Wat een prachtig boek! Ik heb genoten van het lezen. Gelachen en gehuild om dit boek.
Het is het tweede langverwachte boek van Steve Toltz. Ik hoop dat we niet net zo lang op zijn derde boek hoeven wachten.
Het is een bijzonder geschreven boek, het springt van de ene flashback naar de andere en heeft zo op het eerste oog weinig structuur. Gelukkig zit je er opeens middenin en dan loopt het verhaal als een trein.
Aldo de hoofdpersoon heeft me erg geraakt. Niks lukt maar hij blijft proberen en blijft geloven en blijft er ook op zijn manier het beste van maken. Het verhaal gaat voornamelijk over Aldo maar ook over Liam die een boek schrijft over Aldo's leven. Het boek is een waar kunstwerk als het gaat over opsommingen, mooie (voor mij) nieuwe woorden en prachtige vergelijkingen. Een van de mooiste zinnen vond ik "we scheppen kunst omdat het leven en gijzelingssituatie is waarin onze ontvoerders zwijgen en wij geen idee hebben van hun eisen".
Een onwaarschijnlijke vriendschap. Een van de lezers noemde het boek een rollercoaster, daar kan ik me helemaal bij aansluiten. Vier sterren voor deze rollercoaster.