Ik ben altijd een beetje terughoudend bij boeken. In die zin, ik wil ze zelf beoordelen en het heeft veelal met persoonlijke smaak te maken.

Dit boek echter, maakt zijn verwachtingen waar. Ik heb genoten van de eerste tot de laatste bladzijde. Normaal wil ik altijd vlug door naar het volgende boek. Dat had ik deze keer niet. Net als "De schaduw van de wind" van Zafon, is dit een van de weinige boeken, die ik nog een keer zou lezen.

Ieder hoofdstuk was voor mij een beleving op zich. De details waren soms een beetje vervelend, maar het maakte bijna ieder hoofdstuk tot een kunststuk.

Een verhaal van een individu spreekt veel meer tot de verbeelding. Zo ook dit verhaal. Als je leest dat er miljoenen gestorven zijn tijdens WO II is dat erg en onvoorstelbaar. Dit verhaal zet de tragedie kracht bij. Je beleeft de oorlog echt zelf en, heel cliché, maar wat een verschrikking. Dit wordt mijn insziens enorm goed beschreven.

De hoofdrolspeelster is blind en ik kon me heel goed in haar inleven door de vertelstijl. Dit boek wordt verfilmd en ik wil de film zeker zien.

Een pareltje, waar tien jaar aan gewerkt is.