Mogelijk werd er nooit eerder zo’n overgedramatiseerd doch romantisch en fladderig verhaal neergezet, waarin in uiterst bloemrijke taal een interessant personage wordt neergezet. Het verhaal van Alice Hart – door Holly Ringland - wordt aan de hand van diverse, fleurige bloemen met een diepere betekenis, verteld. Dit debuut is een prachtig relaas over moedige vrouwen en het volgen van je hart.

Opmerkelijk is dat Holly Ringland in haar ‘Nawoord’ schrijft dat ze ‘de plekken in Centraal Australië die Alice bezoekt en waar ze woont en werkt’ heeft gedramatiseerd. Het is echter niet alleen maar bij het ‘decor’ van haar verhaal gebleven. Het verhaal is al vanaf pagina één ongekend dramatisch: de ene ongeloofwaardige situatie volgt de andere op en de keuze voor de namen van personages (o.a. Twiggy, Candy Baby en Lupita) en plekken is verre van realistisch te noemen.

Het verhaal lijkt te zijn ingebed in een sprookje: jong meisje verliest haar beide ouders, wordt gescheiden van haar jongere broertje en groeit op bij haar grootmoeder June, die een bloemkwekerij heeft en daar samenleeft met vrouwen die zichzelf  'de Bloemen' noemen. Het verhaal wint aan geloofwaardigheid als de negenjarige Alice Hart opgroeit tot een knappe 17-jarige jonge vrouw. Dan ontdekt ze voor het eerst de kracht van de liefde en de loze beloftes die daarbij komen kijken. Verraad is aan de orde van de dag in Alice’ leven. Niet alleen haar jeugdliefde, maar ook haar bloedeigen oma blijkt Alice met leugens te hebben ingesponnen opdat ze een gelukkig leven zou kunnen leiden. Als Alice op haar zesentwintigste achter dit verraad komt, laat ze haar oma en haar bloemrijke vriendinnen achter en begint aan haar eigen avontuur. Een avontuur dat haar zal leiden door de prachtige, met rood zand overdekte, landschappen, tot ze uitkomt bij een natuurpark alwaar nieuwe vriendschappen op haar wachten. 

De Alice die ver weg van haar ouderlijk huis het verleden van zich probeert af te schudden, is veel realistischer en boeiender om te volgen dan de negenjarige Alice, die gedachten koestert die onmogelijk van een kind afkomstig kunnen zijn. Ook als zesentwintigjarige vrouw blijven de herinneringen aan haar mistroostige jeugd in Alice’ hoofd rondspoken. Over hoe haar vader, Clem Hart, haar en haar moeder Agnes ernstig mishandelde. Over hoe haar moeder haar de taal van de bloemen leerde en haar botanische gaven op haar overbracht. En over de verschrikkelijke dag waarop een vuur zich verspreidde over het terrein waar ze woonden, met als gevolg dat haar ouders overleden en het jongere broertje van Alice, uit het levenloze lichaam van haar moeder werd getrokken. Het broertje van Alice is een van de grote mysteriën uit het boek, aangezien Alice niet weet hoe hij heet en waar hij is. Hoewel ze ver vlucht van dit verdriet en de plek waar alle onheil begon, blijft het ongeluk haar achtervolgen. Ook als ze omringd door nieuwe vrienden op haar nieuwe werkplek in de natuur belandt en opnieuw verliefd wordt, lijkt de geschiedenis zich op een akelige manier te herhalen…

Zoals blijkt, is dit debuut een veelomvattend verhaal: door de continue spanning blijf je doorlezen en wil je weten welke intrigerende personage Ringland nog meer in het leven heeft geroepen. De bloemrijke taal waarin Ringland heeft geschreven had her en der een halt toegeroepen mogen worden; soms verzaakt de auteur in details die het verhaal remmen. Niettemin is dit een prachtige vertelling over een moedige jonge vrouw, die door eveneens krachtige vrouwen wordt voorzien van belangrijke adviezen en levenslessen. De lezer moet door de zweem van romantiek en dramatiek kijken om te zien hoe verrijkend dit debuut is. Het is een boek dat niet alleen je ogen opent voor de schoonheid van de natuur, maar je doet verlangen naar meer van dit soort appetijtelijke werken.