Als groot fan van de Gone serie van Michael Grant kan ik het natuurlijk niet maken zijn andere boeken ongelezen in mijn kast te laten staan. Toch stond BZRK al sinds een boekenfestijn in 2012 te verstoffen op mijn boekenplank. In het kader van mijn persoonlijke ongelezen boeken challenge heb ik dit boek nu eindelijk gelezen! En ondanks de vele negatieve reviews die ik op internet las, vond ik BZRK verrassend tof.

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen; de vele negatieve reviews die ik op internet voorbij zie komen kan ik enigszins begrijpen. In het begin van BZRK is het moeilijk de wereld voor je te zien. Ondanks het feit dat je midden in de actie valt, komt het boek toch een beetje traag op gang. Misschien heeft dit te maken met de vele verschillende personages, de moeilijke termen of de complexe world building. Mijn tip: lees gewoon verder, want als je eenmaal in het verhaal zit, dan wil je écht niet meer stoppen.



BZRK vertelt een ontzettend origineel verhaal op het gebied van nanotechnologie. Door middel van nanobots kan het menselijk brein aangepast worden – negatieve gedachten kunnen aangepast worden of het geheugen kan gewist worden (denk aan Slated, maar dan in een veel stoerdere uitvoering). Maar mag dit zomaar gebeuren? Of hebben mensen recht op hun eigen stukje ongeluk en hun eigen vrije wil? Dit boek verkent de grenzen tussen wetenschap en ethiek en dat vind ik erg interessant. Want hoe ver mag je gaan met medische en/of wetenschappelijke ontdekkingen? Ook vroeg ik me trouwens meteen af in hoeverre dergelijke ontwikkelingen mogelijk zullen zijn in de toekomst.

Veel mensen worden misschien afgeschrikt door de wetenschappelijke invalshoek van BZRK, maar dit is nergens voor nodig. Je hebt fantasie nodig om alles voor je te zien, maar echt moeilijk wordt het nergens. De creativiteit van Michael Grant daarentegen is zeker prijzenswaardig. De precisie waarmee hij het menselijk lichaam van heel dichtbij of zelfs van binnenuit beschrijft – gezien door de ogen van de nanobots – is echt enorm tof. Je zou bijna denken dat hij weet hoe het is om nanobots te besturen over het lichaam van de mens..

Vergelijkbaar met Gone is de grote diversiteit aan personages die in BZRK de revue passeren. Denk hier niet alleen aan een groot aantal personages, maar denk ook aan heel verschillende personages qua afkomst, uiterlijk, sociale klasse en seksuele voorkeur. Op dit vlak merken we dat Michael Grant niet alleen een zeer politieke correcte wereld schetst – maar ook eentje die dichtbij onze realiteit ligt. Bovendien is Grant één van de weinige auteurs die het aandurft om een personage in één van de eerste hoofdstukken te doden. Het personage wordt behoorlijk uitgebreid geïntroduceerd, waardoor zijn/haar dood voor mij erg onverwacht kwam.



De gevechten alsook de avonturen vinden voornamelijk plaats down in the meat – oftewel het gaat over nanobots die zich in het lichaam van een bepaald persoon bevinden. Meestal blijft het in dit lichaam een strijd tussen de nanobots van de ‘goeden’ en de ‘slechten’, maar af en toe verschuift de focus naar de ‘macro’, waarbij we te maken krijgen met vecht- en schietpartijen. Persoonlijk ben ik er nog niet helemaal uit wie nou de good guys zijn, maar ik hoop dat ik hier in het vervolg – BZRK Reloaded – snel achter zal komen!

Ik heb ontzettend genoten van BZRK; ik vond dit boek zeer spannend en origineel. Helaas kan ik niet meer dan drie sterren geven, vanwege de trage start en de moeite die ik in het begin moest doen om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Toch vind ik dit boek zeker een aanrader! Wees voorbereid op een avontuurlijk verhaal met een veelheid aan toffe personages. Let echter wel op: BZRK bevat behoorlijk wat bruut geweld en is dus niet geschikt voor mensen met een zwakke maag.

Deze recensie is geschreven voor Oog op de Toekomst.