Nathalie Briessinck heeft met Tot de duivel het schip keert een boek geschreven wat je als lezer de wereld van de Antwerpse rederij en de welvarende burgers rond 1900 intrekt. Een fascinerende en bizarre wereld.

De achterflap laat ons weten:

‘Antwerpen, eind negentiende, begin twintigste eeuw. De Schelde, de hoofdslagader van de stad, blinkt onder een gouden zon terwijl twee families verenigd door een rederij met hun schepen rimpels in het water trekken. In een stad waar naast zijn rivier ook mensen op de uren van de getijden in- en uitstromen, voert ‘Tot de duivel het schip keert’ je mee door zijn straten, huizen, kieren en achterbuurten om een familiegeschiedenis, die tegelijkertijd schrijnend mooi is en vol verraad bloot te leggen. Een verhaal over levens, over eigenwijsheid en over mensen die via eigenbelang en liefde "een" waarheid onthullen die families verbindt, maar ook scheidt.’

Op de donkere cover van het boek zien we een schip op zee tegen een (donder)blauwe achtergrond. Hierdoor was ik compleet op het verkeerde been gezet! Ik dacht dat ik over moord en doodslag op het schip zou lezen. Het radeloze van niet kunnen vluchten omdat je midden op zee zit. De rillingen liepen me bij die gedachte alleen al over de rug.

Maar niets bleek minder waar te zijn! Het verhaal speelt zich af in Antwerpen. We blijven met beide beentjes droog en veilig op de kade. Nou ja, veilig? Voor lang niet iedereen…

‘Tot de duivel het schip keert’ is opgedeeld in vijf delen. Ieder deel wordt door een personage vertelt en speelt op de andere delen in. Samen zijn ze compleet en vormen ze het hele verhaal. We leren interessante personages kennen en een wereld die behoorlijk ver van mijn bed af staat.

Of de titel goed gekozen is? Een duivel komt er zeker in voor! Niet in de klassieke zin als een rood wezentje met een pijlachtige staart en een hooivork maar een kwaadaardig persoon die op de eerste gezicht een zeer fatsoenlijk iemand lijkt te zijn. The devil in disguise...

Ik vond het een heerlijk boek. Het leest heerlijk door! De overgangen van personages zijn best heftig en zorgen voor een dynamisch verhaal.
Ik mocht dit boek lezen voor de leesclub van Samenlezerisleuker en hier leerde ik dat Nathalie Briessinck dit boek in eigen beheer heeft uitgegeven. Superknap van haar.

En wisten jullie dat er zowaar een trailer is van het boek? https://www.magisto.com/album/video/KCZ9Q05TAgYqNycHDmEwCXt5?l=vsm&o=w&c=t&source=twitter

Als deze jullie niet weet te overtuigen om het boek te lezen, al dan niet samen met mijn recensie, dan ben je gewoon geen liefhebber van het genre literatuur en romans ;-)