Uitgebreide recensie op mijn blog: https://readinge.wordpress.com/2016/04/15/recensie-het-boek-van-voorheen/

Het verhaal heeft twee hoofdpersonen. Leia en Walt. De hoofdstukken van het boek wisselen zich tussen deze twee personen af. Dus de ene keer lees je vanuit het perspectief van Walt en de andere keer vanuit het perspectief van Leia.

In de eerste paar hoofdstukken gebeuren er al vrij veel opmerkelijke dingen, wat als voordeel heeft dat je meteen in het verhaal zit. Het nadeel vond ik echter wel dat de karakters zich razendsnel ontwikkelden en ik als lezer een soort inleiding miste. Ik wilde graag meer weten over het algemene leven op de eilanden zodat ik me beter in zou kunnen leven in de karakters.

Ik vond het idee dat het eiland in tweeën gedeeld is erg goed. Het deed me een beetje denken aan Noord-Korea, dat als je daar zou wonen, de buitenwereld onbekend en slecht is. Zeker aan de kant van Leia is dit het geval omdat ze daar ook nog een corrupte leider hebben. Ik denk dat je door dit perspectief bewust of onbewust gaat nadenken over globalisering, en wat nou als dat niet zou bestaan. Het concept dat er een muur is die de twee delen van een land scheidt, heb ik al eerder gezien in Game of Thrones en Hof van Doorns en Rozen. Het verschil daarbij is dat ze in die boeken grotendeels wèl wisten wat er aan de andere kant van de muur is en in dit boek wisten ze dat niet.

Leia en Walt zijn beiden opzoek naar de waarheid over hun geloof en ik vind dat de verklaring van waar deze geloven vandaan komen erg goed is uitgewerkt. Alles daarover viel eigenlijk op zijn plaats. Zeker de waarheid achter Leia’s geloof verraste me zo dat ik hardop riep: “Wat?! Nee dat kan niet. Hoe verzin je zoiets?!”

Humor is een aspect wat ik in dit boek erg goed terug vond komen. Ik heb echt een paar keer hardop gelachen en dat was voor mij de reden dat ik dit boek toch nog een punt hoger geven heb. Iets waar ik me wel aan irriteerde is hoe snel Leia en Walt al “gevoelens” voor elkaar ontwikkelden, wat ik erg onrealistisch vond. Maar dat ligt misschien aan mij omdat ik niet echt in liefde op het eerste gezicht geloof.

Kortom, dit boek is geschreven vanuit een bijzonder perspectief met een hoop humor en wat spannende elementen. Het laat je nadenken over je eigen cultuur en ik denk dat er voor Sci-Fi fans er ook nog een leuk element in verwerkt zit, maar daar hou ik verder mijn mond over. Het boek krijgt van mij vier sterren.