Vier-en-een-halve ster, afgerond naar boven. Riikka Pulkkinen weet zich goed te verplaatsen in de belevingswereld van kinderen, tieners en volwassenen. Eigenlijk zou je kunnen spreken van een aantal korte verhalen die door de familiebanden van de personages met elkaar verbonden zijn. Er is het verhaal van Julian, Mari, Anni (Julian's 6 jarige dochter) en Anja. Alle vier lopen ze tegen grenzen op.

Het meest ongemakkelijk voelde ik me bij de relatie tussen Julian en Mari. Zestienjarige meisjes kunnen er zeer volwassen uitzien maar het blijven tieners en ik vind het niet gemakkelijk om over seksuele handelingen tussen een volwassen man en een tienermeisje te lezen. Ik was tijdens het lezen flink kwaad op Julian. Dat Pulkkinen dit soort emoties weet op te roepen geeft weer dat er niets mis is met haar schrijverschap. Natuurlijk heb ik het boek in Nederlandse vertaling gelezen, dus is het tegelijkertijd een compliment aan de vertaler.