De 17-jarige Amber Appleton en haar moeder zijn dakloos geworden toen zij vertrokken zijn bij het zoveelste vriendje van de moeder. Ambers moeder werkt overdag als chauffeur op een schoolbus, Big Yellow. Met hun hele hebben en houden, niet meer dan zes vuilniszakken vol, hebben ze hun intrek genomen in de schoolbus en slapen op een verlaten parkeerterrein. Niemand mag dat weten, want het is verboden. Een vader heeft Amber nooit gekend, die heeft hen verlaten toen Amber nog heel klein was. Moeder is alcoholiste en eet nagenoeg niets, Amber ziet haar steeds verder wegzinken
Op een dag heeft Amber in een roze schoenendoos een verwaarloosd hondje gevonden en het beestje mee naar huis genomen. Ze noemt hem Bobby Big Boy.
Amber doet wel stoer, maar ze heeft het erg moeilijk. Op school wordt dat ook onderkend. Om haar sociale vaardigheden te verbeteren wordt zij verwezen naar het lokaal van Franks, de leraar Communicatie, waar zij met vier jongens, die daar elke dag gamen, Franks’ Fenomenale Freaks Federatie vormt. Het is een hechte vriendengroep. Een van de jongens is Ricky, de autistische zoon van Donna. Donna trekt zich het lot van Amber aan en probeert haar te helpen. Amber, die Donna wel als moeder zou willen, gaat elke ochtend naar haar toe om te ontbijten en te douchen.
Amber is een optimistisch en gelovig meisje. Zij overlegt vaak met JC, bidt veel en wil goede dingen doen. Zo helpt zij een groep Noord-Koreaanse vrouwen in de kerk van Pastoor Chee met het leren van Engels door het zingen van gospels en bezoekt zij een bejaardenhuis om de bewoners op te vrolijken. Een heel bijzondere band bouwt zij op met Soldaat Jackson, een Vietnam veteraan die haiku’s schrijft.
Dan gebeurt er iets vreselijks, wat het leven van Amber op zijn kop zet. Gelukkig mag zij bij Donna komen wonen, maar zij trekt zich terug op haar kamer en wil niemand zien. Pastoor Chee bezoekt haar iedere dag. Soms stelt zij hem een vraag, over geloof, over het leven, over wat haar overkomen is. Pastoor Chee heeft daar telkens als enig antwoord op: “Ik weet het niet”. Soldaat Jackson stuurt haar elke dag een haiku.
Pas als Bobby ernstig ziek wordt, ontwaakt Amber uit haar lethargie. Bobby moet geopereerd, maar Amber heeft daar geen geld voor. Donna wil alles voor haar betalen, maar dat wil Amber niet. Dan komt zij met een groot plan en met de hulp van Franks’ Fenomenale Freaks Federatie en veel andere mensen die haar lief zijn, lukt het haar.

Het deel van Sorta like a rockstar met de korte (levens)vragen tussen Amber en Pastoor Chee en de haiku’s van Soldaat Jackson kan gezien worden als een spil waar het boek om draait. Het zijn korte hoofdstukken die je aan het denken zetten.

Het boek is boeiend en met voldoende vaart geschreven, met afwisselend humor en sarcasme, verdriet en optimisme, eenzaamheid en vriendschap.
De YA-roman Sorta like a rockstar is vertaald door Ineke Lenting.