Oef, wat een fijn deel. Ik vind het erg plezierig dat Sarah J. Maas ervoor gekozen heeft om haar hoofdpersonage niet al te aimabel te maken maar haar in plaats daarvan neer te zetten met al haar fouten, nukken, zorgen en wonden. Dit maakt haar nog ‘echter’ en interessanter. Leuke kennismaking ook trouwens met een zekere Fae-prins en ik vond het goed opgebouwd door de auteur hoe zij samen door alle zware trainingen en gezamenlijk ervaringen toch dichter bij elkaar komen. En hoe gaaf dat er nog meer nieuwe personages zijn geïntroduceerd; heel origineel die heksen!