Olivia is 71 jaar en heeft net haar man Ludo verloren. Ondanks het verdriet, is ze ook opgelucht. Ze komt tot de conclusie dat ze niet gelukkig was in haar huwelijk. Samen met Ludo heeft ze ook een dochter Roos, maar zij verstikt haar moeder met zorgen.

Olivia krijgt via een bekende een aanbod om zes weken vluchtelingenwerk te doen in Afrika. Ze pakt deze kans met beide handen aan. Daar leert zij Daniel kennen en hij zet haar wereld op z’n kop.

Dit boekje is het Boekenweekgeschenk van 2018. Ondanks de vele negatieve recensies die ik over dit boekje heb gelezen, moet ik zeggen dat ik het wel een goed verhaal vind.

Het verhaal zit vol emoties. Zo komen verdriet, pijn, liefde, loslaten en afscheid nemen naar voren.

Ondanks de nog geen 100 pagina’s zijn de personages goed uitgewerkt en wordt een duidelijk beeld geschetst van de persoonlijkheden.

Het slot is toch verrassend en ik had graag verder willen lezen.

De cover vind ik totaal niet bij het boek passen of er moet een achterliggende gedachte zijn die ik niet begrijp.