"Vergeet de meisjes niet" is het derde boek van Alma Matthijsen, die ook meerdere toneelstukken heeft geschreven En beeldend kunstenaar is.

We maken kennis met de Anerikaanse journalist Fields die naar Nederland is gekomen om schrijfster Iris Kouwenaar te interviewen. Zijn belangrijkste vraag zal zijn : " Waarom komen er geen boeken meer van je uit?".
Hij moest deze klus wel aannemen ondat hij geen ander artikel aan het schrijven was en bovendien Nederlands spreekt, maar doet het met tegenzin.

Als hij contact probeert te krijgen met Iris, stuit hij op Kay Idle, huisgenote en vriendin van Iris.
Na aandringen wil zij wel met hem praten maar niet in huis, ze vertelt oppervlakkig over Iris maar houdt vol dat er geen gesprek met Iris mogelijk is.
Fields vermoedt dat de twee vrouwen een relatie hebben . Maar hoe hij ook aandringt, hij krijgt geen gesprek met Iris zelf .

Dan op een dag kan hij, als Kay naar de bakker is, de deur openduwen en gaat hij op zoek naar Iris. Hij treft haar slapend aan. Wat hij verder aantreft overstijgt zijn verwachtingen, Iris wordt wakker en vraagt hem te blijven. In het geheim blijft hij drie dagen bij Iris, verstopt in de kast..

Wat is er met Iris aan de hand? Is ze ernstig ziek? . Als Kay van huis is, praat Fields met haar, de rest van de dag zit hij in de kast en begluurt de vrouwen. Doordat het perspectief bij Fields ligt, gluren de lezers mee door de spleten van de kast.

Het boek gaat over toewijding, obsessie, egoïsme en zelfopoffering. Of liefde een rol speelt weet ik niet, dat is het ooit wel geweest.