In Voor Claire kon men al lezen wat het gezin Geudens had meegemaakt. Michelle stond op de wachtlijst voor een longtransplantatie, want ook zij leed aan muco. In tussentijd heeft ze nieuwe longen en als enorme dankbaarheid voor deze tweede kans, gaat ze de Col du Galibier beklimmen. In dit boek lees je vooral het leven van Michelle na haar transplantatie. Een zoektocht naar een job, alleen gaan wonen, waarom ze geen mama zal worden, een liefde in haar leven, ... Ondertussen traint ze hard voor haar doel, maar ook deze keer loopt niet alles van een leien dakje. Lukt het haar om de berg te beklimmen?

Het boek is mooi vormgegeven. Blauwe titels en citaten, kleurenfoto's, ... Een streling voor het oog. De foto's staan trouwens in het hoofdstuk zelfs. Er is dus geen extra fotoboekje achteraan geplakt. Positief punt voor mij.

Tijdens het lezen voelde ik een enorme bewondering voor Michelle. Hoe zij in het leven staat, is bewonderenswaardig. Ze zegt rake dingen waar je zelf amper bij stilstaat.

Net als Voor Claire is het boek geschreven door Frauke Joossen. Ze wil niet in de belangstelling staan, maar wordt er wel ingezet door Michelle zelf. Zonder Frauke zou Voor Claire en Mijn tweede adem er niet gekomen zijn.

Ik vond het boek goed. Het zal geen boek zijn dat ik me nog goed zal herinneren binnen een jaar, maar het is wel eens de moeite om het te lezen. Al is het alleen maar voor de nuchtere kijk van Michelle...