Mijn verwachtingen voor dit boek waren hooggespannen. De titel Library kiss trok mijn aandacht net zoals de tagline: “Drie dagen opgesloten in de bibliotheek: droom of nachtmerrie?” Laat dit nu nog een item op mijn bucketlist zijn. Voor mij zou het een echte droom zijn om een paar dagen in de boekenhemel opgesloten te zitten. Ik was dan ook heel nieuwsgierig hoe het verhaal zou verlopen.

We volgen het hoofdpersonage Autumn die ingesloten wordt in de bibliotheek en daar tot de ontdekking komt dat ze niet alleen is. Ook Dax die bij haar op school zit, bevindt zich in de bibliotheek, maar dan wel uit vrije wil. Tijdens de opgesloten dagen leren ze elkaar een beetje beter kennen. Autumn is een meisje dat zichzelf niet is bij haar vrienden. Ze is bang dat haar vrienden niet kunnen omgaan met haar paniekstoornis en daarom verzint ze altijd excuses waarom ze vroeger weggaat als ze zo'n aanval voelt opkomen. Dax is dan weer een heel rustig persoon die zichzelf, na een bewogen jeugd, afschermt van de buitenwereld en niemand dichtbij laat komen.
Als Autumn een paniekaanval krijgt in de opgesloten bibliotheek, kan Dax haar kalmeren. Nu kent hij haar grootste geheim dat ze voor iedereen verborgen houdt.

Ik vind het super dat de uitgeverij de nadruk op de bibliotheek wou leggen (met de titel en cover), maar de bibliotheek is maar een deel van het verhaal. Ik had net als vele anderen verwacht dat het hele boek zich in de bibliotheek zou afspelen. Maar ik was niet teleurgesteld dat het verhaal ook na de bibliotheek verder ging. Autumn en Dax leren elkaar kennen in de bibliotheek, maar hun relatie evolueert ook buiten de bib en in het gezelschap van hun vrienden.

Het boek heeft een vlotte schrijfstijl. Ik las het op een paar uurtjes uit en bleef steeds nieuwsgierig naar hoe het zou evolueren. Ook de opbouw van het verhaal zit goed in elkaar. Het enige foutje in mijn ogen is dat Autumn haar paniekstoornis ook voor haar beste vriendin verbergt. Ze vertrouwt niet in hun vriendschap en vreest dat Lisa haar vriendin niet meer wil zijn als ze de waarheid weet. Dat noem ik geen hechte vriendschap.

Het boek was een ontspannende read, maar er ontbrak iets. Het boek is volledig geschreven vanuit het perspectief van Autumn, maar ik had graag Dax beter leren kennen via hoofdstukken vanuit zijn perspectief. Hij heeft al een moeilijk leven achter de rug waardoor hij zich afsluit van de mensen en ik denk dat zijn gedachten en gevoelens meer zouden losgemaakt hebben bij mij dan nu enkel met Autumn.