Ik vond het erg leuk om te lezen over Mona. Als lezer volg je haar op verschillende leeftijden: als kind, als jong-volwassene en als volwassene. Ik heb eigenlijk geen voorkeur voor welke tijdsperiode ik het leukst vond. Als kind leer je de familie en de omstandigheden van Mona kennen. De schrijfstijl is op dit punt ook meer gericht op het kinderlijke, iets wat helemaal bij het verhaal paste. Als het verhaal over gaat op de jong-volwassen Mona, leer je haar liefdesperikelen kennen. Ze is op zoek naar de ideale partner, maar ook is ze zoekende naar passend werk. Als laatst komt volwassen Mona aan bod, in deze periode moet zij dealen met het ziektebed van haar vader.

Wat Kom hier dat ik u kus zo mooi maakte? Ik werd vanaf de eerste pagina in het verhaal gezogen, het boek liet me niet meer los. Ik had het idee dat ik pas kon ademhalen toen ik het boek dicht sloeg. Ook heb ik wel een traantje gelaten om het laatste stuk. Normaal gesproken huil ik niet snel bij boeken, maar het verhaal en de sfeer van het boek raakte mij echt diep in het hart. Het boek laat precies zien hoe het leven kan zijn: gelukkig, maar ook minder gelukkig.

Griet op de Beeck komt uit België en dat merk je ook af en toe aan de schrijfstijl. Belgische woorden komen af en toe om de hoek kijken, maar ik had er geen last van. Ik vond het wel grappig, het gaf een frisse wind aan wat ik normaal gesproken lees. Nadat ik dit boek had gelezen, ben ik per direct fan geworden van Griet. Wat kan die vrouw prachtig schrijven.

Ben je (nog) niet bekend in de literaire wereld, maar wil je eens iets anders lezen? Begin dan met Kom hier dat ik u kus. Je zult er geen spijt van krijgen.