Voordat Allyson naar de universiteit in Boston vertrekt, maakt zij met haar vriendin Melanie een georganiseerde jongerenreis door Europa. In tegenstelling tot haar avontuurlijke vriendin, is Allyson een teruggetrokken en verlegen meisje. Haar moeder verstikt haar met strak geplande routines en neemt alle touwtjes in handen waar het Allysons leven betreft. Op de laatste dag van haar reis, tijdens een straatopvoering van Shakespeare ergens in Engeland, ontmoet ze de Nederlandse Willem. Tegen haar natuur in, besluit ze halsoverkop samen met Willem een dag naar Parijs te gaan. 'Haar dag' vertelt over dit sprankelende avontuur. Door een roze bril brengt ze haar dag in Parijs met Willem door. Maar zo spontaan als de dag begon, zo abrupt komt daar een einde aan. Allyson komt weer tot haar schuwe zelf en keert beschaamd en terneergeslagen terug naar huis.

In tegenstelling tot wat de titel 'Haar dag' doet vermoeden, gaat dit boek veel verder dan alleen die ene dag in Parijs. De lezer gaat ook met Allyson mee naar haar eerste jaar op de universiteit. Ze raakt vervreemd van haar beste vriendin en lijkt langzaamaan te verdrinken in een somberheid die ze maar niet van zich weet af te schudden. Ze krijgt de geheimzinnige Willem niet uit haar hoofd en besluit op den duur een zoektocht te starten om erachter te komen waarom hij na die dag zo plots uit haar leven verdween.

In beginsel weet Forman de aandacht van de lezer te trekken en die een tijdje vast te houden. Formans schrijfstijl is eenvoudig, doch prettig leesbaar. Allyson is een alledaags type dat voor veel jonge lezeressen een herkenbaar personage zal zijn. De charismatische Willem is een prettige tegenstelling ten opzichte van de onzekere Allyson en de kalverliefde tussen de twee is duidelijk voelbaar. Wanneer de bewuste dag in Parijs tot een einde komt, volgt een onbeduidend jaar in Boston. Het jaar op de universiteit is als een inzakkende taart die te vroeg uit de oven is gehaald. In oppervlakkige scenes wordt Allysons eenzaamheid terloops weergegeven. Nergens worden de emoties of relaties écht goed uitgewerkt. Het wordt zelfs een tikkeltje langdradig. Het lijkt wat ver te gaan dat Forman zo'n zwaartepunt maakt van die ene ontmoeting tussen Allyson en Willem. De achterliggende boodschap is echter niet zozeer de kracht van een onbereikbare liefde, maar eerder het vinden van je ware identiteit; de transformatie van tiener naar volwassene.

Pas wanneer Allyson haar zoektocht naar Willem begint, wat haar tevens terugvoert naar Parijs, wordt het boek weer wat levendiger. Allyson bloeit op en de lezer daarmee ook. Hoewel de zoektocht een samenhang van toevalligheden is, zou je moeten durven geloven in de magie van "het lot" en daarmee zal dit boek uiteindelijk toch een meevallertje blijken. Zodanig dat de nieuwsgierigheid naar het parallelle vervolg, 'Zijn jaar', waarin alles van Willems kant wordt belicht, met een vleugje enthousiasme wordt gewekt.