‘Looking for Alaska’ is het eerste boek van de inmiddels enorm bekende auteur John Green. Het boek gaat over Miles Teller, die op zoek is naar ‘The Great Perhaps’ en daarom van school wisselt, nieuwe vriendschappen sluit en voor het eerst verliefd wordt. Het boek bestaat uit twee delen, namleijk ‘ervoor’ en ‘erna’.

De eerste honderd bladzijden gebeurd er eigenlijk vrij weinig (in het ‘ervoor’ deel). Je bent je ervan bewust dat er een climax komt, maar eigenlijk kun je wel raden (aan de titel en de opbouw van het boek) wat dit gaat zijn. Hierdoor wordt het verhaal wat minder spannend en wacht je als het ware op de climax en wat er daarna gaat gebeuren.

Het hoofdpersonage Miles vond ik nogal naïef en saai. Behalve dat hij de laatste woorden van bekende mensen kent, vond ik hem nauwelijks interessant. Ook aan Alaska irriteerde ik me mateloos. Zij maakte de indruk van een aandachtzoekende tiener die haar omgeving meesleurde in haar problemen en puberale gedrag. De personages Takumi en The Colonel vond ik dan wél weer leuk, maar niet veel meer dan dat.

Ik ben, in tegenstelling tot het deel ‘ervoor’, wel erg blij met het ‘erna’ deel. De gevoelens en gedachten die Miles heeft en de situaties die hij meemaakt zijn erg herkenbaar. Het deel had misschien iets korter gemogen, maar was prima.

Het eind was prachtig en paste erg goed bij het boek. Een echte ontknoping blijft uit, maar dat is normaal voor een onderwerp als ‘de dood’, je zult namelijk nooit alles te weten komen en hier legt Miles zich bij neer. Het verwerkingsproces is namelijk oneindig en ik vind het mooi om te zien hoe Miles dit op het eind kan accepteren. Ook vond ik het aandoenlijk en hartverwarmend dat John op de laatste pagina’s nog ingaat op wat vragen die zijn gesteld over het boek. Wat een leuke man en goede schrijver.