Vreemde titel voor de recensie. Naast dat het een klassieke roman is zou het ook even goed een kerstverhaal als een thriller kunnen zijn. De echte titel: het dwaallicht(blauwachtig bewegelijk vlammetje boven moerassen en kerkhoven, ontstaan door langzame verbranding van moerasgas, fig. zich door een dwaallicht van het spoor laten leiden). Als men het verhaal gelezen heeft, kan men beter spreken van een dwaalspoor( iemand op een dwaalspoor brengen). Daar gaat het verhaal hoofdzakelijk over. Drie matrozen hebben een adres gekregen van Maria. Op het einde van het verhaal schijn er niets te kloppen. Een zoektocht zonder resultaat. Laarmans ontmoet deze drie matrozen met het adres en tracht deze te helpen. Eerste adres fout. Laarmans gaat door en komt op een politiekantoor en geeft zich uit als een detective(thriller). Ook de info die daar men krijgt is fout. Einde verhaal en onze drie matrozen keer terug naar hun schip.

Een kerstverhaal. Waarom niet? De drie matrozen(drie koningen) op zoek naar Maria( moeder van het kindje Jezus geleid door Laarmans(de ster). Zij vinden niet wat zij zoeken. In de werkelijkheid vinden de drie koning wel de stal.

Maria kan ook staan voor de zin van het leven, het geluk. Dit zoeken is ook niet gemakkelijk en hier vinden de drie matrozen dit ook niet.


Het is het laatste boek de Ellschot schreef. Misschien wel zijn beste. Wil zal het zeggen. Voor mij zeer zeker. Het was voor de tweede maal dat ik het boek heb gelezen daar ik lid was van de leesclub. Zeker geen spijt van gehad. Ook de leesclub was zeer goed. Jan stelde de vragen die altijd pittig zijn en aanleiding geven tot heel wat reacties. Hierdoor kreeg ik nog meer inzicht in het verhaal.

Besluit. Het boek is een aanrader en een zeer goede ervaring met de leesclub.