In Het Plakboek van de Beatles Zusjes reist auteur Theo Hendriks terug in de tijd naar de roerige 60’er jaren waarin De Beatles de harten van zijn drie zussen Loes, Joke en Riet veroverden. Als vijfjarige jochie met een krullenkop en pleisterbril voor zijn luie oog was hij er zelf stellig van overtuigd dat hij ooit als zanger van De Beatles op het podium zou staan. De geschiedenis leert dat dit wat al te ambitieus gedacht was, maar zijn liefde voor de Beatles is blijven bestaan.

Het plakboek van de Beatles Zusjes is een boekje vol herinneringen aan de rol die de Beatles speelden in het leven van het gezin Hendriks. Het begon allemaal toen Joke in 1964 van haar zakgeld haar eerste Beatles-plaatje kocht. Daarna was de hele familie, inclusief moeder, verkocht. Dit resulteerde in een Beatlemania die tot op de dag van vandaag nooit meer is overgegaan. Bij de zussen is de liefde voor de Beatles zelfs nog zo groot dat ze jaren later, als ze de zestig jaar al zijn gepasseerd, besluiten om af te reizen naar het Beatles Museum in Alkmaar. Een reis door ‘memory lane’ om zich aldaar nog één maal onder te dompelen in al hun mooie Beatles-herinneringen en zich weer de meisjes van toen te voelen.

Hoewel de herinneringen aan De Beatles als rode draad door het verhaal lopen is het vooral een liefdevolle terugblik van Theo Hendriks op zijn jeugd en de tijdgeest van de jaren zestig. Herkenbaar voor iedereen die in deze tijd opgroeide. De persoonlijke ontboezemingen uit zijn jeugd, waarin hij als jongste en enige jongen in het gezin terugblikt op de (liefdes)avonturen van zijn zussen tijdens feestjes en vakanties doen je regelmatig glimlachen. Bij tijdgenoten zal het er zeker voor zorgen dat de herinneringen aan de eigen jeugd weer naar boven zullen komen. Een tijd waarin het hebben van een auto nog geen gemeengoed was en een pick-up een kostbaar kleinood waar zonder toezicht van vader of moeder geen gebruik van mocht worden gemaakt. Vakanties gingen op de fiets of je werd gebracht en gehaald door een welwillend familielid die wel in het gelukkige bezit was van een busje, waar je achter in de laadruimte op een sinaasappelkistje zat.

Het uiterst smaakvol vormgegeven boekje laat zich in een klein uurtje lezen, maar de vele foto’s en krantenknipsels nodigen je uit om het opnieuw op te pakken en als een daadwerkelijk plakboek wederom door te bladeren en te genieten. Dit en de prettige schrijfstijl van Hendriks maken het een mooi naslagwerkje. Een aanrader, niet alleen voor Beatles-fans, maar voor iedereen die ooit heeft weggezwijmeld bij zijn of haar grote idool. En een feest van herkenning als je geboren bent in de jaren vijftig.