Ellen De Vriend heeft met Geruisloos wederom een thriller vol verrassingen afgeleverd.

In de proloog lezen we in cursief over een gebeurtenis die geen enkele ouder mee zou moeten hoeven maken. Je vermoed als lezer dat dit het karakter van Stephanie is, maar weet het niet zeker. Het perspectief van dit karakter is door het hele boek in cursief te volgen en zorgt in het laatste hoofdstuk bovendien voor een knaller van een afsluiter; een openbaring die totaal onverwacht komt.

Na de proloog lezen we in veertien hoofdstukken verder in het perspectief van Stephanie afgewisseld met het perspectief in cursief. Het verhaal is verdeeld in dertien vakantiedagen; de dagen van de vakantie waar Stephanie en Paul zo'n behoefte aan hebben.
Al snel blijkt dat het zeker geen koek en ei is tussen deze twee, er hangt een beladen sfeer en de spanning in dit huwelijk is te snijden. De achtergrond van Stephanie en de geheimen die ze heeft voor haar man doen hier ook geen goed aan.

'De meisjes zitten nog steeds stilletjes naast elkaar op de bank. Af en toe vang ik de blik van een van hen. Ze zijn allebei nog veel te jong voor dode vaders, rechercheurs en psychisch verwarde moeders. Ik haal diep adem en laat dan de lucht ontsnappen.'

Geruisloos leest lekker vlot. De fijne, korte zinnen zorgen er voor dat je door de bladzijden heen vliegt. Het verhaal is niet overal even spannend maar is zeker boeiend genoeg om te willen blijven lezen. De beschrijvingen van de omgeving zorgen voor een herkenbaarheid die je weer doen verlangen naar het strand. Ik had het boek binnen een dag gelezen en heb er werkelijk van genoten. Niet te heftig, maar precies goed voor even goed te thrillen!