We leerden Lucy en Sean al kennen in het eerste deel in de Lucy Kincaid – serie.
Het deel dat "Tot de dood ons scheidt” heet en dat ik met volle teugen, ademloos verslond. Ik hoopte vurig op meer vertalingen en ziehier, Kiss me, Kill me oftewel Fatale kus is uit vanaf 25-07-2007 – Ow happy day!
In ieder geval voor mij en de inmiddels grote schare fans die ze reeds vergaarde.

Ik zal geen spoilers weggeven uit het eerste deel, want wie weet begin je na het lezen van dit relaas zelf ook bij de eerste. Dit is geen must maar ik raadt het je toch aan. Puur om de info die Lucy en Sean maken tot wie ze zijn.

Lucy's uitermate pijnlijke verleden heeft haar doen besluiten om het leven van jonge vrouwen te beschermen op de manier waar ze een expert in blijkt te zijn. Het cybergebeuren dat zich in de diepen krochten van het duistere internet bevindt zoveel mogelijk op te sporen. De wereld van seks, drugs maar weinig rock & roll. Misbruik en criminaliteit, het opsporen van zaken die het daglicht amper kunnen verdragen. Ze ambieert dan ook boven alles een carrière bij de FBI. Met als achtergrond psychologie en forensisch-psychologisch/analyticus zou dat geen probleem moeten zijn.
Sean Rogan is beveiliginsexpert/privédetective. Samen met Lucy's oudere broer Patrick runt hij RCK, experts in cybercrime en opsporingen.
Als op een dag Sean's nichtje Kirsten wordt vermist die op een undergroundparty is geweest in een verlaten loods in Brooklyn, roept hij dan ook Lucy's hulp in. Als ze samen enkele aanwijzingen volgen stuiten ze al snel op een website genaamd Party Girl. Voornamelijk studenten op zoek naar feestjes, raves die gepaard gaan met veel harde muziek, drank – drugs en anonieme seks.

Ondertussen wordt FBI-agent Suzanne Madeaux (aka Mad Dog) samen met rechercheur Vic Panetta naar een plaats-delict geroepen. Het lichaam van een meisje genaamd Jessie wordt gevonden in de nabijheid van een verlaten loods, het frappante is dat het meisje maar één schoen aan heeft. Al snel blijkt het hier om een slachtoffer van de zogenaamde Cinderella-Wurger te gaan, een seriemoordenaar.

Als de paden van Lucy en Sean en anderzijds Suzanne en Vic elkaar op een gegeven moment kruisen, ziet Lucy een verband dat de zaak in een stroomversnelling brengt met een uiteindelijk verbluffend resultaat …

Geniaal opgebouwd verhaal weer dat je niet los laat. De karakters zijn zo perfect neergezet dat je naadloos aanvoelt hoe ze zich steeds verder ontwikkelen in het verhaal, met al hun bagage die goed door het verhaal verweven zit. De drive om criminaliteit tegen te gaan, met name in het geval van Lucy, kun je als lezer alleen maar toejuichen.
Romantic suspence, zowel Allison Brennan als Karen Rose zijn daar wat mij betreft oppermachtig in op het moment.
Het is dan ook niet zomaar dat Karen Rose ook lyrisch is van het werk van Allison.

Series, je houdt er van of niet, maar ik kan je vertellen dat ik het een slimme manier van schrijven vind. Vooral ook als je op zo'n formidabele manier je lezers weet vast te houden, ze doet hunkeren naar meer, dan ben je wat mij betreft echt een grootheid. Want dat de verhalen verder gaan dat weten we als we de website van Allison Brennan eens doorspitten
Vol spanning wachten we het volgende deel dan ook weer af …

Stap nu in de intercity van thrillers die je zult omarmen
– Lucy Kincaid is wat mij betreft een powervrouw die je een warm hart toedraagt.

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/08/allison-brennan-fatale-kus.html