In Liefde heeft geen hersens weet Mensje van Keulen je als lezer met gemak mee te nemen in het verhaal van Romy. Ze is een jonge weduwe en heeft twee zelfstandig wonende kinderen om wie ze zielsveel geeft, maar die keuzes in het leven maken die niet bepaald haar keuzes geweest zouden zijn. Ze zorgt voor haar buurvrouw; een op alles en iedereen mopperende, bejaarde balletdanseres en wanneer ze deze dame dood aantreft verdenkt ze ongewild haar zoon hier van. Ze vraagt haar huismeester om hulp, die haar hulpvraag maar wat graag beantwoord.

In het boek Liefde heeft geen hersens leef je als lezer afwisselt het ene hoofdstuk mee met het personage Romy en dan weer met het personage van haar huismeester Harro. Dit geeft het boek een leuke twist. Mensje van Keulen toont zich als auteur een ware kunstenares. Ze weet ieder voorkomend personage met een paar bedrieglijk, eenvoudige woorden direct sterk neer te zetten. Je beland met gemak in het verhaal, blijft ongemerkt langer doorlezen dan gepland en spijtig genoeg is het verhaal dan ook veel te snel tot een einde.

Liefde heeft geen hersens een kunstwerk met letters.