Liz en Bean (koosnaam van Jean) zijn vaak op elkaar aangewezen. Hun moeder Charlotte is niet bepaald een stabiele factor in dit vaderloze gezin te noemen. Gedreven door ambitie en pretentieuze hersenspinsels laat zij haar geliefde meisjes geregeld thuis. Met alle goede bedoelingen, dat wel, om later beter voor hen te kunnen gaan zorgen. En om niet te vergeten een mooie carrière op te bouwen. Helaas loopt het allemaal niet zoals gepland en wanneer Charlotte het een keer wel heel bont maakt en de meisjes nattigheid voelen van de overheid besluiten ze te vluchten. Samen gaan ze een impulsief avontuur aan waar ze, zo jong als ze zijn, behoorlijk volwassen dingen meemaken. Ze zijn besluitvaardig om te geraken waar ze heen willen en wonderbaarlijk genoeg lukt hen dat ook. Maar wisten zij veel dat op de plek van bestemming hun uitdaging pas écht zou beginnen?

“De zilveren ster” is een verhaal over de zoektocht naar je wortels. Over de zoektocht naar een stabiel gezinsleven en over bevestiging dat jij er mag zijn, ongeacht hoe of wat. De titel heeft een hele mooie betekenis die wordt bewaard tot de allerlaatste pagina’s. Prachtig verwoord en heel symbolisch. De liefde tussen moeder en dochters is er, daarover geen twijfel. Maar houden van is niet altijd genoeg, dat blijkt. De liefde tussen de meisjes in combinatie met hun doorzettingsvermogen is bewonderenswaardig te noemen. Op die leeftijd al zo getekend door het leven en al zó wijs. De opvoedende rol is met tijden omgedraaid en geeft een prachtige weergave van de kracht van de jonge mensen in dit verhaal. Wanneer de meisjes uiteindelijk bij hun oom komen gaan ze ervaren wat het is om een ‘normaal’ gezinsleven te leiden. Dat het de invloeden van buitenaf zijn die de boel in de war kunnen schoppen. Gelukkig ontmoeten ze ook andere familieleden en worden ze al snel in het hart gesloten.

Zonder clichés of zoetsappige momenten te ontdekken heb ik dit boek gelezen. Een verhaal dat echt wel even bij je blijft hangen. Het is hard en ontroerend tegelijk. De bijzondere omstandigheden en de kracht van de meisjes maken indruk. Walls heeft op een menselijke en laagdrempelige manier een sfeer gecreëerd die je vasthoudt. Een prachtig en indringend verhaal wat ik van harte kan aanbevelen.