Een stad, het meisje en de duivel is een wel heel bijzonder boek!

De lezer volgt vier generaties doorheen de 20ste eeuw in Lübeck. Gelukkig staan er een stamboom en een stadsplan vooraan in het boek. Maar doordat het verhaal niet chronologisch wordt verteld, ontstaat er regelmatig toch verwarring.

De Trave stroomt doorheen het hele verhaal. Magdalene pleegt zelfmoord in de rivier bij de geboorte van haar dochter Lucie. Lucie heeft een bijzondere gave, of is het eerder een vloek?
De lezer volgt ook het verhaal van haar dochter Freya en kleindochter Jessie.
De duivel is heel aanwezig in het verhaal, best fascinerend. Maar het is een observerende duivel, geen kwade. Bestaat hij of is het een hersenspinsel?
De geschiedenis van de 20ste eeuw wordt goed weergegeven. De oorlogen en de jodenhaat, maar ook de huidige afkeer van buitenlanders en andersgelovigen worden ruw beschreven.

Duits dialect, een overvloed aan symboliek, geen chronologie,... dit boek vraagt een grote inspanning van de lezer. Maar je kan het verhaal ook gewoon over je heen laten komen, zonder alles te ontleden en zonder alles te begrijpen. Dan kan je genieten van de mooie passages.
Het einde van het verhaal brengt geen verduidelijking of antwoorden, integendeel.

Deze bijzondere leeservaring zal niet iedereen bekoren, maar het is zeker het proberen waard!

Een grote dank aan de Hebban Leesclub voor de verduidelijkingen én voor de motivatie om toch steeds weer verder te lezen.