Na heel de serie Grijze Jager gelezen te hebben in 2016 kwam ik eindelijk dit boek tegen in de bieb. Net zoals alle andere boeken van de Grijze Jager is het een spannend ridderverhaal waar tegelijkertijd enorm veel humor in zit. Hoewel het een prequel is (het is later geschreven als de hele serie, om alsnog de geschiedenis en achtergrond van de personages aan te duiden) had ik het eigenlijk liever als eerste gelezen, na het boek Verloren Verhalen, zodat je de personages leert kennen vanuit hun achtergrond en afkomst. Daarna zou je de serie vanaf boek 1 kunnen lezen en weet je hoe de onderlinge verhoudingen zijn. Nu had ik, ook omdat het een jaar later is, een gevoel van "o ja, wie was dat ook al weer", "wat ging die nu 'straks' doen in de 'echte' verhalen" "maar met die was dat of dat toch aan de hand in de serie". Misschien moet ik alsnog boek 1 nog een keer lezen om alsnog de aansluiting te vinden.

Voor de rest is het wederom, net als heel de serie, een heerlijk boek om te lezen en net als bij de andere boeken had ik een beetje de pé in dat ik het uit had. Alleen nu is er echt geen nieuw boek meer te lezen uit deze serie.