Zelf moeder van een prematuur geboren meisjes-tweeling, waarvan één dochter vanaf haar geboorte immuniteit-problemen heeft. Daarom reuze nieuwsgierig naar andermans leven met een zorgen-tweeling. Prettige, korte hoofdstukken; in de vorm van een dagboek. Hoe angst en onzekerheid regelmatig overstemt worden door een enorme dosis liefde en humor; dit is een overlevingsstrategie die vele ouders van (zorgen-)kinderen zullen herkennen. Een lach en een traan kwamen voorbij... Eerlijk, puur en kort van stof; deal with it en anders maar niet.
Voor mij voelde het alsof ik een vlieg op de schouder van de familie Verheijen was; intiem. Ik vind het dapper wanneer iemand zich kwetsbaar opstelt, door zulke openhartige levenservaringen te delen met een onbekend publiek.

Niets is wat het lijkt!