In haar thriller In de val haalt Karen Rose haar personage Steven Thatcher weer van stal, die eerder al in Niemand zeggen zijn opwachting maakte. Op momenten dat zij niet schrijft traint Rose voor haar zwarte band in karate. Het is dus niet toevallig dat hoofdpersoon Jenna ook een bruine band in karate heeft.

Een man die vier meisjes heeft verkracht en vermoord, wordt vanwege een fout van politieman Neil Davies niet vervolgd. Hij verhuist met zijn gezin van Seattle naar Raleigh, North Carolina. Davies belooft zichzelf dat hij hem alsnog te pakken zal krijgen en dat hij dan zal boeten. In Raleigh wordt speciaal agent Steven Thatcher geconfronteerd met een vermoord meisje van 16, wier verminkte lichaam na een anonieme tip wordt gevonden. Kort daarna verdwijnt er een tweede meisje. Haar ouders doen hun verhaal op televisie en op het moment dat Davies dit ziet, besluit hij naar Raleigh te gaan omdat hij ervan overtuigd is dat dezelfde man die hij heeft laten ontsnappen, verantwoordelijk is voor de moord en deze verdwijning.

Hij probeert contact te leggen met Steven, maar die wimpelt hem af omdat hij denkt dat Davies een verslaggever is. Davies gaat dan zelf verder op onderzoek uit en achterhaalt de nieuwe verblijfplaats van de moordenaar. Na een paar dagen gepost te hebben bij zijn huis wordt hij opgepakt omdat een van de buren het verdacht vond dat hij er al een paar dagen rondhing. Als Steven met hem gaat praten ontdekt hij de reden van zijn aanwezigheid in Raleigh. Op het moment dat de dader zijn mogelijke volgende slachtoffer uitkiest, weten beide mannen dat haast geboden is. De dader moet en zal snel gevonden worden.

Karen Rose ‘gunt’ de lezers een lange aanloop naar de zich langzaam opbouwende spanning. Een groot deel van het verhaal wordt gewijd aan de problemen die Steven heeft. Zijn vrouw is een aantal jaren eerder bij een ongeval om het leven gekomen. Hij bleef achter met hun drie zoons: Brad, Matt en Nicky. Aangezien er problemen op school zijn met Brad heeft Jenna Marshall, zijn scheikundelerares, aan de bel getrokken. Jenna en Steven hebben een gesprek en aangezien zij zich beiden meteen tot elkaar aangetrokken voelden, heeft zich een voorzichtige relatie tussen beiden ontwikkeld. Voorzichtig omdat ook Jenna twee jaar eerder haar man verloren heeft en ze allebei eigenlijk niet goed weten of ze klaar zijn voor een nieuwe relatie.

Jammer is dat dit verhaal, over de ontluikende liefde tussen Steven en Jenna, het verhaal over de verdwenen meisjes en de zoektocht naar de dader grotendeels overschaduwt. Op deze manier lijkt het grootste deel van het verhaal in In de val meer een roman dan een thriller. Pas tegen het einde van het verhaal neemt de spanning enigszins toe, hoewel een oplettende lezer eigenlijk al veel te veel te weten is gekomen en de plot dan ook niet echt meer een verrassing te noemen is.

De uitwerking van de karakters en zeker die van Steven en Jenna is goed, maar daar heeft Rose dan ook alle ruimte voor (genomen). Zowel Steven als Jenna lenen zich hier ook goed voor mede omdat zij personages zijn met een rugzak vol (veelal) slechte ervaringen en herinneringen. De personen om hen heen (familie en vrienden) zijn eigenlijk stuk voor stuk sympathiek en meelevend, waardoor zij weinig of geen extra dimensie toevoegen aan het verhaal.

Zeker geen perfecte mix van thriller en romantiek zoals de New York Times ons wil doen geloven. Daarvoor hebben de romantiek en de soms erotische scenes te veel de overhand. Geen slecht verhaal, maar ook geen boek dat écht indruk heeft kunnen maken of opvalt door een uitmuntende, verfrissende verhaallijn of zinderende spanning.