De eenzamen is de vierde uit een serie van vijf thrillers van de Zweedse schrijver Hakan Nesser, waarin Barbarotti de hoofdrol speelt. De verhalen van deze serie zijn heel verschillend en los van elkaar te lezen, maar horen toch ook bij elkaar. Niet alleen omdat inspecteur Barbarotti in elk deel de hoofdrol speelt, maar vooral vanwege de melancholieke sfeer.

Onder aan de Gåsaklif ligt een lichaam van een man van rond de zestig. Het lijkt op zelfmoord. Maar het kan ook een ongeluk zijn. Maar het opmerkelijke van het geval is, dat op precies dezelfde plaats en precies vijfendertig jaar geleden er ook iemand is gestorven door van de klif te vallen, een jonge vrouw. Gunnar Barbarotti en Eva Backman krijgen van hun baas de opdracht het sterfgeval te onderzoeken. Het wordt nog vreemder: De dode man is Germund Grooth, die 35 jaar geleden de vriend was van Maria Winckler, de jonge vrouw, die toen gestorven was bij de klif. Dit lijkt op een zelfmoord, maar hoe zit het dan met Maria? Was dat een ongeval, zelfmoord of misschien toch moord? De politieman die zich destijds met het onderzoek bezighield, vermoedde dat er opzet in het spel was maar kon niets bewijzen. Eva is een heel erg gedreven politievrouw en is vastberaden om tot op de bodem te gaan in deze nieuwe zaak.

Het verhaal van Gunnar en Eva wordt afgewisseld met een verhaal uit het verleden. Het is het verhaal van zes jonge studenten, die elkaar in 1969 hebben leren kennen in de universiteitsstad Uppsala. Rickard en Thomas raken bevriend. Later komen hun vriendinnen Anna en Gunilla erbij. Maria, de zus van Thomas, met haar vriend Germund maken ook deel uit van de vriendengroep. De gebeurtenissen die vooraf gaan aan de tragische gebeurtenis op 28 september 1975, worden uiteengezet. De lezer wordt nieuwsgierig naar wat er gebeurd is. Barbarotti en Eva spitten de verhoren door, die destijds gemaakt zijn. Ze besluiten om iedereen, die er toen mee te maken had, opnieuw te verhoren.

Nesser weeft deze twee verhalen soepel in elkaar. Hij beschrijft de gebeurtenissen vanuit verschillende personages. De spanning wordt langzaam opgebouwd tot de verrassende ontknoping. Alle personen in het verhaal zijn eenzaam, op hun eigen manier. De karakters worden goed uitgediept. Hakan Nesser weet de mens goed te doorgronden. De psychologische thriller gaat over verhoudingen tussen mensen en de gevolgen hiervan wanneer die mensen de aandacht en liefde, die ze nodig hebben, moeten ontberen. Zijn schrijfstijl is mooi en bedrieglijk eenvoudig. De inspecteurs hebben te maken met jaloezie, verlies en wraak. Toch moeten zij ook omgaan met de moeilijkheden in hun eigen leven. Zo leren we Eva en Barbarotti weer een beetje meer kennen. Eva is net gescheiden en heeft moeite met het opvoeden van de kinderen, naast haar werk. Barbarotti woont nu samen met Marianne en hun vijf kinderen. Hij is er heel gelukkig mee, maar op een gegeven moment beseft hij ook, dat je niet alles als vanzelfsprekend moet beschouwen; dat geluk heel kwetsbaar is.