Hallo lieverd

Vaak denk je bij adoptie aan ouders die zelf geen kinderen kunnen krijgen. Bij Kim was dit een ander verhaal, van jongs af aan wist ze al dat ze een kind wilde adopteren.

Dit prachtige boek gaat over de hele procedure en de gevoelens van Kim en haar man Menno. Het lange wachten tijdens het voortraject, het telefoontje dat Kim op haar werk krijgt met het fantastische nieuws dat ze een dochter hebben, genaamd Pauline.
Na maanden van onzekerheid kunnen ze eindelijk afreizen naar Nigeria om hun dochter in hun armen te sluiten. Als je denkt dat dit alles is dan heb je het mis.
Kim en Menno krijgen tijdens het hechtingsproces te maken met corruptie, ziekte en vooral weer heel lang wachten.
Eenmaal terug in Nederland begint opnieuw het hechtingsproces…

Ik heb dit boek gelezen met een lach en een traan. Kim beschrijft haar liefde voor Menno en Pauline, maar ook de steun die ze kregen van familie en vrienden op een prachtige manier. Ze is heel open over haar gevoelens en schrijft zonder enige schroom over de momenten dat ze het even niet meer ziet zitten.
Ik raad iedereen dit boek aan om te lezen, ook al heb je nooit met adoptie te maken gehad. Je kijkt namelijk met nog meer respect tegen adoptie aan.

Marjolijn Markus