In deze roman vertelt Joachim over de periode waarin hij aan de toneelschool studeerde, en bij zijn grootouders woonde. Zijn grootouders zijn nogal markante mensen. Zij lijken over meer dan voldoende geld te beschikken, leven hun leven volgens bijzondere rituelen, en maken keuzes die niet altijd voor de hand liggen. Zijn grootmoeder die zelf ooit een gevierd actrice was, en zich nog steeds als een diva gedraagt, en zijn grootvader voor wie notities en lijstjes van levensbelang zijn, zijn belangrijke mensen geweest in de jonge volwassenheid van Joachim. De dialogen tussen zijn grootmoeder en enigszins dove grootvader zijn hilarisch.
De bijzondere dagen bij zijn grootouders (gevuld met alcohol op vaste tijden) worden in het boek afgewisseld met de belevenissen van Joachim op de toneelschool. Hij blijft zich afvragen of hij wel de juiste keuze heeft gemaakt, maar rolt zo wel door de opleiding heen met vallen en opstaan.
Meyerhof heeft met dit boek een fantastisch verslag geschreven over het leven van zijn nogal bijzondere grootouders en zijn leven op de toneelschool. Zijn belevenissen op de toneelschool die soms nogal confronterend zijn, en de tragiek van de mentale ondergang van zijn grootouders worden met humor beschreven.

Meyerhoff heeft met dit boek wederom bewezen dat hij kan schrijven: boeiend, humoristisch zonder te overdrijven, en realistisch. Ik hoop dat hij nog lang niet klaar is met het op papier zetten van zijn herinneringen.