'De koning komt', een hardcover met een eenvoudige en mooie omslagillustratie. Mohammed Benzakour won met dit boek de ANV Debutantenprijs, een belangrijke literaire debuutprijs in Nederland. Dit schept bij de lezer toch wel hoge verwachtingen.

Moebdi, een Nederlandse Marokkaan, gaat terug naar zijn geboorteland om een bruid te zoeken. Dit verloopt niet zo eenvoudig. Gelukkig komt Moebdi Gadoezj tegen. Gadoezj... een sprekende ezel als je het boek als fabel/sprookje leest, een alter ego als je het boek op een andere manier leest. Gadoezj heeft veel wijsheid en gevoel voor humor. Zo'n ezeltje zou iedereen moeten hebben... in zijn tuin of in zijn hoofd!
Het verhaal is een satire. Er wordt een zeer typerend beeld gegeven van hoe sommige mensen de Marokkaanse mannen zien en hoe sommige mannen zich inderdaad gedragen (woordgebruik, auto's die zo belangrijk zijn,...). Moedbi ontwikkelt zich van een vervelende én veeleisende én arrogante kerel tot een man die tot inzicht komt dat het geluk niet afhankelijk is van een vrouw of van een huwelijk. In dit boek speelt het verhaal van Robinson Crusoe ook een belangrijke rol voor Moebdi. Hij maakt de vergelijking naar zijn huidige leven en naar zijn toekomst.

De sprekende ezel is natuurlijk een opvallend element in het verhaal, maar ook het ergerlijke taalgebruik van Moebdi, de nodige pies-poep-kak verwijzingen en de vrouwonvriendelijkheid in woordgebruik (wijfje, slettenbak, trut,...). Misschien wil de schrijver hier een reactie mee uitlokken? Misschien was het de bedoeling dat de lezer zich zou ergeren aan Moebdi?

Als lezer is het even wennen aan de schrijfstijl met humoristische ondertoon. Sommige passages zijn heel 'levendig' beschreven, als lezer waan je je af en toe op de markt in Marokko. Cultuurverschillen, verwijzingen naar mythologie en een pratende ezel zijn interessant. Maar de ergernis omdat het verhaal 'in cirkels' blijft draaien neemt al snel de overhand.