Beatrice Hitchman (Londen, 1980) studeerde Engels en Frans aan de Universiteit in Edinburgh, haalde een graad in literatuur, en woonde vervolgens een jaar in Parijs. Vervolgens keerde ze terug naar Engeland en werkt daar nu als documentairemaakster. Daarnaast schrijft en regisseert ze kortfilms. Dubbelrol  (Petit Mort) is haar debuut.
In 1967 duikt er op miraculeuze wijze een verloren gewaande stomme film op. Het betreft de film 'Petit Mort', die volgens filmkenners in 1914 werd opgenomen in de bekende Pathé filmstudios in Parijs. De film was bijzonder, omdat er een speciaal effect in werd gebruikt, het zogenaamde Doppelgänger effect, dat nog niet eerder was toegepast. De film werd echter nooit vertoond, omdat een brand de werkplaats van Pathé volledig in de as legde en men in de veronderstelling verkeerde dat de film verloren was gegaan. Kort na de ontdekking dat dat blijkbaar toch niet het geval is, stuiten filmrestaurateurs op een afwijking in het filmmateriaal: er ontbreekt een stuk, een belangrijke scène met Adèle Roux, een actrice die kort na de brand in de studios bij een moordzaak betrokken raakte.
Het is deze Adèle Roux die we door het hele boek heen volgen, vanaf haar vertrek op jonge leeftijd uit het kleine dorpje waar ze opgroeide, tot het moment dat ze de hoofdrol vertolkt in Petit Mort. We lezen over haar hoop op een filmrol, haar teleurstelling als ze genoegen moet nemen met een baantje op het naaiatelier van de studios en haar verwachtingen als ze wordt opgemerkt door André Durant, een knappe  getrouwde  producer, die een relatie met haar begint. Om haar dichter bij zich te hebben, biedt hij haar een baan aan als assistente van zijn labiele vrouw, de beroemde filmster Terpsichore. In eerste instantie hebben de twee vrouwen niets met elkaar op, maar langzamerhand lijken ze steeds dichter naar elkaar toe te trekken en ontstaat er een gevaarlijke driehoeksverhouding, die gedoemd is te escaleren.
Dubbelrol  is een prachtig verteld verhaal met een onverwachte plot. Vanaf het begin volgen we de verhaallijn van Adèle, die zich afspeelt aan het begin van de twintigste eeuw en die wordt afgewisseld met diverse zijpaden in het heden, onder andere die van de zoektocht van Juliette Blanc, een journaliste die erachter probeert te komen wie het ontbrekende deel uit de originele film gehaald heeft en hoe de verknipte prent in een kelder in Vincennes terecht is gekomen. Zij vraagt zich af wat er te zien was op de verdwenen beelden en ook welke rol Adèle speelde in de geruchtmakende moordzaak. Al lezende komen steeds meer puzzelstukjes bovendrijven en lijkt het erop dat de zaak zo klaar als een klontje is. Maar niets is minder waar en pas na de laatste wending wordt het duidelijk hoe alles precies in elkaar steekt.
Beatrice Hitchman heeft een soepele vertelstijl. Zonder al te veel tierelantijnen weet ze precies wanneer ze wat moet prijsgeven. Stukje bij beetje geeft ze informatie vrij die bijdraagt aan het goed doordachte en strak geconstrueerde verhaal, en die aanzet tot verder lezen. Het taalgebruik is plezierig en behalve de goed neergezette enscenering van het Parijs uit het begin van de twintigste eeuw, geeft Hitchman ook een realistisch beeld van de pas in opkomst zijnde filmindustrie, met al zijn roddel en jaloezie. Daarnaast hebben alle personages wel een duister kantje en zijn ze niet altijd even sympathiek. Maar juist dat maakt hen levensecht.
Het slot van Dubbelrol  is complex, geraffineerd en volkomen onverwacht. Minpuntje is dat de intrige misschien net iets te ingewikkeld is, waardoor de kans bestaat dat men de link niet helemaal legt. Maar doe je dat wel, dan is het ook een dijk van een ontknoping, waardoor je het boek ademloos dichtslaat en je alleen nog maar kunt zeggen: 'Wauw'.