Jo Claes was voor mij lang een auteur waarvan ik alleen ooit iets had opgevangen.Vorig jaar zag ik bij standaard boekhandel zijn 12de misdaadroman,want alles gaat voorbij maar niets gaat over,alleen de titel was voor mij om persoonlijke,gevoelsmatige redenen al genoeg om geinteresseerd te zijn.Natuurlijk las ik ook de achterflap en was getriggert door de inhoud.Sinds mijn lidmaatschap op hebban maakte ik een in bezit lijstje en ontdekte zo dat ik al sinds 2012 in het bezit ben van zijn 5de boek,tot de dood ons scheidt,t is in mijn boekenkast beland en vergeten.Tot nu want ik ben gebeten door de Jo Claes-Thomas Berg microbe.Vorige week 30maart signeerde Jo Claes in houthalen en kocht ik 4 nieuwe delen,ik ontdekte toen dat alle delen ,deel uitmaken van de Thomas Berg serie en kocht na het checken welke boeken al in mijn bezit waren de eerste 2 boeken ook nog.De zaak torfs is zijn eerste misdaadroman en wow wat een mooi verhaal,deze serie gaat zeker tot het laatste deel gelezen worden.

Christina Jonckheere erft van haar grootvader een schilderij van een befaamd schilder Martin Schongauer.Ze vraagt de restaurateur Pieter Torfs om een expertise uit te voeren want ze heeft een echtheidscertificaat nodig om het werk voor veel geld te kunnen verkopen.Pieter beseft vrij snel dat hier risico s aan verbonden zijn die zijn reputatie kunnen schaden en twijfelt om de opdracht aan te nemen.Josien Van Daele van het stedelijk museum haalt hem over om de opdracht aan te nemen en zijn zwak voor vrouwelijk schoon geeft de doorslag.Christina geeft Pieter het gedacht dat er ook persoonlijke belangstelling is toch voert Pieter zijn opdracht degelijk uit,alhoewel er dingen zijn die hem doen twijfelen aan de echtheid van het schilderij vind hij er geen verklaring voor en schrijft hij het certificaat.Het werk wordt voor een fortuin verkocht en dan twee weken later vind Marjan,Pieter hangend aan een koord in de traphal.Zelfmoord of moord?Thomas Berg gelooft het laatste.Als er dan nog een tweede dode valt is het duidelijk dat er meer aan de hand is.
Wat fijn leest aan dit boek is dat het meer vertelt dan het eigenlijke verhaal,zo zijn er de persoonlijke twist van Pieter en Marjan,Christina en haar echtgenoot en Christina en haar familie en tenslotte Christina en Pieter.

De uitgeweken Limburger die sinds zijn studententijd in Leuven is blijven plakken heeft er goed aan gedaan de uitdaging om misdaadromans te gaan schrijven aan te nemen.11Jaar later ligt zijn 13boek in de handel.