Samenvatting:

10 jaar geleden leerden Maurits Dekker en Eva Muller elkaar kennen in Zandvoort en na een half jaar samen wonen de twee samen. Eva werkt als uitgever bij een medische uitgeverij, Maurits heeft een eigen zaak in alcoholische drank. De duurste wijnen en champagnes liggen te wachten op nieuwe eigenaren.

Op een gegeven moment stelt Eva voor aan Maurits voor om vreemd te gaan, niet met een buitenstaander maar met elkaar. Eva heeft vroeger op de toneelschool gezeten totdat een hersenvliesontsteking er voor zorgde dat ze haar droom niet meer waar kon maken. Maurits is in eerste instantie wat afwachtend maar stemt uiteindelijk toe in het toneelspel.

De gedachte dat we elkaar als andere personen in een hotel zullen treffen, windt niet alleen Eva, maar ook mij op. Ik ga haar bedriegen met een andere vrouw, maar toch ook niet.

Op de momenten dat ze afspreken in het hotel is Maurits getransformeerd in ‘Ivo’ en Eva is daar als ‘Céline’. Beiden leven zich goed in maar ‘Céline’ is niet van plan zich na één afspraak al gewonnen te geven aan ‘Ivo’. Na een aantal afspraken voelt Maurits zich bevangen in het spel en heeft hij het gevoel echt overspel te plegen.

Céline is Eva maar toch ook weer niet. Haar welbespraaktheid komt Maurits enigszins vreemd voor, net als de wijze waarop ze Maurits verleidt: daadkrachtig, subtiel en vol onbekende spanning. Niets aan haar is als Eva, en toch is ze Eva.

Met Eva probeert hij er over te praten maar zij wil niets loslaten over ‘Céline’ zodra ze thuis is. En stelt Maurits voor de keus: Of je speelt het spel mee en stopt met vragen stellen of je stopt ermee.

Maurits blijft het spel meespelen en dan slaat het noodlot toe voor zowel Eva als ‘Céline’. Wat zich afspeelt vanaf hier lees jezelf in het boek Overspel.



Mijn mening:

Het boek bestaat uit 16 hoofdstukken en is goed toegankelijk, de schrijftaal is niet moeilijk. Het boek leest vlot en binnen een paar uur is het uit. Het is geschreven vanuit het perspectief van Maurits.

Het boek begint spannend vol lust en verlangen, maar nadat het noodlot heeft toegeslagen tussen Maurits/Ivo en Eva/Céline verdwijnt de spanning voor mij. De setting veranderd en lijkt om te slaan in een liefdesverhaal met een happy end. De gebeurtenissen die dan plaatsvinden hebben in mijn ogen niets met een thriller te maken. Dat vond ik wel een beetje jammer want dat was niet wat ik van het boek verwachtte. Dat neemt niet weg dat ik genoten heb van het verhaal want ik vond het gewoon leuk om te lezen.

Ik kan niet in detail treden over wat er dan plaatsvindt want dan zou ik hier een dikke vette “spoiler” neerzetten en dat wil ik niet. En daar zit uiteindelijk niemand op te wachten, toch? Het boek is echt de moeite waard om te lezen maar voor mij is het eigenlijk niet thriller-waardig.