Ik vond het een mooi boek. Het verhaal was goed geschreven. Het begin was lastig doorheen te komen omdat ik niet wist waar het verhaal heen zou gaan, maar na verloop van tijd werd dat duidelijker. De hoofdpersonen en hun onderlinge relaties kregen steeds meer aandacht en riepen ook weer nieuwe vragen op. Deze nieuwe vragen maakte mij nieuwsgierig naar het verdere verloop van het verhaal. De gebeurtenissen in het boek waren realistisch, het zou in het echt ook kunnen gebeuren. Het boek zet je goed aan het denken over morele dilemma's zoals bijvoorbeeld: "Wat doe je als ouders als je kind een misdaad heeft begaan?"
Het arrogante gedrag van Serge als 'politicus-onder-het-volk' irriteerde mij erg, zoals bijvoorbeeld dat hij de hele tijd bezig is met hoe hij overkomt naar de rest van de restaurantgasten. Dit irriteerde mij niet op een verkeerde manier. Eerder leek me dit ook de bedoeling van Koch. Hij brengt daarmee goed het gevoel van broer Paul over. Het gaf ook humor in het boek wat het lezen vergemakkelijkte. Net zoals Koch zijn beschrijving van Paul die het chique restaurant afkraakt en laat doorschemeren dat hij toch eigenlijk veel liever in het café aan de overkant eet.
De flashbacks maken het verhaal soms wat verwarrend. Het is dan niet goed duidelijk waar een flashback nu stopt en of een stuk tekst nog onderdeel is van een flashback of in het restaurant plaatsvindt. De flashbacks verlevendigen het boek wel sterk. De manier van schrijven door middel van flashbacks zorgen ervoor dat het hele verhaal tijdens één diner in een restaurant plaats kan vinden, terwijl ook andere gebeurtenissen op andere plaatsen uit het verleden beschreven kunnen worden. Het handelen en denken van de hoofdpersonen tijdens het diner worden daardoor duidelijker.
Ik raad 'Het Diner' zeker aan om te lezen. Het heeft mij een inkijk gegeven in het leven en denken van mensen die ver van mij af staan. Dit alles in een stijl die mij niet doet vervelen.