Soms zijn hoofd en hart het niet met elkaar eens en dat is het geval bij het schrijven van deze review over deze novella. Mijn hoofd heeft allerlei op- en aanmerkingen. Op- en aanmerkingen op het gebrek aan karakterontwikkeling, op het gebrek aan diepgang, op de mogelijkheden die er in het plot liggen, maar die niet uitgebuit worden, op het feit dat het verhaal zo kort is terwijl er nog zoveel meer had ingezeten.

Mijn hart wil vooral dat mijn hoofd ophoudt met zeuren. Want mijn hart vond dit gewoon een heel lief verhaal. Ik sloeg met een glimlach op mijn gezicht het boek dicht en ik heb het hele verhaal lang mee zitten raden in welk sprookje we terecht gekomen waren. Ik moet zeggen, ik ben wellicht een beetje teleurgesteld dat het niet echt de prinses en de kikker was, maar het feit dat het verhaal genoemd werd was al heel wat!

Als je een volwaardig boek verwacht dan kom je wellicht van een koude kermis thuis, maar om zo even tussendoor te lezen, na een lange vermoeiende dag, terwijl je hersenen het eigenlijk niet meer doen, is het boekje helemaal perfect!

Ik vermoed dat ik het nog regelmatig open ga slaan en wellicht, wellicht ga ik het ook nog wel gebruiken als inspiratie voor een fanfic. Want de wereld die met weinig woorden gecreëerd is, biedt zo ongelooflijk veel speelruimte! Ik hoop dat Marijke F. Jansen er zelf ook snel naar terugkeert om verder te spelen! En als zij het niet doet, dan hoop ik dat ze het oké vind als ik haar wereld zo af en toe leen voor mijn eigen creatieve uitspattingen.