In mijn bloed gaat over journaliste Benthe Berg. Ze moet een verhaal schrijven over een pedo die bij haar in het dorp woont. Ze komt er achter dat hij gymleraar is op de school waar haar dochtertje Celine ook op school zit. Het wordt nog erger, de rechercheur die het onderzoek leid, meld Benthe dat haar dochtertje slachtoffer is geworden van Rick V., er is een foto van haar aangetroffen op zijn computer, naakt. Benthe valt in een gat en wil niks liever dan Rick V. achter de tralies zien verdwijnen en hier nooit meer vanachter zien komen. Ondertussen gaat ze spitten in zijn achtergrond en komt ze erachter dat het jongste zusje uit het gezin al 10 jaar vermist is. Ze gaat op onderzoek uit om erachter te komen wat er met haar is gebeurd, ze kan toch niet zomaar van de aardbodem verdwenen zijn? In haar zoektocht naar de waarheid komen er nog meer geheimen aan het licht. Er wordt een rechtszaak aangespannen tegen Rick V., er zijn alleen bijna geen ouders die aangifte willen of durven doen tegen hem, waardoor de rechtszaak, en dus ook de veroordeling, op losse schroeven komt te staan. Benthe schrijft wel nog artikelen over Rick V. en zijn familie, dit wordt niet in dank afgenomen door de dorpsbewoners en ze keren zich allemaal tegen haar, waardoor ze het nog zwaarder te verduren krijgt. De uitspraak nadert en de kans op een veroordeling wordt steeds kleiner, ondertussen bedenkt Benthe alvast een oplossing voor dit probleem, ze kan het toch niet toestaan dat hij weer op vrije voeten komt en terug in het dorp komt wonen?
Milou heeft met dit verhaal een zeer heftig onderwerp ter sprake gebracht, iets wat de laatste tijd jammer genoeg teveel in het nieuws is geweest. Ze heeft het heel mooi verwerkt en er haar eigen draai een gegeven. De verhaallijn over de gesloten gemeenschap is zo herkenbaar, ons kent ons en wij lossen onze eigen problemen wel op... Maar ondertussen gaat de gruwel wel verder. Ik was erg onder de indruk hoe ze dit allemaal in het boek heeft verwerkt. Het is een spannend en goed geschreven boek. Fijne schrijfstijl, niet teveel moeilijke woorden en zinnen, gewoon heerlijk leesbaar. Het laatste stuk van het boek heb ik in 1 ruk uitgelezen, een zeer verassend einde moet ik zeggen....