Axel Steen, de hoofdpersoon in Jesper Stein's debuutthriller Onrust, lijkt een politie-inspecteur zoals we er al velen kennen. In zijn eigengereidheid lijkt hij op Henning Mankells Kurt Wallander, in zijn continue strijd met zijn superieuren doet hij aan Ian Rankins inspecteur Rebus denken, zijn voortdurend opgeofferde privéleven vertoont gelijkenissen met dat van vele, vele andere speurders.

Dat betekent echter niet dat Axel Steen een clichématig typetje is geworden; Stein weet zowel zijn hoofdpersoon als diens omgeving heel sterk neer te zetten, in rauwe en plezierig rake omschrijvingen. Steens territorium is wijk Nørrebro, aan de noordkant van het centrum van Kopenhagen. Een arbeiderswijk die veel immigranten kent en die niet bekendstaat als de makkelijkste plek van de stad voor de politie om haar werk te doen.
Een bekende plek in deze wijk is Assistens Kirkegård: een grote begraafplaats waar veel beroemde Denen hun laatste rustplaats hebben gekregen. Onder hen wetenschapper Niels Bohr, filosoof Søren Kierkegaard en schrijver Hans Christian Andersen. Tegenwoordig is de begraafplaats ook een park, waar mensen hun hond uitlaten, jonge moeders joggen achter de kinderwagen en jonge stelletjes zomers op een kleedje tussen de graven picknicken.

Op de eerste pagina's van Onrust is echter weinig van deze idylle te merken: in Nørrebro zijn krakersrellen gaande, en na een stevige confrontatie tussen de politie en de relschoppers, wordt op Assistens Kirkegård het lichaam van een man gevonden. Is er sprake van uit de hand gelopen politiegeweld? Probeert iemand de dode voor een relschopper te laten doorgaan? Hoe kan het lijk überhaupt op de bewaakte begraafplaats terechtgekomen zijn, terwijl het in de straten eromheen wemelde van de oproerpolitie?

Axel Steen woont in Nørrebro, op een steenworp afstand van de plaats delict, en hij voelt zich dan ook geroepen om een antwoord op al deze vragen te zoeken. Daar maakt hij geen vrienden mee: zijn collega's denken dat hij een van hen aan de schandpaal wil nagelen, zijn meerderen zouden liever zien dat de hele zaak geruisloos verdwijnt en de pers gooit intussen ook olie op het vuur. Geen makkelijke situatie voor Steen.

Een van de karaktereigenschappen die we bij meer bekende personages zien, heeft Steen ook in ruime mate: hij is enorm vasthoudend en wil van geen wijken weten voordat hij antwoorden heeft op al zijn vragen. En dus dendert hij door - ook als zijn spitwerk uiteindelijk niet zo goed blijkt te vallen bij een collega-afdeling van de politie in Kopenhagen. Ook als het lijkt alsof de zaken persoonlijk worden. Ook als zijn baan in gevaar komt. Steen graaft tot de onderste steen boven komt.

Jesper Stein heeft met Axel Steen een interessante nieuwe speurder toegevoegd aan de uitgebreide collectie eigenzinnige, vasthoudende en doorbijtende politiemensen die we kennen uit andere thrillers, en het is een goed teken dat op het omslag al wordt gesproken over 'de Axel Steen-reeks', want deze eerste kennismaking met Steen vraagt om een vervolg.