Rechercheur Gabriella Versado heeft in haar loopbaan al heel wat verschrikkelijke dingen gezien, maar de zaak waar ze nu op gezet wordt is wel een hele speciale. In Detroit wordt namelijk het levenloze lichaam gevonden van de tienjarige Daveyton. Dat het hier niet op een simpele moord op de jongen gaat wordt al snel duidelijk, want het lichaam ziet er in eerste instantie normaal uit. Op de plaats waar normaal het onderlichaam van de jongen zou moeten zitten, is op een zeer nauwkeurige en professionele wijze de onderkant van een hert bevestigd. Welke zieke geest is verantwoordelijk voor deze gruweldaad?

Dit boek zit redelijk ingewikkeld in elkaar en het is daarom aan te raden hem zeker niet in kleine stukjes te lezen. Omdat Lauren Beukes gebruik maakt van redelijk kleine hoofdstukjes is het tussentijds eerder wegleggen misschien wel verleidelijk, maar er bestaat een grote(re) kans dat je dan de rode draad van het verhaal kwijt raakt. Eigenlijk zit je als lezer direct midden in het verhaal als je begint te lezen. Al snel wordt het levenloze 'nieuw in elkaar gezette' lichaam van de jongen gevonden. De grote vraag vanaf dat moment is uiteraard wie is hiervoor verantwoordelijk en waarom? Lauren Beukes neemt je grotendeels aan de hand van rechercheur Versado mee om de puzzelstukjes, hoe klein ook soms, bloot te leggen. Het verhaal wordt vanuit meerdere personages verteld, waaronder die Layla. Zij is de puberende dochter van rechercheur Versado. Zij en haar vriendin 'Cas' leven het leven zoals je van een puberende meid mag/kan verwachten. Ze gaan naar feestjes, flirten wat met jongens en halen kattenkwaad uit op het internet. De digitale snelweg is er echter wel de oorzaak van dat zij dichter bij de zaak waar haar moeder mee bezig is komt dan ze ooit gewenst had.

De digitale ontwikkelingen lijken sowieso een centrale rol in te nemen in dit boek want ook voor een van de hoofdkarakters Jonno is dit een belangrijk deel van zijn leven. Hij wil niets liever dan van alles opnemen met zijn mobiele telefoon en er zo voor zorgen dat hij als eerste iets belangrijks gefilmd heeft en zo ontdekt wordt. Een droom die velen waarschijnlijk nastreven, maar of het voor Jonno nou uiteindelijk zo'n goed idee was valt ten zeerste te betwijfelen. Hoe belangrijk zullen zijn opnames uiteindelijk blijken te zijn om deze case op te kunnen lossen?

De opbouw van de spanning luistert erg nauw in een verhaal als deze. Lauren Beukes is er erg goed in geslaagd de spanning in het begin redelijk hoog te leggen en deze gedurende het boek heel langzaam toe te laten nemen. Je komt als lezer, net zoals dat in het echt waarschijnlijk gaat, maar mondjesmaat iets te weten, maar net genoeg om het spannend te houden. Het beginstuk waarin het lichaam ontdekt wordt en het tussenstuk waarin eigenlijk gezocht wordt naar een dader en een motief lopen mooi in elkaar over. De grote finale kan het boek maken of kraken, het is maar net waar je van houdt. Als doorgewinterde thrillerfan kan het je tegenvallen door de wellicht (zeer) grote 'fantasie factor' die er in zit. Als je echter wel houdt van wat fantasy, kan dit einde je waarschijnlijk bekoren. Het boek is de eerste 80% heerlijk om als thriller te lezen, in het overige deel wordt de realiteit toch flink losgelaten.

Dat Lauren Beukes als een toekomstig schrijftalent gezien wordt, is na het lezen van Gebroken Monsters niet vreemd. Haar manier van schrijven is erg fijn om te lezen. Dat je als lezer door de complexheid van het verhaal door moet lezen is daarom geen opoffering. Lauren Beukes gaat in Gebroken Monsters, voor wat betreft de manieren waarop we tegenwoordig met elkaar communiceren, met haar tijd mee. Niet alleen benadrukt ze dat de interactieve wereld tegenwoordig wel erg klein is geworden, maar ook in haar manier van schrijven zie je de nieuwe vormen van communicatie terug. Zo heeft ze stukken in haar boek verwerkt, op een wijze zoals er met elkaar ge-sms't of gewhatsappt wordt. In dezelfde taal en met dezelfde tekens. Een zelfde soort weergave als al eerder gezien is in de thriller 'Drie' van Sarah Lotz.

Gebroken monsters werd door de VN Thrillergids beoordeeld met 4 sterren en deze beoordeling is misschien wel een terecht oordeel. Je moet je echter wel blijven realiseren dat het om een boek in het genre 'fantasy' gaat. Dit in tegenstelling tot wat er op de voorzijde van het boek staat en tot hoe de VN Thrillergids dit boek gekwalificeerd heeft ('thriller'). Als je dit boek leest als een thriller kan je aan het einde wel eens bedrogen uitkomen en dat is vreselijk zonde. Het is meer een soort 'psychologische fantasy thriller'. Ojee, is er nu weer een nieuwe genre geboren? Voor de thrillerliefhebbers is het overigens te hopen dat Lauren Beukes het slot van het boek nog eens aanpast naar die van een echte thriller. Dat kan makkelijk zonder afbreuk te doen aan het verhaal. In tegendeel misschien zelfs, het boek kan zich dan waarschijnlijk echt meten met de hele goeie thrillers.

Al met al is dit heerlijk boek voor mensen die houden van thrillers met een vleugje fantasy erdoorheen. De echte thrillerfan zal lange tijd tevredengesteld worden, maar zal waarschijnlijk toch een flinke kater overhouden aan het onrealistische slotstuk. Dat neemt niet weg dat het verhaal op zich goed in elkaar zit, de spanningsboog tergend langzaam stijgend maar goed opgebouwd is en dat de karakters ver genoeg uitgewerkt zijn. Voor een 'psychologische fantasy thriller' is dit boek zeker 4 sterren waard, voor een 'gewone' thriller echter niet meer dan 3.