De lezer die bekend is met het Keltische genre (bijv. Marion Zimmer Bradley, Juliet Marillier) komt in 'Dochter van Albion' de bekende mystieke aspecten tegen. Zo maakt Ailia, een vondeling zonder stamziel, op het eiland van Glass kennis met de mystieke oude wereld van de Moeders. Ze leert daar vaardigheden als de toekomst lezen in een bak water en geestreizen maken d.m.v. trance. Tampke voegt daar nog wat fantasy aan toe waar Ailia leert om in het gedaante van een dier te kunnen veranderen.
Verder zijn ook de verhalen over de opkomende Romeinse bezetting niet nieuw.

Maar: het verhaal is uitnodigend! Het leest makkelijk weg. Ailia is een geloofwaardig personage. Ze is gedreven en vasthoudend. Bezit een kracht die door haar omgeving gezien wordt. Maar ze is ook onzeker, kent angst, en is feilbaar. Met de wijsheid en inzichten die ze in dit eerste deel opdoet, moet ze verder in een wereld die in brand staat. Zal ze dat dan doen naast of tegenover Ruther, de krijger die destijds haar minnaar was in de Beltane nacht, maar die heel andere ideeën heeft over de toekomst? Kortom, dit eerste deel is genieten voor de liefhebbers van het genre. En het is een uitnodigende belofte naar het volgende deel.