In “In het water” beschrijft Paula Hawkins een slaperig stadje waar een aantal inwoners van een klif is gevallen en daardoor om het leven is gekomen.
Jules keert terug naar dit stadje na de dood van haar zus Nel, om voor Lena, Nels tienerdochter, te zorgen. De politie zegt dat Nel zelf in het deel van de rivier, dat bekend staat als The Drowning Pool, is gesprongen en zo om het leven kwam. Haar dochter Lena is er echter van overtuigd dat haar moeder dat nooit zou doen. Nel was geobsedeerd door de geschiedenis van de rivier en was bezig een boek te schrijven over vrouwen die in de rivier de dood hadden gevonden. Iets wat niet door iedereen in het stadje gewaardeerd wordt.

De schrijfster weet de vaak gespannen relaties tussen de inwoners op een knappe manier te beschrijven. Elk, doorgaans kort, hoofdstuk is geschreven vanuit het perspectief van een van de personen die in het verhaal een rol spelen. In het begin lijkt dit moeilijk te volgen, maar het kaartje dat de uitgever bij het boek heeft gedaan vergemakkelijkt dit. Nog handiger was het geweest wanneer bij de personen ook de rol van de personen was vermeld, zoals rectrix van een school, leraar, agente, enz.

Het verhaal is uniek in zijn complexiteit, waarbij de schrijfster geleidelijk aanwijzingen geeft over hetgeen in het stadje gebeurd is, de karakters van de personen uitwerkt en uiteindelijk onthult hoe alles in elkaar zit. De ontknoping is weliswaar niet zo explosief als een 'echte' thriller, maar het verhaal biedt genoeg spanning om het in deze categorie te plaatsen.