Thiemo krijgt een nieuwe collega, de uit Zeeland afkomstige forensisch rechercheur Judith Saventeijn. Het is al snel duidelijk dat ze probeert vervelende herinneringen te ontvluchten door de overstap naar Groningen te maken. Haar buurman Ozan Özkan werkt bij het advocatenkantoor Hoogerhuys & Van der Vlist dat op het punt staat een fusie aan te gaan met het accountantskantoor Van Kesteren. Om de fusie erdoorheen te krijgen bij het personeel organiseren de directeuren een heiweekend onder leiding van de organisatieadviseur Arnaud Coston. Tijdens het weekend wordt na een avondje stappen Ozan dood gevonden. Thiemo en Judith worden op de zaak gezet en al snel komt er een heleboel rottigheid boven water en blijken verschillende mensen een motief te hebben voor de moord op Ozan.

Belast verleden is helemaal geschreven vanuit de derde persoon waardoor de lezer via de verschillende personages de gebeurtenissen meebeleeft. Deze manier van vertellen zorgt er vaak voor dat de lezer altijd wel net iets meer weet dan de personen uit het verhaal, maar dat is hier niet het geval. Er vallen behalve Ozan nog meer slachtoffers, maar door de enorme rookgordijnen die worden opgeworpen tast de lezer lange tijd in het duister. Dit komt mede door de veelheid aan verdachten, ieder karakter in het boek heeft wel iets te verbergen. Thiemo kennen we al uit Dodelijk bedrog en ik vind hem echt een heel leuk personage: betrokken, verantwoordelijk en attent. De toevoeging van Judith vind ik ook erg geslaagd, zij is meer de tegenpool van Thiemo waardoor ze elkaar heel goed aanvullen. Mocht de auteur van plan zijn nog een boek te schrijven met Thiemo dan hoop ik dat Judith daar ook weer een plaatsje in krijgt. Alle andere spelers in het verhaal zijn niet heel diep uitgewerkt, maar wel genoeg om ze geloofwaardig te laten zijn.

De schrijfstijl van de auteur is vlotter en moderner geworden ten opzichte van haar eerste boek. Sommige scènes zijn zo erg herkenbaar uit het echte leven, zoals het tandartsbezoek van Judith. Mijn tandarts gaat ook altijd vragen stellen wanneer ik met mijn mond open lig en alleen maar kan knikken. Daarnaast is het haar ook heel erg goed gelukt Groningen tot leven te brengen. Soms kunnen sfeerbeschrijvingen, hoe mooi ook, de vaart uit een verhaal halen. In Belast verleden is dit helemaal niet het geval, het is de auteur juist goed gelukt om steeds in enkele rake zinnen de sfeer over te brengen. Niet alleen wat betreft de omgeving, maar juist ook de manier waarop de mensen in Groningen denken.

Ik denk dat Belast verleden een boek is geworden dat meer verrassingen te bieden heeft dan zijn voorganger. Waar de plotwendingen in Dodelijk bedrog enigszins voorspelbaar waren lukt het de auteur nu wel om de lezer serieus op het verkeerde been te zetten. Zoals gezegd vind ik ook de manier van schrijven veel aangenamer geworden en de sfeerbeschrijvingen halen het tempo deze keer niet omlaag. Na het lezen van beide boeken blijven voor mij nog een paar aandachtspuntjes staan. In Dodelijk bedrog was daar de sterke band tussen Thiemo en Jean-François en in Belast verleden die tussen Leendert en Hedwig. Dat de relatie sterk is wordt heel duidelijk, maar ik mis de uitwerking daarvan waardoor deze relaties voor mij minder invoelbaar zijn geworden. Ook mis ik wederom de echte spanning.

Patricia van der Broek heeft met Belast verleden een thriller afgeleverd met een niet alledaags onderwerp, waarbij het haar goed is gelukt de lezer meerdere malen op het verkeerde been te zetten. Gevat in een fijne schrijfstijl en gedragen door interessante hoofdpersonen is het een prettig boek geworden om te lezen.