‘Weet je wat mijn moeder zegt Frankie? Als de bevrijders komen ga jij er als eerste aan!’
Voor het station wacht Frank op de trein.
Behalve een paar sissende verwensingen van toeschouwers om hem heen blijft het stil.
Frank doet of hij niets hoort. Ook niet het ‘oprotten jullie’
--
Een krachtig begin van een evenzo krachtig verhaal over NSB-kinderen op de vlucht die onder zeer erbarmelijke omstandigheden moeten zien te (over)leven. De auteur heeft zich knap ingeleefd in hoofdpersoon Frank (12 jaar).
Heel puur geschreven!
De korte dagboekfragmenten - in mooie staccato schrijfstijl - zuigen je iedere keer weer het volgende hoofdstuk in.

Het verhaal is door de ogen van het (jonge) kind geschreven en dat maakt het dat de Onzekerheid, de Machteloosheid en bovenal de Ontreddering bij deze kinderen zo intens voelbaar is voor de lezer.

Beschamend moet ik toegeven: Ik heb me nooit zo gerealiseerd wat deze (onschuldige) NSB-kinderen hebben moeten doorstaan ten tijde van oorlog en dat zij wellicht daags nog hinder ondervinden van het etiket (het maatschappelijk oordeel) wat ze met zich mee torsen; ‘kind van een foute ouder’. Heftig.

Deze prachtige roman was voor mij een confronterende eye-opener.
De kinderen zijn en waren slachtoffer van de oorlog!

‘Als je boven ligt' is een verhaal dat je vanaf het eerste moment vastgrijpt en heel stil maakt. Meeslepend en ontroerend!