Jamie Quatro, Vuurrede

Jamie Quatro is een Amerikaanse fictie schrijfster. Ze wordt in Amerika de hemel in geprezen. The New Yorker zegt, zinnelijk, exuberant vol van vreugde. Ook werd ze door Ophra aangeprezen.

Ik vind het lastig om dit boek te plaatsen en ik heb ook moeite om een recensie te schrijven. Het is een heel bijzonder boek dat op een poetische manier verteld over een huwelijk en het overspel. Doorspekt van het schuldgevoel gevoed door het geloof. Ik zal beschrijven wat het geloof voor mij betekent en dan valt het boek mogelijk meer te plaatsen. Ik geloof dat God de mensen geschapen heeft en dat God heel erg veel van de mensen houdt. Hij wil niet dat ze pijn en verdriet ervaren door de keuzes die ze maken. Als je jezelf weg geeft aan een ander is dat een heel groot cadeau om voorzichtig mee om te gaan. Daarom zijn er stromingen die zeggen geen seks voor het huwelijk, het is zo een belangrijke keuze en je geeft zoveel van jezelf weg dat je je heel erg beschadigd als je daar te lichtzinnig mee omgaat. Daarom is seks bedoeld binnen het huwelijk, het verbond tussen 2 mensen en God. Overspel maakt zoveel kapot. Precies dat is het dillema waar de hoofdpersoon in dit boek ook mee worstelt. Eén nacht van overspel verzwegen, maar nooit vergeten. Ze loopt vast in het leven tot ze uiteindelijk evenwicht en rust vindt.

Het is prachtig beschreven, geen makkelijk te lezen boek maar een boek waar je goed je gedachten bij moet houden. Het is een mix van het leven in het huwelijk met Thomas, de brieven aan en later het overspel met James, de sessie met haar therapeut . Ik denk wel dat je enigszins kennis moet hebben van de bijbel want daar wordt toch regelmatig naar verwezen. Zo staat er bijvoorbeeld in het boek de zin, ‘de stem van iemand achter je die zegt: Dit is de weg, volg hem’ Is een bijbeltekt uit Jesaja 30: 21. “Met eigen oren zul je een stem achter je horen zeggen: Dit is de weg die je moet volgen”.

Een korte samenvatting zoals in het boek staat: ‘Luister: zonder het verbod op overspel en ontrouw zouden we ons keer op keer laten gaan, zouden we eeuwig en altijd op zoek zijn naar de volgende bron van bevrediging, zouden we net zo lang toegeven aan onze verlangens totdat er niets meer restte om naar te verlangen en het vermogen om te verlangen als vanzelf zou verdwijnen. ‘ ‘Los van de wet zijn we allemaal verslaafden. Los van de wet is er geen Eros’ . Dit is een stukje uit haar zogenaamde vuurrede, de titel van het boek. De vuurrede is een litanie, een belijdenis, een voorstel. Waar het vuur van verlangen begon.

Een heel bijzonder boek dat ik niet zo snel zou hebben gekocht maar ik voel het toch als een voorrecht dat ik het boek mocht lezen voor de club van echte lezers van Atlas Contact! Ik geef het boek 4 sterren en ga haar toch in de gaten houden.