Het kan, geïntrigeerd worden door de cover en de titel van deze roman. Ik had nog nooit iets van Jerry Goossens gelezen, maar er werd lovend over hem geschreven. Door een blind date hier kon ik een boek van hem lezen, al was het een verrassing welk boek je kreeg als je was uitverkoren.

Ik schreef mij in voor de 6e blind date. En zo viel ‘Tot bloed op het droge’ door Jerry Goossens op de mat. De geel grijze cover is mooi, prachtig lettertype, mooie kleurverdeling en een aparte titel. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, en daaraan heeft Goossens voor een deel aan voldaan. Prachtige omschrijvingen worden afgewisseld met saaie betogen en vooral heel veel gescheld. Nu vind ik schelden geen probleem hoor, maar het moet wel passend zijn in mijn ogen. Goossens gebruikt scheldwoorden te pas en te onpas.

Het achterliggende verhaal, Nederlanders emigreren naar Afrika om een nieuw bestaan op te bouwen nadat een watersnoodramp alles verwoest heeft is geniaal. Hij laat de vluchtelingenproblematiek andersom zien en als hij dit verhaal vertelt is hij boeiend, en lees je ademloos verder. Religie speelt een grote rol en dat is fascinerend. Tot hij zijn prachtige schrijfkunst weer laat vallen en zich laat verleiden tot ja tot wat, ik kan er de vinger niet echt op leggen, maar mij spreekt dat niet aan, de laag bij de grondse taal.

Over een aantal personages kan ik kort zijn, de dominee is een apart figuur, Christiaan is goed uitgewerkt en over Layla had ik meer willen lezen. Tot zover over ‘Bloed op het droge’, leest U zelf deze roman en vorm Uw eigen mening.