Met De slangensteen laat Goodwin opnieuw zien, dat hij over een enorme historische kennis beschikt van Istanbul. Je wordt meegenomen in de ondergrondse van Istanbul, waarvan je het bestaan niet weet.
In De slangensteen is opnieuw de eunuch Yashim Toraglu de hoofdpersoon. Dit keer wordt hij verdacht van de moord op de Franse archeoloog Maximilien Lefèvre. Net als in De brand van Istanbul keert ook de Poolse ambassadeur en vriend van Yashim Stanislav Palevski weer terug. Ook Preen speelt weer een bescheiden rol in het verhaal van Goodwin. Ook nu weer beschrijft Goodwin de kookkunsten van Yashim weer, die naar mijn idee de vaart er een beetje uithalen. Het lijkt wel een speurderstik. De Cock krijgt moeie voeten en Yashim moet altijd koken om zijn gedachten op orde te krijgen. Dat gebeurt ook.
Yashim beland in het de gewelven van de stad Istanbul, waar oude Byzantijnse relieken zouden liggen. De dood van Lefèvre hangt daar mee samen. Yashim is hoofdverdachte omdat hij de archeoloog als laatste heeft gezien. In het verhaal komt Yashim op het spoor van een geheimzinnig genootschap die de Hetira heet en waarvan de eunuch denkt dat dit iets te maken heeft met de dood van Lefèvre. Griekse families die in Istanbul leven, passeren de revue. Kortom er is van alles aan de hand.
Opnieuw een onderhoudend boek, waarbij Goodwin wederom een prima thriller weet neer te zetten. Wat meer vaart mag wel, want de kookkunsten van Yashim zijn wel aardig, maar dragen naar mijn idee niets bij aan het verhaal. De inkijk in het oude Istanbul is weer bijzonder en Goodwin beschrijft het leven van het oude Istanbul op een goede manier.