Het verhaal gaat over Roy en Celestial, een afro-Amerikaans echtpaar dat nog niet zo lang getrouwd is. Ze kennen elkaar via de oude buurjongen van Celestial, Andre. Dan is Roy op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, en wordt vervolgens beschuldigd van verkrachting en wordt naar de gevangenis gestuurd voor 12 jaar.

Is de liefde sterk genoeg om dit te overleven? In het begin gaat Celestial vaak op bezoek, maar naast de bezoekjes schrijven ze elkaar brieven. Op deze manier lijken ze elkaar beter te leren kennen. In deze periode is Andre de steun en toeverlaat voor Celestial.

De subtitel ‘Een verhaal over onvoorwaardelijke liefde’ geeft het hoofdthema weer. Is onvoorwaardelijke liefde voldoende om alles te overleven?
De boom op de kaft geeft wel een sterk beeld weer, liefde heeft sterke wortels nodig om te overleven.

In de tijd dat Roy in de gevangenis zit, bloeit Celestial op als zelfstandige vrouw. Ze begint als onzekere vrouw die overal aan twijfelt, maar heeft haar zaakjes uiteindelijk goed voor elkaar met een eigen winkel en haar zelfgemaakte poppen. De vraag is, of ze nog genoeg liefde voelt voor Roy als hij uit de gevangenis komt, of blijft ze bij hem uit gewoonte?

Tayari Jones schrijft beeldend en leest met vlagen makkelijk weg. De briefwisseling tussen Roy en Celestial was iets waar ik mezelf wel doorheen moest worstelen. Daarna ging het verhaal pas leven. De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit Celestial, Roy en Andre. Daardoor krijgt het verhaal verschillende perspectieven en gaat het meer leven. Het boek is opgedeeld in 3 delen, het eerste deel is om de personages te leren kennen welke eindigt in de briefwisseling tussen Roy en Celestial. Deel 2 kabbelt een beetje door, hier moest ik mezelf dwingen om door te lezen. Richting deel 3 werd het wel weer boeiender, en wilde ik toch graag verder lezen hoe het verhaal zou aflopen.
De kaft van het boek sprak me gelijk aan, het verhaal had ik wat meer van verwacht. ‘Een ongewoon huwelijk’ klinkt al interessant, als het de originele titel ‘An American Marriage’ zou hebben gehad, zou ik het niet zo snel hebben willen lezen.