“ Elke keer als ik Jim zag schoot het door mij heen: hoelang heb ik jou nog bij me?”

Dit boek mocht ik lezen voor de Blogtour van Inspirerend Leven, wanneer ik het boek in handen heb weet ik niet wat ik verwachten kan. De eenzame jongen op de voorkant heeft iets triests. Een verhaal over een zieke zoon, troost en liefde. Het belooft wat.
Wanneer ik begin te lezen kom ik in een golf van emoties terecht. Het verhaal is verdeeld in een vertelling en dagboek fragmenten, en opgebouwd in vier delen. Het pakt me, het ontroerd me. De machteloosheid van een moeder over haar doodzieke zoon. Een rollercoaster van emotie welke worden beschreven alsof je ze zelf mee maakt. Het leest enorm vlot, en prettig de korte hoofdstukken zijn doortastend geschreven en ik merk dat ik enorm geboeid ben door het hele proces, ik leef mee en tijdens het lezen merk ik dat ik wil dat Jim beter wordt. Als moeder van twee zoons komt dit boek binnen, bij elke ouder denk ik wel. Het zal je maar gebeuren dat de van het één op andere moment de grond onder je voeten wegzakt en je te maken krijgt met een ziekte die dodelijk kan zijn.
Ik merk dat ik onder de indruk ben van de openheid van Josha, ze verteld haar verhaal, schroomt niet, maar verteld hoe het is, hoe het voelt en hoe zij het heeft beleeft. Deze openheid is kwetsbaar, maar geeft mij een gevoel van respect voor deze vrouw die in alle macht heeft geprobeerd te overleven, zich groot te houden voor alle gezinsleden, maar ook in de spiegel durfde te kijken en haar eigen leer momenten zag.
Met diep respect sla ik Zijspoor dicht, ik heb genoten, ondanks het gewicht van het onderwerp, van de eerste tot de laatste bladzijde. Het is een helend verhaal voor Josha, om haar gevoelens op papier te zetten het van zich af te schrijven maar het kan vele mensen helpen, de kracht vinden en door te zetten.

“ Mijn verhaal over de ziekte van Jim is niet uniek, talloze ouders maken mee wat wij meegemaakt hebben, talloze kinderen en jongeren worden ziek. Als we zoiets meemaken zoeken we vaak naar herkenning en troost. Ik hoop dat ik met dit boek iets daarvan aan anderen kan geven.” Josha Zwaan

En daar ben ik van overtuigd!!!
Ik betwijfel of ik nog meer moet vertellen over de schrijfstijl over het verhaal. Maar, Nee dit boek is een Mustread dit boek beschrijft de angst die elke moeder heeft. Stel je kind wordt ziek. Bij Josha is het helaas Non Fictie en dat is verschrikkelijk met diepe respect voor de manier waarop Josha en haar gezin deze tijd heeft doorgemaakt sla ik het boek dicht, en blijft dit boek me bij, en kan ik alleen maar hopen dat het mij nooit overkomt.
5 ***** STERREN VOOR ZIJSPOOR.
Moon