Om eerlijk te zijn heb ik dit boek vooral gekocht vanwege de eerste pagina. Hier maak je kennis met de pratende hond Manchee, die kenbaar maakt dat hij moet poepen. (ik hou gewoon teveel van honden)

Het mes dat niet wijkt beschrijft een interessante wereld waarin iedereen elkaars gedachten kan horen. Het is een apart, maar redelijk leuk boek als je kunt wennen aan de vreemde schrijfstijl.