Zorgverzekeraar Zorg en Zekerheid brengt sinds 2017 jaarlijks acht boekjes uit met korte verhaaltjes die men in zes minuten kan lezen. De boekenreeksen werden ontwikkeld om stress te verlagen, om even te ontsnappen aan de dagelijkse mallemolen en tot rust te komen. Zes minuten lezen zou je stressniveau namelijk al met 68% kunnen verlagen. De boekjes worden in een periode van acht weken verspreid via stations, bibliotheken, koffiebars,… Via de hashtag #sixminutestories kan je de reis van de boekjes volgen. Ik kreeg het volledige pakket toegestuurd in het kader van de Hebban Leesclub.

De boekjes werden geschreven door acht verschillende auteurs, waaronder Herman Koch, Anna Drijver en Thomas Olde Heuvelt. Hieronder een korte bespreking van elk boekje:

Six minute stories No. 9: De Kinderpopster - Zes minuten aan Vlaamse gulzigheid met Tim den Besten - Rating: 2 sterren

Dit verhaal draait rond Stefan, een popster in dienst van productiehuis Studio1000 met als doelpubliek kinderen met overgewicht. Hij wordt daarom contractueel verplicht om zelf ook te dik te zijn en te blijven. Dit verhaal loopt over van weinig subtiele kritiek op de huidige maatschappij: consumptiedrang, obesitas, onechtheid,… Het verhaal wordt daardoor helaas nogal zwaar en negatief.

Six minute stories No. 10: Dienstkeuring - Zes minuten zoeken naar goedkeuring met Herman Koch - Rating: 4 sterren

Een verhaal over een jongeman die zich in 1972 aanmeldt bij de dienstkeuring voor de verplichte militaire dienst. Hij wil geen anderhalf jaar van zijn leven vergooien en is vastberaden ervoor te zorgen dat hij ongeschikt verklaard wordt. In dit verhaal, verteld vanuit de ik-persoon, volg je het verloop van de keuring en de emoties die de jongeman doorloopt van begin tot einde. Het is geschreven in een aangename schrijfstijl en laat je stilstaan bij enkele zeer herkenbare gevoelens.

Six minute stories No. 11: Middelpuntvliedende kracht - Zes minuten klimmen naar geluk met Niña Weijers - Rating: 3,5 sterren

Dit verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van een vrouw die zich gevangen voelt in haar leven. Ze heeft alles wat ze – naar maatschappijnormen – nodig heeft om gelukkig te zijn, maar raakt verveeld in haar comfortabele leven. Aan de hand van een terugblik op het leven van andere vrouwen om haar heen, vertelt ze hoe haar visie van geluk over de jaren heen veranderd is. Een interessant concept, maar het verhaaltje is te kort om de verschillende gevoelens die beschreven worden voldoende uit te werken. De tijdslijn is bovendien nogal onduidelijk.

Six minute stories No. 12: De varkens – Zes minuten appeltjes schillen met Elfie Tromp - Rating: 4 sterren

Het gemeentebestuur beslist om 2 varkens te huisvesten op een plein in de wijk “De Kaap”. Onder het motto “kunst in de krachtwijk” wil men deze achtergestelde buurt daarmee een boost geven. De komst van de dieren en hun lot zorgt voor heel wat beweging de buurt. Het verhaal is onderhoudend, geschreven in een vlotte schrijfstijl en heeft een bijzonder verrassend einde.

Six minute stories No. 13: De corrector – Zes minuten les in goed burgerschap met Mano Bouzamour - Rating: 3 sterren

De titel verwijst naar een man van vermoedelijk middelbare leeftijd die zich met een jeugdvriend op het strand van Blijburg voorbereidt om te gaan suppen (rechtopstaand op een surfplank peddelen). Hij ziet een koppeltje dat, onderweg naar een vuilnisbak, een glazen fles laat kapotvallen op de grond. Als een rasechte betweter gaat de corrector op het koppeltje af om hen – onder het mom van behulpzaamheid – terecht te wijzen, de start van een confrontatie tussen de corrector en de stoere spierenbundel Wesley die deel uitmaakt van het koppel. Het verhaaltje begint grappig, maar gaat over in een beschrijving van - al dan niet subtiel - haantjesgedrag tussen de irritante hoofdpersonages en mist een clou.

Six minute stories No. 14: Rikki – Zes minuten dingen kapotmaken met Marieke Lucas Rijneveld - Rating: 3,5 sterren

Het verhaaltje begint met een rennende Harry, een boer die op oudejaarsnacht wegvlucht van zijn boerderij. Vervolgens wordt het verhaal verlegd naar een jongen die het neefje van Harry blijkt te zijn (en die ook de verteller is), wiens vader vertelt dat oom Harry een paar nachten komt logeren “omdat hij anders de gevangenis in moet”. Gaandeweg wordt duidelijk waarom Harry op de vlucht is. Leuk opgebouwd verhaal, maar het zou beter tot zijn recht komen in een iets langere versie, aangezien een aantal interessante elementen onvoldoende uitgewerkt konden worden.

Six minute stories No. 15: Balora met het Grote Hoofd – Zes minuten liedjes in je hoofd met Thomas Olde Heuvelt – Rating: 3 sterren

Balora, de verteller, is een kind dat geboren is met een uitzonderlijk groot hoofd, waardoor het voortdurend vast komt te zitten tussen de deurposten. De ouders, zeker de vader, kunnen er moeilijk mee om en lijken Balora als een last te beschouwen, iets wat het kind ook beseft. Daardoor krijgt het verhaal een zeer trieste ondertoon. Het is geschreven als een gedachtestroom van een kind, waardoor het voor de lezer bijzonder moeilijk is realiteit van fantasie te onderscheiden, zeker naar het einde toe, wanneer de situatie escaleert.

Six minute stories No. 16: Vathorst – Zes minuten lief en leed delen met Anna Drijver – Rating: 4,5 sterren

Lena is een Oekraïense boerin die op reis vertrekt naar Nederland. Gaandeweg wordt duidelijk waarom ze naar Nederland reist. Het verhaal wordt best gelezen zonder vooraf de reden te kennen, vandaar de eerder beperkte samenvatting. Dit laatste boekje is geschreven in een aangename, vlotte schrijfstijl en is bijzonder ontroerend. Heel mooi gedaan van Anna Drijver! Mijn favoriet van de 8 boekjes.

Eindoordeel: de gemiddelde score komt uit op 3,4 sterren. De boekjes vormen de perfecte manier om kennis te maken met het werk van een aantal grote namen, maar de lezer blijft in sommige verhaaltjes helaas wat op zijn honger zitten. Je merkt dat een aantal schrijvers te veel elementen in de boekjes heeft willen stoppen, waardoor niet alle interessante aspecten voldoende uitgewerkt konden worden.

Het leuke aan de boekjes is dat ze de drempel om een boek vast te nemen verlagen, ze zijn zo kort dat je ze tussendoor even kan vastnemen. En het uiteindelijke doel wordt op die manier bereikt: mensen gaan aan het lezen en zoals elke lezer weet vergeten ze dan heel even hun zorgen!