Dit boek is het tweede deel van het tweeluik Bloed en Barnsteen. Deel 1 was Een schip van Bloed en Barnsteen en dit deel, deel 2 dus, heet Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is). Tais Teng gaat verder met het verhaal over Jord en Nadia, het verhaal dat over kooplui uit Hanzesteden verhaalt. Maar Jord en Nadia wonen nu in Novgorod, in Rusland. Nadia wordt zwanger en Vali, een samodiva, voorspelt de keizer van Byzantium dat een Turkse sultan zijn stad zal wegvagen, mits het bloed van een godin zijn stad kan redden. De dochter van Nadia stamt net als Nadia zelf af van Ran, de godin van de zee. Bovendien stamt ze af van de heks Baba Yaga. Ook Koschei de doodloze is een lid van haar familie. Vali, de samodiva gaat op weg om de nog ongeboren prinses te vinden en zal haar ontvoeren. Maar dan gebeuren er allerlei dingen waardoor alles anders loopt.
Dit boek leest heerlijk weg. Tais Teng weet je als lezer te boeien met historische feiten die verweven zijn met een heerlijke humoristische verbeeldingswereld waarin heksen, allerlei enge wezens, griezelige rivieren en bossen een rol spelen. Hij neemt je mee naar een wereld achter een wereld, naar vreemde gebruiken en gewoonten en gruwelijk spannende episodes uit de geschiedenis. Iedereen schijnt een verborgen identiteit te hebben en wanneer je Ran of Baba Yaga nodig hebt om je te hulp te komen, of wanneer ze de ontvoerder van Nadia's kind willen tegenhouden, ben je als lezer verzekerd van een spanning, gruwel en verwondering die je betovert en waardoor je het boek niet meer weg kunt leggen.
Ik raad dit tweeluik zeker aan, het gaf mij veel leesplezier.