Het orgineel van mijn review kan je vinden op mijn blog
http://www.linda-linea-recta.nl/gesto...


Geloof het of niet, maar dit boek stond op mijn verlanglijst van december. In mijn jeugd hebben we binnen ons gezin vaak over dit onderwerp gesproken. Ik ben blij dat ik dit boek mocht lezen en reviewen.

Wat een boek! Spannend en schokkend! Indrukwekkend door het vertellen van een geschiedenis waarvan je weet dat die op waarheid berust. Die helderheid verschaft over de politieke breuk die Spanje in tweeën heeft gedeeld na de burgeroorlog. De breuk tussen links en rechts. En over het feit dat tot recent, misschien wel tot heden de *vrienden* van Franco, nog steeds aan de macht waren.


Spanje maakte in 1975 de overgang naar de democratie, en in 1977 werd er al een amnestieregel ingesteld voor politieke misdrijven.

Het verhaal word door een ik-persoon, Miguel verteld. Hierdoor lijkt het alsof hij dichtbij is. Hij verandert gedurende het verhaal van een redelijk gelukkig en tevreden mens in een onzeker persoon waarvan alle grond onder zijn bestaan is weggeslagen.


Wanneer bent u geboren? Sinds een week kan ik geen antwoord meer geven op die vraag

Die niet weet wie hij is, wanneer hij jarig is en wie zijn familie is! Fases doorloopt van totale ontkenning, apathie, boosheid en uiteindelijk acceptatie. Hij is een van de tienduizenden gestolen kinderen.

Indrukwekkend word het helemaal als je je realiseert dat het roven van kinderen tot midden jaren negentig doorgeduurd heeft. En dat er geen wereldomvattend schandaal ontstaan is.


Na het overlijden van Franco is afgesproken om het verleden te laten rusten, juist om dit soort beerputten ongeopend te laten. Daarom zwijgen de nationalisten, zij hebben wat te verbergen
de babyroof is doorgegaan tot midden 1990