Rode papaver is een boek dat aangrijpt vanaf de eerste bladzijde en je niet loslaat na de laatste. Els Florijn heeft in prachtig taalgebruik een roman geschreven over een verschrikkelijk onderwerp: de Grote Oorlog. Afwisselend wordt er verteld vanuit ´nu´ en ´vroeger.´ Zo zie je door de ogen van Anna de verschrikking van de oorlog. Het verlangen naar de aanwezigheid van haar man en de rust van haar boerderij is tastbaar. In de andere hoofdstukken kom je te weten wat er zich afgespeeld heeft voor Anna op zoek ging naar haar man. Pas aan het einde van het boek raken ´vroeger´ en ´nu´ elkaar en valt alles op z´n plek. Persoonlijk had er daar van mij iets meer licht en hoop mogen gloren.