Moedigt vergeving de zonde aan… Een begin wat direct te denken zet, wat een prachtzin ook!

Tom is aanwezig op de jaarlijkse barbecue van het maandblad Hamer. Mede hoofdpersonages met als voorbeeld collega journalist Clara doen hun intrede en de ditjes en datjes zijn onderhoudend tot daar de onverwachte aanval van de rossige jongen dan komt. Het lijkt allemaal zeer spannend te gaan worden wanneer een gewelddadige inval volgt en je je afvraagt waarom gebeurt dit?
Hoe zit het met de verdwenen Lena en de vermoordde Sonja? Ik moet eerlijk bekennen dat de werkelijke clou uiteindelijk toch grotendeels aan me voorbij is gegaan.

Ik raak niet helemaal goed in dit verhaal. Waar ik het ene moment compleet meegesleept word in prachtige flashbacks en je als lezer achtergronden duidelijk worden, ben ik het volgende moment het spoor weer een beetje bijster. De (spirituele) termen, lezen voor mij niet gemakkelijk weg en dat geldt ook voor de connecties met het boek van Tom. Ik blader even terug naar het begin: De macht van de Bakroe en dan valt het kwartje wel weer.
Met de personages zelf krijg ik weinig feeling en denk ik soms wie was jij ook alweer, maar er gebeuren tussendoor weer een aantal spannende dingen die de aandacht dan weer weten te grijpen.

Ilyo hanteert een kundige en beeldende pen en het Vlaams zet me tot extra goed lezen. De Zonde is zeker een bijzonder boek te noemen, met een tof en bijzonder einde. Het gaf mij vanwege bovengenoemde zaken alleen dan net niet het leesplezier dat ik bij het voorgaande boek wel had.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5
Originaliteit: 4
Plot: 3
Psychologie: 3
Leesplezier: 3
Spanning: 2.5

Drie sterren voor De Zonde.

Karin Meinen-Samenlezenisleuker