Toen ik de eerste bladzijde van het boek las, werd ik helemaal meegenomen in het verhaal. Ik kon niet stoppen met lezen. Ik werd steeds geprikkeld om te blijven verderlezen. Er zat een vleugje spanning in waardoor het niet te saai werd. Het boek wegleggen was bijna onmogelijk en van de 416 pagina`s is bijna niets te merken. Het boek speelt zich af in de tijd van de Eburonen, 50 v.C. Je leest dus eigenlijk niet alleen een mooi verhaal, maar ook leer je extra over de geschiedenis in die tijd. Het cliché dat vrouwen thuis blijven en de mannen vechten In de oorlog is niet aan de orde hier. Epinona gaat zelf ook mee vechten tegen de Romeinen. Iedereen heeft van bij de geboorte een magische gave gekregen en Epinona heeft de gave om met dieren goed om te gaan. Epinona heeft al jaren een relatie met Timon, maar wanneer ze bij de Atuaken terechtkomt omdat zij en haar moeder ontvoerd zijn, leert ze Boyan kennen. Zij worden verliefd en op de dag dat ze de kans krijgen om terug naar hun eigen dorp te keren, gaat hij met hun mee. Het is gewoon een fantastisch en geweldig boek, en ik zou het zo opnieuw lezen.