Hoewel ik al een aantal boeken van Harlan Coben heb gelezen, was dit mijn eerste met Myron Bolitar als belangrijkste personage. Dat was jammer, want het blijkt niet het eerste boek in de Myron Bolitar-reeks te zijn. Een echte en goede kennismaking met Bolitar en de andere vaste personages heb ik dus gemist.

In Laatste kans gaat Bolitar, op verzoek van zijn ex-vriendin Emily, op zoek naar een spoorloos verdwenen beenmergdonor voor haar zoon Jeremy. Deze speurtocht verloopt niet vlekkeloos en Bolitar krijgt nogal wat tegenwerking in zijn zoektocht. Vooral door een invloedrijke, en naar het lijkt criminele, familie. Bolitar laat zich daardoor echter niet uit het veld slaan en gaat onverdroten door.

Laatste kans is een boek dat erg gemakkelijk leest. Het is vlot geschreven en Coben houdt er de vaart ook goed in. De o zo bejubelde spanning heb ik grotendeels gemist hoewel het laatste deel van het boek wel degelijk spannende momenten heeft. Het verhaal is doorspekt met humoristische momenten. Waarvan in vind dat het vaak erg overdreven wordt. Ik beschouw dit als typisch Amerikaanse humor en die kan ik toch al wat minder waarderen.

Laatste kans is niet het beste boek dat ik van Harlan Coben gelezen heb. Omdat de echte spanning, die Coben wel eigen is, ontbrak. Toch was het geen vervelend boek, maar om een goed oordeel te kunnen vellen over Myron Bolitar en de zijnen, zal ik zeker nog een ander boek met hem als personage gaan lezen.