16 dec 2010 - Dit boek heb ik al een tijd geleden gelezen. Ik zag mijn recensie hier niet bij staan. Ik ben fan van Indridason, dus vind ik het belangrijk, dat mijn recensie toch nog hier komt te staan.

Maandagskinderen is het eerste boek dat Arnaldur Indriðason schreef in de serie met de rechercheurs Erlendur Sveinsson en Sigurđur Óli in de hoofdrol. Ik heb als eerste boek van Indriðason Onderstroom gelezen. Gelukkig heb ik toen niets gemist van Erlendur, want er was in dat boek een collega in de hoofdrol. Ik wilde toch de privélevens van de rechercheurs volgen en ben begonnen met dit eerste boek.

Moord komt niet veel voor in Reykjavik en meestal is het snel opgelost. Maar deze keer zijn er twee doden tegelijk en zijn er geen makkelijke antwoorden. In Reykjavik pleegt Daniel zelfmoord in een inrichting. Vrijwel gelijktijdig komt een bejaarde leraar bij een brand om het leven. Hij is vastgebonden aan zijn stoel, dus is het moord. De leraar heeft Daniel in de jaren zestig lesgegeven en heeft hem pasgeleden weer opgezocht in de inrichting. Vlak daarna pleegt Daniel zelfmoord. Wat is het verband? Inspecteur Erlendur Sveinsson en zijn collega Sigurđur Óli gaan beide zaken onderzoeken. Ook de broer van Daniel, Palmi, gaat zelf op onderzoek uit. Hij voelde zijn bezoek aan zijn broer in de psychiatrische inrichting altijd als een verplichting, maar nu hij dood is, voelt Palmi zich schuldig. Onafhankelijk van elkaar komen ze achter de waarheid, waarbij het verstrekken van levertraanpillen aan de leerlingen van een klas met moeilijk lerende kinderen verstrekkende en tragische gevolgen heeft.

Erlendur en Óli botsen vaak, omdat ze weinig met elkaar gemeen hebben. Toch werken ze goed samen. Erlendur is een politieman van de oude stempel, iemand met intuïtie en ervaring, terwijl Óli politicologie en criminologie heeft gestudeerd en in alles perfectionist is. Daarnaast wordt er al wat verteld over het privéleven van de beide mannen. De relatie van Erlendur met zijn zoon en dochter is nogal ingewikkeld. Erlendur is al heel lang gescheiden en hij heeft twee opgroeiende kinderen van wie hij alleen wat hoort als ze in de problemen zitten. Zijn dochter gaat om met een drugsdealer en is zelf verslaafd. Zijn zoon is verslaafd aan alcohol. Oli is vrijgezel en vindt zijn leven best zo. Erlendur vindt eigenlijk, dat hij zich moet settelen, terwijl hij zelf een puinhoop van zijn huwelijk heeft gemaakt.

Maandagskinderen leest lekker vlot en heeft een goede plot. Indriðason verweeft enkele maatschappelijke thema’s in zijn boek. Met zijn boeken hoopt hij tot nadenken te stemmen over maatschappelijke en ethische vraagstukken. Het verhaal is verrassend en ontwikkelt zich in onverwachte richting. Er is een bepaalde sfeer in het boek, die mij erg aanspreekt, welke ik al meer ben tegengekomen in andere Scandinavische thrillers, zoals van Johan Theorin. Ik heb gehoord, dat de verdere boeken steeds beter worden. Dat belooft wat!