Hanna Bervoets heeft met dit boek een apart genre boek geschreven. Een modern sprookje of een filosofische vertelling? Het is moeilijk onder te brengen in één of andere categorie. Het is in ieder geval een intrigerend boek met een zeer hoog filosofisch gehalte.
Al bij de eerste alinea lijkt het of het pluizige bolletje, Fuzzie, waar dit boek over gaat, tegen jou persoonlijk begint te spreken met de woorden: ‘Hé jij, ben je daar eindelijk? Ik ben zo blij dat jij mij gekozen hebt. Hoewel ik nog maar net in je handen lig heb ik het gevoel dat ik je al heel lang ken’. Dit nodigt zeker uit tot verder lezen.
Fuzzie komt bij verschillende personages terecht met één constante, Fuzzie spreekt tegen hun en kent ze door en door. Hun twijfels, hun verdriet, hun geluk, hun hele innerlijke wezen.
Allemaal worstelen ze met hun leven, het boek staat dan ook vol van gedachten en emoties. Bij relatieproblemen helpt het bolletje hen. Doordat zij zelf geen uitweg weten gaan ze doen wat het bolletje zegt.
Alhoewel vlot geschreven heeft het verhaal als geheel mij niet echt kunnen bekoren en ik geef het dan ook jammer genoeg maar 3 sterren.