Eindelijk gewoon Hayat is een verzameling van de colums welke Hayat schreef voor de Volkskrant.
Ze schrijft hierin over haar leven tussen twee werelden, de Nederlandse en Marokkaanse wereld. Geboren in een Marokkaans gezin, inmiddels getrouwd met een Nederlandse man en werkzaam in de advocatuur. En over dat leven vertelt ze, het verschil tussen de culturen, maar ook de overeenkomsten, over waar het soms wringt en waarom ze soms voor de ene kant kiest en waarom juist voor de andere.
Ze schrijft op een humoristische wijze maar ook kritisch en heel herkenbaar voor mij, zelf kind uit een gemengd huwelijk waar je ook steeds met twee culturen te maken hebt.
Wat mij trof in haar columns was de manier waarop er naar haar gekeken wordt omdat ze Marokkaans is en wat mensen zeggen en denken. Haar moeder die ziek is en niet kan werken, ze wordt niet geloofd door haar baas en onrechtvaardig behandelt tot dat haar dochter “de advocaat” in beeld komt en er ineens niets meer aan de hand is…..
Het is een interessant boek geworden wat je met plezier leest en van mij mag Hayat nog veel meer gaan schrijven, ik zal het zeker lezen.