Wanneer Jack Kempinski ontdekt dat zijn baas hem wil laten opdraaien voor een zakelijk misdrijf zint hem dat allerminst. Hij wil wraak en komt met een plan om zijn baas te laten verdwijnen. Hij schuwt hierbij geen enkele methode. Zelfs de dochter van de baas wordt gebruikt voor zijn plan, wanneer Jack dit nodig acht.

Jack is een interessant personage. Hij heeft een geheel eigen kijk op de wereld. En hoewel de lezer wel doorheeft dat het niet helemaal strookt met de werkelijkheid gaat hij helemaal op in zijn eigen belevingen. Dat maakt hem misschien niet geliefd, maar wel interessant. Je kruipt echt in zijn hoofd en dat zorgt in dit geval voor extra gelaagdheid.

De schrijfstijl van Stroosnier is wisselend. Waar hij in het begin nog lange zinnen met metaforen gebruikt, vloeit dit later over in een wat directere bewoording met kortere zinnen. Ook wordt er zo nu en dan even van perspectief gewisseld. Dit laatste heeft niet altijd evenveel meerwaarde, maar zorgt vaak wel voor meer inzicht wat betreft de verschillende personages en hun verstandhouding.

Hoewel de gang van zaken vanaf het begin al duidelijk lijkt te zijn is er nog genoeg om te vertellen. Er worden verschillende momenten behandeld, waardoor de lezer een uitgebreider beeld krijgt van alles wat er gebeurt, maar ook wat er nog te gebeuren staat. Je weet eigenlijk nooit waar je aan toe bent. Het boek zit vol verrassende momenten.

Al met al is De man die zijn baas liet verdwijnen een interessante roman met hier en daar wat elementen die zeker niet zouden hebben misstaan in een thriller. En hoewel het een vrij licht verhaal is dient de lezer er wel de aandacht bij te houden.

Jaap Stroosnier is naast schrijver ook headhunter en kunstschilder. Hij werkte eerder in verschillende managementfuncties bij multinationals. In twaalf jaar tijd versleet hij zelf negen bazen.