Jaren terug heb ik dit boek gelezen, maar desondanks weet ik direct weer waar dit boek over gaat zodra ik de kaft zie of de titel hoor. De titel verklapt niks van het verhaal en ook na het lezen van het boek is de directe link met de titel is mij nog steeds niet helemaal duidelijk. Het verhaal begint rustig met een duidelijke opbouw. Gerbrand Bakker zorgt ervoor dat je als het ware in het moment zit, door zijn beschrijvingen van het landschap, de personages en de gevoelens. Je leeft mee met het jongetje Gerson en wilt het liefste aan het einde roepen doe het niet, doe het niet, hij gaat door merg en been met dit boek.