Als je echter midden in het echte leven zit klinken woorden als lot en voorbestemd al snel gemaakt en overdreven. Finn maakt er zelfs een woordgrapje over tegen Moira, tijdens hun ontmoeting op het tuinfeest. Dag Kismet, slaap lekker straks. Moira. Haar naam staat voor Griekse godin van het lot. Zij ondergaat in eerste instantie wat haar overkomt. Ze heeft letterlijk niets meer en woont in bij haar zus en haar gezin. Finn heeft meer dan genoeg, gewonnen tijdens de nodige pokertournooien, maar ondergaat net zo goed zijn lot blijkt. Bestemming of het lot, we maken gewoon ons eigen verhaal, zegt Moira , ..titel Kismet. En daarmee ook hun eigen bestemming.
Het verhaal zet je wereld op z'n kop. Hoe merk ik pas als ik het eerste deel nog een keer lees. Wat eerst heel langzaam op gang lijkt te komen, krijgt nu meer betekenis en dan aanvaart je ook het tempo. Het 2e deel vertelt vanuit het perspectief van Finn heeft namelijk een snellere dynamiek. Iets wat mij als lezer meer aansprak. Maar het verhaal heeft natuurlijk ook zijn eigen bestemming, en die gaat niet sneller omdat ik dat als lezer graag wil. Zo pakt achteraf alles heel miniem in elkaar.
Zinnen die in het begin van het verhaal al voorbij komen, krijgen later betekenis. Onderga je je lot, of heb je een keuze in je bestemming. Alsof je iets probeert te duiden, wat je niet kunt verklaren. Of zoals de Chishire kat uit Alice in Wonderland zegt "Ik ben niet gek, mijn realiteit is gewoon anders dan de jouwe."
En dat is wat mij in het verhaal heel erg aansprak. Een E-book wat ik gratis mocht lezen van de schrijver, waarvoor dank.