“It is only that every day one grows a little, every day something is different, so that in the keeping up of days suddenly a thing that was impossible has become possible”.

Vanaf 1900 kwam de vrouwenemancipatie op gang, met name in Europa en Noord-Amerika. Tot die tijd heeft de vrouw altijd een andere waardering en behandeling gehad dan de man. Mannen hadden in feite altijd meer macht dan vrouwen en hadden hierdoor dan ook een betere positie in de maatschappij. Maar wat als die macht nu bij vrouwen komt te liggen? Hoe zou de wereld er dan uit komen te zien? Dit is een vraag die centraal staat in The power.

Tienermeisjes ontdekken op een dag dat ze de power hebben: Ze hoeven maar met hun vingers te knippen en ze kunnen iemand pijn doen, of zelfs vermoorden. Als steeds meer meisjes ontdekken dat ze deze kracht hebben en dat ze deze ook kunnen ontwaken bij volwassen vrouwen, ontstaat er een machtsverschuiving.

In The power volgen we drie vrouwen die de kracht hebben en er elk op hun eigen manier mee omgaan. Roxy is een 14-jarig meisje uit een criminele familie. Nadat zij de kracht gebruikt heeft om de moord op haar moeder te wreken, gebruikt ze haar kracht om een drugsimperium op te zetten. Ook Allie zet haar krachten in eerste instantie in om te doden, maar gaat daarna een heel andere kant op. Zij wordt uiteindelijk de leider van een religieuze beweging, die de focus legt op het vrouwelijke in het geloof. Tenslotte volgen we Margot. Zij is ouder dan de andere hoofdpersonen, de kracht in haar is gewekt door haar dochter. Margot is politica en zet zich in om meisjes die de kracht hebben te begeleiden en te trainen. Later in het verhaal zorgt haar kracht ervoor dat ze een verkiezingsstrijd wint.

Tunde is het laatste hoofdpersonage, de enige man die een hoofdrol speelt in het verhaal. Nadat hij een filmpje online gezet heeft, wordt hij als verslaggever voor CNN gevraagd. Hij reist de wereld over om verslag uit te brengen van de gebeurtenissen die door het ontwaken van de kracht in vrouwen ontstaan. De rol van Tunde is een belangrijke, ook al heeft hij zelf weinig met de kracht te maken. In zijn hoofdstukken wordt er als het ware even uitgezoomd en ziet de lezer naast de persoonlijke ervaringen van de vrouwen met de kracht ook een totaalbeeld. Wat voor invloed heeft de kracht op de wereld? Door de belevingen van Tunde komt die ontwikkeling mooi in beeld.

Het eerste deel van het boek heet “Ten years to go”, het tweede deel “Nine years to go”, enzovoorts. Er wordt duidelijk afgeteld naar een belangrijke gebeurtenis en dit brengt spanning mee. Naarmate de jaren in het verhaal vorderen, wordt de sfeer ook steeds grimmiger. Waar het verhaal eerst vooral leek te gaan over hoe de wereld eruit zou komen te zien als vrouwen aan de macht zouden komen, lijkt het steeds meer te gaan over wat macht met iemand doet, ongeacht wie diegene is. Vrouwen gebruiken de kracht in eerste instantie om gerechtigheid te krijgen, daarna steeds meer om hun machtspositie duidelijk te maken. Zo zegt Tatiana, de leider van het eerste vrouwelijke koninkrijk: “I want to humiliate them. Show that this...mechanical power cannot compare with what we have in our bodies”. En uiteindelijk vinden er wreedheden plaats zonder reden of aanleiding. Zoals Roxy stelt: “They do it because they can”. Het boek lijkt uit te dragen dat wie de macht ook heeft, diegene het gebruik – en misbruik – van deze macht niet zal kunnen weerstaan.

Het is een boek dat een grote indruk op de lezer achterlaat. Het verhaal sluimert nog lang in gedachten na en zet aan tot nadenken over macht. Een krachtig verhaal dat gelezen moet worden!