Natuurlijk schafte ik dit dikke nummer van Hard Gras aan, omdat het over de jeugdopleiding van Feyenoord ging. Als het een andere club was geweest, had ik dat niet gedaan, maar dat zou - achteraf - jammer zijn geweest omdat het niet gaat om de club Feyenoord, maar om die jongetjes. Om die jonge keeper in zijn eerste jaar bij Feyenoord met zijn doodzieke moeder, om dat geadopteerde Braziliaanse middenveldertje die weet dat zijn echte vader is doodgeschoten in een drugsdeal, om het verdedigertje wiens moeder nu al een boek over hem heeft geschreven, om dat hondsbrutale middenveldertje met zijn grote broer die hem voorgegaan is en voor wie het eigenlijk allemaal te makkelijk lijkt te gaan en dat andere spelertje dat nu al in de watten wordt gelegd door Nike en om al die andere voetballertjes, eerstejaars en zevendejaars.

Tienerjongens, die aan het eind van het seizoen steeds meer te maken krijgen met makelaars of vertegenwoordigers daarvan. Die naar school moeten, maar die ook weten dat er bij een aantal wedstrijden mensen op de tribune zitten van Liverpool, Chelsea en meer van dat soort grote clubs. Die moeten knokken voor een plekje tijdens de wedstrijden, met lede ogen moeten aanzien hoe een Poolse keeper 'voorpiept', die zeker weten dat de trainer het verkeerd ziet of doet, jongens die flierefluitend door het leven gaan of zichzelf de put in praten.

Nee, ze zijn geen kampioen geworden, en in deze B2 zal Feyenoord niet de vervanger van Pellé kunnen vinden. Maar voor de vleugels, en vooral het middenveld en de verdediging is er de komende jaren genoeg talent beschikbaar. Het was tevens het laatste seizoen (in ieder geval voorlopig) van Stanley Brard, de man die samen met Wim Jansen, zo lang en zo hard heeft gewerkt aan de opleiding. De opleiding waarvan nu al kan worden gezegd dat het de redding van Feyenoord is (geweest).
Van een aantal jongens is in mei afscheid genomen: niet goed genoeg gebleken. Wie van de overgeblevenen uiteindelijk het eerste zullen halen en wanneer is moeilijk te voorspellen, maar ik wens ze allemaal succes en houd ze - vanaf nu - in de peiling.



Minpunt: de cartoons, en de gedichten hebben weinig of zelfs helemaal niets met de Feyenoord Academy te maken. Sommige zijn zelfs ergerniswekkend (slecht).

Gelezen in juni 2013