Drie verhaallijnen samengeweven tot een logisch geheel. Flashbacks, heden gewoon en heden in het spel dat Olga aangaat met een dominante minnaar. Hoewel... minnaar is wellicht niet het goede woord. Misschien is meester een beter woord hier. Uiteindelijk zien we Olga een burn-out krijgen. Dit wordt zo niet benoemd maar de kenmerken zijn aanwezig. Of ze wordt constant gedrogeerd...
An het eind van het boek zien we Olga kiezen voor zichzelf. Pas als ze weet wie ze is en waar ze voor staat, wil ze weer terug naar haar man en kinderen.