Dingen die niet mogen. Dit kan op veel slaan maar in het gezin van Aline en Arend slaat het bijna op alles.
Een gezin dat gedomineerd wordt door een vader die alleen oog voor zijn opgroeiende dochter heeft. Een zoon die de lieveling van zijn moeder is maar hoe hard hij ook vecht om appreciatie van zijn vader, die nooit zal kennen.
Een moeder die alleen maar in de schaduw van haar man leeft met alle gevolgen van dien en die onbewust (?) alles toedekt met de mantel der liefde.
Een zwaar ontwricht gezin dus met een duistere kant… of denk je het alleen maar?

Dingen die niet mogen is een roman waarbij de broeierige sfeer tussen de personages uit alle zinnen ademt.
Sabine van den Berg heeft een heel eigen schrijfstijl, dat dicht bij proza aanleunt maar de teksten met heel veel kleur aftekent.

Dingen die niet mogen is een roman die blijft nazinderen en waarbij je met vraagtekens blijft zitten. Heel sterk in eenvoud maar ook heel herkenbaar bij boerengezinnen die afgezonderd hun eigen leven leiden.