Welk kind droomt er niet eens stiekem van om een echte superheld te zijn? Maar als op een dag blijkt dat je echt superkrachten bezit, dan is er niemand die je hierin begeleiden kan en zit je met je (lichtgevende) handen in ‘t haar. Dit overkwam de twaalfjarige Fosfo. Op een dag ontdekte hij dat hij anders was. In een dagboek hield hij de ontwikkelingen van zijn superkrachten bij. Ook verzamelde hij krantenknipsels, advertenties, artikelen, foto’s en tal van andere informatie over Superhelden. In Superhelden lusten geen spruitjes deelt hij deze informatie met Superhelden in wording.  

Mocht je net als Fosfo ook een 47ste chromosoom hebben die er uitziet als een S, pas dan op met wat je eet. Nederlandse Superhelden worden na het eten van spruitjes direct uitgeschakeld. Franse Superhelden gaan na het eten van een artisjok knock-out. De oorspronkelijke Franse titel van het boek is: Les super-héros détestent les artichauts.

Het is aan de ene kant wat jammer dat het boek niet vier jaar eerder verschenen is toen het thema van de Kinderboekenweek “Superhelden” was. Maar aan de andere kant is het misschien maar beter zo. In 2011 lagen er tientallen Superheldenboeken in de boekwinkel en nu is dat er maar één, van een superduo: schrijver Sebastien Perez en illustrator Benjamin Lacombe. Nu krijgt het boek de aandacht die het verdient.  

Het boek wordt geadviseerd aan lezers van acht jaar en ouder. De dagboekfragmenten zijn inderdaad prima te lezen voor deze leeftijdsgroep. Echter, de artikelen en krantenknipsels bevatten hier en daar een supermoeilijk woord. Het boek is eigenlijk meer een familieboek. Groot en klein, jong en oud: iedereen zal zich er prima mee vermaken. De teksten zijn origineel, boeiend en grappig om te lezen. Er is veel aandacht besteed aan de lay-out en de lettertypes variëren. Dit geeft het boek een speels en aantrekkelijk uiterlijk.  

Perez heeft overal aan gedacht. Zo lees je onder andere over de regels, wetten en het uiterlijk van de Superheld. Er is ook een test om te ontdekken of je zelf ook een Superheld bent. Mocht dat inderdaad het geval zijn dan adviseert hij je bij je kleding- en accessoireskeuze.

De illustraties van Lacombe passen perfect bij de tekst. De tekenaar heeft zich helemaal uitgeleefd op het thema. Welke techniek hij ook gebruikt: inkt, aquarel, waterverf, strip of gravure, het is allemaal even mooi om naar te kijken. De klapper van het boek zijn natuurlijk de tien 3D -pagina’s. Wanneer je de 3D-bril op zet, die achter in het boek zit, geeft Fosfo je een kijkje in zijn Superheldenwereld. Prachtig! Blader hier samen met schrijver Benjamin Lacombe het boek door.   

Tot slot is het de moeite waard om eens goed naar de namen te kijken die voorbij komen in het boek. Zo heet de fotograaf van de krant P. Parker (kennen we die niet uit Spiderman?) en heten twee Superschurken Donnie en Claude (verwijzend naar Bonnie en Clyde, de beroemde bankrovers uit de jaren dertig). Als we dan toch gezellig met de hele familie het boek lezen is het misschien leuk om de kinderen op internet de overige namen eens op te laten zoeken. Zo heeft Baron Bariton echt bestaan, is Narasimha een reïncarnatie uit het Hindoeïsme en Sun Wukong een figuur uit de Chinese mythologie. Achter (bijna) elke naam zit wel een interessant verhaal.