Soms zijn er boeken die indruk maken en vervolgens in je hoofd blijven hangen, “Dankzij de oorlog” is daar een perfect voorbeeld van.
De grappige en vaak aandoenlijke gesprekken die hoofdpersoon Tomer met zijn ouders voert zijn alleen al het lezen waard. Maar wat (op mij) het meeste indruk maakt, is de scherpe maar liefdevolle briefwisseling tussen Tomer en zijn oma, die je als lezer flink aan het denken zet en bij vlagen ontroert. Dit gecombineerd met de vlotte en prettige schrijfstijl maken dit boek een absolute aanrader. (Pinky promise.)