Het werkt voor het verhaal soms het beste als de auteur zelf persoonlijk betrokken is bij dit verhaal. Wat dat betreft hoefde voor de gebeurtenissen in het boek grotendeels geput te worden uit de persoonlijke herinneringen van de schrijfster. Dat levert een indrukwekkend verhaal op, dat veel mensen wellicht zal helpen begrijpen wat het syndroom van Asperger met mensen doet. En met mensen in hun omgeving, uiteraard. Wat dat betreft is deze schets van een persoonlijkheid voor veel mensen de moeite waard om te lezen omdat het zonder meer authentiek oogt.

Wel heeft het boek mede daardoor een manco. In commentaren was al gezegd dat er behoorlijk geschrapt is in het oorspronkelijke manuscript, maar wat resteert is nog steeds een lijvig verhaal van bijna 500 bladzijden. De ironie wil, dat sommige dingen in het boek, zeker in het begin, af en toe te voorspelbaar verlopen. Naar mijn mening had er zeker in de eerste helft van het boek nog geschrapt kunnen worden; pas in de tweede helft van het boek vindt de persoonlijke ontwikkeling van de hoofdpersoon echt plaats. Alsof tot dat moment iets deze ontwikkeling nog tegenhoudt. En vanaf dat moment krijgt het boek ook meteen meer leven, meer nuance, meer diepgang en kleur.

Vanaf dat moment leest het als een trein, en zouden vier sterren meer dan verdiend zijn geweest. Nu houd ik het op 3.