Ik ben fan van deze schrijfster en van de Zeven-zussen-serie. Maar wat mij betreft is dit wel het minste deel uit de serie.

Het personage Tiggy spreekt mij niet zo aan, net als het leven van de gitano’s en het bovennatuurlijke.

Uiteraard zijn de geschiedenis en het heden weer mooi met elkaar verweven. Maar het kostte mij moeite om sympathie te voelen voor Lucia uit het verleden, maar ook voor Tiggy in het heden. Waar Lucia te goed weet wat ze wil en daarvoor bij wijze over lijken gaat, is Tiggy een twijfelkont eerste klas. Eentje die soms echt een schop onder haar kont wil geven, wat peper in diezelfde kont.

Het is jammer dat je weet dat het einde van de serie nadert, aan de andere kant: soms is genoeg ook gewoon genoeg. Tijd voor iets anders. Maar… eerst nog het deel over Electra en misschien…een zevende deel?

Toch is het weer heerlijk om in het boek weg te duiken, dat is echt een talent van de schrijfster.

Mijn oordeel: GOED