Na een aantal jaar zoeken naar nieuw thrillertalent, stapt Hebban-redacteur Soraya Vink zelf de auteurswereld binnen. Haar debuut Persona blijft dan ook niet onopgemerkt en wordt in boekenland hartelijk onthaald. Is dat terecht?


Persona gaat over rechercheur Elvira Selas, die een jaar infiltreerde in een drugskartel in Spanje en daarna haar oude baan weer oppakt, met alle gevolgen van dien. Terug op afdeling Zware Criminaliteit wordt ze direct geconfronteerd met een dubbele moord.
Het boek bestaat zowel uit inspirerende quotes die het verhaal ondersteunen, als wisselende perspectieven van hoofdpersonage Elvira Selas en de moordenaar. Vooral deze laatste invalshoek is spannend, omdat het een inkijkje geeft in het brein van de dader. Hij vertelt bijvoorbeeld uitgebreid over zijn kindertijd, de wrok die hij voelt, maar ook over lichaamsdelen die hij afsnijdt.

Hoewel het perspectief van Elvira vanwege haar sterke persoonlijkheid interessant is, worden de eerste honderd bladzijden van het boek gekenmerkt door overvloedige informatie over haar achtergrond en karakter. Toch geeft haar onbuigzaamheid ook een interessante kijk op gebeurtenissen. Door haar sterke eigen wil, spat haar persoonlijkheid van de pagina’s, maar door haar serieuze werk als rechercheur voelt dit soms ook onrealistisch aan. Ze negeert bijvoorbeeld constant haar baas en trekt haar eigen plan, ondanks dat ze in teamverband werkt. Af en toe voel je de frustratie van haar collega’s. Door de keuze voor een eigenzinnig hoofdpersonage, is het verrassend dat het verhaal niet vanuit het ik-perspectief van Elvira wordt verteld.

Doordat er twee verhaallijnen door elkaar lopen, zowel de zoektocht naar Elvira’s criminele broer als die naar de moordenaar, ben je als lezer vaak aan het schakelen tussen perspectieven, tijdlijnen en gebeurtenissen. Deze sprongen in tijd en verhaallijnen in het boek zijn meeslepend en houden je als lezer scherp. Gelukkig moet Elvira zelf ook deze perspectieven combineren, waardoor het ietwat gemakkelijker wordt de zaken en verschillende personages te uit elkaar te houden. Het is duidelijk dat Vink aanzienlijk veel tijd heeft besteed aan het inwinnen van informatie over politieaangelegenheden, de Spaanse cultuur, drugskartels en het criminele circuit. Het boek voelt hierdoor écht aan en het geeft tevens een inkijkje in een wereld die niet alledaags is. Een dikke pluim voor de schrijfster op dit vlak.

Persona is inclusief een aantal minpuntjes een krachtig en spannend debuut. Hoewel Elvira’s karakter aan het begin soms wat te uitgebreid wordt beschreven, maakt Vink hiermee wel een stille belofte over meer avonturen van deze hardhoofdige rechercheur.