Facteur (=postbode) Ludo maakt zijn 'laatste ronde' in deze roman. Nog een laatste dag is hij werkzaam voor hij met pensioen gaat. Op deze laatste ronde moet hij óók nog twee jonge meiden inwerken, wat tot zowel hilarische, ongemakkelijke, als ontroerende situaties leidt. Naarmate de dag vordert komt men veel te weten over het leven van Ludo, en de mensen die daar een rol in hebben gespeeld of nog spelen, en eveneens over de dorpelingen van Bovenbroek.

Hoewel er zich best droevige dingen hebben afgespeeld in Ludo's leven, zet Van Dievel dit verhaal met humor neer. Dialogen zijn soms erg grappig, of een dorpeling doet weer iets geks wat de lezer doet grinniken. Ondertussen is er de serieuze ondertoon: de auteur schuwt niet om ons kennis te laten maken met serieuze thema's als eenzaamheid, liefde, rouw, jeugd, en angst. Dit doet hij echter op sublieme wijze, zodat het boek nergens echt 'zwaar' wordt. Wél voel je intens met de personages mee.

Doeltreffend en heel knap worden deze personages neergezet: de dorpelingen van Bovenbroek zijn stuk voor stuk interessante karakters, mensen die je kunt tegenkomen bij de bakker, en die elk worstelen met hun eigen gevoelens, onzekerheden en angsten. Daardoor zijn ze levensecht en kan je je als lezer zeer goed inleven. De personages worden door de lezer in hun hart gesloten, en met stip op nummer 1 hoofdpersoon Ludo. Het is echt zo'n personage dat je wil knuffelen, geruststellen. Het arme manneken nog even een hart onder de riem steken. En zeggen dat alles goed komt.

Ook aan spanning ontbreekt het niet in dit meesterwerk. Er is iets wat maakt dat je bladzijde na bladzijde verder wilt lezen; hoe gaat het verder met Ludo en de andere dorpelingen?

Ten slotte geeft het typisch Vlaamse taalgebruik een enorme meerwaarde aan dit verhaal. De sfeer, het verhaal dat zich afspeelde in een klein Vlaams dorpje, het kwam allemaal meer tot z'n recht door het Vlaams. De lezer wordt het verhaal ingezogen en geeft zich met alle liefde over aan de prachtige Vlaamse taal.

Kortom: Van Dievel zet met deze roman een waar meesterwerk neer: een mooi, gevoelig en diepgaand dorpsverhaal met levensechte personages, humor en spanning en dat alles in schitterend Vlaams. Wat wil de lezer nog meer? Wij kunnen niets anders dan verlangen dat er een vervolg komt; hoe gaat het verder met de dorpelingen uit Bovenbroek?