"Dit verhaal neemt je mee naar de veertiende eeuw in het fictieve land ‘Astoris’. Omdat Anne Dyewards vader een van de laatste erfgenamen van de verstoten koninklijke familie is, dwingt de huidige koning van Astoris haar te trouwen met zijn zoon en kroonprins William, om verdeeldheid en burgeroorlogen in het land tegen te gaan. Na een rustig leven als dochter van een baron, komt Anne met haar familie aan het hof wonen. Hoewel ze bevriend raakt met haar man en andere hovelingen, voelt ze zich er niet thuis. William blijkt te kampen met een persoonlijkheidsstoornis en probeert zich staande te houden onder de tirannie van zijn vader. De koning blijkt niet vies te zijn van veel te jonge vrouwen en Annes vader wordt weggewerkt door de Kroonraad. Ze stort zich op de verworpen geneeskunde en gaat in de leer bij een alternatieve dokter. Ondertussen bouwt de spanning aan het hof zich op en probeert ze haar familie krampachtig bij elkaar te houden. Als het noodlot toeslaat, is het tijd om te vluchten."
De Gifmengster van Juliëtte Heugen is een echte aanrader voor liefhebbers van het historische genre! De auteur heeft duidelijk veel onderzoek gedaan naar de periode waarin het boek zich afspeelt (begin van de 14de eeuw) en neemt de lezer mee terug in de tijd. We leren de jonge Anne kennen en volgen haar gedurende een periode in haar leven. Ze wordt uitgehuwelijkt aan kroonprins William, wat ze in het begin vreselijk vindt, maar na een tijd leert ze dat William zo slecht nog niet is en ontwikkelt ze daadwerkelijk gevoelens voor hem. Anne is een heerlijk hoofdpersonage om over mee te lezen. Ze heeft een sterke wil, is niet op haar mond gevallen en maakt gedurende het boek een sterke ontwikkeling mee. Daarnaast is ze ook nog eens ontzettend slim. Ze leest graag boeken en met name boeken over kruiden en geneeskunde vindt ze erg interessant. Dit maakt haar daarom ook anders dan andere vrouwelijke hoofdpersonages in soortgelijke boeken. Ze vervalt niet in de typische vrouwenrol van die tijd en dat is een verademing om over te lezen. Ze maakt niet altijd de juiste keuzes en af en toe wilde ik haar ook echt even wakker schudden in het boek, maar hierdoor ging het karakter ook echt leven; ze doet iets met de lezer, wat heel bijzonder is.

Waar Anne ontwapend en slim is, is William een stuk geslotener en mysterieuzer. We weten niet precies wat er met hem aan de hand is. De ene keer word je helemaal verliefd op hem en de andere keer snap je absoluut niet wat er in hem omgaat. Als lezer wil je graag het mysterie rondom William ontrafelen waardoor je met name in het begin door wilt blijven lezen en erachter wilt komen wat zijn geheim is, wie William echt is.

Juliëtte Heugen weet alles in De Gifmengster tot leven te brengen. Van de omschrijvingen van de omgeving, tot de personages en de verschillende soorten kruiden die Anne mengt om een bepaald gif of medicijn te maken; alles kan je levendig voor je zien. Zo schuwt de auteur ook geen vieze of gruwelijke scènes, wat alles juist nóg realistischer maakt. De auteur heeft daarnaast ook echt haar onderzoek gedaan naar geneeskunde en kruiden, wat onder andere uit het volgende citaat blijkt: “ ‘Aangezien je er vaker over leest, neem ik aan dat je wel bekend bent met de vier lichaamssappen-leer.’ Ik knikte. Aarde, water, lucht en vuur. Alles bestond uit deze elementen, die vast, vloeibaar, koud of warm konden zijn. De geneeskundige variant daarop waren de vier lichaamssappen: bloed, slijm, gele gal en zwarte gal. Bij een gezond mens waren deze in evenwicht, maar bij ziekte werd dat evenwicht verstoord en moest het dus hersteld worden.”

Deze sterke beschrijvingen vormden voor mij af en toe wel een klein minpuntje in het boek. Ondanks dat het met name in het begin heel interessant was om over alles uitgebreid te lezen, werd dat na een tijdje een beetje langdradig. Op een gegeven moment merkte ik dat ik me er echt toe moest zetten om door te lezen of om het boek weer op te pakken. Jammer, want het verhaal zelf sprak me zeker aan.

Afgezien van dit minpuntje heb ik verder genoten van De Gifmengster. Het eind van het boek brengt alle puzzelstukjes samen en de auteur sluit het verhaal heel mooi af. Ondanks dat er een vervolg in deze serie gaat komen heeft het boek wel een gesloten eind, wat ik zelf heel prettig vond. Naar het einde toe miste ik wel een soort groots climaxmoment, maar ondanks het gemis hieraan was het eind zeker bevredigend en paste het bij de sfeer van de rest van het boek.

De Gifmengster is een boek die goed in elkaar zit, waar duidelijk onderzoek naar gedaan is en die iedereen die van historische fictie houdt zeker zal bekoren! De Gifmengster krijgt van mij dan ook 4 sterren.