Het boek verhaalt over de onverwachte dood van Mattias. En de invloed van die dood, op verschillende mensen. En hoe die dood een steen is, die in een vijver is gegooid. En hoe die rimpelingen, in het water steeds grotere kringen worden en elkaar raken. Mooi idee en een frisse manier van vertellen.
Het leest niet gemakkelijk weg en ik betrapte mezelf erop, dat ik regelmatig terug moest lezen, omdat ik de persoon niet kon plaatsen of het verband niet snapte. Of niet goed wist, waar het verhaal naar toe ging.
De schrijver verliest zich soms ook, in erg gekunstelde volzinnen, die niet gemakkelijk weglaten. Maar dat kan ook puur mijn eigen smaak zijn. Het is dan ook mijn recensie.
Ik vond het gegeven wel knap verzonnen, zeker omdat de verhaallijnen aan het einde van het boek bij elkaar komen, op een originele manier. Ook de verhaallijnen van Quentin en Chris ontroerden me bijna.
Dat geeft mij de doorslag van drie sterren, anders had het zeker minder geweest.