Ik had het boek al lang in de kast staan. Ik was er al eens in begonnen, maar ik kwam er toen niet echt in. Dat was nu wel anders. Ik heb het boek in een ruk uitgelezen. Wat heeft Erik Rozing een heerlijke schrijfstijl. Heel vlot, eigen en met veel humor, maar ook ernst. Het verhaal boeide mij van begin tot eind. Ik ben bekend in de wereld van de psychiatrie, waardoor ik er veel in herkende. De personages kwamen tot leven en ik leefde met ze mee. Ik begon een beetje van Stella en Edgar te houden, ondanks ik me ook wel eens stoorde aan het grappige masker dat Stella steeds op zet. Het raakte mij en je kunt merken dat Erik Rozing ervaring heeft in de psychiatrie. Dat vind ik fijn. Mooie kaft ook. Een favoriet! 5*