Dit is het tweede boek van Robert Harris dat ik gelezen heb. Aan het eerste - Imperium over de carriere van Cicero - heb ik heel veel plezier beleefd. Mogelijk dat daardoor de verwachtingen wat hoog gespannen waren. De Officier vond ik wat minder boeiend.

Het boek begint sterk, maar na een tijdje wordt je tureluurs van het geharrewar over de bewijzen voor en tegen de 'verrader' Dreyfus. De laatste 150 pagina's daarentegen zijn echter weer superspannend als het tij voor de ten onrechte beschuldigde en veroordeelde officier begint te keren.

De andere hoofdpersoon Piquardt, hoofd van de Franse inlichtingendienst, is er dan al lang achter dat er sprake is van een rechterlijke dwaling. Hij probeert zijn fouten recht te zetten en slaagt er in de publieke opinie achter zich te krijgen. Deze 'Dreyfusards' waaronder de de schrijver Emile Zola met zijn beroemde krantenartikel J'Accuse lukt het uiteindelijk de zwaar beproefde jood Dreyfus te rehabiliteren. 

De zaak Dreyfus schokte destijds de wereld en is altijd een schandvlek in de historie van Frankrijk gebleven. Boeiend genoeg dus, maar Harris is er mijns inziens niet in geslaagd de boog gedurende het hele verhaal gespannen te houden.