Blauw Gras vertelt het verhaal van Elly Godijn die een dochter krijgt van 700 gram; Lotus werd 15 weken te vroeg geboren en ze had een slechte levensverwachting.

Elly schreef iedere dag in een soort dagboek haar gedachten, gevoelens en ervaringen neer. Pas later werd alles samengevoegd tot een echt boek, haar debuut.

Dit verhaal, wat een ruggensteun kan zijn voor menige moeder die in een vergelijkbare situatie verkeert, zie ik toch meer als het durven neerschrijven van heel persoonlijke ervaringen die bewaard moeten blijven voor alle leden van haar familie. Op deze manier zal niemand het bestaan van Sam vergeten, hoe kort dat ook was.

Bij het raam verschijnt een vlinder met donkerrode vleugeltjes en op iedere vleugel een zwart "oog".
'Dag vlinder, ik ken jou,'fluister ik geluidloos. Met mijn mond vorm ik de woorden.

Met Sam is het uiteindelijk begonnen, dit verhaal over onvoorwaardelijke liefde, de kracht van een gezin, de bewustwording van de feiten en de ongelooflijke hoop die dit gezin en vooral Elly heeft vergezeld op hun pad.

In de proloog lees je over een bevalling van een zoontje na vier maanden zwangerschap. Elly wist eigenlijk al eerder dat het niet helemaal klopte, maar Sam heeft al een plaats ik haar hart veroverd. 'Een klein perfect minimensje.'
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/2018/12/ik-las-blauw-gras-elly-godijn.html