Als boekenlezer mag je niet overgehaald worden door de uitstraling van het boek. Je moet een boek lezen om de inhoud en niet om de mooie kaft. Toch gaat het niet altijd op. Dit compleet zwarte boek schreeuwde van de tafel om aandacht. Kijk er maar eens naar. Leg drie boeken naast elkaar en elke keer zal mijn aandacht naar Ik ben de nacht trekken. De mooie letters, de zijkant van de pagina's echt genieten dit boek al zonder het te lezen.

Wil je met me spelen? Mijn naam is ­Francis Ackerman jr. Ik ben wat men wel een seriemoordenaar noemt. Al mijn slachtoffers ­krijgen een eerlijke kans, ik dood niet zomaar. Ik speel een spel met ze. Wie wint, overleeft. Ik heb nog nooit verloren. De meeste mensen zullen van mij gruwen. Sommigen zullen mij aanbidden. Zij zijn net als ik. Maar iedereen zal zich mij herinneren. Mijn naam is Francis Ackerman jr. Ik ben de nacht, en ik wil een spel met je spelen.

Het boek koop je op het uiterlijk en het kleine stukje tekst op de achterzijde. Je weet niet meer dan dat het over een spelletje spelen gaat en dat er zeker doden zullen vallen. Ik ben de nacht begint gelijk met het vermoorden van mensen in een benzinestation. De volgende gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Enorm veel personages komen voorbij en hierdoor heb je de eerste paar hoofdstukken nodig om er een beetje in te komen en de personages te kennen.

De hoofdrolspelers in het boek zijn oud-rechercheur Marcus Williams en moordenaar Francis Ackerman Jr. Marcus Williams is net verhuisd naar Asherton. Op zijn eerste avond raakt hij in gevecht terwijl hij samen met een meisje naar huis loopt. Het meisje heet Maggie en blijkt de dochter van de plaatselijke sheriff. Francis Ackerman jr. is een seriemoordenaar van het ergste soort, maar hij doodt niet zomaar, voordat zijn slachtoffers aan hun einde komen, speelt hij eerst een spel met ze. Hij geeft je een kans om te overleven, maar zie maar eens te winnen van deze psychopaat. Marcus en Francis zijn bestemd om elkaar tegen te komen. De goede en de kwade. Wie wint? Goed of kwaad?

Beiden hebben het hele boek een belangrijke rol en slepen me mee in het verhaal. Het boek werd spannender en spannender. Toch had ik meer detail verwacht van de moorden, meer bloed, meer hoe en waar er werd gestoken. Ondank dit heeft het boek me tot het einde geboeid en had ik de ontknoping totaal niet zien aankomen. Het is lekker vlot geschreven en na elk hoofdstuk lees ik er nog een.

Voor een debuut vind ik dit een top boek en ik zal hem zeker aanraden om te lezen. Een volgend boek lezen van Ethan Cross zou ik zeker doen.