Cat zit lekker in haar vel, ze heeft een leuk huis, huisdieren, een vriend die vaak langskomt en ze werkt in de dierenwinkel. Haar vriend is toe aan “de volgende stap” maar zij eigenlijk toch niet dus blijft ze alleen achter. In diezelfde periode komt Paul in haar leven, hij is een bullebak eerste klas, ze krijgen ruzie en ze vindt hem een eikel eerste klas. Gelukkig stelt ze haar mening snel bij als hij vertelt wat of wie de reden was voor zijn boze buien en ze worden vrienden. Zijn kinderen komen graag bij haar en alles gaat goed. Alleen zijn er wel spannende momenten zoals het onderzoekje dat Cat naar het verleden van Paul doet en haar ex-vriend die steeds langskomt als het net niet uitkomt. En de boze buien blijven een dingetje tussen hun beiden.
Cat moet haar ideeën over haar toekomst een paar keer noodgedwongen bijstellen. Ze probeert daarnaast zichzelf te blijven. Aan het eind van het verhaal wordt duidelijk of ze dit heeft gedaan en of ze gelukkig geworden is.

De kern van het verhaal gaat over hoe je je kunt vergissen in een eerste indruk. Een wijze les van José Vriens die met dit verhaal een mooie situatie schetst waarin mensen elkaar kunnen beïnvloeden in het vormen van een mening over iets of iemand.
Het huis aan de overkant is een heerlijke feel good roman, het begint met een proloog dat je nieuwsgierig maakt en het verhaal is zo geschreven dat je je snel verbonden voelt met de hoofrolspelers. Ik verbaasde mij erover hoe snel ik ook een mening had over Paul. En ook dat ik hoopte dat Cat de weg van de minste weerstand zou kiezen. Het lijkt allemaal snel te gaan, een rijke buurman met lieve kinderen dus je bedje gespreid. Het siert Cat dat ze gedurende het hele verhaal zichzelf blijft en dat ze ook open staat voor veranderingen zonder haarzelf te verliezen. Door de plotwendingen in het verhaal lijkt het minder voorspelbaar dan je in het begin denkt.
Het feit dat dit verhaal zich in een dorp afspeelt waar iedereen elkaar ongeveer kent en niet in de grote stad heeft hier ook veel invloed op. Het plaatje past precies in het verhaal.
Knap dat je als schrijfster zo kunt schrijven dat de personen in het boek echt lijken, geen toneelspelers in een verhaaltje maar mooie personen met goede en slechte kanten en emoties. Het einde is mooi afgerond. Ik ben zoals altijd benieuwd hoe het verder gaat met mijn nieuwe vriendin Cat.
Ik heb heerlijk gelezen en mijn lesje geleerd.