Inferno is het zesde boek van Dan Brown en het vierde boek met Robert Langdon in de hoofdrol. Het boek is gebaseerd op De goddelijke komedie van Dante Alighieri. Het boek is wereldwijd, na een groots opgezette reclame campagne, op de zelfde dag uitgekomen. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.
Het verhaal begint ermee dat Robert Langdon totaal gedesoriënteerd wakker wordt in een ziekenhuis in Florence. Hij weet niet waar hij is en wat er gebeurd is. Wel heeft hij steeds visioenen waar een vrouw met zilvergrijs krullend haar en een rivier van bloed steeds in terug komen. Al snel wordt het duidelijk dat iemand het op zijn leven heeft voorzien en Robert moet vluchten. Hij wordt geholpen door een arts uit het ziekenhuis. De mooi, super intelligente Sienna Brooks. In een bloedstollend tempo begint er een race tegen de klok om zichzelf en de gehele wereld te behoeden voor een ramp. Tijd om even tot rust te komen is er niet. We volgen Langdon van Florende via Venetië naar Istanbul en met behulp van allerlei symbolen, kunst stukken en Dantes Goddlijke komedie komen we steeds een stapje verder om de tikkende tijd bom, neergelegd door Bertrand die de mensheid wil minimaliseren, onschadelijk te maken. Maar of dit gaat lukken is de vraag.

De ontwikkelingen in het boek zijn verrassend en je wordt als lezer verschillende keren op het verkeerde been gezet. Niet alles blijkt te zijn zoals het lijkt. Vriend blijkt vijand en soms blijkt de vijand een vriend te zijn. Dit alles zit goed verstop in de verhaallijn en beetje voor beetje vallen puzzelstukjes in elkaar. Ook wordt er op een mooie wijze een stuk wereld problematiek en ethische vraagstukken verwerk in de verhaallijn. Verder worden er heel wat feiten uit de geschiedenis en gebouwen verweven in het verhaal, maar daar is Dan Brown dan ook een kei in. Ik ervoer mezelf meer een toeschouwer bij Inferno terwijl ik bij De Da Vinci code en Het Berninie Mysterie meer betrokkenheid voelde, Ik geef het boek 3***.