Ik vond het moeilijk om in te komen en zocht in het begin van het boek steeds excuses om het boek weg te leggen, maar naarmate het verhaal vorderde, naarmate ik het lastiger vond om weg te leggen. Wilde steeds doorlezen, weten hoe het verder zou gaan. Soms moet je een stukje terug lezen omdat je dacht dat het fictie was terwijl het echt was en andersom. Het verhaal is poëtisch geschreven, wat prettig wegleest. De zinnen zijn niet te te lang, maar steeds net goed zonder dat ze te lang lijken. Het plot is heel mysterieus en laat je met vragen zitten. Misschien moet er een vervolg op dit verhaal komen om te lezen hoe het verder is gegaan met Meis. Dat mag dan, net zoals in dit boek, in vier delen, of zes, als je de proloog en de epiloog meetelt, opdegedeeld worden. Misschien dat er dan minstens één vraag beantwoord wordt waar ik heel niewsgierig naar ben. Anderzijds kan je zelf je eigen fantasie erop loslaten.