In tegenstelling tot de uitgever die in de beschrijving meldt dat Deelderijm het hoogtepunt van deze bundel is, vind ik onderstaand gedicht uit het deel waar de bundel de titel aan te danken heeft, een betere kandidaat: Ik staat dus ik ben
dus in plaats van
ik denkt

Zonder standpunt
ben je nergens

Op een beweeglijk
standpunt sta je
het sterkst

De beweging is on-
veranderlijk Ik veronderstel dat dat onder andere te danken is aan het feit dat ik een geboren en getogen, met Deelder opgegroeide Rotterdamse ben (en blijf, ondanks mijn huidige woonplaats), maar vooral aan het toevallige feit dat ik met 'mijn filosofieclub' dit jaar (2013-2014) uit en te na bezig ben met het lezen en doorvorsen van de diverse essay's en het boek Contingentie, ironie en solidariteit van Richard Rorty. Bovenstaand gedicht illustreert in een paar zeer welgekozen woorden wat Rorty ons in veel meer, maar net zo welgekozen woorden tracht duidelijk te maken. Maar het zijn niet alleen de gedichten uit dat deel van de bundel die me bij zullen blijven.... Net zoals het in 1982 of 1983 tijdens een feestelijke dag op de Gemeentelijke Pedagogische academie Rotterdam uit de mond van de jonge Deelder zelf aangehoorde Een kip zonder kop met een hersentumor is dat geen humor? is Fuck sex in het deel Engelse spoken onvergetelijk. Maar ook de vileine lofzang op Bergen is een hoogtepunt in de bundel, net als