De titel in combinatie met de gebroken paraplu doet mysterieus aan. Het maakt nieuwsgierig naar 'De tafel van Tarzan' van Xander Jongejan.
De hoofdstukken zijn om en om geschreven; vader en zoon vertellen elk om en om hun kant van het verhaal. Hoe zij het gezinsleven hebben ervaren, hoe ze over elkaar denken, elkaar zien. Hoe de vader zijn huwelijk en het vaderschap ziet.
'De tafel van Tarzan' laat zien hoe een huwelijk, liefde in de loop der jaren kan veranderen. Hoe partners kunnen veranderen van karakter en uiterlijk, hoe dat ook in kan werken op kinderen, hoe er gezocht kan worden naar hunkering, de liefde van de ander, van de ouder, het rekening met elkaar houden, maar ook het niet weten hoe ze met emoties om moeten gaan, hoe ze echt met elkaar om moeten gaan. Deels kan het voor sommigen herkenbaar zijn omdat ze zelf in een soortgelijke, maar minder heftige situatie zitten of hebben gezeten.
Het verhaal is op een rauwe, maar vlotte manier verteld. 'De tafel van Tarzan' is soms emotioneel waarbij de waterlanders over de wangen stromen, soms plat, soms schokkend, zelfs zo schokkend dat je sommige stukjes terug gaat lezen om te kijken of je het wel goed hebt gelezen, soms wat duister.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2018/04/de-tafel-van-tarzan-xander-jongejan.html.