Het verhaal wordt verteld door Elena.
Voor in het boek worden alle personages aan de lezer voorgesteld, dat is geen overbodige luxe. Er komen flink wat namen in voor. Zo ben je al op de hoogte van de familiaire verhoudingen.
Het verhaal opent met een prachtige proloog, die zich afspeelt in een tijd ver na de gebeurtenissen in dit verhaal, daarom weet je dat er nog meer boeken gaan komen.

Ik genoot zo van deze proloog, wellicht omdat het geschreven is door een ouder hoofdpersonage. Het verhaal beschrijft op een heel mooie poëtische wijze, de vriendschap tussen twee totaal andere meisjes. De vriendschap is soms heel harmonieus, dan weer furieus zoals we van jonge Italiaanse meisjes verwachten. Ze willen allebei het beste zijn in wat ze doen en denken nog steeds dat met hard werken alles, maar dan ook alles te bereiken is.
Het Napels van na WOII is gewoon voelbaar tijdens het lezen, ook de veranderingen die plaatsvinden terwijl ze opgroeien tijdens hun jeugd en puberteit zijn mooi beschreven
.
Wat me opviel is de naam van de hoofdpersoon: Elena. Toevallig hetzelfde als de voornaam van de auteur? We weten niet zoveel over haar, zou het deels autobiografisch kunnen zijn?
Wellicht leren we meer uit de hierna volgende boeken.
Ik vond het een heel goed geschreven boek.