De kraamhulp is geschreven in een stijl die we gewend zijn van Esther Verhoef: vlot maar krachtig, korte hoofdstukken en niet al te ingewikkeld. Meestal vind ik de boeken van Esther Verhoef van die weglezertjes, perfect voor in de zomer aan het strand of bij het zwembad. De kraamhulp ging echter flink onder mijn huid zitten. Dit heeft natuurlijk alles te maken met één van de hoofdpersonages die zich voordoet als kraamhulp en kwade bedoelingen heeft ten opzichte van het (gehele) prille gezin. Met name de scene waarin de kraamhulp de baby in bad doet bezorgde me echt de rillingen. Knap gedaan hoor!