Albrecht en wij van Lodewijk van Oord.

Albrecht en wij is voor mij een ware pageturner. Mooi, zult u denken, een pageturner, die wil ik ook hebben. Vergeet dan echter niet dat een pageturner ook zijn nadeel heeft. Of zoals een Cruijffiaanse uitdrukking luidt: "Ieder nadeel heb zijn voordeel."
Deze uitdrukking gaat voor het boek Albrecht en wij zeker op.

Om maar met het voordeel te beginnen: het is een heerlijk boek om te lezen. Tussen de eerste en laatste bladzijde gebeurt van alles. Het boek heeft humor en het ontroert. Bovendien zet het je aan het denken, het maakt je bewust van de krankzinnige wijze waarop wij met onze natuur omgaan om er financieel gewin uit te halen.

Het nadeel is echter dat je het boek, als je bladzijde na bladzijde snel omslaat, zoals je bij een pageturner doet, zo uit hebt. En dat is met dit boek echt een nadeel. Op het eind van het boek wil je namelijk door blijven lezen wat helaas dan niet meer gaat. Het geeft aan in wat een mooie, plezierige schrijfstijl het boek geschreven is. Bijvoorbeeld de conclusie van Sariah: “Eenzaamheid stond het geluk niet in zijn pad, zo bleek. Eenzaamheid, zo leerde ik, is geluk in zijn eigen habitat.”

De hoofdpersoon in het boek is Edo Morell, directeur van een Amsterdams dierentuin. De dierentuin zit in zwaar weer en Edo zet werkelijk alles op het spel om de dierentuin tot een succes te maken. Om de dierentuin er weer helemaal bovenop te krijgen, roept Edo de hulp van Sariah Malan (een Zuid-Afrikaanse neushoornspecialiste) in. De dierentuin moet namelijk weer een succes worden met de intrede van neushoorn Albrecht.

In de jacht op succes neemt Edo aan het eind van het boek maatregelen waarvan ik als lezer dacht: wil je zo'n mediaspectakel opzetten om iets te bereiken?

Er zit van alles in dit boek, oordeel zelf. Voor mij is het in ieder geval 4 sterren waard en ik kijk uit naar een nieuw boek van Lodewijk van Oord.