Samenvatting van het verhaal
12 jaar eerder
Rosie Collins werkt in een bloemenzaak in hartje Manhattan als ze Rex Thorpe leert kennen. Volgens Rosie is hij een knappe klootzak en algauw hebben ze een relatie. Ze zijn elkaars tegenpolen: Rosie is heel excentriek en zit vol energie en met momenten is ze niet bij te houden. Rex is heel afstandelijk en hij straalt kracht uit. Toch voelt Rosie zich veilig en geborgen bij hem.
Na een jaar verkering wordt hun dochtertje Willow geboren. Rex wil weg uit Manhattan en ze verhuizen naar Virginia waar hij is opgegroeid. Hij denkt dat het daar beter is en Rosie doet een concessie alhoewel ze nu al weet dat het fout zit. Als Willow is geboren wil Rex een goede vader zijn maar merkt algauw dat moeder en dochter twee handen op één buik zijn. Ze lijkt heel erg op haar moeder en het is alsof de navelstreng nooit is doorgeknipt, de liefde tussen hen is zo groot! Voor Rex is dit een beginnende uitsluiting. Een paar jaar later wordt hun zoontje Asher geboren en Rex heeft meteen een band met dit kleine ventje. Voor Rosie speelt dit helemaal anders uit en na enige tijd besluiten ze dat ze beter uit elkaar kunnen gaan.
Heden
Willow is nu elf jaar en Asher zes jaar. Willow kent twee werelden: die bij hun mama en die bij hun vader. Willows ouders hebben co-ouderschap en Willow haat het als ze de tijd bij haar papa moet doorbrengen. Ze houdt niet van haar vaders huis, het is er steriel en stil en de dagen zitten vol met huiswerk en klussenlijstjes. Hij toonde nooit warmte of had nooit een lach op zijn gezicht. Hij was beslist en direct en daar hield Willow niet van. Bij haar moeder is het totaal anders: daar worden Willow en Asher overstelpt door liefde, doen ze gekke dingen samen. De dingen waarop Rosie ‘ja’ zei, waren oneindig. Ze kuste en knuffelde erop los. Willow groeit op met de muziek van haar moeder en ze hebben verkleed- en schminkpartijen voordat ze naar haar favoriete show kijken. Zo dragen ze ook dezelfde pyjama’s en Rosie doet dit om Willow te laten ontsnappen aan die gehardheid van haar vader.
Op een dag na school staan Willow en Asher in de afhaalcirkel waar ze op Rosie wachten tot die hen komt afhalen. Maar de schemering zet in en dan komt ineens hun vader hen ophalen. Willow is boos, het is haar mama’s avond! Willow geraakt in paniek en weet niet wanneer ze haar moeder terug zal zien … Ze mag er niet aan denken om constant bij haar vader te moeten gaan wonen.
Conclusie
‘Don’t judge a book by it’s cover’ is voor dit boek heel toepasselijk. Als je denkt dat dit een feel-good boek is dan heb je het dik verkeerd. Het is heel ingrijpend en heftig om te lezen. Het raakt je tot in het diepst van je hart.
Het verhaal wordt vanuit het standpunt van de elfjarige Willow verteld. Willow kent twee werelden: die van haar moeder en die van haar vader. Het enige waar ze naar hunkert, is liefde en genegenheid. Het gaat ook over een kind dat met zichzelf in het reine moet komen, dat je het leven niet altijd door een roze zonnebril kunt zien, hoe hard dit ook is en hoe intens je er ook naar smacht.
Het boek wordt per hoofdstuk afgewisseld door flashbacks en het heden. Zo lees je hoe Rosie en Rex elkaar leren kennen en hoe ze hun leven samen opbouwen totdat de scheiding er komt. Gaandeweg komen de flashbacks samen met de hoofdstukken die zich in het heden afspelen en op die manier bekijk je het verhaal vanuit ieders perspectief. Hier zitten aardige verrassingen in verwerkt en krijg je ook meer inzicht in de gezinssituatie en wat het allemaal met zich meebrengt. De hoofdstukken in het heden worden vanuit het perspectief van Willow geschreven. Hoe zij worstelt met het heen en weer verhuizen van moeder naar vader, haar problemen op school waar ze gepest en uitgesloten wordt tot het moeten inzien en beseffen dat liefde vanuit een onverwachte hoek kan komen en dat je vooral je best moet doen om verder te kijken dan je neus lang is! Het is een harde leerschool voor Willow.
Dit boek is gebaseerd op Brianna’s leven; ze geeft inzicht hoe het geweest is om een kind te zijn van gescheiden ouders. Hoe ze verscheurd werd in twee stukken: een stukje loyaliteit voor zowel haar moeder als haar vader. Het is iets intiems dat ze heel goed weergeeft in het verhaal en daar blijft het niet bij. De liefde van een ouder voor de kinderen en visa versa. Als klein meisje probeerde ze de gevoelens, de gedachten en de keuzes te begrijpen van haar ouders. Er komen heel wat emoties aan te pas en vooral ook veel psychologische problemen die er zich voordoen. Hoe ze ermee om is gegaan en hoe ze de dingen heeft moeten verwerken. Al dit heeft ze op een heel mooie manier verwerkt in haar boek.
Toch wil ik een minpuntje meegeven: Brianna heeft een leuke schrijfstijl maar herhaalt veel woorden in twee à drie zinnen. Je voelt aan dat ze de nadruk op iets wil leggen maar niet goed weet hoe ze dat op papier moet uitdrukken, vandaar die vele woordherhalingen wat op den duur heel storend is. Wat ik ook raar vond, was dat er nergens sprake was van grootouders of andere familieleden in dit verhaal, ook geen hulp van buiten af.
Het is een openhartig, hartverscheurend maar mooi verhaal dat zeker de moeite is om te lezen. 3 sterren