Een verrassend pareltje in de goodiebag van Uitgeverij Atlas Contact!

De hoofdpersoon, de verteller, heet Magnus en zijn beste vriend eveneens. Zij hebben elkaar ontmoet tijdens hun middelbare schooltijd, hoewel ze niet op dezelfde school zaten. Zij blijken beiden daar “outsiders” te zijn geweest, misschien is een beter woord “losers”. Beiden waren nogal anders dan de anderen en waren daardoor het mikpunt van fikse pesterijen en geweld.

De muziek uit de jaren 80 staat centraal. Of je was hardrockfan of synthpopfan in die tijd. En er was nog sprake van een platencollectie en een walkman, een enkele CD-speler. De hoofdpersoon rangschikt zijn collectie niet alfabetisch maar op de muzieknummers die bij elkaar horen. Heel apart. Volgens zijn stemming kan deze volgorde dagelijks wisselen. Hij herschikt dan ook regelmatig zijn platencollectie. Vele, vele nummers worden genoemd in dit boek en vormen eigenlijk een soort muziekencyclopedie van die tijd. Het register ontbreekt helaas achterin… Misschien voor de tweede druk?

De hoofdpersoon werkt op een brood- en banketbakkersafdeling om in zijn onderhoud te voorzien. Hij is single. Ongeveer dertig jaar oud. Om zijn eenzaamheid te verdrijven, is er de muziek, hij neuriet de hele dag en denkt terug aan zijn jeugd en aan de dag waarop hij op merkwaardige wijze zijn vriend Magnus is kwijtgeraakt tijdens een goochelact in het circus.
Hij is druk bezig de oplossing te vinden van deze verdwijnact. Hij doorkruist de hele stad op zoek naar aanwijzingen. Waar is Magnus? Wat betekende die badge die hij altijd droeg: “Live hard and die young?” “Het was alsof het circus daar nooit was geweest", lezen we halverwege op blz. 98. ……
Wie zijn zijn dubieuze vrienden: Jallo, Dansson, Dennis?
De sfeer wordt grimmiger en tragischer naarmate her verhaal vordert. Wie is toch steeds de nietszeggende beller die zijn muziek laat horen? Een obsessieve conversatie zonder woorden maar met muziektitels.

Wanneer je alles begrepen denkt te hebben, zet de schrijver je toch weer heel handig op het verkeerde been…
De schrijfstijl is eenvoudig en je leest daardoor heel snel verder. Een heerlijk tussendoorboek met een prachtige cover van een circus waarin je kunt verdwijnen.

8 februari 2019