Het boek is aangrijpend vanaf de eerste bladzijde. De mysterieuze doden die gevonden worden in het riool en de vreemde beten die ze op hun lichaam hebben, spreken tot de verbeelding. Het verhaal draait ondermeer om Vesalius, een bekende anatoom die echt bestaan heeft. De auteur weet hiermee fantasie en werkelijkheid prachtig te verweven.
Eigenlijk zijn er meerdere hoofdpersonen in dit boek. Daniel, die na de dood van zijn vader toch de demonen uit zijn jeugd weer te lijf gaat. De aan lager wal geraakte journalist Fleixa die denkt een klapper te kunnen maken met het mysterieuze verhaal rondom de moorden en de briljante geneeskundestudent Pau die zo zijn eigen geheimen heeft. Deze drie hoofdpersonen komen elkaar uiteindelijk tegen en zo komen ook de verschillende verhaallijnen bij elkaar. De tegenstellingen liefde en wraak en rijkdom en armoede zijn prachtig met elkaar verbonden. Het is een literair hoogstandje met een goede spanningsopbouw. Het boek kent korte hoofdstukken en een duidelijke structuur en leest daardoor prettig weg. De beeldende schrijfstijl maakt, dat je je ook daadwerkelijk waant in de straten van Barcelona.
Ik weet niet of het met culturele invloeden te maken heeft, maar deze Spaanse auteur doet mij qua schrijfstijl en keuze van onderwerp heel erg denken aan Carlos Ruiz Zafón. Ook Jordi Llobregat laat zich inspireren door de stad Barcelona in de negentiende eeuw. Ik wil niks af doen aan dit prachtige debuut, maar vraag me wel af of de auteur zich niet wat meer moet los maken van zijn duidelijke voorbeeld Carlos Ruiz Zafón. Aan schrijftalent ontbreekt het zeker niet!