Dit boek van Griet heeft het in 2015 gebracht tot een nominatie voor de NS-publieksprijs. Daar kan ik me goed in vinden, het is een mooi boek, volgens mij gedeeltelijk autobigrafisch. Er worden 3 levensfase van Mona beschreven (past goed op de checklist ;-))
Als kind heeft Mona enkele traumatische ervaringen met haar (te) strenge moeder waar weinig liefde voor haar dochter is. Door een dramatisch verkeersongeval sterft haar moeder te jong, maar dit lijkt bijna (ook een beetje voor mona's vader) een opluchting. Haar vader hertrouwt vrij snel vooral om een nieuwe moeder te hebben.
Als Mona jongvolwassen is, krijgt ze een relatie met een bekende schrijver Louis. In deze relatie spatten de liefdesuitingen er werkelijk van af, maar van echte liefde is volgens mij geen sprake. Daar is Louis te egoïstisch voor.
Dit krijgt zijn dieptepunt in het derde deel als het er op aan komt om Mona bij te staan in de moeilijke periode dat haar vader dodelijk ziek is. Dan staat ze er alleen voor.
Mooi geschreven boek van Griet met prachtige (Vlaamse) zinnen, gebaseerd op waar gebeurde verhalen (daar houd mij vrouw Marjo -ook een Hebban lezer- erg van, die het boek ook 4 sterren gaf). Daarom van mij 4 sterren en de belofte dat ik meer van Griet zal lezen.