Halverwege het einde is geen vrolijk boek. Het vertelt het verhaal van huisarts Ubele, die kampt met depressies. Afwisselend leren we Ubele kennen als kind, jongvolwassene en moeder met een gezin.

Het verhaal wordt op een laconieke toon verteld, zodat het - ondanks het zware onderwerp - heel plezierig leest. Sommige zinnen zijn zelfs haast poëtisch.
Juist door de haast luchtige toon van het verhaal, realiseer je je gaandeweg steeds beter wat het betekent om depressief te zijn. Je zou af en toe in het boek willen stappen om Ubele te omhelzen en te zeggen dat ze ertoe doet.

Ik vind Halverwege het einde een prachtig én leerzaam boek!