Enthousiast geworden door de kunst op de voorkant, sla ik het prentenboek Reizen met mijn oma open. Genietend van de kleurrijke platen en nieuwsgierig naar waar het verhaal mij zal brengen sla ik bladzijde na bladzijde om. Tot net na de middelste bladzijde. Dan vertraagd mijn leestempo, dat uiteindelijk zelfs helemaal stil valt. Oma. Oma is... Ik ben even zonder woorden. Pas als de wijsheid van een kind alles voor mij in perspectief zet, kan ik verder. Verder mee op reis. Op reis met het kind en haar oma.

Journalist en reiziger Juliet Rix maakte samen met illustrator, en liefhebber van reizen én plakkaatverf, Christopher Corr een 'reisgids' voor kinderen. De karakteristieke beelden van mystieke landen als Rusland en Peru én de souvenirs in oma's huiskamer laten je kennismaken met oma als wereldreiziger. Oma reist, weliswaar aan huis gekluisterd, nog altijd en haar kleinkind mag met haar mee. Elk land, die de twee aandoen, is in het prentenboek afgebeeld als zoekplaat met toeristische attracties. Er is van alles te zien; de gele taxi's op de kaarsrechte straten van New York, de bobby's in Londen en de drieduizend jaar oude stad Jeruzalem. 'En oma weet steeds precies waar ze is. Het is alleen ergens anders dan waar de grote mensen zijn.'

De reden waarom oma niet altijd in het hier en nu is, lees je op de allerlaatste bladzijde. Hier staat ook een waardevolle tip hoe je om kunt gaan met mensen met geheugenverlies en dementie. En die luidt: Als ze zich daar goed bij voelen... laat maar rustig 'reizen'.

Voor kinderen een kennismaking met dementie, een eye-opener voor volwassenen!