In “niet volgens het script” volgen we de populaire Evie Cunningham en de eenling Chase Mitman. Evie heeft verkering met Shane, de populairste jongen van school en tevens het neefje van de directeur. Als Evie en haar beste vriendin Tara aan Chase gekoppeld worden voor een schoolproject is dat het begin van een vriendschap. Als ze elkaar steeds beter leren kennen, merken ze dat ze misschien weleens meer op elkaar lijken dan dat ze van te voren hadden gedacht. Misschien voelen ze zelfs wel meer voor elkaar dan alleen een vriendschap, maar als hun vriendschap al niet wordt geaccepteerd, zou liefde dan wel zo slim zijn?

Je leest de hoofdstukken afgewisseld vanuit Evie en Chase. Zo leer je de twee hoofdpersonages goed kennen. Doordat je leest wat ze beide denken en voelen, kun je jezelf goed inleven in hun verhaal. Chase is een stille, lieve en ontzettende slimme jongen. Hij weet best wel wat hij wil, maar gaat iedereen daarbij graag uit de weg. Hij heeft de instelling: Ik laat jullie met rust, laten jullie mij dan ook met rust. Alleen Evie roept iets in hem naar boven, iets dat hij niet kan en wil negeren. Evie is daarin tegen een knap, populair en lief meisje, maar niet helemaal op haar plaats. Ze is zichzelf een beetje verloren in de vriendengroep. Tot Chase iets in haar wakker schud.

De schrijfstijl van Jennifer Murgia is heel vlot, spannend en duidelijk. Er komen allerlei verschillende emoties voorbij in “niet volgens het script”. Vooral onmacht en boosheid roept dit verhaal heel erg op tijdens het lezen. De auteur zet sommige personages zo neer dat je echt een hekel aan ze krijgt. De scenes tussen Evie en Chase zijn ontzettend fijn, je voelt gewoon dat ze elkaar begrijpen en dat er meer zit. De chemie tussen de twee is vanaf het begin aanwezig en spat naarmate je verder komt in het verhaal van de pagina’s af. Mede daardoor wil je ook verder blijven lezen. Je moet gewoon weten hoe dit zal eindigen voor deze twee.

Wat ook erg naar voren komt en een grote rol speelt in het verhaal is de groepsdruk. Populair of niet populair, het zijn duidelijk verschillende groepen. De scheidslijn vervagen is niet echt een aanrader. Meteen roept dat ook de vraag op: Wie zijn je echte vrienden en wie niet? Dit verhaal is eigenlijk voor de personages een soort reis naar het vinden van zichzelf, waar horen ze bij? Is de buitenkant alleen belangrijk of is dat alleen een omhulsel en is het de binnenkant die ertoe doet.

Een minpunt aan het verhaal was dat er over een bepaald best heftig onderwerp erg laconiek gedaan werd, soms werd het bijna als normaal opgevat en werd het gewoon een soort van weggewuifd. Het verhaal werd naar mijn mening op die stukken minder geloofwaardig. Uit sommige dingen had de auteur meer kunnen halen, nu werd het gewoon weggelaten. Het einde van niet volgens het script had naar mijn mening ook iets beter uitgewerkt kunnen worden. Al snap ik dat Jennifer Murgia voor dit einde heeft gekozen, toch was het een teleurstelling voor mij persoonlijk.

Kortom, een Young Adult over het vinden van de weg naar jezelf. Op sommige momenten had de auteur zeker meer uit het verhaal kunnen halen, maar ondanks dat was “niet volgens het script” toch een leuke leeservaring.