Het verhaal.

Na de fusie van De Dageraad en de Belgische krant De Gazet, gaan Tara en Diego samen met hun oude en nieuwe collega’s voor een bindingsweekend naar de Ardennen op Survival. Als Tara tijdens een baalmoment liever in haar eentje de boel in de buurt gaat verkennen volgt ze uit nieuwsgierigheid hun instructeur Boris naar een lokaal café.

Boris krijgt het aan de stok met de uitbater en Tara ziet nog net dat deze een flinke klap van Boris krijgt. Als Tara de uitbater wil helpen, krijgt ze nul op het rekest. Haar nieuwsgierigheid is geprikkeld. Ze probeert er achter te komen waar het allemaal om ging maar dat is nog niet zo gemakkelijk. Uiteindelijk brengt haar zoektocht haar naar de kelder van een oud pand waar ze een bizarre vondst doet. Wat heeft Boris met dit alles te maken?

Boris blijkt een neefje (Tom) te hebben die in het dorp woont. Zij herkent het neefje als een van de jongens die betrokken was bij een ruzie met twee andere jongens, eerder op de dag. Na een incident in het dorp komt Tara bij Tom thuis terecht, waar zij kennis maakt met zijn verdere familie en hun dramatische geschiedenis.

Langzaam maar zeker beginnen zich in Tara’s hoofd verbanden te vormen tussen Tom, Kat en Boris, de geschiedenis van de familie, de uitbater van het café en de bizarre vondst in het verlaten pand in het bos. Zij haalt Diego over om achter het verhaal te gaan. Dit verhaal leidt hen uiteindelijk naar Spanje, alwaar uiteindelijk een spannende ontknoping volgt, die de diverse verhaallijntjes bij elkaar brengen. Tegen het einde wordt ook duidelijk waarnaar de titel Casa Familia verwijst.

Het boek.

Prachtige cover, die weer een avontuur in een warm oord doet vermoeden en waarvan je ondanks de vermelding ‘literaire thriller’ zin in vakantie van krijgt.

Door de korte hoofdstukjes en het middelgrote lettertype is het een prettig leesbaar boek. Vanaf het begin was ik geprikkeld om door te lezen, door de opeenvolging van incidenten werd ik heel nieuwsgierig waar dit verhaal heen ging. De verhaallijnen zijn niet ingewikkeld er zit genoeg spanning in het verhaal. Er zijn wel een paar momenten waarop ik dacht: dit is wel erg snel en gemakkelijk opgelost en een beetje ongeloofwaardig, maar echt afbreuk aan het verhaal op zich doet dat niet.

Er komt een oude bekende uit het eerste deel, Paradijsvogels, om de hoek kijken. Deze lijn in het verhaal begint met dreigbrieven van een onbekende en een heuse ontvoering, maar eindigt uiteindelijk heel positief doordat diezelfde persoon van grote waarde blijkt te zijn tegen het einde van het Spaanse avontuur. Het boek is los te lezen van Paradijsvogels maar zelf vind ik het leuker om de volgorde aan te houden, dan kun je met de ontwikkeling van de hoofdpersonen meegroeien.

Leuk om te lezen dat in dit tweede deel over het journalistenduo Tara en Diego, de karakters, geschiedenis en onderlinge relaties tussen zowel Diego en Tara als Diego en zijn gezin meer verdieping krijgen. Het einde van het boek heeft een cliffhanger, die doet vermoeden dat we nog meer van met name één van de hoofdpersonen te weten zullen komen. Ik geef het boek een dikke drie sterren.