Nee, het is Kasper!
Sam Copeland schreef met Kasper wordt een kip zijn eerste kinderboek en het blijkt direct een voltreffer. Het begint al met de titel die vragen oproept en een uitbundig geïllustreerde cover die vrolijk maakt. Sarah Horne is verantwoordelijk voor de geestige illustraties op en in het boek en de afbeeldingen vullen het verhaal perfect aan.

Direct vanaf het eerste hoofdstuk haalt Copeland leuke trucjes uit in de tekst. Hij heeft direct de lachers op zijn hand door het hoofdstuk grotendeels te herschrijven alsof hij in eerste instantie verkeerd begonnen is. Hij verrast de lezers door noten aan de tekst toe te voegen. Deze noten zijn leerzaam en geven extra informatie over gevoelens of de natuur en soms geven ze deze informatie ook gewoon niet. Het boek vraagt hierdoor iets meer inspanning van jonge lezers dan gemiddeld maar dat is het dubbel en dwars waard. Door als ouder gezellig mee te lezen wordt deze hobbel voor een jonge lezer een peuleschil. Hierdoor slaat men twee vliegen in één klap (wees voorzichtig: het zou zomaar iets anders dan een vlieg kunnen zijn). De jonge lezer wordt namelijk ondersteund bij deze uitdaging in het lezen en de volwassen meelezer kan genieten van de grappen in het boek waarvan enkelen speciaal bedoeld lijken voor die doelgroep. Als jongere lezers het boek later nog eens oppakken zullen ze zelf smullen van de grollen van Copeland die ze bij een eerdere lezing nog niet opgepikt hadden.

Het hoofdpersonage is de bijna negenjarige Kasper, die kan veranderen in dieren. Hierdoor zorgt hij voor, hoe kan het ook anders, bijzondere situaties. Kasper zal lezers aanspreken door het feit dat het meestal een gewone jongen is met gewone gevoelens en gewone problemen op school waaronder een lastige en vervelende klasgenoot. Tussen de regels door leest men ook nog over een wat zwaarder probleem in de thuissituatie en wat dit betekent voor Kasper. Een van de vrienden van Kasper, Flora, een pientere en zorgzame jongedame, helpt haar vriend en bedenkt speciale manieren om zijn problemen op te lossen.

Het verhaal bevat vanaf de eerste pagina al grappen en ongein die geregeld in glimlach en grinnik oproepen. De tekst is gevarieerd opgebouwd met diverse bijzonderheden die de aandacht vasthouden waardoor het zelfs zeer moeilijk wordt om het boek kortdurend weg te leggen gedurende het lezen. Hoe verder men vordert in het verhaal hoe meer het grinniken omslaat in schateren. Lees vooral door tot het nawoord en de verantwoording van de uitgever want dat is zeer zeker de moeite waard. Mis dat niet!
Het boek fonkelt, sprankelt, borrelt, knettert en spettert. Het begint met een trilling bij het oog, gaat over in elektrische schokjes die je mondhoeken doen krullen en na de schaterlach eindigt het met een grote tevreden grijns op het gelaat. Het is goed dat een tweede deel al aangekondigd wordt: Kasper wordt een T-Rex.