Bill Bryson gaat weer op reis. Dit keer na 20 jaar weer in Engeland, waar hij al een tijd als Amerikaan woont. Ik heb meerdere boeken van Bill Bryson gelezen en het is echt een boek in dezelfde traditie. Niet vernieuwend, maar gewoon een nieuw boek als je zin hebt om weer eens met Bill op reis te gaan. Kenmerkend voor Bryson is dat hij niet alleen langs de toeristische hoogtepunten reist, maar juist ook de kleine plaatsjes opzoekt. Hij weet veel over het land en dan vaak ook feitjes die niet algemeen bekend zijn. Dit geeft het boek diepgang en je hebt meteen weer zin om ook naar Engeland te gaan.
Hoewel er wel een thema is, doet dat er niet zo toe. Je kunt het ook lezen als afzonderlijke reisverhalen of verslagen. Toch is er een rode draad. Bryson laat ons Engeland door zijn ogen zien, de mooie en de lelijke dingen. Hij is een goed observator en neemt ons mee op reis. Zijn liefde voor het land komt goed tot uiting in zijn mooie en vaak humoristische beschrijvingen, maar je ziet het ook terug in wat hij schrijft over de achteruitgang en verloedering. Hij maakt zich echt zorgen over hoe het verder moet gaan. Dat mopperen lijkt ook wel echt te horen bij het ouder worden. Ook daar geeft hij ons in dit boek inzicht in.
Bryson schrijft met vaart en is een echte verteller. Ik vond het weer een leuke leeservaring. En ja ik wil meteen weer naar Engeland, misschien wel met dit boek in de hand.