Ik hoorde van een vriendin een laaiend enthousiaste reactie over dit boek, wakker liggen, nagelbijtend, spannend. Oké dacht ik kom maar op.
In ieder geval was het terrein bekend, Langs Beek, het Wylerbergmeer en het pannenkoekenhuis ben ik al een keer gelopen tijdens mij pieterman belevenis.
Die dag was het meer regenachtig en het bos was glibberig en rook naar oude vergane bladeren en paddenstoelen.
Direct heeft het gezin de Graaf al een bepaalde aantrekkingskracht, Stefan klinkt als een leuke vlotte man, zijn vrouw en twee kinderen, Max en Timo idem.
In eerste instantie snapte ik oma in de hoek niet zo, dit word een paar blz. later helder.
Tevens blijkt "Oma" een grote invloed op het dorp te hebben. Niemand mag het dorp verlaten, buiten Beek mag niemand van de Wylerheks Katherina weten.
Echter is het groepje wat OYE vormt het hier niet mee eens, ze hebben een eigen you tube kanaal met filmpjes van de heks, tot een van de jongens van de groep te ver gaat en het verhaal van de heks in rustte een heel andere wending neemt.
Spannend tot het eind, en daar knelt de schoen voor mij, het eind is voor mij niet af.