Net zoals veel lezers is dit niet mijn eerste kennismaking met de schrijfstijl van Camilla Läckberg. Voor mij begon het bij de Leeuwentemmer en daarna A Snow Storm and the Scent of Almonds en begon ook mijn aanzien voor Camilla Läckberg te groeien. Naast de mysterieuze alsook mooie covers van haar boeken is zij zelf ook een intrigerende verschijning en benijdenswaardige schrijfster met een goed oog voor stijl en PR.

Aangezien haar schrijfstijl me goed beviel besloot ik om toch de juiste route te gaan pakken en haar serie van vooraf aan te gaan lezen. Beginnend met het eerste boek: IJsprinses.

In dit boek wordt er veel aandacht besteedt aan het vormen van het beeld voor de lezer van Fjällbacka en de personages van het boek. Fjällbacka is in de zomer een echte toeristenhotspot, maar in de winter is het een verlaten en ijzingwekkend stadje met een betoverende glans om zich heen.
Het lijkt een vredige stad te zijn met zijn vaste inwoners, maar onder het rustige oppervlak gaat een hoop verdorvenheid schuil. Langzaam aan komen de geheimen steeds meer aan het licht, terwijl de twee hoofdpersonages Erica Falck en Patrick Hedström los van elkaar steeds meer informatie aan de lezer prijs geven.

Het oog voor minutieuze details van Camilla Läckberg komt in dit boek enorm naar voren. Wat ik zelf prettig vind om een gedetailleerd beeld bij de tekst te kunnen vormen, echter ontwikkeld het verhaal zich hierdoor traag waardoor de spanning (vooral in het begin) weg ebt uit het verhaal.

IJsprinses is in mijn ogen niet het beste boek van Camilla Läckberg, maar een goede belofte voor wat er nog meer komen gaat.