Foute mannen, als het daarop aankomt, is Sophie Jackson een expert. In haar debuut Stuk van jou maakten we kennis met Carter, een jongen die in de gevangenis zat om zijn vriend Max uit de problemen te houden. Die Max speelt de hoofdrol in het tweede deel van de ‘Pound of Flesh’- serie. In Stil van jou leren we Max kennen.

Het verlies van twee dierbare personen valt Max zwaar. Hij kan niet anders dan naar de drugs grijpen. Carter ziet zijn vriend aftakelen en laat hem opnemen in een afkickkliniek. Na 3 maanden opname pakt Max zijn leven weer op; een leven waarin hij aan zichzelf werkt, een leven zonder een vrouw aan zijn zijde. Maar dan ontmoet Max Grace, een bloedmooie vrouw waartoe hij zich meteen aangetrokken voelt. En dat blijkt wederzijds.

Vanaf de eerste pagina weet Jackson je meteen mee te nemen in het verhaal. Max is opgenomen in de afkickkliniek en samen met zijn psycholoog en therapeut hoop je dat hij snel zijn verhaal doet, want het is duidelijk dat deze jongen niet zonder reden naar verdovende middelen heeft gegrepen. Langzaam wordt duidelijk dat verlies de oorzaak is. Max vult zijn gat met drugs.

Je bent als lezer erg blij wanneer Max wordt ontslagen uit de kliniek. Maar hoe houdt hij zich staande tegenover alle uitdagingen die deze wereld voor hem heeft? Jackson verliest hier een beetje de focus op Max’ verslaving. Het komt tersluiks nog wel aan de orde, maar Grace staat er meer bij stil dan Max zelf. Of tenminste, zo komt het verhaal over wanneer je vanuit Max’ perspectief leest. De worstelingen krijgen weinig aandacht in het boek.
Grace is een moordwijf. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook vanwege de kracht die zij gedurende het hele verhaal uitstraalt. Ook Grace heeft heel wat voor haar kiezen gekregen en ze heeft maar één doel: haar angsten overwinnen en verder gaan met haar leven. Dit doet ze in kleine stapjes en elk stapje is geloofwaardig neergezet.

Net als in De deal van Elle Kennedy, een boek waar dit verhaal aan doet denken, is de ontwikkeling van de vrouwelijke hoofdpersoon enorm. Het is daarom opvallend dat de ontwikkeling van Max wat mager uitgewerkt is. Dat is jammer, juist uit Max had Jackson ook een sterke man kunnen halen. Nu is hij maar half fout. De redenen van zijn drugsgebruik zijn begrijpelijk – of je het nou goed of afkeurt, je kunt je in hem inleven. En dat maakt van Max ook veel minder de bad boy dan hij in Stuk van jou leek.

Toch is Stil van jou een goed verhaal. Jackson weet levendige personages neer te zetten en speelt goed in op het inlevingsvermogen. Grace is een zeer sterke vrouw, die veel lezers zal inpakken. Max is een lieverd, en geen bad boy. En dat maakt het verrassende einde alleen maar meer dan duidelijk. En dat einde, dat maakt Grace en ons ‘stil van hem’.