Jurre leidt al geruime tijd een onbezorgd leven in Brazilie, waar hij restauranthouder is. Zijn moeder woont nog in Nederland en tijdens een bezoek ontmoet hij de jonge fotografe Marente.
Voor hem is zij de liefde van zijn leven en ook Marente wordt verliefd op hem. Als Jurre weer voor een tijdje in Nederland is neemt de relatie serieuze vormen aan. Als Jurre kennis gaat maken met Marente haar moeder en stiefvader doet hij een schokkende ontdekking. Een ontdekking die weleens van grote invloed op zijn relatie met Marente kan zijn.

De cover is grotendeels in grijstinten, een mooie zwart-wit foto van een afgelegen plek waar 2 oude tonnen met vuilnis staan. Samen met de titel geeft dit een intrigerend gevoel. Als het verhaal gelezen is zal ook blijken dat alles perfect op elkaar afgestemd is.

Niet met opzet bestaat uit drie delen en wordt afwisselend verteld door Jurre en Marente, beiden in de eerste persoon. Twee mensen die verliefd zijn geworden en een gezamenlijke toekomst willen opbouwen. Maar de schokkende ontdekking van Jurre zet alles op losse schroeven. Zolang hij deze ontdekking voor zichzelf houdt is er niets aan de hand maar kan hij zijn hele leven met een leugen leven?

De vraag die Jurre voortdurend bezig houdt is genoeg reden om nieuwsgierig te blijven en afwachtend te zijn naar hoe hij dit gaat aanpakken. Voor hem zijn hij en Marente zielsverwanten maar er staat wel iets verschrikkelijks tussen hun in zonder dat Marente daarvan op de hoogte is. En Jurre heeft dan wel een duidelijk beeld over hun toekomst, maar ziet Marente het ook wel zo of zijn haar verwachtingen tegengesteld? Een roman die over de alomvattende liefde spreekt en tegelijkertijd dilemma’s aanhaalt.

“Met Marente in mij armen staat de wereld stil.”

Niet met opzet is een helder voorbeeld van hoe dingen anders kunnen zijn dan men verwacht en hoe een ongelukkig toeval een leven volledig kan beïnvloeden. Jurre die in gevecht moet met zijn demonen uit het verleden maar daarmee de toekomst met Marente op het spel kan zetten. Is het mogelijk om zoiets uit het verleden altijd achter je te laten of neem je de sprong in het diepe?

“Wat als ik het haar zou vertellen? Ik moet haar weghalen uit dit land. Ze mag het nooit weten, ik moet de waarheid verzwijgen. Net als toen.”

Met een fijne schrijfstijl zet Voogd de personages levensecht neer en verwoordt de gevoelens en gedachten op een krachtige manier. Eenvoudige korte zinnen, maar wel doordringend en meeslepend. Vanaf de allereerste zin weet Voogd de lezer mee te voeren en voortdurend bij de les te houden. Een prachtig geschreven roman met een licht vleugje spanning waarbij er een verwachting kan onstaan die aan het einde weleens compleet overhoop kan worden gegooid.