Niets dan lovende woorden in de pers en van collega-auteurs als George Pelecanos voor Tokyo Year Zero van David Peace, door de uitgever helaas van de titel Tokyo Zero voorzien. Waarom niet de originele titel gewoon gehandhaafd?
Tokyo Zero is een leesbelevenis voor gevorderden. Het verhaal lijkt eenvoudig. Het is 1946, een jaar na de overgave van Japan, en het leven heeft bepaald nog niet zijn gewone gang genomen. Detective Minami werkt bij de politie in Tokyo en wordt geconfronteerd met een paar dode meisjes. Langzaam maar zeker ontdekt Minami dat deze dode meisjes door één en dezelfde persoon vermoord moeten zijn. Hij ontdekt ook dat zijn eigen verleden een grote rol speelt bij het oplossen van het raadsel.
Dit alles speelt zich af tegen een decor van verwoesting, verwarring en angst. En vooral de verwarring is door David Peace op een heel speciale manier weergegeven.
Ten eerste zie je het achterliggende verhaal door middel van een ander lettertype, dat aan het begin van elk hoofdstuk wordt neergezet. Verder worden alle geluiden en gedachten van de hoofdpersoon in cursief weergegeven, zodat je als het ware een verhaal leest dat uit twee lagen bestaat. Voeg daarbij dat David Peace ook nog rijkelijk gebruik maakt van herhalingen, staccato weergegeven geluiden, versnellingen en vertragingen en je hebt een boek dat niet makkelijk te lezen is. Voeg daar ook nog aan toe dat de gemiddelde Nederlandse lezer ongetwijfeld moeite zal hebben om haar/zijn weg te vinden in het woud van Japanse namen, en de problemen worden duidelijk.
Eigenlijk is het verhaal over het speurwerk van hoofdpersoon Minami niet heel erg afwijkend van dat wat in andere boeken wordt beschreven. Het is echter, vooral in het begin, wel doorzetten voordat je als lezer gewend bent aan de stijl van Peace, en de verbanden kunt leggen die Minami ook legt.
Zoals de kop zegt: intrigerend maar niet makkelijk. Geen boek om fijn even op het strand of op een regenachtige zondag te lezen. Wél een interessant boek voor iedereen die op zoek is naar een intelligente leeservaring, en die bereid is even door te bijten.