Zo'n bundeltje van Toon Hermans - waarvan hij er eindeloos veel uitgebracht heeft - lijkt wat ouderwets. Maar dan moet je toch eens de moeite nemen. Er zitten echt tijdloze juweeltjes tussen. Voor ieder moment in je leven iets treffends. De gedichten worden afgewisseld door verwonderingen en mijmeringen van Toon en die zijn vaak heel herkenbaar en soms ... soms raken ze je diep. Bijvoorbeeld ...
Een heel mooie stukje over hoe gedachteloos we elkaar een hand geven. 'Een hand geven' betekent iets van eigen kracht overhevelen naar de ander. De handeling heeft werkelijk met 'geven' te maken. Zo komt het ook dat het je op bepaalde momenten goed doet als iemand je een hand geeft. Die hand is een verlengstuk van het hart ... daar waar woorden nietszeggend zijn, kan een handdruk weldadig aanvoelen. En dat je dat zo goed doet, dat je elkaar aanraakt dat is geen toevalligheid, nee dat is de bedoeling. Het is een teken dat handen helend en verwarmend kunnen zijn, een teken dat we geschapen zijn voor elkaar en om elkaar vast te houden met diezelfde handen.

Mooi toch ...