Wat een geniaal boek. Je leest dit verhaal achterstevoren d.w.z. je
begint dus bij het eind en gaat dan per hoofdstuk een aantal uur
terug in de tijd. Het eerste hoofdstuk is vrij verwarrend omdat je
niet weet wat er is gebeurd en er gelijk wat personages
voorbijkomen die je nog niet kent. Heel knap om terwijl je het
einde dus eigenlijk al weet toch zo te kunnen schrijven dat het
boeiend blijft tot de laaste bladzijde. Ieder hoofdstuk gaat
vergezeld van een zwart-witfoto die min of meer te maken heeft met
het hoofdstuk maar zeker met het algemene verhaal. Het is niet zo
dat ik op het puntje van mijn stoel zat van de spanning maar het is
toch bijzonder intrigerend en héél moeilijk weg te leggen. Wat ik
briljant vind, is het feit dat Deaver je op het eind, wat dus
eigenlijk het begin is, je toch nog weet te verrassen met een
plotwending. Heel knap als je dat kan.