OVER DE AUTEUR:
Mariska Noordeloos is geboren op 30 juni 1970. De thriller: “Het spel is uit” is haar debuut. Ze is dyslectisch en kan hierdoor beperkt lezen. Dyslexie wordt ook wel (onterecht) als woordblindheid aangeduid) een term die in de wetenschap gebruikt wordt voor ernstige problemen met het kunnen lezen van woorden. Moeite hebben met lezen, schrijven en spellen omvat wel de kern. Dyslexie is een aangeboren iets en erfelijk. Mariska heeft deze thriller bewust niet laten bewerken c.q. corrigeren waarvoor heel veel moed nodig is geweest. Ze wilde haar verhaal graag met ons delen. Nadat het boek was uitgegeven heeft de auteur nog een nawoord geschreven waarin ze o.a. uitlegt wat dyslexie is, hoe ze werd gepest, waarom ze dit boek niet heeft laten corrigeren, dat ze wil afrekenen met haar verleden en wilde dat haar boek werd zoals zij schrijft en vertelt.

MIJN MENING OVER DE COVER:
Een vrouw in een witte badjas aan het water. Dit geeft voor een groot deel het verhaal weer. De achtergrond is licht blauw. De titel is ook in het wit wat ik jammer vind, omdat het laatste woord van de titel nu bijna niet opvalt. Desondanks trekt het boek de aandacht als het in de winkel ligt.

MIJN MENING OVER DE INHOUD:
In de eerste 6 hoofdstukken maak ik kennis met Ellis de hoofdpersoon in dit boek en Alec en wordt verteld hoe ze elkaar hebben ontmoet. Daarnaast wordt een zeer verdrietige periode beschreven over haar dochtertje Emma en haar scheiding.
Vervolgens gaat het verhaal verder in Egypte waar Ellis samen met beste vriendin Monique vakantie viert en het een en ander gebeurt. Monique gaat een DVD ophalen en Ellis blijft achter bij het zwembad van het hotel en bestelt alvast een colaatje voor hun beiden, want Monique zal niet lang wegblijven. De realiteit is echter heel anders. Dan begint een zoektocht van een paar weken waarin gruwelijke dingen gebeuren. Uiteindelijk wordt er hulp ingeroepen uit Nederland. Komt het allemaal goed? Zijn Monique, Alec en Linda echt de personen die Ellis denkt dat ze zijn? Houden ze iets verborgen? Wat zijn hun geheimen?
Na een aantal hoofdstukken over Egypte lees ik hoe ze o.a. Monique en Linda heeft ontmoet en wat hun onderlinge relatie is. Jammer dat de twee zoontjes van Ellis in de eerste hoofdstukken alleen met naam worden genoemd en pas bijna aan het eind van het boek meer over ze wordt verteld.
De karakters worden goed uitgediept, zodat ik een levend beeld kreeg van de personen.

Zoals vaker in een thriller komt ook hier een stukje psychologie om de hoek kijken. De jeugd van de dader en de gevolgen worden voortreffelijk beschreven. Oorzaak, gevolg en gedachtegang.

De verhaallijn is goed, maar niet echt meeslepend.

Het boek leest niet gemakkelijk en vlot door de dyslexie. Er komen nogal wat taal- en spelfoutjes in voor. Verkeerde zinsopbouw is ook voortdurend aanwezig. Vaker moest ik een zin twee keer lezen eer ik vatte wat er werd bedoeld. Ook het steeds terugkeren van bepaalde krachttermen o.a. “kut” en andere onparlementaire uitdrukkingen spraken mij niet echt aan. Het wordt te pas en onpas gebruikt. Het verhaal kon mij niet echt boeien. Het heeft teveel toevalligheden en op voorhand wist ik vaak al wat er ging gebeuren. Ook de dader was voor mij vrij snel duidelijk en voor de hand liggend. Het laatste deel is enigszins spannend.

Opvallend was dat sommige bladzijden juist er goed zijn geschreven. Denk dat het een goede thriller kan worden als het herschreven wordt en met toepassing van correctie op taalkundig gebied. Heel veel respect en waardering dat de auteur deze uitdaging is aangegaan.