[Opmerking: Drie minuten is het vervolg op Drie seconden, dat in 2010 verschenen is. Het is niet noodzakelijk eerst deel 1 te lezen, maar wel een pre. In omgekeerde volgorde lezen is niet aan te raden, daar de clou van deel 1 in de loop van deel 2 uiteengezet wordt.]

Piet Hoffmann, ex-crimineel tevens ex-informant van de Zweedse politie, is door de Verenigde Staten gerekruteerd om te infiltreren in Colombia. Hij beweegt zich als Peter Haraldsson, El Sueco, in de kringen van de PRC-guerrilla en is de persoonlijke lijfwacht van Johnny Sánchez, El Mestizo. El Sueco is de beste infiltrant ooit. De PRC houdt zich o.a. bezig met de productie van en handel in cocaïne, mensenlevens zijn ondergeschikt aan business. De Amerikanen willen deze drugskartels oprollen en hebben daartoe de Crouse-troepen geformeerd, onder leiding van Timothy D. Crouse. Een soort Crouse-war, want Crouse is persoonlijk betrokken. Totdat Crouse ontvoerd wordt door de PRC, dan wordt het een zaak van heel Amerika: "America declares The next war on terror." Door de CIA en de FBI wordt gezamenlijk een dodenlijst opgesteld, met daarop de namen van de guerrilleros die voor de terreurdaad moeten boeten. Op die lijst staat ook El Sueco, 'onze' Piet, die prompt aan zijn lot overgelaten wordt door zijn opdrachtgever. Weet hij zich op de een of andere manier uit zijn netelige situatie te redden en kan hij zijn gezin beschermen?

Snoeihard verhaal, waarvan niet duidelijk is hoe de werkelijkheid zich verhoudt tot het aandeel fictie. Locaties: Colombia, Washington en Stockholm. De hoofdrol is voor Piet Hoffmann, daarnaast is een cruciale rol weggelegd voor Ewert Grens, die ook in de voorgaande thrillers van Anders Roslund & Börge Hellström van de partij was.
Drie minuten is een goed uitgewerkte, zeer spannende thriller. Zo'n boek om in één ruk uit te lezen om vervolgens spijtig te constateren dat het al uit is. Gewelddadige passages komen veelvuldig voor: moord, doodslag, uitbuiting, martelingen. De auteurs schromen niet de lezer te confronteren met wreedheden, die horen er kennelijk bij in de cocaïnebranche. Door politici in het Witte Huis en in Zweden worden - althans in dit boek - besluiten genomen die discutabel zijn of op zijn minst tot nadenken stemmen. Mensen die zich met hart en ziel inzetten voor de goede zaak als een baksteen laten vallen, schijnt de normaalste zaak van de wereld te zijn.

Mini-minpunt van Drie minuten is de verkorte schrijfstijl die Roslund - want hij schrijft - soms hanteert. Veruit het grootste deel van de tekst is in vloeiende bewoordingen geschreven, maar dan opeens staan er zinnen waaraan woorden ontbreken. Ze suggereren haast, gedachtesprongen en agressie, ze dienen een doel, maar zijn o zo lelijk.
Aan flauwiteiten, humor of soft (rechercheurs)gedoe doen Roslund & Hellström niet, in tegenstelling tot menig collega-auteur uit Scandinavië. Het gaat er scherp en hard aan toe, er is geen ruimte voor sociale gesprekjes of wat dies meer zij. El Sueco sleurt je mee de Colombiaanse jungle in, het verhaal raast voort. Bevredigend slot, maar is het ook het einde?

Drie minuten is met afstand de beste thriller die ik tot nu toe in 2016 gelezen heb. Zes sterren, als dat zou kunnen!