Ik vond dit het fijnste boek uit de reeks over Tycho en Oliver. Ze zijn alledrie fraai geschreven zoals je bij Edward vd Vendel mag verwachten maar dit boek raakte me het meest. De worstelingen van Oliver met zichzelf zijn overtuigend en levensecht, komen behoorlijk binnen. Zo ook die van zijn neef Bendik, die het ook moeilijk heeft. Mooi hoe zij voor elkaar klaar staan en tot steun zijn.
Prachtig bijvoorbeeld hoe far, (Olivers vader) vertelt over het vormconcept. Hoe iedereen en alles een bepaalde vorm heeft. Wanneer je in balans bent, pas je er precies in en alles is dan zoals het moet zijn. Alleen helaas is dat vaak niet het geval.

Een voortreffelijk coming-of-age verhaal. Heb het in een adem uitgelezen.