Wat een geweldig goed en mooi boek, een thriller (niet supereng) maar met een echte inhoud vol woede, liefde, vergeving en emoties.

Wanneer Brendt Müller ontvoerd wordt snap je de reden waarom. Iedereen snapt er niks van, de ontvoerders zijn dan ook onbekende voor hun.
De reden ligt in het verleden van deze man.
"Ooit had hij zich als klein kind net zo vastgeklemd aan de borst van een man die hij als vader beschouwde".

Bij toeval ontmoet Brendt een meisje op de plek waar hij vastgehouden wordt, dit is niet zomaar een meisje blijkt later.
Hier is de titel op gebaseerd: Rust nu maar uit, engeltje...mijn lieve...ijsengel".

Omarm je lot, hij zou wel gek zijn welk mens zonder huis, zonder geld en zonder eten was daar tevreden mee. Vechten moest je, om je leven naar je hand te zetten, om te pakken waar je recht op had en je doelen te bereiken.

Wat overblijft is een ijskoude leegte.

De personages zijn prachtig weergeven met hun eigen karakter, emoties en beweegredenen.
Svenja zal nog lang in mijn gedachten blijven, zo klein, zo dapper.