Jon Hreggvidszoon, een arme boer uit IJsland, wordt verdacht van de moord op een beul. Hij weet zelf niet of hij het wel of niet gedaan heeft wegens teveel drank. Feit is dat hij zelf ter dood veroordeeld wordt, maar er op een of andere manier altijd weer onderuit geraakt. Eigenlijk had hij een stukje touw gestolen, meer niet. Hij komt terecht bij andere moordenaars en criminelen, maar wordt dan toch weer bevrijdt. Hij ontsnapt en gaat met een schip mee naar Nederland. Via Duitsland komt hij daarna in Denemarken, maar zijn verleden is hem al vooruit gesneld. Ook daar kent men hem al snel en wordt hij weer gevangengezet. Tot hij weer wordt vrijgelaten.
Het is een treurig bestaan in IJslandmet hongersnood, tyfus, pokken, veel drank en geweld.
Nadat ik zelf in IJsland ben geweest, vond ik dat ik iets van de IJslandse winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur moest lezen. Dat is dit boek geworden. Het is anders dan alles wat ik al gelezen heb. Er zat zeker humor in, maar ook veel doffe ellende, oneerlijkheid, hebzucht van de kroon en de kerk.
Jammer dat in de vertaling gekozen is om de namen mee te vertalen waardoor Hreggvidson een gedrocht als Hreggvidszoon werd.