Zeer intimistisch verteld levensverhaal van een Hongaarse schrijfster die verknocht geraakt aan haar huishoudster, Emerence. Deze kranige tachtiger die in dienst komt bij de schrijfster belijdt slechts één credo: werken. Kerk en cultuur verkettert ze en aan dure woorden heeft ze lak. Hoewel de kloof tussen beide vrouwen haast niet groter kan zijn (leeftijd, geloofsovertuiging, cultuur, status...) groeit er tussen beiden toch een uitzonderlijke vriendschapsband. Geleidelijk aan laat Emerence zich aan de schrijfster kennen en neemt ze haar werkgeefster uiteindelijk zover in vertrouwen dat zij als enige binnen mag in haar huisje. Alle anderen komen niet verder dan de deur ...

Uiteindelijk draait het hele verhaal rond het schaden van dat vertrouwen dat Emerence aan de schrijfster had gegeven. Pas op dat ogenblik komt er ook enige vaart in het boek dat een dramatische afwikkeling kent. De eerste 200 bladzijden worden immers op een haast ondraaglijk traag ritme verteld. Anderzijds blijkt daar precies uit hoe de schrijfster slechts met mondjesmaat het vertrouwen van haar huishoudster weet te winnen. Het vertrouwen dat ze willens nillens zal schaden...