Twee broers runnen samen het boerenbedrijf van hun overleden ouders. Alles is nog in de staat alsof de ouders nog in leven zijn.
Dan besluit een van de broers het koffertje van zijn moeder te pakken en op pad te gaan. Als hij onderweg overnacht in een oude schuur wordt hij wakker van iemand die tegen zijn benen schopt.
Een beetje onwennig en ongemakkelijk ontstaat een gesprek. Het blijkt een meisje te zijn met een knalgroene hanenkam en een halsband met scherpe stekels rond haar nek.
Zij besluiten om samen verder te lopen. De unieke combinatie van een boer en een punkmeisje beide op zoek naar de zin van het leven of het leven zelf ? Dit wordt prachtig verwoord in het boek.
Tijdens de dagenlange wandelingen ontstaat er een palet van woorden, emoties , indrukken maar vooral van stilte, grote stilte.
Als lezer ervaar je dat en het doet iets met je.
De hoofdstukken zijn kort en regelmatig wordt er teruggegaan naar de broer die achterbleef op de boerderij. Ook zijn ervaring met het vertrek van zijn broer maken indruk op de lezer.
De schrijfstijl is zo prachtig en puur, ruimte latend voor zoveel dat tussen de regels staat.
Het einde van het boek doet je ook weer beseffen dat het leven onvoorspelbaar is.
Dit boek is een juweeltje en krijgt van mij vijf sterren.