Op een warme zomerdag in 1969 vervelen de 4 kinderen Gold zich. Varya (13), Daniel (11), Klara (9) en Simon (7) besluiten op zoek te gaan naar de zigeunerin die hen volgens de geruchten hun sterfdatum kan noemen. De hele ervaring blijkt behoorlijk ontgoochelend; geen mooie ruimte, geen mystieke sfeer, geen mooie jonge vrouw. De kinderen worden 1 voor 1 naar binnen geroepen. Klara eerst, daarna Daniel, dan Simon en als laatste Varya. Binnen is het een troep. De vrouw is ongeïnteresseerd en geeft de kinderen waar ze voor kwamen. Wat je weet…kun je niet meer ontweten.

Dat is de interessante insteek van ‘De Onsterfelijken’ van Chloe Benjamin. Welke datums hebben de kinderen gekregen? Veranderen hun levens door de voorspelling, waardoor deze zichzelf waar maakt, of lagen hun levens al vast?

‘Oké,’ zei ze. ‘Maar war ben je écht bang voor?’ Varya moest lachen om de zuiverheid van de vraag. Dat was verlies, natuurlijk. Het verlies van je leven, het verlies van de mensen van wie ze hield. – blz. 312

Door ‘De Onsterfelijken’ heen volg je de levens van alle vier de kinderen. Je leest welke invloed de voorspelling op hun levens en de keuzes die ze maken heeft. De verhalen van Varya, Daniel, Klara en Simon worden één voor één besproken, waardoor je eigenlijk vier boeken in één boek leest. Toch verdwijnt de samenhang tussen de vier verhalen nergens. Benjamin neemt je mee naar San Franciso in de jaren 80, naar de wereld van illusionisten, naar de wetenschappelijke wereld van de genmodulatie en naar het Amerikaanse leger. Alles wordt realistisch verteld en het is duidelijk dat Benjamin research heeft gedaan naar de verschillende leefwerelden. In prettige korte hoofdstukken en mooie zinnen neemt Benjamin je mee en laat je niet meer los. Ik vond alle vier de verhalen door hun eigenheid even aantrekkelijk en werd door alle vier gegrepen.

Dit is bij uitstek een boek om te lezen met een groepje of een boekenclub. Het boek nodigt uit tot napraten en discussies over bijvoorbeeld zelfreflectie en vrije wil.

‘Wat een waanzin om het te hebben over in leven blijven ten gunste van leven, alsof we die twee ooit zelf in de hand hebben.’ – blz. 339

Bij een bespreking van dit boek kun je niet om de prachtige kaft van de hardcover heen. Haal de, ook al zo mooie, papieren kaft eraf en geniet van al het moois daaronder. Iedere keer dat ik het boek oppakte, werd alleen daardoor al een ‘geniet-momentje’.

‘De Onsterfelijken’ is in alle opzichten een prachtig en origineel boek.

Spanning: 3
Plot: 5
Leesplezier: 5
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 5
Psychologie: 5

Ik geef ‘De Onsterfelijken’ van Chloe Benjamin 5 sterren.