(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Schemerzijde (op de site van de uitgever, Hebban-link volgt nog)
Auteur: Karlien van Houtte
Illustrator omslag: Layla Winkeler
Taal: Nederlands (Vlaams)
Serie: nee
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 160
Uitgever: Red Eyed Rabbit
Jaar van publicatie: origineel 2016, mijn editie 2016 (eerste editie)
ISBN-nummer: 978-9-08-253462-7
Trefwoorden: fantasie, korte verhalen, emoties, engelen, doden die terugkomen als geesten die kunnen interacteren met de echte wereld, kabouters.
Waarom ging ik het lezen: De uitgever vroeg of ik het boek wilde lezen en er iets over schrijven. De achterkanttekst sprak me aan, vooral de regel "Het boek bevat 13 korte en lange verhalen, die het midden houden tussen Fantasy, Magisch Realisme en Sprookjes voor volwassenen." die op de site van de uitgever staat. Fantasy, magisch realisme en sprookjes vind ik namelijk alledrie leuk om te lezen (en te schrijven!).
Aanrader: Ja, als je van fantasy-achtige/korte verhalen houdt.

Korte samenvatting:
Het boek bevat dertien verhalen van verschillende lengte, variërend van minder dan een halve pagina tot wel veertig pagina's. Elk verhaal verschilt genoeg van de voorgaande verhalen om het echt als een bundel losse verhalen te zien, maar ze passen qua thema wel allemaal binnen 'fantasy'.

Achterkanttekst:
De verhalen in deze bundel zijn afkomstig uit het schemergebied tussen droom en werkelijkheid. Ze passen binnen het fantasygenre, maar bevatten geen archetypische epische strijd, geen uitverkoren boerenzonen, geen queestes en al helemaal geen verzonnen werelden. In de echte wereld valt immers genoeg magie te sprokkelen voor wie goed oplet.
Het zijn verhalen over engelen en demonen, over buitenaardse monsters, levende doden, muzen, nimfen, bezielde hemellichamen, schone slapers, vampiers en kabouters. Maar bovenal zijn het verhalen over mensen, met al hun kleine kantjes, twijfels en bijzonderheden.
Veel verhalen in Schemerzijde spelen in het hier en nu, maar er zijn er ook die de lezer naar exotischer oorden zoals Burkina Faso (Het lied van de sterrenjongen), het antieke Griekenland (Een man voor de naiaden), de maan (Hëna en de blinkende man) of Zuid-Europa (De engel van San Michele) brengen.

Eerste alinea van "Schemerzijde", het eerste verhaal:
Ik kijk naar hem, in de beklaagdenbank, zijn kalende hoofd gebogen. Hij ziet er plots zo kwetsbaar uit. Is het maar schijn, of komt hij terug? Het zal hem in ieder geval niet helpen. De jury zal hem schuldig bevinden, dat weet ik zeker. En hij heeft ook alles gedaan waar ze hem van beschuldigen. Diefstal, geweldpleging, verkrachting, zelfs doodslag. En toch is hij niet schuldig, dat ben ik. Al zal niemand mij ooit voor medeplichtig houden.

Over de eerste alinea:
Na deze eerste alinea springt de verteller terug in de tijd, maar om deze laatste alinea te begrijpen, moet je aan het einde van het verhaal wel even terugbladeren.

Recensie:
Inhoud:
In tegenstelling tot wat ik had verwacht, zijn de meeste verhalen meer fantasy (maar zonder magie/draken/e.d.) dan magisch realisme. Het verhaal dat het meest aan 'magisch realisme' deed denken, was een soort Doornroosje-verhaal waarin iedereen om een onverklaarbare reden in slaap was gevallen. Hierin was de verwarring van de hoofdpersoon goed beschreven - ze wist net zo weinig als de lezer. Het einde was echter wel kort beschreven en was tevens voorspelbaar voor de mensen die het verhaal van Doornroosje kennen.

Zowel het kortste als het langste verhaal in deze bundel vond ik de beste verhalen.
Het verhaal waarmee de bundel afsluit, "Kinderwens", is het langste verhaal. Dit verhaal is echter ook het sterkste, omdat je alle personages wat beter leert kennen en hun beweegredenen ook duidelijker worden. Dit verhaal gaat over twee mensen die gescheiden zijn en waarvan de moeder de voogdij over de dochter heeft gekregen. De moeder mishandelt het kind echter en uiteindelijk besluit de vader in te grijpen. De dochter heeft ondertussen ontdekt dat er een kaboutertje in de muur van het huis woont, maar door de acties van de vader (die positief uitpakken voor het kind) worden de kabouters van elkaar gescheiden. Uiteindelijk komt het wel weer redelijk goed voor de kabouters, maar voor de mensen pakt het allemaal iets anders uit dan je als lezer had verwacht...
Het kortste verhaal in deze bundel, "Bloemen in februari", bestaat uit 1 alinea. Hierin wordt juist weinig verteld over de wereld, maar wel veel geïmpliceerd, bijvoorbeeld over de gevolgen van de opwarming van de aarde. Dit verhaaltje lees je snel twee keer, juist omdat het zo kort is.

In veel van de verhalen in deze bundel is het einde redelijk beknopt: de conclusie wordt binnen een halve pagina beschreven. Bij de korte verhalen is dat logisch, maar bij de langere verhalen is dat ook zo. Vaak wil je toch net iets meer weten over het einde, maar omdat dat niet in het verhaal staat, begin je maar aan het volgende verhaal... Daardoor leest het boek ook snel zodra je eenmaal begonnen bent met lezen!

Schrijfstijl:
De meeste verhalen zijn in de eerste persoon geschreven, maar wel steeds een andere persoon. Over het algemeen is het een vrouwelijke ik-persoon. De enige keer dat het een jongen was, was het niet al te duidelijk (ik dacht steeds dat het een meisje was en dan werd er weer in het verhaal gezegd dat het een jongen was, maar de naam Rune is voor mij geen jongensnaam). De verhalen die geschreven waren in de derde persoon, waren niet verwarrend.

De zinnen zijn niet erg lang. Hierdoor lijkt het qua schrijfstijl meer op een boek voor oudere kinderen (niet qua onderwerpen), maar de korte zinnen maken de verhalen wel geschikter om voor te lezen of te vertellen. Sommige verhalen zijn meer horror-achtig, bijvoorbeeld een verhaal over iemand die op haar 23e een dodelijke ziekte heeft en een soort eeuwig leven tegenkomt, of een beschrijving uit het oogpunt van iemand die gestorven is en in een kist ligt.

Het taalgebruik is af en toe wel wat Vlaams. Dit is niet storend, maar wel opvallend.

Conclusie:
Het is een mooie verzameling korte verhalen, geschreven in een stijl die geschikt is om voor te lezen, maar qua onderwerpen zeker niet geschikt voor jonge kinderen.

Herleesbaarheid:
Het is wel een bundel die je vaker kan lezen, maar persoonlijk ga ik liever op zoek naar andere boeken van deze auteur.

Links:
- De kabouters in het verhaal "Kinderwens" deden me wel een beetje denken aan het boek "Avonturen in binnenwereld" van Bernard Lernout.
- Een stukje over "Werkelijk waar?", een boekje met korte verhalen in het genre 'magisch realisme'.
- Deze recensie op mijn weblog.
- Alle recensies over fantasy-boeken op deze blog.
- Alle recensies over boeken met korte verhalen op deze blog.