Deze meeslepende familiegeschiedenis greep me vanaf de eerste pagina. Het boek leest als een trein en dat het verhaal wisselt tussen heden – de speurtocht van Lizzy – en verleden – de jaren 1937-1940 – maakt dat het hele verhaal langzaamaan duidelijk wordt. Tot op het laatst zit je in twijfel: was Lizzy’s grootvader nou goed of slecht? En kun je het wel zo zwart-wit zien?
Lizzy’s grootvader sterft, een man waar ze ontzettend veel van hield, en hij laat haar achter met de opdracht voor gerechtigheid te zorgen. Maar het is een raadsel wat hij bedoelt. Haar grootmoeder is dementerende dus die kan geen antwoord geven op haar vragen, haar moeder en broer werken niet mee en de broer van haar opa, het zwarte schaap van de familie, zorgt er alleen maar voor dat ze meer vragen heeft. Daarnaast heeft ze ook nog eens relatieproblemen, dus je kunt wel zeggen dat haar hele wereld op zijn kop staat. Maar juist dat zorgt ervoor dat ze zich vastbijt in deze zaak. Als ze de échte familiegeschiedenis leert kennen, misschien vindt ze dan ook zichzelf terug…
Het huis aan de rand van de hemel heb ik met een brok in mijn keel uitgelezen. Wat een ontzettend mooi en aangrijpend verhaal. Zelfs nu ik het uit heb spookt het nog door mijn hoofd en dat wil wat zeggen!