Haaieneiland is al in 2015 verschenen in hardcover, maar de paperback is dit jaar verschenen. Tijd genoeg dus om al meerdere prijzen te winnen: de Thea Beckmanprijs in 2017, de Jonge Beckman 2017 (de prijs van de jongerenjury). Winnaar Prijs van de Zeeuwse Boekhandels 2016. en Genomineerd voor de Prijs van de Jonge Jury 2017.

In dit verhaal gaan Roemer en zijn broer Pieter mee op een schip van een expeditie om het Zuidland te zoeken. Als een van de schepen op een klif bij het eiland Takapoto vastloopt, gebeuren er een aantal dingen waardoor hij en vier anderen van het schip, besluiten om op het eiland achter te blijven.
Op het eiland wonen behalve een oude man alleen nog maar vrouwen. Beetje bij beetje leert Roemer de taal en komen ze erachter wat er met de mannen is gebeurd.

Op de voorkant staat een eiland met palmbomen, een 18e-eeuws schip met grote zeilen en een zee vol haaienvinnen. De lucht is onheilspellend donker... Het is gemaakt door middel van het bewerken van foto's, zoals beschreven op deze pagina op de site van Haaieneiland. Toch zou je je ook kunnen voorstellen dat iemand uit de 18e eeuw iets dergelijks geschilderd zou kunnen hebben!
Alle elementen op de voorkant komen ook terug in het verhaal en de afbeelding past ook goed in het rijtje van andere boeken van Rob Ruggenberg.

Net als de andere boeken van Rob Ruggenberg speelt Haaieneiland zich in het verleden af en komt een jongen (vaak een Nederlandse jongen) in een spannend avontuur terecht. Ook in dit boek is het een Nederlandse jongen, uit Zeeland.
Aan Roemer zelf merk je niet echt dat hij een jongen uit de 18e eeuw is. De manier waarop hij denkt, zou zomaar een jongen van nu kunnen zijn. Maar aan de omgeving waarin hij leeft en aan de dingen die hij meemaakt, merk je wel duidelijk dat dit verhaal zich in het verleden afspeelt.
De andere personages, zoals Nu'i, Tututemanarike en de vrouwen van het eiland, maar ook de krijgers van het andere eiland en de mannen die meevaren op de schepen vanuit Nederland, passen heel erg in de 18e eeuw qua gedrag en denkwijze.

De personages zijn zo goed beschreven dat je heel snel met ze mee gaat leven. De gebeurtenissen zijn heel realistisch, dus er worden mensen ziek, gewond en er sterven mensen door ziekten of verwondingen. Roemer raakt dus ook mensen kwijt waarvan hij heeft gehouden, maar ook moet hij omgaan met de dood van mensen die hij amper kent of mensen die hij juist niet zo aardig vindt... De focus ligt daar niet op, want het leven (en het overleven) gaat gewoon door, maar het is wel een onderdeel van het verhaal. Het leven op het eiland is echter zo onbekend dat je als lezer geen idee hebt wat er als volgende gaat gebeuren, waardoor het voortdurend spannend blijft.

Het verhaal wordt meestal verteld vanuit het oogpunt van Roemer (wel in de derde persoon enkelvoud), maar af en toe ook vanuit Nu'i. Dat gebeurt voornamelijk als er belangrijke scènes zijn waar Roemer niet bij is.
Een aantal vreemde woorden en oudere Nederlandse woorden staan achter in de woordenlijst. Deze woorden zijn meestal schuingedrukt, waardoor je wel weet welke woorden je op kan zoeken. De meeste woorden van de taal die op Takapoto wordt gesproken, worden ook meteen uitgelegd in de tekst zelf.

Van de situaties waar Roemer en Nu'i in terechtkomen zou je het meeste zelf niet mee willen maken, maar er zitten ook momenten bij dat je zelf ook ontzettend graag op het eiland erbij geweest zou zijn! Daarvoor kun je, net als bij de andere boeken van Rob Ruggenberg, een kijkje nemen op zijn website.

In de epiloog kom je te weten wat er echt is gebeurd en wat verzonnen is, maar de waargebeurde dingen en de verzonnen gebeurtenissen sluiten naadloos op elkaar aan.

Voor spannende jongensboeken (waar meisjes natuurlijk ook zeker van kunnen genieten, als ze van spannende avonturen houden en/of interesse hebben in geschiedenis) moet je bij Rob Ruggenberg zijn. Ook dit boek voldeed helemaal aan mijn verwachtingen!