Het bijzondere verhaal verteld over het echtpaar Jack en Mabel. Zij leven in de bossen ergens in Alaska in een zeer verlaten en uitgestrekt gebied.
Het verdriet over hun doodgeboren kind is dagelijks aanwezig, ondanks dat het heel lang geleden is.
Vooral Mabel mist het nog steeds dat ze nooit haar kind heeft zien opgroeien.
Als ze samen een sneeuwpop maken, hebben ze de volgende dag het gevoel dat de pop tot leven gekomen is, want ze ontdekken kindervoetsporen bij hun huis en zien een kind door de bossen zweven met de sjaal om van de sneeuwpop. Een heel bijzonder sprookjesachtig verhaal met veel fantasie.

Op een dag komt het meisje heel dicht bij hun huis en nodigen ze haar uit om binnen te komen. Dan onstaat er een band tussen haar en het echtpaar.
Het verhaal wordt zo levensecht beschreven, dat je meeleeft met deze mensen..
Ook de dieren en de natuur hebben een belangrijke rol in dit verhaal. Eigenlijk houd ik niet van fantasie-achtige verhalen, maar dit boek hield mij toch in zijn greep.
Ik heb er van genoten en zeker ook van de heerlijke schrijfstijl van deze auteur.