Op de Facebook groep Boekenfans! stond een oproep: wie wil ‘Tot de duivel het schip keert’ van Nathalie Briessinck lezen, meedoen aan de leesclub en een recensie schrijven? De korte omschrijving sprak mij meteen aan, dus ik schreef me in en als snel volgde het e-book per mail. Ik kon gaan starten met lezen.

De voorkant en de titel verbaasden mij enigszins ten opzichte van de flaptekst, voor mijn gevoel paste de sfeer niet bij elkaar. Ik verwacht een mooi, enigszins spannend verhaal met wat geschiedenis.

Het boek is opgebouwd uit verschillende hoofdstukken, waarin steeds één persoon centraal staat en de ik-figuur is. Hierdoor was het soms wel even zoeken wie nu met wie in discussie was. Het boek start met hoofdpersoon Maryse en vertelt over haar leven eind 19e, begin 20e eeuw. Ze probeert zich staande te houden in een samenleving die niet makkelijk is voor vrouwen. Hierna volgen verschillende hoofdstukken waarin het verhaal zich ontvouwt en je er achter komt hoe het Maryse verder vergaan is.

Door de ik-figuur manier van vertellen, zat ik meteen in het verhaal. In hoofdstuk twee moest ik wennen dat het verhaal ineens een hele andere wending krijgt, maar het blijft boeien. Sommige delen heb ik in mijn achterhoofd geparkeerd, omdat het me niet meteen duidelijk was wat er bedoeld werd. Of die uiteindelijk allemaal op zijn plek zijn gevallen betwijfel ik, daarvoor zou ik het boek een tweede keer moeten lezen. Desondanks was het een fijn boek om te lezen, het gaf een goed beeld van de genoemde periode en het plot paste goed in de tijd waarin het speelt.

Wat mij betreft met plezier gelezen en ik ben best benieuwd naar een volgend boek van deze schrijfster.