Ontzettend blij was ik toen ik ‘Huis van Herinneringen’ mocht lezen van Nicci Gerrard, een bekende schrijfster waar ik nog nooit een boek van gelezen had dus ik was er erg nieuwsgierig naar. De cover wekte bij mij ook de indruk dat het om een roman ging, ondanks dat het ook vermeld stond op het boek en het oude plaatje laat goed beeld zien waar het verhaal over gaat. Toen ik de achterflap gelezen had, wist ik niet of het verhaal mij leuk leek. Toegegeven: als ik het in de winkel vast had, had ik dit boek niet meegenomen. Toch heeft het mij verrast, Nicci schrijft goede dialogen, elk detail neemt ze mee in het verhaal, zo wordt je er ook echt ingezogen. De personages en gedachten zitten goed in elkaar al vind ik Peter voor zijn leeftijd al heel erg volwassen denken en overkomen. Helaas had ik niet het gevoel dat ik verder wilde lezen, als ik het even had weggelegd had ik moeite ermee om het verhaal weer op te pakken maar zodra ik er weer in zat kon ik met gemak weer een paar hoofdstukken lezen.
Het einde was voor mij verrassend, al was dit wel de draad van het verhaal, toch had ik dit niet verwacht.
Door dit boek ben ik ook erg nieuwsgierig geworden naar andere boeken van Nicci Gerrard, dus die staan zeker op mijn lijstje om te lezen.