Recensie gebaseerd op ‘Kastanjemanden’, de originele versie van het boek.

Na een jaar afwezigheid keert Rosa Hartung terug naar haar baan als minister van Sociale Zaken. Na de verdwijning van haar dochter probeert zij haar leven zo goed mogelijk weer op te pakken. De zaak is echter nooit helemaal opgelost. Er is weliswaar een man aangehouden die de moord bekend heeft, maar die weet niet meer waar hij het lijk gelaten heeft.

Op de dag van Hartungs terugkeer wordt een jonge moeder vermoord, ze is gemarteld en een van haar handen is eraf gehakt. De rechercheurs Thulin en Hess worden op de zaak gezet en doen al vrij snel een bizarre ontdekking: op de plaats delict wordt een kastanjemannetje gevonden. Wanneer bij een tweede lugubere moord alweer zo’n mannetje opduikt, dat bovendien een sinister geheim lijkt te dragen, staat Kopenhagen in rep en roer. Wat hebben de moorden met elkaar en met Rosa Hartung te maken en wat is dat toch met die kastanjemannetjes?

Søren Sveistrup (1968) studeerde niet alleen Letterkunde en Geschiedenis, hij heeft ook een diploma van de Deense Filmschool op zak. Met ‘Oktober’ schreef hij zijn debuutthriller. Onervaren is hij echter niet, hij is de scenarioschrijver van de immens populaire Deense tv-serie ‘The Killing’. Hij is ook verantwoordelijk voor een aantal filmscripts, zoals Jo Nesbø’s ‘The Snowman’ en won voor zijn werk verschillende prijzen.

‘Oktober’ begint ontzettend sterk met een gebeurtenis uit 1989. Onmiddellijk is duidelijk dat je een topper in handen hebt. Na die eerste bladzijden neemt de auteur je mee naar het heden, doorheen een chronologisch verteld verhaal dat ongeveer een maand in beslag neemt. Negen delen, honderddertig hoofdstukken, de opbouw van het verhaal zorgt ervoor dat de vaart erin blijft.

Speurders Thulin en vooral Hess komen aanvankelijk niet zeer sympathiek over. Eerste indrukken zijn echter niet altijd correct, beiden hebben het hart op de juiste plaats. Alsof het boek zelf nog niet spannend genoeg is, is er ook tussen die twee sprake van een vleugje spanning, al is het daar wel even op wachten. Vrijwel alle personages in het boek zijn goed uitgewerkt en geloofwaardig, ze komen voor je ogen tot leven. Wie heeft er geen chef gehad die alles beter denkt te weten? Of een collega die je liever ziet gaan dan komen?

‘Oktober’ is origineel en ontzettend goed geschreven, de ervaring van Sveistrup als scenarioschrijver is meer dan duidelijk. En laat het boek nou ook nog eens spannend zijn! En een plot hebben om duimen en vingers bij af te likken. En een verrassende ontknoping! Veel meer kan je van een thriller niet verwachten. Uitkijken nu naar het tweede boek van de Deen, een boek dat – wie weet - voor dat echte, zeldzame wow-gevoel zal zorgen.