In Onzuiver maken we kennis met de vijftien-jarige Mina Hart. Mina is onzuiver, haar genen zijn niet genetisch gemanipuleerd zoals wel de norm is. In het toekomstige Groot-Brittannië heeft de gevestigde orde bepaald dat normale genen waardeloos en onbruikbaar zijn. Om te voorkomen dat normale genen zich verspreiden, zijn alle meisjes op zestienjarige leeftijd verplicht ‘de operatie’ te ondergaan. Het zal daarna onmogelijk zijn om dan kinderen te krijgen.
G.E.P’s hebben de toekomst. Zij hebben een geperfectioneerd uiterlijk, zijn beeldschoon en hebben de juiste genen. Zij krijgen goede scholing en de goede banen.

‘Jullie genen zijn waardeloos bevonden. Jullie zijn hier als bedienden van de G.E.P’s. dat is jullie plek.’

Mina is met haar vader verhuist van regio 10 naar regio 14. Het valt niet mee, een nieuwe school, nieuwe kinderen en weer haar plaats moeten zien te vinden. Buiten het huis moeten Onzuiveren een uniform dragen, een zwart tuniek met bijpassende hoofddoek. Inmenging met G.E.P’s is ten strengste verboden. Mina heeft het zwaar op school, des te meer omdat zij een groot geheim met zich meedraagt dat zij uit alle macht moet zien te verbergen. Gelukkig vindt zij in de Onzuivere Angela een hartsvriendin met wie zij van alles kan delen. Angela heeft een geadopteerde broer, Daniel, die ook een geheim met zich meedraagt.
Als op school een Onzuiver meisje wordt gearresteerd door toedoen van een docent, knapt er iets bij Mina. Zij is het zat om als voetveeg te worden behandeld. Haar opstandige gedrag is absoluut niet zonder gevaar. Er wordt van Onzuiveren verwacht dat zij zich zonder problemen aan de regels houden. De straffen voor ongehoorzaamheid zijn zeer zwaar te noemen. Er bestaat zelfs Stuiptrekkende zondag, de dag om onzuivere mensen te executeren.
Als de situatie onhoudbaar wordt in regio 14 besluit Mina dat zij het verzet wil opzoeken. Samen met Angela en Daniel vlucht zij weg. Het is een race op leven en dood.

Het verhaal is een positieve verrassing. Buiten de makkelijk te lezen en vaak beeldende schrijfwijze van de auteur, zijn de thema’s ook van vandaag de dag. Racisme, genetische manipulatie, ethiek en verzet voeren de boventoon. Daarnaast komen vriendschap, verliefdheid en trouw aan de orde. Een minpuntje is dat Bolton bepaalde zinnen vaak herhaalt.
Mina wordt in Onzuiver neergezet als een sterke en eigenzinnige meid, die heel goed weet wat zij wil. Soms komt haar karakter net iets te sterk uit de verf, waardoor ze wat bazig wordt. De personages hadden wij mij betreft wat verder mogen worden uitgediept. Ze blijven een beetje aan de oppervlakte wat maakt dat ze wat onpersoonlijk blijven.

De wereld die Bolton schetst in Onzuiver, komt realistisch over en de lezer kan zich zo voorstellen dat deze beangstigende toekomst een mogelijkheid zal kunnen zijn. Wat Bolton in Onzuiver heel goed weet te verwoorden is dat, ook al is het leven van een Onzuivere vreselijk moeilijk, zij ten dele wel zelf bepalen en er verantwoordelijk voor zijn, hoe zij het leven ervaren. Het is namelijk niet vanzelfsprekend dat G.E.P’s gelukkiger zijn met hun perfectie.

‘Ik zou het beeld van haar opgespoten lippen vlakbij mijn wang nooit vergeten en het zou me altijd bij blijven hoe ze vertelde dat ik Onzuiver was en lelijk en dat ik geen liefde verdiende. Dat zou ik haar betaald zetten, dat wist ik tot in het diepste van mijn ziel absoluut zeker. De tijd om dingen maar gewoon te accepteren was voorbij.’

Al met al is Onzuiver een mooi debuut dat door vele Young adult lezers verslonden zal worden.