Vorig jaar debuteerde columniste Saskia Noort met de thriller Terug naar de kust. Van dit boek zijn inmiddels al 40.000 exemplaren verkocht. Deze succesvolle eerste schreden op het pad van de thriller leverde haar een nominatie op voor de Gouden Strop. Onlangs verscheen Saskias tweede thriller De eetclub. De eerste kritieken zijn lovend en ook dit boek heeft al een nominatie voor de Gouden Strop in de tas.

De eetclub draait om vijf welgestelde gezinnen die een innige vriendschap met elkaar onderhouden. De vrouwen organiseren gezellige eetavondjes, winkelen, winkelen en winkelen met elkaar en hun mannen hebben elkaar gevonden op zakelijk en sportief gebied. Als een van de mannen (Evert) omkomt bij een brand staan de negen andere levens van de vriendenclub volledig op hun kop. Als snel blijkt dat Everts dood waarschijnlijk een geslaagde zelfmoordpoging is geweest en dat hij zijn vrouw en kinderen hierin mee had willen nemen. Als iedereen de eerste schok te boven is, steken schuldgevoelens en vertwijfeling de kop op. Hadden ze Evert deze wanhoopsdaad uit het hoofd kunnen praten? Iedereen probeert op zijn eigen manier met zichzelf in het reine te komen en het gewone oppervlakkige leventje weer op te pakken. Als snel blijkt dat niet iedereen hier goed in slaagt, met alle gevolgen van dien

Met Terug naar de kust wist Saskia Noort mij al in haar web te vangen. De vlotte schrijfstijl en de pakkende vertelwijze spraken mij erg aan. Ik keek dan ook zeer uit naar de verschijning van haar tweede boek De eetclub. En terecht! Noort zet zich met dit boek wat mij betreft definitief op de kaart van serieuze Nederlandse thrillerauteurs. Zeer treffend weet Noort het leven van vijf welgestelde echtparen neer te zetten. Een leven dat bolstaat van oppervlakkigheid en waarin de schone schijn hoogtij viert. Hun zogenaamd solide leefwereld en vriendschap blijkt een zeer wankele constructie te zijn zodra er tegenslagen om de hoek komen kijken. Na de dood van vriend Evert begint de fragiele eierschaal waarin zij leven grote barsten te vertonen die niet meer te repareren zijn. Hoewel het verhaal wordt verteld door hoofdpersoon Karen spat de broeierige sfeer van de paginas af. Alleen door veel te roken, zuipen en neuken kunnen de vijf echtparen zich handhaven in hun zorgvuldig gecreëerde schijnwereld. De realiteit van Everts zelfmoord past daar niet in en na wat gesnuf en gejank moet deze dramatische gebeurtenis zo snel mogelijk ter zijde worden geschoven.

Karen en vriendin Hanneke lijken als enige langer bij de gebeurtenis stil te blijven staan en hun ogen te openen. Karen krijgt steeds meer het gevoel dat er een luchtje zit aan de dood van Evert. Als vriendin Hanneke na een val van het balkon het leven laat weet ze het zeker, er zit iets goed fout. Haar leven, huwelijk en vriendschappen overdenkend en speurend naar de waarheid doet Karen de ene schokkende ontdekking na de andere. De worsteling met haar gruwelijke bevindingen en een identiteitscrisis maken haar kwetsbaar en dat blijft niet onopgemerkt. Sluwe wolven liggen op de loer, klaar om haar met huid en haar te verslinden. De wijze waarop ze zich hiertegen verzet is aangrijpend weergegeven.

In De eetclub blijkt niets te zijn wat het lijkt. Intriges, leugens en bedrog zijn het fundament van een ogenschijnlijk zo perfecte vriendschap. De uitermate treffende typering van de oppervlakkige karakters geeft het boek meer diepgang en bevestigt meer dan eens de voordelen omtrent de jetset. Het eigen ego, geld en macht blijken het uiteindelijk te winnen van menselijke relaties en Noort weet dat zeer realistisch neer te zetten. De eetclub is wat mij betreft een uitstekende psychologische thriller die nog een tijdje doordreunt, zelfs als je het boek al uit hebt. Hopelijk laat thriller nummer drie niet te lang op zich wachten.