Dit boek gaat over een hond genaamd Cujo die op een dag achter een konijn loopt en in een put terechtkomt tijdens de achtervolging. In die put zitten er vleermuizen. Cujo komt in aanraking met 1 van die vleermuizen met als resultaat dat hij hondsdolheid (rabiës) krijgt. Cujo is een Sint-Bernard en z’n eigenaars waren de familie Camber (Joe, Brett en Charity). Cujo was een brave en lieve hond voordat hij besmet raakte door een vleermuis. In het verhaal komt er ook het gezin Trenton voor (Vic, Donna en Tad) Tad heeft altijd het gevoel dat er een monster in z’n kast schuilt. Z’n vader heeft voor hem een tekstje gemaakt en hij noemt het ‘de monsterwoorden’ zo is Tad een beetje minder bang als hij gaat slapen. Vic probeert op de arbeidsmarkt te komen door z’n product voor te stellen aan verschillende mensen. Namelijk een soort graanproduct met rode kleurstof. Cujo raakt dus besmet en heeft hondsdolheid. Vele levens zullen op het spel staan. Wie overleeft er en wie niet? Wat zal er gebeuren met Cujo? Wat heeft de familie Trenton met Cujo te maken? Het antwoord op deze vragen kunnen jullie in dit boek ontdekken.

Voor mij was het boek verrassend goed. Het is m’n eerste Stephen King die ik volledig heb gelezen en m’n verwachtingen waren niet zo heel hoog, want Stephen King heeft meestal heel veel personages in z’n verhalen en dat kan soms voor verwarring zorgen bij mij. Dit verhaal had ook redelijk wat personages, maar ik ben er toch in geslaagd om het verhaal heel goed te kunnen volgen. Het verhaal bevat ook geen hoofdstukken, dus het verhaal wordt aan een razend tempo zonder intermezzo verteld, wat het voor mij nog spannender maakt. Ik heb dit boek geen minuut aan de kant kunnen leggen. Ik werd echt in het verhaal meegezogen. De eerste 100 pagina’s waren nog wat inleidend en niet altijd even spannend zoals het moment dat Vic over z’n nieuw graanproduct vertelde. Het enige waar ik niet zo goed in mee was was het Frank Dodd verhaal. Ik snap niet goed de link tussen die persoon en het verhaal, maar dit was zeker geen element die me stoorde.
Ik vond dit echt een heel goed boek.

Waarom geen vijf sterren?
Dit was een heel goed boek, maar de vijf sterren hou ik echt voor het boek die voor mij perfect is Er zal maar één boek vijf sterren voor mij krijgen en dat is het boek die ik echt zeker vijf keer zou willen lezen. Dit boek is echt leuk en spannend, maar ik zou het geen tweede keer lezen. Zeker een aanrader voor lezers die houden van een boek waar er na pagina 100 nog 233 pagina’s vol met spanning te wachten staan.