Niet alleen is de Mexicaans-Amerikaanse Clarissa Pinkola Estés (1945) schrijfster, zij is ook Jungiaans psychoanalytica, doctor in de multiculturele studies, wolvenkenner en verhalenvertelster. Al deze kennis heeft zij gebruikt bij het schrijven van ‘De ontembare vrouw’.

Voor ‘De ontembare vrouw’ heeft Pinkola Estés verhalen en mythes van over de hele wereld verzameld, maar ook stokoude bekende sprookjes zoals Blaauwbaard en Het lelijke Eendje kom je in het boek tegen. Uitgebreid worden deze teksten geanalyseerd en de diepere betekenis uitgelegd met als doel de ‘ontembare vrouw’ in jezelf te ontdekken of terug te vinden.

Eind 1994 verscheen de eerste druk van dit boek. Inmiddels is ‘De ontembare vrouw’ al aan haar 27e druk toe en wordt het ook wel de bijbel voor vrouwen genoemd.
Je leest het boek echter niet zomaar, je moet er echt wat voor doen, zowel om het te lezen als om het tot je door te laten dringen. De verhalen, sprookjes en mythes worden mooi vertelt en spreken tot de verbeelding. Bij de uitvoerige uitleg die volgt moet je als lezer goed de aandacht erbij houden en zeker de symboliek die de schrijfster af en toe gebruikt is niet altijd eenvoudig. Pinkola Estés gebruikt om alles wat ze duidelijk wil maken soms wel erg veel woorden en opsommingen waardoor de aandacht kan verslappen en dat is niet bevorderlijk voor de concentratie die zeker nodig is om dit boek te lezen.

De inhoud van het boek zal velen, met namen vrouwen, zeker aanspreken en door de verscheidenheid aan thema’s kan iedere lezer wil iets vinden wat verhelderend is of als steun kan dienen.
Het boek laat het belang zien van het vertellen van verhalen en de wijsheden die op die manier over gebracht kunnen worden. Het kost echter wel de nodige inzet om dit boek te temmen.