De jonge Duitse freelance journalist Peter Miller komt kort nadat een oude joodse man, Salomon Tauber, zichzelf van het leven berooft, in het bezit van zijn dagboek. Het dagboek verhaalt over de monsterachtige activiteiten van de SS-kapitein Roschmann, De Slager van Riga genaamd, die aan het hoofd stond van het concentratiekamp Riga. Ondanks vele verhalen over zijn verdwijning blijkt Roschmann nog in leven en wel in het Duitse thuisland. Gedreven door rechtvaardigheidsgevoelens lijkt het gaat Miller op zoek naar de duivelse kampcommandant. Dit voert hem tot in het hart van de ultra geheime organisatie Odessa. Bepaalde personen zijn hier echter niet blij mee en zullen er alles aan doen om zijn speurwerk te verijdelen. Daarnaast is de onthulling van de ware identiteit van Roschmann ook van levensbelang voor de veiligheid van Israël.
Ik had dit boek vroeger al eens geleend van de bibliotheek maar toen ik onlangs een goeduitziend tweedehands exemplaar kon bemachtigen besloot ik het te kopen en opnieuw te lezen.
Het boek schets een prachtig tijdsbeeld van het Duitsland vlak na de oorlog en begin jaren 60, de moord op John F. Kennedy en de bouw van de Muur! Het beschrijft tevens de macht van Odessa ('Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen') - de geheime broederband van de SS, die in eerste instantie diende om oorlogsmisdadigers uit Duitsland te smokkelen daarbij geholpen door de katholieke kerk en betaald met gestolen goud, geld en sieraden van de omgebrachte joden. Maar ook de invloed van Odessa in het naoorlogse Duitsland bij de economische wederopbouw, in de politiek en het opsporingsapparaat. Het boek is, zoals bij Forsyth gebruikelijk is, wel gedocumenteerd. Ondanks dat Geheim Dossier: Odessa fictie is en lekker wegleest, zijn de aangehaalde gebeurtenissen op feiten gebaseerd. Ook Odessa en Eduard Roschmann hebben bestaan wat het boek een extra dimensie geeft.
Ik vind de naamkeuze voor de hoofdfiguur Peter Miller niet handig gekozen. Ik bleef het op zijn Engels uitspreken waardoor ik niet dat Duitse gevoel er bij kreeg. Múller was in mijn ogen een betere keus geweest. In mijn herinnering vond ik Geheim Dossier: Odessa spannender dan nu maar het blijft desondanks de moeite waard om te lezen. Drieënhalve ster.