De Schotse schrijfster Denise Mina schreef uitgebreide studies over de medische behandelingen van vrouwen met afwijkend gedrag. Kennis die haar uitstekend van pas is gekomen bij het schrijven van haar nieuwste literaire thriller Het dode uur.
Hoofdpersoon is de jonge Paddy Meehan, leerling verslaggeefster bij de lokale krant de Daily News. Ze is dik, onzeker en is de enige kostwinner in een gezin van zes werkloze familieleden. In het obsessief katholieke gezin is zij de enige ongelovige. Op haar werk wordt Paddy nauwelijks serieus genomen. Als Paddy tijdens een nachtdienst op de politiescanner het bericht hoort dat er in een yuppenwijk sprake is van huiselijk geweld, spoedt zij zich naar de bewuste villa. Door de deuropening ziet Paddy een hevig bloedende vrouw die aangeeft geen hulp te willen. De heer des huizes drukt Paddy 50 pond zwijggeld in handen. Ook de aanwezige agenten adviseren haar het verhaal uit de krant te houden. De volgende dag hoort Paddy dat de vrouw vermoord is aangetroffen. Vol schuldgevoel gaat Paddy op onderzoek uit. Corruptie en cocaïne blijken al snel Paddys grootste tegenstanders.
Denise Mina heeft in deze tweede thriller met Paddy Meehan in de hoofdrol alle registers opengetrokken om de mistroostige sfeer van Eastfield Star, een buitenwijk van Glasgow, zo gedetailleerd mogelijk te beschrijven. Het is een droefgeestig beeld van een arbeiderswijk vol afval, schuttingen met graffiti en vervallen huizen. De mensen die er wonen zijn grotendeels werkloos en straatarm. Temidden van deze entourage moet Paddy zien te overleven. Haar wankele ego krijgt klap na klap.Toch gaat ze door.
Denise Mina is een scherp observator die in staat is om in prachtig taalgebruik en beeldende vergelijkingen haar verhaal vorm te geven. De verstikkende moraal van de kleinburgerlijkheid, de benauwende intolerantie van het katholicisme, de loden last van de armoede, ze worden door Denise Mina feilloos beschreven.
Af en toe overdrijft Denise Mina in haar poging om alle ellende van de wereld samen te ballen in haar personages, maar het is haar vergeven. Haar esthetische proza, haar plot en spanningsopbouw zijn dermate knap dat Het dode uur opnieuw een literaire thriller van niveau is geworden.