(En dat is heus niet omdat ik vandaag precies zes jaar geleden kennis met haar maakte toen samen in de finale van dezelfde schrijfwedstrijd zaten....)

Ik zal maar met de deur in huis vallen: Maurice is een raar mannetje. Hij denkt dat hij de nieuwe 'verlosser' is, de nieuwe Jezus Christus. Zoals op de achterflap te lezen is, beloofde hij zijn moeder op haar sterfbed dat hij op zou houden met moorden en krijgt zijn dochter een nieuwe vriend. Precies het type man waar Maurice een hekel aan heeft en die hij graag van kant zou willen maken.

Maurice, die dus moet stoppen met moorden, maar nog één laatste moord mag plegen omdat hij die al maanden aan het plannen is, besluit de hulp van een psychiater te vragen, omdat dat toevallig zo uitkomt en stuit daar op de vreemdste dokter die je ooit zult tegenkomen. Hij wringt zich in allerlei bochten om voor zichzelf goed te praten dat één extra moord niet uitmaakt. maar wil zijn belofte aan zijn moeder toch houden. Dat los je het makkelijkst op door? Juist. Het door andere mensen op te laten lossen. Dat had best kunnen werken, ware het niet dat er een confrontatie komt die zelfs Maurice niet had kunnen voorzien.

Vanaf het eerste moment zuigt het boek je in een draaimolen van absurde situaties. Soms op het randje, soms eroverheen, met een climax die ik in de verste verte niet had zien aankomen. Het is een boek vol humor, waarin de personages van het eerdere boek 'Justine' ook nog even langswaaien. De cover van het boek is het tegenovergestelde van Justine, alles dat daar wit was is nu zwart en andersom, alleen de druppel bloed op de naam is hetzelfde waardoor de boeken ook leuk bij elkaar passen. Een verhaal over een geschifte man die op zijn manier het beste met zijn dochter voorheeft en ondanks dat zijn bloed kookt bij elke stap van Lorenzo (De vriend van de dochter) toch zijn best doet om de belofte aan zijn moeder te houden.

Het boek valt bij Bol.com onder psychologische thriller, maar dat is m.i. niet terecht, dit boek moet een eigen genre krijgen want zowel comedy als thriller doet Maurice geen recht. Het verhaal is makkelijk te begrijpen, ondanks dat de verhaallijnen op een ingewikkelde manier met elkaar verweven zijn en de personages elkaar onderling ook blijken te kennen. Ik bleef met open mond achter. Anne Laure schrijft humoristisch met een donker randje, en dit boek is echt een 'Love it or hate it.' er is geen middenweg. Ik hou er wel van en geef er dus 4* voor