De eerste zin van het boek trekt je meteen in het verhaal. De dood van de jongere broer van Rêve, de ik-figuur in het boek. Is het een ongeluk? Is het zelfmoord? Had hij een bad trip na Xtc-gebruik? Rêve voelt zich diep schuldig. Van Voorst vertelt het verhaal in retrospectief van het gezin, de verhouding tussen broer en zus en de relatie met hun ouders. Rêve worstelt met de dood van haar broer. Haar ouders duiken in hun eigen werk. Zij kan haar verdriet niet met haar ouders delen. Haar moeder doet vrijwilligerswerk in het AZC in de buurt. Ook de broer is erg betrokken bij de vluchtelingen uit Syrië en maakt plannen om daar tegen IS te vechten. Zo ver zal het niet komen.
Na de dood van Justin besluit Rêve om in het leger te gaan en wordt ze uitgezonden naar Syrië. Dat blijkt heel zwaar, maar blijkt ook de gelukkigste tijd van haar leven. Frank is haar buddy, haar ‘Sint-Bernardhond’. Hij is er voor haar en zij is er voor hem. Zo gaat dat in het leger. Eenmaal tijdens een missie buiten het kamp maakt ze een grote fout en Frank komt om.
Na terugkeer is ze totaal ontheemd. Eenzaam en verweesd. Het leven is voor haar een chaos. Terugverlangen naar het kamp in Syrië. Psychologisch hulp helpt niet. Haar ouders kunnen haar ook niet helpen.
De ervaringen in Syrië zijn gebaseerd op verhalen van militairen die daar zijn geweest en zijn prachtig en overtuigend verweven in het verhaal. Het boek bestaat daardoor uit een deel dat in Nederland speelt en herkenbaar is en een deel dat zich in Syrië afspeelt dat veel heftiger is. Beide elementen zijn indrukwekkend, maar harmonieus met elkaar in verband gebracht.
Eén klein minpuntje. De titel van het boek zet de aspirant-koper misschien op het verkeerde been. ‘Lief van je’ doet toch meer denken aan een romantisch liefdesverhaal. Misschien heb ik het mis. Ik hoop dat het boek vele lezers trekt. Roanne van Voorst schrijft prachtig.