Een geslaagd boekenweekgeschenk. Het is zo knap om in zo'n kort bestek personages tot leven te laten komen en dat is hier beslist goed gelukt. Vooral hoofdpersoon Olivia is een vrouw om van te houden. Ze heeft gedaan wat ze moest doen: gezorgd voor haar dochter en voor haar vervelende, saaie man, die haar niet zag staan, waar ze ook niet erg van hield. Dit in tegenstelling tot haar dochter, die groot verdriet toont na het overlijden van haar vader, de man van Olivia. Die voelt zich bijna een beetje schuldig over de opluchting die ze voelt. Nu kan ze eindelijk doen, waar ze zelf zin in heeft. Haar dochter, de egocentrische en egoïstische Roos, neemt haar dat kwalijk. 'Wij zijn er voor u', zegt ze, de gebruikelijke stoplap in dit soort gevallen, maar ze bedoelt het tegengestelde: Je hoort er voor mij te zijn in mijn grote verdriet.
Als Olivia dan toch vertrekt, gunt Roos haar geen nieuw leven, en zeker geen nieuwe liefde.
Knap en helaas zeer herkenbaar.