De Helen Grace boeken blijven me boeien en blijven een pakkend verhaal hebben.

Klein klein kleutertje (geen idee waarom het boek deze titel gekregen heeft) speelt zich af in 24 uur. Het verhaal is daarom ook razendsnel en spannend.

Wat ik knap vind aan de schrijfstijl is dat Arlidge tot het moment dat de dader of iemand bekend wordt, hij deze personage geheim houdt en oppervlakkig. Op het moment dat de naam van de dader in beeld is, krijgen de hoofdstukken waarin de dader hoofdpersonage is, een naam. Ondanks dat er veel personages in voor komen. Heeft het verhaal een logisch opgebouwd verhaal. Pas wanneer een personage er toe doet, komt deze in beeld zonder dat er veel is prijsgegeven waarom deze personage belangrijk kan zijn in de zaak. Dit maakt dat het verhaal tot het einde boeiend en spannend blijft.

Helen Grace is geen oppervlakkige politiedame meer, we hebben haar gedurende de boeken beter leren kennen. In dit boek werd ze als persoon maar ook als ijzersterke rechercheur neergezet.

Doordat ik de boeken vlak achter elkaar lees, blijf ik wel beter in het verhaal. Dit zorgt er wel voor dat ik nu toch echt moet beginnen in het laatste boek over Helen Grace.