Amsterdam in de jaren '20, dat is de setting van 'Droog', een roman waar ik maar moeilijk hoogte van kon krijgen.

Antonie groeit op in Amsterdam en ontplooit zich tot een echt straatschoffie. Hij houdt zich bezig met allerlei louche zaakjes en laat zich daarbij vergezellen door zijn beste vriend Johan. De liefde van zijn leven, Helena, waarschuwt hem dat hij zich in de problemen werkt, maar daar trekt Antonie zich niets van aan. Hij zal de slag van zijn leven slaan door tegen zichzelf in te zetten tijdens een illegale bokswedstrijd. Zo hoopt hij voldoende geld te verdienen om met Helena een nieuw leven te beginnen. Maar het loopt allemaal anders dan gepland en Antonie raadt verstrikt in het net van een van de grootste bendeleiders, De Slachter.

Op de achtergrond is er allerlei gekonkel gaande in de politieke wereld. De ene fractie wil koste wat het kost de Olympische Spelen naar Amsterdam halen, de andere fractie wil de Drogekelenwet erdoor krijgen. Ze gooien het op een akkoordje.

Robert van Oirschot doet een poging om deze twee verhalen door elkaar te verweven, maar slaagt daar jammer genoeg niet in. Het politieke gedeelte bevat personages die effectief bestaan hebben, een aantal van de gebeurtenissen hebben ook plaats gevonden, maar het is voor de lezer een vreemde mengeling van fictie en non-fictie die zich doorzet in de schrijfstijl.

Het verhaal van Antonie leest namelijk lekker weg, zoals een roman hoort weg te lezen, al vervalt van Oirschot soms in ellenlange beschrijvingen van bijvoorbeeld de weg die Antonie aflegt. Als Belgje waren dit voor mij overbodig saaie stukken. De spanning die het bendeleven teweeg brengt, maakt dit echter goed.

De politieke gedeelten lezen dan echter weer meer als pagina's van een encyclopedie, waarmee van Oirschot telkens stijlbreuk pleegt. Net als je in het verhaal van Antonie komt, wordt je leessnelheid gebroken door de droge pagina's vol politiek. Hoewel ik deze dan wel weer lustte, blijft het een stijlbreuk die de vaart uit het verhaal haalt.

'Droog' is een goede poging om een historische roman neer te zetten, maar zou nog beter zijn als de schrijver het had aangedurfd om te gaan schrappen!