Martin Michael Driessen schreef met de Pelikaan een komedie. Neem een klein bergdorp. Een verbitterde postbode die niet krijgt wat hij verdient. Een man met een slecht huwelijk. En een contactadvertentie. Je ziet meteen vanwaar de ondertitel ‘Een komedie’ komt. Misverstanden, grappige verhaallijnen en wendingen vormen inderdaad literatuur met humor.
Want literatuur is deze roman zeker, Martin Michael Driessen werd dan ook terecht genomineerd voor de shortlist van de libris literatuurprijs. Echter je zou het boek beter kunnen kaderen als een dramakomedie. Want al snel duiken er op de achtergrond diepere onderwerpen op. Het leven heeft vaak verrassende wendingen en ook al zijn ze niet altijd positief, denk aan oorlog, onbeantwoorde liefde, chantage… Toch is het soms nodig om er eens mee te kunnen lachen. Naast deze andere kijk op problemen biedt de auteur met dit boek ook veel diepgang en levenswijsheid. Verder is het verhaal ook zeer mooi geschreven in de aangename vertelstijl die we al van deze auteur gewoon zijn. Het boek leest vlot door met een mooie balans tussen ernst en humor.
De personages in het boek zijn op het eerste zicht zeer stereotiep uitgewerkt. Ze hebben standaard karaktertrekjes en ze lezen voorspelbaar weg. Maar naargelang het verhaal evolueert komen via achtergrondverhalen steeds meer verschoningsgronden naar boven die het ietwat stereotiep karakter kunnen verantwoorden. Door de stijl en opbouw van het verhaal stoort dit helemaal niet. Het maakt de literaire roman, met een historische toets over woelige tijden in Noord-Europa, iets luchtiger.
Het verhaal zelf zit zeer goed in elkaar, elk detail klopt en bouwt ingenieus op naar het einde. Ook de verwijzingen en de symboliek die in het boek terugkomen zorgen voor een bijzondere leeservaring.
Kortom, De pelikaan, een komedie dat zeker want ik heb wel gelachen. Maar al bij al veel meer dan dat. De Libris heeft het boek niet gewonnen maar ik geef het wel een mooie vijf sterren!