Het boek Faking It, vertelt het verhaal van Max en Cade. Er klinkt een schreeuw in mijn ziel, want nooit word ik weer heel. Voor mij staat de tijd stil, mijn gedachten herhalen telkens alleen maar dat ene moment. Dit is één van de mooie coupletten uit het lied dat Max en Cade aan het eind van het boek samen op het podium zingen. Max het wilde meisje met de tattoos die haar ouders zo verafschuwen, heeft dit lied lang geleden geschreven naar aanleiding van een afschuwelijk drama dat haar en haar familie is overkomen. Het duurt heel lang voordat duidelijk wordt welk leed Max bij zich draagt en dat dat de reden waarom ze het zo moeilijk vindt een relatie met Cade aan te gaan. Niet Bliss is de grote liefde van Cade en ook Mace is dat niet voor Max. Om en om wordt er een hoofdstuk besteed aan de hoofdpersonen, dit is op zich aardig bedacht en geeft daardoor een goed beeld over de hoofdpersonen en hoe ze zich voelen op dat moment, maar geeft het verhaal zeker niet meer snelheid en diepgang. Het verhaal blijft vrij oppervlakkig. Het onderwerp past natuurlijk goed bij een feelgood roman. De liefde spat er vanaf en dat is beslist geen fake. Cora Carmack, waarvan ik nog geen boek had gelezen, heeft een leuk vlot lezend boek geschreven, maar Faking It nodigt mij niet uit maar boeken van haar te gaan lezen.