Het Pendleton staat bovenop Shadow Hill.
Het is een luxe appartementencomplex en het is er prachtig wonen.
Het heeft een heel duister verleden. Er zijn namelijk mensen spoorloos verdwenen, krankzinnig geworden of verandert in koelbloedige moordenaars. Elke 38 jaar lijkt het weer voor te komen. Het is een science fiction achtig verhaal. Het huis staat op een tijdbreuk.
Zo nu en dan komen ze voor ‘de sprong’in de tijd een bewoner uit het verleden tegen. Zoals de butler die iedereen heeft vermoord..of meneer Pendleton zelf of zijn dochtertje. Het verleden, heden en de toekomst komen allemaal samen en in ineens sta je oog in oog met een vroegere bewoner of een uit de toekomst.
Ineens beginnen de muren te trillen en zien de bewoners dat al hun spullen zijn verdwenen, op het Pendleton na dan.
Ze zijn belandt in een wereld zoals die ooit zal zijn in de toekomst.
. De schepsels die er rond waren zijn echt niet te omschrijven. Ze veranderen soms snel van vorm en kunnen allerlei vormen aan nemen.
Wie zal deze strijd overleven en komt er ongeschonden weer uit om terug te keren naar het jaar 2011? Of blijven ze voor altijd vast zitten in 2049? Het verschil van tijd is ook heel anders, dat leer je wel van Getuige. Iemand die vast is komen te zitten in het Pendleton. Wat voor hem 38 dagen zijn, is voor ons 38 jaar. Ik heb vooral enorm gelachen om Winny zijn denkwijze, een jonge jongen…Hoe hij de wereld ziet…En de gezusters Cupp……..Ze hebben 2 katten die heten Rook en As…En die blijken wat verkeerds te hebben gegeten……Er zit dus ook een dosis humor in. Deze oude dames zijn echt geweldig. Er zijn veel meer hoofdpersonen, zoals de autistische Iris en haar moeder. Een oud marinier en een wetenschapper. Een songwriter, een blinde man en een man die er een moordende hobby op na houdt. In het begin is dat wat moeilijk allemaal, maar je leert ze allemaal goed kennen gedurende het verhaal verder gaat. Ik geef het boek een ruime voldoende