Kan en mag een witte vrouw uit Deventer zich de beladen geschiedenis toe-eigenen van een zwarte burgerrechtenactivist als Robert F. Williams!? Met 'We Hadden Liefde, We Hadden Wapens' (2016) is Christine Otten er in ieder geval in geslaagd om een nuancerende vertelvorm te vinden, waarin ze de tegenstellingen en overlappingspunten thematiseert tussen het gewapende verzet van Robert F. Williams en het geweldloze verzet van Martin Luther King. Het oordeel over Robert's keuze om terug te vechten tegen de witte oppressie legt ze voornamelijk bij twee ik-vertellers: zijn vrouw Mabel en zijn zoon John. Zo weet de schrijfster om een grote geschiedenis terug te brengen tot de kleine belevingswereld van haar vertellers. Zij ervaren de sluimerende, onderhuidse dreiging van continue bedreigingen en juridische represailles. Hun intieme gezinsleven wordt gedomineerd door de aanwezigheid van wapens, militarisme en machtsvertoon.Een echtgenote die affectie, stabiliteit en veiligheid wil en een zoon die smacht naar de erkenning van zijn vader tegenover de vorming van een eigen identiteit. Dat het narratief niet helemaal lekker loopt, met net iets te veel tijdssprongen, maakt de roman niet minder warm en invoelend.