In de jaren 70 van de vorige eeuw was Rob(ert) Anker mijn leraar Nederlands. Hij was een geliefde docent vanwege zijn geestigheid en zijn passie voor boeken. Van hem leerde ik de liefde voor het geschreven woord. Voor mijn mondeling Nederlands kreeg ik een negen van hem. Via de media drong van tijd tot tijd nieuws over hem tot mij door; hij was auteur en dichter geworden en won met zijn werk prijzen. Het speet mij toen ik vernam dat Rob overleden was. Even later vond ik dit boek op een rommelmarkt en moest het kopen.
Hajar en Daan gaat over een docent Geschiedenis die verliefd wordt op een leerling van Marokkaanse afkomt, een dubbel taboe dus.

Het is een af en toe hilarisch en vlot geschreven verhaal, hier en daar Herman Koch-achtig cynisch. Maar ook gevoelig en pijnlijk. Openhartig en confronterend. Een mooie liefde die niet mag zijn en Daan wegvoert van een gemakkelijk en oppervlakkig leven.
Nog steeds actueel veronderstel ik.
Een aanrader!