'Ik dacht dat het altijd warm was in Californië,' gromde Zeke terwijl hij over zijn armen wreef.
Noa bleef geconcentreerd naar de kleine portofoon in haar hand kijken. Die maakte deel uit van een nieuw supergeavanceerd communicatiesysteem voor militair gebruik dat ze aan het testen waren. Het was niet goedkoop geweest, maar hopelijk was het elke cent waard – tijdens hun laatste aanval hadden de portofoons hen in de steek gelaten en dat had bijna fatale gevolgen gehad.
Noa kneep haar lippen op elkaar. De rest van het team zou haar vijf minuten geleden al hebben opgeroepen, en ze waren meestal nogal stipt. 'Het is februari,' zei ze zonder haar blik af te wenden. 'Dan is het overal koud.'
'Ik zou bijna hopen dat ze een lab in Hawaï gingen neerzetten,' bromde Zeke. 'Dan konden we fruitdrankjes nemen in plaats van…'
De portofoon in Noa's hand kwam opeens krakend tot leven en ze gebaarde dat hij zijn mond moest houden. (blz. 2)

Noa en Pete krijgen geen hulp van de FBI bij hun strijd tegen het bedrijf Pike & Dolan. Daarom organiseren ze hun eigen verzet en proberen zoveel mogelijk straatkinderen te bevrijden. Zal het hen lukken om Pike & Dolan te laten ophouden met hun experimenten?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk