‘Kaakslag’ is niet zomaar een boek … het is een nachtmerrie die je helemaal opslorpt, een boek waar je graag je thuiswerk voor laat links liggen, waar je je slaap voor laat.
Na een scheiding laat Joyce de stad achter haar liggen en trekt ze samen met haar dochter Kiara naar een huurhuisje op het platteland. Een dorp waar iedereen iedereen kent, waar je gaan en staan erg nauw in het oog gehouden wordt. Kiara kijkt er niet zozeer naar uit om te verhuizen en reageert in het begin dan ook erg koppig en terughoudend. Tot ze de vreemde eend in de bijt Tim leert kennen, een jongen die leeft in een fantasiewereld. Met hem klikt het wel en zo lijkt Kiara haar nieuwe leventje toch nog leuk te vinden. Maar schijn bedriegt …
‘Kaakslag’ kent een zeer intrigerende opbouwende spanning waardoor het steeds een gevecht wordt om het boek weg te leggen. Het eerste deel van het boek start heel duister … het doet me zo’n beetje denken aan de serie (en boek) van ‘Les Revenants’. Een duistere donker sfeer die heel beklemmend werkt en die je razendvlug laat doorlezen. Je wil gewoon weten hoe het verhaal verder verloopt, wat er te gebeuren staat. Vanaf het midden verdwijnt dat duistere gevoel, maar maakt Persoons plaats voor het meer ‘spannende’ gedeelte … maar dan ècht het nagelbijtend spannende gedeelte. Een spanningsopbouw trouwens die blijft tot de allerlaatste pagina van het boek. Zelfs nadat het boek uit is, blijft ‘Kaakslag’ nazinderen.
‘Kaakslag’ is een zeer psychologisch, benauwend boek … het laat je niet los … De personages zijn zeer goed uitgewerkt, sommigen zijn zelfs zo beklijvend beschreven dat ze je tijdens het lezen kippevel bezorgen.