Reve verliest haar broertje en voelt zich schuldig omdat ze op de avond van zijn dood samen met hem op stap was. Ze kan hier alleen met niemand over praten. Haar ouders hebben hun eigen verdriet en ze durft het niet aan haar vrienden te vertellen. Reve weet niet meer wat ze met haar leven aan moet en besluit haar studie te stoppen en in het leger te gaan. Na haar opleiding wordt ze op uitzending gestuurd in oorlogsgebied. Ook dit heeft natuurlijk een grote invloed op haar wat tevoorschijn komt als ze terug in Nederland is en weer moet wennen aan het 'normale' leven hier. Dit is moeilijk en ook al krijgt ze hulp bijna onmogelijk.



Een boek over een moeilijk thema waar de meeste mensen niks van weten. Natuurlijk hoor je wel eens iets in het nieuws over veteranen die problemen hebben, maar dat is een kort nieuwtje en dan vergeet je het weer. Roanna van Voorst beschrijft de situatie van oud-militairen heel duidelijk en laat je zien met wat voor problemen sommige te maken hebben en ook vaak het onbegrip van andere die niet in dezelfde situatie zaten. Ik vond het best een zwaar boek en heb het ook af en toe weggelegd, maar zeker de moeite waard om te lezen.