Door de verfilming van 'Vele hemels boven de zevende', was ik echt heel benieuwd om dit boek te lezen. Ik had heel veel schitterende recensies gelezen, maar toch heeft het verhaal mij niet echt niet bekoren.
Vijf hoofdpersonages proberen hun gevoelens in het dagelijks leven weer te geven. In elk hoofdstukje komt een andere persoon aan het woord in de ik-vorm.
Het heeft vrij lang geduurd vooraleer ik de verhouding tussen de 5 personen kon plaatsen.
Ik mis een echt verhaal. Ik vind ook dat je telkens opnieuw moet beginnen bij aanvang van een nieuw hoofdstukje. Op het einde is er een ingrijpende gebeurtenis bij één van de hoofdpersonen en pas dan kon ik mij volledig inleven in het verhaal.
Het boek eindigt met een emotionele noot en doet je nadenken over de vergankelijkheid van het leven.
De taal is vrij eenvoudig en vooral heel Vlaams. Ik hou een dubbel gevoel over aan dit boek.