Het boek "de Afwezigen", geschreven door Lieke Kézér, gaat ook over afwezigen. Mensen die er niet meer zijn en erg gemist worden. Dat geldt voor de weduwnaar, Frank Johnson, als voor zijn voormalige buurjongen, Joshua James, die nu bij hem woont en waar Frank dus voor moet proberen te zorgen. Joshua kan niet zonder zijn overleden moeder met haar waanideeën over Elvis, en dat probleem wil Frank voor hem oplossen. Daarom leert hij Joshua de saxofoon te bespelen. Maar door het boek heen merk je wel, dat zijn problemen hierdoor niet bepaald opgelost zijn. Hij mist zijn vader, die zijn eigen leven leidt zonder zijn zoon, evengoed. Na Frank zorgt een oude vriendin van zijn vader, Jessy, een poosje voor hem. Maar ook zij laat hem in de steek.
Ieder hoofdstuk geeft een nieuwe verhaallijn met personen die iemand missen. Wel hebben al die mensen iets met Joshua te maken. Dus hij is de rode draad door het verhaal. Ook hebben ze haast allemaal iets met elkaar te maken, al zou je dat aan het begin van het boek niet zeggen.
Alle episodes worden niet synchroon verteld, de periodes volgen elkaar niet op. De verhaallijn schiet naar voorgaande jaren of pas geleden en weer terug. Daardoor is het verhaal soms niet gemakkelijk te volgen. De lezer moet wel eens terugkijken in welke periode hij nu weer terecht gekomen is. Maar het hele boek gaat over Joshua, en uiteindelijk komen alle verhaallijnen samen en begrijp je de verschillende vertellingen. Het is geen goed of slecht einde, het is zoals het is.