Het verhaal van ‘Oogvocht’ begint met een kleine intro over Isis, een van de belangrijkste godinnen uit de Egyptische mythologie. Gelijk daarna maken we kennis met Francois een burgemeester uit een klein Frans dorpje die in de ban is van Isis en er heel veel voor over heeft om zijn ‘verering’ goed te laten verlopen. Vervolgens, zijn we 21 jaar later, en maken we kennis met Isis, een stiefdochter van Francois. Het verhaal is goed begonnen, en de mythe van Isis wordt door de schrijfster ‘Ilona van Hilst’ nieuw leven ingeblazen. Op haar eigen manier heeft de schrijfster er een mooie draai aan gegeven. Een rustig voorkabbelend verhaal is het geworden, spanning wordt heel subtiel ingevoerd en langzaam maar zeker ontvouwt er zich een mysterieus plot. De ene na de andere gebeurtenis komt op je af, en je voelt dat er iets te gebeuren staat. Maar je geduld wordt aardig op de proef gesteld en dat doet de spanning weer geen goed. Het thriller gehalte is daardoor toch ook wel weer aan de lage kant. Toch wil je wel weten hoe het verhaal af gaat lopen. De personages echter blijven, net als de gebeurtenissen vrij oppervlakkig. Ze komen en gaan in het verhaal. En laten weinig tot geen indruk achter. Toch wordt het verhaal op het einde toch aardig spannend. Er gebeurt ineens heel veel, de dag van de verering van de godin Isis komt heel dichtbij. En dat laatste gedeelte had veel potentie gehad, maar zo snel als de spanning komt, zo snel is het ook weer voorbij. Misschien, als het verhaal wat meer was uitgediept had het ook wat meer spanning gehad. De schrijfstijl is goed, strak, met redelijk wat alinea’s, in niet al te lange hoofdstukken. De cover is prachtig, mooi door zijn eenvoud. Alles bij elkaar ziet het er mooi verzorgd uit, jammer dat dan het verhaal weinig indruk achterlaat.