Na het eerste boek "Ma" gelezen te hebben van de trilogie over de moeder van Hugo Borst, kon het tweede niet blijven liggen. Het vorig boek had ik vijf sterren gegeven, mooi beschreven, in korte hoofdstukken, waar zijn mijn zes sterren voor dit emotionele vervolg?
*Het eerste boek start als alzheimer wordt vastgesteld bij Hugo zijn "moedertje" in het tweede boek volgen we Hugo en zijn bezoekjes aan het verpleeghuis, zijn ma waar alles bij vervaagt, praten lukt niet meer, we volgen ook de strijd tegen het bestuur van het verpleeghuis, de strijd tegen
personeelskort, strijd tegen bezuinigingen.

En dit wordt zo prachtig beschreven, je voelt Hugo zijn wanhoop " wanneer komt meneer dood?", terwijl je leest voel je wat Hugo doormaakt in korte zinnen en vlot leesbaar.