Het boek begint met een enthousiast voorwoord van niemand minder dan Maarten van Rossem, waarin hij zich onder meer verbaasd uitspreekt over het feit dat zo weinig geleerd is van het NSB-verleden en de oorlog. Terecht, denk ik!

De proloog zorgt er voor dat je meteen in het verhaal zit. Wat een emotie!
Was ik maar dood, dan hoefde ik niets meer te voelen en was ik vrij, net als alle Nederlanders. Zo vrij als een vogel. Vogelvrij.
Ik zuchtte diep en wreef over mijn gezicht. Dóór moest ik, voor mezelf, voor mijn familie en voor vader.
Lieve vader, ik mis je zo.

Na het lezen van dit boek stel je jezelf de vraag wat je zelf gedaan zou hebben in die bepaalde situatie?
Het is ontroerend om te lezen hoeveel geheimen er binnen een familie zijn.
Zoveel geheimen met evenveel redenen. Soms is het schaamte, soms uit schuldgevoel, soms uit lafheid. Moet alles wel verteld worden? Koste wat het kost?
Het naschrift bevat indrukwekkende verhalen van een aantal personen, waaronder Emil Ratelband.
Deze vertellingen zijn kostbare aanvullingen op het eigenlijke verhaal. Een bonus.

Door de vlotte schrijfstijl, de goed uitgewerkte personages was ik meteen in de ban van het verhaal en dat is zo gebleven. Dit verhaal zal nog beter tot zijn recht komen in een herziene druk.
Het is zonder meer een knap debuut.

Ik heb het boek graag gelezen en waardeer het op 3,5/5 sterren (afgerond naar 4)