Ergens rond oktober werd bekend gemaakt dat Thomas Olde Heuvelt een aantal boekhandels zou bezoeken om zijn boeken te signeren. Toevallig (of eigenlijk helemaal niet) hoorde boekhandel Stevens daarbij, dus was mijn beslissing genomen: ik zou erheen gaan! Het enige nadeel was dat ik zijn boek, Hex, nog niet gelezen had, dus dat moest ik maar snel doen. Helaas kreeg ik het niet uit op de avond waarop ik Thomas ontmoette, en daar heb ik eigenlijk een beetje spijt van, omdat het einde gewoon spectaculair was (het herschreven einde).

Het idee van Hex klonk ontzettend interessant. Een oude vrouw met dichtgenaaide ogen en mond die een dorp rondliep? Cool! De laatste zin van de flaptekst (zie hierboven) begreep ik helaas niet, vóór het lezen, maar tijdens het lezen zelf begon ik steeds beter te begrijpen wat er mee bedoeld werd. Hoe dan ook heb ik genoten van dit boek. Nou ja, genoten is ook weer niet het goede woord, aangezien wat er allemaal in dit boek gebeurt...

Boeken die afspelen in dorpen hebben vaak geen goede indruk op mij gemaakt. Een aantal voorbeelden zijn Een Goede Raad, oftewel The Casual Vacancy van J.K. Rowling en Under the Dome van Stephen King. Beide waren saai (al was het begin van Under the Dome nog spannend) en ze waren gewoon niet mijn ding. Hex gaat ook over een dorp, maar om de een of andere reden kon ik mij veel beter inbeelden in Beek. (Het kan ook gewoon komen doordat The Casual Vacancy in Engeland afspeelt en Under the Dome in de VS, en dan in die typische dorpjes uit die landen, net zoals Beek een typisch dorpje is in Nederland). Nu begrijp ik ook de plaatsverandering van de Engelse versie van Hex. Ik begrijp het en ik ben blij dat dat gedaan is.

Het verhaal was dus goed, net zoals de plek waar het afspeelde. Maar wat vind ik van de heks? Was ze wel zo eng? Ja. Nee. Ik weet het niet. Af en toe was ik bang dat ze plotseling mijn kamer binnen zou komen, maar verder heb ik geen nachtmerries gekregen of durfde ik het licht niet uit te doen. Alleen tijdens het lezen kon ik mijn hart horen bonzen, alsof ik de hoofdpersoon was van The Tell-Tale Heart van Edgar Allan Poe.

En die gruwelijkheid, o die gruwelijkheid! Ben ik raar als ik zeg dat die gruwelijkheid zo geweldig was? Het schrikt veel lezers af, dat weet ik wel (veel lezers laten immers Gone van Michael Grant links liggen), maar echt, het past precies bij dit boek. Misschien is dit ook de reden waarom ik het niet zo heb met die chick-lits. O.

Hex heeft een origineel verhaal en is naar mijn mening het beste Nederlandse boek dat ik ooit heb gelezen (vlak opgevolgd door De Klauw van Adrian Stone). Wat is het toch met Nederlandse Fantasy's? Ze zijn zo geweldig. Daarom raad ik iedereen aan om het (Hex) eens een keer op te pakken en te lezen. Ik heb de originele versie niet gelezen, maar ik raad je aan om toch de herschreven versie te lezen. Eén, want het is nieuwer, twee, omdat het waarschijnlijk beter is dan de eerdere versie (anders zou Thomas Olde Heuvelt niet besloten hebben om het einde te herschrijven), en drie, omdat het goedkoper is (het kost maar tien euro). Let er wel op dat je dit boek niet moet lezen als je doodsbang bent voor horrorverhalen, want dan vrees ik dat je nooit meer durft te slapen. Ik ben in ieder geval benieuwd naar Thomas' andere verhalen en boeken, dus die ga ik kopen als ze verschijnen! (En dan steun ik de Nederlandse boekenwereld ook nog eens!)

(Eerder verschenen op debookgeek.blogspot.nl)