Het sterven van Rebecca Lopez Ikario
Denis Henriquez is geboren op Arbua en heeft al diverse boeken geschreven . Van oorsprong is hij theoretisch fysius en haar gaf les in wis- en natuurkunde in Nederland en op de Antilen.
De roman gaat zoals de titel al zegt over de laatste periode van het leven van Rebecca Lopez Ikario. We lezen over de periode dat ze de diagnose krijgt en we gaan mee in haar verleden. Herinneringen ophalen verzachten de pijn. Tijdens haar leven heeft Rebecca samengewoond met haar twee tantes en haar neefje, toen haar zus ongehuwd zwanger bleek. Ze werden uit de familie gezet de schande die haar zus aan de familie had toegebracht was te groot. Ze heeft toen armoede gekend en heeft hard gewerkt om om in het onderhoud te voorzien. Zij voedde haar neefje Esteban grotendeels op en heeft met hem een hele sterke band. Hij wordt naar Nederland gestuurd om te studeren en hem een betere toekomst te geven. Hij heeft daar een gevonden en woont in Nederland. Hij komt terug als hij hoort dat zijn tante zo ziek is. Hij voelt het als verplichting omdat zijn tante zoveel voor hem opgeofferd heeft.
Het taalgebruik van Henriquez is beeldend en ik kan daar echt van genieten. Een voorbeeld: Traag als een tanker drong de oorlog zich op aan het eiland.
Het eerste deel van het boek is soms wat langdradig maar over het algemeen wel goed te lezen. Het is wel bijzonder om te lezen wat ze merken van de oorloog op het eiland en hoe ze daarmee omgaan. Maar daarna gaat de vaart uit het boek en door het melancholische aspect word ik er zelfs wat somber van. Ik zal niet zo snel een ander boek van Henriquez gaan lezen denk ik.
Houd je van melancholische boeken waarin ver wordt uitgeweid of heb je op Aruba gewoond of ben je er vaak geweest dan is het denk een prima boek om te lezen. Ik zelf vond de zinsopbouw prachtig en daar heb ik van genoten voor de rest was het te traag, te melancholisch naar mijn smaak.