Deze dichtbundel ontving ik als onderdeel van een viertal boekbloggersklussen, hoewel ik wel eens vaker gedichten lees is een hele bundel lezen voor mij een primeur.
Krista Middel heeft in deze bundel een aantal gedichten verzameld die gaan over de liefde maar ook alle andere voorkomende zaken uit het leven, dit maakt het een zeer diverse bundel waar voor iedere lezer wel iets in zal staan dat hem of haar aanspreekt.
De gedichten zijn juist door de alledaagse onderwerpen toegankelijk en maakt dit tot een prima kennismaking met het fenomeen dichtbundel.
Er staan zeker gedichten in die mij aanspreken, maar gek genoeg geldt dit vaak vooral voor een gedeelte van een gedicht….

Het moment dat het licht vervaagt
dat beetje donker
amper genoeg om de lampen te ontsteken
op weg naar de avond waarin duistere dingen
verschijnen dan wel verdwijnen
en door violet licht de overgang makkelijker lijkt
(fragment uit Licht genieten)

Gedichten vormen een ideale tijdsbesteding voor de korte momentjes ’s ochtends vroeg voor het naar mijn werk gaan. Maar op andere momenten, wanneer ik meer tijd heb ben ik geneigd om al gauw te veel gedichten ineens te lezen, wat zonde is omdat de betekenis dan vaak snel verloren gaat. En hiermee doe je ook de gedichten van Middel zeker te kort.

Liefde, bedvogelen en andere treurnis was een prettige kennismaking met de dichtbundel, maar voor mij toch ook niet meer dan dat. Het zijn geen gedichten die me lang bij zullen blijven, hoewel de onderwerpen wel aanspreken.