Na een hele vervelende scheiding van Sophie en Rogier, komt Sophie weer in contact met Karyan. Zij hebben elkaar een lange tijd niet gezien en hebben heel wat bij te praten.
Ze zijn onafscheidelijke dikke vriendinnen geworden en niks lijkt hun in de weg te staan om samen er even tussen uit te gaan. Voor Sophie een prima timing om even de ellende van zich af te schudden.
Karyan stelt voor om naar Libië te gaan, naar een vriend van haar, die een zoon is van Khaddafi, maar niks met zijn beruchte vader te maken heeft.
Bij aankomst in Libië merkt Sophie de grimmige opstand van het volk, het maakt haar bang en ze vreest voor haar veiligheid. Ze zal toch wel weer veilig thuis komen bij haar twee kinderen?
Karyan reageert nogal onverschillig op dit alles, waar Sophie niks van begrijpt. Geleidelijk aan komen de scheurtjes in hun vriendschap. Is Karyan wel de persoon wie ze zegt dat ze is?
Sophie komt in een nachtmerrie terecht, beleeft angstige momenten en wil weer terug naar huis en dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Waarom heeft ze geen steun van Karayan?
Als ze weer terug in Nederland zijn komt ze er langzamerhand achter wie en wat voor persoon Karyan werkelijk is!

Een prachtig boek, die je aandacht vast houdt vanaf de eerste bladzijde. Een boek die je in een paar dagen uitleest en nog even blijft nasudderen.
Ik had een meer spectaculair einde verwacht en had het boek dan met 5* beloond, maar desalniettemin een heerlijk boek om te lezen, dus een dikke aanrader. 4,5*