...
Op de één of andere manier weet het concept van dimensie-reizen me zo te intrigeren dat ik me minder stoor aan wat anders ongetwijfeld als een zoveelste lovestory zou aanvoelen. Ja, ook hier zijn enkele elementen aanwezig die blijkbaar onmisbaar zijn in een YA-boek. Maar dit keer ervaarde ik dat niet als storend. Voor mij persoonlijk ligt de focus immers veel meer op het morele vraagstuk dat aan deze technologische uitvinding is verbonden.

Claudia Gray wist er voor te zorgen dat ik helemaal op ging in haar verhaal. Door de wisselende dimensies en de verrassingen die ze voor de hoofdpersonages in petto had voelde het lezen van dit boek soms aan als een rit in een rollercoaster. Nu ik dit boek gelezen heb lijkt het tempo van zijn voorganger me plots veel rustiger. Daar kreeg je immers meer de tijd om te wennen aan een nieuwe dimensie. Doordat er in dit boek zoveel parallele werelden bezocht worden krijg je een opgejaagd gevoel dat perfect aansluit bij de gebeurtenissen in dit boek. Het abrupte einde past dan ook helemaal bij de rollercoaster-ervaring al wil ik nu toch vooral opnieuw instappen voor de volgende rit.