De cover is qua kleur simpel en flets. Uit de ogen van het meisje straalt wanhoop e hulpeloosheid uit . Het meisje is bang en durf niet om hulp te vragen. De achterflap is qua tekst redelijk uitgebreid en hierdoor krijg je meteen een duidelijk beeld om wat voor soort verhaal het gaat.
Hannah en Sophie zijn de beste vriendinnen tot aan hun twaalfde jaar . Ze gaan veranderen en dat brengt de nodige strubbelingen met zich mee tussen hun. Hannah krijgt interesse voor jongens en Sophie blijft steken in haar fantasiewereld. Tevens wordt België opgeschrikt door de komst van Dutroux en zijn gruwelijkheden. Hannah vertrekt naar New York waar ze carriere maakt en op een dag besluit ze daar een punt achter te zetten om aan haar boek te werken. Een boek dat moet gaan over beroemde schrijfsters zoals Agatha Christie, Barbara Newhall Follett en Virginia Woolf. Tijdens het schrijfproces ontstaat er iets dat voor een groot vervolg zet.....
Het boek is geschreven verschillende tijdfases. De vrij korte hoofdstukken wisselen af en hierdoor moet je je hoofd er goed bij houden zeker als er op een gegeven moment ook nog de tijd en wereld van de drie andere reeds overleden auteurs hun opmars maken. Dit maakte voor mij wel even dat de verhaallijnen allemaal te snel elkaar afwisselden en hierdoor soms het spoor even bijster was. Doordat de hoofdstukken zo kort zijn en elkaar continu afwisselde had ik weleens het gevoel dat ik me niet geheel in de karakters kon terugvinden en je continu heen en weer geslingerd wordt. De schrijfstijl is duidelijk , vlot , krachtig en behoorlijk scherp. In de verschillende verhaallijnen weet Sarah ook heel goed je het gevoel te geven dat je ook daadwerkelijk in die tijd waant. Hieraan kan je niet zien dat dit haar debuutroman is. Ik ben wel benieuwd en kijk ook uit naar haar volgende boek