In twee dagen tijd had ik Rivka uit. Aanvankelijk zag ik er tegenop. Niet omdat het zou tegenvallen, maar ik zat niet te popelen een 'oorlogsverhaal' te lezen. Ik had geen zin in verdriet en pijn. Toch heb ik het gelezen en met heel veel plezier. Het is een integer verhaal dat je op een andere manier meeneemt in de lange lange nasleep van WOII. Het is prachtig geschreven en leest heel makkelijk. De personages worden goed neergezet en komen heel mooi tot leven, zowel in hun stoerheid als in hun kwetsbaarheid. Femmetje zet ze neer alsof het bekenden van je zijn en voor je het weet leef je in hun verhaal en hun leven. Daniël lijk je te kennen, zo helder en accuraat staat hij in haar boek. Rivka kan je zus zijn of de spiegel die je voorgehouden wordt. Een schitterend boek dat niet over oorlog gaat maar je wel helpt deze te blijven herinneren omdat alle herinneringen van slachtoffers en nabestaanden nog niet zijn uitgewist en gedoofd. Dat maakt haar boek bijna tot een must!