Jamie Morton is een kleine jongen van 6 als hij in 1962 kennismaakt met de nieuwe dominee, Charles Jacobs. Vanaf dan zijn hun levens met elkaar verbonden en daar vertelt Jamie in dit boek over. Jacobs ontwikkelt een fascinatie voor geheime elektriciteit en sleurt in zijn onderzoek daarnaar vele mensen met zich mee. In het begin is hier weinig van te merken. King laat Jamie vertellen over zijn ouders, zijn broers, zijn zus, zijn groeiende liefde voor de gitaar, zijn eerste liefjes, enz. Alles straalt de sfeer uit van een levensverhaal, geboetseerd volgens de stijl van bijvoorbeeld een John Irving. Het verhaal kabbelt gezapig verder en de hoofdpersoon wordt alsmaar ouder. Van de typische horror van King is helemaal geen sprake, alhoewel kleine, subtiele hints wel prijsgeven dat er iets zit aan te komen. Na een drietal jaar verongelukken Jacobs' vrouw en zoontje en verliest Jacobs zijn geloof, waarna hij wordt ontslagen. Jamie en de dominee verliezen elkaar uit het oog en Jamie groeit verder op, tot Jamie hem later een aantal keer opnieuw als per toeval tegen het lijf loopt. Met elke ontmoeting gebeuren er vreemde zaken waarmee King subtiel de fundamenten legt voor de ultieme ontknoping. Tijdens de finale - Jamie Morton is dan 58 - laat King zien dat hij nog steeds de meester van de horror is.

In het verleden heeft King meermaals verbanden gelegd tussen verschillende boeken. Personages die weerkeerden bijvoorbeeld, of gebeurtenissen uit een bepaald boek waarvan personages uit een ander boek getuigen waren geweest. Het is altijd prettig om te lezen hoe King erin slaagt nieuwe karakters in oude verhalen te plaatsen. Ook dit keer heeft King dat zijdeling gedaan, met een verwijzing naar Joyland. Revival ademt ook ongeveer eenzelfde sfeer uit als Joyland.

Zoals steeds kan King de lezer als geen ander in zijn verhaal plaatsen. Je hebt amper tijd nodig om in de sfeer te komen. Al van bij de eerste zinnen is het raak en bevind je je in de sixties in een of ander plaatsje in de VS. Dit keer is dat Harlow, Maine, dat grenst aan Chester's Mill dat we kennen van Under The Dome. Zoals zo vaak speelt ook dit verhaal zich dus af in Maine, alhoewel King het voor een deel van zijn verhaal ook een pak zuidelijker gaat zoeken, namelijk in Nederland, Texas.

King verwerkt in zijn verhaal druggebruik, veel muziek (maar dat doet hij wel vaker), auto's (doet hij ook geregeld) en religie. Niets van dat alles overheerst in die mate dat het storend wordt of dat gebrek aan kennis over een van deze onderwerpen een probleem is. Al bij al doet King slechts wat hij al tientallen jaren lang doet: de lezer vermaken met een heel goed verteld verhaal. Hij brengt weinig nieuws dit keer, maar slaagt er desondanks toch in een indruk na te laten. Dit boek is veel meer dan een horrorverhaal en bevat heel wat elementen die de oplettende lezer tot nadenken stemmen. Een van de mooiste zinnen die King ooit schreef in zijn carrière, komt misschien zelfs wel uit dit boek: 'Thuis is waar ze willen dat je langer blijft.'