Geen boek kan ik vergelijken met deze van Griet op de Beeck. Haar schrijfstijl is uniek en ik kan niet goed uitleggen waarom. Ze schetst het leven niet rooskleuriger dan het is, maar maakt daarmee geen deprimerend boek.
Omdat er continu van perspectief gewisseld wordt, is het iets lastiger leesbaar. Echter maakt dat ook dat je ontdekt hoe er over elkaar en elkanders leven gedacht wordt. En dat is nou exact wat het verhaal zo interessant maakt.