Katie, of haar Londense naam Cat, heeft er alles voor over om haar leven in Londen te kunnen leiden. Haar vader en stiefmoeder laat ze alleen op het platteland, ze woont in een ontzettend klein kamertje en heeft twee vreemde kamergenoten, ze werkt op een trendy reclamebureau, maar moet wel alles van haar akelige baas Demeter slikken. Wanneer ze zeer onverwachts haar baan verliest, moet ze noodgedwongen Londen verlaten en gaat ze haar ouders op het Engelse platteland helpen bij het opzetten van een glamping. Iets waar ze niet alleen heel goed in blijkt te zijn, maar waar ze ook best wat plezier aan heeft. Totdat haar altijd op de trendsvooruitlopende en onuitstaanbare baas de glamping komt bezoeken. Katie is uit op wraak...

Na Shopaholic moe te zijn geweest, was het tijd voor een nieuwe frisse feelgood roman van de hand van Sophie Kinsella. Ondanks dat het een ander boek is, met andere personages, zijn er ook overeenkomsten te ontdekken. Net zoals in de Shopaholic-boeken, waar Kinsella onder de aandacht brengt dat schulden zo gemaakt zijn, is ook in dit boek een boodschap verweven. Op internet lijkt alles rozegeur en maneschijn, maar niets is wat het lijkt. Achter de perfecte foto's op Instagram, kan een niet zo perfect leven schuil gaan. In Mijn niet zo perfecte leven wil Katie dat haar leven in Londen perfect is. En zowel haar ouders, als haar vriendin in Amerika, als haar Instagram volgers moeten vooral heel hard geloven dat haar leven dat ook daadwerkelijk is. Een andere overeenkomst zien we in de personages. Katie heeft net als Becky toch wat onhandigs in zich. Tot slot zit ook dit boek vol met de typische Kinsella humor, die ze niet alleen in de Shopaholics, maar ook in Mijn niet zo perfecte leven heeft verwerkt.

Door de vlotte schrijfstijl ben je binnen een paar uur door het boek heen. De in eerste instantie alledaagse setting en het gebruik van social media zorgen er voor dat dit verhaal typerend is voor deze tijd. De personages weet Sophie Kinsella goed neer te zetten, dusdanig dat je voor alle karakters sympathie krijgt en hun in je hart sluit. Toch zijn de gedragingen van Katie mij soms iets te extreem. Ik kan mij echt niet voorstellen dat ik mijn baas door modder en koeienvlaaien zou laten rollen, hoe grote mijn hekel aan hem/haar ook zou zijn. Dat maakte het soms wat ongeloofwaardig en tenenkrommend. Of past dit juist perfect bij het boek, een niet zo perfect meisje?

De cover van Mijn niet zo perfecte leven is eigenlijk ook niet zo perfect. De omslag is vrij saai. Wit, met groot de naam van de schrijfster en tussen 'Mijn perfecte leven' was men 'niet zo' "vergeten", dus dat is er nog tussen gepropt... Een niet zo perfect jasje, om een aardig perfect verhaal. Want ook deze van Kinsella was genieten, bladzijde naar bladzijde vlug om slaan, humoristisch en romantisch. Daarom 4 sterren.