Nina Jensen verlaat Nederland na het uitzitten van een gevangenisstraf en strijkt neer op het Deense eiland Kenning. Ze gaat daar tijdelijk de bed & breakfast runnen van de moeder van haar vriendin Marisca. Onderweg van de haven naar ‘Sandmarken bed & breakfast’ meent Nina in het bos een vrouw te zien in een witte jurk en op blote voeten. Het gaat om de geest van Vikingvrouw Fiona. Zij is dertig jaar geleden voor het laatst op Kenning gezien en nu ze lijkt te zijn teruggekeerd, zijn veel eilandbewoners in rep en roer. Al snel krijgt ze er spijt van dat ze ruchtbaarheid heeft gegeven aan wat ze heeft gezien. Iedereen stort zich op haar en die aandacht is juist wat ze níet wil.

Marcus Holm is met zijn groep The Circle ook op Kenning. Hij is psychiater en begeleidt jonge mensen na bijvoorbeeld een drugsverslaving bij hun terugkeer in de maatschappij. Er gaan geruchten over seksueel misbruik binnen The Circle en hun werkwijze is weinig transparant. Met welke reden is Marcus Holm op het eiland? En wat zijn zijn bedoelingen met Nina?

De enige politieagent op het eiland, Torben Olsen, probeert de bewoners tot rust te manen. Hij is echter een alcoholist en wordt daardoor als agent niet bijzonder serieus genomen. Omdat hij zich afvraagt wat The Circle op Kenning te zoeken heeft, verdiept hij zich in Marcus Holm en stuit op duistere geheimen van dertig jaar geleden. Ook Nina komt ondertussen meer te weten over wat er destijds op het eiland is gebeurd.

Marijke Verhoeven is met De beproeving alweer aan haar vijfde boek toe. Het boek vormt deel 1 van de Kenning-trilogie. Het tweede, nog te verschijnen, deel in de serie heet Laatste adem.

Het verhaal wordt in het begin breed opgezet. Er worden mooie sfeerbeschrijvingen gegeven, waardoor je je echt op het eiland waant. Als lezer maak je kennis met veel personages en invalshoeken, waardoor het wat traag op gang komt. De auteur neemt de tijd om de personages, met name eilandbewoners, te introduceren. Door de vaak stereotype karaktereigenschappen, voel je als het ware de roddelachtige sfeer die in zo’n kleine gemeenschap kan voorkomen. Het vrijgevochten karakter van Nina vormt hierop een mooi contrast. Op eenderde van het boek, gaat het verhaal ‘pakken’ en leest het vloeiend weg door de beeldende schrijfstijl van Verhoeven.

In De beproeving is een opmerkelijke rol weggelegd voor paranormale ervaringen, die de nuchtere lezer nog wel eens zijn wenkbrauwen doen optrekken. Eenmaal gewend aan dit gegeven, kun je er toch in meegaan. En dat is de verdienste van de auteur. Het verhaal wordt nergens echt spannend en vermengd met een vleugje erotiek, is dit boek dan ook geen thriller te noemen. De puberale liefde tussen Nina en Torben is er één die irritatie opwekt en weinig lijkt toe te voegen aan waar het verhaal werkelijk om draait. Het idee ontstaat dat de bijna 500 pagina’s wel wat veel zijn voor de uitwerking van het boek.

De beproeving is anders dan anders en dat werkt verfrissend. Geen echte thriller, maar wel een lekkere roman.