Tori kan niet wachten om haar huidige leven te ontvluchten: even geen mensen om haar heen die steeds op haar letten, en eindelijk haar eigen ding kunnen doen. Dit is waar ze al tijden van heeft gedroomd! Al snel merkt ze dat het niet zo werkt; mensen hebben toch een bepaald beeld van haar, ‘de dochter van’, en denken al bij voorbaat dat ze zich ook op die manier zal gedragen. Wanneer ze aankomt op haar nieuwe tijdelijke onderkomen, merkt ze dat ze het eigenlijk enorm vervelend vindt als mensen haar op die manier zien: als ‘snob’. Het voelt al helemaal als een stomp in haar maag, als Alen haar ook op die manier ziet. Alen, de hoofd-beveiliging van het ruimtestation en die haar vanaf het eerste moment op stang weet te jagen, haar hoofd op hol weet te brengen.. en haar vervolgens laat barsten als een stuk ruimte-afval. Maar waarom zoekt hij haar steeds weer op? Ook haar vriendinnen hebben door dat hij meer dan gewone interesse in haar toont, maar Tori weigert zich eraan over te geven: hij ziet haar vast alleen maar als een elitaire trofee, net als iedereen. Verder niet. Punt.

Hoe vaker ze elkaar zien en elkaar blijven uitdagen met vuile blikken, vinnige woorden en onverstoorbare staar-partijen, hoe sterker de aantrekkingskracht tussen Tori en Alen wordt. Alen stelt zich steeds meer voor haar open, maar hij merkt dat hij steeds op de muur stuit die Tori de afgelopen tijd heeft opgebouwd om zichzelf te beschermen tegen gevoelens… en tegen mannen. Na een zeer vervelende, botte ex heeft ze zich nooit meer open durven stellen tegenover anderen en heeft zij zichzelf beloofd haar grenzen te bewaken met alles wat haar lief is. Kan Alen laten zien dat niet elke man hetzelfde is als haar ex, en durft zij haar muur te laten vergaan tot sterrenstof en hem haar hart binnen te laten?

Naast deze opbloeiende, heen-en-weer-trekkende relatie, hebben Alen en Tori nog meer aan hun hoofd. Een bruut spel van machtsvertoon houdt de gemoederen flink bezig op de afdeling waar Tori werkt, en samen met haar collega komt ze achter een nog veel vuiler spel dat gaande is. Niet alleen hun banen staan hiermee op het spel, maar ook de toekomst van het gehele universum. Samen met hem en Alen zetten ze een plan in werking om dit tegen te gaan, met alle gevolgen van dien…

Tori groeit uit van rebel in haar eigen leven, tot een krachtige jonge vrouw die niet meer met zich wil laten sollen. Ze is veel meer dan alleen maar het meisje van de Elite, ze heeft haar eigen ideeën, haar eigen mening, en ze wil zelf instaan voor haar eigen keuzes en daden. Ze is klaar met alle vooroordelen, die mensen meer kapot kunnen maken dan ze lief is. En hoe lastig het soms ook zal zijn om ook zelf geen vooroordeel te vellen, of haar eigen weg te kiezen: ze zal ervoor gaan. Ze is klaar met haar oude leven, dat eigenlijk haar eigen leven niet was, maar dat van anderen.

Lizzie van der Ham heeft een prettige schrijfstijl, en laat hiermee het verhaal vloeiend in elkaar overlopen. Net als in Verliefd en Verloren heeft ze menselijke karakters neergezet waar de lezer zich makkelijk in kan verdiepen en in kan herkennen; daardoor wordt het verhaal voelbaar en realistischer, ondanks de ruimte-achtergrond, dat overigens een zeer mooie en gedetailleerd beschreven setting is! Ik ben benieuwd of er nog een vervolg voor dit tweetal zal komen, of dat ze nog eens in een andere serie van haar terecht zullen komen, want het einde vond ik redelijk open. Maar dat kan ook aan mij liggen, omdat ik gewoon genoten heb van de perikelen tussen de twee sterren van het verhaal, en de andere verhaallijn die plots over leek te zijn, maar toch op een goede manier is afgerond. Het smaakte gewoon naar meer!

Laat me sterren zien is een verhaal over de kracht in jezelf, het feit hoe macht over iemand hebben veel teweeg kan brengen, en over de liefde: liefde heeft z’n ups en downs, maar het gaat ook om gezamenlijk respect: voor elkaar, maar ook voor jezelf. Vooral voor jezelf.

Geloof erin dat ook jij mag stralen als een ster!