Dit was het nieuwst boek van deze schrijfster, maar voor mij was het ook het eerste dat ik las.
Het zal niet het laatste zijn.
Dit is een spannend verhaal over een echtpaar met problemen. De man, Gijs, komt heel onsympathiek over, met zijn regeltjes en zijn dwingelandij. Alles moet gebeuren zoals hij het in gedachten heeft. Het eten dient op tijd klaar te staan, er mag nergens rommel zijn, de boeken moeten keurig in het gelid op de planken staan.
Zijn vrouw Jaqueline doet haar best hem in alles ter wille te zijn, maar krijgt het steeds moeilijker.
Zij mist haar dochter, die op negentien-jarige leeftijd het huis uit is gegaan en ze hebben haar niet meer teruggezien. Ze is een restaurantje in Frankrijk begonnen is getrouwd, weer gescheiden en heeft een zoontje.
De moeder van de vrouw is manisch depressief en doet een zelfmoordpoging. Jacqueline weet haar op het nippertje te redden, tot ongenoegen van haar man.
Steun hoeft ze van zijn kant niet te verwachten.
Hij ziet haar als labiel, als een kind van haar moeder.
Hij kleineert haar voortdurend en ze houdt het niet meer uit.
In aparte, schuingedrukte hoofdstukken is Jaqueline onderweg naar haar dochter in Frankrijk. Ze verheugt zich op het weerzien.
De spanning stijgt: Hoe is het afgelopen met de echtgenoot? Waar is hij gebleven? Hoe zal de dochter reageren na al die jaren?
De ontknoping bezorgde me kippenvel.