Na 'Lieve Celine' vond ik dit een tegenvaller. De situatie is gekunsteld en de gebeurtenissen zijn onwaarschijnlijk (iedereen blijft wekenlang braaf wachten terwijl er geen informatie meer binnenkomt, ze kijken niet eens naar buiten?) Kan me niet goed identificeren met de afstandelijke hoofdfiguur. Aan het eind komt alles opeens in een stroomversnelling maar dat is voor mij te laat. Teveel geOH op de weg ernaar toe, ik werd vooral kriegel van alle postmoderne tegeltjeswijsheden, zoals: "Collectieve tevredenheid wint het altijd van morele standaarden.", "altruïsme is egoïsme in schaapskleding", "Hopen op iets wat je niet hebt is minder erg dan kwijtraken waar je ooit op hoopte", "zelfbedrog leidt meestal tot genoegen", "Missen is: dat de afwezigheid van iemand ondraaglijker is dan zijn aanwezigheid", "Stilte: het geluid van alles wat er niet meer is". Ja, duh! Inlijsten en verkopen bij de Blokker!