Een van de leukste prentenboeken van de afgelopen jaren, Trol en het Pietertje, kreeg een zusje: een boek over een klein meisje met een grote blauwe muts op haar rossige haren. Dat is Kaatje en het is een ondernemende meid, want na een drukke dag in de trollenkoffietent zijn ze haar spoorloos kwijt. Als ze maar niet haar neusje of eekwormen achterna naar de Kauwberg is gegaan, want dan, zo waarschuwen de bange trollen, is het onvermijdelijk met haar gedaan. Op die berg, daar woont de gemene en gigantische Monkelglop en die vreet in tegenstelling tot de op Pietertjes cake verzotte trollen kleine meisjes helemaal op.

Voor nog meer rijmende avonturen verwijzen we je met plezier naar het vervolg op Trol en het Pietertje, waarin Pietertje en Trol elkaar vonden in hun culinaire voorkeuren. In Trol en het verdwenen zusje gaan beide vrienden op zoek naar het vermiste Kaatje en stoten ze uiteindelijk op de verschrikkelijke Monkelglop, die echter dezelfde, maar een wat reusachtiger trek heeft in cake.  

De verhalen worden in levendige en amusante tekeningen verteld, waaraan de dialogen in tekstballonnen in versvorm een extra leuke dimensie toevoegen, met dank aan vertaler/auteur Koos Meinderts. De prenten vergen ook een actieve inbreng van de lezer, die weinig moeite zal hebben met de sporen van de Monkelglop of die in grotere platen op zoek kan gaan naar het kleine Kaatje dat voor het speurdersduo uit marcheert. In Trol en het verdwenen zusje dit keer geen doorkijkkaft en flapplaten, maar minstens zoveel humor in de tekeningen, van beteuterd kijkende monsters in keukenschortjes tot als klokkenhuizen afgekloven rotsblokken.  

Zowel voor lezers als voorlezers zijn deze prentenboeken van Adam Stower een genot om te lezen: pretentieloos amusement, zonder grote boodschap, maar onweerstaanbaar grappig. Ze geven behalve trek in cake ook zin in nog meer.