In deze roman worden de levens van Evana, Edyta en Emma op een mooie wijze met elkaar verweven.
Evana is net bevallen van een baby en heeft vroeger in een asiel gewerkt. Zij heeft een nest puppies opgevangen dat in een vuilcontainer voor dood was achtergelaten. Edyta is een Poolse ziekenverzorgster die het niet makkelijk heeft in Nederland. Ze zorgt voor Chris, de vroegere eigenaar van een avondwinkel, die lichamelijk sterk achteruit gaat. Chris liet zijn winkel bewaken door een herdershond. Emma tot slot, is vanuit de grote stad naar het Friese platteland verhuisd. Bij de verhuizing doet een hond zijn intree in het gezin. Als Emma net bevallen is, haalt de hond de baby uit zijn wiegje en bijt deze dood.

Van Mersbergen verweeft de verhalen door snelle wijzigingen van perspectief en tijd. De verhalen van de drie vrouwen lopen door elkaar heen en worden zowel in de tegenwoordige als de verleden tijd gepresenteerd. Centraal staat de schuldvraag: wie is er verantwoordelijk voor dat de hond de baby heeft doodgebeten.

Hoewel knap geconstrueerd (de drie verhalen komen uiteindelijk samen tot één verhaal) overtuigt Van Mersbergen niet helemaal. Het blijft toch een beetje vlak allemaal.