Dankzij ‘Uitgeverij The House of Books’ mocht ik ‘Sirenen’ van Joseph Knox lezen en als ambassadeur van dit boek schreef ik er dan ook met veel plezier mijn mening over!
Joseph Knox, die opgroeide in en rond Manchester, heeft een sterk debuut te pakken met deze thriller.
Aidan Waits is een uit de gratie gevallen agent die gedwongen wordt aangesteld om undercover te gaan in de underground drugswereld om de weggelopen dochter van een politicus op te sporen.
Wat begint als een gewone zoektocht ontaard snel in een operatie waarin Aidan veel te diep undercover gaat en zichzelf verliest in de kolkende underground scene waarin meiden, drugs en bendes een grote rol spelen. Aiden is zijn eigenwijze, koppige zelf en komt hierdoor snel in de problemen.
De cover van het boek was voor mij één van de redenen om mij op te geven als ambassadeur voor dit boek. Ik heb een voorkeur voor donkere covers waar iets mysterieus in zit. Ze zeggen wel ‘don’t judge a book by it’s cover’ maar voor deze wil ik graag een uitzondering maken. De cover hoort 100% bij het verhaal!
Het verhaal zelf is meestal in de ik-vorm geschreven, waar ik een lichte voorkeur op heb omdat je vanzelf in de schoenen van het hoofdpersonage gaat lopen. En deze schoenen maken op een tijdspanne van een maand heel wat mee.
Het boek heeft een vrij goede opening, het maakt je snel nieuwsgierig naar meer. Zeer korte, gewone en langere hoofdstukken worden met elkaar afgewisseld wat het boek over het algemeen prettig leesbaar maakt. De enkele grote hoofdstukken zijn wel benodigd om de grote zaken aan bod te laten komen en doen geen afbraak aan het verhaal.
De actie komt algauw aan bod en blijft doorheen het boek de spanning opdrijven. Af en toe een rustig hoofdstuk zorgt ervoor dat het niet teveel van het goede wordt en geeft je wat ademruimte.
Alle personages worden goed omschreven, je leert ze snel kennen en wordt gauw meegezogen in hun leven. In no time zie je de relaties die ze met elkaar hebben, tot stand komen en begin je patronen te zien.
De schrijfstijl is duidelijk, af en toe eens losjes en nonchalant, wat het verhaal tot zijn recht doet komen.
Voor mij was dit boek een topper, met niet één, maar meerdere plot twists dat je hersencellen wel eens goed doet kraken, om je op het einde van het boek te doen verbazen over hoe de auteur de zaken uiteindelijk als puzzelstukjes in elkaar laat vallen. En of hij de dochter van de politicus uiteindelijk vindt en zichzelf nog kan redden, daar kom je in het boek achter!
- Personages – 8/10
- Schrijfstijl 9/10
- Verhaal 8/10