Sophie Kinsella is een Britse schrijfster die vooral bekend is van haar “Shopaholic” boeken. Minder bekend zijn de boeken die ze schreef onder haar echte naam Madeleine Wickham. Met dit nieuwe boek “Niet te filmen “ schrijft zij voor het eerst een boek voor de “Young Adult”.
Het boek vertelt het verhaal van Audrey en haar familie. Na een vervelende gebeurtenis heeft Audrey een angststoornis ontwikkelt en durft het huis niet meer uit. Ook draagt zij een zonnebril om een afstand te creëren tussen zichzelf en anderen. Van haar dokter krijgt ze de opdracht een film te maken over haar dagelijks leven om te proberen op die manier weer te leren contact te maken met mensen. Ook ontmoet zij een nieuwe vriend, Linus die haar probeert te helpen met grappige briefjes en uitdagingen. Intussen vertelt Audrey door middel van haar film het verhaal van haar vreemde familie , haar aan computerspelletjes verslaafde broer, haar neurotische moeder , kleine broertje en vader.

Het boek begint zoals zoveel boeken van Sophie Kinsella heel humoristisch, maar krijgt naar verloop van tijd iets heel droevigs. Je krijgt een voorstelling van de gedachten van iemand met een angststoornis en gaat beter begrijpen wat het inhoudt en hoe zo iemand denkt. Natuurlijk blijft door het hele boek de humor een grote rol spelen maar de droefheid blijft wel. De stijl van het boek doet meer denken aan de Madeleine Wickham boeken dan aan de Sophie Kinsella boeken, wat voor sommige lezers een teleurstelling zou kunnen worden.
Het boek is voor mij toch zeker een aanrader, ondanks dat het niet echt een Sophie Kinsella boek betreft. Hoewel het wordt beschreven als een Young adult boek is het naar mijn mening ook zeker geschikt voor volwassenen