Wat is dat toch met die Engelse kostscholen? Loopt er geen sadistische leraar rondt, dan zijn het de leerlingen die elkaar het leven zuur maken. In Jachtterrein is het tweede het geval. Een jongen wordt misbruikt door de glimlachende jongen, de jongen die hem pijn deed, de verlegen jongen, de jongen die hem kuste, de jongen die huilde. Jaren later gaan de vrienden op vrijgezellenweekend ter ere van bruidegom-in-spe Dom. Maar wie is nu de jongen die misbruikt werd? Matthew Moriarty is alvast een buitenstaander: hij raakte pas later bevriend met Dom, net als advocaat Mike Toynbee. Verder worden de psychiater Gubby, de politicus Blunden, accountant Paul, legerluitenant Louis en
financiële specialist Gnasher verwacht in een afgelegen landhuis. Eén van hen is uit op wraak. Maar wie?

Het ontbreekt Jachtterrein wat aan spanningsopbouw. Je hebt een groepje vrienden, stuk voor stuk rijp voor een bezoekje aan de psychiater, op een van de wereld afgesloten landgoed, maar je voelt de spanning nauwelijks toenemen naarmate het weekend vordert. Intussen krijg je natuurlijk wel uitgebreid te horen hoe de vrienden geworden zijn wat ze zijn, en in dat opzicht is deze roman erg geslaagd. Uiteindelijk kén je de hoofdrolspelers dan ook, zodat de apotheose des te indringender en spannender wordt. Dankzij het einde toch nog een jongen die genoot van een goed boek: 4 sterren.