We krijgen een heel afwisselend verhaal te lezen: de dagelijkse gebeurtenissen naast de herinneringen. Heel associatief en niet per se chronologisch. En toch is het beeld dat we van zijn leven krijgen vrij compleet achteraf. Hier en daar staat er ter illustratie een column, een lovende bespreking van een van zijn boeken in het buitenland, een citaat uit een van Gerbrandsdingetjes, een brief of e-mail. Ook het hoofdstuk dat uiteindelijk niet in Boven is het stil mocht staan is er in opgenomen, met de kanttekening dat hij achteraf ook vond dat het er eigenlijk niet in paste.
De stijl past bij het onderwerp en zijn stemming op het moment van schrijven. Het spat ongekunsteld van de bladzijden: ergernis, vrolijkheid en humor, wanhoop en verdriet, twijfel en opluchting, aarzeling en daadkracht. Het is niet moeilijk daarin mee te gaan en zijn zoektocht als een spannend avontuur te beschouwen. Dat naar mijn idee goed afloopt. Hij heeft inzichten verworven, heeft plezier hervonden in het schrijven van in elk geval dit belangrijke boek.
Houd er maar rekening mee dat je heen en weer geslingerd gaat worden tussen spontaan hardop in de lach schieten en momenten waarop het huilen je nader dan het lachen staat.
Mijn hele recensie kun je hier lezen: http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2016/06/gerbrand-bakker-jasper-en-zijn-knecht.html
Het is een vooral technische bespreking. In een volgend blog zal ik mijn leeservaring weergeven.

Maar daarover zal ik meer vertellen in deel 2 van Jasper en zijn knecht. Die vind je hier: http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2016/06/gerbrand-bakker-jasper-en-zijn-knecht_21.html