Post Mortem leest als een blik op een kunstwerk. Schrijver Emiel Steegman ontvangt een uitnodiging voor een diner met internationale schrijvers en besluit zich per mailbericht af te melden wegens moeilijke omstandigheden in de familie. Het voelt goed om dit op deze wijze te doen maar tegelijk komt een fantasie naar boven hoe deze afmelding over zou komen wanneer hij sterft en een biograaf in zijn leven/computer gaat spitten en dit bericht vindt. Het verhaal wordt wat ingewikkeld wanneer Steegman in het hoofd van de biograaf duikt. Het boek bestaat uit 3 delen. In het eerste deel komt de liefde voor dochter Renee naar voren. Het meisje is vier jaar wanneer ze op een verjaardagsfeestje in slaap valt en niet meer wakker wil worden. In het tweede deel kruipt de schrijver in het gevoelsleven van Emiel Steegman. Die als een verlagen en onzekere ouder in afwachting is of en hoe zijn dochter medisch gaat herstellen. In het laatste deel gaat het verhaal verder over de schrijver die schrijft over een schijver. Het is een mooi maar lastig te lezen verhaal over fictie en feiten. Zeker geen doorsnee boek!