Ooit begon onze westerse literatuurgeschiedenis met de 'Ilias' en de 'Odyssee'. Je zou denken dat enkele millennia later alles over deze epische verhalen al een keer gezegd is. Margaret Atwood was het daar niet mee eens en schreef 'Penelope': het epos van Odysseus’ vrouw Penelope, die twintig jaar op haar man heeft gewacht, terwijl ze zich de opdringerige vrijers in het paleis van haar man van het lijf moest houden.

Atwood bewijst dat het nog mogelijk is om origineel met deze mythe om te gaan. Haar Penelope vertelt haar verhaal vanuit het dodenrijk aan de moderne lezer, erkennend dat de tijden inmiddels zijn veranderd maar zonder zelf onherkenbaar te veranderen voor de Homeruskenner. Deze vertelling is een feest voor liefhebbers van geschiedenis, die een inkijkje krijgen in het leven aan het hof van het Oude Griekenland, maar net zo goed een feest van herkenning voor liefhebbers van de Ilias en Odyssee. Het boek staat tjokvol verwijzingen naar de oude mythes, inclusief alternatieve verklaringen voor wie minder in mythologie gelooft.

De bedeesde Penelope vertelt uitgebreid over haar rivaliteit met haar uitdagende nichtje Helena, haar jeugd als dochter van een najade en haar geëngageerde huwelijk met Odysseus. Waar ze helaas wat snel overheen gaat, zijn juist de cruciale passages in haar verhaal: de invasie van de vrijers, haar list om het doodskleed voor haar schoonvader te weven en de terugkeer van Odysseus, die alle vrijers doodt en de twaalf dienstmeiden die het bed met hen hebben gedeeld ophangt. Maar goed, wat wil je van een boek met maar 160 pagina’s?

Waar Atwood op fenomenale wijze wel de ruimte voor neemt, is voor de opgehangen dienstmeiden, die ze om de zoveel hoofdstukken bijna letterlijk als koor uit een Griekse tragedie ten tonele brengt, precies wetend wat er wel en niet binnen de media literatuur en theater mogelijk is. Deze meiden, die in de 'Odyssee' slechts bijfiguren waren, voeren versjes, colleges en rechtszaken op om hun kant van het verhaal te vertellen, hun situatie als slavinnen tegen de positie van de adel te spiegelen en een invalshoek te bieden die ongelofelijk lang onderbelicht is gebleven.

Enige kennis van Griekse mythologie heb je wel nodig om ten volle van 'Penelope' te genieten. Ben je in het onderwerp geïnteresseerd, dan in dit boekje absoluut een aanrader.