Tot blz. 700 heb ik ervan genoten. Daarna ging ik me ergeren aan de jaloezie van Anna en het egocentrisme van Wronski. De hypocrisie van de Russische samenleving wordt langzaam maar zeker duidelijk. Mooi taalgebruik waar ik lang van kon genieten maar op een gegeven moment was ik duidelijk klaar met het thema; hypocrisie, oppervlakkigheid en jaloezie (en ongetwijfeld nog veel meer).