Het boek gaat over te slimme jongen die zich heeft verloren in de wereld van games. Vanaf jonge leeftijd trekt Michiel alles in twijfel waaronder autoriteit. Hij is nergens echt op zijn plek en voelt zich onbegrepen door zijn leeftijdsgenoten. Dit zorgt voor een sociale kloof tussen Michiel en zijn directe omgeving. De enige plek waar hij zich echt oppermachtig voelt is tijdens het gamen.

Michiel weet op een prachtige wijze te beschrijven hoe iemand zich kan verliezen in een verslaving en vooral wat daar de gevolgen van zijn. Voor hem was dat games maar het heeft betrekking op elke vorm van verslaving.

Voor mij als personage uit het boek zet het heel veel zaken in perspectief. Gedurende onze jeugd waren we vaak samen en was het bij Michiel bijna altijd zo dat als het hem niet beviel hij gewoon naar huis ging. Ik heb dat altijd raar gevonden maar eerder vanuit een asociaal oogpunt dan een verslavingsoogpunt. Het kwartje was bij ons als vrienden nooit gevallen wat aangeeft hoe ernstig een verslaving kan zijn en wat het met een mens doet. Dat je in staat bent om ongeveer 7 jaar zo verslaafd te zijn aan iets zonder dat je vrienden daar enig idee van hebben is bizar.

Het is af en toe wat technisch en gaat vooral in het begin veel over de verschillende games die Michiel speelt maar dat bood mij sterke nostalgische gevoelens. Voor de mindere gamers blijft het alsnog goed leesbaar.

Het is mij van mening dat iedereen maar vooral ouders met kinderen die neigen naar gamen dit boek moet lezen. Het leest makkelijk weg en biedt een hoop inzichten in hoe een verslaving werkt, zich uit en waar het toe leidt.

Wees verslaving voor!