Jussi Adler-Olsen was na vier boeken toch wel mijn favoriete Scandinavische thrillerschrijver aan het worden. Spannende plots, geweldig uitgewerkte karakters en heerlijke humor.
Het Marco-effect was na het voorgaande schrijfgeweld helaas een beetje een tegenvaller. Iets te politiek getint met verhaallijnen die niet overal even sterk uit de bus kwamen, minder aandacht voor de persoonlijke besognes van het politiedrietal en jammer genoeg ook wat minder sterke humor.
Het duurde daarbij ook wel erg lang voordat het verhaal op gang kwam. Pas toen het boek naar de climax toe aan het werken was, kon ik af en toe weer ouderwets genieten.
Natuurlijk blijft Adler-Olsen een geweldige schrijver en heb ik best van dit boek genoten. We denken als lezer vaak dat een schrijver bij elk nieuw boek zichzelf moet kunnen overtreffen. Dat zit er gewoon niet altijd in natuurlijk.