Ongrijpbaar stond al een tijd op mijn nog te lezen lijst, maar op de een of andere manier koos ik toch steeds weer voor een ander boek. Maar nu hij bovenaan in mijn lijst stond besloot ik hem toch tegaan lezen.
Het verhaal leest makkelijk weg door de vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken. Het verhaal wisselt tussen het heden en verleden. Op zich is dit wel fijn maar helaas daardoor vond ik het wel erg voorspelbaar worden. De reden waarom ze niet op tv een oproep wou doen was voor mij daardoor al direct duidelijk. Hoe het plot zich ontpopt vond ik ook wat minder, eigenlijk door een helderziende maar ik denk dat als de politie een beter onderzoek had verricht (in het boek) dat ze er al snel achter waren gekomen dat Silvia eigenlijk een andere naam heeft.
Al met al vond ik het verhaal wel wat tegen vallen, met name door de voorspelbaarheid en vond ik het niet eens zo heel erg spannend.