Het boek begint meteen goed, het is duidelijk dat de hoofdpersonen Louise en Will zó van elkaar verschillen dat het lezen wellicht wel eens een hele interessante ervaring gaat worden. Ondanks dat de situatie van Will natuurlijk verre van te benijden is en de meesten van ons daar hopelijk niet mee te maken krijgen komt het wel even bij je binnen hoor. Het zal je maar overkomen…. Vroeger kon je alles en nu ben je van alles en iedereen om je heen afhankelijk. Begrijpelijk dat je niet altijd met een ‘big smile’ op je gezicht de dagen volmaakt. Want zó is het leven van Will nu ineens wel. En ik kan me daar wel het een en ander bij voorstellen eerlijk gezegd.
De vriendschap en het vertrouwen zijn gelukkig goed vertegenwoordigd in dit, ook, romantische verhaal. Een kijkje in het, fictieve, leven van deze twee is ontroerend maar eigenlijk ook keihard. Dit is wellicht een boek, een roman. Maar voor anderen is dit de harde dagelijkse waarheid. Wellicht niet zo uitvergroot en verteld maar toch….. Wat Will is overkomen kan iedereen overkomen!
Het verhaal deed me meteen denken aan de film “Intouchables” gezien, iets anders qua opzet maar met dezelfde hoofdlijnen. Ik las dat meerdere recensenten ook deze vergelijking maakten. En dat is geheel te begrijpen! En net als bij het kijken van de film heb ik het nu ook niet droog gehouden. Het boek raakt je, is ook zó menselijk! De frustratie is zo voelbaar, de emoties. Maar ook de humor, de ontroering. En juist hierdoor is het boek ook duidelijk ‘meer’ dan een reguliere roman of liefdesverhaal. Normaal gesproken zoek ik dat soort boeken niet eens uit. Maar Dagmar van De Fontein Uitgevers/De Kern was zo enthousiast dat ik haar tip ter harte heb genomen. Waarvoor dank! Zelfs na het lezen, ik had het in een dag uit!, liet het me maar niet los. Het heeft indruk gemaakt, het was een ‘lekker’ boek zoals dat populair heet, en ik heb genoten. Een aanrader!! Absoluut!