Wat als de mensheid kennis die niet voor ons bedoeld was toch onder ogen krijgt? Wat als onze DNA meer verteld dan ons lief is? In de huiveringwekkende thriller de code probeert een groep deskundigen, na deze verworven kennis, met man en macht het onvermijdelijke tegen te gaan. Er worden onmenselijke beslissingen genomen en er heerst een sfeer van paranoia. Bedreiging van de mens als soort hangt als een dreigende wolk in de lucht. Deskundigen worden ontvoerd en gedwongen hun werk voor de redding van de mensheid in te zetten, maar of dat zal baten….

In De code neemt de auteur je mee naar een wereld waarin onvoorstelbare paniek heerst. In het begin is het zowel voor de personages als voor de lezer nog erg onduidelijk waar de schokkende gebeurtenissen toe zullen leiden. Dit geeft het boek direct zijn charme, nieuwsgierigheid is gewekt. De auteur benoemd de personages soms bij hun volledige naam, dan weer bij alleen hun voornaam of enkel bij hun achternaam dat is wennen en schept zeker in het begin van het boek verwarring. Want wie was nu ook al weer wie? Het boek zou veel vloeiender lezen wanneer de auteur gekozen had voor minder variatie in de benaming. Des al niet te min is De code een indrukwekkende thriller met een psychologisch, spannend en intrigerend verhaal. De personages hebben diepgang en de auteur bewijst te bezitten over een vlotte en filmische schrijfstijl. De verwachtingen voor het slot van het verhaal worden dan ook al lezende flink opgebouwd. Hier laat de scenarioschrijver Fredrik T. Olsson echter een kans liggen, het einde is wat gemakkelijk, wat teleurstellend is. Of je in een warm bad zit en plots de koude kraan open wordt gedraaid. Toch neemt het niets weg van het feit dat de code een indrukwekkend debuut is van deze scenarioschrijver.

Een leuke bijkomstigheid is dat een groot deel van het verhaal zich afspeelt in Amsterdam ( en heel even in Haarlem) hoewel de gebeurtenissen die zich daar afspelen niet bepaald rooskleurig zijn maakt het dat De code de Nederlandse lezers nog meer zal boeien.