Ik had voordien nog nooit een boek gelezen van John Boyne en had niet gedacht dat ik het boek zo snel uit zou hebben. Ik vind de invalshoek van het boek heel goed gevonden: het verloop van de tweede wereldoorlog door de ogen van een kleine jongen. Hoewel ik naarmate het verhaal vorderde minder sympathie kreeg voor Pierrot vond ik het toch een aangrijpend verhaal en had ik op het einde van het verhaal toch medelijden met Pieter en de moeite die hij had om te leven met wat hij heeft gedaan en terug een nieuw leven op te bouwen.