Boer Boris maakt wat mee: hij is al naar de markt gegaan, naar de zee, in de sneeuw… Eerder al wou hij ook geen feest vieren. Nu ontkomt hij er echter niet aan: het is Pasen en zijn kippen hebben gekleurde eitjes gelegd. Samen met zijn broertje en zusje verzamelen ze die en brengen ze die in de vrachtwagen naar de stad om er te verstoppen. De kippen gaan ook mee. Wanneer er echter een of andere haas pardoes de weg oversteekt, moet boer Boris hard remmen en zijn alle eitjes stuk. Van schrik leggen alle kippen opnieuw een ei, maar dit keer geen gekleurde. Is Pasen verloren? Gelukkig is een schooltje vlakbij…  

In de Boer Boris-reeks gaan dichter Ted van Lieshout en illustrator Philip Hopman verder op hun elan. Van Lieshout zorgt voor ritmische, vierregelige versjes en Hopman voor dynamische prenten vol beweging en kleur. Dit keer is hij wat kleuren betreft helemaal loos kunnen gaan. Het zijn vijgen na Pasen, maar ook na Pasen is zo’n paasprentenboek leuk om (voor te) lezen, want het is een prettig zoekboek waarbij de jonge lezers opgeroepen worden ook naar eitjes te zoeken.  

De platen van Hopman, die neigen tussen cartoonesk en abstract, zijn altijd een plezier om naar te kijken. De rijmpjes van Van Lieshout zijn soms wat te kort om lang van de tekeningen te kunnen genieten, maar erg is dat niet: dan lees je het boek toch gewoon nog een keer. En nog een keer…