De zesdelige serie begint op zijn eind te lopen: dit is het vijfde boek van Michael J. Sullivans hand in De openbaringen van Riyria. Hoe verder we in de serie komen, hoe meer spoilers er ook in de recensies komen, dus pas op als je nog niet voorbij het vierde boek bent!

Rolf en Hadriaan zijn weer samen op pad, dit keer om de erfgenaam te vinden en te zorgen dat alles uiteindelijk toch weer goed komt. Er is nog een maand voor het wintertij: de dag waarop Degan Grim geëxecuteerd zal worden. Aan onze helden om dit te voorkomen. Gelukkig kunnen ze rekenen op hulp van verschillende edellieden, want hofintriges zijn heel andere koek dan het hanteren van een zwaard. Maar Saldur en Edelbert houden niet op met roet in het eten gooien: Arista zit nog vast in de kerker en keizerin Modina is haar leven ook niet zeker. Dan is er nog de kleine vete tussen Merrick Marius, in dienst van Saldur, en Rolf.

Sullivan is een goede schrijver, dat kunnen we ondertussen wel stellen. Zijn sterke manier van vertellen komt ook hier weer duidelijk naar voren. De karakters zijn bij je gaan horen en het voelt soms heel persoonlijk. Zo persoonlijk, dat er een punt komt dat je het boek uit pure verontwaardiging bijna weg legt: dit was niet de bedoeling, dit had niet mogen gebeuren! Ook dit vijfde deel leest weer als een trein. Waar het vorige boek wat experimentele kantjes leek te hebben, ligt dit boek meer in de lijn van de vorige boeken.

In dit boek gaan Rolf en Hadriaan verschillende kanten op, waarbij de altijd verfijnde Hadriaan zich het leven aan het hof eigen moet maken. Ik betwijfel ten zeerste of de manier waarop hij hof-manieren beschrijft ook werkelijk waar zo is. De ‘subtiliteiten’ die hij beschrijft, zijn alles behalve subtiel. Vooral dames die elkaars jurk beoordelen, zijn in het echt vaak subtieler dan Sullivan beschrijft: 'Maar een beetje ongemak is zo’n klein offer voor een jurk die de lichamelijke gebreken en imperfecties van een vrouw zo meesterlijk verhult, puur door zijn ingewikkelde en loszittende ontwerp.' Aldus dame A over de jurk van dame B. Desondanks is het genieten als Sullivan alle edelen elkaar stuk voor stuk laat afkatten, zowel de mannen als de vrouwen. Want wat is een banket zonder steken onder water?

Rolf krijgt het in dit deel wat moeilijker en staat een paar keer voor een duivels dilemma. Waar Hadriaan zich in dit boek met tegenzin ontwikkelt tot ridder, valt Rolf terug in oude gewoontes als de druk het hoogst wordt. Het siert Sullivan dat hij zich niet verliest in de nieuwe, empathische Rolf, maar gaat voor een realistischere versie die in tweestrijd nog altijd voor zichzelf en de zijne kiest.

Ondertussen komt het verhaal stukje bij beetje bij één. Losse eindjes worden afgehandeld en de personages komen tot bloei. Als op het laatst alles samenvalt, wisselen emoties zich snel af: verbazing, verdriet en triomf zorgen dat je aandacht tot het laatste moment vast wordt gehouden. Het hele boek is een genot om te lezen en het afhandelen van problemen en het beantwoorden van een paar grote vragen, geeft grote voldoening. Gelukkig wordt niet alles opgelost, want we hebben nog een zesde deel te gaan. Er is getwijfeld tussen vier en vijf sterren, maar als er geen écht minpunt te vinden is, is een boek vijf sterren waard. Dit boek is genieten.