Iris Kastelein is een jonge alleenstaande advocate en moeder. Ze moet haar carrière combineren met de opvoeding van haar nogal moeilijk opvoedbare zoontje Aron. Daarnaast eist haar werkgever dat ze zich ook volledig inzet voor het advocatenkantoor waar ze werkt. En in het bijzonder in de zaak van Peter van Benschop, een uit een rijke familie komende pornoproducent.

Bakkersknecht Ray Boelens zit in een tbs-kliniek een straf uit vanwege de moord op zijn buurvrouw Rosita en haar dochtertje Anna. Ray is autistisch en heeft daarom nog wel eens last van wisselende stemmingen. In een ding blijft hij echter standvastig. Hij blijft namelijk beweren dat hij de moorden niet gepleegd heeft.

Iris en Ray lijken op het eerste gezicht niets met elkaar te maken te hebben. Dat verandert als Iris Ray's naam tegenkomt in een logboek over een zeeaquarium dat bij haar moeder thuis ligt. Iris gaat op onderzoek uit en het komt zelfs zover dat Iris tot heropening van de zaak tegen Ray wil overgaan. Tijdens dit onderzoek ontdekt Iris steeds meer en komt naar boven wat er destijds precies gebeurd is.

Daglicht bestaat uit twee verhaallijnen die beide in de ik-vorm geschreven zijn. Hoewel dat zeker niet vervelend is, is het niet echt handig dat de verhalen vanuit de ik-figuur verteld worden. Daardoor moet je je om het hoofdstuk omschakelen en dat wil, vooral in het begin van boek, nog wel eens verwarrend zijn.

De twee verhalen die door Pauw beschreven worden, zijn stuk voor stuk interessant en boeiend. Dat van Ray kan in sommige situaties zelfs aandoenlijk en enigszins aangrijpend worden genoemd. Knap is hoe de twee verhalen steeds meer naar elkaar toe vloeien en dreigen samen te smelten tot één verhaal. Omdat ze zowel uit het perspectief van Iris als van Ray verteld worden, gebeurt dat uiteindelijk niet, maar het is wel duidelijk dat er een directe link met elkaar is.

Daglicht is in een vlotte en prettig leesbare stijl geschreven. Het boek heeft geen op-het-puntje-van-je-stoel-spanning, maar een zekere mate van spanning is wel degelijk aanwezig. Die uit zich meer in de onderlinge relaties en verhoudingen en de vraag wat er op de dag van de moorden daadwerkelijk is gebeurd.

Hoewel het op een gegeven moment wel duidelijk is hoe het verhaal zal aflopen en wie er verantwoordeliijk is voor de moorden op Rosita en Anna blijft het de lezer toch bezighouden. Want de vraag waarom de moorden gepleegd zijn, is op dat moment nog niet helemaal helder.

Het boek is in het genre literaire thriller geplaatst. Dat is wat misplaatst. Literair is het boek zeker wel, maar het kan beter de benaming roman dan thriller hebben. Dit is in feite maar een kleinigheid, want al met al is Daglicht een uitstekend boek dat absoluut de moeite waard is.