'Voor jou' van Jojo Moyes is een meeslepende roman met een diepere onderlaag. De vele lovende reacties liegen er niet om: dit boek vraagt erom gelezen te worden. En dat heb ik dan ook met veel genoegen gedaan.

Louisa Clark, eind twintig, leeft een simpel leven in een klein Engels dorpje dat teert op het toerisme rondom het oude kasteel in het midden van het dorp. Ze woont nog bij haar ouders en heeft een roestige relatie met haar vriend Patrick, die zich meer om zichzelf bekommert dan dat hij Louisa liefheeft. Nadat ze haar baan in een lunchroom verliest, gaat ze aan de slag als persoonlijk verzorger bij een rijke familie aan de andere kant van het kasteel. Will Traynor – ooit een snelle zakenman met een avontuurlijk leven – is door een noodlottig ongeluk vanaf zijn nek verlamd en is volledig afhankelijk van de zorg van anderen.

Lou en Will verschillen als dag en nacht: zij een bont gekleurde verschijning; hij een depressieve schim van wie hij ooit was. In beginsel botst het enorm tussen de twee en weet Lou zich geen raad met haar nieuwe baas. Wanneer ze ontdekt wat de werkelijke reden is van deze baan, zet Lou alles op alles om Will van gedachten te doen veranderen. Langzaam maar zeker groeien de twee naar elkaar toe. Niet alleen brengt zij wat kleur in het beperkte leven van Will; op zijn beurt laat hij Louisa haar horizon verbreden.

Met ontwapenende karakters weet Moyes op bijzondere wijze de tragiek van een zware handicap te belichten. Ook moeilijke onderwerpen als euthanasie en verschillen tussen rijk en arm worden barmhartig ter sprake gebracht. Een achtbaan van emoties wordt realistisch neergezet, waardoor je als lezer wordt ingepakt door het tragische liefdesverhaal; je voelt de warmte van Lou’s bekommernis, je snapt de moedeloze frustratie van Will. En ook de omstandigheden eromheen verdienen sympathie. Romantiek, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde worden door de auteur schitterend uiteengezet in een van begin tot eind kloppend verhaal.

Hoewel 'Voor jou' een tragisch en diepgaand verhaal is, kent het boek ook de nodige luchtigheid en prijkt het daarom met recht op de feelgood-plank in de boekhandel. Met een weggepinkt traantje, heb ik dit boek voldaan dichtgeslagen.