De Afro-Amerikaan Stephen L. Carter is professor Recht aan de universiteit van Yale. Net als in zijn romandebuut De keizer van Ocean Park speelt in Het witte hart een invloedrijke, bevoorrechte Afro-Amerikaanse familie de hoofdrol. Een ander punt van overeenkomst is de omvang van het boek: Carter levert flinke pillen af, maar door zijn vlotte schrijfstijl en prachtig verhaal is dat geen bezwaar, integendeel.

Het eerste wat in Het witte hart gebeurt, is de vondst van professor Kellen Zant. Hij ligt met twee kogelgaten in het hoofd langs de kant van de weg. Kellen Zant, briljant econoom, werd vaak door bedrijven gevraagd als consultant. Hij was een eersteklas vrouwenversierder en hield er een uitbundige levensstijl op na. De 632 pagina’s van Het witte hart draaien om de vragen wie professor Kellen Zant vermoordde en waarom. Een alwetende verteller komt langzaam maar zeker tot het antwoord. Daarvoor zoomt hij in op de universiteitsstad Elm Harbor en haar inwoners. Twee personages krijgen meer aandacht dan de andere: Julia Carlyle, vrouw van de rector magnificus en Bruce Vallely, hoofd bewaking van de universiteit.

Julia is getrouwd met Lemaster en samen met hem bouwde ze een groot huis in een exclusieve buurt waar ze bijna de enige Afro-Amerikanen zijn. Lemaster is dan ook een machtig man. Hij is nu hoofd van de universiteit, maar adviseerde daarvoor de president. Zowel de president als de presidentskandidaat van de andere partij zijn persoonlijke vrienden van hem. Hun vriendschap stamt uit hun studententijd.

Lang geleden was Julia de geliefde van Kellen Zant. Zant was toen al een vrolijke flierefluiter en daarom koos Julia uiteindelijk voor zekerheid en daarmee voor de saaie, maar degelijke Lemaster. Samen hebben ze intussen vier kinderen. Hun oudste dochter, Vanessa, is een zorgenkind. Ze stak een tijdje geleden de wagen van haar vader in brand, is geobsedeerd door een oude geschiedenis met een blank meisje dat werd verkracht en vermoord door een zwarte tiener en staat onder behandeling van een psychiater. Bij het onderzoek naar de moord op Kellen Zant stuit de politie op geruchten van een relatie tussen Zant en Julia. Ze vinden ook een werkstuk van Vanessa op Zants PC. Voor ze Julia stevig aan de tand kunnen voelen, wordt de moord op Zant afgedaan als roofmoord, zeer tegen de zin van de onderzoekers: welke hogere macht zit achter die doofpotoperatie?

Op dat moment wordt Bruce Vallely ingeschakeld. Enkele studenten, zonen van vooraanstaande mannen, maakten op de avond van de moord op Zant wat te veel plezier. De secretaris van de universiteit wil dat Vallely de ware toedracht onderzoekt, maar dan wel zo dat de rijke studenten in elk geval buiten beeld blijven. Vallely werd recent weduwnaar, staat dicht bij zijn pensionering en heeft een hekel aan al die potjes die gesloten moeten blijven. Als zwarte man is hij extra scherp voor de blanke rijkeluiszoontjes bij wie minachting voor zwarten en armen ingebakken lijkt. Julia en Bruce hebben elk een andere reden waarom ze de moord op Kellen Zant willen ophelderen. Ze bekijken elkaar wantrouwend en volgen hun eigen spoor.

Carter voert veel personages op die allemaal wel iets te vertellen hebben over de moord op Kellen Zant en de mogelijke motieven. Zeker in het begin komt dat alles als één grote warboel op je over. Af en toe terugbladeren is dan geen luxe, maar eenmaal je beet hebt wie wie is, en wie waarvoor staat, is het 648 pagina’s lang genieten. Julia dompelt je onder in de wereld van de sociale uitjes van de upper class, in het geroddel op de vrouwenkransjes van niveau, in het getouwtrek op de universiteit. Ze is een sterke, zelfbewuste vrouw, maar bovenal moeder. Bruce is het prototype van de vasthoudende, eerlijke onderzoeker. Hij eert de nagedachtenis van zijn vrouw en heeft die ook vaak nodig om kalm te blijven in omstandigheden waar hij liefst op de vuist zou willen gaan.

In zo’n omvangrijk boek komen vele thema’s voorbij. Ambitie, politieke intriges, racisme, een maatschappij die klassenverschillen in stand houdt, het gezinsleven en bovenal liefde in al haar facetten. Samen met Bruce en Julia begin je een lijn te zien in het kluwen. Er is een draadje dat ongetwijfeld naar de uitgang leidt… maar Carter heeft verrassend genoeg nog een prachtige plottwist in petto. Met Het witte hart zit je goed voor dagen intelligent leesplezier. Het is best een prijzig boek, maar je krijgt absoluut waar voor je geld. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)