Recensie van Bot van Charles den Tex

Charles den Tex wordt wel gezien als ontwikkelaar van de corporate thriller, een sub genre waarbij het verhaal dicht op de huid van de tijd zit. De talrijke nominaties en gewonnen prijzen, zijn het mooiste bewijs dat dit soort verhalen door een breed publiek wel op prijs wordt gesteld. Zijn onlangs verschenen nieuwe thriller ‘Bot’ past ook naadloos in dat ‘vakje’; het beschrijft op bijna onnavolgbare wijze de mogelijkheden die computernerds zich aan kunnen leren en daarmee een nauwelijks te begrenzen macht kunnen opbouwen en uitoefenen, op allerlei gebied.

Bas Pantier is het schoolvoorbeeld van een computernerd. Alles wat er in zijn omgeving gebeurt, beredeneert en neemt hij in zich op als ware het bits, bytes en strings. Met zijn ongelofelijke ICT-kennis, is hij in staat nagenoeg alle menselijke invloed te integreren in ICT-processen. Van die kennis maakt Willem Hartma, eigenaar en CEO van WillHold, zoveel mogelijk gebruik. Pantier krijgt van hem opdracht om de administratieve en financiële beheersprocessen van al zijn bedrijven en onderdelen van WillHold, te automatiseren en dat op een wijze te doen waardoor alleen hij invloed op het resultaat kan uitoefenen.
Daarnaast leeft de rijke Hartma een turbulent leven. Tijdens een 3-daags teambuildingtraject wordt zijn lichaam, in een hotelsuite bungelend aan een touw, gevonden. Nadat zijn dood en de oorzaak is vastgesteld is het niet meer dan logisch dat de commercieel directeur, Olga ter Miert, de leiding van het concern op zich neemt, maar die logica wordt niet door iedereen gedeeld. Tevens bezit niemand de volledige autorisaties om het bedrijfssysteem te bedienen en is de naam van de systeemontwikkelaar en –bouwer, door Hartma angstvallig geheimgehouden.

‘Bot’ is in meerdere opzichten zeker geen standaard thriller te noemen. De kern van het verhaal bestaat uit een aantal technische aspecten waarvan de ICT wel de boventoon voert. Daarnaast zijn er zaken als vertrouwen en wantrouwen, misleiding en hebzucht en natuurlijk de onbedwingbare drang naar macht. Den Tex heeft aan deze aspecten meer dan voldoende aandacht besteed en ze naar behoefte geïntegreerd in het verhaal. Daarbij heeft de auteur op een treffende wijze zichtbaar gemaakt hoe het in het algemeen is gesteld met het gebrek aan kennis en de wil om te communiceren met medemensen door de bijna wereldvreemde diehard nerds. In de ‘echte wereld’ zijn er tientallen zoniet honderden voorbeelden te noemen waar de meer socialere types wel veel last van hebben.
En last hebben de lezers van ‘Bot’ ook zeker wel gehad met de wijze van denken, beredeneren en spreken door Bas Pantier. Stiekem is deze lezer wel benieuwd wie er bij de auteur voor deze rol als voorbeeld gold.
Voor de essentie van het verhaal is de rol van Pantier overduidelijk, realistisch en goed neergezet. Zijn a-sociale houding en gedrag veroorzaakte meer problemen voor hem dan het hem uiteindelijk hielp. Om dat gedrag te verwoorden in teksten die ook nog gelezen én begrepen moeten worden, is weer een andere zaak. De auteur is er volledig in geslaagd, voor deze lezer werkte het niet altijd even soepel. Maar dat is dan ook geen nerd….

Eindoordeel: 3 sterren

Spanning: 2 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 2 sterren