Ik kwam het boek toevallig tegen en kreeg een gratis versie van het e-book. Normaal lees ik thrillers, maar op de een of andere manier spraken het boek en de schrijver mij aan.
Ik was een ander boek aan het lezen, maar de intro van het boek waar Stefan de intro schrijft, spraken mij zo aan, alsof ik hem persoonlijk ken.
Ik heb het boek in 2 middagen achter elkaar uit gelezen, vond het jammer dat ik de avond iets anders had te doen, het boek bleef in mijn gedachten. En de volgende dag dus meteen weer begonnen, zodra ik tijd had, en direct ook uitgelezen.

En toen kwam de domper, ik wilde meer, ik wilde niet dat het verhaal af gelopen was. Ik heb genoten van de schrijfstijl, van Moira en Finn, ik werd meegezogen in het verhaal, had het gevoel dat ik er zelf bij aanwezig was. Ik voelde dezelfde emoties, de humor, de spanning en de plotselinge ommekeer en het verdriet.

Het boek is geschreven in de ik-vorm. Het 1e deel is Moira, het 2e deel Finn, en het 3e deel weer Moira.

Ik hoop stiekem dat er een vervolg op komt....

Dank je Stefan dat ik het boek van je mocht lezen.