Aefke ten Hagen heeft een krachtig boek geschreven over de gevolgen van de ziekte Manisch depressiviteit.

De lijdensweg van haar personage Maria is bizar, stuitend en indrukwekkend.
Maria groeit op in een omgeving met een sterke geloofsovertuiging. In haar tienerjaren ontspoort Maria regelmatig door drugs en alcohol maar uiteindelijk ook door het ziektebeeld wat van Vader op Dochter is overgegaan.
Als zij later getrouwd is, haar medicijnen tijdig slikt en een kinderwens in het vooruitzicht heeft slaat het noodlot toe en drijft Maria tot waanzin.

Op de achterkant van het boek In naam van mijn vader staat vermeld: "Een prachtige ontwikkelingsroman over familie, verlies en waanzin."

Waanzin, dat is het woord wat het meeste bij blijft na het lezen van de debuutroman van Aefke ten Hagen.
Vanaf het eerste Hoofdstuk over een Moeder en haar doodgeboren kind wordt ik het verhaal in getrokken. Heel even denk ik nog: Waar gaat dit boek over, maar ik lees In naam van mijn Vader geboeid in één keer uit.