Het boek Lieve Céline, over een vrij geobsedeerde fan van Céline Dion, verhaalt over Brooke die opgroeit in een lastig gezin. Geen vaderfiguur, moeder vindt zichzelf een mislukkeling in het leven en handelt daar ook naar en de zus lijkt psychisch ook niet helemaal in orde te zijn. Iedereen lijdt onder de slachtofferrol van de moeder. Brooke is geestelijk beperkt en wordt geleefd door haar moeder. Dit wordt heel goed beschreven in het boek: je weet als lezer meer dan Brooke zelf, aangezien zij de situatie niet kan begrijpen, dus je hebt eigenlijk het hele boek intens veel medelijden met het meisje. Hoe anders zou alles hebben kunnen verlopen als ze op een andere plek was opgegroeid?

Het verhaal is erg triest en na het lezen van het laatste hoofdstuk heb ik ook echt alles moeten laten bezinken. Wat er met Brooke gebeurt, gebeurt met veel kinderen die op deze manier opgroeien en dat is eigenlijk te treurig voor woorden. Het is knap dat Bervoets dit gevoel zo goed kan overbrengen.

Het is literair gezien niet van een hoog niveau, het boek leest erg makkelijk weg, maar het is een mooi verhaal en voor de juiste doelgroep is het precies goed.