Ik heb een hele tijd bewust geen boeken over deze hele zwarte periode gelezen totdat ik de jongen in de gestreepte pyjama onder ogen kreeg (en in één ruk uitlas) en heel veel positieve reacties op Haar naam was Sarah hier op Dizzie las.

Niets is teveel gezegd want het is een indrukwekkend boek. Een hartverscheurend verhaal gedeeltelijk over de kleine Sarah en alle gruwelijkheden die zij doorstaat en daarnaast mooi verweven het "nu"-gedeelte over Julia Jarmond waarbij uiteindelijk het heden en het verleden op een toch wel trieste manier samen komen.

Bijzonder ook het kop-in-zand gedrag van de Parijzenaren destijds, maar ook nu.

Ik ga weer schuiven met mijn top 10!