Mijn collega-auteur Paul Goeken raadde mij jaren geleden Dick Francis aan. Zojuist heb ik voor het eerst van deze Francis gelezen. Hoewel ik de schrijver al van naam en faam kende, valt het me op dat nog geen enkel boek van hem door wie dan ook op Crimezone besproken is. De laatste jaren zijn er weliswaar geen boeken van Francis verschenen, maar dat geldt voor meer auteurs die wel door de vaste recensenten en/of bezoekers zijn besproken. Na het lezen van Spitsroeden, vraag ik me af waarom.

Spitsroeden werd al in 1965 in Engeland uitgebracht. De Nederlandse vertaling verscheen twee jaar later bij uitgeverij Born. Met deze thriller beschrijft Francis nauwgezet de wereld van de paardensport die hij als jockey leerde kennen. Ikpersoon is Danny Roke, een Australiër die een paardenfokkerij heeft. Hij wordt gevraagd om in Engeland als staljongen te infiltreren om een dopingszaak op te lossen. Het grote probleem is dat onduidelijk is welk middel gebruikt wordt. Eerdere pogingen om uit te vogelen hoe en door wie deze doping verricht wordt, liepen (behalve op de gewelddadige dood van een journalist) op niets uit.

Dick Francis schrijft met verve over het keiharde leven dat Roke als staljongen moet leiden. De ikpersoon krijgt voortdurend te maken met vernederingen en mishandelingen die hij voor de goede zaak moet ondergaan. Telkens is er ook de dreiging dat hij door de mand zal vallen. Op enkele momenten valt Roke onnadenkend uit zijn rol, maar weet hij zich uit zijn benarde situatie te redden. Tot het echt fout gaat. Francis komt dan met een meesterlijke, maar tegelijk ook uiterst spannende ontknoping.

Deze zeer prettige kennismaking maakt mij nieuwsgierig naar ander werk van de schrijver. Met Spitsroeden levert Dick Francis namelijk vakwerk: sfeervol, spannend en met kleurrijke personages.