naar ik vrees,Dit is mijn eerste Scarpetta en ik ben er meteen van gecharmeerd. Het is altijd wel een beetje wennen aan het idee dat een patholoog-anatoom voor detective gaat spelen, maar naar mijn gevoel doet Scarpetta dat met verve. In het begin had ik de neiging om steeds te vergelijken met Sam Ryan. Maar al snel bleek die vergelijking niet volledig op te gaan. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan Scarpetta. Het verhaal is logisch opgebouwd. De spanning wordt volgehouden tot het einde. Er zitten geen opvallende lijnbreuken in. Zoals iedereen heeft ook Scarpetta een verleden, maar het verklaart enkel haar reacties van het moment, het wordt niet te pas en te onpas opgerakeld om gaten in het verhaal te stoppen.
Ik heb dit boek met belangstelling en stijgend enthousiasme gelezen. Intussen liggen er al 3 nieuwe Scarpetta's op hun beurt te wachten. Alweer een nieuwe verslaving, naar ik vrees.