En jawel, Auster krijgt weer 5 sterren van me!
Deze autobiografie is een rommelige aaneenschakeling van herinneringen en de bijbehorende emoties. Maar niet storend rommelig, op een of andere manier zit er toch ook samenhang in. Rommelig omdat het niet strak de tijd volgt, maar wat heen en weer springt. Hoewel de rode draad toch wel weer netjes chronologisch is. Begrijpen jullie me nog?
In ieder geval vond ik het een heel prettig leesbaar boek, dat een leuk inkijkje geeft in het leven van Paul Auster. Op Knack.be las ik 'Winterlogboek is meer een knipselboek, een letterkast van gedachten en belevenissen, dan een uitgebalanceerde bespiegeling over het einde dat ons allemaal te wachten staat.' En zo is het.

Ik heb de originele, Engelstalige versie gelezen.