Soms kun je achteraf niet herleiden waaróm je een bepaald boek las, herken je dat? Blijkbaar "moest het zo zijn". In die categorie past voor mij Luchtvissers van Gerwin van der Werf. Een bijzonder boek!
De ik-persoon probeert de wereld achter zich te laten door zich te verstoppen op een eiland (Lundines) dat volledig en definitief wordt geëvacueerd. Hij heeft een traumatische ervaring gehad, kampt met schuldgevoel en extreme hoofdpijn en meent door isolement beter af te zijn (voor zichzelf en anderen). Al gauw blijkt hij niet de enige achterblijver te zijn. Een wonderlijke mix van personen die met elkaar een balans proberen te vinden, ieder met zijn eigen verhaal en achtergrond.
Spannend, maar zeker niet als thriller-spannend. Spannend door ieders eigen (mentale) worsteling. Niet altijd even “leuk”, wel in zijn geheel indrukwekkend.