100 gelukkige dagen begint met een opsomming van de drie belangrijkste dagen in het leven van Lucio Battistini, waarbij je gelijk een goede inkijk hebt in zijn leven en volledig in het verhaal wordt getrokken. De eerste dagen bevatten al de nodige humor en zorgde dat ik het boek de rest van de dag niet meer kon wegleggen.
Als je bij de 3e belangrijkste dag van zijn leven aankomt, vertelt Lucio (vanuit een perspectief dat hij dood is en vervolgens commentaar geeft op zijn leven) dat dit de dag was waarop hij stierf. Vervolgens verdergaand met: 'Ik weet het, nu heb ik het eind al verklapt en hebben jullie geen zin meer om de rest van het boek te lezen. Nou goed, omdat het leesplezier vergald is, maar jullie het boek nu al gekocht hebben en het niet leuk is om op pagina 12 op te houden, vertel ik ook de naam van de moordenaar.', is het boek vlot op gang gekomen en kunnen de 100 gelukkigste dagen beginnen.

Voordat Lucio begint aan de laatste 100 dagen van zijn leven, neemt hij je mee naar de dag dat zijn vriend Fritz bij hem op de stoep stond. Zijn vriend Fritz klinkt immers veel leuker dan kanker, niet waar? Hiernaast krijg je aan het begin een duidelijke uitleg van de belangrijkste personen in zijn leven, waarop later nog dingen worden toegevoegd. Eenmaal gehoord gekregen dat hij kanker heeft - pardon, dat vriend Fritz op de stoep komt -, begint hij met het aftellen van de laatste 100 dagen van zijn leven, die tevens ook zijn gelukkigste dagen moeten worden.

In deze 100 laatste en gelukkigste dagen van zijn leven, stelt Lucio een soort bucketlist op met daarin dingen die hij nog wilt doen voordat hij dood gaat. Het belangrijkste - en tegelijk ook moeilijkste onderdeel - is dat zijn vrouw, Paola, hem vergeeft voor het vreemdgaan. Ondanks dat Lucio een prachtige vrouw en 2 kinderen heeft, genaamd Lorenzo en Eva, heeft hij de verleiding van een andere vrouw niet kunnen weerstaan. Dit schrift waarin zijn bucketlist staat, houdt hem op de been.

Vervolgens wordt elke dag afgeteld, waarbij wordt verteld - vanuit Lucio's perspectief - wat hij allemaal ondervindt door zijn niet zo geliefde vriend Fritz. Later realiseert Lucio dat Fritz niet alleen invloed heeft op hem, maar ook op alle mensen om hem heen. Misschien is het verdriet van zijn dierbaren nog wel erger dan Fritz zelf...

100 gelukkige dagen is een boek met een ontzettend heftig onderwerp - namelijk kanker -, maar desondanks is dit een prachtig boek. Op sommige bladzijdes was het boek serieuzer en indringender dan anderen , vooral (zoals begrijpelijk) de laatste dag. Ook voor jongeren (zoals ik) is dit een prachtig boek, die je héél goed laat nadenken over het leven. Ik heb zelf het boek een paar keer even weggelegd en vervolgens nagedacht over wat ik eigenlijk zou doen als ik nog 100 dagen te leven had.

Het boek is geschreven met genoeg humor, waardoor het onderwerp veel luchtiger wordt gemaakt. Ondanks dat ga je toch nadenken over het boek en de invloed van kanker op mensen. Al met al vind ik het een prachtig boek, waarbij het leven wordt gevierd, zoals het elke dag gevierd zou moeten worden...!

Een echte feelgood, maar met een zeer serieus onderwerp die prachtig is uitgewerkt!