Het vloekhout is het derde deel van een trilogie, die Het Vloekhout heet. Je kunt het los lezen van de voorgaande delen.
Het vloekhout is geen gewoon boek, maar een schelmenroman. Het zal mij zeker bijblijven daar het vanuit een ongewoon perspectief is verteld, namelijk een stuk hout. Dit stuk hout maakt door de eeuwen heen vele metamorfoses door. Elk hoofdstuk vormt een verhaal op zich en de twaalf hoofdstukken samen vormen een reis door de christelijke cultuurgeschiedenis van 2000 jaar. Hierin spelen religie, geweld, kunst, filosofie, de wetenschap en vrede een belangrijke rol. Aanklachten op macht en geloof worden op een satirische wijze gebracht. Ook speelt Johan de Boose met de actualiteit (Brussel). Het zet de lezer tot nadenken aan en om het goed te begrijpen is het aan te bevelen om het een tweede keer te herlezen. Enige interesse in religie is mooi meegenomen.
Het is niet een verhaal, dat iedereen zal liggen, maar is vlot geschreven met een ironische ondertoon. Het vloekhout leest als een filosofische bespiegeling van het geloof. Voor mij was elke dag een hoofdstuk goed te doen, maar ik heb het gevoel, dat als ik het een tweede keer lees ik het beter ga begrijpen.
Voor de opmerkzame lezer die goed op de hoogte is met religie en kunst valt er veel te ontdekken.

De toneelmeester zoekt een stut voor zijn decor en neemt argeloos een stuk hout mee met magische krachten. Het is het hout dat we volgen op zijn bijzondere tocht van meer dan tweeduizend jaren.

Ik geef het 3 ½ ster.