Zoveel nabijheid is onderverdeeld in verschillende thema’s, zoals bijvoorbeeld ‘Ergens op de wereld’, ‘Voorbij het onbekende’, ‘Naar de verste rand’ en de ‘Verloren vallei’.

Helder en warm zijn de gedichten geschreven. Ze weten een snaar te raken; Of het nu gaat over leven, dood, herinneringen aan het verleden, ontwrichting of insectologie.

Soms lijkt de tijd stil te staan; herinneringen komen bovendrijven.

Deze bundel laat de lezer reizen in hart en hoofd. Niets wordt ontkend; verval en vergankelijkheid krijgen een eigen plek, de dood kan een verlossing zijn bij pijn en angst.

Merkbaar in de gedichten is de liefde van de auteur voor beeldende kunst; veelal een aanloop naar een gedicht.

‘De ladder van Cézanne’ is geïnspireerd op het schildersatelier van Paul Cézanne; de titel verwijst naar de hoge ladder die Cézanne in zijn atelier had staan.

‘Liggen de leeuw’ is geschreven bij het beeldend werk van Siiri Spronken, die regelmatig een leeuw opvoerde in haar schilderijen.

In een zestal gedichten worden dichters herdacht, zoals bijvoorbeeld Menno Wigman en Wim Brands.

De beeldende schrijfwijze zorgt ervoor dat de gedichten tot leven komen; iedereen mag zijn eigen uitleg eraan geven en gevoelens toelaten.

Het is de angst, de altijd aanwezige angst die twijfelen doet.

In ‘Kleine insectologie’, komen onder andere Duna, Dambordvlieg, Cruce, De kamervlieg en Gerri en Groene zandloopkever voorbij. Zij krijgen een gezicht.

Ze kijken verlekkerd, gevangen in eigen lusten. Bedroefde bijen hebben geen stem, vinden nooit enige vervulling.

Het tot de verbeelding aansprekend gedicht ‘Orkaan’ is hartverscheurend.

‘Grot’ gaat over een jongen, die de mergelgrotten bij Maastricht ingaat.

‘Kijk me aan, zegt zijn moeder. Zoveel nabijheid – spierwit haar gezicht.

Afwisselend wordt het leven omarmd; verafschuwd bij radeloosheid en uitzichtloosheid. Heftige gevoelens kunnen worden opgeroepen.

Elk gedicht verbergt een boodschap; aan de lezer om die te ontdekken.

Frans Budé is een dichter met veel klank en kleur, inlevingsvermogen en een scherp observatievermogen. Mede gezien door de afwisseling aan thema’s, is dit een bundel geworden die menig lezer zal aanspreken. Over elk gedicht is nagedacht en zet de lezer aan tot nadenken. De prettig leesbare gedichten hebben gelijktijdig de verborgen kracht dat je ze meerdere keren kunt lezen en elke keer iets nieuws ontdekt.

Zoveel nabijheid is een bundel van herkenning en thuiskomen.

Stilte is alles wat rest na het lezen van deze bundel.

De diepte van de duisternis waarnaar je kunt afdalen en nog steeds leeft, is een exacte maat voor de hoogte waarnaar je kunt streven.

Plinius de de Oudere