Vanaf de eerste zinnen die je in dit boek leest, wordt je meegezogen in het verhaal. De kracht van de boeken van Mankell ligt enerzijds in zijn stijl van schrijven: kort, bondig en bijzonder prikkelend door wisselingen in tijdsperspectief (vaak zinnen als: 'achteraf dacht wallander nog wel eens terug naar dit moment...' terwijl het moment nog moet komen in het verhaal). Anderszijds ligt de kracht in de opgevoerde hoofpersoon. Kurt Wallander is een geweldig heerlijk hoofdpersoon. Melancholiek, recht door zee, met zich zelf in de knoop, maar toch zeer gedreven.

Dit verhaal over een moordzaak op twee advocaten (vader en zoon) blijkt al snel een bepaalde richting op te wijzen: naar een glimlachende zakenman met een duister imperium. Kurt bijt zich vast in alles omtrent deze zakenman en beetje bij beetje ontdekt hij de waarheid over hetgeen er heeft plaatsgevonden. Het plot is derhalve niet heel erg verrassend, maar het verhaal blijft boeiend doordat je volledig wordt meegesleept met Wallanders zoektocht naar de waarheid.