“Het was de weg van de aanval, en hij lag wijd voor haar open”

Schaduw vechters is het tweede deel van de Hartland trilogie, ik heb het eerste deel niet gelezen en ik hoop dat dit geen bezwaar is. Hopelijk is het zo geschreven dat je de delen ook los kan lezen. En anders zal ik deel één ook gauw moeten oppakken maar nu mag ik eerst van Uitgeverij Luitingh Sijthoff, Schaduwvechters lezen. De omslag heeft al een heel mysterieuze uitstraling het heeft wel iets weg van de Millennium trilogie van Stieg Larson waar de boeken ook mee vergeleken worden. nu is mijn nieuwsgierigheid helemaal gewekt want van die boeken heb ik genoten.

Het boek pak ik op en bekijk de omslag, welke me zeker aanstaat, als je alle drie de delen in je kast hebt staan maakt dat een mooie eenheid. Deze omslag heeft iets mysterieus, maar ook heeft heet gracieuze uitstraling, mooi met die V zowel op de voor als achterkant.

Het boek pakt me slecht, of dit komt omdat ik deel 1 niet gelezen heb of omdat er veel personages in de eerste 50 bladzijde voorbij komen dat het me een beetje duizelt, dat is eigenlijk het enige minpuntje de hoeveelheid personages. En ik vraag me tijdens het lezen af of Walter Lucius bewust gekozen heeft voor de buitenlandse namen van de toch ook Nederlandse personages?

Ik kan slecht een idee krijgen waar het heen gaat maar zeker ook waar het over gaat. Ik gooi het maar op het missen van deel 1. Jammer maar niet erg want deze ligt klaar en kan ik ook binnen kort oppakken. Wel raak ik nieuwsgierig en dat komt door de schrijfstijl van Walter Lucius, ik raak in de ban van wat er gebeurt moet zijn en ook van de personages, Farah waar ik een soort medelijden mee krijg. Paul en Anya welke enorm stoer zijn, en Radjen de hoofdinspecteur uit Amsterdam welke gelijk op mij indruk maakt door de doortastende manier waarop hij beschreven is.

“ Kind slaaf, hoerenjong, speeltje voor mannen, geef het een naam. Aangereden op een verlaten weg in het Amsterdamse Bos en voor dood achtergelaten”

Dus ondanks dat ik het eerste deel niet heb gelezen ben ik wel geboeid, nog wat zoekende maar wel geboeid door het verhaal. Het verhaal is op een mooie manier geschreven, de woordkeuze de zins opbouw zijn beeldend en er wordt veel achtergrond informatie aan toegevoegd. Het leest prettig en ik merk dat ik het verhaal door de manier van schrijven voor me zie. De sectie op Meijer bijvoorbeeld wordt zo beeldend beschreven, daar geniet ik van. Het is net als of je erbij aanwezig was. Dit blijft het hele verhaal zo, je bent één met de hoofdpersonages, welke erg zware proeven moeten doorstaan om achter de waarheid te komen. Meerdere malen gebeuren er onverwachte wendingen welke mij scherp houden

“Een aangereden joch, een verdachte minister, twee verkoolde lijken in een uitgebrande stationwagen, het misbruikte en met kogels doorzeefde lichaam van een vrouwelijke arts, poging tot ontvoering van een rechercheur die van honderdvijftig meter hoogte op de entree balken van de Rembrandttoren was gevallen”

Het idee van verfilming van dit boek zie ik wel zitten de vergelijking met de boeken van Stieg Larsson zijn zeker niet ongegrond. Het heeft het zelfde Kaliber, misschien zelfs nog verfijnder geschreven maar de Spanning, de Actie en de Personages zijn echt een goede samenstelling voor een verfilming. En dan heb ik deel één nog niet eens gelezen. Maar dat ga ik zeker weten gauw doen, want ik wil weten wat er gebeurt is, voor deel twee om het verhaal compleet te maken en me op te maken voor deel drie!

Nu afwachten tot een filmproducent serieus materiaal ziet in de trilogie van Walter Lucius. Want met het einde van dit tweede deel, welke toch met een open einde afgesloten wordt, verwacht ik een net zo goed vervolg in het derde deel. Ik blijf met vragen zitten en wil antwoorden op deze vragen. Op naar het vervolg.

“Eerbied voor de Waarheid, recht op de waarheid”

Psychologie 4
Spanning 4
Plot 4
Schrijfstijl 5
Leesplezier 3
Walter Lucius krijgt met Schaduwvechters 4 sterren van mij, deel 1 pak ik gauw op en ik hoop dat deel 3 dan mijn vragen beantwoord.

Lieve leesgroet Moon