Een buitenwijk in de jaren negentig . De zusjes Kine en Nico proberen een zo goed mogelijk bestaan op te bouwen. Wat zeker niet makkelijk is omdat hun moeder heel erg aan de drank zit en ook nog eens de verschijnselen van druggebruik begint te vertonen desondanks maken de meisjes het beste ervan. Naarmate de jaren verstrijken bloeit Kine steeds meer open Nico aan de andere kant sluit zich meer en meer buiten van haar leeftijdsgenoten steeds opnieuw berekend ze de rampen die hun kunnen overkomen zozeer zelf dat beide zussen niet beseffen welke ramp er werkelijk op hun ligt te wachten.

De schrijfstijl vond ik zeer erg vlot geschreven en op sommige momenten zeer poëtisch zelf hij paste dan ook in min ogen zeer goed bij het boek. Ook de korte hoofdstukken kon ik zeer waarderen ik had het enkel een beetje moeilijk bij het wisselt perspectief van de twee zussen doorheen de jaren. Ik vergat soms wel eens uit wie zijn zich punt ik aan het lezen was en dat er steeds een paar jaren waren verstreken waardoor ik soms de draad van het verhaal kwijtraakte.

De personages kwamen zeer geloofwaardig in het verhaal naar voren al merkte ik wel dat vooral de twee zusjes en de manier waarmee ze beide met hun moeder omgaan zeer sterk naar voren kwam. Met een personage had ik het wel iets moeilijker en dat was de vader die naar mijn gevoel nauwelijks in het verhaal voorkwam en ook helemaal geen interesse leek te tonen in zijn twee meisjes in hun situatie wat me soms wel een beetje kwaad en verward maakte.

Dit boek vond ik een ogenopener van een debuut en zet je na en tijdens het lezen zeker aan het denken. Hoe ver is een mens bereid te gaan voor iemand waar hij of zij van houd en waar ligt de grens en wanneer komt het punt dat men zelf niet meer kan en uitgeput is en nog belangrijker wat doet een verslaving met een mensenleven en de mensen rondom hem dat vond ik zeker een zeer mooie en prachtige boodschap die hier in dit boek word gegeven.

Ik geef dit boek 4 sterren.