Dit was al weer mijn 5e boek van John Irving, met zijn ruim 800 pagina's (had ik me toch bijna een Freudiaanse typefout - hoe kan het ook anders na dit boek waarin de Roos van Jericho, waarin het vrouwelijk geslachtsorgaan al dan niet nadrukkelijk aanwezig is, een prominente rol speelt). Het verhaal begint als Jack 4 is en met zijn moeder Alice op reis is in Europa op zoek naar zijn vader.
Alice is zwanger geraakt van William Burns, tijdens haar studententijd, maar William een organist, verdween uit haar leven voor ze beviel van Jack. Tijdens de rondreis lijken ze William steeds na te reizen en dus niet te vinden. De rondreis gaat hoofdzakelijk door noord Europa maar ook Amsterdam, waarbij de rosse buurt verreweg de belangrijkste plek is waar ze William 'zoeken'.
Na de quasi tevergeefse zoektocht in Europa, keren ze terug naar Toronto, Canada, waar Jack naar een meisjesschool gaat, die voor het eerste jaar jongens toe laat. Het is op die school, St Hilda waar Jack zijn belangrijkste - naar later blijkt - contacten op doet. Jack groeit op tussen de meiden en ook tussen tattoeerders - ook zijn moeder tattoeeert. Sommige dames laten hem dan ook ongeneerd hun tattoe's zien, die vaak op intieme plaatsen zitten.
Jack groeit op en wordt een beroemd acteur. Hij heeft diverse relaties, soms als volwassene met minderjarigen.
Naar het einde toe komt hij onder psychiatrische behandeling, waar hij zijn hele leven chronologisch (moet) laten passeren. Mede hierdoor wordt Jack nogmaals gemotiveerd om op zoek naar zijn vader William te gaan.
Als dan tijdens zijn levensverhaal ook nog enkele naasten ontvallen, is er dus ook voldoende ruimte voor emotionele levensfasen van Jack.
Al met al een boek met een lach en een traan, om nog maar eens een cliché te gebruiken. Regelmatig las ik met een glimlach, of was met Jack in een droevige stemming.
Het is wel doorbijten, met zijn ruim 800 pagina's die niet altijd als een trein lezen.