Finley is door zijn verleden een jongen die weinig praat. Hij is bijna de enige blanke jongen op zijn school en de enige blanke jongen in zijn basketbalteam. Hij houdt van basketbal, hij traint er uren voor en het is het belangrijkste in zijn leven. Ook zijn vriendin Erin heeft een grote liefde voor basketbal. Zijn coach vraagt hem om zich te ontfermen om een jongen, Russel. Russel is een groot basketbalspeler maar na de moord op zijn ouders wil hij geen basketbal meer spelen. Hij is extreem geïnteresseerd in de ruimte en wil Boy 21 genoemd worden. Er ontwikkelt zich een vriendschap tussen Finley en Boy21. Gaandeweg het verhaal komt Finley er achter dat er toch belangrijkere dingen in het leven zijn dan basketbal en krijgt Boy 21 zijn liefde voor basketbal weer terug.

Een mooi verhaal, veel mooier dan ik had verwacht. Het verhaal is simpel geschreven, het lijkt een Young Adult verhaal. Maar is eigenlijk voor alle leeftijden geschikt.
Het hele verhaal wordt verteld vanuit de ogen van Finley. Dit is af en toe wel jammer omdat het hierdoor wel eens onduidelijk is hoe Russel tegen dingen aan kijkt. Het zou fijner zijn geweest als je ook vanuit het oogpunt van Russel had gelezen.
Er komen veel dingen aan bod in het verhaal, liefde voor sport maar ook voor familie. De Ierse maffia speelt een rol, al had dit ook wat meer uitgediept mogen worden. En het gaat om vriendschap in dit verhaal.
Het verhaal bestaat uit allemaal korte hoofdstukken wat ervoor zorgt dat je het boek in een dag wel uit leest. Er komt veel basketbal aan bod, maar dit komt doordat dit ook een grote rol speelt in het verhaal en is wat mij betreft niet storend.
Een prachtig verhaal over een bijzondere vriendschap die zeker de moeite waard is om te lezen.