Alex North is geboren in Leeds en heeft daar filosofie gestudeerd aan de universiteit en heeft aan diezelfde universiteit gewerkt voordat hij begon met schrijven. De fluisterman is zijn debuut.

De fluisterman gaat over Tom en Jake Kennedy. Hun vrouw en moeder is overleden en om een nieuwe start te maken verhuizen ze naar Featherbank. Naar een huis dat Jake, blijkbaar niet geheel willekeurig, heeft uitgekozen. Echter heeft Featherbank een duister verleden. Twintig jaar geleden ontvoerde een seriemoordenaar vijf jongens en vermoordde hen ook. Als Tom en Jake net in Featherbank wonen verdwijnt er weer een jongen en begint Jake zich raar te gedragen.

“Als de deur halfopen staat, hoor je het gefluister vroeg of laat
Alleen buiten spelen is niet pluis, dan kom je nooit meer thuis
Als je je raam niet stevig sluit, dan tikt hij weldra tegen de ruit
Hij zegt dat hij gefluister bij zijn raam hoort…..”

Ik mocht het boek vooruitlezen van de uitgeverij Ambo Anthos. De voorkant van het boek is heel mooi. Je ziet een vlinder met daarin vastgeprikte doodshoofden. Doordat het een beetje met reliëf is, maakt het nog mooier. Het boek is vlot geschreven met korte hoofdstukken vanuit verschillende personages. Persoonlijk vond ik het lang duren voor er eindelijk iets gebeurde. De personages moesten eerst goed uitgediept worden. De moeizame relatie tussen Tom en Jake is er daar één van. Wat moet je als vader met een eigenaardige zoon van zeven die zijn moeder heeft gevonden. En wat moet je als zoon met een vader die je het idee geeft dat hij niet weet wat hij met je aan moet. Er zijn wel wat wendingen in het boek die ik niet aan zag komen en dat maakt dat je toch wel door wil blijven lezen. Het einde is daarentegen voor mijn gevoel weer wat afgeraffeld.

Op de achterflap staat geciteerd door A.J. Finn: Eerst is het spannend. Dan is het eng. Daarna is het ronduit beangstigend. En dan…. Lees je verder op eigen risico.
Helaas deel ik de mening van Finn niet. Het is een vlotlezende thriller, maar ik heb geen moment op het puntje van mijn stoel gezeten. De personages zijn wel zo neergezet dat ze je sympathie wekken en je wil dat het goed met ze gaat. Al met al krijgt het boek van mij een krappe 4 sterren.