’t Jagthuys wordt op de achterflap een sprookjesachtige liefdesroman genoemd en dat Merijn de Boer opnieuw zijn spectaculaire talent bewijst.
Dit met de korte tekst maakt me nieuwsgierig naar het verhaal.

Vera is een bijzondere zorgverlener voor mannen met een beperking. Op een dag is ze uitgenodigd bij Neeltje Bruinworst en haar zoon Binnert voor een kennismaking. Neeltje wilt graag dat haar zoon seksueel gezond wordt en ze wilt dat Vera elke week langs komt voor haar Binnert.
Binnert is 35 jaar en is nog nooit echt onder de mensen geweest. Vera wordt de 17de persoon die hij zal zien. Hij heeft een heupprobleem en heeft een vorm van autisme. Die dag heeft ze Binnert alleen maar achter een gordijn zien staan.
De keer daarop kwam Vera echt voor Binnert. Ze viel als een blok voor hem en wilde later ook dat Binnert met haar mee zou gaan, maar Binnert voelt daar niks voor. Hij wilt thuisblijven bij zijn moeder. Vera legt zich er niet snel bij neer.

Merijn de Boer heeft een fijne schrijfstijl zodat het verhaal snel leest.
Het einde van het verhaal zag ik totaal niet aankomen, maar ik vond het einde wel ontzettend snel klaar. Het boek was ineens uit. Er had voor mij bij het einde nog wat meer bij gemogen.