Het lijk van een man wordt gevonden, een plastic zak over zijn hoofd getrokken. Op zijn lichaam ligt een stuk karton met daarop één enkele hoofdletter, aangebracht met een dikke viltstift.

Daarop volgen meer moorden, en op alle lichamen wordt een letter aangetroffen. Terwijl Winter de woordpuzzel probeert op te lossen, zoekt zijn team koortsachtig naar een verband tussen de slachtoffers - maar dat lijkt er niet te zijn.

Om precies te zijn is dit het eerste boek dat ik van Åke Edwardson gelezen heb.
Ik vond het een plezierig en goed geschreven boek, hoewel ik wel de indruk heb gekregen dat ik beter eerst eerdere boeken van deze auteur had kunnen lezen.
Er zijn namelijk gebeurtenissen en flashbacks die ik niet helemaal begreep.
Bijvoorbeeld over het eerdere leven van de hoofdpersoon Erik Winter had ik graag meer willen weten, om die verhaallijn beter te kunnen volgen.
Maar met het leesplezier heeft dat uiteindelijk niet zoveel te maken gehad.
Goede schrijfstijl, voldoende uitgewerkte personages maken dit verhaal zeer leesbaar.
Waar ik wat meer moeite mee had was het feit, dat het verhaal nogal traag op gang komt en soms wat rommelig overkomt.
Het is zaak goed je aandacht erbij te houden.
Ook duurt het even voordat het boek echt spannend wordt, maar dat vind ik op zich niet storend.
Toch ga ik, na deze eerste kennismaking, zeker meer boeken van Åke Edwardson lezen.