Benders heeft in De poldermoorden meer persoonlijke sores aan zijn kop dan in de vorige speurdersromans die Gerard Nanne over hem schreef. Dat heeft z'n weerslag op het recherchewerk, maar lijkt ook in negatieve zin in het verhaal neer te slaan. Het is allemaal minder spannend dan de vorige keren; het gespeur kabbelt maar door. Volgens mij komt dat omdat Benders in dit boek nooit fysiek in de gevarenzone belandt - dat leverde in Nannes vorige boeken juist die heerlijke spanningsbron op. Misschien moet Benders eens een jaar op sabbatical - of gewoon met lang verlof.