Op 5 mei sprak ik met Astrid over haar boek. Omdat ik ga verhuizen en ik nu al meer dan 20 dozen met boeken heb, had ik afgesproken geen boeken meer te kopen tot na de verhuizing en daar heb ik me ook netjes aan gehouden. Maar Astrid vertelde zo bevlogen en interessant over haar boek dat ik eenmaal thuis al snel spijt had, want ik was zó benieuwd naar het boek. Dus heb ik het ebook aangeschaft -hoef ik niet mee te verhuizen dus mijn belofte niet gebroken!-

Ik begon er gisteren aan en vanaf het moment dat ik de eerste bladzijde las wilde ik alleen maar dóórlezen. Je hebt wel een vermoeden wat er aan de hand is, en wat er gaat gebeuren maar toch blijf je zitten terwijl je weet dat dit ritje in een stuurloze vrachtwagen zonder remmen niet lang goed kan gaan. Ik lees weinig YA, en áls, dan geen thrillers, maar dit is met afstand de beste YA-thriller die ik ooit gelezen heb.

Het verhaal is niet ingewikkeld en je begint met de normale 'tiener-beslommeringen', school, vriendinnen, vriendjes en terwijl de sfeer langzaam omslaat naar iets donkerders, iets waarvan de volwassene in mij roept 'Kijk nou toch uit!' ga je recht op het einde af. Dat einde. Ik kreeg er letterlijk buikpijn van.

"Dit is hoe het ging' is een debuut, maar ik hoop dat het zeer zeker niet haar laatste boek is. Voor Astrid maak ik een uitzondering qua YA lezen.