Het minste wat je kan zeggen is dat de auteur, Anya Niewierra, je direct bij de kraag vat en je het verhaal insleurt door je van bij de aanvang te confronteren met de orgaanroof bij Josta. Het zet niet alleen het verhaal in beweging maar ook Josta die, tot dan toe, een teruggetrokken leven als weduwe leidde in Mechelen, Zuid-Limburg.

Het dossier bestaat uit twee delen. Het gedeelte in het heden beslaat zo’n goed vijf maanden, met af en toe korte flash-backs naar het verleden. Elk kort hoofdstuk krijgt niet alleen een datum maar ook een plaatsnaam mee. Het tweede gedeelte, tussen de andere hoofdstukken in geplaatst, is gewoon genummerd en in het cursief gedrukt. Dit gedeelte begint als één grote flash-back naar Josta’s leven voor de val van de Berlijnse muur en werkt chronologisch naar het heden toe. De vertolking ligt in de handen van een derde die overduidelijk een belangrijke rol speelde in het verleden van Josta, zij het geen al te frisse rol. Beide gedeelten komen samen in een plot dat je niet direct verwacht.

Ik heb het dossier met veel interesse en plezier gelezen. Het verhaal neemt je zoals reeds gezegd vast om je vervolgens niet meer los te laten. Al huiverde ik, af en toe, best van de manier waarop men in de voormalige DDR met een mensenleven omging. Gelukkig is er in dit boek ook plaats gelaten voor sluimerende romantische gevoelens zodat je tussendoor ook even op adem kan komen. De auteur gebruikt flink wat Duitse woorden die bijdragen tot het scheppen van een geloofwaardig verhaal. Want als er iets is wat je Het dossier moet nageven dan is het dat je haast zou vergeten dat het een fictief verhaal is. Het is overigens ook maar een kleine stap van het massaal opvorderen en zich onwettig toe eigenen van kunstwerken naar het opzetten van een meer dan lucratieve handel in kunstvervalsingen. Geen wonder dat men dat potje liever gedekt houdt. Spanning en beklemming wisselen elkaar dan ook af in deze zoektocht die je samen met Josta onderneemt tot uiteindelijk alle puzzelstukjes zijn vergaard en in elkaar vallen tot één geheel. Gevolgd door een laatste hoofdstuk, dat zich twee jaar later afspeelt. Altijd leuk om zo te weten te komen hoe het de hoofdpersonages uiteindelijk is vergaan.