Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.  Als je nog geen 25 bent, natuurkunde studeert en dan een roman wilt schrijven, heb je lef. En als het resultaat dan De eenzaamheid van de priemgetallen is, heb je het hélemaal niet slecht gedaan.
Het boek is zeer leesbaar en je wordt meegesleept in het verhaal, waarvan je welbeschouwd maar één ding wilt weten: Kiezen Mattia en Alice uiteindelijk voor elkaar.
Hoewel ik het altijd vreselijk vind als een boek een open einde heeft, vond ik het in dit geval niet meer dan te hopen. Een beschreven happy-end zou in mijn opinie afbreuk hebben gedaan aan het hele verhaal. Zoals het nu eindigt is het goed.