Dit boek ligt al jaren in mijn kamer om te lezen (Nederland Leest 2010) en nu ben ik er eindelijk toegekomen. De stijl van schrijven is prachtig en indrukwekkend: een oudere vrouw moet na een val naar een soort verzorgingstehuis. Het boek is van 1953, dus ik vermoed dat het net na de oorlog speelt, hoewel dat in het boek niet wordt aangegeven. De vrouw is bescheiden, heeft alleen een dochter en is eenzaam tot ze zodanig verslechtert dat ze overlijdt. Het deprimerende vind ik, dat (ik werk in de zorgsector) er eigenlijk in die jaren niets verbeterd is in de zorg. Mensen zijn nog steeds heel eenzaam en verdrietig en alleen met hun herinneringen wat ze toen wel konden en nu niet meer. Zeer spijtig.