Een eindejaarsperiode na je Challenge te hebben afgerond, dan ga ik even loos met wat thrillers! En na De hitte van de hel is dit de tweede Noorse thriller die ik op korte tijd heb gelezen. Rode sneeuw van deze Jørn Lier Horst is dan ook zo'n boek dat de moeite is, maar toch lekker ontspannend, en uitermate geschikt voor deze dagen.

Het verhaal: Ove Bakkerud wil nog één keer in september voordat de Noorse winter zich echt opdringt, in zijn zomerhuisje verblijven en wat klussen uitvoeren. Als hij aankomt, ziet hij echter dat het huis waar hij in de zomer telkens met z'n gezin verblijft, volledig is leeggemaakt door dieven. Op zich vallen deze huisjes op dit soort vakantieterreinen wel vaker ten prooi aan inbrekers, maar dan vindt Bakkerud in een aangrenzend zomerhuis een lijk van een persoon die nog niet zo lang geleden vermoord werd. Als hij de politie belt, wordt inspecteur William Wisting van de gemeente Larvik op het onderzoek gezet. Al snel zal blijken dat deze zaak ingewikkelder is dan een uit de hand gelopen diefstal. Wisting zet zijn tanden in de zaak en blijkt een uitstekende onderzoeker te zijn met een aantal mensen onder zich om aan te sturen.

Dit boek is zeker vlot geschreven, en houdt het tempo er goed in. Er worden verschillende verhaallijnen gevolgd die op een mooie manier aan elkaar gebreid worden. Baseline van dit boek is dat de auteur weet waarover hij schrijft omdat hij zelf nog werkzaam is bij de politie in dezelfde gemeente. Qua politiewerk is er inderdaad zeker heel wat realisme ingeschoven.

Kunt u hier subtiel een maar in horen doorschemeren in deze zinnen? Ik mis inderdaad toch iets in dit boek: een beetje een originele invalshoek, de niet zo duistere sfeerzetting die andere Scandinavische thrillers toch wel hebben, de passie voor het politiewerk ook hoewel hier toch wel naar wordt gerefereerd. Het boek blijft niet echt hangen eigenlijk, wat ik regelmatig wel heb bij andere Scandinavische schrijvers. De schrijfstijl is rechttoe rechtaan en heeft misschien wat te weinig 'power' naar mijn smaak. Dit zijn echter enkele kleine punten van kritiek die niets afdoen aan het feit dat het een sterk geschreven klassiek detectiveverhaal is met oog voor de realiteit.

Van Jørn Lier Horst zijn vroeger al eens twee vertalingen in het Nederlands verschenen: "Als de zee zwijgt" en "Toen Felicia verdween". Misschien dat liefhebbers van oudere Nederlandse muziek de naam Felicia wel iets zegt vanwege een naar Zweden uitgeweken Nederlander (of beter zijn ouders)? Cornelis Vreeswijk zong inderdaad een liedje over een Felicia die ook verdween.. De man zong trouwens ook in zijn twee moedertalen en dit vond ik net via Google: https://www.youtube.com/watch?v=gsZm0yqsMVM (Zweedse versie) en https://muzikum.eu/nl/123-39-18923/cornelis-vreeswijk/felicia-songtekst.html (Nederlandse songtekst met rechts een Youtube-clipje naar de Nl versie). Toch een leuke prikkeling om ook achter dat boek aan te gaan, niet?