Zeer, zeer goed. Voor mij een moderne streekroman. De beschrijving van het leven vandaag op de Curaçao. Het is vergelijkbaar met de streekromans van E. Claes, F. Timmermans en S. Streuvels. Ook zij gaven een mooie beschrijving van het leven, meestal het leven van de boeren, zoals het toon was.
Stefan kaart echter ook enkele wereld problemen aan en geeft dit mooi weer in enkele zinnen. Bv. We hebben niets anders geprobeerd dan blanken van hen te maken. Liefst van al nog Nederlanders. Onze taal, onze cultuur, onze normen en waarden, alleen die tellen. We dachten dat we ze vormden, maar in werkelijkheid waren we bezig ze te vervormen.
Een fout die in het verleden veel voor kwam. Denk ook maar aan Belgie in Belgisch Congo.
Het verhaal kwam voor mij traag opgang maar naar het einden toe werd het een thriller met een mooi tragische plot.
In het Amsterdamse stadsdeel Zeeburg, niet ver van Schiphol, is het stoffelijk overschot aangetroffen van een Antilliaanse man. Bij de sectie werden in het lichaam achtergebleven bolletjes cocaïne gevonden.
Ook dit laatste is een groot probleem dat in enkele zinnen beschreven is.
Een aanrader.