Dit boek heeft echt mijn ogen geopend. Hoewel ik me niet altijd in de personages kon verplaatsen, vooral door de stommiteiten die ze begaan om te krijgen wat ze zogenaamd 'nodig' hebben. Maar om te lezen dat er een enorm verschil bestaat tussen iets 'nodig hebben' en iets 'willen hebben' vond ik toch wel heel aangrijpend.

Ik wilde dit boek heel graag lezen omdat ik de Test-Trilogie zo goed vond. Daarom heb ik dit boek zo snel mogelijk aangeschaft en ben ik het gaan lezen. In het begin kon ik er niet heel goed in komen. Er werd af en toe met termen gegooid die het lezen belemmerden. Daarnaast vond ik de zogenaamde 'chemestry' tussen de twee hoofdpersonages niet echt duidelijk.

Maar toen het verhaal opgang kwam, was ik dat alles vergeten. Ik raakte zo gefascineerd door alle personages, de opdrachten die ze uit moesten voeren en wat ze daarvoor terug kregen, dat ik het gevoel had dat ik naar een film zat te kijken. In het begin vond ik de snelle wisselingen tussen de personages storend, maar ik begreep na een paar hoofdstukken waarom het zo was geschreven.

Voor mij was het verhaal af en toe een beetje voorspelbaar. Of dit komt doordat ik zoveel lees en films kijk? Geen idee, maar ik vond het niet zo storend. Op zich vond ik het wel leuk kom bepaalde dingen te kunnen voorspellen, alsof ik mee had gewerkt aan het verhaal of zo.

Maar al met al, was het eerder een soort psychologische thriller voor YA-lezers. Ik zou het boek echt aanraden aan de lezers van de Test-Trilogie, Paniek van Lauren Oliver en Dodelijk Spel van Lucy Christopher!