Ik vind het altijd dubbel spannend om een thriller te lezen. Het is me al zo vaak gebeurd dat ik ver voor het einde wist hoe de vork in de steel zat, dat ik een tijdje niet zoveel zin meer had om thrillers te lezen. Gelukkig lees ik er de laatste tijd weer regelmatig eentje die me weet te verrassen.

Zou dat nu ook gelukt zijn?

Waar gaat het boek over:
Nachtschade vertelt het verhaal van Carmen en haar zus Irene. De twee zijn door omstandigheden uit elkaar gegroeid. Carmen doet erg haar best om het contact beter te krijgen.

Carmen is fotografe en komt tijdens een opdracht Ivan tegen. Er is gelijk een klik tussen de twee, zowel zakelijk als privé.
Net als Carmen het idee heeft dat het wel eens serieus kan worden en ze Ivan zelfs aan haar zus voorstelt, verdwijnt Ivan. En niet alleen hij, ook Irene lijkt van de aardbodem verdwenen.

Carmen vertrouwt het niet en probeert erachter te komen wat er aan de hand is, terwijl iedereen in haar omgeving vindt dat ze het maar moet laten rusten.
Maar Carmen zet door, zelfs als ze met illegale praktijken die wel eens heel gevaarlijk kunnen zijn te maken krijgt.


Mijn mening:
Thrillers halen vaak de speurneus in mij naar boven. Zo ook Nachtschade. De radertjes in mijn hoofd draaiden op volle toeren: Wie heeft er met wie te maken? Wat is de link tussen de personages?
Tijdens het lezen maakte ik aantekeningen, zodat ik later terug zou kunnen zien waar ik het mysterie precies ontrafeld had.
Nou, in dit geval kostte dat wel even tijd. Ik zat er telkens helemaal naast.

Het verhaal speelt zich af in 2013, maar heeft flash-backs naar 1974. De verhaallijn die start in 1974 draait om de Joegoslavische Jalena, haar politiek actieve man Tomaz en hun zoontje.
Het is duidelijk dat beide verhaallijnen verband houden met elkaar, maar hoe?

Angelique van der Bijl houdt steeds net genoeg achter om het niet uit te kunnen vogelen. Je weet pas meer wanneer zij dat wil. Knap.

De personages worden goed uitgediept, waardoor hun manier van handelen verklaarbaar is.

Een goed debuut. Ik was nog aan het zoeken naar puntjes van kritiek, want ook die horen thuis in een recensie, als die er tenminste zijn.

Ik heb me niet gestoord aan bepaalde personages of aan de manier waarop hun verhaal is neergezet.

De afbeelding op de cover is wel erg donker, daardoor is de foto die erop staat wat lastig te onderscheiden.

Nachtschade heeft ervoor gezorgd dat ik zin heb om weer meer thrillers te gaan lezen.

http://leesdan.blogspot.nl/2017/03/nachtschade-angelique-van-der-bijl.html