Een aangrijpend waargebeurd verhaal van een uitzonderlijke liefde tussen gevangene 32407 en 34902.
We lezen april 1942 wanneer de 24 jarige Lale Sokolov, een jonge Slowaakse Jood, naar Auschwitz wordt gedeporteerd. Hij denkt dat hij simpelweg arbeid moet verrichten voor de Duitsers, maar na een lange treinreis onder erbarmelijke omstandigheden, merkt hij dat er veel meer achter schuil gaat. Hij wordt geconfronteerd met mishandelingen, ziekte , dood en verderf. De SS regeert met ijzeren hand en niemand wordt gespaard en ze hebben hen ook alles afgenomen.
Ondanks de barre omstandigheden geeft Lale de hoop niet op. Lale gaat vanaf dat moment door het leven als gevangene 32407. Hij heeft hoop dat hij op een dag uit Auschwitz zal vertrekken en terug zal kunnen keren naar zijn familie. Overleven wordt echter steeds zwaarder. Dan krijgt hij de kans om de assistent te worden van de 'Tätowierer', de man die de gevangenen bij aankomst tot een nummer reduceert. Aangezien Lale geen andere optie heeft moet hij het baantje wel aannemen. Het drukt zwaar op zijn geweten om mensen tot een nummer te ‘verminken’, maar hij doet het toch. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dat moment gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft hij haar naam voor altijd in zijn hart.
Ondanks alle ontberingen, mishandelingen, vernederingen en zoveel meer slaagt Lale er in een handeltje op te zetten om extra eten binnen te smokkelen en te verdelen onder andere gevangenen waardoor hij tientallen mensen in leven heeft gehouden. Niet alleen uit zelfbehoud maar ook om anderen te helpen, brengt Lale dikwijls zijn leven zelf in gevaar. Alleen omdat hij een toekomst wil voor hemzelf en Gita...
Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale hun uitzonderlijke overlevingsverhaal te delen.

Een met veel respect naar de verteller toe geschreven biografisch verhaal. Drie jaar lang een hel in een concentratiekamp geschreven in een boek van pakweg 318 pagina's is niet echt gemakkelijk maar daar is Heather Morris op een respectvolle, warme en ontroerende manier in geslaagd.
Het is dan ook het persoonlijke verhaal van Lale en Gita dat centraal staat in dit boek. Heb het boek dan ook in één ruk uitgelezen omdat ik het niet weg kon leggen en had een gevoel dat ik meegezogen werd in de wereld van Lale.
Een met veel gevoel, emotie en met ontzag verteld en geschreven inspirerend verhaal waarbij je na het lezen zeker je eigen alledaagse problemen relativeert.
Het toont moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder de meest extreme omstandigheden.

Een mooi eerbetoon aan twee dappere mensen die hun verhaal nog wel konden voortvertellen in de meest zwarte pagina's van de vorige eeuw.

Het is zonder twijfel één van de boeken die mij zeer lange tijd bij zal blijven.

Het is een stuk geschiedenis dat nooit vergeten mag worden of verloren mag gaan. Dit boek draagt daar zijn steentje aan bij.

Als ik het boek zou moeten typeren in kernwoorden dan komen deze zonder nadenken meteen bij mij op:

- Meeslepend
- Ontroerend
- Emotioneel
- Hartverscheurend
- Indrukwekkend

Absoluut een must read.