In ‘De rode magneet’ lezen we het verhaal van de eerste Marsmissie. Tot nu toe was dit enkel nog een futuristisch beeld, maar dit wordt toch steeds meer werkelijkheid. Een tijdje geleden is er een Tesla richting Mars gestuurd, binnenkort gaan er namen van veel ‘aardbewoners’ naar mars en de eerste echte bemande missie staat ook al gepland. Namelijk in 2024.
Bertina Mulder heeft haar research grondig gedaan. Ze sprak met mensen van SpaceX, bezocht de opendag van ESA die zich met Mars bezig houdt en nog meer. Je merkt tijdens het lezen dat ze goed heeft nagedacht over elk moment van verblijf in de ruimte tijdens de zeven maanden durende reis naar Mars. De term psychologische thriller is gepast voor dit boek. Op aarde en onderweg naar Mars gaat er van alles mis. Hoe kon dit gebeuren? Is Fascolon, een actiegroep, de grote stoorzender in dit boek? Al ervoer ik dit niet meteen als een psychologische thriller, ‘De rode magneet’ was dit uiteindelijk wel.
Door Mulders verfijnde beschrijvingen beleef je de emoties van de hoofdpersonages. Dit zie je goed rondom het programma ‘De Rode Magneet’. Dit programma zendt de beelden tijdens de hele Marsmissie uit. Je ervaart de druk van alle kanten.
De ontknoping zag ik niet aankomen en verbijsterde mij in het geheel. Hoe? Wat? En waarom? Dit waren de vragen die mij direct overvielen. Gelukkig kreeg ik op allen vrij snel antwoord. De ontknoping in ‘De rode magneet’ is niet aan het eind van het boek, maar iets daarvoor. Dit ervaar ik als een pluspunt want het verbreedt je blik op het verhaal. Mulder had er voor kunnen kiezen te stoppen op het moment dat de lezer te weten komt hoe alles zit, maar ze nam de juiste beslissing door toch nog even door te gaan. Aan het eind van het boek worden enkele nieuwe namen geïntroduceerd. Van hen ervaar je niet bijzonder veel. Toch ben ik benieuwd naar hen. Ik vraag (smeek) Bertina dan ook of ze een vervolg Roman/Thriller wil schrijven met de vier personen waarmee het boek eindigt.
Ik geef ‘De rode magneet’ vijf sterren.