Ik hou niet van thrillers met meer dan 300 blz.. Die verzanden al gauw in oeverloos geneuzel over privélevens en zwammerige dialogen. Nu heb ik dit deel uit en was verrast en geboeid. Ik vind het meeslepend beschreven met heel veel vaart en inderdaad veel personages en er komen er steeds meer bij, maar toch stoort het niet, al moet je wel je hoofd er bij houden.
Op de keper beschouwd is het allemaal niet erg logisch. Bv.: drie totaal doorgesnoven Russen kopen in het begin bij Jens een klein aantal handvuurwapens in Paraguay(!!) terwijl het in Oost-Europa vergeeft van de AK's -voor 300 euro heb je er al een mét munitie- die moeten dan via Rotterdam naar Rusland verscheept worden. Wanneer die niet op tijd aankomen, gaan ze -nog steeds doorgenoven- met hun eigen auto naar Stockholm op zoek naar Jens waar ze een cruciale scene veroorzaken. Vergezocht is een understatement. Nog iets; in een ziekenhuis wordt geschoten, maar niemand komt kijken! Vreemd. Bovendien vliegen de plotwendingen je om de oren, de een nog verrassender als de ander. Toch weet de schrijver door zijn manier van vertellen het wel geloofwaardig te brengen. Kortom, helemaal top is het niet, maar ik ben al 100 blz. in deel twee, ik wil toch weten hoe het afloopt. Nu ik er over nadenk, het lijkt wel wat op Penoza, waar ik overigens geen zak aan vind.