‘’Urenlang lag ze in bed met de bebloede handdoek tussen haar benen gedrukt. De tranen waren opgedroogd, maar ze voelde ze nog steeds op haar wangen. Ze had het koud, en tegelijkertijd warm. Koorts. Ze kreeg koorts. Ook dat nog.’’

Hiermee begint het verhaal van Hannah Mackenzi en Luc Wennam.

Dit boek heb ik in een ruk uitgelezen en vond ik vermakelijk om te lezen. Zowel bij Hannah als bij Luc zitten er duistere kanten aan hun liefdesleven, maar beide willen ze niet dat dit in de weg gaat zitten bij hun relatie.

Ik vind dat het verhaal leuk en boeiend bleef door het constant aantrekken en afstoten van elkaar. De ene keer willen ze wel en de andere keer krijgen ze twijfels. Je wordt meegenomen in de gedachtes van de personages waardoor je je goed kan inbeelden in het verhaal.

Sommige situaties hadden van mij wel iets beter toegelicht mogen worden, zodat het voor de lezer misschien net iets duidelijker wordt. Af en toe werd er een gebeurtenis uit het verleden beschreven, waardoor ik even moest schakelen voordat ik het begreep.

Al met al vond ik het een heerlijk verhaal en maakt het me erg nieuwsgierig naar het vervolg ervan, echt een aanrader voor een heerlijke winterse avond.