Een meisje wordt, vermoord, het gezicht ingeslagen, gevonden langs een beek op het Engelse platteland anno 1932, dicht bij een pleisterplaats van zwervers. Het onderzoek van de politie spitst zich dan ook toe op het vinden van één bepaalde zwerver, Beezy, die op het moment van de moord in de buurt was. John Madden, een voormalige politieagent, is getroffen door de wreedheid van de moord, en geeft de hint Scotland Yard in te schakelen. En inderdaad blijkt na de vondst van nog een lijkje, dat er meer aan de hand is dan de botgevierde lusten van een toevallig voorbijkomende zwerver: dit is het werk van een seriemoordenaar. Eén die bovendien ook al in Duitsland heeft toegeslagen, zo blijkt.

'Het beperkt zich nooit tot het slachtoffer, hé? Het gaat ook om alles wat erbij komt, de pijn die het veroorzaakt, de schade die het toebrengt...' Zo verwoordt agent Stackpole zijn onmacht. Thrillers over kindermoorden mogen dan al sowieso akeliger en aangrijpender zijn dan hun volwassen variant, Rennie Airth doet er nog een schepje bovenop door de reacties van de politiemannen en van al wie van dichtbij bij de zaak betrokken is, zo treffend te verwoorden. Maar ook door de dreigende sfeer aan de vooravond van de nazi-machtsgreep te vatten in enkele woorden, en bovenal door de vrees dat een nieuw slachtoffer zal vallen, steeds te laten aangroeien tot een bloedstollend einde. De bloeddoorlopen dageraad is een fascinerende, sfeervolle en adembenemende historische thriller, verontrustend en angstaanjagend, maar niettemin een schitterend boek.