Het verhaal gaat over een moord die vele jaren gepleegd is en die in het heden veel nieuwe moorden veroorzaakt uit wraakzucht. De een na de ander valt dood neer. Vermoord.

Dit is een van de weinige keren dat ik nu nog steeds niet weet of ik dit wel of niet een goed verhaal vind. Het boek roept zoveel tegenstrijdige gevoelens bij me op. Ik heb stukken geheel geboeid gelezen, maar daarentegen zijn er een aantal scènes die ik met afschuw bekeken heb. Ik gebruik dus het woord bekeken omdat de kracht van deze schrijver is, dat hij zo beeldend kan schrijven, zodat je het helemaal voor je ziet. Zoals bijvoorbeeld aan het begin van het boek waar een Amerikaan van Afrikaanse afkomst door de KKK wordt opgehangen. Ik krijg er nu nog kippenvel van. Het was gruwelijk. Het vervelende is wel dat ik weet dat dit soort gebeurtenissen heel vaak zijn voorgevallen. En nog zullen voorvallen, zolang groepen mensen zich beter vinden dan andere mensen.

Sommige delen heb ik echt ademloos gelezen. Op een bepaald moment wordt de verwachting gewekt dat er geesten in het spel zijn. Alleen blijkt die geest later een vrouw van vlees en bloed te zijn, die veel heeft meegemaakt. Er komen in dit boek ook stukken tekst voor die me aan het nadenken hebben gezet zoals: Weet u wat kwaad is? Het is een ontbreken van empathie. Daar komt alle kwaad uit voort. Faulkner is eigenlijk leeg, een wezen zonder enige empathie, en daardoor staat hij zo dicht bij het absolute kwaad als voor de wereld te verdragen is. Maar Faulkner is nog erger, want hij heeft het vermogen empathie van anderen op te zuigen. Hij is een soort spirituele vampier, die anderen aansteekt. Dat kwaad trekt ander kwaad aan, mensen zowel als engelen. En die willen hem beschermen.

Een minpunt is dat het een vervolg is op andere boeken en het staat natuurlijk weer nergens vermeldt. Ik vind dat jammer. Het zijn toch stukjes verhaal die je heel moeilijk kunt plaatsen omdat ze in een eerder boek zijn voorgevallen. Ik denk wel dat mannen dit boek hoger zullen waarderen dan vrouwen.