Het Ronde Huis is precies zo’n thriller die het nét niet heeft. Het verhaal blijft een beetje schommelen tussen gemiddeld en goed, maar slaat aan het einde helaas naar de verkeerde kant door. Op zichzelf is het verhaal goed geschreven en leest het erg gemakkelijk weg. Almar Otten is er over het algemeen in geslaagd feit en fictie op een mooie manier samen te brengen tot één geheel. Dat de auteur is met zijn research naar het voormalige jachtverblijf in de bossen van Nunspeet zeker niet over een nacht ijs gegaan. Het occulte proefterrein in de Veluwse bossen van de hooggeplaatste politieke personen in het Duitse Keizerrijk heeft bij de sloop ervan vele geheimen met zich meegenomen. Zeer interessante en soms verwerpelijke dingen hebben daar plaatsgevonden. Zelfs zo verwerpelijk dat het soms lastig is om door te lezen. En dan niet alleen uit een soort van schaamte maar ook uit een gevoel van ongeloof. De waarheid is zo anders dan de wereld zoals wij die kennen, dat het wellicht lastig is deze beiden tijdens het lezen van dit boek op een geloofwaardige manier te combineren. De spanningsboog is dan ook laag en stijgt niet echt boven een gemiddelde thriller uit.

Al met al geeft het boek ‘Het Ronde Huis‘ van Almar Otten een interessant inzicht in het verleden van dit opzienbarende gebouw. Als thriller is het boek echter niet echt geslaagd.