Al sinds hij jong was, wilde Koen Gubbels schrijver worden. Hiervoor had hij in feite maar één beweegreden en dat was het romantische idee van het vak. Toch heeft hij op die jonge leeftijd nooit geschreven, dat kwam pas later, hoewel hij altijd heeft geweten dat hij schrijver zou worden. Hij is een opleiding aan de schrijversvakschool gaan volgen en een schrijfopdracht daar inspireerde hem voor het schrijven van zijn debuut, de thriller Niks. Aanvankelijk was dit boek als roman bedoeld, maar vooral het thrilleraspect boeide de uitgever, zodat het opnieuw uitgewerkt moest worden.

Na zijn scheiding is het leven van Nik Speelman niet meer wat het geweest is. Behalve zijn vrouw en zoon, verliest hij ook zijn bedrijf en raakt min of meer aan lagerwal. Omdat hij niets meer te verliezen heeft, reageert hij op een discutabel mailtje, waarna de Chinese zakenman HongZhang contact met hem opneemt. Speelman krijgt een aanbod, verwacht opnieuw te kunnen beginnen en vertrekt naar China. Eenmaal daar loopt alles anders dan hij kon vermoeden en wordt hij het slachtoffer van nietsontziende individuen. De hulp die hij vervolgens krijgt, komt van een kant die niet te voorzien was.

Vanwege het overwegend rommelige, onsamenhangende en stroeve begin is het verhaal aanvankelijk oninteressant en niet boeiend. Daarna, en dan vooral vanaf pagina zestig, krijgt het meer structuur en wordt het een stuk aangenamer om te lezen. Ondanks dat een aantal hoofdstukken geen toegevoegde waarde heeft. Hoewel het dus lezenswaardiger wordt, ontbreekt de spanning in het verhaal grotendeels. Halverwege zijn er enkele bladzijden waar die spanning wel aanwezig is, maar voor een boek dat thriller genoemd wordt, is dit veel te weinig. Terwijl het thema, maar ook het idee, prima ingrediënten zijn om van Niks een spannend boek te maken.

Het thema dat Gubbels gekozen heeft, verdient de originaliteitsprijs niet, maar de manier waarop hij het in het verhaal verwerkt heeft, is wel degelijk origineel. De setting, die bijzonder en anders dan anders is, is daar zonder meer debet aan. Het is jammer dat de auteur het niet wat eenvoudiger heeft gehouden, want een aantal situaties wordt dusdanig door hem beschreven dat ze grenzen aan onwaarschijnlijkheid. Dat gaat ten koste van de geloofwaardigheid van het verhaal. Daarnaast is het op momenten ook licht voorspelbaar. Hiermee wordt de eventuele spanning sowieso al weggenomen. Toch weet de auteur de lezer nog wel te verrassen, want de ontknoping was niet te voorzien. Daarmee heeft hij toch weer wat extra punten gescoord.

Gubbels maakt geregeld gebruik van aardige woordspelingen, mooie zinnen en humor en met zijn manier van schrijven weet hij de er vaart voor een groot deel ook in te houden. Daardoor leest het vlot en wordt het nergens ingewikkeld. De personages zijn op zich interessant, maar in grote lijnen nogal clichématig. Aan de ene kant hebben ze een eigen gezicht, maar aan de andere kant ook weer niet. Het hangt er, wat dat betreft, net een beetje tussenin. Datzelfde geldt voor Niks. Dit debuut is niet niks, maar ook niet alles.