Het boek gaat over de dillema’s van het moederschap, wat het betekent om een moeder te zijn en hoe we soms ongemerkt tot de verkeerde conclusies komen. Want het leven is niet helder. Waar hoort May Ling Chow thuis, bij haar adoptieouders die al 14 maanden voor haar zorgen of bij haar biologische moeder Bebe die haar de eerste weken van haar leven heeft verzorgd en daarna te vondeling gelegd? Hoe ga je er mee om als je denkt dat een vriendin van je dochter een abortus heeft gehad? Hoe bereid je de kinderen überhaupt voor op de verantwoordelijkheid van seks? En hoe verbreek je een slechte familiedynamiek?

Celeste Ng kan fantastisch schrijven. Ze heeft een goede manier bedacht om de verhalen van de verschillende personages te vertellen zonder de narratief van het boek te verbreken. Zo komen we meer te weten over de jeugd van Mia doordat mevrouw Richardson met haar ouders gaat praten. In dat verhaal wordt veel meer verteld dan wat haar ouders konden weten en dat sluit Ng prachtig af door te zeggen: Mevrouw Richardson kon dit natuurlijk allemaal niet weten. Ze kon alleen wat kale feiten opmaken uit het verhaal dat de Wrights haar hadden verteld. En zo zitten we weer helemaal terug in het verhaal. En is er nog een wijze les hieruit te trekken? Misschien wel. Het is onmogelijk om de perfecte moeder te zijn, we kunnen er alleen maar naar streven onze kinderen niet door te laten draaien.