Het verhaal
De Tweede Wereldoorlog heerst nog steeds. Ada en haar broertje Jamie gaan hierdoor niet terug naar hun moeder die in Londen woont, maar blijven op het platteland bij Susan. Door een bombardement is het huisje van Susan verloren gegaan en wonen ze nu in een huisje op het landgoed van Lady Thornton. Ada wordt geopereerd aan haar klompvoet en de operatie verloopt goed. Maar toch heeft Ada het er moeilijk mee. Ze vraagt zich af waarom haar moeder dit nooit eerder voor haar heeft gedaan. Haar leven had er zo anders uit kunnen zien. Ada worstelt nog steeds met zichzelf en haar innerlijke strijd gaat nog steeds door. En dat geldt ook voor de oorlog die steeds dichterbij komt. Er komt een Joods meisje, afkomstig uit Duitsland, in huis en de zoon van Lady Thornton gaat het leger in. Blijde en moeilijke momenten wisselen zich af in het leven van Ada. Gelukkig heeft Ada haar paard Butter die voor afleiding zorgt. Lukt het Ada om alle gebeurtenissen een plek te geven en vrede met zichzelf te krijgen?

Mening
Dit is een boek die je eigenlijk niet wilt uitlezen, want je wilt maar door blijven lezen over hoe het Ada vergaat. Ada is een erg beschadigd meisje. Ze werd door haar moeder altijd binnen gehouden, ze mocht nooit naar buiten. Ze werd gezien als een last. Ada weet weinig van het leven, er valt nog veel te leren en te ontdekken door haar. Gelukkig helpt Susan haar daar bij.
Ada heeft door alle gebeurtenissen in het verleden, veel moeite om mensen te vertrouwen en ze denkt dat ze niks waard is. De schrijfster neemt je mee in het leerproces van Ada. Hoe Ada probeert om weer kind te worden en om weer te leren om mensen te vertrouwen. Dit hele proces wordt zo realistisch neergezet dat dit boek je raakt. De eenvoudige en mooie schrijfstijl zorgen ervoor dat het boek erg prettig leest.
In dit tweede deel ligt de focus meer op de oorlog dan in het eerste deel. Het is interessant om te lezen hoe de oorlogstijd in Engeland is geweest. Ook mooi om te lezen dat in moeilijke tijden arme en rijkere mensen dichter bij elkaar komen. De schrijfster heeft de ernst van de oorlog en de impact van verwaarlozing en mishandeling realistisch neergezet. Daarnaast zijn de verschillende personages, met hun zwakheden, gebreken en irritaties, heel goed neergezet. Ik heb enorme bewondering voor de schrijfstijl van Kimberly Brubaker Bradley.

Dit jeugdboek wordt aanbevolen voor lezers vanaf 10 jaar. Maar door het zware onderwerp raad ik aan om dit boek te lezen vanaf 12 jaar. De twee delen kunnen los van elkaar gelezen worden, maar het is te mooi om het eerste deel over te slaan.

Een indrukwekkend verhaal vol liefde en hoop, een boek dat iedereen zal raken.