Als je veel leest kom je vanalles tegen: sommige boeken zijn maar matig, de meeste middelmatig, maar een enkele keer tref je een Parel. What the day owes the night (ik las de engelse versie van Wat de dag verschuldigd is aan de nacht) van Yasmina Khadra is er zo een en dan nog wel met een grote P.
Ronduit prachtig!
Het verhaal speelt in Algerije en wat weten wij nou van dat land? Een beetje een blinde vlek voor de meesten van ons. Niet dat je na het lezen van dit boek er plotseling alles van weet, maar je gaat er toch wat anders naar kijken. Maar dat terzijde, want het boek is vooral thematisch erg sterk: een clash van culturen in tijden van revolutie, vriendschappen die een heel leven beslaan, een onmogelijke liefde en een hoofdpersoon die vooral met zichzelf worstelt. Yasmina Khadra vertelt je en passant ook dat je zelf de bepaler bent van je eigen lot, naast nog veel meer levenswijsheden. Hij (jazeker!) schrijft bovendien een proza van een welhaast poëtische schoonheid. Voor mij een ontdekking!