Diski is er in geslaagd om een reisboek als roman te schrijven. Als lezer meegenomen op de tocht naar de Zuidpool met zijn bijzondere bewoners en landschappen. Beiden komen goed naar voren in de beeldende beschrijvingen die worden gegeven. Tegelijkertijd weeft Diski haar eigen (schokkende) jeugdervaringen door het verhaal heen. Dit doet zij op een subtiele manier waardoor de ernst ervan op een vrij luchtige manier geopenbaard wordt. Ze schrijft openhartig over haar opnames en hoe deze ook weer verband hebben met het naar de Zuidpool gaan op zoek naar het niets of het intrigerende wit. Een bijzondere schrijfster die humor en diepgang hand in hand laat gaan.