Let op! Deze recensie kan spoilers bevatten van de eerste drie delen uit de serie van de ‘Bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine’.

Na het laatste boek van Ransom Riggs over de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine, was het even stil. Jacob Portman keerde terug naar zijn eigen huis met zijn ouders en liet zijn nieuwe bijzondere vrienden achter in hun lus voor de wederopbouw van hun bijzondere wereld.
‘De Kaart der Dagen’ is het eerste boek van een nieuwe trilogie rondom Jacob en de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine.

Als de vrienden van Jacob in zijn eigen Florida samen met mevrouw Peregrine verschijnen, is dit een voorbode voor nieuwe avonturen. Zijn taak; zijn vrienden leren hoe ze onopvallend kunnen leven tussen de normalen.

Jacob ontdekt in zijn eigen thuisland een geheim dat zijn grootvader voor hem verborgen hield. Het lijkt te maken te hebben met zijn grootvaders kwaliteiten als hulseljager maar blijkt uiteindelijk een volledig geheim leven te zijn. Jacob en zijn vrienden zien geen andere mogelijkheid dan op ontdekking te gaan naar deze geheimen in de hoop de missie van zijn grootvader voort te kunnen zetten. Dat mevrouw Peregrine het hier niet mee eens is lijkt voor een deel van de groep bijzaak te zijn.

In dit nieuwe verhaal lijkt de spanning tussen de Ymbrynes en de bijzonderen toe te nemen en lijkt de goede verstandhouding ver te zoeken. De bijzondere kinderen hebben het gevoel dat er iets voor hen verborgen wordt gehouden en dat de wederopbouw van Devil’s Acre en hun taken daar meer een dekmantel en een zoethoudertje zijn dan iets anders.

Wanneer Jacob het geheime verleden van zijn grootvader ontdekt, trekt hij des te meer zijn eigen plan om in zijn grootvaders voetsporen te treden. Maar ten koste van welke prijs?

Dit nieuwe verhaal over de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine bevat nieuwe avonturen en roept nieuwe vragen op. Vooral Jacob, maar ook enkele van zijn vrienden, lijken zich te verzetten tegen de omgeving waarin zij zich gevangen voelen.

Ten opzichte van de eerdere boeken is er duidelijk een verschil te lezen. De bijzondere kinderen zijn daadwerkelijk aan het opgroeien en komen voor keuzes te staan waar jongeren tegen aan lopen. Wie ben ik, wat wil ik en wat is belangrijk? Tijdens de uitvoering van de nieuwe missie komen relaties en vriendschappen onder spanning te staan.

Ransom Riggs gaat wat dit verhaal betreft absoluut een niveau hoger. Waar het in de eerdere boeken vooral draaide om de ontdekking van bijzondere kinderen en hun leven, en vooral Jacob die ontdekte dat ook hij een bijzondere is, draait het in dit boek om de toekomst van de wereld van de bijzonderen. En daarnaast ook de ontwikkeling van eigen persoonlijkheden en ontdekking van hun rol in hun bijzondere leven.

In eerste instantie was ik bang dat dit nieuwe boek een uitgekauwde versie zou zijn van de voorgaande boeken. Vaak bij series vraag ik mij af, hoever je kunt gaan met een serie zonder dat het saai of voorspelbaar wordt. Ransom Riggs heeft bewezen dat je kunt meegroeien met personages. En daarmee een volledig nieuw verhaal kunt schrijven vol spanning en avontuur tot en met de laatste pagina.
Want ja, ook in dit verhaal zit een mooie opbouw aan spanning en nieuwe gebeurtenissen.

In eerste instantie was het voor mij even lastig om in het verhaal te komen. Het voelde wat saai aan. Het begon waar het laatste boek geëindigd was en dat was op zich een mooie binnenkomer. Alsof het verhaal nooit echt helemaal verdwenen was. Toch gebeurde er voor mijn gevoel vrij weinig in de eerste hoofdstukken. Pas op het moment dat Jacob er achter komt dat zijn grootvader er een heel ander leven op nahield, werd de spanning in rap tempo opgebouwd en ga je samen met hem en de club bijzonderen een hele nieuwe wereld ontdekken in de zoektocht naar de waarheid.
Want blijkbaar leven niet alle bijzonderen over de hele wereld in dezelfde veilige omgeving als de kinderen van mevrouw Peregrine gewend zijn…


Ransom Riggs is een auteur met ongelooflijk veel fantasie. Dat merk je wederom weer in dit boek. Zijn beschrijvingen van de bijzonderen en daarnaast de bijzonderen welke we ontmoeten in dit nieuwe verhaal zijn prachtig. In combinatie met de gave foto’s (welke ook weer in dit boek aanwezig zijn) spreekt alles tot de verbeelding en kost het je geen enkele moeite je in het verhaal te verplaatsen.
Ook de gebeurtenissen in het verhaal, alsook de acties, zijn gedetailleerd beschreven zodat je het gevoel hebt dat je meekijkt over de schouders van de kinderen. Het is mooi te lezen dat een auteur je echt mee kan nemen in een verhaal over een wereld die zo anders is als de onze maar waarvan je je gaat afvragen of hij misschien wel echt bestaat.
Gezien de goede opbouw in spanning, en daarnaast ook de spanningen in de relaties tussen de hoofdpersonen, beleef je het verhaal, leest het vlot weg en blijf je vertwijfeld achter.
Het einde van het boek heeft absoluut een mooi open einde, dus duidelijk is dat het een eerste boek is met een spannend vervolg!

De auteur heeft in dit verhaal meer verdieping gebracht door in te gaan op het verleden en leven van de grootvader van Jacob. Hierdoor worden zaken in voorgaande boeken duidelijker en dit maakt dit boek absoluut tot een interessant vervolg.

Daarnaast voegt hij een nieuwe wereld/omgeving toe waarin bijzonderen leven, wat maakt dat ook de worldbuilding in dit verhaal wederom interessant is beschreven. Ransom Riggs neemt je met zijn schrijfstijl mee door verschillende lussen, op zo’n rap tempo soms dat je vergeet adem te halen. De beschrijving van de omgeving voelt echt aan en dat maakt dit verhaal absoluut weer bijzonder!


Naast de bekende personages in dit boek zoals de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine en Jacob Portman, maken we ook kennis met een hoop nieuwe personages.
En gelukkig! Want verslaafd als we zijn aan de bijzonderen, is het eigenlijk gewoon heel erg prettig nieuwe bijzonderen te ontmoeten die weer hele andere gaven hebben als die we kennen uit de eerdere boeken!

De afwezigheid van de hoeveelheid hulsels en schepsels die we kennen uit de eerdere boeken, wordt ruimschoots goedgemaakt door nieuwe intrigerende en wellicht angstaanjagende personages. Ook tussen bijzonderen onderling is niet alles wat het lijkt!
Toch miste ik deze naargeestige en verschrikkelijke monsters een beetje, maar Ransom Riggs inmiddels kennende, kan het niet lang duren voordat zij hun opwachting maken.

Jacob Portman is ook in dit boek uiteraard het hoofdpersonage. Je leest het verhaal vanuit hem en je ziet in dit verhaal welke groei hij heeft doorgemaakt en nog steeds doormaakt. Hij stelt zichzelf vaker de vraag wat zijn doel is in dit leven en hoe hij zijn kwaliteiten als bijzondere het beste kan inzetten. Hij zet zich vaker af tegen de verwachtingen van de anderen, en alhoewel hij zichzelf hiermee misschien in de vingers snijdt, is het mooi te lezen welke ontwikkelingen hij doormaakt in zijn persoonlijkheid. Hij weet wat hij wil en waar hij voor staat en is absoluut van plan dit waar te maken. Ik denk dat we in de volgende boeken nog veel meer van deze ontwikkelingen gaan zien.


Als je had gedacht dat vervolgboeken over de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine saai zouden worden, dan zit je er net als ik naast.
Ransom Riggs weet mee te groeien met zijn personages en levensvragen te verwerken in zijn verhaal.
Juist doordat hij ook spanningen weet te creëren in de onderlinge relaties, een geheim leven aan het licht brengt en nieuwe informatie geeft over het leven van de bijzonderen op andere plekken, geeft hij het verhaal absoluut een boost.

Het is een heel nieuw verhaal, in een andere setting en door de groei van de personages voelt het volwassener aan. De mystiek rondom de bijzonderen maar vooral ook de levenswijze van de bijzonderen in verschillende landen maken dit verhaal uniek en maken dit boek een waardig vervolg op voorgaande boeken EN een waardig eerste boek van een nieuwe trilogie!

Ben jij net zo gek als ik op de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine? Dan ga je dit boek absoluut leuk vinden!