RECENSIE 'KONINGINNEN' (KENDARE BLAKE)
5/8/2018 0 Reacties

Foto
Titel: Koninginnen
Auteur: Kendare Blake
Serie: Three Dark Crowns (#1)
Uitgeverij: HarperCollins
Jaar van uitgave: 2018
Aantal bladzijden: 352


Three Dark Crowns
Drie koninklijke zusjes, maar op de troon is maar plaats voor één koningin...

Op het eiland Fennbirn wordt elke generatie een drieling geboren – drie koninginnen, alle drie erfgenaam van de troon en alle drie in het bezit van een bijzondere kracht.
Mirabella kan met een knip van haar vingers vlammen doen oplaaien en hevige stormen ontketenen. Katharine kan zonder blikken of blozen het dodelijkste gif doorslikken zonder ziek te worden, en Arsinoe, zo gaat het gerucht, kan de mooiste bloemen laten bloeien en wilde leeuwen temmen met één enkele blik.
Maar aangezien er maar één van hen gekroond kan worden, moeten de zussen de strijd met elkaar aangaan. Op de nacht van hun zestiende verjaardag, begint het gevecht. En dat is niet zomaar een spelletje, maar een gevecht op leven en dood...
Foto
Dit verhaal volgt de zussen Mirabella, Katharine en Arsinoe, een drieling die volgens traditie moet strijden om de kroon. Het verhaal geeft weinig achtergrondinformatie. Er wordt aandacht geschonken aan de gaven van de zussen, maar hoe het fantasierijk is opgebouwd en wat diens geschiedenis is, blijft onduidelijk. Dit zorgde ervoor dat ik me moeilijk kon verplaatsen in het verhaal. Gebeurtenissen lijken wat onlogisch en ik was graag meer te weten gekomen over het eiland.

De flaptekst van dit boek doet vermoeden dat er een grote strijd aan zit te komen (denk: The Hunger Games). Voor lezers die daarop zitten te wachten, heb ik slecht nieuws. Het boek bestaat voor 80% uit langdradige hoofdstukken die het liefdesleven van de zussen onder de loep neemt. Een strijd blijft uit en zal naar alle waarschijnlijkheid pas in het tweede deel van de serie beschreven worden.

Nu ik deze recensie schrijf, merk ik dat het verhaal me niet zo is bijgebleven. Het verhaal is traag en er gebeurd weinig opmerkelijks of spannends. Perspectieven die in derde persoon zijn geschreven wisselen af. Elke koningin, maar ook diverse andere karkaters krijgen hun eigen hoofdstukken.
Mede door het perspectief, maar ook door het uitblijven van interessante situaties, zorgt ervoor dat ik me niet verbonden voelde met de karakters. Koningin Mirabella is me nog het meest bijgebleven, zij lijkt de enige te zijn met echte gevoelens en twijfels over de situatie.

Het eerste deel van de serie eindigt open en met een plottwist. Toch ben ik nog niet helemaal overtuigd van deze serie en weet ik nog niet of ik me ga wagen aan het volgende deel.