Hij zou zelfs haar vader kunnen zijn; er is immers een leeftijdsverschil van 20 jaar tussen beide thrillerauteurs. Oude rot (maar nog lang niet versleten!) Tomas Ross heeft als meester-plotter zijn schrijfkunsten nogmaals gekoppeld aan die van Corine Hartman, de thrillerkoningin van de Lage Landen. Na hun vliegende start met Doodskopvlinder slaan beide kanjers een vlijmscherpe nagel op de kop met hun duothriller Zwarte weduwe.

2017, Europa brandt, het terrorisme viert hoogtij. Het bloed van de slachtoffers stroomt weelderig tijdens de vreselijke aanslagen. Het zijn echter niet alleen de moslimgroeperingen die in het vizier komen. Het Special Force-team van Sir Charles Cavendish mag opnieuw opdraven, in de hoop duidelijke informatie over de daders te verkrijgen. Teamleden Adam Kaplan en Carrie Montevagio moeten in een rotvaart nieuw leed trachten te voorkomen. Europa kreunt verder; de toekomst van het verenigde continent ziet er niet bepaald rooskleurig uit…

Ja, het lot was Ross en Hartman dit keer wel erg gunstig gezind. Een perfecte timing om Zwarte weduwe te schrijven en op de markt te brengen. Brandend actueel verhaal, waarin het duo onze huidige maatschappij niet spaart. Integendeel, zelfs de politieke top krijgt rake klappen. Terrorisme en het schrijnende probleem rond de vluchtelingen krijgen meer dan voldoende aandacht.

De kruisbestuiving werkt optimaal en resulteert in een sublieme, snoeiharde en spannende thriller. Tevens is het verhaal zelf actueler dan actueel ook maar zijn kan. De weergave van menselijke emoties en de scherpe pen van grande dame Hartman, gekoppeld aan de maturiteit van meester-plotter Ross, doen de vonken spetteren en het vuur constant oplaaien. Eerlijk toegeven dat deze lezer bij het verschijnen van Doodskopvlinder zijn twijfels had. Zou hij het wel lusten?... Uiteindelijk was hij toch meer dan tevreden. Vanaf dat moment was het aftellen naar het volgende boek van dit bijzondere schrijversduo. Zou hun tweede telg nog mooier ogen?
Na het lezen van Zwarte weduwe kunnen de fans alleen maar stevig in de handen klappen en met luide stem verklaren: Ross en Hartman worden er telkens - met dank aan deze bijzondere samenwerking - elk afzonderlijk beter door.

Zwarte weduwe, geschreven door twee schitterende geslepen diamanten. Vijf uiterst gevaarlijke spinnen als eindbeoordeling, geen sterren.