Carolien Spaans is bekend van haar columns in het tijdschrift JAN en heeft nu haar debuut geschreven met Doet sneeuw pijn. Het boek vertelt haar persoonlijk verhaal nadat haar man omkomt bij een ski-ongeval.

Doet sneeuw pijn begint in eerste instantie over hoe Carolien als persoon is, in relaties staat en hoe ze tegen het leven aankijkt. Ze schroomt zeker niet om zichzelf van verschillende kanten te belichten en ze schrijft geregeld met een cynische ondertoon.

Haar relatie met Jean beschrijft ze met dezelfde kritische blik. Zo beschrijft ze haar angsten en burn-out en hoe hij haar elke keer weer ondersteunt in haar persoonlijke relaas. De twee trouwen en het huwelijk wordt bezegeld met een prachtige zoon: Lucas.

Dan krijgt ze het verschrikkelijke bericht dat Jean verongelukt is tijdens het skiën in Zwitserland. Lucas is nog geen jaar en heeft nu al geen vader meer. Ze beschrijft met voelbare emotie haar onvermogen, gemis en kracht om voor Lucas verder te willen gaan.

De omgeving is er voor haar, ook nadat de maanden verdergaan. Ze is alleen met Lucas, maar kan op steun blijven rekenen van vrienden en familie en collega`s. Maar wat mist ze haar maatje Jean.
Carolien vertelt over haar kracht, eenzaamheid, de opvoeding van Lucas maar ook hoe verder met relaties. Kan ze verliefd worden op iemand anders?

De titel kriebelde mij al een tijdje. Wilde ik het wel of niet lezen? Wat ben ik blij dat ik het boek toch gelezen heb! Ik ken de columns niet van Carolien Spaans, maar wat kan ze schrijven zeg! Het verhaal vertelt veel meer dan alleen de ervaring van het overlijden van een partner. Carolien durft haar ziel en zaligheid te delen met haar lezers. Haar persoonlijkheid en karakter hebben haar gemaakt tot de persoon die ze is, met alle mooie en minder mooie kanten. Dit heeft het omgaan met en verwerken van de dood van Jean voor haar bepaald.

Kippenvelmomenten heb ik gehad tijdens het lezen. Het is een persoonlijk verhaal dat mij raakte. De herkenning van haar ik-zijn bij mijzelf. Het is zo persoonlijk beschreven. De schrijfstijl is puur, cynisch en leest makkelijk. Ik wilde blijven doorlezen. Ik had verwacht dat het verhaal meer zou draaien om het overlijden en de rouwverwerking, maar het geheel klopt gewoon. Het vertelt wie Carolien Spaans is en dit vormt dit verhaal. Het is compleet.

Ik geef het boek 5 sterren.

Gelezen voor het blog In de boekenkast