Het is heel mooi hoe een enkele karaktertrek voor inspiratie van een prentenboek kan zorgen! Alle kinderen willen graag 'zelf doen'. En dat is ook een uiterst goede karaktertrek! Het enige nadeel daaraan is, dat ze dan ook wel eens met het hoofd tegen de muur lopen. Daar leren ze van!

Twee kleine visjes hebben een fijne thuis in het rif, maar ze willen meer! Ze willen naar zee. Ze willen grotere avonturen beleven. Zal dit hen goed bevallen? Of krijgen ze toch heimwee naar het rif, waar al hun vriendjes zijn?

De schrijfstijl van Sofie Schollaert is heel 'voorleesvriendelijk'. De rijm zorgt voor een prettig ritme en dat blijft eigenlijk door het hele boek wel mooi behouden. Het is wel een prentenboek voor jongere kinderen. Het eenvoudige woordgebruik zorgt ervoor dat zelfs de kleinste spruiten kunnen genieten!

Toch zijn de illustraties ook voor de iets oudere kinderen aantrekkelijk. Er is genoeg te zien op elke spread en de sfeer van het verhaal op dat moment, wordt erg mooi weergegeven. Zoals de walvissen die uit de zee komen. Ze doemen als het ware op uit de donkere diepten en lijken enorm indrukwekkend. Een mooi contrast met het kleurrijke, vriendelijke rif!

'Twee kleine visjes' is een prentenboek dat gesierd wordt door zijn eenvoud. Een thema waar elke ouder en elk kind mee te maken krijgt, want iedereen wil altijd een beetje méér dan wat ze op dat moment hebben. Opgroeien gaat met vallen en opstaan.