Liefde maakt blind en als dat ergens duidelijk wordt, is het wel in dit boek. Een prachtig liefdesverhaal over een onmogelijke liefde, waarbij ikzelf in ieder geval hoopte dat het onmogelijke mogelijk kon worden. Het in Barcelona spelende boek handelt over de liefde tussen Manolo en Teresa. Manolo is een arme jongen die oprecht lijkt te willen ontsnappen uit het leven dat hij leidt. Hij is een kruimeldief, een mooie jongen die iedereen voor zich in weet te palmen. En Teresa, geboren in een rijk milieu, die niets liever wil dan de mensen uit het arbeidersmilieu begrijpen en deel te nemen aan de revolutie die alles zal veranderen. Twee tegenpolen die elkaar zo aantrekken. Teresa is een naïef meisje die een held ziet in de arbeidersjongen die ze ontmoet, die alleen maar goede bedoelingen ziet en nog te jong is om het echte leven te doorgronden. Ze ziet het arbeidersleven als puur en romantisch en begrijpt niets van de zwaarte ervan. Manolo ziet eindelijk een kans om te ontsnappen aan een leven van armoede en bedrog. Waar ik hem in het begin doortrapt vond en alleen maar uit op zijn eigen gewin, kreeg ik later een zwak voor hem en gunde ik hem kansen. Wat het boek interessant maakt, is dat het zich afspeelt in een tijd waarin Franco heerste. Een tijd waarin arme mensen uit het zuiden naar Barcelona trokken voor werk en waarin het leven voor deze mensen vooral triest en grijs was. Zowel het leven in het arbeidersmilieu als het leven van de gegoede burgerij worden duidelijk beschreven, je krijgt een goed beeld van het leven in die tijd. Elk hoofdstuk begint met een gedicht of een spreuk waarvan sommige vertaald zijn en sommige in de oorspronkelijke taal zijn opgenomen. Prachtige spreuken waarbij het jammer zou zijn om ze niet de aandacht te geven die ze verdienen. Kijk, de tijd breekt aan om duiven los te laten midden op de pleinen met standbeeld. Ons uur is gekomen. Elk moment kunnen de klokken gaan luiden (Jaime Gil de Biedma). Een prachtige inleiding van een hoofdstuk waarin je wordt meegesleurd in eigen emoties die afwisselen tussen begrip, afkeer en vertedering. Afkeer wat betreft de ingenomenheid van Manolo, die op bepaalde momenten alleen maar aan zichzelf denkt. Begrip omdat hij misschien ook weinig anders kan. En vertedering vanwege een ontluikende liefde die op bepaalde momenten alleen maar om gevoelens draait, waarbij Manolo en Teresa zich afsluiten van de rest van de wereld.