Niet vaak heb ik zo’n dik boek in zo’n korte tijd uitgelezen. ‘Schaduw van de Tijd’ van Jen Minkman was simpelweg een boek dat ik nauwelijks weg kon leggen!

Het verhaal heeft eigenlijk heel veel elementen die het voor mij een interessant, spannend verhaal maken: bovennatuurlijke verschijnselen, Navajo-cultuur, liefde, vriendschap, magie, dromen, reïncarnatie, geschiedenis. Allemaal thema’s die natuurlijk vaker in het paranormale genre voorkomen, maar ik had het nog niet eerder in deze sterke, boeiende combinatie gezien.

Hannah brengt met haar broer Ben de zomer door in hun vakantiehuisje in Arizona, in de buurt van het Navajo-reservaat. Als ze haar oude jeugdvriend Josh weer ontmoet, komen er allerlei gevoelens omhoog. Gevoelens die ze niet begrijpt en die haar hele wereld op zijn kop zet. Hun liefde ontwikkelt zich aarzelend – tot er ineens vreemde dingen beginnen te gebeuren. Dreigende schaduwen duiken op, mysterieuze figuren volgen Hannah zelfs tot in haar dromen.

Ze begint zelfs over het verleden van Josh’ cultuur te dromen. Hannah denkt dat ze gek wordt. Gelukkig heeft ze veel vrienden die haar helpen en als ze het uiteindelijk aan Josh vertelt, is hij vastberaden haar te helpen.

Het blijkt namelijk niet zo maar om een paar vreemde dromen te gaan, en ook de mannen die steeds opduiken hebben meer te betekenen. Wat volgt is een zware, aangrijpende zoektocht naar een manier om het verleden te herstellen en de toekomst veilig te stellen.

De liefde tussen Josh en Hannah is sterk – maar is hij sterk genoeg om dit te doorstaan?

Zodra ik zag dat het boek bij de ‘nieuwe aanwinsten’ van de bibliotheek stond, heb ik hem zo snel ik kon uit de bak gegrist en meegenomen. Een beslissing waar ik zeker geen spijt van heb gekregen!