Het gezin Van Gogh telde in totaal zes kinderen van wie Vincent en Theo wereldberoemd zouden worden. Maar hoe verging het de andere kinderen uit het gezin Van Gogh? In de zussen Van Gogh haalt kunsthistoricus Willem-Jan Verlinden de drie dochters van Dominee Dorus van Gogh en zijn vrouw Anna Carbentus uit de schaduw van hun broers, en schetst tevens een beeld van de turbulente ontwikkelingen tijdens de tweede helft van de negentiende eeuw en het fin de siècle.

Het zou natuurlijk onmogelijk zijn om een boek over de drie zussen: Anna, Lies en Wil Van Gogh te schrijven zonder ook hun beide oudste broers Vincent en Theo aan bod te laten komen. En dat zorgt er ook meteen voor dat het boek als het ware tweedelig is. In het eerste deel, bij leven van Vincent, staat vooral de briefwisseling en de relatie tussen de twee broers centraal terwijl de zussen eerder een figurantenrol spelen. Met uitzondering van Wil met wie Vincent een meer hartelijke band had. Niet in het minst omwille van de gelijkenissen tussen hen beide (hun geestelijke gesteldheid om maar iets te noemen). Door de veelheid aan informatie en het ter sprake brengen van de verschillende personages is dit tevens het meest moeizame deel. Gelukkig is er een stamboom in het boek opgenomen waardoor er voldoende houvast is. In het tweede gedeelte, dat zich afspeelt na Vincents dood, treden de zussen definitief voor het voetlicht.

Willem-Jan Verlinden maakte voor het tot stand brengen van dit boek niet alleen gebruik van archieven, musea en bibliotheken maar wist ook inzage te krijgen in private collecties en andere tot nog toe nooit eerder geopenbaarde documenten. Het maakt van dit boek zonder meer een uniek en bijzonder waardevol tijdsdocument. En zo dient het ook gelezen te worden: als bron van informatie voor iedereen die ook nog maar iets of wat interesse heeft voor Vincent van Gogh, niet alleen als kunstenaar maar ook als persoon en daarmee vanzelfsprekend ook voor zijn entourage. Dat het boek zich niet zoals een roman laat lezen kan je de auteur nauwelijks ten kwade duiden. Je moet het tenslotte maar doen om vertrekkende van documenten, dagboeken en briefwisseling – wat op zich al lacunes in de tijd en gegevens met zich meebrengt – een verhaal neer te zetten zonder je daarbij te bezondigen aan het romantiseren om zo de leemtes op te vullen. Want driewerf helaas niet alles is bewaard gebleven en niet alles wat wél bewaard is gebleven is relevant gebleken. Gelukkig bleef er voor de auteur genoeg stof over om zich een gedegen beeld te vormen van de karakters van elk van de Van Gogh zusters en ze als dusdanig in dit boek aan ons te presenteren.

Een welverdiende vier sterren. Omdat geschiedenis nog nooit zo aangenaam en vlot om lezen was als hier en ik raad dan ook iedereen aan om dit boek te lezen als aanvulling op eerder verschenen werken en/of biografieën van Vincent van Gogh, je maakt er zijn bestaansgeschiedenis completer mee.