Vorig jaar raakte ik op Elfia in gesprek met Silvia Rietdijk over haar werk en vertelde ze vol passie over haar werk. Nu heb ik het boek gelezen en
‘De erfenis van het steen’ niet alleen een geweldig verhaal over macht en intriges, maar ook over verantwoordelijkheid en gevoel.
De krijgervrouw Yricia ah Sa’uhn is een geweldig personage en doet denken aan Conan the barbarian van Robert E. Howard. Beiden zijn sterke, fantasierijke personages en sublieme krijgers, maar verschillen erg in hun motivatie: Conan luistert naar zijn gevoel, Yricia niet. Dit maakt haar niet alleen tot een duister personage, maar geeft haar ook een spannende dynamiek. Dit geldt ook voor de tovenares Sohibian.
Verder speelt verantwoordelijkheid voor veel personages een belangrijke rol. Dit motief heeft niet alleen voor Darehk um Salush, de kroonprins een speciale betekenis, maar ook voor de elf Tayes. De creativiteit waarmee de auteur de verschillende mogelijkheden laat zien om te beslissen (doordacht of impulsief) vormt een boeiend contrast.
Het hart is ook een motief dat op fantasierijke wijze in het verhaal aan bod komt. Voor de Azteken is het hart de zetel van leven en de ziel en daar heeft de auteur gebruik van gemaakt om verdieping in het verhaal aan te brengen. Yricia heeft een stenen hart, hardheid (p.120) en Airyck een hart van water, gevoel (p.142). Dit contrast levert een spanningsveld op, dat heerlijk is om te lezen.
En gevoel speelt met name voor Airyck een belangrijke rol. De auteur brengt hem in contact met verschillende mensen en magische wezens, die ieder invloed op hem hebben. Hoe voor de jongen de vuursymboliek in het begin plaatsmaakt voor de diepere betekenis van water is een van de redenen waarom dit boek een absolute aanrader is. Het geeft aan dat een man moet durven afdalen in zijn gevoelskant.
Dus voor de iedereen die een geweldig, meeslepend staaltje feministisch fantasy wil lezen over verantwoordelijkheid en gevoel is ‘De erfenis van het steen’ een absolute mustread.