Dit is zo’n boek waarvan je je nadien een beetje afvraagt waarom je eigenlijk ooit hebt besloten dat je het wilde lezen. Gekocht in de ramsj van de De Slegte, leek dit op een oog wel een aantrekkelijke thriller. Maar na lezing moet ik concluderen dat dit niet helemaal is uitgekomen.
Niet dat het boek geen aardige kanten heeft. De sfeer die Fred Vargas (overigens een vrouwelijke Franse schrijfster) creërt is prettig ontspannen en ‘down-to-earth’ en alhoewel het verhaal zich afspeelt in een voorstad van Parijs, ademt de hele sfeer ademt eigenlijk meer een gemoedelijk provinciedorpje.
Het verhaaltje draait intussen over hoe drie ex-studiegenoten geschiedenis, die geen van allen vooralsnog erg goed geboerd hebben in het leven, samen een vervallen krot huren en hoe zij vervolgens mee worden gezogen in het mysterie rond hun plotseling verdwenen buurvrouw. Deze voormalige operazangeres is al dan niet om het leven gekomen (zie de titel) en natuurlijk is het de vraag wie dit gedaan heeft… En dat is iets waar we, na enkele plotwendingen, natuurlijk pas aan het einde achter komen.
Conclusie: het verhaaltje is best aardig, maar ook niet bijzonder en de schrijfstijl is op zijn hoogst sympathiek te noemen. Maar al met al maakt dat nog geen gedenkwaardige thriller. Nee, dit is er meer eentje die je ook makkelijk ongelezen had kunnen laten liggen…