Luke Allnutt laat ons kennis maken met informaticastudent Rob, die bubbelt van de ideeën, en de koele degelijke economiestudente Anna. Zij leren elkaar kennen in een studentencafé, beide komen uit een niet al te makkelijke thuissituatie. Als de liefde tussen hen opbloeit krijgen zij, na een paar miskramen, een zoon Jack. Waar Rob intens geniet van zijn zoon Jack blijft Anna zorgelijk. Na een paar voorvallen blijkt dat Jack ernstig ziek is en start hiermee hun nachtmerrie. Het verhaal is vanuit het perspectief van Rob geschreven en Allnutt doet dit bijzonder gedetailleerd. Hij laat de wanhoop, de boosheid, compleet verlies van de realiteit en tegen beter weten in elke strohalm willen vastgrijpen de revue passeren. Na de dood van Jack verliest Rob zich compleet in zijn verdriet en en de daarop volgende struggle naar de weg terug in het “gewone” leven vond ik zelf het mooiste stuk om te lezen. Wat mij betreft had het verhaal nog intenser en rauwer gemogen want de emoties lagen zeker aan de oppervlakte…. de wat beschouwende manier van schrijven is hier zeker debet aan. Maar al met al een prachtig debuut!