Voordat ik ga lezen valt me de mooie cover op. Deze is wel een beetje in de stijl van Met een knipoog van Marian Keyes. Niet heel raar als je weet dat ze beiden zijn uitgegeven door Boekerij maar het was wel iets wat me opviel dat ik het herkende van een ander boek deze stijl. Het is zeker het soort cover dat me aanspreekt om op te pakken wanneer ik in een boekenhandel loop. Het is ook mooi dat de afbeelding is uitgelicht door het gebruik van een spot-uv lack. Wanneer ik het boek open sla zie ik de bloemetjes terug komen op de binnenkant en ook bij de start van elk hoofdstuk. Leuk zulke details.

Op de voorkant van Vallen staat "Voor je het weet ben je verliefd." Ben ik verliefd geworden op dit boek? Werd ik snel verliefd of kwam de liefde langzaam op gang of was er helemaal geen liefde. Ik kan je vertellen dat ik langzaam verliefd ben geworden op Vallen.

Ik werd langzaam verliefd op dit boek en dat kwam door het begin van het boek. Ik moest een beetje door het begin van het boek heen komen. Het verhaal was leuk, de opzet anders maar het pakte me nog niet om te blijven lezen en daarom las ik korte stukken en niet het halve boek in één keer.

En dan begint de twijfel, is dit boek waar velen zo enthousiast over zijn en binnen no time verliefd op zijn wel wat voor mij. Terwijl die twijfel begint komen de stukjes tekst die me in één keer doen glimlachen, smelten of zelfs een beetje boos maakt.

Op het moment van onderstaand stuk smelt ik en kreeg ik een enorme glimlach op mijn gezicht.

"Roars ogen kwamen bijna als vanzelf omhoog tot ze die van Anne ontmoetten, precies op het moment dat hij bij whoa, falling, aankwam. En ze voelde het. Ze voelde het gewoon echt gebeuren diep vanbinnen, op dat exacte moment. Vallen."

Wanneer ik dus eerst niet snel het boek pak om verder te lezen is nu het punt aangebroken dat ik het boek niet meer weg wil leggen. Om de haverklap verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Ik geniet van elke pagina die ik verder lees.

Het boek is op een fijne manier geschreven al vind ik de hoofdstukken te lang. Je leest niet nog even een hoofdstukje en dat is juist wat ik graag doe. Vooral in het begin vond ik dit lastig omdat ik er toen nog niet helemaal in zat. Wanneer ik echt in het boek zat en niet wilde stoppen met lezen viel het me gelukkig wel minde rop. De laptop stukken zijn leuk en geven een echt dagboek gevoel erbij voor mij.

Voor mij is dit een uber feelgood boek met een stroef begin maar dan opeens alleen maar een glimlach op mijn gezicht. Ik ben verliefd geworden op Anne, Roar en Rowland, de bandleden en het verhaal.