De man van Marie is een novelle van 114 bladzijden. Het verhaal start met de vaste rituelen van onze, naamloze, hoofdpersoon. Alles verloopt zoals elke ochtend, totdat blijkt dat Marie niet op het vertrouwde moment opstaat. Als hij boven gaat kijken ziet hij dat Marie is overleden.
Vanaf dat moment is hij verscheurt door twijfel. Enerzijds moet hij actie gaan ondernemen, maar anderzijds houdt hij zich vast aan zijn vaste rituelen. In het begin van het verhaal lijkt het alsof het een gelukkig huwelijk is geweest, maar als we verder lezen begint het verhaal te kantelen en blijkt dat hij ooit een verkeerde beslissing heeft genomen hetgeen grote gevolgen heeft gehad voor hun verdere leven.
De schrijver heeft dit korte verhaal prachtig beschreven. Het staat vol met mooie zinnen, zoals “Marie gooit niets weg wat nog bruikbaar is, hem heeft ze ook bewaard.” en “Met de lucht in de kamer mengde zich haar laatste adem, die wil hij niet laten ontsnappen.” Je zit als het ware in het hoofd van de man van Marie en wordt meegezogen in het verhaal.
We volgen de man in zijn tweestrijd om beslissingen te nemen omtrent de dood van Marie.
Mooi zijn ook de mijmeringen waarin hij teruggaat naar het verleden en zo, tussen de regels door, komen wij te weten wat er gebeurd is. Het einde is onverwacht, maar eigenlijk ook wel weer verklaarbaar.
Dit boek leest als een trein, maar je moet het wél met aandacht lezen om te kunnen begrijpen wat er in het verleden is gebeurd, want het boek staat vol met aanwijzingen die een snelle lezer wellicht over het hoofd zou kunnen zien. Elke zin heeft een doel.
Al met al een verhaal wat zeker de moeite waard is om te lezen en wat je niet snel meer loslaat.
Goed discussiemateriaal voor leesclubs.