Dit boek wist mijn aandacht te vangen met zijn opvallend gele omslag met daarop drie zeecontainers gestapeld in de kleuren groen, rood en blauw. Ook de flaptekst sprak aan, dus dit boek ging mee naar huis.
Ik werd niet teleurgesteld. Regelmatig betrapte ik mezelf tijdens het lezen op een glimlach. Het boek heeft van mij toch maar drie sterren gekregen, omdat dit verhaal mij toch minder (glim)lachjes bracht dan bijvoorbeeld "De 100 jarige man die uit het raam klom."
Wat ik ook jammer vond was dat er regelmatig stukjes in het Spaans stonden, zonder dat deze, bijvoorbeeld achterin het boek, vertaald werden. Dan had de keus bij de lezer gelegen om al dan niet gebruik te maken van de vertaling. Nu moet je er maar overheen lezen. Op zich deed dit niets af aan het verhaal, maar dit had mogelijk anders opgepakt kunnen worden.

Het verhaal gaat over Lisa en Eric, twee jeugdvrienden en over Jay, die haar straf wegens fraude te hebben gepleegd, uit dient te zitten bij de politie.
Eric verhuist naar Kopenhagen en Lisa blijft achter in Canada. Zij houden contact. Eric timmert behoorlijk aan de weg "Lisa vraagt zich af hoe je drie bedrijven kunt leiden, multimiljonair kunt zijn en je evengoed kunt vervelen. Waarschijnlijk is dat een van de ongemakken als je op je achttiende geslaagd bent in het leven."
Jay hoort daar over een mysterieuze zeecontainer die niet lijkt te bestaan. Zij start haar eigen onderzoek, zonder dit te melden.

In beginsel dringt het niet direct tot de lezer door dat de gedeeltes over Jay zich niet in dezelfde periode afspelen als die van Lisa en Eric. Ook worden de gebeurtenissen van Lisa en Eric niet van dag tot dag beschreven, zoals bij de belevenissen van Jay wel het geval is. Uiteindelijk komen de verhaallijnen echter