Over de Franse apotheker, arts, astroloog en ziener Nostradamus (1503-1566) zijn boekenplanken vol geschreven. Een omstreden profeet met evenveel aanhangers als tegenstanders. Tot op de dag van vandaag geloven miljoenen mensen dat hij in zijn ruim 1.000 profetieën Wereldoorlogen, Hitler, Napoleon, het communisme en terrorisme in Europa voorspelde. Miljoenen sceptici daarentegen zien hem als een charlatan wiens voorspellingen zo algemeen en vaag zijn dat iedereen erin kan lezen wat hij wil. Dat Nostradamus niet vervolgd werd als ketter, had hij te danken aan zijn bewonderaar Catharina de Medici, gemalin van koning Hendrik II, en  zijn vriendschap met machtige welgestelden voor wie hij horoscopen tekende.

Deze Nostradamus staat centraal in het boek Het testament van Nostradamus, geschreven door de Noorse thrillerauteur Tom Egeland. Een boek vol mysteriën, profetieën, codes in geschriften, geheimzinnige monniken en religieuze fanatici.

Hoofdpersoon in Het testament van Nostradamus is de Noorse archeoloog Bjørn Beltø, die in Florence is voor een 4-daags symposium over oude manuscripten met codes en profetieën uit de middeleeuwen en de renaissance. Een van de sprekers, de Italiaanse professor Lorenzo Moretti, behandelt de verborgen boodschappen in de teksten van Nostradamus. Daarbij toont hij een brief van Nostradamus aan Cosimo de Grote waaruit blijkt dat Nostradamus de inhoudsopgave had van Het Boek der Wijzen. Een brief vol codes en voorspellingen. Professor Loretti wordt, evenals zijn 7-jarige zoontje Silvio, ontvoerd. Zij worden naar een afgelegen klooster annex burcht gebracht waar de eeuwenoude geheime orde Vicarius Filii zich schuilhoudt, met aan het hoofd de gewelddadige kardinaal Maximo Romano.
Romano eist dat de professor de codes uit de brief van Nostradamus kraakt, omdat ze hem zullen leiden naar Het testament van Nostradamus en de Ark van het Verbond, die volgens de kardinaal een heilige verbinding opent naar God.  
Intussen heeft Angelica Moretti, de beeldschone vrouw van de professor, de hulp
ingeroepen van archeoloog Bjørn Beltø. Samen proberen zij de originele brief van Nostradamus in handen te krijgen om de codes uit de brief te kraken voordat de kidnappers die in handen krijgen. Tijdens hun zwerftocht door verschillende landen waar zij diverse Nostradamus-specialisten raadplegen, worden Bjørn en Angelica achtervolgd door een meedogenloze kloosterorde, een Amerikaanse inlichtingendienst en een eeuwenoud broederschap van bibliothecarissen. Het is een race tegen de klok om de levens van Lorenzo Moretti en zoontje Silvio te redden.

Thrillerauteur Tom Egeland wordt vaak een navolger van Dan Brown genoemd. Ten onrechte. In 2001, twee jaar voor de publicatie van De Da Vinci code, kwam Egelands boek Het einde van de cirkel op de markt. Met alle ingrediënten die van De Da Vinci code een wereldhit maakten. Maar daar waar Dan Brown het juiste  evenwicht bewaarde tussen informatie en verhaal, sloeg Egeland te veel door naar de informatieve kant. Ook in Het testament van Nostradamus is dat weer goed te zien. Egeland is een begenadigd schrijver. Zijn taalgebruik is poëtisch. Prachtige beeldspraak en originele vergelijkingen wisselen elkaar soepel af. Bovendien is aan elke pagina Egelands grondige research af te lezen. Maar dat is tevens het nadeel van het boek. Egeland overstelpt de lezer met een duizelingwekkende hoeveelheid historische informatie die het verhaal volkomen ondersneeuwt. De Latijnse namen, teksten en titels vliegen je om de oren. Niet ter zake doende interpretaties van Nostradamus-teksten worden uitvoerig geanalyseerd en bespiegelingen over codes, anagrammen, numerologie, oneindigheid, God en tijd remmen het verhaal af. Kortom, de balans is zoek.

Het gevolg is dat het verhaal nergens spannend wordt, ondanks het feit dat er hier en daar een dode valt. Soms ontbreekt ook de logica. Want waarom een lange en moeizame tocht ondernemen om documenten en codes te achterhalen, daar waar het logischer was geweest de politie in te lichten over de verdwijning van Lorenzo en Silvio. Maar, leerzaam is het boek wel. En, in de marge, grappig ook. Zeker daar waar de stuntelige archeoloog Bjørn zijn onmogelijke liefde voor de getrouwde Angelica (Moretti) probeert te verbergen. Al met al een boek voor de fanatieke liefhebbers van het genre.