Liane Moriarty (1966) is een Australische schrijfster, wereldberoemd door haar roman Het geheim van mijn man, die in 2013 verscheen en langer dan een jaar op de New York Times-bestsellerslijst stond. Als kind was Moriarty al verknocht aan lezen en nog steeds kan ze niet slapen zonder eerst heel lang te lezen in een heel heet bad. Bijna echt gebeurd is haar zesde boek en werd door Monique Eggermont naar het Nederlands vertaald.

Een lekker dik zomerboek, dat is de eerste indruk die de nieuwe Moriarty geeft. De vrolijke cover in combinatie met de geheimzinnige titel trekt meteen de aandacht.

Clementine speelt cello. Ze is zich aan het voorbereiden op de belangrijkste auditie van haar leven voor haar droombaan als eerste cellist bij het Sydney Royal Chamber Orchestra. Ze is getrouwd met Sam en ze hebben samen twee dochtertjes. Ze zijn gelukkig, al is de sleur de laatste tijd een beetje in hun huwelijksleven geslopen.

Erika is een jeugdvriendin van Clementine. Ze is een gecompliceerde vrouw en hun vriendschap loopt dan ook niet altijd vanzelf. Wanneer Clementine en Sam bij Erika en haar man op bezoek komen, worden ze uitgenodigd voor een barbecue van de buurman van Erika die ze vaag kennen.

Alles in Bijna echt gebeurd draait om één vraag: Wat is er gebeurd op de avond van de barbecue? Het moet wel iets heel ergs zijn, want sinds die avond zijn alle personages helemaal van slag.

Wat een beetje verwarrend kan zijn is dat de roman zich afspeelt in Australië, waar in de winter de zon schijnt en op een mooie winteravond wordt gebarbecued. De spanning wordt goed opgebouwd. Beetje bij beetje wordt er teruggeblikt op de barbecue waar schijnbaar iets vreselijks is gebeurd. Heel langzaam wordt het ene na het andere geheim ontrafeld. Steeds als je denkt dat je er bijna bent, stuurt Moriarty je weer een andere kant op. Toch wordt het nooit vervelend. Je krijgt niet het gevoel dat je aan het lijntje wordt gehouden, omdat je ook echt steeds een beetje meer informatie krijgt. Gaandeweg krijg je ook steeds meer inzicht in de karakters. Alle personages hebben hun eigenaardigheden en gebreken, maar juist daardoor ga je een beetje van ze houden. Zelfs de bijfiguren hebben een heel eigen karakter.

De vriendschap tussen Clementine en Erika ligt in het boek onder een vergrootglas. Het zijn twee heel verschillende vrouwen en hun vriendschap is soms moeilijk te begrijpen. Ook de relatie tussen Clementine en haar man Sam lijkt sinds de barbecue niet zo ongecompliceerd als ze in eerste instantie misschien zelf dacht. Doordat Moriarty de informatie goed doseert, worden ook de relaties onderling langzamerhand blootgelegd.

Al met al blijkt de eerste indruk van het boek te kloppen. Het is echt een roman om lekker in de zon aan één stuk uit te lezen. Dankzij de goede spanningsopbouw is deze vijfhonderd pagina's tellende pil binnen no-time uit!