Een boek dat leest als een film maar dan één waarvoor ik in slaap zou vallen. Ten eerste is het boek (bijna 600 bladzijden) veel te langdradig en valt de schrijver voortdurend in herhaling. Met 150 bladzijden minder had dit verhaal ook kunnen verteld worden zonder afbreuk te doen aan de essentie. Vervolgens zijn een aantal hoofdstukken overbodig en totaal ongeloofwaardig. Zo erg dat ik bij sommige hoofdstukken dacht aan de verhalen uit de stripreeks Blake (McVey) en Mortimer (Osborn) uit mijn jeugdjaren (Een aantal voorbeelden: het treinaccident is ronduit lachwekkend en voer voor stripverhalen, of een ander voorbeeld, na een schietincident lijkt Paul Osborn plots geen last meer te ondervinden van zijn verwondingen, en zo gaat het maar verder). Hierdoor rommelt het niet een beetje aan alle kanten in dit verhaal. Dit boek lees je dan ook best tijdens een groot verlof aan een zwembad met verstand op nul. In de categorie boeken-met-verstand-op-nul verdient dit nog net drie sterren.
Uit de vele reviews die ik hier lees blijkt nogmaals dat smaken verschillen. En zo is er voor elk wat wils, maar dit boek was voor mij toch eerder een afknapper.