Mary Wollstonecraft Shelley zei ooit: Hoe durf je zo met het leven te spelen?. Dit citaat past volledig bij het boek dat ik heb gelezen, het staat dan ook op de eerste pagina als je het boek openslaat. Ik heb het hier over het boek Manipulatie van Robin Cook. Deze Amerikaanse schrijver heeft wel zon 30 tal boeken op zijn naam staan. Hij schrijft uitsluitend medische thril-lers en kan ook heel goed zijn weg vinden in dat wereldje. Hij studeerde namelijk aan de Medi-cal School van Harvard en Columbia waar hij waarschijnlijk zijn interesse in de medische sector heeft verkregen. Deze opleidingen brengen een zekere geloofwaardigheid met hen mee omdat hij heel gedetailleerd is in zijn beschrijvingen. Een boek van Robin Cook zal dus altijd een me-disch kantje hebben, wat maar voor bepaalde mensen is weggelegd. Het bekendste werk van Cook is zeker en vast Coma die in 1978 ook verfilmd werd. Hij is ook auteur van Doodsangst, Experiment, Infuus, Besmet en nog vele andere werken. Hij schrijft zijn boeken gebaseerd op de medische ontwikkelingen die op dat moment actueel zijn in de maatschappij. Het doel van zijn werken is om de lezers te informeren over bepaalde medische praktijken.
In het boek dat ik heb gelezen gaat het over Victor Frank, een dokter die het perfecte kind wil creëren en zeker wanneer hij hoort dat zijn vrouw Marsha onvruchtbaar is. Victor heeft een ei-gen medisch bedrijf waar men onderzoeken doet, dierenproeven uitvoert, medicatie test enz. In zijn lab heeft Victor een DNA ontwikkelt dat een gen bevat waardoor hij het perfecte kind kan maken. Wanneer Victor Junior wordt geboren beseffen ze al gauw dat hij geen normaal kind is omdat hij geen interesse toont in zijn leeftijdsgenoten en alleen maar oog heeft voor het lab van zijn vader. Hij is uiterst intelligent maar hoe ouder hij wordt, hoe meer Marsha zich zorgen maakt over zijn afstandelijk gedrag. Victor vertelt tegen Marsha dat VJ een experiment is en dat hij de genen heeft gemanipuleerd. Uiteindelijk komen Victor en Marsha erachter dat VJ (10jaar oud) een geheim lab heeft opgebouwd onder de grond en dat hij zijn eigen broer, 2 babys en zijn kindermeisje heeft vermoord waarna hij zijn ouders opsluit

Het thema in dit boek is natuurlijk niet moeilijk om te raden want je leest immers een medische thriller wat betekend dat je het thema van je boek ergens kan plaatsen in de medische sector.
Hier in het boek dat ik las is het thema heel ruim en kan ik dus geen thema geven in één woord. Ik zou eerder zeggen dat het gaat over een angst die men, het hele boek lang, heeft voor de nieuwe ontwikkelingen en wat daar de gevolgen van zijn. Wat ik zelf heel leuk vind is een aucto-riële of alwetende verteller. Misschien zou je dat in een thriller liefst niet hebben want dan weet je snel al dingen die de personages nog niet weten. Ik heb er me echt niet aan gestoord maar ik kan me het wel voorstellen dat veel mensen liever de spanning erin houden en dat valt soms wel weg met een alwetende verteller. Ik heb pas op het einde echt gemerkt dat mijn boek zich afspeelt op 9 dagen. Het is heel raar dat het zich op zon korte tijd afspeelt omdat er super veel dingen gebeuren waardoor je denkt dat de gebeurtenissen over een aantal maanden gespreid zijn. Het boek is geschreven in 1989 en ik dacht misschien dat er een aantal doorbraken in de medische sector waren die aanleiding konden geven tot het schrijven van dit boek maar die heb ik helaas niet gevonden. Omdat hij zijn verhalen op actuele medische themas baseert wil dit nog niet zeggen dat dit allemaal waargebeurde feiten zijn die in zijn boeken voorkomen. Hij schrijft namelijk echte science fiction waarvoor je natuurlijk een aanleiding nodig hebt om te kunnen beginnen schrijven. Het is ook bijna onmogelijk om elk jaar opnieuw een doorbraak te hebben in de medische sector die je kan gebruiken als thema voor een boek. Ik heb het werk niet gekozen omdat ik er iets uit wou leren maar dat heb ik wel gedaan, namelijk dat je tevreden moet zijn met wat je krijgt. En dan bedoel ik het niet specifiek op het vlak van kinderen. Je moet tevreden kunnen zijn met wat je hebt zoals je eten, je kledij, de auto waar je mee rijdt en de familie waarin je terecht komt. Je moet niet altijd beter willen doen en hebben dan anderen zeker niet als je jezelf of de mensen waar je van houdt daarvoor moet kwetsen.

Dit was het eerste boek van Robin Cook dat ik had gelezen en ik had me eerlijk gezegd wel verwacht aan moeilijke medische vaktermen maar dat viel nog goed mee. Ik denk dat je wel een bepaalde interesse moet hebben in de medische sector om ten eerste het boek al te willen lezen. Wat ik wel positief vond, is dat je zelfs zonder kennis over het thema het boek heel goed kan volgen. Ik vond het een interessant boek maar je moet wel even doorlezen voor je echt met het verhaal weg bent. Ze smijten je in de proloog figuurlijk ineens in een kraambed en dan ben je als onwetend lezer wel een beetje de weg kwijt. De uitwerking van de personages vond ik ook goed gedaan evenals de beschrijvingen van de medische termen, die waren erg duidelijk.