Die avond aan het meer, vertelt het verhaal van twee jonge vrouwen. In 2008 verlaat Ada het voor haar vertrouwde New York om zich te vestigen op een woonboot in Seattle. Dit alles is het gevolg van een ongeluk dat ze voor altijd met zich mee zal dragen. Op de woonboot vindt ze een kistje met spullen van Penny. Penny woonde in de jaren 50 op diezelfde woonboot met haar man Dex. Ze leken een gelukkig huwelijk te hebben, maar het tegendeel bleek waar.

Het verhaal komt langzaam op gang. Het deel van Ada gaat voornamelijk over de ervaringen met de verhuizing en het kennis maken met de nieuwe buren. Het deel van Penny gaat voornamelijk over haar dagelijkse bezigheden.

Verder in het verhaal wordt steeds meer duidelijk over het grote ongeluk waar Ada aan blijft denken. Penny start een affaire met een andere man en beide vrouwen proberen hun leven op de rit te houden. Op een dag is Penny echter verdwenen en journaliste Ada probeert te ontdekken wat er gebeurd is de avond van haar verdwijning.

Het verhaal verloopt erg traag. In het begin is dat nog niet zo heel storend. De hoofdstukken lezen lekker weg en je leert de personages beter kennen. Halverwege het boek begint het tempo wat storende te worden, maar de vraag wat er met Penny is gebeurd blijft genoeg nieuwsgierigheid wekken om door te blijven lezen.

De ontknoping lijkt weinig verrassend en alle vragen lijken beantwoord. De epiloog brengt daar echter weer verandering in. Echt nodig was dit niet. Eerder zonde. Want hoewel het een verrassende wending aan het verhaal geeft, heeft het geen toegevoegde waarde.

Die avond aan het meer had een mooie, meeslepende roman kunnen zijn, maar dat is het niet. Het is vooral een luchtig tussendoortje. Ideaal voor de naderende zomermaanden. Niets meer en niets minder.