Ze is zoek. Niet alleen de vriendin en de zus van Maud zijn zoek, ze is in zekere zin ook zelf zoek. Haar geheugen laat haar in de steek en ze verliest steeds meer het contact met het heden. Heden en verleden lopen in het brein van Maud steeds verder door elkaar en worden een steeds groter kluwen dat ze niet meer kan ontwarren. Door Emma Healey wordt Mauds geestelijke achteruitgang op een zeer mooie, subtiele en waardige manier beschreven.

Het boek roept allerlei emoties op: een lach, een traan maar ook angst. Om een dierbare kwijt te raken maar ook angst dat je zelf zoekt raakt in je eigen brein, de wereld om je heen niet meer begrijpt en de wereld jou niet meer begrijpt...