A Madman Dreams of Turing Machines van Janna Levin is een bijzondere mengeling van fictie en non-fictie over de levens van Kurt Gödel en Alan Turing. Gödel was een Oostenrijks-Amerikaanse wiskundige bekend vanwege zijn onvolledigheidsstellingen en Turing was een Engelse wiskundige beroemd omdat hij in WWII leiding gaf aan een team dat het Duitse Enigma coderingssysteem wist te ontcijferen.

Van de twee wetenschapper is Turing ongetwijfeld de bekendste. Over hem is een aantal jaren geleden de (blijkbaar niet erg waarheidsgetrouwe, maar wel heel boeiende) film The Imitation Game verschenen.

Gödel en Turing waren allebei genieën, maar – zoals zo vaak bij extreem getalenteerde mensen – ze waren ook vreemde vogels. Om het maar even heel kort door de bocht te zeggen: Gödel ging tenonder aan de irrationele angst dat hij vergiftigd zou worden en Turing bevond zich, gezien zijn moeite met sociale omgang, waarschijnlijk ergens op het autisme spectrum. Deze eigenaardigheden plus hun briljante brein (en de tragische manier waarop hun leven eindigde) maakt dat ze dankbare onderwerpen zijn om over te schrijven.

Af en toe wordt er wat filosofische, academische wiskunde besproken die te hoog gegrepen is voor wiskunde-leken en die - whoosh! - onbegrepen voorbij suist. Maar dat doet niets af aan de effectiviteit van het boek. Je hebt echt het idee dat je Gödel en Turing leert kennen. Hun diepste gedachten, innerlijke belevingswereld, verborgen verdriet; het wordt door Levin zo levendig beschreven dat het is alsof je een zeldzaam kijkje in hun hoofd krijgt.

Je moet er wel van houden natuurlijk: deze combinatie van feit en fictie over wiskundigen. Maar als je een beetje interesse hebt in wetenschap, geschiedenis of gewoon de menselijke geest dan is A Madman Dreams of Turing Machines zeker geen verspilde moeite.