Voor het eerst van haar leven is Sarah McConnell helemaal alleen - haar man David is drie maanden geleden verdronken. Maar dan ziet ze hem op een dag zomaar staan, in de supermarkt. Is dat normaal? Hoort zoiets bij het rouwproces?

Of is Sarah gek aan het worden? Volgens haar vrienden zal het wel overgaan en moet haar verdriet gewoon slijten. Maar stel dat David echt is teruggekomen? Zijn lijk is tenslotte nooit gevonden. En waarom vindt Sarah overal natte handdoeken?

Die laatste zin hadden ze wel weg mogen laten, ze komt volgens mij maar 1 keer een natte handdoek tegen...
Bij de teksten op voor- en achterzijde van de kaft had ik de indruk met een superspannend boek te maken te krijgen. Dat is helaas niet het geval. Desondanks vond ik het een prettig boek om te lezen. Gezien de twee mogelijkheden is de ontknoping niet verrassend.