Wat als vrouwen een kracht ontwikkelen, waardoor ze mannen fysiek kunnen onderdrukken? Blijven ze dan vredelievend en zijn ze tevreden met absolute gelijkheid? Of gaan ze die macht gruwelijk misbruiken? En zijn er dan ook cultuurverschillen te bemerken?

Naomi Alderman neemt de lezer mee naar een andere versie van de planeet aarde. Deze versie vraagt als lezer wat tijd om aan te wennen, maar die tijd hebben de personages in het boek óók nodig om aan hun 'nieuwe situatie' te wennen. De kracht van de vrouwen staat steeds centraal in het boek en dat is zeker een van de sterke punten. Er is nergens een moment te vinden waarop het 'onlogisch' wordt. Alderman heeft goed nagedacht over haar concept.

Elk hoofdstuk begint met de naam van het personage waar het over gaat. Dat houdt het zeker overzichtelijk en zorgt er voor dat de verschillende verhaallijnen goed te volgen zijn! Er zijn een paar hoofdpersonages waar het verhaal rond gebouwd wordt, en de rest van de personages worden niet erg uitgediept. De verschillende verhaallijnen kruisen elkaar ook vaak, om daarna weer uit elkaar te lopen. Op die manier ontstaat er een soort web.

Het is wel zo, dat het verhaal wel erg ver gaat. Dat heeft het voordeel dat sommige mensen er helemaal in zullen meegaan en worden opgeslokt door dit boek. Langs de andere kant, lijkt het soms wat vergezocht voor de iets sceptische lezer. Het gevoel bij het lezen van dit boek zal voor elke lezer anders zijn, misschien zit er ook een man-vrouw verschil in?

Sterk geschreven boek met een origineel concept, maar toch soms wat teveel herhaling en teveel focus op de slechte eigenschappen die 'de macht' naar boven brengt bij de vrouwen.