In de loop van de tijd had ik een aantal korte verhalen van Thomas Olde Heuvelt gelezen, en die spraken mij eerlijk gezegd niet aan. Vandaar dat ik in eerste instantie niet echt happig was om dit boek te lezen. Toch was ik nieuwsgierig geworden door de enorme hype die er rondom dit boek was ontstaan. Toen ik hem op een gegeven moment won, besloot ik me eraan te wagen.

Misschien was het omdat ik er met lage verwachtingen in stapte, maar het boek viel me enorm mee. Sterker nog, ik vond het juist een erg goed boek dat ik maar moeilijk weg kon leggen. Het was spannend en intrigerend, met een aantal verrassende plotwendingen. Toch lag niet alles mij, zoals de vooruitziende woorden van de verteller en de manier waarop werd overgeschakeld naar opnames. Ook vond ik het jammer dat na de eerste helft de vaart uit het verhaal was, en het toch een lange tijd duurde eer die er weer in zat.

Achteraf hoorde ik dat er meerdere versies van het boek in omloop zijn. De auteur heeft het einde voor de Engelse versie herschreven, en deze naar het Nederlands vertaald voor een nieuwe Nederlandse uitgave. Ik heb deze nieuwe uitgave gelezen en ik vond het einde helemaal niet verkeerd.

Al met al vond ik het een goed boek.