Brené Brown houdt in Verlangen naar verbinding een pleidooi om erbij te horen, maar om toch je eigen authenticiteit te behouden. Om dit boek te schrijven, baseerde ze zich op een citaat van Maya Angelou, toch wel één van haar favorietste dichteressen, dat haar altijd is bijgebleven:

Je bent pas vrij als je je realiseert dat je nergens bij hoort – dat je overal bij hoort – op geen enkele plek. De prijs is hoog. De beloning is groot.

Iedereen wil er graag bij horen en het gevoel hebben dat men deel uitmaakt van een groter geheel. Maar soms is het niet gemakkelijk om in dat groter geheel je eigenheid te bewaren en op te komen voor een andere mening of overtuiging. Dit is nu juist waar het boek van Brené Brown om gaat: erbij horen, maar toch trouw blijven aan jezelf. Als je je echter niet verbonden voelt met andere mensen, dan ga je je eenzaam voelen, wat op lange termijn nefast is voor de gezondheid.

Soms zijn conflictsituaties echter onvermijdelijk en dan kan de tegenstander ontmenselijkt worden en als slecht beschouwd worden, terwijl die misschien toch zo slecht niet is. In dergelijke situaties gaat het erom om elkaars grenzen te respecteren en niet over te gaan in eindeloze discussie die nergens toe leiden. Soms kan een conflict of meningsverschil juist mensen dichter bijeen brengen als wederzijds respect bewaard blijft en ook al blijf je het oneens, het toch voor verbinding met elkaar zorgt. Dus het komt erop aan om op een fatsoenlijke en assertieve manier je mening te delen met de ander. Om het vertrouwen te krijgen en bewaren, is het belangrijk om de volgende zeven aspecten te respecteren: grenzen, betrouwbaarheid, verantwoordelijkheid, vertrouwelijkheid, integriteit, niet-oordelen en ruimhartigheid.

Brené Brown concludeert dat we daarom ‘een sterke rug, zachte voorkant en een wild hart’ moeten hebben. De sterke rug staat voor de zeven aspecten die we moeten respecteren. Een zachte voorkant houdt in dat we moeten leren om ons kwetsbaar op te stellen. Dit betekent immers dat je dapper bent. En tot slot moet je een wild hart hebben, wat de volgende punten behelst:

Het kenmerk van een wild hart is leven vanuit de paradox van liefde in ons leven. Het is het vermogen om sterk en zacht, enthousiast en beducht, moedig en bang te zijn. Allemaal tegelijkertijd. Het is ons laten zien in onze kwetsbaarheid en in onze moed, en zowel fel als vriendelijk te zijn.

Een wild hart is zich bewust van de pijn op de wereld, maar bagatelliseert zijn eigen pijn niet. Een wild hart kan bruisen van dankbaarheid en zich overgeven aan pure vreugde zonder het leed op de wereld te ontkennen. We houden die spanning met de vitaliteit van de wildernis vast.

Stop met zoeken naar bevestiging dat je er niet bij hoort. Want als je dat tot je missie maakt zul je die altijd vinden. Stop met het afspeuren van de gezichten van anderen naar bewijs dat je niet goed genoeg bent. Want als je dat tot je doel maakt zul je dat altijd vinden. Er echt bij horen en eigenwaarde hebben zijn geen verdiensten; je onderhandelt niet over de waarde daarvan met de wereld. De waarheid over wie je bent leeft in je hart. Onze oproep tot moed dient om je wilde hart te beschermen tegen constante beoordeling, vooral door jezelf. Niemand hoort hier meer dan jij.

Verlangen naar verbinding is een interessant boek over in verbinding komen met anderen, maar ook met jezelf. Het boek bevat allerlei voorbeelden en verhalen die Brené Browns theorieën enkel maar bevestigen. Het is een boek dat vrij vlot leest, maar je toch ook doet inzien dat het belangrijk is om in harmonie te leven met anderen, maar ook met jezelf zonder je eigenheid als persoon te verliezen. Brené Brown slaagt er wonderwel in om dit te bevestigen met haar uiteenzetting hierover. Het was zeker de moeite waard om dit boek van haar ter hand te nemen en het heeft me zeker nieuwsgierig gemaakt naar andere boeken van haar. To be continued!