In dit boek speelt Delphine Vigan met het idee van wat waar is en niet waar. Het boek is vlot en onderhoudend geschreven en leest prettig en snel. Ook in het Frans, zoals ik heb gedaan.
Er komt meteen een spoileralert dus wie dit boek nog wil lezen, kan beter hier stoppen. Er zit een draai in het verhaal die minder leuk als je die al weet.

In dit boek vertelt de schrijfster over haar writers block. Het nieuwe boek wil niet vlotten. Op een feest ontmoet ze ‘L’. In het Frans is ‘L’ een knipoog naar het Franse woord ‘elle’ (zij). L. is van mening dat zij meer vanuit zichzelf, vanuit haar eigen leven moet vertellen, iets wat heel populair is in de huidige literatuur. Alleen voelt De Vigan daar niet veel voor, zeker niet na een aantal anonieme brieven waarin haar juist verweten wordt dat ze teveel de vuile was buiten hangt van haar familie.
De Vigan komt er niet uit wat en hoe ze moet schrijven en zinkt steeds dieper weg in een depressie. L. ondersteunt haar door De Vigan’s e-mails voor haar te beantwoorden en stukken onder haar naam te schrijven. L. is een ghostwriter van beroep dus uit een naam van een ander schrijven is niet vreemd voor haar.
Langzaam maar zeker krijgt De Vigan het gevoel dat L. haar persoonlijkheid overneemt. Mede om die reden besluit ze een boek over L. te gaan schrijven. Dat valt niet in goede aarde bij L. en die probeert haar te vermoorden.
De Vigan ontsnapt maar wordt er dan mee geconfronteerd dat niemand behalve zij L. kent. Haar omgeving denkt dat ze L. gefantaseerd heeft in haar depressie. Ook lukt het haar niet enige sporen van haar te achterhalen. De vraag is dan: Heeft ze L. gefantaseerd? Wat was nu waar en niet waar? Als lezer blijf je met die vraag achter. Of niet......