Voor eens en altijd gaat over Jenny Aaron, een intelligent vrouw die vijf jaar geleden door een operatie van haar werk, ‘de Afdeling’, blind is geworden. Sindsdien worstelt ze met allerlei vragen omtrent het foutlopen van die missie en de beslissingen die ze op dat moment heeft genomen. Jenny heeft zich goed aan kunnen passen aan het feit dat ze blind is; als je niet zou weten dat ze blind is, zou je het ook niet door hebben. Een moord op een psychologe in een gevangenis maakt dat haar ex-collega’s haar weer inschakelen. Deze moord en een aantal andere gebeurtenissen lijken alles te maken hebben met Aaron én haar verleden. Zij besluit naar Berlijn terug te gaan en zich te storten in het gevaar: ze heeft immers toch niets te verliezen.

Op de kaft van het boek zie je de ogen van een vrouw, gesloten ogen. Lijkt mij een passende kaft gezien het feit dat het hoofdpersonage van het boek blind is. Blinde mensen houden hun ogen gewoon open, maar dat is op een boekenkaft nogal moeilijk te verwerken. De kaft is voornamelijk wit, de afbeelding en de tekst blauw. Ik weet niet of ik dit boek op basis van de kaft op zou pakken in de winkel. Hij trekt niet echt de aandacht doordat de kleuren en de tekst vrij rustig zijn.

Andreas Pflüger heeft een hele prettige schrijfstijl. Het boek leest makkelijk weg en de spanning zit er heel de tijd goed in. Ik wilde door blijven lezen en het boek dus liever niet aan de kant leggen. Alles wordt in detail behandeld, maar niet te gedetailleerd. Jenny heeft een soort obsessie met getallen en dit vond ik af en toe wel vermoeiend in het boek. Deze passages in het boek deden mij namelijk wat onduidelijk aan en ik wist niet zo goed wat ik ermee moest. Daarnaast leer je Jenny steeds beter kennen door top 10-lijstjes en flashbacks. Soms krijg je zoveel verschillende details, dat als het later weer terug komt in het boek je even niet zo goed weet hoe het ook alweer zat.

Wat merk je nou eigenlijk van het feit dat Jenny Aaron blind is? Op dit punt moet ik echt een heel groot compliment geven aan de auteur. Door zijn manier van schrijven en de gedetailleerde omschrijvingen van de omgeving en van bepaalde situaties, voel je je zelf ook blind. Pflüger heeft hier duidelijk veel research inzitten en dat heeft echt zijn vruchten afgeworpen. Chapeau!

Het verhaal is spannend en er zijn voldoende plotwendingen om de aandacht bij het verhaal te houden. Het boek zindert voort en brengt je langzaam naar de beantwoording van vragen die jij zelf krijgt tijdens het lezen van het boek, maar ook de vragen waar Jenny mee rondloopt. Halverwege het boek is er een ontwikkeling en vraag je je af hoe Andreas de rest van het boek nog gaat vullen. Dit is hem gelukt en voor mij is het geen moment langdradig geweest.

Uiteindelijk geef ik het boek 4 sterren. Het is een spannend boek en door de schrijfstijl van de auteur heb je zelf ook het gevoel dat je blind bent. Het verhaal is op sommige punten misschien iets te gedetailleerd en onduidelijk maar wat een geweldig boek!