De cover in herfstkleuren met een gebouw in verval en een vuil beeld duidt in mijn ogen op een trots verleden dat ondertussen tot vergane glorie verwerd. Geschiedenis en mystiek: een perfecte setting voor een misdaadroman.
Dit alweer het tiende boek van Jo Claes over inspecteur Thomas Berg. Het korte overzicht op de achterkant oogt indrukwekkend.
De lat ligt hoog. De korte inhoud nodigt uit om onmiddellijk te beginnen lezen en duidt op spanning en verwikkelingen die steeds dieper doen graven in het verleden, geheimen achter geheimen. Het boek is dik genoeg om de karakters een grote diepgang te geven. Ik verwacht spanning van bij het begin en een intellectuele uitdaging bij het ontrafelen van deze zaak.

Quote: Elk leven wordt voor een groot stuk bepaald door datgene waarin je goed bent, door dat ene specifieke talent dat zin en doel geeft aan je bestaaan.

Het boek voldoet zeker aan mijn verwachtingen: historische context, mythologie. Stap-voor-stap speurwerk om geleidelijk tot een resultaat te komen. Massa’s valse sporen. Ik vind het wel ingewikkeld worden doordat er steeds meer personen opduiken en er eigenlijk niemand afvalt als verdachte.

De karakters evolueren allemaal in meer of mindere mate, hetzij veranderingen in de tijd, hetzij nieuwe aspecten die te voorschijn komen na het doorprikken van leugens. Zelfs de doden blijken anders geweest te zijn dan eerst gedacht. Een beetje jammer vind ik dat ze allemaal eigenlijk negatief evolueren. Geen tegengewicht van iemand die eerst een slechte indruk maakt maar dan toch een veel beter persoon blijkt te zijn. (Misschien wel realistisch…)

De schrijfstijl past zeker bij het soort verhaal. Het leesgemak en de opbouw doet me denken aan een ouderwetse detective zoals een Agatha Christie (waarvan ik fan ben), de plot, door de complexiteit, eerder aan Dorothy L. Sayers. Zeker op het einde had ik wel een beetje moeite met de vele karakters (levenden, doden en Eros en Psyche) en dan vooral met de verschillende generaties met dezelfde namen. De echte plot en de losse hersenspinsels van Berg daar bovenop maken het ook soms (nodeloos) ingewikkeld.

Ik vind het plot goed bedacht. Je wordt telkens op het verkeerde been gezet als er weer nieuwe feiten opduiken die niet in het vorige plaatje passen. Uiteindelijk komt de oplossing toch nog als een verrassing.
De structuur is goed onderbouwd: je komt telkens nieuwe feitjes te weten die geleidelijk een steeds duidelijker beeld geven. Er worden heel de tijd zijsporen betreden die soms totaal irrelevant zijn maar het gewoon ingewikkelder maken om de hoofdlijn te kunnen volgen.
Het einde kwam voor mij toch nog totaal onverwacht - niet zozeer de dader want dat werd toch wel duidelijk - maar het hoe en waarom.

Ik vond het verhaal erg boeiend en het had steeds mijn volle aandacht - dat was ook wel nodig door de massa karakters, levenden en doden, mensen en standbeelden, die in het verhaal voorkomen.
Claes heeft een zeer prettige schrijfstijl - gemakkelijk te begrijpen en brengt de dingen duidelijk in beeld. Om alle mogelijkheden die al dan niet serieus geopperd worden te blijven overzien is wel een grote concentratie vereist. De vele personages, vaak meerdere generaties van dezelfde familie, dus met gelijkaardige namen, maken het er ook niet makkelijker op.
Maar het geleidelijke tempo van de ontwikkeling van het verhaal zorgt er automatisch voor dat je geconcentreerd blijft lezen.

Ik heb nog altijd geen idee wat een typisch Vlaamse thriller is. Jo Claes is een Vlaams schrijver en het verhaal speelt in Vlaanderen tegen een Vlaamse culturele achtergrond. Een hedendaagse Vlaamse context op een ware cultuurhistorische basis.

Ik vind het boek best uniek maar het is het eerste boek dat ik van Jo Claes heb gelezen. Als ik aan de andere uit de reeks begin is het misschien slechts 1 uit een reeks. Topklasse.

Beoordeling:
Spanning: 7 punten, omdat een misdaadroman niet spannend hoeft te zijn (leven en dood, einde van de wereld, laatste minuut redding, ...). Maar wel boeiend van begin tot einde en het hield mijn nieuwsgierigheid op een hoog peil gaande. Ik kon het erg moeilijk wegleggen.

Plot: 8 punten, omdat ik die nooit zelf had kunnen bedenken. Enig minpuntje is dat er een aantal al compleet uitgekauwde opinies over WOII, die niet veel ter zake doen, ten berde worden gebracht. En dat ten nadele van het eigenlijke hebzucht motief dat minder uitvoerig verklaard werd.

Leesplezier: 10 punten, omdat ik de andere 9 boeken van de reeks ga aanschaffen.

Schrijfstijl: 9 punten, omdat een moeilijk plot op een makkelijk leesbare manier werd gebracht. Goeie afwisseling van beschrijvingen en dialogen.

Originaliteit: 7 punten, omdat het verhaal an sich niet zo origineel is en me erg aan de grotere Engelse detectives doet denken. Maar dan wel in een moderne Vlaamse setting met originele invulling van karakters, lokaties, historische en mythologische achtergrond en cultuur.

Psychologie: 8 punten, omdat de psychologie zeker aanwezig is maar dan vooral in het hoofd van Berg in verband met zijn persoonlijke dilemma. Wat de moordzaak betreft gaat het er vooral om vele denkpistes te lanceren om de lezer in verwarring te brengen zodat het einde onvoorspelbaar blijft.