Bij het zien van de schitterende cover krijg je een idee dat je allemaal verhalen zult gaan lezen van klanten uit de kappersstoel en misschien kom je ook wel wat meer te weten over het kappersvak. Deels is dat ook zo.
Op een vlotte manier krijg je een beeld van vlak voor-, tijdens- en vlak na de oorlog in een klein Belgisch stadje. Het vertelt het verhaal van een barbier hoe die door bepaalde mensen is gered van de tewerkstelling in Duitsland. Hoe hij en zijn gezin de oorlog hebben weten te overleven. Hoe de barbier met zijn klanten omgaat, wat hij soms voor ze doet. De verhalen van zijn klanten. Hoe hij met zijn familie omgaat. Je leert hem kennen door de verhalen die hij vertelt. Ook zijn vrouw en kinderen leer je kennen. Het is eigenlijk een familieverhaal.
Het verhaal vertelt het leven van mensen in een klein stadje in België hoe die reageren op de aankomende oorlog, hoe ze reageren en leven tijdens de oorlog en hoe ze reageren vlak na de oorlog.
Het verhaal is zoals gezegd vlot en beeldend geschreven. Het grijpt je bij de keel. Het verhaal is heel aangrijpend, maar soms ook humorvol dankzij een bepaald verhaal van Gus.
Er zit nog een familieverhaal in het verhaal. Een verhaal dat herkenbaar is voor Gus, maar ook vertelt hoe de barbierszaak ooit is begonnen.
Eenmaal begonnen in het boek, is het lastig om het boek weg te leggen omdat je wilt weten hoe het verder gaat, hoe het af gaat lopen.
Het is mooi dat het boek eindigt hoe het met bepaalde mensen verder is gegaan in het leven en dat het eindigt met het begin.
De foto's van de barbier en zijn vrouw achterin het boek maken het boek compleet zodat je een beeld hebt van de barbier en zijn vrouw.
De Nederlandse lezers zullen misschien wel even moeten nadenken over wat bepaalde woorden betekenen zoals het woord 'nonkel', maar persoonlijk had ik er geen moeite mee omdat ik geregeld met Vlaamstalige mensen spreek, maar als je dat nooit doet, kan ik me voorstellen dat het wel lastig is.