Dankzij het winnen van een Rhodesbeurs, heeft de Amerikaanse Ella Durran de kans om een jaar te studeren in Oxford. Op het moment dat ze klaar is daar haar nieuwe leven te beginnen, krijgt ze de tweede kans van haar leven: ze krijgt een positie aangeboden in de campagne van een presidentskandidate. Ze staat voor een keuze: blijft ze in Oxford om te studeren of keert ze terug naar Amerika voor de job die hoogstwaarschijnlijk het startschot is van een grote carrière? Ze weet de assistent van deze kandidate te overtuigen dat ze haar studies kan combineren met deze nieuwe job en belooft dat ze op 11 juni zal terugkeren naar Amerika om zich volledig op de job te richten.
Dan weet ze nog niet dat er een reden zal zijn die deze terugkeer bemoeilijkt.

Ik hield van het sterke karakter van Ella. Ze gaat voor haar dromen, laat zich niet tegenhouden door mannen en heeft geen schrik om haar mening te uiten.
Julia Whelan weet hoe ze boeiende karakters tot leven moet wekken. Ze studeerde zelf aan Oxford: Engels en Creatief Schrijven. Je voelt haar kennis in het boek, zowel qua schrijftechniek als haar levenservaring in Oxford. Ze weet hoe ze een verhaal moet opbouwen, een goed ritme moet aanhouden (al slaat ze soms stukken over die naar mijn mening interessant zouden geweest zijn om te vertellen om de lezer meer bij de personages te betrekken) en wanneer informatie te delen of achter te houden.
Elk komen en gaan van een karakter, elk dialoog droeg bij aan het plot. Alles klopte.

Het boek zou 5 sterren waard zijn geweest als ik alleen maar op schrijfstijl en techniek zou beoordelen. Maar het was helaas een opeenstapeling van cliché op cliché. Het verhaal was te voorspelbaar.

Het is gebaseerd op een scenario van een film dat nog moet uitkomen. En ik ben ervan overtuigd dat het een goede romantische film zou zijn, als je van cliché romantiek houdt. Blijkbaar is het niets voor mij.