"Toch hield ik nog jarenlang het gevoel dat hij op me voor liep, zelfs toen hij dood was (...). Zo werd hij als een jonggestorven heilige voor me: altijd jonger en toch altijd ouder en wijzer: ongenaakbaar en daardoor in zekere zin ook onuitstaanbaar". Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken van Arjen van Veelen is een roman die het best te typeren valt als een zoektocht naar de ware vriendschap tussen de ik-persoon en Tomas. Tomas en de ik-figuur leren elkaar kennen tijdens hun studententijd en er ontstaat een innige vriendschap. Binnen deze vriendschap kijkt de ik-persoon steeds meer tegen Tomas op. Tomas lijkt een onafhankelijke, intellectuele geest die de wereld goed kent en de ik-persoon langzaam inwijdt in diens zienswijze. Als Tomas plotseling komt te overlijden, gaat de hoofdpersoon op reis om een belofte in te lossen. Deze reis ontwikkelt zich tot een zoektocht naar wat de vriendschap tussen de twee eigenlijk betekende. De roman mondt uit in een bijzonder inkijkje in de geest van de ik-figuur. Naast rouw om Tomas, gaat de hoofdpersoon de confrontatie aan met zichzelf. Was de vriendschap voor hem wel hetzelfde als voor Tomas? Blijft het beeld over Tomas na deze reis overeind? Tegen een achtergrond literatuur, historie en geografie ontvouwt zich een roman die zich laat lezen als een zwerftocht. Deze voert ons langs allerlei plaatsen en momenten. Langzaam ontstaat bij de lezer een completer beeld van de personen en de bijzondere band tussen Tomas en de ik-figuur. Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken is een intrigerende roman. Een zoektocht naar de waarheid achter een vergane vriendschap.Een roman die gemis blootlegt en tegelijkertijd een monument opricht om dit gemis te kunnen verzachten.