De Oorkonde is een oppervlakkige thriller, die makkelijk leest maar mij is tegengevallen. Ik had van de auteur, die verpleegster en journalist is, meer verwacht als het gaat om diepgang, menselijke ontwikkeling en om zinsbouw en taalgebruik. Het boek begint met een mooie spreuk van Descartes: Twijfel is het begin van wijsheid. Ondanks dat die zin een paar keer in het verhaal terugkomt, wordt ook die oppervlakkig gebruikt. De personages laten weinig ontwikkeling zien. Het plot rondom de mysterieuze stalker is wel goed opgebouwd, maar zijn daden zijn vergezocht en de heftigheid ervan komen in de beleving van de slachtoffers onvoldoende tot uiting. Dat maakt het oppervlakkig en niet geloofwaardig.


Blanche is verhuisd naar Zeeland, Zeeuws-Vlaanderen. Wat niemand weet is dat het een vlucht is. Zakelijk heeft ze haar leven goed op orde met een bedrijf in Amsterdam en een nieuw bedrijf in Vlissingen. Ze is verliefd geworden op Tom, een stoere bouwvakker en na hun huwelijk is hij met haar meegegaan. Tom is volgzaam en weet haar nieuwe huisje mooi te verbouwen, precies volgens Blanches wensen. Toch is Blanche niet gelukkig en niet ontspannen. Haar moeder is overleden, verongelukt of toch vermoord. Ze mist ook haar vriendinnen, maar wil ze niet in gevaar brengen. Blanche is onrustig. Als lezer lees je in de cursieve delen dat ze een stalker heeft en dat hij dichterbij komt. Alleen kan Blanche dat nog niet weten. Hij mengt zich in het leven van haar naasten, nog niet in dat van haar………. Dat dit resulteert in het verleiden van haar echtgenoot en een seksfilmje en in gevaar voor iedereen in haar omgeving…… Blanche krijgt het steeds moeilijker.