‘King of horror’ Stephen King schreef de novelle Gwendy’s knoppenkist samen met Richard Chizmar. Het is geen extreem griezelig verhaal, maar als je er iets meer over nadenkt is het eigenlijk doodeng. Gwendy krijgt de knoppenkist in haar bezit van een geheimzinnige man met een bolhoed. Vanaf dat moment verandert haar hele leven en het geluk lijkt haar toe te lachen. Alles wat ze onderneemt is een succes, ze wordt het populairste meisje van school, date de populairste jongen zonder dat het haar enige moeite kost. Maar het bezit van de knoppenkist is een zware verantwoordelijkheid waar iemand die minder gewetensvol als Gwendy al snel misbruik van zou kunnen maken.

Het is bijna een sprookjesachtige vertelling. En zoals in sprookjes gebruikelijk zit er ook in dit verhaal een moraal. Ik zie het als een metafoor voor de macht die wereldleiders in handen is gegeven om met een druk op de knop hele continenten van de kaart te vegen. Je mag dan maar hopen dat die wereldleiders net zo gewetensvol zijn als Gwendy. Het verhaal van Gwendy is eigenlijk de wereldproblematiek in het klein. Maar hoe gewetensvol Gwendy ook is, toch krijgt bij haar ook de emotie de overhand als zij bedreigd wordt met desastreuse gevolgen. En als dan ook nog het gevaar bestaat dat de knoppenkist in verkeerde handen valt is het maar zeer de vraag of zij de zelfbeheersing kan opbrengen om de knoppen ongemoeid te laten. Als je dat wegzet tegen het mondiale politieke klimaat waarin de nucleaire wedloop weer opnieuw in volle gang is, mag je maar hopen dat de wereldleiders allemaal vanuit hun verstand en niet vanuit hun emotie reageren om hun tegenstander voorgoed het zwijgen op te leggen door op de knop te drukken. Als je bedenkt dat het lot van hele continenten in de handen ligt van slechts een handjevol politieke leiders die elkaar gek kunnen maken, lopen de rillingen je toch over de rug.

De lieflijke illustraties van Keith Minnion geven het verhaal nog iets extra’s en versterken het idee van een sprookje. Het is een interessant verhaal waarin ethische kwesties een grote rol spelen. Plezierig om te lezen, maar als je er iets verder over nadenkt ook doodeng.