De cover vind ik erg goed bij het boek passen. Tijdens het lezen had ik op een gegeven moment ‘beeld’bij het verhaal.

Tijdens een samenzijn met haar kinderen én kleinkinderen besluit Elsa dat het tijd wordt om het grote geheim,dat zij al sinds haar jeugd met zich meedraagt openbaar te maken. Haar vader heeft zich tijdens de bezetting van Weesp aangesloten bij de NSB, dit alleen om ervoor te zorgen dat vooral zijn gezin de oorlog zou overleven. Dat Elsa en al die andere NSB kinderen het niet makkelijk hebben gehad tijdens en na de oorlog moge duidelijk zijn.
Elsa en Anna zijn twee hartsvriendinnen. Dan breekt de tweede wereldoorlog uit, en wanneer de Duitsers ook in Weesp hun hoofdkwartier opzetten veranderd er het een en ander voor de plaatselijke bevolking. De Joden krijgen steeds minder bewegingsvrijheid, maar ook jonge mannen die de leeftijd van 18 hebben bereikt worden op de trein gezet naar Duitsland om daar te werken. De familie van Elsa heeft het nog relatief goed tijdens de oorlog.
De vriendschap tussen Elsa en Anna wordt wreed verstoord. Anna beschuldigd Elsa van verraad, haar vader is immer bij de NSB. Maar Elsa heeft niks gedaan en moet toezien hoe haar vriendin en familie wordt afgevoerd in een Duitse legertruck. Elsa gelooft ook niet dat vader er iets mee te maken heeft, totdat ze verhaal gaat halen bij Helmut Schinkel. Die kan er immers voor zorgen dat Anna en haar familie weer worden vrijgelaten….. Maar helaas kan hij ook niks voor haar betekenen, wel zegt hij dat er goed voor Anna en haar familie wordt gezorgd. En Elsa moet vooral haar vader bedanken voor zijn inzet. Elsa twijfelt over de betrokkenheid van haar vader.
Na de oorlog vlucht haar vader samen met Elsa naar Amsterdam, onderweg worden ze tot twee keer toe staande gehouden. Bij de tweede controlepost doet Elsa iets wat niemand voor mogelijk had gehouden, zelfs Elsa zelf niet.

Ik heb het verhaal even een nacht laten bezinken, tijdens het wakker worden op mijn vrije dag vielen een aantal puzzelstukjes op zijn plek. Het verhaal laat ruimte over voor een eigen interpretatie. Zo heb ik bij verschillende feiten mijn eigen idee gevormd. Dit geeft voor mij het verhaal iets speciaals. Er gaan inmiddels zoveel verhalen over de tweede wereldoorlog rond, veel boeken zijn erover geschreven, maar dit was het eerste boek dat ik las dat over de NSB ging.
De schrijfstijl van Elmer den Braber is erg prettig, geen moeilijke zinnen en of taalgebruik. Ik vond het een mooi boek en ben blij dat ik het mocht lezen namens ‘de perfecte buren’. Ik beloon het boek met 4 sterren.