Bloed en Eer is een lekker weglezend Fantasy roman geworden. Het eerste deel in hopelijk een lange serie.
Je volgt een ex kapitein uit het leger, die een duister geheim met zich meedraagt. Hij snabbelt wat bij als privedetective en uitsmuiter bij een exclusief bordeel. Langzaam maar zeker wordt hij meegezogen in het verderf en achterklap die hoogtij vieren in de stad. Hij wordt voor het karretje gespannen van mensen die hij als vriend zag en misbruikt door de aristocratie. Wat hij voor waarheid aanziet blijkt achteraf een leugen te zijn.

Brad Winning zet een realistische Fantasywereld neer. De hoofdmoot van het verhaal speelt zich of in een stad die de geur uitademd van een beerput. Een stad waarin de gewone man een speelbal is voor de rijken en machtigen. Hierin probeert Sylvestre te overleven. Als het verhaal zich ontrolt zie je Sylvestre steeds meer groeien. Van een alcohol verslaafde, vrouwenverslindende, wat louche persoon, die in allerlei kleine zaken is verwikkeld tot een man die van zich afbijt en zijn eigen weg gaat. Brad zet Sylvestre goed neer. Wat ik alleen jammer vind is dat hij de strijd die gaande is in zijn bloed en gedachten niet meer heeft gebruikt om Sylvestre meer te vormen en te laten veranderen. Maar hopelijk wordt dat nog uitgewerkt in latere delen.

Het is een Fantasyroman geworden waar een duister tintje aan zit. Het duister tintje had voor mij nog wel meer mogen worden uitgewerkt. Het is mij nog niet genoeg Fantasy Noir zoals op de omslag staat. Hiervoor zou de verandering die Sylvestre ondergaat drastiger moeten zijn voor hemzelf en zijn omgeving.
Maar Brad komt ook met een paar leuke bijfiguren aanzetten. De zwerver Frytam, die alles doet voor een aalmoes, de huisjesmelker Hygor met zijn uit te kluiten gewassen schaduw, de ex sergeant Sardon, die Sylvestre bijstaat in zijn zoektocht naar zijn kleinzoon.
Met alles is het een Fantasy roman geworden die zijn mannetje staat tussen alle Fantasy romans van buitenlandse schrijvers. Ik kijk uit naar het volgende deel.