Zoals de liefhebbers van Loes den Hollander gewend zijn, wordt de lezer door haar meteen het verhaal in gezogen. De schrijfstijl is herkenbaar, evenals de vlot lezende korte hoofdstukken. De hoofdpersonen worden goed vormgegeven, emoties en hersenspinsels worden niet geschuwd en geven een extra dimensie aan het verhaal. Evenals de plot waarbij de locatie en de omgeving waar het verhaal zich afspeelt toch weer anders is dan in de voorgaande boeken van Den Hollander.
De grote vraag in deze thriller is wie Ageeth de brieven schrijft en hoe de gebeurtenissen in De Zeemeeuw te verklaren zijn. Vermoedens ontstaan er al vrij snel bij het lezen van het verhaal. Toch weet Den Hollander het geheim tot in het op een na laatste hoofdstuk te bewaren. De schrijfster zet de lezer een aantal keer verrassend op het verkeerde been. Wederom een knap staaltje werk. Ook hier wordt de laatste pagina met weemoed omgeslagen. Zielsverwanten voldoet aan de hooggespannen verwachtingen en leest als een trein!