Het verhaal gaat over het jonge talent Kim en de oude rot in het vak Nora. Kim is mega populair en hoeft geen moeite te doen om in de spotlight te komen. Nora daarentegen moet zelf moeite doen om terug in de kijker te staan, en daarin gaat ze ver, heel ver. Wanneer Kim de hoofdrol in een nieuwe internationale film te pakken krijgt, is Nora toch wel een beetje jaloers. Het wordt alleen maar erger als Kim de nieuwe vriendin van haar ex-vriend Eric blijkt te zijn. Nora raakt het pad helemaal kwijt. Ondertussen loopt het voor Kim ook niet goed en verandert haar leven in een chaotische boel.

Je krijgt het verhaal te lezen in twee perspectieven: het perspectief van Kim en het perspectief van Nora. Joyce Spijker maakte geen gebruik van de ik-vorm waardoor dit geen probleem vormt. Je staat als het ware boven Kim en Nora. Ik vergelijk het soms ook wel eens met Playmobil. Kim en Nora zijn de Playmobil-poppetjes en jij kijkt eigenlijk op ze "neer" (in de letterlijke betekenis).

Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor je er echt wel doorvliegt. Het is een mooie afwisseling tussen drama en liefde. Het eindigt ook niet zoals je het zou verwachten in een chicklit. Nouja, ik noem het nu een chicklit, maar zoals het op de achterflap staat, is het eerder chicklit plus. Vergelijk het niet met Sophie Kinsella en ook niet met Jill Mansell (die voor mij eerder romans schrijft). Ik zet dit boek er juist tussenin.

Ik maak me ook de bedenking bij het woord showbizz. Ik ben toch blij dat ik er niet in zit, ook al droom je er van jong meisje wel eens van. Het lijkt me een harde wereld in de spotlights (als je een tweede Kim bent natuurlijk). Ik verdwijn liever in de anonimiteit. Niks voor mij, die showbizz. ;-)

Kortom, een leuk boek. :-)