Lou Suffern is een man die eigenlijk alleen maar voor zijn werk leeft, Zijn gezin hangt er eigenlijk maar een beetje bij.
Op een dag raakt hij in gesprek met Gabe, Gabe zwerft voor de koffiezaak, omdat ze op zijn werk eigenlijk te weinig personeel hebben op de postafdeling, geeft Lou Gabe een baan.
Gabe probeert meer van Lou te weten te komen en de kijk op zijn gezin te veranderen.
Zo wordt Lou zijn vader 70, zijn zus is dit aan het regelen om er een mooi feest van te maken, maar Lou pakt dit af en laat zijn secretaresse dit doen.
Dit valt natuurlijk niet goed bij zijn familie.
Op een dag biedt Gabe Lou een pil aan waardoor hij op 2 plekken tegelijk kan zijn, zodat hij en kan werken maar ook bij zijn gezin kan zijn.

Tijdens het lezen van dit boek ga je denken aan A Christmas Carol van Charles Dickens.
Zo ga je Lou echt als Scrooge zien., maar dit maakt het voor het lezen niet altijd fijn, omdat je dan denkt dat het verhaal richting een bepaalde kant gaat, maar dat gaat het niet echt.

Het verhaal wordt door een alwetende verteller verteld, waardoor je iets meer aan de zijlijn staat tijdens het lezen.
Tijdens het lezen krijg je een mooi beeld van Howth een dorpje aan de kust vlakbij Dublin, dit wordt allemaal beeldend geschreven.
Wel zijn het vaak lange zinnen, die het maken dat het niet altijd prettig leest, maar ze kan ze wel mooi opschrijven.
Ze heeft leuke karakters, je snapt niet dat Lou zijn leuke gezin zo links laat liggen, dat is de kracht van dit boek.

Cecilia Ahern heeft door te beginnen met een jongen die een bevroren kalkoen door de ruit van zijn vader gooit, wordt opgepakt.
Als hij in de cel zit vertelt de agent hem het verhaal van Lou Suffern.
Doordat deze 2 verhalen door elkaar gaan lopen en de jongen steeds meer hoort over het leven van Lou, Hierdoor komt er een enorm wijze les in dit boek naar voren een echte kerstgedachte.
Cecilia Ahern is er zeker in geslaagd die boodschap over te laten komen.