In hoeverre bepaalt een sportvereniging de hoop en het verlangen van haar inwoners? Volledig, in Björnstad. De levens van alle inwoners van dit Zweedse stadje zijn op een of andere manier verbonden aan de ijshockeyclub. Vaders hebben er in hun jeugd gespeeld, winkeliers sponsoren de club zodat zij klandizie hebben, moeders brengen hun kinderen trouw naar de trainingen en vaders moedigen hun zonen vanaf de tribune aan. Het hoogst haalbare voor tieners is een plaats en het juniorenteam. Als je daar eenmaal voor wordt geselecteerd kun je doen en laten wat je wilt, zal men je gedrag uitsluitend nog beoordelen aan de hand van je prestaties op het ijs. Alles voor het team, alles voor de club. En toch zijn er ongeschreven wetten die niet overtreden mogen worden. Als Kevin, de beste speler van het juniorenteam, een misdaad begaat, valt de hechte gemeenschap uiteen.

Björnstad is geschreven vanuit verschillende perspectieven: asielzoeker Amat, wiens moeder een schamel gezinsinkomen verdient als schoonmaakster op de club; Benji, beste vriend van Kevin en de rots van het team, een stoere kerel die een groot geheim bij zich draagt; Peter, ooit profspeler en nu trainer, vader van Maya en Leo; Sune, de oude trainer die aan de kant geschoven moet worden. En Maya, vooral Maya.

Vriendschap is een belangrijk thema in het boek. Tegen welke spanningen is vriendschap bestand? Wat als je een calimerocomplex kunt overwinnen door een belangrijke zege te behalen en als dat door onvoorziene omstandigheden mislukt? Backman schildert op ingenieuze wijze de ogenschijnlijk kleine beslommeringen van mensen ten gevolge van het wel en wee rond een ijshockeyclub. Zelfs wanneer sport je op geen enkele wijze kan boeien, zal Björnstad je tot de laatste pagina boeien.