Vandaag De testamenten van Frank Wouters uitgelezen. Toen ik de cover zag dacht ik meteen: dit is niets voor mij. Dit is vast een omhooggetrokken literair gevalletje. Vast veel moeilijke woorden die niets toevoegen aan het verhaal. Ik ben echt blij dat ik toch besloten heb om het boek te lezen want er zijn gelukkig geen onnodige moeilijke woorden.

Elsbeth stelt in haar functie als notaris het testament op voor Lucas Dammer, het is haar eerste testament. Zijn testament staat vol van poëtische verrassingen en mysterieuze verwijzingen. Lucas overlijdt door een bizar ongeluk. En de erfgenamen zijn onthuts en verward door zijn testament.
De verwarring wordt groter als er nog meer testamenten van Lucas Dammer worden ontdekt.

Elsbeths nachtmerrie kwam uit. Doordat ze was vergeten de vorige testamenten te herroepen, zou het best kunnen dat dit nieuwe zijn geldigheid behield.

De testamenten is een mooie beschrijving van het leven van Elsbeth en haar werk als notaris. Het boek draait voornamelijk om de testamenten van Lucas en zijn erfgenamen. Het boek leest erg prettig en op het eind is er een onverwachte (niet geheel geloofwaardige) plottwist. Deze wordt verder niet echt uitgediept. Maar misschien voer voor deel II als deze er ooit komt?

EINDE voor zover er een einde is.