Crimezone-recensenten willen nog wel eens de pen oppakken om zelf aan de slag te gaan. Zo ook Linda Samplonius, die vroeger deel uitmaakte van het team critici. Inspiratie voor haar debuutthriller Koelcel  haalde ze onder andere uit haar werk als freelance journalist; zo stond ze een keer tussen de koelcellen in het mortuarium met een forensisch arts te praten. Informatie over de politie trok ze dan weer uit haar vriend, die bij de recherche werkt.

Als freelance fotografe Sara Beekveld wakker wordt in het bed van collega Marcel Grotenbroek, vraagt ze zich direct af hoe ze daar terecht is gekomen. Ze was die avond ervoor op een personeelsfeest van een krant om er kiekjes te schieten. Daardoor kan de jonge vrouw zich niet voorstellen dat ze vrijwillig met een man is meegegaan. Is ze gedrogeerd en verkracht?
Sara zoekt Marcel steeds vaker op om te weten te krijgen wie deze man nou precies is. Niet veel later wordt hij dood aangetroffen in zijn douche. Een ongeluk? Of toch moord? Rechercheurs Femke de Vries en Frank van Opdam worden naar het huis van Marcel gestuurd om dit uit te zoeken. Als ze een anonieme tip ontvangen dat de dood van de jonge man geen ongeluk was, wordt alles op alles gezet om de moordenaar in de kraag te vatten.

Koelcel  is een debuutthriller om trots op te zijn. Samplonius laat zien dat ze de tijd heeft genomen om kennis te vergaren. Ze heeft niet alleen kennis van het politievak, dankzij haar vriend in de recherche, maar ook van forensische opsporingsprocessen. Soms luguber, maar altijd met het oog op functionaliteit. Daarnaast weet de journaliste precies hoe ze je op het verkeerde been moet zetten. Als je de flaptekst leest, denk je: oh, maar nu weet ik toch al hoe het verhaal in elkaar steekt? Maar een thriller zou een thriller niet zijn als je halverwege toch begint te twijfelen: weet ik echt wel wat er is gebeurd..?

De eerste helft van het boek komt wat langzaam op gang, deels omdat er dan de tijd genomen wordt dieper in te gaan op de hoofdpersonen en hun geschiedenis. Daardoor laat de echte spanning even op zich wachten. Tegelijk is een sterk punt aan de thriller juist dat je je goed kunt identificeren met de hoofdpersonages. Sara is een vrouw van vlees en bloed; ze is niet perfect. En dat zijn Frank en Femke ook niet, waardoor je af en toe zelfs gefrustreerd raakt. Het maakt de thriller realistisch. Iedere vrouw had in de situatie van Sara kunnen belanden.

Koelcel  maakt nieuwsgierig naar de vervolgstappen van Samplonius. Wat wordt haar tweede creatie?