‘Als het waar is’ is het tweede boek dat bij uitgeverij Young & Awesome is verschenen van Tara Altebrando. Vorig jaar verscheen ‘Verdwenen’ een boek dat ik helaas nog niet gelezen heb. Maar na het lezen van ‘Als het waar is’ ben ik wel van plan om het andere boek ook te gaan lezen.
Dit verhaal gaat over Kaylee die steeds meer het gevoel krijgt anders te zijn dan mensen in haar omgeving. Wanneer er een reporter contact met haar opneemt om haar te interviewen over haar biologische moeder en haar verleden gaan er nog meer alarmbellen rinkelen. De reporter maakt een radioprogramma met de titel ‘Als het waar is’ en heeft dit keer haar zinnen gezet op Crystal, Kaylee’s moeder en Kaylee zelf. Haar moeder was in haar tienerjaren bekend geworden door haar telekinetische gaven. Hoe meer Kaylee zich herinnert en hoe meer informatie ze van de reporter krijgt, hoe zekerder ze ervan raakt dat zij ook bepaalde gaven bezit. Hoe meer ze zich erin verdiept, hoe verder ze weg zakt en hoe afstandelijker haar omgeving wordt. Is het verleden en haar vermoeden waar, of niet?

Het verhaal begon voor mijn gevoel al gelijk spannend. Je merkt dat Kaylee een specifieke kijk op de wereld heeft, dat ze dingen heeft meegemaakt die ze liever ontkent of zich nauwelijks meer herinnert. Het contact met de reporter vindt al snel plaats en de toestroom van informatie gaat gestaag. Het interessante aan dit boek vond ik het feit dat er veel dingen herkenbaar waren. Omdat het boek in het Engels ook pas halverwege 2017 is verschenen, zitten er veel bekende referenties in het verhaal. Maar ook omdat iedereen Mathilda en haar gaven kent en vast ook wel eens heeft geprobeerd om materiaal met alleen je wil te verplaatsen. Nou, ik in elk geval wel en dat was waarom ik Kaylee in het verhaal redelijk goed kon begrijpen. Zeker als ze meer en meer bewijzen verzamelt rondom de gaven van haar moeder die zij mogelijk heeft geërfd.

De andere personages die in het boek voorkomen, lijken elk op hun eigen manier om te gaan met Kaylee’s onderzoek. De ene neemt afstand, de ander laat het voor wat het is en uit onverwachte hoek ontvangt ze ook begrip en steun, net wanneer ze het nodig heeft. Tijdens het lezen had ik het vermoeden dat dit met een reden was gedaan. Kaylee ontvreemd een beetje van zichzelf tegenover haar vaste vrienden en legt contact met andere, onbekenden. Dit zorgt voor openbaringen maar ook voor tegenwerking. In het stuk waar de vriendschappen veranderen, vroeg ik me heel erg af hoe ik in zo een situatie zou handelen. Ik denk dat ik nu een leeftijd heb bereikt waar ik zulke beslissingen niet zou nemen zonder ze bespreekbaar te maken of iets samen te ondernemen. Maar Kaylee is 17 en neemt op momenten beslissingen waarvan zij denkt dat ze goed voor haar zijn. Wat dat betreft maakt het het verhaal wel realistisch, maar het zorgt er wel voor dat ik Kaylee niet altijd een even aardig en oprecht personage vind tijdens de zoektocht naar zichzelf.

Halverwege het verhaal kwam ik erachter dat er ergens een kink in de kabel zat, er moest meer achter zitten dan wat ik tot daar toe had gelezen, en dat vermoeden werd een stuk later pas bevestigd. Niet helemaal op de manier waarop ik het verwacht had, en dat was wel verrassend. De laatste hoofdstukken vond ik dan ook het spannendst van allemaal en daar ben ik binnen een uur doorheen gevlogen.
Tara heeft wel een aparte schrijfstijl. Ik heb me er niet aan gestoord, ik vond het wel eens vernieuwend. Zoals ik de schrijfstijl van Tahereh Mafi in de Touching Juliette serie ook vernieuwend vond. Dit boek heeft me daardoor ook nieuwsgierig gemaakt naar het andere boek van Tara: ‘Verdwenen’. Ik denk dat het mysterie daarin ook hoog ligt dus met dit verhaal heeft de schrijfster me benieuwd gemaakt naar meer boeken van haar. Vier sterren voor dit boek.