‘De hemel verslinden’ wordt overal lovend onthaald en ik kan die lofbetuigingen enkel beamen. Het boek is verslavend, meeslepend en onmogelijk neer te leggen zodra je erin begonnen bent. Het is een schitterend boek dat je in één ruk uitleest.

Ik vond het een prachtig liefdesverhaal maar het is natuurlijk veel meer dan dat.
Hoever ben je bereid te gaan voor je idealen, voor je dromen? Welke keuze ben je bereid te maken …voor de liefde, voor je overtuiging, voor je geloof? Welke compromissen wil je sluiten? Aan welke maatschappelijke eisen wens je te voldoen en wat is haalbaar/ houdbaar? Op ingenieuze wijze beschrijft Giordano hoe zijn vier protagonisten worstelen met deze vragen en hoe zij voortdurend op zoek zijn naar zingeving.

Net als Teresa, Tommaso, Nicola kan je niet anders dan ook in de ban te geraken van de mysterieuze, charismatische Bern, die van de hemel tot de aarde onwankelbaar liefheeft – je begrijpt blindelings de keuzes die Teresa maakt voor hem. Giordano kruipt hier met veel overtuiging in de huid van zijn vrouwelijk personage en haar verhaal laat je vanaf de eerste zin niet meer los.

Wat me vooral ook zo raakte is dat je voelt hoeveel liefde Giordano voor zijn personages heeft. Een liefde die hij feilloos op mij wist over te brengen.

'De hemel verslinden' is echt een fantastisch boek.