Ik wil eerst beginnen met een waarschuwing voor de mensen die net als ik door bv een traumaverleden of om andere reden wat gevoeliger zijn dan anderen mogelijk zijn. Er zijn wat foto´s in dit boek die vanwege wat het zijn als schokkend kunnen worden ervaren als je niet weet en gewaarschuwd ervoor ben. Wat meeste mensen die beginnen met lezen niet zijn want het boek hanteert zelf geen waarschuwingen en de foto´s zijn in het verhaal verwerkt. Het onverwachte hiervan was voor mij bijna genoeg reden om te stoppen en of onder die drie sterren te zakken.
Het schrijven van de schrijver maakte echter veel goed en maakte dit boek toch nog de drie sterren waard. Want het is een eerlijk boek en een open boek en rauw boek en een diepgravend boek etc. Het is een boek dat heel veel is maar ik denk dat het vooral een ode is aan zijn vriend.
Niet doordat het om gaat maar vanwege dat goede schrijfwerk waar hij de muze voor lijkt te zijn zelfs al had het totaal niet om hem geweest. Het is een boek over hoe bij een schrijver de schrijversvlam wordt aangestoken.
Nee het is niet alleen een boek over de dood. Het is een boek over het leven dat geraakt wordt door de dood.