Het leven van Jan de Vries (1966 - )

Als Jan op een ochtend - vlak voor zijn 51ste verjaardag - voor de spiegel staat ziet hij iets wat hem niet bevalt.

"Ik ben een oude olifant, dacht hij, een oude, vermoeide olifant die niet meer in staat is te vluchten als de stropers komen met hun jachtgeweren. Dik, traag en gerimpeld, dat ben ik"

Jan de Vries is IT ‘er en met zijn 51 jaar het opaatje van zijn afdeling. Gezien hij de drijvende kracht is achter Prohycus, een project dat al jaren loopt, lijkt hij onmisbaar. Tot zijn chef hem vertelt dat een van de stagiairs onderzoek doet naar de 'houdbaarheidsdatum' van dit project. Een broekie van amper twintig gaat zomaar even beslissen over zijn baan.

"Jan dacht aan hoe Ruud Gullit na het doelpunt van Grün vol frustratie de bal tegen het net schopte terwijl de Belgische spelers over elkaar heen doken van vreugde. Alles voorbij"

Daarnaast is Jan - samen met zijn vriend Chris - een bruilofts-dj. Vooral Jan ziet dit groots en hoopt ooit op een doorbraak. Op een verplicht verjaardagsfeestje bij de buren staan de buurmannen te mijmeren over die goede oude tijd toen feestjes niet na middernacht begonnen, er nog gedanst werd en het geen 'opgefokte' bende was. Jan ziet zijn kans om wereldberoemd te worden. Waarom geen lekker ouderwetse dansavond organiseren voor die leeftijdsgroep met muziek uit die jaren. Net als in die goede oude tijd. Al vlug ziet het groepje buurmannen het helemaal zitten. Een afspraak voor de hele opzet wordt vastgelegd in Jan's mancave, maar enkel de buurman met de snor komt opdagen. 'Jong belegen' is geboren, maar als het er uiteindelijk op aankomt, haakt ook buurman met de snor af en blijven enkel Jan en Chris over voor de hele uitwerking.

Verder is Jan al een eeuwigheid samen met Nathalie die haar dagen slijt op haar werk en thuis het liefst op de bank hangt met de roddelbladen. Hun leven is bovendien een sleur geworden met op vaste dagen agenda-seks.

"Op hetzelfde moment verscheen er een appje van Nathalie op zijn telefoon - of hij naar de slaapkamer wilde komen"


Robert van Eijden brengt met dit boek het verhaal van een vijftiger. Jan is over de helft en maakt de balans op. Zijn leven is in de gekende sleur terecht gekomen en daarbij komt sinds kort de angst om zijn baan kwijt te raken. Waar kan hij op deze leeftijd nog terecht na zijn ontslag? Is dit nu het leven en wat volgt er nog, wat wil hij nog? Van Eijden is er in geslaagd om dit alles op een ludieke manier in een verhaal te gieten. Een aaneenschakeling van herkenbare anekdotes en situaties - die bij deze leeftijdsgroep horen - passeren de revue.

Op de achterflap staat 'Humor was nog nooit zo treurig' en dat klopt. Jan, Nathalie en Chris worstelen met hun leeftijd, het ouder worden en hun gemiste kansen. Chris is nog steeds bezig met het schrijven van een roman die de wereld op zijn grondvesten zal doen daveren. Nathalie blijft dromen van de actrice die ze zou kunnen zijn en dompelt zich onder in roddelbladen en gin-tonics. En Jan, die was zo graag een echte DJ geworden. Knap hoe de auteur continue flirt op de grens tussen amusant en zelfmedelijden bij de karakters.

Paradijs bij het dashboardlicht - de titel verklapt het - er zal in dit boek vooral muziek uit de eighties passeren. Daarbovenop krijg je een aaneenschakeling naar tv-programma's en reclamespots uit die tijd. Frank Kramer, de film van Ome Willem - lust jij ook een broodje poep - saromapudding en ga zo maar door. Eerlijkheidshalve moet er wel bij gezegd worden dat dit vooral herkenbaar is voor veertigplussers, want wil je dit boek lezen dan is het een must dat je deze periode meegemaakt hebt.

Toen ik de cover (lees titel) van dit boek zag wist ik dat ik dit boek moest lezen. ‘Bat Out of Hell’ - de LP van Meatloaf - heb ik eind jaren ’70 - begin jaren ’80 grijs gedraaid (en nog!). 'Paradise by the Dashboard Light' was toen DE hit en als we eerlijk zijn doet die het nog steeds goed op feestjes en party's. Ik zing nog steeds alle nummers van dat album mee tot groot jolijt van mijn medebewoners.

De vlotte schrijfstijl gecombineerd met de nodige humor - die van tijd tot tijd een spontane lach op je gezicht tovert - zorgen ervoor dat je dit boek in no-time uit hebt. Ben je 40+ dan zul je zeker een stukje van de route naar je eigen volwassen leven herkennen in Paradijs bij het dashboardlicht. 4 heerlijke nostalgische sterren.

Dat waren nog eens tijden....

Met dank aan uitgeverij Nijgh & Van Ditmar voor dit recensie-exemplaar.