Even vooropgesteld: ik behoor niet tot de doelgroep waar Amy Tintera haar boek Reboot voor schreef. Young Adult. Ik val eerder in de categorie Old(er) Adult. Ondanks dat lees ik graag dit soort boeken. Het eerste deel van de Hongerspelen kreeg ik al voor verschijnen en de serie groeide uit tot een van de leukste die ik ooit heb gelezen. Mijn verwachtingen voor Reboot waren mede daardoor hooggespannen. Ze werden echter slechts gedeeltelijk waargemaakt. Het gegeven is absoluut interessant. In een futuristisch Amerika komen sommige kinderen die overlijden weer tot leven als Reboot. Sterker, sneller en vrijwel onkwetsbaar. Hoe langer ze dood zijn geweest, hoe minder menselijk ze terugkeren. Hoofdpersoon Wren Connolly is met haar 178 minuten de dodelijkste Reboot die er is. Ze heeft nauwelijks nog menselijke emoties en voert de opdrachten van het militaristische HARC genadeloos uit.

Amerika (en waarschijnlijk ook de rest van de wereld) lijkt niet meer op de huidige maatschappij. Een verschrikkelijk virus heeft om zich heen gegrepen en het ontstaan van Reboots is een van de vele gevolgen. Na een vernietigende oorlog zijn de Reboots de slaven van HARC geworden en ingezet om de orde te handhaven, mensen met het dodelijke virus te elimineren en volwassen Reboots op te sporen en te vermoorden. Wren is de beste die er is en weet al haar opdrachten tot een goed einde te brengen. Daarnaast is het haar taak om nieuwe Reboots te trainen en op te leiden. In alles is ze de beste en vanwege het gebrek aan emoties heeft ze buiten haar werk nauwelijks met iemand contact. De nieuwe Reboot Callum maakt echter iets in haar los en als zijn leven in gevaar komt, besluit Wren om de orders van HARC voor het eerst te negeren.