Als je in Nederland Römer heet dan ben je bijna automatisch een BN’er, of moet je dit tenminste worden. Thijs Römer is bekend als acteur en treedt sinds kort ook in de voetsporen van zijn vader Peter. Hij mag zich voortaan dan ook auteur noemen. In Weemoedt, zijn eerste boek, flirt de schrijver bijna constant met de grens tussen realiteit en fictie. Zonder scrupules beschrijft hij als insider het doen en laten van de Nederlandse showbizzwereld. Weemoedt zal ook als tv-serie verschijnen, die meer dan waarschijnlijk reeds in 2016 op televisie zal worden uitgezonden. Dit vertelde de enthousiaste auteur onlangs zelf in RTL Late Night.

Job Weemoedt is manager van Bekende Nederlanders; hij bemiddelt om voor hen winstgevende deals te kunnen sluiten. Tevens houdt hij de wilde uitspattingen van zijn klanten uit de media. In dit schijnwereldje waar niet alles zo mooi is als het er aanvankelijk uitziet, wordt er aardig wat afgedronken en zijn ordinaire avontuurtjes schering en inslag. Het gaat echter met deze talentmanager helemaal de verkeerde kant op en spoedig komt het ravijn van de totale ondergang wel erg dichtbij, stevig geholpen door overmatig drankgebruik. Job ontvlucht Nederland en zoekt zijn heil in Frankrijk, waar hij met scherpe pen afrekent met alles en iedereen, zelfs met zichzelf.

Achter Job Weemoedt schuilt zowel een kwetsbaar hoofdpersonage als een zware lading weemoed. Op sarcastische wijze hekelt Thijs Römer het Nederlandse sterrenwereldje; hij ontwijkt niets of niemand, net alsof hij er persoonlijk mee wil afrekenen. De karakters uit het boek zijn gebaseerd op echte sterren uit de amusementswereld, waarbij sommige personages zijn samengevoegd zodat het uiteindelijk toch allemaal fictie blijft. Er komen wel wat pittige anekdotes aan bod, waarvan de meeste volgens de schrijver waargebeurd zijn. Verwacht alvast maar een flinke dosis drugs en seks. Achter deze vonkenregen gaat echter ook een waar liefdesverhaal schuil, helaas met een slechte afloop en een zware lading weemoed als gevolg.

"Niet nu, alsjeblieft, laat het niet nu opeens afgelopen zijn. Niet zo, dat kan écht niet. Laat me niet doodgaan, walmend naar de drank van gisteravond, gaarkokend in mijn eigen zeik. Doe me een lol. Als mijn huid niet zo grauw zou zijn, zou nu het schaamrood op mijn kaken staan, dus… Kom op! Kom maar op met deze dag. Dan maar de hele dag lang deze nieuwe verrekte klotedag."

Deze debuutroman is geschreven in een ruwe taal, die bij momenten een storende factor is en door de lezer als obsceen kan worden geïnterpreteerd. Job Weemoedt geeft zijn levensverhaal prijs, op privégebied graaft hij erg diep in zijn eenzaamheid. Je volgt van dichtbij de metamorfose van een hooghartige, stoere mediafiguur naar een doodgewone man uit de straat. Qua geloofwaardigheid verdient dit boek slechts een matige beoordeling; erg pittig en grappig mag dit pikante debuut daarentegen wel worden genoemd.