De uit Duitsland afkomstige auteur Andreas Pflüger brak zijn studies theologie en filosofie, waarna hij overging tot het schrijven van hoorspelen, toneelstukken en scenario’s. Voor de televisieserie Tatort schreef hij bijvoorbeeld zesentwintig afleveringen. Zijn eerste thriller, Operation Rubikon, is in 2004 verschenen en werd in 2016 herdrukt. Ruim tien jaar later verscheen Voor eens en altijd, een thriller waarin Jenny Aaron voor het eerst haar opwachting maakt. Dit boek werd genomineerd voor de Crime Cologne Award en de redactie van iTunes riep het uit tot thriller van het jaar 2016.

Jenny Aaron werkt bij de politie en als een van de besten is ze doorgedrongen tot een speciale en exclusieve eenheid die De Afdeling wordt genoemd. Samen met haar partner en vriend Niko wordt ze voor een missie naar Barcelona gestuurd. Deze mislukt volkomen, Niko raakt ernstig gewond en Jenny wordt blind. Vijf jaar later, ze werkt inmiddels op een andere afdeling, vragen haar ex-collega’s haar hulp bij het vinden van een seriemoordenaar. Voor haar is dit de kans om haar schuldgevoel over Barcelona kwijt te raken, maar ook om af te rekenen met de man die daar verantwoordelijk voor is.

Eigenlijk hoef je er vanaf het begin van het Voor eens en altijd niet aan te gaan twijfelen, maar Pflüger weet hoe hij een verhaal neer moet zetten. Natuurlijk, hij heeft al naam gemaakt als scenarioschrijver, maar dat is toch anders dan het schrijven van een boek. Toch is het een voordeel dat hij die ervaring heeft en dat is te merken, want in vaak korte en krachtige zinnen weet hij tot de kern door te dringen. Daarbij ziet hij de kleinste details niet over het hoofd. Sterk is hoe hij de lezer laat verplaatsen in de blindheid van Jenny Aaron. In de toelichting achterin het boek vermeldt de auteur over zijn zo zorgvuldig mogelijk research en ook dat hij met vier blinde vrouwen gesproken heeft. Hierdoor weet hij de belevingswereld van Aaron prima over te brengen.

De proloog, waar het verhaal mee begint, speelt zich in het verleden af en heeft al een flinke dosis actie en daardoor spanning. Deze introductie loopt als een rode draad door het verhaal heen en was overduidelijk van invloed op de rest van het leven van Jenny. Het is niet voor niets dat de auteur teruggrijpt naar een grote hoeveelheid flashbacks. Dat hij hiervoor gekozen heeft, zorgt er wel voor dat je Aaron goed leert kennen en dat haar personage grondig uitgediept wordt. Door haar handicap, een originele keuze van de auteur, merkt de lezer al snel dat ze anders is dan het gemiddelde thrillerpersonage. Dat ze niet kan zien weerhoudt haar er echter niet van om aan alles mee te (willen) doen. Vanaf het begin is het in ieder geval duidelijk dat ze een bijzonder, maar ook interessant personage is.

Hoewel dit wel degelijk de eerste thriller met Aaron is, krijgt de lezer af en toe wel de indruk dat er in een eerder deel meer aan voorafgegaan is. Pflüger geeft zo nu en dan wel een uitleg, maar die voldoet niet altijd. Daardoor, en dat is jammer, blijf je wel eens met een enkele vraag zitten. De auteur maakt regelmatig gebruik van een mooie zinnen, maar even zo vaak lijkt hij zichzelf wat te verliezen en wordt het te ingewikkeld, dan leest het verhaal een stuk moeilijker en zorgt het toch redelijk snelle verhaal voor vertraging. Desondanks boeit Voor eens en altijd en kan Jenny Aaron uitgroeien tot een interessant seriepersonage.