Jane Raimy is een vrij gereserveerde vrouw. Alhoewel ze een beroemde televisiekok is houdt ze niet zo van de aandacht die beroemdheden overkomen. Op straat beweegt ze zich dan ook incognito. Jane is per toeval beroemd geworden en had in het begin zelf inspraak in haar tv-show. Maar nu er een andere producer is zijn de regels veranderd en daar voelt ze haar niet goed meer bij. Tijdens haar scheiding had ze echter niet meer de energie om tegen de veranderingen te protesteren. Maar nu de scheiding achter de rug is voelt ze zich wat sterker en wil ze toch weer meer haar eigen ding doen in de show. Maar hoe kan ze haar producer overhalen?
Haar tegenspeler Jerry Lauper is een psychopaat die voorwaardelijk is vrijgekomen. Hij logeert voorlopig bij zijn oom Carl die hem voor allerlei klusjes (koshere en niet koshere) gebruikt. Jerry heeft in de gevangenis het boek "de kracht van de opbouwende gedachte" te pakken gekregen en leeft helemaal volgens dat boek en dit leidt regelmatig tot hilarische gedachten en toestanden. Jerry zoekt naar een doel in zijn leven en ziet op dat ogenblik een interview met de beroemde Jane Raimy op tv. Hij hoort dat ze net gescheiden is en op zoek is naar een beter leven en nieuwe man. Jerry is op slag verliefd en heeft een nieuw doel gevonden. Haar gelukkig maken. Zowel de beide hoofdpersonages als de bijrollen zijn bijzonder goed uitgewerkt en komen helemaal tot leven.
Wie een ultra spannend verhaal verwacht is eraan voor de moeit. Het verhaal is meer een hilarische, ontspannende en bij wijlen spannende chicklit. De plot "man wordt verliefd en wil kost wat kost die vrouw bemachtigen" is heel duidelijk. Dat er een andere man met de trofee gaat gaan lopen wordt ook al vrij snel zichtbaar. Maar dat is niet erg, er zijn voldoende verwikkelingen en wendingen om het verhaal boeiend en vlot te houden. En natuurlijk op het einde een Amerikaans happy end.
Dit boek heeft wel iets specifieks met een zeer passende titel en cover, je kan het helaas nergens in onder verdelen. Voor dit genre zou men een Gebroeders Coen-prijs moeten opzetten. Het boek zou veel meer tot zijn recht komen onder een ander genre, maar ik vrees dat dit genre nog moet uitgevonden worden iets in die sfeer van absurde realiteit.