Het boek zou een thriller zijn, maar dat is het niet. Het is een roman met spannende trekjes. De stijl deed mij regelmatig denken aan de boeken van Elly Koster en Sandra Berg. Het boek leest lekker weg. De discussies over het feminisme zijn geweldig om te lezen. De commune bestond uit feministen en Gloria heeft hier zeker wat van meegekregen. Ze is zelfs vernoemd naar haar moeders idool, het Amerikaanse feministische icoon Gloria Steinem. Tijdens het lezen van het boek had ik het gevoel dat het feminisme van de commune eigenlijk in een andere tijd hoorde. Later in het boek komt er gelukkig een verklaring voor. De vrouwen van de commune, Rita, Marie-Louise en Stina waren aan het eind van de jaren zeventig zijdelings betrokken geweest bij Groep 8 en de tweede feministische golf, maar ze hadden beteuterd gerealiseerd dat ze te jong waren geweest en te laat waren ingestapt, want inmiddels waren de jaren tachtig daverend begonnen met een gigantische backlash van yuppies, disco en heel andere waarden. De film Thelma & Louise zorgde voor het idee van een feministisch collectief, de zomercommune.

Heerlijk boek om te lezen dat zich afspeelt in de archipel van Stockholm. Lange en goede opbouw en een voor mij verrassend einde. Het boek zou nog beter zijn geworden als Karl zijn duistere trekken meer had laten zien. De scene waarin Karl en Maria bezig zijn en bekeken worden door Gloria had zeker een vervolg moeten krijgen. Ook zat het mij dwars dat ik niet weet wat er met Gloria twintig jaar geleden in het bos is gebeurd. De verwijzing naar schrijfster Nora Lindqvist is erg goed bedacht. Een goed boek als je de focus niet op het thrillergedeelte legt.