De kop is een verwijzing naar het apparaat waar de personages uit dit avontuur in de begindagen van de Eerste Wereldoorlog naar op zoek moeten. Wikipedia omschrijft een thriller als een spannend misdaadverhaal waarbij de klemtoon ligt op actie en gevaar. Ja, dit boek bevat al deze ingrediënten en kan omschreven worden als een technothriller, voordat die techniek eigenlijk bestond. Inglourious Basterds (een bende misfits), Indiana Jones (de actiescènes) en The A-Team (ontdek je zelf wel) in een blender. De cocktail wordt daarna geserveerd met historische en wetenschappelijke feitjes en een vette knipoog.

Het boek zelf is opgedeeld in drie delen: in het eerste deel (de eenheid) worden de hoofdpersonages voorgesteld en leren we hun (soms ontroerend, soms grappig) voorgeschiedenis kennen. Dit is misschien even doorbijten, maar daardoor wordt de actie in het tweede deel niet belemmerd (de missie). De achtergrond van hun leider wordt als toetje bewaard voor het derde deel (wraak). In het tweede en derde deel komt dit verhaal echt op snelheid.

Deze Vlaamse auteur volgt duidelijk hetzelfde stramien van de populaire Amerikaanse auteurs die wereldwijd miljoenen boeken slijten. Je bent natuurlijk voor of tegen. Maar als je van avontuur houdt, dan is dit een echte aanrader.

Daarom kan ik moeilijk de vorige recensie begrijpen. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen mening, maar onderstaande lezer heeft het volgens mij niet echt begrepen. Hij stoort zich eraan dat de hoofdpersonages op het laatste nippertje gered worden? Hoe zouden de films van Indiana Jones of Jurassic Park er misschien zonder uitzien? Deze reviewer twijfelt misschien wel terecht aan zijn verstandelijke vermogens en slaat de nagel op de kop wanneer hij schrijft dat je de recensies op deze site niet allemaal serieus hoeft te nemen. Als je zo nodig sushi wil eten, dan hoef je de uitbater van een frietkraam niets te verwijten en zit jij in de verkeerde tent.