Verhalenbundels zijn aan mij vaak niet besteed. Ik lees veel liever een roman, een lang verhaal waarbij je alle kans krijgt om de wereld en de personages te leren kennen.
Maar ik ben erg dol op HEX dus ik dacht; laat ik de bundel een kans geven.
En daar heb ik geen spijt van gehad!

De vijf verhalen in deze bundel zijn verschillend, al bevat elk verhaal wel de typische schrijfstijl waar ik zo dol op ben. Ze bevatten horror, fantasy en surrealistische elementen waar je van moet houden. De bundel is zo samengesteld dat elk verhaal je even aan het denken zet, want hoewel fictief zit er een diepgang en een soort van boodschap in elk.

Niet alle verhalen vond ik even leuk om te lezen. Dat kan ook haast niet bij een bundel.
Mijn favoriet was “De vis in de fles”, een verhaal waarmee Thomas in 2012 de Paul Harland Prijs won. Tobi, het hoofdpersonage, heeft liefdesverdriet en het meisje dat hij verloren heeft is het enige waar hij aan kan denken. Zelfs wanneer de wereld op onverklaarbare wijze plotseling omdraait en het leven letterlijk op zijn kop staat, is Sophie de drijfveer achter Tobi’s keuzes. De goudvis Blub staat nog bij hem en Sophie zou die op komen halen. Dus zet Tobi alles op alles om te zorgen dat zijn geliefde de goudvis krijgt. Prachtig geschreven verhaal met rauwe emoties, absurd en tegelijk ook zo herkenbaar.

Wat ik ontzettend leuk vind aan de bundel is dat Thomas elk verhaal inleid met een persoonlijk bericht over hoe het verhaal ontstaan is en waarom hij het heeft geschreven. Dit maakt niet alleen veel duidelijk over de oorsprong, maar ook over de motivatie van een schrijver. Ik vond het erg inspirerend om te lezen.

Om nooit te vergeten is een bundel voor iedereen die van horror en fantasy met absurde elementen houdt. Verhalen die je laten nadenken en waar diepgang in zit.