De depressieve Rachel neemt elke ochtend de trein van Ashbury naar Euston. Steeds stopt haar trein voor hetzelfde rode sein aan een ouder spoorgedeelte. Ze kijkt telkens naar een koppel dat op hun terras zit te ontbijten. Rachel heeft het gevoel dat ze hen persoonlijk kent, en noemt hen Jess en Jason. Hun leven lijkt perfect, het doet haar denken aan haar eigen leven zoals dat vroeger was.

Het psychologisch thrillerdebuut van Paula Hawkins stond direct, en welverdiend op nummer één in de bestsellerlijsten van Engeland en de Verenigde Staten. The girl on the train kwam uit in 2009, en werd datzelfde jaar nog vertaald naar het Nederlands. Hawkins schreef eerder al enkele boeken, maar Het meisje in de trein zorgde voor haar doorbraak. Ze werd geïnspireerd door haar dagelijkse treinreis van en naar Londen. Het boek kreeg meerdere prijzen toegekend, onder andere “Goodread choice award best mystery and thriller”.

Hawkins slaagt erin een bloedstollend verhaal neer te pennen. Ondanks de trage opbouw, krijgt ze het toch klaargespeeld om de lezer te blijven fascineren. De onbetrouwbaarheid van de verteller zorgt voor een aanslepende onzekerheid. Rachels leven is een grote chaos. Ze geraakt aan de drank, werd paranoïde en onaantrekkelijk. Tom, haar man verliet haar voor een andere vrouw waarmee hij een gezin stichtte.

Het boek kan vergeleken worden met een boek van S.J. Watson, Voor ik ga slapen. Het hoofdpersonage lijdt aan amnesie, en wordt elke ochtend wakker zonder te weten wie ze is, hoe oud ze is, waar ze is, … Rachel heeft momenten van geheugenverlies die voorvallen wanneer ze te veel drinkt. Beide proberen ze erachter te komen wat er gebeurde op de momenten die ze zich niet herinneren.

Doordat de verteller niet volledig te betrouwen is, wordt het moeilijk voor de lezer om uit te maken wat klopt en wat niet. Het gebeurt soms dat Rachel waanbeelden ziet over dingen die nooit zijn gebeurt. Hawkins koos ervoor om nog twee andere vrouwen aan het woord te laten. Ze wisselen elkaar af aan de hand van alternerende hoofdstukken. Op die manier krijgt de lezer meer houvast in het verhaal.

De omschrijvingen zijn gedetailleerd, maar laten plaats voor verbeelding. Op die manier kan de lezer zijn eigen beeld construeren, en zijn fantasie de vrije loop laten gaan. Ook worden er wisselende gevoelens opgebouwd tegenover de personages. Het ene moment heb je bijvoorbeeld medelijden met Rachel, en het andere moment sta je versteld van haar chaotische handelingen. Samen zorgt het ervoor dat er een unieke leeservaring wordt beleefd.

Langs de ene kant kan het boek in één trek worden uitgelezen, maar anderzijds heb je op sommige momenten tijd nodig om alle gebeurtenissen en emoties te laten bezinken. Tijdens het lezen worstel je namelijk met meerdere vragen. De lezer probeert zelf uit te zoeken wat er gaande is, maar vaak leidt dat op een doodlopend spoor. Hawkins zorgt ervoor dat de spanning steeds hoog blijft, en naar het einde toe enkel stijgt. Juist op het moment dat de lezer denkt de clou van het verhaal door te hebben, krijgt ze het voor elkaar een verrassende plot twist neer te plaatsen.

Het boek is aan te raden voor alle leeftijden. Zelfs jongvolwassenen kunnen in de thrillerwereld stappen, en zullen er niet meer uit willen na het lezen van dit spektakel. Een intrigerend en meeslepend boek dat je ’s nachts zal wakker houden van spanning en verbazing.