Pieter Elting, de hoofdpersoon in Dagen van Schaamte is een man die het in het leven gemaakt leek te hebben. Leek. Net door zijn vrouw verlaten probeert hij vooral uit te stralen dat hij nog steeds het mannetje is. Al snel in het verhaal wordt hij ontvoerd. Langzaam wordt via flashbacks duidelijk wat voor persoon Pieter nu echt is. Na de ontvoering is hij volslagen afhankelijk van de grillen van zijn twee ontvoerders. Hoewel zij voor alle noodzakelijke levensbehoeften zorg dragen wordt hij door hen vernederd. Voor de lezer wordt, opnieuw langzaam, duidelijk wat de reden zou kunnen zijn voor de ontvoering en de vernederingen. Pieter blijft echter in het duister tasten.

Tot er in het verhaal een volledige omslag komt en we hetzelfde verhaal vanuit het gezichtspunt van één van de ontvoerders voorgeschoteld krijgen. Ook voor Pieter wordt nu alles duidelijk. Dit leidt tot een niet heel spannende, maar wel emotionele ontlading.

Lieneke Dijkzeul gebruikt mooie zinnen, soms woorden die even opgezocht moeten worden. Het verhaal heeft een goede opbouw met duidelijke verdieping in de karakters. Met het thema van dit boek wordt een maatschappelijk en heel actueel probleem aangeraakt.

Dagen van schaamte, de titel zegt alles!