Fredrik Welin leeft sinds 12 jaar, nadat hij niet verder kon met zijn chirurgenbestaan na een fatale fout (die niet echt zijn eigen schuld was), teruggetrokken op een eiland samen met zijn hond en kat.
Hij wordt alleen bezocht door de postbode Jansson, die meer komt voor zijn eigen klachtjes dan voor de post die er zelden is.

Dat kluizenaarsbestaan (wat we in het begin deed denken aan Joe Winsome van Donovan) wordt op een gegeven moment stop gezet als hij op het ijs in de verte een gestalte waarneemt, vanaf dat moment verandert zijn hele leven.
Hij krijgt kansen om zijn verleden wat meer glans te geven door de berichtgevingen die dan op zijn pad komen, hij doet zijn best om er nog wat van te maken, of hij daar in is geslaagd mag de lezer bepalen.

Ik was tot nu toe alleen bekend met de thrillers van Henning Mankell, en ik heb een zwak voor hem, maar ik was wel heel benieuwd naar zijn romans, dit was de eerste die ik las.
Op een prachtige indringende wijze word je 1 met het verhaal, een prachtige roman dus wat niet onder doet voor zijn niveau thrillers.
Doordat hij ook in staat is zulke romans te schrijven stijgt Mankell nog meer in aanzien voor mij.