Verhaal over 6 studenten die 'een spel' spelen, met opdrachten voor de verliezer, die steeds grimmiger en persoonlijker worden. Een verhaal met onderliggende lagen, een spel dat na 14 jaar zijn finale beleefd.

Zwart krijt, ik moet zeggen, een vreemd boek. Het duurde voor mij 100 (!) paginas voor ik in het verhaal kwam. Er wordt verteld in tegenwoordige tijd (pas later blijkt wie het verteld) en in het verleden. Toch komen beide verteltijden uit bij het NU. Het is geen gewone thriller, meer een psychologische, het wordt nergens echt spannend, maar het triggert en is intrigerend. Toch ben ik uiteindelijk met te veel vragen blijven zitten.