Het is bewezen dat lezen het stressniveau zou verlagen met 68%. Dit is het hele idee achter de six minute stories, waarvan er voor het tweede jaar op rij acht boekjes zijn uitgegeven. Ik deed de test en mijn hartslag is tijdens het lezen effectief gedaald! Ook het lezen duurt ongeveer 6 minuten, een ideale pauze dus. Je zou er van versteld staan wat er op zes minuten allemaal kan worden verteld. Acht Nederlandse schrijvers hebben zich hier aan gewaagd.

Tim den Besten koos voor zes minuten aan Vlaamse gulzigheid. In ‘de kinderpopster’ bespreekt hij de kracht van de media door een kindersterretje met overgewicht tewerkgesteld bij Studio1000 centraal te stellen. Hij moet om zijn rol als kind met obesitas te behouden, zeer veel tegen zijn zin eten. Een absurde stelling, die je beslist verder doet nadenken over de rol die de media in de realiteit aannemen. Hoewel het verhaal van Tim dus een parodie is, is het toch best actueel, denk bijvoorbeeld aan de hele heisa rond de samson-worst en de te veel suiker bevattende studio 100-koeken.

Mano Bouzamour geeft je zes minuten les in goed burgerschap en neemt je mee naar een dagje strand, waar een krachtpatser door een man op de vingers wordt getikt omdat hij zijn glasresten niet opruimt. Hoewel je een vlammende ruzie zou verwachten, draait het verhaal uit op een onverwachte, verbroederende wending. Hoewel dit sommige lezers voornamelijk irriteerde, doet het je ook nadenken of je bepaalde situaties in de realiteit niet anders kan aanpakken.

Herman Koch gaat in zes minuten op zoek naar goedkeuring, door (heel tegendraads) een verhaal neer te pennen over een jonge kerel die voor zijn dienstplicht wil afgekeurd worden. Eens hij definitief is afgekeurd, ontstaat er een hele inwendige storm. Diep vanbinnen is namelijk iedereen wel op zoek naar en vorm van goedkeuring.

Elfie Tromp heeft met haar zes minuten appeltjes schillen een verhaal kunnen neerzetten over een gemeenschap die naar elkaar is toegegroeid doordat er plots varkens naar hun dorpskern verhuizen. De dorpelingen begonnen te houden van de varkens, zorgden ervoor, gaven hen een doel, de varkenswacht had een positief effect op het probleem van vandalisme. Het uiteindelijke lot van de varkens zorgt voor een groot protest en ongeloof in deze hechte groep.

Thomas Olde Heuvelt heeft het in zijn uiteenzetting over zes minuten liedjes in je hoofd. Het verhaal gaat over Balora, een kind met een zeer groot hoofd en een grote fantasie. Het is geschreven vanuit het standpunt van een kind (lange aaneengeregen zinnen zonder leestekens) wat licht irriterend is om te lezen (maar je moet het maar zes minuten doorstaan), maar zeer goed past bij het verhaal.

Marieke Lucas Rijneveld koos voor zes minuten dingen kapot maken en Nina Weijers voor zes minuten klimmen naar geluk. Zij hebben me met hun verhaal wat in verwarring gebracht. Ik vond het bij deze boekjes moeilijker om de essentie van het verhaal te begrijpen, om te kunnen zeggen wat er zich nu eigenlijk heeft afgespeeld. Zes minuten lezen, maar dubbel zo lang reflecteren dus.

Tot slot snijdt Anna Drijver een actueel thema aan en laat je zes minuten lief en leed delen door een verhaal te vertellen over een vrouw die in Oekraïne woont en getuige is van een vliegtuigramp. Er belanden spullen van de ramp in haar tuin, waarbij ze besluit om deze opnieuw thuis te brengen. Ze bezoekt familie van één van de slachtoffers en wordt geconfronteerd met verschillende emoties: ongeloof, verdriet, opluchting. Een zeer mooi verhaal met een onrechtstreekse verwijzing naar de MH17 vliegtuigramp.

De boekjes van 2018 zorgen voor een verscheidenheid aan verhalen, niet alles viel bij mij in de smaak. Mijn persoonlijke top 3:
1) Anna Drijver – Vathorst
2) Dienstkeuring – Herman Troch
3) Tim Den Besten – De kinderpopster

Een ideel formaat om kennis te maken met nieuwe schrijvers en om niet-lezers aan het lezen te krijgen!