Drie verhalen schreef Edgar Allan Poe over Auguste Dupin, en daarmee werd hij zowat de grondlegger van het detectivegenre. Hij stierf op 7 oktober 1949 in nooit opgehelderde omstandigheden. Dat was genoeg voor Matthew Pearl om er een thriller over te schrijven. Eerder nam hij al op dezelfde manier Dante onder handen, en met succes. De Dante-club werd een wereldwijde bestseller.

Hoofdpersonage in De schaduw van Poe is Quentin Clark, een jonge advocaat, die het niet kan verkroppen dat Poe na zijn dood wordt afgeschilderd als een dronkaard die de wereld niets heeft bijgebracht. Clarks eergevoel dwingt hem de omstandigheden rond Poe's dood uit te klaren, ook al is diens eigen familie dat idee niet zo genegen. Omdat Clark zelf niet veel verder geraakt, besluit hij de hulp in te roepen van de man die model stond voor Auguste Dupin. Na veel zoeken vindt hij in Parijs Auguste Duponte, die hem evenwel maar met tegenzin bijstaat. Met behulp van de ratiocinatie  'het verstandig en rationeel oordelen door gebruikmaking van de verbeeldingskracht en esprit'  zou Duponte het raadsel moeten kunnen oplossen. Maar plots is daar nóg een man die beweert de basis te zijn van de romanfiguur Dupin: baron Claude Dupin. Terug in Baltimore ontwikkelt zich tussen Dupin en Duponte een ware strijd.

Het duel tussen de twee Dupins gaat een tijdje door, zonder dat een oplossing van het raadsel-Poe in zicht komt. Wel beschrijft Pearl een paar voortreffelijke staaltjes van de ratiocinatie. Sherlock Holmes is er niets bij. Ook enkele achtervolgingen en wonderbare ontsnappingen houden gelukkig de vaart in het verhaal. De plot is niet spectaculair, maar wel bevredigend. En uiteraard is er de uitstekende historische setting: Parijs en de Verenigde Staten halverwege de negentiende eeuw. Een aangename historische detective van Matthew Pearl.