Flaptekst
november 2017. Het leven van Alex Berger, een Brusselse rechercheur, staat in de wacht sinds zijn vrouw Camille overleed bij de terroristische aanslagen in Parijs, bijna twee jaar geleden. Ze werd neergeschoten op het terras van Le Carillon, waar ze met vriendinnen aan het aperitieven was. Sinds die dag is Berger een emotioneel wrak. Een man zonder hoop die te veel drinkt en om weinig of niets geeft. Zijn dromen zijn gevuld met gruwelijke nachtmerries waarin zijn vrouw hem telkens smekend komt vragen waarom hij haar niet gered heeft.

Tegelijk wordt een bizar spoor van moorden getrokken door Brussel en Parijs. Telkens vinden de speurders bij het slachtoffer hetzelfde briefje: 'Ceci n'est pas un suicide'...


Bij dit boek, dat de Vlaamse auteur Toni Coppers schreef op verzoek van de erven Magritte [René François Ghislain Magritte (Lessen, 21 november 1898 – Schaarbeek, 15 augustus 1967) was een Belgisch surrealistisch kunstschilder] speelt de afbeelding op de cover een belangrijke rol. Toen René Magritte in 1912 dertien jaar oud was, werd zijn moeder dood uit de rivier de Samber gehaald. Zij had zich met een doek voor haar voorhoofd in het water gestort. Magritte schilderde dan ook vaak personen met het hoofd dat verborgen is door een doek. Zo ook op het schilderij – getiteld: les amants - dat gekozen werd voor de cover van De zaak Magritte.

Dit beeld: een personage verdronken met een zak over het hoofd, wordt in het boek doorgetrokken naar de vermoorde vrouwen, één in Brussel en een ander in Parijs, die allebei verdronken blijken te zijn door eenzelfde moordenaar en allebei een zak over het hoofd hebben.
Een andere verwijzing naar een schilderij van de kunstenaar zijn de briefjes met de tekst: Ceci nést pas un suicide [ceci nést pas une pipe]

De rode draad doorheen het hele boek is de persoonlijke tragedie van Alex Berger – Brusselse rechercheur op non-actief sinds zijn vrouw bij de aanslagen in Parijs om het leven kwam en van wie hij geen afscheid heeft kunnen nemen omdat hij op dat moment in Brussel was om een verdachte – Novak - te ondervragen. Hij wordt door zijn vriend en collega bij de zaak gehaald en begint hiermee aan een wel zeer persoonlijke kruistocht om de moorden op te lossen, om in het reine te komen met Novak die hem – in zijn optiek - verhinderde om zijn vrouw wellicht te redden en om erachter te komen wat zijn vrouw, Camille, hem net voor ze stierf nog wilde vertellen.

Toni Coppers leidt de lezer aan de hand van Alex Berger langs veel gevoelige gebeurtenissen en draden uit het verleden – van Brussel naar Parijs en vice versa - naar een bevredigende oplossing en laat ons hopen dat – na de serie met Liese Meerhout in de hoofdrol – Alex Berger wellicht terug zal keren als hoofdpersoon in een nieuwe serie misdaadverhalen.


Toni Coppers (Sint-Truiden, 6 september 1961). Vlaams schrijver en scenarist. Coppers werd vooral bekend door zijn serie misdaadromans rond de Antwerpse commissaris Liese Meerhout.