Dit is eigenlijk een kind/jeugdboek, maar ik vind het nogal heftig.
"Zij zijn god niet" gaat over de raszuivering tijdens de Tweede wereldoorlog, chronisch zieken, gehandicapten en ongeneeslijk zieke mensen worden geliquideerd "de genadedood".

"Hoeveel geld kosten al die zieken en gehandicapten niet aan de maatschappij? Dat geld kan beter aan andere dingen worden besteed". Dit boek vertelt het verhaal over de familie Höss, vader, moeder, broer Egbert en de tweelingzusjes Liesl en Gretl, 5 jaar oud als de oorlog begint.

Egbert gaat bij de Hitlerjeugd en later bij de Sonderkommando.
"Niet ik ben de verrader. Zij zijn de verraders. En verraders moeten gestraft worden".
Egbert keert zich tegen zijn familie.

Gretl is zwakzinnig, praat slecht en is mank, voor de Duitsers een reden om Gretl op te laten nemen in de Sankt Paulus kliniek.
Gretl is daar niet veilig en Liesl verzint een plan om haar daar weg te halen.
Er volgt een verhaal met gruwelijke experimenten die de Duisters met de inwoners van deze kliniek doen. Opluchting, verdriet en paniek zijn emoties die duidelijk naar voren komen.

Uiteindelijk overleefd alleen Liesl, inmiddels 89 jaar de gruwelijke jaren en wil nog steeds weten wat er destijds werkelijk met Gretl en haar moeder is gebeurt.
Was het een natuurlijke dood of een gevolg van de "genadedood".
In dit boek wordt eens een andere kant van de Tweede wereldoorlog belicht, niet alleen de Joden maar ook hun eigen volk (Duiste gehandicapten) werden afgevoerd en vermoord.

Het boek is prachtig vormgegeven, de omslag is dubbel allereerst zie je de titel en een kliniek met kinderen maar achter het voorflapje ras zie je de duistere kelders en kamers waar het noodlot plaatsvond.