De reddingsboot beschrijft voornamelijk het leven en overleven in een boot en het proces wat daarop volgt.

Als Grace en haar kersverse man op de Empress Alexandra, een oceaanstomer,zitten en op weg zijn naar haar schoonouders,die net pas over haar bestaan te horen hebben gekregen,is er een ontploffing.
Er wordt schipbreuk geleden,passagiers moeten van boord en Grace komt in reddingsboot 14 terecht met nog 38 mensen.
Het is een gevarieerd gezelschap,oa een moeder met kind,Italiaanse vrouwen,een diaken en dan natuurlijk Hardie,die de leiding heeft en daadwerkelijk de baas speelt.
Eigenlijk is de reddingsboot overvol,er is maar voor minder mensen plaats,Hardie neemt de beslissingen,die niet altijd in goede aarde vallen.
Een drenkeling die ook nog aan boord wil komen wordt met harde hand afgewezen,een onmenselijk iets.
Het is leven,maar vooral proberen te overleven
Men komt voor dilemmas te staan,de keuzes zijn moeilijk.
Ik voelde de spanning die er heerste met de passagiers onder elkaar,honger en dorst gaan meespelen,diverse personen overleven het niet.
Men krijgt een taak toegedeeld om te hozen,je merkt hoe de krachten van de passagiers afnemen en er wordt gepraat en geruziëd
Drie weken op zee onder soms erbarmelijke omstandigheden is niet niks.
Dan is er ook nog de machtstrijd van Hardie tussen een van de vrouwen,dit gaat soms hard tegen hard
Ik probeerde me voor te stellen dat ikzelf op die boot zou zitten,niet wetende of je het wel zou redden,zou er zeker wanhopig van worden.

Je weet al dat Grace overleeft,in de proloog wordt verteld dat ze in de rechtszaal is.
Daar staat ze terecht voor mood met voorbedachten rade.
Waarom heeft ze geholpen de man overboord te gooien,daar gaat het over bij het proces.
Vond het een boek dat indruk op me gemaakt heeft,de wilskracht en toch het vechten om te overleven.
Je moet echt wel met die ontberingen mentaal sterk zijn ook,anders geef je volgens mij de moed op.
Hoe een klein boekje toch heel groot kan zijn!