Witte raaf bestaat uit drie delen. In deel één maakt Dehouck je deelgenoot van de impasse waarin Stefanie Baertsoen belandt als Nick Farkas deel gaat uitmaken van haar werkkring. Haar baas ziet hem als de broodnodige nieuwe wind, dé man die de verkoopcijfers de hoogte gaat indrijven. Stefanie herkent zijn hol gezwam en drukdoenerij, maar hoe meer ze zich verzet, hoe meer ze klem komt te zitten in zijn intriges. Is iets of iemand opgewassen tegen deze blaaskaak, deze manipulator eerste klas? In deel twee schotelt Dehouck je plots een heel ander verhaal voor. Eentje waarin rechercheur Tess Jonkman haar tanden zet in een uit de handen gelopen roofoverval. Eens te meer zit je op het puntje van je stoel. Deel drie eindigt met een rechtszaak. Wat hoop je op gerechtigheid en wat besef je tegelijkertijd dat er zoveel kanten aan een verhaal zijn, en dat een gewiekst advocaat die kanten belicht die zijn cliënt vrijpleiten... Kortom, Witte raaf is eens te meer een knaller. Intrigerend, boeiend, geloofwaardig, spannend.