Dit boek is geschreven vanuit een Argentijnse gevangenis, waar een professor terug kijkt op een zeer intense liefdeservaring. Hij doet dit door middel van het schrijven van een bekentenis.

Als een professor net voor zijn pensioen denkt de liefde van zijn leven te hebben gevonden, weet je direct al dat het niet goed is afgelopen. Je leest over de online ontmoeting met Sarah en hoe dit contact zijn leven gaat beheersen. Hij laat al snel zijn gereserveerde houding los, ze worden steeds openhartiger tegen elkaar en hij ervaart een intense verliefdheid voor haar.

Het was moeilijk om me in de professor te verplaatsen, hij kwam erg naïef over en ik had vooral medelijden met hem. Ondanks zijn vele kennis kwam hij op me over als een eenzame, zielige man, zonder veel sociale contacten. Daarom was hij waarschijnlijk een makkelijk slachtoffer. Zijn vastgeroeste leven aan de universiteit was zijn houvast. Door zijn verliefdheid laat hij alles los en overwint zelf zijn vliegangst.


In het boek staan veel moeilijke zinnen, geschreven in Latijnse taal en mythologische begrippen, gelukkig werd het meestal wel goed uitgelegd. Soms begreep ik niet wat er stond. Ik kan begrijpen dat mensen hierdoor afhaken en het boek niet uitlezen. Dat is jammer want het is een mooi verhaal over een grote liefde. Ik heb me na een tijdje geconcentreerd op het verhaal en de moeilijke dingen later opgezocht.

Doordat dit boek is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van een Engelse deeltjesfysicus, heb ik wel het gevoel dat ik een geloofwaardig verhaal heb gelezen, al blijf ik het onbegrijpelijk vinden dat iemand zo goed van vertrouwen kan zijn.