Suikerdood is geen boek dat ik zomaar zou aanschaffen. De reden: Scandinavische schrijvers heb ik lang links laten liggen. Onlangs zag ik dit boek van Unni Lindell, voor mij een totaal onbekende naam, voor een prikje liggen en heb het in een ondoordachte bui meegenomen. Spijt? Geen moment.
Even is het wennen aan de namen. Maar eenmaal daar doorheen geprikt neemt de auteur mij bij haar kladden, zoals rechercheur Maian Dahles mij treft. Een solist, die wars is van de geldende regeltjes en daardoor in grote problemen komt, fysiek en psychisch. Dahles en inspecteur Cato Isaksen zijn figuren die vaak terugkeren in de boeken van Lindell, zo lees ik. En net zoals ik heel nieuwsgierig was naar het plot ben ik ook heel nieuwsgierig geworden naar andere boeken over dit duo.