Alles behalve de waarheid, het debuut van Gillian McAllister, is een intens liefdesverhaal hoewel de rozengeur en maneschijn ver te zoeken is. Het verhaal leest als een psychologische thriller en wordt verteld vanuit ik-persoon Rachel. Ze houdt met heel haar hart van Jack, die ze pas vier maanden eerder heeft ontmoet. Ze is in verwachting van zijn kind en vertrouwt hem voor 100%. Maar dan ziet ze midden in de nacht een deel van een e-mail als het scherm van Jacks iPad oplicht. Vanaf dat moment begint ze te twijfelen aan zijn oprechtheid. Het laat haar niet meer los en ze probeert er koste wat kost achter te komen wat hij voor haar verbergt. Maar zelf is ze ook allesbehalve open over haar eigen verleden.
De proloog maakt je gelijk nieuwsgierig. Wat is er gebeurd dat je iemand, van wie je zielsveel houdt, uit je leven wil bannen? Na deze intrigerende opening, komt het verhaal wat traag op gang door de gedetailleerd beschrijvende schrijfstijl van Gillian McAllister. Ze trekt veel tijd uit voor het introduceren van Jack en Rachel, wat je het gevoel geeft dat je hen echt leert kennen, maar klopt dat wel? Laat niet iedereen alleen dat van zichzelf zien dat hij kwijt wil en zie je zelf ook misschien alleen dat wat je wil zien in een ander? Dit is de rode draad die in alle relaties in het boek een rol speelt: met en tussen haar ouders, haar zus en zwager en ook tussen Rachel en haar patiënten. Als verteller is Rachel niet betrouwbaar, want je ziet Jack door haar verliefde ogen, en de vraag is natuurlijk of dat realistisch is. En ook over haar eigen verleden, waar je als lezer door middel van flashbacks mondjesmaat informatie over krijgt, is ze niet helemaal eerlijk. Omdat zowel Jack als Rachel niet open is, worden hun geheimen tot buiten proporties opgeblazen en lijkt het allemaal nog veel erger dan het werkelijk is.
Het verhaal maakt duidelijk dat communicatie en misschien nog wel meer eerlijkheid en openheid cruciaal zijn in een relatie. Natuurlijk snap je wel dat Jack in zijn angst om Rachel te verliezen zijn verleden voor haar verborgen wil houden. Maar juist dat besluit zorgt ervoor dat haar wantrouwen bijna paranoïde vormen aanneemt, als ze per se wil weten of Jack wel de persoon is die hij zegt te zijn. De steeds verdergaande acties die Rachel neemt begrijp je tot op zekere hoogte als je je samen met haar afvraagt wat voor verschrikkelijks Jack te verbergen heeft. Een cruciale vraag is of je die persoon in je leven wilt hebben als partner en als vader van je kind.
De psychologie van de karakters is mooi uitgewerkt. Rachel eist openheid van Jack, terwijl ze er zelf ook nog niet aan toe is om naar hem toe open te zijn over haar eigen verleden. Ze zijn bang elkaar kwijt te raken als ze de waarheid vertellen, maar ze realiseren zich niet dat ze juist door dit niet te doen hun relatie op het spel zetten totdat het te laat is en ze de neerwaartse spiraal niet meer kunnen keren. Gaandeweg komen ze tot het inzicht dat hun verleden met alle goede maar ook slechte besluiten altijd een deel van hun leven zal blijven. Dat het hen gemaakt heeft tot de persoon die ze nu zijn en dat ze zichzelf moeten accepteren zoals ze zijn, met alle goede maar ook slechte kanten. Pas als ze zichzelf vergeven zullen ze in staat zijn om de ander te vergeven. Zullen ze op tijd zijn om het tij te keren en hun relatie redden of is het wederzijdse vertrouwen zo beschadigd dat het nooit meer goedkomt?
Alles behalve de waarheid is een roman over eerlijkheid, vergiffenis en vertrouwen maar vooral over het accepteren van jezelf zoals je bent in al je facetten en de allesoverwinnende kracht van de liefde. Een debuut dat naar meer smaakt.