Olga, Frank, Peter, Victor en Nicole, vijf totaal verschillende types met verschillende achtergronden, maar toch onlosmakelijk met elkaar verbonden. Frank zet zijn makelaarskantoor op het spel door met Victor een smerig onderonsje aan te gaan. De zoon van Viktor, de scholier Lars, heeft hetzelfde grillige karakter als zijn vader. Hij maakt het leven van klasgenoot Ruben, de zoon van Olga en Frank, tot een hel. Conciërge Peter is hiervan op de hoogte maar onderneemt geen actie. Hij heeft hier zijn eigen huiveringwekkende redenen voor. Nicole krijgt, na het ongeluk waarbij haar dochter in een rolstoel terecht komt, een drankprobleem. Frustraties, jaloezie, nijd, overspel en onvervulde verlangens zijn in het kort de ingrediënten waar het in Ooggetuigen allemaal om draait.
Hoewel het leven van de vijf karakters voor de buitenwereld vrij keurig lijkt, draagt iedereen geheimen met zich mee. Het is wachten op de bom die gaat barsten. Carry Slee werkt hier op een geraffineerde manier naartoe waarna ze de bom uiteindelijk explosief uit elkaar laat knallen.
In Ooggetuigen heeft Carry Slee op knappe wijze de ingrediënten van verschillende genres gecombineerd: de sappige intriges van een soap, de suspense van een thriller en de diepgang van een psychologische roman. De manier waarop het boek geschreven is; vanuit het oogpunt van de verschillende personages, is in het begin wennen. Je kunt het een snelle cameravoering noemen als je snel wisselend steeds andere personage aan het woord laat, maar daardoor duurt het langer om je in bepaalde personages in te leven. Natuurlijk helpt de omslag, waarop je een foto en een korte omschrijving van de karakters vindt, maar dat is niet de bedoeling.
De schrijfstijl is snel en direct, zoals we van Carry Slee gewend zijn. Dit, in combinatie met de zorgvuldige spanningsopbouw en de spannende manier van vertellen zorgt ervoor dat je het boek in één ruk uitleest.
Carry Slee won in 1992 met Verdriet met mayonaise de Kinderjury in de categorie 10-12 jaar. Vanaf dat moment volgde de ene bekroning op de andere. Maar liefst negen keer won Slee de Kinderjury, en vijf keer de Jonge Jury. Naast haar boeken voor kinderen en jongvolwassenen, publiceerde Slee ook drie volwassenenromans, Moederkruid, dat genomineerd werd voor de NS Publieksprijs, Dochter van Eva en De toegift. Van die laatste drie titels werden tot op heden in totaal meer dan een kwart miljoen exemplaren verkocht. Ooggetuigen is haar eerste thrillerachtige boek voor jongvolwassenen en volwassenen. Het smaakt naar meer.