Henri Troyat schetst in 300 paginas een portret van een geniale gek, een halve psychopaat, een barbaar en vernieuwer. Over het algemeen vlot weg lezend en zeer interessant met soms een stukje wat aan de droge kant is qua informatie. Maar over het geheel genomen een boeiend beeld schetsend van een periode in de geschiedenis en van een beroemdheid uit de Russische geschiedenis.

Peter de Grote doet mij in zijn jonge jaren erg aan Peter Griffin (de enige echte Peter de Grote natuurlijk) denken. Een kinderachtige idioot die volledig zijn eigen gang gaat en op bezoek bij bevriende vorstenhuizen vriend en vijand shockeert door zijn brute gedrag. Eet met zijn handen en is met zijn gevolg even vernielzuchtig als the Dwarves on tour.
Een barbaar die aan de ene kant godvrezend is, maar aan de andere kant driedaagse orgies van drank, sex en vreten houdt. Die in een dolle bui iemand doodt op een feestje omdat diegene iets zegt wat hem niet zint, die zijn gasten zoveel dwingt te drinken dat ze aan alcoholvergiftiging sterven.

Maar ook een visionair die baarden verbied(!), de onhandige Russische kledij vervangt en aansluiting zoekt bij de westerse cultuur. Die zich niet groter dan zijn volk voelt en zich als bombardier inscheept op zijn zelf gecreeerde zeevlot. Want Peter is een liefhebber van zeevaart en idolaat van Nederland. Hij laat Sint Petersburg onder andere bouwen naar het voorbeeld van Amsterdam. Hij is iemand die graag alles wil kunnen, dus ook chirurgen bijstaat bij operaties (met alle gevolgen van dien), mee martelt (bijvoorbeeld bij zijn zoon die hem wil verraden en die hij op laat sporen en uiteindelijk doodmartelt) en op de scheepswerf werkt bij het boten bouwen.