Het echtpaar Börjlind heeft met de derde stem hun tweede boek afgeleverd, en gelijk het eerste boek worden op zich aardige stukken afgewisseld met soms tenenkrommende passages, Daarnaast staat het boek vol van te grote toevalligheden. Moeilijk te zeggen waardoor dit komt, al is het (misschien te gemakkelijk) voor de hand liggend dat één van de twee schrijvers wat meer talent heeft dan de ander.

Een voor beeld van een naar mijn mening zeer bedroevende passage waar beschreven wordt hoe twee mensen elkaar net mislopen:
Olivia was klaar, ze had bij zich wat ze nodig had en wist wat ze moest doen. Ze liep de deur uit en besloot de trap te nemen. Toen ze halverwege was passeerde de lift haar op de weg naar boven. Ze liep verder naar beneden en de straat op. Daar bedacht ze dat ze geen extra batterijen voor de zaklamp had meegenomen. Die had ze absoluut nodig! Ze liep terug naar de portiekdeur en wilde hem net openen toen ze bedacht dat ze geen extra batterijen had.Ik koop ze onderweg wel dacht ze, en ze begon naar de Östgötagatan te lopen. Op het moment dat ze de hoek omsloeg liep Thorhed de straat op, Hij trok zijn kalfsleren handschoenen uit..
Tjah.