Verleden en heden overlappen elkaar, dus moest goed op de bank zitten zonder dat andere mij konden storen, want als je pech hebt dan snap je het niet meer. Het taalgebruik van Owan stoorde mij niet, vond juist prettig dat er eindelijk flink gescholden werd, je kan, mijn mening, er beter in komen doordat je de personages beter aanvoelt. Soms denk je tijdens het lezen dat die kerel gestoord is, en opgenomen moet worden, maar als je met Owan praat dan besef je dat hij gewoon zijn creativiteit eruit gooit en Je nieuwsgieriger maakt naar hoe het verhaal gaat eindigen, maar dan komt er weer een cliffhanger waardoor je zelf, onbewust of bewust zodanig gaat schelden, dat je niet kan wachten op het volgende deel. Ik ga dit boek nogmaals lezen, dan zie je het verhaal op een andere manier en begrijp je beter waarom hij bepaalde keuzes gemaakt heeft voor de personages. Raad dit boek aan, aan iedereen die een twisted fucked up mind heeft en behoefte heeft aan een duistere, fucked up fantasy.