Ik ben gek op de schrijfstijl van Daphne Deckers. Ze schrijft scherp, met veel humor en schuwt ongemakkelijke onderwerpen niet. Ik had mij dan ook erg verheugd op dit nieuwe boek.

Het begin van het boek leest als een trein. Je maakt kennis met Annabel, een op het eerste gezicht verwend rijkeluisdochtertje met een tragisch jeugddrama. Je wordt nieuwsgierig naar de hele verhaallijn en wil weten hoe het Annabel vergaat. Klein irritatiepuntje: de enorme hoeveelheid Engelse en hippe termen die je om je oren krijgt geslingerd als lezer: fuck, clusterfuck, hoe de fuck, fok en dat al in de eerste pagina’s. Ook komen bitch slappen, fake, slutshaming en wodka-boy voorbij. Ik heb serieus even gecheckt aan het begin, of het misschien als young adult boek was bedoeld!

De humor waarmee de perikelen en avonturen van Annabel beschreven worden, leest heerlijk. Het is een combinatie van medeleven en genietend leedvermaak. Je volgt Annabel in een nieuwe start en keerpunt in haar leven, carrière en liefdesleven. Alles is verweven met het ongeval in haar jeugd, maar tragisch wordt het verhaal niet.

Hoe verder het boek op zijn einde liep, hoe minder boeiend het helaas voor mij werd. De verhaallijn is wel erg voorspelbaar en onrealistisch. Vandaar de titel, lekker meenemen op vakantie. Het leest luchtig, je hoeft er niet bij na te denken en je kunt lachen om alle gekke dingen die Daphne verzint.