Dit boek zet je aan het denken; over racisme en over etnisch profileren.

De hoofdpersoon, Justyce, is een donkere jongen, opgroeiende met alleen zijn moeder, een goede student, die naar Yale wilt en daar hard aan werkt. Hij is leider van een debatgroep, heeft een knipperlichtrelatie met Melo, een donker meisje, en als hij haar probeert te helpen wordt hij onterecht beschuldigd van aanranding en poging tot diefstal. Dit gebeuren zet Justyce aan tot het schrijven van brieven in dagboekvorm aan Martin (Luther King). Hij vraagt Martin wat hij gedaan zou hebben in zijn plaats in alles wat hem overkomt. Zijn beste vriend wordt doodgeschoten door een blanke agent, omdat laatstgenoemde denkt dat hij een pistool wil pakken, terwijl hij juist wil doen wat er gevraagd wordt - de muziek in de auto zachter zetten. Justyce blijft weg van het leven in een “gang”, al zoekt hij ook daar naar antwoorden. Als de agent wordt neergeschoten richten ogen zich op Justyce, heeft hij de gang gevraagd actie te ondernemen om zijn vriend te wreken?

Het boek nodigt uit tot een discussie over racisme, over etnisch profileren en is daarom ook heel geschikt voor scholen. Het boek krijgt van mij 4 sterren, omdat ik op sommige momenten toch de diepgang in emotie miste.

Wat zou Martin doen? Ik weet zeker dat Martin dit boek gelezen en geprezen zou hebben.