De Botton verdedigt de stelling dat de uitstraling van onze huizen en interieurs van groot belang is voor ons geluk en welzijn, hij bestudeert de invloed van de manier van bouwen in heel brede zin op ons geluk en hij zoekt antwoorden op de lastige vraag wat schoonheid is. Wanneer is iets mooi? Ook de vraag of schoonheid en functionaliteit te verenigen zijn, is interessant. Smaken verschillen uiteraard en veranderen ook afhankelijk van tijd, plaats, cultuur. Maar toch worden een aantal, min of meer algemeen geldende, kenmerken gevonden zoals: elegantie, samenhang, een geheel vormend met de omgeving, harmonie tussen heden en verleden en eerbied en bewondering afdwingend. Veel voorbeelden met afbeeldingen maken zijn beweringen duidelijk.
Ik begrijp nu ook beter waarom mijn wederhelft en ik soms moeite hebben meubels te vinden die we beiden mooi vinden, onze karakterverschillen zitten dit gewoon in de weg...

Leesbaar en boeiend maar soms vond ik het wel héél ver gaan.

“Wanneer gebouwen spreken, doen ze dat nooit met slechts één stem. Gebouwen zijn eerder koren dan solisten, en die meervoudigheid biedt mogelijkheden voor zowel fraaie harmonieën als voor tweedracht en dissonantie”

En edit: dit boek is natuurlijk geen roman zoals hierboven is vermeld.