‘De onderkant van sneeuw’ is het debuut van Ilse Ruijters. En wat heeft ze een geweldig debuut geschreven! Het verhaal is spannend, boeiend en interessant tegelijkertijd. Je wilt het eigenlijk niet wegleggen, omdat je zo benieuwd bent hoe het verder gaat. Geweldig hoe de auteur zo’n debuut heeft afgeleverd.

De spanning in ‘De onderkant van sneeuw’ zit ‘m niet in het zoeken naar de dader van een moord, maar in twee andere zaken. Aan de ene kant ben je benieuwd wie de bedreiger van Irene is, en aan de andere kant wil je weten hoe Irene haar verleden een plekje geeft. Ze vindt dat ze met de werkstraf er te gemakkelijk vanaf is gekomen, en daardoor lijkt het haar maar niet te lukken om verder te gaan met haar leven. Deze innerlijke strijd die Irene bijna dagelijks voelt, is zeer overtuigend op papier gezet door Ruijters. Je kunt je voorstellen dat je deze strijd hebt als je hetzelfde hebt gemaakt. Daarnaast vraag je je als lezer af of Irene inderdaad een hogere straf had verdiend.

De hoofdstukken zijn kort, de schrijfwijze is vlot en de spanning is groot. Je blijft daardoor lezen en bedenkt zelf hoe het verhaal zal eindigen. De auteur geeft je meerdere opties wie de bedreiger kan zijn, waardoor je als lezer regelmatig wisselt wie het volgens jou is. De ontknoping is uiteindelijk zeer verrassend.