Heerlijk, grappig, herkenbaar!

Deze columns in dit deeltje van de Literaire Juweeltjes Reeks zijn afkomstig uit de verzamelbundel Als je je ogen dicht hield, had het iets van glamour uit 2006.

Aaf Brandt Corstius (1975) schrijft dagelijks de veelgelezen column 'ABC' voor de Volkskrant. Eerder had ze een vaste rubriek in nrc.next. Van haar hand verschenen de boeken Het jaar dat ik dertig werd, Als je je ogen dichthield had het iets van glamour, Dan ook maar meteen een jurk aan en, samen met Machteld van Gelder, Handboek voor de moderne vrouw. In 2017 verscheen het boek Eindelijk 40.

In 2018 verscheen Trouwboekje zo maak je van de mooiste dag van je leven de mooiste dag van je leven.

Ik heb het boekje Wat zijn mensen toch een rare dieren gelezen in de Literaire Juweeltjes Reeks. Elke maand verschijnt er een klein, gemakkelijk in de hand liggend boekje met harde kaft en een toegankelijke tekst van een bekende auteur. Het is een project om het lezen van boeken te bevorderen want ja, geef toe, 'ontlezing' is een onheilspellend o-woord waar heel boekenminnend Nederland en Vlaanderen van overstuur raakt. Om mensen en vooral jonge mensen op een prettige manier duidelijk te maken dat het lezen van literatuur heel aangenaam kan zijn en tegelijkertijd onze kijk op de wereld een beetje kan veranderen is deze reeks opgezet, de Literaire Juweeltjes Reeks.

Het boekje bevat achttien columns die reeds eerder verschenen zijn over herkenbare situaties in het leven van alledag. Het eerste column levert ook de titel van het boekje.

Over haar afspraak met Neil Strauss, een pick-up artist - versierder - en met een dik boek op zijn naam, Het spel (The game). Over haar zoektocht naar de überseksueel en over paardennamen als voornamen en korte namen die helemaal hip zijn. Met haar voornaam Aaf zit ze dubbel goed want hij is kort en past ook in de retrotrend. Hoe vooruitziend zijn sommige ouders toch! Over hoe ze met een vriendin voor één euro boeken gaat verkopen en het nog leuk vond ook. Over hoe ze een imaginaire tweelingbroer niets kan weigeren en ze tegenwoordig meer van het maximalisme is. En over nog veel meer.

Ik heb het met veel plezier gelezen. Steeds grappig, soms wat absurd, leuk tijdverdrijf om eens iets luchtiger te lezen. Verwacht geen diepe bespiegelingen maar fijne verstrooiing voor op de trein, in het station of op de bank.