Het boek begint met een indrukwekkende proloog waar door je pats boem in het verhaal zit en door wilt lezen. Je wilt weten wat er allemaal met de hoofdpersoon Rêve is gebeurt. Omdat het boek in delen is ingedeeld kom je daar langzamerhand achter. Wat gebeurt er met het gezin als de zoon Justin van een brug springt en overlijdt ? De ouders lijken na een poosje hun leven weer op te pakken maar Rêve voelt zich schuldig. Verzaakt haar studie, dwaalt door de stad op de meest vreemde tijden. Via flashbacks leer je dat ze ook tijdens haar studie al moeite had met de realiteit, ze gebruikt pillen en hasj om af en toe aan de werkelijkheid te ontsnappen. Op een van haar tochten komt ze een oorlogsveteraan tegen die haar vertelt over zijn missies. Mede hierdoor besluit ze om bij het leger te gaan met de hoop om uitgezonden te worden naar Syrië. Het land waar haar broer erg bj betrokken was, hij gaf namelijk les in het AZC aan de vluchtelingen. Maar wilde eigenlijk veel meer voor ze doen. De training is zwaar maar Rêve zet door en wordt met haar eenheid uitgezonden naar Syrië, waar ze ook echt deel nemen aan oorlogshandelingen. Ze heeft een buddy waar ze het meer dan goed mee kan vinden waardoor de tijd daar voor haar eigenlijk goed uitpakt. Totdat ze een ongeluk krijgt en terug gestuurd wordt, dit is erg tegen haar zin . Als ze eenmaal thuis dan ook nog hoort dat haar buddy is omgekomen trekt ze zich dit weer erg persoonlijk aan. Ze krijgt een enorme terugval , belandt in de hulpverlening waar de diagnose PTSS wordt gegeven. Hierna escaleert het en begrijp je het begin van het boek , ook krijg je antwoord op de vraag waarom ze zich verantwoordelijk voelt voor de dood van haar broer. Almet al een heftig en indrukwekkend boek met een thema dat ik nog niet eerder voorbij heb zien komen. Als je dan ook nog leest hoeveel research de schrijfster heeft gedaan kun je alleen nog maar meer respect krijgen voor dit prima boek !