De kaft van dit dagboek, maar ook de titel spraken me meteen aan. Ik moest dit lezen. Dus heb ik het snel toegevoegd aan mijn kerstlijstje. En inderdaad … d’r lag een exemplaar, feestelijk ingepakt, onder de kerstboom.
Ik las nog niet zoveel dagboeken. Zes maanden in de Siberische wouden van Sylvain Tesson is er een van. Het is heel knap geschreven en een boeiend relaas over zijn verblijf in Rusland.
Dit dagboek van een boekverkoper las alleszins als een trein. Shaun Bythell is de eigenaar van The Bookshop in Wiglow, een regio van Schotland die (nog) niet overstroomd wordt met toeristen. Hij is de trotse uitbater van de grootste tweedehands boekwinkel in Schotland. Er liggen om en nabij de 100 000 boeken te wachten op een lezer.
‘Het idee om dingen op te schrijven is gewoon op 5 februari bij me opgekomen … en heeft vanzelf de vorm gekregen van een dagboek,’ schrijft hij op pagina 10. Het boek laat ons kennismaken met mensen die een hechte band hebben Shaun en zijn winkel.
Zo is er Nicky, die er deeltijds werkt en er bijvoorbeeld heel aparte ideeën op nahoudt. Er is regelmatig discussie over ‘waar’ boeken moeten ondergebracht worden, zodat ze nadien niet ‘als rook’ opgaan tussen die honderdduizend andere.
Shaun laat niet na om Amazon regelmatig een veeg uit de pan te geven. Hij ziet deze gigant als een groot gevaar voor de gewone boekwinkel. We leren hem in dit dagboek ook kennen in zijn dagdagelijkse beslommeringen. Ook de alsmaar dikker wordende winkelkat Captain hoort daarbij.
Hij organiseert met de hulp van heel wat vrienden en vrijwilligers een jaarlijks boekenfeest: Wigtown Bookfestival. The book club is nog zo’n interessant initiatief. Je schrijft in (£ 59 / jaar) en ontvangt dan maandelijks een boek. Dat kan gaan van een eerste editie tot de geschiedenis van het ondergoed, beschrijft hij op zijn website.
Ik las ‘Dagboek van een boekverkoper’ erg graag en vind het een dikke aanrader.