Ik ben net terug van reis en Glazuur leek mij het perfecte boek om onder de Siciliaanse zon te lezen, alleen al om de vrolijke cover! Je merkt direct dat het verhaal heel vlot en goed geschreven is, ik had het op één dag al uit. Zelf was ik helemaal dol op het hoofdpersonage Sophie, die op mij een beetje overkwam als een Bridget Jones type. Door haar leeftijd, situatie en karakter vond ik haar heel herkenbaar, wat het natuurlijk leuk maakt om verder te lezen. Natuurlijk is het einde best wel voorspelbaar maar door het vermakelijke verhaal stoorde ik me daar helemaal niet aan. Wel opletten: dit boek lezen op het strand kan vreemde blikken opleveren! Zelf ben ik namelijk driemaal in een vreselijke lachbui uitgebarsten (zo eentje waarbij je heus wel probeert om niet te luid te lachen omdat andere mensen dan een beetje raar in je richting beginnen kijken maar je het echt niet kan helpen). Luchtig, vlot, herkenbaar en hilarisch: een ideale chicklit!