Fitz krijgt in één dag nogal wat te verwerken. Ze is twaalf en drie maanden en haar ouders gaan scheiden. Omdat vader met het zusje van Fitz, Bente, valt met de fiets, terwijl Bente een slee vasthoudt, moeten ze naar het ziekenhuis. Fitz wil mee, maar ze heeft iets op haar gezicht geschreven dat eigenlijk niemand mag lezen. De buurvrouw heeft wel een oplossing. In het ziekenhuis moet Fitz niet alleen de woede omtrent de scheiding van haar ouders verwerken, maar spelen andere emoties ook een grote rol. Fitz schrijft aan het einde van het verhaal weer iets, dat eigenlijk niemand zou mogen lezen. Maar dat gebeurt natuurlijk wel.
Anna Woltz leest haar eigen verhaal zelf voor en dat doet ze bijzonder goed; het is alsof je Fitz hoort praten.