Elise Wuyts (1995) gaf op de Hebban-dag voor recensenten en leesclubcoördinatoren een overtuigende pitch over haar debuutroman 'De Studente.' Je moet dat maar durven.

Toen ze 15 jaar was tekenden de eerste contouren van dit boek zich af . In 2017 verscheen het boek en sleepte ze er zelfs een nominatie op de shortlist voor De Bronzen Uil 2017 mee in de wacht. Elise is studente geneeskunde en houdt van de duistere verhalen uit het Engelse verleden. Deze twee aspecten komen in 'De Studente', dat zich in 1882 afspeelt terug, midden in de Victoriaanse tijd, een periode waar preutsheid (ook achter de voordeur?) een grote rol speelt en waar het bijzonder is dat een vrouw medicijnen gaat studeren.

Een van de twee hoofdpersonages is De Dokter, een man die zich al vele jaren geleden teruggetrokken heeft uit de openbare en medische wereld. Hij was op het gebied van de anatomie een absolute topper. In zijn huis op het platteland waar hij totaal van de buitenwereld afgezonderd leeft, gaat hij door met zijn werk en worden regelmatig lijken aangeleverd. Hij gaat voor het gezelschap van de doden, "omdat een lichaam een verleden met zich meedraagt." Als hij behoefte heeft aan een vrouw dan wordt die hem tegen betaling 'geleverd'.
Dan klopt De Studente, de tweede hoofdpersoon, aan zijn deur. Zij wil zich verder bekwamen in het vak van arts. Ze kan als vrouw geen werk vinden in de medische wereld en vraagt een stage bij hem aan. Op de voorwaarden die De Dokter stelt mag De Studente blijven: ze moet voor de maaltijden zorgen, een dagboek bijhouden, studeren, en enkel die boeken lezen die de dokter haar geeft. Dat zijn medische boeken, maar De Studente ontdekt dat hij ook Shakespeare De Sade in de boekenkast heeft staan. De combinatie van wetenschap en literatuur dus.
De Dokter: "Ze begroette me beleefd. Misschien had ik toen al een vermoeden dat de Studente niet helemaal was hoe ze zich voordeed." De Studente schikt zich naar zijn wensen. Er ontstaat een spel van aantrekken en afstoten tussen de Studente en de Dokter. Dat leidt tot pittige seks- en sm-scènes, die overig wel functioneel zijn in het verhaal. Bij sm gaat het ook over meester en onderworpen zijn. Wie domineert nu: de Dokter of de Studente? Dat houdt de lezer het hele boek door in de greep.
Ieder hoofdstuk begint met een vertaalde pagina uit een medisch boek uit het eind van de 19e en begin van de 20e eeuw. Je kunt ze zien als inleidingen op het hoofdstuk dat volgt. Wat het boek bijzonder maakt is het wisselend perspectief. Het verhaal wordt nu eens verteld vanuit het perspectief van de Studente, dan weer vanuit dat van de Dokter. De lezer krijgt zo een mooie inkijk in hun verleden en beweegredenen. Hun beider geheim wordt stap voor stap ontsluierd. Er is meer aan de hand dan alleen de buitenkant van de twee personages. Elise verplaatst zich echt in het hoofd van de personages en het strategisch spel dat zij ontwikkelen. Toch houdt de auteur de spanning vast.

Het boek is veel meer dan een 'liefdesgeschiedenis'. Voor de Dokter is liefde passie, voor de Studente meer een toneelstuk. Feit is dat beiden op elkaar gesteld raken. Er komen ook andere thema's in het boek naar voren: de tegenstelling tussen geloof en wetenschap, eenzaamheid, het omgaan met macht, ongelijkheid, vragen over leven en dood, wat is goed en fout, de emancipatie van de vrouw, het opzoeken van grenzen, schoonheid, de zoektocht naar intimiteit, competitief zijn, feminisme, homoseksualiteit, seksuele vrijheid. Nergens worden deze thema's geforceerd naar voren gebracht. Ze passen allemaal op natuurlijke wijze in het verhaal.

Elise Wuyts heeft een prettige, natuurlijke verteltoon. Ze schrijft toegankelijk, zoekt niet geforceerd naar mooie formulering of opvallende metaforen. En dan komt die meer dan verrassende ontknoping. Daarmee is de cirkel rond en valt ook de proloog van het boek precies op zijn plek. Ze heeft het verhaal gevat in een originele vorm.

Snel afstuderen Elise en blijven schrijven!