Wat een spannend boek al niet teweeg kan brengen. Tijdens het lezen van ‘Ik zie jou’ ga je wel even nadenken over je dagelijkse routine. Reis ik ook veel op dezelfde tijd en heb ik een vaste plek in het openbaar vervoer? Ja dus, misschien moet ik daar toch maar eens afwisseling in brengen. Je weet maar nooit…

Zoë ontdekt haar foto bij contactadvertenties in de krant. Is dit een flauwe grap of is er meer aan de hand? Door een opvallende diefstal in de metro komen Kelly, die werkzaam is bij de British Transport Police, en Zoë met elkaar in contact. Maar doordat er weinig houvast is, gaan ze los van elkaar op zoek naar de waarheid. Ondertussen lezen we af en toe de gedachtenstroom van de stalker en je weet niet hoe snel je verder moet lezen.

In het begin moest ik er even inkomen wie wie is. Het verhaal wordt vanuit het perspectief van meerdere hoofdpersonen beschreven. Dit wordt om en om per hoofdstuk verteld. Maar al snel was mij dit duidelijk, je bent snel gewend aan deze stijl en dan leest het verhaal als een trein.

Wat het boek zo goed maakt is de opbouw. Steeds denk je te weten hoe het in elkaar steekt en is het alleen nog een kwestie de dader te betrappen. Maar steeds is daar weer een plotwending. Tot aan de laatste bladzijde! Dit boek mag je niet missen als je van thrillers houdt.