Na geestdrift is dit het tweede boek dat ik van Daniel Hecht lees. Wederom een aanrader, een zeer goede thriller over lugubere moorden. Het zal door de stijl komen, maar ik legde regelmatig de link met de auteur Alex Kava, één van mijn favoriete thriller schrijfsters, die ook zo luguber kan schrijven. Het begint met het vinden van een lijk dat wel op een heel beestachtige manier is vermoord, het hangt als een marionet met touwtjes vastgebonden aan een muur. Al snel blijkt dat er in het verleden meerdere indentieke moorden zijn gepleegd, waarvan de moordenaar al veroordeeld is en vast zit. Hebben we hier te maken met een onschuldige die de moorden niet heeft gepleegd, of is er iemand die de moorden kopiëert? De redelijk nieuwe rechercheur, Mo, pakt het voortvarend aan en roept de hulp in van een psychiater, Rebecca. Het psychologisch gehalte is dan ook vrij hoog in dit boek.
Zoals het hoort in een thriller, wordt je regelmatig naar een andere verdachte getrokken, waarbij het slot dan toch weer (redelijk) verrassend is. Maar daarvoor zijn er wel de nodige doden gevallen en heeeft Mo zich in meerdere wespennesten gestort.
Soms een tikkeltje ongeloofwaardig, inderdaad, maar dat hoort toch bij een thriller, om het spannend te maken.