Ondanks het gruwelijke, trieste onderwerp leest het boek als een trein. Het werd geschreven in 1992 en ademt overal de nostalgische sfeer uit van het Engeland waarin ik destijds woonde. Er wordt nog vrolijk op los gerookt en je kan de fish en chips bijna ruiken en proeven. Blij dat er nog zoveel boeken overblijven om te lezen. Voor wie de serie op tv heeft gevolgd; het boek wijkt sterk af van de tv-versie. (iets wat ik wel leuk en spannend vind dat je nog wel degelijk wordt verrast door de wendingen die het verhaal neemt)