Net zoals in het voorgaande boek “PAAZ” neemt Myrthe van der Meer ons mee op een reis naar de donkerste hoeken van haar gedachten, in de persoon van Emma. Het boek is qua stijl gemakkelijk leesbaar, hoewel het onderwerp vrij ongemakkelijk is voor veel mensen.
Het verdient aanbeveling om “PAAZ” te lezen vóórdat “UP” wordt gelezen, omdat dit het begrip van dit vervolg verbetert.
De heldere uiteenzetting van Emma’s gedachten levert goed inzicht in de verschillende manieren van denken die mensen van elkaar onderscheidt (hersenspinnen). Niemand denkt op dezelfde manier.. en soms ‘verdrinken’ mensen in hun denkwijze. Bij vlagen pijnlijk, verrassend, emotioneel, maar altijd eerlijk: “Of ik kan liegen… Ik probeer het te leren.”