‘Ziel van ijzer’ is alweer het derde in het Nederlands verschenen boek in de Mercy Thompson serie. In een van de scénes legt haar geliefde Volkswagen Golf het loodje. Zo op het allereerste gezicht is zoiets een alledaagse gebeurtenis. Bij Mercy is dat wel héél anders! Het gebeurt niet iedere dag dat een waterige Fae je achtervolgt en je auto zó vernielt dat hij ruikt naar zeewier. Ook nu weer houden haar avonturen je aan je boek gekluisterd. Bereid je voor op een slapeloze nacht want Mercy kick’s asses!

Automonteur Mercy is een zogenaamde loper, een gedaantewisselaar die verandert in een coyote. Bovendien is ze van half-indiaanse afkomst en opgevoed door weerwolven. Ze heeft geschiedenis gestudeerd en bezit haar eigen garage die ze overgenomen heeft van Zee, een oeroude Fae-vriend. Ze woont tegenover de Alpha weerwolf Adam die een een oogje op haar heeft. Wel méér dan een oogje eigenlijk. Hij is niet de enige want ook haar oude weerwolfvriend Samuel ziet haar wel zitten. Dat compliceert haar leven al behoorlijk. Dat wordt nog erger wanneer Zee in problemen komt. Vanzelfsprekend zet ze alles op het spel om haar vriend van een zekere dood te redden. Dat ze daardoor in conflict komt met de Grijze Heren van de Fae houdt haar natuurlijk niet tegen.

Mercy vertelt haar verhaal in de ik-vorm. Kennis van de vorige delen is niet vereist omdat ze meteen vanaf de eerste pagina uitlegt wie ze is en wat ze doet. Het verhaal heeft een behoorlijk tempo en ze buitelt van de ene gebeurtenis in de andere. Ze klaagt af en toe dat haar rustige leventje verstoord wordt. Met zo’n bovennatuurlijke kennissenkring en wat opkomende problemen is het inderdaad al snel gedaan met de rust. Dat komt ook omdat ze altijd haar vrienden wil helpen, actiebereid is en een grote dosis eigengereidheid bezit.
Mercy is een voor de lezer aantrekkelijke hoofdpersoon. Ze is een moderne, stoere en zelfstandige vrouw. Haar koppigheid, eigenwijsheid en haar afkeer van afhankelijkheid van anderen maken onze hoofdpersoon menselijk. Ze komt geloofwaardig en sympathiek over. In dit deel merk je dat ze als persoon groeit. Ze krijgt steeds meer zelfinzicht en dat heeft weer effect op haar handelen en op het verhaal, dat daardoor meer diepgang krijgt. Doordat ze de complexe machtsverhoudingen tussen de bovennatuurlijken op een heldere manier uitlegt voel je je betrokken bij deze inmiddels behoorlijk ingewikkelde wereld en voel je de spanning toenemen. Hoe kan ze zich uit al die schijnbaar onmogelijke situaties redden?

Ziel van ijzer is een waardige opvolger van de vorige delen. Wie dol is op Urban Fantasy, weerwolven en andere wezens kan met volle teugen genieten van deze weergaloze serie. De achtbaan is gelukkig nog niet afgelopen, hij draait nog op volle toeren. In het Engels is dit jaar alweer deel negen verschenen. Laten we hopen dat deel vier snel vertaald zal worden. Ik kijk er in ieder geval reikhalzend naar uit.