‘De Krijtman’ van C.J. Tudor wordt een veelbelovend debuut van dit jaar genoemd. Kan dit boek aan deze verwachtingen voldoen?

We volgen Edward (Eddie) Adams op twaalf jarige leeftijd in 1986 en dertig jaar later in 2016.

Waar het boek heel makkelijk leesbaar begint, overzichtelijk is en er na een derde van het boek zelfs een beetje spanning voelbaar is, slaat dit daarna vrij snel om. Het verhaal komt in een stroomversnelling waarin een hoop grote gebeurtenissen elkaar snel opvolgen. Veel personages krijgen een eigen verhaal, die wel allemaal enigszins met elkaar verbonden zijn. Dit maakt dat er een kleine chaos ontstaat waarbij je goed moet blijven opletten om het allemaal te kunnen volgen. Hierdoor viel de spanning helemaal weg en verloor ik een klein beetje het plezier van het lezen. Wat jammer was aangezien het zo veelbelovend begon.

Dit alles zorgt ervoor dat als iemand me vraagt om in het kort te vertellen waar dit boek nou eigenlijk over ging, ik niet zo goed weet wat ik moet antwoorden.
Op de vraag of dit boek aan alle hoge verwachtingen voldoet is mijn antwoord: helaas niet.

Wat nog wel het benoemen waard is is het aanhalen van een aantal bijzondere onderwerpen in dit boek zoals dementie en abortus. Dat kom ik niet vaak tegen (als bijzaak) in thrillers maar ik kan dat wel waarderen.