Superleuke boeken. Echt hilarisch af en toe.
En zo ongelooflijk knap dat iemand een boek kan schrijven vanuit een personage die Asperger heeft, terwijl de schrijver dat zelf naar mijn weten niet heeft.

Doordat Don het syndroom van Asperger heeft kan hij zich niet, of nauwelijks, inleven in andere personen. Hij vat alles letterlijk op. Gelukkig weet hij dit van zichzelf en kan hij in zijn hoofd goed schakelen naar redelijk wenselijk gedrag. Toch bestempelt hij zichzelf, terecht, als sociaal gehandicapt.
Als Rosie zwanger blijkt te zijn moet Don zich voorbereiden op het vaderschap. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Natuurlijk verdiept Don zich liever in het technische aspect van het verhaal. Gelukkig heeft hij vrienden die hem tips geven over hoe hij het het beste aan kan pakken. Al is ook daar het risico aanwezig dat hij de tips te letterlijk opvat.

Ik ben benieuwd of er nog een vervolg komt op Het Rosie Effect. Als dat zo is zal ik het zeker gaan lezen.