Er bestaan boeken die je je hele leven kunnen bijblijven. Boeken die een enorme impact hebben en die uitblinken in pure schoonheid. “Mijn dinsdagen met Morrie” van Mitch Albom is zo’n voorbeeld. “Zijde” van Alessandro Baricco moet ook worden genoemd. Net als “Angoli Mala” van J.M.G. Le Clézio, “Als de walvissen zingen” van Juri Rytchëu en “Blauwrug” van Tim Winton. Het is natuurlijk persoonlijk en iedereen zal zo zijn of haar lijstje kunnen maken met de meest onvergetelijke boeken. Schoonheid zit niet voor niets in het oog van de toeschouwer.

“Zeven minuten na middernacht” is echter ook een titel die in veel lijstjes zal worden opgenomen. Het prachtige verhaal van Patrick Ness, dat oorspronkelijk geschreven had moeten worden door de helaas reeds overleden Siobhan Dowd. Uitgeverij De Geus heeft het in een prachtige goedkope editie uitgebracht vanwege de recente verfilming. Goedkoop in prijs, maar zeker niet in uitvoering, want die is prachtig. Gebonden en met mooie illustraties van Jim Kay. Het is het onvergetelijke verhaal van de dertienjarige Conor die alleen met zijn moeder woont en wordt geplaagd door een afschuwelijke nachtmerrie. Los hiervan verschijnt er bijna iedere avond, om zeven minuten na middernacht, een monster dat Conor een aantal verhalen verteld en één verhaal terug verlangt. De nachtmerrie heeft Conor sinds zijn moeder ziek werd. Het monster weet hier vanaf en eist dat Conor hem – en zichzelf – de waarheid vertelt.

Op de achterkant van het boek staan prachtige aanbevelingen: ‘een bijzonder meesterwerk’, ‘authentiek en ontroerend’, ‘indrukwekkend’. Het is allemaal waar en toch doet het dit boek nog tekort. De schoonheid van het verhaal is namelijk onbeschrijflijk. Ieder woord is raak, iedere emotie is oprecht en het boek doet je hart smelten. Het is een verhaal voor jong en oud, iedereen zal geraakt woorden door de jonge Conor en het enorme monster. Het zal voor de filmmakers een enorme klus zijn geweest om met “A Monster Calls” recht te doen aan het boek. Het is hartverscheurend mooi, beter kan het misschien niet omschreven worden. Als lezer leef je vanaf de eerste pagina mee met Conor, begrijp je zijn verdriet en voel je zijn wanhoop.

Patrick Ness heeft een meesterwerk gecreëerd, geïnspireerd door de visie van Siobhan Dowd. “Zeven minuten na middernacht” is een boek dat gelezen moet worden. En een ereplaats in iedere boekenkast hoort te krijgen.


(Kijk voor al mijn recensies op: http://leeswereld.blogspot.nl)