Als ik van maar één schrijver boeken mocht meenemen naar een onbewoond eiland, dan zou ik kiezen voor het werk van Hans Vervoort. Al meer dan veertig jaar geniet ik daarvan, de meeste titels heb ik meer dan eens gelezen. En ik kijk steeds reikhalzend uit naar nieuw werk. ‘Zwarte rijst’ uit 1977 is prachtig, maar ook zijn romans ‘Zonnige perioden’ en ‘Het tekort’, zijn memoires in drie dikke delen ‘Het bedrijf’ en zijn jeugdboek ‘Weg uit Indië’ zijn indrukwekkend. Om maar eens een paar titels te noemen.

‘Zwarte rijst’ is volgens de flaptekst ‘een avondvullende novelle’, maar eigenlijk is het een vuistdikke roman die door Vervoort geperst is in zo’n 80 pagina’s. Dat kan hij als geen ander: zo trefzeker formuleren dat één alinea evenveel zegt als bij veel schrijvers een heel hoofdstuk. Zonder dat de leesbaarheid eronder lijdt, want het proza van Hans Vervoort blijft steeds zeer toegankelijk.

In ‘Zwarte rijst’ volgen we veertiger Hans tijdens een bezoek aan de wereld van zijn jeugd, het Indonesische eilandje Brankas. Hij is daar met drie jongeren: de tweeling Eric en Yvonne, kinderen van een jeugdvriend, en Victor, het vriendje van Yvonne. Zij logeren bij oom Frits, die het vroegere ouderlijk huis van Hans bewoont. Later voegt ook Marjolein zich bij het gezelschap. Zij is de vrouw van Hans, maar ze leven al jaren gescheiden.

‘Zwarte rijst’ is een geraffineerd spel met heden en verleden. Geleidelijk aan komen we te weten welke tragedie het leven van Hans overschaduwt. In het laatste deel krijgt het verhaal nog een thrillerachtige wending. Weemoed, verlangen en verdriet spelen een belangrijke rol, maar de toon van Vervoort blijft altijd licht, vol ingetogen humor.

Echt een boekje om te koesteren dus. Wie het wil lezen: het is in gedrukte vorm helaas alleen nog tweedehands verkrijgbaar. Heb je een e-reader, dan bof je: net als vrijwel al zijn andere boeken is ‘Zwarte rijst’ gratis te downloaden op de site van Hans Vervoort: www.hansvervoort.nl.