Ik was heel erg nieuwsgierig naar dit boek. Ik heb al meerdere boeken gelezen waarbij het gevecht tegen kanker een rol speelt, maar op de een of andere manier sprak dit boek me heel erg aan. Door de vechthouding die Jorrit op de kaft heeft had ik zoiets, dit lijkt me een heel ander boek als alle andere boeken. En ja, enerzijds vind ik dat, nu ik dit gelezen heb, nog steeds. Niks ten nadele van andere boeken, echter dit boek heeft me echt weten te raken. De manier van schrijven van Jorrit heeft me echt kunnen raken.

Jorrit heeft een fijn studentenleven in Leuven. Hij had natuurlijk altijd al wat huidproblemen, maar daar had hij mee leren dealen en zijn vrienden zagen hem daarom nooit als anders. Ondanks de dingen die hij vroeger heeft moeten laten heeft hij toch een fijne jeugd gehad. Als hij in Leuven op kot (op kamers) woont om te studeren krijgt hij last van bultjes en benauwdheid, waarna hij uiteindelijk de vreselijke diagnose kanker krijgt te horen.

Het boek neemt je mee in zijn moeilijke strijd tegen lymfklierkanker. De angsten die hij heeft en de moeite die hij heeft om positief te blijven worden openhartig omschreven in het boek. Dit kwam toch wel even binnen.Jorrit zegt ook gewoon dat hij angst heeft voor een onderzoek en heeft lopen beven als een rietje. Door dat hij dat toegeeft vind ik hem net extra sterk. Hij durft ook in zijn boek voor zijn zwakheden uit te komen. Hierdoor krijg je echt een inkijkje wat de ziekte met de persoon en zijn omgeving doet. Want niet alleen Jorrit heeft hiermee te dealen maar ook zijn ouders, broer en vrienden.

In "Kanker is keihard knokken" krijg je op een rauwe eerlijke manier een inkijkje in de wereld van een jongen met kanker. Dit laat je beslist niet onberoerd.

De opbrengst van dit boek komt ten goede van KWF kankerbestrijding.