De fout die ik wel eens eerder gemaakt heb, wilde ik nu niet maken maken: een boek met dezelfde personages lezen, terwijl het niet het eerste boek is waarin deze personages voorkomen. Dus is het eerste boek dat ik van Unni Lindell heb gelezen óók haar eerste thriller over inspecteur Cato Isaksen.

Het dertiende sterrenbeeld is een thriller. Maar dat niet alleen. Het is eigenlijk ook een roman. Deze combinatie vond ik goed gevonden. Zo leer je namelijk ook de personages waar het om draait goed kennen.

De thriller in het boek is goed van opbouw. En wordt ook steeds spannender. Als het plot in zicht is denk je zeker te weten wie de moordenaar is. Maar toch word je op het verkeerde been gezet. Dat is erg verrassend, maar zorgt er wel voor dat je je aandacht niet verliest.

De roman in het boek doet zeker niet onder voor de thriller in het boek. Op een boeiende manier worden de 'gewone' dingen van het leven beschreven. Maar er zijn ook aangrijpende en ontroerende momenten.

Zowel de triller als de roman zijn onmisbaar voor het verhaal. Beide zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en hebben grote invloed op het verloop van het privéleven van Cato Isaksen, maar ook op het verloop van het onderzoek.

Het dertiende sterrenbeeld is wat mijn betreft een erg goed boek dat me uitstekend bevallen is. De goede waarderingen die Unni Lindell hiervoor gekregen heeft, zijn volkomen terecht.