De schrijver van het boek, Ivo Victoria, kende ik nog niet. Van te voren heb ik niks gelezen over het boek en ik ben er blanco ingegaan.

Het boek gaat over Seb en Billie. Na een tragisch ongeval ligt Billie in coma. Seb weet niet zo goed hij hierop moet reageren. Op kerstavond krijgt hij van zijn ouders een geweer. Dit staat garant voor spannende ontwikkelingen.

Tijdens het lezen voelde ik een heel raar gevoel. De hoofdpersonages worden afstandelijk neergezet ten opzichte van Seb. Daarnaast worden wel alle personages goed beschreven door de schrijver. Geheimen worden aangekaart, maar niet opgehelderd. Aan het eind zat ik nog met vragen en ik miste bepaalde verbanden. Jammer dat de eindjes aan het einde niet bij elkaar werden geknoopt. Misschien het boek nog eens lezen over paar maanden en kijken of het dan duidelijk is?

Het boek maakte me verward en het gaf me een raar gevoel. Bij mij ontbraken sommige woorden in het begin. Ik miste ook hoofdletters en nummering van de hoofdstukken. Hierdoor was het lastig om het boek in een bepaalde tijd te plaatsen en hoe de hoofdstukken zich verhouden tot elkaar.

Waar ik over te spreken ben, is de manier waarop de schrijver bepaalde zinnen heeft opgeschreven. Sommige zinnen zijn heel erg mooi qua opbouw en lading. Soms zijn ze bijna poëtisch.

Dit boek is verwarrend, maar laat wel een bijzonder gevoel achter. En dat is misschien nog wel het belangrijkste!