Verloren dochter geschreven door Helen FitzGerald, de bestsellerauteur van onder meer Kleine meisjes, Mijn laatste bekentenis en De donor, is een literaire thriller. Het verhaal gaat over Su, die geadopteerd is, en Leah die de adoptie-zus is van Su. Su en Leah zijn twee uitersten op alle vlakken, ze strijden ook allebei om de aandacht van hun moeder Ruth. Ruth is een rechter en haar man is een violist. Wanneer Su en Leah gedwongen worden om samen op vakantie te gaan loopt het al snel mis. Door drugs, alcohol en vermoeidheid gaat al snel een filmpje viraal waarin de voorbeeldige Su een rij jongens pijpt. Su duikt onder uit schaamte en Leah gaat zonder haar zus naar huis, waarna haar moeder Ruth haar dochter terugstuurt om Su te vinden en zelf uit is op wraak, voor wat haar adoptie-dochter is aangedaan…
Een spannend verhaal, zo klinkt het, toch heeft het boek mij niet helemaal kunnen bekoren. De schrijfstijl van Helen FitzGerald is goed. Het boek leest vlot en het is aangenaam om te lezen. Toch ontbreekt het aan spanning en komt het verhaal ietwat traag op gang. De karakterschets en de belevenissen van het adoptiemeisje Su worden dan weer wel mooi neergeschreven ook is de jaloezie en de stemming tussen de twee zussen duidelijk voelbaar tijdens het boek.
Een echte thriller is het echter niet, er gebeurd weinig spannends in het boek en het tempo zou ook iets sneller mogen. De psychologische kant van wat de hoofdrolspeelster doormaakt na een internetverspreiding van een filmpje alsook het juridische aspect van de zaak wordt goed bellicht en hiermee snijdt de auteur dan ook een zeer actueel thema aan.
Tegen het einde van het boek vond ik dat de ontknoping iets sneller had mogen komen ook het uiteindelijke plot was een beetje onrealistisch wat wel jammer is want de opbouw van het boek had tot een grotere climax kunnen leiden.
Het boek wordt wel beter door de mooie schrijfstijl, een toppertje is het deze keer niet maar ook zeker geen flop. Een welverdiende drie sterren is volgens mij dan ook terecht.