Ik heb dit boek mogen lezen voor de leesclub van Bol.com. En wat heb ik ervan genoten! Ik vind het een prachtige poëtische vertelling. De schrijfstijl die zo kunstzinnig is, de metaforische omschrijving van het verdriet, alles draagt er aan bij dat het verhaal mij diep heeft weten te raken.

“Want komma’s waren als met je ogen knipperen: ze verleenden de dingen even respijt van het aldoor bekeken worden.”

Het boekje is dun, telt 143 pagina’s. Toch is dit zeker naar mijn inziens voldoende voor het vertellen van dit verhaal. Naderhand gaf het mij het gevoel een veel dikker boek gelezen te hebben. De manier van schrijven vereist je volledige aandacht, alleen op die manier kunnen de mooie zinnen tot je door dringen. Je vertellen wat ze te vertellen hebben.

“Tegenover hem produceerde zijn vader iets als een glimlach. De jongen liet die op de grond vallen, in de hoop dat hij in duizend stukjes zou breken.”

Het hoogste goed is een aanrader voor lezers die houden van een mooie vertelling met inhoudt. Eén waarbij je na gaat denken, tijdens en na het lezen. Tijd neemt om datgene wat je gelezen hebt te laten zakken.

“Want zelfs een woord houdt op met leven als het niemand heeft om iets tegen te zeggen.”

Ik geef dit boek 4 sterren.