Een introductie
Vroeger keek ik vaak thriller films, met veel plezier, maar een thriller boek pakte ik nooit op. Waarom niet? Tijdens de Zomer Books, Blogs & Borrel leerden we Liesbeth van Kempen kennen. Ze vertelde vol enthousiasme over haar thriller debuut Gevaarlijk Spel. Het verhaal klonk aantrekkelijk en haar enthousiasme werkte aanstekelijk. Toen we naderhand de vraag kregen of we mee wilden doen aan de blogtour heb ik geen moment getwijfeld. De eerste echte thriller die ik zou lezen zou Gevaarlijk Spel zijn. Nu natuurlijk de hamvraag; hoe beviel deze thriller?

Als een film
Gevaarlijk Spel is een verhaal met drie hoofdpersonen: Louise, Suzan en Rob. Maar toen het verhaal begon twijfelde ik even of ik het goed gelezen had, want we lezen eerst vanuit het oogpunt van Margot. Ondanks dat Louise, Suzan en Rob de overduidelijke hoofdpersonen zijn lezen we dus ook wel eens stukjes vanuit andermans oogpunt. Het deed me in dat opzicht heel erg denken aan een film en hoe je als kijker door dat soort scènes net iets extra's te weten komt wat de hoofdpersonen nog niet weten.



Schrijfstijl
De schrijfstijl lag me niet altijd even goed. Vooral in het begin moest ik even wennen aan de manier van schrijven, en stukjes waarbij woorden en punten elkaar kort achter elkaar opvolgden haalden mij uit het verhaal. Dit laatste kwam gelukkig slechts een enkele keer voor in de stukjes voorafgaand aan een aantal hoofdstukken waarin iemand waarvan we niet zeker weten wie het is, en überhaupt of dat in het heden of de toekomst speelt, kort aan het woord komt. Een voorbeeld is het volgende: "Gekwetter. Vogeltjes? Heel dichtbij. Vrolijk. Wat fijn. Warm. Heel erg warm. Moe. Ogen openen. Proberen. Zo moe." Ik snap waarom ervoor gekozen is het zo te schrijven, maar ik persoonlijk vond het niet prettig lezen en daardoor was ik direct even uit het verhaal.

Zeker een aanrader
Gelukkig was dat voor mij ook meteen het enige echte minpunt. Gevaarlijk Spel had ik namelijk in een mum van tijd uit en las verder erg prettig door. Mochten onder jullie nog meer lezers zijn die nog nooit een thriller hebben gelezen en graag één willen proberen, dan is Gevaarlijk Spel zeker een aanrader. Het verhaal is spannend, zit goed in elkaar en dut nergens in. En waar ik op een gegeven moment dacht dat Liesbeth het verhaal afrondde, bleek dat dit pas het begin was van een nog spannender deel van het verhaal. Zoals ik al zei was dit pas mijn eerste thriller, dus ik weet niet hoe het voor de fervent thriller lezer is, maar ik vond de plottwists verrassend en zag het meeste ook niet aankomen waardoor het verhaal continu spannend bleef. Het hele verhaal door zijn er dingen waarvan je denkt 'Hoe past dat in het verhaal?', en een aantal daarvan worden pas op de laatste pagina van het boek beantwoord. Liesbeth zorgt ervoor dat je dit boek hoe dan ook uit wilt lezen.



Conclusie
Met Gevaarlijk Spel heeft Liesbeth mij op een prettige manier weten te introduceren aan het thriller genre. De schrijfstijl lag mij in het begin niet helemaal (het verhaal is echter wel boeiend vanaf het begin) en de stukjes waarbij woorden en punten elkaar snel opvolgden trokken mij gelukkig slechts af en toe even uit het verhaal. Dit is echter persoonlijk, want vele andere lezers heb ik hier niet over gehoord. Gevaarlijk Spel heb je in een mum van tijd uit doordat het verhaal spannend is, goed in elkaar zit en nergens indut. En dan te bedenken dat dit pas haar debuut is. Laten we hopen dat een tweede boek van Liesbeth van Kempen niet net zo lang op zich laat wachten als dit debuut, want ik ben erg nieuwsgierig naar een volgend boek.

Deze recensie verscheen eerder al op Reviews & Roses
(www.reviewsandroses.nl)