‘Op de rand van het niets’ krijgt geen overduidelijk hot van mij, maar een not is het ook zeker niet. Denise, de hoofdpersoon, is autistisch en dat zorgt voor mij ervoor dat het boek net wat moeilijker leesbaar is. Toch zit in het autisme voor mij ook veel herkenning.
Het verhaal is dystopisch en speelt zich af tijdens een ramp, maar voelt voor mij niet aan als een fantasy verhaal. Het is een verhaal over een Autistisch meisje wiens hele leven verstoord wordt en hoe zij daar mee omgaat. En dat vind ik heel goed beschreven.
Dat het verhaal zich afspeelt in Amsterdam vind ik erg leuk. De plekken die beschreven worden ken ik gewoon aangezien ik ook in Amsterdam woon. Al woont Denise aan de andere kant van Amsterdam.
In het boek zijn de thema’s vriendschap, familie en menselijkheid goed omschreven. Hoe ver gaat een mens om de mensen waar hij om geeft te beschermen? En in hoeverre doe je anderen daarbij kwaad? Dit alles is goed uitgewerkt en het zou mij niet verbazen als het boek prijzen gaat winnen.
Wat heel prettig is zijn de korte hoofdstukken waardoor je nog makkelijk voor het slapengaan één of twee hoofdstukken kunt lezen. Waar ik soms de neiging heb om op te blijven tot ik een boek uit heb had ik die neiging hierbij niet. Wel zou ik een vervolg zo kopen, want voor mij begint het interessantste gedeelte nu pas.