De Duitse acteur Max Bentow (Berlijn, 1966), had al een met vele belangrijke prijzen bekroonde carrière als toneelacteur achter de rug toen in 2011 zijn eerste thriller, Der Federmann, verscheen. Het was meteen een groot succes het boek belandde in de top van de bestsellerlijst van het weekblad Der Spiegel. Zijn tweede boek, Die Puppenmacherin, is bij onze oosterburen intussen ook al op de markt. In ons taalgebied is Der Federmann onlangs verschenen onder de titel Bloed en veren.
De Berlijnse inspecteur van de afdeling Moordzaken, Nils Trojan, wordt naar een adres ontboden waar het dode lichaam van Coralie Schendel is aangetroffen. Haar lichaam is ernstig verminkt en op de moordplek wordt een dode goudvink aangetroffen. Het vogellichaampje is ontdaan van veren en ingewanden. Als Trojan, samen met zijn collega Ronnie Gerber, het onderzoek nog maar net is opgestart wordt een tweede vrouwenlichaam aangetroffen. Dit keer is Melanie Halldörfer, moeder van Lene, in een vergelijkbare pose gevonden. Uitzondering hierbij is dat het jonge dochtertje Lene, de moordenaar in actie heeft gezien.
Na deze twee moorden is Nils Trojan er zeker van: dit is het werk van een heel zieke geest die nog niet aan het einde van zijn acties staat. Omdat Lene hem aan het werk heeft gezien, moet ook voor haar leven worden gevreesd. De Duitse hoofdstad herbergt een duivelse seriemoordenaar die zo snel mogelijk gestopt moet worden.
Bloed en veren is het verhaal van een seriemoordenaar die niet direct stopt na het doden van zijn uitverkorene. Hij verminkt zijn slachtoffers, verwijdert hun ogen en laat een dode goudvink op de plaats delict achter. En steeds zijn het jonge vrouwen met een mooie en dikke blonde haardos, die zelfbewust in het leven staan.
Max Berlow heeft met Nils Trojan een hoofdfiguur ontwikkeld die zelf al problemen heeft en voor zijn angstaanvallen regelmatig bij een psychotherapeute loopt. Dat zijn aardig wat ingrediënten die, gedoseerd in de juiste proporties en goed verteld, tot een origineel en spannend verhaal kunnen leiden. En dat Berlow de vertelkunst uitermate goed beheerst, is duidelijk.
Al tijdens de korte proloog trekt de auteur de spanningslijn behoorlijk strak aan. Die tendens zet zich door het hele verhaal voort en wordt alleen maar verder opgevoerd. Daarbij bezit Berlow de eigenschap om door zijn schrijfstijl, de snelheid ongemerkt op te voeren, als was het een automatische transmissie. Dan zijn een paar plotwendingen voldoende om de lezer naar voren te laten schuiven tot op het puntje van de stoel. Superlatieven als pageturner, rollercoaster, zinderend en spannend zijn hier volledig op zijn plaats. Bloed en veren druipt van ongelimiteerde angst en heeft te weinig absorberend vermogen om alle psychologische lading binnen de pagina´s te houden.
De legendarische Alfred Hitchcock zou zijn lippen aflikken en zijn camera´s heel snel in de opnamestand zetten na het lezen van dit boek! Een aantal karakters in Bloed en veren zijn zo sterk en innemend neergezet dat ze in Die Puppenmacherin hun opwachting weer maken. Een nieuwe topauteur lijkt geboren!