Ze studeerde filosofie en marketing, maakte een wereldreis en ontdekte daarna pas haar roeping als schrijfster van misdaadverhalen. De eerste snee is de eerste thriller van Dianne Emley. Haar grote voorbeeld is Michael Connelly.

Ooit was Nan Vining de beste rechercheur van de afdeling Moordzaken in Pasadena, Dat was voordat een psychopaat haar keel probeerde door te snijden en Vining gedwongen was een jaar te revalideren. Ondanks het feit dat ze genezen is verklaard, heeft Vining tal van angstcomplexen aan het gebeuren overgehouden. Niet echt handig in haar beroep. Zeker niet als ze geconfronteerd wordt met de gewelddadige moord op naar collega Frankie Lynde, die opvallend veel overeenkomsten vertoont met de aanslag op haar eigen leven. Als Vining in het leven van haar jonge collega duikt, komt ze op het spoor van een sadistische moordenaar die seksueel genoegen ontleent aan het mishandelen, martelen en doden van vouwen. Een perverse killer die bescherming geniet van de hoogste instanties.

Als goede leerling van Michael Connelly spaart Dianne Emley de lezer niet. Gedetailleerd en spijkerhard beschrijft ze de manier waarop de sadistische moordenaar te werk gaat. Geen kost voor lezers met een zwakke maag. Het is realistisch en angstaanjagend tegelijk. Doordat de schrijfster het perspectief regelmatig wisselt en zowel de gedachtegang en handelingen van Vining als die van de moordenaar beschrijft, houdt ze de spanning constant op een hoog niveau. Het is een kat en muisspel waarbij Vining als extra handicap de angstbeelden uit haar inktzwarte verleden met zich meetorst.

Ondanks het feit dat De eerste snee een keiharde mannelijke toonzetting heeft, is het boek duidelijk door een vrouw geschreven. Dat wil zeggen dat er extra aandacht wordt besteed aan de emotionele roerselen van Nan Vining. De moeilijke terugkeer na haar revalidatie, haar angsten en ambities, de gevoelens voor haar opgroeiende dochter, het afwijzen van liefde ondanks haar romantische gevoelens, de problemen op haar werk en haar onverwerkte verleden. Dianne Emley bereikt er wel mee dat haar hoofdpersoon tot leven komt, een mens van vlees en bloed wordt. De vaak moeizame relatie met enkele van haar collegas komt wat clichématig over, maar doet verder geen afbreuk aan het verhaal.

De eerste snee is een intens boek. Het sleept de lezer mee in afgrijzen en in de hoop dat het duivels kwaad toch vooral maar bestraft mag worden. De plot is niet uniek maar wel steengoed uitgewerkt. De spanning verslapt geen moment en de lezer kan pas na de laatste pagina weer adem halen. Voor boeken als deze is het woord thriller uitgevonden. Het is een debuut dat staat als een huis. Met recht the first cut is the deepest.