Ongelofelijk levendig, beeldend, vlot geschreven memoires van de schrijver vanuit de gevangenis waar hij maar een paar velletjes papier tot zijn beschikking had en de gestapo ieder moment zijn gevaarlijke ontboezemingen zou kunnen ontdekken. Prachtige portretten van tijdgenoten zoals zijn uitgever Rowohlt. Het is enerzijds een rechtvaardiging van zijn keuze om niet in Exil te gaan, anderzijds is het ook een afrekening met zijn eigen naïviteit waardoor hij net als vele anderen in 1933 dacht dat het wel mee zou vallen.