Het verhaal over de moord van Peet in Zuid-Afrika is een zeer aangrijpend verhaal. Het is zeker geen doorsnee gezin, maar juist dat maakt het boek zo waardevol. Het verhaal is niet te vergelijken met een standaard ‘sympathieke hoofdpersoon leefde nog lang en gelukkig’ fictie boek en dat is zeker een compliment. Ik ben zelfs dankbaar dat ik zo’n intiem verhaal heb mogen lezen. Arine Prins neemt absoluut geen blad voor de mond. Alles – ook de minder mooie kanten – wordt netjes uitgevouwen voor de lezer.

Bovendien is het verhaal heel goed opgeschreven door Hugo Verkley. Het boek leest echt als een trein. De verhaallijn loopt soepel. Helaas is de inhoud wat minder mooi. Het is een rauw verhaal met een vreselijk einde. Zuid-Afrika wordt hierdoor heel negatief afgeschilderd. Dit wordt niet altijd even genuanceerd en politiek correct gedaan, maar dat zouden mijn emoties ook niet zijn mocht ik in Arine’s schoenen staan.

Of je Arine nu begrijpt en waardeert of dat het absoluut je persoon niet is, het boek is zeker de moeite waard om een keer gelezen te hebben. Ik heb ontzettend veel respect voor Arine. Wat ze heeft mee moeten maken, hoe ze het doorstaan heeft en hoe ze er een prachtig boek over heeft gemaakt.

Dankjewel.

Vijf sterren.