Griet Op de Beeck start met "het beste wat we hebben" aan een trilogie maar toch perfect afzonderlijk te lezen boeken. Lucas (43 jaar) getrouwd met de zelfzekere en mondige Isabelle staat aan de eenentachtig meter hoge brug.....er waren elk jaar gemiddeld veertien en half mensen afgesprongen. Lucas, rechter als beroep wist echt niet hoe hij daar was beland. Dan ziet hij een huis te koop aan de brug, hij pakt zijn telefoon en belt.....Dit is een echte Griet Op de Beeck roman, mensen die de weg kwijt zijn, hun levensweg zoeken, een gezin dat beschadigt is, keuzes maken, een beetje humor en mensen die je op je eigen pad ook tegenkomt......het boek staat vol met mooie en herkenbare citaten "mensen leren lachen met de dingen waar ze nooit over uitgehuild zullen geraken" blz. 170. Kunnen we deze roman vergelijken met Griet haar andere romans, ja, toch voel je dat hier nog een boek op volgt, dat dit verhaal nog niet af is. Dit boek komt zeker op mijn favorieten plankje en is zeker één om terug te lezen. Griet Op de Beeck heeft mij zeker niet teleurgesteld.