Mijn vader is een vliegtuig is de winnaar van de Hebban Debuutprijs 2018. Dat is nu net de reden waarom is het boek wou lezen.
Dit is het fictieve verhaal over de 40-jarige Eva. Zij leidt een reclamebureau, is gehuwd, moeder van een tweeling, heeft een georganiseerd leven en probeert alles te combineren via een duidelijk gestructureerde planning.
Het verhaal begint met het plotse overlijden van haar moeder, met wie ze nooit een hechte relatie had. De organisatie van de begrafenisplechtigheid en zelfs het rouwen moet gebeuren via haar gekende lijstjes. Haar vader leeft al 33 jaar in een psychiatrische instelling en ook met hem is er geen dochter-vader-relatie.
Het overlijden van haar moeder brengt haar in een onzekere positie en ze krijgt last van angstaanvallen.
Het boek is opgebouwd in 3 delen: moeder, vader en Eva zelf. Het is een speciaal verhaal geworden, een zoektocht naar haar verleden en dus naar de oorzaak van haar psychische problemen.
Het boek leest vlot, korte hoofdstukjes, het heden wordt veelvuldig afgewisseld met stukken uit het verleden (zeg maar de jeugd van Eva) en naar het einde toe vallen de puzzelstukken op hun plaats. Die afwisseling tussen heden en verleden komt nooit verwarrend over.
Ik had vlug door dat er iets ernstigs moest gebeurd zijn in haar jeugd, maar uiteindelijk is de plot vrij verrassend.
Een aanrader voor wie houdt van literaire romans.