Met dank aan uitgeverij Kramat voor dit recensie-exemplaar

Samenvatting van het verhaal
Iris is een dromerig meisje met een inheems Amerikaanse achtergrond. Samen met haar vader wil zij te weten komen wat er met haar grootvader Russell is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hiervoor gaan zij samen op ontdekking in Oostenrijk waar zij gaan wildkamperen. Tijdens een beklimming hebben zij echter een ongeval, waarbij haar vader overlijdt en waarbij Iris in trance komt. Het is niet zomaar een trance, zij treedt uit haar lichaam en komt in de wereld terecht van haar voorvaderen. Samen met een sjamaan, een wolf en Bokke (een klein mannetje) leert ze de ontberingen van de Oglala Lakota kennen. Van het bloedbad van Wounded Knee, tot aan Mount Rushmore en vooral niet te vergeten de vele reservaten waar inheemse Amerikanen nu verblijven.

Wanneer zij uit haar trance komt, bevindt ze zich in het ziekenhuis en kan zij de Lakota-taal spreken. Er staat haar een lange revalidatie te wachten. Maar ze blijft niet rusten tot zij te weten is gekomen wat er met grootvader Russell gebeurde tijdens WOII. Samen met Adjouba, haar vriend, gaat ze hiervoor eerst naar Amerika en daarna terug naar Oostenrijk. Zal zij te weten komen wat er gebeurd is? Haar leven lijkt voorbestemd en haar ervaringen van tijdens haar trance tonen haar de weg.

Conclusie

‘De indianen waren het terecht zat om nog langer als exotisch studiemateriaal gezien te worden. Antropologen werden alleen nog serieus genomen als ze uit de eigen gelederen kwamen’.


De auteur Jaap Cové studeerde antropologie aan de Universiteit van Amsterdam en vond inspiratie voor zijn boeken bij studies van andere culturen. In ‘Het web van Iktomi’ is de achtergrond van de auteur dan ook duidelijk aanwezig, vooral het taalgebruik valt op, zo gaat hij op een correcte manier om met woorden zoals ‘indianen’, ‘stammen’, … Deze probeert hij te mijden en heeft hij het vooral over ‘inheemse Amerikanen’ (Native Americans), Oglala Lakota, … . Wanneer hij dan toch het woord ‘indianen’ gebruikt, zal hij onmiddellijk verklaren waarom hij dit doet.

Na het lezen van dit boek was ik toch even stil. Het boek bevat zoveel meer dan enkel en alleen het verhaal van Iris. De titel alleen al is een verwijzing naar verschillende symbolen die voortkomen in het boek. Wie Iktomi even googelt en de gevonden informatie naast zich legt tijdens het lezen van het boek, kan zoveel meer uit dit boek halen: zo zijn de spin in Iris’ rugzak, Bokke en de droomvanger allemaal symbolen die naar Iktomi kunnen verwijzen. Het is altijd een meerwaarde bij het lezen van een boek als het boek dubbele bodems heeft en zoveel meer boodschappen bevat waar je toch even bij moet nadenken.

De schrijfstijl van Jaap Cové is heel eenvoudig en goed te begrijpen voor iedereen. Op het eerste zicht zou men zelfs kunnen denken dat het een boek geschreven voor tieners tot jongvolwassenen is, maar dit is buiten de vele dubbele bodems gerekend dan, die het boek tot een hoger level brengen. De auteur heeft bovendien grondige research gedaan, de feiten die hij aanhaalt over Mount Rushmore, Wounded Knee, de vele instellingen en reservaten waar men de inheems Amerikaanse bevolking in onderbracht, hebben mij toch tot nadenken aangespoord. Verschillende onderwerpen heb ik ook verder opgezocht en als een boek je kan aanzetten om verder onderwerpen op te zoeken is het echt een goed boek.

Dit is een eerlijk en leerrijk boek. Het is geen pageturner, maar een boek om rustig, met een open blik te lezen en zeker een aanrader. Ik heb ervan genoten en ben enorm geprikkeld om meer te lezen van deze auteur. Van mij krijgt dit boek dan ook een verdiende 4,5 ster!