Met “De traanjagers- Herinneringen van naoorlogse walvisvaarders” schreef de Friese Anne-Goaitske Breteler een mooi naslagwerk over en verloren beroep!
De auteur had een baantje in een oud walvisvaarderscafé en was steeds geïntrigeerd en geïnteresseerd in de verhalen die oud walvisvaarders aan de toog vertelden en in de aanwezige ornamenten.
Zij vond – terecht -dat deze verhalen niet verloren mochten gaan en schreef een helder, vlot en interessant boek over deze “ruige” mannen en hun zwaar en hard beroep.
Het boek verhaalt de belevenissen aan boord van de walvisschepen Willem Barendsz I en Willem Barendsz II na de tweede wereldoorlog rond de Zuidpool.
We komen te weten dat de walvissen gevangen werden voor de olie die na het koken van het walvisvet vrijkomt en nadien verwerkt werd in o.a. margarine.

Zij wist vele oude walvisvaarders hun verhaal te laten vertellen en kon aan de hand hiervan een nuttig en boeiend naslagwerk schrijven.
Zij verbloemt niets en terwijl je leest voel je de spanning aan boord van de Willem Barendsz I en II, tussen de bemanningsleden onderling en leef je mee met de strijd tussen walvissen en bemanning.
In het boek zijn tevens een aantal foto’s gepubliceerd die het beroep en de wijze waarop en waarmee de walvissen werden gevangen en nadien behandeld en hoe de mannen moesten werken en functioneren aan boord, verduidelijken.
Dit boek is een aanrader en leest erg vlot.
De auteur heeft een mooie rechttoe-rechtaan schrijfstijl.