In Þingvellir wordt in een zomerhuis het lichaam gevonden van Maria door een vriendin Karen. Zij zou het huisje huren voor het weekend en vindt Maria hangend aan de balken. De politie gaat uit van zelfmoord. Karen vertrouwt het eigenlijk niet, want ze had pas nog geïnformeerd naar een kapper. Dan ga je toch geen zelfmoord plegen? Karen neemt contact op met Erlendur en laat hem een cassettebandje horen met een gesprek van Maria met een medium. Maria was heel erg geïnteresseerd in een leven na de dood. Erlendur raakt geïntrigeerd door de zaak en gaat het op zijn eigen houtje in zijn vrije tijd uitzoeken.

Hij is verder nog bezig met een aantal oude vermissingen. Dat houdt Erlendur toch al bezig. Een oude man, die op sterven ligt, heeft zijn zoon Davið, die eindexamen gymnasium deed, jaren geleden als vermist opgegeven. Hij is nooit teruggevonden. Hij bleef in contact met Erlendur, om te horen of er schot in de zaak zat. Nu de man op sterven ligt, wil Erlendur nog één poging wagen. Ook verdween toentertijd Guðrun, een studente aan de universiteit, die samen met haar gele Mini nooit is teruggevonden.

Zijn beide kinderen vragen aan Erlendur, waarom hij eigenlijk gescheiden is van hun moeder. Hij vertelt ze het verhaal uit een boek over de barre tocht, waarbij zijn broer verdween en hoe hij daarna geworden is. Tijdens zijn zoektocht wordt Erlendur steeds herinnerd aan de verdwijning van zijn eigen broer. Aan het eind van het verhaal trekt Erlendur dan ook naar de hoogvlakte waar zijn broer verdwenen is.

In Onderkoeld speelt Erlendur eigenlijk helemaal alleen de hoofdrol. Hij filosofeert veel over het toeval. Dat heeft mij ook veel beziggehouden. Ook de vraag of er een God bestaat, houdt Erlendur bezig: Ik weet niet zeker of je je lot in handen van de goden moet leggen, wie het ook zijn, zei Erlendur. Je schept je eigen lot. Dat is ook een vraag, die mij intrigeert. Is dat wel zo? Erlendur blijft zoeken naar antwoorden. Onderkoeld is weer een indrukwekkend boek: vier sterren.