Net als bij De Zwarte Brug heb ik ook bij dit boek weer genoten van het Vlaams dat Erik Vlaminck gebruikt. Heerlijke Vlaamse uitdrukkingen doorspekken het verhaal. Je proeft de sfeer van het leven in de Westhoek van Vlaanderen. Grappig is dat Lilo en een personage uit De Zwarte Brug ook in dit boek nog voorkomen.

Het verhaal is gewoon leuk, tegenwoordige tijd en een verleden wat langzaamaan naar de tegenwoordige tijd komt. De verteller, een routier, vertelt zijn verhaal in het heden anders dan dat het in het verleden allemaal werkelijk is gegaan. Aan het einde van het boek komen dingen toevalligerwijs toch samen en is het verhaal rond.

Genoten van dit boek!