Wat een heerlijk boek. Tijdens het doen van de kerstinkopen viel het mij op vaak dit boek over de toonbank ging. Hierdoor heb ik me laten verleiden dit boek ook te kopen. Daar heb ik geen seconde spijt van gehad. Regelmatig zat ik hardop lachend te lezen op de bank om vervolgens weer een stukje voor te lezen aan de rest van het gezin (die nu ook voornemens zijn het boek te lezen). Het is echter niet alleen maar vreugde en gein waar Hendrik in zijn dagboek over schrijft. Ook het aftakelen van zijn vrienden beschrijft hij. Soms schrijnende, dan weer kwajongensachtig omschrijvingen van zijn dagen. Het boek zette mij ook aan het denken over de ouderenzorg in Nederland: Hendrik beschrijft de bezuinigingen in het huis en hoe daar mee om te gaan, voor zover mogelijk. Ook onderzoekt hij de mogelijkheden om zelf te kunnen kiezen voor zijn dood, als het leven hem niet meer voldoende zou bieden om door te gaan met leven. Tevens omschrijft hij de lichamelijke ongemakken die bij het klimmen der jaren om een hoekje kunnen komen kijken. Het boek is echter geen klaagzang, maar een mooi "verslag" van hoe het leven er op latere leeftijd uit zou kunnen zien.