Dit boek is het vierde deel uit de serie die handelt over de onorthodoxe Duitse detective Bernie Gunther en is het vervolg op de Berlijnse Trilogie. Het verhaal speelt zich af in het overwonnen Duitsland van na de oorlog, als het wordt bestuurd door de vier bezettende mogendheden. Kerr is inmiddels in München beland en pakt hier zijn oude baantje weer op. Hij stuit al snel op een vreemde zaak: een vrouw die hem verzoekt haar vermiste man te zoeken; niet omdat ze hem terug wil, maar omdat ze zeker wil weten dat hij -een oorlogsmisdadiger- wel echt dood is. Het brengt Gunther in het wereldje van de op de vlucht zijnde ex-SS’ers en uiteindelijk in de grootste problemen, als blijkt dat er een spelletje met hem wordt gespeeld.

Philip Kerr is weer op zijn sterkst met dit boek en heeft merkbaar plezier gehad bij het schrijven ervan. Zijn hoofdpersoon Gunther is weer heerlijk cynisch, sarcastisch en eigenzinnig. En het tijdvak waarin het verhaal speelt is fascinerend, ook al een forte bij de vorige boeken. Kerr mixt het thriller-plot weer meesterlijk met historische gebeurtenissen en personages, zoals nu Adolf Eichmann.

Al met al dus weer een absoluut toppertje! Minpuntje is misschien de toch wel wat vergezochte plot. Ook kan Kerr het niet laten om zijn hoofdpersoon met allerlei listige verwijzingen naar de wereldliteratuur en weetjes over de oorlog te laten strooien. Dit is voor Gunter, eerder het type stevige rauwdouwer dan verheven intellectueel, toch een beetje ‘off character’. Maar ach, dat kan de leespret eigenlijk geen moment drukken…