Jules wordt wakker in het ziekenhuis na een motorongeluk. Hij kijkt terug op zijn verleden. Op het verlies van zijn ouders, zijn schooltijd op het internaat, zijn liefde voor Alva. De relatie met zijn zus Liz en broer Marty staat ook centraal in dit verhaal. Hoe gaan zij om met het verlies van hun ouders?

'Het einde van de eenzaamheid' is een prachtig geschreven roman over alle facetten van het leven. Heden en verleden blijven elkaar steeds raken. Misschien blijven de personages toch nog te vlak en hadden ze net iets beter kunnen uitgewerkt worden om nog meer voeling te geven?

Tijdens het lezen heb ik enkele mooie citaten genoteerd. Maar vooral de beginregel komt op het einde van het verhaal tot zijn recht in al zijn eenvoud en kracht: "Ik ken de dood al heel lang, maar nu kent de dood mij ook."

Verwijzingen naar muziek en literatuur hebben mij nieuwsgierig gemaakt. Zo heb ik Nick Drake ontdekt, dat geeft voor mij alvast een meerwaarde aan dit boek! En 'Het hart is een eenzame jager' van Carson McCullers ga ik nu eindelijk toch eens lezen!

Ik kijk uit naar een volgend werk van Benedict Wells!