De Droomlijst van Julien Sandrel maakte de verwachting niet helemaal waar maar was wel een lekker feelgood boek om te lezen het krijgt daarom dan toch nog 3 sterren .

De twaalfjarige Louis is voor de ogen van zijn moeder Thelma aangereden door een vrachtwagen. Hij ligt in coma, en volgens de artsen is de kans op herstel nihil. Ze besluiten om het nog vier weken aan te zien, hopend op een medisch wonder. Thelma is ontroostbaar. Wanneer ze vervolgens thuis onder het kussen van haar zoon een klein schrift vindt waarin hij zijn dromen heeft opgeschreven – een bucketlist met bijzondere wensen, zoals het volgen van een voetbalclinic, een tattoo laten zetten, of een druk kruispunt in Tokio oversteken – besluit Thelma om de dromen van Louis te realiseren zodat hij vredig kan sterven. Maar dan komt ze bij de moeilijkste wens: mijn echte vader vinden.

Nadat ik bovenstaande flap tekst had gelezen verwachten ik een boek met een traan en een lach maar de traan bleef helaas uit . De lach die was er wel af en toe . Ik was het boek al met een hele andere intentie ingedoken als op de flap niet het stuk van zijn vader stond . Het was echt niet zo dat het een slecht boek was want het leesten op zich super snel en vlot weg en als het nu een boek was wat ik gewoon lekker op vakantie aan het zwembad zou lezen zou het helemaal top zijn ! maar als je net als mij een boek met veel diepgang verwacht dan is dit niet het boek was je zoekt . Wat ik wel heel fijn vond was de afwisseling van perspectief tussen louis en Thelma

Liefs Melanie