Ik was niet bijster gecharmeerd van dit boek. Wel vond ik het opmerkelijk vlot geschreven voor een boek uit 1830. Het las echt makkelijk weg. Ik werd niet koud of warm van al die geëxalteerde gevoelens van Julien en zijn geliefden. Ook werd mijn nieuwsgierigheid niet geprikkeld om meer in detail uit te vinden wat er politiek en maatschappelijk precies speelde. Het is duidelijk dat Stendhal zijn gram wilde halen met zijn beschrijvingen van het gekonkel en de eerzucht van de geestelijken en de benepen burgerij en de arrogante verveeldheid van de adel. Zijn boek zal ongetwijfeld als een bom zijn ingeslagen. Maar het lijkt me overdreven om het te bestempelen als een van de mooiste romans uit de Franse literatuur.