Twintig jaar na deel 4 van de serie over de familie Cazalet vloeide bij Elizabeth Jane Howard nog een vijfde deel uit de pen.

Het is tien jaar na de Tweede Wereldoorlog en het leven is anders geworden. De kinderen van de volwassen hoofdpersonen uit de eerdere delen zijn zelf volwassen geworden en hebben zelf gezinnen of eigen huishoudens. De stijl van schrijven van dit boek wijkt af van de andere delen van de serie. We kunnen niet meer genieten van de prachtige omschrijvingen van maaltijden, kleding, natuur en overpeinzingen. De stijl is wat sneller en vluchtiger wat ik wel vind passen omdat er over zoveel familieleden zo weinig te vertellen is.
Het centrum van het familieleven is jarenlang Home Place geweest waar de grootouders woonden en de familie bij elkaar kwam. Helaas leven de grootouders niet meer en alleen de dochter Rachel woont nog in het grote huis met vriendin en personeel. Doordat het familiebedrijf failliet gaat moet Home Place verkocht worden. De familie gaat nog een keer bij elkaar komen voor een ouderwets gezellig Kerstfeest. Daarna gaat iedereen zijn eigen weg wat een mooi einde is van het verhaal. De familie is, zoals dat in zo veel families gaat, versnipperd en ik vond dat de stijl van schrijven dat reflecteerde. Het is voorbij met de Cazalets serie.