Dit is voor mij de eerste kennismaking met deze schrijfster. Hoewel er op de kaft staat dat het een thriller is, lijkt het voor mij meer op een roman. Het verhaal heeft meerdere verhaallijnen, deze hebben uiteraard met elkaar te maken zoals zal blijken aan het eind van het verhaal. Door de verschillende verhaallijnen vind ik het nogal verwarrend lezen. Er zitten ook veel flashbacks in. Dat vind ik persoonlijk nooit zo lekker lezen.
De karakters van de hoofdpersonen worden niet of nauwelijks uitgediept, waardoor je hen maar oppervlakkig leert kennen. Ik heb totaal niks met Bonnie en al helemaal niks met Eddie. Beide personages zijn wel realistisch, andere lezers zullen zich wellicht wel in hun herkennen en in hun kunnen inleven. Konrad Sejer, de inspecteur , is voor mij de meest sympathieke persoon.
Af en toe zit er wel wat spanning in, maar het is van af het eerste moment al duidelijk wie de dader is… alleen weet je nog niet waarom hij/zij het gedaan heeft. Het motief van de dader heeft me wel verrast moet ik zeggen, maar voor de rest is het voor mij een roman zonder spanning met een redelijk voorspelbaar plot.
Ik geef het boek net 3 sterren.