Zeitoun is het door velen bejubelde boek over het verbazingwekkende verhaal van Abdulrahman Zeitoun. Een van oorsprong Syrische Amerikaan, islamitisch, getrouwd met Kathy, met een aantal kinderen en een goedlopend schilder- en klusbedrijf. Een heel gewoon en gelukkig leven net als ieder ander, totdat zijn woonplaats New Orleans wordt geteisterd door de orkaan Katrina. Kathy en de kinderen weten tijdig weg te komen voordat de storm begint, maar Zeitoun besluit achter te blijven. Terwijl de gehele stad wegwaait en onderstroomt en huizen, bomen en auto’s met zich meeneemt, weet Zeitoun een kano te bemachtigen en redt hij mensen, dieren en wat er verder nog van de stad over is. Alles wordt verwoest, alles is kapot, maar Zeitoun geeft niet op. Een ware held zou je denken, totdat hij plots verdwijnt. Wekenlang wordt er niets van hem vernomen. Zijn vrouw, kinderen en andere familie en vrienden maken zich enorme zorgen. Zou hij zijn overleden? Verdronken? Gewond? Vermoord? Dan krijgen ze na weken een telefoontje: Zeitoun zit vast op verdenking van terrorisme…

Het boek leest als een trein vanuit Kathy’s en Zeitouns oogpunt. In het begin kabbelt het verhaal een beetje voort: we lezen over het leven van het echtpaar en leren beide beter kennen. Naar mate je verder vordert in het boek, wordt de dreiging van de storm steeds meer voelbaar. En dan vervloek je Zeitoun echt. Het scheelde niet veel of ik zat te schreeuwen tijdens het lezen in de trein: “Nee Zeitoun! Ga weg uit die stad!” Als uiteindelijk de orkaan New Orleans bereikt, is het onmogelijk het boek opzij te leggen. Dave Eggers heeft zich duidelijk goed verdiept in de alles verwoestende natuurramp en heeft dit enorm beeldend beschreven. In mijn hoofd zag ik de verwoestte stad voor me en voelde ik de wanhoop van Zeitoun en Kathy. Bepaalde passages hebben behoorlijk indruk gemaakt: medeleven, ongeloof, woede. Soms vergat ik dat ik een waargebeurd verhaal zat te lezen, het is moeilijk voor te stellen wat Zeitoun meemaakt.

Zeitoun is het verhaal van een moeilijke periode tijdens de storm van Katrina, maar ook een verhaal van onrecht. Ik vond het onrechtvaardig wat Zeitoun overkwam en leefde enorm met hem mee. Het is dan ook nogal ironisch dat hij een aantal jaar later is aangeklaagd voor poging tot moord op zijn (inmiddels ex-)vrouw… Zo had ik hem me helemaal niet voorgesteld en ik vind het nog steeds moeilijk te geloven. Is dit nog een streek die hem wordt geleverd en waarin hij weer het slachtoffer is? Of heeft hij echt geprobeerd haar te vermoorden? Hij is dan wel onschuldig verklaard, maar toch geeft het mij ineens een heel andere kijk op het verhaal en op hem als persoon. Hij kwam op mij over als een sympathieke en heldhaftige man, dit is dan wel een domper. Dat is jammer, want het boek is goed geschreven en het verhaal is spannend. Laat ik daarom dit nieuwsfeit maar even vergeten (en vooral geloven dat hij inderdaad onschuldig is) en gewoon de vijf sterren geven en een plekje in mijn favorieten-lijst zoals dit boek verdient.