"Een adembenemend en fantastisch avontuur..." staat op de achterkaft vermeld. Voor de deelnemers aan de expeditie in het Braziliaanse Amazonegebied ongetwijfeld. Voor mij echter niet. Wat overigens niet wil zeggen dat ik het boek vervelend vond. Het boek leest prettig, heeft een duidelijk verhaal, maar ik had wel 'vraagtekenmomenten'.

Een van die momenten was, en dat kwam een paar keer voor, de wijsheid van een meisje van dertien en een jongen van vijftien. Op die leeftijd kun je nog niet zover zijn dat je de gedachten van een volwassene hebt. Ook vreemd vond ik het dat Allende soms spreekt over 'de jongen' en 'het meisje' in plaats van ze gewoon bij hun naam te noemen. Gelukkig werkt dit niet storend, maar merkwaardig vond ik het wel.

Tijdens het lezen van het boek bekroop me ook wel eens het gevoel dat Isabel Allende de lezer een bepaalde spirituele visie wilde meegeven. De titel 'De Celestijnse belofte' kwam soms bij me op. Al met al vond ik het een aardig boek om te lezen. Maar wel een boek dat meer weg heeft van een jeugdroman dan van een roman voor volwassenen.