Alya groeit op in het islamitische Cordoba. Ze is niet zomaar een meisje: ze heeft een talenknobbel. Ze spreekt en schrijft veel talen en een nieuwe taal pikt ze bijzonder snel op. Het zou haar leven kunnen redden of juist in gevaar brengen. Dat laatste lijkt de waarheid te worden als ze als tolk mee moet naar een christelijk land. De weg is lang en zit vol met gevaren. Het speelt zich allemaal af rond 842, dus de wereld is heel anders dan wij die nu kennen. Alya heeft gezelschap van haar slaaf en vriendin Oncha. Hou blijven twee jonge meisjes veilig, in een wereld van mannen?

Alya komt elke keer weer in de meest vreselijke situaties terecht. Ze komt erachter Dat haar leventje thuis toch wel zonder zorgen was. Nu moet ze vechten voor leven en voor de vrienden die ze onderweg maakt. Je maakt kennis met andere geloven en andere volkeren. Sommige zijn haar goed gezind, andere komen barbaars over. Je krijgt een kijkje in de viking wereld, maar ook in de wereld van de slavernij. De behandeling van mensen alsof ze een stuk vlees zijn, doet pijn.

Dit boek speelt met je emoties. Maar er komt een moment dat je als lezer denkt: krijgt Alya dan helemaal geen rust? En in elke nieuwe situatie voel je gewoon aankomen, dat er iets gaat gebeuren. En je weet dat het niets goeds kan zijn. Dit werd op een moment voorspelbaar. En ik dacht: het is bijna onmogelijk Dat zo’n meisje, zoveel voor haar kiezen krijgt. Dat overleeft toch niemand? Maar Alya is echt een enorm sterke jonge dame. Ik zelf had het al opgegeven, denk ik. Dus het zet je aan het denken over jezelf ook.

Dat neemt niet weg, dat het boek vol met actie zit en een van de betere romans is, van dit jaar! Ik kijk uit naar het tweed deel en geef deze eerste 4****