Eerlijk, ik moest er even inkomen en met name wennen aan de soms wat vreemde namen maar dat heb ik vaker met Scandinavische schrijvers. Daarna was ik niet meer te houden, net als de hoofdpersonen in het boek werd ik met afschuw vervuld toen Agnes bleek te zijn verdwenen. Ze is moe, de vakantie viel tegen en haar dochter is druk, iedereen is tegen haar en ze wil gewoon eerder naar bed toe. Heel begrijpelijk als je hoogzwanger bent denk ik. En dan is ze weg.
Het verdriet en de onmacht kon ik voelen, zo intens wordt het beschreven. De echtgenote wordt verdacht en iedereen heeft er een mening over. Vreselijk.
Sofie heeft het heel goed gedaan, ik mag haar schrijfstijl wel en ze houdt de lezer tot op het laatst geboeid. De afwas bleef staan en de mand met strijk liep op maar dat kon me niets schelen want ik moest Agnes vinden. Je voelt de tijdsdruk en als op een gegeven moment de kant van Agnes ook beschreven wordt dan kom je niet meer los.
Ik wil verder niets zeggen over het plot. Het is erg spannend en roept om een vervolg want het is nog niet af..
We hebben er in ieder geval weer een goede schrijfster bij! En daar ben ik als thrillerfan erg blij mee.