Precies een week nadat ik Schaduwkinderen gesigneerd en wel uit handen van Linda Jansma heb ontvangen, sla ik het boek met een zucht dicht. Bijkomen moet ik ervan!
Met haar negende thriller levert Linda Jansma tegelijkertijd het eerste deel van de driedelige thrillerserie Cirkel van het kwaad af. In deze serie staat de officier van justitie Jules centraal. Twintig jaar geleden is haar vader vermoord. Haar moeder is verdwenen. Haar broer is veroordeeld voor de moord op haar vader en zit hiervoor in de gevangenis in België, maar Jules gelooft in zijn onschuld. Jules herinneringen aan wat er twintig jaar geleden is gebeurd zijn vaag en zij start een zoektocht naar de ware toedracht van de moord.
Ondertussen is zij druk met haar werk als officier van justitie en krijgt zij te maken met een zenuwslopende zaak. Er vindt een explosie plaats waarmee een serie gebeurtenissen start die ertoe leiden dat Jules en haar team snel moeten handelen om te voorkomen dat er meer slachtoffers vallen. Gaandeweg de gebeurtenissen en het onderzoek leer je als lezer de betrokkenen steeds beter kennen en krijg je een inkijkje in het leven van Jules en haar strijd met het verleden. Wat is er gebeurd twintig jaar geleden en krijgt ze de kans om haar broer te spreken?
Er is zoveel meer wat ik over het verhaal zou willen vertellen, maar dan zou ik teveel weggeven.
Het verhaal speelt zich nu eens niet af in de drukke randstad maar in Friesland en dat geeft een bijzonder tintje aan dit boek. Voor mij persoonlijk vooral omdat ik in de stad Leeuwarden woon en in hetzelfde gebouw als Jules mijn werkplek heb. Samen met Jules ga ik door de mij zo bekende stad tijdens de spannende gebeurtenissen. Nu en dan moest ik echt even stilstaan en denken: ‘dit is niet echt’.
Linda Jansma is met dit boek een heel nieuwe weg ingeslagen. Een driedelige thrillerserie gaan schrijven met een officier van justitie als hoofdpersoon. Het lijkt me niet zomaar iets. In het verhaal zijn de karakters goed uitgediept en het thema is bijzonder actueel. De schaduwkinderen uit het verhaal hebben indruk op me gemaakt en juist het besef dat het allemaal zo maar kan gebeuren, en misschien zelfs wel gebeurt, maakt dat het verhaal onder mijn huid kroop. Na het lezen van Schaduwkinderen ben ik echter wel al heel nieuwsgierig naar het tweede deel.
Een dikke pluim voor dit boek en heb je het nog niet gelezen? Ga dat dan vooral doen!