Een emotionele rollercoaster

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet met welke zin ik deze recensie kan beginnen. De The Selection trilogie is prachtig en The One is een prachtige afsluiter. The One was voor mijn een enorme rollercoaster van emoties. Het ene moment was ik hardop aan het lachen, het andere moment was er een prachtig moment waarbij ik een traantje weg moest pinken, en nog weer een ander moment moest ik moeite doen om verder te lezen door mijn tranen van verdriet. Kiera Cass is duidelijk meer en meer gegroeid in haar schrijfkunsten die bij deel 1 al goed waren, maar steeds beter werden.

Ik had dubbele gevoelens bij The One. Aan de ene kant wilde ik doorlezen omdat ik wilde weten wat allemaal zou gebeuren in The One, maar aan de andere kant wilde ik niet dat de boekenserie ten einde kwam. Het zijn heerlijke boeken die erg makkelijk lezen, en ik wil niet dat het eindigde. Ik heb overigens respect voor iedereen die braaf wacht op het derde deel in het Nederlands, dat had ik nooit volgehouden zonder hartproblemen te krijgen.

No spoilers allowed

Ik zou graag in detail willen treden over alle gebeurtenissen in The One, maar dat doe ik niet. Jullie moeten net zoveel van het boek kunnen genieten en je net zoveel laten meeslepen door de gebeurtenissen in het boek als ik deed. Daarom zal ik zo cryptisch mogelijk zijn. The Elite eindigde natuurlijk met America die haar keuze had gemaakt, en daar zou ze voor gaan vechten. Het was echter nog niet 100% zeker dat degene voor wie ze koos ook voor haar ging kiezen gezien alles dat inmiddels was gebeurd.

Het scenario waar ikzelf op hoopte was bij voorbaat dat America en Prins Maxon zouden gaan trouwen en dat Aspen ook een eind goed al goed gelukkig einde had met één van de dienstmeisjes van America. Of het ook daadwerkelijk zo af is gelopen ga ik ga ik diegenen die het derde boek nog moeten lezen niet vertellen, en degenen die het derde boek al wel hebben gelezen weten nu direct of ik goed of fout zat.

De rebellen

Dat America haar keuze heeft gemaakt betekende niet direct dat de selectie afgelopen was en naast de selectie hadden we natuurlijk ook nog de verhaallijn met de rebellen. In mijn recensies van The Selection en The Elite had ik al gezegd dat ik verwachte dat de rebellen een grotere rol zouden gaan spelen en dat ik hoopte op een einde waarin zij wel echt van betekenis waren. De manier waarop ze van betekenis waren had ik nooit durven te bedenken, maar dat ze van betekenis waren – zowel de Northeners en de Southeners – is zeker. Ik vind de rebellen zeker een goede toevoeging aan de boekenserie, ze hebben voor behoorlijk wat spektakel gezorgd en maakten het boek extra spannend.

Spannend tot het laatste moment

Op de helft van het boek – ongeveer bij pagina 200 – was een prachtig moment, maar niet veel verder in het boek keerde het tij en biggelden de tranen over mijn wangen van verdriet. Eerlijk gezegd zat het hele boek vol verrassingen en onverwachte gebeurtenissen, maar iets na de helft van het boek kwam het als een stortbui naar beneden. En dat bedoel ik positief. Het ene na het andere puzzelstukje viel op zijn plek en meer en meer begon ik mij af te vragen hoe het boek in hemelsnaam kon eindigen. Ja, door spoilers op het wereld wijde web wist ik al met wie ze zou eindigen, maar hoe dichter we bij het einde kwamen hoe meer ik begon te twijfelen dat het echt zo kon eindigen.

Op een gegeven moment waren er nog maar een paar pagina’s over en het verhaal leek verre van in de afrondende fase te zitten. Spannend tot het laatste moment! Die Kiera Cass kan er wel wat van. Ik pakte mijn hart soms vast door alles wat er gebeurde en niet alles was even leuk, maar dat vind ik de kunst van het schrijven. Het hoeft niet een leuke gebeurtenis te zijn, maar het pakt je wel en zuigt je in het boek. Het laat je emoties voelen alsof jijzelf America bent. En dat doet soms pijn. Maar als auteur weet je dan wel zeker dat je geslaagd bent. Het is ongelofelijk hoeveel eigenlijk gebeurt in dit boek.

Zelden is het laatste deel in een serie zo goed

Maar bovenal vond ik de liefde ook prachtig beschreven in The One. Er zijn weinig boeken waarvan ik het laatste deel zo goed vind en zo content ben met het einde, nog een reden om Kiera Cass te prijzen. De relaties tussen de verschillende personages worden nog veel verder uitgediept en ik vond de band tussen de laatste 4 heel bijzonder. Maar ook de band tussen America en haar vader, de band tussen America en The Queen en de band tussen America en haar dienstmeiden was prachtig en voelde ik tot op het bot. The Selection Series is niet simpelweg een prinsessenboek, het is zoveel meer!

Gelukkig hebben we de novella’s nog

Er is een epiloog en toen ik na de laatste zin zag dat die er was vond ik hem niet perse nodig, maar nadat ik de epiloog had gelezen bleek het een prachtige toevoeging waarin het laatste losse eindje nog afgesloten wordt. Het boek is één van de boeken met de best afgesloten eindes die ik ooit heb gelezen. Toen ik aan het boek begon had ik nog zoveel vragen. Wat zouden de rebellen gaan doen? Zou het geheim van America en Aspen nog naar buiten komen, en hoe? Wat kon er in hemelsnaam nog gebeuren in dit laatste deel? Maar op alle vragen krijg je een antwoord.

De cover van het boek is wederom prachtig. De jurk lijkt op een trouwjurk en is werkelijk prachtig. Ik baal als een stekker dat dit het einde is van de serie, maar ben zeer blij dat het op deze manier is geëindigd. Als het kon zou ik het boek 6 sterren geven gezien ik het beter vond dan de vorige twee delen, maar omdat ik maar 5 sterren heb krijgt het 5 sterren. Het is jammer dat dit het einde van de serie is, maar gelukkig hebben we de novella’s nog! Ik ga snel beginnen in The Prince & The Guard en kan niet wachten tot in december de volgende novella uitkomt. Ik heb hem in elk geval alvast gereserveerd bij The Book Depository.