"Avonturen in het Heksenbos" bevat 18 korte verhaaltjes over dingen die Foeksia de miniheks (zo groot als een mensenkind) beleeft. Elk verhaaltje is 3 tot 5 pagina's inclusief illustraties. De verhalen gaan bijvoorbeeld over Foeksia's miniheksenschool, haar vader Kwark de tovenaar, de dieren in het bos of de dingen die ze met haar mensenvriendje Tommie beleeft.

Op de achterkant van het boek staat: "Jammer genoeg pakken haar heksentrucs meestal anders uit dan Foeksia wil..."
Maar eigenlijk kan Foeksia best goed toveren. Ze belandt af en toe in situaties waar ze niet in terecht wil komen, maar als ze dan gaat toveren, komt het allemaal meestal wel goed (een enkele keer daargelaten).

De introductie is heel simpel geschreven, maar geeft wel wat achtergrondinformatie over Foeksia en de andere personages, zodat je de andere delen niet vantevoren gelezen hoeft te hebben.

Alle verhaaltjes zijn geschreven in de tegenwoordige tijd. Paul van Loon heeft dit boek echt geschreven om voorgelezen te worden, wat je ook goed merkt in de lengte van de zinnen en het taalgebruik. Ook de afwisseling tussen dialogen en korte beschrijvingen leest prettig.

De verhaaltjes over Foeksia zijn vooral leuk, met kleine grapjes en een beetje spanning. Ook al gaan de verhalen over heksen, het wordt nergens eng. Foeksia is altijd vrolijk en zelfs haar vervelende klasgenootjes of de enge spinnen in het bos, pakt ze aan op een opgewekte manier, zonder al te veel problemen te zien. Ze maakt zich wel zorgen als haar vader, Kwark de tovenaar, ineens verdwijnt of zich anders gedraagt dan normaal, en ze probeert altijd zo snel mogelijk een oplossing te vinden. Dat moet ook wel, want de verhalen zijn nooit langer dan vijf pagina's. Het fijne is, dat Foeksia ook altijd snel een goede oplossing bedenkt! En als ze het zelf niet kan, dan weet ze waar ze moet zijn.

Van de andere personages komen vooral juf Minuul en de tovenaar Kwark het meeste voor in de verhalen. Tommie heeft een paar verhalen over hem en Foeksia (inclusief zijn moeder). Af en toe doen Foeksia's klasgenootjes mee, maar in elk verhaal is de hoofdrol toch echt voor Foeksia. Leuk is ook dat ze met dieren en planten kan praten, wat zo normaal is dat het eigenlijk alleen opvalt als ze samen is met Tommie.

Het verhaal over Snoesje, waarin Foeksia een ei vindt en hoopt dat daar ook een miniheks uit tevoorschijn zal komen, vond ik het leukst. De uitkomst hiervan is namelijk heel onverwacht! Snoesje komt later ook heel even terug in een ander verhaaltje verderop in het boek, maar in principe staan alle verhaaltjes op zichzelf. Je kan dus elke avond een verhaal voorlezen zonder dat het eindigt met een cliffhanger voor de volgende avond.

Alle illustraties in dit boek zijn in kleur. Op elke pagina staat wel een kleine of grote illustratie, waar je tijdens het (voor)lezen uitgebreid naar kan kijken. Ook is de eerste letter van elk hoofdstuk los getekend in het thema van het verhaaltje, bijvoorbeeld met bloemen bij het verhaal over de heksenbloem.
De tekeningen van Saskia Halfmouw zijn heel erg speels en vol beweging, maar vooral erg kleurrijk. De mensen (en heksen en tovenaars) zijn niet heel realistisch getekend, maar meer in een strip-achtige stijl, wat de tekeningen extra vrolijk maakt. Zelfs de dieren en soms de planten hebben duidelijke uitdrukkingen op hun gezicht.
Op Twitter heb ik aan Saskia Halfmouw gevraagd waar ze de tekeningen mee heeft ingekleurd. Dat doet ze met plakkaatverf (gouache) en met potlood of krijt heeft ze accenten toegevoegd, zoals extra schaduwen.

De verhalen zijn kort, maar heel geschikt om voor te lezen. De mooie illustraties zijn net zo vrolijk als Foeksia zelf en maken het lezen van dit boek extra leuk.