In het eerste deel van deze trilogie over de vriendschap tussen Noor, Kiki en Joost lag de focus op Noor en het geheim dat zij had ontdekt. In dit tweede deel ligt de aandacht bij Joost, veertiger, archeoloog en kunsthistoricus. Dan krijgt hij het verzoek om een boek te schrijven over keizer Augustus, wat hij eigenlijk niet wil doen, maar zich toch laat overhalen om te schrijven.
Hij verblijft 2 maanden in Italië, met de bedoeling om daar inspiratie op te doen voor het schrijven van het boek over keizer Augustus, maar wordt onder andere door zijn buurmeisje afgeleid en komt er achter dat hij zelf ook een grote kinderwens heeft. Hij wil niet perse een vrouw, maar wel een kind.
Terug in Nederland wordt hij op dezelfde dag voor zijn beide banen ontslagen. Samen met vriend Gijs starten ze een klusbedrijf, waarbij ze alleen bij vrouwen gaan klussen. Daarnaast heeft hij een symbool ontdekt, waardoor hij terecht komt bij een geheim genootschap, waar bij met zijn vrienden uiteraard niet over kan/mag praten. Het blijft spannend om te lezen of hij het raadsel kan ontcijferen en wie hem daarbij helpt. Daarnaast gaan we mee in zijn zoektocht naar de moeder van zijn kind.
Net als in het eerste deel, en bij andere boeken van Astrid Harrewijn, leest het boek makkelijk weg en zie je ook veel scenes voor je. Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal. Er gebeurt veel tegelijk, maar uiteindelijk komt het allemaal samen.
Ik geef het boek 4 sterren. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe het in het derde deel Kiki zal vergaan.