Spelers. Jong van lichaam, maar oud van oorsprong. De hele mensheid stamt af van hun bloedlijnen. Ze zijn geschapen en verkozen duizenden jaren geleden. Sindsdien bereiden ze zich voor, dag in dag uit.
Ze zijn niet bovennatuurlijk. Niemand kan vliegen, lood in goud veranderen, of zichzelf genezen. Als de dood komt, dan komt-ie. Voor hen, voor ons allemaal. Ze zijn de erfgenamen van de aarde, en zij zullen het Grote Raafsel van de Redding moeten oplossen. Een van hen moet dat doen, of we zijn allemaal verloren.

Endgame draait om 12 spelers die minimaal 13 en maximaal 19 jaar oud moeten zijn. De twaalf spelers stammen ieder af van één van de twaalf originele bloedlijnen. De families waaruit deze Spelers afkomstig zijn, trainen al eeuwenlang voor het moment dat Endgame begint, het moment waarop de goden besluiten dat de mensheid haar rechten op de aarde heeft verspild.
Het boek begint met de grootse aankondiging van het begin van Endgame. Twaalf meteorieten slaan in met enorme verwoestingen tot gevolg en enkel de 12 spelers beseffen dat het moment is aangebroken, dat Endgame begonnen is. Tijdens ieder hoofdstuk worden één of meerdere (afhankelijk van of ze bij elkaar in de buurt zijn of niet) spelers gevolgd. Twaalf POV's zijn er natuurlijk vrij veel en in het begin was het daarom soms moeilijk om ze uit elkaar te houden, vooral omdat de spelers vaak bij de naam van hun bloedlijn genoemd worden. Doordat Frey niet schuw is met het strooien van details en alle twaalf Spelers een eigen persoonlijkheid hebben, leer je ze echter al snel kennen. Iedere Speler heeft zijn of haar eigen achtergrond, een eigen levensverhaal van de jaren die voorafgingen aan het begin van Endgame. Stuk voor stuk hebben ze immers al jarenlange training achter de rug, en dat ging niet bij iedereen even zachtzinnig. Ik vond het ook heel prettig om te lezen dat de 12 Spelers weliswaar enorm gehard en meedogenloos zijn, maar ook nog gewoon jongeren die onzeker en bang zijn, verliefd worden en verdriet kennen.
Frey gebruikt veel korte zinnen die het verhaal voortduwen en een enorme vaart in het verhaal houden. Soms wordt de snelheid afgewisseld met een rustiger stukje waarin je als lezer even op adem kan komen. Met iedere gelezen bladzijde wil je meer en meer en meer, hoe gruwelijk en meedogenloos de Spelers en gebeurtenissen af en toe ook zijn. Het verhaal sleept je mee en laat je echt niet meer los. Endgame is echt geniaal opgezet en zit vol met plottwists. Het verhaal is dus absoluut niet voorspelbaar. En dan dat einde! Ik wil meer!
Dit boek zorgt echt voor een totaal andere ervaring dan alle boeken die ik hiervoor gelezen heb. Doordat je als lezer ook mee kunt doen aan het spel (mét megaprijs) wordt het boek nóg spannender en meeslepender dan dat het op zichzelf al is. Je bent constant aan het meedenken, puzzelen en codes kraken (bij mij tot nu toe zonder succes helaas). Ik waarschuw alvast: zodra je begint kun je het boek echt niet meer wegleggen! Endgame is één van de beste boeken die ik in het afgelopen jaar gelezen heb.