De eerste keer dat ik een stuk las van Meester Bart was toen ik de tijd probeerde te doden door mijn startpagina op Facebook door te scrollen. Ik volg de opleiding tot docent maatschappijleer (2e graad) in Tilburg en ik had van een klasgenoten al eerder iets gehoord over deze 'geweldige leraar' zoals zij hem vol lof prees. Het stuk ging over een van zijn leerlingen waar hij op huisbezoek was. De leerling woonde samen met haar moeder in een wat armzalige woning en Meester Bart sprak over hoe hij het huisbezoek had ervaren. Na het lezen van het stuk ben ik gelijk op zoek gegaan naar meer columns en ik betrapte mezelf erop dat ook ik enthousiast begon te raken over deze docent met zijn vele online volgers.

Toen ik hoorde dat er een boek uit zou komen waarin een aantal van zijn columns gebundeld werden, heb ik gelijk mijn boekenlijst met boeken die ik nog wil lezen erbij gepakt en de titel ver bovenaan genoteerd. Tot mijn vreugde werd ik uitgekozen als een van de gelukkige om deel te nemen aan de leesclub van Meester Bart op zijn best en ontving ik ook nog eens een gratis exemplaar. Dit gezegd hebbende wil ik nog mijn complimenten geven voor de goede organisatie van de leesclub.

Met enigszins hoge verwachtingen begon ik aan de inleiding van het boek, waarin Meester Bart ons een kijkje geeft in zijn persoonlijke leven. Hij beschrijft de tragedie die hij in zijn jeugd heeft doorstaan (het verliezen van zijn moeder) en hoe zij en andere familieleden hem hebben gevormd tot de man die hij nu is. De uitgebreide en ook zeer persoonlijke inleiding geeft je gelijk een goed beeld van Meester Bart en gelukkig vloeide de de openheid en oprechtheid die uit zijn schrijfstijl op mij als lezer worden overgebracht ook voort door de rest van zijn columns.

Columns met een lichter onderwerp werden afgewisseld door onderwerpen waar soms een taboe op rust en met een dieper gaande onderliggende zware lading. In het boek zijn ook eerder gepubliceerde quotes opgenomen die in goede verhouding stonden tot de columns, het enige punt van kritiek wat ik hierbij wel had, was dat de quotes vaak niet aansloten bij het desbetreffende hoofdstuk. De onderwerpen die worden besproken in zijn columns bieden voldoende variatie en ik had het boek eigenlijk zo uitgelezen doordat de columns natuurlijk een bepaalde lengte hebben en door de schrijfstijl. Zijn passie voor het onderwijs en de liefde voor zijn leerlingen staan centraal in dit boek en vormen als het ware de rode draad van het boek.

Voor mij als docent in opleiding was het boek zeker inspirerend en het bood ook uitdaging om zelf na te denken over hoe ik in bepaalde situaties als docent gehandeld zou hebben, want hoe zou ik bijvoorbeeld omgaan met een situatie waarbij een van mijn leerlingen zwanger zou raken zoals beschreven staat in het hoofdstuk 'Show & tell'. Voor de rest denk ik dat ik spreek voor veel docenten en docenten in opleiding als ik zeg dat het boek een feest van herkenning is voor iedereen die werkzaam is in het onderwijs. Ik raad het boek daarom ook zeker aan aan mijn klasgenoten en andere docenten. Echter hoef je niet perse geïnteresseerd te zijn in het onderwijs als je dit boek wilt lezen, want het boek is naar mijn vrij toegankelijk geschreven. Iedere lezer zal wel iets kunnen herkennen in zijn columns, misschien uit eigen ervaring of omdat het een maatschappelijk vraagstuk betreft.

Al met al was het jammer dat het boek zo uit was, want ik had graag meer gelezen van deze openhartige en passievolle docent. Gelukkig komt er binnenkort ook nog een roman uit van Meester Bart en ook deze zal ik toevoegen aan mijn leeslijst. Dit boek krijgt van mij 4 welverdiende sterren.