Dit is het debuut van Marieke, ze heeft ondertussen al meer boeken geschreven. Ik heb ze allemaal gelezen. Nu eindelijk deze ook! En wat heb ik weer genoten!

Een klein dorpje is in rep en roer als ze Kyra dood vinden. Waar is haar man Tobias gebleven? Ze laten een jonge dochter achter: Mara. Ze is dan nog maar een jaar oud. Wie gaat er voor Mara zorgen , nu zij alleen achterblijft? Niet veel mensen voelen zich geroepen. Mara is namelijk anders. Ze is wit, niet zomaar wit, maar echt heel erg wit. Ze groeit op bij een vroegere vriendin van haar moeder: Aza. Naarmate ze ouder wordt, is ze steeds eenzamer aan het worden. De mensen denken dat ze vervloekt is. Ze ziet er vreemd uit en als ze in de buurt is gebeuren er rare dingen. De kinderen in het dorp lopen met een grote boog om haar heen. Ze mag nergens aan meedoen en is nergens welkom. Tara heeft echt een grote hekel aan Mara. Ze doet er alles aan om Mara het leven zuur te maken.
Aan de andere kant volg je het verhaal, van haar ouders: Kyra en Tobias. Je wilt echt weten wat er aan de hand is. En wat is deze jonge mensen toch overkomen?

Het is een prachtig verhaal over een meisje dat zich ongewenst en eenzaam voelt. Maar het gaat ook over vertrouwen, haat en vriendschap. En daar doorheen zit een sausje van Magie. De magie van de maan, die de mensen in het dorp vereren. Deze magie is echt levensecht op papier gezet. Ik zie Mara en Kyra, zo voor me op de rots zittend. Of een van de koninginnen die het zuivere licht uitstraalt bij de jaarlijkse ceremonie. Maar je leeft ook mee met Mara. Je wilt haar het liefste een knuffel geven. Mara is een vechter! Een echte aanrader! Het raakt je echt in je hart.

De hoofdstukaanduiding vind ik echt heel mooi en origineel. Het zijn verschillende fases van de maan. Dus geen hoofdstuk 1, 2, 3 etc. Elke maanfase staat voor het heden of het verleden. En wie weet ligt het heden en het verleden dichterbij elkaar, dan wij denken! Echt goed bedacht!
Er zijn hierdoor dus verschillende tijdlijnen. Het bouwt op naar een heel mooi plot en wat een einde!
Dit is echt zo’n boek, die moet ik even laten bezinken. Je slaat het boek dicht en het laat je niet los.

De cover gaat je ook duidelijk worden, past echt heel goed bij het boek. En ik vind het ook een prachtige cover. Die bomen, het bos, het medaillon en het gezicht. De titel is ook perfect!
Ik vind het bijna jammer dat het boek uit is. Maar kan het met een tevreden gevoel dichtslaan. Echt vanaf de allereerste bladzijde van genoten. 5*****