In Zwart fortuin breekt John Brosens met de punten die zijn eerdere thrillers kleur gaven. Hij zet de actiethrillers met verrassende wendingen plus bizarre ontknoping aan de kant en trakteert de lezer nu op een psychologische thriller. Geen inspecteur als hoofdpersoon, geen forensisch zoekwerk. In plaats daarvan een getourmenteerde vrouw, een antiheldin, een slachtoffer dat het heft in handen neemt en daarbij de zwartste kanten van haar karakter toont. Zwart fortuin is met gevoel voor stijl en visualiteit geschreven en kent opnieuw robuust neergezette karakters. Het leest als de spreekwoordelijke trein, maar aan het eind stapte ik toch wat somber gestemd uit op het perron. Werk van een veelzijdig auteur die nieuwe dingen durft aan te pakken en duidelijk nog niet aan het eind van zijn ontwikkeling is. Dat maakt mij des te nieuwsgieriger naar zijn volgende boek.