Een dun boekje, ‘Het dwaallicht’ van Elsschot. Het verhaal van Laarmans die drie Afghaanse matrozen helpt op zoek te gaan naar Maria Van Dam. Ze blijkt niet te wonen op het adres die ze heeft opgegegeven, maar waar dan wel? Een nachtelijke ‘dwaaltocht’ door Antwerpen volgt.

Men kent de uitdrukking : Klein maar fijn. Dat is zeker van toepassing op ‘Het dwaallicht’. Het lijkt een simpel verhaaltje. Je leest het zo uit, een echte flepper. Een perfect boekje voor op de leeslijst voor school. Maar als je te snel leest, zonder veel bij na te denken, doe je het verhaal geen recht aan. Zoals je het bij Elsschot kan verwachten, zit er veel diepgang in het verhaal, veel verborgen symboliek. En ditmaal had ik iets meer moeite tussen de regels door te lezen. Maar dankzij de leesclub met uitdagende vragen, lukte het me het verhaal beter te begrijpen.

‘Het dwaallicht’ is wederom een klein pareltje in het bescheiden oeuvre van Willem Elsschot. Een fijn verhaal dat iedere keer als je het herleest, je weer iets nieuws in zal ontdekken. Vergeet ook niet te genieten van de prachtige, duidelijke schrijfstijl van Elsschot. De schrijver weet met weinig woorden heel veel te zeggen. Een dik boek schrijven is al knap, maar in een paar bladzijden een sterk en compleet verhaal schrijven is zelfs nog knapper.

Het oeuvre van Elsschot behoort tot de literaire klassiekers met een grote K.