-deel 3-
Fitzek heeft onder het motto Never change a winning team met 'De Zielenbreker' weer gebruikgemaakt van zijn ondertussen vaste principe dat ik in de inleiding beschreef. Maar ik vond dit tijdens het lezen helemaal niet erg. Het verhaal blijft toch nog spannend en onverwacht ondanks dat ik al ongeveer wist uit welke hoek de wind waaide. Hij slaagt erin de grens tussen het boek en de realiteit te doen vervagen waardoor je als lezer na het boek nog lang zal nadenken. En dat is toch wat een echt goede thriller zou moeten doen?