Frankrijk van nu. Het eerste was je denkt is Parijs, stad van de liefde. Maar als er een bom ontploft in het Weinberg instituut is het vergezocht met de liefde. Haat en verwarring vechten om een plekje. Zoveel doden. En waarom? Nog belangrijker: wie heeft deze aanslag gepleegd? Gabriel Allon gaat deze zoektocht aan samen met zijn team. Dit team is onderdeel van een Israëlisch geheime terreurorganisatie genaamd Het Bureau. Een vrouw genaamd Natalie wordt gerekruteerd om te infiltreren binnen de IS. Zal het haar lukken om het netwerk te ontmantelen? En nog belangrijker: kan ze uiteindelijk zich veilig losmaken van de IS?

Ik moest de eerste paar hoofdstukken heel erg in komen. Ik begreep er niks van en moest mij er heel erg toe zetten om verder te lezen. Vanaf het moment dat Natalie wordt geïntroduceerd in het verhaal kreeg ik pas plezier in het lezen van Het zwarte gif. Het verhaal wordt logischer en er wordt minder met namen gestrooid. Van tevoren wist ik dat Natalie een belangrijk persoon zou vormen in het verhaal. Dit maakte dat ik meer over haar te weten wilde komen. Natalie kent Het Bureau en de geheime operaties niet. Alles wordt aan haar uitgelegd waardoor je het zelf ook gaat begrijpen. Op een gegeven moment begint er spanning in het verhaal te komen waarna ik eindelijk in het verhaal zat en lekker verder las.

Het verhaal begint in Frankrijk, maar ook Israël is een belangrijk land waar veel gebeurtenissen plaats vinden. Verder zijn er andere landen en plaatsen die ook belangrijk zijn binnen het verhaal. Boven elk hoofdstuk staat waar het plaats vind. Dit vond ik erg prettig. Zo weet je direct waar je aan toe bent. Wanneer je eenmaal bent gewend aan de verschillende personages en begrijpt wat hun rollen zijn begrijp je het verhaal beter. In het begin had ik hier best veel moeite mee. Er gebeuren verschillende dingen in meerder landen. Het verhaal introduceert in een rap tempo verschillende personages die allemaal een eigen rol hadden. Het was oor mij aan het begin een grote brei van geheim agenten en geheime diensten.

Het einde van het boek had ik totaal niet verwacht. Je weet dat Natalie geïnfiltreerd wordt in de IS, maar daar houdt het op. En daar begint ook de spanning. Ik kan er niet teveel over zeggen zonder te verklappen wat er gaat gebeuren maar het verhaal neemt een andere loop dan verwacht. Ik was verbaast. Het einde is erg realistisch wat ik goed kon waarderen.