VN thriller van het jaar. Dat schept verwachtingen. Pizzolatto lost ze niet in.
Ik kan het niet echt een thriller noemen, echt spannend wordt het geen moment. Hoewel Pizzolatto af en toe wel mooie sfeerbeschrijvingen geeft, irriteerde zijn bloemrijke en wollige manier van schrijven me op een gegeven moment mateloos. Het haalde de vaart uit het verhaal, de vergelijkingen waren vaak ook behoorlijk vergezocht.
Ik vond True Detective erg goed, maar dit boek was eigenlijk een domper.
Misschien had ik het niet in het Nederlands moeten lezen.
Een door en door Amerikaans boek, daar kan je eenvoudig weg niet de goede NL woorden bij vinden.