Voor je de eerste bladzijdes hebt gelezen zit je weer bij Tannie Maria in de keuken, gehuld door heerlijke geuren van de lekkere Zuid-Afrikaanse gerechten die ze voor je klaarmaakt.
Nee, je mag dat zelf gaan doen want de recepten staan achterin het boek.
Tannie Marie woont nog steeds alleen in Klein Karoo en heeft nog steeds haar brievenrubriek in de krant Klein Karoo Gazette. In dit deel heeft ze nog steeds een relatie met agent Henk. Maar omdat Tannie Maria last heeft van nachtmerries over haar eerste man en dit hun intieme relatie heel erg in de weg staat zoekt ze hulp. Na een paar pogingen die niet goed gaan komt ze bij “de demonische monteur” terecht en daar lijkt ze eindelijk te willen praten over wat haar zo dwarszit. Dat is de ene kant van het verhaal. De andere kant gaat over een moord op een bushmen leider waar Maria getuige van is en omdat de beste man vergiftigd is kan Maria goede hulp bieden aan de politie, Maar of Henk daarop zit te wachten…..
Beide verhalen komen samen in spannende momenten, daarnaast is er (net als in het eerste boek over Tannie Maria) veel ruimte voor mooie quotes van Tannie Maria, gedachten over eten, gesprekken met eten en een wolkje romantiek. Door het verhaal van de bushmen leider krijg je ook een kijkje in de geschiedenis en strijd van de verschillende mensen in dit bijzondere land.
De mooie zinnen worden afgewisseld met Zuid –Afrikaanse termen.
Wie wil er nou niet zo’n collega die elke dag wat lekkers meeneemt naar het werk, ook al is ze op dieet? Of die elk telefoongesprek met haar hulpverlener eindigt met “misschien breng ik een toetje mee”
Ik heb weer genoten en Tannie Maria voor de tweede keer in mijn hartje gesloten. Het is een heerlijk – lezen boek voor iedereen die van bovengenoemde onderdelen houdt.
De mooiste quote van Tannie Maria bewaar ik voor het laatst:

De huid is slechts een dun laagje aan de buitenkant, jullie harten hebben dezelfde kleur”
Tannie Maria