Kate Scelsa heeft dit verhaal op prachtige wijze verteld! Het verhaal wordt vanuit de drie hoofdpersonen verteld: Mira, Sebby en Jeremy. Het verhaal van Jeremy wordt volledig vanuit de ik-persoon verteld, dat van Mira vanuit de 3e persoon enkelvoud en het verrassendste vond ik dat het verhaal van Sebby vanuit het jij-perspectief verteld wordt. Dit laatste was even wennen, maar uiteindelijk kwam ik er wel doorheen. Het scheelt misschien ook dat er niet veel hoofdstukken vanuit Sebby verteld worden.

De manier waarop je in het verhaal gezogen wordt is fantastisch. Door de vlotte schrijfstijl vlieg je door de pagina’s. Ook al is het voor mij al enige jaren geleden, ik kon me weer helemaal verplaatsen in het gevoel dat je als tiener kunt hebben als je er op school niet helemaal bij hoort. Natuurlijk zijn de verhalen in dit boek vele malen heftiger, maar ik denk dat het wel aardig de tijdsgeest weergeeft met de problemen waar jongeren tegenwoordig tegenaan (kunnen) lopen. Soms schokkend, soms vertederend, maar ook vrij realistisch. Thema’s als liefde, vriendschap en eenzaamheid spelen een grote rol.

De opbouw van het verhaal is erg mooi: elk hoofdstuk wordt vanuit Jeremy, Mira of Sebby verteld. De informatie die je over deze personen krijgt, over hun verleden en over het gezin waarin ze opgroeien, wordt heel mooi gedoseerd. Elke keer wil je verder lezen, omdat je wilt weten of je vermoedens correct zijn of, als je nog geen idee hebt, hoe het allemaal zover heeft kunnen komen, dat degene is geworden zoals hij is geworden.

Ik geef deze Young Adult dan ook 4 van de 5 sterren. Een ster minder, omdat ik toch een beetje moeite had met het vertelperspectief van Sebby, in de jij-persoon. Hoewel ik het erg knap vind, heeft het zeker niet mijn voorkeur. Eigenlijk ben ik nu wel heel benieuwd hoe het met deze drie tieners afloopt: pleegt er één zelfmoord, maken ze school af, hoe vergaat het hen in de liefde? Allemaal vragen die zeker in een vervolg zouden passen, nu maar hopen dat Kate Scelsa snel een vervolg schrijft!