De diefstal van Albert,

In 1938 tijdens de zomer in Margate loopt een vrouw weg met een onbeheerde kinderwagen waar, tot haar vreugde, een baby in ligt. Het is duidelijk dat zij dit al een hele tijd aan het plannen was. Ze wachtte alleen op het juiste moment. Zonder achterom te kijken loopt ze weg. Zonder schuldgevoel..

Zij leid haar leven vanuit haar Austin en heeft niks meer bij dan een koffertje met wat schone luiers, voeding, kleding en een boek. "Het jonge kind". Wat zii gebruikt als een handboek.. Zij sluit nog even aan bij de zoektocht die georganiseerd is maar verdwijnt zo weer met Albert op de achterbank van haar auto. Het raakt haar niet dat ze verdrietige, radeloze ouders achter laat.

Ze denkt dat ze alles goed uitgedacht heeft maar al snel slaat de wanhoop toe. Weet ze zich geen raad meer met "Albert", die eigenlijk Michael heet. Haar geld raakt op dus zal ze toch moeten werken zo nu en dan om aan geld te komen.

Deze vrouw, wiens naam niet bekend is, is eigenlijk heel erg eenzaam. Zij heeft geen vrienden, geen familie en geen man dus kan geen eigen gezin opbouwen. Zij heeft geen dak boven haar hoofd en leid een zwervend bestaan. Ze leeft en slaapt in haar auto. Zo nu en dan gaat ze naar een pension om wat aan haar persoonlijke hygiëne te kunnen doen. En af en toe haalt ze een thee met scones maar hoofdzakelijk dopt ze haar eigen boontjes vanuit de auto.

" Wat mij betreft, mijn eigen verhaal is niet van belang. Ik geloof niet dat mijn leven zin heeft alleen omdat ik leef. Leven kan pure tijdverspilling zijn. Zo had mijn leven bijvoorbeeld beter aan een ander gegeven kunnen worden. Als ik verdwijn, zal niemand me missen."

Ik vond het boek best vreemd om eerlijk te zijn. Ik heb het gevoel dat er een deel van het verhaal ontbreekt. Ik mis een verhaal ervoor, en het einde is ook erg plots. Niet af voor mijn gevoel. Ondanks dat vond Ik het toch spannend en wilde ik maar blijven lezen. Opzoek naar antwoorden.