Het verhaal van Jeanne d'Arc dacht ik wel te kennen. Een dorpsmeisje dat al jong zegt verschijningen te zien van heiligen, die haar vertellen dat ze de kroonprins van Frankrijk moet helpen Orleans te ontzetten. Een meisje dat daadwerkelijk een compleet leger aanvoert en uiteindelijk op de brandstapel belandt.

Maar daar hield mijn kennis over dit verhaal wel een beetje op. Van der Vlugt brengt daar op haar eigen weergaloze manier verandering in. Alsof je bij Jehanne achterop haar paard meerijdt, samen met haar in de aanval gaat en ze haar gedachten met je deelt, leer je haar en haar verhaal kennen.

Haar volgers, maar ook haar tegenstanders, het Frankrijk en de gewoontes van toen (ik heb me nog behoorlijk op zitten winden over de gedachten die men destijds over vrouwen had), alles zie je voor je ogen gebeuren.
En als Jehanne dan haar missie volbracht heeft... wat dan? Ze zegt tegen haar vader dat ze nog niet naar huis kan omdat het leger haar nodig heeft. Waarop haar vader zegt: 'Nee kind. Volgens mij is het precies andersom.'
En daarmee legt hij precies de vinger op de zere plek. Hiermee wijst hij feilloos aan wat uiteindelijk Jehannes ondergang zal worden, en waardoor ze gevangen kan worden.

Het einde van het verhaal is een ieder wel bekend, maar ergens hoop je tóch nog dat er een klein wonder gebeurt waardoor Jehanne gered wordt van de brandstapel. Als dat dan niet gebeurt, en je bij haar laatste momenten aanwezig bent... hartverscheurend vond ik het.
http://www.watiknouvind.com/2018/06/wat-ik-nou-vind-van-jehanne-van-simone.html