Na een mooi voorwoord van de auteur wordt de lezer meegenomen naar het einde van de achttiende eeuw, de Franse Republiek.
Een zeventienjarige boerenzoon die onlangs wees geworden is door het kort na elkaar overlijden van zijn moeder en vader wordt door de dorpspastoor naar het klooster van Sint-Querculus gebracht.
Deze jongeman vindt het ondanks zijn verdriet allemaal prachtig en droomt er van om abt te worden en later misschien wel paus!

In het klooster aangekomen ontmoet de jongen de Vader-abt en ziet in hem een indrukwekkende gestalte; groot, zelfbewust zoals een eik.
Deze Vader-abt houdt de touwtjes strak in handen in het klooster.
'Kennis was macht, maar kennis zonder inzicht was een gif. Het was beter om sommige gebeurtenissen te verzwijgen dan ze te laten interpreteren door een ongeoefende geest. Vader-abt wist precies wat goed was voor zijn kudde. En die kudde wist niet beter.'
Hij had al vaker ervaren dat mensen dachten dat ze een intellectueel waren omdat ze een beetje Latijn geleerd hadden.

Voor deze jongen had de Vader-abt een lesje in nederigheid op het programma staan: eikels rapen!
Er gebeurt meer met de jongen dan hij zelf voor mogelijk had gehouden; deze opdracht maakt door de geroutineerde handelingen van dit schijnbaar geestdodend werkje onbewust zijn hoofd leeg. Door de herhaling van het eikelrapen lijkt het op een mantra waardoor hij heel relaxed is.
Hij krijgt een andere, zeker geen alledaagse kijk op alles.

In het dorp wordt de geschiedenis van generatie tot generatie verder verteld; de geschiedenis van het ontstaan van de abdij die een van de oudste van het continent was. De mensen wisten niet alles, maar wat ze niet wisten misten ze ook niet. Het respect voor de abdij voerde de boventoon in het dorp.

De jongen leert meer over de abdij van pater Sapientes (de wijze). Deze laat hem kennismaken met het werk van Dante Alighieri 'La divina commedia' waarin hij een fictieve reis beschreef door het hiernamaals: hel, louteringsberg en hemel. De jongen maakt een geestelijke groei door, mede dankzij het eikelrapen en de geruststelling dat hij voor vragen terecht kan bij pater Sapientes. Het leven kabbelt door voor de jongen; inmiddels broeder Broeder genoemd en alles wat hij doet wordt steeds meer een liturgisch geheel. Hij ziet nog meer dan vroeger de hand van God in hetgeen om hem heen gebeurt.

Dit zou oneindig door kunnen gaan, zo lijkt het.
Lees verder en laat je verbazen door hetgeen deze auteur je voorschotelt. Je zult aan de bladzijden gekluisterd zijn omdat je te weten wilt komen hoe het verhaal over deze hoofdpersoon verder zal gaan.
Zoals de achterflap aangeeft heeft het onverwachte einde iets magisch realistisch.
Ik werd blij verrast door het meeslepende verhaal.