Alice Feeney heeft met Soms lieg ik een boek geschreven dat je steeds verder naar het puntje van je stoel laat schuiven.

Het begint met 3 dingen die je van mij moet weten 1. ik lig in coma, 2. mijn man houdt niet meer van mij, 3. soms lieg ik. Wat dit allemaal betekend werd pas later duidelijk.

Amber en Claire hebben elkaar op jonge leeftijd leren kennen en zijn daardoor samen opgegroeid. Wanneer Amber in coma komt te liggen ontstaat er een gedachtegang dat tussen het heden en verleden zweeft waarbij een goede combinatie is gevonden tussen wat er gebeurd, wat amber voelt/denkt en hoe het verleden in elkaar zit. Hierbij denk je te weten wie wie is, maar is dat ook echt zo? Een goede combinatie van heden en verleden (in de vorm van dagboek fragmenten) geeft je een goed beeld over de personages die niet allemaal even vriendelijk zijn.

Na een voor mijn gevoel wat stroevere start ontpopt het verhaal zich tot een interessante, spannende en onverwachte ontwikkeling.
Feeney krijgt het voor elkaar om je met een plotwending compleet te verassen en vol ongeloof over de net gedane onthullingen achter te laten. Zo erg dat je na een paar dagen nog steeds niet zeker bent wat nu eigenlijk de waarheid is.

Een uitstekend debuut dat naar meer smaakt.