Dit was het eerste boek dat ik ooit las, dat mijn ziel raakte, maar dan ook in de diepste kern ervan. Ik ben streng gelovig opgevoed en ben heel mijn schoolcarrière uitgesloten en gepest geweest, waardoor ik meteen voeling had met het hoofdpersonage in dit boek, al is het maar 75 % overeenkomstig met mijn persoonlijke verhaal.
Het greep me naar de keel en geef toe dat ik het raar vind dat dit werk door een man geschreven is. Toch is het mijn favoriete King , naast Pet Semetary.
Ik geef toe dat ik lang jaloers was op Carrie. Ik wou ook dat ik mijn pestkoppen kom aanpakken zoals zij deed, want veel van wat ik moest meemaken stond gelijk aan haar emotionele draagkracht.
Ik ben ook door dit boek beginnen schrijven en heb besloten geen blad voor mijn mond te houden.