Fans van het werk van Dinah Jefferies (1948) moesten een tijdje wachten op de vertaling van haar vierde boek, Before the Rains, maar hun geduld wordt ruimschoots beloond. Zoals in haar vorige boeken combineert Jefferies opnieuw een romantisch verhaal met een maatschappijkritische thematiek en speelt het verhaal zich in een exotische omgeving af. Alle elementen die haar vorige romans tot krachtige verhalen maakten, zijn in Voor de moesson aanwezig. Dat betekent absoluut niet dat haar boeken inhoudelijk op elkaar lijken. Elk verhaal staat los van elkaar en is de moeite waard om te lezen. Met Voor de moesson zal Jefferies zowel nieuwe lezers als fans kunnen verrassen en voor zich inpakken. Ook weet vertaler Erica Van Rijsewijk opnieuw de juiste woorden en cadans te vinden om het boek helemaal tot z’n recht te laten komen.

De roman speelt zich af in het India van de jaren 1930. De auteur – die bekend staat om haar grondige research – neemt de tijd om de context te schetsen. Hoewel de Britse Eliza als kind in Delhi heeft gewoond, zijn haar herinneringen beperkt. Ze start met een bang hartje aan haar opdracht om een jaar lang een fotoreportage te maken van de prinselijke familie. Haar eerste weken in het kasteel absorbeert ze alle nieuwe indrukken. Op deze manier krijgt ook de lezer uitgebreid de kans om de omgeving en de verschillende personages in zich op te nemen. Door sensuele schrijfstijl komen geuren en kleuren helemaal tot hun recht en beweegt de lezer zich naast Eliza doorheen de stoffige straten van Delhi. De doordringende sfeer van mysterie zorgt ervoor dat dit inleidende deel geen moment saai wordt.

Eliza kan moeilijk wennen aan de intriges en spionage die inherent verbonden lijken met het kasteelleven, maar voelt zich evenmin thuis bij de Britten die het in India op dat moment voor het zeggen hebben. Haar verblijf krijgt een nieuwe wending wanneer Jayant, de broer van de maharadja, haar het echte India toont. Omdat zijn broer enkel dochters heeft, is Jay de troonopvolger en moet hij zich aan de conventies van zijn land en zijn familie houden. Als weduwe wordt Eliza gezien als een vrouw die ongeluk brengt, en volgens de traditie zelfs op de brandstapel zou moeten eindigen. Een relatie tussen hen is daarom onmogelijk, maar de aantrekkingskracht is te groot. Eliza wordt met zichzelf en haar keuzes, maar vooral met haar vrouw-zijn, geconfronteerd. Hoe lang zijn Jay en Eliza bereid de tradities te accepteren wanneer hun eigen geluk op het spel staat? Enkel wanneer ze de confrontatie met een open geest aangaat, kan Eliza sterker uit de reis naar India komen. Daarvoor is moed nodig, en de hindernissen die ze moet overwinnen zorgen voor spannende passages die van het boek een echte pageturner maken.

Jefferies kaart in haar boeken systematisch de positie van de zwakkeren aan. Ook in deze roman komt de sociale onrust en het protest tegen de Britse inmenging stukje voor stukje naar voren. Omdat ook de Britten een stem krijgen, ontstaat een genuanceerd verhaal, zonder dat het onrecht en de armoede van de bevolking verbloemd worden. In het laatste deel van het boek krijgt de romantiek echter de bovenhand en vloeien er heel wat tranen. Het verhaal wordt hierdoor voorspelbaar, maar niet op een storende manier. Er zijn immers veel verhaallijnen die stuk voor stuk afgewerkt worden en tot een verleidelijk geheel samengeweven worden.

Hoewel het feelgood-gehalte in deze roman prominenter aanwezig is dan in de andere romans van Jefferies, blijft het boek ook als historische roman erg boeiend. Opnieuw slaagt de auteur erin om de lezers te verplaatsen naar een andere locatie en hen onder te dompelen in een spannend en ontroerend verhaal. Wil je even ontsnappen aan het alledaagse, dan is dit boek dé manier om dat te doen.