Andries Jordaan vertrekt niet alleen uit idealisme naar een onherbergzame streek in Kenia maar ook om zijn huwelijk te ontvluchten. Aanvankelijk toont hij zich een bevlogen ontwikkelingswerker die zich opwindt over de corruptie die hij overal om zich heen ziet.
Hij komt om een landbouwproject op poten te zetten maar samen met een vrouwelijke Engelse arts ontwikkelt hij ook mooie plannen voor een kliniek, een weeshuis en een school. Het is echter maar de vraag of de plaatselijke bevolking daar wel behoefte aan heeft. Misschien beschouwen ze het wel als een aanval op hun manier van leven?

Er ontstaan steeds meer problemen door de corrupte overheid, waardoor het beloofde geld niet volledig aankomt. De oplaaiende stammenstrijd tussen de Samburu en de Turkana zorgt voor veel onrust, geweld, vluchtelingen en hongersnood. Ook de ontstane liefdesrelatie tussen Andries en de Engelse arts wankelt. Verslagen worden uiteindelijk verdraaid, bij elkaar gelogen zelfs, om de subsidieverstrekking vanuit Europa toch maar aan de gang te houden.
Kortom, een ontluisterend verhaal over ontwikkelingshulp in een Afrikaans land. Ik kan niet beoordelen of het een beeld geeft van een reële situatie maar als dat zo is, is dat vreselijk en weet ik even niet zo goed wat ik daarmee aan moet….

Ik heb het idee dat de beschreven plaatsen fictief zijn maar wel gebaseerd op vergelijkbare plaatsen. Zo kan ik Oost-Horr nergens vinden, wel Zuid- en Noord-Horr. Marsabit, zal wel model gestaan hebben voor Malabit. Maar ik had graag gezien dat er een kaartje van het gebied was toegevoegd aan het boek.
Het verhaal is vrij zakelijk beschreven, van een afstand. Niet met emotie, ook niet mooi geschreven, wel meeslepend.