Wat een geweldige schrijver is dit toch. In mijn optiek heeft hij altijd contact gehouden met zijn innerlijke kind. Als ik mij Roald Dahl voor de geest haal denk ik aan een man, boven op zolder, met zijn modeltreintjes en een grote stoel om verhalen te bedenken.
Je vindt in zijn verhalen, humor, ze zijn vaak vreemd, ze bevatten en waarheid, het is raar maar waar... zoveel vind je terug in zijn boeken. Ik heb grotendeels de boeken voor kinderen van hem gelezen. Nog weinig van wat hij voor volwassenen heeft geschreven. Dat gaat dus zeker op mijn te lezen lijst! De letterstijl gebruikt in dit verhaal is prettig. Dit boek heb ik in het Engels gelezen en in het Nederlands en ik vind het verhaal niets aan zijn kracht verliezen door de vertaling.
Jammer dat hij in 1990 overleed en we niet meer schitterende verhalen van hem zullen krijgen.
Joris heeft een hele vervelende grootmoe. Zij woont bij hen op de boerderij. Joris heeft geen vriendjes want de boerderij is afgelegen. Joris vind het absoluut niet fijn met zijn grootmoe alleen te worden gelaten. Zij is gewoon héél vervelend en gemeen.... Als Joris weer eens alleen met haar wordt gelaten en hij op haar moet passen bedenkt hij een meesterlijk plan............