De vier hoofdstukken in dit boek kunnen elk als een afzonderlijk verhaal gelezen worden.
De Fancub speelt zich af in een tijd waarin nog lang niet alles weer op een rijtje staat bij de overheid, maar zeker niet bij de bevolking van Kroatië.

De hoofdrolspelers zijn een groep mannen die weliswaar vrij zijn maar deze vrijheid nog niet als dusdanig ervaren. Hun namen zijn vaak bijnamen zoals Rem, Eeuwiger en Misjel ('eerst noemden ze hem Beetles, toen Sjelovsjoe, daarna Misjelmabel en uiteindelijk, afgekort –Misjel'.) Samen met de verteller vormen ze een kwartet zoals ook de ondertitel vermeldt.
Ze zijn opgegroeid in De Gasfabriek, een wijk aan de rand van de stad. Aan de hand van hun verhalen die zeker grappig te noemen zijn, leer je meer over de werkelijke toestand in het land, deze is allesbehalve grappig. Ze draaien rondjes in hun nieuw verkregen vrijheid en weten niet wat er mee te doen. Ze komen gewoon niet verder. Wanneer een van hen overlijdt lijkt het alsof ze wakker worden, maar gebeurt er dan ook echt iets?

De auteur hanteert de taal op een prachtige manier om zijn punt te maken:
'Het ziet eruit alsof de hele Gasfabriek zal ondersneeuwen, samen met de vele kinderen die haar helling als een rodelbaan gebruiken. De avondrust, de dikke sneeuw, de weerspiegelingen van de opgetuigde kerstbomen en veelkleurige lampjes in de ramen van de huizen in de buurt, het past allemaal precies bij de stemming van de nacht waarin wij afscheid zullen nemen van het oude jaar. En waarin wij weer eens achterlijk zullen geloven in de kansen die het nieuwe jaar ons zogenaamd te bieden heeft.'
De auteur laat duidelijk zien dat de toekomst voor deze vrienden een illusie is en iedere ambitie overbodig.