Eerder verscheen dit boek al onder de titel “Ik wil voor altijd bij je zijn”. De tekeningen in het boek zijn mooi getekend en geven een fijne winterse sfeer, het seizoen waarin het verhaal zich afspeelt.
Op zich is het een lief verhaal over een kleine sneeuwman die in een glazen bol woont en vergeten wordt. Het andere speelgoed doet naar tegen hem maar als hij dankzij een wens één uur uit zijn glazen bol mag, heeft hij het mooiste uur in tijden. Hij danst in dat uur namelijk met de danseres en dat voelt zo fijn voor hem dat hij niet meer zonder haar wil zijn. Als hij na dat ene uur terug moet in zijn glazen bol, twijfelt hij dan ook. Het andere speelgoed pest hem waardoor de sneeuwman weer onzeker wordt en denkt dat de danseres te goed voor hem is. Toch overheerst het fijne gevoel van het samen zijn met de danseres en zou hij liever smelten dan eenzaam verder leven in zijn bol. Waar zal hij voor kiezen?

Mijn indruk van het boek na de eerste keer lezen was dat ik het boek redelijk vlak vond. Ik begreep niet zo goed waar die danseres vandaan kwam (na het lezen van de achterflap werd pas duidelijk dat zij een nieuwe bewoonster in de kamer is) en het voelde raar dat de sneeuwman na een uurtje dansen met de danseres al zijn leven op wil geven omdat hij met haar wil samen zijn en anders smelt hij liever. Een nogal rigoureuze beslissing. Verder gebeurt er vrij weinig in het verhaal.
Mijn dochter was echter wel gecharmeerd van de kleine sneeuwman en de sfeer van het boek. Hierdoor hebben we het boek inmiddels vaker gelezen en begin ik de boodschap van het boek te zien. Pestende figuren waar de hoofdfiguur zich uiteindelijk niks meer van aantrekt. Het is inderdaad een beslissing met verstrekkende gevolgen die hij moet nemen, maar als je het anders bekijkt is het bewonderingswaardig dat de sneeuwman deze keuze overweegt. Eigenlijk zegt het boek dat je je hart moet volgen en je vol voor je keuze moet durven gaan, wat anderen ook zeggen.

Hoewel de boodschap uiteindelijk heel mooi blijkt te zijn, vind ik het verhaal toch ietwat saai. Zoals gezegd gebeurt er weinig waardoor het mijn interesse verliest. Wel is de sfeer goed neergezet want mijn dochter pakt het boek toch af en toe uit de kast en vraagt me dan om hem voor te lezen. Zij lijkt het verhaal als sprookjesachtig te ervaren. Omdat ik het boek wat dingen vind missen maar mijn dochter wordt meegevoerd in de sferen, geef ik dit boek 2,5 ster.