Als er in Reykjavik een oude man dood in zijn appartement wordt aangetroffen verstikt in zijn eigen kussen. In zijn appartement worden er oude krantenknipsels aangetroffen uit de oorlogsjaren. Het betreft krantenknipsel die over de moord gaan die destijds zijn gebeurd achter het Nationaal Theater in Reykjavik . Het Theater deed in die jaren dienst als opslagplaats van het bezettingsleger. Als de Konrad een gepensioneerde politieman hoort over de moord op de oude man wekt dit zijn nieuwsgierigheid en houdt dit hem bezig. Hij is bekend met die oude zaak en vraagt zich af waarom die oude vermoorde man deze krantenknipsels heeft bewaard en wat hebben deze krantenknipsels te maken met deze moord. Was de oude man iets op het spoor......

Arnaldur heeft in Erfschuld een verhaallijn in het heden en verleden. Deze 2 verhaallijnen wisselen zich continu af en je vraagt je ook af wat hebben die met elkaar gemeen na zoveel jaar . De combinatie van het heden en verleden is prachtig met elkaar verweven en weet je te boeien en geboeid te houden tot op de laatste blz. Tevens worden de IJslandse oude volksverhalen in het verhaal erbij gehaald en dit wordt heel mooi verweven in het verhaal. Spanning is in dit boek wat meer op de achtergrond gehouden . De menselijkheid en de ballast wat een mens met zich mee kan zeulen in het leven voeren de boventoon in het verhaal. Niets wordt er te vroeg prijsgegeven en als lezer wordt je regelmatig getrakteerd op een wending in het verhaal. De schrijfstijl is net als in zijn andere boeken wederom vlot,boeiend en zeer plezierig om te lezen.