Ware pageturner!
Volgens de achterflap is Sluit mijn ogen van Sophie McKenzie het eerste boek voor volwassenen. En wat ben ik daar blij mee! Het boek is een ware pageturner en een zeer sterk debuut voor volwassenen.
Geniver Loxley kan de dood van haar dochtertje, Beth, maar niet loslaten. Ook na 7 jaar denkt zij nog dagelijks aan Beth, zij kan haar leven maar niet oppakken. Schrijven lukt haar niet meer. Ze geeft een paar uur per week schrijfles aan volwassenen, maar dit is niet echt een baan. Haar leven is stil blijven staan.
Haar man, Art, wil nog heel graag een kindje en ze zijn dan ook al jaren bezig met ivf-behandelingen, maar wil Geniver dit wel? De hoop die iedere behandeling weer geeft, kan zij niet meer aan.
Op een dag staat er een onbekende vrouw aan haar voordeur en vertelt haar dat haar kindje nog leeft en dat Art hiervan op de hoogte is.
Geniver is vastbesloten om uit te zoeken wat er is gebeurd toen haar kindje dood is geboren en daarbij komt ze verschrikkelijke dingen te weten. Zij krijgt hierbij hulp van een oude vriend van haar man, maar is hij wel te vertrouwen? Ook haar beste vriendin Hen biedt haar hulp, maar Geniver vraagt zich regelmatig af of ook zij wel te vertrouwen is. De halfzus van Art. Morgan, probeert op haar eigenzinnige manier ook te helpen door Geniver een mooi cadeau aan te bieden, maar dit past helemaal niet bij haar karakter. Is zij dan wel te vertrouwen? Zelfs de onbekende vrouw die haar vertelt dat Beth nog leeft, Lucy ODonnell brengt haar aan het twijfelen als zij hoort dat de man van Lucy, Bernard, sinds kort werkloos is en dat zij van de 4 kinderen nog 2 kinderen thuis hebben wonen. Gaat het om geld? Voortdurend wordt er twijfel gezaaid.
Doordat McKenzie ook de beide families in het verhaal beschrijft, zowel die van Geniver als die van haar man Art, kom je wat meer te weten over de achtergrond van de personages. Het wordt dan op het eind pas duidelijk waarom dit allemaal gebeurd is en dat het na het lezen van de allerlaatste bladzijde eigenlijk nog niet voorbij is.
Als lezer verdenk je ieder nieuw hoofdstuk weer iemand anders. Je vraagt je ook even af of Geniver niet gek aan het worden is. Of proberen al de mensen om haar heen haar labiel te maken? Maar waarom?
Tot de laatste bladzijde blijft dit boek spannend en zelfs dan is het nog niet afgelopen.