'Ik denk niet aan de toekomst omdat ik vast zit in het verleden.'

Ik heb de Nederlandse editie gelezen van deze spin off van de serie van Callie en Kayden en man... wat een juweeltje was dit! Ik was al benieuwd naar het verhaal van Luke tijdens het lezen van de eerste twee delen over C+K, maar dat het allemaal zo heftig zou zijn met hem, had ik niet verwacht.

Eigenlijk zou ik alleen even de eerste pagina's lezen, omdat ik nog wat andere boeken had liggen waarin ik bezig was... Maar helaas... Al na de eerste pagina was ik 'hooked'.

Jessica Sorensen heeft de gave om rauwe, menselijke verhalen te schrijven, die boeiend blijven en eerlijk. Andere ya / na heeft vaak de neiging om 'boekwerkelijkheid' te weerspiegelen. Natuurlijk zijn de personages daarin getraumatiseerd, maar er is altijd een 'mooi randje' te vinden. Jessica Sorensen laat dat mooie randje voor wat het is en beschrijft in detail de rauwheid, de gebrokenheid, de open wond die ontstaat na een enorm (jeugd)trauma.

Door Callie en Kayden kwam ik in aanraking met new adult, door Violet en Luke weet ik weer waarom dit een van mijn liefste genres is.

Soms is simpelheid het meest indrukwekkend. Het boek bevat juweeltjes van zinnen, zoals:
'Ik ben hier omdat ik dat wil. Ik wil hier zijn.'

Waarom 4 sterren en geen 5?

Vanwege de vele herhaling, de emoties zijn duidelijk genoeg en als lezer leef je wel zo mee, dat je niet elkens herinnerd hoeft te worden aan het traumatische verleden van zowel Luke als Violet. Dat staat op het netvlies (en in het hart) van de lezer gegrift.

De plot. Ik had al snel door hoe de levens van Violet en Luke elkaar kruisten. Is dat er? Bij dit boek niet, al had ik graag nog een plottwist gehad. Ik ga ervan uit dat ik deze in de vervolgen (die ik het liefst NU wil gaan lezen) zeker nog voorgeschoteld krijg.