De volledige recensie is te lezen op bookstruck.nl


Ken je het fenomeen dat als je een boek leest dat je dan de eigenschappen van het hoofdpersonage gaat aannemen? Nou dat deed ik bij dit boek. Ik was stil. Heel stil. Dus dwong ik mezelf om met mensen te gaan praten want het is niet goed om zo stil te zijn. Maar ik begreep het heel goed die stilheid van Tess. Tess is introvert. 15 jaar oud, middelbare scholier, het buitenbeetje maar wordt door haar vader gepushed om meer te zijn dan dat ze is. En zij zal haar best doen om meer te zijn dan ze is! Totdat blijkt dat haar hele leven een leugen is en ze het vertrouwen in de mensen om haar heen opzegt. Als introvert, als Pluto, ziet ze alleen geen manier om haar frustratie en ongenoegen te uiten en vervalt ze daarom in stilzwijgen. Haar enige gesprekspartner wordt een zaklamp in de vorm van een goudvis.

Young adult literatuur
Wat voor boek hebben we hier voor ons? Young adult literatuur it is. Het is een verhaal dat zich zo echt had kunnen afspelen. Heel Engels in zijn verwoordingen en omgevingsschetsen. Ook heel realistisch in zijn mensen en klanken en kleuren. Het speelt zich af in Manchester en ja ik ben daar eens geweest en ik zag het zo voor me. Meer nog. Tess was zo levendig dat ik me zelf weer een middelbare scholier voelde. Haar wanhoop, frustraties en haar stille woede stralen uit de pagina’s. Ze is een persoon en ik voelde me die persoon en het was heel moeilijk om mij los te trekken van Tess. Nee ik heb nooit de situatie van Tess meegemaakt maar ik kon me heel makkelijk mijn eigen puberteitsgevoelens voor de geest halen. Dat maakte dat ik me heel erg verbonden voelde met Tess en met Henry. Dat het leven onbegrijpelijk is en vreemd en frustrerend en onrechtvaardig. En dat je wilt schreeuwen en trappen en roepen, maar dat je alleen maar kunt zwijgen.