Meerderen moorden die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben en die de politie zelfs afdoet als zelfmoorden. Een wetsdokter die vooral overhoop ligt met zichzelf en daardoor een lastig personage is om mee om te gaan. Om zijn probleem aan te pakken wordt hij door zijn baas verplicht een psychiater te zien die hem met zijn, zoals we gaandeweg te weten komen, verleden tracht te verzoenen.
Een nieuw duo aan de slag bij de politie, een relatie die wat stroef begint, dat krijg je dan als je een macho en een strever bij elkaar zet.
Jij weet niets, althans vooral de politie weet niets, om het thema van de mol van dit jaar te gebruiken, want wegens onvoldoende bewijzen worden enkele vermeende moorden dan toch afgedaan als zelfmoorden. Er is lichte twijfel want wie eet er nu in godsnaam een gerecht met noten in verwerkt wanneer hij/zij daar allergisch voor is.

En dan hebben we nog een kapper met psychopathische trekjes die aan een ziekte leidt waar ik voordien nog niet van gehoord had, maar mogelijk een goeie quizvraag zou zijn, die de spil van dit verhaal is.

Kortom, aardig wat ingrediënten om van 'Meester Dood' een vlot leesbare thriller/spannend boek te maken. Dit boek behoort tot de betere middenmoot van wat ik tot nu toe al heb gelezen. En ik mag zeggen dat er dat al behoorlijk veel zijn. Ik had voordien wel van het schrijversduo gehoord, maar nog niks van gelezen, ook nog niets van Ria Maes-. Je zit vrij vlug in het verhaal al hebben de flashbacks mij soms wat in de war gebracht En een personage waar ik eerst een gloeiende hekel aan had (de wetsdokter) zien groeien tot mijn favoriet, il faut le faire. Een schrijversduo blijft voor mij wel een vreemde ervaring want 2 totaal verschillende mensen die samen een kloppend verhaal maken, lijkt me geen sinecure, ook weet je niet wie nu de grootste stempel op het verhaal drukt, 3 welverdiende sterren voor Meester Dood.