Fantastisch debuut van deze jonge Russische auteur. Ze is afkomstig uit Kazan, in het oosten van Europees Rusland, hoofdstad van de autonome republiek Tatarstan. In dat gebied begint deze roman. Je leert het keiharde leven kennen van Zulajka, haar man Moertaza en haar veeleisende schoonmoeder Vampiria. Veel knisperende sneeuw, muren van sneeuw, sneeuwstormen, vrieskou, snijdende wind, je zou het er zelf koud van krijgen….
Dan krijgt Stalins schrikbewind gigantische gevolgen voor veel Russische boeren. Rode Brigades trekken rond om de oogst op te eisen. Als ‘rijke’ koelakken worden deze zelfstandige boeren beschouwd als staatsvijand. Miljoenen van hen worden gedeporteerd naar Siberië, zo ook Zulajka. Velen sterven onderweg, maar Zulajka overleeft.
Talloze onvoorstelbare verschrikkingen en gruwelijkheden volgen. Het overgrote deel van het verhaal wordt verteld door Zulajka zelf en ook wel door de kampcommandant Ignatov. Alles zie en voel je door hun ogen waardoor het hard bij je binnenkomt!

Jachina heeft een fraaie schrijfstijl, zonder overbodige tierelantijnen. Ze schrijft erg beeldend, o.a. over de natuur, de barre weersomstandigheden de mensen. Haar personages zijn levensecht en met compassie beschreven.
Aanvankelijk was ik echt overdonderd door deze roman, in de tweede helft zakt het ietsje in maar desondanks 5 sterren. Hoop in de toekomst meer van deze auteur te zien.