Ted van Lieshout staat bekend als veelzijdig kunstenaar. Zijn nieuwste uitgave overtreft qua originaliteit haast alles. In eerste instantie - bij het openslaan van het boek - lijkt het een onoverzichtelijk en ongeordend geheel . Bij lezing en bekijken en steeds meer verwonderen krijg je enorme waardering voor deze experimentele opzet. Daar blijft het gelukkig niet in hangen. Er wordt middels poëzie en verhaal iets wezenlijks verteld. Het zit zo ingenieus in elkaar dat het eigenlijk moeite kost om het te beschrijven. Een poginkje: De dichter heeft een writer'sblock. Hij slaat dicht vanwege groot liefdesverdriet dat uit het eerste gedicht blijkt waarin ook de titelverklaring naar voren komt. De letters zijn ten einde raad en uiteindelijk wordt er zelfs een contactadvertentie geplaatst. Rode letters reageren daarop. Zijn nemen echter steeds meer de macht over en verdringen de zwarte letters. Dat resulteert uiteindelijk in een fraai gedicht over de Eerste Wereldoorlog in Ieper (België). De zwarte letters laten het niet op zich zitten en komen in opstand. Gevolg: een heuse letteroorlog. Bij een oorlog vallen helaas ook doden en gewonden en dat is in het alfabet niet anders. De V en de Z komen om en de I mist het puntje. Zo gaan we naar een mooi einde. Het is te hopen dat dit boek aan jongeren (leeftijd is moeilijk in te schatten, denk zo'n 10 jaar) wordt voorgelezen en ook getoond om het fantastische spel met typografie aan hen te tonen. Ook inhoudelijk gaan we de diepte in met liefde(s)verdriet en oorlog (Eerste Wereldoorlog) als belangrijke thematieken. Het zou zonde zijn als het blijft liggen bij jeugdboekenliefhebbers of recensenten.Uit die laatste categorie voorspelde al iemand dat dit boek griffelwaardig is. Daar valt iets voor te zeggen, maar het is veel belangrijker dat velen ( van alle leeftijden ) van dit fantastische boek kunnen genieten. Bij mij heeft het alvast plaats gevat op de boekenplank met bijzonder waardevolle boeken. Aanbevolen!