De vergelijking met het tv-programma “Ik Vertrek” kwam meteen bij mij boven borrelen. Alleen is Loes in het boek al vele fases verder. Ze is al open en probeert haar chambres d’hôtes tot een succes te maken. Wat haar redelijk lukt.
Na haar scheiding is Loes naar Frankrijk vertrokken om een nieuwe start te maken. Alleen, zonder dat ze ook maar iemand kent. Gaandeweg vindt ze haar plekje in de gesloten gemeenschap en gaat ze erbij horen. En maakt ze vrienden.
De schrijfster geeft mooie beschrijvingen van de natuur en bijvoorbeeld de mist die over de velden hangt in de vroege morgen. Ik zag het zo voor me en kon het bij wijze van spreke zelfs ruiken. Ik kreeg zin om zelf naar Frankrijk te vertrekken en op een vroege ochtend ook met een kop koffie te genieten van de mist en geur.
Haar avontuurtje met de kunstschilder is als een luxe bonbon. Je weet dat het eigenlijk slecht voor je is, maar toch kun je het niet laten en geef je er aan toe. En geniet je er ook van.
Sociale problemen worden ook niet geschuwd. Een gescheiden vader die zijn zoontje niet meer mag zien. Een Marokkaanse homo die verstoten is door zijn familie. Om maar wat te noemen. Deze verhalen worden niet op een dramatische manier verteld, maar wel zo dat je kan meeleven met de personen die het betreft.
Het is geen ingewikkeld verhaal. Het is een boek waarbij je gaat zitten, lezen en genieten. Niets meer en niets minder. Prima voor de vakantie. Bijvoorbeeld in Frankrijk.
3,5 sterren