Dit debuut van Bernard Minier verscheen in 2011 en ontving verschillende prijzen. Terecht. Ondertussen is dit jaar reeds zijn vierde verschenen en zijn zijn eerste twee boeken vertaald in het Nederlands. Politiecommandant Servaz maakt de dienst uit in zijn boeken.
Een kille rilling heeft een zeer goede plot, niet super verrassend maar Minier heeft hem goed uitgewerkt. Gestaag werkt hij door naar de apotheose. Spannend. Het einde vraagt wel om een vervolg, helemaal af is het verhaal niet. Misschien iets voor Huivering, zijn tweede vertaalde boek?
Servaz is een personage dat er absoluut mag wezen. Hij is geen superheld en wordt realistisch geportretteerd. Zijn partner op het politiebureau Vincent Espérandieu speelt in het verhaal ook een niet te onderschatten rol. Een klein zijverhaaltje is zijn dochter met haar puberale perikelen.
Het verhaal van Diane Berg, de pas aangenomen psychologe in de psychiatrische inrichting, is ook boeiend maar sluit minder goed aan op het hele verhaal. In tegenstelling tot wat de flaptekst doet geloven, voert ze haar eigen onderzoek en werkt ze helemaal niet samen met Servaz. Maar geen erg, het verhaal staat er toch.
Wat er echter met de vertaling van dit werk aan de hand is, mag joost weten. Er staan een heleboel taalfouten in en dat werkt toch wel iets of wat storend. Het valt echt op. Dit doet uiteraard niets af aan het verhaal. Ook nog even opmerken dat het wel een dik boek is in aantal bladzijden, het heeft een redelijk grote druk en interlinie, maar het had dus in feite met heel wat minder gekund.
Een kille rilling is een sterk debuut dat om een vervolg vraagt. Benieuwd.