Te zeggen dat alle liefhebbers van bijvoorbeeld Nicci French en Ruth Rendell dit boek beslist moeten lezen, doet wel en geen recht aan deze auteurs. Wél, omdat Sophie Hannah ook in haar tweede boek een meesteres blijkt te zijn in het genre psychologische thriller en geen, omdat zij eigenlijk nu al een klasse apart is.
In Gevarenzone maken we kennis met Naomi Jenkins, succesvolle jonge maakster van zonnewijzers. Ze heeft sinds een jaar een bloeiende verhouding met Robert Haworth. Ze zien elkaar elke donderdag in dezelfde hotelkamer en Naomi voelt dat ze voor elkaar bestemd zijn. Robert beweert bij hoog en laag dat hij binnenkort zijn vrouw Juliet zal verlaten en met Naomi zal trouwen. Naomi is daar bijzonder blij om, want eigenlijk is ze een diep gekwetste vrouw. Een paar maanden voor haar ontmoeting met Robert is Naomi namelijk ontvoerd en op een vreselijke manier verkracht.
En dan verdwijnt Robert. Hij komt niet opdagen op hun wekelijkse afspraak. Als Naomi naar het huis van Robert gaat, wordt ze aangesproken door Juliet, die blijkbaar weet wie ze is. Juliet vertelt haar dat Robert helemaal niet vermist wordt. Hij had gewoon genoeg van Naomi. Uiteraard neemt de labiele Naomi hier geen genoegen mee en ze gaat naar de politie om aangifte te doen van vermissing. Ze vertelt hen echter wel een vreemd verhaal
Charlie Zailer, een jonge vrouwelijke detective, wordt samen met enkele collegas bij de zaak betrokken. Charlie en haar collegas hebben zo hun eigen problemen, die variëren van neurotische zussen tot aantrekkelijke minnaressen en bezitterige verloofdes. En dan hebben we het nog niet over het feit dat Charlie zwaar verliefd is op een van die collegas.
Gevarenzone is een boek waarin alle registers worden opengetrokken, zonder dat je als lezer overweldigd wordt. Het heeft nagelbijtende spanning, een plot met zoveel wendingen als een bergweggetje, hoofdpersonen die met enkele penstreken haarscherp worden neergezet en een taalgebruik dat er voor zorgt dat dit boek je je nachtrust gaat kosten Je kunt namelijk niet meer ophouden met lezen.
Was Kleine meid een opzienbarend debuut, Gevarenzone is een zeer, zeer waardig opvolger. Zoals gezegd, voor liefhebbers van de betere psychologische thriller, maar ook voor anderen beslist een aanwinst in de boekenkast.