Meer zedenschets dan rechtbankdrama. Een vrouwelijke kinderrechter van middelbare leeftijd krijgt te maken met een overspelige echtgenoot, terwijl zij de juridische zaak afwikkelt van een jonge jehova's getuige die een bloedtransfusie weigert. McEwan weet van de juridische zaak een intiem verhaal te maken over een vrouw in het centrum van de macht die tegen een dubbele moraal aanloopt. Of over de moderne Britse maatschappij waarin vrouwen nog immer hun waarde terugzien in seksuele aantrekkelijkheid en mogelijke vruchtbaarheid, zelfs wanneer zij behoren tot de invloedrijke intelligentsia met goede posities in het maatschappelijke leven. Het proza is knap geconstrueerd met een zakelijke stijl waarbij de vorm ervan niet nadrukkelijk aanwezig is, terwijl de auteur toch verschillende literaire registers opentrekt om het plot mee in te kleuren. Toch kleeft er een nadeel aan het ambachtelijke vakmanschap waar McEwan zijn befaamde schrijfstijl mee perfectioneert: het voelt als conservatief, voorspelbaar proza dat niet genoeg schuurt of ontwricht.