al is het in de eerste helft van het boek al redelijk duidelijk wat Ida Joner is overkomen.,De bijna tienjarige Ida Joner gaat op haar gele fietsje even naar de winkel om een tijdschrift en wat snoep te kopen. Bij haar moeder breekt vervolgens paniek uit als het meisje na een uur nog steeds niet terug is. De verkoopster in de winkel waar Ida naar toe is gegaan heeft haar die dag niet gezien. Het kind is spoorloos verdwenen en voor haar gescheiden moeder begint hiermee de grootst mogelijke nachtmerrie die je maar kan bedenken. Inspecteur Konrad Sejer neemt samen met zijn assistent Jacob Skarre het onderzoek voor zijn rekening. Als na een uitvoerige speurtocht geen spoor van Ida is gevonden, weet hij dat de kans om het meisje levend terug te vinden steeds kleiner wordt. Een theorie die blijkt te kloppen als negen dagen later het levenloze lichaam langs de kant van de weg wordt gevonden, gekleed in een wit nachthemd en voorzichtig in een deken gewikkeld.

Dit is het eerste boek dat ik van Karin Fossum heb gelezen en het was absoluut een zeer aangename kennismaking. Haar wat sobere, maar toch redelijk sfeervolle manier van vertellen sprak mij erg aan en Zwarte seconden is daardoor van begin tot eind een uitstekend boek. De belangrijkste personages worden redelijk beschreven, al blijft inspecteur Konrad Sejer een beetje onderbelicht. Maar dat heeft zeer waarschijnlijk te maken met het feit dat er in de voorgaande boeken van Fossum al meer over hem is verteld. De opbouw van het verhaal is zeer zorgvuldig, al is het in de eerste helft van het boek al redelijk duidelijk wat Ida Joner is overkomen. En ook wie zeer waarschijnlijk de dader is. Aan het eind blijkt dat vermoeden ook te kloppen, wat enigszins afbreuk doet aan het boek. Al moet ik zeggen dat de manier waarop Sejer de waarheid boven tafel krijgt wel mooi door Fossum is bedacht.

De verschillende emoties worden in Zwarte seconden haarfijn en redelijk imponerend beschreven. De enorme wanhoop van Helga Joner bijvoorbeeld als haar dochter is verdwenen. Haar volledige apathie en immense verdriet als ze begrijpt dat ze haar voor altijd heeft verloren. Wat minder realistisch vond ik alleen de reactie van de vader van Ida Joner, die nog tijdens de zoektocht naar het lichaam weer naar zijn werk gaat en in het hele verhaal geen rol meer speelt. Ook de innerlijke strijd van Tomme Rix, de neef van het slachtoffer, is uitstekend in beeld gebracht. Al vond ik het lichte subplot rondom hem en een licht criminele vriend op zich overbodig. De dramatiek was mijns inziens mooier geweest als dit gedeelte er niet in had gezeten.

Voor de rest kan ik het enthousiasme van veel andere lezers alleen maar delen en onderschrijven en is Karin Fossum een groot talent binnen het genre van literaire thrillers. En is Zwarte seconden voor mij persoonlijk het begin van de speurtocht naar haar eerdere boeken.