Gerhard Hormann, Nederlands auteur, schrijft o.a. relithrillers. De schrijver meldt op zijn website: Misdaadromans gaan in essentie altijd over goed en kwaad, dus dat biedt tal van aanknopingspunten voor verwijzingen naar de bijbel en de oudste strijd tussen Goed en Kwaad. Misschien is dit wel een mooie omschrijving voor het begrip relithriller.

Christo Ruijs is journalist en Sylvie Duval is zijn partner. Ze is therapeut en laat hem een bandopname horen van een patiënte die meerdere persoonlijkheden bezit. Vroeger werd de term MPS gebruikt voor deze stoornis en tegenwoordig heet het Dissociatieve Identiteitsstoornis. Kort hierna verdwijnt Sylvie spoorloos. Een hoofdagent stuit op gruwelijk verminkte dieren en een jong meisje heeft heftige nachtmerries. Het is zes jaar, zes maanden en zes dagen na de vorige maansverduistering. Wat is er allemaal gaande op het rustige platteland van Nederland?

Het verhaal speelt zich voor een deel af in de kerk van IJhorst. Een bestaande locatie die de schrijver kent. Gelegen op de grens tussen Drenthe en Overijssel. Het politiekorps IJsselland speelt een rol tegen de achtergrond van een verlaten landschap met landweggetjes die in dit deel van Noordwest-Overijssel volop te vinden zijn. Naast een relithriller zou je het een regiothriller kunnen noemen.
Gerhard Hormann kan goed een spannend verhaal schrijven. Hij gebruikt cliffhangers en laat de lezer regelmatig in het ongewisse waardoor je benieuwd raakt naar de impact van die ene laatste zin van een hoofdstuk. De auteur benut ervaringen vanuit zijn werkzaamheden als journalist om actualiteit in Gramschap te brengen. Ook voert hij enkele onopgeloste Nederlandse misdaden op die dienen als onderbouwing voor een complottheorie. In de namen van de hoofdpersonen schuilt veel religieuze symboliek. Ook wordt verwezen naar: crucifixen, zwarte vogels, slangen en andere, soms bijbelse, begrippen. Leidend thema is: het Goede versus het kwade, de duivel versus God.

Gerhard Hormann heeft een spannend verhaal geschreven met horror-elementen. Ik ben geen liefhebber van horror en heb gemerkt dat de relithriller niet mijn favoriete genre zal worden. Mij persoonlijk gaat het bijvoorbeeld te ver dat een kerkelijk huwelijk of naamsverandering verlossing zou kunnen brengen. Mede hierdoor vond ik de ontknoping over de top. Dat neemt niet weg dat het verhaal goed in elkaar zit en de Nederlandse plattelandsfeer is prima getroffen. Liefhebbers van films als The Exorcist of The Omen zullen zeker genoegen beleven aan Gramschap. Mooi woord trouwens!