Deze bundel, met de ondertitel Memoires 2 bevat naast de novelle Zaans Veem, dat alweer 30 jaar geleden gepubliceerd werd, vele andere autobiografische stukjes. Het is bekend dat Freek de Jonge zijn vader dominee was en dat kleine Freek zijn vader wilde volgen in het ambt van prediker. Een prediker is hij wel geworden, later, maar dan eentje van een heel andere soort. Freek trok in ieder geval meer publiek dan zijn vader. Kleine Freek vond het domineeschap het mooiste beroep van de wereld omdat je er dan voor kon zorgen dat er zo veel mogelijk mensen in de hemel zouden komen. Dat is natuurlijk echt een lief-naïeve gedachte van een klein kind.
Freek is een zeer opmerkzaam, gevoelig en ondernemend kind. Hij maakt zich ernstige morele zorgen over het feit dat hij bewust of onbewust de veerman zijn twee centen onthouden heeft; zou hij denken aan de obool van veerman Charon? Nee, in die tijd vast nog niet.
Trots is hij aan de andere kant dat hij met zijn broer aan het collecteren gaat voor een nieuw te bouwen kerk. Hun moeder is net zo trots. Maar hun hoogmoed komt voor de val als besloten wordt dat er meer kinderen mogen gaan collecteren en dat de De Jonges niet meer de inhoud van hun eigen collectebus mogen tellen.
Hilarisch, misschien ueberhilarisch, is het verhaal wat Freek deed op de dag dat Kennedy stierf want iedereen die dat heeft meegemaakt, weet wat hij deed op die gedenkwaardige dag. Nou dat was een heleboel en een heleboel onkuisheid kwam daarbij kijken.
Heel komisch vond ik persoonlijk het verhaal dat er in de kerk een toneelstukje opgevoerd gaat worden, o.a. door Freek, zijn broer, die ziek wordt, wat neven: het verhaal van Abraham die zijn zoon Izak gaat offeren, zo sterk is Abrahams geloof in God. Grootvader, die ook predikant is, maar dan van het steilere soort dan vader De Jonge en een gemeente bedient op de Veluwe, is er helemaal op tegen. Hij zegt een persoonlijke relatie met God te hebben; o, zegt zijn zoon, maar dat heb ik ook; droogkomisch antwoordt grootvader: maar dan heb jij toch een andere god dan ik.
Vermakelijk, aandoenlijk en soms een beetje chaotisch zijn deze memoires van de grote Freek de Jonge.