Een boek lezen waar zoveel mensen enthousiast over zijn vind ik toch best lastig. Mijn verwachtingen waren zo hoog, ik vond het lastig om te beginnen in Misschien ooit. Toen ik eenmaal begonnen was ben ik heel rustig gaan lezen omdat ik eigenlijk niet wist wat ik kon verwachten en wilde de hoge verwachtingen loslaten. Terwijl ik aan het lezen was en hoe verder ik kwam hoe meer ik gewoon las zonder te denken aan al die woorden. Op zo'n moment dat ik vergeet wat er al geschreven is (alleen de quotes had ik gelezen) dat is het moment dat ik in een boek zit. Misschien ooit heeft me verrast. Geen standaard verhaal over een jongen en een meisje die verliefd worden maar twee mensen die spanning voelen en er niet mee kunnen doen wat ze wille omdat ze beiden dat om bepaalde redenen dat niet willen. Extra lastig in hun situatie de communicatie want hoe praat je met een dove jongen? Hoe leg je dingen uit zoals je met een gewone jongen praat.

Hoe de gesprekken tussen Ridge en Sydney gaan vind ik goed gedaan. Door het andere lettertype wist je precies wanneer ze een gesprek voerden via hun telefoon of laptop. Ik moest wel wennen dat andere gesprekken bijvoorbeeld met Warren niet in deze stijl werden neergezet. Ik had daar soms het idee dat Ridge wel praatte met hun maar in het verhaal werd duidelijk dat het niet zo was. Missvhien ooit is een boek waar humor, romantiek en drama in voorkomt. Ridge en Warren halen bijvoorbeeld streken met elkaar uit en Sydney kan er ook aardig wat van en sommige streken zijn echt wel grappig. De spanning tussen Ridge en Sydney heeft Colleen Hoover echt enorm goed beschreven, je voelt gewoon hun spanning, hun aantrekkingskracht en daar wil je meer van zien en ervaren. Je merkt hoe ze proberen an elkaar weg te blijven en vrienden te blijven maar kunnen ze dit ook echt.

De songteksten geven een mooie meerwaarde aan het boek en zeker een heel nieuw iets. Zelf vind ik het lastig muziek te luisteren tijdens het lezen dus heb de nummers dan ook beluisterd wanneer het aan bod kwam of aan het einde van het boek. Ik vind het leuk dat in deze digitale wereld Colleen Hoover een echt boek combineert met digitaal de muziek luisteren.

Waarschijnlijk ben ik niet zo lyrisch over het boek als een aantal anderen maar ik heb zeker van het boek genoten, vond het een goed verhaal en niet standaard. Ik vond het jammer dat er een einde kwam aan het verhaal want aan het einde had ik nog best wat meer willen weten.