Ik ben nu na een paar dagen in mijn hoofd nog bezig met dit boek. Het verhaal van de kleine Aminiata heeft diepe indruk gemaakt. Waarom doen mensen elkaar dit aan en waarom is er weer een boek nodig om dat te beseffen? Om je een beetje plaatsvervangend te schamen want wij Hollanders deden hier ook aan mee.
Dit boek past in het rijtje van boeken zoals "de hut van Oom Tom"
Het vertelt over een deel van de slavernij die bij mij nog niet zo bekend was. Waar kwamen ze vandaan en wat ging eraan vooraf voor ze in Amerika aan land kwamen. De ontvoering, de barre voettocht naar de haven en de nog verschrikkelijker boottocht over de oceaan. En dan wordt de slavernij eindelijk afgeschaft en mogen ze naar Nova Scotia om voor zichElf te beginnen en dan blijken ze weer in de ellende te komen. Steeds als ik dacht, het komt eindelijk goed dan kwam er weer een ramp op Amminata af. Hoeveel kan een mens verdragen? Heden en verleden lopen mooi in elkaarover en maken het verhaal kompleet. Ik heb ervan genoten al is dat misschien het verkeerde woord.
Om dit boek te lezen moet je van geschiedenis houden, tegen een stootje kunnen en de tijd nemen om te lezen. Dan wens ik je veel plezier met dit bijzondere boek.