“Teake wilde investeren in de toekomst, bouwen aan een huis, een thuis, samen met mij en de kinderen. Ik wilde vluchten. Niet bouwen, maar kapotmaken – daar was ik goed in. Ik kon proberen nog langer in het gareel te lopen, doen wat er van me werd verwacht, maar die destructieve kracht zat in me en groeide met de dag.” (Blz. 71).

Evelien heeft alles voor elkaar. Ze is al 10 jaar samen met Teake, een aantrekkelijke man. Van hem heeft ze twee jonge dochters, Keet en Lieve. Ze wonen samen in een huis met vier slaapkamers en een tuin in Bloemendaal. Het huis zou eigenlijk een beetje opgeknapt moet worden. Ze werkt als schrijfster, daarnaast heeft ze succesvolle vrienden.

Toch is Evelien niet tevreden over haar leven. Ze is onzeker over haar moederrol, schreeuwt regelmatig tegen haar kinderen. Haar relatie met Teake is meer naast elkaar dan met elkaar en seks hebben ze al heel lang niet gehad. Ook zou ze veel liever in Amsterdam willen wonen dan in Bloemendaal.

Op het verjaardagsfeest van haar vriendin Elvis, staat er plotseling een man voor haar. Hij heeft slimme ogen, een donkere baard en een woest kapsel. “Ga je mee naar een hotel?” Evelien verslikte zich in haar gin-tonic na het horen van deze opmerkelijke openingszin. Zou het een test zijn om te zien wat voor vlees hij in de kuip heeft? Is het ergens ook niet heel vleiend als iemand zoiets tegen je zegt. “Ik denk er nog even over na.” “Je moet niet denken. Je moet voelen. Het verstand weet niets”. (Blz. 21).

Ergens ziet Evelien zich al samen met die praatjesmaker. Maar ze gaat er niet op in.
De volgende dag ontvangt ze een vriendschapsverzoek van de man, kees. Wanneer ze hem accepteert is dat het begin van het verdere contact. Eerst sturen ze elkaar alleen nog berichtjes, maar later besluiten ze samen koffie te drinken.

“En daarna?”
“Dan komen we elkaar tegen op straat en doen we net alsof we elkaar niet kennen.” (Blz. 84).

Toch is het verhaal soms wat chaotisch en absurd. Maar dat past wel helemaal bij Evelien. Wanneer je in Evelien’s situatie terecht komt is het leven misschien ook zeer chaotisch en absurd. Wanneer je het zo bekijkt is dat zeer goed neergezet.
Misschien dat er wel minder gerookt, gedronken en gebruikt mocht worden, juist omdat dat tegenwoordig steeds meer “not done” aan het worden is.
Het personage Evelien is zo goed neergezet, dat ik mij regelmatig afvroeg of het verhaal nu fictie of non-fictie zou zijn.

Ik denk dat dit boek door heel veel (voornamelijk) vrouwen gelezen gaat worden en dat heel veel vrouwen zich kunnen herkennen in het verhaal. Daarom verwacht ik ook dat dit boek goed gaat aanslaan. Ik waardeer het boek op 4 sterren.