Verhaal
Tijdens het midwintervuur wordt er al jaren verteld over de Vuurvogel die eens in de honderd jaar, als hij uit zijn as is herrezen, over de wereld vliegt en een magische veer laat vallen op een plek waar die het hardst nodig is. De mensen van het dorp genieten elk jaar van dit verhaal, het helpt hen om even de ellende om hen heen te vergeten. Dit jaar is het verhaal echter bijzonder spannend voor iedereen, want het is namelijk wederom een honderdste keer dat het verhaal wordt verteld en volgens de legende zou iemand dit jaar de veer kunnen vinden.

Degene die de veer van de Vuurvogel vindt, moet een lange en zware tocht maken naar de Gele Steen in de bergen, een tocht vol beproevingen. Als het diegene lukt om de veer in de Gele Steen te zetten voordat de Vuurvogel weer tot as vergaat, zal de magische veer gaan schitteren en voorspoed en geluk brengen.

De jongen Ravian uit het dorp vindt daadwerkelijk een veer die aan de beschrijving voldoet en hij weet niet wat hij ermee aan moet. Hij voelt zich ongemakkelijk en wil de veer liever niet. Hij probeert er met zijn oom Mirdan over te praten, maar die beschouwt het verhaal als een sprookje en gelooft er niet in. Als Ravian bij de oude wijze vrouw van het dorp langs gaat om medicijnen te halen voor zijn zieke zusje, raakt hij met haar in gesprek over de gevonden veer en na dit gesprek besluit Ravian zijn kans te wagen om op zoek te gaan naar de gele Steen om ervoor te zorgen dat zijn dorp en diens inwoners voorspoed en geluk zullen krijgen.

Conclusie
Dit boek is voor kinderen van tien jaar en ouder geschikt om zelf te lezen, het is echter geschikt en leuk om het verhaal aan wat jongere kinderen voor te lezen. Wat ik prettig vond en voor kinderen als een houvast kan dienen, is het feit dat de titels in één zin samenvatten waar het desbetreffende hoofdstuk over gaat.

De schrijfster weet uitstekend een geheimzinnige sfeer te creëren tijdens de belevenissen die Ravian onderweg naar de Gele Steen in de bergen meemaakt. Zoals gezegd leest het verhaal vlot en aangenaam, dit mede doordat de schrijfster veel gebruik maakt van bijvoeglijke naamwoorden. Naast spannende momenten bezit het verhaal ook een enthousiasme waardoor je het met plezier leest. Ravian is een aangenaam personage waarin je je als lezer goed kunt inleven. Hij is sympathiek, moedig, een beetje naïef, maar in het bezit van doorzettingsvermogen.

Ik vond het persoonlijk een erg leuk stuk als Ravian in een herberg overnacht en voor het eerst kennis maakt met een badkamer. Dit stuk is grappig beschreven en er zit voor kinderen een stuk herkenning in. Wat ik ook goed neergezet vind, is de tegenstelling tussen het leven van Ravian in zijn dorp en zijn ervaringen met het stadsleven. Ravian leeft als dorpeling eenvoudig en is gelukkig met zijn manier van leven in het dorp. In de stad draait het meer om rijkdom en om aanzien. Ravian merkt dat in de stad alles er kleuriger uitziet en dat de manier waarop stedelingen met elkaar omgaan afstandelijker is dan hij gewend is. Hij merkt dat het daar meer draait om eigen gewin dan om samenwerking.

Tijdens de reis naar de Gele Steen krijgt Ravian te maken met verschillende beproevingen zoals bijvoorbeeld: magie, gevaarlijke wegen, de verlokkingen van rijkdom en mensen die hem tegenwerken.

Ik vind het aangenaam dat Femke Dekker diepere lagen in het verhaal heeft aangebracht. Spelenderwijs zijn zaken zoals onder andere doorzettingsvermogen, klassenverschil, oneerlijkheid en geloof in het goede verweven in dit verhaal.

Ik heb zelf als volwassene ook genoten van het verhaal en geef het met plezier 4 sterren.