Een vrouw van 61 jaar wordt dood aangetroffen in haar woning door een stel inbrekers die zich rotgeschrokken zijn. Ze ligt er al anderhalve maand, doodsoorzaak: hartfalen. Haar zoon die in Parijs woont en werkt, komt haar crematie regelen en het huis in de verkoop doen. Tijdens het opruimen van de boedel komt de zoon, Paul, raadsels tegen die hij probeert op te lossen. Het lijkt alsof zijn moeder hem nog iets wil tonen.
Paul heeft een getroubleerd verleden, is als kind in Tsjechië in een seksclub tewerktgesteld geweest, zeg maar rustig in een pedoclub. Hij heeft verschrikkelijke beelden in zijn hoofd en last van nachtmerries. Er zijn foto's en zelfs een film van zaken die in die pedoclub gebeurden. Helaas hebben de meeste van de mannen die kinderen misbruiken maskers op en ze gebruiken schuilnamen.
Enkele jaren geleden is er al eens een poging ondernomen om hooggeplaatste ambtenaren, rechters, politiecommisarissen, ja zelfs koninklijke leden, aan te klagen wegens pedoseksuele handelingen, maar er is nooit echt iets van gekomen wegens onvoldoende bewijs. Maar het idee dat dit soort mensen bij zulke daden betrokken zijn, is blijven hangen.
Feit of fictie, wie zal het zeggen.
Ook in België bestaan dit soort geruchten, de roze balletten genaamd. Wie ertoe behoorde, wat ervan waar is, niemand die het weet behalve degenen die eraan deelgenomen hebben en die houden om begrijpelijke redenen hun mond dicht. Dit soort mensen is uiteraar zeer chantabel als er bewijzen zijn.