Normaal gesproken ben ik nogal wantrouwend over geramde bestsellers, zoals dit boek van Hosseini, maar ik ben uiteindelijk erg blij dat ik het toch gekocht heb. Wat een fantastisch, krachtig en ijzersterk verhaal! Vanaf de eerste pagina sleurt Hosseini je mee in het verhaal over Amir en hoe die ooit zijn jeugdvriendje Hassan verried. Die kindervriendschap in het nog niet door oorlogen geschonden Afghanistan is prachtig neergezet. Hosseini laat je het Kabul van die tijd bijna ruiken en voelen en weet je hierna met de bewogen, dramatische gebeurtenissen die volgen stevig bij de strot te grijpen. Het boek is ook een aanklacht tegen alle verschrikkingen die Afghanistan de laatste decennia geteisterd hebben en laat je invoelen hoeveel schade achtereenvolgens de Russen, de Mujahiddeen en de Taliban het land hebben toegebracht. Dat maakt het boek in deze tijd, nu onze jongens nog in Uruzgan zitten, nog ongekend actueel ook.
Er zijn maar weinig boeken die je echt kunnen beroeren, maar dit is er overduidelijk eentje. Conclusie kan alleen maar zijn: lezen!