“De schreeuw van het lam is een ingenieuze, meesterlijk geschreven roman met een weergaloze climax” Achterflap boek.

Dit boek is bij de meerderheid van de mensen eerder bekend onder zijn Engelse titel “The silence of the lambs”, het meesterwerk geschreven door Thomas Harris is meermaals in de prijzen gevallen, het is onder andere de thriller van het jaar volgens “The New York Times”. “De schreeuw van het lam” is de tweede boek in de vierdelige Hannibal Lecter serie en tevens ook het derde boek dat Harris schreef. Volgens Wikipedia begon Harris zijn schrijf carrière als misdaadverslaggever, naar mijn mening komt dit zeer hard tot uiting in het boek, de precisie waarmee hij alles beschrijft en zijn kennis van het politie gebeuren. Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom Harris misdaadromans schrijft. Het boek volgt de jonge FBI agente Clarice Starling die aangewezen wordt door Jack Crawford om de seriemoordenaar Hannibal Lecter te interviewen om zo meer inzicht te krijgen in het denken van grote misdadiger en nog steeds voortvluchtige Buffalo Bill, als agente Starling met Lecter praat lijkt hij meer te weten over Bill dan ze vooraf vermoedden. Hannibal probeert ook meer te weten te komen over het verleden van agente Starling. Met de informatie van Lecter zullen ze steeds dichter en dichter bij de misdadiger komen. Maar plots gaat het onderzoek in een stroomversnelling als de dochter van senator Martin wordt ontvoerd, er komen meer interviews met Lecter en er komt meer info vrij tot Chilton (eigenaar van de gevangenis waar Lecter zich bevindt en staat tevens ook graag in de belangstelling) Lecter tot zich wint en de informatie verkoopt…. Zullen Starling en haar team op tijd raken om de dochter van de senator te redden of heeft zal zij het witte licht zien?

Het verhaal wordt verteld vanuit een auctorieel vertelstandpunt, we volgen agente Starling tijdens haar opdracht om Buffalo Bill te pakken te krijgen. Soms wordt er ook gewisseld naar wat er in tussentijd in de cel van Lecter gebeurd en hoe de situatie is bij Bill. Het thema van het boek is moord omdat we te maken hebben met twee grote seriemoordenaars, een ander thema van het boek is luguber omdat Bill zijn slachtoffers vilt vooraleer hij er een kostuum van echt vlees van maakt en ook omdat de aanval van Lecter op de bewaker tot in de details wordt uitgelegd. Er zijn ook enkele uitspraken verbonden aan een diepere betekenis zoals wanneer het over “de schreeuw van het lam” gaat weten we dat het over een jeugdtrauma gaat van Clarice, zij stelt de stervende lammen gelijk aan om hulp schreeuwende slachtoffer van Bill. Het geschreeuw zal pas stoppen als ze de moordenaar te pakken krijgt en zo ook “het lam” redt. Er wordt ook veel gebruik gemaakt van flashbacks, soms kijken we terug naar gebeurtenissen uit zowel het verleden van Lecter als dat van Starling, dit gebeurt meestal als de twee personages met mekaar in gesprek zijn of wanneer Lecter aan het nadenken is. De spanning van het verhaal wordt opgebouwd naar een climax die zich op het einde bevindt als Starling oog in oog staat met Bill volgt een zinderend slot. Het boek past perfect in de categorie thriller omdat het gaat over moord en misdaden en het heeft een ingewikkeld plot. Starling staat aan een ander huis dan waar de invalactie voor Buffalo Bill bezig is. Volgens mij past het boek ook goed in zijn tijd omdat de meeste boeken van Harris toen geschreven zijn en allemaal verkochten ze goed. Dit is een psychologische thriller, het gaat veel over de gedachtensfeer en Lecter kruipt echt in het hoofd van Starling, als je helemaal mee bent met het verhaal voel je je geïntimideerd door Lecter maar al je niet mee bent betekent deze figuur weinig tot niets voor je.

Ik persoonlijk vond het een erg goed boek dat ik met plezier van de eerste tot de laatste letter heb gelezen. Het beste deel vond ik het moment dat Lecter naar Starling belde om te weten of de lammen waren gestopt met schreeuwen en de stukken waarin Lecter Starling helemaal uitvraagt. Ik had het eerste boek “Red Dragon” niet gelezen maar ik had hierdoor geen problemen om het verhaal te kunnen volgen, als er werd verwezen naar vorige verhaal gebeurde dit door flashbacks en kon je dus goed mee volgen. Ik ben van plan om het volgende boek in de reeks “Hannibal” zeker te lezen. Deze recensie wil ik graag eindigen met hoe het boek eindigde… “Ze slaapt als een roos, ongestoord, in de stilte van de lammeren”