Het is, na Stieg Larsson, bijna een hype te noemen; de trilogie. Met het beschrijven van 19 jaar geschiedenis heeft Robyn Young haar trilogie die bestaat uit Ridder en Kruistocht met Requiem voor de Tempeliers eervol afgesloten. Tien jaar studie naar, en documentatie over het leven van de Tempeliers in de roerige 13e en een stukje 14e eeuw, vereeuwigd in drie indrukwekkende boeken. Tien jaar heeft het ontstaan van dit meesterwerk geduurd maar ze kan er met trots op terugkijken, bijna even trots als de Tempeliers in hun glorietijd waren met hun lidmaatschap van deze elitegroep in dienst van de katholieke kerk.
Will Campbell, Commandeur van de Tempeliers, keert via Cyprus terug naar Parijs. In die periode zijn Engeland en Frankrijk in een oorlog verwikkeld. De Franse koning Filips is maar met één ding bezig en dat heeft alles te maken met uitbreiding van zijn macht. Engeland, onder leiding van koning Edward streeft eigenlijk hetzelfde doel na en probeert dat met de verovering van Schotland te realiseren. De Tempeliers worden hierbij door de katholieke kerk ingezet als extra aanvalskracht.
Will Campbell, zelf Schot, weigert deelname aan deze strijd, deserteert en staat zijn vaderland bij met de verdediging tegen de agressieve Engelsen.
Aan de andere zijde van de Noordzee probeert Filips zijn macht verder uit te bouwen over het Europese vasteland. Dit kost hem een vermogen en na verloop van tijd ziet hij de bodem van zijn schatkist verschijnen. Hij moet al zijn creativiteit inzetten om de geldstroom in zijn richting te doen stromen en gaat daarbij niets uit de weg.
Na eerst de Joden van hun waardevolle spullen te hebben ontdaan, komt hij met het plan om de Tempeliers te beschuldigen van ernstige delicten waardoor vervolging en veroordeling zal volgen en al hun rijkdom door de katholieke kerk aan hem wordt geschonken.
Wanneer Will Campbell de ernst van Filips plannen doorziet, kruipt hij nog eenmaal in de huid van de Tempeliers. Het wordt letterlijk en figuurlijk een strijd op leven en dood in een tijdperk dat een mensenleven een andere waarde kende dan vandaag de dag.
Met dit laatste deel van de trilogie over de Tempeliers heeft Robyn Young een meesterwerk aan de literaire wereld geschonken. Op detaillistische wijze wordt een realistisch beeld geschetst van het bedenkelijke samenspel van Kerk en Staat. Nu ondenkbaar maar toen niet anders dan normaal, had de leiding van de katholieke kerk een belangrijke invloed op staatshoofden. Hierdoor waren Paus en menige Koning in hun lot tot elkaar veroordeeld.
Met oorlogen waar de massaliteit van de vechtende partijen het belangrijkste wapen was, waren er altijd duizenden doden te betreuren aan beide zijden.
Dit alles beschrijft Young op een tot de verbeelding sprekende wijze, compliment daarvoor. Tot zover niets dan lof zij het dat de vele tienduizenden doden nauwelijks een bijdrage leveren aan de spanning van het verhaal.
Dat is jammer, want we hebben het toch over het genre van het spannende boek. Historische waarde heeft het boek echter wel omdat het deels berust op ware feiten. Toch is, naast alle lof, één klein minpuntje te noemen aan het adres van de auteur, ze laat de hoofdrolspeler, die uiteindelijk een oog moet missen, toch met half dichtgeknepen ogen turen. En dat lijkt me eerder merkwaardig dan geloofwaardig. Verder is het een mooie aanwinst voor de liefhebber van ridders en massale vechtpartijen.