Zonne, een gevierd zangeres, wordt ineens geconfronteerd met paparazzi,die in haar tuin foto's maken van haar nichtje Lotte, die ze onder haar hoede heeft, sinds een brand de dood teweegbracht van haar zus Laura, de moeder van Lotte.
Het voogdij, dat nog officieel moet worden uitgesproken,lijkt daarmee beslist, ondanks het feit dat haar vriend Sander niet op kinderen zit te wachten.
Maar zoals Zonne wel weet, meldt ook haar stiefvader zich voor het voogdijschap, en daarmee komt de hele beerput van de sexuele onderdrukking die de stiefvader op het gezin (moeder en 2 zussen) uitoefende, weer keihard naar voren.

Een adembenemende roman, die me qua sfeer deed denken aan Knielen op een bed van violen van Jan Siebelink en Iedereen wist het Lydia Gouardo,al was dat laatste nog heftiger omdat het geen fictie is.

Fantastisch boekwerk dus van Arthur Japin, het beste boek wat ik tot nu toe van hem heb gelezen.