'Tombola' beschrijft het verhaal van Hanna die met hulp van haar beste vriendin het hoofd boven water houdt na een klassiek scheidingsdrama. Door sprongetjes in de tijd, wordt het huidige leven met haar dochtertje in Nederland, afgewisseld met het verleden en heden in Catalonië. Brendie Lugtmeijer baseert haar debuutroman op het Catalonië van twintig jaar geleden.
In de eerste paar hoofdstukken worden dialogen tussen de Hanna en Marit voornamelijk gebruikt om de lezer snel van enkele levenslopen tussen die twee en hun voormalige relaties te schetsen. Door het enigszins geforceerd dialooggebruik, komen de twee over als gewone vriendinnen die elkaar sporadisch zien en dus veel te vertellen hebben, terwijl uit beschreven gebeurtenissen wel degelijk blijkt dat ze echte hartsvriendinnen zijn.
In het begin van het boek komt een reeks van onwaarschijnlijkheden voor. Het is niet aannemelijk dat iemand met nagenoeg geen kennis van de cultuur en de gebruiken van Catalonië en die geen woord Spaans spreekt, een baantje heeft als Gids in dat betreffende gebied. De start van Hanna's relatie met Cisco lijkt op een bouquetreeksromannetje, in het echte leven kan je nauwelijks voorstellen dat wanneer je nog geen maand kennis hebt aan iemand, je jezelf al aan hem wilt binden en een hele huisraad aanneemt van zijn ouders. Hanna durft niet te zeggen tegen Cisco dat ze de door haarzelf uitgekozen meubelen, spuuglelijk vindt: daarvoor kent ze hem nog niet goed genoeg, maar 'het niet goed genoeg kennen' weerhoudt haar er niet van om te gaan samenwonen.
Ongeveer halverwege neemt het verhaal aan geloofwaardigheid toe. De dialogen worden natuurlijker en de couleur locale in Spanje voegt echt sfeer toe. Je proeft het land en maakt kennis met enkele kenmerkende gebruiken. Je krijgt een goed gevoel van Hanna's gedachtes en begrip voor haar handelingen. Je krijgt een goed beeld van de cultuurverschillen van Nederland en Spanje. De spanningsboog is niet overdreven, af en toe een luchtig moment er tussendoor en ook enkele strotdichtknijpende momentjes. Emoties worden goed weergegeven door dialoog en handeling. Vooral de relatie met haar schoonmoeder/ex-schoonmoeder wordt goed uitgediept. De korte hoofdstukken en de vlotte schrijfstijl maken het 'Tombola' een aangenaam boek om te lezen.
Brendie Lugtmeijer: " Elk mooi boek inspireert mij om te gaan schrijven en ontmoedigt me tegelijkertijd, omdat ik het vaak zo knap gedaan vind."
Wat mij betreft hoeft ze zich niet te laten ontmoedigen, laat die inspiratiebron maar stromen.