Het verhaal begint met Jake, militair voor speciale missies, die rond stommelt in een riool, door een afvoerput een van de dodelijke kogels afvuurt op J.F. Kennedy en vervolgens vlucht. Via omwegen reist hij naar een safehouse, maar midden in de nacht dat hij daar aankomt, wordt er een moordaanslag op hem gepleegd.

Rosaly is Joods-Amerikaans journaliste die de moord op J.F.K. onderzoekt en analyseert voor de krant waar ze voor werkt. Haar vader werkt in het Pentagon.
Omdat meer mensen en schutters die een rol speelden rondom de moord op J.F.K. een voor een vermoord worden, stapt Jake naar een krant om zijn verhaal te doen.
Daar ontmoet hij echter Rosaly, liefde op het eerste gezicht over en weer, een relatie bloeit op. Jake verzwijgt waarvoor hij eigenlijk kwam, net als dat hij zijn hele geschiedenis in mysterieen gehuld laat. Ook als ze al lang samenwonen.
Gaande weg het verhaal gaat Jake Rosaly helpen met het onderzoek, waarom wordt er jacht op hem zelf gemaakt en waarom wordt iedereen die met de moord op J.F.K. te maken had vermoord? Zelfs de militaire arts/lijkschouwer overleeft het niet.

Jake pakt zijn oude hobby gitaar spelen weer op en speelt in diverse bandjes en kroegen.

Als Jake te dicht bij de waarheid komt, wie de opdrachtgevers waren, vlucht hij voor zijn leven, maar vooral ook om Rosaly veilig te laten.
Wat blijft is een gevoel van "he, nu weten we nog niets".
Gelukkig zitten er dan nog een paar hoofdstukken achter, waarin duidelijk wordt waarom Jake de opdracht tot de moord op J.F.K. aanvaarde.
Wie de opdrachtgevers waren en waarom, daar heeft Lex Pieffers geen echte oplossing voor bedacht.
De tijd springt soms met ineens weken of zelfs maanden vooruit. Dit is verwarrend, die periodes had Lex beter kunnen gebruiken om de personages wat meer diepgang te kunnen geven. wat mij dus echt niet boeide was dat er toen en toen, daar en daar jaren daarvoor een overstroming is geweest.Dit voegde niks toe aan het verhaal.

Dat Lex Pieffers voor dit debuut regisseur is geweest van diverse commercials voor Europese filmproductiemaatschappijen en scenario's heeft ontwikkeld, blijkt niet uit zijn schrijven.
Het is soms meer een soort, niet helemaal uitgewerkte opsomming.
Beelden vangen in woorden, is iets wat hij nog niet helemaal in de vingers heeft.

Mijn conclusie, een leuk, vlot geschreven verhaal, maar geen thriller. Meer een roman overgoten met een wat 'magnum-PI' overgoten sausje.