Journaliste Siska Mulder heeft samen met Susan Smit het schrijverscollectief Writers on Heels opgericht. Het doel hiervan was om de aandacht te vestigen op het werk van een nieuwe generatie schrijfsters. Mulder debuteerde zelf in 2005 met de thriller Zus. Inmiddels heeft ze vijf boeken op haar naam staan waarvan Na Delphine in 2010 werd genomineerd voor De Gouden Strop. De literaire thriller Doof schreef ze in 2008 en was haar tweede boek.

Oscar Stellendam is een bekende televisiepresentator en samen met zijn dove vrouw Stella vanuit Friesland verhuisd naar een plaats die dichter bij zijn werk ligt. Niet lang daarna krijgt hij het aanbod om een live talkshow te presenteren. Dit was altijd al zijn droom dus de keuze was niet zo moeilijk. Hij gaat erop in. Dit houdt echter wel in dat nog meer werkt dan hij al deed. Voor hem een goede afleiding om de dood van zijn zoontje Jimmy te vergeten. Stella heeft er echter andere gedachten over en wil de herinnering levend houden. Als Oscar ook nog door een onbekende wordt gestalkt en bedreigd begint dit zijn leven te beheersen, is hij steeds minder zichzelf en weet hij ook niet meer wie nog te vertrouwen is.

Het eerste hoofdstuk van Doof begint wat stroef, maar al snel neemt de prettige en toegankelijke schrijfstijl van Siska Mulder het over en leest het boek erg vlot weg. Een pluspunt is dat het eerste spannende moment, eigenlijk kan er beter gesproken worden van een beklemmende situatie, zich al snel voordoet. Prima om het vervolg van het boek met veel aandacht te lezen.

Behalve de psychologische ondertoon van het verhaal, bevat het ook emotie. Deze uit zich vooral in de relatie tussen Oscar en Stella en hoe ze ieder voor zich omgaan met het verlies van Jimmy. Dat uit zich niet alleen in die emotie, maar ook hun relatie komt onder druk te staan waardoor onderlinge spanningen ontstaan. Dit is een realistische weergave van weergave van dergelijke omstandigheden.

Het verhaal draait vooral om Oscar. Zijn personage wordt daarom steeds beter uitgewerkt en als gevolg daarvan krijg je een goed beeld van hem en hoe hij werkelijk in elkaar steekt. Dit wil niet zeggen dat dat niet geldt voor Stella. Dat is zeker wel het geval, maar allemaal net even wat minder. Desondanks kom je toch ook genoeg over haar te weten.

Tijdens het lezen van de eerste helft van het boek kun je je wel afvragen waarom voor de titel Doof gekozen is. Vooral omdat het een Oscar-verhaal is. Pas ver in de tweede helft van het boek is het wél begrijpelijk. Want niet alleen Stella is doof, maar Oscar is doof voor de werkelijkheid. En dat beschrijft Mulder goed.

Hoe meer de ontknoping dichterbij komt, hoe meer de spanning toeneemt. De climax is er een die even onverwacht als bijzonder is. En ondanks dat het wat onwerkelijk overkomt, is het dusdanig geschreven dat het de indruk wekt dat soortgelijke omstandigheden in de echte wereld ook kunnen voorkomen. Een beangstigende gedachte als dat je overkomt.