Ik was al fan van cecelia ahern na het lezen van PS ik hou van jou. Maar nu ben ik het helemaal. Wat een mooi boek. Erg apart om door middel van brieven, mails en chats het verhaal te lezen van Rosie en Alex. Twee jeugdvrienden die verschillende levens hebben, maar steeds contact blijven houden.

Ik heb soms hardop gelachen en soms bijna een traantje gelaten.