John Rickards is op 7 januari 1978 geboren in Barnet (Noord Londen) in Engeland. Hij werkte als freelance journalist voor hij auteur werd en daarin vervulde hij meestal een redactionele rol. Hij is afgestudeerd als ontwikkelaar in de milieutechniek aan de Universiteit van Cardiff. Saillant detail is dat hij nooit in dit gebied heeft gewerkt.
Zijn eerste drie boeken omvatten de Alex Rourke-reeks maar hij heeft meermalen laten doorschemeren dat hij werkt aan enkele stand alones. Op dit moment woont en werkt John Rickards samen met zijn partner en zoontje in Eastborne, aan de Britse zuidkust.
In De duisternis in mij ontmoeten we Alex Rourke als privé detective. Zeven jaar eerder heeft hij in zijn hoedanigheid van FBI-agent ene Cody Williams gearresteerd op verdenking van een reeks ontvoeringen van jonge meisjes. Tot levenslang veroordeeld en lijdend aan ongeneeslijke schildklierkanker wil Williams alleen met Alex over zijn daden praten.
Alex, die aan deze periode geen goede herinneringen heeft, staat niet erg enthousiast tegenover dit plan, maar weet geen argumenten te bedenken om niet met de ontvoerder te gaan praten. Hij wordt al snel door Williams geconfronteerd met het feit dat de levenslange veroordeling op bijzonder twijfelachtige omstandigheden tot stand is gekomen en dat lang niet alles even eerlijk is gespeeld.
Omdat Alex in de gesprekken een mogelijkheid ziet om van Cody Williams informatie te krijgen over de spoorloze verdwijningen van de jonge meisjes, zet hij door, ongeacht de gevolgen die dit voor hemzelf zouden kunnen hebben. En die gevolgen zijn niet gering.
De duisternis in mij is een verhaal dat bestaat uit twee parallelle verhaallijnen die de tegenwoordige tijd en het verleden omvatten. De lezer wordt hier meteen al volledig misleidt en verwacht, naar aanleiding van de informatie die door de doodzieke veroordeelde Williams wordt gegeven, een zwak vervolg voorgeschoteld te krijgen. Maar wanneer Rourke naar achtergronden gaat zoeken en probeert een verklaring te vinden voor de massale verdwijning van jonge meisjes, kantelt het verhaal plotseling alle kanten uit. Er vindt een transformatie plaats, van een rustig detectiveverhaal naar een snelle en flitsende thriller waarin perverse zieke geesten alles doen om aan hun gerief te komen.
Deze perverselingen halen vervolgens alles uit de kast om te voorkomen dat Alex Rourke hun leven, dat zwaar leunt op invulling van seksuele driften, dreigt te verstoren.
Het verhaal wordt door Rickards op een verrassende wijze verwoord. Nooit een moment van verslapping, wel eindeloze plotwendingen die weer leiden tot evenzoveel tot de verbeelding en verbazing sprekende gebeurtenissen. Alles klopt.
Wie eenmaal aan het boek begonnen is, kan niet meer stoppen tot het einde is bereikt.
Mocht Rickards serieus overwegen om met stand alone boeken te komen, dan is het te hopen dat hij in ieder geval eerst nog een paar Alex Rourke exemplaren schrijft.