In Lege kamers volgen we Venita, een jongedame die kampt met het verwerken van een traumatische gebeurtenis. Ze leidt een teruggetrokken bestaan en is enorm op zichzelf. Maar dan leert ze Camilla kennen en vrijwel direct klikt het. Ja, Camilla is dominant, maar voor Venita voelt het vertrouwt om met Camilla te praten.

"Ik geloof je pas wanneer jij de volle omvang van je opdracht begrijpt en inziet wat boete doen daadwerkelijk betekent. Als je de opdracht naar tevredenheid hebt volbracht, zie je me pas weer."

Al snel in het boek heb je door dat er iets niet helemaal klopt aan Camilla. Ze heeft Venita volledig in haar greep en weigert los te laten. Venita, op haar beurt, zoekt de herkenbaarheid die Camilla bij haar oproept steeds op en voelt zich verloren zonder haar.

"Ik had het weer voor elkaar. Weer iemand die teleurgesteld in mij was. Ze kwam vast nooit meer terug."

In Lege Kamers laat Suzanne Koster je meeliften in de verwarrende wereld van Venita. Wat eerst zo klaar als een klontje is, weet koster te laten vervagen in een hersenspinsel die langzaam maar zeker de scheidingslijn tussen werkelijkheid en verzinsels laat oplossen. Een kijkje in de gedachtegang van iemand met psychische problemen, zo echt dat jouw eigen realiteit begint te wankelen.

Een zeer sterkte roman zowel voor young adults als volwassenen. Eentje die je laat nadenken, begrijpen en interesseren in dit aspect van de maatschappij.