‘Het is indrukwekkender,’ zei ik. ‘Van een afstand, bedoel ik. Je kunt niet zien hoe verweerd alles is, snap je? Je kunt de roest niet zien, of het onkruid of de barsten in de verf. Je ziet de plaats zoals iemand hem zich ooit heeft voorgesteld.’

Quentin en Margo zijn buren en gaan naar dezelfde school. Toch spreken ze elkaar niet veel, op twee uitzonderingen na. 1) Als ze negen jaar oud zijn, vinden ze een dode man. 2) Negen jaar later staat Margo ’s nachts ineens in de slaapkamer van Quentin. De dag erna is Margo verdwenen. Zal Quentin haar terug kunnen vinden?

Wat vond ik ervan?
De dag nadat ik een account maakte op Hebban ontdekte ik hun leesclubs. Een paar jaar geleden las ik mijn eerste John Green: The Fault in Our Stars. Het verhaal en vooral de schrijfstijl van John Green maakten indruk op me. Genoeg reden om me aan te melden voor Paper Towns. En hoera, ik was een van de uitverkorenen die deel uit mocht maken van de leesgroep én het boek thuisgestuurd kreeg.

Ik lees zo nu en dan een Young Adult-boek. De één vind ik fantastisch (The Hunger Games), voor de ander voel ik me toch te oud (Delirium). Paper Towns voelt meer als een boek voor een jong publiek dan The Fault in Our Stars. Misschien komt dat door de gedeelten die zich op de middelbare school afspeelden. Die stukken interesseerden me dan ook minder dan de avonturen van Margo en Q en Q’s zoektocht naar Margo.

Ondanks de stukken die ik minder interessant vond, vloog ik door het boek heen. Het intrigeerde me genoeg om door te blijven lezen. Wat me vooral aansprak aan het boek was het taalgebruik. John Green construeert prachtige zinnen, waardoor een doodgewone gedachte haast filosofisch wordt. Ik heb dan ook complete passages gemarkeerd.

Voordat ik begon met lezen, vond ik vooral de titel van het boek interessant. Paper Towns, wat zou dat betekenen? Wat voor gedachte zou daar achter zitten? De daadwerkelijke definitie vond ik erg fascinerend. Op YouTube staat een TED waarin John Green verder uitlegt wat Paper Towns zijn, een aanrader. Wil je dat nog liever aan de verbeelding overlaten, wacht dan met kijken totdat je het boek hebt gelezen of de film hebt gezien.

Het eindoordeel
Mijn tweede ervaring met John Green was interessant, maar dit boek maakte minder indruk op me dan The Fault in Our Stars. Wel ben ik nog meer overtuigd geraakt van de schrijfstijl van John Green. De filosofische hersenspinsels en prachtige zinnen maken het voor een groot deel goed dat ik sommige delen van het verhaal niet zo interessant vond. Dus, ben je een liefhebber van Young Adult óf houd je net als ik van de schrijfstijl van John Green? Pak dan vooral dit boek op. Gruwel je van filosofische gedachtes en zijn boeken over tieners niets voor jou? Laat dit boek dan liever links liggen.