Zit de wereld te wachten op een blogger met een antwoord op álles? Die vraag dringt zich onvermijdelijk op tijdens het lezen van het boek Schitterende kleine dingen – een verzameling adviezen van Cheryl Strayed aan mensen die haar hebben benaderd met levensvragen in haar adviesrubriek ‘Lieve Sugar’ op de website van internetcommunity The Rumpus.  

Duizenden mensen hebben hun problemen toevertrouwd aan Cheryl en zij heeft elke vraag en elk probleem met aandacht onder de loep gelegd. Wat haar antwoorden anders maakt dan een gemiddelde ‘Lieve Lita’-achtige rubriek is de diepte van haar persoonlijke mededogen. Nou is dat ook tevens wat op een Nederlandse lezer enigszins irritant overkomt, al die betrokken, supervriendschappelijke, door talloze sugars, darlings en sweeties gekruide “I do care”-boodschap in neonletters. Maar gaandeweg wordt de stem van persoonlijke betrokkenheid sterker en echter en men gaat langzaamaan geloven dat Cheryl ook meent wat ze vertelt. Dat komt hoofdzakelijk door het delen van haar eigen ervaringen.  

Cheryl geeft niet alleen advies en haar mening, zij ondersteunt dit door haar persoonlijke ervaring te delen; de talloze keren dat zij zelf een verkeerde beslissing heeft genomen of buiten haar schuld om in een verwoestende of precaire situatie is beland. En in de antwoorden herkent men de vrouw die in haar eentje een voettocht van 1700 kilometer dwars door Amerika heeft gemaakt, in een poging om het verlies van haar moeder en de uitzichtloze beerput van wat haar leven is geworden het hoofd te bieden. (Die ervaringen beschreef zij in haar boek Wild, waarvan de verfilming, met Reese Witherspoon in de hoofdrol, genomineerd was voor een Oscar. ) Cheryl is zonder meer wat men ‘een sterke vrouw’ noemt, al begint dat concept de laatste tijd te vervelen door haar alom aanwezigheid. Cheryl is veel meer dan dat, ze heeft humor, inzicht en een aanzienlijke kennis.  

Het boek is aan de hand van onderwerpen (min of meer) verdeeld in vijf hoofdstukken, met aan het begin van elk hoofdstuk een kort gesprek met de schrijfster. Een van de vragen gaat over de echtheid van de ingezonden brieven die allemaal van een zeer hoog niveau zijn en dat is inderdaad een vraag waar de lezer ook vrij snel mee worstelt. Gelet op de gemiddelde kwaliteit van ingezonden materiaal voor een dergelijke rubriek, getuigen deze brieven van een meer dan gemiddelde opleiding, psychologisch inzicht, persoonlijke analyse van gevoelens en beweegredenen van de inzenders.  

Enfin, enig vermoeden over het fabriceren van de brieven binnen de artistieke sfeer van TheRumpus.net is zo vreemd nog niet. Uiteraard wordt dit ontkend, in een enorme hoeveelheid brieven komen ook kwalitatief hoogwaardige voor en het is logisch om deze voor een boek te selecteren. Ach, het maakt ook niets uit. De brieven zijn prachtig, de vragen intrigerend en de antwoorden van Cheryl /Sugar origineel en eerlijk.  

Op de vraag van Elissa, die worstelt met haar schrijverschap en vraagt: “Hoe kan ik bij de pagina komen als ik mijn gezicht niet van mijn bed kan tillen? Hoe gaat een mens verder, Sugar, als je je realiseert dat je het misschien niet in je hebt? Hoe komt een vrouw overeind en wordt ze een schrijver die ze wil zijn?” antwoordt Sugar doordacht en mooi en sluit af met:  

“Uit het feit dat je zo hevig met het schrijven bezig bent, leid ik af dat dat is waar jij bestemd voor bent… Ik wil weten wat jij binnen in je hebt. Ik wil de omtrekken zien van je tweede kloppende hart. Dus schrijf, Elissa. Niet als een meisje. Niet als een jongen. Schrijf als een motherfucker.”  

In een antwoord aan een verkrachtingsslachtoffer haalt Sugar een verhaal van een schilderes aan, die verschillende keren in haar leven is verkracht. Ze zei: “Ik kon mezelf laten beïnvloeden door drie mannen die mij tegen mijn zin hebben geneukt, of ik kon mij laten beïnvloeden door van Gogh. Ik heb voor van Gogh gekozen.” Mooier kan bijna niet.  

Zit de wereld te wachten op een boek van vrouw met antwoord op bijna alles? In geval van Cheryl Strayed en haar Schitterende kleine dingen zeer zeker wel.