Niemandskinderen, de gevolgen en verwerking van een onveilige jeugd door Carolien Roodvoets

Een boek over en voor kinderen die een traumatische jeugd zonder veilige hechting hebben gekend. De meeste kinderen worden niet door vreemden getraumatiseerd maar door bloedverwanten, de fabel dat alle ouders per definitie van hun kinderen houden wordt in dit boek doorprikt.

Kinderen die trauma’s met een grote of met een kleine t hebben meegemaakt worden in dit boek Niemandskinderen genoemd. In 9 hoofdstukken worden de verschillende soorten slachtoffers benoemd, wordt er gekeken naar hoe de ouders zijn geworden wie ze zijn, welke afweermechanismen en overlevingsstrategieën door kinderen worden toegepast, wat een ommekeer kan teweegbrengen,…
Gelukkig eindigt het met een lichtpuntje aan het einde van de donkere tunnel.

Dit boek lezen is geen pretje: omdat het soms pijnlijk herkenbaar is (in mijn geval) maar ook omdat het vol staat met praktijkverhalen die aantonen hoe verschrikkelijk veel pijn mensen elkaar kunnen doen en wat dat betekent voor het verdere leven van de slachtoffers. Die aangrijpende verhalen maken dit boek zwaarder maar tevens ook beter begrijpbaar.
De theorie lezen is één ding, de praktijk eronder zien staan doet je alles veel beter bevatten.

Niemandskinderen is een boos boek, met veel uitroeptekens en een duidelijke mening. Dat kan soms misstaan maar de boosheid is in dit boek volledig terecht. Dit is een taboe onderwerp waar nog veel te weinig over geschreven en gesproken wordt. Moge dit boek een eerste stap zijn in de richting naar een wereld zonder Niemandskinderen!