De trooster van Esther Gerritsen heeft de shortlist van de Libris literatuurprijs gehaald.
Jacob is conciërge/klusjesman in een klooster dat ook mensen ontvangt die er even tussenuit moeten, die terug de zin van het leven zoeken. Normaal ontvangt een van de broeders de gasten, maar deze keer is het Jacob die het moet doen. Hij is geen prater, is niet zo heel sociaal. Niet in het klooster, maar hij was dat ook niet buiten het klooster. Niet dat hij een broeder is, hij is getrouwd geweest maar het bleef niet duren. Hij heeft een misvorming aan een kant van zijn gezicht en werd daardoor altijd bekeken en meelijwekkend bejegend. Nee, de afzondering en veiligheid van het klooster is veel beter voor hem.
De gast is een politicus die een tijdje moet onderduiken, Henry Looman. Normaal praten de gasten met een van de broeders, om hun hart te luchten, maar nu doet Henry dat met Jacob en die is dat niet gewoon. Het gaat allemaal wat stroef in het begin, maar na een tijdje ontwikkeld er zich iets dat op vriendschap lijkt.
In de aanloop naar Pasen begaat Henry een misdaad die hij opbiecht aan Jacob. Wat doet dat met de vriendschap.

Het is toeval dat ik dit boek juist nu, vlak voor Pasen lees. Het is meteen het tweede boek dat op de shortlist staat dat ik lees en toevallig ook een waar religie belangrijk is. Hiervoor had ik al het Vloekhout van Johan de Boose gelezen.
Dit boek leest heel vlot, geen moeilijke taal of zinsconstructies en omdat je er zo vlot doorheen gaat, bestaat de kans dat je niet tussen de regels leest. Er zit wel degelijk een diepere laag in dit verhaal. Of het goed genoeg is om de Libris literatuurprijs te winnen weet ik niet.