Dit vervolg op Knielen op een bed violen gaf mij een heel andere leeservaring dan zijn voorganger.
Nogal fragmentarisch geschreven......maar niettemin ook boeiend, er zijn nogal wat geheimen in die familie...... en veel moet je proeven uit de stukjes die opgediend worden.
Hier heeft Siebelink toch weer een, vaak liefdevol, inkijkje gegeven in de complexiteit van familieverbanden.

Het einde vond ik niet erg bevredigend, maar is wel open voor een vervolg...........waarvan ik van harte hoop, dat het er komt.