Het kan dus wel, een goed boek schrijven dat 200 paginas telt. Hier kunnen al die schrijvers die 400 en meer bladzijden nodig hebben voor hun verhaal een puntje aan zuigen.
Fossum heeft weer een mooi klein drama bedacht, dat schijnbaar vanzelf uitkomt bij het onvermijdelijke einde. Wel jammer dat Sejer en Skarre steeds meer naar de achtergrond worden verdreven en er op het laatst helemaal niet meer aan te pas komen.