De Vlaamse schrijver Rudy Soetewey heeft een vlot lezend boek afgeleverd, het feit dat dit verhaal doorspekt is met heerlijke Vlaamse woorden en uitdrukkingen heeft mij in het geheel niet gestoord. Ik vind deze taal zeer bloemrijk en het liet regelmatig een lach op mijn gezicht verschijnen. Het verhaal wordt goed opgebouwd en is, ondanks het heftige maatschappelijke thema wat in het boek verwerkt is, niet uitgesproken bloederig. Soetewey werkt vooral met de suggestie en een psychologische opbouw, dit houdt je tot aan het einde aan het boek gekluisterd. De ontknoping was voor mij uiteindelijk een verrassing! Wat mij stoorde waren de vele verwijzingen naar het vorige boek van Soetewey, hierin speelde Matthias Wolf ook een hoofdrol. Jammer, want het boek an sich is een goede stand-alone!