Het verhaal van Maestra is op sommige punten wat onsamenhangend en springt van de hak op de tak. Je moet steeds blijven opletten, omdat je anders net die details mist, waar later naar terugverwezen wordt.

Het is duidelijk dat geprobeerd wordt mee te liften op het succes van “50 tinten”. In tegenstelling tot “50 tinten” had ik bij Maestra vaak het idee dat de seksscènes later toegevoegd zijn zonder naar de context te kijken. Het kwam op mij over alsof ze totaal geen functie hadden (behalve de lezer op te winden).

Toch was het verhaal op zich zeker niet slecht! Hoewel ik de verandering van Judith, van een ietwat verlegen kunstmeisje naar een koelbloedige en berekenende moordenares, iets te snel vond gaan, was het hele verhaal van de schilderijenfraude en de hele jacht eromheen leuk uitgewerkt.

De schrijfstijl was helaas soms erg plat bij de seksscènes, maar verder las het boek heerlijk vlot, waardoor ik het boek in no time uit had. De niet al te lange hoofdstukken dragen ook zeker bij aan de vlotte leesbaarheid.

Al met al dus best een aardig boek: ik geef daarom ruim 3 sterren, ook al vind ik de hele mediahype om dit boek wat overdreven. Dit is zeker niet “de meest zinderende thriller” die ik dit jaar zal lezen.
Maestra is het eerste deel van een trilogie; ik verheug me nu al op de volgende delen, al is het alleen maar om te weten hoe Judith zich verder ontwikkelt en of ze uiteindelijk ergens voor gepakt wordt.