De idee achter dit boek sprak me al aan voor ik begon te lezen.
Al van in het begin is de schrijfstijl erg boeiend, met een diepgang die de personages tot leven brengt, en me al snel in een 'hedendaags Romeins Imperium' bracht.

Het verhaal van de slaven Sulein en Una, is al even boeiend als dat van Marcus, de troonopvolger van de keizer, op vlucht voor de moordenaars van zijn ouders.
Hoewel zijn jeugd iets minder wordt toegelicht dan die van de slaven, is het toch duidelijk dat Marcus een gemakkelijk en bevoorrecht leven heeft gehad in vergelijking met dat van Sulein en Una.
Toch kruisen hun wegen wanneer ze allen letterlijk een gewisse dood proberen te ontsnappen.
Ze leggen zich evenwel niet neer bij hun lot, maar proberen met de hulp van andere slaven -die zich verbergen in het gebergte- zich terug een waardige toekomst te verzekeren.

Voor mij waren de bovennatuurlijke krachten van broer en zus Sulein en Una niet storend; het gaf een extra dimensie aan het verhaal.

Hopelijk volgt het tweede deel van deze trilogie snel; volgens mij gaan de moordenaar Dama en de keizerlijke neef Drusus hierin een grotere rol spelen.

Om zo een debuut te schrijven op 24-jarige leeftijd is een ongelooflijke prestatie en het is moeilijk om na dit boek iets gelijkwaardigs te vinden.