Op diverse pagina's wordt de (voor-)lezer in cursief met enkele woorden er aan herinnerd hoe belangrijk het is om naar kinderen te luisteren en vooral te herhalen wat ze zeggen zodat ze zich gehoord weten. Er kan op die manier een wisselwerking optreden tussen het kind en de volwassene en kan het kind gerustgesteld worden.

In Doris Dorpsuil worden vier stappen besproken die belangrijk zijn:
Stap 1: Ik zie je
Stap 2: Ik luister naar je
Stap 3: Ik ben bij je
Stap 4: Je kunt het aan.

Het doel van deze vier stappen is bij een kind de bewustwording op gang te helpen.
Het kind moet weten dat er gevoelens en emoties zijn, dat ze alle ruimte mogen krijgen om deze gevoelens en emoties te voelen, dat de volwassenen daarbij ondersteunend aanwezig moeten zijn en tenslotte dat kinderen het aankunnen.

In Boris Dorpsuil vertelt Bo Sijpkes op een prettige, geruststellende toon over de onderwerpen geboorte, dood, scheiding en een eerste schooldag.
In ieder verhaal worden tips gegeven met betrekking tot vragen stellen tijdens het lezen en afbeeldingen kijken.
Deze afbeeldingen zijn een mooie aanvulling op de verhalen en ook de illustrator heeft daarom een compliment verdiend.

"Soms zou ik willen dat ik nog maar vier jaar oud was..."- Graag Gelezen