Ik had er ooit mijn twijfels over, maar die kan ik nu wel opbergen: Ian Rankin is een vakman. Van een klassiek complotverhaal, "eenzame agent strijdt tegen corrupte macht", maakt Rankin een tot het einde uiterst boeiende misdaadroman. Aanvankelijk lijkt er vooral iets mis binnen de gemeentepolitiek: de dochter van de burgemeester wordt ontvoerd. Twee jongens die daarvan verdacht worden gooien zich van een brug te pletter. Een ander raadslid komt ook in het nieuws: een ex-gevangene pleegt voor zn ogen zelfmoord. Wanneer Rebus in de kamer van de dode ontvoerders dan ook nog een plannetje van een nieuw softwarebedrijf aantreft, kan hij niet stil blijven zitten.

Inspecteurs die schorsing en ontslag riskeren om toch maar de waarheid naar boven te brengen, ik begin ze stilaan beu te raken. Al moet ik zeggen dat Rankin er hier wel mee wegkomt: het komt de figuur van Rebus alleen maar ten goede. Wat ik wel jammer vind, is dat er met het idee van een dubbele zelfmoord verder bitter weinig wordt aangevangen. Ik heb de indruk dat de zelfmoorden er vooral toe dienen twee personages uit de weg te ruimen, waar Rankin zich anders geen weg mee wist. Het is slechts een kleine smet op een verder zeer vakkundig en aangenaam geschreven thriller.