Toen Luitingh-Sijthoff mij benaderde om met de facebookgroep waar ik beheer van ben (Young Adults Boeken en Series <3) een leesclub te beginnen met dit boek, was ik meteen van de partij! Het leek me aan het begin al een heel gaaf boek en toen ik de kans had om dit boek te recenseren, pakte ik die kans met beide handen aan.

Ik kon na wat oponthoud eindelijk beginnen in het boek en wat me als eerste opviel was dat het door de ogen van twee meisjes beschreven wordt (Zayele en Najwa) en dat de hoofdstukjes érg kort zijn. Het ene verhaal kan dit goed hebben, waardoor de leessnelheid omhoog gaat, maar bij dit boek zag ik het meer als een belemmering. Omdat je zo snel switched tussen de verschillende werelden (en die zijn écht heel verschillend), vond ik het lastig om me volledig in te leven in het meisje voordat we weer overschakelden naar het andere meisje.

Allebei de dames zijn erg verschillend, maar op een bepaalde manier ook gelijk. Niet alleen omdat ze sprekend op elkaar lijken, maar ook hun innerlijk past aardig goed bij elkaar. Ze zijn allebei dapper en sterk, maar wel bescheiden en een beetje verlegen. Ze hebben gelukkig ook genoeg verschillen, zo is Zayele een mens en houdt ze erg van de natuur, terwijl Najwa een djinn is (een wensengever, iets wat het dichtst bij een elfje komt denk ik, alleen dan wel stoer) en druk bezig is met leren en hogerop komen op de maatschappelijke ladder.

De werelden zijn erg mooi in elkaar verweven, de mensen tegenover de djinn’s. Lough heeft een hele nieuwe wereld, een heel nieuw soort karakter opgezet die enorm interessant is en die heel veel potentie heeft! Toch miste ik op bepaalde punten wat diepgang: wat kan een djinn nog meer? Welke vormen van djinn’s zijn er? Waarom hadden de mensen en de djinn’s nu precies ruzie en waarom kan dit niet opgelost worden met een verdrag of iets in die richting? Maar ook de mensenwereld miste ik een beetje. Je leest alleen over het dorpje van Zayele en het paleis, maar over de wereld daarbuiten zie je op twee of drie scènes na bijna niet. Dat vind ik erg jammer, ik denk dat er veel meer uit te halen viel.

De romantiek in dit boek is om van te smullen! Ik vond het erg leuk om te zien dat alles uit eindelijk op zijn eigen manier wel goed komt, al had ik het totaal niet aan zien komen. Het einde is voor mij het mooiste stuk uit het boek, dus als je eraan denkt om het boek weg te leggen, lees dan alsjeblieft door! Want het einde is fantastisch goed, heel spannend en het smaakt zeker naar meer!

3.5 sterren voor dit boek!