Flora is altijd een bijzonder meisje geweest, een selkie – aldus de legende. Wanneer haar moeder overlijdt, ontvlucht Flora het eiland en gaat ze in Londen wonen, waar ze als juridisch medewerker werkt. In Londen is ze, in tegenstelling tot op het eiland, onzichtbaar. En vooral voor haar baas, waarop ze mega verliefd is. Flora is dan ook helemaal van slag waneer haar baas haar op kantoor roept, en al helemaal wanneer ze de opdracht krijgt om terug naar haar geboorte-eiland te gaan…

Café zon & zee wordt geschreven vanuit het perspectief van Flora. Waneer Flora terug komt op het eiland, hoeft ze geen hartelijk ontvangst te verwachten. Het eiland ziet haar als een stadse, verraadster; ze heeft hen allen de rug toegekeerd na het overlijden van haar moeder. Jenny Colgan weet dit erg sterk weg te zetten. Tijdens het lezen voel je de beoordelende blikken en hoor je de sneren die de medewerkers geven. Voornamelijk een van haar broers, Fintan, heeft het er erg moeilijk mee. Zijn pijn is goed te begrijpen en mooi vorm gegeven door de schrijver.

Het verhaal is een heerlijke feelgood-roman met toch af en toe een verassende wending. De verassende wending zit niet zo zeer in het ontmoeten van de man van haar dromen; wat dat betreft is het boek heerlijk voorspelbaar. Maar meer in hetgeen zij mee maakt op het eiland en het leven op het eiland.

Voor mij was dit een boek, waarvan het verhaal in mijn hoofd nog verder ging, na het omslaan van de laatste pagina. Heerlijk dus! Het heeft de feelgood, het heeft de verrassingen en het is vooral enorm goed geschreven. Ik zie de dansjuf zo voor me. Net als Bramble (de hond), het eiland zelf en de popup store. Het verhaal leeft echt, wanneer je het leest.

Conclusie: een heerlijke feelgood-roman. Jenny Colgan heeft een manier van schrijven, waardoor het verhaal tot leven komt. Dit boek is zeker een aanrader om heerlijk bij weg te dromen!