Grand Hotel Europa is vernoemd naar het hotel waar de hoofdpersoon, met dezelfde naam als de schrijver, zijn intrek inneemt. In dit hotel schrijft hij een boek over zijn verloren liefde voor Clio en Venetië. Venetië dat net als andere Europese steden een grote toeristische trekpleister is door het tastbare verleden. En verdient een stad, bijvoorbeeld Skopje niet voldoende geld met toerisme, dan voegt men standbeelden en fonteinen toe. Veel reizigers komen hierop af, waardoor er een nieuw verdienmodel ontstaat. En waar veel geld verdiend wordt aan het aantrekken van toeristen, worden vluchtelingen in bijvoorbeeld Malta geweerd.
Interessante thema's als massatoerisme, vluchtelingen problematiek en liefde komen in dit boek naar voren en de schrijver weet van alle onderwerpen veel af. Het is een meeslepend verhaal en een goed opgebouwd boek over de Europese identiteit. Hij schrijft lange zinnen in een poëtische schrijftaal, deze combinatie maakt dat de lezer gedwongen wordt om langzaam te lezen.
Leven wij in Europa in het verleden, omdat de Europese cultuur welke ons omringt ten einde loopt en zijn wij ons ervan bewust?