Bij deze beklijvende en tevens beklemmende rondgeleide van de lezer in het onvoorstelbare islamitische labyrint waarin een groep moslimbroeders uit het Brusselse heen en weer zwalpen en verder en verder afglijden naar een onontkoombaar radicalisme, wordt hij enerzijds aangegrepen door een irriterend onbegrip en anderzijds een sluipend afgrijzen voor de nooit aflatende dreiging tot wraak en vergelding.

De Stoop vertelt ons niet alleen over de vaak bizarre familiale situaties, over de onvoorstelbare souplesse tot sjoemelen, over de hypernormale bedrevenheid om van het ene continent naar het andere te reizen en om steeds maar weer aan de telefoon, respectievelijk mobieltje te hangen voor urenlang zwetsen en kletsen, maar ook over de voor andersdenken-den onbegrijpelijke morele ontreddering en wanhoop bij het minste vergrijp tegen de plannen van Allah en zijn profeet.

“Vrede zij met u, zuster.” Is het meer dan waard met de nodige aandacht en eerbied gelezen te worden.