‘Goed en slecht. Twee tegenpolen waar niemand ooit iets tussen wilde zien.’ Jeroen van Unen geeft hoofdpersoon Tobias dit besef maar al te goed mee. In zijn debuut De nachtuilen, het eerste deel van de gelijknamige serie, neemt hij je mee in het spannende leven van deze jongen. Het is een aantrekkelijk, zeer spannend verhaal dat na een ongeloofwaardig begin toch boeit!  

Tobias gaat op reis naar Engeland. Tenminste, dat denkt hij. Wanneer hij in het vliegtuig zit, blijkt hij naar de Denari-eilanden te gaan. Daar komt hij in het oude huis van zijn ouders terecht en maakt hij kennis met Rika. Al snel hoort hij dat hij magische krachten heeft. Ook krijgt hij informatie over de gevaarlijke Malic. Waarom is hij daar? Kunnen hij en zijn nieuwe vrienden Malic stoppen?  

Helaas begint Van Unen De nachtuilen met veel toevalligheden. De eerste vierentwintig uur die beschreven worden, zijn zo onwerkelijk dat het verhaal zijn kracht direct lijkt te verliezen. Van Unen probeert in een paar pagina’s Tobias’ leven volledig te veranderen. Het doel is duidelijk: Tobias moet snel op het eiland komen, zodat de auteur zijn eigenlijke verhaal kan vertellen. Maar juist door deze snelheid te eisen, moeten er allerlei kunstgrepen worden toegepast en wordt het verhaal wel heel onwerkelijk; het is allemaal té toevallig.  

‘Geloof je nu dat magie bestaat?’ Nadat Rika Tobias de magie heeft getoond, brengt van Unen meer rust in het verhaal, een bijzonder goede keuze! Daarbij zorgt hij ervoor dat je niet meer weet dan Tobias. Net als hij, weet je niet wat er gaat komen en wie er goed of slecht is in het verhaal. Dat brengt spanning met zich mee! Je hebt continu het gevoel dat er iets gaat gebeuren, maar je weet niet wat. Daarbij is Van Unens schrijfstijl heel prettig. De dialogen zijn levensecht en het woordgebruik is toegankelijk. Dit vergroot de leesbaarheid van het verhaal.  

‘Hij was hun veel verschuldigd. Tobias haalde diep adem. Het was tijd om die schuld af te lossen.’ Jeroen van Unen weet de spanning in het verhaal op meesterlijke wijze op te bouwen. Vanaf het moment dat Tobias op het eiland is, gebeurt er elk hoofdstuk weer wat nieuws. Telkens wanneer het verhaal rustig dreigt te worden, voegt de schrijver een nieuw element toe, waardoor er opnieuw spanning ontstaat. Het tempo in het verhaal ligt zo hoog, dat het onmogelijk is verveeld te raken. De introductie van Malic, de missie in de gewone wereld, de geheimzinnige vogels en de geheimzinnige activiteiten van Tobias' ouders zorgen ervoor dat het verhaal uiteindelijk toch tot het einde boeit! Al snel ontstaan vragen als 'waarom is Tobias op het eiland' en 'kunnen de vrienden Malic stoppen' die ervoor zorgen dat De nachtuilen een echt spannend avonturenverhaal wordt.  

De mooie verhaallijn in dit boek valt zeker te prijzen. Van Unen heeft zijn best gedaan een uniek, wonderlijk verhaal op te schrijven en dat is gelukt. Een minpuntje is de kat Loesje. De rol die zij vervult in het boek, maakt het verhaal té ongeloofwaardig en voegt ook niet altijd wat toe. Zo kan Loesje van gedaanten veranderen en kan Tobias met haar praten via een ketting om zijn nek. Gelukkig maakt Van Unen dit ruimschoots goed door verder een boeiend verhaal met veel lijnen neer te zetten. Al in de eerste bladzijden geeft hij hints over de verdere afloop. Met zinnen als ‘Je zult hem niet terugkrijgen door deze nietsnut te helpen. Je broer is weg,’ laat hij je nadenken over het verloop van het wonderlijke verhaal.  

Uiteindelijk verbindt de schrijver alle lijnen op natuurlijke wijze met elkaar. De vogels, de mooie vrouw, de geheimzinnige houding van Tobias' ouders; alles heeft een rol. Op die manier sluit Van Unen het eerste deel waardig af. Daarbij maakt hij een mooie aanloop naar het tweede deel van deze serie, een deel dat snel mag volgen!