In het Indiase Mumbia stort een gebouw in. Onder het puin ligt een overlevende, voor wie een reddingsactie op touw wordt gezet. Tijdens deze actie mompelt hij, half buiten bewustzijn, iets over ene Jamal, een terrorist die onderweg zou zijn om een aanslag te plegen.

Intussen op een hele andere plek in Mumbia zijn Jamal en Laila onderweg met de auto naar Malegaon. Zij worden achtervolgd door de Inlichtingendienst.

De cover van het boek lijkt een fris, vrolijk verhaal te beloven. Hoewel er regelmatig humor wordt gebruikt in het boek, is er van een vrolijk verhaal geen sprake. Het verhaal is opgebouwd uit vrij korte hoofdstukken, waardoor het makkelijk leest. Dit is daarentegen ook een beetje een valkuil, want het is geen simpel, makkelijk verhaal. Door de perspectiefwisselingen in het verhaal en doordat de auteur een trucje uithaalt met het tijdsperspectief, is het echt opletten voor de lezer.

Je reist mee met de achtervolgers van Laila en Jamal en tegelijkertijd volg je de reddingsactie van de man onder het puin. Tijdens het verhaal wordt veel verteld over de strijd tussen de Islam en Moslims, politiek en terrorisme. Gaandeweg het verhaal wordt duidelijk hoeveel invloed dit alles heeft op het Indiase rechtssysteem.

Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Hiermee rekening houdend, kun je alleen maar spreken van een bizar einde.