Wat een boek weer, hip, sterk, werelds&veelzijdig.

In ‘Ik zag een man’ wordt een levendig en fris beeld van de wereld geschetst.
Al in de eerste hoofdstukken raak ik zeer geboeid door wat schrijver Owen Sheers te vertellen heeft.
Een intro in het huis van de buren in Londen van Michael Turner bezorgd een creepy gevoel, de vaart waarmee het leven van zijn overleden vrouwe in een notendop voorbij komt en over de aanvang van zijn carrière als schrijver in New York; Verrassend.

‘Ik zag een man’ is een boek ‘over ons vermogen om dicht opeen en toch zo ver van elkaar te leven’.
Het is een intiem beeld over de impact van het verlies van een dierbaar mens, over de impact van moderne oorlogsvoering.
Het gaat over ‘Hoe kon het gebeuren, wat is er gebeurd, het gaat over willen weten.
Het gaat over de vraag ‘Hoe verder, hoe leven met herinneringen, hoe leven met schuldgevoelens, hoe gaat het met verhoudingen, vriendschap, wat blijft er over na de dood.

Een onderhoudende roman waarin soms ontiegelijk mooie beschrijvingen te vinden zijn over Londen; ‘The Heath’, over Pakistan maar ook over de situatie in ‘The States’, het immens verdriet, het gemis, het verlangen.
En wat een vaart in dat verhaal, verrassende ontwikkelingen, onderhoudend.
Ja, zo moet een boek zijn.