Het concept is bekend en al eerder beproefd, twee zelfstandige verhaallijnen waarvan er een in het heden en de andere in het verleden afspeelt. Het werd door Marianne & Theo Hoogstraaten in Evenbeeld  ook al toegepast. In hun achtste thriller, met de wel vaker in thrillerland voorkomende titel Bloedlink, zoeken ze meer ‘echte’ historie op. En dan is het katholieke geloof een dankbaar onderwerp. Een combi van geloof en historie met Italië als decor lijkt dan ook zo gek nog niet. De Hoogstraatens togen aan het werk...

Emilia de Vries besluit naar Italië te gaan als haar zus Julia en vriendin Vicky, tijdens hun vakantie plotseling spoorloos verdwijnen. Tijdens haar zoektocht in de Abruzzen, krijgt ze onverwachts hulp van Antonio Rosso, medewerker van het Bureau Vermissingen en Verdwijningen en wordt ze benaderd door Luigi. De laatste is journalist en vindt Emilia nadat ze wordt overvallen door twee gemaskerde mannen en enkele uren later op straat bij bewustzijn komt. Luigi meent te weten dat alles te maken heeft met de verdwijning van het zweetdoek van Veronica, in de 13e eeuw.

Een tweede verhaallijn, die speelt in 1206, beschrijft het leven van Madeleine Joubet, gehuwd met Guy Blanchard. Guy komt na een kruistocht gewond thuis en zijn vrouw, specialiste in kruiden en zalfjes, probeert haar man te genezen van een ernstige verwonding door een houten pijl. Tijdens het genezingsproces geeft Guy zijn vrouw een cadeau dat hij heeft meegebracht van zijn reis en geluk zou brengen voor de toekomst.
Door ‘de kerk’ wordt het genezingsproces medisch onmogelijk verklaard en gezien als het werk van de duivel. Madeleine wordt veroordeeld...

Beide verhalen staan op zichzelf maar hebben een gemeenschappelijke noemer, het zweetdoek van Veronica. Hoogstraaten weet heden en historie in een aangename combinatie uiteindelijk met elkaar in verband te brengen. Met name het historische deel is door de auteurs in de juiste toon en kleur, met veel gevoel voor detail en eigentijdse sfeer, beschreven.

Naast deze smaakmakers is de spanning beslist niet vergeten. Beide verhaallijnen brengen dreiging en gevaar voort, zij het ieder vanuit eigen perspectief met de middelen die in beide tijdvakken voorhanden waren. En natuurlijk zijn er contrasten in twee leefgemeenschappen die ruim duizend jaar uiteen liggen. De auteurs zijn er volledig in geslaagd die contrasten continu overeind te houden. Waarbij de historie nimmer overdreven wordt maar wel interessant blijft en nutteloos lijkende zoekspelletjes gelukkig achterwege blijven. Dan Brown zou er nog iets van op kunnen steken...