Zodra Francine de brief van Kees de Rooy, gericht aan Frans Bauer
ontvangt, is haar nieuwsgierigheid gewekt. Ze e-mailt haar vriendin
Trudy met de vraag of ze op de brief zou reageren of niet. Trudy
raad Francine aan om net te doen alsof ze Frans is en om erachter
te komen of Kees misschien wel relatiemateriaal is. Dus Francine
schrijft Kees een brief terug. Al gauw merkt ze dat het doen alsof
ze Frans Bauer is toch niet zo gemakkelijke opgave is. Om zelf meer
over Frans te weten te komen, gaat ze op onderzoek uit. Ze Googelt,
ze zoekt op Wikipedia. Maar toch wil ze nog meer over Frans te
weten komen. Voordat ze er erg in heeft rijd ze naar de woning van
Frans om hem te begluren en gaat ze zelfs naar een concert, wat
niet helemaal volgens plan verloopt... Ondertussen is Trudy haar
steeds meer aan het pushen om Kees uit te vragen. En dat terwijl
hij nog steeds denkt dat zij Frans Bauer is. Langzamerhand weet ze
de brieven zogezegd over te dragen aan Frans nichtje, Francine.
Waardoor ze in de gelegenheid komt om eindelijk iets meer over haar
zelf te vertellen en Kees meer persoonlijke dingen te vragen. Kees
vind het in eerste instantie erg jammer dat hij niet meer met Frans
zelf schrijft maar vind Francine erg spontaan en warm overkomen en
blijft dan ook graag zijn brieven schrijven. Na een spontane bui
van Francine nodigt ze Kees uit op de koffie. Kees is erg
twijfelachtig maar stemt uiteindelijk toch toe. Hoe zal dat
aflopen? Ondanks dat ik mijzelf niet aangetrokken voel tot
Nederlandstalige muziek is dit een heel erg leuk boek om te lezen.
De gesprekken tussen de twee vriendinnen Francine en Trudy hebben
mij meerdere malen aan het lachen gekregen. Ook zie je de
veranderingen die Francine zelf doormaakt door de acties die ze
onderneemt, en deze zijn niet allemaal zonder slag of stoot. Kortom
een geweldig luchtig boek wat een lach op je gezicht tovert!