tot in de precisie uitgewerkt en origineel. Toch verslapt af en toe de aandacht van de lezer en heeft het verhaal de neiging te gaan kabbelen.,Robert Goddard leeft sinds 1986 van het schrijverschap en heeft zich gespecialiseerd in misdaadthrillers in een historische setting. Onaangenaam bezoek verscheen in 1989, maar weet ook in het tweede decennium van de 21ste eeuw nog te boeien.
Eind 19de eeuw begint in Engeland het verhaal van de familie Davenall, dat zich zal uitspreiden over diverse steden en landen. William Trenchard is gelukkig getrouwd met Constance als hij op een dag bezoek krijgt van een man die beweert Sir James Davenall te zijn. De beste man verdween elf jaar geleden en nadat men een afscheidsbriefje had gevonden, werd aangenomen dat hij zelfmoord had gepleegd. James was ten tijde van zijn verdwijning verloofd met Constance en wil haar nu bezoeken om erkenning te krijgen. Trenchard en de rest van de familie Davenall geloven niets van de terugkeer van de echte James en ze beschuldigen de bezoeker van oplichterij. Constance gelooft hem echter wel en is de enige die James bij kan staan in zijn strijd voor erkenning. Omdat er veel geld en status gemoeid is met de erkenning van het verdwenen familielid, worden diverse experts op pad gestuurd om de waarheid te achterhalen. Die waarheid leidt echter tot de ontrafeling een verschrikkelijke familietragedie.
Onaangenaam bezoek gaat over familiebanden, bedrog, zonden en de liefde. Dit alles gegoten in een haast poëtisch jasje. De zinnen dansen over het papier en zijn een plezier om te lezen. Dat is ook de kracht van Goddard. De hoofdpersoon James Davenall is zeer gedetailleerd geconstrueerd en komt in het hoofd van de lezer echt tot leven. Enkele passages worden beschreven door de ogen van Trenchard, die gevolgd wordt in zijn turbulente zoektocht naar de waarheid. Of de echte Sir Davenall daadwerkelijk uit de dood is opgestaan, blijft tot honderd paginas voor het einde een verrassing.
De plot is goed in elkaar gezet, tot in de precisie uitgewerkt en origineel. Toch verslapt af en toe de aandacht van de lezer en heeft het verhaal de neiging te gaan kabbelen. Wellicht was het boek een spannendere achtbaan door het leven van de Davenalls geworden als het honderd paginas korter was geweest. Echter maakt Goddard van dit ietwat te lange verhaal, net als in zijn vorige boeken, een spinnenweb van hints en aan elkaar verwante personages. Hij zaait eerst chaos om vervolgens op een subtiele, ontluikende en heldere manier de puzzelstukken op de juiste plek te leggen. Elke beweegreden van de hoofdpersonages is daardoor begrijpelijk en geloofwaardig. Dit is ook te danken aan het feit dat Goddard de lezer telkens terugplaatst in de tijd en zijn specifieke cultuur.
Dit boek is een vermakelijk en boeiend tijdverdrijf op een herfstachtige avond of een stralende zomerdag. Honderden paginas misdaad in een historisch perspectief moeten echter wel je smaak zijn.