“De mythe van Metusalem” brengt ons naar de wereld van laboratoria, de zoektocht naar een eeuwige jeugd en de publicatiedrift van sommige professoren. Jo Claes start zijn nieuwste thriller met een voorspel dat zich afspeelt langs de baai Agios Nikolaos. Professor Mamidakis van de universiteit van Leuven is naar zijn geboortestreek op Kreta gevlucht om te kunnen nadenken over wat hem de afgelopen weken is overkomen. Maar net wanneer je helemaal meeleeft met de professor wordt hem, onder het mom van een zelfmoord, een kaliumcyanidepil door het strot gejaagd.
Verweesd blijf je achter en hunker je naar de rest van het verhaal. Je leert kennis maken met Andreas Kurver een net gescheiden bioloog die wat probeert bij te verdienen als wetenschappelijke freelancejournalist. Hij is geïnteresseerd in het pas in Nature verschenen artikel over stamcelonderzoek met betrekking tot het afremmen van verouderingsverschijnselen. Andreas probeert al een tijdje professor Eerdekens te interviewen, die verantwoordelijk is voor het onderzoek. Uiteindelijk krijgt Andreas hiervoor hulp van Haynee Deferm, de mooie assistente van Eerdekens.
Ook Thomas Berg komt in contact met deze bevallige verschijning. Hij leerde haar kennen op een voorstelling van een opera en wordt al heel snel verliefd. Maar net als het romantisch wordt en we kennis mogen maken met alweer een leuk gerecht van Thomas Berg wordt er nog iemand dood teruggevonden. Zelfmoord? Moord? Zijn er connecties met professor Mamidakis? Thomas Berg wordt enorm op de proef gesteld en wat hij ontdekt tart elke verbeelding.
Met het thema “eeuwige jeugd” slaagt Jo Claes er niet alleen in de lezer te animeren met een ingenieus verhaal, hij brengt ons ook wat kennis bij over deze eeuwenoude zoektocht. Claes geeft het personage van Thomas Berg heel veel diepgang en leert ons bovendien Leuven en standbeelden kennen en opera’s en wijnen verkennen. Het is een waar plezier om zijn boek te lezen.
Jo Claes is afkomstig uit Limburg maar woont momenteel in Leuven. Een stad die hij via zijn boeken onder de aandacht wil brengen. Hij geeft Nederlands en Engels aan de middelbare school. In 1985 debuteerde hij met de verhalenbundel “De stenen toren”. Hiervoor kreeg hij de prijs voor Het Beste Debuut. Tussen 1985 en 2002 schreef hij verschillende romans en novelles, om zich dan van 2002 tot 2008 aan een reeks van non-fictie werken over mythologie, hagiografie en iconografie te wijden. Hieruit put hij veel ideeën die we later ook terug vinden in zijn misdaadromans rond inspecteur Thomas Berg. De zaak Torfs (2008) is de eerste roman met deze op Morse gelijkende inspecteur.
Jo Claes won kortgeleden de Knack Hercule Poirot-publieksprijs 2014 met deze zevende misdaadroman rond inspecteur Thomas Berg. En dat is echt geheel verdiend. Zelf geef ik het boek ook 5 sterren, want ook al was dit mijn eerste boek van Jo Claes, ik kan bijna niet wachten tot ik er nog een van zijn hand te pakken kan krijgen.