Een kind, gevonden in de puinhopen van de oorlog en bombardementen In Hamburg.

Hanno struint dagelijks de puinhopen af naar waardevolle spullen, die hij dan verkoopt op de zwarte markt. Geld wat het gezin broodnodig heeft. En dan op een dag vind hij een kleine jongen, in zijn handje een knoop.

Het verhaal was voor mij in het eerste deel wat warrig, ik kon er niet echt vat op krijgen, maar trok me wel. Door de wat snelle wisselingen raakte ik een beetje de voeling met het verhaal kwijt. Later ging dit beter en kon ik de stukjes uit het verleden ook meer in het verhaal van het heden plaatsen.

Dat is dan ook de kracht van dit ingewikkelde familieverhaal. De puzzelstukjes komen stukje voor stukje op de goede plek terecht en onthullen een schrijnend verhaal.
Over een familie, over een dochter die maar niet doordringt tot haar moeder. Over een kind, wat zijn voorgeschiedenis niet kent.
De schrijfster heeft dit allemaal tot een mooie vertelling aaneen gesmeed.