In dit boek wordt duidelijk hoe macht corrumpeert en dat het niet uitmaakt wie de volledige macht heeft, mannen of vrouwen, de machtige walst over de onmachtige heen en degene aan wie de macht is ontnomen probeert die weer terug te krijgen, gepaard gaande met geweld.

De vrouwen die de macht ontdekken in hun eigen lichaam zijn er eerst vrij laconiek onder maar als ze begrijpen dat ze gedrag van mannen kunnen beïnvloeden, in het begin alleen mannen, die vrouwen bedreigen, worden ze fanatieker en gaan zelf in de aanval. Er zijn drie vrouwelijke hoofdpersonen: Allie, die haar pleeggezin ontvlucht nadat ze de vader met haar kracht vermoord heeft. Margot die als moeder van een meisje met de kracht de potentie van vrouwen inziet om macht te krijgen en Roxy, die als dochter uit een criminele familie heel veel kracht heeft en rust zoekt bij Eva. Je leest hoe de vrouwen zich ontwikkelen in het werken met hun kracht en langzamerhand groeit het aantal vrouwen en worden de mannen ongerust omdat zij de kracht missen en proberen op de ouderwetse manier: negeren, aanvallen, ze psychisch en geestelijk ziek verklaren, zonder resultaat.

Tunde: de mannelijke hoofdpersoon, is de man, die ontdekt welke kracht de vrouwen in hun handen hebben via een wrong bij het sleutelbeen, hij zet de filmpjes op internet en daardoor wordt hij een journalist, die door de vrouwen vertrouwd wordt waardoor hij overal op de wereld de strijd van de vrouwen kan vastleggen. Vrouwen die uit handen van mensenhandel worden bevrijd, Saoedische vrouwen die hun rechten opeisen, vrouwen van lage kaste in India die hetzelfde doen. En hoe een presidentsvrouw: Tatiana haar man dood om zelf aan de macht te komen en met hulp van vrouwen een republiek sticht, die onmiddellijk aangevallen wordt door een Saoedisch leger.

Vervolgens wordt het verhaal chaotisch en gewelddadig, Tatiana kondigt nieuwe wetten aan waarin mannen hun rechten wordt ontnomen en voor alles toestemming van een vrouwelijke voogd moeten hebben. De meeste journalisten verlaten het land, Tunde blijft achter en ontdekt al snel dat zijn berichten niet meer geloofd worden door de kranten en dat ook het internet wordt afgesloten. Vanaf dat moment is hij overgeleverd aan zichzelf met een onbekend einde.

Het verhaal op zich is goed bedacht maar de schrijfwijze: veel slordig geschreven zinnen, onverwachte overgangen in perspectief maakt dat ik als lezer uit het verhaal raak plus een afgeraffeld einde waardoor ik met een teleurstelling blijf zitten. En dat is jammer omdat het onderwerp van het verhaal heel interessant is.

“Macht heeft zo haar gewoontes. Zij beïnvloed mensen en mensen beïnvloeden haar. Wanneer is er sprake van macht? Alleen op het moment waarop het wordt uitgeoefend.” p. 425