Philip Troost heeft een nieuw boek geschreven, ‘Energie van de Geest.’ Het vergeten geheim van een vitaal geloof.
In acht hoofdstukken verbindt hij energie en Geest met verschillende thema’s. Te denken valt aan energie als gegeven, energiebeheer, verlossing, eenheid, genezing, waarheid, heiliging en vervulling.
Als kern van zijn betoog citeer ik de binnenflap: ‘We voelen allemaal continu energie. De vraag is of we het ons bewust zijn. Wanneer je dit permanente energetisch gebeuren in en tussen mensen niet ziet en er geen aandacht aan geeft, mis je met al je geloofstoerusting een belangrijke sleutel.
Willen we God echt ervaren, dan hebben we ons geloof met ons lichaam te verbinden. Want lichamelijkheid is het enige instrument dat we hebben om te kunnen ervaren.
Als we in ons leven of ons geloof of onze gemeente weinig vitaliteit beleven, is misschien de belangrijkste vraag of we het weer spannend durven maken. Want energie gaat stromen als er spanning is.’

Spannend is het boek zeker. Troost geeft een boeiende aanzet tot het doordenken van het werk van de Geest vanuit de invalshoek energie. En deze invalshoek is een verrassend nieuwe manier van kijken naar het werk van de Geest, waarbij hij veel aandacht vraagt voor de lichamelijke beleving van het geloof.
Zijn betoog roept ook ongemak bij me op. Een paar vragen die bij me opkomen: hoewel met elkaar verbonden hebben theologie en psychologie hun eigen terrein. Stapt Troost hier in de valkuil om beide terreinen over één kam te scheren en te zeer met elkaar te vermengen? Doet Troost recht aan het werk van de Geest door het zo sterk te verbinden met energie?
Een boeiende vraag om aan de hand van dit boek verder te doordenken is hoe is de samenhang tussen én theologie én psychologie er dan wel uitziet vanuit het perspectief van energie en lichamelijkheid. Kortom: het boek biedt veel inspiratie om persoonlijk over door te denken en met anderen verder uit te diepen.
Het boek is mooi verzorgd uitgegeven met een prettig leesbare bladspiegel.