De 17 jarige Venita woont met haar ouders en broer Emilio in Amsterdam. Vroeger woonden ze in een klein dorp , maar na een traumatische gebeurtenis zijn ze verhuisd. Venita is erg op zich zelf en heeft geen vrienden. Tot ze Camila leert kennen, zij is erg dominant maar Venita kan goed met praten over haar schuldgevoel dat ze maar niet kan loslaten. Venita wil boete doen voor haar verleden en Camila is het daar mee eens. Maar dat is niet zo makkelijk. Venita zit met zichzelf in de knoop en kan ook al niet met haar moeder door een deur. Iedereen vind haar raar, ze ziet spoken. Maar ze is niet gek.. toch? Waarom ziet zij dan als enige dingen en de anderen niet?
Haar ouders willen haar willen haar wel helpen, die hebben allang door wat er aan de hand is..dit is geen normaal gedrag..Zal Venita de hulp aanvaarden? Ze heeft een lange, moeilijke weg te gaan. Gaat het haar lukken?
Het karakter van Venita komt goed naar voren, ze is geen doorsnee meisje, ze gedraagt zich anders. Je kan je in haar inleven, zeker als er meer over de traumatische gebeurtenis bekend wordt. Je wilt haar helpen, maar ze moet het echt zelf doen. Wat een ellende heeft ze meegemaakt. Logisch dat ze nu zo doet. Haar broer Emilio kan nog het beste tot haar doordringen, hem mag ik wel. Camila is haar beste vriendin, maar die heeft rare ideeën en niemand heeft haar ooit gezien. Venita’s vader is nog de meest liefdevolle persoon van allemaal.
Het boek geen makkelijk tussendoortje, je moet in het begin even in het verhaal komen en er echter komen wat de relatie tussen Venita en Camila is, maar als je dat door hebt, is het een aangrijpend, meeslepend en zeer heftig verhaal over een jonge vrouw die psychose krijgt.Ik heb het in een ruk uitgelezen omdat je wil weten of ze er door komt of niet. Sommige stukken hadden van mij wel iets korter gekunt. Het eind is voor mij prima.
Wat een verhaal, ik denk dat het voor veel lezers ( vooral de YA-doelgroep) erg aangrijpend is. Het is een goed verhaal, maar het moet even bezinken.
4 sterren.