Een zeer boeiend, spannend en emotionele historische roman in het Barcelona van de 14e eeuw! De auteur volgt 2 generaties Estanyol, vader Bernat en zoon Arnau (ook de 3e generatie opnieuw Bernat) komt nog heel even ter sprake. Begonnen als de armsten in het Barcelona hebben ze zich opgewerkt tot een van de belangrijkste en rijkste burgers van Barcelona. Dat allemaal in een tijd waarin de adel het letterlijk alleenrecht had. Daarbij bleef Arnau, in tegenstelling en tot ergenis van de adel, als een echte christen goed voor de armsten in Barcelona. De horigen hadden nauwelijks en slaven helemaal geen rechten. Hier zijn wel parallellen te trekken met de roman Niemandsland van Simon Tolkien, die ik in de leesclub heb gelezen.
De opvallendste wetten van die tijd vond ik toch wel:
1. het recht Ustages, de wet dat de heren het recht gaf om de eerste nacht met de bruid van de horigen te slapen (en uiteraard moest de bruid maagdelijk het huwelijk in, wat door de heren tijdens die eerste nacht bij de 'verkrachting' gecontroleerd werd.
2.de wet Si quis virginem, die de verkrachters van meisjes, zelfs als bij de ontvoering geweld was gebruikt, konden er zonder strafvervolging als ze het meisje trouwde of het meisje een bruidschat meegaven waarmee een echtgenoot gevonden kon worden. Alleen als dit niet gebeurde was de verkrachter strafbaar én in het geval de vrouw gehuwd was, werd zij gestraft voor overspel!
Ildefonso Falcones weet op schitterende wijze de spaarzame historische feiten, aan elkaar te schrijven tot een zeer boeiende roman.
Als je aan deze roman begint, bedenk dan wel dat het ruim 600 pagina's zijn met een klein lettertype. Mij heeft het geen enkele moeite gekost. Gelukkig had ik vakantie en heb het boek binnen één week uitgelezen.