Ik ontving ‘Ik zie jou’ van Clare Mackintosh een tijd geleden met een hele creepy persoonlijke post it op de voorkant, waaruit bleek dat iemand mij had gevolgd. De rillingen liepen me al over de rug voordat ik aan ‘Ik zie jou’ begon en na ‘Mea Culpa‘ was ik dan ook gelijk nieuwsgierig gemaakt naar het tweede boek van Clare Mackintosh.

De thrillers van Clare Mackintosh zijn geen thrillers waarbij je op het puntje van je stoel zit te lezen. Er zitten geen mega actie momenten in, maar wat ze wel geweldig doen, is onder je huid gaan zitten. Vanaf de eerste bladzij lopen er continue rillingen over je rug en voel je de onderhuidse spanning. Die laat je niet los tot je bij het eind bent.

Je leeft met Zoë mee en je wordt daarnaast meegenomen in het politieonderzoek naar deze creepy stalker. Want dat is deze persoon, die mensen volgt en hun routines tot in de details weet. Door die twee uitgangspunten wordt je regelmatig op het verkeerde been gezet en zelfs als je denkt dat je weet hoe het zit, gooit Clare Mackintosh er nog even een keiharde onthulling overheen waardoor je aan het eind compleet geshockeerd bent. Mijn god. Dat einde was echt.. pfff mindblown!

Na ‘Mea Culpa’ moest Clare Mackintosh wel een knaller van een tweede thriller neerzetten. Met ‘Ik zie jou’ heeft zij dat echt wel gedaan. Er zit een constante onderhuidse spanning in en het einde knalt eruit, waardoor het verhaal nog wel dagen in je hoofd blijft spoken. Ik kijk nu al uit naar haar volgende boeken!