Wat een woordkunstenaar...raamvertelling in raamvertelling, maar ondanks de dikke pil met een snelheid naar het einde. Of eigelijk naar het volgende deel. Overigens, het is een prima vertaling van Lia Belt.
Kvothe vertelt zijn geschiedenis aan Kroniekschrijver. Maar ondertussen gaat het verhaal verder. En ik ben als lezer gegrepen.