Hier ~ Joke van Leeuwen

Mijn eerste "volwassen" Van Leeuwen. Deze blijft voorlopig wel in mijn hoofd zitten. Iemand noemde de schrijfstijl van dit boek minimalistisch: ja. En daarmee creëert ze een hele wereld omdat ze je verbeelding aan het werk zet. Want waar is hier? Is hier beter dan daar in het buurland?
Wat mij opviel was de focusverlegging van "het land" en de omgeving naar de mensen zelf en hun relaties. Wat ik eruit meeneem is de noodzaak om patronen en rituelen te herhalen; in generaties, dorpen, staten. Zo worden eenheid en verbondenheid gevormd. Tot hoever kun je hierin gaan, wat is nog gezond of bedreigend voor afstand tussen landen, waardoor zelfs een ondoordringbare grens ontstaat?
Aan de ene kant beklemmend, anderzijds spreekt een soort geruststellend gevoel uit "Hier".
Ik ben hier voorlopig nog niet klaar mee.