De twaalfjarige Sofie Sanders droomt ervan om later een wereldberoemde modeontwerpster te worden. Als ze van haar vader in plaats van een nieuw schetsboek een dagboek krijgt, besluit ze deze vol te schrijven met alles wat haar bezighoudt. Het Dagboek van een modemeisje van Angy Spady staat dus niet alleen maar vol met mooie kledingontwerpen. Sofie schrijft ook over haar BFF Lisa, haar kleine broertje Sebastiaan, haar irritante klasgenootje Miranda, het stinkdier Roosje en haar belevenissen op school.

De ondertitel van Spady’s boek is: ‘Sofie Sanders: vriendschap, geloof en modeblunders!’ Wat deze serie anders maakt dan de serie 'Dagboek van een muts', is dat Sofie veel (echt héél veel) over haar geloof schrijft. Sofie is een christelijk meisje. Elke zondag bezoekt ze de kerk, ze leest in haar bijbel en wanneer ze problemen heeft, bespreekt ze die met God. Je komt daarom ook regelmatig bidlijstjes tegen in het boek. Ook krijgt Sofie van haar vader en mevrouw Gibbels (haar favoriete lerares) soms een bijbeltekst mee. Dit zijn mooie teksten die goed aansluiten bij de situatie waarin Sofie zich op dat moment bevindt. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat de serie alleen maar geschikt is voor christelijke meisjes van 9 tot en met 12 jaar. Meisjes met een niet christelijke achtergrond kunnen door het lezen van dit boek misschien hun gelovige klasgenoten beter leren kennen.

Graphic Novels doen het goed bij kinderen. Ook dit boek ziet er heel aantrekkelijk uit. Het staat bomvol grappige, kinderlijke tekeningen, gemaakt door de dochter van de schrijfster, Channing Everidge. Ook wordt er volop gespeeld met woorden van verschillende lettertypes. Het is bekend dat dit type boeken veel gelezen wordt door kinderen die moeite met lezen hebben. Het is daarom jammer dat het lettertype waarin het verhaal geschreven is niet prettig leest. Vooral de K, U en Z geven problemen. De K lijkt op de R, de U op een V en door de Z staat een streepje (een Tsjetsjeense Z is knap lastig voor iemand met dyslexie...). In de zomer van 2016 verschijnt het tweede deel van de serie. Hopelijk kiest uitgeverij Callenbach voor dit boek een ander lettertype.

Hoewel het verhaal goed in elkaar steekt en het bovendien ook nog eens heel grappig is om te lezen, voelt het toch niet goed. Het boek lijkt verdacht veel op de populaire meisjes-serie 'Dagboek van een muts'. Beide series hebben hetzelfde uiterlijk. Ze zijn handgeschreven op gelinieerd papier en voorzien van talloze stripachtige illustraties, verschillende lettertypes en leuke lijstjes. Ook de hoofdpersonen lijken qua karakter veel op elkaar. Beide meisjes zijn creatief, begaan regelmatig een flinke blunder en hebben een hartje van goud. In beide series komen dezelfde personages voorbij: de grote rivaal, het vervelende jongere broertje of zusje en de knappe hottie. Tot slot maken de meisjes ook nog eens vergelijkbare dingen mee. Zo gaan zowel Sofie als Nikki bij de gymles knock out door een bal en beiden winnen de kunstwedstrijd op school, doordat een vriendin stiekem een ontwerp instuurt. God heeft imiteren niet verboden, maar helemaal netjes is het toch ook niet. Misschien kan mevrouw Gibbels een toepasselijke bijbeltekst aan Angie Spady geven?