De mysterieuze omslag en het speciale lettertype trekken aan. De verwijzing naar Eco heeft wel iets. Maar enkel wanneer het gaat over (te) extensieve beschrijvingen (Chassidische kledij, gedwongen huwelijk, de wijk Mea Sjearim, ...) en de religieuze achtergrond. Dit wil dan ook zeggen dat je echt moet doorbijten om de eerste honderd bladzijden te verwerken. Maar (pas) dan besef je dat het niet het 'spannende boek' is wat je verwacht van de aanduiding op de voorpagina 'literaire thriller' en de lead die je op de achterpagina vindt. Achteraf bekeken ben je wel even op een verkeerd been gezet.

Het is dus geen moordverhaal geworden dat gekaderd wordt in een godsdienstige filosofische context. Omgekeerd is het de zoektocht en de historisch religieuze discussie rond de oorsprong van het christen- en jodendom, hun onderlinge strijd en de figuur van Jezus Christus. Aanleiding daarvoor zijn de Dode Zee-rollen. In deze verhaallijn is een draadje van moord geweven, waarvan de ontknoping in feite in het niets verdwijnt naast de filosofische beschouwingen. Het antwoord op wie was J.C. en waarom werd hij gedood heb ik nog altijd niet. Misschien ligt het aan mij want ik had er niet meer de moed toe de tekst van de bewuste verdwenen rollen uit te lezen.

Voor liefhebbers van historische verhalen en godsienstbeschrijvingen is dit een aanrader. De qualificatie literaire thriller is dan weer te ver gezocht. Ook het gebruik van een aantal begrippen en woorden maken het lezen er niet gemakkelijker op, ondanks een lijstje achterin met wat woordverklaring. Een citaat om het literaire toch te duiden:
'We gingen naar buiten en werden verblind door het nachtelijk duister, zo donker was de nacht in ons hart.' Een echte doordenker.