Emily-Jane Lowe besloot in de zomer van 2013 haar persoonlijke afvalberg te verminderen. Ze was altijd al vrij milieubewust bezig, maar stoorde zich mateloos aan haar telkens weer propvolle kliko. Dat moest anders kunnen, dacht ze. En daar bleek ze gelijk in te hebben. Lowe vond het zelfs vrij gemakkelijk en probeert nu met haar boek Leven zonder afval ook anderen aan te zetten tot afvalvermindering.

Er zal wel geen mens meer op aarde zijn die geen afvalbergen om zich heen ziet, creëert of zich er bewust van is. Ieder persoon veroorzaakt een eigen afvalbergje van 550 kilo per jaar. Je hoeft helemaal geen geitenwollensokkentype te zijn om je te realiseren dat de planeet op een gegeven moment een grote vuilnisbelt is. Maar veranderen is moeilijk. Kan Lowe ons overtuigen?  

Lowe start met een vijftal basisprincipes: weigeren, verminderen, hergebruiken, recyclen en composteren. Het spreekt eigenlijk voor zich. Plastic tasjes weigeren, geen producten meenemen uit de supermarkt die driedubbel verpakt zijn, minder consumeren, alleen kopen wat je echt nodig hebt, het is allemaal echt heel goed te doen. De meest simpele en voor de hand liggende oplossing voor producten zonder onnodige verpakkingen is de markt. Lowe gaat op de markt shoppen met haar eigen voorraad potjes, bakjes en katoenen tassen. Ze kwam in al die jaren nooit een marktpersoon tegen die haar manier weigerde of zelfs maar raar vond. Sterker, ze kreeg complimenten.  

Wist je dat we in Nederland samen 2,6 miljard euro aan voedsel weggooien? En de bedrijven ook nog eens 2 miljard? Alweer een bizar feit, waar je je eigenlijk rot voor zou moeten schamen. Een oplossing die Lowe daarvoor heef is het zelf maken van heel veel standaardproducten, zoals brandnetelsoep. Ok, die is niet zo standaard... Er volgen 70 pagina's met recepten voor basisetenswaren en daarmee vullen recepten de helft van het boek. Voor mensen die niet geïnteresseerd zijn in prutsen in de keuken, is dat een wat oninteressant deel, alhoewel het uiteraard wel bij het verminderen van je verpakte producten hoort.  

Een hoofdstuk 'Groen huishouden' volgt, waaruit blijkt dat je zo'n beetje maar één product nodig hebt: baking soda. Dat is een magisch goedje waar je werkelijk alles mee kunt doen. Van koekjes bakken tot een vuur op het fornuis doven. Het hoofdstuk 'Kinderen' zal niet voor iedereen relevant zijn en het hoofdstuk 'Overige groene tips' staat vol adviezen die echt te logisch zijn om genoemd te worden. Denk aan 'Strijk alleen kleding die echt gestreken moet worden'. Maar aan de andere kant, deze laatste adviezen mogen dan wel zo enorm voor de hand liggen, we leven er zeker niet allemaal naar. Gemakzucht en haast zorgen ervoor dat je heus weleens met een halve trommel de wasmachine aanzet of de cv lekker hoog aanzet op een baaldag.  

Leven zonder afval bespreekt een erg belangrijk onderwerp en het biedt heel handige informatie. De 'tuttige' factor is echter vrij hoog, waardoor het mogelijk niet iedereen zal charmeren. Het zal geen zieltjes kunnen winnen uit het andere kamp, maar het is een informatief en leuk boek voor mensen die al gevoelig zijn voor het onderwerp.