Wie het duistere in Scandinavische thrillers graag heeft, die is bij deze Finse thriller zeker op zijn plek. Duister is het niet alleen vanwege het bij momenten inktzwarte plot, het is in die tijd van het jaar nog echt donker in Finland ook.
De hoofdfiguren hadden wat mij betreft iets meer uitgewerkt mogen worden, het blijft wat krampachtig allemaal. Niet elke schrijver kan persoonlijke relaties op een betrouwbare manier weergeven, en dat is niet erg. Maar doe laat het dan ook...
De Finse maatschappij komt er niet denderend vanaf Volgens Thompson -zelf een immigrant- bestaat de Finse bevolking uit een verzameling nurkse, racistische dronkenlappen. Dat kantje van Scandinavië kende ik nog niet, waar Noorwegen en Zweden voornamelijk uit geheelonthouders lijkt te bestaan.
Het landschap, de donkerte, de mensen, Thompson beschrijft het prachtig in deze beklijvende thriller.