Indrukwekkend is de manier waarop Hugo Borst beschrijft hoe het leven op een gesloten verpleegafdeling er aan toe gaat.
Indrukwekkend is het om te lezen hoe lief en zorgzaam het zeer toegewijde personeel met de demente bewoners omgaat
Indrukwekkend om te lezen hoe mevrouw Borst eerst in het 1e boek "Ma" en nu in dit tweede boek steeds weer een stukje van haar leven inlevert maar soms toch ook nog kan genieten van de kleine dingetjes in het leven (zoals het samen genieten van een geschild appeltje)
Niemand wil terecht komen in deze situatie maar Hugo Borst laat zien dat er op de afdeling ook een uniek samenspel ontstaat tussen bewoners, familie en personeel, jammer dat de directie en het bestuur hier zo ver boven staan met hun tenenkrommende maatregelen.