Ik vond dit boek erg bijzonder. Het verhaal is verbazingwekkend en maakt indruk.

Ik vond het in het begin lastig om mee te leven met de hoofdpersoon (Osewoudt), ik kon me niet zo goed met hem identificeren. Later in het verhaal kreeg ik echter steeds beter door wat er met hem aan de hand is en dat zorgde ervoor dat ik hem beter begreep en dat ik hem meer en meer ging waarderen.
Door zijn gelijkenis met een verzetsheld (Dorbeck) kan Osewoudt iemand zijn die hij van nature nooit zou kunnen zijn en daar geniet hij van. Hij heeft een zekere macht, voelt zich eindelijk belangrijk en hij is niet meer dat sulletje wiens leven al min of meer voltooid was.
Maar diep van binnen weet hij ook dat hij nooit echt zo iemand als Dorbeck zal kunnen zijn. Of... toch wel? Na de oorlog wordt alles alleen maar ingewikkelder en brengen de gelijkenissen met Dorbeck Osewoudt in het nauw.

Hermans laat met deze roman prachtig zien hoe oorlog alles wat je zeker lijkt te weten door elkaar kan gooien, hoe oorlog mensen gek kan maken en hoe onoplosbare mysteries kunnen ontstaan.
Ik was er stil van toen ik het uit had...