Mijn eerste kennismaking met Dimitri Verhulst. Ik heb dit boekje verleden jaar gekocht na afloop van zijn lezing in Deventer. Toen ik hem zo hoorde spreken vond ik het direct een sympathieke man. En ik kocht dit boekje ook vanwege de prachtige titel. Nu het verhaal zelf. Die valt mij niet tegen. Het is geen dik boek “slechts” 109 pagina’s. Dimitri Verhulst schrijft in mooie prachtige zinnen. In een notedop gaat het verhaal over de liefde van je leven, maar ook over de leegloop van Oucwègne, het ouder worden. Hoe klein dit verhaal voor mij ook is, het laat me wel nadenken. Verhalen die mij laten nadenken, kijk daar hou ik nu van.