In Loverboy van René Appel staat Yoka Kamphuys centraal. Ze is schrijfster van misdaadromans en de hoofdpersoon in haar boeken heet Anouk Akkerman. Yoka is in het echte leven getrouwd met Hans en ze krijgt het vermoeden dat hij vreemd gaat. Dit blijkt het geval en steeds meer raakt haar eigen leven verweven met het leven van Anouk Akkerman, de hoofdpersoon uit haar boeken. De vraag dient zich steeds meer aan waar de werkelijkheid eindigt en fantasie begint

René Appel mixt twee verhaallijnen. Het leven van Yoka Kamphuys en de belevenissen van Anouk. Dit gebeurt soepel en inzichtelijk waardoor het geen moeite kost heen en weer te schakelen. Zoals altijd is de schrijfstijl concreet, vol vaart en toegankelijk. Deze keer brengt de schrijver veel incidenten in. Dit doet hij in de vorm van kleine krantenberichten over misdaad. Sommige waren voor mij herkenbaar. Dit geeft het boek de actuele kleur van het huidige Nederland.
De personages die de schrijver opvoert zijn gewone mensen die in je buurt zouden kunnen wonen. Politiemensen spelen een zijrol, ze krijgen geen gezicht maar dat is geen gemis omdat het oplossen van een misdaad in een boek van deze schrijver nooit op de voorgrond staat. Het gaat om de psyche van en de relaties tussen gewone mensen.
Het verhaal ontwikkelt zich niet in een onverwachte of verrassende richting. Dat vond ik wel een beetje jammer.

De kracht zit in de psychologische en relationele invalshoek. Dit levert beschrijvingen op van: obsessief gedrag, jaloezie, hersenspinsels, gebrek aan zelfreflectie en zelfcorrectie.

Loverboy is boeiend, is actueel en het leest bijzonder plezierig weg. De auteur weet eigentijdse, relationele en psychologische themas eenvoudig en toegankelijk op te dienen aan de lezer. Een kunst op zich en een specialisme dat René Appel tot in de puntjes beheerst.