Ik heb dit boek van meer dan 700 pagina’s vlot en tot het einde geboeid gelezen. Op zich is het een goed verhaal met een aantal sterke punten, maar er waren te veel toevalligheden om nog echt in het verhaal te kunnen geloven. De lezer wordt ook herhaaldelijk gewaarschuwd dat het hoofdpersonage ‘toch beter had moeten opletten’ of dacht dat hij goed bezig was, en net daarom het één en ander over het hoofd dreigde te zien. Ik heb geen idee wat hiervan de bedoeling was, misschien dacht de auteur dat de lezer het anders allemaal niet meer zou begrijpen, of zou afhaken omdat het niet meer spannend was nu alles was opgelost? De personages zijn zo goed als allemaal volledig opgebouwd uit clichés en lijken vaak enkel gecreëerd om een aantal specifieke actiescènes mogelijk te maken. Ondanks de mogelijkheden die het plot heeft, is het boek te weinig subtiel om te imponeren. Ik blijf dus achter met een dubbel gevoel; het is een spannend boek dat vlot wegleest, maar is zo over-the-top dat het snel weer vergeten zal zijn.