De ‘Hitte trilogie’ is van de hand van Lis Lucassen, pseudoniem van Olga Hoekstra. Deel 1 was Hitte en deel 2 was Razend. Dit voorjaar verscheen Zomer, de afsluiter. Zoals ook in de vorige delen gaat het verhaal hier om jong volwassenen. Ieder zo met hun bagage, twijfels en uitdagingen. Zo ook Audrey en Alec. Ze zijn jong maar ze hebben beiden al het nodige meegemaakt. En hoe verschillend ze in de basis wellicht ook zijn, eenmaal op elkaars pad halen ze het beste in elkaar naar boven, dat dat niet zonder vallen en opstaan gaat mag duidelijk zijn. Eerst moeten ze ieder hun eigen demonen onder ogen komen en een basis leggen waar ze hun verdere leven op kunnen gaan uitbouwen. En laat het maken van de juiste keuzes daar een grote rol in spelen.

Voor Audrey geldt het dat ze haar grootste droom uiteen heeft zien spatten maar nu is er sprake van een herkansing. Alleen is haar angst om te falen zo groot dat ze stimulerende middelen nodig heeft om enigszins wat rust te vinden. Wanneer ze Alec ontmoet is daar meteen een knetterende aantrekkingskracht die ze allebei ervaren. Ook Alec heeft zo zijn dromen en hij is vastberaden iets van zijn leven te maken. Maar op hun leeftijd is gebrek aan inzicht en het nemen van impulsieve beslissingen misschien nog wel het grootste struikelblok op hun pad.

Lis Lucassen weet precies hoe ze heel vlot, in korte hoofdstukken en gebruikmakend van wisselende perspectieven en flashbacks een verhaal aan de lezer moet brengen. Ze is met deze trilogie, die in het New adult genre valt, duidelijk in haar element. Jonge personages die nog aan het uitzoeken zijn hoe ze hun leven gaan inrichten, de valkuilen die op hun pad komen tegemoet treden en het vinden van liefde ondergaan, spreken de lezers duidelijk aan. We zijn tenslotte allemaal jong of jong geweest en veel dingen kunnen herkenbaar zijn. Denk aan kwetsbaarheid, de onzekerheden die zo typerend zijn voor deze leeftijdsgroep. Haar verhalen en de situaties zijn heel actueel en modern, ook schuwt ze de seksuele aantrekkingskracht en de licht erotische scénes niet. Hierbij moet worden gezegd dat vaak de suggestie al voldoende is, en ze brengt dat gewoon met klasse.

Wat opviel in ‘Zomer’ was dat er wat bekende maatschappelijke elementen in zaten, maar gezien de actualiteiten is dat ook niet zo gek. Lucassen speelt met Audrey in op de hype van programma’s als Idols en The Voice en de druk die dat met zich meebrengt. Met Alec laat ze duidelijk zien wat jeugdtrauma’s voor schade kunnen veroorzaken en hoe deze kunnen doorvreten in het verdere leven. Die littekens zijn dan misschien niet zichtbaar maar er is wel degelijk sprake van onherstelbare, geestelijke schade. Net als in de twee voorgaande delen zijn het opbouwen van zelfvertrouwen en het iemand in vertrouwen durven nemen een duidelijke rode lijn. Want alles in het leven draait tenslotte om liefde en vertrouwen. Het is een kwestie van jezelf durven openstellen en kwetsbaar opstellen wil je verder komen en iets opbouwen. En daar zit precies de achilleshiel van beide personages.

In een goed opgebouwd verhaal laat Lucassen de twee bijeen komen en vertelt een integer en mooi verhaal dat goed in de trilogie past. Gevoelsmatig was Zomer iets minder intens om te lezen dan de twee voorgangers en dat had voor mij te maken met de factor rondom de ietwat herkenbare zaken van de zangwedstrijden. Dat gegeven is niet meer vernieuwend terwijl het toch wel erg actueel is. De cover en titel doen overigens een totaal ander boek verwachten. Dat kan zowel verleidelijk al verraderlijk uitpakken voor de potentiële lezer. Het is geen zomerse zwoele roman maar wel degelijk een verhaal met inhoud.

4 mooie sterren voor Zomer, en de trilogie is daarmee zeer geslaagd!