Normaal gesproken niet een boek dat ik gauw zou oppakken. Het verhaal is typisch een 'highschool' verhaal over buitenbeentjes en groepsvorming, maar dan met een donker randje: het gaat niet om een normale school en ook niet om normale tieners.

Ik irriteerde me aan het feit dat de protagonist telkens tegen de lezer praat... ( 'Ja, ik weet wat jij denkt blablabla') en dat ze het steeds over films heeft en dan weer de lezer vraagt: 'ik weet niet of je hem gezien hebt?' de jachttermen hadden voor mij niet gehoeven. Dat maakte het allemaal erg droog.

Je weet aan het begin van het verhaal al dat er iemand dood is en wie dat gedaan heeft, wat best een hoop van de spanning wegneemt.

Toch kon ik het niet wegleggen en sloeg ik het dicht met een 'oh, wauw' gevoel na de ontknoping op de laatste paar pagina's, maar toch gaat alles nét een beetje te makkelijk.

Al met al heb ik me hier best een paar uurtjes mee vermaakt en dat terwijl ik niet eens de doelgroep ben.