Prachtige boeken schrijft Tove Alsterdal. Geef me je hand en Het stille graf zijn parels. Dit boek haalt niet de vijf sterren van die boeken, maar is toch knap en rijk geconstrueerd. De daklozen in de bossen rond Stockholm, een autorit door Europa in de barrel van haar zoon van Berlijn naar de rafelrand van Roemenië. Alsterdal weet hoe ze de zoektocht van een vrouw kan opschrijven. De Zweedse schrijfster laat je soms letterlijk afdalen in de krochten van wat mogelijk is op Darknet en in de schrijnende en schokkende geschiedenis van de psychiatrie in Zweden en de Roma in Europa. Boeiend, maar ook schokkend dat dit in onze moderne tijd recentelijk en nog, gebeurt.
Uiteindelijk, zijn het die details die het boek naar een dikke vier sterren tillen.
Ja, wat heeft deze schrijfster een potentie om verhalen te vertellen. Misschien, dat dit boek in wezen wel drie boeken omvat.