Wat zeg je over een boek dat je zo raakt dat je nu al weet dat je het nooit zal vergeten? Winnie M. Li heeft dit zo levendig neergezet dat je in het leven van Vivian duikt en bijna beleeft wat zij beleeft: ze wordt verkracht met geweld en dan ook nog door een jongen van 15. Je leest wat er aan vooraf ging, hoe de verkrachting plaatsvond, hoe ze daarna werd behandeld en wat het met haar deed. Ze zal nooit meer de Vivian van daarvoor zijn, ook al is ze sterk en werkt ze er hard aan om weer terug te komen.
Wat het boek extra heftig maakt is dat je ook leest hoe de verkrachter alles ervaart: daarvoor, tijdens en daarna. Zijn vader en oom dwingen hem zichzelf aan te geven en hij laat zich – zo jong als hij is – beïnvloeden door zijn oudere broer als hij een verklaring aflegt.
De auteur is er in geslaagd de afschuw van dit alles naar boven te brengen. Terwijl je leest en het boek niet meer kan wegleggen, voel je heel veel emoties.
Heftig. Rauw. Open. Reëel. Om nooit meer te vergeten.