Ella uit de Verenigde Staten gaat een jaar Engelse Literatuur studeren in Oxford, daarna wil ze gaan werken voor het campagneteam van de eerste vrouwelijke presidentskandidaat in Amerika.
Het boek begint al met een citaat uit een brief van Oscar Wilde: “Ik benijd u dat u naar Oxford gaat........” Ook elk hoofdstuk begint met een gedicht uit de Victoriaanse tijd, de literaire tijd die Ella gaat studeren.
Voor alle duidelijkheid: het boek speelt zich in deze tijd af en begint zodra Ella in Engeland is aangekomen.
Als Ella in Oxford aankomt, wordt de stad op een prachtige manier beschreven. De manier waarop Oxford beschreven wordt, is sfeervol en zo geschreven dat de lezer direct naar Oxford wil vertrekken.
Al snel maakt Ella kennis met verschillende studenten en in een fish and chipszaak ontmoet ze een onsympathieke man. Tijdens de college’s en daarna gaat ze deel uitmaken van een vriendengroepje. Dit groepje bestaat uit 2 mannen en 2 vrouwen en ze hebben een breed sociaal leven. Dit groepje zorgt voor de gezelligheid en maakt het boek luchtig.
De onsympathieke man blijkt Jamie te zijn, een docent van Ella en iemand die in de eerste instantie weerstand oproept, maar ook aantrekkingskracht op Ella blijkt te hebben.
Ella en Jamie leren elkaar beter kennen en hun relatie verdiept zich. Jamie draagt een geheim met zich mee dat ook voor Ella grote gevolgen zal hebben. Ze leert zijn ouders kennen en gaat anders over dingen nadenken.
Ella is hard, soms bikkelhard. Jamie heeft een zeer uitgesproken mening, vooral over zijn geheim. Dat maakt de relatie met elkaar maar ook voor de omgeving moeilijk.
Julia Whelan schreef een vlot lopend debuut. Het is geen lichtvoetig verhaal, al begint het wel luchtig. Maar in het boek veranderd het verhaal naar een ernstiger niveau, waarover nagedacht moet worden.
Het boek speelt zich in verschillende delen van het Verenigd Koninkrijk af. Ook wordt de “kleur” van het boek steeds intenser, waardoor Whelan het verhaal veranderd.
Het is een verhaal dat niet verwacht wordt en daarom opvalt.