Ik zit spontaan weer te huilen, nu ik terugdenk aan het boek dat ik gisteren heb uitgelezen. Ik ben nog nooit zo uit mijn lood geslagen door een verhaal. Toen ze Jake verliet vond ik haar echt een trut en kwamen de tranen voor Jake. Verder in het verhaal voor haar en aan het eind huilde ik om Adam. Die Grote Liefde zou idereen wel mee willen maken, maar de pijn en ellende eromheen maken het zo mogelijk nog mooier.... en erger. Totaal geen trek en zo moe van dit verhaal. Toch de film gekeken (bleek ik al in mijn bezit te hebben) en inderdaad geen goede "vertaling", maar zijn (Joseph Fiennes) gezicht was precies wat ik voor me had gezien bij het lezen ervan. Ik hoop dat ik snel uit deze dip kom, want het voelt niet goed. Even geen boeken meer lezen :(. Weet iemand hier wat tegen??