Karin de Roos heeft met Dubio een romandebuut neergezet om je vingers bij af te likken. Ik ben enorm onder de indruk van het gevoel dat deze auteur al meteen in het begin bij me op doet borrelen; ik waande me in het moeras bij Flardinga en zwoegde mee met Bernulf.

Het is een nog jonge Bernulf die in 1014 in de moerassen bij het Flardinga dank zij zijn hond een naakt en gewond meisje vindt. Het is hem duidelijk dat ze zwaar mishandeld is en hij draagt zijn 'gevallen engel' naar zijn huis waar ze liefdevol in het gezin wordt verzorgd door zijn moeder Edisgard. Zijn oom Wilrik is van mening dat zowel Bernulf als zijn moeder niet hard genoeg zijn voor de mensen in wereld waarin ze leven. Het gewonde meisje weet zich niets meer te herinneren, behalve haar naam: Germaine.

De tijdmachine waarin Karin de Roos de lezer meeneemt werkt voortreffelijk; het is duidelijk dat de kennis over de tijd waarin het verhaal zich afspeelt dusdanig aanwezig is, dat het lijkt alsof ze er zelf in geleefd heeft.
Dubio is een meeslepend verhaal dat zich in het eerste deel grotendeels in 1014 en een aantal jaren daarna afspeelt. Ik wist wel iets over de Middeleeuwen, maar hier wordt nog eens de macht en de willekeur van de kerk benadrukt. Lees mijn recensie hier verder https://graaggelezen.blogspot.com/2018/09/dubio-karin-de-roos.html