Dit is het eerste deel van een trilogie over de Onzichtbare Maalstroom. In dit boek ben je als lezer om de beurt in een van de twee parallelle werelden, de Alpha wereld en de Alix wereld en dan in parallelle steden met de naam Otrostaadt. Het wordt in het boek aangegeven waar je bent, doordat er gebruik gemaakt is van verschillende lettertypes of diktes van letters, wat wel ondersteunend werkt. Het idee van dit boek over parallelle werelden vind ik knap gevonden en ik heb er bewondering voor dat de schrijver hierop verder gaat. Het is eens iets anders, een origineel concept, waarvan ik hoop dat de betekenis van of de inhoud van de onzichtbare maalstroom in de volgende delen nog beter naar voren komt.
De wetenschapper Werner Boren wordt uit de victoriaans aandoende stad ontvoerd, omdat hij wellicht de speciale techniek verder door kan ontwikkelen die men nodig heeft om tussen de parallelle werelden heen en weer te springen. Hij komt in een parallelle stad die een stuk moderner is. Heike Krim een ESP 'er die voor de inquisitie werkt, probeert hem op te sporen.
Mijn eerste indruk van dit boek was die van: een goed verhaal. Knap bedacht. Maar de uitleg over de machines waarmee Werner wordt geïnstrueerd begon meer op een lezing te lijken en hoewel er op de achterflap staat dat het een verhaal is over sociale onderdrukking, religieuze vervolging, wetenschappelijke ontdekkingen en verschrikkelijke nachtmerries, vond ik het meer een verhaal waarbij de vraag hoe parallelle werelden worden verklaard de belangrijkste was. Er wordt geworsteld met techniek versus magie, het moet spannend worden door schaduwwezens uit een schijnbaar lege stad die naar mijn mening dan weer te weinig duidelijk worden en leven in een andere parallelle wereld. Toch wel een spannend verhaal door wat ermee gebeurt. Werner Boren schijnt een sleutelpositie in te nemen waardoor tussen de verschillende steden gereisd kan worden, maar dat reizen kan heel gevaarlijk zijn. En dan komt aan het eind nog een ander idee naar voren dat kan verduidelijken waardoor de verschillende steden zijn ontstaan, misschien om het lege van de titel Lege Steden te verklaren. Daardoor spatte de zorgvuldig geblazen zeepbel voor mij als lezer jammer genoeg uit elkaar en werd het verhaal voor mij dan toch net te ongeloofwaardig.
Vanwege de ideeën geef ik dit boek drie sterren, want daardoor was het het lezen best wel waard.