Ik heb Verloren dochter van Helen FitzGerald gelezen als buzzboek voor #hebbanbuzz.
Het boek begint met een openingszin die je meteen het verhaal in sleurt. Er belandt een compromitterend filmpje van Su, de geadopteerde dochter van Ruth, op het internet. Het filmpje is gaat viral. Dit heeft grote invloed op de levens van het gezin, dat naast Ruth en Su bestaat uit biologische dochter Leah, die bijna even oud is als Su en de rustige vader Bernie. Ruth is rechter en probeert van alles om het filmpje te laten verdwijnen en om de daders aan te pakken, eerst via de legale weg en later via drastischer maatregelen. Su probeert zover mogelijk te verdwijnen en gaat uiteindelijk op zoek naar haar biologische moeder. Leah probeert haar schuldgevoel te vergeten en Bernie probeert het gezin bij elkaar te houden. Dit alles tevergeefs.

Een groot deel van het boek gaat over de interacties binnen het gezin. Door de reacties van de familieleden komen steeds meer van de onderhuidse spanningen naar voren. Deze spanningen worden ingegeven door de adoptie en het vlak daarna geboren biologische kind en de verschillen in de karakters van Ruth en Bernie. Het internetfilmpje zet al deze familieverhoudingen op scherp.

De term literaire thriller is volgens mij misplaatst. Het verhaal gaat eerder over de invloed van social media, de gevolgen van adoptie en de verhoudingen en verwikkelingen binnen het gezin. Hoewel het niet echt spannend wordt, is het wel een boek dat fijn en snel leest. Een drie sterren waardering is het zeker waard.