Ontspoord is het eerste boek van Rick Gemma, een pseudoniem van Katrien Dierick, Hans van Gemert en Dana Martens. Als enthousiast Yoorsiaan (www.yoo.rs/encaustichris) volg ik Hans en Dana al een tijd, Katrien iets korter, en ben fan van hun verhalen op Yoors. Ik kon dan ook niet wachten met bestellen toen het boek uit kwam, en we het nog voor het gepubliceerd werd bij de auteurs zelf konden aanschaffen. Ik bestelde mijn exemplaar bij Dana, en toen begon het lange (een week of drie) wachten.

Op tien april was het zover: ik zag bij meerdere mensen dat het boek op de deurmat was beland. Mijn brievenbus bleef echter leeg. Een berichtje van Dana bracht aan het licht dat mijn boek wel bezorgd zou zijn, maar naar bleek, op het verkeerde adres. Een vaak voorkomend probleem hier in de buurt. Gelukkig werd het probleem met dank aan een behulpzame buurvrouw opgelost en kon ik die avond mijn boek bewonderen.

Het boek beslaat 247 bladzijden en is geschreven in een vrij groot lettertype, wat maakt dat het makkelijk en vlot leest. Volgens de achterflap is het een roman, maar ik zou het boek eerder een thriller noemen.

Julia en Mathijs ontmoeten elkaar voor het eert na een drie jaar lange chat-vriendschap. Ze herkennen elkaar aan een rood notitieboekje, en het lijkt erop dat er meer zal ontstaan dan een vriendschap. De twee belanden in een pizzeria, waar ze zien dat er een kind wordt meegenomen door een man. De blik in de ogen van het kind maakt de twee onrustig, en terecht, zoals al snel zal blijken. Het etentje voor twee eindigt abrupt wanneer Mathijs een telefoontje krijgt.

Het meisje is ontvoerd, en blijkt het dochtertje van de zakenpartner van Mathijs. Wat er dan volgt is een verhaal met snelle wendingen, geschreven vanuit verschillende invalshoeken.

Geweld wordt niet geschuwd in het boek, en ook scheldwoorden zijn niet van de lucht, maar passend bij het verhaal. Hoofdpersoon Julia ontpopt zich tot een ware Kameleon, zichzelf regelmatig van kritiek voorziend. Ik moest lachen om haar gesprekken met zichzelf, maar kon me niet voorstellen dat ik in haar situatie zou zitten, laat staan hoe ik zou handelen, gelukkig maar!

Mij raakte vooral hoofdstuk 3, waar in de situatie van de moeder van het meisje beschreven wordt.

Het boek leest vlot, en de ontwikkelingen gaan snel. Hier en daar had het verhaal van mij wat uitgediept mogen worden. Verrassende wendingen, die soms surrealistisch aandoen leidden mij soms af van het verhaal. Mogelijk doordat ik de auteurs al langer volg en weet dat dit boek door drie personen is geschreven denk ik soms te weten wie de verschillende passages geschreven heeft, dat geeft het boek een extra dimensie voor mij, ik weet niet of dat voor een niet-Yoorsiaan ook zo is.

Ik heb bewondering voor de auteurs, die klaarblijkelijk goed op elkaar ingespeeld zijn. Ik geef het je te doen, met drie personen om en om een pagina volschrijven, en zo een boek vol te pennen. Wat ik mooi vind aan het boek is het eind. Niet een standaard einde, het doet je nadenken over de situatie van de persoon die het betreft (ik wil niets verraden, als je wilt weten wie ik bedoel moet je het boek lezen).



Al met al een lekker tussendoortje, fijn voor in de vakantie!