Over dit boek was veel te lezen in de media en vermits dit genre mij wel aanspreekt, wou ik het absoluut lezen. Het verhaal vertelt de waargebeurde liefdesgeschiedenis tussen 2 gevangenen in concentratiekamp Auschwitz.
De auteur vertelt dit verhaal op een vlotte manier, maar toch heb ik een beetje mijn twijfels bij de echtheid van deze geschiedenis. Lale krijgt vrij vlug een bevoorrechte functie en ik heb de indruk dat alles nog vrij makkelijk verloopt. De wreedheden, die in de kampen gebeurd zijn, verschuiven naar mijn mening wat naar de achtergrond. Het kwam bij mij over als een vrij romantisch boek, wat in de gewezen omstandigheden toch wel niet het geval zal geweest zijn.
Het einde ging plots vrij vlug, ook over de uiteindelijke ontmoeting tussen Lale en Gita wordt weinig verteld.
Ik ben blij dat ik het boek gelezen heb, maar hou er wel een tweeledig gevoel aan over.