Ik ben het helemaal mee eens wat Bob Hopman (zie Recensieweb) over het boek schreef. Ik citeer "De tovenaar van Petersburg is geen mislukte historische of wetenschappelijk georiënteerde roman, het is een uiterst geslaagd vader-zoon verhaal". Het verhaal wordt verteld door Otto Herz en omdat het geschreven is in het ik-perspectief beleef ik het verhaal intenser. Zo weet je als lezer niet direct wat er nou precies heeft afgespeeld tijdens de wetenschappelijke expeditie naar het mammoetkadaver. Langzaam maar zeker (niet té lanzaam) kom ik te weten welk drama zich tijdens die expeditie heeft afgespeeld. Prachtig en spannend geschreven: ik wilde gewoon doorlezen. Roel Smits heeft een prettige schrijfstijl, niet moeilijk geschreven. Ondanks de flash backs ben ik geen moment de draad van het verhaal kwijt geraakt.