“Ze heeft de knoppenkist vast alsof het haar geliefde is en haar rechterduim ligt op een centimeter afstand van de zwarte knop.”
~hfdst 27~

Wanneer de 12-jarige Gwendy Peterson haar dagelijkse beklimming van de suicide stairs achter de rug heeft wacht er boven op het bankje een bijzondere man met een zwart bolhoedje. Ze raken in gesprek en de man – die Richard Farris blijkt te heten – geeft haar de knoppenkist in bewaring. In het begin lijkt het een onschuldig verzoek, maar naarmate de tijd verstrijkt blijkt dat er meer haken en ogen aan zitten dan ze verwacht had. Vooral de chocoladebeestjes en hun effect vond ik een aardige vondst.

Als fan van Stephen King was ik blij met de mogelijkheid om voor de eerste keer aan een Hebbanbuzz-actie deel te mogen nemen en deze spannende novelle te mogen lezen. De sneakpreview liet me direct al niet meer los en na het aanmelden begon het grote wachten. Blij dat ik tot de gelukkige behoorde.

Novelle zegt het al – een kort verhaal – en dat was wel jammer. Te snel was ik aan het eind en het smaakte naar meer. Voor mij mag er wel een vervolg op komen zodat we weten wat er verder met de knoppenkist gaat gebeuren.
Het was een mooi verhaal wat nog lange tijd een impact zal hebben en waarbij vooral ook het einde in je hoofd blijft doorwerken – zoals bij veel van de boeken van Stephen King het geval is. Ook de illustraties vond ik mooi en zeker van toegevoegde waarde en de omslag is zeker een blikvanger op leestafels en bij boekenwinkels. Voor mij zeker vijf sterren waard.