‘Blue Light Yokohama’ is het debuut van Nicolás Obregón, een Brit met Spaanse ouders. Zeer verrassend dus dat zijn boek zich afspeelt in en om Tokio, een stad die hij bijzonder goed lijkt te kennen, getuige daarvan de vele details over spoorlijnen, treinstations en gebouwen.

Het boek heeft een schitterende proloog, origineel en veelbelovend. Het eigenlijke verhaal speelt zich vijftien jaar later af. Inspecteur Iwata wordt aangenomen om de moord op een Koreaans gezin op te helderen, zijn voorganger heeft tijdens het onderzoek immers zelfmoord gepleegd. Helaas blijft het niet bij deze gezinsmoord, een bekende actrice vond al eerder de dood. Iwata en zijn partner Sakai hebben al snel door dat ze met een bijzonder ingewikkelde zaak te maken hebben. Wat is bijvoorbeeld de betekenis van de zwarte zon die bij de verschillende slachtoffers afgebeeld wordt?

Terwijl het onderzoek in volle gang is, wordt er regelmatig teruggeblikt naar de jeugdjaren en de privésituatie van een jongere Iwata. De relevantie voor het verhaal is niet altijd even duidelijk. Te pas en te onpas wordt het verhaal onderbroken door Engelse zinnen, zelfs midden in dialogen duiken ze op, hetgeen bijzonder ergerlijk is. Hoewel uiteindelijk duidelijk wordt waar de tekst op slaat, is de meerwaarde niet bijzonder groot.

‘Blue Light Yokohama’ valt op door zijn aangename schrijfstijl, al maken de Japanse namen van personages, straten en gebouwen het de doorsnee lezer niet bepaald makkelijk. Behalve Iwata worden de personages niet erg goed uitgewerkt, ze komen niet voldoende tot leven. Na de fantastische proloog is de eerste helft van het boek best teleurstellend, het verhaal weet niet echt te boeien. Gelukkig komt daar halverwege het verhaal verandering in.

Obregón heeft verschillende verrassingen in petto voor de lezer, ook de uiteindelijke ontknoping zie je niet aankomen. Al bij al kan het plot echter niet overtuigen en blijft de lezer een beetje op zijn honger zitten. Qua originaliteit scoort Obregón best goed, maar de samenhang tussen de verschillende verhaallijnen kan beter. IJzersterke momenten afgewisseld met wat zwakkere punten, zo laat zich ‘Blue Light Yokohama’ zich nog het best samenvatten.

Leesplezier 3, Spanning 3, Originaliteit 3, Schrijfstijl 4, Plot 3

Dankjewel Uitgeverij Q en Hebban voor dit recensie-exemplaar.