Tom Rachman’s debuutroman, “De Onvolmaakten”, een vertaling van “The Imperfectionists”, beschrijft op een humoristische meeslepende wijze de geschiedenis van een internationaal georiënteerde krant en de levens van de onvolmaakte persoonlijkheden die aan deze krant verbonden zijn.

De na de Tweede Wereldoorlog in Rome opgerichte krant heeft geen naam, een trouw maar steeds kleiner wordend oud lezersbestand en anno 2007 geen website. De toekomst ziet er somber uit, maar dit lijkt grotendeels voorbij te gaan aan de betrokkenen.

In elf op zichzelf staande, maar deels overlappende, verhalen met verhelderende dialogen, zoomt Rachman in op de betrokkenen, waardoor vanuit verschillende perspectieven duidelijk wordt hoe ver werk en privé uit elkaar kunnen liggen en elkaar beïnvloeden.
Zo doet Arthur, liefhebbende vader van Pickle (zijn dochtertje van acht) én necrologie schrijver bij de krant er alles aan om werk te ontlopen. Hij baalt ervan als hij naar Zwitserland moet om een vergeten Oostenrijkse intellectueel te interviewen. “Reizen betekent inspanning en een nacht van huis. Vreselijk.”… “Het enige wat hij wil is een andere carrière, eentje waar hij betaald krijgt om boterhammen met Nutella te smeren en vals te spelen met monopoly tegen Pickle.”

Rachman beschrijft hoe de personages hun gedachten en gevoelens verborgen proberen te houden voor zichzelf en voor anderen en hoe het misgaat als ze proberen eerlijk te zijn. “De bedoeling die hij al zo lang duidelijk wilde maken. Nee, dit was ook weer niet de bedoeling.”

Een boek met eigenaardige, vertederende, soms lachwekkende personages en verhalen over de onvolmaaktheden in het leven.