Acqua alta is één van de thrillers uit de reeks boeken die Donna Leon schreef rond politiecommissaris Brunetti. Het is een knap verhaal vol spanning, geschetst in het kader van Venetië, de liefdesstad. Maar ook hier is het niet altijd rozengeur en maneschijn, dat bewijst dit spannende boek.

Op een dag wordt Brett, een archeologe die vooral in China werkt, in het appartement van haar vriendin Flavia neergeslagen. Ze wordt zwaar toegetakeld door twee mannen die zeggen dat Brett maar beter niet naar haar afspraak met dottore Semenzato, de museumdirecteur van het Dogenpaleis, kan gaan. Wanneer de directeur in kwestie een tijd later vermoord wordt teruggevonden in zijn kantoor, is het meer dan duidelijk dat er een verband is tussen de twee gebeurtenissen. Guido Brunetti wordt ingezet op deze zaak en komt algauw terecht in een web van intriges binnen het aparte wereldje van de kunst. Na veel spannende momenten slaagt hij er gelukkig alsnog in om de schuldige achter slot en grendel te steken, al loopt dit niet van een leien dakje.

Het detectiveverhaal speelt zich af in Venetië en dit net in een periode waarin er vaak overstromingen zijn. Dan spreekt men van acqua alta, wat meteen ook de titel van het boek verklaart. Naar mijn mening zit de situatie in Venetië knap verwerkt in het verhaal. Vaak zijn er ook beschrijvingen van de stad, zodat je als lezer een mooi beeld krijgt van de sfeer in Venetië. De beschrijvingen zorgen op de gepaste momenten voor afwisseling tussenin de vele intriges die plaatsvinden.

Als lezer krijg je in het boek een voldoende uitgebreide uitleg over de hoofdpersonages, wat er als het ware voor zorgt dat je hen persoonlijk leert kennen. De commissaris, Brunetti, is duidelijk iemand met het hart op de juiste plaats. Hij is een man die leeft voor zijn vak. Hij weet voor alles wel een achterpoortje en gaat tot het uiterste om de zaak behoorlijk op te lossen. In het verhaal wordt dit vooral op het einde in de verf gezet, wanneer Brunetti op een illegale manier het huis van de verdachte binnendringt. De andere twee belangrijkste personages zijn Brett, de vrouw die in elkaar werd geslagen en Flavia, haar partner en tevens een heel bekende operazangeres. Ondanks de vele gebeurtenissen, vinden ze steun in hun onvoorwaardelijke liefde voor elkaar.

Acqua alta kon mij ongetwijfeld boeien en ik heb het boek dan ook met veel plezier gelezen. Donna Leon heeft een vlotte schrijfstijl, gebruikt veel dialogen en geen oeverloze beschrijvingen. Het is een verhaal vol afwisseling en het feit dat het zich afspeelt in Venetië zorgt nog eens voor een extra dimensie. Zeker een aanrader voor jong en oud!