Het gezin Sternberg heeft de eerste wereldoorlog goed doorstaan. Behalve de oudste zoon Otto is niemand overleden. Ze hebben de honger overleefd en het gaat het gezin goed. De kinderen worden groot en krijgen zelf kinderen. De ene dochter is ongehuwd, de andere is gehuwd met een Joodse jurist. Op het einde van de jaren 20, begin 30 beginnen ze last te krijgen van de ideologie van Hitler. Er komen alsmaar meer wetten die het Joden moeilijk tot onmogelijk maakt om hun beroep uit te oefenen. Echte Duitsers mogen niet meer bij Joden werken of in dienst zijn, joden zijn niet meer welkom in winkels waar letterlijk bordjes hangen. Hun eigendom is niets meer waard en ze worden gedwongen met verlies te verkopen. De kinderen van de familie Sternberg zien in dat er voor hen geen toekomst meer is in Duitsland en willen ze het overleven, dan zullen ze het land moeten ontvluchten. De tweeling vertrekt naar Palestina, de jongste Alice gaat naar Zuid-Afrika. Het verhaal eindigt deze keer eind jaren 30, de grote tweede wereldoorlog staat voor de deur. De oude patriarch van de familie beseft dat hij die mogelijks niet meer overleeft.