Een mooi turquois kleurtje met een wesp en enkele bloeddruppels sieren de cover van het thrillerdebuut van Annerieke de Vries. Dit boek heb ik samen met anderen gelezen voor de thrillerleesclub van Vrouwenthrillers.nl

Maud heeft een niet alledaagse job. Ze werkt in het mortuarium als visagiste en kapster om de overledenen toonbaar te maken voor de laatste groet van hun nabestaanden.
Ze is vrij gelukkig in haar job omdat ze uit een gewelddadige relatie komt die haar psychisch toch wel getekend heeft en waarbij ze het hoederecht van haar zoontje heeft verloren.
Tot de dag dat Sjoerd binnengebracht wordt na een auto-ongeluk. Sjoerd en Maud waren vrienden maar weinigen wisten van deze vriendschap af en Maud wil dit graag zo houden naar aanleiding van hetgeen ze in Sjoerd’s zakken terugvind.
Op haar zoektocht naar de mysterieuze liefde van Sjoerd komt ze voor verrassingen te staan én ze botst tegen haar ex-man op. Nog steeds maakt hij haar het leven zuur. Hoe moet ze van deze tiran afraken en hoe kan ze haar zoontje voor zijn woede-aanvallen behoeden?

Sluipwesp is zoals de titel zegt een verhaal dat stilletjes binnensluipt in je geest. Dat je alle puzzelstukjes net als Maud op een tafel legt om het verband te vinden en dan je de oplossing aanreikt waar je naar op zoekt bent.

Annerieke de Vries schrijft vlot en ze spreekt tot je verbeelding met haar verhaal. Je stelt jezelf in de plaats van Maud en probeert mee voor oplossingen te zorgen. En stilletjes bejubel je haar om haar moed.

Sluipwesp is intrigerend en geslaagd als debuut. En ik ben er zeker van dat de volgende thriller die deze auteur op papier zet nog beter gaat zijn dan deze thriller. Ik kijk er al naar uit.