Dit boek, of eigenlijk de trilogie, is al een tijdje uit. Toch wil ik hem graag recenseren, omdat het een van mijn favoriete trilogieën is én omdat ik vind dat deze boeken underrated zijn.

In dit boek maak je kennis met Aria. Zij leeft in een wereld in de toekomst, waar de Aarde eigenlijk onbewoonbaar is geworden. De mensheid leeft in grote koepels, de Reverie genoemd. Alles wat zich buiten deze koepels, oftewel bolsters bevindt, noemt men de wildernis. Wetenschappers zijn op zoek naar een manier om weer te kunnen leven in een wereld buiten de bolsters.
Aria’s moeder is zo een wetenschapper. Nadat Aria het contact met haar moeder is verloren, start ze een zoektocht die helaas faalt. Als resultaat hiervan wordt Aria verbannen uit de Reverie en moet zij zien te overleven als Wildling, in de wildernis.

Deze wildernis is gevaarlijk en de mensen die een leven in de bolsters zijn gewend, zijn niet gemaakt om te overleven. Tijdens haar zoektocht naar veiligheid, ontmoet Aria Perry. Perry is een wildling, die niet erg blij is om iemand uit de Reverie tegen te komen. Dit laat Perry dan ook duidelijk merken. Toch zullen deze twee elkaar nodig hebben, als blijkt dat zij alleen samen kunnen terug vinden wat zij verloren zijn…

Dit boek is een YA distopie. Het speelt zich af in de toekomst en de wereld is praktisch onbewoonbaar. In de eerste hoofdstukken van het boek lees je over de wereld zoals Aria hem kent: het leven in de Reverie, de bolsters en alle bijkomende technologie. Zodra Aria naar de wildernis is verbannen en zij Perry tegen komt, wisselen de hoofdstukken zich af. Je leest dan vanuit het perspectief van Aria én Perry. Dit is even wennen, maar zodra je de twee en hun karakters leert kennen voegt het echt iets toe aan het verhaal. Je ziet de wereld vanuit het oogpunt vanuit twee verschillende personen en je ziet ook hoe Aria Perry ziet en andersom.
Ik heb deze trilogie in mijn hart gesloten omdat ik de setting uniek vind. Veronica Rossi kan een wereld zodanig beschreven dat je zelfs het onweer bijna voelt terwijl je leest. De personages hebben diepgang en allemaal unieke karakters die zich ook echt ontwikkelen. Zelfs de side-personages hebben hun eigen persoonlijkheid waarvan je gaat houden of die je gaat haten (maar wat houd ik van Raas! ). Het is mooi om te zien hoe Aria en Perry een situatie waar zijn zich in bevinden totaal anders of juist precies het zelfde beleven, wat soms hele grappige en ontroerende momenten oplevert.

Je leeft samen met Aria en Perry onder een wereld zonder hemel. Na dit boek ben je blij dat er nog een tweede en derde deel is. Ik heb dit boek namelijk met een ruk uitgelezen en ik knuffel het nog regelmatig als ik even voor mijn boekenkast sta.