Vrij Spel is mijn derde Linda Jansma na Kaleidoscoop en Tweestrijd. En meteen ook diegene die ik tot nu het meest gesmaakt heb.
De verhaalstructuur zit enigszins complex in elkaar: voor één personage wordt verteld in de ik-persoon, de acties van de andere personages worden beschreven in de derde persoon. Ook de tijdlijn is voor de diverse personages verschillend, waardoor het even opletten geblazen is met de datums bovenaan elk hoofdstuk.
Maar iets complexer of niet, uiteindelijk deert het niet: het verhaal zuigt je mee, bouwt mooi op en komt tot een mooi slot. Een minder gehaast (en dus minder onbevredigend) slot ook dan dat in 'Tweestrijd'. Maar dat is mijn persoonlijke mening.

Vrij Spel begint met een politieagent, Nick Overmars, die een jongen, lid van de Utrechtse gang 'All Saints', doodschiet. De jonge kerel had naar verluidt een pistool, maar dat wordt niet gevonden. Nick, de agent, blijkt een persoonlijke wrok tegen de kerel in kwestie te koesteren: zijn dochter Emma werd namelijk 8 maanden eerder door meerdere leden van deze criminele gang brutaal verkracht. het 17-jarige meisje worstelt nog steeds met dit trauma.
De dood van de jonge gangster zet een keten van wraak, intimidatie en geweld in beweging. Het hele gezin van de agent wordt bedreigd.
Welke rol speelt Ozzie, één van de gangleden? En welke Luc Klijne, de plaatselijke pastoor?

Vrij Spel is heel realistisch door de focus op de 'slang'taal van de bendeleden, hun onderlinge verhoudingen ook; Tevens wordt de spanning die heerst binnenin het gezin Overmars heel mooi en overtuigend neergezet.
Puik werk, met andere woorden. Absoluut een aanrader!