Dit verhaal gaat over de 14 jarige Anna, ze woont in Huize Landvoortzand , waar haar moeder de leiding heeft. Ze heeft een vriend, Robin, waar ze altijd mee naar de weg loopt .Ze maken plannen om weg te lopen. Weg, het onbekende in. Op het moment dat ze besluiten om dat echt te gaan doen, gebeurt er iets verschrikkelijks. Anna zet toch door. Ze lift mee met een vrouwelijke vrachtwagenchauffeur en komt in Barcelona terecht. Daar ontmoet ze Barry, de koning van de straat. Hij heeft zijn eigen wetten uitgevonden, net als de muzikanten waar hij mee optreedt. Hij leeft op straat, er is geen geld, geen bezittingen. Als je niks hebt, heb je ook niks te vrezen. Anna weet in het begin niet wat ze er mee aan moet maar langzaam maar zeker komt ze erachter waar ze naartoe moet en waar ze vandaan komt.
Je maakt kennis met Anna, ze is voor haar 14 jaar redelijk zelfverzekerd maar aan de andere kant ook erg naief. Ze komt er mee weg dat ze ineens verdwenen is. Haar ouders reageren erg laconiek. Ondernemen zelf geen actie. Je leert haar kennen als een dapper doorzettertje, die nergens bang voor lijkt te zijn. Ze zet zicht zelf ook wel erg snel over de verschrikkelijke gebeurtenis heen, dat kan nooit goed zijn .Barry is een apart figuur, je kan je tot op zekere hoogte in hem inleven en je snapt hem ook . Mierda vind ik erg leuk, hij/zij is mijn favoriet.
Het verhaal is geschreven vanuit de derde persoon, dat vind ik persoonlijk erg fijn. Het leest vlot, soms zitten er in het verhaal ineens flashbacks in, midden in een stuk waar je dat niet verwacht. Het staat er ook op dezelfde manier tussen, niet schuingedrukt ofzo. Dat maakt het wat verwarrend.
Het zit vol met komische en humoristische stukken. De naam Mierda alleen al. Hilarisch.
Het verhaal is filmisch geschreven, je beleeft het allemaal alsof je in een film zit.
Het plot is redelijk voorspelbaar, maar toch vind ik het wel goed eind.
Ik geef het boek 4 sterren