Je leert Jacqueline kennen, getrouwd met Gijs en samen met hem dochter Hanna, die zes jaar geleden naar Frankrijk vertrok en waar ze geen contact meer mee hebben. Ze heeft veel zorgen om haar manisch-depressieve moeder, is zelf al jaren aan de anti-depressiva en is al een tijd niet meer gelukkig in haar huwelijk. Op gegeven moment besluit ze dat het genoeg is, ze moet van Gijs af…
Gijs, vanuit wiens perspectief je het verhaal ook leest, is sinds hij is ontslagen een jaar geleden niet te genieten en nog onaardiger dan anders tegen Jacq. Hij hoopt nog altijd weer teruggevraagd te worden voor zijn oude baan, dit is namelijk niet hoe hij zijn leven in gedachten had. Hij wordt steeds neerslachtiger.
Hanna, ook zij komt aan bod, heeft een nieuw leven opgebouwd in Frankrijk. Ze heeft met haar ex een zoontje en een ze leidt een succesvol restaurant. Ze heeft geen contact met haar ouders, maar wel met haar oma. Waarom er geen contact meer is en wat de reden is dat ze zes jaar geleden vertrok, dat blijft lang een vraagteken.

Door de cursieve hoofdstukken, waarin je leest dat Jacqueline eindelijk vrij is en op weg is naar Hanna in Frankrijk, vraag je je al heel snel af wat ze gedaan heeft. Door de afwisseling met wat eraan voorafgegaan is en welke gebeurtenissen ertoe hebben geleid dat ze besloten heeft dat ze van haar man af moet zien te komen, bouwt de psychologische spanning zich langzaam maar zeker op…
In het begin vertrouwde ik volkomen op het perspectief van Jacq, en leefde ik mee met een vrouw die psychisch mishandeld wordt door haar eikel van een man, maar op gegeven moment begon ik toch een beetje te twijfelen aan haar oordeel en dat maakte het verhaal nog spannender!

Met Sluipend gif heeft Corine Hartman een hele sterke psychologische thriller geschreven, die je alert houdt van begin tot eind en die alleen maar spannender wordt naarmate het verhaal vordert.
Ik blijf dus een Corine Hartman fan en ben zeker van plan om alles wat ik nog niet van haar gelezen heb te gaan verslinden!