Natuurlijk moest ik ook nog dit debuut lezen van de zeer door mij bewonderde schrijver Chabon. De hoofdpersoon van het boek, Art, is een jonge joodse student in Pittsburg en aangezien Chabon hier ook gestudeerd heeft zal het verhaal ongetwijfeld veel autobiografische elementen in zich hebben. Dit is wat mij betreft bepaald geen pre, als je kijkt hoeveel autobiografische ‘drivel’ er op de markt is (zoals dat boek van Jan Siebelink dat ik laatst las).
Het verhaal van dit boek draait erom hoe de met zijn seksuele identiteit worstelende Art verscheurd raakt tussen zijn liefde voor het meisje Flox en de jongen Arthur. De relatie met zijn strenge vader, een maffia-baas, is al even problematisch, zeker als zijn stoere biker-vriend Cleveland ook het criminele pad op gaat en in diens vaarwater komt.
Het boek is zeker onderhoudend en goed geschreven, maar van alle boeken is dit toch echt Chabon’s minste. Zeg maar een soort Pablo Honey dus, het debuutalbum van Radiohead, dat met vlagen ook de ontluikende brille liet zien, maar op zichzelf nog weinig bijzonder was.