In een park in Leiden wordt een dode man gevonden met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd.
Rechercheur Léon Coeur, geschorst vanwege een schietincident, leest dit bericht op Twitter.
Hij mag zich niet met deze zaak bemoeien maar besluit toch op onderzoek te gaan om deze zaak op te lossen en zo zijn team te laten weten dat zij eigenlijk niet zonder hem kunnen.
Zijn nichtje Hanna Gosselaer die criminologie studeert schakelt hij in als hulp bij zijn onderzoek.
Ze komen er achter dat het slachtoffer Jeffrey Holt, een bekend journalist, gemarteld is.
En dat de marteltechniek die toegepast werd uit het Midden-Oosten komt.
Door een recente terroristische aanslag in Amsterdam vermoeden Hanna en Léon dat Jeffrey hier teveel over wist en dat hij een complot op het spoor was.
Langzamerhand komen ze dichterbij de gruwelijke waarheid.


De witte kamer begint met een heftige proloog, een aanslag op de Dam tijdens de dodenherdenking.
Verschillende verhaallijnen volgen daarna, die van Léon Coeur en Hanna Gosselaer afgewisseld met die van het slachtoffer Jeffrey Holt.
Door de korte zinnen en makkelijke schrijfstijl van de auteur las het vrij vlot.
Hoewel ik het een boeiend verhaal vond, had ik nog wel meer spanning verwacht.
De plot wordt goed en logisch opgebouwd en is ook wel origineel met die witte kamer.
Ik had wel al een vermoeden wie er achter zat, maar ik werd nog genoeg verrast op het einde.
Een realistische thriller is het ook met de aanslag op de Dam.
Met name de personages van Léon en Hanna worden goed uitgediept door de auteur.
Ik hoop dat er nog een vervolg komt met dit duo Léon en Hanna.
Ik vind het in ieder geval een veelbelovend thrillerdebuut.