Na Delphine begint met de verdwijning van Delphine. Nina, de beste vriendin van Delphine, is onzeker over de verdwijning van Delphine en wil op onderzoek uit. Ze gaat de gangen van haar vriendin na, en denkt zeker te weten dat het niet uit vrije wil is gegaan voor Delphine. Iedereen binnen de vriendengroep van Nina en Delphine heeft wel een motief om iets gedaan te kunnen hebben, maar wat is waar?
Ik vond dit boek psychologisch ontzettend sterk. Ik wist werkelijk waar niet in welke hoek ik het moest zoeken. Uiteindelijk begon er een lampje te branden, maar ook toen was ik nog niet zeker van mijn zaak. De personages zijn stuk voor stuk sterk genoeg neergezet voor het verhaal. Allemaal komen ze aan de beurt om een verhaal te vertellen, waardoor je ze enigszins leert kennen. Je leert de personages begrijpen, maar wie zou zo erg kunnen doordraven om bij wijze van spreken Delphine te laten verdwijnen? Door de verdwijning valt ook de hele groep uit elkaar, er komen 'geheimen' bovendrijven waar niet iedereen mee overweg kan. Er komen grote scheuren in de groep, maar houdt de vriendschap alsnog stand is dan de vraag? Je voelt de liefde en haat van de bladzijdes afspatten. De sferen zijn goed te proeven, het verhaal zuigt je mee in een tornado van leugens, intriges, verhoudingen en andere misere. En toch, ondanks dat het soms wat op een soapserie lijkt, weet de schrijfster je toch te grijpen en weer mee verder te sleuren. Daarna gooit ze je ergens neer, en moet je maar zien wat je ermee doet. Kortom: Geweldig! Ik houd wel van dit soort psychologische spellen met de lezer. Ik kon niets en niemand vertrouwen in het verhaal. En als je dat kunt bereiken bij een lezer, heb je je bij mij in een goed blaadje neergezet.