Dit is alweer het 7e deel in de Bureau MaRiT-serie. En voor mij het eerste deel dat ik las. Dat ik de eerdere delen niet gelezen heb was voor mij geen probleem tijdens het lezen. Ik had niet het idee dat ik daardoor essentiële informatie miste.

Het verhaal is gruwelijk, zeker als je thuis katten hebt rondlopen. Laat ik het zo zeggen: mijn monsters zijn aan knuffels, tijdens het lezen, niks te kort gekomen. Elke keer als ik door afschuw overmand werd was er weer 1 de klos voor een knuffelsessie.

Het verhaal zit niet heel ingewikkeld in elkaar. Het gaat vooral om de reis naar de ontknoping, dan om de ontknoping zelf, want die absoluut niet verrassend. De reis naar de ontknoping is bij vlagen spannend. En ik was voortdurend boos. Boos om wat er allemaal gebeurde. Dat ging mijn verstand te boven.

Het taalgebruik is simpel waardoor het boek goed toegankelijk is. Persoonlijk hou ik wel van wat mooiere taal. Maar dat is mijn voorkeur.

Het boek roept verschillende emoties op en dat is knap. Alleen al daarom beoordeel ik het met: GOED.