Dit boek krijgt vier sterren van mij. Ik moest in het begin wennen aan de humor in het boek, maar na enkele bladzijdes raak je eraan gewend. Ik twijfelde tussen 4 en 5 sterren. Maar ik heb toch 4 sterren gegeven. Het boek bleef boeiend maar op sommige momenten had ik een raar gevoel en dwaalde het verhaal bijna een beetje af maar na een tijdje pakte het zich meteen weer op. De dwaalmoment kwam denk ik dat het boek net iets te dik was. Het verhaal kon korter vond ik. Ik verwachtte een feelgood roman met een zielig verhaal erbij. Helaas voelde ik me wel verbonden met het boek op de een of ander manier. Schildklierkanker is zeker een bekende in onze familie. Traagwerkendschildklier ook. Ik was even ook een beetje van slag van het boek. Het raakte me persoonlijk. Vooral nu Hazel zo jong is. Ze pakt alles heel goed op. Over de cover ben ik zeker te spreken. Lekker blauw is het. Je zou niet van de cover kunnen afleiden dat je een zielig/humoristisch boek te lezen staat.
Er kwamen wat quotes voorbij. Deze twee zinnen raakte me het meest:
"I hadn't ralized he'd thought about the books so much, that an imperial affliction mattered to Gus independently of me mttering to him."
"Our fearlessness shall be our secret weapon."
Dat laatste is zeker ook van toepassing op onze familie. Ik begrijp deze zin zeker wel. De laatste quote zou eigenlijk een quote voor het boek moeten zijn. Ik zou het zelf op de voorpagina plaatsen.
Ik vind dit een goed boek. Ik ben blij dat ik dit gelezen heb.