De zoektocht naar Madeleine Merano speelt zich af op een klein eiland in de Middellandse Zee ‘Fortuna’.
Ik verwachtte een spannend verhaal te lezen met een sterk plot, dit boek is echter geen triller of detective maar een roman hierdoor was ik wel aangenaam verrast.
De cover van het boek vond ik niet overeenstemmen met het beeld dat ik had van het eiland.
De hoofdstukken zijn ingedeeld in dagdelen met samenvattende titels, dit vond ik echt een pluspunt.
De zoektocht naar de vermissing omvat veel meer dan alleen maar het zoeken naar een persoon.
Als lezer maak je kennis met Abel een student onderzoeksjournalist, hij wil een artikel schrijven rond de vermissing van Madeleine maar hij heeft nog een verborgen agenda namelijk hij wil zijn vader leren kennen. Zijn vader had op het eiland gewoond en één zwoele gepassioneerde week met zijn moeder had ervoor gezorgd dat Abel was verwerkt. Maar zijn vader weet niets van zijn bestaan af.
Naast het hoofdpersonage Abel maak je ook kennis met vele nevenpersonages, de thuisblijvers (zijn beide moeders), Wulliton (de vreemdeling), Parva Manolito, De gastvrouw (Maria Elena),…
Diverse personages komen aan het woord en als lezer volg je hen in hun eigen zoektocht, die zijdelings met Madeleine Merano te maken heeft. Iedereen zoekt wat en vindt wat, hoe verrassend dit soms ook is.
De vele personages blijven naar mijn mening wat op de oppervlakte hierdoor had ik ook weinig voeling met hen. Het is een ontspannend boek met een opbouwende raadselachtige sfeer, als lezer kom je beetje bij beetje meer te weten over de verschillende zoektochten.
Dankzij mijn deelname aan de hebban leesclub ben ik te weten gekomen dat Pauline gebruik maakte van mythologische bronnen. Als lezer had ik deze associatie nooit gemaakt , hierdoor was de leesclub echt een meerwaarde.