Als het schip waar de 19 jarige Kahlen op meereist met haar ouders en jongere broer zinkt op zee en haar gedachten om te overleven zo sterk zijn, krijgt Kahlen een aanbod van de Oceaan wat zij niet kan weerstaan.
De mogelijkheid om te blijven leven ruil voor 100 jaar dienst aan de Oceaan als sirene.
Zij vervult haar dienst als trouwe dienaar, doet wat de Oceaan van haar vraagt en houdt zich aan de gestelde regels.
Kahlen kan haar stem in het normale leven niet gebruiken, haar stem is dodelijk. Maar toch woont zij, samen met haar Oceaan-zusters aan land en hebben zij een redelijk normaal bestaan.

Maar dan ontmoet Kalhlen Ankinli, een jongens die haar goed lijkt te begrijpen, met wie zij geen woorden nodig heeft.
Tegen alle regels in wordt Kahlen verliefd op deze jongen.
Zij probeert zich hier uit alle macht tegen te verzetten, maar is machteloos tegen haar gevoelens, die allesoverheersend zijn.
En hoewel Kahlen alles zou doen om de regels van de Oceaan te volgen, besluit zij nu haar hart te volgen, zelfs als dat haar, haar eigen leven kost.

Siren is een modern sprookje; precies wat ik er van verwachtte.
De schrijfstijl is vlot, pakkend en beeldend te noemen. Ik heb het boek in 2 dagen uitgelezen.
De karakters zijn goed uitgeschreven en zodanig dat je met ze meeleeft, ik kreeg een bepaalde maten van sympathie voor hen en ik wilde weten hoe het verder met hen zou gaan.
Zelfs met de Oceaan die neemt, maar zeker ook geeft.
Kiera Cass weet perfect de wanhoop van een onmogelijke liefde over te brengen en menigeen die dit heeft meegemaakt zal zich in de emoties van Kahlen herkennen.
Net zo als de verliefdheid, het wordt niet direct als zodanig benoemd, maar hoe het wordt beschreven maakte dat ik de vlinders in mijn buik voelde.
Het is een boek vol gevoel en emotie, een verhaal waarin je verdrinkt en uiteindelijk opgelucht weer kan ademhalen.