Mijn derde boek van Paul Auster, en ik vond dit de beste.

In een reeks van gebeurtenissen rond de familie van Nathan Glas na het overleven van een ernstige ziekte en het leven in de buurt van Brooklyn waar hij na zijn genezing is gehuisvesd, heeft Auster een prachtige roman neergezet.

Tal van zaken die je in je leven kunnen overkomen of kunt tegenkomen, zoals ziekte, scheiding, verslaving, godsdienstwaanzin, niet gerealiseerde idealen, vriendschap, travestie,dood, kinderen,alles (in ieder geval veel) komt in dit boek aan de orde.

Duidelijk maakt Auster ook dat, na ons aardse leven, we snel in de vergetelheid zullen raken, en heeft een idee (een utopie) om over de onbelangrijke mensen een samengesteld boek te maken met biografieen, om dit te bewerkstelligen wil hij een biografieverzekering in het leven roepen, wat geweldig gevonden, maar het toont ook de betrekkelijkheid aan van het leven zelf.