'De Oppas' - Jet van Vuuren


Genre: Literaire Thriller
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 987 90 452 1143 5
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 300
Uitgave: 22 september 2015

Met dank aan uitgeverij Karakter voor dit recensie exemplaar

Cover
Dit is het achtste boek van Jet van Vuuren. De eerste cover van haar waar geen persoon op staat. De titel 'De Oppas' en haar naam staan er als een soort sticker in een rood kader op, met 'Literaire Thriller' en de uitgever in kleine letters eronder. De achtergrond is een gedeelte van een wip die je in de speeltuin vindt. Ik hou wel van een cover waarvan de afbeelding voorkomt in het boek. Deze wip speelt inderdaad een grote rol in dit boek. De opmerking van -MUSTREADS.NL- onderop de cover vind ik meer iets voor op de achterflap.
Ik geef de cover een 7.

Samenvatting van het verhaal
Het verhaal gaat over de vraag wie de kleine Suze heeft vermoord. Is het toch de voor deze moord veroordeelde Kim? Of toch Anton Steenkamer of misschien toch nog een ander?

Na 13 jaar gevangen gezeten te hebben komt Kim weer terug in de maatschappij en gaat ze wonen in het huis van haar moeder. Hier woonde ze vroeger als jong volwassene en paste ze regelmatig op de bijna 5 jarige Suze en haar broertje Max van 7. Maar Kim rookt liever jointjes en ze heeft een stiekeme verhouding met de buurman Anton.

Anton en Dorien zijn al jaren gelukkig getrouwd tot hun dochtertje dood geboren wordt en de relatie een flinke knauw krijgt. Dorien krijgt een postnatale depressie en Anton durft zijn vrouw niet meer aan te raken. Hij begint een affaire met de begin 20 jarige Kim, de vaste oppas van hun buurkinderen.
Als Suze in de tuin van het huis van Kim wordt gevonden en ze om het leven schijnt te zijn gebracht, ontkomt Kim niet aan de bewijzen en moet ze haar straf in de gevangenis uitzitten. Ze houdt, ondanks alle bewijzen tegen haar, vol dat zij onschuldig is. Naar de 7 jarige Max wordt niet geluisterd, hij is te klein.

Beoordeling
Omdat ik tot nu toe alle boeken van Jet van Vuuren gelezen heb wilde ik deze ook graag lezen. Het verhaal is best spannend geschreven maar ik vind de oplossing voorspelbaar. De personen worden beeldend geschreven en ik kan ze daarom als een soort film voor me zien tijdens het lezen. Wat me stoort is de vele metaforen die gebruikt worden. Ook in het vorige boek van Jet van Vuuren viel me dat op. Ik vind het daardoor lastig om me in het verhaal te verdiepen omdat de wat krampachtige schrijfwijze me beetje irriteert.

De verhalen zijn uit het leven gegrepen en kan zomaar in je buurt voorkomen dat vind ik goed van het onderwerp.

Als je even lekker een tussendoor-boek wil lezen is dit boek geschikt. Hij komt voor mij in de lijst van bijvoorbeeld Suzanne Vermeer. Dus liefhebbers van deze schrijfster zou ik het boek aanraden.

Ik geef dit boek 3***

Marjolein van der Molen - recensent De Perfecte Buren