Auteur : Pen Stewart
Titel : Nanokanaries en olifantenhersenen
Bladzijdes : 249
Uitgeverij : De Punt (België)

De cover;
Ik vind de cover prachtig. Ik hou van het Barokke. Qua sfeer vind ik het ook passen de verhalen. Ook al spelen de verhalen zich af in de toekomst. Het creëert een bepaalde mystieke sfeer. Wat mij betreft krijgt de cover dan ook een 9. Ik zou het boek namelijk opgepakt hebben adhv de cover om de achterflap te gaan lezen.

Het verhaal;
Het boek bestaat uit een novelle en meerdere kortere verhalen. Het eerste verhaal is de novelle De Distortiaanse Linie. In deze novelle bevinden we ons in de toekomst. Nederland zoals nu kennen we niet meer. Er is een Distortiaans Rijk, Amsterdam en Rotterdam zijn stadstaten. De inwoners van Amsterdam staan onder het bewind van prefect Bomans. De stad is verdeeld in Bovengronds en de Stofsleuven, de uitgedroogde voormalige grachten. Peskar, Julian en Kim zijn drie stofsleuvers die het bewind van prefect Bomans zat zijn. Ze willen proberen te ontsnappen uit Amsterdam en te vluchten naar Rotterdam, maar om dit te kunnen waarmaken moeten ze ongezien de Distoriaanse linie zien door te komen. Gaat dit lukken? De Distoriaanse linie is namelijk zwaar bewaakt. Er is een gebrek aan water, dat broodnodig is om de reis door de woestijn naar Rotterdam te kunnen oveleven.
Loes heet het tweede zeer korte verhaal. Het gaat over een Bovengrondse vrouw die Loes heet en getuige is van het plan van Peskar en Julian.
Het derde verhaal heet Woord van Rede en brengt ons naar een wereld waar woordmagiërs onze woorden en rede moeten beschermen tegen de Onwoorden. Zij proberen de woorden te stoppen, zodat er van rede en communicatie geen sprake meer kan zijn. Gaat ze dat lukken en is een wereld zonder woorden een chaos?
Nacht van duizend en een levens, is het volgende verhaal. Een modern sprookje dat ons meeneemt naar ware liefde, kracht, doorzettingsvermogen en het eeuwige leven.
Gevolgd door het Roald Dahl achtige Geven en nemen. De wereld gezien door de ogen van John Gardner. Een man die alles kan zien wat er in de wereld en in mensen omgaat.
Taxijagers is een verhaal dat zich afspeelt in New York. De wereld bestaat uit drie werelden. De Alfa wereld, oftewel de puurste mensen, De Bèta wereld, waarin de mensen thuishoren die tussen de Alfa en Delta wereld invallen. In de laatste wonen de zogenaamde uitvallers, de nuttelozen. Deze werelden worden geregeerd door de Chakri’s. Zij proberen alles wat niet in hun ideaal beeld valt te vernietigen. Een aantal van de onderdrukten hebben zich verenigd in een ondergrondse clan en zij proberen met man en macht de wereld te bevrijden van de Chraki’s. Gaat dit lukken en tegen welke prijs?
Het volgende verhaal heet Hannelli in het wonderkamp. Een prachtige metafoor op de vernietigingskampen van de Nazi’s.
Huisdieren op Xintex speelt zich op de planeet Xintex. Waar mensen gehouden worden als huisdieren en als gladiatoren vechten om te overleven.
Daarna komt Arterion vier. Arterion vier is een planeet waar de dissidenten, de andersdenken , de vrije geesten van het heelal wonen. Een moeder en dochter zijn op weg om zich bij hun man en vader te voegen om in vrijheid te kunnen leven op Arterion. De vlucht er naar toe is een bijzondere reis.
Tot slot het verhaal Nanokanaries en olifantenhersenen. De wereld nadert zijn einde. De giftige stoffen die bij de schaliegaswinning vrij zijn gekomen, vergiftigen steeds sneller de mensheid. Een professor van de universiteit in Amsterdam werkt samen met zijn geheime partner aan de redding van de mensheid. Gaat het hen op tijd lukken om de gaten in de aarde te dichten, zodat de giftige stoffen niet meer in de lucht kunnen komen?

Mijn mening;
Ik had eerst niet door dat het boek uit meerdere verhalen bestond, wat het na het lezen van De Distortiaanse Linie en Loes eerst een beetje verwarrend maakte, omdat deze twee met elkaar te maken hebben. De Distortiaanse Linie is ook een verhaal dat zo goed is, dat het met gemak een heel boek had kunnen vullen. Pen Stewart heeft een zeer uitgebreide fantasie wat bij vlagen geniale verhalen oplevert. Alles komt tot leven van de meest bizarre creaturen zoals Blurgs tot de menselijke personages. Haar schrijfstijl is vlot, dynamisch, bij vlagen poëtisch en origineel. Sommige woorden vond ik briljant gevonden zoals de stofsleuvenschool, trantwoestijn, dematerialisator en de karmozijnsjeezers. Prachtige zinnen als “ze fluisterden als ragfijne sluiers in de achterkamers van haar bewustzijn” en “de fijne nevel werd in diepmagenta reflecterende wolkenrafels naar het woud van Word gedreven” laten de liefde voor woorden duidelijk naar voren komen. Haar Fantasy verhalen zijn doorspekt met actualiteiten en geschiedenis, zoals de tweede wereld oorlog, discriminatie, religie, religieuze zelfmoordenaars, idealen, schaliegaswinning, slavernij, gladiatoren, strijd tussen gevoel en verstand, spiritualiteit enz. Het thema liefde wordt ontroerend en aangrijpend verteld in Geven en Nemen en het sprookjesachtige Nacht van Duizend en een levens. Dit debuut heeft mij dan ook heel aangenaam verrast. Ik kan eerlijk gezegd niet wachten tot ze een volledig boek schrijft. Ik vond haar Distortiaanse Linie ver boven de boeken van The Mazerunner uitstijgen. Beide zijn zogenaamde dystopische verhalen, maar Pen Stewart is wat mij betreft origineler, vlotter, meer beeldend, en zeker spannender. Haar verhalenbundel gaat van mij een dikke vier sterren krijgen. Een vijfde lag op de loer, maar de verwarring rondom het een boek of verhalenbundel zijnde maakte het voor mij net geen vijf sterren. De Distortiaanse Linie voelde namelijk onaf. Het hele boek zat ik te hopen dat ze er op terug zou komen.