Het verhaal van de zusjes Helena en Luzyna begint als ze in een vluchtelingenkamp verblijven in de buurt van Teheran. Het kamp heeft mensen opgevangen die Siberie hebben weten te ontvluchten. De meiden zijn op dat moment respectievelijk 18 en 16 jaar. Helena voelt zich erg verantwoordelijk voor haar aartsluie zus en neemt haar taken vaak over. Luzyna is tot over haar oren verliefd op Kaspar en wil niets liever dan trouwen met haar vriendje. De twee hebben wilde plannen en willen samen vertrekken uit het kamp om een nieuw leven samen op te bouwen. Luzyna is echter te jong. Als er op een gegeven moment de mogelijkheid bestaat om als joods kind mee te gaan naar Nieuw-Zeeland om daar vanuit een opvangkamp aan een veilige toekomst te werken, nemen de zusjes dan ook een besluit om mee te gaan. Het verloopt echter anders dan verwacht, er is slechts plek voor kinderen onder de 18 jaar en Helena zal niet mee kunnen. Tot de dag van vertrek aanbreekt voor de kinderen. In een vlaag van woede neemt Helena een drastisch besluit dat beider toekomst zal bepalen …...

James McKenzie zit midden in het oorlogsgeweld, maar weigert met zijn Haviland – Mosquito gevechtsvliegtuig onschuldige mensen te bombarderen. Hij wordt dan ook op het matje geroepen door de opperbevelhebber van de RAF. Anderzijds is zijn familie het compleet oneens met James' keuze en doet er alles aan om hem terug te halen naar Nieuw-Zeeland. Het werk op de immense boerderij van zijn ouders is een zwak maar doeltreffend excuus om hem terug te krijgen in de schoot van zijn familie.

Door een toeval ontmoeten Helena en James elkaar. Helena, behoorlijk getraumatiseerd en verscheurd door schuldgevoelens, probeert haar leven toch op te pakken. Of James daar onderdeel van uit gaat maken is nog maar de vraag...

Een onderbelicht stukje tweede wereldoorlog, alsook een kijkje in de wereld van de Maori. Vermeng dat met een prachtig verhaal in een adembenemend stukje natuurlijke schoonheid en je krijgt een geschiedenisles verpakt in romantiek en drama.
De levens van mensen die door verdriet en ellende toch op de een of andere manier een positieve wending krijgen. Een onzekere toekomst die tijdens en na de tweede wereldoorlog zo precair is dat het vele mensen tot wanhoop dreef, maar de meesten ook stimuleerden om op te krabbelen en hartgrondig hoopten om nooit, maar dan ook nooit meer zo'n oorlog te hoeven mee maken....

https://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/08/sarah-lark-een-nieuwe-wereld.html