Wat als je wel een gezin wil vormen, maar dat niet kan omdat je kind een gevaar voor zijn omgeving is? Voor die uitdaging staan Oscar en Valerie, ouders van zoon Mick. Al vanaf jonge leeftijd is duidelijk dat er dingen niet kloppen met hem. Zijn gedrag is zo afwijkend dat eigenlijk niemand weet wat er mis is. En daar begint dan ook de ellende. Valerie wil hem zelf opvoeden. Oscar denkt daar anders over en vertrekt. En zo ontwricht Mick zijn eigen gezin.

Zonder Jou is een mooi verhaal, klein doordat het gevaar alleen in één jongen schuilt. Het perspectief wisselt tussen Mick (schuingedrukt) en zijn moeder (ik-perspectief). Je leert Mick steeds een beetje beter kennen, hoe hij denkt en wat hij doet. Hij gaat van kwaad tot erger. Juist dat maakt dit verhaal zo beklemmend. De schrijfsters hebben dan ook prima onderzoek gedaan naar kinderen met dit gedrag.

Maar dat onderzoek maakt dit boek tegelijkertijd lastig. Voor wie deze verhalen vanuit de zorg kent, is het gedrag van Mick voorspelbaar. Je herkent heel snel situaties en weet wat er komt; gedachten als ‘oh nu gaat hij..’ zullen je in deze situatie niet vreemd zijn. Zonder Jou kent bovendien een bijzonder trage opbouw tot een weliswaar zinderend plot, maar een die toch net als het gedrag erg voorspelbaar is.

Gelukkig zal er een wereld voor je opengaan als je onbekend bent met het gedrag en enge gedachtes van Mick. Zijn wereld is écht! Wees je al lezende hier gerust bewust van, hoe eng dat ook mag zijn. Want dat maakt Zonder Jou namelijk tot meer dan gewoon een boek. Dat bewustzijn is absolute winst.

Het bijzondere van Zonder Jou is dan ook dat dit boek een moeilijk onderwerp aanscherpt. Een onderwerp waar iedereen een mening over kan hebben. Want hoezo denkt Valerie deze problemen de baas te kunnen? En waarom probeert Oscar niet meer om hun liefde te redden? Kon niemand eerder ingrijpen? Hoe je ook over deze problemen denkt, een oordeel is snel geveld. Vraag jezelf af: hoe zou jij omgaan met deze situatie? Of begrijp je wat Valerie en Oscar drijft?