Mijn eerste kennismaking met de auteur Patrick Conrad.
Walker begint wat saai in een plaatselijke bar, waar elke dag dezelfde mensen aanschuiven voor een lange avond praten en drinken. Het cafe heeft meer weg van een huiskamer, mensen van buitenaf komen er niet zoveel. Alleen in de vakantieperiode komen er dagjesmensen binnenwippen.
De aanwezige gasten hebben zonder uitzondering allemaal een bijnaam. Het doet mij een beetje aan karikaturen denken in een toneelspel. Ieder speelt zijn rol met zijn eigenaardigheden.
Zo is er Prinkler Wins, een hommage aan de encyclopedie, een man die tot vervelends ellenlange lijsten ophoest.
Pas in de tweede helft van het boek, komt er meer verhaal in te zitten. De irritante Prinkler wordt vaker de mond gesnoerd en er wordt iemand vermoord.
De couleur locale van de kroeg en de omgeving is goed weergegeven. De havens van Antwerpen zijn dichtbij, dat lees je, dat voel je. En dat is ook nuttig voor de matroos die een rol speelt in het verhaal.

De stijl leest prettig, behalve de opsommingen. Het verhaal is aardig maar niet meer dan dat.
Ik geef het boek dan ook 3 sterren.
Ik ga zeker nog een boek van schrijver Patrick Conrad lezen omdat ik denk dat hij betere boeken geschreven heeft en ik niet iemand op één boek wil beoordelen.
Een echt pluspunt is de mooie cover.