En dit is nog maar een debuut! Pracht verhaal. Langzaam kruipt het naar binnen. Van een tamelijk normale situatie - werk, collegiale contacten, vriendschap - is er vanaf het begin iets dualistisch. Telkens wil ik wel terug naar 'het gewone dagelijkse leven' maar - niet geheel aanwijsbaar - krijg ik steeds meer aanwijzingen dat er iets ernstig loos is. (Het mooie is dat aan het eind van het verhaal alles erg consistent blijkt; vanaf het begin af aan moet de auteur het verhaal al rond hebben gehad zonder dat het een keurslijf is geworden).
Het mooie van dit boek vind ik de gelaagdheid. Dat kun je natuurlijk verwachten als op het titelblad Machiavelli wordt aangehaald, maar al lezende vergeet ik dat en dringen zich vragen op over keuzes die ik zelf zou maken. Vind ik het geoorloofd dat? En als ik iets logisch vind, realiseer ik me ineens dat het boek me te pakken heeft genomen en dat ik verdwaald raak in wat alleen maar logisch lijkt.
Net zoals de hoofdpersoon Lena steeds weer gedwongen wordt haar eigen keuzes te maken, heb ik dat als lezer ook.
De uitwerking van de verschillende karakters is diepgaand waar het moet, en wat minder als het kan. Geen onnodige ballast voor de lezer.
Het zijn veel personen die langs komen. Maar er zit een heldere lijn in. Het gaat steeds om paren, om tegengestelden die elkaar aanvullen en die nodig zijn om het verhaal in balans te houden.
rede tegenover intuïtie, warm tegenover koel, helderheid tegenover duisternis
Het is eigenlijk ongelooflijk dat dit een debuut is. Houd die Liane in de gaten, want het is niet alleen een veelbelovende auteur, haar filmische manier van schrijven is een inspiratiebron voor mensen als Steven Spielberg. Ik ga graag naar de premiere!