Van middernacht tot half zes beulen vier vrouwen zich af in een lunchpakkettenfabriek in Tokio. Door het werk groeit er tussen hen een soort van vriendschap: ze wachten elkaar op op de parking en werken samen om de beste jobs aan de band te bemachtigen. Als een van de vier in een woedeaanval haar man vermoordt, roept ze de hulp in van een collega om het lijk kwijt te raken. Die kan de klus niet alleen klaren en uiteindelijk raken ze er allemaal bij betrokken.

Natsuo Kirino begint met een uitgebreide schets van het leven van de vier vrouwen. Ze wisselt elke keer van vertelperspectief zodat de lezer goed te weten komt wat de vrouwen bezighoudt. Kuniko leeft om te kunnen consumeren en sluit lening op lening af. Yoshie is een weduwe met de zorg voor een bedlegerige en veeleisende schoonmoeder. Ze kan met moeite de touwtjes aan elkaar knopen. Yayoi heeft twee kleine kinderen en een gokverslaafde man die haar slaat. Tot bij haar de stoppen doorslaan. Masako werkt 's nachts om overdag te kunnen slapen zodat ze contact met anderen kan vermijden. Ze hebben alle vier een grote verlatenheid gemeen. Of ze nu wel of niet in een gezin leven, ze staan er au fond alleen voor.

Naast de vrouwen heeft Kirino ook aandacht voor de man die vermoord gaat worden en voor crimineel Satake. Het is namelijk zijn goktent waarin het toekomstige slachtoffer net iets te veel amok maakt. Aanvankelijk ziet het er naar uit dat de vrouwen met de misdaad weg komen. Zeker als Satake opgepakt wordt. Door zijn gewelddadig verleden is de politie er quasi zeker van dat hij de dader is. Maar stilaan begint de eensgezindheid tussen de vrouwen te verbrokkelen. Eigenbelang komt op de voorgrond en is de oorzaak van een bij momenten bloedstollend kat- en muisspel. Het hek is helemaal van de dam als Satake vrijkomt.

Ik vind dit om verschillende redenen een topthriller. Kirino bouwt veel spanning op, beschrijft ook enkele gruwelijke scènes. Meestal ben ik daar niet zo tuk op, maar in dit boek zijn ze op zo'n natuurlijke, vanzelfsprekende manier onderbouwd, dat je als lezer gewoon meegaat in het ijzersterke verhaal. Dat heeft te maken met de prima uitwerking van de karakters. De vrouwen maken schokkende dingen mee, maar anticiperen daar ook op, en groeien erdoor. Dit alles, en eigenlijk nog veel meer, maakt deze thriller boeiend van begin tot eind. Niet voor niets kreeg De Nachtploeg de hoogste Japanse thrillerprijs. Niet voor niets wordt dit boek aangeprezen door Mo Hayder met "Intens, krachtig en onweerstaanbaar tot het eind". En niet voor niets krijgt het van mij vijf sterren. Klasse, die Kirino.