Dagen van Schaamte gaat over Pieter, een zelfverzekerde zakenman en gescheiden, die thuis wordt overvallen en wordt ontvoerd.
Het waarom blijft vooralsnog een vraag. In een kamer wordt hij geboeid vastgehouden en vernederd tot op het bot. Hij krijgt een luier om en moet zijn behoefte hierin doen en deze luier wordt maar eens in de 24 uur verschoond. En zo vinden er nog veel meer van die vreselijke vernederingen plaats. Het gaat zelfs zó ver dat één van de twee ontvoerders, de broer John, ermee stopte. Er gaat van alles door Pieter heen, o.a. vragen waarom juist hij waarom behandelen ze hem op deze verschrikkelijke manier? Nadat Pieter verplicht wordt om het logboek te lezen van één van de ontvoerders, Emma, wordt duidelijk wat de beweegredenen zijn van de ontvoerders en vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats.

Lieneke Dijkzeul heeft dit verhaal weer als vanouds prachtig beeldend geschreven waarbij ze meteen een belangrijk maatschappelijk probleem aan kaart. Doordat mijn vrouw ook in de verpleegzorg werkt, is het één en al bekendheid voor mij. Veelal, teveel administratieve handelingen, zijn de boosdoeners van het feit dat er tegenwoordig géén tijd meer is voor de patiënten. Als er niets veranderd, wordt met de toenemende vergrijzing, dit maatschappelijk probleem alleen maar nog groter. Door de brief van Hugo Borst aan Staatssecretaris van Rijn wordt er hopelijk binnenkort iets aan veranderd.
Met haar prachtige en ingetogen schrijfstijl heeft Lieneke mij weer weten te raken.

Lieneke Dijkzeul is er zeker in geslaagd om met dit verhaal te schrijven aandacht te vragen voor dit maatschappelijk probleem. Maar is ze er ook in geslaagd om het een thriller te laten zijn? Mijn antwoord hierop is helaas nee. Nogmaals het is een goed verhaal maar mag voor mijn de titel thriller niet dragen. Hiervoor mis ik de spanning in het verhaal en gebeurt er te weinig.
Hierdoor van mij 3 sterren!