Een paleis voor de doden. Over hunebedden, dolmens en menhirs door Herman Clerinx.

Elk jaar brengen wij onze jaarlijkse vakantie door in Engeland, waar wij hunebedden, dolmens, menhirs, leylijnen en lapjesbomen bezoeken.
Dit is dus echt een boeiend boek voor ons.


Zoals Herman ook zegt in zijn boek is er over megalithische monumenten al veel bekend dankzij de archeologie en nevenwetenschappen zoals antropologie. Toch is nog niet alles geweten. En dat vind ik net boeiend. Ik ben het met hem eens dat de onverbloemde werkelijkheid enorm boeiend is maar eerlijk gezegd spelen voor mij de fantasievolle interpretaties ook een belangrijke rol.

Daarom is het niet slecht om dit boek te lezen, het laat mij mijn fantasie enigszins in stand houden maar voedt mijn nieuwsgierige geest met super veel boeiende feiten en weetjes zodat mijn bewondering en beleving ter plaatse nog intenser zijn.

Boeiend is het ook hoeveel menhirs en dolmens zich in ons eigen land (vooral in het rotsachtige Wallonië) bevinden. Dat wist ik totaal niet. Mijn man en ik gaan nog veel op pad kunnen gaan. Handig aan dit boek is dat per locatie de coördinaten worden opgegeven. Uit ervaring weten we dat niet elke plaats die we willen bezoeken te vinden is onder een straatnaam.

Voor mij had het boek makkelijker in gebruik mogen zijn, met meer kaartjes en een makkelijkere index. Omdat dit niet enkel een lees-boek is maar ook een doe-boek, in de zin van opzoeken en bezoeken.
Positief is dan weer dat het vlot leest en dat het makkelijk te begrijpen is, wat geen afbreuk doet aan de wetenschappelijke relevantie en de inhoud.

Ik kijk, dankzij dit boek, alvast met andere ogen uit naar onze komende vakantie.