrijk.

In 23 hoofdstukken neemt Loes ons mee op weg om haar droom te realiseren, in chronologische tijdsvertelling, dat dit alles nogal vrij gemakkelijk gaat lijkt mij best bijzonder. Niets zit tegen, alles kan en kan ook zonder problemen gerealiseerd worden (dankzij de geldbuffer die ze heeft). Dit is eigenlijk het enige ongeloofwaardige in het geheel, zeker omdat de beslissing om een chambres d’hôtes te beginnen nogal impulsief was. Maar het maakt het verhaal er niet minder om.

Ik werd zeker niet teleurgesteld en heb een paar heerlijke uurtjes door gebracht met Loes en haar nieuwe start in Frankrijk. Het huis met de blauwe luiken is een boek wat heerlijk wegleest en je door de treffende omschrijving van de omgeving meeneemt naar het Franse platteland. Als je even je ogen dicht doet zie je het geheel zo voor je. Een boek wat je leest ter ontspanning en waarbij je niet heel hard hoeft na te denken over alle lijntjes die aan elkaar geknopt hoeven te worden.