Jan van Aken schrijft vaker historische romans en hij stopt er bij voorkeur meerdere lagen in en laat de lezer graag puzzelen. Of zoeken naar de verborgen tomaat, die hij in elk boek verstopt.
Het boek begint met twee verhaallijnen die uiteindelijk en onvermijdelijk samen komen. Het ene verhaal gaat over de jonge Isidorus van Rillington die te vondeling werd gelegd bij de abdij Bellalanda. Ervaring met kinderen opvoeden was er duidelijk niet, maar poortwachter Giles wil zich wel over de baby ontfermen. Het kind krijgt een plekje in de stal, wordt gevoed met geitenmelk en groeit voorspoedig op. Net als alle kinderen is hij nieuwsgierig naar de wereld om zich heen en gaat op onderzoek uit. Als hij oud genoeg is, leert Giles hem lezen, schrijven en nog belangrijker, een systeem om de boeken te onthouden. Gedurende de volgende jaren bouwt hij zijn geheugen verder uit en neemt zijn kennis toe. Als hij oud genoeg is, mag hij gaan studeren en komt zo in aanraking met de ‘echte’ wereld. Omdat hij beschermd is opgevoed, zijn de meeste dingen nieuw voor hem, waaronder de omgang met vrouwen. Zijn honger naar kennis en de drang om een kathedraal te bouwen hebben als gevolg dat hij vele reizen maakt en een hoop van de wereld ziet.
In de tweede verhaallijn ontmoet hij tijdens zijn reis naar Konstanz een oude bekende en diens dochter. Zij is nieuwsgierig naar de dingen die Isidoor allemaal meegemaakt heeft en de plaatsen waar hij is geweest en omdat Isidoor haar daar verhalen over vertelt, komen wij ook te weten hoe de voorgaande jaren zijn geweest. En zo komen de verhaallijnen bij elkaar en wordt het één verhaal die nog even doorgaat en zo tot een verrassend einde komt.

Jan van Aken vertelt het verhaal vlot en gebruikt hier en daar wel wat archaïsche woorden om in de sfeer van de tijd te blijven. Maar af en toe zijn er wel een hoop ongebruikelijke woorden en dat in combinatie met Latijnse zinnen en uitdrukkingen, remt het leestempo af. Van de vele herhalingen over de ommegang van Isidoor hadden er aantal achterwege mogen blijven; het is zo al duidelijk genoeg hoe het werkt en hoe hij het in stand houdt. Het lijkt er een beetje op dat hij de lezer qua kennis overschat, maar qua inzicht en begrip onderschat. Het boek is niet voor iedereen even toegankelijk, maar met een flinke dosis interesse in het onderwerp kun je er zeker van genieten.