Na de eerste twee boeken van Joe Abercrombie praktisch de hemel in te hebben geprezen is nu het derde deel van De Eerste Wet aan de beurt. Wat valt er na alle superlatieven voor De macht van het zwaard en De weg van de angst nog toe te voegen aan de groeiende naam en faam van deze auteur? Het is bij de afsluiting van een trilogie altijd de vraag hoe een auteur alle eindjes aan elkaar weet te knopen. Dat geldt voor iedere auteur in alle verschillende genres, maar in het geval van Joe Abercrombie gaat het natuurlijk wel om een verhaal dat in zijn totaliteit ruim 1.600 pagina’s telt. Na het dichtslaan van De val van een koning kan je niet anders dan concluderen dat Abercrombie een waardig en bij vlagen ook zeer verrassend slotdeel heeft geschreven. Het nadeel van een laatste deel uit een serie is echter wel dat er vooral wordt afgesloten en dat er normaal gesproken geen nieuwe verhaallijnen meer worden opgestart. Al is het bijzonder interessant om te zien hoe Joe Abercrombie toch nog een aantal daverende verrassingen uit zijn hoge hoed weet te toveren.

Een personage dat nog eenmaal in het zonnetje gezet mag worden is de kreupele inquisiteur Sand dan Glokta, een man die op geniale wijze door Abercrombie is beschreven en uitgewerkt. Ooit een veelbelovende zwaardvechter van hoge geboorte maar jaren geleden in handen gevallen van het leger van de keizer van Gurkhul en twee jaar lang vreselijk gemarteld. Het maakte van Glokta een verbitterde, cynische en zwaar gehandicapte man die gedreven door haat voor de inquisitie is gaan werken om vervolgens zelf uit te groeien tot een meester in het martelen. Hij is voor niets en niemand meer bang, vanwege zijn beroep feitelijk puur slecht geworden maar weet zichzelf en zijn omgeving soms te verbazen door blijk te geven van een groot hart vol mededogen. Waar hij echter later weer genadeloos voor wordt gestraft. Maar vooral zijn observaties en gedachtegang zijn op geweldige wijze door Abercrombie uitgewerkt en zorgen in veel gevallen voor adembenemende leesmomenten.

Maar boven alles is De Eerste Wet hét verhaal van Logen Negenvinger. Een bijna monumentale held en misschien wel één van de meest aansprekende personages binnen de fantasywereld van de laatste jaren. Hoewel veel verschillende helden, schurken, tovenaars en soldaten in de trilogie de ruimte krijgen om voor het voetlicht te treden, is Logen Negenvinger de man die het volledige verhaal op zijn schouders draagt. Hij is dan ook de reden van de zucht die je slaakt bij het dichtslaan van De val van een koning. Dat je hem absoluut gaat missen en dat je zou wensen dat er nog véél meer boeken over hem gaan verschijnen. Maar om met Logen Negenvinger te spreken: “Je moet realistisch blijven.”

De Eerste Wet van Joe Abercrombie is heroïsche fantasy op z’n best. Een schitterend verhaal, uitstekend geschreven, aansprekende personages, een zeer interessante wereld, boordevol spanning en met een aantal momenten van overpeinzing. Alles wat dit genre zo mooi en onweerstaanbaar maakt.