Boek gewonnen bij een Hebban-winactie, waarvoor dank.

Nadat de boeken van Geronimo Stilton de trend zetten, verschenen steeds meer boeken die gebruik maakten van verschillende lettertypes en stijlen om woorden of zinnen te benadrukken of duiden. Omdat niet alle boeken even goed waren, staat dit al lang niet meer garant voor kwaliteit. De originaliteit is er ondertussen ook wel vanaf. Dit boek maakt er ook gebruik van maar hier stoort het gelukkig niet omdat het bij de vaart en de humor van het verhaal past. Het verhaal zelf is ook helemaal geen Stilton-kloon. Het is origineel en lekker dik.

De personages spreken tot de verbeelding van kinderen. Het verhaal zit vol spannende avonturen, grappige accenten en onverwachte wendingen. Saai wordt het zeker niet... Het enige saaie aan dit boek is de familienaam van het hoofdpersonage: Jansen. In de originele Engelstalige versie heet zij Jones en dat is al even veelvoorkomend en saai als Jansen in het Nederlands. Een auteur die het aandurft om voor zo'n naam te kiezen, moet er wel van overtuigd zijn dat zijn boek goed is. De kinderen die het lezen gaan misschien inzien dat je geen flitsende familienaam hoeft te hebben om wonderlijke dingen mee te maken.

Kinderen die van piraten houden, zullen smullen van dit boek. Meisjes met pit zullen zich graag identificeren met Merel.