Mijn eerste 'Chantal van Gastel'. Geen must read en erg voorspelbaar, maar desondanks een fijn boek om jezelf in te verliezen. Mia leeft volgens haar intuïtie, begint haar eigen bloemenwinkel en ziet beelden in haar hoofd van dingen die nog staan te gebeuren. Ik wilde ook het meisje van de bloemenwinkel zijn in de gekleurde kledingstukken, die mooie mensen ontmoet en een betekenisvol leven leidt. De magie van het boek werd de reden dat ik toch door wilde lezen, ik hou wel van een vleugje fantasie. De quotes, weergegeven als teksten op een kaartje bij een bos bloemen, zijn mooi gevonden. De relaties die ze heeft met Feo de tostiman en Axel de verslaggever zijn leuk en eerlijk beschreven, ook al weet je ook daar al hoe het afloopt. En het belangrijkste van alles is toch wel, dat het boek je weer even aan het denken zet. Over dat die succesvolle en stressvolle baan, misschien niet het pad is dat is voorbestemd, dat er meer is in het leven, dat dromen echt uitkomen, hoe belangrijk relaties met anderen zijn en nog wel het meeste: die met jezelf! Een must read? Dat niet, daarvoor is het verhaal te voorspelbaar, maar desondanks kun je even wegdromen bij een heerlijk magisch en romantisch boek. Ben je niet zo’n zoetekauw, dan kun je dit boek beter links laten liggen.