De omschrijving van dit boek trok me enorm aan. Vrouwen die de macht over nemen! Ik had me er al een voorstelling bij gemaakt.

Ik begon aan het boek en vond het prachtig. Een citaat uit de bijbel, de briefwisseling tussen de auteur en een manlijke schrijver van het boek. Het begin van het verhaal waarin jonge meiden een elektriciteitsorgaan (de Wrong) blijken te hebben ontwikkeld waarmee ze lastige mannen de baas konden zijn. Een aantal personen die in elk deel terug komen. De mannen die langzamerhand de macht begonnen te verliezen. En toen liep het niet meer lekker naar mijn mening.

Het is naar mijn niet goed uitgewerkt; het verhaal stokt. Het had een super krachtig verhaal kunnen worden. Tijdens de omwenteling begint het verhaal boeiend, maar gedurende die periode zwakt de kracht van het verhaal af. In feite blijft alles bij het oude, alleen in omgekeerde verhoudingen. Vrouwen blijken net zo gewelddadig te zijn als hun manlijke voorgangers.

Wanneer de Omwenteling is bereikt(de aanloop is een periode van 10 jaar) worden de hoofdpersonen afgeraffeld. In korte stukjes worden de diverse personen nog even genoemd en dan is het verhaal afgelopen.

Dan is er de epiloog: het vervolg van de briefwisseling tussen Neil Adam Armon en de schrijfster van het boek Naomi Alderman (hussel de letters maar eens). Het blijkt dat we inmiddels 5.000 jaar verder zijn en dat men zich niet kan indenken dat ooit de vrouw het zwakke geslacht was en dat de mannen ooit aan de macht zijn geweest.
Leuk gevonden, maar niet iets wat het verhaal nou echt sterker maakt.

Het is op een afstandelijke manier geschreven. Je krijgt niet echt een binding met een van de hoofdpersonen. Daarnaast spreekt de schrijfstijl mij niet echt aan. Het merendeel van het verhaal loopt prima door, maar er staan regelmatig zinnen in die niet lekker lopen. Bijvoorbeeld:
“De medicijnen die ze hem hebben gegeven zorgen er samen met de Glitter voor dat hij zijn eigen aansturende zenuwen voor de wrong aangroeit” en;
“Waarschijnlijk gefotoshopt, kunnen niet echt zijn” en;
“Misschien heb ik mijn lesje wel geleerd. Heeft lang genoeg geduurd”.

Ik vind het einde erg tegenvallen. Er mist kracht in deze explosie van macht. Ik had er meer van verwacht. Evengoed vind ik het idee erg leuk gevonden. Het verhaal was best boeiend om te lezen. Het boek krijgt van mij 3 sterren.

#DeMacht