Rachida Lambaret was voor mij nog onbekend, dus ik wilde graag een boek van haar lezen. Vertel het iemand is in augustus 2018 verschenen, een mooi moment om haar nieuwste werk te gaan lezen.

Het verhaal gaat voornamelijk over de Eerste Wereldoorlog. We leren een jonge Amazigh kennen die zoon is van een ongehuwde moeder. Een absolute not done voor die tijd en niet passend binnen de cultuur. Zijn moeder vlucht kort na zijn geboorte weg en samen komen ze in een klein dorp terecht.

Zijn moeder vertelt hem en het dorp altijd hetzelfde verhaal, maar wie zijn vader is, dat weet hij niet. Als hij de kans krijgt naar de stad te vertrekken, doet hij dat. Hier ontmoet hij zijn Franse vader, terwijl hij hem ziet tekenen. Een vergelijkbare tekening, die hij ooit gevonden heeft bij zijn moeder, is het herkenningspunt.
Zijn vader kan hem vertellen waar zijn moeder is opgegroeid en de jonge Amazigh vindt daar zijn tweelingzus en een oudtante.

Dan gebeurt er iets tussen zoon en vader, waardoor de jongen opgepakt wordt. Het is of de kerker of vechten voor Frankrijk. Hij kiest het laatste, zonder te weten wat hem te wachten staat. Hij besluit in Frankrijk een dagboek bij te houden wat grote gevolgen heeft.

Eénmaal opgepakt door één zin in het dagboek, besluit hij dat zijn zus zijn dagboek moet krijgen. Hij vraagt zijn vader voor zijn executie langs te komen, zodat hij zijn verhalen uit het dagboek uit kan leggen. Zal zijn vader langskomen en het dagboek aan zijn zus overhandigen?

Toen ik in het boek Vertel het iemand begon te lezen, wist ik niet zo goed wat ik van het boek en Rachida’s schrijfstijl moest vinden. Het kostte mij moeite om het boek weer te pakken en verder te lezen.

Nadat ik door kreeg hoe het geheel in elkaar stak, ging ik overstag. Het verhaal begon te leven, ik herkende wie bij wie hoorde en waarom zaken zo gebeurd waren. Het is een bijzonder verhaal met een eind die ik niet zag aankomen. Hoe verder ik in het verhaal raakte, hoe meer het verhaal mijzelf raakte. Waarom maakte de personages deze keuzes? Hadden ze een keuze?

Vertel het iemand is net een locomotief. Het komt wat traag op gang, maar daarna zit het tempo er goed in. Het is een goed geschreven verhaal die met momenten best heftig is en realistisch overkomt.

Ik geef het boek 3,5 sterren. Dit vanwege de trage start, maar toch zeker een pakkend verhaal.

Gelezen voor het blog In de boekenkast.