Prudence erft een "vervallen" boerderij van een oom, die ze nooit heeft gezien. Ze ziet het helemaal zitten om de boerderij een nieuwe draai te geven en er een rendabele ecofarm van te maken.
Met af en toe een leugentje om bestwil krijgt ze veel voor elkaar.
Elk hoofdstuk wordt door een ander persoon verteld in de ik-vorm. Dit is erg leuk gedaan en maakt het boek erg levendig.
Earl een oude mopperaar die er volgens het testament mag blijven wonen. Seth, een verslaafde buurjongen, die op de farm komt wonen, omdat zijn moeder een nieuwe vriend krijgt en hem het huis uitzet. Hij is al heel lang het huis niet uit geweest door een voorval in het verleden.
Sara een elf jarige kippenfokster, erg wijs voor haar leeftijd, die precies weet hoe alles moet of hoe ze alles hebben wil. De kippen mag ze niet meer thuis houden en mogen op de boerderij komen. Sara kan niet zonder haar kippen maar wel zonder de ruzie van haar ouders.
En natuurlijk komt Prudence ook aan het woord. . Zij is altijd optimistisch en ziet het goede van de mensen in.
Een zeer merkwaardige combinatie aan personen.
Susan Juby heeft hiermee een erg leuk boek geschreven, geestig, maar je ziet het ook voor je. Ik ben na het lezen van dit verhaal ook erg benieuwd naar het tweede deel: Terugkeer naar het kippencollectief.