De depressiviteit van de hoofdpersoon vind ik in het begin van het boek nogal overheersend en zit dicht tegen de grens aan waarin ik het storend vind. Gelukkig ebt dit in de loop van het boek af. Er zijn meer thrillers waarin de omgeving van de hoofdpersoon wordt nagejaagd, maar op het eind komt er een wending en een versnelling waardoor het boek een stuk interessanter wordt. Helaas blijft het hoe en waarom (gedeeltelijk) onbeantwoord. Ben nu aan het tweede deel begonnen. Dat leest net zo snel weg als het eerste deel.