Zuster Elisabeth Wright uit Londen wordt in het jaar 1895 opgeroepen om naar het platteland van Ierland te reizen. Daar krijgt ze een speciale opdracht. Ze moet een meisje in de gaten houden wat al 4 maanden niks zou eten. Ze mag niet ingrijpen, alleen maar kijken en na 2 weken aan een comité vertellen of het meisje inderdaad kan leven zonder voedsel. Lib denkt dat het een makkelijke opdracht gaat worden en dat ze snel achter de waarheid zal komen. Het valt echter tegen, ze kan maar niet ontdekken wat er aan de hand is. Is het meisje echt een wonder of is er iets anders aan de hand?
In het verhaal wordt goed beschreven hoe de mensen in die tijd dachten en waarom ze bepaalde beslissingen maken. Het weergeeft goed weer dat we in onze tijd niet alles kunnen begrijpen van de keuzes die sommige mensen in die tijd maakten.
Heel mooi weergegeven is de innerlijke strijd van Lib. Hoe ver moet ze gaan om het meisje te helpen? Moet ze luisteren naar wat anderen mensen zeggen of haar eigen weg gaan? Haar uiteindelijke keuze is misschien niet verrassend, maar hoe ze dat precies doet wel.
Het verhaal was over het algemeen erg goed geschreven, je krijgt echt goed het gevoel van wanhoop en frustratie mee van Lib. Aan het begin van het verhaal gebeurd er nog niet zoveel. Lib gaat elke dag naar het meisje toe en houdt haar in de gaten en je wilt graag weten wat er gaat gebeuren. Op een bepaald moment veranderd er iets en loopt de spanning goed op. Het boek loopt niet af zoals ik van tevoren had verwacht, maar dat maakt het juist een beter verhaal. Het is een heerlijk geschreven verhaal waarin je helemaal gaat meeleven met de hoofdpersoon. Een goed boek voor als je wilt lezen over hoe mensen in die tijd omgingen met een wonder.