In de jaren twintig van de vorige eeuw leren drie jongens met verschillende politieke voorkeuren elkaar kennen op een kostschool in Engeland. Vijftien jaar brengt het lot hen weer samen in Spanje. Harry is gewond geraakt bij Duinkerken, maar wil nog wel graag iets voor zijn land doen, ook al is dat het bespioneren van zijn kostschoolvriend Sandy. De Britse regering vermoedt dat Sandy meer weet van het plan van Franco om op de een of andere manier de goudreserves van Spanje aan te vullen. Sandy woont samen met Barbara, de voormalige vriendin van de derde kostschoolganger, Bernie. Barbara heeft al drie jaar niets van Bernie gehoord en denkt dat hij bij een overval is omgekomen, tot ze via een tussenpersoon krijgt te horen dat Bernie als krijgsgevangene in een geheim kamp zit. Ongelukkig als ze is in haar relatie met Sandy besluit ze om Bernie te gaan bevrijden.
Sansom heeft geschiedenis gestudeerd en dat is te merken aan hoe hij het verhaal neerzet in het Madrid van 1940. Hij weet de gevolgen van de burgeroorlog en de dreiging van de Tweede Wereldoorlog op een beklemmende manier over te brengen op de lezer. Het knappe daaraan is dat Sansom tijdens het verhaal niets uitlegt. Hij vertelt wat er gebeurt, zonder een verklaring te geven voor geschiedkundige achtergronden. Het is alsof hij veronderstelt dat de feiten bekend zijn bij de lezer. Als hij bijvoorbeeld aan het eind van het boek een personage een opmerking laat maken over Kim Philby, dan is dat voor de lezer die weet wat Philby heeft gedaan vermakelijk om te lezen. Degenen die Philby niet kennen worden niet ingelicht door Sansom. Pas aan het eind van het boek volgt een kort historisch perspectief en zegt Sansom welke feiten wel en niet kloppen in het boek.
Sansom heeft met Winter in Madrid een mooi boek geschreven. Het accent ligt meer op de historische achtergrond dan op de diepgang van de personages, maar ze krijgen wel voldoende inhoud mee. En wat ook belangrijk is: Sansom schrijft mooie zinnen waar de vertaling gelukkig recht aan doet.