Vlak na een feestje onder zakenmannen wordt Henry Pärnu vermoord, vermoedelijk door het hoertje dat hem moest belonen voor zijn uitverkiezing als topman van het jaar. De Noordwijkse hoofdinspecteur Nagel neemt de zaak over van zijn Amsterdamse collega's wanneer ook Pärnu's zoontje Casper wordt vermoord. DNA-sporen leiden naar dezelfde daadster. Fleur, noemt Nagel haar. Voor hem wordt het een erezaak Fleur te vinden voor ze nog meer moorden begaat. Langzaamaan wordt duidelijk dat Fleurs acties teruggaan op een decennia-oude vete.

Van Duijn gaat in Maniak enkele keren kort door de bocht. De eerste keer is als hij uit een kettinkje met davidster zonder meer besluit dat Fleur Joods is, en bovendien bezig aan een heilige oorlog. De tweede onwaarschijnlijkheid is het optreden van een zekere Stef de Rattenvanger (waar ik nu verder niets over kwijt kan). Maar als je die onvolledigheden achter je kan laten, krijg je een aardig verhaal, vlot geschreven, zonder overbodige zijsprongetjes. Al bij al een geslaagde politiethriller van Nederlandse bodem.