Zo luidt de letterlijke vertaling van deze klassieker van Charlotte Brontë, die in het Nederlands William Crimsworth heet, naar de hoofdpersoon. Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Mooi taalgebruik, met beeldspraak, die ik soms een paar keer heb moeten overlezen, levendige tekening van personages en een happy end. De schrijfster moet een ontwikkelde vrouw zijn geweest, gezien de verwijzingen naar onder meer de Grieks-Romeinse mythologie. Opvallend voor die tijd (het boek verscheen in 1857) is dat een lerares erop staat te blijven werken als ze getrouwd is. Het einde had wat mij betreft wat korter gemogen, maar ik denk dat Charlotte Brontë hierin nog wat autobiografische gebeurtenissen kwijt wilde.