Oma worden is een proces; je kunt langzaam aan het idee wennen. Het iets om naar uit te kijken en om op te verheugen. Maar daarnaast zijn er ook zorgen, het blijft oppassen niet alleen maar goede raad aan de toekomstige ouders te geven. En vooral niet teveel zwijmelen, want dat is iets dat sommige oma’s zo vaak doen.

Hoe de natuur op verschillende manieren kan worden beschreven lees je in ‘De geboorte van een oma’. Als Rita Spijker te horen krijgt dat ze oma wordt, het niet verder mag vertellen omdat het nog zo pril is, komen herinneringen en oude babykleertjes tevoorschijn.
Vanaf week 6 neemt Rita de lezer mee en schrijft op een boeiende wijze hoe ze met het gegeven ‘oma worden’ omgaat. Daarbij schrijft ze ook over haar eigen ervaringen, onzekerheden en verdriet om het overlijden van haar tweede kindje.

Tussen dit alles door lees en voel je haar liefde voor de natuur, die ze boeiend combineert of vergelijkt met processen van zwangerschappen, geboortes en oma worden. En dan uiteindelijk het oma zijn zelf, met zoveel wisselende gevoelens waar Rita in het laatste hoofdstuk heel teder over schrijft.

Een verwachtingsvol en vlot geschreven boek dat geschikt is voor oma’s in wording maar ook heel herkenbaar voor degene die al oma zijn.