Op een avond rijdt Cass Anderson van een drink naar huis. Haar man ligt dan al in bed met migraine en vraagt haar niet door het bos te rijden. Het onweert, giet water en ze rijdt toch door het bos. Op een gegeven moment ziet ze een auto aan de kant staan. Ze durft niet goed stoppen, maar aan de andere kant zou ze toch ook graag hebben dat iemand haar helpt wanneer ze pech heeft. Ze stopt wel, maar stapt niet uit, ze ziet een vrouw zitten. Na enkele minuten rijdt ze toch door.
De dag erna hoort ze dat er een vrouw vermoord is gevonden op die plek. Het wordt nog erger voor haar wanneer blijkt dat het iemand is die ze kent.
Moet ze zichzelf aangeven bij de politie? Ze heeft eigenlijk niets gezien. Het schuldgevoel neemt dag na dag toe en ze raakt helemaal over haar toeren. Al helemaal wanneer ze telefoontjes krijgt van iemand die niets zegt. Is dat de moordenaar? Om het nog erger te maken begint ze vanalles te vergeten en is ze bang te eindigen als haar moeder. Ze begint aan alles te twijfelen.

Dit boek heb ik in een dag uitgelezen. Ook al had ik vrij snel door hoe de vork in de steel zat, toch moest ik verder om te zien hoe ver de dader zou gaan.