Loes den Hollander heeft een geschiedenis geschreven die mijn aandacht vanaf de proloog gevangen wist te houden. Een mooie cover waarvan de keuze duidelijk werd na het lezen van het boek.
Door de vlotte schrijfstijl en de korte zinnen die deze auteur gebruikt is het wederom een toegankelijke thriller geworden. Dat ben ik van haar gewend. Goed te lezen door iedereen, zonder moeilijke woorden waar dat ook niet nodig is.

Het boek is onderverdeeld in vier delen, waarvan de aandacht in het eerste en derde deel uit gaat Matthias, Gideon en Rifka. Deel 1: 'De oorzaak' , is een eerste kennismaking met deze personages. Hier voelde ik vooral het onderlinge wantrouwen, maar ook de angst voor; 'wat als...' is voelbaar.
Deel 2: ' De bijzaak' is geheel gewijd aan Tamara en dat blijkt niet zonder reden zo te zijn. Tamara begint hier duidelijk te worden als personage. Het is een heel bijzonder deel dat het verdient om apart neergezet te worden. 'De bijzaak' krijgt aandacht!
'Hoe is het mogelijk dat je zo hard kunt huilen om iets wat niet komt? Hoe kun je iets wat er nooit is geweest zo erg missen?' Op dat moment ging mijn hart uit naar haar, naar deze Tamara.
In deel 3: 'De noodzaak' worden de onderlinge relaties en de achtergronden meer uitgediept. Ik las hier de reden waarom iets plaatsgevonden heeft en was daar soms helemaal niet verbaasd over!
Ik vraag me nu af: hebben we het laatste gezien van Maria van Weert?
Rifka mag dit eerste deel van het verhaal Dossier Metselaer afsluiten in deel 4: 'De hoofdzaak'. Dit deel wordt afgesloten met woorden uit de proloog; 'Hij gaat eraan.'

'Aangetast – Dossier Metselaer I' is een boeiend verhaal, met veel inzicht in de menselijke geest waardoor het soms ook een gruwelijk verhaal wordt. Ik kijk uit naar Dossier Metselaer II waarin de ontknoping plaats zal vinden. Ik ben enorm benieuwd...