Fiona Griffiths zegt in dit boek hetvolgende over zichzelf: 'Een maffe rechercheur met een labiel stel hersenen, die het helemaal niet erg vindt als een lijk midden in de nacht bij haar komt buurten.' En zo is ze inderdaad.
Fiona lijdt aan het syndroom van Cotard maar ze heeft dat gedeeltelijk overwonnen al is ze heel angstig dat het terugkomt. Mensen die dit syndroom hebben denken dat ze dood zijn, voelen niets meer (koud of warm), voelen niet dat hun hart klopt. Depressies en zelfmoorden komen veel voor.
Fiona werkt als rechercheur, deze keer aan een zaak waarbij er op een geconcentreerde omgeving lichaamsstukken teruggevonden worden. Hier een arm, daar een been, ginder een hoofd. Soms zijn de stukken netjes verpakt, soms liggen ze als het ware open en bloot. Het gaat ook niet om 1 persoon maar om twee, een man en een vrouw. Eerste conclusie: het gaat om een en dezelfde moordenaar want de manier om van het lichaam af te geraken is hetzelfde.
Eigenwijs als Fiona is luistert ze niet naar haar meerdere, een keiharde vrouw Watson die het liefst iedereen altijd uitkaffert. Toch groeit er iets tussen deze twee vrouwen.
Intussen heeft Fiona ook een relatie met Buzz, een andere rechercheur. Tenminste, ze denkt dat ze een relatie heeft want eigenlijk weet ze niet wat ze moet voelen. Ze probeert normaal te doen, probeert met hem af te spreken en dingen te doen die in een relatie verondersteld worden. Het is duidelijk niet haar ding.
Daarnaast is ze met een eigen onderzoek bezig. Naar zichzelf, meer bepaalt naar haar afkomst. Haar vader en moeder zijn niet haar biologische ouders. Tenminste, van haar moeder is ze daar wel zeker van, van haar vader, een tegenwoordige nette crimineel, is ze niet zeker. Toen ze ongeveer 3 jaar was zat ze ineens op de achterbank vande auto van haar huidige ouders. Die hebben haar geadopteerd. Tot nu heeft Fiona er geen behoefte aan gehad uit te zoeken wie haar echte ouders waren en wie haar vader eigenlijk is.
Een boek met meerdere verhaallijnen en enkele verrassende wendingen, zelfs voor Fiona.
De vrouw die op de cover staat is voor mij niet Fiona, daarvoor is de vrouw op de cover te fancy.