Bij het zien van de cover krijg je niet direct het gevoel dat het een spannende thriller is die je gaat lezen. Het lijkt eerder in combinatie met de titel dat je een soort (zomer)vakantie dagboek gaat lezen. Over een vakantie waarbij een gezin heeft genoten van elkaar en de leuke dingen die ze hebben gedaan. Tot je de witte tekst boven de titel leest, die je een angst gevoel bezorgd en dan heb ik geen eens kinderen. Wat moet dat wel niet met ouders doen? In ieder geval besef je dan dat het geen vrolijk vakantie dagboek gaat worden, maar een heel spannende en emotionele thriller met een plot die je niet ziet aankomen. Bij de eerste hoofdstukken had ik steeds het gevoel dat ik dit verhaal al eens eerder had gelezen, maar dan in een andere setting, maar dat gevoel verdween nadat ik ruim over de helft van het boek was. Het verhaal is in een soort dagboek-vorm geschreven waar steeds iemand anders aan het woord komt of over iemand anders gaat. Je wordt daardoor heen en weer geslingerd met je gedachten van wie de kinderen ontvoerd zou kunnen hebben omdat eigenlijk iedereen, op een paar na, wel een reden zou kunnen hebben. Steeds als je denkt te weten wie erachter zit, komt er weer een ander met een ander motief waardoor je die gaat verdenken. Net zolang tot je het echt niet meer weet en het maar voor lief neemt en verder gaat lezen tot je toch stiekem weer mensen gaat verdenken.
Het verhaal is op een vlotte manier geschreven, waardoor je het boek zo uit hebt. De hoofdstukken zijn ook niet zo lang, dat je het boek eigenlijk ook tussendoor kan lezen als het moet.
Wat ik eigenlijk al in een ander boek heb gelezen, geeft ook dit boek heel goed weer, is wat de media kan doen. Als je je niet gedraagt zoals je je eigenlijk hoort te gedragen, dan wordt je afgemaakt. Uiteraard niet letterlijk, maar het kan wel zo voelen. Anderen weten het altijd beter en zien niet hoe jij je werkelijk voelt. Dat je misschien wel een masker draagt om je gevoelens voor je te houden. Eigenlijk zou iedere volwassene dit boek moeten lezen om te lezen wat de media met iemand kan doen. Dat niet iedereen hetzelfde reageert, dat iedereen anders is, maar misschien wel door een grotere hel gaat dan menigeen denkt.