Het boek las lekker weg en vanaf het begin zat er een spanning in het verhaal. Ik kon me erg
goed inleven in Marjolein en vond het af en toe erg herkenbaar wat ze allemaal voelde en
dacht. Voor mij is ze menselijk en realistisch en ze wekte bij mij een sympathie op, waardoor
ik begrip had voor haar wat minder leuke trekjes.
De medische lijn in het verhaal heeft indruk op me gemaakt. Marjolein maakt een
ongebruikelijke keuze, maar de schrijfster geeft daar voor mij een boodschap in af, dat je
voor jezelf mag kiezen, wat iedereen er ook maar van vindt. Uiteindelijk gaat het om de
kwaliteit van leven, waar ze voor kiest en daar is in het maatschappelijke leven soms weinig
begrip voor, vind ik en daarom vond ik het erg goed en moedig dat dit zo mooi in het boek
naar voren kwam.
Het einde van het boek vond ik wat zwakker en daar kon ik me minder goed inleven in het
verhaal. Hoewel de ontknoping verrassend was, stelde de ontknoping me ook teleur, omdat
ik die een beetje ongeloofwaardig vond. Ook werd ik helaas niet echt emotioneel geraakt
door de indringende gebeurtenissen die Marjolein overkomen. Ik kan er niet de vinger op
leggen waardoor dat komt, maar het is wel het gevoel dat blijft hangen na het lezen van het
boek. Ik voel dat ik nog iets gemist heb, ook al heeft het boek me wel geboeid door de
menselijkheid en toegankelijkheid van grote thema’s als ziekte en dood die op een
toegankelijke en menselijke manier zijn opgeschreven.
Desondanks is het een prachtig debuut en mogen er zeker meer van dit soort boeken van
deze schrijfster komen, waar serieuze thema’s, die tot verder nadenken stemmen, in een
spannend jasje gegoten zijn.