Voorop de roman staat 'Een krankzinnig inventieve donkere komedie' and I agree! Wat een waanzin samengepakt in een boek dat barst van de energie, originele gedachtes, humor, triestheid. Het spat eraf! Ik heb echt enorm genoten van dit boek. Ik geef alleen 5 sterren aan de allerbeste boeken die me heel lang bijblijven en dat geldt net niet voor deze roman van Steve Toltz, maar genoten heb ik zeker. Het is een verhaal over twee vrienden waarvan er een, Liam, graag een boek wil schrijven, maar hij weet niet waarover. Uiteindelijk besluit hij een boek te gaan schrijven over zijn beste vriend Aldo. Aldo is in feite de hoofdpersoon van dit boek, de ultieme pechvogel die het op een bepaald moment wel met het leven gehad heeft. En dat kan je als lezer zeker beschrijven. Alles wat deze man aanraakt, probeert, gaat fout. Zelfs zijn zo gewenste zelfmoordpoging. Dat klinkt heel verdrietig en heel af en toe is het dat ook wel, maar het is vooral een lawine aan ideeën, mijmeringen, dialogen (zelfs met God) die je als lezer over je heen krijgt. En zoveel van deze ideeën vond ik zo origineel dat ze me ook echt aan het denken zette. Veel zinnen in dit boek heb ik meermalen gelezen omdat ze zo mooi, waar of idioot of grappig zijn. Steve Toltz werkt heel veel met opsommingen waarbij je je af en toe afvraagt waar hij het allemaal vandaan haalt. Vaak zit daar heel veel humor in verstopt. Zoals op bladzijde 70 waarin in een rommelige slaapkamer wordt beschreven met voorwerpen zoals een appelklokhuis, hemden, onderbroeken en dit wordt afgesloten met een wippend stel dat in die zelfde opsomming voor bij komt. Geniaal grappig af en toe! De laatste hoofdstukken zijn daarentegen zeer ontroerend. Knappe schrijver die dat voor elkaar krijgt.