In het boek De macht experimenteert Naomi Alderman met interessante gedachten over vrouwen die de macht hebben waarbij mannen ondergeschikt raken en de gevolgen daarvan. Vrouwen hebben een orgaan bij een sleutelbeen dat de Wrong heet en dat electrische kracht veroorzaakt waardoor vrouwen in fysieke zin kunnen overheersen.
Naomi Alderman gebruikt meerdere methoden om het verhaal te vertellen zoals afwisselende hoofdstukken vanuit het perspectief van verschillende hoofdpersonen zoals een misbruikte jonge vrouw die een nieuwe godsdienst begint, de dochter uit een criminele familie die haar kans grijpt en de praktische zaken voor de voor de nieuwe godsdienst voor haar rekening neemt, een politica en haar tienerdochter en een jonge man die de ontwikkelingen filmt, op YouTube zet, daarmee opvalt en dan voor een bekende televisiezender kan werken. Deze hoofdstukken worden afgewisseld door chats op interfora en verslagen over vrouwen die hun kracht ontdekken en revoluties ontketenen die doen denken aan de Arabische lente van enkele jaren geleden.

Het boek heeft niet echt diepgang en de variatie in de gebruikte hoeveelheid methoden doet experimenteel aan, hoe meer hoe beter. Het idee is vaak dat met vrouwen aan de macht een betere wereld mogelijk zou moeten zijn. Dat is in dit boek niet het geval en dat is stof tot nadenken.

Kortom, vrouwen komen aan de macht en zijn aan de beurt om het te misbruiken.