Pechdag is nog zacht uitgedrukt voor hoofdpersonage Tanja. Het is meer een pechleven dan een pechdag. Vooral in het eerste deel van het boek komt dit vrij ongeloofwaardig over. Sowieso lijkt Ouwerkerk gaandeweg het schrijven meer in haar comfortzone te zijn gekropen. Hoe verder ik kwam in het boek, hoe beter het schrijven werd. Het eerste deel voelde gemaakt en zoals ik net al zei, wat ongeloofwaardiger. Ook was hoofdpersonage Tanja niet alleen naïef (wat ze het hele boek wel blijft), maar zelfs een beetje irritant. Ze is vierendertig maar in haar doen en laten leek ze wel een jaar of achttien.

Daarnaast had ik het gevoel dat Ouwerkerk iets teveel dingen uitschreef. ‘Ping’ iedere keer wanneer Tanja een bericht ontving of een lange, onnodige uitleg bij bepaalde dingen. Gelukkig is het meest storende moment al aan het begin van het boek te vinden. Het moment nadat Tanja met Mira bij Pepe op bezoek was geweest. Je leest eerst vanuit het oogpunt van Tanja wat er gebeurt en vervolgens lees je eigenlijk alles wat er tot dan toe gebeurd is in het verhaal nog eens in een samenvatting vanuit het oogpunt van Pepe. Als lezer weet je alles al waardoor dit niks toevoegt en je eigenlijk alleen maar dubbel op zit te lezen. Hoewel dit mij wel ietwat stoorde, leek het wel te verbeteren naarmate het boek vorderde. Of ik wende eraan, dat kan ook natuurlijk.

Het plan van Mira was erg doorzichtig. Voorspelbaarheid hoeft niet erg te zijn, maar naar mijn smaak hadden er iets meer verrassingen of spannende gebeurtenissen in het boek mogen zitten. Als de situatie met Mira wat mysterieuzer was gehouden, dan had die situatie waarschijnlijk ingevuld wat ik nu miste in het boek.

Het knappe is wel dat ondanks de dingen die mij in het begin stoorden, Ouwerkerk ergens een zaadje weet te planten van nieuwsgierigheid. Ondanks de punten waar ik mij bij Tanja aan stoorde, leef je toch met haar mee, gun je haar het beste en wil je toch zeker weten of het wel goed af zal lopen uiteindelijk. Hierdoor wist ik door de eerdere punten heen te kijken en las ik alsnog met plezier door.

Pechdag is het debuut van Ouwerkerk en ze toont lef door dit boek zelfstandig uit te geven en daarmee ook zichzelf kwetsbaar op te stellen. Ze weet je vanaf het begin bij de personages te betrekken waardoor je graag doorleest. Ook is het een fijn feelgood verhaal waarbij je mee kunt zwijmelen, maar daarnaast het gevoel hebt samen met Tanja en Hilde, haar beste vriendin, wraakplannen te willen bedenken.