In deel 1 maakten we kennis met de familie Cazalet die op vakantie gingen te Sussex (Home Place) eind jaren dertig. Deel 2 nam ons mee naar 1939, het moment dat Hitler Polen binnenvalt, wat ooit hun vakantiewoning was, werd toen hun schuiloord. En toen was het wachten op deel 3, hoe ging de familie de vreselijke oorlog doorstaan, welke weg gingen Polly, Clary en Louise bewandelen? Wat met de rest van de familieleden?

Deel 3 begint op Maart 1943 met een zeer emotioneel begin, Polly die zich sterk houdt voor haar vader, de zorg van haar broers op zich neemt na de dood van haar moeder. Familieleden die wederom zwijgen over hun gevoelens. Louise die zich gedraagt alsof het geen oorlog is en keuzes maakt die heel haar leven gaat beïnvloeden. Clary die trouw blijft wachten op haar vader Rupert die nog altijd verdwenen is.

In dit deel gaat het vooral over Polly, Clary en Louise maar ook Archie krijgt een prominente rol toegewezen. De andere familieleden staan meer op de achtergrond. Waar het verhaal in de vorige boeken vooral plaats vond te Sussex, verplaatst het zich nu ook naar Londen.
Even terug wennen aan de vele personages die de revue passeren, zeker geen boek dat je apart kan lezen. Met een stamboom naast me was ik terug vertrokken, doorheen het leven van de familie.

De oorlog en de gevolgen van de oorlog verdwijnen meer op de achtergrond, af en toe heeft de auteur de gevolgen neergeschreven, maar het thema “verwarring” wordt als een rode draad doorheen het verhaal geweven, verwarring bij de personages maar ook ik heb soms mijn wenkbrauwen gefronst bij hun levenskeuzes of beslissingen. Heel het verhaal heeft een hoog soapgehalte, huwelijken die mislopen, buitenhuwelijkse relaties. Toch ik hou hier wel van, de auteur heeft me echt weer in de ban gehouden, je wordt letterlijk meegezogen door de schrijfwijze. Soms met een krop in mijn keel, afschuw en af en toe met een lach op mijn gezicht door de conversaties van de meisjes, hun denkwijze blijft komisch. Beschrijvingen zijn niet meer zolang als in de vorige delen toch krijgen we weer mooie citaten aangeboden. Het plot heeft me wel met verwarring achtergelaten, was het plot wat afgeblokt? Toch heeft dit me weer gevoed met ongeduld naar deel 4, misschien was dit wel de bedoeling?