Op de achterkant van Joe&ik staat wat ik kan verwachten;
Het boek gaat over een doodzieke vader(Joe) die met zijn zoon (Woelie) een laatste treinreis gaat maken, er staat niet op vermeld dat het boek ook gaat over de droevige omstandigheden van Woelie's moeder, de buurvrouw, school, over de machteloosheid en de eenzaamheid van Woelie, zijn hartkloppingen en waarom hij liever binnen blijft.

Ik lees en laat mij meeslepen door de pakkende schrijfwijze van schrijfster Mireille Geus.

"Help, wilde ik roepen. Maar er kwamen geen woorden"

MireilleGeus verteld over de actualiteit van de omgang met patiënten in ziekenhuizen, de praktische zaken als hoe moet ik kleren wassen, het huis schoonmaken, hoe om te gaan met bijna dode mensen vooral als het je pa is!

Mooi hoor, Joe&ik is bedoeld voor Young Adult maar verder voor iedereen; het gezin met de vijf jongens, de grote scholengemeenschap, de moeder met de baby, de jongen die voetbalplaatjes spaart, het meisje met de coolste armbandjes, de opa met het boek over de tweede wereldoorlog.

Ik ben met Joe&Woelie op reis gegaan, het was een ontroerend avontuur van twee mensen, ze hebben hun sporen achter gelaten, Ik heb ze in mijn hart gesloten, ze blijven.