Hoewel Joop Hamelink als detective en Theo als rechercheur van de afdeling Zeden wel wat gewend zijn, schrikken ze zich te pletter als precies voor hun neus iemand in het water springt. De mannen zitten aan de Axelse kreek wat te praten en kijken verbijsterd toe ‘als het water steeds grotere kringen vormt boven een lichaam dat kopje onder was gegaan.’ Theo springt in het water en haalt een jong meisje boven. Ze brengen haar naar Joops vader, die in een seniorenwoning in Hoek woont met zijn vrouw. Vanuit deze woning runnen vader Richard (92 jaar!) en zoon Joop het detectivebureau Eyewitness, waar het op het moment erg rustig is. Ellis Koster sprong evenwel niet voor niets in de buurt van deze mannen, zij wil dat zij een zaak onderzoeken, maar ze kan niet betalen, zegt ze. Ellis blijkt de dochter van een man die twee jaar eerder dood is aangetroffen in zijn eigen huis. De zaak werd niet opgelost. Ellis vertelt dat ze nachtmerries heeft over een man met een zwarte kap op, met een vreemde tattoo in zijn nek. Ook al geloven Theo en Joop het meisje niet, ze raken wel geïntrigeerd door hetgeen ze vertelt. En Joop heeft alle tijd, net als zijn hoogbejaarde vader. De spanning wordt nog verhoogd als op een bepaald moment de dader ook zijn zegje gaat doen. In cursieve tekst lezen we over zijn achtergrond en plannen. Het verhaal leest lekker door mede door de vele huiselijke scenes. Ook de manier waarop Joop en Theo hun onderzoek doen, vooral in genoemde bars, met veel drank er bij, draagt daartoe bij. Vooral de couleur locale - Terneuzen, Hulst - doet wensen dat er meer komt...