Lezen over de avonturen van Amani en de andere leden van de rebellenbeweging voelde als thuiskomen. Het was een half jaar geleden dat ik “Rebel in de woestijn” gelezen heb, maar toch herinnerde ik me elk detail ervan. Dit is het bewijs dat de Rebel-boeken me in hun macht hebben, maar nu ik deel twee gelezen heb, ben ik nog meer verkocht. Ik ben helemaal opnieuw gevallen voor dit boek en hard ook!
Alles was nóg beter dan in deel één. “Rebel in de woestijn” vond ik een goed boek met een sterk vrouwelijk hoofdpersonage dat voor ieder meisje een idool is! Maar “Verrader van de troon” was op alle vlakken nog zó veel beter. Het was zo veel meer dan “gewoon een vervolg”! Het was grappig, soms zo grappig dat je niet anders kon dan luidop lachen met als resultaat dat iedereen die op dat moment in de buurt was, je aankijkt alsof je gek geworden bent. Vol onverwachte wendingen die me keer op keer tot het uiterste puntje van mijn stoel dreven. Ik kan niet begrijpen waar Alwyn Hamilton haar inspiratie blijft halen, het lijkt wel een onuitputtelijke bron. Sommige wendingen waren zelfs zó onvoorspelbaar dat ik ze bijna niet kon geloven ook al stonden ze er zwart op wit.
Kortom, dit was één van de beste vervolgen die ik al ooit gelezen heb in een serie. Daarom kan ik dan ook niet wachten op deel drie, ook al moet het nog geschreven worden. Mijn verwachtingen voor deze heldin zijn alleen maar nóg hoger geworden en ik kijk er dan ook naar uit om verder te lezen en opnieuw meegezogen te worden in deze magische wereld.