De Tweede Wereldoorlog is een onuitputtelijke bron van gruwelijkheden. Want als je, zoals ik, veel oorlogsromans hebt gelezen, dan denk je dat je zo'n beetje alles wel gehad hebt. Maar toch voegt dit boek weer nieuwe wreedheden toe. Ik zal er nooit aan wennen.

Het Familieportret is een indringend en ook beklemmend boek. Ik heb het in een ruk uitgelezen, maar vond dat het aan het einde aan kracht verloor. Dat kwam door een aantal overbodigheden en ook enkele onwaarschijnlijke toevalligheden om aan het verhaal toch een soort 'happy end' te breien.