Dit verhaal heeft eigenlijk twee delen.

Het eerste stuk gaat over gevoelens, die vrij komen als een echtpaar, in dit geval Niek en Saar, hoort dat ze geen kinderen zullen krijgen.
Het tweede deel gaat over hun (vlucht)vakantie, waar ze hopen, dat ze alles wat er gebeurt is kunnen verwerken of even vergeten.
Aan het weer ligt het niet. Aangekomen op Bonaire, schijnt de zon uitbundig, de temperatuur is prima, dus staat hun niets in de weg om te gaan genieten.

Dit boek zou een thriller moeten zijn, maar echt spannend wordt het niet. Hoogstens een beetje beklemmend. Behalve het personage van Saar worden de andere personages nauwelijks uitgewerkt, jammer. Het is een leuk boek voor tussendoor te lezen en je wordt vermaakt. Door de luchtige en vlotte schrijfstijl leest het heel prettig.