“Waar is mijn leven gebleven, is het voorgoed weggevaagd? Besta ik niet meer?”

Blauwe hemel met kleine wolken. Eva-Lin Wagner wordt wakker en merkt dat ze op een kort gemaaid gazon ligt. Ze kan zich niets herinneren en weet niet wie ze is. Elke herinnering uit haar leven is verdwenen. Ze blijkt zich in het Amsterdamse Vondelpark te bevinden. Ze wordt opgevangen door Tom, die haar meeneemt en haar probeert te helpen haar identiteit terug te vinden. Haar zoektocht brengt haar in een geweldadige wereld waar de strijd om de absolute macht de boventoon voert. Haar verleden brengt haar in gevaarlijke situaties en ze weet ternauwernood te overleven. Naarmate ze meer leert over haar verleden ontdekt ze dat haar nieuwe identiteit botst met de persoonlijkheid die zij denkt te zijn geweest.

IJsblauw – Het instituut start in volle vaart en de nieuwsgierigheid wordt meteen gevangen. Eva-lin komt almaar in gevaarlijke situaties terecht en dit creëert een voortdurende zinderende spanning. De zoektocht naar haar identiteit zorgt voor grote verrassingen. Dit boek staat bol van wendingen en het is steeds maar weer de vraag hoe het gaat aflopen. Er is al snel een klik met de personages, vooral met Eva-Lin. Maar de personages laten zich van verschillende kanten zien en met regelmaat wordt het de lezer moeilijk gemaakt. Wie is er te vertrouwen en wie niet? Aan welke kant schaart een personage zich? De ontdekking van de identiteit van Eva-Lin is opzienbarend en geeft een uniek karakter aan het verhaal. Het wordt dan ook duidelijk welke gevaren ze loopt.

“Haar lichaam reageert emotioneel op de herinnering en ze moet de neiging om opnieuw te huilen met kracht onderdrukken. Wat er ook is gebeurd met haar, die plek en die ervaring zijn traumatische geweest.”

De auteur heeft een buitengewone vlotte schrijfstijl en het geeft het idee dat zij in zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk woorden op papier wil zetten. Dat haar fantasie overuren maakt en dit zo snel mogelijk op papier moet worden gezet. Dit geeft een bepaalde snelheid aan het verhaal al was ik soms gedeeltes aan het lezen waar ik de vaart even miste. Maar dat werd dan wel weer steeds goedgemaakt door een onverwachte twist waardoor de aandacht weer volledig aanwezig was. Met angst in mijn hart las ik de belevenissen van het katje Akbar, een katje dat ik meteen in mijn hart gesloten had.

Het thema waarop Lineke de trilogie IJsblauw heeft gebaseerd is controversieel, roept gedachten op en zet tot nadenken. Is dit een toekomstbeeld en moeten we dit goedkeuren of niet? Of gaat dit echt te ver? De auteur zet het allemaal zeer geloofwaardig neer, met een filmische stijl en de beelden die hierdoor in je hoofd geplaatst worden zijn soms best beangstigend. Een origineel verhaal dat opvalt door zijn zorgvuldige uitwerking. Ik ben overtuigd geraakt van het schrijverstalent van de auteur en hoop snel het volgende deel van deze trilogie te kunnen gaan lezen.