Dit verhaal van een zwemleraar, die zich in een kustplaats vestigt buiten het zomerseizoen om het roemruchte verleden van zijn grootvader te ontdekken, laat met een speels postmodern narratief waarheid en leugen door elkaar heen lopen. Echo's van Márquez weerklinken in de manier waarop het alledaagse als magisch wordt beschreven en het magische voortleeft in door roddels gekleurde mythevorming.

Het werk bestaat veelal uit realistische passages vol minutieus beschreven waarnemingen van natuurschoon en contacten met de plaatselijke bevolking, met als effect bij mij een hypnotisch werkend gevoel van rust en bezinning. Helaas heeft dezelfde lome verhaalconstructie als keerzijde dat de mysterieuze zoektocht in de centrale verhaallijn te vaak wordt onderbroken om echt spannend te kunnen blijven. Na de zoveelste ontmoeting met een personage met zeer specifieke levensbeschouwelijke opvattingen begon het werk mij zelfs een tikkeltje tegen te gaan staan.

Al moet vooral gezegd worden dat de laatste hoofdstukken bevredigende wendingen nemen die het gebeurde in een geheel ander perspectief zetten. Het weet zo op een inventieve manier verschillende tijdslijnen door elkaar heen laten lopen en daarmee schetst het een amusante subjectieve reflectie op hoe de zoektocht naar het verleden een nieuwe toekomst in gang zet. Uiteindelijk is het eerst en vooral een prettig leesbare roman die op een ouderwetse manier zijn tijd neemt om een authentieke stijl en sfeer neer te zetten. Een lekkere zwoele roman voor straks op het strand of op vakantie.