Toen ik de kans kreeg om Dex te lezen in het engels (ebook-versie bestaat uit twee delen: Quick 'n Dirty en Slow 'n Sexy), greep ik het met beide handen aan... en ik zeg nu net zo hard als de rest: 'Dit moet je lezen!' Het is verslavend, je leest maar door en echt waar: het smaakt naar meer. Als je Dex en Mila eenmaal hebt leren kennen, wil je eigenlijk niet meer wachten op de rest, je wilt door. Want ja, ook de vrienden van Dex hebben dus een eigen boek, waarin hun verhaal is vastgelegd en met wie de lezer opnieuw mee kan leven. Althans, dat denk ik, want ik ken alleen Dex tot nu toe, natuurlijk ;) maar dat ik de rest ook wil gaan lezen, dat staat vast!

Tijdens het lezen betrapte ik mij er wel op dat ik ervan baalde dat ik niet direct een klik met Mila voelde. Het schommelde wat heen en weer, kon mijn vinger er niet goed op leggen waar dat nou aan lag... tot ik in ene bedacht dat ik in de valkuil was getrapt waar juist dit verhaal deels om draait: vooroordelen. Ik kon geen hoogte van haar krijgen en het heeft even geduurd voor ik haar eenmaal beter leerde kennen en haar leerde 'vertrouwen', om het zo maar te zeggen. Zij heeft een heel andere levensstijl dan Dex, komt uit een heel ander soort omgeving, en men kijkt naar haar zoals de mannen om Dex heen ook naar haar kijken: mooi lijf, mooie spullen en geld. Veel geld.
Het voelde wel raar om zo over een personage na te denken, want bij Dex had ik die vooroordelen juist niet. In mijn ogen kwam hij oprecht over; hij heeft zijn issues en handelt niet altijd op een manier die als juist bestempeld zou kunnen worden, maar zijn gevoelens gaan dieper dan wat men van de buitenkant kan zien, waar hij veelal op beoordeeld wordt - de vrouwen zwermen om hem heen waar hij flink gebruik van maakt, eerlijk is eerlijk; de mannen vinden hem stoer en de mensen die sowieso vooroordelen hebben over tatoeages en piercings denken direct te weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. Maar hij baalt hier tegelijkertijd ontzettend van, omdat men hem nooit ziet zoals hij daadwerkelijk is. De passie die hij in het voetbal stopt bijvoorbeeld, of de liefde voor zijn naasten voor wie hij alles, maar dan ook alles overheeft.

Mila en Dex halen hun beste kant naar voren om te laten zien wie ze echt zijn, tegenover de wereld maar vooral tegenover elkaar... maar dit gaat zeker niet zonder slag of stoot. Oude gedragingen komen naar voren, waardoor ze elkaar juist vaker af lijken te stoten dan aantrekken. Is de vurige passie die zo voelbaar is bij beiden genoeg om er samen uit te kunnen komen?

Na de cliffhanger van het eerste deel van het verhaal krijg je als lezer ontzettende twijfels... Ook ik was licht in shock.
De cliffhanger was zo’n ‘Whaaat?’-moment, één van de plottwists die dit verhaal over de twee ultieme tegenpolen in de liefde rijk is, dat de lezer laat snakken naar adem en vooral: naar meer! En meer krijg je dan ook in dit vervolg: meer vlinders, meer vuur en meer actie en drama, waardoor je het boek niet meer weg kunt leggen.

Wat ik zo heerlijk vond aan dit verhaal, is dat je het verhaal leest vanuit de stem van zowel Dex als Mila. Hierdoor krijgt het verhaal een ander soort diepgang dan een verhaal die vanuit één kant wordt beschreven, waardoor je zelf soms zult blijven gissen naar waarom de een precies zo reageert zoals hij of zij doet. Zelf vind ik die vorm van lezen niet altijd even prettig, en kan een verhaal wel eens ‘on-af’ voelen. Dit gevoel had ik bij het verhaal van Dex en Mila dus absoluut niet! Ik vond het heerlijk om meer te ontdekken over hun verleden, hun denkwijzen en waarom ze op elkaar reageerden zoals ze deden. Ik begreep Mila steeds meer, waardoor ik ook haar keuzes beter inzag. Het was logisch zoals ze handelde zoals ze deed, net als Dex op zijn beurt zich van zijn beste kant wilde laten zien door hier anders op te reageren dan hoe hij het anders zou hebben gedaan. Ze haalden echt het beste in elkaar naar boven, al ging dat zeker niet zonder slag of stoot. Want reken maar dat de vonken ervan af vliegen in dit boek, en dan bedoel ik niet alleen de romantische, vurige vonken…

Het houdt de lezer aan het boek gekluisterd, en hoewel je soms denkt dat je precies weet hoe het verhaal zich zal gaan ontvouwen, heeft de auteur her en der toch verrassende plottwists op papier weten te zetten die je niet aan zag komen. Ik tenminste niet!
Het verhaal van Dex en Mila is geen rozengeur en maneschijn-romantisch bijeengerakeld verhaaltje, maar laat je inzien dat mensen soms niet zijn zoals je in eerste instantie had gedacht. Ze laten zien dat ze echte personen zijn, die, hoewel ze het niet altijd willen, een andere kant naar de buitenwereld laten zien, om zichzelf maar niet direct bloot te geven en kwetsbaar op te stellen, uit angst hun hart aan diggelen te voelen vallen en hun vertrouwen in de mensheid kwijt te raken. Dit vond ik een heel mooi gegeven en gaf zeker stof tot nadenken. Niets is wat het lijkt, blijkt maar weer.

Al met al: Ik heb genoten van de kibbelmomenten, de gedachtes van Dex en Mila, en natuurlijk de liefde die zinderend in de lucht hangt. Mede door de vlotte en fijne schrijfstijl van Miranda Hillers leest het verhaal vlot door, en door de strakgespannen spanningsbogen weet ze de aandacht van de lezer goed vast te houden.

En ja, Dex mag absoluut trots zijn op zijn bijnaam Sexy Dexy. Hij heeft het dubbel en dwars verdiend! ;)