Dit is het verhaal van Arn, hij is de zoon van een dodenverzorger en hij leeft 4000 jaar geleden. Op een dag begaat hij een vreselijke fout waardoor hij zijn familie en de rest van dorp in gevaar brengt. Hij kan dit herstellen, maar dan moet hij wel een levensgevaarlijke en lange reis maken naar Melor, die bij de Stenen woont.
Onderweg raakt hij verstrik in zijn eigen leugens. Hij sluit vriendschap met Lya, een stoere jongedame met een eigen mening en samen gaan ze op weg naar de Stenen. Kan Melor Arn echt helpen? De reis is lang en verloopt moeizaam Maar ze zijn vastbesloten om de tocht te gaan maken.
Het boek is geschreven voor kinderen van 11 jaar en ouder, hierdoor leest het erg vlot. De hoofdstukken zijn kort en er staan niet al te ingewikkelde zinnen in. Het is in chronologische volgorde en er zijn geen flashbacks.
Je kan je goed inleven in het personage van Arn, hij is echt een stoere jongen, maar hij heeft een klein hartje. Je wilt hem soms waarschuwen om hem tegen te houden. Ik vind hem een van de leukste personen uit het verhaal. Lya is een stoere meid, ook in haar kan je je goed verplaatsen. In het begin is ze een beetje een onuitstaanbaar kind maar dat word later gelukkig minder.
De schrijfster is ook archeologe en dat kan je merken in het verhaal. Het verhaal is gebaseerd op een echte archeologische vondst. De Stenen waar het hier om gaat, zijn namelijk die van Stonehenge in Groot-Brittannië. Ze weet de sfeer en de omgeving waar de jongeren doorheen komen erg goed en levendig te beschrijven. Je waant je meteen in de Bronstijd.
Het plot is zoals je bij een jeugdboek kan verwachten, toch zit er aan het eind een verrassing in.
Ik heb van dit boek genoten, ondanks dat ik niet meer tot de doelgroep behoor.
De cover is erg mooi, herkenbaar en angstaanjagend tegelijk.
5 sterren.