Daar was dan het 4e deel van de Deverill serie! Dit boek vertelt het verhaal van de Amerikaanse Faye, die een onderdeel van het testament van haar moeder moet uitvoeren: de as van haar moeder in Ierland uitstrooien bij kasteel Deverill. Faye had nog nooit van dit kasteel gehoord. In Ierland aangekomen, blijkt dat haar moeder niet van boerenafkomst was, maar dat deze Deverilltelg in het kasteel opgroeide. Faye begrijpt dat ze haar moeder nooit goed heeft leren kennen en dat haar moeder haar niet voor niets naar Ierland heeft gestuurd. Maar Ierland heeft meer in petto: hoewel Faye eind vijftig is, heeft ze nooit voor zichzelf durven te kiezen. Nu komt ze op een punt om wel deze keuze te maken. Dat is niet makkelijk, niet voor Faye en ook niet voor haar dierbaren.

Het verhaal wordt vanuit een Amerikaanse onzekere vrouw vertelt, dat maakt het verhaal beeldend door de mooie beschrijvingen van het Ierse landschap. Ook wordt het verhaal heel sfeervol beschreven. In de Deverill serie die toch al zo mooi en sfeervol is, straalt dit boek de meeste warmte uit. Ook laat het verhaal merken dat ieder mens altijd zich- of haarzelf meeneemt; al voeg je je altijd naar anderen en doe je wat de ander wil, je bent en blijft jezelf. Je neemt jezelf altijd mee.

Santa Montefiore heeft met dit boek een pareltje geschreven, zoals alleen zij dat kan.