Onvoorstelbaar dat dit heerlijke boek al in 1949 is geschreven. Qua schrijfstijl doet het ook denken aan de mijmeringen van Jane Austen, doorspekt met een kritische blik. Prachtig verhaal met mooie beschrijvingen van het Engelse landschap, het armoedige kasteel, de ontmoetingen en de stilte. Ik heb genoten van dit dagboek, vol van hoop op liefde. De schrijfster heeft zich goed ingeleefd in de jonge Cassandra, met een prettige schrijfstijl die de tijdsgeest en de observaties en dromen van Cassandra mooi vormgeeft. Een heerlijk boek om te lezen!

De 17-jarige Cassandra woont met haar zus Rose, haar broertje Thomas, haar stiefmoeder en haar vader in een armoedig kasteel. Het ligt prachtig op een heuvel tussen drassige weilanden, omringd door een heuse gracht met zwanen en heeft vertrekken en torens die tot de verbeelding spreken. Haar vader is een beroemd schrijver, maar na zijn succesvolle boek lijkt hij verstild en trekt hij zich terug in zijn eigen vertrekken. Ze leven in armoede, hebben de meeste inboedel verkocht en hebben weinig te eten. Als in het nabijgelegen landgoed nieuwe eigenaren komen wonen, 2 jonge Amerikanen, slaan de hoofden van Cassandra en Rose op hol. Zou dit de enige kans zijn op een andere (lees: rijkere) toekomst? De Amerikanen en hun moeder blijken bewonderaar van hun vader als schrijver. Hierdoor lijkt haar vader te veranderen. Hij gaat vaker op pad, maar lijkt zich nog meer terug te trekken. En ondertussen slaat de liefde toe.

Gelezen via Uitgeverij Karmijn, @karmijnrood