Ontroerend!
Wat leven wij in een veilige en comfortabele wereld. Wat leven zij in een bedreigende en ontheemde wereld. Als je niets weet van allochtonen, van asielzoekers, van ontheemd zijn, van diaspora, dan is dit fragment uit het leven van een vluchteling een openbaring, hoewel het maar een fragmentje is.
Dit is zo fragiel geschreven! De vlucht uit Iran krast een spoor in je geheugen.
Aanvankelijk maakten de korte zinnen een sombere indruk, maar des te verder ik kwam des te meer ging het mij boeien.
Het hoofdstuk: De klucht van de koe is een juweeltje. Wat beschrijft Abdolah hier mooi hoe hij zich vermangeld voelt tussen wat hij moet loslaten en waaraan hij zich moet aanpassen. Hij beseft dat de wereld verandert en dat hij onderdeel is van die verandering. De stilte, rust en veiligheid van de Hollandse polder brengt hem juist geen veiligheid en geborgenheid, maar bedreigt hem en zijn taal!
Boeiend. Aansprekend, menselijk. Ik ga zeker meer van Kader Abdolah lezen.