Ik lees de boeken van Bruen in omgekeerde volgorde :-). Een tijdje terug heb ik Kruis gelezen, nu was Priester aan de beurt en het eerste deel, Terreur in Galway, heb ik nog niet gelezen.

Kruis vond ik al een erg mooi boek en Priester is me ook zeer goed bevallen. Wat is het toch met Jack Taylor, onbehouwen ex-politieman, ex-drankveslaafde en de meest ongemanierde vent die er rondloopt, dat hij mij toch zo weet te raken. Op zijn eigen dwarse manier gaat hij op zoek naar de moordenaar van een priester in een tijd dat er grote ophef is over misbruik binnen de Katholieke kerk. Er komt veel onverkwikkelijks boven water en de rauwheid spat van de bladzijden af.
Toch zit er een randje onzekerheid en zachtheid aan Jack. Het boek is levensecht en schetst een Ierland in deplorabele staat maar er zijn ook lichtpuntjes. Je moet ze alleen met een lantarentje zoeken.
Zonder meer 5 sterren waard.