Na het lezen van The Murder Artist heb ik onmiddellijk een bezoekje gebracht aan mijn favoriete site om meer van hem boeken aan te kopen. John Case heeft namelijk nog vier boeken geschreven en eigenlijk wil ik ze allemaal direct hebben. Ik zal echter helaas nog even geduld moeten hebben want nog niet al zijn boeken zijn in pocket verschenen. Voor wie echter wel graag gebonden uitgaven of grote paperbacks aanschaft: niet aarzelen!
The Murder Artist is een uitstekende titel voor dit spannende en knap in elkaar gezette boek over de ontvoering van twee zesjarige jongetjes, Sean en Kevin. Ze zijn op bezoek bij hun vader, Alex Callahan, die helaas gescheiden leeft van hun moeder Liz. Alex neemt de jongens mee voor een leuke dag uit naar een soort Archeon, waar allerlei shows zijn met een middeleeuws tintje. Op een gegeven moment willen de jongens graag wat dichter bij een bepaald onderdeel gaan kijken, en Alex stemt daarin toe. Na nog geen tien minuten echter ziet hij zijn jongens niet meer… en dat is het begin van een speurtocht die eindigt op een koud en donker strand.
Hoewel Alex een succesvolle carrière heeft bij de televisie, geeft hij zijn baan op om zich te wijden aan de speurtocht naar zijn jongens. Liz, haar ouders en zelfs Alex’ ouders hebben de moed dan allang opgegeven. De detective die oorspronkelijk met de zaak was belast is overgeplaatst. Kortom, na een paar maanden is Alex wanhopig en hij gaat dus zelf op nader onderzoek uit. Na enig puzzelwerk komt hij terecht in de soms schimmige wereld van de illusionisten, maar maakt hij ook kennis met echte voodoo.
Hoewel het verhaal wat ‘gewoontjes’ begint – alweer zo’n gescheiden vader met twee van die geweldige kinderen – raakte ik al snel geboeid door de pakkende stijl van Case. De manier waarop hij beschrijft wat Alex voelt als hij merkt dat de kinderen echt weg zijn, en vervolgens de eerste angstige dagen daarna, roepen bij tijd en wijle kippenvel op. Ook de manier waarop Alex te werk gaat om zijn kinderen te vinden wordt met veel oog voor detail en gevoel neergezet. Ongeveer halverwege het boek begon ik te vermoeden waar een en ander toe moest leiden, en het mooie is dat dat niet storend was. Case heeft zijn aanwijzingen zo neergezet dat waarschijnlijk niet elke lezer deze op dezelfde manier zal interpreteren, en dus ligt het aan de lezer zelf in hoeverre hij of zij zich laat verrassen door de gebeurtenissen.
Volgens het omslag moeten fans van Harlen Coben dit boek vooral lezen.

(Door: Jannelies Smit)