Na zo’n 20 jaar heb ik dit boek weer gelezen. Het blijft klasse. Tom heeft een vuilbruin busje lila geverfd en vrijdagavond brengt hij de bewoners van Rathoon, die door de week in Dublin werken, voor het weekend terug naar Rathoon. Al deze passagiers hebben hun eigen leven en hun eigen geheimen.
In het boek is ieder hoofdstuk aan een van de busreiziger besteed, maar ze komen elkaar in Rathoon ook weer tegen. In deze mozaïekroman leer je zo veel mensen kennen; mensen uit de bus en hun directe verwanten.
Op die bewuste zaterdag in september worden er door de busreiziger keuzes gemaakt. Keuzes die verstrekkende gevolgen hebben voor iedereen. Hoe het afloopt, staat niet in het boek, een open einde....
Maeve Binchy schreef vele boeken, waaronder veel mozaïekromans. Ze was een Ierse en haar boeken spelen zich daar af. Ze was heel goed in staat een verhaal vanuit verschillende hoeken te vertellen.
Een hele grote schrijfster waarvan haar boeken altijd de moeite waard zullen blijven.