Het kraaienmeisje is het eerste deel van de trilogie met de titel Victoria Bergmans zwakheid, geschreven door Håkan Sundquist (1965) en Jerker Eriksson (1974), twee heren met een gezamenlijke interesse voor muziek, kunst en literatuur. Beide heren zijn woonachtig in de Zweedse hoofdstad Stockholm. In Zweden is het tweede deel van deze trilogie al in 2011 verschenen, en momenteel werkt het schrijversduo aan het derde deel. In deze trilogie zijn de hoofdrollen weggelegd voor psychotherapeute Sofia Zetterlund en hoofdinspecteur Jeanette Kihlberg.
Het verhaal begint met een scene waarin de dader voorbereidingen treft voor een reeks afschuwelijke gebeurtenissen. In het daarop volgende hoofdstuk wordt het verminkte, uitgedroogde lichaam van een jongetje gevonden nabij de ingang van een metrostation in Stockholm. Hoofdinspecteur Jeanette Kihlberg probeert met man en macht de zaak op te lossen, maar zelfs het achterhalen van de identiteit van het jongetje lukt hen niet. Wanneer er meer jongenslichamen worden gevonden met soortgelijke sporen van marteling, probeert Jeanette met misdaadgegevens uit het verleden op het juiste spoor te komen. Hiervoor heeft ze echter achtergrondinformatie nodig die psychotherapeute Sofia Zetterlund haar misschien kan verschaffen.
Sofia Zetterlund leidt een druk bestaan en kampt met de nodige privéproblemen. Haar werk breekt haar, maar houdt haar tegelijk ook staande in die moeilijke tijd. Wanneer ze niet kan slapen luistert ze naar de opgenomen verhalen die haar patiënte Victoria Bergman gedurende de sessies heeft verteld over haar jeugd. Een vreselijke jeugd, getekend door mishandeling, misbruik en verraad. Sofia wil Victoria Bergman ontzettend graag helpen, hoewel de gruwelijkheden uit Victorias verleden misschien wel de oorzaak van haar eigen rusteloosheid zijn. Wanneer Jeanette met de hulp van Sofia dichterbij de dader probeert te komen, realiseert ze zich nog niet hoe goed en doordacht de persoon die ze zoekt tewerk gaat. De persoon in kwestie kent werkelijk geen grenzen.
Het kraaienmeisje is een uiterst goed opgebouwde psychologische thriller. Het boek bevat alle ingrediënten waaraan een dergelijk verhaal moet voldoen. De meest vreselijke dingen die je een medemens kunt aandoen worden nauwkeurig, zonder oog voor detail te verliezen, door het schrijversduo omschreven. De psychologische kant van het verhaal kent veel diepgang en is overtuigend. In de beginfase worden er aardig wat personages geïntroduceerd, deze worden echter in de loop van het verhaal goed uitgewerkt. De hoofdpersonages Jeanette Kihlberg en Sofia Zetterlund komen levensecht over, dit heeft mede te maken met de uitstekend uitgediepte eigenschappen en denkwijze van beide dames, gecombineerd met de beslommeringen en tekortkomingen uit hun dagelijks leven. Het ijskoude landschap van het realistische beschreven Stockholm zorgt, samen met de aanhoudende spanningen, voor het nodige kippenvel.
Het verhaal speelt zich af in het heden en in het verleden. Van de lezer wordt verlangd alert te blijven, hoewel ieder hoofdstuk begint met de plaatsnaam of de naam van het gebouw waar het verhaal zich op dat moment afspeelt. De ontknoping van het verhaal is verrassend en het einde is zenuwslopend. Het liefst schud je bepaalde personages in het boek even door elkaar, alvorens zij voor het oog onschuldige, maar voor de lezer overduidelijk levensgevaarlijke beslissingen nemen. Het open einde van dit ijzingwekkende eerste deel doet dan ook verlangen naar het tweede.