Kijk eens wat een spannende kaft! En die band “politie niet betreden” is van elastiek en maakt het geheel nog aantrekkelijker. Een jeugdthriller, meervoudig bekroond nog wel, geschreven door Sophie McKenzie ligt te wachten bij mijn leesfauteuil tot het buiten donker wordt.

Lauren speelt met de vraag: ‘Wie ben ik?” Ze is geadopteerd maar daar willen haar ouders niet veel over kwijt. “Pas als ze wat ouder is”, wimpelen ze haar weg. Haar broer Rory is wel ‘echt’, een reageerbuiswonder. Lauren heeft een vriend Jam, haar steun en toeverlaat. Op een dag vertelt pap tegen de wil van mam in wat meer over haar adoptie. Lauren besluit op onderzoek uit te gaan en komt vanuit Engeland terecht in de Verenigde Staten. Samen met Jam volgen ze aanwijzing na aanwijzing, ze breken in bij het adoptiebureau en moeten op de vlucht slaan. Een en al spanning en bol van avontuur komen ze uit bij haar biologische ouders en haar zusjes, maar of dat nou de bedoeling was?

De kaft weerspiegelt een fractie uit dit spannende verhaal, ik moest er echt even over nadenken, maar ik weet het weer. Het zijn Lauren en Jam die achtergelaten worden door Sonia. Een illegale adoptie als thema bij pre-pubers vind ik een unicum. Hoe vaak hebben we zelf niet gehoopt of gewenst dat we geadopteerd waren in deze leeftijd. Met dit spannende uitstapje worden de wensen ingedamd en kunnen de lezertjes weer gaan genieten van hun saaie gemoedelijke gezinnetje. Niet alleen voor jeugdigen trouwens, ik heb als volwassene ook genoten van deze 275 pagina dikke thriller.

‘Vermist’ van Sophie McKenzie, vertaald door Jeske Nelissen, Uitgeverij De Fontein, 2015.

/Lmcmr