Alweer vier jaar geleden las ik zowel De 100 als Dag 21. Ik genoot erg van de boeken, maar kwam er niet aan toe deel 3 te lezen. Ik zette het boek op mijn TBR voor 2018; helaas mislukte ook dit plan. Uiteindelijk belandde het op mijn TBR voor januari en gelukkig heb ik het deze maand wel opgepakt. Vond ik Thuis net zo leuk als haar voorgaande delen?

Als de honderd eindelijk een bestaan heeft opgebouwd op Aarde, komen de andere bewoners van de Kolonie terug. Nu hun leider Rhodes er is, verandert hun leven drastisch en is Wells gedwongen te luisteren naar hem, ook al is hij daar niet tevreden mee. Ondertussen moeten Clarke en Bellamy grote keuzes maken en moet Glass proberen op Aarde te overleven. Maar gaat dit allemaal wel lukken?

Vooral aan het begin van het boek merkte ik dat de verhaallijnen van de eerste twee delen mijn hoofd uit waren gevlucht. Ik begreep weinig van het verhaal en ook momenten waarbij gerefereerd werd naar de eerdere delen, kwam er weinig tot niks terug. Met name in het begin stoorde dit en kon ik moeilijk met plezier lezen; ik begreep er immers nauwelijks wat van. Gelukkig werd het later wat beter, alhoewel ik niet weet of het komt doordat de herinneringen terugkwamen of doordat het niet belangrijk voor het verhaal was.

Gelukkig heeft Kass wel een vlotte stijl, waardoor het makkelijk is om het boek te lezen. Je vliegt er doorheen en je wilt weten hoe het afloopt. Door de continue spanning is het moeilijk om het boek weg te leggen.

Hoewel de personages allemaal hun eigen verhaal hebben, zijn ze toch er plat. Er is weinig dat we van ze weten en ik vind ze ook niet erg interessant. Ik hoef niet meer te weten dan wat ik al van ze weet.

Het einde vond ik wel erg mooi. Het was een goed einde voor Thuis, maar ook een afsluiting voor deze trilogie. Het vierde deel klinkt niet interessant en lijkt mij een onnodig vervolg in de serie. Thuis heeft voor mij de serie afgesloten en ik ben daarom ook niet van plan om verder te gaan met de serie.

Helaas is De 100 niet een erg goede serie. Het is vermakelijk, maar er is niet echt iets dat de boeken kenmerkt en uit laat springen (naast het feit dat een stelletje criminelen terug naar aarde moet om te kijken of het weer bewoonbaar is). Daarnaast is het makkelijk te vergeten. Ik ben alweer een groot deel van de eerste twee delen vergeten en ook het derde deel glipt alweer mijn herinneringen uit.

Deze recensie verscheen eerder op:
https://secretsofthetales.wordpress.com/2019/02/24/recensie-thuis-kass-morgan-de-100-3/