“We gaan met z’n allen wat punten op de horizon zetten, we gaan commitment kweken, lessons learned met elkaar doornemen, dat soort dingen.”
The Office featuring Cavia: in ‘De verwarde cavia’ wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van een cavia die in een typisch kantoor werkt. In eerste instantie is het te bizar voor woorden dat de hoofdpersoon een cavia is, maar eens ik dat gewoon was kon ik me volledig onderdompelen in de grappige en vaak herkenbare gebeurtenissen. Op een of andere manier slaagt Paulien Cornelisse erin om een geloofwaardig beeld te scheppen van twee cavia’s die naar een congres over marketingstrategieën gaan.
Wie de vorige boeken van Paulien Cornelisse gelezen heeft, zal meteen haar stijl herkennen: korte zinnen, ironie die van de pagina’s spat en rechttoe-rechtaanbeschrijvingen van alledaagse gebeurtenissen. Haar aandacht voor de spreektaal - “Even koffie doen?” - komt ook in dit boek uitgebreid aan bod. Deze schrijfstijl maken de gebeurtenissen van Cavia niet zozeer realistisch (het blijft een cavia die kan praten), maar wel herkenbaar genoeg om het absurde te overstijgen. Net omwille van dit taalgebruik komt het boek voor Vlaamse lezers soms wel erg Nederlands over.
Het boek is erg vlot geschreven en bij momenten hilarisch, maar blijft ook behoorlijk oppervlakkig. Het was interessanter geweest indien af en toe van de stereotype kantoortypes was afgeweken. Leuk om lezen, maar blijft niet lang hangen.