07 okt 2012
In een openhartig zelfportret verteld Marco Roelofs in Kaal over zijn vroege jeugd in Horst Limburg waar hij op jonge leeftijd al belangstelling heeft voor muziek, in ut Haorsters zuij ut zien: Ut is um mit de paplepel i gegève.

Tijdens zijn tienerjaren ontmoet hij jongens, die net als hij thuis met gitaar, drums en teksten aan de slag zijn, ze repeteren in een keet en vormen al snel de band De Heideroosje. Als Roelofs voor zijn studie in Tilburg woont, verandert een telefoontje zijn leven want op eerste Pinksterdag 1995 staan De Heideroosjes op de bühne voor een uitzinnig publiek: Pinkpop, de toon is gezet, de weg naar wereldroem is open.

Met zijn band De Heideroosjes komt Marco Roelofs ondermeer in Japan, Amerika, Berlijn en op podia van grote popfestivals. Roelofs beschrijft de euforische sfeer van het optreden van de band, hij schrijft over apartheid in Zuid-Afrika en over het ervaren van de gevolgen van de burgeroorlog in voormalig Joegoslavië. Hij verteld over zijn persoonlijk leven, zijn familie, zijn vriendin, relaties, de impact op zijn leven als bandleider van De Heideroosjes en over zijn pogingen zo ‘normaal’ mogelijk te blijven.

Als de bandleden met wie hij samenwerkt hun eigen weg willen gaan en een gezinsleven krijgen ontspoort Roelofs, hij kan niet mee, de afgrond komt gevaarlijk dichtbij.

De wilskracht die Marco Roelofs heeft met het maken van muziek heeft hij nu nodig om zichzelf te redden.

Er is moed voor nodig om jezelf in the spotlight te zetten zoals Marco Roelofs dat in zijn boek Kaal onomwonden heeft gedaan, het is een kwetsbaar, eerlijk en rauw zelfportret geworden wat indruk maakt.