Soms ben ik blij dat een uitgever voor mij bepaalt wat je gaat lezen (voor de duidelijkheid; ik vind het altijd leuk als een uitgever dat bepaalt omdat je dan pareltjes leest die anders aan jouw aandacht voorbij zouden zijn gegaan), want als ik dit boek in de winkel had zien liggen, dan had ik het om de cover niet opgepakt. Uiteraard weet ik dat een cover maar de buitenkant is en dat er van binnen vaak een heel mooi verhaal in schuilt, maar dat neemt niet weg dat ik de cover persoonlijk niets vind. Een cover van een Egyptische vrouw in een klein plaatsje in Egypte was mooier geweest.

Zoals gezegd, de cover zegt in dit geval niets, want het verhaal is op een levendige, vlotte, beeldende bijna filmische manier geschreven. Je krijgt een heel mooi beeld van de reis van de broers die van alles meemaken, maar ook van een jonge vrouw die in een streng islamitisch oasedorp woont, waar je haar dagelijkse leven meemaakt. Een jonge vrouw die 'geluk' heeft dat ze iets meer 'vrijheid' heeft dan vele vrouwen, maar toch gebukt gaat onder het strenge geloof, haar oudste zuster en de imam. Door een ontmoeting en bepaalde gebeurtenissen begint ze twijfelen aan alles waardoor ze in conflict komt met haarzelf.
Je ziet de drie hoofdpersonen geestelijk groeien. Ook aan de nodige humor is gedacht, je moet geregeld lachen om de broers. De hoofdpersonen en nog een paar personen gaan in je hart zitten. Als je het boek uit hebt, dan heb je het gevoel dat je afscheid hebt genomen van een stel vrienden. Je gaat ze missen.

Het verhaal is vanuit twee personen geschreven. Om en om heeft ieder een hoofdstuk, waarbij vaak al binnen een paar regels duidelijk is wie er aan het woord is. De titels van de hoofdstukken zijn steeds goed gekozen, waardoor je een idee hebt waar het hoofdstuk over kan gaan.
Op een gegeven moment wordt het wel duidelijk hoe het gaat eindigen, de vraag is alleen welke obstakels ze allemaal nog gaan krijgen.
Het plot is heel verrassend omdat je bang was voor een plot die anders zou eindigen.
Gelukkig is er een epiloog waardoor je weet hoe het uiteindelijk met bepaalde mensen verder is gegaan. Dat maakt het boek af.

Kortom: eenmaal in het boek begonnen is het lastig om het boek weg te leggen. Het boek laat je zelfs af en toe nadenken over bepaalde zaken en je krijgt een beter beeld over het islamitisch geloof. Je kan zien dat de auteur zich erin heeft verdiept.