Ik was niet echt voorbereid op het einde van het eerste boek uit deze reeks. ‘Bijna verliefd’ eindigde dan niet echt met een cliffhanger zoals je bij fantasy-boeken of thriller-reeksen ziet verschijnen, maar wel op een abrupte manier waardoor je als lezer een beetje aangedaan werd achtergelaten. Daardoor vroeg ik me natuurlijk wel af hoe het Blaire en Rush verder zou vergaan. Die vraag wordt beantwoord in ‘Nooit verliefd’ al is hun avontuur nog niet ten einde en mogen we nu alvast beginnen aftellen naar ‘Voor altijd verliefd’.

Ook in dit tweede deel van de Verboden vrucht-serie is het net als bij de vorige boeken van Abbi Glines, de ontspanningsfactor die primeert. Korte hoofdstukken en een eenvoudige opbouw zorgen er voor dat je dit boek in recordtempo kan uitlezen. Niet zo handig wanneer je het meeneemt voor onderweg, want dan zit je dus halverwege je terugrit al zonder leesvoer.

Het voordeel van deze schrijfster haar boeken is dat je er totaal niet bij moet nadenken. Soms bedenk ik me echter wel dat het misschien maar goed is dat je dat denken achterwege laat. Wanneer je je te veel begint te focussen op de details komt de geloofwaardigheid van de personages immers aan het wankelen. Zo had ik bijvoorbeeld wel enkele bedenkingen bij hoe zowel Blaire als Rush – with a flick of a switch – zo van gedachten veranderen. Van het ene uiterste naar het andere in een minimum van tijd. Ook vind ik het een beetje gek dat de hoofdpersonages nog zo jong zijn. Blaire heeft immers ondanks haar prille leeftijd wel heel veel meegemaakt.

En toch … ondanks die bedenkingen en het feit dat het boek geen spannende plot of grootse verrassingen bevat, zorgt net die combinatie van misverstanden, romantiek, goede bedoelingen die op stommiteiten uitdraaien en personages als de loyale Bethy, vrolijke Jimmy en de uiterst giftige Nan ervoor dat je ‘Nooit verliefd’ in één ruk uitleest.

Deze opvolger is dan ook opnieuw een echte Glines. Een luchtig verhaal, dat niet enkel vlot geschreven is maar ook erg vlot weg leest. Een uiterst ontspannend tussendoortje dus.