Dit korte verhaal behandeld één dag in 1943. Een jonge vader fietst met een Joods meisje achterop naar verschillende adressen om onderdak te vragen. Het aantal adressen wat word aangedaan is veel, je bent geneigd hier op den duur wat sneller doorheen te gaan lezen. Aan de andere kant benadrukt het ook wel de toenemende tijdsdruk een adres te vinden voor het donker wordt. En daarmee de vurige hoop op een JA. Wellicht dat het einde zich wel wat laat voorspellen. Belangrijker is denk ik dat dit boekje tot nadenken dwingt, wat zou ik doen in deze, of in een vergelijkbare situatie...?!