'In een oud park, verkild en onbetreden
Zoeken twee schaduwen naar het verleden' - Verlaine

'Als betoverd keek hij naar dat merkwaardige spel, dat vluchten en vastpakken en elkaar weer loslaten van die onbezielde gestalten, die schaduwlichamen, die toch slechts de weerschijn waren van hun eigen lichamen; met een ziekelijke nieuwsgierigheid zag hij vlucht en verstrengeling van die onwerkelijke figuren en door het zwarte vloeiende en vluchtende beeld vergat hij bijna de levende vrouw naast zich.'

Een tijdloze novelle. Nog steeds zijn mensen onderweg of voor iets op de vlucht. De tragiek en kracht van liefde met verstoring van oorlog. Een fragment van deze mooie Zweig verscheen reeds in 1929. Het maakt je even stil.

'Het ligt niet in de menselijke aard alleen op herinneringen te teren, en zoals planten en welk schepsel dan ook voedsel uit de aarde en steeds opnieuw gefilterd licht uit de hemel nodig hebben, zodat hun kleuren niet verbleken en de bloemkelken niet verwelkt hun bladeren verliezen, zo hebben ook dromen, ook dromen die schijnbaar niet van deze aarde zijn, voedsel nodig van het zinnelijke, ondersteund door tederheid en beelden, anders stolt hun bloed en de intensiteit van hun licht verbleekt.'