aangezien het onuitwisbaar laat zien hoe geweld het leven van een mens kan ruïneren.,In de tunnel waar ik werd verkracht, was eerder een meisje vermoord en aan stukken gesneden. Dat verhaal werd me verteld door de politie. Vergeleken met haar, zeiden ze, was ik een geluksvogel.

Op 8 mei 1981 werd de toen 19-jarige Alice Sebold vlakbij haar studentenflat door een zwarte man verkracht. Het was pas haar eerste jaar op de universiteit en met veel moeite had zij zich onder de vleugels van haar ouders weten te ontworstelen. De verkrachter wist haar van achteren te overmeesteren en slechts door met de man te praten en gehoor te geven aan zijn eisen, wist Sebold te voorkomen dat hij het mes dat hij bij zich droeg ook daadwerkelijk zou gebruiken. Na het doen van aangifte bij de politie merkte ze meteen dat er een zekere afstand was ontstaan tussen haar en haar vriendinnen. Maar ook in haar eigen geest en lichaam moest ze een strijd aangaan om met alle emoties om te kunnen gaan. Haar ouders boden nauwelijks hulp, aangezien haar vader te geshockeerd bleek om te reageren en haar moeder het om onbegrijpelijke reden nauwelijks leek te willen accepteren. In haar persoonlijke strijd naar redding en genezing was het jonge meisje dan ook volledig op haarzelf aangewezen.

Alice Sebold debuteerde in 2002 met het verbluffende en zeer ontroerende De Wijde Hemel, waarin  de veertienjarige Susie Salmon vanuit de hemel vertelde wat haar was overkomen: ze was verkracht en vermoord door een buurman. De pers was lyrisch over het hartverscheurende verhaal en dezelfde kracht is ook te vinden in Geluksvogel, een volledig autobiografisch verhaal dat Alice Sebold drie jaar voor De Wijde Hemel had geschreven.

Geluksvogel is een eerlijk, indrukwekkend, ontroerend maar ook schrijnend boek van een hele dappere en moedige jonge vrouw. Via allerlei flashbacks laat ze de lezers kennismaken met haar jeugd, waarin haar fragiele moeder, haar enigszins teruggetrokken vader en zeer intelligente zuster de boventoon voeren. Na de verkrachting besloot ze weer naar het ouderlijke huis terug te keren, maar bij het tweede semester vertrok ze toch weer dapper naar de universiteit. Daar wordt ze echter letterlijk en figuurlijk weer met haar demonen geconfronteerd en besluit ze de strijd volledig aan te gaan.

Het meest bijzondere aan Geluksvogel vond ik dat Alice Sebold haar verhaal heel moedig weet te vertellen, zonder ook maar ergens te vragen om medelijden of begrip. Ze vond kracht bij één van haar docenten en ondanks haar fysieke en psychische beschadigingen wist zij uiteindelijk haar leven weer volledig op de rit te krijgen. Toch is Geluksvogel geen boek dat is geschreven als bewijs dat alles uiteindelijk weer goed zal komen, zolang je het zelf maar wil. Geen klassiek thema dus voor de boekenclub van Oprah Winfrey en geen Kijk-Eens-Hoe-Sterk-Ik-Ben verhaal. Maar puur een ademloos verslag hoe één jonge vrouw haar eigen lijdensweg heeft ervaren en hoe zij uiteindelijk de weg naar boven wist te vinden.

In wezen is Geluksvogel een boek dat omschreven mag worden als True Crime, aangezien het onuitwisbaar laat zien hoe geweld het leven van een mens kan ruïneren. En dat maakt van dit officiële debuut van Alice Sebold een buitengewoon belangwekkend boek. Het lezen daarvan is allesbehalve makkelijk en doorlopend uiterst confronterend, pijnlijk, beschamend, hard en zeer emotioneel. Maar gelukkig vond Sebold wel haar weg naar gerechtigheid en wist zij haar verkrachter voor vele jaren achter de tralies te krijgen. Tralies die ze zelf mogelijk voor de rest van haar leven zal blijven zien.