Ik heb nog nooit een boek over Hercule Poirot gelezen. Of een film of serie gezien. Ik ben helemaal blanco wat dat betreft.
Agatha Christie heb ik uiteraard wel gelezen, maar dat is zeker 20 jaar geleden. Eigenlijk zonder verwachtingen vooraf ben ik gaan lezen.
Ik zit meteen in het verhaal, ben nieuwsgierig hoe het zal gaan verlopen. Al snel is duidelijk dat een groep mensen zich verzamelt op landgoed Lillieoak om over het nieuwe testament van Lady Playford te praten. Het moge duidelijk zijn dat niet iedereen gecharmeerd is van haar nieuwe testament, en zelf verwacht ze ook een poging tot moord. Vandaar dat agenten Catchpool en Poirot ook zijn uitgenodigd.
Als lezer denk je actief mee over wie er dan vermoord zou kunnen worden. En waarom? Is het nieuwe testament echt de reden? Of spelen er andere motieven een rol.
Alle mogelijke daders en slachtoffers passeren de revue. En natuurlijk vorm je tijdens het lezen een beeld van hoe het zou kunnen zitten. Ik zat verkeerd. En was toch verbaasd over het hoe en wat.
Poirot is een apart figuur. Laat zich leiden door intuïtie en gevoel. Iets wat lang niet iedereen begrijpt. Ook heeft hij oog voor de psychologie achter de misdaad en dader. Afgezien van Catchpool, die al eens met Poirot gewerkt heeft, vindt iedereen dat psychologische geneuzel maar raar.
Het verhaal zit goed in elkaar. Met aanwijzingen, die niet altijd even duidelijk zijn, maar daardoor extra leuk.
De personages zijn goed uitgewerkt, elk met overtuigende motieven. En de een vind je meteen sympathiek, terwijl je met de ander nog geen 5 minuten in dezelfde ruimte zou willen zijn.
Hoe meer ik richting het einde kwam, hoe meer ik wilde blijven lezen. Het heeft me dan ook wat uurtjes nachtrust gekost, maar het was het zeker waard.
Een zeer vermakelijk boek dat 4 sterren verdient!