Als je de cover bekijkt llijkt het op een thriller, maar dat is het niet, daar heb ik me dan ook aan mispakt, als grote thrillerfan. Het verhaal kwam traag op gang naar mijn gevoel, maar ligt helemaal aan mij ik hou vooral van vaart in een verhaal.
Na een tijdje pakte het verhaal me wel en heb ik toch genoten van Tristan zijn verhaal.
Het is eigenlijk een monoloog, Tistan vertelt over de afspraak die hij maakte met Clarisse. Hij blijft alleen achter en trekt op zijn eentje de wijde wereld in. Hoewel hij constant mensen tegen komt is het wel een eenzaam man. Magnus vond ik een heel interessant type, bij hem zou ik zelf ook wel even willen verblijven.
In een fijne schrijfstijl wordt een gevoelig verhaal verteld wat je doet nadenken over je eigen leven.