Met 'de kat die niet stierf' heeft Inger Frimansson een sterk verhaal op papier weten te zetten. In tegenstelling tot andere verhalen, waarin meestal nadat er een of meerdere moorden hebben plaatsgevonden naar een dader wordt gezocht, vertelt dit verhaal juist de wereld vanuit de ogen van de dader. Alhoewel dader...

Het verhaal vertelt over Beth en Ulf die even alle hectiek achter zich hebben gelaten en de rust hebben opgezocht van hun afgelegen vakantiehuisje. Ze zijn niet gewend dat er mensen op hun erf komen en ze beginnen dan ook behoorlijk angstig te worden als ze merken dat dit, zonder dat ze ervan af weten, wel gebeurt. De angst slaat hen helemaal naar het hart als ze op de radio horen dat er twee patienten ontsnapt zijn uit een nabij gelegen inrichting. Als Beth dan plotseling een onbekende man in hun schuur aantreft vallen voor haar de puzzelstukjes ineen. Dit moet een van die twee ontsnapte mannen zijn. Ze pak een bijl en slaat deze man morsdood. Maar wat nu? Moeten ze dit melden aan de politie? En wie was deze man en had hij echt wel kwaad in de zin?

Er ontrolt zich een prachtig verhaal, zeker omdat blijkt dat de man niet een van die twee ontsnapte mannen uit de inrichting is. Het hele verdere leven van Beth en Ulf wordt erdoor bepaald en alles wat ze doen wordt op de een of andere manier in verband gebracht met deze dag. Het leven is bijna niet meer draagklijk voor met name Beth. Maar hoe dit verhaal zich ontwikkelt laat ik aan jou als lezer over om uit te vinden. Het is zonde dat nu al weg te geven.
Maar met recht een heel ingrijpend boek, niet echt spannend maar omdat het vanuit een heel ander perspectief geschreven is en omdat het heel makkelijk wegleest zeker een aanrader! Daarom 3 sterren.