Enkele weken geleden was ik in Alaska en heb ik dit boek meegebracht over verhalen die zich in Alaska afspelen, verhalen die in een tijdschrift gepubliceerd zijn dat al jaren bestaat, verhalen die teruggaan tot begin vorige eeuw.
Niet alle verhalen zijn even sterk, maar uit alle verhalen spreekt een volharding. Of het nu gaat over berenjacht, vissen, een tocht met sledehonden, overleven tijdens de winter bij diepe vriestemperaturen, het maakt niet uit, de hardheid van de natuur en daar tegenover de koppigheid van de bewoners om toch door te zetten dwingt respect af.
De tijd van de goudkoort komt uiteraard ook aan bod en in het kielzog van de goudzoekers, kwamen vrouwen van vertier, prostituees mee naar de uithoeken van deze staat.
De originele bewoners, de eskimo's en ook indianen dwingen dan weer respect af door hun manier van leven met de natuur, nergens zijn ze onrespectvol naar de natuur. Wanneer ze een dier doden is het uit noodzaak, om te overleven en geen enkel onderdeel van een dier gaat verloren, alles wordt gebruikt. Dit staat toch in schril contract met het trophy hunting waar je wel eens over leest. Verder hebben de eskimo's en indianen ook geweldige medicinale oplossingen door drankjes en kruiden waarmee ze zowat alles kunnen genezen. Kan ook niet anders wanneer je ver van de bewoonde wereld bent, mag je niet ziek worden of erger nog, een val maken met een breuk tot gevolg. Het is een keiharde wereld, de natuur geeft, maar neemt ook.

Ik hou wel van het lezen van dit soort verhalen, het geeft me ook veel goesting om het drukke en hectische leven in België achter te laten en me terug te trekken in de natuur, de rust, waar het ieder voor zich is, maar toch ook waar iedereen voor elkaar zorgt want je buren wonen ver weg en de bewoonde wereld is nog verder weg. Delen met elkaar wordt daar nog echt gedaan.

Een greep uit enkele verhalen:
Wolven vallen toch geen mensen aan? Mogelijk wel, ze ruiken ontzettend goed en weten wanneer iemand een geweer heeft, dus die vallen ze niet aan. Verhaal van man die zonder geweer op pad was en omsingeld werd door wolven. Hij kon ontkomen door in een boom te kruipen en te wachten.

Jacht op walrussen enkel en alleen voor de vacht die heel veel geld opbracht. Bijna had de walrus gewonnen, maar na een lange strijd moest het dier zich toch geven.

Een van de eerste restauranthouders in de buurt van een goudmijn, hoe hij aankwam met de eerste en enige eieren en melk. Hij was 20 uur per dag open en had erg veel klanten en verdiende veel, moest uiteraard ook lange dagen werken. Ergens rond 1919 speelt dit verhaal zich af.

Vissers die de grootste, dikste en langste zal vangen, een werk van uren voordat de vis aan boord was, een ware King Salmon.

Klondike Kate is 'queen of the Klondike dance hall girls', een verhaal over een jonge avontuurlijke vrouw die de mannen volgt naar Dawson waar de goldrush te doen is. Mannen met goud die betalen om met haar een glas wijn of champagne te mogen drinken, die geld naar haar gooien wanneer ze danst, mannen die haar foto in hun hut hebben hangen om naar te kijken tijdens ijskoude winterdagen wanneer er niets te doen is dan wachten tot het lente wordt. Haar naam stond nog lang na de goldrush op het theater.

Verhaal over een arts die een ziekenhuis leidde in Barrow waar hij voornamelijk Eskimos behandelde, maar ook zeeleiden die de plek bereikten, als ze er geraakten wat alleen in de zomer kon want daarna was de zee dichtgevroren. Hij is onder de indruk van de solidariteit onder de eskimos, hoe ze voor elkaar zorgen. De koude raakte hem hard, hij was het niet gewoon en hij had het al koud toen hij aankwam, in de zomer, wat moest dat in de winter niet worden.