Hetgeen ik las op de achterflap heeft me niet kunnen voorbereiden op de verschillende emoties die ik ervoer tijdens het lezen van dit debuut.
De drie delen beschrijven opeenvolgende periodes in het leven van Antonia, Anna en Tamar. De gebeurtenissen spelen gedeeltelijk af tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De quote van Albert Einstein die op het voorblad staat werd op verschillende manieren herkenbaar in het verhaal. Eerder had ik wel iets gelezen over deze oorlog, maar niets wat zo dichtbij kwam. Doordat de beschrijvingen van de personages zo beeldend zijn bleef ik maar doorlezen en las het boek binnen één dag helemaal uit. Ik was geschokt door hetgeen ik las en dat niet één keer maar diverse keren!

'The world is a dangerous place, not because of those who do evil, but because of those who look and do nothing.' - Albert Einstein

Het is een grensoverschrijdend verhaal met hoofdpersonen die je in je hart sluit, de een wat meer dan de ander. Het verdriet, de onzekerheid en het onbegrip dat elk op een gevoelige en tegelijk heldere manier beschreven wordt zorgt er voor dat je alles wilt weten wat daar gebeurd is, waarom het zo is gekomen en waarom het niet eerder opgehouden is.

'Het vocht uit haar ogen en neus vermengt zich op haar gezicht en armen. Alle kracht lijkt uit haar weg te vloeien. Als er geen tranen meer zijn, heft ze haar hoofd op en likt over haar zoute lippen. Af en toe schokken haar schouders alsof ze de hik heeft, met beide handen wrijft ze over haar wangen. Ze voelt zich uitgeput en leeg maar op een eigenaardige manier ook opgelucht. Uit haar vestzak haalt ze een zakdoek en snuit haar neus.'

Hoewel het verhaal me vaak schokte heeft het me ook enorm ontroerd.
Ook de liefde voor elkaar van de betrokken personen is hier heel goed voelbaar door de vlotte manier van schrijven; het lijkt alsof het verhaal uit de auteur gestroomd is, zo vloeiend is een en ander beschreven.

Een aantal beschreven onderwerpen verdienen meer aandacht in de media, het gaat over dingen die nagelaten zijn door overheden. We weten daar te weinig over naar mijn mening. 'Tamar' zorgde bij mij voor een stukje bewustwording, het is een eye-opener.

Monique Hoolt heeft met 'Tamar' een ontzettend knap debuut afgeleverd waarvan ik erg van onder de indruk ben. Ik kan niet anders zeggen dan 'Graag gelezen'.
Nu is het wachten op een eventueel volgend werk van deze auteur. Dat is iets om naar uit te kijken.
4,5/5*