Niet één verspieder speelt een hoofdrol in dit boek, maar twee verschillende, van elkaar gescheiden door een periode van 400 jaar. De oudste verspieder, oftewel spion, is Christopher Marlowe, schrijver van onder andere Dr. Faustus en in de jaren 1590 spion voor Queen Elizabeth I. De tweede verspieder is Kate Morgan, detective bij een New Yorks kantoor dat ook klusjes opknapt voor de CIA. Morgan wordt gevraagd een manuscript te ontcijferen, waarschijnlijk geschreven door Marlowes baas. Maar blijkbaar zijn niet alleen historici geïnteresseerd in het boekwerk: het zou een of ander geheim bevatten dat ook nu nog van grote waarde is. Dat is dan ook waar Leslie Silbert van in het begin naartoe werkt: de ontrafeling van het mysterie van 'De anatomie van geheimen', zoals het werk getiteld is. Een groot deel van het boek speelt bijgevolg in het Engeland van 1593, afgewisseld Morgans hedendaagse lotgevallen.

De verspieder is zeker geen slecht boek: het verhaal zit uitstekend ineen en is duidelijk goed doordacht, al stel ik me hier en daar wel een paar vragen. Het leest ook vlot, waarschijnlijk dankzij de afwisseling tussen heden en verleden. Wat ik wel jammer vind, is dat Silbert de actie lijkt uit de weg te gaan. Op een bepaald moment levert dit zelfs een anticlimax van jewelste op. Allicht heeft Silbert zo Marlowes verhaal niet al te veel in de schaduw willen stellen, maar ik blijf het een verkeerde keuze vinden. Dat neemt niet weg dat Silbert zich nog kan herpakken: er zou een hele reeks rond detective Morgan gepland zijn. Ik kijk er al naar uit, in de hoop dat Silbert de volgende keer ook zo een sterke plot kan bedenken.