Het verhaal neemt ons mee in het leven van de 12 jarige Henry, voluit Henriette. Het verhaal wordt dan ook in de ik-vorm verteld.

In het jaar 1919 vindt er een tragisch geval plaats, de oudste zoon in het gezin komt om het leven. De familie verhuist kort daarna vanuit Londen naar de kust.
Ze verhuizen naar Huize Hoopvol. Door de naam van het huis zou je verwachten dat er weer hoop is voor de familie. Alles wordt echter erger.

Henry's moeder stort volledig in en ook haar vader laat het afweten, door voor zijn werk te vertrekken naar het buitenland; Henry en haar baby zusje overlatend aan de zorg van een kinderjuf.

Henry staat er alleen voor in haar verdriet. Tot ze een lichtje ziet branden in het bos achter het huis. Ze vraagt zich af wat het kan zijn. Niet lang daarna ontmoet ze Mot!

Door middel van verwijzingen naar Sprookjes uit het Sprookjesboek wat Henry van haar broer heeft gehad worstelt Henry zich door de moeilijke situaties heen. Ze vindt kracht om niet alleen zichzelf, maar ook de mensen om haar heen in te laten zien dat een tragedie niet het einde betekent!

Om de werkelijkheid te kunnen betreden hebben we soms wat fantasie nodig.