In elf verhalen schets Claudia Biegel het verhaal van verschillende mensen met ieder hun eigen achtergrond. Verschillende landen, diverse levensstijlen. Allemaal slaan ze echter op de vlucht en komen terecht in Nederland.

Vorige maand (oktober 2015) was het tien jaar geleden dat er bij een brand in een cellencomplex bij Schiphol-Oost elf mensen omkwamen. Elf mensen die in Nederland asiel hadden aangevraagd, maar die uitgeprocedeerd waren. Elf mensen, wachtend op uitzetting. Elf mensen met verschillende achtergronden, ieder met hun eigen redenen om naar Nederland te komen. Bovenal echter elf MENSEN.

Met deze afschuwelijke gebeurtenis in je achterhoofd is de titel gemakkelijk te verklaren. En wat een prachtige cover is bij deze titel gemaakt! Claudia Biegel heeft met deze verhalenbundel een ode gebracht aan deze slachtoffers. ‘Verbrande levens’ bevat elf verhalen die spelen in of rond de landen van herkomst van de omgekomen vluchtelingen. Fictieve verhalen, maar desondanks levensecht.

Een paar jaar geleden zocht ik vrijwilligerswerk en kwam ik terecht als taalmaatje bij asielzoekers. Als taalmaatje probeer je mensen te helpen bij hun inburgering, door veel te oefenen met praten, schrijven en lezen. Je probeert ze wegwijs te maken in Nederland, iets dat echt niet meevalt voor vreemdelingen die uit een totaal andere cultuur afkomstig zijn. Mooi werk, dankbaar werk, maar ook leerzaam werk voor mijzelf. Het werd mij des te meer duidelijk, dat vrijwel geen enkele asielzoeker voor zijn of haar plezier het thuisland verlaat. Er hebben zich soms taferelen afgespeeld die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen.

Lees verder op mijn blog: http://wieschrijftblijft.com/verbrande-levens-claudia-biegel/