Ik mocht - samen met vele anderen - dit boek lezen van Hebban. Al toen ik de omslag zag wist ik eigenlijk al dat ik het boek wilde lezen. Natuurlijk zegt iedereen altijd dat je een boek niet om zijn cover moet beoordelen, maar dat doe ik toch.
Mischling is een boek dat je gelijk in het verhaal trekt. Al vanaf de eerste bladzijdes wordt je in het verhaal gezogen door de begrijpbare zinnen en taalgebruik. Dat taalgebruik is echter soms ook een mindere kant van dit verhaal. De tweeling in het boek is twaalf jaar oud, maar door het taalgebruik lijken ze jonger dan dat te zijn. Maar dat kan natuurlijk door de verschrikkelijke situatie komen natuurlijk. Erg storend was het gelukkig niet.
Naast dat het boek makkelijk te lezen is, is het verhaal ook goed. Je kunt je bijna niks hechters voorstellen dan de band van een tweeling, en dat is duidelijk te zien in het boek. Je leeft enorm mee met Stacha en Perle, ook al kun je je nog niet eens beginnen voor te stellen wat zij allemaal hebben moeten meemaken. De beschrijvingen van Auschwitz en de laboratoria, en boven alles Engele, doet je het haar recht overeind staan. Waar ik eerder misschien wat meer last had van het kinderlijk taalgebruik, lijkt nu juist heel gepast - in zo'n ermbargelijke situatie is het ontroerend dat twee jonge kinderen toch nog hoop en licht kunnen zien in het kamp.
Het is wel duidelijk een 'literair' boek. Het verhaal - en hoe de personages zich gedragen - is niet realistisch. Dat hoeft ook niet natuurlijk, maar bij de personages had ik graag gezien dat ze zich wat meer naar hun leeftijd gedroegen. En niet zo poëtisch praatten, ook al bracht dat een paar mooie quotes.
Wat mij betreft had een stuk van het tweede deel geschrapt kunnen worden. Dit deel was net iets te langdradig en had te veel 'bijverhalen' waarvan sommige wel geslaagd waren en anderen minder.

Al met al was het een ontroerend en mooi boek. De hechte band van Stacha en Perle staat centraal, en is ook het sterkste punt van het boek, samen met de rauwe pijn en ellende die de personages meemaken. Maar het verhaal eromheen is wat zwakker, en het einde net iets te zoetsappig. Vandaar vier sterren, maar ik zal het verhaal zeker nooit vergeten - en het heeft een mooie plek in mijn boekenkast.