Na dit boek te hebben gelezen, weet ik: "een happy end geeft me toch wel véél gemoedrust.."
Non stop heb ik gelezen, dus spannend was het zeker! Mijn opluchting was groot toen Sarah en Jeffrey ook in dit boek weer ongeschonden uit de strijd leken te komen. Even dacht ik wel, "wat maken die twee toch onwaarschijnlijk veel mee in hun leven, dat kan niet lang goed gaan".
En dat bleek!!
Ik was oprecht kwaad, verontwaardigd en verdrietig na het lezen van de laatste bladzijde. Ik kon werkelijk niet geloven dat ik het goed had gelezen. Moest tegelijkertijd ook wel om mezelf en mijn ontgoocheling lachen.
Prettig te lezen dat uit voorgaande reacties blijkt dat andere lezers ook geschokt waren. Herkenning werkt toch troostend.
Ik heb gezworen nooit meer een boek van Slaughter te lezen, maar dat gevoel begint na enkele dagen toch wel weer te slijten.
Maar leuk vind ik het nog steeds niet en dit eind werpt voor mij een donkere schaduw over het hele boek.