De IJstweeling is een verhaal dat de nachtmerrie is voor elke tweeling ouder met een eeneiïge tweeling, want wat is nu erger dat je niet zeker week wie van je twee dochters nu is overleden. Met dit krijgt Sarah te maken als ze verhuizen van het drukke London naar het Schotse eiland Torran.

Eigenlijk draait het hele boek om de vraag is Kirstie nu Kirstie of is nu toch Lydia. Het meisje zelf weet het op den duur ook niet meer. Ondanks dat er in het boek niks spannends gebeurd, voel je de onderhuidse spanning die dit verhaal heeft, dit zorgt er ook voor dat je het verhaal blijft lezen omdat je wilt weten hoe het nu in elkaar zit.
Het plot was voor mij een verrassing maar als ik nu op het hele verhaal terug kijk is dat ook naar mijn idee de enige oorzaak van de verwarring.

Het enige minpuntje in het boek vond ik dat het meisje wel heel veel aan het lezen is, wanneer ze thuis is. Ze is of aan het lezen en soms op haar Ipad aan spelen en veel anders doet ze eigenlijk niet. Op den duur kon ik al invullen dat ze op haar kamer aan het lezen was.