Disclaimer: Ik ken Anaid omdat ik heb meegedaan aan de Fantastelswedstrijd die zij organiseerde. Ik heb haar ontmoet bij de uitreiking van de een na laatste editie. Daar ontmoette ik ook Django, die wat kritische opmerkingen had bij een verhaal waarmee ik heb meegedaan. Ik werk met Django en Anaid samen aan een SF-project.

9- Ik wil dit zelf geen YA-verhaal noemen, maar gewoon aan elke lezer aanbevelen als een vlot, goed geschreven, spannend fantasyverhaal. Met een SF-element, want de auteurs zijn ook goed thuis in dat genre. Ik vond in dit verhaal geen enkele schrijffout, maar een prettige schrijfstijl, met genoeg detail om je een beeld van de situatie te kunnen maken. Ik had zelf wellicht een wat uitgebreidere beschrijving willen zien van de reuzen: hoe groot waren die, wat maakte ze nou zo bedreigend? Nu blijven ze op de achtergrond, meer een idee en abstract dan angstaanjagende werkelijkheid, en dat terwijl er zo weinig fantasyverhalen over reuzen zijn! Tegelijk zijn ze waar het verhaal om draait. De hoofdpersoon heeft een interessant dilemma: wil ze de familie dienen door de 'schildplicht' te vervullen? Zo niet, dan krijgen de reuzen de overhand. Ondertussen is er Karolus die op een heel grappige wijze voorbij wachtposten weet te komen. Daar moest ik om gniffelen. De rol van een kinderliedje en de uiteindelijke ontknoping waren ook verrassend. Ja, wat andere elementen waren wat voorspelbaar en dus zal dit verhaal wellicht niet heel lang blijven hangen. Het heeft iets oppervlakkigs, geschreven om te vermaken, maar dat is misschien de beperking van het formaat van het boekje. Het maakte me in elk geval wel enthousiast om nog meer van dit schrijversduo te willen lezen en dus heeft de Splinter zijn beoogde werk gedaan!