Met Het Rode Spoor wil auteur Ivo Dekoning een hommage geven aan Sir Arthur Conan Doyle naar aanleiding van 100 jaar The Hound Of The Baskervilles, dé Sherlock Holmes roman van Doyle. Het is een dun werkje van amper 110 bladzijdes dat bestaat uit twee delen. Eerst is er de novelle Het Rode Spoor gevolgd door een verhandeling over Doyle, zijn creatie Sherlock Holmes en het ontstaan van The Hound Of The Baskervilles.

De novelle is een Sherlock Holmes pastiche waarmee Dekoning recht probeert te doen aan de creatie zoals Doyle die op papier zette. Het gaat over een juwelendiefstal en de verdwijning van een tuinman. Toch steekt de Holmes van Dekoning wat flets af bij de echte speurneus van Doyle. Zo laat Dekoning hem in actie komen voor een onderzoek waar de echte Holmes naar mijn mening niet voor uit zijn bed zou kruipen. Ook komt de historische context niet goed tot zijn recht. De omgangsvormen tussen werkgever en personeel doen mij de wenkbrauwen fronsen. Uiteindelijk speelt het verhaal zich af in de jaren tachtig van de negentiende eeuw. Toen was het volgens mij niet gebruikelijk dat een butler zich ongevraagd in een gesprek mengde zoals butler Butts in Het Rode Spoor doet. Op deze wijze komt het verhaal in zijn vorm wat ongeloofwaardig over, maar het is qua inhoud niet onaardig.

Wat dit boekje interessant maakt, is het tweede deel. Met enige bevlogenheid laat Dekoning zich kennen als een echte Sherlock Holmes fanaat die boeiend over zijn fascinatie kan schrijven. De Sherlock Holmes die in de novelle vaag te herkennen was, begint in dit deel te herleven. Citaat: "Sherlock Holmes is net als Harry Houdini: pure magie". Juist die magie mist het eigen verhaal van Dekoning. Ik blijf het daarom houden bij 56 korte verhalen en 4 romans (de canon) van Sir Arthur Conan Doyle. Wat dat betreft heeft Dekoning gelijk: die zijn echt een eerbetoon waard!