Kindermishandeling en verwaarlozing, het zijn beide zware onderwerpen die aan het bod komen in 'Laat me niet alleen'. De Australische Anna krijgt nieuwe buren en heeft al snel door dat er iets niet in de haak is. Haar nieuwe buurman gedraagt zich agressief en als Anna de blauwe plekken ontdekt bij haar buurmeisje Charlie, is het niet moeilijk om te bedenken wat er zich daar achter de voordeur afspeelt. Ze neemt contact op met de politie en kinderbescherming, maar als die niets doen komt de veiligheid van Charlie op Anna neer.

Het is een heftig onderwerp wat me als moeder erg aanspreekt en mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen. Hoewel de schrijfstijl erg prettig is en het boek daardoor fijn wegleest, vond ik de opbouw veel te snel gaan. Het verhaal kwam daarom weinig geloofwaardig over en leek teveel berust op toevalligheden. Als de schrijfster in het begin van het boek iets meer tijd had genomen om de karakters uit te diepen, had je als lezer meer compassie kunnen voelen met de hoofdpersoon. Het had het boek veel meer diepgang kunnen geven. In plaats daarvan is het een middelmatig verhaal waar je je heerlijk in kan verliezen voor een avond, maar meer ook niet.