Voor de fans die van mannelijke, bloederige en strategische fantasy houden. is er Godblind.

De Mireces, de aanhangers van de Red Gods, willen maar 1 ding. De sluier tussen de werelden moet vallen zodat de Red Gods weer over de wereld zullen en kunnen heersen. Om de sluier te laten scheuren moet er bloed vloeien, veel bloed. Hoe meer hoe beter.
De aanhangers van de Gods of Light proberen het kwaad tegen te houden.
Maar als er moet worden gevochten om de vrede te bewaren, hoe voorkom je dan dat er bloed vloeit?

Het verhaal is een echt zwart/ wit verhaal tussen goed en slecht. Anna Stephens laat geen ruimte over voor grijs, wat jammer is, maar het verhaal wel makkelijker maakt, daar waar het ingewikkeld wordt door de vele personages in het boek.
En er zijn heel veel personages, zo veel dat het moeite kost om ze te onthouden en waar zij zich bevinden in het verhaal. In het begin waren al die personages echt een doolhof en als ik dacht te weten wie wie was, kwam er weer iemand bij.
Echte diepgang hebben de personages niet, maar dat is in dit geval niet echt storend. De actie gaat voor. Het laat ruimte over voor de eigen fantasie.

Het verhaal wordt in kleinere hoofdstukken en vanuit verschillende personages verteld. Dat maakt dat het boek blijft leven. Door de technische en strategische details bij de gevechten kan het voor sommigen lastig lezen zijn, zeker als men de Engelse taal niet voldoende beheerst. Een minder puntje is het vele gescheld.
Persoonlijk hou ik wel van de donkere rauwe fantasy. Anna Stephens heeft met haar debuut mijn nieuwsgierigheid gewekt en ik ben dan ook benieuwd naar waar zij met het verhaal naar toe wil gaan in het vervolg.
Voor mij was Godblind Indrukwekkend, Rauw en Veelbelovend