67 seconden is een verhaal dat zich grotendeels afspeelt in 67 seconden van iemands leven. In dit geval in het leven van Will. Zijn broer is neergeschoten en hij volgt de regels die hij van kleins af aan geleerd heeft.
1. Niet huilen
2. Niet snitchen
3. Wraak nemen
De eerste twee stappen heeft hij al opgevolgd en nu is hij onderweg, in de lift, naar de derde. Maar elke verdieping waar de lift stopt, stapt er iemand in. De welbekende ‘lift regels’ worden verbroken en er wordt gepraat. De verhalen die Will hoort, laten hem het verhaal van verschillende kanten zien. Is hij wel op weg om het juiste te doen?

In eerste instantie wist ik niet zeker of dit boek iets voor mij zou zijn. Het is geschreven in dichtvorm, heeft erg korte teksten, afgebroken zinnen, veel herhaling en de leegte van pagina’s wordt soms toch opgevuld. Zonder al te veel verwachtingen begon ik in het boek, maar het bleek dat er toch wel echt een verhaal in zat. Elke bladzijde volgt weer op het vorige en vertelt langzaamaan een normaal verhaal, alleen op een andere manier geschreven. In het begin is het verhaal erg vertellend. Om wie draait het verhaal? Wat is er nou eigenlijk gebeurd? Wat staat ons als lezer te wachten? Elk ‘hoofdstuk’ staat symbool voor een verdieping waar Will langskomt. En vanaf dat moment verandert het verhaal.

Eerst was het lastig in te vullen wat er bij elke verdieping gebeurde. Waarom komt net die persoon in de lift waar Will in staat en hoe kan het dat ze allemaal wel iets afweten van de gebeurtenis en er meer details over weten? Als je je gedachten een beetje open stelt en de verwachtingen van een ‘normaal’ lopend verhaal los laat, vlieg je waarschijnlijk zo door het boek heen.
de manier waarop het verhaal is vormgegeven is wel spraakmakend. Er zijn, naar mijn weten, weinig boeken die op deze manier gelezen worden. Het is in elk geval zeker niet tegen gevallen. De dialogen werden links en rechts op de pagina weergeven, het lag eraan wie wat zij en zo was het wel goed te volgen.
Het einde van het verhaal is best wel verrassend. Als lezer kon je zelf nog wat invullen en andere details waren wel nog naar voren gekomen. Het was zeker interessant om over een korte maar wel beslissende tijd van iemands leven te lezen. Zeker op de bijzondere manier waarop dit boek is vormgegeven en is ingevuld.

Ik ben er niet echt een grote fan van geworden, maar ik sta nu denk ik wel meer open voor gedichten of poëzie. Het houdt me in elk geval niet tegen om nog een keer zo een uitdaging aan te gaan.