Angelfall is het eerste deel van een post-apocalyptische fantasy trilogie waarin engelen de wereld hebben overgenomen. Mensen zijn gedaald tot het uitmoorden van elkaar om eten en het leven in bendes. Penryn woont met haar moeder en zusje in Silicon Valley maar beseft dat het daar niet meer veilig is en wil vluchten. Onderweg raakt ze betrokken bij een gevecht tussen Engelen, waarbij ze haar moeder kwijtraakt en haar zusje wordt meegenomen. Ze besluit een gewonde engel te redden om informatie te krijgen over waar de engelen haar zusje mee naartoe hebben genomen. Daar begint een reis door een wereld in chaos en het is maar de vraag hoe ver ze komt met haar zoektocht.

Dit boek is heerlijk post-apocalyptisch en schets een reëel beeld van wat er zou gebeuren als de hel op aarde neerdaalt. Als je denkt dat jouw leven niet zo denderend is kan je hier een goede opkikker uithalen. Het kan altijd erger. Penryn leeft in een wereld van chaos, is nergens veilig, heeft een gehandicapt zusje (ze zit in een rolstoel) en een ontoerekeningsvatbare schizofrene moeder. Her life sucks!
Als je deze gegeven al erg vond kun je beter gelijk stoppen met lezen want het wordt nog gruwelijker! Ik heb er echter enorm van genoten. Ik stoomde door dit boek heen!

De interactie met haar moeder vond ik het mooist. Haar moeder is helemaal gek maar redt zich in al haar gekte prima in haar eentje, Penryn weet dit ook maar zorgt met een schuin hoofd toch voor haar. Ze duikt ook overal onverwachts op. Net als je denkt dat ze echt kwijt is, staat ze weer ergens gek te zijn of komt Penryn een aanwijzing van de aanwezigheid van haar moeder tegen. Ik wil niet teveel verklappen maar het is zowel verschrikkelijk als komisch.

Het liefdeselement erin vond ik wel een beetje voorspelbaar maar dat vond ik eigenlijk het enige minpunt. Verder zitten en er een aantal gruwelijke elementen in maar die maken het juist wat realistischer. In een post-apocalyptische wereld gaat niet alles over rozen en zijn mensen in staat tot de meest bizarre dingen om hun eigen hachje te redden.

Een mooi punt aan dit boek is dat de engelen helemaal niet 'goed' zijn. Waar engelen vaak als goddelijke wezens worden afgeschilderd zijn hier alle engelen eigenlijk 'slecht'. Ze hebben geen respect voor menselijk leven en zien het misschien zelfs wel als compleet onbelangrijk. Zoals wij het leven van een irritant zoemende mug ook irrelevant vinden. Zo belangrijk zijn wij helemaal niet en dit boek illustreert dit goed.

Penryn is best een toffe chick. Ze klaagt niet terwijl haar situatie niet bepaald ideaal is en gaat in een rechte lijn op haar doel af. Ze kan vechten (oe yeah, powerchick!), geeft niet op en is bereid te sterven voor haar zusje.

Dit boek is voor de YA fantasy fans en heeft alle ingrediënten voor een geslaagde trilogie. Een powerchick met een gestoorde familie, een beetje liefde, veel actie en een verrassend realistische insteek op het einde der dagen.