Vanaf het begin is het duidelijk. Robin verwacht niks van mannen, behalve teleurgesteld te worden.
Al van jongs af aan door haar moeder voorbereid op mannen die niks anders doen dan vrouwen in de steek laten en door een paar slechte ervaringen gesterkt in die overtuiging leeft Robin in de veilige modus. Werken en je niet inlaten met mannen! Mannen daar komt toch niets dan narigheid van.
Dus ook als ze Max tegenkomt, knap, lief en vasthoudend, blijft ze hem zien als leuk vriendje, maar niet als toekomstige partner. Ze blijft hem op afstand houden, zodat Max iets moet bedenken.
Ondanks haar jeugdvriendin Alix gaat het de goede kant uit met hun relatie. En je denkt al dat alles in kannen en kruiken is, maar dan gaat alles mis. En je vraagt je af of dit ooit nog goed komt.
Maar het is niet voor niets een ‘feelgood’!