Yakov Bok is een Russische Jood. We zijn begin twintigste eeuw. Hij verlaat zijn dorpje omdat zijn vrouw hem ontrouw is geweest. De man heeft niets, alleen zijn handen om mee te werken en zijn werkgerief.
Yakov Bok is een fixer, hij repareert dingen. Wanneer hij op straat een beschonken Rus met zijn gezicht in de sneeuw vindt, redt hij de man het leven. Maar, de man draagt een button van The Black Hundreds(Zwarte Honderden), een organisatie die tegen joden is. Yakov Bok verzwijgt dat hij een Jood is. De man biedt hem een job aan en hij gaat erop in. Hij geeft een valse naam op. Na die eerste klus, volgt een grotere en Yakov begint een klein beetje geld te sparen.
Op een dag wordt het lijk van een twaalfjarige Christelijke jongen gevonden. Al snel valt de verdenking op Yakov Bok. Hij wordt opgepakt, heeft geen recht op een advocaat, niet dat hij die kan betalen. Er worden bewijzen in elkaar gedraaid. Yakov blijft zijn onschuld uitschreeuwen, maar niemand gelooft hem. Integendeel er worden leugens verteld.
Hij wordt opgesloten in een gevangenis, daar is hij niet veilig. Bewakers zijn tegen hem, hij wordt gemarteld, men probeert hem te vergiftigen, hij wordt geïsoleerd, mag helemaal niets. Dagen en nachten lopen in elkaar door, hij hallucineert.

Het is duidelijk dat voor de Russen en Jood de dader moet zijn, of hij dat nu echt is of niet en Yakov heeft de pech dat hij eruit gepikt wordt. Zijn proces blijft erg lang achterwege, dat doet hem vermoeden dat er niet voldoende bewijzen zijn, echte bewijzen, niet de gefabriceerde en de leugens.

Het is stuitend hoe de joden in die tijd al, slecht behandeld werden. Rusland is niet de plaats om afwijkend te zijn, denk maar aan homo's en lesbiënnes, maar ook andere religieuze strekkingen zijn er niet veilig. Het beschimpen, de leugens, de slagen, het is blijkbaar normaal om een jood zo te behandelen.

Ik heb dit boek gelezen omdat ik een boek zocht dat uitgegeven is in mijn geboortejaar, 1966. Alhoewel dat boek dus al een halve eeuw oud is, en ik ook, is dit toch nog actueel. Dat is eigenlijk triestig.