Het boek begint op het moment dat een van de twee hoofdpersonages, Robbie, uit het leven van hem en zijn vrouw Emily stapt. Ze hebben beide een aardige leeftijd behaalt, hebben een mooi leven opgebouwd samen en zijn gelukkig met elkaar. Waarom doet hij dit dan? De reden zul je, langzaam, stukje voor stukje, terug lezen in dit bijzonder opgebouwde boek.

Het is een boek dat je laat genieten, laat huilen van verdriet en van ontroering, laat lachen want Robbie is toch wel een van de meest innemende personages die ik in lange tijd heb meegemaakt. Een boek die je laat rillen, en in volkomen verbijstering achterlaat met een heleboel vragen.
Ethische vragen, is in de liefde alles geoorloofd? Is als je iets maar hard genoeg wilt, alles geoorloofd? Ik heb ooit dat citaat gelezen, maar ik weet niet meer waar: in liefde en oorlog is alles geoorloofd. In dit boek ging het alleen om de liefde gelukkig, maar dat bleef maar door m’n hoofd gaan tijdens het lezen, niet om één situatie in het verhaal, maar om meerdere. Dat alleen al maakt het boek speciaal, de personages zijn verre van perfect en maken beslissingen waar je je vraagtekens bij zet, en toch ga je van ze houden, begrijp je het misschien, misschien ook niet...
De opbouw van het boek is zeer bijzonder te noemen, en zeer zeker een extra toevoeging aan het mooie verhaal, eigenlijk gewoon echt nodig om je het verhaal goed te laten voelen en je een weloverwogen mening te laten vormen.
Julie Cohen heeft een prachtige schrijfstijl vind ik, ik geniet van haar mooie woorden en beschrijvingen, haar zinsopbouw maakt het makkelijk leesbaar en toch zeker niet te simpel. Ik had het boek ‘Zij, jij en ik’ al met veel plezier gelezen, en na dit boek ‘Samen’ ben vast van plan al haar boeken te gaan lezen. Van mij verdient ze met dit boek dan ook de volle 5***** voor dit onvergetelijke verhaal. Ik ben heel dankbaar dat ik het namens #hebbanbuzz heb mogen lezen, bedankt!