Dit boek gaat over (voornamelijk) vrouwen die meer bezig zijn met anderen dan met zichzelf. De schrijfster gebruikt hiervoor de term ‘vrouwen die te veel liefhebben’, maar persoonlijk vind ik die term misleidend. Het is namelijk geen liefde.
De eerste hoofdstukken geven heel veel voorbeelden en daar werd ik wanhopig van. Wat een ellende!
Gelukkig heb ik doorgelezen, want vanaf hoofdstuk 7 ging het me echt boeien en gaf het boek me zowel inzichten in de patronen binnen de relaties die ik heb met de mensen om me heen als handvatten om ongezonde patronen te doorbreken.

Erg jammer dat de vertaalster niet thuis is in het taalgebruik binnen twaalf-stappen-groepen en zich hier ook niet over heeft laten voorlichten. Dit geeft wat vertaalfouten.
En ik krijg kromme tenen van het woord ‘alcoholicus’. Hoe oud is dat?

Kortom: erg uitgebreid begin, ijzersterk einde, onhandige vertaling