Matsya was mijn derde Rani Diaz thriller. De boeken lezen zeer snel en zijn erg spannend. Wat mij wel opvalt is dat een zeer veelvuldig terugkerend fenomeen. Bij de personages draaien magen wel erg vaak om, wordt er veel gekotst of bijna gekotst. Dat mag van mij wel minder. Maar ja, hoe moet je anders lugubere situaties beschrijven?