Kreta is om je heen tijdens het lezen.... de geuren, kleuren en bewoners zitten bijna in je.
Verder neemt het boek je mee naar een ziekte, die nog maar relatief kort behandeld kan worden, de oudste ziekte ter wereld : lepra. Nog tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw werden mensen met lepraverschijnselen in Griekenland verbannen naar een eiland Spinolonga bij Kreta.
De roman beschrijft heel precies de gesloten samenleving van dat eiland aan de hand van een familiegeschiedenis. Bewoners hiervan waren veroordeeld om tot de dood, die altijd bij deze ziekte hoorde, te verblijven op dit eiland. Men moest het leven tot dan toe in de steek laten en mocht het eiland niet meer verlaten.

En niet alleen het eiland had een gesloten gemeenschap, ook de dorpsbewoners leefden totaal geïsoleerd van de "rest"van de wereld.
Heel gedetailleerd worden gewoonten, feesten, religie en volksaard beschreven van deze Kretenzer dorpen.

Met verlangen kijk ik uit naar een gelegenheid om eens naar Kreta te gaan. En dan zal ik zeker een bezoek aan het eiland Spinalonga niet overslaan.
Even in mijn stoel op reis geweest!