Darcey Bell (1981) is een onderwijzeres uit Iowa. Een kleine moeite is haar debuutroman. En ik kan niet anders zeggen dan dat het een sterk debuut is.

Stephanie is weduwe en een “übermama” die een blog bijhoudt over alles wat met haar dagelijkse leven en met haar zoontje te maken heeft. Ze heeft een BFF – Emily- die precies het tegenovergestelde van Stephanie is, maar er is een hechte band tussen de twee. Emily’s zoontje is het beste vriendje van Stephanies zoontje, dus genoeg materiaal om over te bloggen.

Het boek begint direct spannend met een blogpost van Stephanie: Emily is verdwenen! Ze heeft haar zoontje bij Stephanie achter gelaten – wat de beide moeders wel vaker onderling doen – maar na een paar dagen is ze nog steeds niet terug. Sean, de echtgenoot van Emily, komt terug van zijn zakenreis en samen met Stephanie probeert hij om het leven van zijn zoon een beetje op de rit te houden na het verdwijnen van zijn moeder. Er ontstaat een band tussen Sean, Stephanie en beide jongetjes en ook daar blogt Stephanie uiteindelijk over.

De blogs worden afgewisseld met de werkelijke gebeurtenissen, zoals ze verteld worden door Stephanie, maar later komen ook Emily en Sean aan het woord. En daar zit nou juist de spanning in. De werkelijkheid is alles behalve wat de buitenwereld denkt te zien. Iedereen heeft geheimen en langzaamaan worden die in kleine beetjes onthuld.

“Aanvankelijk dacht ik dat Stephanies blog onschuldige boomknuffelende bullshit was. Maar toen ik haar leerde kennen, was het interessant om de kloof te zien tussen de vrouw die ze in haar blog voorwendde te zijn en de persoon die ze was. Als je het blog las, kwam ze over als het toonbeeld van fatsoen, de beste en eerlijkste mama die ooit heeft geleefd, terwijl ze in feite een vrouw was die een lange, hartstochtelijke verhouding had gehad (…).”

Wat is er met Emily gebeurd? Heeft de echtgenoot het gedaan, zoals meestal in eerste instantie vanuit wordt gegaan? Wat is Stephanies rol in het geheel? En welke mysteries dwarrelen er rondom Emily?

Het verhaal is origineel bedacht met de afwisseling van blogposts en de werkelijke gebeurtenissen en het is goed uitgewerkt. Elke keer als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, komt er weer een bizarre wending en is alles toch weer anders dan je denkt. Tot het allerlaatst heb je geen idee hoe alles in elkaar steekt. Ondanks dat er weinig dialoog in voorkomt, is het verhaal geschreven met een prettige, toegankelijke schrijfstijl en is Een kleine moeite echt de moeite van het lezen waard.