Wat een bijzonder boek. Korte zinnen, losse woorden als onaffe gedachten. Het vraagt in het begin even wat doorzettingsvermogen om de stijl te kunnen waarderen. En toch is dit verhaal, dat zich als losse bouwstenen ontvouwt, zeker de moeite waard.

Naar mate het verhaal vordert raakte ik steeds meer in de ban van de hoofdpersoon, de behoefte om zich te ontworstelen aan het milieu waarin ze opgroeit, de behoefte aan rauwe, emotieloze en meedogenloze seks en daar tegenover de alles omvattende liefde voor het gehandicapte broertje. Wellicht juist vanwege de gekozen stijl is het boek zo bijzonder indringend geworden. Een aanrader, maar niet eentje die zich gemakkelijk aan je openbaart.