De hoofdstukjes zijn kort, de vertelperspectieven duidelijk. In elk hoofdstuk wordt namelijk telkens één van de hoofdpersonen gevolgd. Vooral het eerste deel van het boek ademt een oud-Hollands sfeertje met zo nu en dan een aantrekkelijke bijna poëtische schrijfstijl. Toch zijn het vooral de liefdesperikelen en de daaruit voortvloeiende verwikkelingen die de boventoon voeren. Het totale 17e-eeuwse tijdsbeeld blijft toch wat op de achtergrond zweven. De tulpenkoorts heeft zeker invloed op het verloop van het verhaal, historisch gezien wordt dit gegeven maar matig uitgediept.

Het boek is mooi geïllustreerd met 17e-eeuwse schilderijen die in kleur zijn afgebeeld. De schrijfster speelt enkele taferelen als het ware na in het verhaal, brengt de inhoud daarmee wel wat tot leven.

Tulpenkoorts, zeker een boek voor goed vermaak, had historisch echter net wat meer verwacht.