Dit nieuwste boek van Sarah Winman vind ik net iets minder proza dan Marvelouss Ways, daarentegen vind ik het wel op een prettige manier filosofisch en psychologisch. Tussen de regels door wordt er zo enorm veel gezegd door Sarah, maar Michael, Ellis en Annie spreken het niet daadwerkelijk uit. Dit is een boek die je moet voelen. Je leest de woorden en je voelt de lading die in de woorden ligt, maar ook wat er achter ligt. Deze lading is vaak nog zwaarder en dieper, dan het geen wat gezegd wordt. Er komen waar weinig auteurs weg met dit spelletje tussen woord, geest en gevoel. Ellis en Michael laten in De blikman zien, dat een roman niet perse over een liefdesrelatie hoeft te gaan. Een roman kan zeker ook gaan over de intensiteit van een vriendschap. Het geluk, verdriet en alles wat erbij komt kijken, kent vele raakvlakken met de liefde en kan soms net zo diep gaan. Deze roman Sarah Winman is een klein compact verhaal, qua grote van het boek en het aantal bladzijde. Dit doet echter niks tekort aan het verhaal, welke meeslepend, scherp en zacht tegelijk is.

http://www.biancaschrijft.nl/2018/09/17/blogtour-de-blikman-sarah-winman/