Ik ben een fan sinds juni 1978, een klasgenoot liet me de saxsolo uit 'Jungleland' van het album "Born to run' horen, gaf me de LP mee naar huis en ik was verkocht.
De biografie is uitputtend en eerlijk. Bruce is niet altijd die joviale gozer, zoals hij altijd tijdens concerten overkomt. Hij kon/kan behoorlijk eigengereid en egoïstisch zijn, wanneer het om zijn muziek ging/ gaat. Hij ontsloeg de E Street band, toen hij ze niet meer nodig had en liet ze zo nu en dan een moppie meespelen op een nieuw album en zag er ook geen been in om de leden te vernederen tijdens de 'Tunnel of Love tour' . Toe ik dat las kreeg ik een 'A, zat dat zo'- gevoel. Ik vond dat in 1988 al zo'n vreemd concert. Hoe dan ook, ik ben een hoop wijzer geworden. Tis een bijzonder mens en wordt door dit boek goed beschreven. Ook de verschillende albums, songs en tours.