Fiona Davis, auteur van dit debuutroman zelf wonend te New York, en dat zal je als lezer direct opvallen, vanaf bladzijde 1 waan je je echt in New York.
Het verhaal speelt zich af in twee tijden (wat weer leuk is voor af te vinken in je reading challenge), in het appartementencomplex The Barbizon, bekend in de geschiedenis als het vrouwenhotel, ouders stuurden hun jonge meisjes naar dit hotel, om te studeren, of om het te maken als model onder het alziende oog van een huisbewaarster.
2016: Rose Lewin denkt dat haar leven op rozen verloopt, ze woont samen met de iets oudere Griff in het appartementencomplex The Barbizon en werkt als journaliste. Als ze van de portier hoort dat er op het derde verdieping nog bejaarde dames wonen die er verbleven tijdens hun studies, geraakt Rose verdiept in de geschiedenis van de vrouwen. Terwijl haar eigen leven niet loopt zoals ze verwacht had, geraakt ze verstrikt in de geschiedenis van de bejaarde Darby McLaughlin.
1952: Darby McLaughlin arriveert in het Barbizon Logement voor Vrouwen, onzeker start ze aan haar studies als secretaresse, in haar achterhoofd dat ze dit leven moet waar maken voor haar moeder. Na haar eerste dag ziet ze het leven al donker tot ze het dienstmeisje Esme leert kennen. Esme sleurt Darby in een totaal ander wereld, het nachtleven, een wereld van muziek, liefde, Darby bloeit open en toch...kent ze Esme wel, moet ze zoveel vertrouwen in haar vriendschap stellen?
Het verhaal zit heel goed verweven, de tijdssprong wordt heel goed weergegeven aan elk hoofdstuk. Ik was direct weg van het verhaal, ik noem dit echt een vrouwenboek, daar kan je niet onderuit, toch blijft er onder heel het geheel een mysterie, en ook een boodschap. Ik hield wel van beide dames hun karakter, de charme van Darby en de zoektocht van Rose. Ja misschien één minpuntje, ik vond Rose soms wel te vlug, of misschien was haar liefdesleven niet realistisch, maar een roman blijft nog altijd een roman! Het verhaal heeft me zeker niet verveeld of was zeker niet te zeemzoet!