(Deze recensie gaat eigenlijk over een Engelse editie van verzamelde verhalen van M.R. James)
Zoals S.T. Joshi (leidend specialist op het gebied van 'weird tales') al eens heeft gezegd, kunnen de verhalen van M.R. James het beste gezien worden als de perfectionering en daarmee het einde van het genre van de klassieke 'ghost stories'. Modernere versies zijn te zien als cross-overs met andere genres of geheel nieuwe vormen, zoals de psychologische spookverhalen. Toch is het juist de vernieuwing binnen het genre die de verhalen van James zo sterk maakt: hij gebruikt moderne manieren van spanningsopbouw en versluiering die de verhalen een stuk enger maken dan hun voorgangers, zonder dat het romantische en historische aspect (of zelfs cliché) verloren gaat. Het horrorelement doet niet onder voor dat van een moderne Japanse horrorfilm en deed me er soms zelfs aan denken. Beter kunnen klassieke ghost stories inderdaad niet worden.