Bij de lessen uit de Thora die ik volg  wordt vaak gesproken over principes. Een heel belangrijk principe is : in het geestelijke is geen geweld of dwang. Oké er is dan ook  geen geweld of dwang in hoe men dit principe  kan interpreteren, maar dat de “geestelijken “  van de abrahamitische religies  in  onze wereld  met zo veel machtsvertoon  geweld en manipulatie  mensen  angst aanjagen en knechten staat volgens mij  lijn recht tegenover dit principe.  Dina Perla  beschrijft  in haar boek op aangrijpende wijze hoe zij ondanks grote tegenwerking  van velen maar ook dankzij  sterke liefdevolle hulp van weinigen  uit de wurggreep van een  ultra orthodoxe dwangwereld is kunnen  komen.  Ik geloof dat iknu de tijd rijp is, dat mensen zich primair op een  individuele  manier met het geestelijke gaan bezig houden, en  secundair  kunnen zij zich eventueel nog met een al dan niet religieuze groepering geestelijk proberen te verheffen.  Wat dit boek voorstaat is onmisbaar bij dat proces namelijk individualiteit en vrijheid  ten aanzien van een niet materiele, geestelijke leer.  Dwang behoort tot de materiële wereld, want zonder duwtje tegen de klepel gaat de  klok nou een maal niet luiden. Ik wens Dina Perla  succes met haar werk en zie uit naar het volgende boek.