In dit eerste deel van een tweeluik volg je Meaghun, zoon van een Godin en Jager op wisselaars. Langzaam maar zeker merkt hij dat waar hij allemaal in geloofd afbrokkelt en dat zijn wereld vol leugens en bedrog zitten.
Dit boek speelt zich jaren (decennia?) voor de gebeurtenissen in de Lilith trilogie af. Je hoeft de Lilith trilogie niet te hebben gelezen om dit boek te volgen.

Kim zet weer een indringend verhaal neer. Het is niet belangrijk hoe het afloopt, want dat weet je al na de eerste paar hoofdstukken, maar hoe Meaghun er toe komt om uiteindelijk te doen wat hij moet doen. Je volgt hem in zijn emotionele strubbelingen. Van het onvoorwaarlijke geloof en liefde die hij heeft in zijn moeder en Godin en haar daden, Tot zijn bedenkingen, verval en verzet ertegen.
Kim zet verder een wereld neer waar wit niet wit blijkt te zijn en zwart bestaat uit verschillende tinten grijs. Je volgt niet alleen de worstelingen van Meaghun, maar ook het leven aan het hof van de Godin, waaraan Liis, een van de vrouwen van Meaghun probeert te overleven en waarin zelfs Margal, de moeder Godin langzaam barsten vertoont in haar geloof en handelen.

Dit is geen standaard Fantasy verhaal geworden en niet voor iedereen weggelegd. Als je belangstelling hebt voor een rustig opgebouwd verhaal. Een verhaal die aandacht heeft voor de figuren en waar actie niet op de eerste plaats komt is dit een aanrader. Van mij krijgt hij 3.5 sterren en ik rond het naar boven af omdat het een boek is geworden die waard is om te lezen.