Met veel belangstelling las ik onlangs “Erebus, het verhaal van een schip” van Michael Palin. Deze Engelse schrijver (1943) is eigenlijk acteur en bekend van zijn rol in Monty Python's Flying Circus. Vanaf 1980 maakt hij reisprogramma’s voor de BBC en is hij zijn reisverhalen ook in boekvorm gaan uitgeven. Voor mij was dit het eerste boek dat ik van hem las, zijn TV programma’s kende ik al wel. Ik werd vooral getrokken door de geweldig mooie omslag van dit boek. Het lijkt wel een avonturenroman zoals we die kennen van Jules Verne.

Palins schrijfstijl is heel vlot en het lijkt dan soms ook wel of je een roman leest. Maar niets is minder waar. Michael Palin reisde voor dit boek de hele wereld af, van Tasmanië en de Falklandeilanden tot het Canadese poolgebied om aan de hand van lokale verhalen en overblijfselen een beeld te scheppen van dit stokpaardje van de Britse marine. De Erebus werd gebouwd als kanonneerboot maar na de oorlogen met Napoleon waren dergelijke schepen niet meer nodig bij de Britse marine. Na een tijd als patrouilleschip op de rustige Middellandse Zee te hebben rondgedobberd ging het met pensioen en lag het niks te doen in een Engelse haven. Intussen kreeg de Britse marine steeds meer belangstelling voor expedities om zo toch nog het Britse Rijk verder uit te kunnen breiden en hun stempels te drukken op de wereldkaart. De Erebus en tweelingschip de Terror worden omgebouwd voor een Zuidpoolexpeditie en in 1839 vertrekken ze onder leiding van kapitein James Clark Ross via Zuid Afrika en Tasmanië (toen nog Van Diemens Land) naar het koude zuiden met als opdracht de magnetische zuidpool te vinden. Dit lukt hen niet maar ze komen na een reis van bijna vier jaar weer heelhuids aan in Engeland. Daar beleeft de expeditie koorts zijn hoogtijdagen en beide schepen worden dan ook al weer snel gereedgemaakt voor een reis naar het Noordpoolgebied, dit keer met de opdracht een Noordelijke Doorvaartroute te ontdekken. In mei 1845 vertrekken ze weer vol goede moed, dit keer onder leiding van kapitein sir John Franklin. Helaas zal dit de laatste reis worden van de roemrijke schepen. In juli van dat jaar worden de schepen voor het laatst gezien in de Baffinbaai voor de westkust van Groenland. Daarna wordt niets meer van hen vernomen…Natuurlijk worden er verschillende reddingsoperaties georganiseerd maar er wordt lange tijd niets gevonden. Vele jaren later, in 1859, wordt er eindelijk een brief gevonden maar het zou nog tot 2014 duren voor men eindelijk het wrak van de Erebus ontdekt.

Het boek is voorzien van vele mooie tekeningen en foto’s. Ook de tijdlijn achterin het boek is bijzonder handig om een beetje houvast te hebben in het verhaal wat door de vele namen en plaatsen soms een beetje tot verwarring leidt.
Aanrader voor iedereen die eens een boeiend reisverhaal wil lezen.