Ik weet niet hoe Karin Slaughter het voor elkaar krijgt, maar vanaf het begin sleurt ze je als lezer mee in het verhaal. Bij Gespleten is dat niet anders. Het boek begint met Andrea (31), of ‘Andy’ zoals ze ook wordt genoemd, die tijdelijk weer bij haar moeder woont in een Amerikaans plaatsje. Het leven zit haar niet zo mee – haar dromen werden geen werkelijkheid in New York. Als ze hoort dat haar moeder kanker heeft, besluit ze terug te keren naar het ouderlijk huis. Nu woont ze al een tijdje boven de garage en heeft ze een baan waar ze niet helemaal gelukkig mee is. Hoe dan ook: haar leven kabbelt rustig voort. Op zo’n normale dag zit ze met haar moeder Laura in een restaurant te eten. Allemaal erg gemoedelijk, tot een schutter het vuur opent in het volle restaurant.

***GEHEIMEN VAN ANDREA'S MOEDER***
Hoewel het natuurlijk al erg genoeg is dat een schutter mensen doodschiet in een restaurant, gebeurt er nog iets vreemds. Laura, de moeder van Andrea, lijkt totaal niet angstig en overmeestert de schutter om hem vervolgens zelfs te vermoorden. Andrea weet daardoor niet meer wie haar moeder is, ze lijkt namelijk wel compleet iemand anders. En dat blijkt ook het geval, haar moeder loog namelijk over haar verleden. Hoe shocking is dat? Ik wilde tijdens het lezen vooral weten wat haar moeder dan precies verborgen houdt. Omdat die antwoorden eerst uitblijven, word je alleen maar nieuwsgieriger en blijf je doorlezen. Als lezer pieker je je ondertussen suf en bedenk je allerlei uitkomsten over waarom Laura haar verleden zo geheim heeft gehouden. Heerlijk spannend en mysterieus – precies waar ik van hou in een thriller.

***TWEE VERHAALLIJNEN***
Naast de verhaallijn over Andrea en Laura, waarbij je leest vanuit het perspectief van Andrea, is nog een verhaallijn. Na zo’n 140 bladzijdes maak je namelijk een stap terug in het verleden, naar 1986. In die tijd volg je Jane in het boek. Zij is de dochter van de directeur van de gezondheidsorganisatie. Als ze bij een debat aanwezig is, waar haar vader aan het spreken is met een hoogleraar, wordt haar vader plots doodgeschoten door zijn tegenspreker. Heel heftig allemaal. In het begin heb je totaal geen idee hoe je dit met elkaar kan linken, maar langzaamaan wordt alles duidelijk.

Ik vond zowel de verhaallijn van Jane als van Andrea goed uitgewerkt. Er zijn veel personages in het boek hierdoor, maar je leert iedereen kennen. Het enige jammere? Als doorgewinterde thrillerlezer kun je richting het einde van het boek wel zien waarom de verhaallijnen met elkaar zijn verbonden. Toch is het wel nog steeds zenuwslopend spannend en vraag je je af hoe het verhaal nu zal eindigen. Knap gedaan van Karin Slaughter, ze houdt de lezer echt vast tot de laatste pagina.

Bekijk mijn recensie ook via mijn blog: http://mustmag.nl/recensie-gespleten-karin-slaughter/