Echt veel gebeurt er niet in Spoordood. Er wordt geen spanning opgeroepen door wilde achtervolgingen of enge geluiden in verlaten huizen. Maar toch trekt Connelly je het verhaal in en laat hij je op de laatste bladzijde pas los. Ik weet niet in hoeverre het beschreven politiewerk de realiteit weergeeft. Niet te zeer mag ik hopen. Bosch is een sympathieke politieman, met wie ik me wel kan identificeren, afgezien van zijn nare gewoonte om minstens drie kwartier te laat op elke afspraak te komen.
Na veel gecompliceerd speurwerk neemt de zaak een verrassende wending.
Connelly blijft een van mijn favoriete schrijvers.