OVER DE COVER:
Een lichtblauwe ondergrond en daarop een kalende man die een jongetje met krullend haar in zijn armen houdt. In combinatie met de titel “Zoeken naar Jesse” geeft dit de inhoud van deze roman voortreffelijk weer. Prachtig!

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING:
Zowel op de cover als op de eerste bladzijden staat geschreven:

Misschien is het beter om de vreselijke waarheid niet te kennen en te berusten in de dagelijkse routine.

Gaston Fokkema is een 45 jarige systeembeheerder, alleenstaand en als 4 jarig kind geadopteerd door de familie Fokkema. Toen hij voor de 1e keer zachtjes door zijn adoptievader door de deur van de statige Fokkemaheerd werd geduwd en ze in de hal stonden zei deze: Dit is nu ook jouw domein, je mag mij papa noemen; hier zul jij een echte Fokkema worden. Dit raadselachtig zinnetje was Gaston nooit vergeten. Het zinnetje dat aan het begin stond van zijn bewuste leven als Gaston Fokkema. Over zijn adoptie het hoe en waarom is nooit gepraat.

Het boek begint met een reorganisatiegesprek tussen Gaston en zijn Chef. Daarin wordt hem gevraagd wat zijn passie is. Hij heeft hier geen antwoord op. Hij krijgt de opdracht om zijn passie te vinden en er tijdens het afdelingsuitje naar het Openluchtmuseum met zijn collega’s over te praten.

Tijdens dit afdelingsuitje zitten de collega’s bij elkaar in de felle zon. Gaston probeert de gesprekken te volgen, maar door de drukte die hij niet gewend is en de felle zon krijgt hij hoofdpijn. Hij zegt tegen zijn collega’s dat hij even in het bos gaat wandelen om verkoeling te zoeken. Eenmaal daar aangekomen gaat hij op het loof liggen en valt in slaap. Als hij wakker wordt gaat hij terug naar zijn collega’s, maar ziet deze niet, omdat ze een rondleiding krijgen. Gaston vindt het best en loopt de speeltuin in waar hij tevreden op een bankje gaat zitten. Doezelt even weg en als hij zijn ogen weer open doet ziet hij dat een jongetje met alle macht probeert een skiliftje naar boven trekken. Het lukt hem niet en Gaston gaat hem helpen. Als het skiliftje boven is roetsjen ze samen een paar keer naar beneden. Dan vraagt Gaston hoe het jongetje heet en hoe oud hij is en deze antwoord: Jesse en hij is 4 jaar. Ze spelen samen nog wat en eten poffertjes.

Vanaf dat moment is Jesse niet meer weg te denken uit het leven van Gaston. Hij heeft Jesse in zijn hart gesloten, omarmt en geaccepteerd en daarmee zichzelf en dat vierjarig jongetje gegeven waar hij zijn hele leven al behoefte aan had en op zoek naar was, maar nooit voelde: warmte en geborgenheid. Dit geeft hem kracht om verder te gaan. Met behulp van Jesse gaat Gaston op zoek naar zijn biologische ouders, geboorteplaats, waarom hij geadopteerd is en wat er indertijd echt gebeurd is. Soms raakt hij Jesse kwijt, maar steeds weer gaat hij hem zoeken totdat hij hem voorgoed kwijt is.

Aan zijn collega’s vertelt hij over Jesse. Dit wordt door hun verkeerd opgevat en vanaf dat moment wordt hij pedofiel genoemd, genegeerd en geïsoleerd. Alleen zijn chef helpt en steunt hem. Hij mag hem op sommige momenten zelfs René noemen, maar waarom?

Tijdens zijn zoektocht weet Gaston niet meer wie hij is, voelt of denkt. Zijn vertrouwde leven is hij kwijt en wat krijgt hij er voor terug? Heeft deze moeilijke en pijnlijke zoektocht naar zijn verleden én zichzelf hem uiteindelijk iets opgeleverd? Of is hij nu alles kwijt?

Krijgt Gaston antwoord op al zijn vragen? Vindt hij wat hij zoekt? Wie zijn die twee doden en hoe zijn ze om het leven gekomen? Je leest het allemaal in deze roman.

Het verhaal bevat moeilijke onderwerpen die nog steeds taboe zijn of niet herkend of gezien willen worden. De auteur doet dit op een schitterende manier, heeft een prettige schrijfstijl en de beleef- en gedachtewereld van Gaston wordt prachtig verwoord. Karakters worden voldoende uitgediept wat maakte dat ik mij helemaal kon inleven. Het zijn korte hoofdstukken met afwisselend Gaston op zijn werk en Gaston op zoek naar zijn verleden.

In deze roman lopen filosofie, psychologie en spiritualiteit door elkaar heen wat leidt tot een bijzonder en mooi boek.

Wat ik mij afvraag na het lezen van dit prachtig verhaal is: Moet je altijd op zoek gaan naar je verleden? Wat gooi je overhoop? Wat doe je jezelf en anderen aan?

Hierover valt te discussiëren en filosoferen. Wat doet het psychisch met iemand?

Dit zeer toegankelijk boek zet aan tot (na)denken over veel onderwerpen c.q. problemen, gedrag en handelen waar mensen mee te maken kunnen krijgen.
Met veel genoegen gelezen.