Miss Laila, gewapend en gevaarlijk. Dit titel trok mij meteen aan! In combinatie met de achterflap verwachtte ik een spannende ‘achtervolgingsroman’. Het tegendeel bleek al snel waar te worden, het draait inderdaad allemaal om een soort achtervolging, maar spannend is het boek zeker niet. Tevens was het voor mij moeilijk om in het boek te komen. De eerste hoofdstukken zijn heel erg wennen, de schrijfstijl is afstandelijk en de personages zijn niet erg vriendelijk. Na de eerste hoofdstukken wist iets in dit boek me toch vast te houden, ik wilde graag lezen hoe het verder ging. Ook de personages lieten langzamerhand meerdere kanten van zich zien, waardoor je toch met andere ogen naar hen ging kijken. Ik weet nauwelijks iets van de Indiase cultuur dus dat intrigeerde me in dit verhaal. De kritiek op de maatschappij speelt voornamelijk een grote rol, die als ik de mediaberichten zo nu en dan mag geloven, ook terecht is. Daarnaast geeft de schrijver ons ook humor, waardoor sommige situaties knullig doch aandoenlijk aandoen. Het boek wist me ook op momenten te raken – maar dit waren kleine momenten, waarop personages terugblikten naar zogenaamde ‘side stories’ die niet veel toevoegden aan het plot van het oorspronkelijke verhaal. Het boek zet je uiteindelijk wel aan het denken, zeker zodra je er bewust van wordt dat het gebaseerd is op waargebeurde feiten.
Het is niet een boek wat ik in eerste instantie zou aanraden, maar mocht je interesse op het gebied van India liggen, dan is het toch geen weggegooide tijd om dit boek rustig te lezen. Ik twijfel – en daarom geef ik het boek 3 sterren.