Een Stan Lauryssens lees je in één ruk uit als je Antwerpenaar bent, zeker als je wat op de hoogte bent van de gang van zaken bij de politie en dergelijke. Het leest in ieder geval veel soepeler dan de doorsnee misdaadroman van de vaak overprezen schrijvers waarvan ik echt geen namen ga noemen daar ze me de strot uitkomen, wegens over het paard gehoffen door de pers. Stan ik wacht vol ongeduld op Rode rozen!