In de Toverschool en andere verhalen toont Michael Ende zijn fantasie en vakmanschap.
De verhalen hebben de structuur en herkanbaarheid van ouderwetse sprookjes. Een held, een uitdaging en een moraal.
Vooral ‘de lange weg naar Santa Cruz’ , een avontuur in de fantasie van een jongetje dat ervan overtuigd is dat zijn ouders hem niet meer zien, vond ik aandoenlijk. Andere verhalen zijn vooral grappig.
Net als bij ouderwetse sprookjesboeken komen deze verhalen het beste tot zijn recht door ze niet te snel en niet allemaal achter elkaar te lezen.
Geniet van het taalgebruik en de absurdistische grapjes.
De vertaling uit het Duits van Elly Schippers vind ik erg goed: ik kan het Duits nergens meer herkennen, wat voor zo’n taalgevoelig boek een hele (tover) kunst is.

Waarom vind ik dit voorleesboek? De tekst is te moeilijk om te lezen onder de 10 jaar maar juist voor de leeftjid tussen de 7 en 10 jaar oud ( en tussen de 20 en 120) zijn de verhalen boeiend en nieuw. Dus: iedere avond een verhaaltje.