Deze roman heb ik kunnen lezen dankzij de schrijver Michiel Stroink zelf. Gelijk was ik geïntrigeerd door de achterflap tekst. Door mijn nieuwsgierigheid naar de daadwerkelijke inhoud van het boek heb ik die dan ook binnen korte tijd verslonden. Het betreft voor mij een zeer origineel verhaal en ik heb er oprecht van genoten.

Het boek gaat over de jonge kunstenaar Benjamin die tot zijn eigen grote verwarring terecht komt in een tbs-kliniek. In de tbs-kliniek maakt hij ontzettend heftige dingen mee en wordt hij tevens keihard geconfronteerd met zichzelf inclusief zijn verleden. Dit alles leidt tot een zoektocht naar wie hij daadwerkelijk is, zelfinzicht en naar de waarheid achter zijn veroordeling.
De schrijfstijl leest vlot weg, het taalgebruik past bij de jonge Benjamin en zijn situatie. Doordat het verhaal vanuit het ik perspectief geschreven is kon ik mij gemakkelijk verplaatsen in, en mee voelen met, het hoofdpersonage. De verdeling in 15 hoofdstukken aangeduid met Romeinse cijfers en diens onderlinge verdeling in korte genummerde tekst stukken veraangenaamde de leesflow.

De realistisch setting in de tbs-kliniek, de uitwerking van de personages in het verhaal en de verrassende plottwist wist mij echt te overrompelen. Aangezien dit boek een debuut was van de schrijver, en het ook nog eens verfilmd is onder regie van Frank Lammers, ben ik zeer benieuwd naar de andere boeken die Stroink inmiddels op zijn naam heeft staan.

Ik geef dit boek dan ook met plezier de volle vijf sterren.