He he ik heb 'm uit! Dat was het eerste wat ik dacht toen ik zojuist De som der dagen dicht deed. Al is dat niet helemaal eerlijk. Ik vond het best een mooi boek, maar het is niet echt meeslepend en duidelijk niet mijn genre. In dit boek zijn de memoires van Isabel Allende opgetekend, wat natuurlijk een willekeurig begin en einde heeft. Er is geen spanningsboog of rode draad in het verhaal, waardoor het mij gewoon minder aansprak.
Allende schrijft wel heel erg mooi. Misschien zijn haar verhalenromans meer wat voor mij...