Ivo Victoria, een pseudoniem voor Hans van Rompaey, studeerde communicatiewetenschappen aan de Katholieke Universiteit van Leuven, was zanger van de inmiddels opgeheven band Kamino en is in 2002 naar Amsterdam verhuisd. Van 2002 tot 2008 heeft hij als publiciteitsmedewerker bij het popfestival Lowlands gewerkt en begon daarna als freelance marketing- en communicatieadviseur. In 2009 werd zijn eerste roman, Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het mij spijt), gepubliceerd. Dit debuut werd goed ontvangen en stond onder andere op de longlist van de AKO Literatuurprijs. Billie & Seb is de nieuwste roman en is op 18 januari 2017 verschenen.

Vanaf het moment dat ze elkaar op het schoolplein ontmoetten, waren Billie en Seb onafscheidelijk. Billie belandt echter met een coma in het ziekenhuis, maar Seb mag haar niet bezoeken. Omdat jongens als hij rust en evenwicht nodig hebben. Als hij de school verlaat, trekt hij zich terug op zijn kamer, maar ook in zichzelf. Tot hij met kerst een airsoftgeweer cadeau krijgt. Bij een verlaten boerderij houden hij en zijn vrienden gevechten die steeds feller en realistischer worden. De onderling afgesproken spelregels worden minder nageleefd en een totale verandering vindt plaats wanneer een van de jongens het pistool van zijn vader meeneemt.

Een van de meest opvallende elementen in het verhaal is dat het geweld dat erin voorkomt vrij normaal gevonden wordt. Seb's ouders reageren laconiek als zijn oom nogal verbaasd is dat hij een geweer gekregen heeft en hij regelmatig een spel met zijn vrienden speelt waarbij gericht op elkaar geschoten wordt. De schietfantasieën van Seb worden werkelijkheid wanneer er een incident plaatsvindt met een buurjongen. Dit voorval wordt met de mantel der liefde bedekt, terwijl een beetje opvoeder maatregelen zou nemen. Het is daardoor ook niet erg moeilijk om te voorspellen dat dit gedurende het verhaal niet goed kan gaan.

Hoewel dit geweld voor een groot deel de rode draad in het boek vormt, bestaat het verhaal wel uit meer dan dat alleen. Het toont in korte stukjes de speciale band die Billie en Seb met elkaar hadden. Uit alles is op te maken dat deze verder gaat dan alleen maar een jeugdige vriendschap. Billie lijkt namelijk de enige te zijn die Seb begrijpt en Seb voelt zich bij haar op zijn gemak. Hierbij is heel duidelijk sprake van die zielsverwantschap waarover op de omslag gesproken wordt.

De schrijfstijl van Victoria is over het algemeen erg beeldend, het is voor de lezer niet moeilijk om zich bepaalde situaties voor te stellen. Naast prachtige literaire en soms filosofische zinnen zijn de dialogen en overdenkingen realistisch. De belangrijkste personages zijn daarentegen vrij afstandelijk. Ze worden, Seb uitgezonderd, niet bij naam genoemd, maar alleen met vader, moeder en oom. Hierdoor kan je het gevoel krijgen niet bij het verhaal betrokken te zijn. De auteur geeft overigens wel een heel duidelijk en goed beeld van Seb, hoewel er na het lezen toch nog wel een enkele vraag achterblijft. Want wat is de echte reden van zijn teruggetrokkenheid en zijn bijzondere gedrag? Daarover wordt geen uitsluitsel gegeven.

De titel suggereert dat het vooral een verhaal is over Billie en Seb. Dat is gedeeltelijk waar, maar hun gezamenlijke rol blijft echter onderbelicht. Jammer, want hun relatie en situatie leende zich er wel voor om verder uitgewerkt te worden. Nu blijft het verhaal te veel hangen in de gevechten van de jongens en de gesprekken tussen vader, moeder en oom. Niet oninteressant, maar ook niet wat het in beginsel lijkt.