Vijf personen, één verhaal. Vele levens onder één hemel. Eindelijk gelezen.
Bijzonder dat er uit vijf personen in de ik-vorm wordt verteld. Mooie zinnen, houd van de Vlaamse taal. Vloeiend en vlot geschreven. Waarom dan zoveel met Engels vermengd en 'ge' en niet overal 'gij'?
•
De titel kom ik uiteindelijk twee keer tegen, had het nu ik er over nadenk mooi gevonden als dit een 'gezinsuitdrukking' zou zijn. Éen woord en je weet wat men bedoelt. Misschien is dit nu juist wat er mis was in deze familie, een bepaalde binding.
•
Veel over gehoord, vaak tegengekomen in posts, kranten etc. Geen recensies of samenvattingen vooraf gelezen. Toch viel het mij niet mee, ondanks het bijna ophemelen van dit boek, om erin te komen en de aandacht erbij te houden. Desondanks ben ik door een aantal zinnen/het taalgebruik/de proza wel benieuwd naar andere boeken van deze auteur waarvan dit haar debuut is.