Toen ik onlangs in de Brugse Boekhandel was (voor de release-party van Zilveren Vleugels), kon ik het niet laten om Opgesloten van Amy Ewing mee naar huis te nemen. Hoewel ik van alles aan te merken had op The Jewel, het eerste boek in de trilogie, moest en zou ik deze korte novella aanschaffen. Voor slechts vijf euro wilde ik deze mooie cover graag aan mijn boekenkast toevoegen - en dat het verhaal dan ook nog eens over Raven, mijn favoriete personage uit The Jewel, gaat is ook mooi meegenomen.
Op de veilingdag van de Surrogaten wordt Raven, de beste vriendin van Violet, verkocht aan de gravin van de Steen. Raven voelt direct dat er iets niet deugt aan deze dame. Algauw blijkt haar voorgevoel juist: Raven wordt aan allerlei gruwelijke experimenten onderworpen. De gravin doet haar uiterste best de ijzersterke wil van Raven te breken. Kan ze dit overleven?

Na het uitlezen van The Jewel wist ik niet zo goed wat ik van het hoofdpersonage Violet Lasting, oftewel nummer 197, moest vinden. Ze komt enerzijds nogal naïef over, maar tegelijkertijd is ze wel voortdurend ongehoorzaam. Ook vind ik haar iets te perfect, maar dat is natuurlijk wel te verwachten van een surrogaat met zo’n hoog nummer. Het is niet dat ik Violet echt stom vind, maar ik kreeg gewoon geen band met haar. Toen ik hoorde dat Opgesloten vanuit het perspectief van Raven geschreven werd, wist ik meteen dat ik dit boek zou kopen. Raven was namelijk verreweg mijn favoriete personage uit The Jewel - met een eervolle vermelding voor Garnet overigens.

Ik vond het zeer fijn om te lezen vanuit Raven, omdat ik me al tijdens het lezen van The Jewel afvroeg wat er allemaal gebeurde in het huis van de Steen. Het personage Raven is sterk, koppig en trots - en daar kan ik me persoonlijk goed mee identificeren. Al vraag ik me af of ik in een dergelijke situatie zo sterk in mijn schoenen zou blijven staan, want de experimenten waaraan Raven onderworpen wordt zijn zeker niet mis. Ik kan me voorstellen dat deze scènes bovendien wat heftig zijn voor lezers met een gevoelige maag.

Qua verhaallijn vond ik Opgesloten toch een klein beetje teleurstellend: ik vond het verhaal gewoon veel te kort en ik wilde veel meer. Ik had gehoopt dat de novella het hele verhaal van Raven zou vertellen, van het begin van The Jewel tot het einde, maar dat bleek helaas ijdele hoop. Misschien ook wel logisch voor zo'n dun boekje, maar ik miste nu echt wel iets van diepgang. Je weet iets beter aan welke gruwelen Raven wordt blootgesteld, maar buiten dat voegt het kortverhaal eerlijk gezegd weinig toe.

Opgesloten heeft er in ieder geval voor gezorgd dat Raven beter heb leren kennen en ik zin heb gekregen om het tweede deel in de trilogie te gaan lezen. Hopelijk kunnen we in The Lone City opnieuw (af en toe?) uit het perspectief van Raven lezen. De mooie cover doet het goed in mijn boekenkast en voor slechts vijf euro is dit een kortverhaal dat je niet kunt laten liggen. De lengte is alleszins perfect voor de treinreis Brugge - Gent. Hopelijk wordt het verhaal over Garnet (Garnet's Story) ook vertaald en met zo'n toffe cover voor een spotprijsje uitgegeven, dan heb ik nog een keer iets leuks te lezen in de trein!
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.