Margot Silverman is hoofdinspecteur bij de politie in Zweden. Als waardig opvolger van Joona Linna heeft ze haar zaken goed onder controle. Hoogzwanger, maar nog even volhardend en doortastend als altijd. Het is voor haar en haar collega’s een groot raadsel wat met Joona Linna is gebeurd. Op de een of andere dag was hij verdwenen, men gaat er dan ook van uit dat hij zelfmoord heeft gepleegd.

Wanneer zich een seriemoordenaar aandient stort Margot zich zoals gewoonlijk vol overgave op de zaak. Een stalker filmt vrouwen vanuit de achtertuin. Wanneer het filmpje op Youtube verschijnt is het vaak te laat om de vrouw te helpen; ze wordt met bruut geweld om het leven gebracht. De politie tast volledig in het duister en het is een race tegen de klok tot het moment dat het volgende filmpje zal verschijnen.

Wanneer zich een getuige aandient, wordt er geprobeerd om zoveel mogelijk informatie te verzamelen. Met behulp van hypnose blijkt dit goed te lukken. De hulp van hypnotiseur/psycholoog Erik Maria Back is dan ook zeer welkom. Maar wat als Erik een steeds meer prominente, maar ook een onduidelijke rol in gaat nemen bij het oplossen van de zaak? Iets in deze zaken doet hem namelijk denken aan een eerdere zaak. De dader zit nog steeds vast in een inrichting. Zou er een copycat actief zijn of heeft hij in het verleden een verkeerd oordeel geveld?

Als donderslag bij heldere hemel verschijnt Joona Linna weer op het toneel. Zijn gezondheid laat te wensen over, evenals zijn uiterlijk. Joona is volledig in zichzelf gekeerd maar weet Margot op bijzondere wijze te ondersteunen bij haar moordzaak.

Van de boeken die ik van Lars Kepler heb gelezen, vond ik Slaap het meest spectaculair. Bij de signeersessie gaf Alexandra dan ook aan dat ik ook zou genieten van Stalker omdat deze nog spannender zou zijn. Nou, ik kan je vertellen dat ze gelijk heeft gekregen. Na de eerste hoofdstukken gelezen te hebben was ik al bezig om alle deuren en ramen hermetisch af te sluiten. Wat een verschrikkelijk spannend en onheilspellend begin.

Wederom heeft Lars Kepler op geweldige wijze het verhaal uiteengezet met zeer boeiende personages en spannende ontwikkelingen. De lezer tast volledig in het duister wat betreft de dader. Geen enkel personage is goed of slecht. Hoe het boek ook begint met een flinke dosis spanning, hoe snel eindigt het ook weer. Bij de plot wordt alles uit de kast gehaald. Het vinden van bewijsmateriaal en de link naar de mogelijke dader wordt erg snel gelegd. Dit terwijl dit in de loop van het verhaal juist erg lastig bleek te zijn. De spanning is dus niet altijd even goed verdeeld.

Desondanks heb ik geen moment gehad dat het boek mij verveelde, ik behield het onheilspellende gevoel dat iemand mij aan het bekijken was. Wederom heeft Lars Kepler een geweldige thriller geschreven dat bestemd is om verfilmd te worden!