Eva mist spanning in haar huwelijk. Haar man stelt voor dat bij een ander te zoeken. Eva doet dat in een club en houdt dat vervolgens geheim. Het is de hedendaagse invulling van een klassiek gegeven: Een getrouwde vrouw (en moeder) zoekt bevrediging buiten de deur om het dagelijkse leven te kunnen (ver)dragen. En Eva is tevreden met haar dubbelleven. Tot echtgenoot Fabian er niet meer tegen kan en Eva dwingt tot een keus. Fabian en Eva komen recht tegenover elkaar te staan. In die hoofdstukken is de roman op zijn sterkst. De scènes zijn helder geschreven met scherpe dialogen: 'Slechts één van ons kan gelukkig zijn in onze relatie' is de conclusie van Fabian.
De zoektocht naar het geluk lijkt voor beiden gestrand in deceptie. Geen van beiden heeft gelijk en beiden zullen een nieuwe invulling aan hun leven moeten geven. Eva meent dat ze daar in slaagt, totdat Fabian weer op de stoep staat. De slothoofdstukken geven een heel andere invulling aan het thema van de roman. Wat is echte liefde? De compositie van de roman is daardoor geen eenheid. De stijl is hier en daar wat cliché in de woordkeuze. Wel steeds ten dienste van de personages en consequent geschreven vanuit de belevingswereld van Eva, waardoor het vlot doorleest.