Bernadette is een nogal bijzondere moeder. Ze is creatief en intelligent, maar heeft ook zo haar vreemde trekjes. Ze past totaal niet in het wereldje van uiterlijk vertoon en roddelende moeders in haar dure wijk en lijkt hier soms letterlijk gek van te worden. Haar man maakt zich zorgen, al helemaal wanneer Bernadette – vlak voordat ze samen als gezin op vakantie naar Antartica zouden gaan – plots verdwijnt…
Ineens is ze spoorloos: niemand lijkt te weten waar ze is of wat er met haar is gebeurd. De 14-jarige dochter van Bernadette, de bijdehante en grappige Bee, laat het er niet bij zitten en gaat zelf op onderzoek uit…

Eerlijk is eerlijk: je hebt in het begin even wat doorzettingsvermogen nodig, maar dan heb je op zich wel wat. ‘Waar is Bernadette?’ is origineel, komisch en een tikkeltje bizar te noemen.
Het boek leest vlot weg door de verschillende perspectieven, maar ook door de aparte manier van schrijven. We leren de personages vooral kennen door middel van e-mails, brieven, artikelen en dergelijke. Persoonlijk ben ik gek op dit soort boeken, en ook in dit boek kon ik dit zeker waarderen.
Jammer is dan wel dat sommige van deze brieven – en met name één artikel – behoorlijk uitgebreid en langdradig waren. Hierdoor verlies je je aandacht en interesse en was het soms moeilijk om door het boek heen te komen zonder te zuchten, te steunen of in slaap te vallen.
Toch blijf je lezen omdat je wilt weten hoe het nou allemaal in elkaar steekt en afloopt. De grote vraag wil je beantwoord hebben: waar is Bernadette?

Het antwoord op de grote vraag valt jammer genoeg vies tegen. De laatste hoofdstukken kwamen wat verwarrend over en soms moest ik bepaalde stukjes opnieuw lezen om te begrijpen wat er nou allemaal gebeurde.
Daarbij was het plot totaal anders dan ik verwachtte. Normaal vind ik dat iets positiefs, maar in dit boek was het allemaal gewoon net ietsje… té. Te dramatisch, te ongeloofwaardig, te vreemd.

Als je geen hoge verwachtingen hebt van dit boek, zal je je zeker vermaken. Het leest lekker door en de personages zijn likeable en grappig. Hoop niet op een ingenieus einde, want die zal je niet krijgen. Dat zijn de leuke hoofdstukken daarvoor – op het moeizame begin en de hier en daar langdradige stukken na – het echter wel waard.