Een hoofd in een plastic zak in een park, dat gevonden wordt door een kind. Best een heftig begin van een vertelling. Via allerlei omwegen wordt uiteindelijk begrepen, hoe dat hoofd daar gekomen is en waar de rest van het lichaam gebleven is. Voor mij was het niet moeilijk om te beseffen, dat de daders er ongestraft mee wegkwamen. Het slachtoffer was tenslotte niet erg aardig, maar een moordenaar die zichzelf geweldig vond en een terrorist in de dop was. Toch vond ik de uiteindelijke beslissing van diegenen, die zijn moord onderzochten, niet juist. Het is waar, er zouden verschillende bekenden, die al ondervraagd waren, door de mand vallen. Allemaal sympathieke mensen. Dus je bent geneigd om hun misdaad niet zo erg te vinden. Maar de onderzoekers waren er juist prat op dat ze altijd de onderste steen boven wilden hebben. En nu was dat ineens niet meer belangrijk. Daarom krijgt W.O.L.F. van mij 4 sterren in plaats van 5, want dat is dit verhaal eigenlijk wel waard.