“Zomerhuis” is een recent boek uit april 2017 van Linda Van Rijn. Ze studeerde literatuurwetenschappen en schrijft haar hele leven al verhalen, maar nooit met het doel auteur te worden. Ondertussen heeft ze vele succesvolle literaire thrillers en minithrillers en is ze een gevestigd auteur in dit genre.
Het boek is goed geschreven. Het zorgt er niet voor dat je afdwaalt maar houd je altijd in spanning. Eva en Leon gaan met hun baby Max op vakantie naar het zomerhuisje op de camping van Drenthe om even wat tijd voor mekaar te hebben en om aan hun relatie te werken. Dat zomerhuisje is eigendom van haar ouders. Hier vertoefden ze vroeger ook veel. Sinds kort zijn de nieuwe eigenaars van de camping hun jeugdvrienden Ron en Nienke. Ze halen vele herinneringen op van vroeger waaronder ook minder leuke en akelige herinneringen. Zoals Saskia die in hun jeugd spoorloos van de camping verdween en nooit meer is teruggevonden. de vakantie is heel goed voor hun relatie zodat ze nog eens wat tijd voor mekaar hebben zonder het werk en de stress. Sinds Max er was ging het namelijk niet altijd goed. De vakantie verliep perfect tot er iets gebeurde wat ze niet durfden dromen.
Het verhaal is verteld in alwetende verteller. De verteller weet alles, maar er wordt niets in de ik-persoon vertelt. Het is een fictieve thriller dat een story of fabula vertelt. het verhaal van het boek zou ook in realiteit kunnen gebeuren en is hoogstwaarschijnlijk ooit al weleens gebeurd. de proloog van het verhaal begint ‘in medias res’ en de het verhaal begint ‘ab ovo’. De proloog vertelt een stuk van de verdwijning van Saskia. Het verhaal bevat een gesloten einde. We weten wie de dader is, waarom hij of zij het deed en wat er mee gebeurt. Het verhaal komt traag op gang, maar heeft een makkelijke en vlotte schrijfstijl. Het verhaal bevat geen flashbacks of flashforwards. Er zijn weinig personages waarover gesproken wordt in het verhaal. Leon, Eva en Max zijn de protagonisten of hoofdrolspelers van het verhaal en er zijn ook enkele bijrolspelers zoals Ron en Nienke. Eva en Leon zijn vlakke karakters. Hun karakter verandert een beetje doorheen het verhaal. In het begin maken ze meer ruzie en worden ze gemakkelijk boos. Ze moeten hun vaak inhouden om niet boos te worden op mekaar. Dit evalueert doorheen het verhaal, ze worden minder boos en het loopt beter en beter. Max is een ronde karakter. Zijn karakter verandert niet of niet duidelijk doorheen het verhaal, het is nog een baby. Het verhaal probeert geen duidelijke boodschap mee te geven. Het doelpubliek zijn volwassenen en tieners die graag van een spannend, emotioneel verhaal.
Het boek heeft me aangesproken. Het is een verhaal dat traag op gang komt maar wel spannend. Het brengt je een paar keer naar een climax. Waardoor je denkt dat het echte verhaal begonnen is. Het boek leest zeer vlot en bevat een goede verhaallijn.