Een door Elisabeth Leijnse prachtig geschreven biografie over de twee zussen Cecile en Elsa de Jong van Beek en Donk. De zusjes groeiden op in een adelijk gezin , waar ze een zeer opmerkelijke opvoeding voor die tijd genoten. Ze werden afzijdig van de maatschappij thuis onderwezen in zowel vele talen als in kunst en muziek. Vader was zeer geliefd bij de beide zusjes, moeder was een geestelijk zwakke vrouw, verslaafd aan morfine preparaten, en had al vroeg zorg nodig van haar gezin. De zusjes werden gestimuleerd om te kunnen voorzien in eigen bestaan, wat Cecile nadat ze getrouwd was met Adriaan (Paul) Goekoop, een welgestelde zakenman uit Den Haag, heeft gedreven tot het schrijven van een bestseller, het feministische boek Hilda van Suylenburg, en het organiseren van de nationale Tentoonstelling over Vrouwenarbeid. Na het verschijnen van het boek wil Paul niet langer met haar door, en vraagt een scheiding aan, wat voor die tijd natuurlijk een enorme stap was, en lastig te regelen. Cecile weet er financieel gezien goed uit te komen, en zorgt voor een levenslange toelage voor zowel haar zus, moeder en haarzelf. Ze verdwijnt uit Nederland en setteld zich in Frankrijk.
Haar zusje Elsa, trouwt uiteindelijk na vele flirts te hebben gehad met de componist/leerkracht Alphons Diepenbrock, niet rijk maar zeer geliefd in de muziek/kunstwereld waarin Elsa zich graag begeeft. Elsa heeft een praktijk voor logopedie, een studie die ze op aanraden van haar zus, nadat haar muzikale carriere niet van de grond komt volgt,en kan daarmee mede het inkomen van het gezin op niveau houden.
Beide zussen kennen een weinig liefdevol huwelijksleven.
Helaas houdt het innige contact wat beide zussen altijd onderhielden geen stand, en vervreemden ze van elkaar.
Een prachtig boek, geillustreerd met foto's en dagboek/brief afdrukken. Het geeft een eerlijke kijk in het leven van toen, en geeft inzicht in hoe het feminisme ooit tot stand is gekomen.