Een mooi luchtig geschreven boek van Franca Treur over een gelovig gemeenschap in Zeeland. De gebeurtenissen worden gezien door de ogen van 12-jarig meisje en haar blik is onbevangen, nieuwsgierig maar scherp. Het is duidelijk dat zij anders is dan de anderen en dat zij zoekt naar haar eigen plaats in de familie en in de gemeenschap. Zij plaatst vraagtekens bij sommige regels van het geloof en het gedrag van bepaalde gelovigen, maar dat doet zij zonder oordeel of enig verwijt. Voor iemand die niet bekend is met zo’n geloofsgemeenschap, zoals ik, geeft het een goede inzicht in de manier van leven van zo’n gemeenschap.