Een verlaten jacht arriveert in de haven van Reykjavik, zonder passagiers aan boord. Wat is er gebeurd met de bemanning en de jonge familie die zich aan boord van het schip bevonden toen het vertrok uit Lissabon?

Een ijzingwekkende crime staat op de voorkant van de cover. IJzingwekkend wordt het verhaal niet, wel mysterieus. Het feit dat je als passagier het schip niet kunt verlaten op volle zee maakt het ook claustrofobisch.

Sigurdardóttir wisselt in de hoofdstukken het heden en het verleden af, waardoor je als lezer het beeld voorgeschoteld krijgt wat er gebeurd is aan boord en waar de bemanningsleden gebleven zijn. Tot lang kabbelt het verhaal een beetje voort en kan de ontknoping nog verschillende kanten op tot de laatste honderd bladzijden. Dan wordt het verhaal spannend en wil je als lezer weten hoe het plot in elkaar steekt.

De zinnen in Stuurloos lezen prettig. Het taalgebruik van Ysra Sigurdardóttir is zo nu en dan ook mooi. De terugkerende personages worden niet uitgebreid toegelicht. Als nieuwe lezer heb je dat ook niet nodig om in het verhaal te komen. De overige personages worden voldoende uitgewerkt om geloofwaardig te zijn. Bijzonder was de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen Thóra en de politie bij de oplossing van het mysterie.

Al met al vond ik het een geslaagde kennismaking met Yrsa Sigudardóttir. Ik ga nu haar eerdere boeken ook lezen.