Wat je in de korte inhoud kan lezen, is slechts het begin van het verhaal. Al vanaf het eerste moment is het boek razend spannend en volgen de gebeurtenissen zich in een snel tempo op. Ook is het in het begin eng… Als het een film was, zou ik niet durven te kijken! Dat kan natuurlijk ook aan mezelf liggen, ik ben niet zo’n horrorheld. Nadat ik van mijn eerste schrik was bekomen, ben ik toch bijven lezen (gelukkig).

J. Sharpe hanteert een bijzonder vlotte pen, je leest heel snel door de pagina`s heen. De korte hoofdstukken helpen zeker ook om het leestempo hoog te houden. Er komen heel wat plottwists voor, wat heel verrassend is als lezer. In het begin heb je geen idee waar dit boek zal eindigen, dat is een leuk gegeven! Het verhaal zelf is heel origineel, je kan je niet voorstellen wat Peter allemaal gaat beleven in dit boek!

Je kan je goed inleven in de personages! Peter voelt zich natuurlijk heel verward, hij is immers zijn zusje kwijt, en die verwarring kan je ook terugvinden in het verhaal. Soms voel je je als lezer ook verward, maar dat maakt je net extra meevoelen met Peter. De andere personages passen goed bij het verhaal en zorgen voor leuke verhaallijnen!

Al deze plottwists en originele verhaallijnen zorgen er wel voor dat het boek als onrealistisch kan worden ervaren. Als je niet houdt van dit soort verhalen, kan het wel zijn dat je dit zal storen tijdens het lezen. Persoonlijk houd ik nu en dan zeker van een goed fantasie verhaal, ik heb dit boek graag gelezen!

Syndroom van J. Sharpe is een spannend boek, waar de nodige actie, fantasie en horror in voorkomt. Het is vlot geschreven en is bijzonder verrassend!