Je weet wel dat er schoften en monsters bestaan maar zo erg, ongeloofelijk! Khaddafi pastte heel zijn regeringsbeleid aan op het feit of het hem jonge meisjes zou opleveren of het nu om onderwijs ging of defensie dat maakte allemaal niet uit, hij had maar 1 doel. Meisjes werden ontvoerd bij hun familie, op school of van bruiloften (soms zelfs de bruid zelf), allemaal zodat hij zijn behoeften kon bevredigen. Hij eiste minimaal 4 maagden per dag om te ontmaagden, te verkrachten en te vernederen (vaak pieste hij ook over ze heen). Gelukkig wordt niet alles tot in detail beschreven, dit was al walgelijk genoeg. Meisjes waren gewoon nergens veilig, hij liet scouts los op bruiloften, in kapperszaken en schoonheidssalons, bezocht zelf scholen om dan op subtiele manier kenbaar te maken aan zijn begeleiders welk meisje er eerdaags ontvoerd moest worden.
Het boek is opgedeeld in twee delen. In het eerste deel lees je het verhaal van 1 meisje, Soraya. In het tweede deel komen andere meisjes aan het woord en ook 2 van zijn kolonels. Het leest erg makkelijk, geen moeilijke woorden en Soraya kan goed vertellen.
Gelijk even gekeken op het web en dan zie je foto's waarop hij de hand schudt van wereldleiders zoals Nelson Mandela, Tony Blair etc. en doet je gelijk twijfelen aan al die mensen. Wisten die hiervan? Dat moet toch bijna wel. Om je vervolgens af te vragen hoe het mogelijk is dat ze hem gewoon zijn gang lieten gaan. In wat voor wereld leven we eigenlijk? Indrukwekkend verhaal dat ik niet snel zal vergeten.