Liza Marklund staat al jaren aan de thrillertop. Haar Zweedse thrillers met Annika Bengtzon in de hoofdrol zijn een groot succes. De veelzijdige schrijfster wijkt in Noras verdwijning  niet af van haar modus operandi. Wederom een spannende, interessante literaire thriller met veel personages en meerdere verhaallijnen.
Na een anoniem telefoontje wordt ex-politicus en zakenman Ingemar Lerberg gemarteld teruggevonden in zijn huis. Hij is voor dood achtergelaten. De kinderen waren bij familie, de hond is gedood, maar waar is zijn vrouw? En waarom is deze man zo toegetakeld? Journaliste Annika Bengtzon brengt verslag uit van de situatie en duikt in de zaak. Ondertussen wordt haar baas belaagd op het internet vanwege een twintig jaar oude reportage over een verdwenen vrouw. Het bracht hem toen succes, maar nu wordt hij voor leugenaar uitgemaakt. Annika moet de zaak onderzoeken om eventueel de reputatie van haar baas te redden. Er komen bijzondere feiten boven tafel in beide zaken. Is er een verband?
Naast de hoofdzaak van de gemartelde politicus spelen er meerdere verhaallijnen een rol in Noras verdwijning. Zo onderzoekt de rijksrecherche de zaak ook, heeft Annika problemen in haar privéleven en hebben ook de personages in haar privéleven hun eigen bijdrage. Daarom is het voor de lezer opletten geblazen. Veel Zweedse namen van personages, bedrijven en plaatsen zorgen ervoor dat de lezer alert moet blijven en het boek niet met te lange tussenpauzes kan lezen. Noras verdwijning  is dan ook zeker geen vluchtige thriller, maar een literair spannend verhaal met inhoud.
Als de lezer de draad niet kwijtraakt, bezorgt Marklund hem een paar spannende uren. Het principe dat een oude en nieuwe misdaad wellicht in verband staan met elkaar is natuurlijk niet nieuw. Toch is het in dit geval een behoorlijke puzzel, maar blijft het wel realistisch. De korte hoofdstukken zijn overzichtelijk en maken van het verhaal een pageturner met een verrassend eind. Al blijven er voldoende losse eindjes over voor een vervolg. Valkuil van Marklund is wel dat door de veelzijdigheid in het verhaal oppervlakkigheid op de loer ligt. Af en toe zou een verdere verdieping van een personage of gebeurtenis het boek aangrijpender kunnen maken. Dan zou het verhaal in zijn geheel ook langer blijven hangen.