Creidhe, dochter van Eyvind en Nessa, is smoorverliefd op Thorald, de zoon van Margaret. Thorvald heeft echter een bedrukte inborst en denkt vooral aan zichzelf. Toch blijft Creidhe hopen dat hij haar op een dag ziet staan. Wanneer Margaret haar zoon de brief laat lezen, die zijn ‘gestorven’ vader heeft geschreven, komt hij erachter dat zijn vader nog leeft en besluit op zoek te gaan. Daarvoor roept hij de hulp in van zijn vriend Sam, die visser is. Naast het feit dat hij beschikt over een boot, is hij ook nog een goede zeeman. Dat maakt hem de ideale bondgenoot voor Thorvald om zijn vader te gaan zoeken. Creidhe is er echter van overtuigd dat zij de twee mannen uit de problemen moet houden en gaat mee als verstekeling.

Na een zware storm spoelen de drie vrienden aan op een eiland waar het Langemessenvolk woont. Ze worden er niet op een heel vriendelijke manier bejegend, maar Thorvald gelooft dat hun leider, Asgrim, zijn vader is. Tegen hun wil in worden ze betrokken in de oorlog tegen de Onuitspreekbaren. Het gebeuren verandert de drie onvermijdelijk waarbij ze worden geconfronteerd met het verleden, met de liefde, maar ook met ongelofelijk verdriet, uiterste toewijding en de nodige vechtlust.

Begenadigd vertelster
Juliet Marillier heeft het in zich om je mee te nemen op een avontuur dat je niet los laat tot aan de laatste bladzijde. Drager van het Vossenmasker is het tweede deel uit haar Saga van de Eilanden van het Licht waarbij ze naar goed gebruik verder gaat met het verhaal van de volgende generatie. Wie meer dan een serie van haar gelezen heeft, weet dat Marillier het in haar vingers heeft om folklore en mythologie tot leven te brengen.

De personages in dit boek zijn uitermate goed uitgewerkt. Ze hebben een verleden, een eigen karakter en zijn niet statisch opgebouwd. De gebeurtenissen veranderen hun manier van handelen en denken merkbaar. Ze zijn menselijk, in het verleden hebben ze fouten gemaakt, hun handelen is niet altijd zuiver, maar vaak proberen ze het beste uit zichzelf naar boven te halen en een toekomst op te bouwen.

Een minpuntje in dit boek is het feit dat het overgrote deel handelt over de aanloop naar de jacht. Er gebeurt in die periode vrij weinig, Marillier gebruikt deze tijd om je kennis van de hoofdpersonen te verdiepen en hun plannen en dromen uit de doeken te doen. Toch heb ik mij tijdens het lezen van dit boek geen moment verveeld, het voelde ook niet langdradig aan. Haar vertelstijl maakt het gebrek aan echte actie meer dan goed.