Wanneer de moeder van de vijfjarige Puck een relatie krijgt met de man waar ze als schoonmaakster werkt, verhuizen zij en haar dochtertje al snel van een armoedig huishouden in Rotterdam naar een luxe wijk in Zwijndrecht. Spoedig blijkt dat Pucks nieuwe vader meer interesse heeft voor haar dan voor zijn nieuwe vrouw, terwijl iedereen uit haar omgeving met oogkleppen op lijkt te lopen komt Puck er zelf beetje bij beetje achter dat de situatie bij haar thuis toch echt niet gewoon is.

Lieveling is het droevige verhaal over een rijke pedofiel die jarenlang misbruik weet te maken van een jong intelligent meisje en haar kortzichtige egocentrische familie. Kim van Kooten weet met Lieveling het onmogelijke mogelijk te maken, ze combineert het hartverscheurende levensverhaal van de dappere Puck met humor, iets wat onuitvoerbaar lijkt, maar waar Kim van Kooten duidelijk wel raad mee weet.
Terwijl het tragische, waargebeurde verhaal van Pauline Barendregt respectvol aan de lezer verteld wordt en je daarbij zelf in mag vullen wat er niet geschreven staat (onuitgesproken situaties die zich wel laten raden) worden de personages met veel spottende humor beschreven. Sarcasme die niets af doet van de tragedie, maar deze juist op een briljante wijze verscherpen. Tenenkrommende familieleden, vol met hebzucht en stompzinnige naïviteit, die liever met oogkleppen door het leven gaan dan daadwerkelijk in de bres springen voor een meisje die nog niet voor zichzelf op zou moeten hoeven komen. Gebeurtenissen zo goed door de auteur beschreven dat je als lezer alleen maar kunt hopen dat jezelf niet doof en blind blijft wanneer er zich een vergelijkbare situatie in je omgeving afspeelt.

Lieveling is een dappere, zeer geslaagde poging om misbruikte kinderen een stem te geven. Een boek die hopelijk mensen weet aan te sporen om hun ogen en oren nooit voor incest te sluiten en in te grijpen als mishandeling zich voordoet.

Lieveling is zo ontroerend mooi geschreven, een waargebeurd verhaal dat het verdient om door iedereen gelezen te worden.