PAAZ heb ik in één ruk uitgelezen. Het vertelt op indrukwekkende wijze de beleving van een jonge vrouw die met een zware depressie wordt opgenomen op de PAAZ. Zij zelf snapt niet wat het probleem is. Het is toch heel normaal dat je dood wilt?
Het boek licht een tip van de sluier op van wat er in depressieve mensen om kan gaan. Soms best confronterend als gedachten of gevoelens overeenkomsten hebben met die van mijzelf. Mooi hoe een humoristische passage deze voorgehouden spiegel weer lichter maakt.
Het boek is een echte aanrader. Zeker voor een ieder die mensen in zijn omgeving heeft die te kampen hebben met depressieve klachten. Helemaal begrijpen doe ik het natuurlijk niet, maar PAAZ heeft mij zeker een inleiding in depressie gegeven. Ik ga zeker het vervolg Up lezen!