In De laatste dans lopen twee verhaallijnen door elkaar. Rose is zeventien jaar en ontvlucht tijdens de Tweede Wereldoorlog het platteland om in Londen haar geluk te beproeven. Ondanks dat het leven tijdens de oorlog niet makkelijk is, weet ze daar een vriendinnengroep op te bouwen en verliest ze haar hart aan een Amerikaanse piloot. Maar in oorlogstijd kunnen dingen snel veranderen.

Jane leeft in het heden in Las Vegas. Ze heeft veel van haar doelen bereikt, maar trouwen voor haar zevenentwintigste lijkt niet te gaan lukken als ze haar toekomstige echtgenoot bij het altaar achterlaat. Dan komt ze Leo tegen en in een spontane bui besluiten ze te trouwen. Leo vraagt Jane om mee te gaan op familiebezoek naar Londen en dat de tante van Leo stervende is en een groot fortuin achterlaat, lijkt mooi meegenomen.

De afwisseling tussen de twee verhaallijnen is in het begin even wennen, maar heeft als voordeel dat het tempo in het verhaal creëert. Zo voorkomt de auteur dat het boek langdradig wordt, wat met 464 pagina’s best een uitdaging kan zijn. In de prettige schrijfstijl van Manning wisselen gedachtegangen en dialogen elkaar af en worden de verhaallijnen op een kunstige manier tot elkaar gebracht. Jane en Rose zijn twee personages die je al snel in je hart sluit. Door de beschrijvingen van Manning en de gedachtestromen van Rose en Jane kan de lezer zich inleven in deze twee fascinerende dames die allebei behoorlijk wat hebben meegemaakt in hun leven.

De lezer kan veel genieten ook van de sfeerbeelden die Manning van Londen schetst. Als je Londen een beetje kent, zal je al snel bepaalde beschrijvingen herkennen en dat creëert zeker meerwaarde in het verhaal. Manning heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar de Rainbow Room waar een groot deel van het leven van Rose zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog en dat is goed te merken. Als lezer word je alleen maar nieuwsgieriger naar de beroemde plek waar Manning over schrijft en kan dankzij haar beschrijvingen een voorstelling maken hoe het daar moet zijn geweest.

Uit dit boek kunnen verschillende lessen worden gehaald, naast dat het gewoon een heel mooi verhaal is om te lezen. Je wordt nog eens met je neus op de feiten gedrukt om vooral niet snel te oordelen en daarnaast is het nooit te laat om ruzies goed te maken. De laatste dans is een indrukwekkend, ontroerend en bijzonder verhaal met intrigerende en inspirerende personages en dat bij iedere lezer in staat is om emoties op te roepen.