Ik behoor al meerdere decennia niet meer tot het doelpubliek van de boeken van Peirce, maar ik moet toegeven dat ik een wonderlijke leeservaring heb beleefd met deze "Sam en de Schaduwridders". De schrijver mengt een komische verhaallijn, met lichtvoetige personages en een portie slapstick in een verhaal dat deels strip, deels leesboek is. Het resultaat kan op z'n zachtst gezegd geslaagd genoemd worden. Voor een echte graphic novel is de tekenstijl te strak en minimalistisch en zijn de getekende achtergronden bij een voorgrondverhaal quasi onbestaand. Dit mag echter niet als minpunt gezien worden, daar Peirce hiermee meteen een eigen stijl verder zet, die bij zijn reeks Niek de Groot zo succesvol was. De plot raast van de ene belevenis naar de ander en verveelt geen moment. Van rustpunten in het verhaal is geen sprake en je hebt als geoefende lezer het boek dan ook in geen tijd uitgelezen. Een jonge lezer zal er ongetwijfeld wat langer plezier aan kunnen beleven. Het leuke aan deze aanpak is, dat zelfs lezers die niet meteen de moed hebben om zich aan een (bijna) 300 pagina's dik boek te wagen, door de vele leuke plaatjes overtuigd worden om dit boek een kans te geven. En ze zullen niet teleurgesteld worden. Sam en de Schaduwridders is een pareltje, dat zowel jong en oud zal weten te plezieren.