Nicolás Obregón heeft talent voor schrijven. Hij heeft zijn sporen al verdiend als reisjournalist en redacteur.
Hij weet met zijn debuut bijzondere personages te scheppen. Het verhaal is gesitueerd in het hectische Tokio, een stad die uit meerdere steden bestaat en nooit slaapt. En niet elke stad is goed, constateert Sakai, de vrouwelijke collega van de hoofdpersoon, de getormenteerde inspecteur Iwata. Beiden werkzaam op de door en door corrupte afdeling van een recherchebureau in Tokio.
Het verhaal kent geen rustpunten. Het jaagt en jaagt maar door, want Iwata zit de dader van de rituele moorden op de hielen. Toch, lijkt hij steeds maar weer bot te vangen en moet hij van elastiek zijn om alle tegenslagen en tegenwerkingen vooral van zijn eigen collega's op te kunnen vangen. Soms schurkt het verhaal tegen het ongeloofwaardige aan, maar door de afwisseling van ontroering, moordende spanning en persoonlijke dramatiek uit het leven van Iwata laat dit boek je niet los. Knap is het hoe de verschillende lagen haarfijn in elkaar passen. De schrijver is een perfectionist met details.

Een echte aanrader dus voor de liefhebber die de exotische omgeving van Japan en Hong Kong met een ploeterende maar koppige eenling kan waarderen. Rode draad van het boek is een sentimenteel lied uit 1968 dat aan het einde van het boek zijn ware betekenis krijgt.

Nu is het smachtend uitzien naar een vervolg, want de veerkracht van inspecteur Iwata laat niemand onberoerd.