Onder het lezen van 'Lieveling' van Kim van Kooten was ik eigenlijk een soort van teleurgesteld - was dit nu dat boek waar zoveel ophef over was? De schrijfstijl is heel afstandelijk, waardoor je niet direct 'in' het boek komt. Ik dacht dat een zwakte van het boek was, en tijdens het lezen zelf dacht ik dat het hooguit drie sterren zou worden. Maar de impact van het boek kwam eigenlijk pas achteraf, toen ik die avond in bed lag en merkte dat het boek enorm door mijn hoofd bleef spelen.
Dat het mensonterend was dat zoveel van de volwassenen in het boek allemaal hun eigen gewin vóór het welzijn van Puck zetten. Dat je als kind toch moet kunnen rekenen op familie. Dat het zolang heeft geduurd voor andere volwassenen ingrepen. Als ik nu iemand verdacht, zou ík dan wel durven en kunnen ingrijpen? En wat als iemand míjn kind...? Zou ik het merken? Hoe schuldig is de moeder van Puck? En Pucks vader?
Dus vanwege die twee uur wakker liggen met dit soort zeer oncomfortabele en confronterende gedachten toch vier sterren.