Hoewel 'Zweedse laarzen' best als op zichzelf staand verhaal gelezen kan worden, raad ik iedereen aan om eerst 'Italiaanse schoenen' te lezen. Alles valt dan beter in de plooi, je kent de personages en hun verleden al. Het eerste boek omschreef ik als een wondermooie, melancholische roman, bij het tweede boek kan ik deze adjectieven niet gebruiken, de wow-factor ontbreekt. Het verhaal van Fredrik, zijn dochter Louise en de eilandbewoners is nog steeds bijzonder mooi geschreven, dat is Mankell wel toevertrouwd, maar het weet me minder te raken. In 'Zweedse laarzen' merk je goed dat Mankell ook veel thrillers geschreven heeft, er zit absoluut een spannende verhaallijn in het boek. Conclusie: heel goed boek, maar niet zo overdonderend als zijn voorganger.