Bill Bryson is een Amerikaan die al 20 jaar in Engeland woont, hij heeft al een boek over dit land geschreven, te weten, een klein eiland. Door een uitnodiging om mee te doen aan een test voor het Brits staatsburgerschap vraagt hij zich af wat er van Engeland geworden is de afgelopen 20 jaar. Bill Bryson gaat in zijn eentje op reis door Engeland, geen mooie route maar kriskras van plaats naar plaats terwijl hij wordt onderbroken door familiezaken als de geboorte van 2 kleinkinderen of een lezing die hij moet geven in Amerika. Hij heeft een streep getekend van noord naar Zuid-Engeland en noemt zijn reis de weg naar little Dribbling terwijl hij eigenlijk op weg is naar cape Wrath. Zijn route volgen op het kleine kaartje voorin het boek is onbegonnen werk. Het kaartje geeft een beetje een idee van de ligging van de verschillende plaatsjes.
Het boek is gevuld met gedetailleerde verhalen over plaatsen en monumenten die hij op reis tegenkomt. Hij kan mooi vertellen en wil door zijn verhalen de meerwaarde laten zien van het kennen van de geschiedenis van de plek waar je naartoe gaat. Dan begrijp je misschien waarom een bepaald kasteel niet is onderhouden of juist wel. Heel veel plaatsjes waar hij komt zijn in de loop der jaren in verval geraakt. De mooie pub van toen is nu een gokhal en hij ergert zich aan het achterstallige onderhoud. Maar ook aan de oncomfortabele zitplaatsen in het bushokje. Hij wandelt heel veel rond waardoor je nog meer details te weten komt. Daarnaast lees je ook over de momenten dat hij met “de Brit” in discussies terechtkomt en dan is hij niet altijd even netjes in zijn woorden.
Wat ik jammer vind is dat hij op een gegeven moment wel blijft hangen in het midden van Engeland en in verhouding vrij weinig aandacht besteedt aan het noorden, zijn eindbestemming. De vraag is of hij aan wil geven dat het niet om de eindbestemming gaat maar de reis ernaar toe? Het is op het einde wel spannend of hij zijn eindbestemming zal gaan bereiken en hoe hij het ervaart. Het plot zal de lezer verbazen of misschien ook totaal niet. Wat waren zijn verwachtingen voor zijn reis? Hij heeft geen idee waar hij naar toe gaat. Een reisverhaal met een plot? Het kan!

De conclusie is dat dit een eerlijk boek is dat je anders leest dan een reisverslag. Je leest echt het verslag van Bill Bryson, zijn ervaringen en meningen. Ongezouten en eerlijk. Hij verbaast zich erover dat Engeland bijna al zijn mooie industrie is kwijtgeraakt maar ook over de mooie monumenten die blijven bestaan.
Nee, hij weet ook niet hoe het zit met Stonehenge en hoe zijn einddoel eruit ziet maar dat maakt dit boek ook zo bijzonder. Als je in Engeland geweest bent moet je na het lezen van dit boek weer op reis want je hebt teveel gemist.