Gert- Jan van den Bemd is een veelzijdige schrijver en kunstenaar, dit blijkt uit zijn eerdere publicaties. Hij heeft onder andere essays, blogs, gedichten, columns en diverse korte verhalen gepubliceerd. Met deze werken won hij diverse schrijfwedstrijden. Dit jaar heeft hij zijn eerste roman ‘De verkeerde vriend’ uitgebracht.

In deze debuutroman krijgt de lezer een inzicht in de denk- en leefwijze van Werner, de hoofdpersonage. Werner is een onzekere man die enorm houdt van regelmaat. Hij heeft al jaren dezelfde baan en gaat elk jaar met zijn vrouw en dochter naar dezelfde camping tijdens vakanties. Wanneer zijn dochter graag een avond wil stappen in de plaatselijke club, staat hij niet gelijk te springen van enthousiasme. Wanneer Werners dochter uiteindelijk toch gaat, ontmoet zij een stel jongens. Sinds die tijd gebeuren er vreemde dingen op de camping en Werner vreest voor zijn rustige bestaan.

Van den Bemd vindt inspiratie in menselijk gedrag, vooral de onhandigheid waarmee mensen omgaan met de door henzelf opgelegde regels, normen en waarden. Art-en-France, 2018). De hoofdpersonage Werner is hier een duidelijk voorbeeld van. Van den Bemd heeft ervoor gezorgd dat Werner neergezet is als een doorsnee man met een alledaags leven. Werner heeft zichzelf opgelegd om een rustig leven te leiden, waarbij hij geen veranderingen kan verdragen. Van den Bemd heeft dit mooi weergegeven door vanuit één perspectief (die van Werner) te schrijven, waardoor de lezer enorm veel te weten komt over de gedachten en de denkwijze van Werner.

Echter, in het begin vond ik het boek enorm traag door het gebruik van één perspectief. Naderhand heb ik gevraagd aan de auteur wat het doel was van het perspectief en de tijdvertraging die hierdoor ontstond. Hij gaf het volgende aan: “Ik heb er bewust voor gekozen om voortdurend vanuit Werners perspectief te vertellen. Geen moment weet de lezer wat anderen denken. Hun handelingen zijn alleen bij de lezer bekend als Werner daar getuige van is. Die aanpak benadrukt de beklemming van zijn bekrompen leven. Maar ook: in ons eigen leven is het niet anders. Ook daar vinden geen perspectiefwisselingen plaats. We kennen immers alleen onze eigen gedachten en observaties’.

Door de toevoeging van de auteur heb ik meer inzicht gekregen in het boek. Ik begrijp nu waarom het verhaal vanuit één perspectief is geschreven en waarom er gekozen is voor een tijdvertraging. Aan het einde van het boek stapelden de gebeurtenissen zich op en wisselden elkaar snel af. Wederom heeft de auteur ons duidelijk kunnen maken waarom hij hiervoor gekozen had.

Ik ben het boek gaan waarderen, doordat ik de essentie van het boek ben gaan begrijpen. Wij kunnen soms niet ontsnappen aan eerlijkheid en onze angst. We moeten soms opkomen voor onszelf, het belang van vriendschap ondervinden en de waarheid onder ogen zien. Dit heeft Van den Bemd geprobeerd door Werner in bizarre situaties te laten verkeren, waarbij hij moet opkomen voor zichzelf om zijn rustige leventje voor te kunnen zetten.