Schrijven zit in je bloed, moet ook Ingrid Oonincx gedacht hebben. Overdag is ze communicatieadviseur voor een hogeschool, 's avonds en in de weekenden pakt ze haar pen op om over de meer duistere kanten van de wereld te schrijven. In haar vierde thriller Medicijn toont de schrijfster wat er gebeurt als machtige mensen verleid worden door de eeuwige jeugd.
 
Ella Vreelands wereld staat op haar kop als haar geliefde David Mulder plotseling dood aan wordt getroffen. Ze probeert haar veeleisende baan, de zorg over haar zieke moeder en het politieonderzoek naar Davids dood te balanceren. Dit vergaat haar steeds moeilijker: ze moet niet alleen het geheim bewaren dat David zijn vrouw bedroog met haar, maar krijgt ook nog eens te maken met vreemde bedreigingen.
 
Als ook de politie achter Ella aangaat, slaat ze van het ene moment op het andere op de vlucht. Ze beseft dat haar moeder gevaar loopt als ze blijft en is vastberaden zelf op onderzoek uit te gaan. De dood van David lijkt ineens niet meer zo natuurlijk: met wie belde hij vlak voordat hij stierf? Waarom verdween hij soms naar een kleine plaats in Italië? En wat heeft zijn mysterieuze medicijnen met dit alles te maken?

Medicijn is vlot geschreven en heeft handig ingehaakt op een thema waar iedereen zich mee kan associëren: de angst om oud te worden. De thriller is daardoor anders dan andere boeken in het genre, waardoor het intrigeert. Naast de vraag waardoor David Mulder is gestorven, richt het verhaal zich voornamelijk op psychologie. Want hoe ver gaan mensen om de dood uit te stellen? En wat gebeurt er als zij het medicijn niet meer kunnen krijgen?

Ook flirt Oonincx met andere genres, waaronder zelfs een beetje sciencefiction. De thriller vergt daardoor wat inlevingsvermogen: de verhaallijnen zijn niet altijd even geloofwaardig. Ook komt het deels door Ella, die zich in de ene na de andere situatie weet te storten zonder van te voren goed na te denken over de gevolgen van haar acties. Desondanks is Medicijn een thriller met een goede spanningsboog en is het in de tweede helft lastig het boek weg te leggen. De kracht is dat het einde niet goed te raden valt; er is immers geen moord en moordenaar in de klassieke zin van het woord.

De thriller is een interessant uitstapje voor fervent genrelezers die toch een keer wat anders willen.