'Leven met de doodstraf'

In Death Row Dollies volgt ze jarenlang vrouwen die hun lot hartstochtelijk verbinden met dat van terdoodveroordeelden in Texas: niet alleen de Nederlandse en andere trans-Atlantische ‘dollies’ in de goedkope motels rondom death row op het Texaanse platteland, maar ook de dames van Texas’ eigen piepkleine antidoodstrafbeweging, en families die na de executie van man of vader achterblijven met de erfenis, vaak niet meer dan wat brieven en een tafelventilator. En ze ontmoet de terdoodveroordeelden zelf. Met oog voor het absurde beschrijft de journaliste de barbaarse ‘doodstrafindustrie’ in de Verenigde Staten en de mensen die erdoor worden vermalen. De doodstraf in de VS staat voor het eerst sinds jaren weer hoog op internationale agenda’s door een serie mislukte executies, door berichten over onschuldigen die na decennia uit death row werden bevrijd en door de chemicaliën die nodig zijn voor de dodelijke injecties: die zijn bijna op. Amerikaanse doodstrafstaten dreigen terug te keren naar gaskamers en vuurpelotons.
Bron: Bertram + de Leeuw

Mijn leeservaring:
Als onderzoeksjournaliste en schrijfster weet Linda naar mijn idee op geheel unieke wijze het onderwerp doodstraf en alles wat daar omheen hangt op dusdanige manier te verwoorden dat het leest als een trein.
Het zware onderwerp tilt ze door haar vaak humoristische manier van beschrijven even uit zijn voegen. Niet te filmen vond ik de voorbeelden van de “wereldwijze dollies” die op internet/sociale media gesprekken hebben over bijvoorbeeld de mannen waarmee ze contact hebben of de manier hoe ze tot hun keuze van man komen of kwamen. Ik kreeg meteen visioenen van te sterk geblondeerde vrouwen waar de waterstofperoxide zachtjes door de huid siepelde richting hersens … ja sorry, waarschijnlijk te stereotiep qua redenering maar het was soms gewoon hilarisch hoe sommige dollies ergens over denken, enige logica is bij hun ver te zoeken volgens mijn idee.
De manier waarop ze denken het enige steunpunt in iemands leven te zijn die ter dood veroordeeld is kan ik me nog wel iets bij voorstellen. Maar hoe ver sommigen gaan …. dat gaat mijn pet soms te boven.

Lees verder op: http://josesprakeloos.blogspot.nl/2015/05/linda-polman-death-row-dollies.html