Een prachtig, ontroerend boekje over weemoed, eenzaamheid en de troost die vriendschap kan bieden. De twee oudere mannen die elkaar niet verstaan maar toch woordeloos elkaar helpen in hun heimwee naar vroegere tijden. De ontmoetingen en 'gesprekken' tussen de twee mannen worden heel liefdevol beschreven. Heel mooi is ook als meneer Linh zich herinnert hoe zijn vrouw vroeger voor zijn zoon zorgde en dat hij daar de kennis uit put om voor Sang diû te zorgen. Of ook als hij trots is op het meisje omdat hij haar zo mooi vindt en omdat hij via haar kan terugkeren naar het beeld van zijn eigen vrouw dat hem zo dierbaar is.
Zo kan ik nog wel even doorgaan maar je kunt het beter zelf gaan lezen.