Op de één of andere manier vond ik dit meer een mannenboek. En niet omdat het over een man gaat, of door een man geschreven is. Waarom dan wel? Ik weet het echt niet.
Het boek vertelt op een tragi-komische manier over het eenzame leven van Postbode Albert, maar ik vond de tragiek wel de overhand hebben. In het begin verwachtte ik dat het vooral zou gaan over de inhoud van de post van anderen die hij openmaakt en leest, maar daar lees je bijna niets over.
Bijna vijfhonderd bladzijden waren voor mij weer wat te veel.