Op het eerste gezicht is ’t Jagthuys een vlotgeschreven verhaal over de driehoeksverhouding tussen Binnert, Neeltje en Vera. Binnert leidt samen met zijn moeder Neeltje een teruggetrokken leven in ’t Jagthuys. Omdat Binnert autistisch is en heupproblemen heeft, vindt moeder Neeltje het beter dat Binnert binnenshuis blijft. Hier besteedt Binnert al zijn tijd aan het lezen van literatuur (het liefst over mensen die, net als hij, een kluizenaarsleven leiden), het luisteren naar klassieke muziek, maar vooral aan het leven met zijn moeder en later ook aan de liefde voor zijn speciale zorgverlener, Vera.

Vera is vanaf het moment dat ze ’t Jagthuys binnenstapt helemaal gek op Binnert. Ze stuit echt op de hechte band tussen Binnert en zijn moeder. De liefde van Vera neemt langzaamaan buitenproportionele vormen aan en Vera probeert Binnert bij zijn moeder weg te krijgen.

Onder de oppervlakte lijkt deze roman vooral te draaien om de destructieve, allesoverheersende en verstikkende liefde van beide vrouwen voor Binnert. Vooral de obsessieve verliefdheid van Vera heeft een grote weerslag op zijn leven. Het is dan ook niet voor niets dat het motief van de ooievaar die de kikker opeet meerdere keren in het boek terugkomt.
Daarnaast wordt ook het egoïsme van de mens benadrukt. Alle personages kiezen uiteindelijk, bewust of onbewust, voor datgene wat het dichtst bij hun eigen wensen ligt. Ongeacht de consequenties voor hun geliefde(n).

De thrillerachtige verhaallijn die Rianne, de harpdocente van Binnert, met zich meebrengt, wordt eerder in het boek al op de hak genomen door de ex van Vera. Hij vertelt Vera dat hij een thrillerlijn in zijn eigen roman heeft toegevoegd, omdat het publiek dit nu eenmaal graag zo ziet. Het is dan ook niet verrassend dat de thrillerlijn in ‘t Jagthuys uiteindelijk een anticlimax bereikt.

’t Jagthuys is een indrukwekkende tragikomische, psychologische roman. De Boer heeft een prettige, vlotte schrijfstijl en weet zijn personages zo te beschrijven dat ze al snel tot leven komen en je aan de hand het verhaal in meenemen. Het cynisme dat door het verhaal heen sijpelt, maakt het dat het tragische op een luchtige manier gebracht kan worden. Van mij krijgt ‘t Jagthuys vijf sterren en dit zal dan ook niet het laatste boek zijn dat ik van Merijn de Boer zal lezen.