Het leven van de familie Kaakmans werd vijf jaar geleden volledig overhoop
gehaald door de plotselinge verdwijning van de zesjarige Colin. Ze proberen zich
al die jaren staande te houden en hoop te blijven houden dat Colin zal worden
opgespoord. Dan breekt de dag des onheils aan, 24 juli en hun ergste
nachtmerrie wordt de harde werkelijkheid wanneer twee agenten die met het
onderzoek van de verdwijning van Colin belast zijn aan de deur komen en hun
het vreselijke nieuws vertellen; Colin is gevonden, dood, vermoord. En de man
die dit op zijn geweten heeft blijkt onvindbaar te zijn. Langzaamaan begint de
familie Kaakmans steeds meer en meer uit elkaar te vallen.
De 28 jarige dochter Christina wordt al sinds de verdwijning van haar broertje
achtervolgd door een afschuwelijk en knagend schuldgevoel. Na het afgrijselijke
nieuws over Colin te horen te hebben gekregen staat instorting nabij. Ze
probeert uit alle macht de moordenaar van Colin te vinden. En om zich beter op
haar werk te kunnen concentreren en scherp te blijven praat ze zichzelf aan dat
drugs gebruiken, om haar doel te kunnen bereiken, geen kwaad kan.
“De adrenaline pompt door mijn lichaam. Wie had dat ooit gedacht? Ik aan de
drugs. Maar ik neem alleen wat ik nodig heb, ik wil niet zo’n zielig figuur worden
waar iedereen met een boog omheen loopt. Ik neem net genoeg om mijn zorgen
even te vergeten, zodat ik me eindelijk weer kan concentreren op mijn werk. Ik
zal die doorbraak krijgen. Ik zal degene vinden die ons leven tot een hel heeft
gemaakt.” - Christina, blz.23-
Terwijl Christina haar heil in drugs lijkt te hebben gevonden begraaft haar vader
Harm zich steeds dieper in zijn werk. Hij is steeds minder thuis en zo komt de
zorg om haar moeder Ellen, die de ene na de andere hevige migraine aanval
krijgt en daardoor grotendeels ziek in bed ligt, steeds meer bij Christina terecht.
Zijn gedrag begint ook anders te worden, in plaats van de lieve zorgzame vader
lijkt hij steeds meer te veranderen in een kille, harteloze man.

“Mijn vader zucht. ’Ik weet dat het zwaar is, maar we moeten doorgaan.’ Hij
trekt me voorzichtig overeind en kijkt me aan. ‘Ik heb je nodig om je moeder
erdoorheen te trekken, dat weet je.’ ‘Ik weet het, pap. Ik doe mijn best.’
Leunend op zijn arm strompel ik terug naar mijn kamer. ‘Misschien is je best niet
goed genoeg.’ Voor ik antwoord kan geven, laat hij me los, draait zich om en
loopt mijn kamer uit.” - Christina, blz.101-
Buiten het vele ziek zijn van Ellen lijkt er meer dan dat met haar aan de hand te
zijn. Christina gaat op onderzoek uit, maar hoe meer ze ontdekt, hoe angstiger
ze wordt. Zo erg zelfs dat ze voor haar leven begint te vrezen. Is dit gezin nog te
redden, of is het door het verlies en de moord op Colin volledig verwoest? Wordt
Colin’s moordenaar gepakt en wat is er in vredesnaam met Ellen aan de hand,
wat heeft ze te verbergen en wat spookt ze uit?
“Het eenzaamste moment in je leven is wanneer je je hele wereld in ziet storten
en je er alleen maar wezenloos naar kunt staren.” -blz.188-
Dit was mijn eerste boek dat ik gelezen heb van Tamara Geraeds en wat een
kennismaking was dat! Vanaf een aantal bladzijdes werd ik al volledig het
verhaal ingezogen, wat een heerlijk vlotte schrijfstijl. Tamara durft onderwerpen
aan te snijden die vaak nog als een taboe worden gezien. Ik vind dat echt
heerlijk verfrissend, ondanks dat het heftige onderwerpen zijn en ze me echt wel
raken, maar mede daardoor had ik het boek heel snel uit. Het verhaal zit erg
goed in elkaar, is spannend tot aan het einde en heeft een verrassende uitkomst.
Ik kijk er echt naar uit om meer boeken van Tamara te gaan lezen. “Kwelling” is
een absolute must-read voor lezers van dit genre.