De tatoeëerder van Auschwitz is het ware liefdesverhaal van Lale en Gita Sokolov. Twee jonge mensen die elkaar in het vernietigingskamp ontmoeten. Lale Sokolov wordt door de SS benoemd tot ‘Tätowierer’. Bijna drie jaar lang maakt hij van duizenden gevangenen een nummer. Lale weet heel goed wat de Nazi’s doen in het kamp en hij is vastbesloten te overleven. Als de jonge en doodsbange Gita voor hem staat en hij een nummer op haar arm moet zetten is hij verloren. Liefde op het eerste gezicht. Hij is vastbesloten om niet alleen zichzelf te redden maar ook Gita. Zij is vanaf de eerste ontmoeting een onmisbaar deel van zijn leven. Na drie jaar moet Gita op dodenmars en wordt van Lale, die naar een ander kamp gestuurd wordt, gescheiden. Ze weten allebei te ontsnappen en vinden elkaar weer terug.

Er zijn heel veel mensen die na de oorlog niets anders wilden dan een gewoon normaal leven opbouwen en niet meer wilden terugdenken een die vreselijke jaren. Ook Lale en Gita deden dat. Ze emigreerden naar Australië, kregen een zoon en leefden een goed leven. Na het overlijden van Gita besloot Lale alsnog zijn verhaal te doen. Hij heeft het boek niet zelf geschreven maar verteld aan Heather Morris die het chronologisch heeft opgetekend.

Het is een boek dat weliswaar verteld over de verschrikkingen van de oorlog en het kamp maar nog veel meer de nadruk legt op hoop en toekomst en vooral liefde. Twee jonge mensen die tegen alle verwachtingen in een toekomst met elkaar hebben. Veel joden in het kamp hebben hun leven te danken aan Lale die wat meer bewegingsvrijheid had dan anderen en daar handig gebruik van maakte. Beide nemen risico’s om anderen te redden en dat vergt veel moed. Als rode draad door het boek is er de liefde tussen Lale en Gita en vooral de hoop op een toekomst samen.

Na het lezen van dit boek kun je niet anders dan een tijdje stil voor je uit staren. Het zal niet het laatste boek zijn over de holocaust maar het is wel een heel bijzonder boek.