In dit boek doet Sonja verslag van haar leven, jeugd, loopbaan, gezondheid, relatie en de oorlogsjaren van haar familie.
Ik heb het luisterboek ‘gelezen’. Sonja leest haar verhaal zelf voor. Hierdoor wordt het verhaal nog persoonlijker en komt het beter binnen. Het verhaal wordt niet in chronologische volgorde vertelt. Hierdoor had ik even nodig om in het verhaal te komen en om alles goed te volgen, mede ook door het luisteren. Gaande het verhaal vond ik het steeds mooier en interessanter worden en kon ik niet stoppen met luisteren. Van mij had het boek dan ook langer mogen duren.
Het verhaal laat duidelijk zien dat er meer Sonja is dan de televisiepersoonlijkheid die de meeste van ons kennen. Waar ze op televisie door durft te vragen, heeft ze hiermee in het dagelijks leven moeite, vooral over haar vaders verleden en naar haar moeder toe. Misschien komt dit doordat ze er op televisie minder persoonlijk bij betrokken is. Zelf zou ik er denk ik meer moeite mee hebben om onbeantwoorde vragen te hebben, maar of ik zelf zou hebben durven door vragen is een vraag die ik niet met zekerheid durf te beantwoorden.
In het verhaal wordt niet echt naar een plot toe gewerkt, en dat is een van de enige dingen die ik een beetje in het boek heb gemist.