Dit boekje uitgegeven door ''Nederland leest'' lag al een tijdje op de kast. De eerste associatie met een vlucht regenwulpen is de literatuurlijst Nederlands op de Middelbare school. Bijna automatisch schiet ik terug in de ontleedmodule. Wat is het thema , het perspectief en wie is de schrijver? Oh, ja… En dan is er nog een vage herinnering aan een verfilming met Jeroen Krabbé. Een film over een eenzelvige jongeman met een jaren ’50 brillantinekapsel en een zwarte, hoornen bril. Maarten ’t Hart staat momenteel weer in de belangstelling vanwege zijn nieuwe boek Magdalena. Ik wil dit boek heel graag lezen en daarom de keuze voor dit eerdere werk.

Het is een mooi boek. De liefde voor de natuur, met name voor vogels klinkt door in iedere bladzijde. De worsteling van Maarten met zijn sociale isolement als enig kind, de moeizame relatie met zijn vader, de ziekte van zijn moeder, het geloof en de twijfel, een onbereikbare liefde en het gevoel altijd een buitenstaander te zijn, wordt geloofwaardig beschreven. Eén fragment geeft precies de essentie weer: ‘’Soms ga ik ’s avonds in het duister nog varen in de rietlanden omdat er dan nooit meer iemand is. Zelfs de vissers zijn dan naar huis gegaan. Vreemd dat ik dan nooit eenzaam ben, anders dan op dat plein waar zoveel kinderen heen en weer rennen en ik mij buitengesloten voel.’’

Maarten is celbioloog die hoewel gewaardeerd en gerespecteerd in zijn werk, in zijn persoonlijke leven vanaf zijn vroege jeugd, neigt naar melancholie en somberte. Een vlucht regenwulpen staat symbool voor een schaars moment van geluk.