Deze recensie had ik in mei 2014 al geschreven, maar wilde hem jullie niet onthouden.

Na 60 Dagen heeft Gillian King dit jaar opnieuw goud in handen met Zwart-wit dat vanaf 20 mei 2014 in de schappen ligt. Zwart-wit moet je gelezen hebben, het is een heerlijk boek en wanneer je er eenmaal aan begint kun je het niet meer wegleggen. Je wilt hem in één dag uitlezen en baalt vervolgens dat je hebt boek zo snel uitgelezen hebt. Je wilt meer! Vorig jaar mocht ik van Chicklit.nl haar vorige boek 60 Dagen recenseren en had ik de kans een workshop van Gillian King te winnen. Na het schrijven van een zeer positieve recensie, het winnen van deze workshop en een heerlijke lunch kan ik vertellen dat deze vrouw naast heel goed schrijven ook nog eens ontzettend aardig is en hele goede schrijftips mee kan geven.

Op Twitter zei ik het al direct nadat ik hem uit had; met Zwart-wit heeft Gillian King zichzelf dit jaar overtroffen! Na het lezen van de achterflap van het boek en haar vorige boeken had ik bepaalde verwachtingen en ondertussen wist ik toch ook niet goed wat ik kon verwachten van Zwart-wit. Tijdens het lezen van het boek kwam ik er echter achter dat dit verhaal nog veel en veel beter was dan ik had verwacht. Op de achterflap van het boek worden drie personen centraal gesteld; Elin, Vicky en Nick. Vicky (en misschien ook wel Nick) hadden wat mij betreft niet specifiek uitgelicht te hoeven worden. Voor mij is Elin dan ook echt de centrale hoofdpersoon voor dit boek. We lezen het boek vanuit haar oogpunt, en vanaf hoofdstuk 11 ook deels vanuit het oogpunt van haar zus Bibi, nadat Reinier plotseling voor de deur stond.

Wanneer we Elin leren kennen is zij kapot van verdriet door een hufter genaamd Reinier. Dankzij Reinier is ze het vertrouwen in de man kwijtgeraakt, en ook haar baan. Op weg naar een sollicitatie rijdt zij per ongeluk Vicky aan. Na Vicky thuis te hebben gebracht blijkt dat ze haar mobieltje in de auto heeft laten liggen. Wanneer Elin het mobieltje retourneert ontmoet ze Vicky’s oom Nick en haar opa Max. Ze wordt binnen genodigd door Max die haar al snel een baan als zijn Personal Assistant aanbiedt, met als bijkomstigheid dat ze ook op de onstuimige Vicky moet letten.

Door haar nieuwe baan zal ze ook veel vaker in contact komen met Nick, maar ondanks zijn knappe verschijning wil Elin voorlopig niks te maken hebben met deze mysterieuze Nick die zo nu en dan toch ook wel erg afstandelijk doet. Ze heeft genoeg drama gehad dankzij Reinier. Dat komt wat dat betreft goed uit want Nick zit ook niet op een vaste relatie te wachten. Toch zijn er die kriebels…

De eerste pagina’s had ik heel even nodig om in echt in het verhaal te komen. Maar na een paar pagina’s had Gillian King mij te pakken; ik was verzonken in het boek en kon en wilde het boek niet meer wegleggen. De was bleef liggen (ik moest echt weten hoe het verder ging tussen Elin en Nick, en ach, nog een dag rondlopen in hetzelfde shirtje was ook geen grote ramp toch?) en mijn nachtrust ging verloren. De sensuele spanning tussen Nick en Elin spat van de pagina’s af, en het begint ook jou als lezer te frustreren dat verliefd worden geen optie is. Het is een heerlijk ongemakkelijk, spannend en sexy liefdesverhaal met humor dat perfect in het verhaal past.

Het boek is ook vernieuwend. In Zwart-wit heeft Gillian King ervoor gekozen om aan het einde van een aantal hoofdstukken een pagina te beschrijven vanuit Nicks oogpunt. Dit geeft ons als lezer in sommige gevallen een bepaalde voorsprong op Elin, die niet weet wat Nick denkt. Dat Bibi ook een grotere rol zou spelen in het boek kwam voor mij ietwat onverwacht doordat zij niet genoemd werd op de achterflap. Het verhaal van Bibi is een tweede verhaallijn die onlosmakelijk verbonden is met die van Elin, maar ondertussen een eigen leven leidt. Het is zeker ook een interessante verhaallijn en op beide verhaallijnen zou ik nog veel dieper in willen gaan, maar ik wil de pret niet bederven voor toekomstige lezers van Zwart-wit. Gillian King heeft leuke twists in het verhaal gestopt waarvan het leuker is dat je die zelf stuk voor stuk gaat ontrafelen terwijl je het boek leest. Dat maakt het boek des te leuker.

Terwijl ik het boek las voelde het alsof ikzelf de hoofdrol speelde. Gillian King heeft het zo goed beschreven dat ikzelf ook vlinders in mijn buik kreeg. Na bepaalde hoofdstukken, zoals hoofdstuk 13, baalde ik heel even dat we weer overgingen naar Bibi’s verhaallijn terwijl haar verhaallijn ook uitmuntend beschreven is. Het was opeens extra spannend in Elins verhaallijn en ik wilde direct weten hoe het verder ging (al had ik dat gevoel eigenlijk het hele boek). Natuurlijk is dat goed gedaan door Gillian King, ze weet de spanning in het verhaal te laten. Je wilt meer en ze laat je verlangen naar de rest van het verhaal. Met Zwart-wit heeft ze zichzelf overtroffen doordat ik nog meer in het boek ben gezogen, nog meer mee ben gaan leven en ze mij continu op het puntje van mijn stoel heeft laten zitten. Ik kijk in elk geval enorm uit naar Gillian Kings volgende boek. Als ze met elk nieuwe boek haar vorige boek overtreft dan gaat deze vrouw een gouden toekomst tegemoet.