Van Maarten ’t Hart had ik tot nu toe enkel nog ‘Een vlucht regenwulpen’ en ‘Het woeden der gehele wereld’ gelezen, waarvan ik vooral dat laatste boek prachtig vond.
Lotte Weeda is wat mij betreft wat minder dan de reeds genoemde boeken. De bekende thema’s van ’t Hart komen weer terug: Bach, klassieke muziek in het algemeen, afkeer van popmuziek, er doet een transexueel mee, katholicisme. In tegenstelling tot de eerder genoemde boeken, bevat dit boek wel veel meer humor en doet het een beetje ‘Vestdijkachtig’ aan. Er wordt niet voor niets een paar keer geciteerd uit de Anton Wachter romans, en ook het feit dat de schrijver laveert tussen vier verschillende vrouwen doet denken aan de bron van de Anton Wachter romans, namelijk het boek van Vestdijk met de titel ‘Kind tusschen vier vrouwen’.
Ik heb me prima vermaakt met dit boek, maar vooral de suspense, om maar eens een goed Nederlands woord te gebruiken vond ik in ‘Het woeden der gehele wereld’ beter gevonden en spannender. Desalniettemin een dikke voldoende!