‘Zuiver’, wat een prachtige roman, zo’n ‘zuivere’ uniek intense, met humor doorspekte schrijfstijl. Het is eerst even wennen aan die uitzonderlijk schrijfstijl maar al heel vlug werd ik meegesleept in de mooie beschrijvingen met al zijn verschillende gedachtensprongen.
Susan haar man wordt vermoord in Midden-Amerika terwijl hij op zoek was naar een vriend/werkgever... naast haar verdriet en verlies gaat ze ook gebukt onder een torenhoog schuldgevoel. Maar anders dan een verhaal over een rouwende weduwe die helemaal niet weet hoe ze verder moet krijg je hier het verhaal van een vrouw die de draad terug oppakt, geholpen door haar erfenis van een groot huis met een bizarre inhoud. Het zet haar op een zoektocht. Een zoektocht naar het waarom van wat ze aantreft in dit huis. Het is echter ook de queeste naar haar eigen leven na het verlies van haar man en het uiteenvallen van haar gezin.
Lydia Millet leert ons via Susan dat we allemaal leven op ons eigen stukje eiland met slechts een flauw idee van wat er zich in de rest van de wereld echt afspeelt. Zuiver sleurt je mee in een verhaal . Voor wie dit begrip onbekend is raad ik je aan eerst het boek te lezen voor je dit opzoekt. http://www.boekensite.gent/node/615