Turks Fruit, om de titel maar meteen te verklaren. Wanneer Olga net geopereerd is aan haar hersentumor is ze bang dat haar tanden eruit vallen. Daarom vraag ze Erik (de ik-persoon in het verhaal) om een zak Turks fruit voor haar mee te nemen. Een tijd geleden heb ik de film gekeken met daarin Rutger Hauer en Monique van de Ven. Ik was dus ook razend benieuwd om dit boek te lezen. Ik heb eerder boeken van Jan Wolkers gelezen, waaronder Zomerhitte.

Over het algemeen vond ik het boek niet erg interessant. Ik had de film al gezien en vond het boek net zo weinig diepgang hebben. Dit betekend niet dat ik het een slecht boek vond. De nadruk in het verhaal ligt heel erg op de gevoelens en de gedachtes van de hoofdpersonen en niet zo zeer op de gebeurtenissen. Toch gebeurt er heel veel in het verhaal. Het overlijden van Olga en haar vader, mishandeling van Olga op het toilet, de echtscheiding die hier op volgt enz.

Ik kan mezelf erg goed in de schrijfstijl van Jan Wolkers vinden. Zijn taalgebruik is natuurlijk (en zeker voor die tijd) zeer vulgair en plat. Zinnen als: ,,Schijt! Godverdomme, schijt! Ik lik de schijt van je reet!” zijn heftige zinnen. En toch pakt mij dit. Dat je zoveel van iemand kan houden, dat je er feitelijk alles voor over hebt. Olga is alles voor Erik. Dat vind ik zo prachtig. Zeker wanneer hij zich op een gegeven moment vergrijpt aan alle vrouwen om hem heen en hij ze maar blijft vergelijken met Olga. Buiten Olga om heeft hij nooit een vaste relatie gehad.

Ik denk dat Wolkers expres heeft gekozen om het boek in de ik-persoon te schrijven. Hierdoor wordt Olga de belangrijkste persoon in het boek, en dus ook voor jou. Net als de hoofdpersoon in het verhaal.
Wat ik ook een zeer interessant persoon vind in het boek is de moeder van Olga. Zij wordt in het boek ‘de heks’ genoemd. Het kwaad achter alles. Ze gaat vreemd met haar klanten, maar doet zich thuis voor als de perfecte huisvrouw. Daarnaast vermoord ze ongeveer haar man door hem alleen maar vet te laten eten, terwijl hij op dieet moet. Wanneer hij dood gaat, laat ze weinig tot geen emoties zien. Omdat Olga in een welgestelde familie zit, heeft haar moeder ook enorme moeite met het feit dat ze voor een kunstenaar is gevallen. Ze probeert, door haar relatie met de kunstenaar Erik dwars te zitten, haar dochter een beter leven te geven.

Ik vond de zinnen in het boek eigenlijk vrij lang. Hierdoor werd het verhaal wat lastiger om te volgen. Verder zaten er weinig dialogen in het verhaal. En ookal liep het verhaal niet chronologisch, toch vond ik dat die keuze ervoor zorgde dat het realistischer werd. In je hoofd heb je namelijk continu flashbacks.
Ergens vind ik het jammer dat dit verhaal een erotische roman is. Het verhaal zelf is namelijk al mooi genoeg. De details zijn af en toe zo overdreven uitgewerkt, dat er weinig aan de verbeelding overblijft.
Ik vind dit een heel leerzaam boek. Dit is geschreven in de jaren ’65 en toen was net de seksuele revolutie aan de gang. Ik denk dat o.a. dit boek daar ook een steentje aan bij heeft gedragen. Zelf miste ik de spanning. Want de gebeurtenissen waren gewoonweg niet spannend. Misschien omdat ik al wist hoe het ging aflopen en wat er allemaal zou gebeuren. In het begin is het boek niet veel aan. Later wordt dit wel veel mooier. De seksscènes maken het verhaal veel levendiger, dat wel.

Ik geef het boek een 8. Ik geloof best dat dit boek een grote hit was. En al helemaal voor de tijd dat dit boek uitgegeven werd. Het is niet spannend, maar wel realistisch. En ik denk dat daar de kracht van het boek ligt. Net als het moraal; Echte liefde overwint alles. Al overwint Olga op het einde niet haar ziekte. Door het feit dat er wordt vastgesteld dat ze een hersentumor heeft, wordt het ook duidelijk waarom ze ineens als een blad aan de boom omsloeg. Ze hield al die tijd wel van Erik en op het einde beseffen ze dat gelukkig ook beide. Prachtig.