De cover is al meteen lekker sinister en duister, zodat je weet dat het geen plezierreisje wordt.

Voor in het boek staat te lezen:
'Wat we vandaag de toekomst noemen, kan morgen werkelijkheid zijn.'
Dat klinkt heel vrolijk en optimistisch, maar na het lezen van dit boek weet ik dat dit verhaal niets met blijheid te maken heeft.

In het eerste hoofdstuk is de hoofdpersoon, Victor Bronckhorst in 1972 samen met zijn opa aan het vissen. Hij hoopt tijdens het vissen dat er iets met zijn ouders zal gebeuren zodat hij niet met hen mee op reis hoeft, maar dat hij bij zijn opa en oma kan blijven.
Als lezer denk je op dat moment nog; 'och jongen, zo moet je toch niet denken.'. Zijn ouders laten hem veel aan zijn lot over en met name zijn moeder is een keiharde moeder. Wat een vreselijke mens, denk je dan. Maar al snel wordt je mening bijgesteld over het karakter van deze nog kleine Victor. Hij is helemaal anders dan een doorsnee kind.

Op zijn zestiende is hij door zijn opa al klaargestoomd voor iets 'groots', hij is de volgende 'uitverkorene'!
Na het overlijden van zijn ouders leeft hij bij zijn grootouders en Victor denkt steeds aan zijn opa en wil dat deze trots op hem is. Zijn persoonlijkheid wordt gevormd in een omgeving die geen teleurstelling tolereert.

In januari 2017 worden een viertal personen aan ons voorgesteld, t.w.
Victor Bronckhorst, Jan-Jaap Keuning, Thomas Argolis en Vellinga. Van deze laatste heb ik geen voornaam kunnen ontdekken.
Deze vier gaan samen onder leiding van Victor een project opstarten waarbij Victor al heeft gezorgd dat hij zonder meer op de hulp van de drie anderen kan rekenen. Ieder van hen heeft een eigen taak om het doel van Victor te bereiken.

De dialogen zijn levensecht, evenals de personages. Ze zijn duidelijk beschreven en daardoor zie je ze voor je ogen tot leven komen door de prettige schrijfstijl die de auteur hanteert. Lekker korte zinnen en dito hoofdstukken. Het terugspringen in tijd heeft een doel; op deze manier komen we steeds dichter bij de plot en begrijpen wat er gebeurd is.
Victor is narcistisch, er bestaan geen hindernissen voor wat hij wil bereiken, alleen maar obstakels die nog niet uit de weg zijn geruimd.

Waanidee is een angstaanjagend verhaal, het meest beangstigende is het idee dat het realiteit zou kunnen worden. De technologie is waarschijnlijk al zover!
Een van de personages, Marcia noemt het gebeuren in Waanidee on-Nederlands, maar dan moet je niet vergeten dat we in Nederland al eens heel dichtbij zijn geweest om mee te werken aan iets dat men 'zuivering' noemde. En toen waren de benodigde technologieën nog niet zover als ze nu zijn!

Zeg nooit, nooit;
Op 1 januari 2018 gaat de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv) – beter bekend als de sleepwet – in.
Zo mogen de Nederlandse geheime diensten met de sleepwet in de hand communicatieverkeer van bijvoorbeeld een hele wijk 3 jaar lang opslaan in de jacht naar verdachte gedragingen.
Is dit het begin...?

Petje af voor deze auteur.
Een origineel verhaal dat met recht onder het genre thriller geplaatst is, is op een duidelijke, huiveringwekkend geloofwaardige manier neergezet.
De schrijfstijl, het leesplezier, de plot, originaliteit en spanning zijn top!
Ik heb Waanidee graag gelezen en waardeer deze thriller met 4,5/5*