Ik begon aan The Way of All Flesh met nogal hoge verwachtingen. Het boek werd me aangeraden door mijn beste vriendin, ze sprak er heel enthousiast over en toen ze dan ook nog eens vertelde dat één van de hoofdthema’s geneeskunde was, twijfelde ik niet langer en heb ik me meteen ingeschreven voor de leesclub. Als student geneeskunde kon ik deze thriller niet aan mijn neus voorbij laten gaan.

Mijn eerste kennismaking met het hoofdpersonage, Will Raven, verliep niet van een leien dakje. Will was vooral op geld gericht en had bijna geen aandacht voor de mensen die hij moest verzorgen. Dat was één van de moeilijkste aspecten voor mij persoonlijk om om te gaan met dit personage, ik ben namelijk geneeskunde gaan studeren vanuit een heel andere overtuiging: om mensen, rijk of arm, te helpen. Naarmate het verhaal vorderde, kon je merken dat Will’s visie ook beetje bij beetje veranderde en een grote hulp daarbij was de aanwezigheid van Sarah. Sarah werkt als meid in het huishouden van de dokter waarbij Will in de leer is, maar ze heeft veel meer in haar mars dan het afstoffen van planken en het opdienen van maaltijden.

Het verhaal kwam traag op gang, het was heel wat aanpassen aan de schrijfstijl van de auteurs. Ik lees regelmatig Engelse boeken, maar dit was toch een boek van een heel ander niveau. Eén van de redenen daarvoor was dat de auteurs de tijdsgeest (de 18e eeuw) wouden terugbrengen in hun schrijfstijl en dat is wat mij betreft dus prima gelukt. Halverwege het verhaal kon het boek eindelijk mijn aandacht vasthouden en toen las ik het in één ruk uit.

Ik heb enorm genoten van alle medische termen en ben blij te zeggen dat ik iets bijgeleerd heb over de geschiedenis van de geneeskunde, in het bijzonder de anesthesie. The Way Of All Flesh is dus perfect geschikt voor een medisch publiek, maar zelfs als je geen band hebt met het medische domein kan je alsnog van dit boek genieten.