One of Us is Lying is het debuut van Karen M. McManus. Ze is actief op marketing en communicatie gebied en schrijft Young Adult contemporary en fantasy fiction.

Simon heeft een roddelblog. Hierin bespreekt hij alle onfrisse zaken die op school gebeuren. Veel leerlingen zijn hem daarom liever kwijt dan rijk. Op een middag moet Simon samen met nog vier medeleerlingen op school nablijven. De anderen zijn Cooper, de sterspeler die moet kiezen tussen de universiteit en de honkbalcompetitie, het slimme meisje Bronwyn die naar de Yale-univsiteit wil, de fotogenieke, populaire Addy en Nate, de kleine crimineel die in drugs handelt. Ze worden gestraft omdat een van hen een mobieltje meegenomen heeft in de klas. Alle vijf ontkennen; ze kunnen niet begrijpen waarom ze niet geloofd worden.
Tijdens het nablijven komt Simon te overlijden. Blijkbaar is geen sprake van een ongeluk. Uit onderzoek blijkt dat Simon van plan was om artikelen over Cooper, Bronwyn, Addy en Nate te publiceren die erg negatief voor hen waren. Daardoor komt ieder van het viertal in aanmerking als verdachte van de moord op Simon. Alle vier hebben ze een geheim en zijn bereid dit tegen elke prijs geheim te houden.

Karen McManus heeft een heel attractieve, plezierige schrijfstijl. In dit verhaal gebruikt ze een meervoudig perspectief: de vier hoofdpersonen vertellen het verhaal (Addy, Bronwyn, Cooper en Nate). Met dit telkens wisselende perspectief wordt elke keer nieuwe informatie verstrekt en komt het verhaal een stapje verder. Daar komt bij dat de bijdrage vanuit het perspectief van de ene leerling weer gevolgen heeft voor de bijdrage van de erna komende leerling, bijvoorbeeld doordat een geheim over deze laatste onthuld wordt. Hierop moet die leerling dan weer reageren. Zo ontstaat een samenhangend geheel, uiteindelijk leidend tot de plot.
Als het plot gepresenteerd is, gaat de schrijfster nog een paar hoofdstukken door met het verhaal. Dit was niet nodig geweest; het boek gaat zodoende als een nachtkaars uit.

De auteur heeft voor de vier hoofdpersonages middelbare stereotypen gekozen, zoals een sporter, een slechterik, een populair meisje en een slimmerik. Wellicht is dit niet erg origineel, maar het is wel heel herkenbaar. Deze keuze trekt de lezer snel in het verhaal. Erg uitgewerkt zijn de karakters niet, maar de doorsnee-lezer zal dit niet als een gemis voelen.

Interessant is ook dat voor velen het verhaal herinneringen zal oproepen aan hun middelbare schooltijd, daar waar het gaat om emoties, angst, drama en onzekerheden zoals scholieren dat kunnen ervaren.

Kortom een boek om met heel veel plezier te lezen.