Klaus – Peter Wolf (1954) heeft een passie voor vertellen. Zijn meeslepende en verslavende romans over de strijd die het rechercheteam van Ann Kathrin Klaassen in Oost-Friesland tegen de misdaad voert, schieten steevast door naar de top van De Duitse bestsellerlijst.

In Doodse stilte op het wad maken we kennis met dr. Bernard Sommerfield. Een huisarts die zich met hart en ziel inzet voor zijn patienten en een grote populariteit geniet. Wat de mensen niet weten is dat hij een man is met een verleden en dat hij onder een andere naam aan zijn nieuwe leven als huisarts is begonnen.

“Ik kwam uit een diep dal naar Oost-Friesland. Ik was zo wanhopig dat ik bijna mijn polsen wilde doorsnijden. Ik stond voor het absolute niets.”

Doodse stilte op het wad verhaalt vanuit het perspectief van de protagonist, Bernard Sommerfeldt, in de eerste persoon. De benodigde papieren om het beroep huisarts uit te oefenen heeft hij op een zeer eenvoudige wijze verkregen, net als zijn ID, rijbewijs en dergelijke. Gewoon een paar simpele klikken op het internet. Zijn vorig leven was niet naar zijn zin en hij besloot gewoonweg een nieuw leven te beginnen, in Oost-Friesland. Zijn sympathieke voorkomen en zijn luisterend oor zorgde al snel voor een bloeiende praktijk en ook de liefde bleef niet lang op hem wachten. Niemand weet van zijn verleden maar wat ook niemand weet is dat Bernard een nogal eigenaardige manier heeft om problemen uit de weg te ruimen.

“Het is veel moeilijker om een goede vissoep klaar te maken dan aan een nieuwe identiteit te komen. De mijne is perfect. Ik heet sinds kort Bernard Sommerfeldt. Dr. Bernard Sommerfeldt. En ik oefen eindelijk mijn favoriete beroep uit: ik ben arts.”

Dat de auteur een passie heeft voor vertellen wordt duidelijk gemaakt met deze roman. Een fijne schrijfstijl en een mooie verteltrant waardoor je als lezer gelijk gevangen wordt. Er heerst een lichte spanning en het verhaal is doorweven met enige humor. Bernard Sommerfeldt weet veel sympathie te winnen door de mensen de behandeling te geven die ze verlangen. Voor hem is niets onmogelijk. En door zich de Oost-Friese gebruiken eigen te maken wordt hij enthousiast ontvangen door de gemeenschap. Dat het eigenlijk niet zo moeilijk is een ander, compleet nieuw leven te beginnen leer je van dit verhaal.

De auteur werkt het personage uitgebreid uit en zet hiermee een sterk karakter neer. De eigenaardige manier van Sommerfeldt om problemen uit de weg te helpen is op een humoristische wijze neergezet en ook al is deze manier niet de juiste oplossing, hij doet het vanuit een goed hart. Zijn vriendin en grote liefde Beate heeft problemen met haar ex en ook deze problemen lost hij op zijn manier op. Sommerfeldt weet iedereen een rad voor de ogen te draaien inclusief rechercheur Ann Kathrin Klaasen. Maar langzaam wordt duidelijk dat Sommerfeldt een gevaarlijke man is met een dubbele agenda. Gevormd door een ongelukkige jeugd waar hij zich nergens thuis voelde. Een gevaarlijke man maar toch heb je ook als lezer veel sympathie voor dit personage.

“Mijn hoofd staat op springen, alsof er een cirkelzaag tussen mijn oren loeit.”

Er zijn veel misdaadromans en veel lijken op elkaar. Doodse stilte op het wad is anders. De manier van problemen oplossen is absoluut niet goed te keuren maar de beweegredenen zijn zo goed te begrijpen. Wat er allemaal in het hoofd omgaat van het personage wordt uitgebreid beschreven waardoor je aan het einde van het boek het gevoel hebt deze man zeer goed te kennen en te begrijpen. Een misdaadroman waarbij je juist de slechterik aardig vindt. De auteur zet het verhaal op meeslepende wijze neer en laat hier zijn talent niet onbenut. Dit is het eerste deel van een nieuwe serie romans van deze auteur en hij heeft mij met dit deel weten te overtuigen. Ik zie uit naar het volgende deel, ben benieuwd naar de nieuwe avonturen van dit personage.