Ik vond dit een erg fijn boek om te lezen. Clio, Smith en Tate zijn jonge, succesvolle mensen, maar achter de schermen blijken ze allemaal hun eigen problemen en onzekerheden te hebben. Ik vind de hoofdpersonen erg sympathiek en ze hebben allemaal een uniek verleden. Hoewel Clio het zwaarder lijkt te hebben dan de rijke en bevoorrechte Smith en Tate, waren alle problemen voor mij invoelbaar. Ook als je op andere vlakken alle geluk van de wereld hebt, kunnen de liefde en bijbehorende problemen je hard treffen. Dit soort problemen zijn universeel.

De schrijfster neemt uitgebreid de tijd voor het verhaal. Je komt daardoor heel veel over de hoofdpersonen te weten. Dit vond ik een groot voordeel, omdat je ze daardoor heel goed gaat begrijpen. De omgeving van Central Park, waar het verhaal zich afspeelt, wordt ook heel levendig omschreven. Het klonk voor mij echt als een fijne plek om te zijn.

De vriendschap tussen de hoofdpersonen vond ik bijzonder. De gesprekken die tussen hen drieën gevoerd werden vond ik vaak hartverwarmend. Met name Clio en Smith hebben een hechte band en doen veel voor elkaar. Samen zorgen ze ervoor dat ieders leven ten goede verandert.

Het perspectief van het verhaal wisselt tussen de hoofdpersonen. Iedere wisseling van perpectief wordt voorafgegaan door een stuk tekst, een brief of een krantenartikel die belangrijk is voor de persoon waar het volgende hoofdstuk over gaat. Deze stukken tekst zijn steeds erg goed gekozen en vertellen echt iets nieuws over de betreffende persoon. Ik ging op een gegeven moment echt uitzien naar deze stukken.

Ik heb zeer genoten van dit boek. De manier waarop alle hoofdpersonen hun leven weer in eigen hand nemen vond ik positief. Ik sloeg het boek dan ook met een tevreden gevoel dicht.