In dit 2e verhaal staat het privéleven van Fredrik nog onder druk door gebeurtenissen in deel 1 en er komen twee nieuwe zaken op zijn pad.
Als Jenny een jaar lang dezelfde nachtmerrie heeft neemt ze de moeilijke stap om aangifte te doen van de moord waar zij in haar droom steeds getuige van is. Een moord 17 jaar eerder door haar vader in Frankrijk gepleegd.
Fredriks nieuwe collega Sara Oskarson gaat in gesprek met Jenny. Ondersteunt door Fredrik moet zij oude gegevens gaan opdiepen. Wat is echt en wat door de jaren vervormt in Jenny’s brein?
Fredrik wordt opgeroepen als in het meer van een kalkgroeve een dode duiker gevonden wordt. Noodlottig ongeval of zijn er verdachte omstandigheden? Een moeilijke zaak die creatief denkwerk en ouderwets speurwerk vergt.
Niet alleen de nachtmerrie van Jenny, maar ook de zaak van de dode duiker betekent een duik in het verleden. Aanknopingspunten en sporen lijken verdwenen in de mist van de tijd en dit frustreert beide onderzoeken, waardoor alles traag verloopt.
Fredrik moet zijn aandacht verdelen. Ogenschijnlijk hebben beide onderzoeken niets met elkaar van doen, maar langzaam, als de warme herfst over gaat in een stormachtige winter komt er ineens licht in beide zaken en vallen misdadige fragmenten op hun plaats.

Håkan Őstlundh, die de serie thrillers rond inspecteur Fredrik Broman op het Zweedse eiland Gotland situeerde, schreef deze tussen 2004 en 2014. Hij behoort in Nederland niet tot de bekendste schrijvers in het genre Scandinavische thrillers, maar deze reeks, die het predicaat literaire thriller verdient, is de moeite waard. Een prettige en goede aanvulling op alle anderen,.
Verhalen die, naast goede, geloofwaardige opbouw van het plot, gebeurtenissen, karakters en samenhang in het verhaal, simpel ouderwets speurwerk laten zien, niet gelardeerd met spectaculaire acties of te snel doordenderende gebeurtenissen. Ze stralen een rustige, landelijke, wat lome sfeer uit en hebben een prettige verteltrant. Beschrijvingen zijn vol fijne nuances met zijsprongen en details over landschap, alledaagse observaties, het leven in Zweden en natuurlijk het leven en zielenroerselen van zijn creatie, Fredrik Broman en zijn gezin. Alles zonder onrealistische overdrijving. Concreet en bondig op een manier die prettig leesbaar is.
Ogenschijnlijk lijkt er weinig te gebeuren in de verhalen, maar Őstlundh weet uitstekend sfeer te creëren, slaagt er in om je fantasie te prikkelen en je te laten visualiseren wat hij beschrijft. Hij bewandelt leuke zijpaden, laat gedachten van personages tot zijn recht komen, construeert goede plots en haakt her en der aan aan actuele onderwerpen. Soms volgen we personages tot in hun ziel, alsof het een roman betreft ingekapseld in een thriller. De verhalen kennen een rustige opbouw zonder saai, eentonig of langdradig te worden. Het verveelt nergens, alles behoudt compleetheid, spanning en blijft boeien. Voor de liefhebber van dit genre: de reeks telt 7 delen, een ruime 2.500 pagina’s te gaan.