Zet je alles op het spel voor de baan van je leven?
Het verhaal bevat alles wat een thriller een thriller kan maken.
Hebzucht – Macht – Jaloezie – Lust – Intriges en zeker ook Verraad.
Het speelt zich af in de mediawereld.
Denk hierbij aan een misdaadverslaggever, Pieter in dit geval, die de kans ruikt om met zijn hoofd op TV te komen met een eigen misdaadprogramma.
Ja ook ik zie hier wel enige gelijkenis met een bepaald publiekelijk persoon die zichzelf volgens mij graag hoort spreken en terloops overal met zijn bekende hoofd aanschuift waar ook maar enigszins een crimineel/misdadig onderwerp ter sprake komt.
Maar goed, zover is onze Pieter in dit geval nog niet. Hij zal eerst moeten solliciteren, al is dit blijkbaar meer voor de vorm omdat zijn concullega, Waldo van Kempen – ooit Pieter's leermeester – en sterke schouder, niet echt de behoefte heeft.
Als Pieter onderweg is naar zijn gesprek rijdt hij in een vlaag van onoplettendheid ergens overheen. Als hij stopt en gaat kijken wat hij aangereden heeft slaat de schrik hem om het hart. Een vrouw, een dode vrouw zelfs, ligt half in de berm.
Dan slaat de paniek toe en het eerste waar hij aan denkt is dat als hij de politie eventueel belt, hij zijn sollicitatiegesprek wel op zijn buik kan schrijven – te laat komen is geen optie bij Evi de Leeuw.

Dussss …. hij frommelt het lichaam nog verder de struiken in en gaat naar het gesprek.
Maar ook Evi is blijkbaar te laat maar het gesprek vindt alsnog plaats maar met Samira. Al snel komt er een overeenkomst en zijn toekomst lijkt ineens een en al zonneschijn.
Maar dan slaat zijn geluk ook weer razendsnel om als blijkt dat er getuigen zijn geweest van de aanrijding. Ook deze gasten hebben weinig goeds in petto en het gekronkel en gelieg gaat nu pas echt beginnen.
Je vraagt je steeds af waar het naar toe gaat en komt dan toch weer op een kruising terecht waar je ineens naar links afslaat in plaats van het vooraf bedachte rechterpad. Heel veel wegen leiden in dit geval naar een verrassend plot.
Lekker leesbaar en binnen een mum van tijd ben je alweer bij de laatste punt en dan heb je toch nog het idee dat je wel verder wil lezen maar helaas – op!

Een heerlijk vlotte schrijfstijl, to the point. Aansprekende, beeldende karakters die je op de een of andere manier toch gaat associëren met mensen die je wel eens op de beeldbuis tegenkomt.

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/06/edward-hendriks-geen-weg-terug.html