Castle Rock in de Amerikaanse staat Maine, je zal er maar wonen. Stephen King (1947) heeft ondertussen al meer dan twee handen vol plots bedacht die zich alle in dat stadje afspelen. Dodelijk dilemma was het eerste, en Verlichting is drie decennia later het recentste. Scott bezoekt zijn vriend Bob, een huisarts, met een lastig probleem: hij wordt lichter. Zijn lichaamsbouw verandert niet, maar het lijkt of zijn lichaam zichzelf verzet tegen de zwaartekracht. Maar niet alleen hijzelf wordt lichter, ook voorwerpen die hij vastneemt, wegen plots niets meer. Voorlopig is dat geen probleem want hij had wel enige gewichtsreserve, maar als Scott gewicht blijft verliezen, dan zal de teller ooit op nul komen te staan.

Dit is niet het eerste boek waarin King met het gewicht van zijn hoofdpersonage speelt. In 1984 publiceerde hij onder het pseudoniem Richard Bachman al De vervloeking over een man die na de aanrijding van een zigeunervrouw wordt vervloekt en steeds dunner wordt. Dit keer is er van een vloek geen sprake. De oorzaak van het fenomeen is onbekend.

Scotts gewichtsverlies zou de aanzet kunnen zijn tot een griezelig horrorverhaal, maar Stephen King had wat anders in gedachten. Er wordt niet gegriezeld in dit verhaal. Naarmate zijn leeftijd vordert, legt King de horror steeds meer terzijde en verschuift de focus meer en meer naar wat bepaalde gebeurtenissen met de personages doen. Zijn personages waren altijd al uitstekend uitgewerkt in de stevige pillen die hij uitbracht, maar King bewijst dat hij dat ook voor mekaar krijgt in dunne novelles. Niet alleen hoofdpersonage Scott is erg compleet, ook een handvol nevenpersonages krijgt meer bagage mee dan je zou vermoeden. In die korte tijdspanne maken meerdere protagonisten bovendien ook nog een enorme evolutie door en groeien ze als persoon.

King maakt er al enige tijd een gewoonte van om Trump in zijn boeken te vermelden. Niet dat hij er een fan van is. Het tegendeel is waar. King heeft een probleem met de Amerikaanse president en sinds de horrorkoning door de twitterpresident geblokkeerd werd van diens account, laat King geen gelegenheid voorbijgaan om hem een veeg uit de pan te geven. Trumps mederepublikeinen delen mee in de klappen. King noemt de inwoners van Castle Rock republikeinse homohaters en geeft de lesbische buren van Scott een belangrijke rol. Wel houdt hij deze uitingen van kritiek kort en terloops en vergeet hij nooit dat zijn rol deze is van leverancier van amusement.

Deze korte novelle gaat heel diep. King zal met dit verhaal ongetwijfeld een gevoelige snaar raken bij veel lezers. Het boekje zit wel onder het genre ‘thriller en spanning’, maar dat doet het tekort. Er is onderhuidse spanning aanwezig, maar in essentie is dit een verhaal over aanvaarding. Aanvaarding van je eigen lot bijvoorbeeld, of aanvaarding van het anders-zijn van anderen. Voor Kings doen zit er bijzonder veel feelgood en meligheid in het verhaal, maar dan erg goed gebracht. King weet dat hij zo succesvol is dat zelfs zijn boodschappenlijstjes geld zouden opbrengen. Hij kan het zich dus permitteren om te experimenteren met andere genres. Ooit begon hij als horrorschrijver, lanceerde vervolgens een meer dan geslaagde fantasyserie, slaagde er zelfs in een thriller-trilogie te schrijven, schreef non-fictie over zijn periode als alcoholverslaafde, en nu gaat hij voor één keer de emo-toer op. Waarom ook niet? Verlichting is alweer een prettige toevoeging aan ‘s mans uitdijende oeuvre.