“Kermis der ijdelheid” is een satire over de vroege 19e-eeuwse Engelse samenleving.
William M. Thacheray beschrijft twee wel erg verschillende meisjes op een Engelse kostschool. Rebecca Sharp is de half-Franse dochter van de tekenleraar die na zijn dood uit liefdadigheid mag blijven en bevriend is met de degelijke Amelia Sedley, een rijke koopmansdochter uit Londen.
Becky Sharp is echter een avonturierster, die weet door te dringen in Engelands vooraanstaande kringen. Rondom haar speelt zich het typisch Engelse, vaak kleingeestige, leven van society-figuren af op deze 'kermis der ijdelheid'
“Kermis der ijdelheid” geeft raak beeld van het leven in het Victoriaanse Engeland. Vlijmscherp hekelt de schrijver het leven in de zogenaamde hogere kringen, een leven dat zich voortbeweegt in ledigheid, verveling en nutteloosheid.
Mede daardoor en door het goed uitgewerkte contrast tussen de twee vrouwen en de levendige satire op de Engelse upper class is deze roman nog steeds boeiend.