In een oude vervallen Sasksische boerderij in het (fictieve) gehucht Mariënveen leven vader en zoon Krüzen. Zoon Paul woont er al zijn hele leven en lijkt in Mariënveen te zijn vastgeroest. Hij zorgt voor zijn vader en lijkt het leven op zijn beloop te laten. We beleven als lezer de veranderingen mee in het dorp: met name de komst van Chinezen, Polen, Roemenen en vooral een Rus speelt in deze roman een belangrijke rol.

Tommy Wieringa weet met zijn kenmerkende schrijfstijl van mooie volzinnen de sfeer in het dorp goed neer te zetten. In prachtige vergelijkingen tussen bijvoorbeeld een haan en een kraai laat hij de lezer als het ware meekijken in de belevingswereld van Paul.. Ook het gedoseerde gebruik van het (Twentse) dialect draag hieraan absoluut bij.

Hoewel over dit verhaal dus zonder meer positieve punten zijn te vermelden is Wieringa er niet in geslaagd mijn aandacht van het begin tot het eind vast te houden. Te vaak heb ik daarvoor het boek terzijde gelegd. Het is voor mij daarom een normaal goed boek en daarom geef ik dit boek 3 sterren.
Ofschoon ik niet alle boeken van de shortlist heb gelezen verwacht ik niet dat De Heilige Rita er met de Libris Literatuurprijs vandoor gaat.