Oscar bakt appeltaarten, die zo goed zijn dat ze mensen weer hoop geven en zich gelukkig laten voelen. Maar wat als hij zelf de hoop verliest en verdwijnt?
Na het lezen van dit boek zou je willen dat Oscar en zijn perfecte appeltaarten echt zijn. Het begint al bij de prachtige cover en daarna kom je meteen in bijzondere situatie: zijn beste vriendin Meg beschrijft de herdenking van Oscar, die zogenaamd dood is. Je leest bijzondere herinneringen afwisselend in het perspectief van Meg en Oscar. Maar Meg geeft de hoop niet op en gaat hem zoeken.

Het boek heeft iets magisch door het speciale verhaal en vooral de manier waarop het geschreven is. Toch is het boek wel een beetje simpel. Het is te voorspelbaar en een beetje cliché, er zit niet veel diepgang en originaliteit in de gebeurtenissen. Ondanks dat is het gewoon een heerlijk boek om te lezen dat je in een dag uit hebt.