De Vlaamse auteur Hilda Vandermeeren schreef eerst meer dan 40 jeugd en kinderboeken, voor ze in 2013 debuteerde met een thriller (als alles duister wordt) gevolgd door een tweede thriller (de toeschouwers) in 2014

Nu is daar haar derde thriller Stille grond
Stille grond vertelt het verhaal van Eve Thompson, een wiskundige die 30 jaar daarvoor één van haar tweelingzussen (Rosie) verliest nadat ze op een tot vandaag de dag onverklaarbare reden verdwijnt uit haar ouderlijk huis. Dit familiedrama tekent haar jeugd, maar nu jaren later lijkt ze het leven aardig op de rails te hebben. Dan wordt Eve geconfronteerd met een boodschap "het spijt me wat er gebeurt is met Rosie Thompson" die achtergelaten wordt in een kapel, die daags daarop dichtgemetseld wordt.. Dit bericht zet Eve's leven op haar kop en ze besluit een zoektocht te beginnen naar de gebeurtenissen die jaren geleden zoveel impact hebben gehad op het leven van haar en haar familie.

Hilda Vandermeeren bouwt het verhaal vakkundig en recht toe recht aan op, korte hoofdstukken, met zeker voor een psychologische thriller veel vaart en aan het einde van elk hoofdstuk een soort cliffhanger, die je dwingen snel verder te lezen. Wel vind ik er veel toevalligheden inzitten en ontdekt Eve sommige dingen wel heel gemakkelijk, iets wat jaren daarvoor schijnbaar niet gelukt was ondanks groot onderzoek, buitenlandse profilers, etc.. Hoewel ik het verhaal zeker niet super origineel vind, en eigenlijk 280 bladzijden te kort vind is deze eerste kennismaking met deze schrijfster een aangename. Wat meer aandacht van de uitgever vwb het in de markt zetten en een meer aansprekende omslag en het zou zomaar een bestsellerauteur kunnen worden.