Het verhaal wordt - afgezien van het einde - verteld door middel van brieven aan de mr. Knightley. In het begin moest ik even wennen aan de schrijfstijl, maar het went erg snel en voor je het weet zit je midden in het verhaal. De briefromanvorm is origineel en door Katherine Reay erg goed uitgewerkt. Je merkt bijna niet dat het brieven zijn, zo tof!

Een ander groot pluspunt aan deze roman zijn de heerlijke personages. Natuurlijk draait het grotendeels om Sam aangezien je het hele verhaal vanuit haar perspectief, door middel van de brieven leest, maar ook de andere personages krijgen diepgang en blijven niet vlak. Ik werd stuk voor stuk verliefd op ze en ze hebben allemaal een plekje in mijn hart.

Natuurlijk draait het hele verhaal om wie die mr. Knightley is en of je daar überhaupt achterkomt aan het einde van het verhaal. Ondanks dat je het waarschijnlijk een beetje ziet aankomen zou er voor mij geen ander einde kunnen zijn. Het is lief, romantisch en gewoon helemaal perfect. Wat mij betreft had het einde iets uitgebreider mogen zijn, maar alsnog heb ik enorm gezwijmeld bij de laatste pagina's.

Zoals je bij titel al kunt verwachten spelen klassiekers van bijvoorbeeld Jane Austen en Brontë een grote rol in het verhaal en de auteur heeft deze prachtige verhalen er erg goed in verwerkt. Het is ontzettend mooi om te zien dat Sam door middel van deze klassieker een enorme persoonlijke groei doormaakt en sterker en stoerder uit de bus komt. Ik kan in ieder geval niet wachten om binnenkort Jane Eyre, Pride & Prejudice en andere toppers te gaan lezen.

Geachte mr. Knightley is een originele briefroman die wat mij betreft veel meer aandacht behoort te krijgen dan dat het nu krijgt.Het is een prachtig geschreven met de mooiste personages en sowieso een van mijn favorieten van dit jaar. Een echte, echte must read!