Samen met haar broer Eric vertrekt de zestienjarige Sophie naar Parijs. Ze woont samen met haar moeder en broer in de Verenigde Staten, maar na de scheiding van haar ouders woont haar vader samen met zijn nieuwe vrouw in Parijs. Sophie heeft het zwaar met alle veranderingen en bovenal maakt haar stiefzusje haar het leven zuur. Gelukkig komt Sophie al snel Mathieu tegen, een knappe Parijzenaar bij wie ze piano mag spelen. Ze gaat proberen om haar grootste droom waar te maken: studeren aan het conservatorium.

Als lezer vlieg je door het verhaal heen. Het boek is luchtig en de schrijfster heeft een fijne schrijfstijl. De schrijfster legt veel nadruk op Parijs, waar het verhaal zich afspeelt. De sfeer, de gebouwen en de Franse mensen zijn heel realistisch beschreven en hierdoor lijkt het alsof de lezer een rondleiding krijgt door Parijs. Dit zorgt ervoor dat het geen oppervlakkig verhaal is.

‘Mijn vader had me vroeger altijd ‘mijn mooie Sophie’ genoemd, maar nu was hij het recht om aanspraak op me te maken verloren.’

Het verhaal bevat natuurlijk wel wat clichés, maar het is niet alleen een zoetsappig verhaal. Het behandelt ook het thema echtscheiding. Sophie heeft moeite met het accepteren van haar stiefmoeder en haar stiefzusje heeft veel moeite met de komst van Sophie. Het boek laat zien wat voor een effect een echtscheiding heeft op ouders, maar ook wat voor effect het heeft op kinderen.

Een zomer in Parijs is een heerlijk liefdesverhaal, heel geschikt voor een avondje bij de openhaard met warme chocolademelk!