Je moet het maar durven, in een thriller tweemaal hetzelfde verhaal vertellen, eenmaal vanuit het point of view van een jonge vrouw en eenmaal vanuit het perspectief van een man. Het duo Nicci French heeft deze moeilijke vertelvorm gekozen voor haar nieuwste thriller Tot het voorbij is.

Voor communicatiedeskundigen is het een bekend fenomeen. Laat 7 mensen eenzelfde voorval navertellen en je krijgt 7 totaal verschillende verhalen. De reproductiemogelijkheid van de mens is afhankelijk van zoveel factoren dat een objectief verslag nauwelijks tot niet mogelijk is. Nu maken tal van thrillerschrijvers gebruik van dit menselijk mechanisme om hun verhaal wat meer inleefbaar te maken. Zij hanteren een wisselend point of view en geven de lezer daarmee inzicht in de gedachtewereld van meerdere personages. Meestal gaat het echter om korte passages. Nicci French daarentegen heeft de moed getoond om een compleet verhaal opnieuw te vertellen. Het gevaar is duidelijk. Het deja vu gevoel, herhaling en saaiheid liggen op de loer. Je moet als schrijver van uitzonderlijke klasse zijn om dit obstakel te omzeilen. En het moet gezegd, Nicci French heeft die klasse.

Als hoofdpersoon heeft Nicci French gekozen voor een vrouwelijke fietskoerier waarmee het duo in de voetsporen treedt van Tami Hoag die in Nacht en ontij ook een spannend verhaal met veel moorden rond iemand uit deze beroepsgroep bedacht. Astrid Bell is fietskoerier in Londen. Op een dag rijdt ze tegen het autoportier op van een buurvrouw en belandt in het ziekenhuis. Niet veel later wordt de buurvrouw van Astrid vermoord. Toeval? De politie heeft haar bedenkingen. Helemaal als later een rijke jonge vrouw bij wie Astrid een pakje zou ophalen, ook vermoord wordt. Astrid die samen met zes andere personen in het grote huis van haar ex-vriend Miles woont is haar leven plotseling ook niet meer zeker.

Tot het voorbij is is meer dan een thriller waarin een aantal moorden moet worden opgelost. Het is ook een boek over volwassen worden, over de vergankelijkheid van vriendschap, over trouw en loyaliteit, over eigenbelang, veranderende toekomstplannen, liefde en dromen.
Om al deze zaken aan de orde te laten komen, heeft Nicci French de wereld verkleind tot een huis waarin zeven personen samenwonen. Het is De Gouden Kooi in boekvorm met als bewoners de mooie en eigenzinnige Astrid, kunstfotograaf Owen, klusjesmannen Davy en Mick, de nymfomane advocate Pippa, de wazige Dario die zijn plaats in huis verdient door dingen op te knappen en huiseigenaar Miles die op aandrang van zijn egoïstische vriendin Leah het huis voor zichzelf wil hebben en daarom de anderen op straat wil zetten. Het levert een psychologisch spanningsveld op waarbij elk moment bij elk van de personages de stoppen kunnen doorslaan. Geldproblemen en verraad zijn de ingrediënten die het verhaal nog van extra peper voorzien.

Halverwege het boek verandert het perspectief en wordt het hele verhaal, inclusief de moorden, opnieuw verteld, maar nu door de ogen van een man. Negen van de tien schrijvers zouden in een dergelijke situatie jammerlijk falen, maar Nicci French beschikt over een superieure stijl en een uitzonderlijke gave om personages van diverse pluimage natuurgetrouw neer te zetten. Met groot psychologisch inzicht laten zij alle menselijke zwakheden de revue passeren. De dialogen van French zijn onovertroffen, de spanningsboog is met zorg opgebouwd en het slot is verrassend.

Nicci French is er opnieuw in gelaagd zichzelf te vernieuwen en de lezer te verrassen. Tot het voorbij is, de tiende thriller van Nicci French, is een tour de force, waarbij vertelstructuur, stijl, taalgebruik en inzicht in de menselijke psyche onverbiddelijk bewondering en lof afdwingen. Een boek voor de fijnproever.