Mij niet gezien is de nieuwe YA-roman van succesvol auteur Meg Rosoff. Mila is het hoofdpersonage van dit boek. Zij gaat samen met haar vader Gil in de paasvakantie naar een Amerika. Ze zouden daar een vriend haar vader opzoeken, maar vlak voor vertrek blijkt dat Matthew spoorloos verdwenen is. Mila en Gil besluiten om toch naar Amerika af te reizen en om Matthew te gaan zoeken. Maar wil hij wel gevonden worden?  

Rosoff weet heel goed de spanning te doseren. Het boek blijft tot ver aan het einde spannend. Daar komt bovendien bij dat Meg Rosoff goed weet wanneer ze een plottwist kan toevoegen. Als lezer word je meerdere malen op een verkeerd spoor gezet, wat zeker bijdraagt aan de spanning. Daarnaast kun je als lezer mee speculeren waar Matthew is en waarom hij is weggelopen.  

Mila is een twaalfjarig meisje, maar dat idee krijg je als lezer niet constant. Mila speculeert bijvoorbeeld waarom Matthew is weggelopen en filosofeert dan over de liefde en welke invloed die op mensen kan hebben. Dit klinkt niet echt als een twaalfjarige. Rosoff had er misschien beter aan gedaan om het personage een oudere leeftijd te geven. Dat had het boek waarschijnlijk sterker gemaakt.  

Het boek leest vanwege de spanning en de goede verhaallijn makkelijk weg. Dit boek van Meg Rosoff is ook weer een echte pageturner. Er is echter één aspect wat het lezen vertraagt en op den duur vervelend begint te worden. Mij niet gezien wordt door Mila verteld en bestaat uit dialogen en gedachtes van Mila. Er is alleen geen onderscheid tussen gesprekken en gedachtes aangebracht, dus als lezer moet je soms stukken herlezen om het op een juiste manier te kunnen interpreteren. Het verhaal zou leesbaarder zijn wanneer de gesprekken met aanhalingstekens worden gemarkeerd. Immers, de gesprekken worden in de tegenwoordige tijd opgeschreven.  

Mila noemt haar vader en moeder bij hun voornaam. Dat is in het begin heel even wennen, omdat ze de woorden ‘vader’, ‘moeder’ en de namen van haar vader en moeder Gil en Marieka door elkaar heen gebruikt. Dit is echter niet storend. Na twee of drie hoofdstukken ben je er helemaal aan gewend.   

Wat het boek extra leuk maakt zijn de Portugese woorden en de filosofische lessen die door het verhaal verwerkt zijn. Gil, de vader van Mila, is voor een deel Portugees en gebruikt door het boek heen wat Portugese woorden. Ook geeft hij Mila filosofische levenslessen mee, waar je als lezer ook even over na kunt denken. Mede dankzij deze filosofie is het boek al het lezen waard, maar zeker ook om de goede en spannende verhaallijn.