Wat een indruk maakt Ruta Sepetys met Zout van de zee. Alle emoties passeren de revue tijdens het lezen van deze briljante roman. Drie moedige jongeren zijn aan het einde aan de Tweede Wereldoorlog op de vlucht: de 21-jarige Litouwse Joana, de 15-jarige Poolse Emilia en de 19-jarige Oost-Pruisische Florian. Ze zijn onderweg naar de Wilhelm Gustloff, een voormalig cruiseschip dat hen in veiligheid moet brengen. Maar om daar te komen moeten deze jongeren, met allemaal een andere achtergrond en andere motieven, samenwerken.

Het begint heel sterk: je valt meteen midden in de vlucht van de jongeren, die al onderweg zijn. Gaandeweg de roman wordt er duidelijk wat er gebeurd is en waarom zijn op de vlucht zijn. De spanning en angst is meteen voelbaar vanaf de eerste bladzijde. De parallellen in de eerste hoofdstukken, die ook later weer terugkomen, zorgen ervoor dat de verhaallijnen meteen een connectie krijgen. De personages zijn allemaal op de vlucht voor dezelfde oorlog, maar hebben allemaal andere redenen om te vluchten en een andere bestemming. Maar ze hebben een gezamenlijk doel: naar de Wilhelm Gustloff. Hierdoor werken ze noodgedwongen samen.

Sepetys laat zien dat deze zo verschillende karakters op elkaar lijken door ze allemaal een eigen stem te geven. De vertelsituatie is vanuit de drie moedige jongeren: de 21-jarige Litouwse Joana, de 15-jarige Poolse Emilia en de 19-jarige Oost-Pruisische Florian. Het verhaal wordt ook verteld door de ogen van de Duitse Alfred, die werkt op de Wilhelm Gustloff. Deze aanhanger van Hitler wekt totaal geen sympathie op en dit leidt tot een groot contrast van emoties in vergelijking met de drie vluchtende jongeren. De korte hoofdstukken vanuit verschillende perspectieven sluiten naadloos op elkaar aan. De snelle, korte hoofdstukken wisselen snel af en hierdoor leest de Young Adult-roman snel weg.

Leven en dood volgen elkaar snel op in de roman: na een tragisch overlijden is een aantal pagina's alweer een bevalling gaande. Hierdoor vliegen je emoties alle kanten op. Hoop is de grootste drijfveer door de roman heen en deze is veel sterker dan de angst. Beide zijn voelbaar door de pagina's heen en Sepetys schrijft meeslepend en realistisch: als lezer voelt het alsof je er bij bent.

Wanneer de moedige jongeren eindelijk de beproevingen hebben doorstaan en de Wilhelm Gustloff hebben bereikt, lijkt hun reis in rustiger vaarwater te komen. Op het moment dat ze denken dat ze eindelijk veilig zijn, gebeurt er iets verschrikkelijks. Deze onverwachte wending in het verhaal zorgt voor kippenvel en veel emoties. Toch lijkt dit deel van het verhaal meer gericht te zijn op de historische gebeurtenis dan op de zorgvuldig gecreëerde karakters. De brief, die jaren later aan een van de karakters is gericht, is het perfecte einde van Zout van de zee. De eventuele vragen waarmee de lezer achterblijft worden beantwoord zonder te veel details prijs te geven.
Al met al is een aanrader.