Alleen al als je de cover van Chocolat van Joanne Harris (1964) ziet, loopt het water je in de mond en moet je je bedwingen om niet linea recta de snoeppot in te duiken. En dat wordt er niet beter op als je begint met lezen. De ene heerlijke chocoladelekkernij na de andere passeert de revue en door de bijna erotische, sensuele beschrijving van al deze heerlijkheden waan je je in een soort luilekkerland en ruik je bijna de zoete geuren:
Dat vraagt er toch gewoon om, om je mond vol te stoppen met chocolade, chocolade en nog veel meer chocolade om dat gelukzalige gevoel zelf te ervaren.

Maar Chocolat is veel meer dan al die verleidelijke lekkernijen. Het is het verhaal van Vianne Rocher, die samen met haar zesjarige dochtertje Anouk op de laatste dag van carnaval arriveert in het Franse dorpje Lansquenet-sous-Tannes. Tot grote ergernis van dorpspastoor Reynoud besluit Vianne een chocolaterie te openen op het plein recht tegenover de kerk en dat nog wel uitgerekend in de vastentijd. Père Reynoud vat dit op als een rechtstreekse aanval op zijn kerk en zijn geloof, temeer daar Vianne de ene na de andere parochiaan verleidt met haar onweerstaanbare chocoladecreaties en haar warme persoonlijkheid. Als Vianne dan ook nog het besluit neemt om tijdens Pasen een chocoladefestival te organiseren, is de limiet voor père Reynoud bereikt en besluit hij tot drastische maatregelen.

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit Vianne en père Reynoud. Vianne ziet in de priester de ‘Zwarte Man’ die haar al haar hele leven lijkt te achtervolgen en die in de tarotkaarten van haar moeder altijd terugkomt als ‘De Dood’. Op zijn beurt ziet père Reynoud in Vianne de vleesgeworden duivel die hem en zijn geloof op de proef stelt. Als een soort boetedoening schroeft hij zijn vastenregime steeds verder op. Door deze zelf verkozen uithongering verliest hij steeds meer de grip op de realiteit en zie je zijn haat en onmacht steeds grotere vormen aannemen. Vianne op haar beurt zorgt voor een frisse, en tegelijkertijd warme wind in het dorpje. Ze heeft een luisterend oor voor iedereen die in haar winkel komt en zorgt voor een omslag in het leven van verschillende dorpsbewoners. Eindelijk durven ze keuzes te maken en hebben ze lak aan wat de gemeenschap en de kerk hier misschien van zullen vinden. Ook het leven van Vianne zelf verandert in deze weken. Waar père Reynoud langzaam maar zeker verandert in een haatdragend wrak, groeit Vianne uit van een vrouw die al haar hele leven op de vlucht is naar een sterke vrouw die eindelijk het gevecht tegen haar angst voor de ‘Zwarte Man’ aangaat.

Zowel Vianne als de priester hebben allebei een wat mysterieus verleden. De verhaallijn van Père Reynoud is een soort biecht aan het ziekbed van zijn oude pastoor, die, geveld door verschillende beroertes, als een kasplant wordt verzorgd in een verpleeghuis. Door deze dagelijkse monologen wordt duidelijk wat er in zijn jeugd gebeurd is en dat zorgt voor een mooi afgesloten deel zonder open vragen. Dit in tegenstelling tot het verleden van Vianne. Als je het boek dichtslaat zijn er nog veel onbeantwoorde vragen waar je heel graag het antwoord op wil weten. Dus een gang naar de boekhandel voor deel 2 (Rode Schoenen) en deel 3 (De zoetheid van perziken) is bijna niet te vermijden. En dat is zeker geen straf want de schrijfstijl van Joanne Harris is soepel, zonder ingewikkeld woordgebruik, waardoor het lekker makkelijk wegleest en je het boek binnen no time als 'gelezen' kunt afvinken. En als de vervolgdelen net zo plezierig lezen als Chocolat, kan het niet anders dan dat dat wederom genieten is. Behalve misschien voor je figuur, want de verleiding om je tijdens het lezen helemaal te buiten te gaan aan alle heerlijkheden die voorbijkomen is bijna niet tegen te houden!