Het Dossier is een thriller die leest als een trein en de vaart er in houdt. Het plot doet een tikje aan een sterke Hollywood film denken: voldoende actie maar ook goed uitgewerkte personages.

De hoofdpersoon in het boek is Josta Bresse, een kunstenares die pas weduwe is geworden en rustig in het Zuid-Limburgse Mechelen woont. Op een ochtend wordt ze wakker en is ze enkele dagen “kwijt”. Ze blijkt het slachtoffer te zijn geworden van een orgaanroof. Tijdens het onderzoek naar deze misdaad, komt de Nederlandse recherche erachter dat Josta als overleden geregistreerd staat in de Duitse administratie.

Josta beseft al gauw dat de Nederlandse autoriteiten haar niet kunnen helpen en besluit zelf op onderzoek te gaan in Duitsland. Ze zoekt contact met een onderzoeksjournalist en vertelt haar verhaal: hoe ze deel uit heeft gemaakt van een groep kunstvervalsers die in opdracht van het DDR-regime “nieuw ontdekte” werken van bekende expressionisten heeft geschilderd om zo het regime te verrijken. Hoe ze vlak voor de val van de Muur gearresteerd werd en gemarteld werd omdat het dossier met alle informatie over de vervalste werken was verdwenen. Hoe ze bevallen is in een ziekenhuis op de avond van de val van de Muur en in haar medisch dossier las dat haar dochter dood ter leven is gekomen …

Het is duidelijk dat Het Dossier onontbeerlijk is om erachter te komen wie er belang heeft om alle sporen naar het verleden uit te wissen. Bij deze zoektocht blijkt echter dat deze persoon er niet voor terugdeinst om iedereen die te dicht bij de waarheid komt uit de weg te ruimen.

Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: de flashbacks van Josta en de terugblik van haar ondervrager die zijn versie van de feiten geeft. Naast de herinneringen aan het verleden, stuwt de actie in het heden en de zoektocht naar het Dossier het verhaal in snel tempo verder.

Ook al is de grote lijn van de plot wel al snel duidelijk, toch blijft het uiteindelijke einde van het verhaal een verrassing tot op het einde.