"Het houten bestek" is het debuut van Tessa IJzermans, gebaseerd op waargebeurde feiten uit het oorlogsverleden van haar vader, een voormalig dwangarbeider uit WOII

Het is een roman geworden dat een stukje "vergeten" geschiedenis invult , nl het leven van de dwangarbeiders tijdens, maar ook de gevolgen voor hen na de oorlog !

De 5-jarige Mathilde vind, samen met haar broertje , een  doosje met een houten bestek , een herinnering van haar vader (Pee) aan zijn verblijf  in  een kamp tijdens WOII
Dit is het begin voor Mathilde  om tijdens de volgende jaren steeds op zoek te blijven gaan naar de betekenis , de feiten en de gebeurtenissen achter dit voorwerp
Zo ontdekt ze jaren later ook nog een dagboek van haar vader over zijn leven in het kamp en  zijn  vlucht naar huis.

Het boek is opgebouwd rond 3 verhaallijnen Dit geeft het boek een extra sterkte!
Je hebt het gedeelte bij de psychiater, waarbij het meer een verslag is , gewoon notities hoe Pee vertelt.
De verhaallijn van Mathilde, haar leven en hoe zij het dagboek ontdekt en ermee omgaat, is dan weer heel vlot en met emoties geschreven.
Het dagboek zelf van Pee het leven in het kamp en  zijn vlucht is een aangrijpend relaas van die gebeurtenissen.

Ondanks de soms afstandelijke en zakelijke schrijfstijl in sommige delen van het boek, is het toch een aangrijpend boek geworden  dat  een stukje oorlogsgeschiedenis  beschrijft dat ik niet kende.