Het boek "niemand die je hoort" stond al jaren bij mij in de kast. Na de 50/50 moorden, die ik helemaal geweldig vond, heb ik deze meteen aangeschaft. Door de matige recensies heb ik het lezen van dit verhaal steeds uitgesteld. Met een weekje vakantie voor de boeg, vond ik het toch de hoogste tijd.

Het verhaal begint meteen pittig en voor mij als lezer was er heel erg duidelijk waar ik mee te dealen had. Door verschillende personages, waarvan ik regelmatig niet begreep wat hun rol was in dit verhaal, werd op sommige momenten de snelheid uit het verhaal gehaald. Toch voelde ik steeds de drang om het boek weer op te pakken, al vrij snel nadat ik het had weggelegd. Altijd een goed teken, toch? Nadat de ontknoping mij duidelijk werd heb ik het boek toch weer even terzijde gelegd om een klein applausje aan de schrijver te geven.

Kort samengevat heb ik mij uitstekend vermaakt met dit verhaal. Het plot en de uiteindelijke ontknoping zag ik in ieder geval niet aankomen. Een prachtig puzzeltje waarbij de stukjes prima in elkaar passen. Top!

Mijn vakantie zit er weer op en het boek gaat terug in de kast. Mocht je twijfelen om erin te beginnen, net zoals ik zo lang heb gedaan? Niet doen! Zonde! Hop hop, pak maar op en heel veel leesplezier alvast! ;)