De New Yorkse Prudence erft de boerderij van haar oom in Canada. Vol goede ideeën vertrekt ze naar het platteland om van de ouderwetse boerderij een heuse eco-farm te maken. Eenmaal daar treft ze een half geschoren schaap en de norse Earl aan. Ook het bijbehorende land is teleurstellend, maar Prudence blijft positief en zet alles op alles om er een succes van te maken. Als stadsmeisje heeft ze de meest naïeve ideeën om de boerderij te redden, die de meeste dorpsbewoners overigens niet zien zitten. Gelukkig schieten verschillende mensen Prudence toch te hulp, al lijken sommigen op het eerste oog niet geschikt voor het boerenleven.

Zo is er overbuurjongen Seth: een alcoholverslaafde die een carrière als blogger ambieert. Wanneer hij door zijn moeder uit huis wordt gezet is hij dakloos. Prudence biedt hem in ruil voor werk een dak boven zijn hoofd aan, maar of Seth hier nu echt op zit te wachten is weer een andere vraag. Daarnaast is er Sara, een elfjarige met een passie voor showkippen, die ze graag bij Prudence wil onderbrengen. De problemen van haar ouders maken haar letterlijk ziek waardoor ze veel tijd op de boerderij doorbrengt en als er iemand van aanpakken weet, dan is het dit jonge meisje wel.
Schrijfster Susan Juby (1969) heeft in Het kippencollectief (vertaald door Tracey Drost-Plegt) voor alle vier de personages gekozen voor een ik-perspectief. Dit zorgt ervoor dat de personages goed zijn uitgewerkt en deze snel een plekje veroveren in het hart van de lezer. Dit heeft wel als nadeel dat niet alleen Prudence uitgebreid wordt geïntroduceerd, maar ook Earl, Seth en Sara, wat ervoor zorgt dat de lezer wat geduld moet hebben voordat het verhaal echt op gang komt.

Maar de hoofdrol is weggelegd voor de boerderij, want deze wordt een verzamelpunt voor de problemen van Prudence en haar werknemers. Door de grote leeftijdsverschillen komen er verschillende dilemma's en visies naar voren waardoor het verhaal gevarieerd en interessant blijft. Het plot is niet erg origineel, maar de personages en de vele humor die Juby gebruikt om het verhaal niet te zwaar maken, maken dit goed.

Het kippencollectief is een roman met personages om in je hart te sluiten en bevat een schrijfstijl die je regelmatig hardop laat lachen. Voor iedereen met een passie voor het plattelandsleven is dit boek een aanrader, maar ook voor wie hier niets mee heeft, heeft Juby een vermakelijk verhaal geschreven, aangezien er vele andere thema's aan bod komen. Bovenal laat dit boek het principe zien van 'waar een wil is, is een weg', waardoor het de lezers ook nog eens kan inspireren om hun hart te volgen.