Vlammen, het tweede deel uit de spannende Hongerspelen-trilogie van Suzanne Collins, vertelt opnieuw het verhaal van Katniss Everdeen en Peeta Mellark nadat ze samen de prestigieuze Hongerspelen hebben gewonnen. Onweerstaanbaar voor wie Hongerspelen een steengoede avonturenroman vond.
De dag waarop de Zegetoer begint. Katniss jaagt naar oude gewoonte weer samen met Gale in het bos. Wanneer echter president Snow bij Katniss op bezoek komt en haar persoonlijk verantwoordelijk stelt voor de uitgebroken opstanden in Panem slaat haar gemoedstoestand onmiddelijk om. De anders ietwat norse Katniss Everdeen die met moeite zichzelf en haar vrienden en familie vertrouwd, werd tijdens haar deelname aan de hongerspelen tot hoop van een hele natie gebombardeerd.
De heldenrol valt haar zwaar, om nog maar te zwijgen van de ingewikkelde relatie die ze met Peeta heeft. Ze heeft onophoudelijke twijfels en stelt zichzelf steeds weer voor de keuze tussen Peeta, met wie ze de Hongerspelen heeft gewonnen, of Gale, haar jeugdvriend met wie ze altijd in de bossen even buiten District 12 ging jagen.
Suzanne Collins heeft zich in Vlammen zo mogelijk nog meer uitgeleefd in haar zoektocht naar spanning en avontuur en in het bedenken van een nieuwe arena vol dreigende gevaren dan in Hongerspelen. De nieuwe hindernissen die de tributen in de 75e hongerspelen moeten nemen zijn haast nog angstaanjagender en ingenieuzer bedacht dan in Hongerspelen zodat ze soms zelfs wat aan Indiana Jones doen denken.
Het boek is eveneens brandend actueel. Katniss, het meisje dat in vuur en vlam staat, wordt ongewild het symbool van de revolutie tegen het Capitool. Dit doet denken aan de Jasmijnrevolutie in Tunesië, waarbij een man die zichzelf in brand steekt de aanleiding geeft tot een ware volksopstand. Collins lijkt hier wel over een magische glazen bol te beschikken, aangezien de Tunesische revolutie in 2010 uitbrak terwijl haar boek van 2009 dateert.