Een verhaal over hoe een leven ongemerkt kan veranderen in een leven dat onzeker is, onbekend en angstaanjagend. Hoe een toekomst door die verandering er totaal anders kan uitzien maar hoe anders is niet te voorspellen.

Het gaat over Frederik en Mia Halling en hun zoon Niklas van zestien jaar. Frederik is rector van een middelbare school waar Mia wiskundelessen geeft. Frederik is een charismatische man, die geliefd is bij zijn collega's en leerlingen. Het huwelijk lijkt prima en Mia accepteert dat Frederik veel weg is werkend voor de school maar tot haar grote schrik ook relaties aankoopt met andere vrouwen. Na een periode van ruzies en verzoeningen besluiten ze samen verder te gaan en Frederik is vaker thuis en meer in contact met zijn vrouw en zoon.

Tijdens een vakantie valt Frederik en wordt er een tumor geconstateerd in het frontale gebied van zijn hersenen, een plek waarbij door de beschadiging persoons- en gedrags-veranderingskenmerken optreden. Daaronder wordt verstaan: de moeite om primitieve impulsen te beheersen, onverwachte driftbuien, de ontkenning van een ziekte en het feit dat patiënt geen inzicht in zijn eigen gedrag heeft..

Het verhaal wordt verteld door Mia, die door de diagnose enorm geschrokken is en direct overal informatie opdoet om te weten wat haar te wachten staat. Maar alle informatie kan haar niet voorbereiden op datgene waar ze mee te maken krijgt. Haar toekomst valt in duigen, als ze hoort dat Frederik in de afgelopen jaren voor miljoenen gefraudeerd heeft. En dan komt de vraag: “Is het de tumor die Frederik parten heeft gespeeld, of is hij gewoon een fraudeur?” Mia en haar zoon worden geconfronteerd met een man, die onverwacht gedrag vertoont zelfs angstaanjagend gedrag en hoe moeten Mia en Niklas ermee omgaan? En moet Frederik de gevangenis in of wordt hij niet verantwoordelijk gezien door de tumor? Mia heeft ook de zorg voor haar zoon, hoe kan ze hem ondersteunen in dit proces?

Je leest het verhaal van Mia en hoe zij ermee omgaat, zij kiest voor de informatie en vergeet daarbij nog al eens dat cognitieve kennis en de realiteit elkaar in de weg kunnen zitten en als lezer kan je er kritiek op hebben maar zij zit in een situatie waar geen protocol voor bestaat. Emoties spelen continue een grote rol, ze vraagt zich bij voorbeeld af of het gedrag van de laatste drie jaren waarin hij meer thuis was en liefdevoller voor haar en meer betrokken bij Niklas, ook een aanwijzing was dat het gedrag van Frederik aan het veranderen was. Werd ze geliefd door Frederik of door Frederik met een tumor. Het is een zoektocht waarin ze regelmatig een verkeerde afslag neemt maar wie kan zeggen hoe hij of zij in een zo bijzondere situatie altijd het juiste doet.

Het verhaal van Mia wordt regelmatig onderbroken door wetenschappelijke artikelen en krantenberichten waarin beschreven wordt hoe het is als je een beschadigt frontaal hersengebied hebt, en hoe de medische wetenschap ermee omgaat en hoe in de loop van de jaren de kennis over neurologie en gedrags- en persoonlijkheidskenmerken aan verandering onderhevig is. Het geeft mij als lezer achtergrondinformatie en begrip hoe het leven voor de patiënt en de omgeving getroffen wordt. Duidelijk wordt hoeveel mensen lijden onder een beschadiging van de hersenen en dat van de hoeveelheid “verwarde mensen” er zijn die een ongekende en onherkenbare hersenbeschadiging kunnen hebben. Mia in deze situatie, ziet haar man verdwijnen