Noah en Lieve zijn twee jonge sterren in de Nederlandse filmwereld. Noah als regisseur en Lieve als actrice. Wanneer Lieve tijdens een tragisch ongeluk om het leven komt, besluit Noah een paar jaar later om een film over haar te maken. De rollen van Noah en Lieve worden ingevuld door Bison en Liv.

Ik heb al ruim dertien jaar geen roman van Giphart meer gelezen en zag dit boek als een nieuwe kennismaking met deze auteur. Gegrepen door het thema van de tragische liefde tussen Noah en Lieve begon ik aan het lezen van Lieve. Ik werd gegrepen door de korte hoofdstukken waarin je snel van perspectief wisselt en switcht tussen de verschillende personages in het verhaal. Want naast Noah en Lieve, komen ook Bison en Liv uitgebreid aan bod. Deze manier van vertellen zorgt ervoor dat je door het verhaal heen vliegt, maar ergens halverwege komt er een klein stemmetje in je achterhoofd dat zich afvraagt wanneer het verhaal de diepte ingaat. Wanneer kom je als lezer meer te weten over de personages? Helaas moet ik de conclusie trekken dat dat niet gebeurt. Het verhaal blijft redelijk aan de oppervlakte hoewel er een aantal onderliggende verbanden is waar je snel achter komt. Maar deze zijn niet schokkend en komen niet onverwacht.

Toch vond ik Lieve geen vervelend boek om te lezen, integendeel zelfs. De negatieve punten die ik hierboven noem irriteerden me niet zo erg dat ik het boek niet meer met plezier las. Lees het boek met niet te hoge verwachtingen en laat je meevoeren door de verschillende verhaallijnen. Het einde is mooi afgewerkt en past op een tragische manier goed in het verhaal.

Ik las dit boek voor de Hebban Leesclub en werd door andere leesclubleden op het boek Harem van Giphart gewezen. Zij vonden Harem veel beter en daarom was Lieve misschien ook wel een teleurstelling voor hen. Ik weet in ieder geval wel wat mijn volgende boek van Giphart zal zijn.