Eerlijk gezegd, toen ik begon te lezen voelde ik meteen aan dat dit boek niet meteen mijn eerste keuze zou zijn. Een love story is nu eenmaal geen spek voor mijne bek, zeggen wij hier! Toch zette ik graag door, vooral omdat het dit keer een E-book betrof – gratis ter beschikking gesteld aan 100 lezers door Hebban.nl – en ik wat E-books betref, een leek ben. Ik las het boek op mijn IPad en dat lukte wonderwel. Toch heb ik, zoals zovelen, liever papier. Het ruikt zo bijzonder en je hebt het vast, je betast het, je kan makkelijk terug bladeren en zo zijn er nog wel enkele redenen te bedenken.

Maar d'r is nog een reden waarom ik het boek niet kon wegleggen. ‘Voor je weggaat’ bleek al snel iets bijzonders te worden. Zoë en Ed zijn een doorsnee koppel. Ze leven al enkele jaren samen. Het samenleven belooft rooskleurig te worden, maar dan gebeurt het ondenkbare. Ed wordt aangereden op weg naar zijn werk en sterft aan zijn verwondingen. Voor Zoë stort zowat haar hele wereldje in.

Op een dag staat Zoë voor het raam en kijkt naar haar verwilderde tuin. Ed was een tuinaanlegger en hield zich daar normaal mee bezig. Ze stapt resoluut de tuin binnen, valt met haar hoofd op een stenen bloembak en verliest het bewustzijn.

Van dan af krijgen we in elk hoofdstuk telkens een flashback die de lezer meeneemt doorheen hun relatie. Elk hoofdstuk start met het wakker worden van Zoë en er volgt dan een episode uit hun relatie. Wat Clare Swatman heel knap heeft gedaan, is dat zij Zoë laat terug kijken op haar relatie met Ed als ‘de Zoë die ze was toen Ed stierf’. En dat leidt tot soms spannende, soms hilarische toestanden

Ik heb ‘Voor je weggaat’ met veel plezier gelezen. Overigens, het leest als een trein en het is alvast een (vakantie)-aanrader.