In dit boek volgen we Donald Sullivan, beter bekend als Sully.
Sully, een kreupele oorlogsheld uit de Tweede Wereldoorlog, is een man van zestig jaar, hij leeft bij de dag. Heeft veel kennissen, maar weinig echte vrienden. Ook met zijn zoon heeft hij geen bijzondere band, eigenlijk heeft hij alleen een hechte relatie met zijn hospita, juffrouw Beryl.
Sully woont in een klein arbeidersstadje in de staat New York, een plaats waar je roestige auto’s in de voortuinen aantreft, verveloze huizen en boerderijen, de economische groei is hier voorbij gegaan. Maar het is ook een stad waar het leven van alledag best plezierig is; Sully slaat zich door het leven heen met een lach om zijn mond en een glas in de hand. Hij heeft een grote mond en wil ook nog weleens een flink robbertje vechten.
Er wonen veel mensen met een bijzonder verhaal in het stadje; al lezende maak je kennis met een aantal van die mensen en weeft het boek zich tot een prachtig verhaal, dat je maar moeilijk weg kunt leggen.
Het is een boek zonder duidelijk “plot” maar het blijft je tot het eind toe boeien door de humoristische maar ook ontroerende manier waarin het geschreven is.