Als geen ander weet Gem hoe het is om te (over)leven in de wereld van geweld, onderdrukking en angst. Ze is zelf ook prostitué geweest en uit dat wereldje kunnen ontsnappen. Nu werkt ze samen met oud-rechercheur Walter om vrouwen in een vergelijkbare situatie te helpen en te redden van hun persoonlijke ondergang. Het mag duidelijk zijn dat ze zich daarmee niet kwalificeren voor een populariteitsprijs. In ieder geval toch niet bij de pooiers en hun grote bazen maar ook niet bij de politie. Toch hebben deze twee hun missie voor ogen en wijken daar niet vanaf. Gedreven laten zij zich inhuren door ouders van meisjes die slachtoffer zijn geworden van o.a. loverboys en proberen het tij te keren. Daarvoor hebben ze een bepaalde tactiek nodig en geduld, veel geduld. En nu net dat laatste is iets waar het bij Walter nog wel eens aan tekort schiet. Het gaat het allemaal niet snel genoeg, het moet nú en het moet effectief. Gem corrigeert hem wel maar kan niet voorkomen dat het weleens misgaat. Zo ook nu. Alleen zijn de gevolgen verregaand en onomkeerbaar.

Walter is een gevoelsmens, dat is meteen duidelijk. Gepassioneerd en vol overtuiging werkt hij samen met Gem als privédetective in Rotterdam en probeert daar meisjes te redden uit hachelijke situaties. Er is werk aan de winkel. Wanneer de vader van Valerie hun hulp inschakelt krijgt Walter het erg moeilijk met zijn emoties. Hierdoor is hij niet altijd even objectief en slim bezig. Gem daarentegen is gehard door het leven dat ze achter zich heeft gelaten en kan hier beter mee omgaan. Toch kan ze niet voorkomen dat ze moet gaan puinruimen nu. De auteur weet dat goed en zeer realistisch over te brengen. Hij beschrijft met een film-achtige precisie de omstandigheden en situaties. Hij doet dat zelfs dusdanig dat het gevoel ontstaat dat je een filmscript voor een aflevering van een detectiveserie leest.

Het verhaal intrigeert en leest zeer gemakkelijk weg. De samenwerking tussen Gem en Walter is soms wat vermakelijk neergezet, leuk is dat. De speurtocht komt langzaam op gang, frustratie is voelbaar, net als het ongeduld bij Walter. Hoe 'real life' wil je het hebben? Toch weet het niet continue de aandacht vast te houden. Spannend wordt het namelijk niet echt, terwijl de basis voor het verhaal zich daar wel voor leent. De schrijfstijl is prettig, de auteur is niet vies van een metafoor of wat beeldspraak zo nu en dan. Gem had wat rauwer gemogen, vooral gezien haar verleden en haar missie in dit verhaal. Walter komt niet altijd geloofwaardig over, hij maakt fout op fout en dat is niet het verwachtingspatroon bij een oud-rechercheur, eerder eentje bij een amateur detective. De personages lenen zich bij uitstek voor een vervolg. Ik ben dan ook benieuwd of dat er gaat komen, de nieuwsgierigheid is gewekt!