Dit boek zou het laatste deel zijn van deze serie, die het oude testament volgt. Net als voorgaande delen geeft Guus door de herwaardering van aloude verhalen ons lezers weer meer inzicht over waar wij als mensheid vandaan komen en naar toe gaan. Het is een weergave van onze dagelijkse worsteling tussen leven en dood, lief en leed en het anders-maar toch zo hetzelfde zijn, die tijd en ruimte overstijgt. Deze serie licht als het ware een tipje van de sluier op en verhalen over de groeipijn van de mensheid. Als geen ander weet Guus de verhalen uit het oude testament toegankelijk te maken voor onze tijd vol ‘ongelovigen’. Ik vind het heel prettig dat Guus Kuijer gebruikt maakt van hedendaags politiek jargon als ‘willen we meer of minder ...’ Joden, in de verhalen van dit deel. Dat brengt meer zicht op ons eigen sociaal moreel gedrag ten opzichte van minderheidsgroepen en andersdenkenden. Hoe ga je om met mensen die andere normen en waarden hanteren dan de heersende cultuur?! Dit deel behandelt de anders-gelovige Jood, maar zelfs binnen de gelederen van Joodse gelovigen heersen vooroordelen en misschien zelfs wel meer. Dit boek geeft antwoord hoe we om zouden kunnen gaan met discriminatie van cultuur in plaats van wat ze toentertijd deden met het geloof. Door een zekere Niemand te worden net als Mordechai? Het blijkt niet genoeg voor hem te zijn. Zonder actie ben je overgeleverd aan de grillen van de overheersende groepscultuur. Het onderwerp is heel actueel omdat we massaal lijden aan dit anderszijn binnen de grote en kleinere groepen waartoe wij ons qua identiteit voelen behoren. Stress, burn-out en depressie zijn de gevolgen van het ervaren van deze groepsdruk op dit verborgen verbod op het ‘anders-mogen-zijn’ dan bijvoorbeeld de gewone Nederlander, die concreet niet bestaat!