Psychologe Anna Fox lijdt aan agorafobie; de angst om je vertrouwde omgeving te verlaten. Hierdoor zit ze al tien maanden thuis en slijt haar dagen met zwartwit-films, alcohol en gluren-bij-de-buren. Op een dag trekt er een nieuw gezin in het huis tegenover dat van haar en als de vrouw des huizes, Jane, zich voor komt stellen, hebben ze een leuke avond. Een paar dagen later ziet Anna dat Jane neergestoken wordt in haar huis. Ze is bang om het huis te verlaten, maar toch voelt ze zich genoodzaakt om te helpen. Ze gaat de strijd met zichzelf aan om haar buurvrouw te redden. Ze valt flauw, wordt wakker in het ziekenhuis en Jane blijkt helemaal niet te bestaan...

AJ Finn zet met The Woman in the Window een boeiend boek neer. De schrijfstijl is traag, maar gestaag begeleidt dit je naar een aantal fijne twists en een spanning die je op het puntje van je stoel laten zitten. Juist door dit trage begin is er veel ruimte om de agorafobie van Anna goed uit te diepen. De depressie en alle bijkomstigheden, en vooral de manier om haar leven te roeien met de peddels die ze heeft, komen ontzettend goed uit de verf. Er is wat onbegrip voor Anna, maar er groeit ook zeker medelijden.

Door de korte hoofdstukken en goed opgebouwde spanning vlieg je het verhaal door. Het blijft boeiend en The Woman in the Window is een boek dat moeilijk weg te leggen is. Het is erg beeldend geschreven en het is komt dan ook niet als een verrassing dat de filmrechten al verkocht zijn.

Finn lijkt een voorliefde met oude zwartwit-films te hebben en er komen ook regelmatig titels en quotes voorbij. Wellicht leuk voor de liefhebber ervan, maar niet zozeer een toegevoegde waarde voor het verhaal. Gelukkig schrijft Finn over genoeg andere interessante dingen en daardoor verveelt het boek nergens.

Fans van Ruth Ware en Claire Mackintosh zullen smullen van dit boek. Ik heb ervan genoten en The Woman in the Window krijgt van mij 4 dikke sterren. Kan niet wachten tot er een volgend boek van Finn verschijnt!