De Rotterdamse Bronja Hoffschlag (1981) zette in 2013 met De dode kamer een debuut neer om U tegen te zeggen. Ze won het jaar nadien meer dan terecht de Hebban/Crimezone Debuutprijs. Aan haar dus de enorme uitdaging om met haar volgende thriller, deel twee uit de Project X trilogie, minstens eenzelfde niveau te halen. Is de auteur daar echter wel in geslaagd? Het duurde iets langer dan verwacht of oorspronkelijk gepland vooraleer De Skinner Methode verscheen.
Deze tweede thriller gaat verder waar De dode kamer was geëindigd. Een nieuwe kennismaking met de Nederlandse architect Misha Larsen en zijn broer Lennart, de protagonisten die we reeds eerder tegen het lijf liepen. Met alle gevolgen van dien.

Ruimschoots tegen zijn zin, toch sluit Misha een akkoord met seriemoordenaar Donald Skinner…. om op die manier een nieuwe naam van zijn te elimineren lijstje te schrappen. Als dit maar niet fout gaat! Intussen graaft broer Lennart in het verleden van Skinner en botst op een aantal weerzinwekkende gebeurtenissen. Lennart is niet te stoppen en wil tegen elke prijs de waarheid achterhalen. Tot blijkt dat een dode sekteleider blijkbaar nog alles stevig onder controle heeft. Hoe is dit mogelijk?

Dit keer opnieuw een erg dikke pil van bijna 600, klein lettertype en tot aan de rand gevulde bladzijden. Pagina’s die je vanaf het prille begin niet meer zullen loslaten. In haar eigen, hippe schrijfstijl weet Bronja Hoffschlag je alweer meteen in te palmen. Sterk werk! Zonder enige aarzeling breit ze een prachtig, machtig vervolg aan De dode kamer.

Tijdens het lezen voel je opnieuw die onvermijdbare aantrekkingskracht in je opkomen. Het is dan al te laat, je wil doorlezen tot je die dikke turf eindelijk kan toeslaan. Je leest als een lamp op een nachtvlinder. Het lange wachten op haar tweede boek werd beloond. Met De Skinner methode bevestigt ze ruimschoots haar talent en gaat ze stevig op haar elan door. Een topper, lezen dit boek, maar dan wel na eerst De Dode Kamer te hebben verslonden!