Dit is één van de prentenboeken die je het liefst gelijk hardop voorleest en met alle stemmetjes en bewegingen die bij het verhaal horen.

Als de dagen weer wat langer worden en het na het avondeten nog licht is buiten, is het logisch dat ieder kind allerlei smoesjes verzint om nog even te buiten spelen en stampvoetend mededeelt nog niet naar bed te willen. Ook Konijn uit dit originele verhaal lijkt precies op de inventieve peuter en kleuter.

Konijn denkt de oplossing te hebben gevonden om langer op te blijven, zelfs helemaal NIET naar bed te gaan want hij is NIET moe.
Konijn gaat vindingrijk de koektrommel halen en het Donker een koekje aanbieden. Net op het moment als het Donker zijn hand er naar uitsteekt, sluit Konijn pats-boem het Donker op in de koektrommel. Triomfantelijk zegt Konijn dat hij nu lekker kan opblijven omdat het licht blijft. De argumenten van Donker om hem vrij te laten kunnen Konijn niet vermurwen, Konijn blijft doordrammen dat hij niet naar bed gaat. En dan slaat toch de twijfel toe bij het inmiddels van moeheid mopperige Konijn. Hij beseft dat niet alleen dieren zoals de uil het donker nodig hebben, maar ook worteltjes die Konijn graag eet bij het ontbijt. Het loof hangt er slap blij door de warmte van de dag en Konijn bedenkt dat hij iets moet doen met de koele koektrommel waarin het donker van de nacht zit. Er gaat een verrassende wereld voor Konijn open!
De nachtdieren zijn blij en Konijn kan zachtjes indommelen bij het verhaaltje voor het slapengaan.

De illustraties zijn mooi en kleurig met leuke details. De herhaling van voorwerpen zorgt voor herkenbaarheid. De tekst heeft een prettig lettertype, leest goed en bijkomend voordeel voor tijdrekkers er is lekker veel te lezen!
Een leuk, lief en herkenbaar verhaal om van te genieten met een verrassende pop-up aan het einde en een leerzaam element. Dit boek zal heel lang op de voorleesplank blijven staan want welk kind wil zich niet iedere keer laten verwonderen door de magie van het donker?