Dit boek beschouw ik eerder als een historisch drama dan een thriller. Gelukkig maar, want dat genre is niet zo mijn smaak. Wel zit er af en toe behoorlijk wat natuurlijk uit het verhaal voortvloeiende spanning in. Ook al weten we natuurlijk allemaal de uiteindelijke afloop van het Verdrag van München en dat Hitler op voorhand niet uit was op de vrede. Robert Harris is een talentvolle en professionele schrijver. Ik heb nog lang niet al zijn boeken gelezen, maar hij stelt mij nooit teleur. Integendeel. Dit keer voelde ik mij ondergedompeld in de tijd en aanloop naar WO II. Ik waande me betrokken bij deze bespreking, alsof ik in elke ruimte persoonlijk aanwezig was en de drijfveren van diverse partijen onderhuids kon voelen broeien. Chamberlain stond op voor het volk van welke nationaliteit dan ook - niemand zat te wachten op een nieuwe oorlog! -en zette alles op alles in om Hitler vast te pinnen op het behoud van de vrede. De premier van de UK was niet naïef. Wat hij dan wel voor elkaar kreeg ontvouwt zich in deze roman. Deze uitspraak in het boek van Chamberlain kan ik wel verklappen “Ik ben zeker geen pacifist; één ding wat ik in mijn onderhandelingen met Hitler wel geleerd heb is dat er zonder goede kaarten met een gangster niet te pokeren valt.” Op you tube vond ik het authentieke filmpje waar het boek mee eindigt: https://youtu.be/SetNFqcayeA . Mooi verhaal!