Wanneer ik de achterkant van ''dit zijn de namen'' las kwam het over als een blok vol spanning. Een groep vluchtelingen zou onrust veroorzaken in een stad en de commessaris (Pontus Beg) zal deze onrust moeten oplossen. Jammer genoeg vond ik er maar weinig spannend aan. De verhaallijn van de groep vluchtelingen en Pontus Beg komen pas bijna op het eind van het boek bij elkaar waardoor er een enorme langdradige spanningsboog ontstaat. Ook van het levensverhaal van Pontus Beg wordt ik niet enthousiast, hij beslist Joods te worden maar voor de rest zijn er niet veel ontwikkelingen. Wel vind ik de link die tussen ''het geloof'' van de vluchtelingen en het Joodse geloof wordt gemaakt mooi gevonden, maar geen geschikt onderwerp om centraal te zetten in een boek. Het boek heeft op bepaalde punten een mooie diepgang maar het koste me moeite om het uit te lezen.