Tot de duivel het schip keert is de debuutroman van Nathalie Briessinck. Het speelt zich af in Antwerpen aan het einde van de 19e eeuw.

Het werd aangeprezen als een historische roman en thriller. Dat sprak me wel aan. Ik ben gek op historische romans en als er dan nog wat spanning in zit is dat prima. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me door het boek heen geworsteld heb. Waar dat nu aan ligt weet ik niet precies. Misschien door het duidelijke Belgische taalgebruik? Maar daar stoor ik me over het algemeen niet aan vind ik vaak juist wel een leuke toevoeging. Ik denk zelf dat het te maken heeft dat het met de stijl van schrijven te maken heeft en omdat het verhaal vanuit verschillende personages verteld wordt is het ook lastig als je een e-book hebt is mijn mening. In een gewoon papieren boek blader je dan nog eens terug o ja zo zat dat denk je dan en pak je het sneller weer op.

Het verhaal zelf is wel een bekend gegeven en het leek me wel leuk te zien hoe dat uit zou pakken. Twee families waarvan de vader in de rederijwereld werken en de dochters die taken horen op te pakken die vrouwen horen te doen, liefdadigheid en handwerken, tijdig trouwen zo dat het past bij je stand. Een van de dochters zou liever adviseur van haar vader willen zijn en geeft hem ook wel advies, mondeling en later via briefjes. Op een gegeven moment verdwijnt de zedochter. Helemaal duidelijk is het mij niet geworden waarom ze verdwenen is en hoe dat echt precies zat. Allemaal beetje vaag. Later blijkt dat de vader van de andere redersfamilie daar een rol in speelt. Het blijft wat vaag allemaal en echt heel spannend is het voor mij niet.

Kortom ik denk dat de schrijfster zich nog wat kan ontwikkelen en dat ze dan een goed schrijfster zal worden. Ik geef het daarom 3 sterren.