De kraamhulp beschrijft tien beslissende dagen uit het leven van 3 jonge vrouwen. Ik vind dit 1 van de meest spannende en meest interessante literaire thrillers die ik ooit heb gelezen, gewoonweg omdat het boek op elk moment een geladen spanning in zich draagt. Ik hou ook van de snelle schrijfstijl, het boek is een echte pageturner, en op geen enkel moment saai of langdradig. Ik vind het ook schitterend dat het boek opgedeeld wordt in dag 1, dag 2, enz. En bij elk van die dagen wordt er telkens in korte hoofdstukjes geswitcht tussen het gezin waar Hennequin als kraamverzorgster aan het werk is, en het leven van Miriam, de hulpofficier, die alles op alles zet om het verleden van Hennequin in beeld te brengen, door een dramatisch feit dat in haar eigen verleden is gebeurd. De verhaallijnen met Hennequin aan het werk als kraamverzorgster, met alle haat die zij in zich meedraagt, alle emoties van de mama, de gevoelens van de papa van Hennequin, ik vond elk personage echt zeer goed uitgewerkt en alles werd allemaal heel geloofwaardig beschreven. Bij mijn laatste bevalling had ik zelf ook een aantal maanden last van bekkeninstabiliteit wat inderdaad een bijzonder pijnlijk gebeuren is, dus ik vond de lijdensweg van Didi echt niet overdreven in beeld gebracht.
Stap voor stap wordt de puzzel gelegd en wordt beetje bij beetje duidelijk waarom Hennequin doet wat ze doet en is wie ze is, om uiteindelijk af te stevenen naar een razend spannende ontknoping, met een totaal onverwacht einde dat bij mij echt de rillingen over de rug liet lopen. Een schrijfster die zoiets kan, daar heb ik echt veel bewondering voor ! Ik ben dan ook van plan om al het andere werk van Esther Verhoef zeker ook te gaan lezen!