Met z’n tweeën zijn zij opgesloten. Uren. Dagen. Weken. De tijd zijn zij kwijt. Opgesloten met alleen een pistool en een bericht dat één van de twee er levend uit komt. In het pistool zit maar één kogel. Wie overleeft het?

Dat is wat meerdere tweetallen overkomt. De politie staat voor een groot raadsel. Zij weten dat zij te maken hebben met een seriemoordenaar, met een hele sluwe seriemoordenaar. Sporen laat zij niet achter. De overlevenden hebben wel wat signalementen, maar niet veel en elk weer andere signalementen. Het enige wat duidelijk is, is dat zij te maken hebben met een vrouw.

Hoofdinspecteur Helen Grace leidt de zaak. Wanneer zij ontdekt dat zij twee van de slachtoffers kent, gaat Helen op zoek naar het verband die zij eventueel met de andere slachtoffers kan hebben. Die is echter niet te vinden. Radeloos gaat zij op onderzoek uit. Al gauw ontdekt Helen dat er belangrijke informatie gelekt is. Wie kan Helen nog vertrouwen?

Een ijzersterk verhaal, waarin je ergste nachtmerrie werkelijkheid wordt…….

Iene miene mutte, een boek waar ik veel over gelezen heb op social media. Ik las veel goede verhalen en hij werd erg vaak aangeraden. Dat is ook de reden dat ik hele hoge verwachtingen had. Ik vond het een goed boek en ontzettend spannend, maar ik had er wel meer van verwacht. En daar is eigenlijk maar één reden voor.

Ik vond dat het soms wat sneller kon en op een gegeven moment werd het wat voorspelbaar. Steeds een tweetal die gevangen genomen werd en ik wist gewoon dat er iemand dood zou gaan. Het was alleen de vraag: ‘Wie van de twee?’.

Buiten dat vond ik het echt een heel goed verhaal, van begin tot het eind ontzettend spannend!

Wat ik heel sterk vond, is dat het niet voorspelbaar was wie de dader was en vooral ook wat de reden was van de meerdere moorden. Daardoor bleef het erg spannend. Toen ik er zeker van was, wie de dader zou kunnen zijn, was het toch iemand anders. Daar was ik blij om, want anders wist ik al op de helft wie de dader zou zijn.

Ik ben ook erg positief over de korte hoofdstukken. Dat zorgde er ook voor dat ik geboeid bleef. Er werden niet onnodige dingen benoemd om de hoofdstukken langer te maken. Het was kort en krachtig.

De personages waren ook goed uitgewerkt. Charlie en Mark, de twee belangrijke collega’s van Helen, werden uitgebreid beschreven. Er waren ook hoofdstukken vanuit hun oogpunt beschreven. Andere collega’s die hadden een kleinere rol in het boek. Het was niet te veel.

Al met al ben ik erg positief en ben ik erg benieuwd naar de volgende delen van deze serie. Vooral hoe het verder gaat met Helen, Charlie en Mark……