Ik geef toe dat ik na deel 1, dat ik een beetje hoogdravend vond, opeens weg was van dit deel, dat misschien een tussenstuk is naar deel 2, maar wel een volwaardig.
De personages krijgen hier meer diepgang en dit boek bewijst dat kwaliteit en kwantiteit aan tekst niet altijd evenredig zijn.
Als experiment heb ik het boek zowel op papier als in E-book bekeken, omdat ik bij dit werk hier meer tijd voor had, door de iets mindere omvang dan het vorige werk.
Het leest pakken vlotter dan deel 1 dat me wat Shapespeariaans overkwam in taal. Je ziet goed dat de schrijver in een positieve evolutie zit.
Ik vond het verhaal zalig en het gaf ook iets meer duidelijkheid over het eerste werk. Ik zou zelfs zeggen dat wie deel 1 niet gelezen heeft en dit deel leest, met één grote spoiler zal zitten, maar misschien een iets luchtiger alternatief heeft om met deze schrijver kennis te maken.
Als kattenliefhebber geef ik eerlijk toe dat ik de meest originele kattennaam ooit tegenkwam in dit boek.
Ik ga enkel zeggen dat op het einde van dit deel de ene cliffhanger weer vervangen is door een andere.
En er bestaat geen toeval. Papieren lezers zullen in dit boek een leuk bedacht "toeval" ontdekken, dat E-booklezers zal ontgaan.