Even een terugblik voor wie onze Ridders van de Ronde Tafel al (bijna) vergeten is. Eh, ridders van de Ronde Tafel? Jawel, ook in deze tijd zijn er twaalf ridders, die allerlei avonturen beleven. Nu is de aanduiding ‘deze tijd’ nogal twijfelachtig, want er komt heel veel magie aan te pas die wij in onze wereld helemaal niet kennen. Maar de hoofdpersonen zijn echte personages die heel herkenbaar zijn: de twaalfjarige Christopher Plum heeft in eerdere avonturen ontdekt dat hij de leider is van de Orde van de Ronde Tafel. En hij heeft twee andere ridders leren kennen. Elisabeth die in het Huis voor Lastige Kinderen woont, en Baris, met wie ze in het Engels communiceren. Hij woont in Turkije.
De ridders hebben allemaal een ‘familiair’, dat is een wezen dat onzichtbaar is voor anderen, en vaak heel nuttig. Voor Christopher is dat de vleermuis Vito, voor Elisabeth de trol Toing en Baris heeft hulp van Bora de wolf. De Vrouwe van het Meer gaf hen een medaillon waarmee ze elkaar kunnen oproepen. Een heel handig ding!
Wat ze ook in een eerdere avontuur hebben gekregen is een opdracht, en een beperkte tijd waarin ze die moeten vervullen. Het zal een echte race tegen de klok worden: ze moeten de Tien Geboden naar Petrus brengen. Aan de hemelpoort ja.
Dat die Tien Geboden er niet voor niets zijn ontdekken de ridders op het moment dat ze de kist waarin de stenen liggen openen en ze voor hun ogen zien hoe de stenen uit elkaar vallen. Vanaf dat moment heerst er chaos in de wereld: er zijn geen normen en waarden meer!
Niet alleen de klok van Petrus tikt meedogenloos verder, het ligt ook in de handen van onze vrienden om de chaos tot stilstand te brengen.
Hoe hard dat nodig is blijkt als er vlakbij de plek waar ze zich bevinden een vliegtuig neerstort en de overlevenden elkaar welhaast naar het leven staan!

Op hun queeste ontmoeten ze vijanden: oude vijanden die ze al eerder hebben ontmoet, maar ook nieuwe en onverwachte vijanden, in de vorm van monsterlijke stenen. Gelukkig zijn er ook vrienden. En ze hebben de beschikking over allerlei magische hulpmiddelen, waaronder de staf van Mozes en Caduceus, de staf van de god Hermes.
Het verhaal bevat behalve die magie ook veel leerzame elementen, over de Bijbel en de godenwereld, maar over het geheel genomen is het een doldwaas avontuur, met veel humor, waarbij het goede natuurlijk wint van het kwaad.
Hoewel: het is een open einde! Er moet een vervolg komen, want de ridders zijn nog lang niet klaar in deze wereld!