Jolanda zet met dit boek een indringend, pijnlijk en toch ook mooi verhaal neer. Door de pakkende schrijfstijl wil je het niet weg leggen, ondanks dat je soms bijna met tranen in de ogen zit en op andere momenten van verontwaardiging het boek wil dichtklappen.

In drie delen beschrijft ze het leven van Nelis en Renate en de kinderen, en hoe en waar het uiteindelijk zo fout ging dat het gouden gezin niet meer bestaat. Gevoelens van alle personages worden zo beschreven dat je met een ieder meeleeft en je op elk personage wel een kritiekpuntje kan hebben, maar toch ook op andere vlakken sympathie kan voelen.

Door persoonlijke gebeurtenissen raakte dit verhaal mij op meerdere vlakken, maar waar ik daar normaal wel eens moeite mee heb, wilde ik nu alleen maar doorlezen omdat ik eindelijk het gevoel heb “I am not alone, dit gebeurt ook bij andere gezinnen.”

Conclusie:

Een mooi aangrijpend verhaal. Krachtig en toch gevoelig geschreven. In dit genre een meer dan verdiende vier sterren.

Corina Nieuwenhuis. (Samenlezenisleuker)