Oh wat hou ik van dergelijke fantasyboeken! Bedankt Uitgeverij Luitingh-Sijthoff om opnieuw een topper van het hoogste niveau te vertalen. De sprookjesachtige sfeer van dit boek deed mijn hart openbloeien en gaf me zin om meer fantasyboeken te lezen.

De cover van het boek past perfect bij het verhaal. De titel die middeleeuws geschreven is, geeft onmiddellijk een tijdsbeeld weer. De titel ‘Ontworteld’ is eveneens heel raak gekozen. De boom onderaan die op een prachtige manier overgaat in een sierlijke krul en eindigt met een bloem geeft het belang van de natuurlijke elementen weer. Want de natuur is heel belangrijk in dit boek.
In het verhaal probeert het Woud de verstedelijking weer over te nemen. Om het Woud een halt toe te roepen, is er een tovenaar die de wacht houdt op de grens van het Woud met de dorpen. Op dit moment is dit Sarkan, de Draak. Elke 10 jaar kiest hij een meisje die bij hem verblijft. Waarom weet niemand. Het verhaal begint als Sarkan voor Agnieszka kiest. Niemand had verwacht dat hij zo’n slordig en onhandig meisje zou kiezen. Hij ziet iets in Agnieszka wat alleen tovenaars zien. Zij heeft ook toverkracht, maar al vlug blijkt dat haar toverkracht eerder intuïtief is. Als ze spreuken volgens een bepaald stramien probeert, gebeurt er niets. Maar als ze zelf haar weg doorheen de spreuk mag zoeken, dan krijgt ze het wel voor elkaar.
Samen proberen Agnieszka en Sarkan de opmars van het Woud te stoppen. Kan hun gezamenlijke magie dat voor elkaar krijgen?

De schrijfster heeft een mooie schrijfstijl met een prachtig taalgebruik. Soms zweef je weg bij de gedetailleerde beschrijvingen. Ze maakt veel gebruik van vloeiende bewegingen zoals meanderende magie. Daarnaast ligt de nadruk op de natuur. Door wortels kunnen dingen groeien. Ze beschrijft het ook mooi over de bevolking die in de dorpen rondom het Woud woont: “Er zaten wortels in mijn hart, zo diep als besmetting gaan kon. Wij hoorden bij de vallei. Geboren in de vallei, voortgekomen uit families die te diep geworteld waren om te vertrekken, drinkend van dezelfde kracht die ook het Woud voedde “.

Agnieszka is een personage die me nauw aan het hart ligt. Ze is net echt. Ze is onhandig, maar dapper. Ze staat haar mannetje en doet alles voor de mensen van wie ze houdt. Ze is bereid om zichzelf op te offeren als ze daar anderen mee kan redden. Haar intuïtie brengt haar ver en geeft haar ook de toverkracht die ze nodig heeft.
Sarkan is net het tegenovergestelde van Agnieszka. Hij houdt van orde en regeltjes. Omwille van zijn ervaringen en werk komt hij niet veel in contact met andere mensen. Hierdoor is hij sociaal onhandig. Agnieszka en Sarkan vullen elkaar heel mooi aan. Ze zijn complementair en dat uit zich ook in hun magie. Beiden kunnen toveren, maar als ze samen magie gebruiken, dan is die veel sterker en mooier. Sarkan leert zich meer open te stellen en meer op Agnieszka te vertrouwen. Agnieszka op haar beurt begrijpt de grote verantwoordelijkheid van Sarkan en leert hem te ondersteunen.
“Zijn toverkracht kwam dwars door de klei op me af, levendig en stralend waar hij in aanraking kwam met mijn magie. Hij construeerde de diepe fundering onder het bouwwerk, waardoor zowel ik als mijn toverkracht naar een hoger plan werden getild, omdat hij als het ware treden onder mijn werk plaatste en ik mijn muren hoger kon maken. Mijn bouwwerk zoog zijn magie op. Mijn geneuriede spreuk marcheerde vrolijk verder onder de melodie van zijn spreuk. “

Ontworteld is een sprookje om bij weg te dromen. Het prachtige taalgebruik zorgt dat je helemaal in het verhaal gezogen wordt. Ik hoop alvast op veel meer van deze verhalen.
Naomi Novik, bedankt om de wereld een beetje mooier te maken met dit verhaal!