Met enige aarzeling sloeg ik het ebook open. Niet omdat ik niet zeker wist of het wel iets voor mij zou zijn, nee, integendeel! Het zou betekenen dat ik op het punt stond om te beginnen aan het 'gevreesde einde', het was namelijk het laatste deel van deze trilogie. Het zou betekenen dat ik afscheid moest nemen van een wereld die onder mijn huid was gekropen vanaf de eerste letters van het eerste deel, Het Boek van Voorheen, en eigenlijk wilde ik dat helemaal niet. Toch waagde ik de sprong en begon alsnog zo snel als ik kon te lezen, puur omdat de nieuwsgierigheid naar de nieuwe vertellers en hun verhalen te groot was én omdat ik hoopte op een mooi weerzien van vertrouwde stemmen uit de eerdere delen.

En wauw. Het land voorbij het hek heeft mij zogezegd omver geblazen. Alles kwam bij elkaar, de spanning van de onrust die op elke pagina voelbaar was werd soms haast teveel maar dan op een goede manier… Als lezer kun je gewoon niet anders als doorlezen en meevechten met Sarah, Kian en Jinn, die stuk voor stuk als realistische personen overkomen, met alle keuzes die de wereld je maar voor de voeten kunt werpen.
Sarah, een jonge strijdlustige vrouw, die tegelijkertijd zeer menselijk overkomt doordat ze zich na enige tijd openstelt tegenover mensen die ze eigenlijk helemaal niet kent en zich kwetsbaar durft op te stellen, ook naar zichzelf toe -, heeft zich naarmate het verhaal vorderde, steeds meer in mijn hart weten te wurmen, puur om wie ze daadwerkelijk is. Deze houding wordt versterkt door haar metgezellen die ze gaandeweg leert kennen. Aan haar ene zijde staat de sterke Kian, die niet alleen vecht voor zichzelf, maar echt voor iedereen, omdat gerechtigheid in zijn wereld nog altijd niet vanzelfsprekend is. Haar andere zijde is voor de mysterieuze Jinne, die ze tegenkomt op een bepaald kruispunt in haar eigen leven en die haar één van haar eerste knopen door laat hakken waarvan ze nooit had gedacht dat ze het écht op deze manier zou willen oplossen. Hij laat haar en Kian zien dat de wereld anders is als ze altijd gedacht hadden en dat het goed is dat ze voor zichzelf vechten, wat er ook gebeurt en hoe onzeker de toekomst er ook uitziet.

De kracht van dit laatste deel van de trilogie ligt hem voor mij in het feit dat de (bij)personages in het boek allemaal laten zien dat de grootste kracht van de mens puur in jezelf zit: geloof in jezelf! Vertrouw op je eigen gevoel, ook als je zelf vol twijfels zit omtrent de toekomst en of het wel het juiste is wat je doet, en durf je zelf open te stellen voor het onbekende. Het kan zomaar zijn dat hetgeen wat je altijd geloofd hebt of wat je geleerd hebt, heel anders is dan je altijd voor ogen had gezien. Zeker als je niet beide kanten van het verhaal kent!

De (gelovige) wereld die auteur Jen Minkman op papier heeft gezet voor deze serie is meeslepend. Het voert je mee naar de plekken waar het zich afspeelt, wordt gedetailleerd beschreven waardoor je elk zuchtje wind, elke storm, elke zonnestraal langs je eigen huid kunt voelen glijden. De verschillende culturen en geloven dringen de lezer binnen en laat je nadenken over hoe je er zelf tegenover staat en wat jij zou doen als je in de schoenen zou staan van niet alleen de drie moedige hoofdpersonages en de personages die eerder zijn geïntroduceerd in de serie, maar ook zeker die van de bijpersonages.

Ik heb het boek nu al een tijdje uit, maar het blijft nog altijd door mijn hoofd ronddwalen. Wat een boek! Het land voorbij het hek is absoluut een spannend, sterk en geweldig mooi einde van deze zeer boeiende en leeswaardige serie.