Wat een heerlijk en mooi verhaal. Het leest heerlijk weg en laat de lezer, net als Sarah, continu in een toestand van onwetendheid. Daardoor wil je blijven lezen omdat je ook wilt weten hoe of het zit, of ze Eddie terug zal vinden en hoe en vooral het grote waarom.

De schrijfster heeft naast haar mooie zinnen ook gespeeld met de tijd. Er zijn geschreven brieven door het verhaal heen en pas aan het einde weet je door wie ze zijn geschreven en aan wie, we hebben het heden in de eerste delen van het boek vanuit het perspectief van Sarah en in het laatste deel vanuit Eddie gezien. Hier tussen door volgend de beschrijvingen van de zeven perfecte dagen die Eddie en Sarah mochten beleven.

De uitwerking van de gecompliceerde hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. Ook de andere karakters krijgen ruimte in het boek om hun plaatsje in te nemen in het verhaal en los van het verhaal van Sarah tijd te hebben voor hun eigen drama. Zo is er onder andere de kinderwens van de ene vriendin en het liefdesleven van een ander wat niet voor zich spreekt. Deze verhaallijnen geven iets extra’s mee aan het verhaal, wat meer diepte en inhoud. Drama op allerlei vlakken maar gelukkig ook een stuk hoop en liefde.