Graag kijk ik rond op Hebban om zo op boeken te komen die worden aangeraden. Na 'De Schaduw van de Wind' gezien te hebben, een boek dat ook al was aangeraden door een kennis, ben ik het gaan lezen.
In het begin moest ik me er behoorlijk doorheen slaan. Zafón lijkt meteen duidelijk te willen maken wat een literaire kunstenaar hij is. De zinnen zijn inderdaad prachtig, maar ook moeilijk leesbaar. Het zijn er ook iets te veel te vaak.
Later komt het verhaal er beter in en is het inderdaad heel aardig. Wanneer het verhaal inhoudelijk sterk is, lijkt Zafón minder gebruik te maken van ingewikkelde zinnen. Of zou ik het minder merken, omdat het verhaal boeit? Hoe dan ook, het boek pakt me steeds meer en het is een mooie geschiedenis. Is het écht spannend of ontroerend mooi? Nee, dat is het niet. Het is een heel aardige vertelling die mooi is opgeschreven. Het had korter gekund, want er zitten veel niets toevoegende passages in. Al met al een prima boek. Maar, zoals iemand anders hieronder ook al zegt: voorlopig even geen Zafón voor mij.