Toen ik deze dichtbundel voor het eerst in handen had, kreeg ik meteen een deja vu-gevoel. Ik had het gevoel dat ik de cover al eens eerder had gezien, maar dan op een vloer in mijn jeugd. Ik durf alleen niet meer te zeggen waar ik het gezien heb. Ik weet alleen dat het een linoleum vloer was met dezelfde kleuren en ongeveer dezelfde blokken als op de cover.

Geel

De cover komt om een of andere reden nogal triest over, maar het geel laat het tegenovergestelde zien, het geeft je een gevoel dat het allemaal niet zo triest is als het lijkt.

Slim bedacht

De titel van de bundel, Grond, kan vreemd overkomen, maar als je de gedichten hebt gelezen, dan begrijp je dat de titel nog niet eens zo slecht is gekozen, dat het zelfs heel slim is bedacht. Dat de cover inderdaad een vloer zou kunnen zijn, wat echter niet het geval is. Het is een schilderij van Lajos Kassák dat te bezichtigen is in het Neues Museum Nürnberg in Neurenberg.

Literaire kunstwerken

De gedichten zijn dan weer melancholisch, zoals in het gedicht 'Winterklaar', dan weer voel je een diepliggend verdriet van de dichter om het missen van iets of iemand, zoals in het gedicht 'Grond'. Of met lichte humor, waar je stiekem om moet glimlachen, zoals bij het gedicht 'Mag ik een hond?'. Stuk voor stuk zijn het literaire kunstwerken die je raken, die je een paar keer gaat herlezen om er nog een keer van te genieten of om ze nog beter proberen te begrijpen.

De enige halve regendruppel

Het is leuk dat de dichter het gedicht Havenwater zo heeft geschreven, dat het op een halve regendruppel lijkt. Eigenlijk is het jammer dat hij niet wat meer heeft gespeeld met de andere gedichten om ze in een vorm van bijvoorbeeld een blad van een boom of een kopje te schrijven. De dichter heeft af en toe gebruik gemaakt van woorden die je niet (veel) meer hoort zoals bijvoorbeeld 'chanten', 'suja' en 'staketsel'.

Geraakt

Een zin in een gedicht raakte me extra, omdat het aangaf dat het inderdaad waar is wat ik altijd al heb gedacht, maar dat vroeger werd afgedaan als dat woorden geen pijn kunnen doen. Terwijl je daar wel degelijk, zoals in het gedicht 'Met een verfijnd gevoel voor mot' wordt beschreven, messen van kan maken.

Wat opvalt aan de gedichten is dat de natuur een heel belangrijke of minder belangrijke rol speelt in de gedichten. De liefde van de dichter voor de natuur lees je er duidelijk in terug en soms zijn ze als metafoor gebruikt.
Het is dan ook een echte aanrader voor natuurliefhebbers.