Zoals alle boeken van Sue Grafton las ik dit deel in het Engels. De Engelse titel staat daarom boven deze recensie.
Kinsey krijgt het verzoek van een jonge man onderzoek te doen naar een twintig jaar geleden gebeurde verdwijning van een kind. Waarschijnlijk was het gekidnapt en vermoord. Het losgeld was nooit opgehaald. De man was zelf nog een kind toen het gebeurde. Hij zag twee mannen in het bos, die een gat groeven en een zak leken te willen begraven. Hij vermoedt nu, dat dat de ontvoerders waren die het kind wilden begraven.
Hoewel ze haar twijfels heeft over het waarheidsgehalte van dit verhaal gaat Kinsey toch op zoek. Zoals gewoonlijk bijt ze zich vast in het onderzoek, dat steeds zinlozer lijkt te worden.
Al heel snel is het de lezer duidelijk, wat er gebeurd moet zijn. Toch gaat dit niet ten koste van de spanning. Het onderzoek is ook niet het belangrijkste van dit boek (en van deze serie) Het is leuk om te lezen, hoe het Kinsey vergaat. Hoe ze omgaat met de mensen om haar heen, hoe ze haar eigen familie steeds beter leert kennen, ook al verzet ze zich nog steeds tegen elk contact met hen. Het lezen van deze serie begint verslavend te worden. Nog maar een paar letters van het alfabet te gaan.