Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog in Italië waar Paus PiusXl netis overleden groeit Gemma op in het gezin van Pietrino&Luisa, oma Serafina ontfermt zich over haar.
Schrijfster Maria Tarditi schets een levendig beeld van het platteland in de heuvels van Piemonte, het verhaal lijkt wel een sprookje, met heksen, volle maan, kwaadsprekerij, oude legendes en vergeten liederen, kerkelijke gezangen met rituelen en de heiligen.
Het leven van alledag, de oogst, de slacht, inmaak, het smakelijk beschreven uitvoerige eten, het bereiden ervan, het warm houden van het huis en de hartelijke zorgen van het gezin hebben veel invloed op Gemma, ze maakt vrienden en krijgt vertrouwen in de mensen om haar heen.
Het is de tijd dat de radio haar intrede heeft gedaan en de eerste meldingen van oorlogsdreiging maakt, Fascisme wint macht, Il Deuce Benito Mussolini lijkt onoverwinnelijk, het is 10 juni 1940.
Langzaam wint de oorlog terrein, Gemma verlaat het huis van Pietrino&Luisa, ze gaat op kostschool maar blijft verbonden aan Torretta. Het rustige leven op het platteland verandert, zonen moeten naar het leger, ze raken vermist, gewond of worden gedood, het leed neemt toe, er zijn vergeldingsactie, brute mishandelingen, de bewoners zijn niet langer veilig. In dit oorlogsgeweld wordt Gemma verliefd, de gevolgen zijn verschrikkelijk.
In een land waar eeuwenoude tradities gerespecteerd worden, de eer van de familie hoog in aanzien staat worden dramatische beslissingen genomen.
Het Bastaardmeisje is een aandoenlijk verhaal geschreven door de ogen van de 10jarige Gemma. Haar oprechte verbazing, onwetendheid en naïviteit is misschien wat kinderlijk beschreven maar heeft ook iets teders waardoor het een sfeervolle nostalgische roman is geworden