Florence is een naïeve weduwe van rond de 50. Ze start haar eigen boekenwinkel in het kustplaatsje Hardborough. Ze krijgt te maken met de nodige tegenslagen en wordt tot in den treure gedwarsboomd door Mrs. Gamart een rijke vrouw met veel invloed in het dorp. Mrs. Gamart lijkt er plezier aan te beleven een ander te zien falen. Maar Florence is er echter van overtuigt dat haar boekenwinkel een groot succes zal worden.

De boekhandel, voor het eerst uitgebracht in 1978, werd geschreven in een stijl die wordt vergeleken met niemand minder dan Jane Austen en komt dan ook klassiek over. Het verhaal voert je mee naar 1959. Een tijd waarin van een vrouw niet verwacht werd dat ze ook maar iets zelfstandig ging ondernemen. Penelope Fitzgerald verstaat de kunst van het weglaten en weet toch met weinig woorden unieke personages neer te zetten en ze laat veel te raden over. De auteur laat hierdoor wonderbaarlijk veel aan de fantasie van de lezer over. Dat is knap! Ook schrijft ze poëtisch en strooit met de nodige sarcasme. Wat De boekhandel echter vooral uniek maakt is dat in dit verhaal een keer geen ruimte voor helden en heldinnen is gemaakt, hier wordt voor de verandering de doorsneemens, de lafaards, de mislukkelingen en de naïeve goedsullen in beeld gezet. Penelope Fitzgerald schetst eigenaardige karakters met mislukte missies. Het verhaal verloopt wat traag, maar voor wie tussen de regels door kan lezen, geeft het boek toch genoeg stof om over na te denken. Origineel, gewaagd en daarom dan ook zeker een aanrader.