Ik houd van Sneeuwman.. niet alleen omdat hij, net als ik, een woordenmens is, maar vooral omdat hij ook van Alex hield. Het is vreemd om middenin dit boek te lezen dat Alex inmiddels dood is. Niet omdat dat in 2023 best waar kan zijn, maar omdat het nog maar zo kort geleden - september 2007- ook daadwerkelijk gebeurd is. In de New York Times werd daar aandacht aan besteed onder de titel Alex wanted a Cracker, but did he Want one?, waarin aan dit boek gerefereerd wordt.

Terwijl ik net in het boek gestart ben, lees ik het verhaal over het Chinese fluoriscerende varken en haar nakomelingen...Via deze link kun je naar een filmpje kijken (let op het geweldige onderkomen van moeder varken en haar kleintjes ), waar de commentator aan het eind de Pigoon als doel van de experimenten benoemt.

En zo kan ik nog wel even doorgaan, de verhalen over de 'zorg'... niet eens echt heel erg ver doorgetrokken... pharmaceuten zoeken Afrika nu al op om makkelijk en goedkoop aan mensen voor trials te komen. Enzovoort, enzoweiter...

Wat me erg, erg spijt is, dat ik een vertaling heb gelezen... varkuif werkt voor mij niet, net zomin als wolvijn, hersenknetter, enz. Daarnaast wat kromme zinnen her en der .. en steeds maar in mijn achterhoofd het gevoel dat Atwood, zonder tussenkomst van de vertaler, er meer in geslaagd zou zijn om mij met haar verhaal bij de keel te grijpen. Wat nu.... hoeveel sterren moet ik nu geven? Zou ik het origineel er 5 hebben gegeven? Ik houd het nu op 4. Maar ik twijfel hevig....

En omdat Snowman en ik van hem hielden, nog twee toegiften:
Alex op Youtube
Entertaining Parrots: een aflevering van PBS' Scientific American Frontiers waarin Alan Alda (ja, die van MASH) Alex ontmoet.