Na de eerste kennismaking met het werk van Rita Spijker (het boek Rauwe dagen - over het, binnen korte tijd, overlijden van beide ouders) had ik wel zin in meer. Het literaire juweeltje ("De liefste moeder die ik ooit ken") vond ik, hoewel erg triest, ook weer heel mooi.
Nu dan weer een echt boek: Tussen zussen. Om te beginnen al een mooie, toepasselijke cover. Ik ben erg dol op de schrijfstijl van Rita, dus ook dit boek beviel  me weer uitstekend. Dat het geen 5 sterren van me krijgt, zit hem vooral in het te rooskleurige einde. Twee dames die vrijgezel zijn en beiden in korte tijd een soort 'prins op het witte paard' mogen treffen én het eind goed al goed slot van het verhaal was me wat teveel. Het leven is meestal niet zo vol van happy endings. Natuurlijk hebben de zussen, elk voor zich, ook wel de nodige dingen meegemaakt, maar misschien vond ik daarom al die happy endings wat teveel. Er had nog wel een rauwe haak mogen blijven zitten, hier en daar. Althans, voor mij.
Hoe dan ook: de schrijfstijl blijft me enorm boeien en ik heb nog twee andere titels op de stapel. Maar nu eerst weer een thriller. :)