Pieter Vos heeft een nieuwe baas, Jillian Chandra, afkomstig van een ander korps waar men de dingen ook anders doet. Ze probeert Vos in het gelid te krijgen, maar dat lukt niet. De relatie tussen hen beide is dan ook niet te best want ze is eropuit om hem weg te werken.
Annie Schrijver is vermist. Ze is een populaire meid die bloemen verkoopt in de kraam van haar vader. Wanneer Annie meer dood dan levend teruggevonden wordt op het kerkhof rijst het vermoeden dat dit misdrijf te maken heeft met een oude zaak, de Schone Slaapstermoorden. Deze zaak is eigenlijk nooit deftig opgelost, teveel losse eindjes en het lijkt alsof een los eindje nu terug opgedoken is.
Aan Pieter om het eindje snel op te lossen, maar dat valt nog niet mee want hij wordt op het verkeerde been, gezet, getuigen en zelfs slachtoffers liegen, terwijl zowel de nieuwe baas als de pers mee in zijn nek hijgen.

Ik vond dit echt een minder boek in de reeks. Het was soms gewoon niet duidelijk waar het verhaal nu eigenlijk naartoe ging en dan kwam er ineens weer een wit konijn uit de hoed om het in de juiste richting te leiden. Ik begrijp dat schrijvers af en toe maatschappelijke onderwerpen in een boek willen introduceren, maar wat die Syrische vluchteling en zijn gezin ineens in dit boek kwamen doen is me onduidelijk.