Jack en Grace zijn pas getrouwd, wonen in een heel mooi groot huis, zijn enorm charmant. Jack is advocaat en is knap en rijk.
Je zou zeggen een ideaal stel. Ze zijn ook altijd samen.
Maar... Grace heeft vaak migraine en neemt de telefoon nooit op.
Hun vrienden snappen ook niet waarom ze iedere keer afspraken afzegt, terwijl ze toch geen baan heeft.
Grace heeft ook nog een zusje Millie op wie ze dol is en waar ze heel veel voor over heeft. Millie heeft het syndroom van Down. Ze vindt Jack leuk, maar George Cooney niet. De L kan Millie moeilijk uitspreken.
Alles lijkt perfect, maar is dat wel zo?

Achter gesloten deuren is opgebouwd uit afwisselende hoofdstukken Verleden en Heden. Op deze manier krijg je als lezer iedere keer meer inzicht in het leven van Jack en Grace. Vanaf het begin van het boek krijg je door middel van kleine subtiele opmerkingen van Grace een onbehaaglijk beklemmend gevoel. Het boek is geschreven in de ik-vorm, waarbij Grace vertelt.
Het afwisselen tussen heden en verleden is vooral in het begin even wennen. Iedere keer had ik het gevoel dat er verwijzingen waren naar gebeurtenissen waarover je als lezer nog niets wist. Een uitspraak van Grace waarbij je een naar onderbuik gevoel had. De situatie waarin Grace zich bevindt wordt steeds beklemmender. Je wilt haar helpen in haar hopeloze situatie. Soms ook onbegrijpelijk dat ze geen kans heeft om uit de beknellende situatie te ontsnappen.
Naarmate het boek vordert wordt de spanning opgevoerd. De ontknoping begint als het ware te naderen en heel voorzichtig denk je te gaan aanvoelen hoe het afloopt.
Een heel sterk opgebouwd plot.
Na het boek dichtgeslagen te hebben wilde ik opnieuw de eerste hoofdstukken lezen.
Pas dan merk je wat er voor verborgen feiten al in het begin staan.
Heel sterk.
Dit boek heeft indruk gemaakt op mij. Het laat zien hoe de buitenwereld zich kan vergissen in het perfecte leven van een ander.
Dit boek krijgt van mij 5 sterren.