Geweldige collectie lichtelijk absurdistische verhalen van Atwood met als thema ouderdom. Hoofdpersonages zijn ouderen, voornamelijk vrouwen, die terugkijken op hun leven. Verder overeenkomsten zijn een morbide humor, wraaknemen, fantasy/horror/sprookjeselementen, dapperheid, ironie.

De eerste drie verhalen horen bij elkaar, gaan over dezelfde personen. Deze verhalen zijn soms ontroerend, tegelijkertijd ook erg grappig. Samen met “De dode hand houdt van je” en het laatste verhaal “De oudjes in de fik” en waren dit mijn favorieten uit deze bundel.
In dit laatste verhaal is er een internationale beweging ontstaan: Onze beurt. Ouderen worden door hen omschreven als ‘parasitair hout’ of ‘stofvlokken onder het bed’. Verzorgingshuizen worden belegerd en in brand gestoken. Dit verhaal is een briljante combinatie van ontroering en humor.