Als er Engelstalige leesclubs zijn probeer ik vaak mee te doen; uiteraard blijft het afhankelijk van het gekozen boek. Toen de leesclub voor Hangman werd aangekondigd, heb ik me meteen opgegeven. Mijn dochter had Ragdoll in haar bezit, en al gelezen, en wilde heel graag de opvolger een keer aanschaffen. Ik heb eerst Ragdoll gelezen en alhoewel Daniel Cole in het voorwoord zegt dat dit boek ook apart gelezen kan worden, zou ik iedereen toch aanraden ook het eerste deel te lezen. Ragdoll was spannend, af en toe gruwelijk, maar ik vond het wel afstandelijk; het raakte me nauwelijks. Bij Hangman is Cole hier veel beter in geslaagd. Hij weet van m.n. Rouche en Baxter mensen van vlees en bloed te maken waardoor je je beter geïnvolveerd voelt in het boek. Daardoor wordt het spannender, persoonlijker en beter. Daarnaast zit er ook nog humor in en dat was Ragdoll maar zeer sporadisch het geval.
Het verhaal gaat eigenlijk verder waar Ragdoll is opgehouden. Baxter wordt naar de VS gestuurd om daar te assisteren bij het oplossen van een moord die een relatie met Ragdoll lijkt te hebben. Hier leert ze ook Rouche kennen, een CIA-agent die de hele dag op zijn telefoon bezig is. Waar Emily Baxter sowieso al moeite heeft met het vertrouwen van mensen, zelfs de man waarmee ze een relatie heeft, vertrouwt ze alleen nog Edmunds die we al kennen van het eerste boek.
Toch moet ze met mensen samenwerken om de moorden (met een vreselijke climax in een theater in New York; een van de gruwelijkste scènes die ik ooit gelezen heb) opgelost te krijgen. En Wolf? Die komt ook nog terug.....