Op de cover staat een prachtige afbeelding van een statig huis met een mooie oprijlaan. Statig is inderdaad een woord wat bij dit boek past. Het verhaal speelt zich zoals de titel al aangeeft op Landgoed Longbourn af rondom het begin van de 19e eeuw. De hoofdrolspelers zijn niet zoals in Pride and Prejudice alleen maar een welgestelde familie. Nee juist de rol van de bedienden is groot in dit boek. Sarah, een weesmeisje, werkt hard, heel hard voor de familie Bennet en hun dochters. Hoofd van de huishouding is mevrouw Hill samen met haar man. Zij is zorgzaam voor zowel Sarah als Polly. De beide meisjes in de bediening. Als dan een nieuwe knecht komt te werken verandert er veel in het leven van de bedienden. Het liefdesleven en de verdrietige zaken in het leven van zowel de familie Bennet als van de bedienden komt uitgebreid aan bod in dit boek. Op een heel mooie fijngevoelige manier wordt hun leven op Landgoed Longbourn beschreven. Ook de omgeving en het werk wordt heel beeldend en op gevoelige manier verwoord. Het tijdsbeeld komt voor de lezer heel goed in beeld. Het verschil tussen de was doen aan het begin van de 19e eeuw met zelfgemaakte zeep van slachtmateriaal en hoe de was nu gedaan wordt, is hier een voorbeeld van. Sarah roept bij mij heel veel sympathie op.
Van begin tot het eind van het boek, wat in 3 delen verdeeld is, heb ik heel geboeid gelezen en genoten. Ieder hoofdstuk begon met een kort stukje tekst wat een hint is naar wat in het hoofdstuk verteld wordt. Soms een beetje vaag, maar vaak alvast verhelderend wat er aan zat te komen. Als een hoofdstuk uit was, bladerde ik dan ook vaak even terug om deze tekst nog weer opnieuw te lezen. Dit boek is een waar leesgenot. Terug in de tijd met liefde, verdriet, romantiek en mooie omschrijvingen van het platteland. Ik heb enorm genoten. Hartverwarmend boek.