Uiterste dagen is de debuutroman van Ferdinand Lankamp. Hij is een Nederlandse historicus, redacteur en schrijver die in dit boek feit en fictie verweeft in een persoonlijk verhaal.

De roman speelt zich afwisselend af in 1940 en “later”. Enerzijds het verhaal van zijn overgrootvader in Finland in 1940. Anderzijds het verhaal van de jeugd van de schrijver en het contact met zijn Finse oma in het recente verleden.

In Finland anno 1940 probeert het Finse leger stand te houden tegen een Russische inval. Op de boerderij van de Finse boer Edvard Haga komt het bericht binnen dat zijn favoriete paard wordt gevorderd door het leger. Edvard wordt verzocht haar zelf naar het front te brengen. Hierdoor komen er allerlei herinneringen naar boven aan de oorlog in 1918 toen hij ook aan het front is geweest.

Later in Nederland raakt zijn achterkleinzoon steeds meer geïnteresseerd in geschiedenis en specifiek in het verleden van zijn voorvaderen. Hij heeft met zijn vader Finland bezocht en komt regelmatig bij zijn Finse oma in Den Haag op bezoek. Als historicus onderzoekt hij de Finse geschiedenis en probeert hij het leven van zijn overgrootvader daarin te plaatsen. Hij baseert zicht op feiten, maar kleurt het verhaal in met fictie. Zijn worsteling hiermee vormt het laatste deel van het boek.

De overgangen tussen 1940 en later zijn niet alleen overgangen in tijd, maar ook tussen fictie en non-fictie. Uiteindelijk komt voor de schrijver alles samen tijdens een reis naar Finland, waar hij de boerderij en de graven van zijn voorvaderen bezoekt en verwanten ontmoet.