Thomas is, dat weten we, een man met een verleden en hij bevindt zich nu ook nog tussen twee vrouwen. Bovendien ligt er een lastige moordzaak op zijn bordje en is er een baas die hem nauwlettend in de gaten houdt.
Fleur is van de krant overgestapt naar een functie bij het OM. Ook dit kan de goedkeuring van haar vader natuurlijk niet wegdragen. En dat is niet Fleurs enige zorg; bij het OM werkt bijvoorbeeld ook nog haar ex. En Fleur heeft zorgen over het herstel van Roos, haar zus.
Als Nevel iets duidelijk maakt, dan is het wel dat Fleur totaal is gevallen voor Thomas; daar is geen houden meer aan.

Olga Hoekstra heeft een schrijfstijl die én een taalgebruik dat mij erg aanspreekt. Dat betekent niet dat ik niet kritisch meer kan lezen, maar het maakt het lezen wel erg aangenaam. En ik kan dit keer weinig kritiek noteren. Ik heb van iedere pagina genoten.
Het is een rauw boek en er komt (naar mijn smaak) wat veel expliciete seks in voor, maar het gaat ook om (erg jonge) hoeren die ge- en misbruikt worden en niets meer blijken te zijn voor hun pooiers dan handelswaar. In een dergelijk kader vind ik de seks wel functioneel.

Ik ben heel erg benieuwd naar het derde en laatste deel uit deze reeks. Wat gaat de auteur doen om ons wederom te verrassen/te choqueren?
Was ik in Dodenweg nog zuinig, nu ga ik voor de volle 4 sterren! De auteur heeft het hoge niveau kunnen vasthouden. Ik sluit dan ook niet uit dat deel 3 de volle vijf van me gaat krijgen. Wel een last voor een auteur die goed schrijft: we willen steeds meer, sneller en beter.