De schrijfstijl van Harm de Jonge is boeiend en leest heerlijk weg. Hoe het mogelijk is dat hij zo’n groots verhaal in zo’n klein boekje kan krijgen weet ik niet maar het is gelukt. Het verhaal bevat zoveel herkenbare dingen voor de kinderen : verlegen zijn, angst voor een spreekbeurt, verliefdheid, fantasie, stoere vaders en overdreven moeders, gekke juffen en vervelende jongens in de klas.. Verder is het verhaal een aaneen schakeling van werkelijkheid en fantasie. Zit Jurre nu in zijn eigen verhaal of is hij in een sprookje belandt.. En waar of niet waar hij durft zomaar zijn spreekbeurt te doen en daar mag hij best trots op zijn !
Het verhaal is zeer uitnodigend door de mooie kaft en illustraties in het boek maar ook door de verschillende lettertypes die zijn gebruikt, een voorwoord (en nawoord) van de schrijver en van de hoofdpersoon, de leuke titels van de hoofdstukken en het boek in het boek wat Jurre schrijft.