In een vloeiende en soms poëtische stijl geeft Abdolah in dit boek een prachtig portret van de tijd dat het moslimfundamentalisme vat krijgt op Iran. Tragisch hoofdpersoon is Aga Djan, hoofd van het huis van de moskee en tapijthandelaar en in het ‘oude’ Iran een belangrijk en gerespecteerd man. Lijdzaam moet hij toezien hoe hij wordt vermorzeld door de gebeurtenissen die Iran in hun greep krijgen. Eerst als het traditionele Iran wordt overspoeld met westerse invloeden in de tijden van de sjah. Later als er een heftige tegenbeweging volgt en de fundamentalistische hardliner Khomeini aan de macht komt. Abdolah laat treffend zien hoe deze revolutie de hele structuur van het land met veel geweld aan stukken scheurt.

Op de achterflap staat dat Abdolah met dit boek met recht een plaatsje in de schaduw van Garcia Marquez heeft verdiend. Ik zou zeggen, misschien zelfs wel iets meer. En ‘Het huis van de moskee’ mag dan wel als tweede zijn geëindigd in de lijst van beste Nederlandse boeken ooit, maar volgens mij ontstijgt het Nederland zelfs. Het is een belangrijk boek dat zonder meer thuis hoort in de wereldliteratuur. Als je dan ook nog bedenkt dat Abdolah het heeft geschreven in een taal die niet zijn moedertaal is, kun je alleen maar bewondering opbrengen!