Elle Wittimer is een fangirl. Niet een Bieber fangirl maar een fangirl van Starfield, een serie die ze vroeger keek met haar vader. Na de aankondiging dat de serie opnieuw gemaakt wordt maar nu in een film wil iedereen weten wie Kapitein Carmindor gaat spelen. Tot Elle’s gruwel wordt de rol vertolkt door tieneridool Darien Freeman. Yuck.

Darien Freeman was vroeger zelf een Starfield fan en wil niets liever dan Carmindor, iedereens favoriete personage, goed vertolken. De druk van Starfield fans en van zijn omgeving liegt er niet om. Hij kan dit niet verpesten.

Het boek is geschreven vanuit zowel de ogen van Elle als van Darien. Daardoor krijg je een gemeleerd beeld van de situatie. Je krijgt begrip voor beide verhalen en ziet ook aan beide kanten het onbegrip naar elkaar. Want ergens in het boek komen de twee elkaar natuurlijk tegen.

Omdat het vanuit beide kanten beschreven is, leer je twee compleet verschillende soorten mensen en verschillende soorten levens kennen. Elle heeft echt het leven van Assepoester voor het bal, compleet met gestoorde stiefmoeder en stiefzusjes. Darien heeft een celeb leven, compleet met afstandelijke en op geld beluste ouders, gestoorde co-spelers en gierige vrienden die hem verraden.

Het verhaal gaat daarom soms wat langzaam. Bij beide verhalen komen natuurlijk wat stukken die nodig zijn om de personages beter te leren kennen, moet er naar een gezamelijk stuk toegewerkt worden maar soms maakt dit het wat saai. Er had wat meer tempo in gekund. je blijft je echter wel constant afvragen wat deze karakters nou in gemeen hebben, wanneer ze elkaar gaan tegenkomen en of dat überhaupt wel gebeurt. Wat ze van elkaar gaan vinden als ze beide weten wie ze tegenover zich hebben. Maar ook, hoe Elle met haar familie omgaat, of ze voor zichzelf op gaat komen. Of Darien zijn vader eens op zijn plek zet of wanneer hij erachter gaat komen wie de lek op de set nou is.

Het is, zoals de naam al suggereert, een hervertelling van Assepoester. Dit zie je terug in de familie van Elle. Haar ouders zijn beide overleden en ze zit met een stiefmoeder die Elle liever kwijt is dan rijk. Ook haar twee stiefzusjes zijn vervelend. De fairy godmother zou haar beste vriendin zijn, die veganistische snacks verkoopt in een…. pompoentruck (ja echt!). Het bal is een con, ExcelsiCon waarin een kostuumwedstrijd zit. Er zijn dus wel echt mega veel overeenkomsten met Assepoester, maar dan op een hippe, moderne (beetje nerdy) manier. Bij Assepoester heb je alleen nog nooit de point of view van de prins meegekregen en bij dit boek dus wel!

Ik heb er in ieder geval van genoten. Ik vond het een goede hervertelling met goed gevonden moderne twists van het verhaal dat we allemaal kennen. Het haalde de fangirl in mij naar boven en werkte ook echt op mijn fangirl fantasie! Soms wat traag in de opbouw maar alsnog makkelijk te lezen en lekker luchtig!



Een makkelijke read, niet te zwaar en o zo schattig. De hervertelling van één van onze favoriete sprookjes in een nerdy moderne setting. Dit boek is de natte droom van elke geeky fangirl en een aanrader voor fans van Rainbow Rowell & Goldy Moldavsky!

Originele recensie: https://brightbluebooks.wordpress.com/2017/10/27/rcensie-geekerella/