‘Vogelvrij’ van Sebastien de Castell is geen typisch fantasy verhaal. Een introductie op nog vijf delen unieke magie beschreven vanuit de antiheld.

Kellen wordt bijna zestien jaar. Dat betekent dat hij een magiërsnaam krijgt van de Jan’Tep, mits hij vier proeven met succes afrondt. Dit is de eerste tegenslag voor Kellen: zijn magie is verdwenen. Geen enkele magieband licht op. Er zullen nog meer tegenslagen volgen voor Kellen, waardoor hij zijn volk op een andere manier gaat bekijken. Met behulp van zijn nieuwe vrienden Ferius Parfax en Reichis ontwikkelt hij zich van onzeker, onwetend, volgend jongetje naar een zelfverzekerde jongeman die ergens voor staat.

De Castell zet de ontwikkeling van Kellen goed neer. Hij heeft gekozen om te schrijven vanuit het ik-perspectief. Daardoor is de ontwikkeling van Kellen goed te volgen. Kellens denkwijze verandert door Ferius Parfax. Zij heeft uitspraken die je als lezer ook aan het denken zetten. ‘’We hebben allemaal lelijkheid in ons, Kellen. Is die van jou erger? Dan moet je er harder tegen vechten. Maar doe nooit alsof je geen keus hebt.’’ De uitspraken geven het verhaal ook een serieus tintje. De Castell gebruikt dit om actuele lastige thema’s aan te snijden, zoals discriminatie.

Eenmaal gewend aan de namen in het boek, zorgen de schrijfstijl en de humor voor een gemakkelijk te lezen verhaal. De unieke manier waarop de Jan’Tep magie gebruiken, wordt beeldend beschreven. Door verschillende cliffhangers en plottwists houdt De Castell het verhaal spannend. Ondanks de serieuze opmerkingen van Ferius, mist het verhaal voor mij wat diepgang. De Castell had de zeven soorten magie verder kunnen uitwerken. Al is het goed mogelijk dat hij dit in de volgende delen doet.