Zeemansgraf voor een kort verhaal is een feest om te lezen. De taal roept veel op, hoewel met sober taalgebruik het verhaal is opgebouwd. Als toegift is alle muziek op een playlist na te luisteren: https://tinyurl.com/Zeemansgrafvooreenkortverhaal.
De roman is in drie delen opgebouwd, en gaat over verschillende generaties. Als lezer weet je wat hen bindt, terwijl de personen zelf hun eigen verhaal niet kennen en daarmee ieder een eigen gevoel van eenzaamheid creëert. Feitelijk een gekozen eenzaamheid, omdat niemand het aandurft te zoeken in het eigen verleden. Of is het onmacht? Hoe dan ook, als lezer wens je dat de hoofdpersonen hun zwijgen doorbreken. De verwijzing naar muziek geeft een extra lading aan deze roman.