Zwart glas kent aardig wat vergelijkingen met de Vijftig Tinten-serie. Toch heeft het verhaal ook zijn originele kanten, omdat beide personen een verleden met zich meedragen. Daarnaast is de vrouwelijke hoofdpersoon, Rome, een hele sterke persoonlijkheid. Hierdoor kan zij genoeg tegenstand bieden aan de mannelijke hoofdpersoon, die daardoor niet de dominant kan uithangen zoals hij gewend is. Dit zorgt voor een voldoende boeiend verhaal. Het boek heeft me nog niet volledig geraakt, omdat de personen nog niet zo sterk emotioneel met elkaar verbonden zijn. Toch leest het fijn weg door de makkelijke schrijfstijl en zijn de personages interessant genoeg om me zeker te doen verheugen op de volgende delen.