Obsessies is het debuut van de Engelse Vena Cork. Het zou een verhaal moeten zijn van het kaliber Nicci French, een psychologische thriller.pur sang. Dat laatste klopt wel ongeveer, de eerste vergelijking gaat echter niet op. Vena Cork is geen kopie van Nicci French. Ze heeft een heel eigen schrijfstijl en een plot dat je niet zo snel bij Nicci French zou tegenkomen. Het in hokjes duwen van schrijvers gaat me dan ook steeds meer tegen de borst stuiten, mede doordat de vergelijkingsvlieger meestal niet één op één opgaat.
In Obsessies speelt het gezin Thorne de hoofdrol. Als de man des huizes omkomt bij een ongeluk blijven zijn vrouw Rosa en kinderen Danny en Anna ontredderd achter. Stuk voor stuk proberen ze om de scheuren in hun vertrouwde gezinsleven weer zo goed en zo kwaad als het kan te lijmen. Dit gaat minder voorspoedig dan gehoopt. Moeder en kinderen vervreemden steeds verder van elkaar en leven allemaal in hun eigen wereld. Het feit dat dochter Anna gestalkt wordt door de vreemde Mick OBrien en er van tijd tot tijd vermoorde dieren voor het huis liggen, doet geen goed aan de situatie. Om haar gezin te beschermen besluit Rosa het voormalige atelier van haar man te verhuren aan de aantrekkelijke politieman Tom Brice. Met de sterke arm van de wet in haar nabijheid hoopt Rosa weer een veilige haven te creëren voor haarzelf en haar kinderen. Kan Tom de Thornes beschermen tegen de niets ontziende killer die rond het huis waart, of moet ook hij zijn meerdere erkennen in de gestoorde psychopaat
Obsessies is een uitstekend debuut waar een broeierige sfeer omheen hangt. De spanning is niet continue om te snijden, maar Cork deelt op gezette tijden scherpe speldenprikken uit om de lezer bij de les te houden. Het verhaal is geschreven in de ik-vorm en vertelt door de ogen van moeder Rosa. Het centrale probleem in het gezin Thorne is miscommunicatie en gebrek aan communicatie en dit leidt vaak tot schrijnende situaties. De pogingen van alle hoofdpersonen om hun eigen problemen op te lossen, prikkelen om door te lezen en geven de lezer soms een machteloos gevoel. Van een afstandje bekeken lijkt het allemaal zo makkelijk Het enige jammere aan het boek is het ietwat ongeloofwaardige en voorspelbare einde dat op mij een afgeraffelde indruk maakte. Cork had daar nog wat meer van kunnen en moeten maken om mij echt in adoratie te laten wegzakken. Desalniettemin is Obsessies een prima eersteling van een schrijfster waar we in de toekomst nog wat van mogen verwachten.