Alfie is in dit derde boek nog steeds drempelkat. Hij heeft 4 verschillende adressen, al speelt dit boek zich voor het merendeel af op het adres waar hij als eerste kwam en de meeste tijd doorbrengt.
Nadat Alfie een gebroken hart heeft, krijgt hij een nieuw doel in zijn leven, hij krijgt een kitten als huisgenoot. Eerst is Alfie niet enthousiast, maar als hij George, het kitten, ziet, is hij verkocht. Hij wordt een papa voor George en heeft zijn pootjes er vol aan. Samen met zijn beste vriendin Tijger, die mama van George wordt.
Maar dat is niet alles, want in de verschillende huizen van Alfie hebben zijn mensen ook liefdesverdriet en zijn er problemen. Alfie verstaat mensen en wil helpen met zijn “ideetjes”. Die ideeën verlopen niet altijd vlekkeloos, maar uiteindelijk komt bij katten alles op zijn pootjes terecht.
Alfie is nieuwsgierig, liefdevol en begripvol. Hij troost zijn mensen waar dat nodig is en bemoeit zich ermee als de mensen er niet uit komen. Hij is voor de mensenkinderen in zijn gezinnen steun en toeverlaat.
Alfie is de held van deze serie, die overigens niet in goede volgorde gelezen hoeft te worden. Maar hij is soms onhandig en bemoeizuchtig. Dat maakt het karakter van Alfie zo sympathiek. Een poezelige held.
Rachel Wells is de schrijfster van de Alfie reeks en in Engeland is er ook al een kinderboek over Alfie en George van haar hand verschenen.
De boeken zijn luchtig en vrolijk, maar behandelen soms onderwerpen doe niet lichtvoetig zijn zoals in dit boek: adoptie, relatieproblemen, eenzaamheid. Maar het wordt op zo’n manier geschreven, dat het luchtig en onderhoudend blijft.