Achterkanttekst:
De grote lyrische poëzie van Japan kreeg vele eeuwen lang gestalte in een korte, harmonieuze versvorm, de tanka. In dit vijfregelige gedicht hebben Japans grote dichters en vele anonieme personen hun liefde, verlangen en verdriet geuit. De tanka beschrijft steeds een natuurbeeld in eenvoudige, intense woorden, melodieus en met grote suggestieve kracht.
Uit de versvorm tanka ontstonden veel later de haiku en senryuu. J. van Tooren, die veel succes oogstte met de bundels Haiku - Een jonge maan en Senryuu - De waterwilgen, maakte een keuze uit de tanka-poëzie van ca. 500 n.C. tot heden en introduceert met Tanka - het lied van Japan deze poëzie voor het eerst in rechtstreekse vertaling in ons taalgebied.

Over de achterkanttekst:
Geeft een goed beeld van de inhoud, vooral het deel "van 500 n.C. tot heden" vind ik het belangrijkste, dat zou ik ook zeggen als ik iemand iets over dit boek zou vertellen.

Eerste alinea van het voorwoord:
De grote lyriek van Japan in haar korte, constante vorm, de tanka, kort lied (of waka, Japans lied), is hier nog vrijwel onbekend. Dit boek bevat een eerste poging een keuze uit deze gehele poëzie, ca. 500 n.C. tot heden, in rechtstreekse vertaling te introduceren in ons taalgebied.
De tanka is een gedicht van vijf regels in 5-7-5--7-7 lettergrepen, waarin een diep gevoel direct door een verwant natuurbeeld wordt uitgedrukt. Lang gold het als onvertaalbaar - onder andere om zijn subtiele nuances van gevoel en taal, en zijn vaak meervoudige betekenis.

Recensie:
Inhoud:
Ik vond het wel leuk om te lezen. Jammer dat de Japanse versies er niet bij staan, ik zat me wel vaak af te vragen hoe het in de originele taal stond. Toch lezen de Nederlandse versies wel alsof ze gewoon origineel in het Nederlands zijn geschreven, dus dat is best wel goed. De vertalingen houden zich ook aan het lettergrepenschema.
Ik vond de oudere tanka wel leuker dan de moderne, maar dat is persoonlijke smaak denk ik. De volgende vier vond ik bijvoorbeeld wel mooi:

Mijn haar, vanmorgen,
na het slapen kam ik niet;
want daaronder heeft
als een kussen voor mijn hoofd
zijn lieve arm gelegen.
(anoniem, tussen 500-760 n.C.)

Waarlijk, een diep hart
vind ik in u, even diep
als de oceaan
waarvan de grond niet opmerkt
dat men er een stok in steekt.
(Ki no Tsurayuki, leefde tussen 883-946 n.C.)

De weg naar mijn huis -
dat het een weg geweest is
kan men nauwlijks zien;
't is gebeurd toen ik wachtte
op wie niet gekomen is.
(Soujou Henjou, 816-890)

Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan,
onvermijdelijk;
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zijn zou.
(doodsvers; Ariwara no Narihira, 825-880)

Conclusie:
Wel een leuk boekje, en volgens mij ook wel een goede Nederlandse introductie tot de tanka. Er zijn wel veel Engelse vertalingen, maar het is toch ook gewoon interessant om te zien hoe de gedichten in het Nederlands zijn vertaald. Woorden als "onvermijdelijk" met 5 lettergrepen passen er ook gewoon bij...