De mooiste gedichten en liedteksten gaan over de liefde. Maar ook schrijvers die verliefd zijn op een streek of een land kunnen gepassioneerd en aanstekelijk over het object van hun liefde verhalen. De Engelse journalist Peter Mayle is zo iemand. Hij werd miljonair met zijn boekjes over de Provence. Ook zijn landgenoot Martin Walker, voormalig journalist van The Guardian, is zo iemand. In De vergelding, zijn tweede boek rond de plaatselijke politiechef Bruno Courreges, geeft hij opnieuw blijk van zijn hartstochtelijke liefde voor de Dordogne.
De vergelding is net als het eerste deel, Bruno, chef de police, een verrukkelijke mix tussen een goed doordacht misdaadgegeven en eindeloze panoramas, zacht wiegende druiventrossen aan keurig gerangschikte ranken, culinair welbehagen en het kalme plattelandsleven. De held van het verhaal, Bruno Courreges (39) is alom geliefd, een rots in de branding die het welzijn van zijn dorpje Saint Denis boven alles stelt. Zelfs zijn liefdesleven is ondergeschikt aan de liefde voor zijn dorp. Bruno is conservatief. Hij heeft het liefste dat alles bij het oude blijft. De kleine zaterdagmarkt op het plein, de krakkemikkige boerderijen met hun oude bewoners, de jachtpartijen en de etentjes met de dorpsbewoners. Dit alles dreigt in gevaar te komen als een Amerikaanse wijngigant probeert om in Saint Denis alle wijngaarden op te kopen met het doel wijn in massaproductie te gaan verkopen. Daarnaast verwoest een nachtelijke brand een loods met bijhorende wijngaard die in het geheim door de regering wordt gebruikt om te experimenteren met genetisch gemanipuleerde gewassen. Bruno wordt onder grote druk gezet om de brandstichters op te pakken. Als er later ook nog twee doden vallen eisen de autoriteiten ogenblikkelijk resultaat. Privé wordt Bruno onder druk gezet omdat zijn vriendin Isabelle hem voor de keuze stelt: alleen blijven in Saint Denis of een toekomst met haar in Parijs. Ook een beeldschoon Amerikaans meisje zorgt voor de nodige onrust Maar Bruno houdt het hoofd koel en zorgt voor een oplossing die Saint Denis tot tevredenheid stemt.
Martin Walker schrijft zeer beeldend. Je ruikt de druiven, je proeft de wijn, je geniet van de vergezichten en het gemoedelijke dorpsleven, je voelt de zon op je huid. De sfeer is dan ook de allesbepalende factor in De vergelding. Het misdaadgegeven, in eerste instantie bestaande uit het zoeken van de brandstichters, is niet laaiend spannend, maar geeft wel boeiend de spagaat weer van een plattelandsrechercheur. Bruno moet mensen ondervragen die hij goed kent en met wie hij regelmatig een wijntje drinkt. Zowel voor hem als voor de ondervraagden een ongemakkelijke situatie. Pas als de Amerikanen met hun overnamedoelstelling ten tonele verschijnen en als er twee doden vallen, komt de vijand van buitenaf en voelt Bruno zich meer in zijn element.
Martin Walker heeft met De vergelding een heerlijke politieroman geschreven, waarbij de rust van het platteland langzaam op de lezer neerdaalt. De spanning wordt langzaam maar zeker opgevoerd en een late plotwending zorgt voor de nodige verrassing. Maar de echte hoofdpersoon is toch Sfeer. En in sfeerbeschrijving toont Walker zich een grootmeester. Een aanrader voor de liefhebbers van de Franse avonturen van Henk Spaan, Martin Bril, Philip Freriks en Peter Mayle.