De moeder van Sophie is ingetreden als zwijgende non in een klooster in Duitsland. Tussen de hoofdstukken, waarin het leven van Sophie wordt verteld, lees je de brieven die in het verleden door The aan haar zus zijn geschreven. Hierdoor wordt langzaam duidelijk wat haar heeft gedreven, vooral deze brieven maakte dat ik door wilde lezen.

De jonge Fietje voelt al jong aan dat er in haar familie een geheim is, toch komt ze pas op 18 jarige leeftijd achter de werkelijkheid. Karel en Toosje zijn niet haar biologische ouders, door deze leugen voelt ze zich erg gekwetst. Ze begint een nieuw leven in Amsterdam en probeert haar oude leven achter zich te laten. Als ze vele jaren later voor haar werk een reportage moet maken over een soortgelijke situatie kan ze haar verleden niet langer meer wegstoppen. Ze verzinkt in apathie wat gevolgen heeft voor haar relaties. Door haar partner en vrienden wordt ze gedwongen de confrontatie aan te gaan.

Het laatste gedeelte heb ik heel langzaam gelezen om de mooie passages goed op me in te laten werken. Er stonden veel wijze en soms confronterende teksten in die me aan het denken zetten.
Ik heb erg genoten van dit boek, de beschrijving van leven op het platteland, het katholicisme en het mooie slotgedeelte. Alles bij elkaar een mooi integer verhaal, al blijft het moeilijk voor me om de keuze van Thé helemaal te begrijpen.