Ik moest wel even inkomen bij dit verhaal vol mythische goden en wezens en dus vol namen – gelukkig staat er een namenlijst achterin! – en was even bang dat het me toch te traag en te vaag (ingewikkeld) zou gaan zijn…
Maar gelukkig begon Circe me na 50 pagina’s toch echt in haar ban te krijgen! Ik begon heel erg met haar mee te leven; ze wordt zo oneerlijk en wreed bejegend! En zij is juist de meest menselijke in die godenwereld, dus herken je het meest in haar. Ik heb haar wel echt in mijn hart gesloten tijdens het lezen!
En de oude wereld waarin Circe leeft komt ook helemaal tot leven in dit boek. Een wereld vol goden en mensen, goed en slecht en de keuzes die daartussen gemaakt moeten worden steeds weer…

Wat een magisch mooie vertelling is Circe! Het voerde me helemaal mee de klassieke oudheid en die godenwereld in en wist me zelfs te ontroeren. Leuk om oude bekenden waar ik vroeger al over las in jeugdboeken hier weer tegen te komen (Minotaurus, Ariadne, Medea…). Door dit boek krijg ik helemaal zin om me wat meer in die mythologie te verdiepen! En dan lees ik graag verhalen die net zo toegankelijk en betoverend zijn als deze.