Vanaf het eerste moment word je in het verhaal gezogen. Dat vind ik altijd een goed teken, dan krijg je zin om door te lezen. Je wilt weten hoe het verder gaat. Dat talent bezit Liesbeth van Kempen al sinds haar debuut GEVAARLIJK SPEL en dat heeft ze in VERPEST nog overtroffen. Ook al heb ik weinig affiniteit met het onderwerp pesten, toch vind ik het een fascinerend verhaal. Natuurlijk is het fictie en ik vraag me af of er in het echte leven ook zulke obsessieve mensen zijn. Als je boeken leest en films kijkt, dan lijkt het van wel, maar gelukkig heb ik zulke sociopaten nog nooit ontmoet. Ik vind het altijd mooi als je je tijdens het lezen een beetje zit op te winden over de verschrikkelijke karakters van de hoofdpersonen. Dat betekent dat je heerlijk meeleeft en ook dat je aan het eind van het boek een beetje heimwee krijgt.
Heimwee naar het spannende verhaal waar je voor je gevoel middenin zat. Om die redenen, en ook door de humoristische passages, die voor een thriller niet zo gebruikelijk zijn, vind ik VERPEST een geweldig boek dat ik iedereen aanraad om te lezen.