Ruro. Zo heette de lappenpop die de tweelingzusjes Ruby en Rosie deelden. Tot Rosie als zesjarige 's nachts uit haar bed verdween. 30 jaar later is jongere zus Eve een zelfzekere dertiger die aan het wankelen wordt gebracht door een bericht dat verwijst naar Rosie. Zal de waarheid na al die jaren dan toch nog aan het licht komen?

Stille grond is al de derde thriller van Hilde Vandermeeren. Maar voor mij was het slechts de eerste kennismaking met deze Vlaamse auteur. En dat was een zeer aangename kennismaking! Hilde weet de gouden combinatie te vinden van een verhaal dat boeit met een fantastische schrijfstijl. Er worden verschillende verhaallijnen opgebouwd, die mooi in elkaar verweven zitten. De korte hoofdstukjes, geschreven in heldere taal, die vaak eindigen op een cliffhanger maken dat je wil blijven lezen, en blijven lezen, en blijven lezen... tot je merkt dat je het einde van het boek nadert en je dit helemaal nog niet wil! Dit boek had voor mij nog 100'en bladzijden meer mogen hebben, het is jammer dat ik het uit heb. Gelukkig zijn er nog die andere boeken van Hilde Vandermeeren...