Monique dacht dat het allemaal wel goed zat in haar huwelijk, maar Thomas had daar andere gedachten over. Zijn secretaresse was veel spannender dan Monique, zoals hij zelf zei, en al het overwerken van hem waren smoezen geweest. Nu zijn de kerstdagen in zicht en Monique haar leven ligt in puin. Samen met de kinderen gaat ze voorlopig boven de winkel van haar zus wonen. Het appartement is niet groot, maar Monique is vastbesloten er voor haar kinderen iets gezelligs van te maken. Sofie, tien jaar oud en Tom, zeven jaar oud, snappen nog niet goed wat er aan de hand is, waarom gaan ze nu met mama hier wonen. Om haar kinderen zoveel mogelijk verdriet te besparen maakt Monique er voor hun een groot avontuur van. Haar eigen gevoelens moet ze maar even on hold zetten.

Een puppy voor kerst verhaalt vanuit het perspectief van Monique, in de derde persoon. Wat Monique is overkomen is het een van die clichés die er bestaan, man gaat er vandoor met zijn secretaresse. Het verhaal start met dat Monique onderweg is naar haar nieuwe onderkomen. Een klein appartementje dat nog geeneens is ingericht. Er zijn nog geen bedden en voorlopig moeten ze het met slaapzakken doen, op de kale grond. De komende weken zal Monique druk zijn met haar werk en tussendoor het appartement opknappen. Ze ziet het allemaal somber in, maar heeft niet gerekend op hulp uit onverwachte hoek.

Dit verhaal beslaat 89 bladzijden, een boek dat op een avondje uit te lezen is. Een verhaal met clichés, maar ook een met veel herkenbaarheid. In ieder geval voor de vrouwen die in hetzelfde schuitje hebben gezeten. Huwelijk voorbij, aan de kant gezet voor een andere vrouw. En daar zit je dan, met twee jonge kinderen in een klein appartementje. En je vraagt je alleen maar af waarom, wat is er misgegaan. Simone weet alles eromheen, de gevoelens en de gedachten die erbij horen, goed neer te zetten. Ook het personage Monique weet ze zo neer te zetten dat je intens met haar meeleeft.

Maar het is niet alleen kommer en kwel, anders had dit geen feelgood geheten. Het hoofdpersonage krijgt een mooie ontwikkeling en Monique blijkt sterker te zijn dan gedacht. Het een en ander is voorspelbaar, maar ik vind dit in zo’n fijne feelgood geen probleem. Al zijn er soms ontwikkelingen waarbij je de neiging hebt het hoofdpersonage even hard toe te gaan spreken en dat er even de angst ontstaat dat ze een verkeerde beslissing gaat nemen. Een puppy voor kerst is een heerlijke feelgood om van te genieten. Een perfect boek om even te ontspannen na een drukke werkdag en vast in de stemming te komen voor de gezellige kerstdagen.