Als ik een detective lees wil ik rechttoe rechtaan geboeid worden en niet te veel lastig worden gevallen met karakterontwikkeling etc. Dat gaat hier prima, van-het-verhaal-afleidende-zijstapjes worden vakkundig buiten de deur gehouden. Dat hoofdpersoon Reacher een soort superheld is, die steeds meteen weet hoe de vork in de steel zit, is eigenlijk eerder prettig dan storend. Zeker omdat voor mij de puzzel pas op de slotpagina's in elkaar valt.