Charlie Parker, nog immer ongelukkig, wordt door Rebecca Clay te hulp geroepen omdat zij achtervolgd wordt door een man die denkt dat zij meer weet van de verdwijning van zijn dochter. Zijn dochter was namelijk een patiëntje van Daniel Clay, Rebecca’s vader, die therapeut was voor misbruikte kinderen. Daniel Clay is spoorloos verdwenen en als het verhaal begint heeft Rebecca hem net dood laten verklaren. Charlie lijdt nog immer onder het verlies van zijn eerste vrouw en dochter, en nu de relatie met zijn tweede vrouw Rachel en hun dochter Sam ook op de klippen dreigt te lopen, gaat hij nogal stuurloos door het leven. De opdracht om de achtervolger van Rebecca van zijn daden af te houden lijkt eenvoudig. Al snel blijkt echter dat Frank Merrick, de achtervolger, meer weet van Charlie dan Charlie wel wil weten. En terwijl Charlie het ingewikkelde web rond de verdwijning van enkele jonge kinderen ontrafelt, dat samenhangt met de verdwijning van Daniel Clay, zijn er andere krachten in het spel die niet helemaal uit dezelfde werkelijkheid komen als Charlie.

Alweer weet John Connolly op onnavolgbare wijze duidelijk te maken dat Charlie Parker meer is dan een doorsnee man. De verbintenis die hij heeft met ‘een andere werkelijkheid’ wordt nergens overdreven, maar speelt wel een uiterst subtiele hoofdrol in het verhaal. Hierin doet Connolly nog wel eens denken aan Koontz, die ook de kunst verstaat om vleugen paranormale gebeurtenissen knap te verweven in zijn thrillers. Zodra je in dit verhaal leest over het feit dat – onafhankelijk van elkaar – enkele kinderen tekeningen hebben gemaakt over hetzelfde lugubere onderwerp, weet je dat er meer aan de hand moet zijn dan een simpele verdwijning, een simpele achtervolging.

Nog knapper is het dat Connolly in dit boek een slechterik heeft neergezet die uiteindelijk sympathie gaat oproepen bij de lezer. Zonder grove bewoordingen of al te expliciete scènes zet Connolly hier een vreselijk verhaal neer over het misbruiken van kinderen en laat hij zien hoe wijdverbreid deze gruwel is. Het nodige vleugje humor is er natuurlijk ook, niet in het minst door de gebeurtenissen waarbij Louis en Angel een rol spelen. En als dan uiteindelijk duidelijk wordt hoe bepaalde bovennatuurlijke gebeurtenissen verweven zijn met de toch tamelijk ‘gewone’ verdwijning van Daniel Clay, blijft de lezer achter met weer een nieuwe portie bewondering. (Door: Jannelies Smit)