Leny van Grootel wilde vroeger al schrijfster worden. Van haar vader kreeg ze een schriftje waar ze haar eerste verhaal in heeft geschreven. Maar ze is niet direct schrijfster geworden. Ze gaf zeven jaar les op een basisschool, en ze werkte bij de redactie van verschillende bladen. In 1996 stopte ze met haar werk bij de redactie en werd ze schrijfster.  

Jazz is een gelukkig meisje. Ze heeft leuke vriendinnen, waar ze alles mee kan bespreken. Ouders die niet vervelend doen en haar ouders hebben ook nog eens geweldige banen! Haar vader is fotograaf voor verschillende modebladen en Jazz gaat vaak met haar vader mee naar bekende mensen, hoe cool is dat! Haar moeder is filmproducent en moet dus vaak naar het buitenland. Jazz heeft alles wat ze maar wil, een eigen smartphone, computer en tv. Ze krijgt ook alles wat ze wil, nieuwe sneakers? Geen probleem. Nieuwe jas? Ook geen probleem. Maar op een middag loopt alles een beetje in de soep.  

Jazz is met haar vader meegegaan naar een fotoshoot, maar alles zit tegen. Er is alleen maar mist, ze zitten in ‘the middle of nowhere’ en dan doet het navigatiesysteem het ook niet, zucht… Jazz wil dolgraag weer naar huis en die geweldige sneakers kopen, voordat ze uitverkocht zijn. Maar haar vader wil per se die foto hebben. Eindelijk zijn ze er, haar vader gaat de foto maken, en Jazz blijft in de auto zitten. Maar die foto maken duurt wel heel erg lang... Haar vader is na die middag steeds afweziger, hij komt steeds vaker later thuis en op een dag komt hij helemaal niet meer terug. Wat is er met hem aan de hand?  

Jazz maakt een leuke ontwikkeling door in het boek. In het begin is ze een meisje dat alles krijgt wat ze wil, ze is een echt ‘stadsmeisje’. Maar hoe verder het boek vordert hoe meer ze een ‘boerenmeisje’ wordt. Jazz krijgt door dat niet alles draait om internet, WhatsApp, en het ‘online-zijn’. Jazz begint het ‘in-de-buitenlucht-zijn’ leuk te vinden, ze vindt het niet erg dat ze een paar dagen niet online is, er is immers genoeg te doen buiten! Het boek laat zien dat je gewoon eens een keer naar buiten moet gaan zonder smartphone, dat je gewoon eens een keer moet gaan kamperen zonder internetverbinding. Het boek laat zien, dat als je naar buiten gaat, je je af gaat vragen wat je zo leuk vond aan die series op Netflix en de tv.  

De zomer van Jazz mist wel spanning. Jazz’ vader verdwijnt, dat is spannend en er zijn gebeurtenissen waar spanning wordt ontwikkeld, maar al vrij snel zijn die problemen opgelost. De spanning houdt dus maar een paar bladzijden aan. Dit is erg jammer, het maakt het boek minder leuk.  

De schrijfster schrijft veel boeken waarin de hoofdpersonen buitenstaanders zijn. Die personen staan vaak buiten een groep en hebben weinig tot geen vrienden. Maar in dit boek is dat niet zo. Wel is Jazz niet een meisje bij wie alles goed gaat. Niemand heeft perfecte ouders, en ook Jazz niet. Jazz begint steeds meer aan de relatie van haar ouders te twijfelen. Haar vader is vaker weg en ze hebben ruzie. Jazz is bang dat haar ouders gaan scheiden, dit is heel erg realistisch. De schrijfster vertelt over omstandigheden die sommige kinderen herkennen. Ze laat zien wat er gebeurt als ouders geen gelukkige relatie meer hebben. Door dit boek weet je de symptomen en kan je dus een kind, die in het dagelijks leven in zo’n situatie zit, helpen. Dat is het mooie aan dit boek. De schrijfster wil je iets leren, ze laat je nadenken. En dat doe je!