Mijn vader was een NSB’er is het verhaal van Elsa Aaldering. Een verhaal over haar vader en hun leven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een vader die ervan overtuigd was de juiste beslissing te hebben genomen voor zijn gezin, maar misschien niet genoeg heeft stil gestaan bij de eventuele gevolgen van zijn beslissing.
Na de oorlog lukt het Elsa om haar leven opnieuw op te bouwen. Ze trouwt met Willem en samen met hun kinderen hebben ze een goed leven. Alleen het verleden is een taboe, daar mag niet meer over gesproken worden. Na een jarenlang schuldgevoel besluit Elsa dat het tijd is geworden om haar verhaal te vertellen. Willem is inmiddels overleden en bij Elsa beginnen de jaren te tellen.
Tijdens een familiefeestje komt voor Elsa het moment om eindelijk, na al die jaren, de waarheid over haar ‘foute’ vader te onthullen.

'Alleen door mijn verhaal te vertellen zal ik rust vinden.'

De inleiding van het boek begint met een voorwoord van Maarten van Rossem, gevolgd door de proloog. Een proloog die zich kenmerkt door de vele emoties die beschreven worden.
Dan begint het verhaal van Elsa, verdeeld in vierenveertig hoofdstukken.

Zodra Elsa begint te vertellen is het net of ik in diezelfde kamer zit, te midden van haar kinderen en kleinkinderen. Zittend op een stoel, luisterend naar haar verhaal. Ik werd door de levendige schrijfstijl van de auteur volkomen meegesleept in het verhaal met alle bijkomende emoties. De Tweede Wereldoorlog is veel besproken en beschreven, maar dit boek heeft net iets anders in zich. Natuurlijk zijn veel dingen die in de oorlog gebeurd zijn niet goed te praten, maar dit verhaal laat wel een andere kant zien. Een bijzondere roman waar meerdere historische feiten in zijn verweven.

Elsa haar vader had zijn redenen en hij dacht op zijn manier het beste te doen voor zijn gezin.
Gewetenloos? Misschien wel, misschien ook weer niet. En ook al was hij ‘fout’, waarom de kinderen te blijven straffen voor iets waarop zijzelf geen invloed hebben gehad.

'Walging vulde mijn binnenste en ik keek van vader weg.'

Datgene wat verteld wordt door Elsa is pittig en heftig. Toen ik op een gegeven moment dacht het ergste te hebben gelezen kwam er nog het een en ander tevoorschijn waarvan Elsa al die jaren geen weet van heeft gehad. Verrassend maar ook schokkend voor Elsa. De laatste bladzijde van het verhaal van Elsa laat mij achter met een vraag…

'Waren we dan ontdaan van de ketens van het schuldgevoel als we elkaars geheimen hadden geweten?'

Mijn grootouders heb ik nauwelijks gekend en ook mijn ouders zijn niet meer in leven, dus van hun geen verhalen over de oorlog waar ik lering uit zou kunnen halen. Maar het is nog steeds belangrijk dat dit allemaal niet vergeten wordt. Mijn vader is een NSB’er is vloeiend en enerverend geschreven wat dit boek uitermate toegankelijk maakt voor elk type lezer, jong en oud. Een boek dat een andere kant belicht, maar die mij ook even stil liet staan en tot heeft gezet. De auteur heeft een heel mooi en indrukwekkend verhaal op papier gezet en daarmee een geweldige debuutroman gecreëerd!

Indrukwekkend en aangrijpend, een verhaal dat pakt en niet loslaat.

Na het verhaal zijn er in het boek feiten en cijfers, originele foto’s uit de periode van en na de Tweede Wereldoorlog en vier waargebeurde verhalen te vinden die zeker de moeite waard zijn om te bekijken en te lezen.