Ik ben erg enthousiast over Het vuur van de Draak. Anthony Ryan heeft een wereld geschapen die ik graag op het witte doek zou zien. De mooie omgevingen, de dingen die gebeuren en natuurlijk de draken zijn zo goed omschreven dat ik de film al voor mij kan zien.
In het boek volg je meerdere hoofdpersonen waardoor je een goed beeld krijgt van de situatie die speelt. Wat overigens ook een klein beetje jammer is, want de hoofdstukken eindigen regelmatig met een cliffhanger en dan gaat het volgende hoofdstuk over iemand anders. Dan denk ik bij mezelf: ‘Potverdorie, ik wil weten hoe het verder gaat’. Zo bouwt Anthony Ryan de spanning ook goed op waardoor je door het boek vliegt.
Er komen voor mij verschillende thema’s in het verhaal voor die het boek een mooie gelaagdheid geven. Voor mij zijn die thema’s: liefde, vriendschap, verraad en familiebanden. De thema’s worden goed uitgewerkt en spelen mooi in op de verhaallijn. De hoofdpersonen maken door deze thema’s ook een groei door wat ze een extra dimensie geeft en waardoor ze ook realistischer zijn. Wij mensen zijn namelijk niet zwart-wit, maar worden gekleurd door de keuzes die wij maken.
Een belangrijk aspect voor mij bij een fantasy boek is of ik in de wereld die geschapen is zou willen leven en dat is bij Het vuur van de Draak zeker het geval. Dat maakt dat ik denk dat het een dikke HOT wordt.