Grote woorden als ‘de ultieme collectie’ of ‘kookbijbel’ kunnen hun belofte zelden waarmaken. Donna Hay doet dat wel met haar Nieuwe klassiekers. In dit nieuwe kookboek van de Australische kok en foodstyliste Donna Hay staat alles wat je nodig hebt om lekker te eten; van simpel voor doordeweeks tot dinnerproof. En ook hier weer zijn de gerechten in de vorm gegoten waar Hay groot mee werd: heldere en eenvoudige recepten met groot resultaat, vergezeld van bijzondere foto’s. Allemaal aanschaffen dus. Nu.

Nieuwe klassiekers is uitgegeven in een prachtige, grote editie met hardcover en leeslint. De recepten zijn overzichtelijk ingedeeld in categorieën, zoals pasta, noedels + rijst, zeevruchten en pasteien + hartige taarten. Ieder gerecht is voorzien van een soms wel paginagrote foto, die eigenlijk al direct tot koken aanzet. Enkele basisrecepten hebben meerdere foto’s gekregen, die functioneren als een soort stappenplan. De recepten zijn opgebouwd zoals je dat van Donna Hay verwacht: kort en bondig. Dat betekent geen introducerend verhaaltje of een persoonlijke anekdote: alleen ingrediënten en instructies. Om je te helpen, staat er bij sommige recepten een tip of idee voor het vervangen van sommige ingrediënten. Hay werkt veelal met gemakkelijk verkrijgbare en bekende ingrediënten. Achter in het boek is een uitgebreide verklarende woorden- en ingrediëntenlijst te vinden om eventuele onduidelijkheden te voorkomen en meer informatie te geven.

Alles wat je nodig hebt
Het is de moeite waard Nieuwe klassiekers te kopen, alleen al om naar de watertandend mooie foto’s te kijken. Maar ook de recepten zijn echte prijswinnaars. Basisrecepten als gebraden rosbief wisselen zich af met originele gerechten als pompoen-muskaatgnocchi met salami en oreganoboter. Daarbij mixt Hay vloeiend alle keukens: chinees gepocheerde kip staat naast gebraden kalkoen met een vulling van peer en salie en met geroosterde knoflookboter. Je zult je niet snel vervelen met dit boek, of je nou net begint met koken of een ware chef bent. Het fijne is bovendien dat je bij Nieuwe klassiekers terecht kan in iedere situatie en seizoen, van snel tot uitgebreid, van stoofschotels tot ijslolly’s. Het is een prachtig boek om nooit meer dicht te doen.

Enige nadeel? Nieuwe klassiekers is te zwaar - ruim 3 kg- om overal mee naar toe te nemen. Dan maar een ereplaatsje in de keuken.

Recept: citroentaart
Zoet boterdeeg:
225 g patentbloem
125 g gekoelde ongezouten boter, in stukjes
80 g poedersuiker, plus extra, om te bestuiven
3 eidooiers
1 eetlepel ijswater

Citroenvulling:
250 ml single cream
2 eieren
3 eidooiers, extra
110 g fijne kristalsuiker
125 ml citroensap

Stap 1. Draai voor het deeg bloem, boter en poedersuiker in een foodprocessor met korte pulsen tot een fijnkruimig mengsel. Voeg terwijl de machine draait de eidooiers toe. Voeg het ijswater toe en draai tot het deeg net een geheel vormt. Stort op een licht bebloemd werkvlak en vorm er voorzichtig een bal van. Druk tot een platte schijf, verpak in plastic folie en leg 1 uur in de koelkast. Rol het deeg tussen 2 vakken bakpapier uit tot een dikte van 3 mm.

Stap 2. Verwarm de oven voor op 180°C/gasstand 4. Bekleed een licht ingevette geribbelde ronde taartvorm (Ø22cm) met losse bodem met het deeg. Snijd overhangend deeg weg en prik met een vork gaatjes in de bodem. Zet 30 minuten in de koelkast. Bekleed de deegbodem met bakpapier en vul met bakgewichtjes. Zet 15 minuten in de oven, verwijder papier en gewichtjes en bak nog 10 minuten of tot de taartbodem lichtbruin kleurt. Haal uit de oven en zet apart.

Stap 3. Verlaag de oventemperatuur tot 140°C/gasstand 1. Klop voor de citroenvulling de room, eieren, extra dooiers, suiker en het citroensap op in een kom. Schenk door een zeef in een schone kom.

Stap 4. Zet de taart op een bakplaat en schenk voorzichtig de vulling erin. Bak 30-35 minuten of tot hij net stevig is. Laat afkoelen tot kamertemperatuur en laat verder opstijven in de koelkast. Bestuif voor het opdienen met poedersuiker. VOOR 4-6 PERSONEN.

VOETNOOT BIJ RECEPT
Je kunt het deeg van tevoren maken. Rol het tussen vellen bakpapier uit tot een dikte van 3 mm, verpak in een dubbele laag plasticfolie en vries plat in voor maximaal 1 maand. Laat ontdooien in de koelkast.

Mijn citroentaart was heerlijk: een zoete, (iets te dikke) knapperige bodem, met een zachtzure vulling. Het was wel jammer dat ik zowel een redelijke portie vulling als deeg overhad, hoewel ik de juiste bakvorm gebruikte.