Gwendy is een mollig jong onzeker meisje dat bijna naar de middelbare school gaat, als ze door een jongen op haar school Zeppelin wordt genoemd. Omdat ze wil afvallen, gaat beklimt ze dagelijks de trappen naar het uitzichtpunt Castle View. Op een dag wordt ze aangesproken door een man die al een week op een bankje zit bij het uitzichtpunt. Hij stelt zich voor als Richard Farris. Hoewel ze in het begin wantrouwend is ten opzichte van deze meneer Farris, zodra meneer Farris de knoppenkist laat zien, vergeet ze dit. Hij legt haar de voordelen van de hendeltjes van de knoppenkist uit, zoals de stukjes chocolade waardoor je geen honger meer hebt en de Morgan dollars . Hij legt haar uit waar de knoppen voor dienen en dat ze alleen de rode knop meerdere malen kan indrukken. Gwendy wordt aangesteld als beheerder van de knoppenkist, maar ze mag met de kist aan niemand laten zien en met niemand bespreken. En dan verdwijnt meneer Farris. De knoppenkist heeft veel voordelen, Gwendy valt af, heeft alleen maar goede resultaten op school en kan sparen voor een opleiding. Maar de knoppenkist heeft ook een schaduwzijde, het kan moord en doodslag veroorzaken, mensen laten verdwijnen. De knoppenkist drukt soms zwaar op Gwendy's leven. Aan het eind van het verhaal is Gwendy volwassen en komt de heer Farris de knoppenkist ophalen. Ze vertelt hem dat ze schrijfster wil worden. De heer Farris vergelijkt de knoppenkist met een typemachine / computer waar Gwendy nog vele mooie verhalen op zal schrijven. Ik denk dat hiermee bedoelt wordt dat je met woorden ook mooie verhalen kan schrijven, maar je kunt woorden ook negatief gebruiken, waardoor ze veel ellende veroorzaken. Dat is volgens mij de uitleg voor de vergelijking van de knoppenkist met de typemachine/computer. Het is een dun, vlot leesbaar boek, wat ik met veel plezier heb gelezen, met een diepere laag, waardoor het meer impact heeft dan dat je van tevoren zou denken.