‘Zo weven Balinezen hun web, over de dood heen. Ze trekken draden van verleden naar toekomst. Ze haperen niet, ze stoppen nooit. Balinezen zijn superieure spinnen. Kan ik van hen leren?’

‘Een fascinerend liefdesverhaal over iemand die van cultuur verandert’.

Aankomen in Bali is in een notendop het verhaal van een Vlaamse jongeman die zich onweerstaanbaar aangetrokken voelt tot het Oosten. Hij trekt naar Bali, maakt er zich de Balinese levensstijl eigen, bekwaamt zich in de traditionele maskerdans en wordt verliefd op een tempeldanseres.

Mijn excuses voor bovenstaande samenvatting, want ze past niet bij dit subtiel beschreven, waargebeurde verhaal. De aanleiding is een eerder toevallige ontmoeting met een oude kennis bij de bakker. Het is de moeder die eventjes aanhaalt hoe haar jongste al van kleins af voorbestemd was om naar het Oosten te trekken. De auteur Ingrid Vander Veken bijt zich vast in dit verhaal en merkt dat het haar niet meer los laat. Na de moeder, praat ze ook met de vader, ze zoekt de Chinese jeugdvriend van de zoon op en reist tenslotte zelf naar Bali. Met haar relaas slaagt Ingrid Vander Veken erin om ons Westerlingen, al was het maar een glimp van de intrigerende Balinese hindoe-cultuur te doen aanvoelen. Beeldend en traag dompelt zij de lezer onder in dagdagelijkse rituelen en gebruiken, die ze fijngevoelig en heel gedetailleerd beschrijft. Dit alles op een rationele manier proberen te doorgronden moeten we vooral niet proberen. Aankomen in Bali leest als een sprookje. Je geraakt helemaal doordrenkt van het Oosten, slechts heel af en toe schudt de auteur de lezer wakker met een kleine 'Westerse' bedenking die het ideaalbeeld fijntjes doorprikt. Op die manier trapt ze niet in de valkuil van exotisme, de neiging om deze voor westerse ogen zo mooie harmonieuze en kleurrijke cultuur te idealiseren.

'Aankomen in Bali' is een aanrader voor elke lezer die op een ontspannende manier wat meer te weten wil komen over het ‘authentieke’ Bali.