Als zand door mijn vingers- Tineke Beishuizen
Samenvatting:
Emma gaat op bezoek bij haar jarige (40) zus Floor., die alleen woont sinds haar man vreemdging en helaas is verongelukt. Emma, samenwonend met nieuwe vriend Frank en studerende zoon Thijs heeft haar zus al een tijdje niet gezien. Ze heeft wijn en bloemen meegenomen maar staat in de druppende regen voor een dichte deur. Bijna thuisgekomen bedenkt ze zich en keert ze om, om terug te gaan naar het huis van haar verdwenen zus om de sleutel te vragen aan de buurvrouw. Samen met de buurvrouw gaan ze de woning binnen. Er hangt een bedompte lucht, er ligt veel post, en daar..ligt de dode kat van haar zus Floor. Voor Emma is het niet in de haak, en gaat op onderzoek uit. Ze meldt het bij de politie, die hier niet veel aan doet. Ze heeft het er over met haar vriend Frank, maar die heeft het heel druk met zijn werk, en vindt hij ook dat ze zich teveel druk maakt om haar zus, die mogelijk wel terug zal komen.

Emma gaat zelf op zoek naar enige aanwijzing, waar haar zus kan zijn en vind de agenda van Floor. Al zoekende ontdekt ze meer over het leven van Floor en ook over dat van haarzelf.

Over de schrijfster:
Tineke Beishuizen( 13 oktober 1938) is een Nederlands schrijver debuteerde in 2005 met de thriller Als zand door mijn vingers, die meteen een bestseller werd. Ook haar daarop volgende boeken kwamen in de top-60, waaronder Wat doen we met Fred? (2006) en Schaduwtuin.
Tineke schrijft al jarenlang diverse vaste columns voor Libelle, onder andere onder haar pseudoniem Anne-Wil. Naast de bestsellers en columns schreef Tineke Beishuizen songteksten voor onder meer Marco Bakker en Rob de Nijs.

Mijn mening over het boek:
Het is een vlotgeschreven verhaal over Emma en de zoektocht naar de verdwenen zus Floor. Het is een vlotte schrijfstijl, met de nodige humor. Hieraan kan je merken dat de schrijver ook columns heeft geschreven. Een literaire thriller* vind ik het zeker, want het is een vrouwenthriller, waarbij de vrouw de hoofdpersoon is. ( *boeken voor, door en over vrouwen, met een zekere herkenbaarheid. >quote van Marijn van der Jagt – Herkenbaarheid als troefkaart- Vrij Nederland- 30-6-2010).
Het begin leest lekker weg, halverwege zakt het een beetje in, maar in de 3e helft van het boek, komt er een zekere spanning en dit gaat met een vaartje zo naar het einde.

Ik geef het boek 4 sterren.