Zeitoun is het diepgravende literair-journalistieke werk dat de allesomvattende paranoia en het falen van de democratie na de doortocht van orkaan Katrina verstikkend in beeld bracht, door te focussen op het onwaarschijnlijke verhaal van één man. Kafka in New Orleans, met Abdul Zeitoun, Syrische Amerikaan en uitverkoren slachtoffer, in de hoofdrol. De man die - peddelend met zijn kano op de ondergelopen straten tussen het puin dat de de zondvloed achterliet - in een rotte rollercoaster terechtkomt. Hoe gruwelijk snel je burgerrechten een vodje papier blijken, wanneer paranoia regeert en door angst verblinde agenten liever focussen op een potentiële terrorist dan op hulpbehoevende bejaarden angstig schuilend op de zolder van hun ondergelopen woning. Het zijn tijdloze boeken, omdat het onrecht dat erin gesignaleerd wordt dat helaas ook is. Onder het mom van veiligheid worden ook vandaag, en niet alleen in de V.S., mensenrechten met de voeten vooruit getackeld.

Dave Eggers slaagt er eens te meer in om onderbelichte verhalen van slachtoffers van mensenrechtenschendingen - voor journaals vaak te onsexy issues of te complexe realiteiten - in de schijnwerpers te brengen. Tastbaar te maken. Als evenwichtskunstenaar - dansend op de grens tussen romankunst en diepgravende journalistiek - geeft hij stemlozen een stem.