In 2013 debuteerde Walter Lucius, pseudoniem van scenarist, regisseur en producent Walter Goverde met De vlinder en de storm, een spannende en overtuigende actiethriller die goede kritieken ontving. Het is het eerste deel van de zogenaamde Hartland-trilogie. Het boek is later gereviseerd en door dit tijdrovende proces duurde het langer dan voorzien voordat Schaduwvechters, het tweede deel van de trilogie, verscheen.

Farah Hafez, journaliste van Algemeen Nederlands Dagblad wordt ervan verdacht betrokken te zijn geweest bij een bloederige gijzelingsactie in Moskou en ze wordt door internationale veiligheidsdiensten gezocht. Ze vlucht naar Indonesië waar zij de betrokkenheid van de Russische oligarch Lavrov bij de totstandkoming van een omstreden kernenergieproject wil onderzoeken en de bedenkelijke rol van een aantal leden van de Indonesische regering daarbij. Haar vriend Paul Chapelle wil de onschuld van Farah bewijzen en stuit bij zijn onderzoek op een aantal zaken die uitermate belastend zijn voor Lavrov en ook wijzen in de richting van zijn betrokkenheid bij de aanrijding van een Afghaans jongetje in het Amsterdamse Bos. De chauffeur van de hit-and-run auto heeft zelfmoord gepleegd maar er klopt iets niet en dat is voor rechercheur Radjen Tomasoa van de Amsterdamse politie aanleiding om samen met collega Esther van Noordt, brunette zonder kapsones, de zelfmoord nader te onderzoeken. Zij stuiten daarbij op verbanden die reiken tot de hoogste regionen van de Nederlandse regering.

Walter Lucius heeft een prachtige en beeldende schrijfstijl waarmee hij op kundige wijze drie verhaallijnen construeert die zich onafhankelijk van elkaar ontwikkelen maar tegelijkertijd alles met elkaar te maken hebben en elkaar beïnvloeden. Er wordt grondig speurwerk verricht door het politieteam in Amsterdam. Journalistiek onderzoek en “fact finding” krijgen veel aandacht en natuurlijk is er alle ruimte voor heel veel spanning en actie waarbij de pencak silat vechtvaardigheden van Farah, gebaseerd op innerlijke rust en mentaal evenwicht, haar goed van pas komen. Deze meeslepende passages worden afgewisseld door met veel gevoel geschreven momenten waarin emotie en ontroering de boventoon voeren. De locaties waar het verhaal zich afspeelt zijn goed gedocumenteerd. Lucius manier van schrijven is nogal grafisch, het is alsof je naar een film kijkt en zoals vaak bij actiethrillers het geval is wordt er gebalanceerd op de grenzen van de geloofwaardigheid.

De personages zijn goed uitgewerkt en komen door de vaardige pen van Lucius tot leven. Echte mensen die een verhaal bevolken waarin dingen gebeuren waarvan je hoopt dat ze nooit werkelijkheid zullen worden maar waarvan je moet vrezen dat het inmiddels al wel het geval is.

Schaduwvechters is het tweede deel van een trilogie en hoewel deel drie nog niet uit is, kun je wel vaststellen dat er een duidelijk verband tussen de drie delen bestaat. Er worden in Schaduwvechters goede verwijzingen gemaakt en je zou het boek als "stand alone" kunnen lezen, maar er zit een duidelijke rode draad in de trilogie en door De vlinder en de storm niet te lezen wordt het rood zacht roze.

Schaduwvechters is een geweldige thriller, boordevol actie en spanning waarmee Walter Lucius laat zien dat hij bij de top van de Nederlandse misdaadauteurs behoort.