Recensie De Vijfde Golf
Wat doe je als aliens de mensheid proberen uit te roeien met verschillende golven (Bij de eerste golf doen ze alle lichten uit, bij de tweede komen er overstromingen, bij de derde een epidemie, bij de vierde sluipmoordenaars, en bij de vijfde ???) en je niemand meer kan vertrouwen omdat ze er net zo uit zien als wij? Cassie heeft tot nu toe de vier golven overleefd, maar leeft eenzaam. Haar moeder is gestorven tijdens de derde golf, haar vader is vermoord door de Anderen (zoals Cassie ze noemt) en ze hebben ook haar broertje meegenomen.

In dit boek lees je het verhaal van de zestienjarige Cassie. Je kijkt hoe ze probeert te overleven zonder vertrouwen en hoe ze haar broertje weer terug kan krijgen. Niet verstoppen, niet rennen, maar de confrontatie aangaan. Zo overleef je het langst. Maar ook als er een niet bedoelde liefde in het leven van Cassie komt?

Er komt een moment in een oorlog dat de laatste grens wordt overschreden. De grens tussen wat dierbaar voor je is en wat een totale oorlog vraagt. Als je die grens niet over kunt steken, dan is de strijd gestreden en is hij verloren.
Zijn hart, de oorlog.
Haar gezicht, het slagveld.

De mix van wisselende perspectieven, de ik-vorm, het inleven met de hoofdpersonen en hun overlevingsinstinct, onverwachte plottwisten en een open einde maakt het één van de spannendste Young-Adult boeken die ik heb gelezen. En dat zijn er veel.
Ik heb erg genoten van het boek. En kan niet wachten tot deel twee uitkomt.