Niet wetend dat dit zijn debuut was geheel onbevangen aan het lezen geslagen. Het leest prettig, wellicht wat wollig en ouderwets maar wel mooie intensieve zinnen.
"Het was een schielijke overweldiging, de plotselinge indruk die deze boom op hem maakte, het benam hem voor een ogenblik de adem. Dadelijk begon hij echter weer te redeneren alsof hij alleen thuis was."

Timon is een zeer intelligente jongen, soms te wijs en ouwelijk voor zijn leeftijd, soms niet in contact met de realiteit, eenzaam, behept met een sterk ontwikkelde interesse voor seksuele aspecten.

Door zijn voortdenderende gedachten gaat hij voorbij aan wat er werkelijk gebeurt en legt daardoor ook moeilijk echt contact met anderen. Vanuit die gedachten vloeit een over-ijverigheid waarbij hij klunzig de situatie verkeerd inschat. Foute handeling op foute handeling plaatsend met een hopeloos alles afbrekend eindresultaat, bizar.
Die blijvende afstand in contact tussen hem en anderen, alsof hij zich in een andere wereld bevind, een barriere zoals in verhaal 1: hij doet de voorstelling en de kijkers zijn als "de mensen thuis"(zoals vroeger gezegd werd: voor de kijkers thuis)


Timon is sympathiek, aandoenlijk en ook een beetje vreemd, met een klunzigheid die je met een onheilsgevoel laat zitten. Zoals je naar de schilderijen van Toorop kunt kijken - magisch realisme: alles is heel echt maar toch unheimlich.

Ook dit boek weer een fijne verrassing.