Wat een genot om dit boek te lezen. Als geen ander kan Japin zo spelen met taal. Het fenomeen van het leren spreken van een van de (doofstomme) karakters in het boek, is zo goed bedacht, zit zo goed in elkaar. Ook daar vele woordspelingen over. Tegelijkertijd krijg je een inkijkje in het leven van Tsjaikovski en zijn broer en de gecompliceerde gemeenschap van hun "studiegenoten".