Het boek begint met een indrukwekkende gebeurtenis. Corine Hartman doet dat vaker en weet daarmee de lezer al te interesseren voor wat er aan deze emoties vooraf gaat. Het verhaal zelf gaat eigenlijk over een gezin met 2 adoptiekinderen en 1 biologisch kind in de puberteit.
Moeder Simone heeft een eigen zaak in het dorp en vader Richard is leraar. Ouders zijn allebei druk met hun leven en werk en hun kinderen….daar gaat van alles mis mee. Zowel met hun adoptiekinderen als hun biologische dochter. Drank, drugs, geweld, loverboys noem maar op.
Is adoptie de oorzaak? Of speler er meer zaken mee. Er komt tijdens het groeien van het verhaal en de problemen van alles bij kijken, de moeizame adoptieprocedure en het geen-bodemsyndroom van de kinderen, de verrassing van een zwangerschap en het niet accepteren door opa enz… Het is best complex en je moet als lezer je gedachten erbij houden. Daniel en zijn zussen komen in de verkeerde vriendenkring terecht en raken in de problemen. De ouders krijgen daar niet alles van mee omdat Richard heel erg met zijn werk en het overlijden van zijn vader bezig is en een eigen zaak van Simone ook drukte met zich meebrengt.
Het is heel normaal en natuurlijk beschreven allemaal, het zouden jouw buren kunnen zijn. Simone probeert met man en macht het gezin bij elkaar te houden maar een verwijdering is onvermijdelijk. Als adoptiemoeder raakte dit mij heel erg diep en ik moest moeite doen om objectief te blijven. Aan de andere kant is en blijft het een echte spannende vrouwenthriller die uitnodigt om door te lezen. Iedereen kent de nieuwsberichten over Bonny en Clyde in Twente waar dit verhaal ook op gebaseerd is en dat klopt redelijk als je even googelt.
Het is een soort “Thelma-and-Louise” verhaal. Een stel tieners maakt 1 fout, een verkeerde beslissing die heel heftig is en er volgt een sneeuwbaleffect.
Het eindigt heftig en emotioneel, dat kan niet anders. Maar dan volgt de ontknoping in de stukken die door het verhaal verweven zijn en dat moment is onbeschrijfelijk! Wat een heftig verhaal! met een enkelvan de unieke schrijfstijl vanb Corine Harman. Jammer dat de serie stopt. Sla de krant maar open. Nog inspiratie genoeg…….