Jenna Blum neemt je op een vlotte en zeer fijn lezende schrijfwijze mee in het leven van Peter Rashkin, hij is een Duitse Jood en heeft ternauwernood de concentratiekampen van 2e wereldoorlog overleefd waarbij hij zijn vrouw en 2 dochtertjes van 3 jaar oud, een tweeling, heeft verloren. Zeer beschadigd en getraumatiseerd vertrekt hij na de oorlog naar Amerika waar hij wordt opgevangen door zijn oom Sol. Met behulp van zijn oom begint hij een restaurant, genaamd Masha naar zijn overleden vrouw, en leert de beeldschone June kennen. Zo goed als hij kan bouwt hij een relatie op met June en dochterje Elsbeth is hiervan het resultaat. Door middel van flashbacks leer je meer over de gitzwarte periode in het leven Peter. De wijze waarop hij zijn vrouw en dochtertjes is verloren, hoe hij in het kamp is gekomen en heeft overleefd. Hierdoor valt openstellen voor de liefde van June en zijn dochter hem heel lastig. Een logisch gevolg is dat zijn echtgenoot June en dochter Elsbeth indirect ook gevormd zijn door deze gruwelijke oorlog en keuzes maken die op zijn zachtst gezegd niet handig zijn maar wel heel begrijpelijk. Jenna Blum heeft dit bijzonder goed verwoord en neergezet in dit boek en ik krijg als lezer echt begrip voor de keuzes die de hoofdpersonages maken in dit boek. Het boek is geen tranendal, hoewel de stukjes ten tijde van de oorlog mij regelmatig bij de strot grepen. Maar op het einde van het boek had Jenna Blum mij toch te pakken… met een brok in mijn keel en tranen over mijn wangen las ik de laatste bladzijde van het boek uit…