Een kabouter tegen het pesten, ik vond het een goed bedachte ingang om dit moeilijke onderwerp ter sprake te brengen bij kinderen. Nee, Bastiaan Bom is geen kabouter met rode puntmuts, witte baard in een paddestoel maar een heuse voormalige generaal (buiten dienst) van de voormalige landmacht van het leger van de kabouters. Samen met hoofdkabouter Theodoor Boekman hadden ze het goed in de tuinen tussen de Beukelsweg en de Essenburgsingel. Dit is een afwisselend verhaal met een vleugje humor over kabouters en pratende dieren die iets goed willen doen voor Thomas.
De tekeningen zijn zwart wit en passen bij het verhaal, dat heeft Emmanuel Wiemans goed gedaan, kleurige, schattige kindertekeningen hadden niet in het verhaal gepast. Door de kabouters lijkt het op een sprookje maar zo kwam het niet op mij over. Het verhaal is geschikt voor de kinderen van nu die ook nog een moraal kunnen ontdekken in dit verhaal. De volwassenen die er toch niets van zouden snappen worden er lekker buiten gelaten. Erg leuk en gemakkelijk om te lezen, niet te moeilijk maar wel een mooie manier om een moeilijk onderwerp bespreekbaar te maken.