De hoofdpersoon is een introverte, vermoedelijk lager begaafde man die in een verstikkende situatie leeft met zijn moeder. Stoffig klein huisje, astma van moeder en een hittegolf. Zijn optimisme dat hij door zelfstudie uit het werkboek dat hij van de gevangenispsycholoog heeft meegekregen een beter mens gaat worden, is aandoenlijk. Hij krijgt gevoelens voor het buurmeisje, schuift de grens stukje bij beetje op. Het gaat voor je ogen mis en je vreest het ergste. Mooi gedaan, soms wat erg traag, maar mooi boek.