Dat Agnes van Marken-Matthes een bijzonder leven heeft geleefd, valt niet te ontkennen. Eind 19e/begin 20e eeuw probeert zij op haar heel eigen wijze, het meest mogelijke uit het leven te halen. Met alle beperkingen van die tijd én met alle beperkingen die mede door haar man extra zijn opgelegd. Overigens heeft haar man heel lang geen wetenschap van het feit dat Agneta op de hoogte is van zijn dubbelleven.
Hoe zij vervolgens haar eigen omstandigheden bekijkt en vormgeeft, kan ik niet helemaal begrijpen. Op een gegeven moment had ik het idee dat zij misschien wel een licht narcistisch karakter had, waarbij zij alles zo naar haar hand zette danwel een eigen onderbouwing aan het gebeurde gaf, dat het toch "paste".
Meer weten over mijn leeservaring? Klik dan nog even op deze link naar de blogpost op mijn boekenblog.