Kunststof TV, ik mis het nog steeds. Natuurlijk kun je interviews met schrijvers ook beluisteren via de radio, maar het is toch allemaal veel directer als je de geïnterviewde ook ziet. En dat was zeker zo toen Renate Dorrestein bij Joost Karhof aan tafel zat om te vertellen over haar schrijversblokkade. Het boek dat ze erover schreef, heeft haar geholpen te begrijpen waar de blokkade door veroorzaakt werd en heeft haar weer op weg geholpen. Gelukkig maar, voor haar en voor ons, want ik had Weerwater niet graag gemist.
Het gegeven afgesloten te zijn van de rest van de wereld, op elkaar aangewezen zijn en geplaatst worden voor onvoorstelbaar veel problemen en even zovele meningen over oplossingen, het is voor een schrijfster als Renate Dorrestein een uitgelezen kans er weer helemaal voor te gaan. Niets meer te merken van een writer's block. Ze sleept je mee in haar fantasie: er wordt een samenleving beschreven, zoals die heel goed zou kunnen zijn in deze situatie. En steeds voegt ze er weer een element aan toe om het gecompliceerder te maken en spannender. Maar ook de gevoelens van de afzonderlijke mensen spelen een rol: jaloezie, egoïsme, zelfopoffering, hoop, inventiviteit, verdriet, overlevingsdrang. Het geeft het verhaal een extra dimensie: hier komt de vraag naar voren: wat zou je zelf doen in zo'n situatie. Ondanks dat deze ramp verzonnen en absurd lijkt, weet ze de gebeurtenissen in deze geïsoleerde stad een heel realistisch tintje te geven.
Er is al veel over geschreven en zelf ervaren hoe het verhaal verloopt, blijft het leukst. Dus laat ik het hierbij. Het is een heerlijk boek dat moeilijk weg te leggen is, daarvoor wil je te graag weten wat er nog meer staat te gebeuren. En hoe het afloopt?
Lees de rest van mijn recensie op mijn blog:
http://mijnboekenkast.blogspot.nl/2015/10/renate-dorrestein-weerwater.html