Van de een op de andere dag staat het leven van de tweeëntwintigjarige Sydney op zijn kop: haar vriendje Hunter doet het met haar beste vriendin Tori, wie tevens haar huisgenoot is. Zonder te weten wat haar eindbestemming is, loopt ze met al haar spullen kwaad haar huis uit. Naar haar ouders wil ze niet, want Sydney wil bewijzen dat ze zelfstandig kan zijn. Alleen waar kan ze dan heen? Nog net voordat ze de taxi kan pakken, komt Bridgette aangelopen die haar meesleurt naar haar studentenwoning waar Ridge tevens een kamer heeft.

Sydney en Ridge kennen elkaar al ongeveer twee weken, maar hebben elkaar nog nooit van zo dichtbij gezien. Ridge speelde namelijk dagelijks om 20:00 uur gitaar op zijn balkon, waar Sydney vanaf haar (inmiddels oude) balkon van genoot. Hoewel ze dacht dat hij haar niet zag, zocht hij contact via een brief met de vraag of hij haar een bericht wil sturen. Vanaf dat moment gaat Sydney muziek schrijven voor zijn band en hiermee vullen ze elkaar perfect aan. Hij met zijn writers block en zij met haar nieuw ontdekte talent.

Samenwonend in dit huis – samen met de iets wat bitchy Bridgette en de hilarische en pornoverslaafde Warren – ontstaan de mooiste liedjes van Sydney en Ridge en dat niet alleen: er ontstaat een prachtige liefdesklik tussen de twee. Eén probleem: Ridge heeft een vriendin genaamd Maggie, die hij absoluut niet gaat verlaten voor een ander. De aantrekkingskracht tussen de twee blijft groeien, maar toch blijven Ridge en Sydney eerlijk tegen elkaar. Ridge wil zijn vriendin echt niet bedriegen en Sydney wil geen ‘Tori’ worden.

Colleen Hoover weet vanaf het begin de lezer te pakken en niet meer los te laten tot de allerlaatste pagina. Als lezer voel je je een student(e) in datzelfde studentenhuis, die alleen niet wordt benoemd in het boek. Met een prachtige en duidelijke schrijfstijl vanuit twee verschillende perspectieven wordt de omgang met de beperking van Ridge, het verscheurt worden door een onmogelijke liefde en het proces van muziek duidelijk gemaakt.

In het New Adult-genre is Misschien Ooit opvallend, want de meeste boeken uit dit genre bestaan uit een hoop erotische scènes waar veel lezers/lezeressen rode oortjes van kunnen krijgen. Seks speelt in Misschien Ooit eigenlijk bijna geen rol en toch is de spanning tussen de twee hoofdpersonages vanaf het begin aanwezig. Hoewel er gedacht kan worden dat dit boek voorspelbaar is, weet Colleen Hoover je op verschillende momenten een andere kant op te wijzen. Dit is precies wat het boek verrassend en totaal niet saai maakt.

Daarnaast is er nog één ding dat Misschien Ooit anders maakt dan andere boeken: de prachtige liedjes, die in het boek worden geschreven, zijn echt te luisteren via Spotify en YouTube. De songteksten zijn in het boek te vinden en door ze op het juiste moment af te spelen, krijgt het boek een nieuwe dimensie. Liedjes komen tot leven door de stem van Griffin Peterson.

Misschien Ooit raakt je in het hart. De personages laten je lachen, laten je meevoelen en zorgen dat jij onderdeel bent van de momenten die zij beleven. Hoewel de verboden liefde tussen Sydney en Ridge centraal staat, droom je al weg bij je eigen muzikale, maar voornamelijk trouwe Ridge. Dit boek is niet zomaar een boek dat je ‘misschien ooit’ moet lezen, want ik zou ‘m aanraden voor nu meteen.