De 42-jarige Helena is al jaren vrijgezel. Er waren genoeg scharrels, maar sinds ze op haar zeventiende een kind kreeg bleek geen van die scharrels goed genoeg te zijn voor een langdurige relatie. Dan komt er een man in haar leven die precies lijkt te zijn wat ze nodig heeft, maar durft ze dat wel aan? Haar schoonzus Anouk is inmiddels al heel wat jaren samen met Cas als de twijfel ineens toeslaat: is ze nog wel gelukkig? De vraag begint pas echt prangend te worden wanneer ze een andere man zoent en merkt dat dat toch iets meer met haar doet dan ze verwacht had.

N.I. Monteny is het pseudoniem van de Vlaamse journalist Nathalie Le Blanc. Met Weg van jou debuteert Monteny als romanschrijver.
In vijf delen neemt N.I. Monteny ons mee in het roerige liefdesleven van twee schoonzusjes. Elk deel beslaat een tijdsperiode van ongeveer één week. In Weg van jou volgen we Helena en Anouk ongeveer een jaar. Tijd genoeg om beide dames eens goed te leren kennen, zou je zeggen. En dat is ook precies wat er gebeurt. Helena en Anouk hebben allebei een andere achtergrond en hebben andere dingen meegemaakt. Dingen die hen hebben gevormd tot wie ze nu zijn. Monteny weet deze uitstekend te beschrijven.

De afwisseling tussen de scènes van Helena en Anouk zorgt ervoor dat het verhaal spannend blijft. Daarnaast werpen de schoonzussen ook een blik op elkaars leven. Als lezer bekijk je de gebeurtenissen hierdoor van meerdere kanten en dat zorgt soms voor een interessante kijk op de zaken. Bovendien zijn alle personages goed op elkaar ingespeeld, wat voor hilarische, maar soms ook lieve momenten zorgt.

De liefde is echter niet het enige waar de dames mee worstelen. De gemeente wil het plaatselijke jeugdhuis sluiten. Helena’s zoon komt hier regelmatig, net als alle andere jongeren in de stad. Het sluiten van dit jeugdhuis zou een groot gemis zijn. Samen met een groep gelijkgestemden zet Helena zich in voor het behoud van dit jeugdhuis en dat zorgt ervoor dat ze niet onopgemerkt blijft in de media.

De vijf delen waarin Weg van jou is opgedeeld zorgen ervoor dat kleine tijdsprongetjes mogelijk zijn, zonder dat je daar even bij moet stilstaan of dit tekstueel moet benadrukken. Het laatste deel telt amper 20 pagina’s en is daarmee meteen het kortste deel en misschien zelfs wel een beetje overbodig. Monteny gebruikt dit laatste deel vooral om alle verhaallijnen zover af te ronden dat het net iets té afgerond is en dat is jammer. De verhaallijnen waren ook prima af geweest zonder dit laatste deel.