Dit is het verhaal van Nahid. Zij vlucht samen met haar vriend Masood vanuit Teheran naar Zweden om in vrijheid te kunnen leven.
Zij is opgegroeid met zes zussen die allemaal een goed opleiding hebben genoten en al werken. De familie band is heel sterk, Nahid is op een na de jongste, Noora is haar kleinere zusje. Als tijdens een demonstratie tegen de regering Nahid haar zusjes hand loslaat en zij elkaar verliezen is niets meer hetzelfde.
Zij besluit te vluchten en eenmaal in Zweden proberen zij en Masood hun leven op te bouwen. Dit gaat heel erg moeizaam en zij wordt regelmatig door Masood mishandeld. Hun inmiddels geboren dochtertje Aram maakt dit allemaal mee. Over gevoelens worden niet gesproken, de man is de baas in huis en de vrouw onderdanig. De cultuur is met hen meegekomen naar Zweden. Nahid worstelt met zichzelf, het leven, haar schuldgevoelens en met de liefde voor haar kind en man.
Dit alles wordt heel indringend en puur beschreven en doet je als lezer op het puntje van je stoel zitten. Moeder en dochter hebben het zwaar met elkaar en zijn niet in staat om dichterbij elkaar te komen.
Het boek laat zien dat het niet zo gemakkelijk is om in een ander land waar wel vrijheid is een nieuw bestaan op te bouwen. Het boek is hard en rauw maar ook liefdevol.
De karakters zouden iets meer uitgediept mogen zijn.
De cover is heel mooi.