Tot mijn schande geef ik toe: mijn eerste kennismaking met Bernlef.
En daar moet je dan 50 jaar voor worden. Tja ... beter laat dan
nooit zullen we maar zeggen. Wat een inlevingsvermogen heeft die
man ... hoe krijg je het voor elkaar om zo gedetailleerd te
omschrijven wat een langzaam dementerende medemens te verwerken
krijgt. En of dat nou echt voor 100% klopt ... daar komen we
natuurlijk nooit achter, maar dat maakt ook helemaal niet uit.
Bernlef heeft het zo levensecht opgeschreven: het kan gewoon niet
anders! Vanmorgen aan de ontbijttafel maar 1 ding verzucht: 'ik
hoop dat ik niet dement wordt'.