In het huis van de dichter is een gevoelig portret van de vriendschap met de homoseksuele concertpianist Youri Egorov. De kracht van het boek zit hem erin dat die vriendschap breder wordt getrokken naar een beeld van de tijd en een commentaar op het verdrukkende regime waaruit de concertpianist uit is ontsnapt. Even was ik bang dat Jan Brokken te mild was naar zijn vriend en hem kritiekloos in beeld wilde brengen, maar er is uiteindelijk ook ruimte voor de wat minder flatteuze aspecten van zijn karakter. Het brengt de pianist ook tot leven voor mensen die nog nooit van hem gehoord hebben, en waarschijnlijk nooit van hem zouden hebben gehoord als dit boek niet op hun pad zou zijn gekomen. Wees wel voorbereid op een fikse hoeveelheid interessante en minder interessante feitjes over professioneel pianospelen.Brokken verliest zichzelf soms in ellenlange opsommingen van sonates en intertekstuele verwijzingen naar de Russische literatuur.