Emma groeit op in armoede. Mevrouw Maria zorgt voor haar en haar zus Helena, maar uiteindelijk laat zij de kinderen in de steek. Ze worden opgevangen in een klooster. Hier hebben ze tenminste structuur en voldoende eten, maar ook hier kennen ze armoede. Bovendien worden de meisjes als zondig beschouwd. Het is onduidelijk wie hun moeder is en of ze wel gedoopt zijn. In het klooster is dit uiteraard van belang. Moeilijke jaren volgen.

Emma Reyes vertelt over haar leven in briefvorm. Alhoewel de titel doet vermoeden dat het verhaal over heel haar leven gaat, beslaan de brieven alleen de eerste negentien jaar van haar leven. Uit het onmisbare nawoord blijkt dat Emma hierna ook nog een bewogen leven heeft gehad. Fijn om hier in vogelvlucht nog over te kunnen lezen, maar wat was het interessant geweest om hierover ook vanuit het perspectief van Emma zelf te kunnen lezen.

Emma heeft indrukwekkende gebeurtenissen doorstaan in haar leven. Dat het een waargebeurd verhaal is, zorgt dat het nog meer indruk maakt. Wel beschrijft Emma alles redelijk feitelijk en hierdoor komt het verhaal soms wat afstandelijk over. Als lezer krijg je een goed beeld van hoe het leven in het klooster was, maar haar gedachten en gevoelens hierbij blijven wat meer op de achtergrond. Desondanks is het een boeiend boek en zeker de moeite van het lezen waard.