In 54 minuten beschrijft Marieke Nijkamp een schietpartij op een school.

Het indrukwekkende boek wordt vanuit verschillende leerlingen vertelt.Hierdoor ontstaat er een fijne afwisseling die je meesleept naar het volgende stukje waarin de desbetreffende persoon weer aan het woord komt.

De angst, de onmacht en het gevoel van het dilemma elkaar te willen beschermen of jezelf redden zijn duidelijk aanwezig in het boek.

Vanaf het eerste moment dat de schietpartij begint tot het moment dat de politie de school ingaat stap je in een achtbaan aan verschillende emoties en naast die van de hoofdpersonen moet je ook dealen met je eigen emoties.

Het enige wat ik miste was de stem van de schutter. Ik had het waarom achter zijn daden graag willen weten. Maar het ontbreken hiervan maakt het boek niet minder goed. Het zet je gelijk aan het denken.