Ik zie jou, geschreven door Clare Mackintosh, gaat over Zoë Walker die op een dag in een krantenadvertentie haar eigen foto ziet staan. Ze is heel bezorgd en heeft geen idee hoe het komt dat haar foto zomaar in de krant komt. Haar liefde Simon brengt haar tot rust het moet vast toeval zijn dat er iemand zo hard op haar lijkt. Maar dan gebeuren er nog enkele voorvallen en Zoë begint steeds banger te worden.
Met de eerste paar hoofdstukken weet de auteur meteen spanning te brengen in het verhaal ook zijn er bepaalde passages waardoor het boek een hele enge ondertoon krijgt. Jammer genoeg kan ze deze spanning doorheen het verhaal niet behouden en zwakt het boek hier en daar weer af waardoor de thriller minder meeslepend is om te lezen. De opbouw komt traag op gang na de eerste paar hoofdstukken is de spanning weer verminderd en laat deze even op zich wachten voor ze opnieuw onder je huid kruipt.
Alhoewel Clare mackintosh een hele aangename schrijfstijl heeft ontwikkeld kan ze me niet op elk moment in het boek overtuigen om te willen verder lezen. Hier en daar mist er iets, waardoor het boek niet altijd aan zijn verwachtingen kan voldoen. Verder zit het verhaal goed in elkaar maar het einde komt plots en onverwacht maar is niet heel bevredigend.
De hoofdpersonages heeft ze dan weer wel heel mooi uitgewerkt. Je kruipt in hun huid en leeft met hun mee en met hun gedachten. Doordat het verhaal vanuit twee perspectieven wordt beschreven is dit zeker een mooie prestatie. De auteur weet medeleven te wekken voor beide hoofdpersonages.
Van ik zie jou had ik meer verwacht, het was zeker geen slecht boek maar aan de spanning en opbouw miste het verhaal wel wat. Verder vond ik het desondanks toch mooi geschreven alhoewel het einde een beetje tegenviel.