Wat was het weer een prachtig boek van Simone van der Vlugt. Het was zo indrukwekkend om door de ogen van Katja de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog mee te mogen beleven. Vanaf het begin word je meegesleept in het verhaal en is het alsof je in het Rotterdam van toen staat. Het verdriet en ontberingen die Katja meemaakt voelen alsof je er zelf bij bent.
Normaal begin ik altijd direct aan een nieuw boek maar dat kan ik nu niet. Eerst moet ik nog afscheid nemen van Katja en haar familie.