Het verhaal bestaat uit 7 dagen, elke dag is een hoofdstuk. Je leest het verhaal vanuit het perspectief van Sam en Jasper. Deze dagen (hoofdstukken) beginnen allemaal met een citaat dat bij die dag/dat hoofdstuk past:

- Dag 1 ‘My best friend is the one who brings out the best in me.’ Henry Ford -

De vriendschap tussen Jasper en Sam is prachtig, een ontroerende vriendschap. Deze vriendschap is ontstaan na een zwaar drama in Sam’s leven. Dit drama raakte Jasper ook persoonlijk en het heeft een band gesmeed voor het leven. Vanaf kleins af aan zijn ze er zonder meer altijd voor elkaar. Door de gebeurtenissen groeien zowel Sam als Jasper als persoon, het maakt hen volwassener, ze beginnen te beseffen wat werkelijk van belang is in het leven.

De personages van Sam en Jasper zijn erg goed uitgewerkt, ze voelen aan alsof ze echte mensen van vlees en bloed zijn. Ook de karakters en de emoties van de andere personages worden goed en geloofwaardig neergezet. Je leeft enorm mee met elk personage, of het nu Jasper en Sam zijn, of bijvoorbeeld zijn ouders. Ze voelen levensecht aan tijdens het lezen.

Naar mijn mening wordt er vooral in de eerste helft van het verhaal erg veel stilgestaan bij de onzekerheid van Jasper en of hij wel de juiste keuzes maakt in zijn leven. De twijfel dat Jasper zijn ouders niet wil teleurstellen en niet voor zichzelf durft op te komen is te nadrukkelijk aanwezig. Ik vond het niet geloofwaardig dat een student zoveel loyaliteit voelt ten opzichte van zijn ouders dat hij het niet eens aandurft om (in ieder geval een deel) zijn eigen passie en dromen met hen te delen. Zijn ouders hebben werkelijk geen idee wat Jasper nu eigenlijk zelf wil. Ze moeten toch ergens tijdens zijn jeugd hebben op gevangen dat hij erg van muziek houdt. Deze onzekerheid wordt meerdere malen benoemd in verschillende situaties, zoals in gesprekken met Sam en zijn ouders en ook tussen Sam en Jaspers moeder. Deze momenten hadden van mij wat beknopter mogen zijn, aangezien je als lezer al op de hoogte bent van deze informatie.

Ondanks het zware thema en de vele emoties die je beleeft tijdens het lezen, zijn er momenten dat de schrijfster het wat luchtiger houdt en is er ruimte voor wat humor. Dit zorgt voor de juiste balans in het verhaal.

Joanne Carlton heeft met Hart-Slag een zeer bijzonder verhaal neergezet, Het is ontroerend en zo mooi. Laat je niet afschrikken door het aantal pagina’s. Joanne Carltons manier van schrijven is zeer aangenaam. Het is een prachtig verhaal, dat gaat over loyaliteit, onvoorwaardelijke vriendschap, het volgen van je eigen dromen, kiezen voor je eigen geluk, vriendschappen voor het leven en afscheid. Het is intens, emotioneel, krachtig, rauw.

En dan dat ijzersterke einde! Wat een fantastische twist op het eind, je ziet het hele verhaal ineens in een heel ander licht. Mijn complimenten hiervoor aan de schrijfster! Joanne Carlton heeft mij er mee verrast. Ik had letterlijk tranen in mijn ogen aan het einde, wat mij niet vaak gebeurt. Dit is een verhaal dat mij nog lang bij zal blijven en een absolute mustread.

Ik geef Hart-Slag graag 4 fonkelende sterren.