"Perenbomen bloeien wit" deze zin is de rode draad van dit verhaal.
Vader en drie zonen, een auto ongeluk met vergaande gevolgen.
Hun leven, maar vooral dat van de jongste zoon Gerson veranderd opslag.

" Gerson had zwart haar en groen
ogen. Prachtige ogen, ogen die je bijna nooit ziet".

Gerson heeft een speciale band met zijn hond Daan, dit wordt duidelijk tijdens het lezen van dit verhaal. Door de korte zinnen en eenvoudige bewoording is dit boek leesbaar voor jong en oud.
Intrigerend, het raakt je.

Wel blijf ik achter met de vraag: Waarom dit einde?

"Ik zou niet wijken tot mijn baasje terug zou keren uit het grote water".