Wow wat een prachtig boek.
Iets hield me tegen om het boek te lezen, maar gister zag ik hem weer op een e reader voorbijkomen.
Wat een liefde spreekt er uit de kleine hoofdstukjes die Hugo Borst schrijft over zijn moeder, maar ook over zijn vader.
Elk hoofdstukje is weer een feest om te lezen, zo intiem.
Een aanrader voor een ieder die met alzheimer in de familie te maken krijgt, voor mantelzorgers maar ook voor mensen die als verzorgende etc werken.
Voor mij als verpleegkundige ook heel herkenbare stukjes over de patiënt met alzheimer.
Het boek heeft me van begin tot eind geboeid , het heeft me een traan laten doen vallen en een lach op mijn gezicht doen brengen.