Eén taalfout is er nodig om de professor, verteller van dit verhaal uit te dagen om toe te happen. En hij hapt, met alle gevolgen van dien. Hij raakt in gesprek, wordt verliefd en zet alles op het spel; zijn carrière, zijn reputatie, zijn zelfrespect en zijn waardigheid. Het enige wat onveranderlijk blijft is zijn taalgebruik en zij liefde voor de klassieken. Daarmee vult hij zijn eigen beeld in van een liefde die niet bestaat en creëert hij als een ware Pygmalion een beeld van een vrouw waar hij vol voor valt. Een val die letterlijk genomen moet worden want het wordt zijn ondergang.

Pfeijffer schreef een roman naar het waar gebeurde verhaal van deeltjesfysicus Paul Frampton. De professor uit het verhaal is latinist en strooit naar hartenlust met citaten uit de klassieke literatuur. Pfeiffer zet een mooi beeld neer van een man die zo op ging in zijn werk dat hij vergat te leven. Als het leven hem lijkt uit te dagen hapt hij toe en kiest hij alsnog om vol voor het leven te gaan. Daarmee alles op het spel zettend.

In een prachtig taalgebruik wordt ons de ondergang van een eenzame man voorgeschoteld. Het boek heeft als subtitel Een Romance meegekregen maar is veel meer een ode aan de ongebreidelde fantasie. De fantasie waarmee een man een liefde en een heel leven weet te creëren waarin hij zelf gaat geloven wat hem uiteindelijk fataal wordt.

Pfeiffer toont zich op iedere pagina een superieur verteller met een enorme kennis van de klassieken. Het boek is vermakelijk maar tegelijkertijd kent het een gelaagdheid die bijna direct bij het omslaan van de laatste pagina om een herlezing schreeuwt.
Peachez, een romance is tercht
genomineerd voor de Libris literatuurprijs van 2018.