Ja, daar ligt een gedichtenbundel op de salontafel, Kanonnenvlees door Lotte Dodion. Op elke blz 1 gedicht, 42 gedichten. Elke dag las ik er 1, en nam de woorden in mij op. Elke dag maar één, hoe mooi ook, dat was de challenge, Lees er één en denk er over na. Vier regels, vijf strofen. Elk gedicht heeft zijn eigen impact. soms raakten de woorden mij niet, stonden te ver van mij af. Maar de meeste gedichten zijn pure poëzie, prachtig gestileerd met een eigen ritme.

VII

Ik ben niet gevallen
Ik ben gaan liggen
ik wilde de val te snel af zijn
maar het resultaat is hetzelfde

Ik adem geluid in
jij bent overal

Ik adem stilte uit
ik sta nergens

Ik lig in het midden van de weg tussen onze huizen

Deze drie zinnen vind ik zo mooi en is de afsluiter:

Al wat ik vraag
mis mij
vergeet mij niet

Gedichten moet je ondergaan, moet je lezen en proberen te begrijpen. Het zijn cadeautjes van de schrijver voor jou. Dodion doet dat, haar hersenspinsels zijn mijn begrijpen.