Pamela Moore debuteerde als schrijfster in 1956 met het fictieve ‘Bonbons als ontbijt’. Het schrijnende coming-of-age verhaal volgt de 15-jarige Courtney Farrell vanaf de kostschool via Hollywood naar de New Yorkse jetset. De roman was destijds direct een bestseller, met meer dan een miljoen verkochte exemplaren. Moore was op dat moment pas 18 jaar oud, en Courtneys verhaal kwam nauw overeen met haar eigen, met allebei gescheiden ouders en een depressieve aanleg.

De roman vangt aan op een elite kostschool in Connecticut. Courtney voelt zich ellendig nadat haar lievelingslerares aangeeft minder tijd met haar door te willen brengen. Het jonge meisje vlucht naar Hollywood om bij haar alleenstaande moeder Sondra te gaan wonen, een werkloze en aan de alcohol verslaafde actrice die eigenlijk niet op haar dochter zit te wachten, maar beseft dat het haar verantwoordelijkheid is om Courtney een thuis te bieden. Al snel begeeft Courtney zich in het Hollywoodleventje. Een luxe bestaan, met martini’s bij het ontbijt, uren zonnen bij het zwembad en extravagante feesten. Maar de glitter en glans van Hollywood verdwijnen als Courtney zich langzaam tot een vrouw ontwikkelt en ze een geheime affaire krijgt met een biseksuele jonge acteur. Als Sondra’s financiële situatie vervolgens verergert, verlaat het duo de stad, op weg naar een nieuw leven in New York, waar Courtney's vader woont. Hier pakt Courtney de draad weer op met Janet Parker, haar oude kostschoolmaatje en enige vriendin. Ze ontdekt een nieuwe wereld van debutantenfeesten en nachtenlang stappen. Maar het leven in New York is niet gemakkelijker dan in Hollywood, en de nieuwe relaties van Courtney zijn even liefdeloos en van drank doordrenkt. Alcohol is een constante in het leven van Courtney, evenals in die van vrijwel alle andere personages in het boek. De meeste scènes beginnen met het mengen van een martini of het inschenken van een whisky.

In Bonbons als ontbijt, beschrijft Moore problemen die nauwelijks bespreekbaar waren in de jaren vijftig: seks, homoseksualiteit, biseksualiteit, echtscheidingen, feministische carrièrevrouwen… Het boek is geschreven in een stijl die soms gekenmerkt wordt door de periode waarin het boek geschreven is, maar de thema's van seks, liefde, identiteit en vriendschap zijn tijdloos. In tegenstelling tot haar hoofdpersoon, lukte het Moore niet haar depressie te overwinnen: ze pleegde zelfmoord op 26-jarige leeftijd, terwijl ze aan haar zesde roman bezig was. Zowel de auteur als haar werk raakten in de vergetelheid totdat het in Amerika in 2013 opnieuw uitgegeven werd. De Nederlandse vertaling volgde in januari 2017.Moore is niet meer onder ons, maar haar eerste roman is, terecht, terug op de planken.