In 2006 debuteerde Loes den Hollander met de thriller Vrijdag. Sindsdien heeft zij meer dan 20 boeken, veelal thrillers, afgeleverd. Onderuitgehaald is haar nieuwste boek. Niet verschenen bij de uitgever van het eerste uur Karakter Uitgevers maar bij de crème de la crime (zoals ze zelf zeggen) De Crime Compagnie.

De subtitel “Als de waarheid boven water dreigt te komen…” zet samen met de cover, een vrouw onder water, de sfeer van het verhaal neer. Sigrid Fortuin worstelt (en de vraag is maar of zij boven komt) met nachtmerries. In die nachtmerries heeft zij het gevoel te verdrinken. De oorzaak van deze nachtmerries probeert zij te verdringen door zich nergens aan te hechten. Met name niet aan mannen. Relaties zijn niet voor haar weggelegd. Hoewel deze manier van leven haar niet veel plezier schenkt, lukt het haar wel op deze manier te overleven. Totdat zij een manuscript in handen krijgt om te beoordelen. Dit manuscript komt heel dichtbij gebeurtenissen uit haar leven. Sterker, het beschrijft exact wat voor drama een paar jaar geleden heeft plaatsgevonden.

Weduwnaar Fokke Fortuin verblijft met zijn dochters Sigrid en Wieke en zijn tweede vrouw Freddy in een vakantiehuis in Frankrijk. De beide meisjes hebben een slechte verhouding met de niet echt sympathieke Freddy. Vader Fokke staat niet open voor hun gevoelens en kiest partij voor zijn vrouw. Tijdens het verblijf verdrinkt Freddy. De omstandigheden waaronder blijven schimmig. De familie Fortuin besluit nooit meer over het gebeuren te praten. Totdat het manuscript in delen bij Sigrid op de mat valt.

Het verhaal door Sigrid verteld, wordt afgewisseld met een perspectief van een anonieme verteller. Deze anonieme verteller is uit op wraak voor de dood van Freddy. Door de korte hoofdstukken krijgt het verhaal een enorme vaart. Dit maakt het moeilijk het boek weg te leggen. De verwikkelingen volgen elkaar snel op. Vrijwel alle personages zouden dader kunnen zijn. Zelfs hoofdpersonage Sigrid blijft niet gevrijwaard van verdenkingen. Als het boek wordt dichtgeslagen blijft een “ah natuurlijk” gevoel over. Tenzij je als lezer toch een andere verdachte op het oog had.