Mijn waardering voor dit boek is gedurende het lezen langzaam maar zeker omhoog geklommen. Na zo'n 100 pagina's kwam ik niet verder van 2 sterren om te eindigen met 4 sterren. Dat heeft alles te maken met de verschillende verhaallijnen die door elkaar lopen die aanvankelijk volledig los van elkaar lijken te lopen, wat het lezen er niet makkelijker op maakt. Langzaam maar zeker komen de verhaallijnen naar elkaar toe waardoor je de verbanden beter gaat begrijpen. Dit is dan ongetwijfeld ook de kracht van Camilla. Spannend en uiteindelijk toch goed leesbaar. Enkele wendingen in de vraag wie de dader(s) zijn. Klein kritiekpuntje, of is dat ook een kracht, naar het einde toe, moet je wel goed op blijven letten, want niet alles wordt uitgekauwd, je moet zelf de finale conclusie trekken. Wat betreft de titel van mijn recensie: in de twee hoofdverhaallijnen (die een generatie uit elkaar liggen) gebeurt nagenoeg hetzelfde met het kind van een 'alleenstaande' moeder, meer kan ik er niet over zeggen zonder te veel te verklappen.