Het is 1944 en Hanna, haar zus Erika en hun ouders worden samen met vele anderen op de trein naar Auschwitz-Birkenau gezet. Hanna snapt niet waarom ze weg moeten uit het getto. Na een lange treinreis zonder eten, drinken en wc’s, maar wel met overvolle treinwagons, komen ze aan in Auschwitz-Birkenau. Iedereen moet in de rij gaan staan. Mannen en vrouwen worden gescheiden. Vooraan de rij bij de vrouwen staat een man die iedereen vraagt hoe oud hij/zij is. Hij wijst aan of vrouwen naar links of naar rechts moeten. Hanna, Erika en hun moeder mogen dezelfde kant op. Even later moeten ze al hun spullen inleveren, krijgen ze een nummer op hun arm getatoeerd en krijgen ze een barak aangewezen waar ze naartoe moeten. De barakken zitten boordevol met mensen. In elk bed slapen meerdere mensen… Hanna krijgt op een gegeven moment een baantje bij de commandant. Ze moet piano spelen als hij bezoek heeft. Elke ochtend loopt ze samen met een bewaker naar het huis van de commandant. Langzamerhand wordt Hanna verliefd op de zoon van de kampcommandant. Ze raakt hierdoor helemaal in de war: hoe kun je nou verliefd worden op iemand die bij de mensen hoort die jou dood willen hebben? Hoe zal het verder gaan met Hanna’s verliefdheid? Zal Hanna de oorlog overleven? En de rest van haar familie?

Het is een mooi verhaal dat zich afspeelt in een concentratiekamp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het geeft goed aan hoe vreselijk het was en wat voor keuzes mensen maken om te overleven

Lees mijn uitgebreide recensie op Ikvindlezenleuk: http://www.ikvindlezenleuk.nl/2015/04/suzy-zail-de-gave-van-hanna-mendel/