De proloog met als titel 'Vervloekt verlangen' geeft een kijkje op de Evan C. Delier, de hoofdpersoon in dit boek. Hij ziet de dingen 'anders' dan de andere bewoners van het fantastische Nieuw Pangea en is daardoor opvallend anders in zijn handelen.
De meeste mensen denken dat het goed is dat de dingen zijn zoals ze zijn en dat is goed genoeg; veilig en voorspelbaar. Evan denkt daar anders over en hij verbaast zich over het feit dat hij regen mist, terwijl hij regen nog nooit met eigen ogen heeft gezien...

De manier van schrijven die is alsof je naar een film kijk, zorgt er voor dat je door blijft lezen. De soms snel wisselende perspectieven zijn niet hinderlijk, maar passen goed in het verhaal.
Ook de persoon Evan boeide me genoeg om toch door te lezen tot het einde. Daardoor werd ik in deze thriller mee op reis genomen naar een plek ver in de toekomst die geregeerd wordt door mensen of robots die op mensen lijken of in ieder geval iets van mensen hebben.
Een toekomst waar ik niet bijster dol op ben; de aarde en de natuur zoals wij die kennen is door mensen verknald en daarom moest het helemaal anders. Eigen schuld…
De Strop Ploeg is een verhaal om je na te laten denken over wat wij met onze aarde aan het doen zijn.

Laat je niet tegenhouden door de vrij lange hoofdstukken en de kleine druk maar geniet van het verhaal zelf. Een knap debuut!
3,5/5*