Dit boek werd voor de release reeds enorm aangeprezen waardoor ik heel nieuwsgierig was. Ik hou wel van een goede thriller en dit leek me een pareltje.
Helaas viel dit wat tegen. Misschien waren mijn verwachtingen veel te hoog na alle lovende woorden die online verschenen. Of misschien is dit gewoon mijn genre thriller niet. Men omschrijft dit boek als een domestic noir: een thriller waarbij de klemtoon voornamelijk op relaties ligt. Dat klopt helemaal in dit boek.

Het personage Rachel lag me niet echt. Haar man heeft haar in de steek gelaten voor een andere vrouw en ze laat zich volledig gaan. Ze gaat ten onder aan haar negatieve gevoelens en alcoholisme.
Ze is haar werk kwijtgeraakt maar neemt nog elke dag de trein naar Londen om haar kamergenoot niet de waarheid te moeten vertellen. Tijdens die treinrit kijkt Rachel elke dag uit naar een bepaald huis met het, in haar ogen, ideale koppel. En op een dag ziet ze daar iets wat haar denkbeeld verandert. Als de vrouw van dat koppel dan vermist wordt, besluit ze naar de politie te gaan. Maar wat ze vertelt, strookt niet helemaal met de waarheid. Want Rachel blijkt op de avond van de vermissing in die straat te zijn geweest en ze herinnert zich niets… Gaandeweg het verhaal komen flarden van die dronken avond naar boven.

Het boek is heel spannend en als lezer wordt je constant op het verkeerde been gezet. Wat is er precies gebeurd met Megan? En wie heeft er mee te maken? Dat wou ik heel graag weten. Toch ging het verhaal voor mij te traag door de relationele aspecten die veelvuldig belicht werden. Ik hou van een thriller waarbij de actie van de pagina’s spat. Dat was hier niet zo. Het boek gaat deels over hoe Rachel omgaat met haar ex-man en haar gevoelens daaromtrent. En op een gegeven moment werd dat voor mij wat slepend.

Het is een spannend boek waarbij je zeker wilt weten wie wat gedaan heeft. Als je daarenboven ook graag wat meer diepgang wilt omtrent de relaties en gevoelens van de personages, dan zit je helemaal goed met dit boek en zal je het verslinden.