Cross-over is een gevleugelde term aan het worden in de boekenwereld. Meestal worden dan jeugdboeken die ook leuk zijn voor volwassenen bedoeld. Of andersom. Maar de term is natuurlijk ook prima los te laten op literaire romans die heel geschikt zijn voor thrillerfans (of andersom). Zo beschouwd is Het laatste weekend van Blake Morrison een uitstekend voorbeeld van cross-over.
Morrison laat zijn hoofdpersoon Ian uitgebreid vertellen over het weekend dat hij en zijn vrouw Emily doorbrengen met hun vrienden Ollie en Daisy. Ian vertelt over de twijfels die hij en zij vrouw eerst hebben bij de uitnodiging, omdat Ollie en Daisy vaak wat op hen neer lijken te kijken. Hij beschrijft op herkenbare wijze de lange rit vol files naar een sneu plaatsje aan de Britse kust en weet de soms pijnlijke verhoudingen feilloos bloot te leggen wanneer Ollie Ian uitdaagt voor een weddenschap.
Langzaam maar zeker begint Ians verhaal echter wat rafelrandjes te vertonen. Zijn blik op de zaken is misschien wel erg gekleurd en hoe weet je nu zeker of dat wat volgens hem gezegd is, ook echt het onderwerp van gesprek was?
Morrison houdt consequent vast aan die ene invalshoek: Ians versie van het gebeurde. Maar je kunt je niet onttrekken aan het wat unheimische gevoel dat je gaandeweg bekruipt. Wat is er nu precies met Ian aan de hand en wat is er werkelijk gebeurd tijdens dat weekend aan de kust? Dat gevoel is een gevolg van het consequente volhouden van het perspectief, en dat is knap gedaan.
Ook knap zijn de beelden die de auteur weet op te roepen. Je ziet de uitgewoonde boerderij voor je, je loopt zelf over het triestige kiezelstrand en je hoort het gepraat en gelach al bijna over het gazon klateren.
Wat deze roman nu juist zo cross-over maakt, is het feit dat je voelt dat er iets te gebeuren staat. De spanning wordt goed gedoseerd en beetje bij beetje opgebouwd. Een thriller wordt het nooit; daarvoor is het verloop van het verhaal te voorspelbaar en ligt de focus teveel op de ontwikkeling van dat ene personage. Voor liefhebbers van zowel literaire romans als thrillers is Het laatste weekend daardoor uitermate geschikt.