Esmee, een wat naïeve, goedhartige, ambitieuze en soms chaotische jonge meid met meer dan voldoende zelfspot, die zeker enige overeenkomsten heeft met Bridget Jones heeft een ,zeker aan het begin, redelijk relaxed leventje. Leuke vriendinnen, mooie leuke vriend, plannen om te gaan samenwonen. Ze heeft het aardig voor elkaar.
Behalve die ene leugen, de leugen over haar baan en dat wordt een probleem als een bekende van Esmee de baan krijgt waar zij over heeft gelogen.
Als ze dan ook nog een oude bekende tegen het lijf loopt bij het organiseren van een evenement, staat alles in haar leven op losse schroeven.
Uiteindelijk komt alles natuurlijk wel weer goed, dat hoort ook in een chicklit.

Men doet het boek tekort door het puur chicklit te noemen.
Alhoewel het niet zo heel veel diepgang heeft, is er wel degelijk goed over dingen nagedacht.
Mijn mening is dat de schrijfstijl meer bij de jongeren onder ons aanslaat dan bij de wat ouderen. Dat komt juist door de populaire taal, alle engelse quotes, de schuttingtaal. Het is een jonge schrijfstijl.
Er zit heel veel humor in en om sommige dingen moest ik echt hardop grinniken, maar soms is het ook een beetje over de top…

Iris is creatief met taal bezig geweest. Daardoor heeft het verhaal meer leven, niemand praat perfect Nederlands, ok, een enkeling dan, maar juist versprekingen, quotes en aparte benamingen laten een personage leven.

Ik had er wel even moeite mee om in het verhaal te komen. Mede ook omdat ik normaal gesproken deze stijl niet lees. Op een gegeven moment zat ik er wel lekker in. De opbouw gaat met wat horten en stoten, het zou voor mij wat soepeler mogen verlopen.
Het midden gedeelte leest lekker weg, er zit leuke humor in, leuke scenes. Ik was positief verrast. Het einde had van mij ook wat soepeler mogen lopen. het lijkt alsof alles te snel moet, dat er heel veel in haar hoofd zat waaruit ze keuzes heeft moeten maken van wat ze in het verhaal kon neerzetten.

Van te voren had ik verwacht dat de leugen en de gevolgen daarvan enorm groot zouden zijn, dat was het niet. Ik vond dat vertrouwen een belangrijk element is. vertrouwen in jezelf, je eigen kracht, vertrouwen in anderen, kan je dat hebben? Wat gebeurt er als dat wordt geschaad? Zijn het de mensen die je verwacht die je kan vertrouwen? Of juist anderen van wie je het niet verwacht? En dat is interessant om te lezen.

Scoop zal voor veel mensen een lach op het gezicht toveren
Een lekker boek voor op het strand, aan het zwembad of voor tussendoor.