Zweedse buren was het eerste boek die Lineke Breukel schreef over hun emigratie naar Zweden. Rare jongens, die Zweden is haar tweede boek.

Heerlijk om te zien dat het boek dezelfde opzet en schrijfstijl kent als het eerste boek. Wederom is het persoonlijk geschreven met een vlotte pen. Hierdoor pakt het boek makkelijk op, waan je jezelf soms zelfs echt in Zweden, en is het geheel lekker persoonlijk.

In dit tweede boek vertelt Lineke hoe ze steeds meer integreren in de Zweedse gebruiken en rituelen. Ze wonen nu drie jaar in Zweden. In 24 hoofdstukken neemt ze de lezer mee in hun Zweedse leven en de gebeurtenissen.

Haar zoon heeft de buren (Nederlandse) bijnamen gegeven, zoals Klein Duimpje en Rockabilly. Dit geeft het boek humor en net het vleugje meer.

Ook dit boek voelde voor mij aan alsof ik een soort blog las. Wat ze meemaken, wordt verweven in een kortverhaal. Zowel Zweedse buren als Rare jongens, die Zweden heb ik in een maand gelezen. Het voelde voor mij wel aan als veel van hetzelfde. Logisch ergens, omdat het hun verhaal is, maar hierdoor vond ik het tweede deel met momenten, net teveel. Het gevoel hetzelfde te lezen, lag op de loer, alleen dan net in een ander jasje.

Toch maakt de persoonlijke, prettig leesbare schrijfstijl veel goed. Het is nergens langdradig door de korte hoofdstukken. Hierdoor kon ik het boek makkelijk even wegleggen, om daarna weer snel verder te gaan met lezen.

Wie geïnteresseerd is in Zweden of daarnaartoe wil emigreren, is dit boek een aanrader. Tussen de regels door neemt Lineke de lezer mee naar de Zweedse gebruiken. Er zitten zeker leerelementen in beide boeken.

Ik geef dit tweede deel ook 3.5 sterren.


Gelezen voor het blog: in de boekenkast