Max Aue is jurist en belandt bij het uitbreken van de oorlog via een kantoorbaantje bij de Waffen-SS. Als inlichtingenofficier staat hij er op de eerste rij bij de ‘Aktionen’ waarbij duizenden joden in de geannexeerde gebieden worden opgeruimd. Later belandt hij aan het Oostfront. Aanvankelijk beperkt zijn taak zich tot het opstellen van rapporten, maar wanneer hij in een dossier over het beoordelen van een Russisch bergvolk op hun al dan niet joodse origine de SS-doctrine te weinig genegen blijkt, wordt hij door zijn superieuren ‘uitgerangeerd’ naar de frontlinie in Stalingrad. Daar vergen kou, diarree en aanhoudende misseijkheid zoveel van hem dat hij steeds vaker gaat hallucineren ... Hij ontsnapt er ei zo na aan de dood wanneer een kogel dwars door zijn schedel gaat. Door deze gebeurtenis wordt hij gerehabiliteerd en ontvangt hij het IJzeren Kruis. Hij werkt zich via zijn connecties naar Berlijn waar hij het hoofd wordt van de dienst dat er moet op toezien zoveel mogelijk krijgsgevangenen beschikbaar (lees: levend) te houden voor fabrieksarbeid. Gezien de erbarmelijke omstandigheden in de kampen blijkt dit een onbegonnen werk. De irone van het lot zorgt er dus voor dat hij zoveel mogelijk joden van de dood moet zien te redden.

Een weerzinwekkend en tegelijk verhelderend boek omdat het beschreven wordt vanuit het gezichtspunt van een Duits officier. Littell maakt het de lezer niet gemakkelijk door de eerste 300 (driehonderd!) pagina’s haast uitsluitend verslag uit te brengen van gesprekken tussen Duitse officieren, overgoten met massa’s technische details over het Duitse leger. De gelaagdheid van het boek maakt het (vanaf p. 300) echter meer dan de moeite waard om verder te lezen: de complexe persoonlijkheid van Aue (hij hunkert ernaar om een vrouw te zijn; de doodgelopen liefdesrelatie met zijn zus ligt hieraan waarschijnlijk ten grondslag ...), zijn zoektocht naar een antwoord op de schuldvraag in oorlogscontext, het geheel van machtspelletjes en corruptie binnen het Duitse leger, de moord op zijn moeder en stiefvader, het jodenvraagstuk bekeken door een Duitse bril ... De kille, gevoelloze persoon van Aue moet je als lezer voor lief nemen.