De titel ‘A sleep and a forgetting’ is ontleend aan een gedicht van Samuel Wordsworth. Het gedicht heeft de lastige en lange titel: ‘Ode. Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood’ en het is geschreven in 1802. Die titel betekent zoveel als ‘vage suggestie van onsterfelijkheid, overgehouden aan overpeinzingen over mijn vroege jeugd.’ Wordsworth is wereldberoemd geworden met zijn gedicht dat begint met ‘I wandered lonely as cloud’.

Tot zover over Wordsworth. De titel van het boek is niet zomaar gekozen. De hoofdpersoon van dit spannende en intelligente boek is Catriona Turville, professor Engelse taal in Londen. Knap en intelligent als ze is, heeft ze haar leven wel zo’n beetje op een rijtje. Tot ze op een dag een brief krijgt van haar jongere zuster, die daarin schrijft dat ze zelfmoord heeft gepleegd. Catriona spoed zich naar het huis van haar zuster, waar ze echter géén lichaam aantreft. Wat te doen? Catriona doet of ze van niks weet, als een weekje later Bill, de man van Flora, zich begint af te vragen waar zijn vrouw is. Dochter Charlotte is natuurlijk ook ongerust, maar die wil het niet toegeven want ze heeft ruzie met haar moeder. Het hele kalme academische bestaantje van Catriona wordt overhoop gegooid, als ze op zoek gaat naar haar verdwenen zuster. Gelukkig krijgt ze hulp uit onverwachte hoek en niet iedereen is wat hij of zij lijkt te zijn.

Zoals ik al zei, een spannend en intelligent boek. Een heerlijke Britse sfeer van ‘suspense’, fantastische karaktertekening en een heel goed plot. In eerste instantie leeft de lezer mee met Catriona omdat het toch wel heel eigenaardig is dat zij geen lichaam aantreft… dat er wel zou moeten zijn. Vervolgens blijkt Flora een heel ander leven te hebben geleid dan dat zelfs Catriona wist, en lijkt het er op of Catriona een boeiende nieuwe man in haar leven gaat laten. Langzamerhand echter ontvouwt zich een totaal andere plot en dan pas zie je als lezer hoe mooi de stukjes in elkaar passen. (Door: Jannelies Smit)