Karin Slaughter heeft een grote groep trouwe aanhangers in Nederland. De groep is voor haar zo belangrijk dat elk nieuwe boek eerst in Nederlands wordt vertaald en pas een aantal weken later in de VS en Engeland.

Ook elk jaar is aanwezig in Nederland en België om haar nieuwe boek te promoten. Dit was ze toevallig in de buurt bij mij thuis en heb ik het boek laten signeren.

Gespleten is de vierde standalone. Ik lees soms in andere recensies dat een standalone even schrikken is voor de Nederlandse en Belgische Fans, maar eigenlijk heeft Karin sinds 2014 alleen maar standalones geschreven (Veroordeeld, Mooie meisjes, en Goede dochter). Dus de fans zijn de standalones allang gewend. Alleen in 2016 is met Verborgen de serie van Will Trent nog aangevuld.

Zowel ik, als mijn Leesvrienden, als de fans die ik bij het signeren sprak willen eigenlijk het liefst een nieuwe Will Trent en Sarah Linton. Deze boeken zijn voor mij toch gewoon beter.

In dit boek komen we Andrea komt samen met haar moeder Laura in een restaurant. Het lijkt een gewone dag, maar dan komt een jongeman binnen en schiet hij een vrouw en een dochter dood. De schutter dreigt ook Andrea te vermoorden. Maar dan treedt haar moeder heel koelbloedig op. Ze vangt het mes op met haar hand en dood uiteindelijk de schutter.

Deze koelbloedigheid komt Andrea vreemd voor en als ze later naar haar moeder gaat is daar weer een volgende incident aan de gaan. Laura stuurt haar dochter op pad/ vlucht. Andrea krijgt de opdracht van haar moeder om naar een lokatie te gaan en een bepaald persoon op te zoeken.

Het boek kent twee verhaallijnen het tweede speelt 30 jaar eerder. Halverwege het boek komen de verhaallijnen bij elkaar. Mogelijk iets te vroeg voor de spanning.

Waar ik het boek ongeloofwaardig vind, is dat Andrea helemaal niks te weten komt tijdens zoektocht over haar moeder. Hooguit nog meer vragen en onwetendheid vind ze op haar pad. De lezer heeft dit probleem niet wat die leest de tweede verhaal. Uiteindelijk heeft Andrea toch alle kennis.

Karin Slaughter doet altijd gedegen onderzoek naar haar beschreven crimes. Maar voor mij klopt dit verhaal niet.

Natuurlijk kun je zien dat ze een oude rot in het vak is. De schrijfstijl, taalgebruik etc zijn als vanouds. Maar het plot klopt niet.

Telkens als ik de standalones lees van Karin Slaughter stel ik en mijn leesvrienden de vraag: Wanneer stop je met het kopen en lezen van boeken van een schrijver die zoveel goede boeken heeft geschreven, maar nu veel mindere boeken? De trouwe fans zullen mij dit kwalijk nemen. Maar ik zie ondanks de hoge waarderingen toch een beetje kritiek in de tekst.

En het mindere boeken schrijven geldt niet voor Karin Slaughter. Er zijn meer schrijvers die ik vind afzwakken. En is dat niet logisch? De lat kan niet altijd even hoog liggen.

Maar het feit is dat ik het boek meestal niet kan laten liggen.Ik ben toch te nieuwsgierig naar het nieuwe boek. Een te trouwe fan. Ik koop dus weer de standalone. En ik word weer teleurgesteld.

Ik wil eigenlijk gewoon een nieuwe Will Trent.