"Ik ben Vesper Daalhuizen - Altena, vrouw van Stijn, stiefmoeder van Nick. Als ik het maar vaak genoeg zeg tegen mezelf, komt alles goed." ~ p134.

Ellen Lina kan geen boek schrijven zonder seks scenes, maar of je daar in dit geval zo vrolijk van wordt....

"Dit kan niet waar zijn! Dit kan niet gebeurd zijn! Nee! Néé! Kotsend en huilend hang ik boven de wc, walgend van mezelf." ~ p161.

Gefaald vertelt het verhaal van de 30-jarige Vesper, die getrouwd is met de charmante Stijn Daalhuizen. Stijn is een echte workaholic, altijd druk bezig met zijn groeiende bedrijf. De zorg voor zijn puberzoon valt grotendeels op Vesper, die als problematische 18-jarige de nodig aandacht op eist. Drugs, feesten, foute vrienden, Nick heeft het allemaal. Wanneer hij van school wordt getrapt is de maat echt vol, en hij belooft beterschap. Nog één klus, die hij echt niet kan weigeren, en juist die loopt compleet uit de hand. Het hele gezin krijgt te maken met een groep levensgevaarlijke criminelen, en een van hen herkent Vesper... wat heeft zij al die tijd voor hun verborgen?
Als Ellen Lina ergens goed in is, dan is het in het eerste hoofdstuk alle kaarten op tafel gooien. Je krijgt alles te zien, maar kan er helemaal niks mee. Tijdens het lezen vallen de kleine puzzel stukjes op zijn plek. Heden en verleden wisselen zich af, en ga je steeds iets meer begrijpen van de persiages en hun keuzes. Door vanuit zowel het perspectief van Versper als Nick te schrijven, krijg je een duidelijk beeld van de hele situatie, hun intenties en gedachtegang. Ik moet eerlijk bekennen dat ik echt moeite had met de band tussen Vesper en Nick, maar tijdens het lezen vallen de dingen op hun plek. En hoe heftig het ook is, het maakt het verhaal in dit geval compleet. Het had gewoon weg niet anders geschreven kunnen worden.

"Doodsangst. Dit is doodsangst. Een verlammend gevoel dat zich door mijn lichaam verspreidt en tegelijkertijd een stoot adrenaline afgeeft, de combinatie is afschuwelijk." ~ p204.

Ik ben fan van alles wat Ellen Lina schrijft, roman of thriller, en ook dit keer weet ze me weer volledig in te palmen met haar schrijven. Tijdens het lezen vergeet ik de hele wereld om mij heen, en wil ik gewoonweg niet stoppen tot ik op de laatste bladzijde ben.