Terugkeer ongewenst is het derde boek wat ik van Charles Lewinsky gelezen heb en het heeft me geboeid tot de laatste bladzijde.
Het is een prachtig boek,dat ondanks het toch trieste onderwerp ook de nodige humor heeft.

Hoofdpersoon is Kurt Gerron en het verhaal begint dat Kurt ontboden wordt bij Obersturmführer Rahm in het concentratiekamp Theresienstadt,het kamp waar Kurt Gerron samen met zijn vrouw Olga verblijft
Rahm vraagt hem een film te maken over Theresienstadt om de buitenwereld te laten zien hoe het er aan toegaat in het kamp en hoe goed de joden er behandeld worden.
Kurt twijfelt,maar doet hij het niet zal hij worden gedeporteerd naar Auschwitz.
Dat dilemma is eigenlijk de kern van het boek,
Het boek schrijft over de liefde tussen Gerron en zijn vrouw Olga,een liefde die intens is
Je kunt je haast niet voorstellen hoe het er werkelijk aan toe ging,erover lezen is heel wat anders dan het zelf meemaken.
De gedachten van Kurt gaan vaak terug naar zijn jeugd,waarvan hij de verhalen van zijn grootvader nog altijd goed kan herinneren.
Je leest hoe zijn leven vóór de oorlog was,zijn omzwervingen van Duitsland naar Wenen om via Parijs in Amsterdam te komen.
Hij werkte er in de Joodse Schouwburg om uiteindelijk vandaar uit naar Westerbork en later naar Theresienstad te gaan.
Een indrukwekkend en aangrijpend boek,Lewinsky heeft op een manier verteld hoe iets wat ongelooflijk lijkt toch zomaar kon gebeuren.
De karakters worden goed weergegeven,je voelt de machteloosheid en Lewinsky weet dat alles op een waarheidsgetrouwe manier te vertellen.
Hoewel ik al veel boeken over de oorlog heb gelezen raakt het me iedere keer hoe men daar met Joden en andere gevangenen omging.