We hadden de liefde, we hadden de wapens is het verhaal over Robert Williams in de jaren 60 in Amerika. De tijd van Klu Klux Klan en rassenscheiding.
Robert Williams is een geweldloze strijder tegen rassenscheiding. Ik vond het schokkend om te lezen dat in de jaren 60, de tijd dat ik geboren werd je als zwart gekleurde aangehouden kon worden als je in een bepaald café kwam om een ijsje te eten met de kinderen.
Ook al heb je dus het goede voor en probeer je de dingen op een geweldloze manier op te lossen toch leidt het toch tot geweld. Zaken worden verdraaid. Op een gegeven moment wordt Robert Williams gezocht door de FBI omdat hij volgens de FBI schizofreen is, zwaar bewapend en levensgevaarlijk is.
Het boek begint te vertellen vanuit het perspectief van zijn zoon, Johnny. Omdat ieder hoofdstuk vanuit een ander perspectief wordt verteld is het in het begin wat schakelen maar als je dat eenmaal door hebt leest het als een spannend verhaal maar ook zo schokkend! Nog maar zo kort geleden had je als zwarte medeburger totaal geen rechten. De KKK kon je vermoorden en kwam er mee weg. Ook al had ik al veel over het onderwerp gelezen en films gezien die me ook echt raakten kwam dit boek toch ook weer bij me binnen. Wat ik erg goed vond dat hierbij niet alleen Robert Williams centraal staat maar in dit geval zijn familie en het effect van zijn strijd op zijn vrouw en kinderen.
Denk dat het belangrijk is dat dit boek door iedereen gelezen wordt omdat ook nu in Amerika discriminatie weer aan de orde is als ik de documentaire van Eva Jinek mag geloven. Misschien dat mensen dan weer bij zinnen komen.