Wat een heerlijk boek is De meisjes van Manhattan. Je leest het verhaal van Darby en Rose, Rose in 2016 en Darby in 1952. Afwisselend lees je tussen de twee dames, het avontuur an Darby begint wanneer ze in het Barbizon gaat wonen en het verhaal van Rose begint wanneer ze problemen krijgt in het Barbizon, twee verschillende dames maar toch zie ik gelijkenissen. Ik vind het heerlijk om te lezen in de jaren vijftig, de sfeer, de omgang het is goed neergezet. Wel vond ik dat Rose een leuke aanvulling geeft alleen het verhaal van Darby in de jaren vijftig had ik minder leuk gevonden. Samen vormen ze het verhaal en aan het einde komt het bij elkaar met een fijne ontknoping. Naar het einde toe komt Rose wat meer los en dat vind ik de leukere Rose maar het is niet erg dat het aan het einde gebeurt het is een realistisch proces.
Het boek is fijn geschreven, niet al te lange hoofdstukken, grappig, meelevend en vlot te lezen. Zelf zat ik al snel helemaal in het verhaal en zeker hoe meer het boek vorderde was ik benieuwd wat er allemaal was gebeurt in Het Barbizon. Het boek eindigt zonder open einden maar toch had ik graag geweten waarom de dames van de derde verdieping zo weinig met elkaar omgingen.