Layla Amin is een jonge moslima en woont in Amerika. Op een nacht wordt ze na wekenlange spanningen gedeporteerd uit huis en naar een kamp gestuurd. Een nachtmerrie begint. In het kamp gelden strenge regels en ook is het gebruiken van geweld geen uitzondering. Het merendeel van de moslims in Amerika wordt gedwongen te leven naar de strenge regels in het kamp en het merendeel legt zich daar puur uit angst bij neer. Layla en een klein groepje vrienden doen dat niet. Het kan toch niet zo zijn dat zij hun hele leven moeten slijten in een kamp met alle beperkingen van dien? Een gevaarlijk plan volgt. Zal het hun lukken om hun vrijheid en gelijkheid terug te krijgen?

‘Ik leef niet meer volgens een kalender, ik kijk niet meer naar data. Er is alleen toen en nu. Er is alleen wat we ooit waren, en wat we geworden zijn.’– Samira Ahmed

Ik kreeg direct de indruk toen ik begin te lezen dat dit een boek is dat uitermate geschikt is voor Young adult-lezers. De schrijfstijl is hip en spreekt de jeugd ongetwijfeld aan. Het zeer beladen belangrijke onderwerp wordt goed neergezet. Het boek leest vlot en je zit direct in het verhaal. Een fictieve wereld waarin een razzia op alle moslims beschreven wordt, dwingt de lezer tot nadenken. Hoe fictief is dit daadwerkelijk? Nee, het klopt als wij zeggen dat niet alle moslims in een kamp zijn opgesloten, maar in de huidige wereld is er wel veel onbegrip en haat. Een zeer mooi en belangrijk thema dat niet vaak genoeg verteld kan worden.

Het op papier vertellen van dit emotionele verhaal is goed gedaan. Als lezer voel je hoe het is om anders behandeld te worden op basis van enkel een aantal personen met hetzelfde geloof, die gruwelijkheden hebben gepleegd. De omgeving en scenario’s worden levendig beschreven en het voelt alsof je erbij bent. Spannend wordt het hier en daar ook en ik merkte dat ik mee begon te leven met het hoofdpersonage.

Het plot geeft voldoening en laat je echt nadenken over hoe het met onze wereld is gesteld, want ook al is het verhaal op fictie gebaseerd, je vraagt je wel af in hoeverre dit scenario waarheid kan worden?