Ik heb de boekendief net uit en vondhet een erg interessant boek. Daardoor werd het voor mij een pageturner. Het verhaal is opgedeeld in tien delen met daarin hun eigen scenes. Het verhaal word verteld vanuit het standpunt van de dood die je ook regelmatig een kijkje geeft in de toekomst, je wat feitjes geeft of juist de gedachtengang van de personage waarover je aan het lezen bent. Dat vond ik een erg leuk effect hebben op het verhaal. Ondanks dat je al wist wat er ging gebeuren waren de gebeurtenissen niet minder intens. Wat ik wel vond is dat door het oogpunt van de dood ik niet goed kon "connecten" met de personages. En normaal huil ik altijd als iemand dood gaat maar bij dit boek werd er afstand gecreëerd waardoor de dood van iemand niet zo hard aan komt als normaal. De details uit de oorlog zijn erg goed en de hoogtepunten worden ook wel benoemd. Zoals razzia`s, de kampen, rijkskristal nacht, boekverbrandingen. Wat ik ook mooi vind is dat je de oorlog een keer vanuit een Duits gezin te zien krijgt. Ik geloof ook echt dat je in een dorp geen keuze had om wel of niet bij de SNDAP te gaan. Omdat je dan door de anderen in het dorp anders behandeld wordt. Alle scenes zijn een voor een mooi en ik vind dit boek dan ook een aanrader voor jong en oud.