Als je het boek in handen krijgt is dit wat je het eerste opvalt, het is een lijvig boek, een zogenoemde klepper met z'n 602 bladzijden. De illustratie van de Nederlandse versie laat twee jongens zien in kleding uit de 50er jaren van de vorige eeuw.

John Boyne trekt je het verhaal in door de verteller gelijk met de deur in huis te laten vallen. “...en maakte mijn moeder uit voor hoer”. Hij situeert de start in 1945 aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in Ierland. Dit om even de setting scherp te hebben.

Het verhaal wordt verteld door de hoofdpersoon in de ik vorm. Leest, ook door de indeling in tijdvakken, op een bepaalde manier gemakkelijk. De thematiek die er in aangesneden wordt is echter heel andere kost. Het is moeilijk te verteren dat mensen die anders zijn dan de massa het zo moeilijk hebben. John Boyne weet dat zeer goed te schetsen en beschrijft zeer gevoelvol de schrijnende en ronduit oneerlijke gebeurtenissen die de hoofdpersoon voor zijn kiezen krijgt. Om te beginnen wordt hij ter wereld gebracht door een tienermeisje. Vervolgens wordt hij opgevoed door heel bijzondere pleegouders. Naarmate hij ouder wordt, wordt het hem duidelijk dat hij anders is dan anderen.

“Blijf van die jongen af!” Er kwam een stem uit de lucht vallen, een vrouwenstem, en daar was de beheerster van de tearoom, die de menigte spleet zoals Mozes een weg baande door de rode Zee. Heerlijk dit soort vondsten.

Ondanks de vele bladzijden blijft het verhaal zo boeien dat je het liefst het boek in één adem uit wilt lezen. Het is John Boyne weer gelukt om me tot de laatste bladzijde te boeien.