Corine Hartman is er “In vreemde handen” eens te meer in geslaagd een ijzingwekkende plot te bedenken en deze op meesterlijke wijze tot een adembenemende suspens te verwerken. De korte beklemmende cursieve hoofdstukken die naar een sinister verleden linken, schroeven de spanning nog verder aan. De “krantenknipsels” met hun journalistieke eigen stijl zijn echte pareltjes .
Een heel lange tijd weet Hartman de geboeide lezer op het klassieke verkeerde been te zetten. Eens de Tiran van Toscane is ontmaskerd, zakt de suspens en dat is jammer. De gedetailleerde beschrijvingen van wat er verder aan gruwelijkheden staat te gebeuren bieden geen meerwaarde aan de uitstekend opgebouwde story. De zeer begrijpelijke ontreddering van Diana en vooral de uitingen van haar vooral psychische ervaringen en morele strijd, worden nogal breed uitgesmeerd en remmen de vaart in het verhaal merkelijk af. Toch is “In vreemde handen” een zeer verdienstelijke thriller en is de lezer bij Corine Hartman “In goede handen”!