Fascinerend, hoe de lezer via de krantenomgeving(hoofdpersoon is journalist bij een krant) kennis neemt van vreemde gewoonten, maar vooral dat iemand die aan de andere kant van de wereld woont, zo hetzlede denkt, zelfde emoties, zelfde reacties heeft!

Het verhaal ontwikkelt zich in eerste instantie wat traag, maar krijgt op een gegeven moment de snelheid van een thriller en eindigt met een prachtige ingetogenheid.

Ik klim om terug te treden: de beklimming van een berg leidt tot reflectie van een zeer intense periode in zijn leven. De journalistieke verantwoordelijkheid om een.vliegtuigramp op een integere manier te verslaan, zonder te bezwijken voor de druk van het succes van sensatienieuws, wat misschien niet waar zou zijn.

Echt bijzonder zijn de gewoontes en gebruiken in de sociale omgang. Zo was het heel gewoon blijkbaar dat een baas zijn mindere fysiek aanvalt... De manieren van excuses...

Genoten van dit verhaal