Het verhaal gaat over Karen, een journaliste die met haar dochter en haar vriend Joost samenwoont. Op een dag komt Joost, die rijinstructeur is, niet thuis, Karen is doodongerust. Dat is niks voor Joost. Hoe langer hij weg blijft, hoe meer ze zich zorgen gaat maken. Wat kan er gebeurd zijn? Je verdwijnt niet zomaar. De politie staat ook voor een raadsel. En dan gebeuren er ook rare, schokkende en vreemde dingen, dit is geen toeval. Karen moet weten wat er aan de hand is. Naar mate de dagen verstrijken doet ze een aantal schokkende ontdekkingen… Hij kan niet dood zijn, niet na wat ze ontdekt heeft. Karen gaat zelf op onderzoek uit als ze bepaalde informatie heeft gekregen van een anoniem persoon.
De tweede verhaallijn gaat over de 23 jarige Sanne, die op het punt staat met haar nieuwe vriend te verhuizen naar Sint Maarten. Een heel nieuw begin, dat is wat ze wil.
Je maakt kennis met Karen en haar gezin, meteen vanaf het eerste moment heb je al met haar te doen. Ze heeft al heel wat meegemaakt en nu krijgt ze weer van alles voor haar kiezen. Dat is niet niks. Ik kan me wel in haar inleven.
In het tweede verhaal maak je kennis met Sanne, ik heb er meteen al mijn oordeel over klaar. Ze is niet echt mijn type. Veel te makkelijk in alles. Ze denkt dat alles aan komt waaien. Later heb ik mijn menig over haar wel wat bijgesteld.
Het verhaal leest vlot, je leest om beurten de verhaallijn van Karen en Sanne. Het lijkt in het begin niks met elkaar te maken te hebben maar al snel heb je door dat er wel degelijk een link tussen beide verhalen is. Hierdoor wordt het verloop van het boek enigszins voorspelbaar, alleen weet je nog niet precies hoe het precies zal aflopen.
Het plot is verrassend genoeg niet voorspelbaar. Het venijn zit hem dus inderdaad in de staart.