Dit is een hedendaags verhaal uit het jonge verleden over liefde, leven, loslaten, begrip en lijden.
We maken kennis met Ferdinand Konjic, een vluchteling uit Sarajevo die in Wenen als chauffeur werkt. Hij is niet zo maar een vluchteling zoals er velen zijn, maar een fluitist die de muziek voelt en ziet. Maar dat maakt voor de beleving van alle anderen niets uit; hij is voor hen een gewone migrant zoals er zo velen zijn en hij moet de baantjes accepteren die er nog te vinden zijn.
Hij voelt dat hij niet geaccepteerd wordt, laat staan geliefd.
'– dan voelt hij het al, iedereen voelt het al en ziet het, dat hij hier is, op een plaats waar hij niet zou moeten zijn, dat hij een buitenlander is die plaats op het trottoir inneemt en de lucht inademt die hem niet toebehoort.'

In tegenstelling tot zijn landgenoten worden bij hem de sporen van de oorlog in plaats van te verdwijnen zelfs dieper in de loop van de tijd; het lijkt er op dat hij steeds meer teruggaat naar de tijd waarin hij nog bij zijn zus Fatima, simpelweg Seka (zusje) was. Ook zijn herinneringen aan haar komen sneller en sneller, omdat hij niet kan verwerken dat en hoe ze aan haar einde is gekomen.

'Soms vertel je meer dan mensen gewoonlijk doen, zei Seka wel eens tegen hem. Jij spreekt dingen uit die mensen niet durven denken en die ze wegduwen in hun onbewuste.'
Ferdinand denkt bovendien te veel en denkt vooral anders dan zijn mede-vluchtelingen, daarom wordt hij niet begrepen; hij is een vreemde eend in de bijt zowel tussen zijn landgenoten in Wenen als tussen alle andere mensen in de wereld.
Maar ook Ferdinand begrijpt vaak de anderen niet; wanneer hij op de muren schrijft wordt hij aangesproken over de daad, maar niet over wat hij geschreven heeft. Dat klopt niet in zijn ogen.

Door zijn werk als chauffeur komt hij in contact met Abraham George Washington, kortweg Reverend. Reverend is een Amerikaanse musicus en evangelist, hij is een handige man die heel Europa doorkruist en met behulp van muziek een boodschap wil brengen. Zal deze zwarte Reverend een verschil kunnen maken in het leven van Ferdinand?
Het gezelschap is in Wenen en groeit doordat een accordeonist in de groep wordt opgenomen. Deze Cile heeft het een en ander op zijn geweten en Ferdinand mag hem niet.

Een einde van het verhaal heb ik met open mond gelezen; ik was onthutst ondanks alles wat ik al in dit boek gelezen had.
De auteur waakt ervoor om iemand te veroordelen, het is aan de lezer om zijn of haar eigen straatje schoon te vegen.