"Els Kerkhoven, winnaar van de Libelle Spannende Verhalenwedstrijd" heeft ertoe bijgedragen dat ik niet goed wist wat te verwachten van deze debuutthriller. Ook de tekst op de cover trekt vraag-wenkbrauwen: een gen in de vrouwelijke lijn van de familie, dat aanzet tot doden...

Het verhaal op zich is origineel en goed van opzet. Het verhaal wordt verteld door de ik-figuur Rosalie. Alle ingrediënten voor een geslaagde thriller zijn aanwezig: sterfgevallen, geheimen, onsympathieke personages...
Het veelvuldig gebruik van korte zinnen leest in het begin niet zo gezellig weg, maar gaandeweg word je dit gewoon. Op een gegeven moment vond ik het even saai, maar dan wordt de spanning toch terug opgedreven.

Zeker geen slecht debuut van Els Kerkhoven. Vond Gifdochters toch drie sterren waard. En ik hoop nog wel een boek van Els Kerkhoven te kunnen lezen. Oefening baart kunst :)