Interessant genre staat er bij dit boek: Romans & Zelf lezen?! Als mij gevraagd zou worden tot welk genre dit boek hoort, zou ik overigens ook het antwoord schuldig moeten blijven. De bibliotheek heeft er een pistooltje op geplakt en dus is het een thriller. Maar het is ook een mysterie en ook het etiket psychologisch zou niet misstaan. Kortom een moeilijk te plaatsen boek.
Muziek en de overdaad aan geluiden waaraan we heden ten dage gewild, maar vooral ook ongewild worden blootgesteld, spelen een belangrijke rol in het boek. Tia's moeder wordt al jaren geplaagd door 'geluiden' in haar hoofd. Soms wordt ze daar zo door overspoeld, dat ze totaal in paniek raakt. Waarschijnlijk is dat ook de reden voor haar verdwijning. Net die ene keer dat Tia, door ziekte, niet in staat is haar wekelijkse bezoek aan Fluisterwater te brengen. Fluisterwater is een afgelegen, van oorsprong vakantiehuis, waar Tia's moeder zich jaren geleden heeft terug getrokken.
Op het bijbehorende land liggen vier zogenaamde gongrotsen en het zijn die gongrotsen waar de Amerikaanse Jon Falconer erg in geïnteresseerd raakt, nadat hij van het bestaan daarvan op de hoogte is gebracht door een vriend van Tia.
Jon reist af naar Zuid-Afrika in de hoop die gongrotsen met eigen oren aan te kunnen horen en bestookt Tia met verzoeken daaromtrent. Jon's vriend, Stephen, met wie hij samen een computerspel heeft ontworpen, is er fel op tegen dat Jon de reis onderneemt. Zij gebruiken het spel om computerkracht te verzamelen om met behulp daarvan een zuivere toonladder te ontwerpen. Het spel is dan ook gratis, via internet, te gebruiken voor iedereen die dat wil. De muziek die bij dit spel een belangrijke rol speelt, de zogenaamde Angelmuziek, slaat zo aan dat er meer en meer en meer mensen het spel gaan spelen.
Het spelen van het spel lijkt echter vervelende gevolgen te hebben.. spelers worden na verloop van tijd erg agressief en er komen steeds meer gewelddadige incidenten voor die gelinked worden aan het spel en/of de muziek. Richie, Jon's broer, die aan het ontwikkelen van het spel heeft meegewerkt, maakt zich daar ernstig zorgen over in tegenstelling tot Stephen. Stephen wil dat Jon zich met volle aandacht bezig houdt met het programma dat de toonladder noot voor noot doet ontstaan en zich niet laat afleiden door gongrotsen, Tia of de zorgen van Richie.
Als Jon dan ook nog voor Tia valt en het er alle schijn van heeft dat hij voorlopig niet terugkeert naar Amerika, besluit Stephen, vergezeld van Richie, af te reizen naar Zuid-Afrika om Jon aan het werk te zetten en te houden.
De toonladder is inmiddels bijna af en dat is te merken....

Zoals te lezen is in het voorafgaande, is dit geen doorsneethriller qua onderwerp en setting en daarom alleen al lezenswaardig. Soms verliest het verhaal zijn vaart een beetje of wordt wat warrig, maar nooit in die mate dat het echt storend wordt. Een beetje verstand van muziek, met name van de diverse wijzen van stemmen én begrip van het probleem dat daarbij optreedt, is meegenomen. Zelf weet ik daar, behalve wat wikipediawijsheid, niets van en toch was dat geen belemmering om het verhaal te volgen. Ik kan me echter voorstellen dat het het boek leuker en leesbaarder maakt, als je daar wel over beschikt... of juist niet. Misschien kom je er dan achter dat het allemaal flauwekul is .