Voor mij is Stuk van jou niet meer als het zoveelste New Adult boek die ik lees. De standaard formule is mij nu wel bekend. Meisje ontmoet een ‘foute’ jongen voelt zich aangetrokken. Er komen wat stomende scene’s voorbij en dat was het einde van het boek in een notendop. Wat betreft de stomende scene’s viel het mij reuze mee. Ik had het erger verwacht. Voornamelijk door het voor de fans van Orange is the new black.

Het boek begint met een passage uit De koopman van Venetië. Later in het verhaal kom je erachter wat voor een betekenis deze passage heeft. Toen ik eraan terug dacht vond ik het zo goed gevonden van Sophie Jackson. Een applausje voor dat in ieder geval!

Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld. Iets wat ik in maar weinig New Adult boeken tegen kom. Het merendeel wordt vanuit het perspectief van Kat verteld. Hoe zij het lesgeven meemaakt. Maar vooral hoe zij Carter ziet. Daarnaast verteld Carter ons ook een hoop. Ik vond het juist interessant om te zien wat er in zijn hoofd om ging.

Ik vraag me serieus af wat iedereen met roken heeft. Wij zijn allang over het roken is stoer heen gegroeid. Roken is eigenlijk heel dom, is wat ik ervan denk. Ik zou nog wel willen weten waarom Sophie Jackson de sigaretten constant laat terugkomen. De irritaties liepen hoog op bij mij. Ik dacht op een moment als dit zo door gaat wil ik niet verder lezen.

Het einde voelde voor mij ook echt als een einde. Iets waar voor mij niks meer bij hoeft te komen. Ik zou er vrede mee hebben als dit een standalone geweest was. Maar dat is het niet. In het tweede boek verteld Max zijn verhaal. Ik sta eigenlijk niet te springen om die te lezen. Voor mij is dit het einde en daar blijft het bij.

Voor meer recensies kijk op www.despicablebooks.nl