‘Laat maar’ is een op zichzelf staand vervolg van ‘Reken maar’ dat in 2017 uitkwam. Waar toentertijd dwangneuroses één van de hoofdthema’s was, hebben we nu te maken met rouwverwerking en biseksualiteit. Nicole en Rens zijn al jarenlang samen en nog steeds dol op elkaar. Ze zijn beiden avontuurlijk ingesteld en dol op reizen. Nicole kan haar geluk niet op als Rens haar ook nog eens ten huwelijk vraagt onder een prachtige sterrenhemel. Maar het duurt niet lang tot dit liefdessprookje als een kaartenhuis in elkaar stort.

Plots ziet het leven van Nicole er heel anders uit en dit heeft Suzanne Peters op een voortreffelijke manier neergezet. Vanuit het personage Nicole kom je er achter wat de gevolgen van rouwverwerking met zich mee brengt. Familie, vrienden en collega’s - de mensen die dicht om haar heen staan - worden goed beschreven en zal zeker herkenbaar zijn.

Om haar gedachten te verzetten stort Nicole zich compleet op haar werk als binnenhuisarchitect en krijgt een grote opdracht toegewezen. Hier maken we kennis met Lydia, met wie Nicole al meteen een klik voelt. Waar ze haar gevoelens moeilijk met de mensen kan bespreken die dicht bij haar staan, kan ze haar hart luchten bij Lydia. Dit zorgt ervoor dat de twee dames steeds meer naar elkaar toe trekken.

Hoewel het thema rouw en verlies constant aanwezig blijft tot aan het eind, slaagt Peters erin om een feelgoodverhaal te schrijven waar de tegenstellingen liefde en dood dicht bij elkaar liggen. Het boek leest heerlijk en vlot weg en de schrijfstijl is prettig. Ik geef dit boek 4,5 ster!