Helemaal Het Einde van Lisette Jonkman vertelt het verhaal van de 28-jarige Roxy, een populaire leadzangeres van een wereldberoemde rockband. Haar leven bestaat uit drugs, alcohol, feestjes en hier en daar een optreden. Perfect, vindt ze zelf. Totdat haar wereld instort.

Lisette Jonkman kennen we o.a. van Glazuur en Verkikkerd. In Helemaal Het Einde snijdt de auteur voor het eerst heftige onderwerpen als de dood en drugsverslaving aan. Ik moet eerlijk bekennen dat hoewel de hiervoorgenoemde thema’s een grote rol in het verhaal spelen, ik juist de humor en dosis feelgood nog steeds de beste kenmerken van Jonkman vind. Ze geven het verhaal leven en zorgen dat je bladzijde na bladzijde leest zonder het boek ook maar een moment weg te leggen.

De rode draad
Wanneer Roxy wordt geconfronteerd met de dood van haar beste vriendin Natalie stort ze volledig in. Haar drank- en drugsgebruik loopt uit de hand, eten doet ze amper en ook de relatie met haar bandleden, vriend en manager begint scheurtjes te vertonen. Op aanraden van meerdere artsen en uiteindelijk ook haar manager neemt ze een pauze. Ze vliegt – met veel tegenzin – terug naar Nederland en trekt in bij haar ouders die in een boerderij op het platteland wonen. Hier wordt ze geconfronteerd met de familie die ze tien jaar lang niet gezien of gesproken heeft, oude jeugdvrienden én een lang bewaard geheim.

Dit geheim is de rode draad van Helemaal Het Einde. Het verhaal is opgedeeld in vijf delen. In het eerste deel maken we kennis met rockster Roxy, pas in deel twee leren we een ander belangrijk personage kennen: Arno, Roxy’s beste vriend van vroeger. We lezen zijn dagboek van de middelbare school door het heden van Roxy heen en dit zorgt voor een extra dosis nieuwsgierigheid bij de lezer. Helaas houdt deze nieuwsgierigheid niet het hele verhaal aan en volgen de gebeurtenissen elkaar voor mijn smaak net niet snel genoeg op. Vooral het derde en vierde deel van het verhaal vond ik net wat te langzaam. Gelukkig – en hier krijgt Jonkman zeker bonuspunten voor! – wordt mijn aandacht steeds nét op tijd weer gewekt door een nieuwe vlaag van nieuwsgierigheid. Net wanneer ik het boek wil wegleggen, vindt er een gebeurtenis plaats die ik niet kan negeren. En dus lees ik verder. Met als gevolg dat ik dit boek binnen 12 uur heb uitgelezen (en dat is een hele prestatie voor iemand die normaal gesproken het concentratievermogen van een goudvis heeft).

Een heerlijke schrijfstijl
Het vijfde en tevens laatste deel vind ik het best geschreven. In dit deel gebeurt veel en volgen de gebeurtenissen elkaar snel op. Iets waar ik van houd. De vaart die ik in andere delen van het boek miste, komt er nu weer in. Met de ene gebeurtenis nog heftiger dan de andere. Het loont dus zeker om verder te lezen. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik er best wat moeite mee had om lekker in het verhaal te komen. Gelukkig wordt het gebrek aan snelheid gecompenseerd door de heerlijke, nuchtere en humoristische schrijfstijl van Jonkman. Mede hierom vloog ik door het boek heen.

Wat ik jammer vind is dat ik de belangrijkste onthullingen van deel vijf al mijlenver zag aankomen. Dit komt misschien omdat ik net iets teveel detectives heb gezien en gelezen en daarom meer gefocust was op de onthulling dan op de sfeer van het boek – die overigens ontzettend fijn was (en is). Ik kan me dus goed voorstellen dat wanneer je dit boek leest aan de Spaanse kust of gewoon lekker op het strand in Nederland je alleen maar kunt genieten. En niet (net als ik) steeds bezig bent met de ontknoping.

En dan nog één ding over die heftige onderwerpen. Hoofdpersoon Roxy kampt in dit verhaal met een drugsverslaving. Een interessant gegeven waar ik graag meer over had willen lezen. Ik vond het jammer dat dit onderwerp pas in de laatste hoofdstukken echt goed tot zijn recht kwam en hierdoor bijna werd overschaduwd door alle andere ontknopingen. Ik vind het daarentegen wel ontzettend tof dat Jonkman ook deze onderwerpen bespreekbaar maakt in haar boek en hoop ook zeker dat ze dit blijft doen. Heftige onderwerpen in een luchtig geschreven verhaal? Best een goede combi, als je het mij vraagt!

Eindoordeel
Al met al een heerlijk boek om lekker mee te nemen op vakantie deze zomer. Door de luchtige schrijfstijl vlieg je er doorheen. Zelfs als er heftige onderwerpen worden besproken. Hoewel de ontknoping behoorlijk voorspelbaar was, blijf je van dit boek genieten. Van het begin tot het (trouwens ontzettend zoete <3) einde. Ik geef Helemaal Het Einde van Lisette Jonkman 3 van de 5 sterren. ★★★