Verzwegen is weer een "echte Appel". Boeken waarmee ik iets ongemakkelijks heb (en dat is hier positief bedoeld). Zaken die in het gewone leven voorkomen en ook jou kunnen gebeuren leiden, eigenlijk zonder dat de betrokkenen er iets aan lijken te kunnen doen, tot het noodlot. Zaken die ook jezelf zouden kunnen gebeuren en waarschijnlijk zit daarin het ongemak. Rene Appel zet daarbij steeds weer een knap scenario in elkaar waardoor de lijntjes elkaar ook precies op het goede moment als vanzelfsprekend kruisen en alles ook zo logisch is dat het gebeurt. Bovendien is zijn stijl er een met een grote toegankelijkheid en leest het verhaal dus erg plezierig weg. Daardoor lijkt het soms of de thrillers van Appel simpele verhaaltjes zijn, maar de manier waarop alles in elkaar gestoken is laat zien dat dat niet zo is. Met andere woorden Rene Appel is een vakman, wiens boeken me over het algemeen veel plezier bezorgen. Want hij doet dat al meer dan 30 boeken lang (vanaf "Handicap" uit 1987). Zo'n beetje elk jaar volgt er weer een nieuw verhaal. De een is soms wat beter dan de ander, maar deze hoort mijns inziens weer bij de betere. Wat mij betreft gaat Rene Appel hiermee nog vele jaren door.