Eindspel is het vierde en laatste deel van de Noordzeemoorden.
Een ouder echtpaar wordt gevonden. Dood. Gruwelijk vermoord. Een onderzoek volgt.
Ondertussen loopt ook nog een zaak waarbij jonge kinderen misbruikt werden. Een hele grote zaak. En dan Kyra die nog altijd op zoek is naar haar zusje Sarina. Kyra is er van overtuigd dat Vincent Demsterwold, die al vast zit, haar kan vertellen waar zij haar zus kan vinden. zal Kyra Sarina vinden? wordt de moord op het oudere paar opgelost en hoe zit het met het misbruik van de jonge kinderen?
Eindspel heeft alles in zich om het een gruwelijk spannende thriller te noemen.
Isa Maron heeft hiermee een boek geschreven wat zo enorm pakkend is dat het je niet los laat. Je wilt het zo snel mogelijk lezen om al die gruwelijkheden zo gauw mogelijk kwijt te zijn. Tegelijkertijd is dat juist wat dit boek de lezer trekt. Eigenlijk schaam ik mij bijna om te zeggen dat het een verschrikkelijk goed boek is.
Huiveringwekkend hoe de psychische dwang beschreven wordt. Meisjes die ontvoerd worden en langdurig vastgehouden worden. Scenes die zodanig beschreven worden dat de lezer wel een sterke maag moet hebben.
Kyra die een enorme ontwikkeling doorgemaakt heeft. Maar wel weer risico's neemt waarvan je denkt: Doe niet. Ga niet alleen!
Het boek is opgedeeld in 126 korte hoofdstukken die afwisselend beschreven worden vanuit ofwel Kyra, Maud, dader of slachtoffer. Iedere keer weet Isa het hoofdstuk te stoppen op een spannend moment. De schrijfstijl is heel verhalend. Als lezer ben je enorm betrokken bij de personages. De woede, frustraties en angsten worden zo enorm heftig en goed beschreven. Je gaat van Kyra en Maud houden en leeft enorm met ze mee.
De laatste honderd bladzijden kon ik echt niet meer stoppen met lezen. Een sneltrein waar je je in begeeft. En dan een nawoord wat in combinatie met het hele verhaal lang blijft hangen.
Tsjonge ik ben echt omvergeblazen door dit boek. Verbijsterd!

Een dik verdiende 5 sterren.