Het leven van Mabel en Robert F. Williams met hun zoons Bobby en Johnny wordt beschreven in dit boek. Het boek begint in 1958 in het plaatsje Monroe in North Carolina. We zien het eerste gedeelte door de ogen van de kleine Johnny waar aan is beloofd een ijsje te gaan eten met zijn vader en broertje, dat lijkt zo simpel maar toen was dat niet zo, de kleurlingen moesten aan de achterkant van de drugstore hun bestelling doen, en mochten niet in restaurants of winkels komen die van blanken waren. Maar zijn vader wilde gewoon naar binnen om het ijs te bestellen. Je voelt al duidelijk de spanning aan als je het eerste stuk leest.

Het verhaal wordt ook vanuit het standpunt van Mabel verteld, ze heeft in de loop van jaren een dagboek bijgehouden en als ze ziek wordt komt ze in huis bij haar volwassen zoon John en zijn vrouw Lisa. Zij vraagt aan haar zoon op haar sterfbed om het verhaal naar buiten en de wereld in te brengen zodat iedereen niet vergeet wat er gebeurd is. Je gaat in het boek van het verleden naar het heden en beleeft het zowel vanuit het standpunt van Mabel de moeder als van de zoon John.

Robert F. Williams leidt geweldloze acties tegen de rassenscheiding in zijn stad. Maar op een moment als er zwarte vrouwen worden mishandeld en zwarte mannen worden vermoord door witte mannen roept hij de zwarte bevolking op zich te wapenen om zichzelf te beschermen. Als het te heftig wordt moet hij met zijn gezin vluchten voor de klu klux klan die hem willen lynchen en de FBI hem verklaart tot staats vijand nummer 1. Hij vlucht naar Cuba als gast van Fidel Castro en later naar China. Vind vooral de liefde die Mabel voor haar gezin heeft heel bijzonder, haar kinderen achter moeten laten bij mensen die ze niet kent en vooral niet weten waar het veilig is.

Een verhaal wat je raakt en wat iedereen zou moeten lezen, vooral omdat het situaties beschrijft die ook nu weer regelmatig voorkomen.