Titel: Nicolas en de verdwijning van de wereld .  Auteur: Anne Eekhout Uitgever:  De Arbeiderspers Aantal pagina's: 256 Aantal sterren: 2/5

Hoe red je de wereld als jongen van acht?

De achtjarige Nicolas heeft alle stripboeken over De Adelaar, een superheld die het opneemt tegen bovennatuurlijk sterke vijanden, al honderd keer gelezen. Zijn vader werkt hard, zijn moeder heeft haar eigen problemen en is vaak onbereikbaar voor Nicolas. Op een doodgewone middag komt er een verontrustende boodschap: een zwart gat is onderweg naar de aarde. De kans dat de mensheid en alles daaromheen zal worden weggevaagd is groot. Nicolas, worstelend met het verschil tussen fantasie en hoop, besluit net als De Adelaar alles op alles te zetten om de ramp af te wenden. Maar hoe red je de wereld als je acht bent?

Wat ik van het boek vond 

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen dit boek was het echt gewoon niet voor mij . Ik heb niet snel dat ik een Genre of boek echt niks voor mij vind maar op een of andere manier wist dit boek van Anne van Eekhout mij niet te raken . Maar waarom het me niet echt wist te raken weet ik ook niet heel goed uit te leggen . Ik denk dat het komt omdat het voor mij een verhaal was zonder conclusie een net iets te ver van me bed show . Ik probeer altijd te recenseren zonder naar mijn persoonlijke mening te luisteren maar vooral te kijken naar het feit of het boek goed is geschreven of niet alleen in dit geval kan ik niet anders dan 3 sterren geven omdat mijn eindconclusie is dat het boek mijn niet wist te boeien .  En dan blijkt maar weer eens dat ik toch echt een heel andere smaak heb dan de meeste mensen want dit boek kreeg door bijna iedereen in de leesclub hoge sterren en ook alle recensies die ik online kon lezen . Sorry Anne dat ik met mijn 3 sterren je ranking een beetje naar beneden haal . En dan vooral omdat ik aan het einde van het boek echt dacht wat heb ik nu gelezen 

En dan nu naar de positieve punten aan het boek :) want die waren er echt ook wel hoor . Wat ik goed vind aan de schrijfstijl van Anne is dat ze een 8 jarige jongen perfect weet neer te zetten de gevoelens en de gedachten die Nicolas heeft passen echt bij een 8 jarige jongen. Het boek is ook vlot geschreven de gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Sommige momenten wisten me wel te raken zeker de stukken waarin je leest over de verwaarlozing van Nicolas moeder naar Nicolas toe. En een momentje met de beste vriend van Nicolas maar daar wil ik nog niet teveel over vertellen . Verder vond ik het personage van mevrouw Sun ook een erg leuk personage om te lezen .  

Waarom na deze positieve punten dan een 5 of te wel 3 sterren want ik doe niet aan halve sterren . Ik denk dat dit vooral komt omdat het boek over het algemeen me niet wist vast te houden . En ik op het einde zoiets had van wat heb ik nou eigenlijk gelezen wat is de conclusie van het verhaal ? Ik hou van boeken met een goed einde waardoor ik denk ja dit is het . Aan de andere kant weet ik niet wat voor eind wel passend was geweest . Ik denk dat het bij dit boek vooral een kwestie van smaak is en het gewoon niet mijn smaak is . En ik me totaal iets anders had voorgesteld bij het woord dystopie en Fantasie . 

Heel veel liefs , Melanie 


******* Ik heb mijn recensie aangepast naar 4 sterren . Nu vraag je natuurlijk waarom want het is toch jou mening . Ja dat klopt de 3 sterren waren mijn mening maar in de leesclub van het boek kon je ook vragen stellen aan Anne zelf . Nadat ik mijn recensie had geschreven bleef ik mezelf afvragen wat voor einde er dan had moeten zijn omdat vooral het einde vraagtekens bij me opriep en ik daardoor dacht wat heb ik nu eigenlijk gelezen . Op mijn vraag gaaf Anne zeer uitgebreid antwoord en door haar antwoord viel alles wat ik gelezen heb en hoe het eindigde eigenlijk volledig op zijn plek . Ik had er zelf nooit op die manier naar gekeken . En vandaar dat het verhaal nu dus wel klopt voor mij en ik mijn sterren heb aangepast naar 4 sterren .