In het eerste deel van de roman, kinderjaren, vertelt Lenu (Elena) hoe de vriendschap tussen haar en Lila is ontstaan. Als lezer schuifel je mee met de meisjes op de binnenplaats van een achterbuurt in Napels. Ze trotseren de boeman van de wijk en bellen bij hem aan: Hij zou hun beider poppen ontvreemd hebben. In het tweede deel, pubertijd, volgen we met name de lichamelijke ontwikkeling van de meisjes. Lenu laat voor tien lires haar borsten zien aan de jongens en merkt welke magnetische kracht haar lichaam op die jongens heeft. Daarna gaat ze een ijsje kopen in het café van meneer Solara, een lid van de camorra. Vriendin Lila weigert als meisje van 16 te trouwen met de zoon van meneer Solara, een ongekende beslissing met vergaande gevolgen. Ferrante schetst dit alles met gewone woorden in korte heldere scenes die tevens een inkijk geven in de maatschappelijke verhoudingen van de jaren 50 in Italië.
Snel aan deel 2 beginnen.