Dit boek is één van de vijf genomineerde voor de Hercule Poirtoprijs. De verwachtingen zijn redelijk hoog, helaas heeft dit boek mij niet gebracht wat ik ervan verwachte.

Zijn schrijfstijl was even wennen, maar wel plezierig. Vooral zijn humor in het boek maakt het leuk en plezierig om te lezen.

De man met de midlifecrisis laat, wat hij nog heeft, achter zich om zijn geliefde, die hij net kent, achterna te gaan om samen het familiehotel nieuw leven in te blazen. Als hij zijn schoonmoeder ontmoet, is er meteen een spanning merkbaar. Schoonmoeder vindt het heerlijk om de mannen in haar omgeving het hart op hol te brengen en flirt er driftig op los.

De blikken in het verleden leggen een aantal trieste gebeurtenissen bloot en laat zien hoe de relatie tussen moeder en dochter is ontstaan.

Het is niet echt een thriller, maar meer een leuk verhaal met een twist. Het lotje waar iedereen naar opzoek is, zorgt ervoor dat er hilarische taferelen plaatsvinden.
Ondanks het feit dat ik er meer van verwacht had, heb ik toch regelmatig met een glimlach op mijn gezicht zitten lezen, daar zorgde de humor en schoonmoeders wel voor.