Als je je anders voelt dan de mensen om je heen wordt je leven een zoektocht. Zo voelde ik mij na het lezen van het boek van Fleur van Groningen. Zij vertelt het verhaal rondom het hoog sensitief zijn helemaal vanuit haar eigen ervaringen met dit onderwerp. Dat zij een jongen helpt door te schrijven over haar eigen hoog sensitiviteit. Dat zij ook therapie heeft gehad en een boek erover gelezen heeft. Daarna volgt er een uitgebreid verhaal over hoog sensitief zijn en wat het voor invloed heeft op haar dagelijkse leven.
In het begin vond ik dit een heel fijn boek met voor mij een aantal herkenningspunten. Maar naarmate het boek vorderde had ik steeds meer het gevoel (en dat is heel persoonlijk) dat dit de zoektocht van Fleur zelf was en dat ik bijna inbreuk pleegde op haar privacy door door te lezen. Ik denk dat dit ook komt omdat het in de ik-vorm geschreven is.
Kortom; ik vind het knap dat Fleur haar eigen leven zo bloot legt voor de lezer. En het is fijn dat iemand duidelijk uitlegt wat het allemaal inhoudt om hoog sensitief te zijn en welke gevolgen het heeft voor de persoon zelf. Het nadeel is dat het boek zo persoonlijk is dat het minder prettig werd om te lezen.