Met zeer veel genoegen las ik 'De wafelfabriek' van Roman Helinski. Onwillekeurig moest ik aan Bordewijk denken. Het boek leest als een metafoor op de klassenstrijd. Anders dan gewoonlijk gaat de sympathie nu eens niet uit naar de arbeiders, maar naar de heersende klasse, gepersonificeerd door de directeur. Deze tragische figuur, wiens motieven immer verkeerd worden uitgelegd door zijn werknemers, strijdt een verbeten gevecht om de wafelfabriek te laten overleven. De werknemers, die allen kampen met gezondheidsproblemen variërend van tandbederf tot overgewicht, hebben echter meer vertrouwen in hun nieuwe collega, de raadselachtige Arka Narovski. Deze messiaanse figuur met een duister en getroubleerd verleden is de katalysator in een strijd tussen directeur en arbeiders.