Het gegeven, "De memoires van een driejarige", is een interessant uitgangspunt. Schippers heeft het kind in het verhaal een (volwassen) stem gegeven. Als je alleen maar "leest" zou je het verhaal misschien wellicht "saai" kunnen vinden. Ik heb proberen te "zien" wat de schrijver via de memoires probeert te zeggen. Het kind doet, al vanaf de geboorte, indrukken op en probeert daar betekenis aan te geven. Naast dat het een zekere nieuwsgierigheid opwekt, zijn de indrukken soms ook verontrustend. Het liefst wil het kind "buiten de geschiedenis blijven", maar al snel blijkt dat dat om verschillende redenen onmogelijk is. Het draait uiteindelijk om de compromissen...

Weer een bijzonder verhaal van Schippers.