Ik heb de laatste week een aantal Agatha Christies, Dorothy Sayers en de Father Brown omnibus van G.K. Chesterton herlezen, maar dan wel in het Engels. Sommige Father Brown-verhalen zijn echte broodverhalen - de deadline moest vast worden gehaald - want dan zijn ze zo on-af. Christie en Sayers blijven voor mij wel de echte eerste kenners van het genre: detective-verhaal. Tommy en Tuppence heb ik altijd heerlijk gevonden, maar die zijn in de tv-reeks van enige tijd geleden wel een beetje verkreukeld! Het was leuk om de reeks te zien, maar mijn gevoel was heel anders bij de boeken dan bij de tv-reeks. Feitelijk is dat ook bij Father Brown. De Father Brown in mijn hoofd op basis van de verhalen is een heel andere Father Brown dan die in de tv-serie. Maar het is leuk hoe deze vroegere detectiveschrijvers/schrijfsters nog zo goed te lezen zijn.