'Saksisch bloed door Vlaamse aderen' is een mooie titel die nieuwsgierig maakt. Het levensverhaal van Rosita van Roeyen leest als een streekroman. Het is jammer dat met name in het eerste gedeelte veel fouten gemaakt worden qua spelling, grammatica en interpunctie. Ook stylistisch gezien is het niet altijd even sterk. Een kritische en objectieve blik voorafgaande aan publicatie had het boek meer potentie gegeven. De schrijfster wil veel vertellen en dit levert een overvloed aan weinig interessante passages op. Beter was wellicht geweest om een aantal onderwerpen verder uit te diepen. Vooral de relatie met haar moeder blijft vragen oproepen en verdient meer diepgang. Toch is het boek interessant genoeg om uit te lezen. De verslagen van de geschiedenis van haar familie in (voormalig) Oost Duitsland en haar reisbeschrijvingen over deze ontmoetingen zijn het interessantst. Sympathiek, maar er had meer in gezeten.