De jonge scholier Merit woont samen met haar wat vreemde familie in een nogal bijzonder huis. In deze samengestelde familie heeft ieder zijn geheimen wat vooral voor afstand en weinig verbinding onderling zorgt.
Het boek begint verassend wanneer blijkt dat Sagan denkt te zoenen met iemand anders maar dat degene Merit is. En wat betekent toch ‘Je begraaft me’ de woorden die Sagan fluistert terwijl ze zoenen?
De humoristische schrijfwijze van Hoover maakt de toch wel gênante eerste zoen situatie licht, ook zorgt de nonchalante en onaangepaste denkwijze van Merit ervoor dat je haar dan nog ziet als een weerbaar zelfstandig meisje.

Er volgen dan in het boek meerdere verassende ontwikkelingen, Merit ontmoet toevallig mensen die even later een verbinding blijken te hebben met een van haar familie leden waarmee ze in ‘Dollar Voss’ woont. De nieuwsgierigheid wordt hiermee gevoed om meer te willen weten over Merit en haar familie.
Het valt op hoe de schijfster in staat is om de personages te laten acteren in nogal onverwachte decors. Een jong meisje in een antiekwinkel, een familie wonend in een kerk, de gekwetste ex-vrouw in het souterrain. Vermakelijk is dat je meerdere malen zeker in de eerste helft van het boek op het verkeerde been wordt gezet.
Als de onderlingen verbanden steeds duidelijker worden wordt zichtbaar dat ieder lid van deze familie zijn of haar eigen moeilijkheden heeft en door gebrek aan onderlinge communicatie zijn er steeds diepere ergernissen en pijn wat langzamerhand het verdriet zichtbaar maakt en ook echt voelbaar wordt waar Merit mee leeft. De eenzaamheid en triestheid komen bovendrijven. Sagan blijkt de stabiele factor en geeft dat beetje hoop wat je goed doet als lezer.

In de loop van het boek zijn de verassingen er een beetje uit wat resulteert in minder prikkelingen om te weten wat er gebeurt, het kabbelt een beetje voort. Ook gebruikt Hoover steeds minder humor. Misschien heeft ze hier wel bewust voor gekozen om het boven gedreven thema niet te ontkrachten.
Het veelbelovende verassende, soms spannende en zeker humoristische begin eindigt wat mat en gewoontjes. Diepgang had wat meer gemogen. ‘Uitzonderlijk’ is een boek wat snel leest, verassende wendingen kent, af en toch een lach tovert op je gezicht, een serieus thema aanraakt en hoop geeft.