￼Kwaad Bloed - Jennefer Mellink Genre; Young Adult 16+
Uitgever; Uitgeverij Clavis
ISBN; 9789044825565
Uitvoering; Hardcover
Aantal pagina’s; 296 Verschijningsdatum; juni 2015

Met dank aan Uitgeverij Clavis voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur;
(bron; jennefermellink.nl)
Jennefer Mellink (Amersfoort, 1985) is opgegroeid in Leusden. In juni 2014 debuteerde ze met Gebroken, een zenuwslopend spannende young adult thriller die lovend werd ontvangen. Haar tweede young adult thriller Kwaad Bloed verscheen in juni 2015. Ook over dit boek zijn de recensies en reacties zeer positief. Momenteel werkt ze aan haar derde (en vierde) young adult thriller.

Ze schrijft ook columns en korte (spannende) verhalen die zijn verschenen in diverse verhalenbundels en tijdschriften. Ook heeft ze zes jaar boekrecensies geschreven voor Hebban/Crimezone. Jennefer wandelt graag urenlang met haar hondje door de natuur en houdt ook van lezen, koken en reizen. Behalve als auteur werkt ze parttime als medewerker binnendienst bij een bedrijfsmakelaar.

Cover;
Een sjieke hardcover die zeker opvalt in de schappen, zowel bij de doelgroep YA als bij de ‘volwassen’ lezer. Een zwarte achtergrond met de titel in knalrode letters. Verscholen achter die letters een vrouwengezicht, Eilleen neem ik aan. Meestal vind ik zoiets jammer, omdat wat op de cover afgebeeld is daardoor in het niets verdwijnt of wegvalt. Hier vind in het echter passen, het stoort niet. Het is een boek dat ik zeker zou oppakken voor de korte inhoud te lezen, die gelijk al aanspoort tot het lezen van dit boek.

Achterflap;
“De meters leken kilometers. Hij ademde zwaar. Dit ging echt niet goed. Er moest een dokter komen, en snel. Waar was zijn mobiel? Hij begon te hyperventileren, wilde schreeuwen en om hulp roepen, maar er kwam geen geluid uit zijn strot. Enkel wat zacht gepiep dat voor hetzelfde geld een klein muisje zou kunnen zijn, een van de vele in dit gore studentenhuis. Hij sloot zijn ogen en hoopte dat die helse pijn gauw over zou zijn. Nooit meer wilde hij cocktails drinken. Nooit, maar dan ook echt nooit meer.”

Na een wild feestje wordt Vince dood aangetroffen in zijn studentenkamer. Een ongelukkig toeval, of is er meer aan de hand? Zijn beste vriendin Eilleen vertrouwt het niet en besluit om zich met het politieonderzoek te bemoeien. Ze ontdekt details die het daglicht niet kunnen verdragen, en veel mensen lijken een motief te hebben om Vince van het leven te beroven. Of beeldt ze zich dat slechts in? De vragen blijven zich opstapelen, de antwoorden laten zich niet makkelijk achterhalen. Door alle heftige gebeurtenissen wordt ook Eilleens eigen akelige verleden weer opgerakeld ...

￼Samenvatting;
Eilleen de Jong woont in een studentenhuis en samen met Suus, Emiel, Jonathan, Vince, Chloé en Tara (de moederkloek van het gezelschap, omdat zij enkele jaren ouder is en een dochtertje heeft) hebben ze een hecht vriendengroepje. Vooral met Vince kan Eilleen het heel goed vinden. Als Katie, het dochtertje van Tara haar communie doet, feest de vriendenbende gezellig mee. De cocktails lopen goed binnen. Maar als Vince zich ineens niet lekker voelt, houdt hij het voor gezien. Met veel moeite garaakt hij nog in zijn flat. Als hij de volgende dag dood gevonden wordt, is dit voor Eilleen en haar vrienden een schok.

Eilleen kan en wil niet geloven dat Vince dood is en zit voornamelijk met de vraag wat er precies is gebeurd? Omdat het onderzoek van de politie niet opschiet, gaat ze zelf op onderzoek uit. Iets zegt haar dat Vince vermoordt is. Maar waarom? Hoe verder ze graaft, hoe meer wantrouwen er gaat spelen tussen de vrienden. Verteld iedereen wel de waarheid?

Bovendien ontdekt ze zaken van Vince waar ze niets van afwist. Was hij echt van plan de ‘Heartbeat’ over te nemen, de zaak waar hij een baantje had? Wie is Kars en wat voor een griezel is me dat? Zou hij iets te maken hebben met de dood van Vince?

‘Ik fantaseer de woorden, Wanted: Dead or Alive $10.000 boven zijn hoofd, want een misdadigerstype is het wel.’

En of dit nog niet alles is, komen er demonen uit haar jeugd om de hoek piepen. Net nu ze alles min of meer op een rijtje heeft en het had verbannen, lijkt haar onderzoek naar de dood van Vince, meer op te rakelen dan haar lief is.

Conclusie;
Voor mij een eerste kennismaking met Jennefer Mellink. Het boek oogt mooi, zowel de cover als de binnenkant. Elk hoofdstuk wordt gemarkeerd door een zwarte bladzijde, speciaal!

Het verhaal begint mysterieus met de proloog en roept gelijk al vragen op. Helaas valt daarna de spanning weg en maak je vooral kennis met de vriendengroep en hun relaties tot elkaar. Gelukkig weet de auteur die spanning terug op te bouwen en werkt ze zo naar de plot, die erg onverwacht is. Deze zit eigenlijk heel vernuft verwerkt in het verhaal, maar je ziet hem totaal niet aankomen. Knap!

Hier en daar had ik wel mijn bedenkingen. Waarom woont Eilleen in een studentenhuis, terwijl haar ouders op een vijftal minuten daarvandaan wonen? Ook het gipsverhaal van Emiel was in het begin niet erg duidelijk en deed me twijfelen of hij nu wel of niet in het gips zat?

Voor een young adult waar duidelijk op de achterflap staat ‘Voor lezers vanaf 16 jaar’, had er voor mij iets meer diepgang in mogen zitten en hadden de karakters en het verhaal nog meer uitgewerkt mogen worden. Sommige verhaallijnen zijn voor mij onduidelijk en niet af. Daarbij denk ik aan Kars en Anita, maar om geen spoilers weg te geven, kan ik daar niet veel over kwijt. Ook in het deel over Eilleen haar verleden had ik graag wat meer gelezen.

Slotsom;
￼Het mag gezegd, Mellink schrijft met een vlotte pen in makkelijk leesbare zinnen. Er zit vaart in het verhaal en je hebt het dan ook in no-time uit. Ik heb de indruk dat ze zich makkelijk kan inleven in de leefwereld van jongeren. De onderwerpen die zij aansnijdt zijn realistisch beschreven en herkenbaar voor de doelgroep waar dit boek voor bedoeld is. Jammer dat de muziek/liedjes van Kars niet hedendaags zijn. Ik vrees dat er verschillende titels zijn die onbekend in de oren klinken bij de jongeren van deze tijd.

Drie sterren voor Kwaad Bloed.
Karin
Team De perfecte Buren