Kate Reddy is terug, en hoe! Kate is inmiddels tien jaar verder, een aantal ervaringen rijker en een aantal illusies armer. Strompelend door de menopauze zonder enige steun van man en kinderen, terwijl ze ook nog probeert haar huis te renoveren én voor haar gezin te zorgen. Dat dat beslist niet meevalt kan ze gelukkig smakelijk vertellen. Vooral de gedeeltes over haar geestelijk en lichamelijk aftakelende schoonouders en haar nieuwe (oude?) liefde Jack zijn hartveroverend en authentiek, en ook de gapende digitale kloof tussen haar en haar kinderen wordt hilarisch en herkenbaar neergezet. Ze portretteert haar man met een bijtende ironie en groeiende afstandelijkheid die hij volledig heeft verdiend. Alleen haar overgangsklachten en -kwaaltjes zijn wat overheersend aanwezig, waardoor de toon van het boek soms verschuift in de richting van een medisch forum voor vrouwen boven de vijftig. Een lekker weglezend boek, zeker voor de liefhebbers van de voorloper ‘I don’t know how she does it’. Kate, over tien jaar weer?