Help Me !, is zeker niet het zoveelste zelfhulpboek, het is daarentegen een reeks anekdotes over het spenderen van een "rollercoaster" -jaar waarin "ieder beetje van Marianne binnenste buiten gekeerd wordt” Als langetermijnlezer (zo niet volger) van zelfhulpboeken, daagt Marianne zichzelf uit om deze niet alleen te lezen - één per maand, maar ook te doen wat ze zeggen ... om te zien hoe haar leven daardoor verandert. Ze is zeker niet immuun voor het gebruik van de clichés van de boeken die ze probeert te bekritiseren ze volgt de gekste adviezen op, ze praat in het openbaar, loopt op hete kolen, praat met engelen,….
Dit boek is zo eerlijk geschreven, de schrijfster stelt zich echt kwetsbaar op en laat niet enkel haar mooie kant zien maar ook de kant waar ze minder trots op is.
Toch behoudt het boek een bepaalde generieke gewichtloosheid. Kunst maken, echt grappige kunst, uit de kloof tussen hoe jonge vrouwen zijn en hoe ze denken dat ze zouden moeten zijn. Je eigen zelfbeeld kan verschillen met het beeld dat de buitenwereld van jou heeft. Ik vind het een zeer fijne leeservaring met bepaalde momenten van herkenbaarheid.
Het boek heeft een tikkeltje een Bridget Jones gehalte maar dat heeft me niet gestoord. Ook heb ik de vergelijking gehad met het programma van Karen Daemen ” perfect” (2015). Karen Damen gaat de uitdaging aan: ze leidt (of lijdt) twee maanden lang het perfecte leven, een gelukkig leven zoals de experts in de vele boekjes dat steeds zo mooi voorschrijven. Maar hoe haalbaar is dit? Dit doet Power ook maar dan op mentaal vlak en een jaar lang. Het boek is zeer filmisch geschreven een tot mijn grote vreugde zijn de filmrechten al verkocht, nu enkel nog wachten om deze in de bioscoop te gaan bekijken.