Het verhaal van het leven op de planeet die de Nieuwe Wereld wordt genoemd gaat verder in dit tweede deel van Patrick Ness' Chaos trilogie. De Nieuwe Wereld waar Herrie -de te horen gedachten van mannen- het dagelijkse leven beïnvloedt en stúúrt. Wanneer ontdekt wordt hoe de Herrie te onderdrukken, en zelfs bruikbaar toe te passen, blijkt dat een sterk (politiek) pressiemiddel. En dan blijkt dat de Herrie weliswaar een vervelende inbreuk op de individuele privacy betekent, maar dat het als misbruikt pressiemiddel voor de hele gemeenschap vele, vele malen kwalijker is.

In de zo typische, beeldende verstelstijl (monologue interieur vanuit afwisselend Todd en Viola) komt de actie weer geweldig tot zijn recht. Todd en Viola zijn aangekomen in Nieuw Prentissoord, zo gedoopt door de voormalige Burgemeester uit Todds oude dorp die -zichzelf omgedoopt tot 'President'- in de stad Haven de macht heeft gegrepen. Todd en Viola worden gescheiden en consequent bij elkaar vandaan gehouden. Ze leiden ieder hun leven in een vrijheid die eigenlijk geen vrijheid is. De Burgemeester wil namelijk een ideale samenleving creëren, een paradijs, maar slaat daarbij geen acht op de wensen van de bevolking. Wie niet luistert, wordt gestraft.

Zwáár gestraft. Nieuw Prentissoord begint steeds meer te lijken op een groot strafkamp. Iedereen wordt geïndoctrineerd door de Burgemeesters mooie praatjes. Mannen gechanteerd met de felbegeerde anti-Herrie medicijnen. Vrouwen verdwijnen omdat ze zonder Herrie niet te doorgronden en dus niet te vertrouwen zijn.
Een groep genezeressen en een stel volgelingen vlucht de stad uit om onder leiding van madame Coyle de protestbeweging het Antwoord op te zetten. En dan is het hek goed van de dam. Voortdurend ligt Nieuw Prentissoord letterlijk onder vuur.

Todd moet noodgedwongen werk verrichten voor de Burgemeester die grote plannen met hem heeft. Viola belandt ongewild onder de hoede van madame Coyle en haar Antwoord. Zo komen Todd en Viola feitelijk tegenover elkaar te staan. Gevangen in onmacht, beiden in de klauwen van manipulatoren van de bovenste plank. Verschillen Madame Coyle en de Burgemeester wel zoveel van elkaar? Hoe gerechtvaardigd zijn de verwoestende bomleggingen van het Antwoord eigenlijk?

Gescheiden van elkaar zijn Todd en Viola aan hun innerlijke twijfels overgeleverd en de onzekerheid over elkaars lot maakt hen kwetsbaar voor manipulatie. Niets is meer zeker, alles bestaat enkel nog uit onmacht, geweld en wanhoop. Aan de neerwaartse spiraal lijkt geen einde te komen. En nét als dan toch het keerpunt lijkt bereikt nemen de dingen een dramatische wending die niemand heeft zien aankomen. Samenwerking met de vijand wordt dan een kwalijke, maar absoluut noodzakelijke concessie die Todd nooit voor mogelijk had gehouden. Op naar het derde en laatste deel: in augustus!