De cover lijkt op het eerste gezicht wat simpel bedacht, maar als je de titel leest en je bent wel eens in bijvoorbeeld het Spookhuis in de Efteling geweest, dan weet je hoe donker het daar kan zijn voor de voorstelling begint, dat je geen hand voor ogen ziet, en zo is het hele park 's nachts waarschijnlijk. Dan begrijp je dat de cover wel weer goed gekozen is, dan is het ineens geen simpele cover meer, maar een mooie, goed gekozen cover.
De titel past bij het boek en heeft eigenlijk enerzijds niets met het beroemde sprookjespark te maken, maar anderzijnds zouden bepaalde gedichten wel bij bepaalde sprookjes en attracties in de Efteling passen.

De gedichten zijn op een speelse, vlotte manier geschreven. Nergens heb je het gevoel dat het hapert of dat er iets niet klopt.
De gedichten lijken soms simpel bedacht, juist daardoor zijn ze geniaal. Andere gedichten laten je verrassen, je ontroeren, maar ook voel je het verdriet. Soms moet je lachen om een gedicht.
Eén gedicht laat je de tong breken als je die hardop vertelt. Dat gedicht zou je ook je (klein)kinderen, als je die hebt, kunnen leren zodat ze daarmee met anderen kunnen kijken wie het het eerst foutloos kan vertellen. Niet alle gedichten zijn overigens geschikt voor kinderen.
Soms worden Engels en Nederlands naast elkaar gebruikt. De auteur speelt als het ware met de woorden en de zinnen. Ook kan het zomaar zijn dat als je dacht dat een gedicht klaar was, het verder gaat op een andere bladzijde.

Het is een boekje voor een ieder die van gedichten houdt die niet op de standaard manier zijn geschreven, maar op een eigenzinnige manier waardoor de auteur de lezer weet te verrassen.
Het is tevens een mooi boekje voor tussendoor of als je een reading challenge te halen hebt, want het boek lees je in hooguit 2 uur uit.