Harry Bosch zou het rustig aan kunnen doen. En toch, liggen er twee zaken op zijn bordje die niet gering zijn. In de hoedanigheid van politievrijwilliger maakt hij jacht op een serieverkrachter die horren opensnijdt en als privédetective leidt hij de zoektocht naar een mogelijke erfgenaam van een miljardair. Kortom, al is Bosch op pensioengerechtigde leeftijd, hij is nog steeds op zijn best. En de schrijver lijkt gelijke tred te houden met zijn protagonist. Michael Connelly zou zelf met pensioen kunnen gaan, maar hij is nog steeds de absolute meester van de politieromans. Harry Bosch is haast iconisch. En het plot van de Keerzijde is zoals van bijna al zijn boeken fenomenaal. Alles klopt, van de eerste tot de laatste bladzijde. Deze keer is de actie relatief ondergeschikt aan de zoektocht zelf. Ook zijn halfbroer Mickey Haller speelt een kleine rol in het boek. Het einde is voor Connelly's doen ontroerend, een beetje feelgood zelfs.
Connelly belooft in het dankwoord dat Bosch terug zal komen. Want, de bejaarde politieman overweegt serieus het aanbod om wederom fulltime politieagent te worden aan te nemen. Weliswaar niet als agent van de LAPD met een oppervlakte van '600 vierkante kilometer' maar nu van een klein bureau met als werkterrein 6 vierkante kilometer.