Blankenberge Blues:
Aspe en Koen Strobbe

Toen ik hoorde dat ik “Blankenberge Blues” mocht gaan lezen en recenseren , was ik heel blij. Ik ben een enorme fan van Aspe. Van de andere auteur had ik al wel gehoord maar nog niks gelezen. Dus ik was heel nieuwsgierig naar de combinatie van beide auteurs en naar het verhaal.

Toen ik begon te lezen werd ik aangenaam verrast door hun schrijfstijl en dat ik nu een andere kant zie van Aspe.
Het verhaal over de gestrande potvis, dat moest interessant zijn. En wat met die amber?

Het begint allemaal als er een potvis is gestrand in Blankenberge… Je vraagt je dan af hoe en wat, en dat elke normaal persoon het wel zou melden aan de politie of de bevoegde daarvoor. Maar niks is minder waar, 1 van de hoofdrolspelers Alain ziet er goud in. De amber in een potvis zou wel een gouden zaakje kunnen zijn en dan begint het verhaal. Verschillenden verhaallijnen komen er aan te pas. Ook dingen uit het verleden. Er zijn zoveel verschillende verhaallijnen en leuke personages die het verhaal boeiend maken. Heerlijk om de verschillende interacties te lezen tussen de personages.

Het verhaal begint goed met veel droge humor en met al die verhaallijnen er tussendoor wil je verder lezen. Ik heb de laatste bladzijden in een uurtje uitgelezen en dat is bijzonder. Ik vind de opbouw van het boek goed omwille van de vele verhaallijnen. Door deze verhaallijnen word je heel nieuwsgierig hoe het gaat verlopen naar de plot toe. Je leest met veel spanning verder hoe alles samen in elkaar gaat vloeien . Je wilt weten wat er gaat gebeuren .

Ik raad het boek zeker aan, je ziet een heel andere kant van Aspe in combinatie met de andere schrijver. Als je Aspe gewoon bent, is het even wennen, maar het maakt veel goed door de goede opbouw. Jammer dat het uitgelezen was.

De cover vond ik duister , mysterieus en gaf mooi weer hoe het boek zou zijn en vooral hoe het boek begon. Het paste heel goed met het verhaal.

Ik geef het boek een 4,5 ster omdat het aangenaam lezen was en het toch steeds genieten is als ik een Aspe lees.

Hopelijk komen er meer boeken van en snel een vervolg.
Stefanie