De boeken van Karen Rose worden omschreven als romantische thrillers. In 'Verbroken stilte' ligt de klemtoon vooral op het thrilleraspect, er is zelfs de nodige actie, iets wat ik niet meteen verwacht had. Niet iedereen slaagt erin om een boeiend, kort verhaal af te leveren, Rose kan het duidelijk wel. Natuurlijk zijn de overgangen hier en daar iets te abrupt en gaan bepaalde dingen te snel, maar dat lijkt me onvermijdelijk. De personages zijn iets te talrijk voor de luttele 77 bladzijden die het boek telt, maar van de belangrijkste krijg je wel een goed beeld. De aangename schrijfstijl zorgt ervoor dat je meteen in dit korte verhaal zit, geen aanlooptijd nodig. Geen idee of 'Verbroken stilte' representatief is voor de echte (lees dikke) boeken van Rose, daar kunnen de fans meer over zeggen.