De laatste pagina van het boek vermeldt dat dit verhaal geschreven is naar aanleiding van een dagboek dat iemand anoniem bij de schrijfster in de bus stopte. Bijzonder om op die manier aan een idee voor een boek te komen en er daadwerkelijk een goed verhaal van te schrijven. En dat is gelukt.
Het verhaal begint met de aanranding van Liona, een heftige gebeurtenis die een grote impact op haar leven heeft. Voor haar en haar familie, maar zij gaan ervan uit dat Liona weer door gaat met haar leven en de aanranding achter zich laat. Het is 1985, een tijd dat men nog dacht dat een vrouw zelf aanleiding gaf tot een aanranding en er daarom minder aandacht naar uit ging. De dader gaat vrijuit, maar niet voor Liona.
Anne-Marie weet de gevoelens en de onmacht van Liona goed neer te zetten. De manier waarop zij wraak wil nemen en wat ze daadwerkelijk gaat doen. Het verhaal stopt hierna, maar niet voor de vrouw over wie het werkelijk gaat. Zij heeft hier heel erg mee geworsteld en die schuldgevoelens wogen nog zwaarder dan de aanranding zelf.