Het lijkt er op, dat Frieda Klein, psychotherapeute, zelf steeds meer behoefte aan psychische hulp nodig heeft. Ze komt wat verward over en in ieder boek wordt dat erger.
Het belet haar niet om de raadsels op te lossen die in ieder nieuw boek weer gesteld worden.
De raadselachtige Levin heeft haar en een van haar vrienden, Karlsson, een dienst bewezen en Frieda staat nu bij hem in het krijt. Hij vraagt haar om op bezoek te gaan bij Hannah, die haar familieleden (vader, moeder en broertje) vermoord heeft. Ze is psychisch niet in orde en wordt bewaakt in de gesloten afdeling van een ziekenhuis. Uit korte, cursief gedrukte fragmenten ziet het er naar uit, dat Hannah mishandeld wordt in die gevangenis. Of moet ik toch ziekenhuis zeggen?
Frieda gaat op bezoek, komt tot de conclusie dat Hannah onschuldig is, maar hoe hebben de moorden dan kunnen plaatsvinden? Wie heeft ze gepleegd en waarom? Op haar bekende vasthoudende manier, tegen de stroom in, blijft Frieda zoeken.
Het eind is verrassend en onverwacht.
Ook in dit deel wordt veel teruggegrepen naar vorige delen uit de serie. Die herhalingen maken het soms wat saai om te lezen. Een aantal personages is in mijn ogen nu wel genoeg uitgemolken.
Toch zal ik het volgende deel zeker weer gaan lezen.