Dolf reist met zijn vrouw in een kleine camper door het hele land. Het kaartje voorin is wel handig, want ik had anders niet echt geweten waar die plaatsen lagen (al kun je de algemene liggingen wel afleiden uit de tekst). De beschrijvingen waren wel zo dat het leek alsof je als lezer ook meereisde door Australië, dus dat was best wel leuk. Niet alle beschrijvingen waren even gedetailleerd (de meeste niet), maar hij schrijft wel veel over ontmoetingen met mensen en over de gesprekken die hij met mensen daar (mensen die in Australië wonen, maar ook andere reizigers) heeft gehad. Wat op zich ook wel interessant was, was dat ze op heel veel plekken allemaal Nederlanders tegenkwamen en ook lazen/hoorden over de Nederlanders die vroeger in Australië aan waren gekomen en daar leefden (of meteen weer weggingen). Veel meer dan je verwacht denk ik (ik verwachtte het tenminste niet op zoveel plekken).
Het is wel een snel leesbare schrijfstijl. Hij schrijft een beetje alsof hij het aan iemand vertelt.