Suzan Maryot is rechercheur in Manhattan. Ze krijgt het flink moeilijk als zij en haar partner Bill een paar seriemoordenaars moeten vinden, die nogal gruwelijk te werk gaan. Dit lijken wel monsters met buitenaardse krachten, zo onmenselijk zijn de moorden. Suzan wil koste wat kost de daders vinden. Als ze uiteindelijk een spoor vinden, doen ze een gruwelijke ontdekking…dit is een andere waarheid en die kan voor de gewone mens beter geheim blijven..
Je leert Suzan kennen als een echte rechercheur die nergens bang voor is en alles op alles zet om de daders te pakken. Ze weet dat dat niet zonder gevaar is. Je kan je goed in haar inleven. Ook Bill leer je redelijk goed kennen, al heb ik met hem veel minder dan met Suzan. Dan is er nog de verhaallijn van Toby… dat is een apart figuur waar je vanaf het begin al een beeld van hebt. Wat een figuur. Hij moet smerige en duistere karweitjes voor zijn meester oplossen en gaat daar heel ver in. Mijn vriend zou het niet zijn. Hij heeft wel een belangrijke rol.
Het boek begint a la Lauerhohn, met een gruwelijke, harde scene. Dat is zijn stijl die je meteen herkent. Je weet gelijk wat je kan verwachten qua verhaal en qua sfeer. Pure horror, gruwelijke, zeer gedetailleerde scenes die niet geschikt zijn voor mensen met een zwakke maag. Je ziet het allemaal voor je, hoe grof of gruwelijk ook. De auteur is daar meester in. Ik hou er van.
Het boek leest redelijk vlot, ook al moet je je hoofd er wel bij houden omdat met name de verhaallijn over Toby in het begin wat lastig te volgen is. De sfeer en de omgeving wordt zeer levendig beschreven, je kan je een goede voorstelling maken hoe het uit ziet .Zowel de echte wereld van het nu als de ander wereld waar een groot deel van het boek zich afspeelt. Naarmate het eind in zicht komt, wordt het de spanning hoger en komt er een eind dat je niet ziet aankomen.
Als je van boeken met een grote dosis dark fantasy en horror houdt en je wel tegen gruwelijke details kan, is dit een aanrader