Laat ik beginnen met zeggen dat dit verhaal me greep vanaf de eerste bladzijde en me niet los wilde laten tot ik het boek uit had. En zelfs nu blijft het in mijn hoofd en hart zitten…
Wat heeft Femke de wereld van Stanzi en Wolferl op een prachtige manier tot leven gebracht! Je wordt helemaal meegetrokken in hun tijd en in hun levens; de bijzondere Constanze en het muzikale genie Mozart zijn levensecht. En wat een fijne humor zit er in het boek. Mozart is gek op woord- en poepgrapjes en daarin zie ik dan toch het jongensachtige, maffe beeld wat ik altijd bij hem had terug. Maar hij was zoveel meer en dat laat Femke ons ook zien. Ik vond het zo hartverscheurend om te lezen over de dood van Mozart en hoe ontzettend Constanze hem miste in de tijd daarna…
De erfenis van Mozart (de titel geeft samen met de korte inhoud een beetje een misleidend beeld, want het grootste deel van het verhaal gaat over het leven van Mozart en Constanze) wist me echt mee te slepen en te ontroeren. Wat is dit een prachtig verhaal! Stanzi en Wolferl zijn helemaal tot leven gekomen voor me en zullen voor altijd een plekje in mijn hart hebben!