Weinachtsoratorium is een novelle waarin Anke Kranendonk op humoristische wijze een eigenlijk best triest verhaal vertelt. Een verhaal waarin twee echtelieden elkaar als ‘vanzelfsprekend’ beschouwen en communicatie ver te zoeken is.

Het is geschreven vanuit het perspectief van Helle, Helle is als sopraan net gestart in een nieuw koor en een uitvoering van het Weinachtsoratorium staat op het programma. Zingen in het koor is voor Helle erg belangrijk en ze doet erg haar best voor de strenge dirigente.

Helle haar jongste, als enige nog thuiswonende zoon en haar man komen naar het concert. Als Helle ontdekt dat haar man voortijdig de zaal heeft verlaten en gewoon thuis op de bank chips zit te eten, komt een heftige huwelijkscrisis naar de oppervlakte. Een crisis die tot de laatste bladzijde met wisselende en heftige emoties gepaard gaat.

Een knap geschreven boekje, met veel emotie en heftigheid op een beperkt aantal bladzijden zonder dat het dramatisch wordt.