Dit boek kwam als geroepen toen ik het onverwachts als leesexemplaar kreeg van L&M Books. Ik had al zo veel gehoord over het boek, want Hebban ging op boottocht met de auteur en heel veel bloggers zijn ontzettend lovend over het boek. Zoals je misschien al wist hangt mijn genrekeuze heel erg af van mijn mood. En dit soort boek had ik precies nodig toen ik nog een heel zware examenweek voor de boeg had.

Dit boek is een typisch voorbeeld van een boek dat geschreven is door een tiener voor een tiener. Het is roekeloos, soms toch een beetje doordacht en mist nooit de absolute must, een knappe hottie. Samengevat: het is een boek waarbij je je allerzoetste aarbeien kan eten en dus gewoon gezellig kan genieten. DIMILY is dat boek, dames (en eventueel heer). Het is dat aarbeienzoete boek.

Ik zal eerlijk zijn dat ik al vaker gezwicht ben voor boeken die eerst geschreven zijn op Wattpad. Denk maar aan de After-reeks van Anna Todd. Maar ik tegenstelling tot die serie verheft Estelle Maskame haar schrijfkunsten ver boven die van Todd. Het verhaal zit ontzettend goed in elkaar, je weet gewoon waar de schrijfster naartoe wilde. Er waren kleine hits naar die grote plottwists in het boek, maar nog steeds heeft Estelle me enorm weten te verrassen.

Ook haar personages vind ik ontzettend kick-ass. Oké, het zijn wel gewone tieners, maar ik kan niet gelukkiger zijn met hoe ze reageerden op bepaalde scènes. Ze reageerden precies zoals ze moesten, als tieners, roekeloos en soms best onnadenkend. Als 16-jarig meisje is het geweldig om een boek te lezen die best wel goed op je eigen leven lijkt. Niet dat ik elke dag in de zomervakantie naar feestjes ga, mijn haar ontzettend veel stijl en extreem veel ga hardlopen omdat er zo veel pestkoppen op de wereld zijn. Maar eigenlijk bedoel ik, dat als je om je heen kijkt net de taferelen die in het boek zijn beschreven ziet. En dat maakt dit boek zo geweldig goed voor mij.

Ik kan er absoluut inkomen dat voor veel mensen dit boek op niks slaat. Gewoon omdat het ietsje voorspelbaar is en omdat de personages misschien keuzen en gedachtengangen maken die niet echt te verklaren zijn. Hoe dan ook, dit boek is een tienerboek. En zeg eens: hoeveel keer hebben jij en ik al eens dingen gedaan waarvan je later niet eens dacht “OMG, heb ik dat gedaan?”?

De conclusie. Ik heb dit boek uitgelezen in het weekend dat ik eigenlijk hoorde te leren. Tussen mijn pauzes van 15 minuten heb ik het boek werkelijk verslonden. Zo verslavend is het dus. Het enige waar ik even huh? bij zei was het einde. Het was een bom-einde, maar misschien even te ver gezocht. Toch verandert dat niets aan mijn gevoelens over het boek, want ik heb elke minuut genoten!