Het boek begint bij het thuiskomen van Tom, de echtgenoot van Karen. Zijn vrouw is nergens te bekennen, waar zou ze zijn? Even op boodschappen, naar een vriendin? Maar dat kan helemaal niet want de handtas en gsm heeft ze achtergelaten. Tom wordt ongerust en belt vriendinnen en uiteindelijk de politie. Deze is ondertussen al op de hoogte van een zwaar ongeval, Karen dus. Te pletter gereden tegen een lantaarnpaal in een buurt waar ze nooit of te nimmer komt. Te groezelig en niet volgens haar stand. Karen komt er met wat verwondingen en geheugenverlies vanaf en zal volledig herstellen. Maar Tom blijft ongerust, wat bezielde zijn vrouw? Een vermoorde man op de plek waar Karen was, wordt gevonden maar Karen weet van geen man, moord of wat dan ook nog af. De politie zoekt uit wat Karen toch in haar schild kan gevoerd hebben. Karen is ongerust en is doodsbang. Wat is haar overkomen, ze heeft het gevoel dat iemand in haar huis ronddwaalt en snuffelt in hun spullen terwijl zij en Tom uit werken zijn. De buurvrouw en goede vriendin Birigid slaat alles gade, elke dag opnieuw. Ze zit voor het raam en voelt zich nauw verbonden met de buren. De avond van het ongeluk is voor haar meer een weet dan een vraagteken en dat komt Tom te weten. De politie lijkt heel zeker van zijn zaak. Karen heeft een verleden en ze heeft hiermee afgerekend maar is dat wel zo? Is Karen een vreemde voor haar man en wie is de vreemde in huis waardoor dit gezin in een rollercoaster van emoties terecht komt.
Een knap geschreven verhaal, een goed uitgekiende waarheid. Shari Lapena weet de lezer vast te houden tot op het einde. Want telkens je denkt, "Ja" dat is het, lijkt de waarheid toch ingewikkelder te zijn dan verwacht. Ik kijk dan ook erg uit naar haar 3e boek!