Recensie : OOIT GELUKKIG VAN NICO DIJKSHOORN


Nooit eerder iets van deze schrijver gelezen. Maar het onderwerp sprak me direct aan. Ik had het geluk mee te mogen doen aan de leesclub van Hebben over dit boek.

Om mezelf beter voor te bereiden ook het eerste boek gelezen van deze kroniek; Nooit ziek geweest.

Beide boeken in 1 adem uitgelezen. Het onderwerp sprak me zoals gezegd erg aan, uit privé overwegingen.

Lezende in dit boek hoor ik Nico Dijkshoorn bijna hardop praten. Zijn intonatie, zijn toon. Soms de pauzes. Het boek is direct, soms hard en rauw. Maar ook liefdevol en eerlijk.
Het gezin Dijkshoorn, met een zeer aanwezige vader, en een volgzame moeder. Sport speelt een hoofdrol in dit gezin, iets waar Nico nou net niet zo dol op is. Daarom valt hij buiten heel veel gezinsuitjes. Hij is de nerd, de slimmerik. Tenminste, zo ervaart hij dit.

Het boek neemt je mee door de jeugd van de kinderen, en hoe het gaat als de ouders eenmaal hulpbehoevend worden. Hoe ga je daar mee om als kind, dat voelt dat hij in zijn jeugd veel tekort is gekomen. Ben je mild, en zorg je voor je ouders? Of voel je wrok, en keer je je van ze af. Het afsluiten van een periode…..

Op het moment dat Nico zelf ziek wordt, begint hij veel te begrijpen, en ziet zelfs zijn vader in zichzelf terug.

Een prachtig omschreven boek, dat je ook zelf aan het denken zet. Zoals Dijkshoorn zelf zegt: een familie-kroniek.