Een losgeslagen huurmoordenaar die mensen van haar eigen dienst vermoordt en een huurmoordenaar die nooit twijfelt als zijn vinger aan de trekker is. Alle twee zijn ze aan elkaar gewaagd. Wie van de twee is slimmer dan de ander? Wie zal het overleven?

D. Baldacci is een beroemde, Amerikaanse schrijver. Zijn eerste debuut was in 1996 met Het recht van de macht. Baldacci's werk is in 45 landen vertaald en wereldwijd zijn er meer dan 100 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht. Samen met zijn vrouw, Michelle, richtte hij het Wish You Well Foundation op om te strijden tegen analfabetisme. Hij heeft een paar boeken geschreven voor adolescenten, en meerdere series voor volwassenen. De aanslag is het tweede boek in de reeks over Will Robie.
Will Robie is één van de beste huurmoordenaars. Als hij zijn vinger aan de trekker heeft, twijfelt hij nooit en is er geen weg terug. Hij dient de Amerikaanse overheid en gaat waar ze hem sturen. Nu krijgt hij de opdracht om Jessica Reel terug te halen, levend of dood. Zij is ook een huurmoordenaar en misschien wel de enigste die het zelfde niveau heeft als Robie. Ze heeft zich tegen haar agentschap gekeerd. Robie gaat op zoek naar haar maar ontdekt dan de reden waarom ze haar agentschap verraden heeft. Hij vindt haar na een paar tegenslagen en helpt haar iets tegen te houden dat groter is dan hen allemaal.

De protagonist van dit verhaal is Will Robie en de antagonist is Jessica Reel. De belangrijkste bijpersonages zijn Roger Walton (beter bekend als Blauwe Man), Nicole Vance, Evan Tucker, Sam Kent, Janet DiCarlo, Gus Whitcomb en Roy West. Aan de ene kant zijn er zoveel verschillende bijpersonages dat het soms moeilijk te volgen is over wie het op dat moment gaat. Aan de andere kant maakt dit het verhaal wel heel interessant en je probeert daarom ook zelf heel goed na te denken wie een verrader is en wie te vertrouwen is. Vaak heb je het dan niet juist doordat er soms een plottwist is of gewoon een verrassing gebeurt die je niet had zien aankomen.
Er wordt gebruik gemaakt van meervoudig perspectief. Er wordt soms gewisseld van personage. Je kijkt altijd door de ogen van één personage, door de ogen van diegene die op dat moment het hoofdpersonage is. In het begin is dit Doug Jacobs en in het midden zijn er een paar korte hoofdstukken over Sam Kent en Evan Tucker, daarna wisselt het af tussen Robie en Reel. Wanneer er vanuit dat ene personage wordt verteld, kunnen we spreken van een personeel perspectief.
De vertelde tijd is een paar weken, maar het is niet duidelijk hoeveel weken. De verteltijd is 337 pagina's en dus ongeveer 7 à 8 uur lezen. Het verhaal speelt zich af op veel verschillende plaatsen namelijk Washington D.C., New York, Virginia, Arkansas, Pennsylvania, Dublin en Montréal. De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt, verandert dus vaak waardoor het wel boeiend is.
Het verhaal begint in medias res. Er is direct actie want er wordt al iemand vermoord in het begin. In de loop van het verhaal is er veel spanning. De hoofdstukken zijn meestal kort en eindigen soms met een cliffhanger. Baldacci is een genie in het uitschrijven van actiescènes zoals bijvoorbeeld een achtervolging, gevecht of ontploffing. Hij kan deze heel goed omschrijven tot in de kleinste details waardoor je het je goed kunt voorstellen wat er nu juist gebeurt.
Volgens mij zit er een (on)bewuste boodschap achter het verhaal. Die boodschap houdt in dat je nog altijd voor jezelf moet denken en niet zomaar alle bevelen opvolgen van iemand. Het is niet zeker of Baldacci dit wel zo bedoeld heeft, maar persoonlijk vind ik dat het wel duidelijk in het boek voorkomt. Het boek is niet voor een bepaald publiek, maar het is wel sterk af te raden voor kinderen of jongeren die nog geen 16 jaar zijn. De reden hiervoor is dat er soms beschreven wordt hoe iemand sterft. "In de auto zakt Jim Gelder voorover. Hij werd alleen nog tegengehouden door zijn gordel. Een deel van zijn hersenen plakte tegen de achterruit.", schrijft David Baldacci (2013, p.53). Het is een boek dat bij de volwassenenafdeling staat, maar voor jongeren ouder dan 16 is het ook een goed boek om te lezen omdat het een typisch actieverhaal is. Het is een ideaal verhaal om een film over te maken, want het lijkt hard op andere actieverhalen waar veel films van gemaakt zijn.

Toen ik een boek aan het zoeken was, was ik vooral op zoek naar een boek dat spannend was, maar niet te griezelig of eng. Toen vond ik de reeks over Will Robie. Ik was al geïnteresseerd in het verhaal vanaf het moment dat ik de achterflap van het boek gelezen had. Ik heb bewust het tweede boek van deze reeks gekozen omdat het ging over twee huurmoordenaars die het tegen elkaar moesten opnemen en dat leek me nog spannender dan een huurmoordenaar. Het verhaal begint direct met actie en in het eerste hoofdstuk sterft er al iemand. Dit maakte mij wel nieuwsgierig naar de rest van het verhaal, hoe het zou opgebouwd zijn en hoe het zou verder lopen. Je kunt je een beetje inleven in de hoofdpersonages door de manier waarop het geschreven is, maar je kunt je er niet 100% mee identificeren want het zijn tenslotte huurmoordenaars. Dat is wel wat minder, maar voor mij is het niet altijd belangrijk dat je je in de personages kunt inleven. Soms is het zelfs leuker zoals in dit boek. Je komt in het echte leven niet met huurmoordenaars in aanraking en meestal worden ze voorgesteld als slechteriken. Dat is in dit verhaal niet waardoor het boeiend is te lezen hoe zij leven volgens Baldacci. Het verhaal is eigenlijk wel goed met hier en daar verrassingen, maar spijtig genoeg is het soms voorspelbaar doordat het een typisch verhaal is voor een actiefilm. De stijl van Baldacci is zeker een reden om nog meer boeken van hem te lezen want hij kan heel goed spanning opbouwen en actiescènes omschrijven. Soms volgt er wel te veel actie achter elkaar en op andere momenten is er dan weer te veel uitleg over iets bepaald en dus geen actie. Dit is wel spijtig want dan verslapt de aandacht soms, maar de momenten waarop het goed verdeeld is, zijn geweldig om te lezen.

Ik ben zeker van plan om nog meer boeken van Baldacci te lezen, want hij heeft een goede schrijfstijl en veel fantasie waardoor hij telkens weer een geweldig verhaal aflevert. Het is heel aangenaam om te lezen. Dit is een boek dat ik iedereen aanraad, ook mensen die niet zo graag lezen. Dit is een verhaal dat bijna iedereen boeiend gaat vinden.