Niemand kan haar psychiatrische verleden blootleggen zoals Myrthe van der Meer dat kan.
Je wordt als het ware meegezogen in haar waanbeelden.
Denk je in eerste instantie dat alles met hoofdpersoon Emma koek-en-ei is, blijkt het tegenovergestelde waar te zijn. Als manisch depressieve persoon heb je nu eenmaal weinig ziektebesef. Een tweede opname op de PAAZ met veel onzekerheden volgt.

Ik zat onmiddellijk in het hoofd van Emma. Hoewel je als lezer graag haar waarheid wil geloven, merk je gaandeweg dat ze ook minder mooie kanten heeft. Het is een eerlijk verhaal, zonder opsmuk. Niets meer, niets minder!