Björn is een boek over... Björn (Zweeds voor beer), een mooie, dikke beer. Samen met zijn vrienden de wezel, de das, de vos, de uil, de koolmees en de haas, woont hij in het bos en maakt hij alledaagse dingen mee. In zes verhalen krijgen we een inkijk in het simpele leven van Björn. Wat doet hij met een gewonnen zetel of een gekregen vork? Hoe bereidt hij zich voor op de winter? Wat gebeurt er als de dokter op bezoek komt? En hoe vieren deze dieren carnaval? Soms gebeurt er ook gewoon niets...
Delphine Perret (1980), een Franse schrijfster en illustratrice, publiceerde al heel wat boeken. Björn is, na Maurice de krokodil en Arsène de alligator, pas haar tweede kinderboek dat in het Nederlands vertaald wordt. Perret won er de Prix Sorcières 2017 mee, een Franse literaire prijs voor kinderboeken. Vorig jaar kwam in Frankrijk een tweede boekje uit over de sympathieke beer: Björn et le vaste monde (Björn en de enorme wereld).
Perret durft. In een maatschappij waar alles snel en flitsend lijkt te zijn en er voortdurend prikkels op je afgevuurd worden, kiest zij voor eenvoud en minimalisme. Geen grote actie, flitsende lettertypes, drama of spetterend avontuur maar gewone, dagelijkse vreugdes en bekommernissen. Een heuse verademing!
Eenvoud stralen ook de fijne tekeningen, met zwarte pen op een muntgroene achtergrond, uit. Perret heeft weinig pennenstreken nodig om veel te zeggen. De illustraties zijn schattig en accorderen goed met de tekst. Ze versterken de poëzie die van het boek uitgaat. Kleine details zorgen voor humor en ondanks de eenvoud illustreren ze duidelijk de gevoelens van de dieren. De soberheid van verhalen en tekeningen straalt een zekere liefelijkheid uit. Geluk schuilt in kleine dingen is de mooie boodschap die de lezer meekrijgt doorheen het hele boek.
Kleine blokjes tekst, in drukletters, afgewisseld met tekeningen, zorgen ervoor dat het verhaal heel goed zelf te lezen is voor de jongste lezers. Dit ondanks dat er heel wat meerlettergrepige woorden in voorkomen. Nog leuker is het om voor te lezen of samen te lezen en lekker na te praten, want de filosofische inslag van de verhalen biedt voldoende stof voor dito gesprekken.
‘De wezel laat zijn balletkunsten zien. De das zingt ongelooflijk vals, maar hij kijkt er zo gelukkig bij dat niemand het hem kwalijk neemt.’
Alle ingrediënten voor een wonderlijk mooi boek zijn aanwezig. De verhalen beginnen vrij sterk. Liefhebbers van Toon Tellegen zullen hoopvol meer verwachten. Maar dan is het verhaal plots ten einde. De lezer blijft achter met een kater wanneer het verhaal abrupt wordt afgebroken. Datzelfde gevoel keert bij elk verhaal weer. Er zit veel meer potentieel in de verhalen en de auteur zou met iets langere verhalen en meer uitdieping een pareltje kunnen afleveren. Nu blijf je achter met een dubbel gevoel: enerzijds geroerd door de eenvoud en schoonheid van onderwerp en tekeningen, anderzijds het gevoel dat de verhalen niet helemaal af zijn. Jammer, maar geen reden om het boekje helemaal links te laten liggen, al was het maar omdat die lieve beer niemand helemaal onberoerd zal laten.