Absoluut een boek waarbij je tijdens het lezen goed je hoofd erbij moet houden mocht je niet compleet de draad kwijt willen raken. Ergens komt dit boek op mij over als een ietwat sinistere roman. Het verhaal heeft voor mij een rauw randje waar zo hier en daar wat donkere geheimen in een hoekje liggen te loeren.

“Het is een uiterst delicate kwestie, burgemeester,’ zei hij.”

Het verhaal lees je mee vanuit de gedachtegang van de hoofdpersoon, Robert. Tijdens het lezen ergerde ik mijzelf aan hem, vooral omdat ik meerder malen dacht waarom communiceer je niet gewoon? Stel jezelf open, dan wordt alles een stuk duidelijker en gemakkelijker. Dat is juist het mooie aan dit boek, dat je je zo inleeft dat je de hoofdpersoon advies wil geven en meeleeft.

“Ik zei niets. Als er iets was, dan was het nu alweer voorbij.”

Doordat je vanuit de ik-persoon leest komt het geheel realistisch over. Dit wordt versterkt door een aantal voorkomende feiten uit de huidige maatschappij. Het geeft het verhaal diepgang. Tevens zorgt dit ervoor dat het zo in de hedendaagse maatschappij past en het zomaar echt het verhaal van de burgemeester kan zijn…