Zo anders dan verwacht
De beginopzet lijkt in eerste instantie op een variatie op het thema van drakenbloed. Het thema in veel fantasyboeken is een kwade macht wil een bepaalde wereld veroveren en de hoofdpersoon moet dit tegenhouden. Omdat ook dit boek begint vanuit onze wereld lijkt het de eerste bladzijden een herhaling maar daar kom je snel genoeg achter dat je je daarin dus volledig vergist. Pepper wist mij op het verkeerde been te zetten in het begin.

Juist in onze wereld gaat het plot aan het rollen. Wanneer Chris een loden kistje vindt op zolder. Tessa ( de moeder van Chris ) zit in een verzorgingstehuis en kan hem kort waarschuwen . Hierdoor komen er vragen op bij zowel Felice en Chris ... Waarom zagen ze hun moeder soms in tranen op bed zitten met een groen drakenbeeldje in haar hand? En waarom praatte ze ertegen? En dan verschijnt er opeens Otto Dekkers maar wat is zijn relatie tot Tessa?

Laat het boek aan niemand zien en als het niet anders kan, moet je het vernietigen

Doorheen het verhaal voel je Chris steeds verder afdrijven. De verwarring neemt langzaam de overhand. Wie is nu wie en welke rol speelt deze persoon? Wanneer er dan werelden in werelden komen te zitten, is het als lezer ook moeilijk om het overzicht te behouden. En wanneer deze verwarring het grootst is, komt de overgang naar het ontwarren van de kluwen. Ferida komt ten tonele en helpt Chris duidelijk te krijgen wat er aan de hand is. Waar vraagt iedereen nu om? Iedereen wil iets van hem maar hij heeft geen idee wat. Hierdoor ontwikkeld Chris verder naar een man met een duidelijke visie. Zijn vastberadenheid om door te zetten en niet voor de makkelijkste weg te kiezen is de rode draad. Je krijgt inzicht in de gedachten van Chris. Hoe hij alles ervaart. Hierdoor wordt hij een levensechte figuur.

De schrijfstijl van Pepper kan ik zeker waarderen. Het boek is onderverdeeld in 44 hoofdstukken. Hierdoor kun je de draad steeds gemakkelijk oppakken. Tijdens het lezen krijg je een beeld van hoe de plaatsen er uit zien waar Chris terechtkomt zonder dat er in detail getreden wordt. Het eerste deel van het boek gaf me meer het gevoel van een thriller met fantasy-elementen terwijl het nadien een fantasyboek met thriller-elementen werd.

Conclusie
Drakenspoor is een fantasyboek met veel thrillerelementen. Het wist me te verrassen door wendingen die ik niet voorzien had. Het boek leest vlot en weet je aandacht vast te houden