Met hemelse dood heeft Verheyen een niet onverdienstelijk, dun, boek geschreven. In de laatste dagen van zijn loopbaan als Hoofdinspecteur in Antwerpen krijgt Francis Severijns met een wel heel merkwaardig fenomeen te maken. Roofvogels die mensen op commando aanvallen en vermoorden. Een gruwelijke daad die voortvloeit uit een uit de hand gelopen passie van een valkenier.
Tv-persoonlijkheid Hanne Bergmans is gefocust op het allerlaatste nieuws en het scoren van hoge kijkcijfers. Wanneer ze per toeval op een plaats delict aanwezig is en voor haar ogen een gruwelijkheid ziet voltrekken ruikt ze de nieuwswaarde en zet zichzelf prominent in deze zaak vast. Niet wetende dat ze daarmee bijzonder grote risico's neemt.

De keuze om een verhaal te schrijven met dit als thema is minstens bijzonder te noemen. Roofvogels fascineren of beangstigen iemand. Het doet iedereen wel iets, het laat niemand onberoerd om een dergelijk magisch dier te zien vliegen. En met die wetenschap is Verheyen aan de slag gegaan. Daarmee pakt hij je als lezer dan ook. Geboeid lees je dit verhaal uit met een continue aanwezige spanning.

De schrijfstijl is prettig, zijn woordkeuze ook. Er is niet echt ruimte tot uitdieping van de personages maar wel tot het nemen van een kijkje in de keuken van de roofdieren. Duidelijk met kennis neergezet.

Dit was een aangename kennismaking en een bijzonder verhaal. Een fijn boek voor tussendoor, absoluut.