Het chapeau boven de boektitel ‘Hay’ is nogal pretentieus: ‘biografie van de grootste rockster van Nederland’. Die eer zou ik dan toch liever toebedelen aan een Peter Koelewijn of Herman Brood. Maar eerlijk is eerlijk, het is gewoon een lekker boek.

Barry Hay, de frontman van de al vijftig jaar (!) bestaande Golden Earring, beantwoordt aan alle clichés die je bij een rockmuzikant kunt bedenken: seks, drugs, drank en vrouwen, het is er allemaal in de lijvige levensgeschiedenis (384 pagina’s).

Vrij Nederland-journalist Sander Donkers is diep in het verleden van hondenliefhebber Hay gedoken en probeert ook achter de drijfveren en beweegredenen van de zanger-muzikant te komen. Dat lukt aardig. Wat blijft hangen is het beeld van een charmante praatjesmaker. Eentje die met enig geluk aan de doem van het rockbestaan is ontsnapt en uiteindelijk zijn zaakjes aardig voor elkaar heeft. Huis op Curaçao, leuke vrouw en kinderen en nog steeds heel veel plezier in het maken van muziek.

Je hoeft geen fan van de Earring te zijn, om toch te kunnen genieten van dit boek. Zelf ben ik het in ieder geval niet. Al heb ik ze in hun begintijd – eind jaren zestig – verschillende keren zien optreden. Ik heb zelfs een keer meegemaakt dat zanger-gitarist George Kooymans werd geëlektrocuteerd toen zijn gitaar onder stroom kwam te staan. Dat was in de destijds legendarische Alkmaarse Canadaclub. Na een bezoekje aan het ziekenhuis speelde ‘Kooy’ weer vrolijk verder. Kijk, dat is nou rock and roll….