Ik denk niet dat ik dit boek ooit zelf gekocht zou hebben als ik het in een boekwinkel had zien liggen. De korte flaptekst sprak me niet bijzonder aan en ook de cover is niet meteen mijn ding. Maar, het boek zat in een boekbox en ik zag dat heel veel bekenden het aan het lezen waren, dus ik dacht: Ik lees hem gewoon even weg, dan is hij van de TBR af.

En lekker weglezen, dat deed het boek zonder twijfel. Het taalgebruik is ongelooflijk prettig, de vertelstijl ook en het verhaal kent een heel mooi tempo. Het wordt nergens echt traag en gaat nergens echt vervelen, maar het verandert ook niet opeens in een stroomversnelling die je bijna meesleurt, zodat je nauwelijks nog kan volgen wat er gebeurt.

Ook de karakters zijn precies leuk genoeg om mij geboeid te houden. Er zijn van die hele kleine dingen die de karakters uniek en anders maken en die nooit echt benoemd worden, maar wel heel erg getoond worden. Het verhaal focust vooral op Arlo zelf, waardoor de bijfiguren er soms wat bekaaid vanaf komen, maar het is een deel één van een serie, dus wat niet is, kan nog komen.

Hopelijk geldt dat ook voor het plot en de magie. In dit eerste deel worden een aantal hele toffe dingen aangestipt en er worden hier en daar wat tipjes van de sluier opgetild. Maar, voor mij was het eigenlijk net niet genoeg. Ik had graag in dit eerste deel al iets meer van de magie en de andere werelden gezien en al iets meer van het mysterie ontrafelt willen zien. Het voelt alsof iemand me meegenomen heeft naar het strand en ik alleen mijn voeten maar in het water mag zetten.

Dus, zo na het eerste deel blijf ik een beetje op mijn honger zitten, maar ik ga er eigenlijk vanuit dat die honger een beetje gestild gaat worden in het volgende deel. Tja, dan moeten we die toch maar op de verlanglijst gaan zetten, he?