Een prachtige cover waar rusteloosheid, drukte, vurigheid en zachtheid uit spreken.
De titel van het boek doelt op een syndroom wat onder andere moeheid en de kans op depressie verhoogt. Het werd al in de 17e eeuw melding van gemaakt, maar is toch nog niet heel bekend te noemen.

De personages zijn goed beschreven en het is een duidelijk verhaal geworden over Rosalie en haar omgeving. De jeugd van Rosalie achtervolgt haar, ze is een gevolg van...
Keer op keer wordt ze teleurgesteld en wil niets liever van het leven dan normaal zijn, maar dat
mag niet zo zijn; ze blijkt haar eigen leven niet meer in de hand te kunnen houden en voor haar gevoelt draait ze rond in cirkels.

De auteur gebruikt korte zinnen en heeft een vlotte schrijfstijl. Mede hierdoor heb ik het boek vrij vlot uit gelezen. Het is een aangrijpend verhaal over onderwerpen waar ik niets of bijna niets van wist.

Ik waardeer dit boek met 3,5/5 sterren.