Het boek beschrijft, ongeveer, een jaar uit het leven van de schrijfster. Het begint als ze een knobbeltje in haar borst voelt en eindigt als ze klaar is met de behandelingen.
Het is bijna in een soort dagboekvorm geschreven. Korte hoofdstukken, met elk hun eigen thema.

"Bij levenskwaliteit hoort stervenskwaliteit."

Ze beschrijft haar twijfels, haar angsten en haar vraagtekens. Durft haar eigen koers te varen tegen de adviezen van artsen in. Gelooft in de helende kracht van de natuur, van muziek.

"Zie jezelf gewoon als een slang die zijn oude vel heeft afgeworpen en even naakt ligt te bibberen tot hij zonder mopperen of klagen weer aan het kronkelen slaat, vol vertrouwen dat zijn nieuwe huid een waardige opvolger zal zijn van de oude."

Ze beschrijft de overweldigende aandacht en liefde die ze ontvangt als de diagnose bekend wordt. Maar ook de leegte als het “nieuwtje” er vanaf is. Voor anderen gaat het leven verder, zij zit gevangen in de mallemolen van haar ziekte.

Toch is het boven alles een positief boek over een vrouw die geniet van de mooie dingen in het leven, wat die dan ook voor iemand mogen zijn.