Cover;
Vind ik heel mooi, koninklijk blauwe kleur en een halve foto waaraan je ook onmiddellijk Diana herkent. Kortom een cover dat past met een koningshuis en dit boek. Ik geef dit 9 punten

Het verhaal begint al in 1991 als er een zeer hoog geplaatste figuur in de regeringskringen een gesprek heeft met niemand minder dan Dodi Fayed.
Er ontstaat het complot met de naam “Mission Escape” waarbij Dodi een plan moet maken en waar de Prinses is bij betrokken. Dit alles is topgeheim en de mensen die er voor worden uitgekozen zijn zeer getalenteerd in hun vak.
Diana heeft op dat moment al huwelijksproblemen en weet zeer goed dat ze Charles niet van Camilla kan weghouden. Ze leven eigenlijk al apart, hij is altijd in zijn residentie Highgrove House waar hij dicht bij zijn maîtresse is. Diana is heel eenzaam en ze wordt langs alle kanten in het oog gehouden, ook binnen de paleismuren want daar is de ‘Charles Clan’ die zich daar ook mee bezig houden. Even als haar schoonvader Prins Philip die vindt dat ze een enorme lastpak is voor de Koninklijke familie.
Buitenshuis is het een ware hel voor Diana want ze wordt constant achtervolgd door de paparazzi die maar al te graag foto’s nemen en daar ook een pak geld mee verdienen. Dit heeft allemaal een zeer zware impact op haar gezondheid, zo slikt ze anti depressiva en heeft ook nog een eetstoornis.
Ze vormt een grote bedreiging voor haar man en zijn familie maar ze wil de monarchie niet omver werpen, het is ook immers de toekomst van haar twee zonen. Met ‘mission escape’ kan ze weer vrij zijn en een normaal leven leiden en vooral gewoon zichzelf zijn.
In februari 1992 hebben Charles en Diana een staatsbezoek aan Indië af te leggen, en van ons allen wel bekend de foto van Diana alleen aan de Taj Mahal. Ook de kus die Charles Diana wil geven achter een polowedstrijd bevestigen dat het inderdaad rommelt in hun huwelijk. De pers smijt zich op dit verhaal. Ondertussen werkt Diana samen met Andrew Morton in het geheim aan een boek dat over haar leven zal gaan en dat in juni van dat jaar ook zal verschijnen. Het boek krijgt de titel: “Diana, haar eigen verhaal”.
Het is ook algemeen geweten dat Charles zijn liefde voor Camilla Parker Bowles niet verstopt. Ze kennen elkaar al van in 1972 maar toch heeft Charles haar niet ten huwelijk gevraagd.
Diana’s vader overlijdt als ze met de kids in Lech is voor een skivakantie. Het verlies van haar vader geeft haar veel verdriet en dit kan ze niet delen met Charles.
In november 1992 reis ze voor de allerlaatste keer met Charles naar Korea en de pers smijt zich erop nu ze het beiden niet meer kunnen verstoppen dat hun huwelijk gedaan is. Diana laat de Queen weten dat ze een scheiding “van tafel en bed” wil. Op 9 december verkondigd John Major dit af in het Lagerhuis. Gans de UK is geschokt.
In 1993 verandert Diana aanzienlijk en is ze blij met haar zoons, ook verandert ze volledig de inrichting van Kensington Palace en haar staf. In dit jaar komt ook het “Camilla gate” aan de oppervlakte waarbij pikante en erotische gesprekken van de Prins en zijn maîtresse naar boven komen. Dit zijn gesprekken die in 1989 zijn opgenomen en wat het bewijs is dat Charles toen al Diana bedroog. Dit schandaal komt Charles absoluut niet ten goede.
Na het uitlekken van foto’s van haar in de fitnessclub wordt het haar gewoon allemaal teveel. Dit is absoluut geen leven meer voor haar. Ze wordt constant gefotografeerd en heeft niets van privacy meer. Op 3 december 1993 tijdens een benefietlunch voor hersenletselpatiënten maakt ze bekend dat ze uit het publieke leven treedt. De druk is nauwelijks te dragen en ze kan zich niet meer voor de volle 100% geven.
Ondertussen wordt er zeer hard gewerkt in Parijs en London om “Mission Escape” voor te bereiden. Deze bijeenkomsten volgen elkaar snel op. Gesprekken worden wederom op een hoger niveau gevoerd.
In december 1995 geeft de Queen aan dat ze hun huwelijk moeten laten ontbinden. Op 12 juli 1996 laten Charles en Diana gezamenlijk weten dat ze het eens zijn over de officiële scheiding. De onderhandelingen hebben ruim een half jaar geduurd en op 28 augustus 1996 is de scheiding bekrachtigd door een speciale rechtbank in London.
In juli 1997 reist ze samen met haar zoons William en Harry naar de Côte d’Azur. Dit zal hun laatste vakantie samen zijn. Ze is hier op uitnodiging van Mohammed Al-Fayed. Ze spenderen hun vakantie in zijn chique vakantiehuis en ook op zijn jacht. Ze kunnen echter niet volop genieten van hun vakantie aangezien de paparazzi overal op de uitkijk staat om foto’s te nemen van haar en haar kinderen. Er duiken ook foto’s op van haar en Dodi Fayed. Ze benadert zelf de meute fotografen in een bootje en vraagt hen uitdrukkelijk om hen met rust te laten.
De laatste weken van haar leven heeft ze nu ook een relatie met Dodi. Voor hen part mag gans de wereld het weten wat niet weg neemt dat ze nu nog meer achtervolgd worden door de paparazzi. Zo een leven moeten leiden is gewoonweg niet meer menselijk. Het wordt er echt grimmiger op, ik zou absoluut niet meer haar willen ruilen hebben! Vanuit de Koninklijke familie volgt er ook een hevig protest want het kan immers niet dat de troonopvolger een stiefvader krijgt die islamitisch is.
En zoals we allemaal weten sterft Diana op samen met Dodi op 31 augustus 1997. De begrafenis is op 6 september 1997 en wordt wereldwijd bekeken. Diana werd begraven in Althorp, op een meer in het midden van het landgoed van de familie Spencer.

Hoe alles tot stand is gekomen en gepland voor “Mission Escape” laat ik aan de lezer over om dit te lezen, dit omdat de lezer zelf alles moet kunnen overwegen of het waarheid is of niet. Ik zelf weet nog altijd niet goed hoe ik dit alles moet omvatten, ik kom er gewoonweg niet uit, er zijn verschillende dingen die mij doen twijfelen. Hoe verder ik in het boek kwam hoe emotioneler het ook werd voor mij. Mocht dit waarheid zijn dan wens ik beiden nog een zeer gelukkig leven toe en ik denk ook dat we zeker en vast zullen begrijpen waarom ze dit gedaan heeft.

Linda heeft bewust voor een romanvorm gekozen voor dit boek omdat ze de op die manier haar inzichten kan overbrengen aan de lezers. Ze heeft voor dit boek 17 jaar research gedaan en dat is er goed aan te merken als je het boek leest. Ze vind het ook niet goed dat mensen er vanuit gegaan zijn dat ze vermoord zouden zijn, dit wil Linda met dit boek ontkrachten. Voor haar zijn er heel veel feiten die een andere richting uitwijzen.
Ik vind het gewoonweg zeer goed en oh zo vlot geschreven en ik hoop dat Linda gelijk heeft. Ik ben zoals eerder gezegd er nog altijd niet uit en ik denk dat dit me nog een hele tijd zal bezig houden of het waarheid is of niet. Dit is een boek dat je gewoonweg niet loslaat, ook al heb je het een paar dagen eerder uitgelezen. Dit doet echt iets met je, het is gewoon zo heftig dat het je niet loslaat en ook waar je over blijft nadenken. Ik vind het een zeer goed boek en Linda is zeker in haar opzet geslaagd om met dit boek debatten te beginnen over het hoe en wat. Ik geef dit boek 4 ****