Rachel Wiltshire is 23 jaar, vijf jaar geleden veranderde haar leven abrupt. Haar beste vriend, Jimmy, kwam om bij een auto-ongeluk terwijl hij juist haar probeerde te redden. Ze raakte zelf gewond, waarbij ze er vanaf kwam een afgrijselijk litteken in haar gezicht. Sindsdien leidt Rachel praktisch een kluizenaarsbestaan en heeft ze gebroken met alles was haar ooit lief was. Dit is totdat ze wordt gedwongen naar de bruiloft van haar beste vriendin te komen. Daar moet ze haar vroegere vrienden en haar onweerstaanbare ex-lover, Matt, weer onder ogen komen. Hij heeft nu een relatie met haar voormalig concurrente: de knappe, maar sluwe, Cathy. Maar leidt Rachel dit leven wel? En wat als je je leven kunt over doen?

Versplinterd is de eerste roman van Dani Atkins en wat werd dit boek goed ontvangen. Inmiddels is in het Engels haar tweede roman verschenen. Dani woont samen met haar twee oude katten en haar erg drukke en enthousiaste hond. En natuurlijk haar familie: haar man en haar, inmiddels al volwassen, kinderen. Samen wonen zijn in het oosten van Engeland.

Versplinterd pakt je direct in met op de eerste pagina te beginnen over de twee levens die Rachel leidt: ‘mijn eerste leven eindigde op een regenachtige decemberavond, om zeven minuten over halfelf in een uitgestorven straat bij de oude kerk. Mijn tweede leven begon circa tien uur later, toen ik onder de verblindende ziekenhuislampen wakker werd met een fikse hoofdwonden een leven waar ik me niets van herinnerde’.

Het ik-perspectief van Versplinterd past erg goed bij het verhaal; je leert hierdoor de hoofdpersoon, Rachel, goed kennen en kunt daardoor met haar tragedie meeleven. Zo weet je wat ze op moeilijke, maar ook op vrolijke momenten, voelt en denkt. Hierdoor beleef je het verhaal echt en begrijp je de keuzes die Rachel maakt. Want hoe lastig is het als je jezelf niet eens kunt vertrouwen?

Atkins kan schrijven en goed ook; de beschrijving van de dood van Rachel’s beste vriend, Jimmy, voelt rauw en echt. Ook andere stukken zijn heftig; het gaat onder je huid zitten. Het begin is even inkomen; een hoop namen en beschrijvingen van verschillende personages wordt op je afgevuurd, even doorbijten dus want dit maakt de rest van het verhaal des te boeiender.

Een chicklitachtige schrijfstijl zorgt voor een vlot leesritme. Het leest als een trein; je kunt Versplinterd onmogelijk wegleggen. Dit is ook mede door de lange hoofdstukken. Deze zorgen ervoor dat je het boek letterlijk niet weg kunt leggen. Klein nadeel, want soms is een onderbreking toch wel even fijn voor een korte adempauze. Maar daarnaast vlieg je door het verhaal heen en is Versplinterd veel te snel weer uit.

Al met al is Versplinterd een echter aanrader die je moet lezen. Niet alleen vanwege het bijzondere en unieke thema, maar ook vanwege de goed uitgewerkte personages en de sterke plot. De lange hoofdstukken zijn af en toe een minpuntje, maar de bijzonder emotionele ontknoping maakt dit meer dan goed. Lees zeker deze alleenstaande roman met dit ijzersterke thema en waan je voor even in de belevingswereld van Rachel Wiltshire!