Het duurde even voordat het verhaal me te pakken had. Dat komt vooral door de uitgebreide beschrijving van de wereld van de Valta. De schrijver neemt je mee in een mooie sprookjes wereld, waar uiteindelijk goed tegen over kwaad komt te staan. Pas vanaf ongeveer pagina 200 werd ik hierin meegezogen en kreeg ik ook wat meer sympathie voor de hoofdpersoon Nive. Wat mij betreft hadden sommige zaken wat minder in detail beschreven kunnen worden zonder in te boeten aan het verhaal. Maar het lezersgeduld wordt aan het eind meer dan genoeg beloond. Dit boek leent zich nog voor allerlei vervolgverhalen.