'Wanneer de wereld op instorten staat, groeit ergens het verlangen naar het begin.'

Even een boek meegenomen uit de bibliotheek, iets van Benali lezen voordat aan het filosofische kinderboek 'Mijn broer en ik' wordt begonnen.
Dit 'even' is een boek vol herinneringen, persoonlijke gebeurtenissen, rake beschouwingen over de huidige maatschappij. Niet zomaar een brief aan zijn dochter, een brief voordat zij wordt geboren, 'wij zijn het begin van iets dat begin noch einde kent.'

Een boek dat je mooie passages laat herlezen: 'dan zak ik langzaam weg in het drijfzand dat stilte heet' of 'een plek waar dromen neerstrijken om te slapen'.
Een boek dat je laat nadenken: 'Waarvoor vlucht de vluchteling? Niet voor oorlog, niet voor armoede, niet voor ellende. Hij vlucht omdat hem niets anders rest. De vlucht is de laatste manier om het leven vorm te geven.'
Een boek over segregatie, vaderschap, kunst, racisme, (voor)ouders, immigratie, literatuur, 9/11, een kruisje zetten, geen schriftelijke stamboom, traditie en nog veel meer maar bovenal over liefde. In realistische taal naast poëtische nadenkers.
Dit boek vraagt om rustig herlezen. En de wensen-lezingenlijst groeit. Een andere Benali komt zeker ook.

'De kracht van schrijven is dat er woorden worden gegeven aan dromen waarvan we niet wisten dat we ze hadden.'

Een leesbeleving op een website vraagt om hoeveel sterren, hoeveel geef je aan een persoonlijk verhaal?