James A. Michener schreef in 1965 een roman dat zit afspeelt in Israel en het Judaïsme als leidraad neemt voor zijn opbouw over het geloof. Het verhaal begint ook in 1965, waar archeoloog John Cullinane samen met Tewfik Tabari, Vered Bar-El en Ilan Eliav een archeologische opgraving gaan doen op Tell Makor. Makor staat voor Bron. Tijdens de opgraving komen zij langs 15 historische niveaus waarbij 9834 voor Chr. het diepte is. Vanaf dat punt begint het verhaal zich op te bouwen en neemt hij je mee langs deze historische momenten rondom Makor.

In deze recensie heb ik het zeer beknopt getracht te vertellen wat de hoofdlijn is. Ook heb ik bepaalde personages, die vluchtig in beeld komen, buiten deze recensie gelaten, zoals Paul Zodman die de financierder is van de opgraving. Ook gaan we regelmatig terug naar de Tell waar Cullinane zich verdiept in het Judaïsme en het leven van de Joden zelf, dit heb ik echter er wel uitgelaten om een beter beeld te krijgen van het verhaal zelf.

Het verhaal begint in 9934 voor Christus met een man genaamd Oer. Hij is de voorloper van de huidige mens, die in een grot woont. Gedwongen door zijn vrouw begint hij aan een nieuwe levenswijze boven de grond in een huis en verbouwd tarwe. De eerste gedachten dat er hogere machten spelen op aarde komt op tijdens een storm, In 2201 voor Christus in de plek waar Oer woonde veranderd in de stad Makor. Een bloeiende stad waar de goden El, Astarte en Mekar worden aanbeden. In 1419 gebied El-Sjaddai, een god, Zadok en zijn stam naar Makor te gegaan. In Makor worden de zelfde goden nog aanbeden en daarnaast ook Baal, maar Zadok is geboden iets te doen aan deze goden aanbidding. Geholpen door El-Sjaddai valt hij Makor aan. In 966 voor Christus wordt in Makor een tunnel gebouwd door de man Jabaal, met de bijnaam De Hop,en speelt een man genaamd Gerzjom zijn liederen. in 808 voor Christus heerst Jahveh, een machtige god ontstaan vanuit El-Sjaddai, hij gebruikt Gomez als profeet. Eerst zodra een Egyptisch leger aan is gekomen en later zodra een Babylonisch leger langs trekt. In 187 voor Christus heersen de Grieken en onderdrukken de Joden in Makor, die zich daartegen verzetten. In 4 voor Christus heersen de Romeinen en staan de Joden nog altijd onder druk. Zijn mogen wel vrij hun god aanbidden, maar niet hun menging geven. In 40 na Christus verzetten de Joden zich tegen het zetten van een beeld in hun synagoge. 25 jaar later valt Vespasianus, op bevel van Nero, Makor aan. In 326 na Christus komt het Christendom naar Makor en is Rabbi Asjer bezig met het verder ontwikkelen van de Wet en de voltooiing van de Talmoed. Ook gaan de Joden in opstand tegen de belastingen van de Christen. In 635 na Christus is er verdeeldheid tussen de Christen en bloeit het Islam op. Die dan ook naar Makor zal komen. In 1096 na Christus zijn er vele Kruistochten naar Jeruzalem. Zo ook maken Volkmar en Gunther zo’n tocht vanuit Gretz, Duitsland. In 1289 na Christus komt er een einde aan de tijd van de Kruisvaarders en heersen de Mamelukken. In 1453 na Christus komen drie Joden afzonderlijk van elkaar naar Safed. Deze drie brengen een grote verandering in het Jodendom teweeg. In 1855 na Christus heerst een kaimakam in Toebarijeh (Tiberias), die een koop van een land voor een Jood regelt. In 1948 na Christus staan we aan de vooravond van de stichting van de staat Israel.

Zie mijn blog post voor een vollediger vertelling

Michener mengt fictie, feit, religie en historie op knappe wijze tot een mooi verhaal over zoveel aspecten. Ook gebruikt hij op subtiele manier details, bijvertellingen over de geschiedenis of toekomst van een personage, niet zoveel dat het verhaal vertraagt, maar meer levendiger maakt. Elk hoofdstuk is een verhaal op zich, maar sluit gedeeltelijk ook weer op elkaar aan. Door zijn schrijfstijl zie je het verhaal zo goed als afspelen voor de ogen en verveeld het, op een paar hoofdstukken na, geen moment. Ik ben aan dit boek begonnen zonder er iets van de verwachten, zo van zie wel wat er zal komen, en heb er geen spijt van gehad. Het is een, qua pagina’s, enorm dik boek, die dan ook verdeeld is in twee delen en daardoor voelt het wat minder als zodanig. Zelf heb ik er een maand over gedaan, ben dan ook geen snelle lezer, maar heb wel van elk moment genoten en zou iedereen aanraden dit boek ooit eens te gaan lezen.