Nachtstad is het eerste boek dat ik van deze auteur gelezen heb. Ik maakte dus kennis met de jonge politieagent Erlendur die in Reykjavik actief is en nachtshiften draait. Hij komt veel in contact met daklozen. Een van die daklozen, Hannibal, wordt door spelende kinderen gevonden in een water van een turfafgraving. Diezelfde avond verdwijnt een vrouw spoorloos. Hebben beide zaken enig verband met mekaar? De brave Erlendur kan geen afstand nemen van deze zaak en gaat op onderzoek uit na zijn nachttaak.
Het verhaal komt maar traagjes op gang en mist vooral snelheid en spanning. Pas op het einde komt er wat druk op de ketel en volgt de ontknoping, die voor mij niet echt een verrassing is. De puzzel valt langzaam maar zeker in elkaar, al ging het me veel te traag vooruit. Ik waardeer evenwel de vertelkunst en de eenvoudige schrijfstijl van deze auteur, die me hierdoor overtuigd hebben om verder te blijven lezen. Erlendur vind ik echter wel een zacht gekookt ei, hij mist echt pit. Nachtstad beschouw ik meer als een roman dan als echte thriller.