"We vormen met z’n vieren een eilandje in het water.
Dichterbij elkaar dan we in tijden zijn geweest.
En tegelijkertijd verder weg dan ooit."

Best Friends Forever: Bo, Mabel, Anouk en Lilly hebben een heftige tijd achter de rug. Om hun zinnen wat te verzetten gaan ze met zijn allen een weekje op kampeervakantie in Zuid-Frankrijk. Ze komen terecht in de sloppenwijk van de camping, op een vieze rommelige plek, in een antieke tent aan de rand van het donkere bos. Daar gaat hun beste vakantie ooit.

"Maar in deze donkere ruimte voelt elke seconde als levenslang."

Een halfjaar geleden veranderden hun levens voorgoed. Hun vriendin, de zestienjarige Emma Timmers verdween op 20 december 2013, na een kerstfeest van het Amsterdamse Lyceum. Rond 1:00 uur verliet zij het feest en sindsdien ontbreekt ieder spoor van haar. Emma zou nooit weggaan zonder iets te zeggen. Waar is Emma gebleven en wat is er met haar gebeurd?

"Dit afscheid voelt als een pleister die heel langzaam wordt losgetrokken. En ik weet dat het pijnlijkste stukje nog moet komen."

De vriendinnen kennen elkaar al jaren, zaten samen op de basisschool en zijn sindsdien bevriend. De verdwijning van Emma heeft een grote impact. Ze doen hun best om hun leven weer op te pikken, want ondanks alles gaat het leven toch verder. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot, achtervolgd door levensechte nachtmerries en paniekaanvallen. Emma is altijd in hun gedachten en achtervolgd ze overal.

"Een vreemd meisje staart me aan, met een lijkbleek gezicht en doffe, holle ogen. Ik heb haar een keer eerder gezien: net na Emma’s verdwijning. Ik haat dit meisje. Ze laat me dingen doen die ik niet wil. Ik ben bang voor haar."

Voor Emma waren ze een hechte vriendengroep, nu groeien ze steeds verder uit elkaar. Het wantrouwen is groot, wie kun je nog vertrouwen en hoe zorg je ervoor dat je de grip op de werkelijkheid niet verliest?

"Een doffe dreun. Een fractie van een seconde later volgt de pijn. Het is alsof mijn schedel in duizenden stukjes breekt. Er glijdt iets warms langs mijn rechterslaap."

Bestaat er een link met een andere vermissingszaak? En zijn de vriendinnen wel veilig?

"Bestaat er een knop waarmee je je leven kunt resetten? Dan zou ik daar nu op drukken en die hele klerezooi deleten, totdat alles weer oké was."

Jaarlijks in oktober verschijnt de nieuwste Mel Wallis de Vries, een moment waar ik ieder jaar weer naar uit kijk. In oktober 2014 verscheen haar nieuwste, Shock. Normaal kan ik nooit wachten met lezen en duik er direct in, wegens omstandigheden had ik hem dit keer nog te goed en gisteren heb ik hem bijna in een ruk uitgelezen.

Mel heeft inmiddels al tien titels op haar naam staan en wordt steeds beter en beter. Voor mij is en blijft ze de koningin van de jeugdthriller. Haar boeken vallen onder de categorie jeugdthriller, maar ik denk dat menig thrillerauteur hier nog wel een puntje aan kan zuigen, de manier waarop Mel de spanning in haar verhalen weet te verwerken. Kortom geschikt voor jong en oud.

De cover is geheel in stijl met de eerdere boeken, met het inmiddels welbekende covermodel dat de voorkant siert. De cover past weer goed bij het verhaal. Mel betrok haar lezerspubliek bij de keuze van de titel van haar boek, wat uiteindelijk Shock is geworden.

Shock is origineel vormgegeven. Het verhaal gaat van start met een krantenknipsel, die een spannende proloog weergeeft, daarmee is de toon gezet. De zestienjarige Emma Timmers kwam niet thuis na het schoolfeest en lijkt sindsdien van de aardbodem verdwenen. De krantenknipsels blijven gedurende het hele verhaal terug keren.
De korte hoofdstukken spelen zich af in een wisselende tijdspanne, voornamelijk gedurende de periode december 2013, ten tijde van de verdwijning van Emma en juli 2014, tijdens de vakantie van de vriendinnen in Zuid-Frankrijk. En sluit af met een geheimzinnige epiloog twee jaar later.
De hoofdstukken zijn geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Emma, Bo, Mabel, Anouk, Lilly en de dader. Ieder hoofdstukje start met de pasfoto van het personage van waaruit het hoofdstuk is geschreven.

Mel Wallis de Vries heeft een unieke schrijfstijl. Ze schrijft met enorm veel vaart en spanning en weet zich uitstekend in te leven in de belevingswereld van de jongeren, de kracht van Mel. Haar verhalen bevatten alles, spanning, humor, emoties, dit alles in een dreigende setting, honderden kilometers van huis op een camping aan de rand van het bos. Het verhaal is heel beeldend geschreven, Mel speelt in op de verbeelding. Je ziet het verhaal voor je afspelen. Ook Shock komt wat mij betreft weer een aanmerking voor een boekverfilming. Meteen weer vanaf de eerste bladzijde greep het verhaal me weer en liet me niet meer los, waar gaat het verhaal heen? Ik bleef doorlezen, het boek moest uit vannacht. En zelfs daarna liet het verhaal me niet los, en bleef onbewust door mijn hoofd heen spoken, net zoals Emma bij haar vriendinnen. Het is lang geleden dat ik zo onrustig heb geslapen na het lezen van een boek. Hoe ze het heeft gedaan, ik weet het niet, maar ze heeft het wéér geflikt. Shock is denk ik haar engste tot nu toe. Het enige jammer wat ik kan bedenken is, dat het verhaal van mij wel langer had mogen zijn, ik heb de boeken altijd zo snel uit.

De verhaallijn zit weer super in elkaar. Mel weet de spanning goed op te bouwen, gaat langzaam van start en wordt steeds spannender. Gedurende het lezen schieten de verdenkingen op en neer en word je telkens weer op het verkeerde been gezet. Het verhaal blijft spannend tot het eind. Richting het einde worden de hoofdstukken in sneltreinvaart afgewisseld wat nog meer vaart aan het verhaal geeft. De uiteindelijke dader blijft geheim tot het einde. Wat een wending, die had ik absoluut niet zien aankomen. Wat is er met Emma gebeurd?

De karakters in Shock springen eruit. Niet omdat ze heel bijzonder zijn, nee, juist omdat het zulke normale personages zijn, ze zijn neergezet als echte mensen van vlees en bloed, herkenbaar voor een ieder. Mel is onder de huid van de personages gekropen en heeft ze wederom subliem uitgewerkt. Het resultaat is vijf totaal verschillende persoonlijkheden, stuk voor stuk allemaal hun eigen zorgen en problemen met zich meedragend. Emma, Bo, Mabel, Anouk en Lilly kennen elkaar van de basisschool en zijn al jaren vriendinnen. De zestienjarige Emma Timmers, komt nooit meer thuis na een schoolfeest van het Amsterdamse Lyceum. De wereld van haar beste vriendinnen staat volledig op zijn kop. Ze delen de shockerende ervaring, die een grote impact heeft op hun leven en gaan er alle vier op geheel eigen wijze mee om. Verder delen ze vrij weinig meer met elkaar en groeien steeds verder uit elkaar, wanneer zijn ze elkaar kwijt geraakt?
Alles omtrent Emma ligt gevoelig. De jonge meiden hebben en heftige tijd achter de rug en gaan zoals ze een jaar geleden afgesproken hadden samen op kampeervakantie naar Zuid-Frankrijk, voor The best holiday ever. Maar kun je na zo’n ingrijpende gebeurtenis je leven wel weer gewoon oppakken en gezellig met zijn allen op vakantie gaan?

Het karakter van Bo springt eruit, zij is de meest brutale van het stel. Ze gedraagt zich als een sarcastisch kreng, wat vol haat en negativiteit lijkt te zitten, recalcitrant, bijdehand en commanderend. Bij Bo is altijd alles zwart of wit, leuk of saai, aardig of nerd, alles daartussen in bestaat bij haar niet. Is Bo echter wel zo stoer als ze zich voordoet of is het slechts een masker waarachter ze zich verschuild en is haar gedrag gewoon een schreeuw om aandacht?
Anouk’s moeder is paranormaal begaafd, ze geeft readings en is heel populair, ze is een van de beste in haar vakgebied. Anouk wordt een beetje als zweverig typetje neergezet, ze voelt en ziet gekke dingen, zou ze de paranormale gaven van haar moeder hebben geërfd? Ik vind dit een leuke wending aan het verhaal geven.
Mabel wordt belachelijk verwend door haar moeder. Ze gedraagt zich afwezig, haar hoofd zit bij hele andere dingen dan deze vakantie. Ze is overgevoelig en heeft het zwaar met haar moeder die haar niet accepteert zoals ze is. Ze eet haar verdriet weg.
Lilly, heeft een hechte band met haar moeder en zag de vakantie vanaf het begin al niet zitten. Ze gaat kapot aan de angst, paniek, schaamte en schuldgevoelens en wil eigenlijk maar een ding en dat is terug naar huis.
Emma heeft gedurende haar jonge leventje al heel wat voor haar kiezen gekregen en gaat daar op haar eigen manier mee om. Ze voelde zich erg eenzaam. Raakt haar vermissing in de vergetelheid?
De onderlinge haat en nijd en de irritaties en wrijvingen, er lijken twee kampen te ontstaan. De angst en het verdriet worden goed overgebracht.

Wie wat bewaard die heeft wat. Helaas heb ik hem nu toch echt uit en moet ik weer wachten op Mel haar volgende boek. Ik kijk er alvast weer naar uit.

Shock, Best Friends Forever en een Holiday from hell, de Koningin van de jeugdthriller flikt het weer, angstaanjagend tot het eind, absolute aanrader!