Na lang twijfelen of ik dit boek nu zou lezen of niet, heb ik mij vooral door de positieve recensies laten overtuigen. Deels ben ik blij dat ik het gelezen heb, maar volledig overtuigd ben ik nu wel niet.
Birk (de vader) is een bizar verhaal, dat begint met zijn verdrinking nadat hij zijn zoon Mikael zou gered hebben. Gedurende het volledige verhaal hangt een nare beklemmende sfeer. Het deed mij soms denken aan sommige boeken van Stefan Brijs.
Het boek bestaat uit 3 delen en van bij het begin had ik een negatieve indruk over de moeder van Mikael. De manier waarop ze reageert als ze de verdrinking verneemt, gaf mij een raar gevoel. Pas aan het einde van het 1ste deel verneemt zij wat er juist gebeurd is.
In het laatste deel krijg ik nog een veel negatiever beeld van de moeder. Het plot is voor mij een beetje te ver gezocht, maar toch moest ik mijn beoordeling gedurende het lezen regelmatig bijstellen. Raar is ook wel dat je blijft verder lezen, ondanks de beklemmende sfeer!
Ik zou het durven aanbevelen voor wie eens houdt van een bizar donker verhaal!