Thomas en Licia zijn de hoofdpersonen in deze roman van Thomas Verbogt.
We volgen Thomas en Licia als kind, als twintigers, veertigers en zestigers.
Thomas maakt als kind een levensbedreigende ziekte door Daardoor is zijn vertrouwen weg en gaat hij zijn leven ‘verzinnen’. Licia heeft ook het een en ander meegemaakt, samen hebbe ze geen woorden nodig om elkaar te begrijpen. Ze worden onafscheidelijk. Dan besluit Licia’s vader te verhuizen naar Italië, Licia gaat mee. Thomas en Licia drijven daardoor uit elkaar. Toch blijft er een dunne band bestaan.
Thomas reist af naar Italië, verwacht de draad weer op te kunnen pakken, maar dat lukt niet echt. Ook later, als veertiger en als zestiger komen ze elkaar ‘toevallig ’weer tegen. Bestaat toeval eigenlijk wel? Hebben Thomas en Licia elkaar werkelijk losgelaten?
Thomas Verbogt heeft een prachtige roman geschreven, zijn taalgebruik is indrukwekkend. Ik heb regelmatig een hoofdstuk teruggelezen om het prachtige proza om me in te laten werken. Het leven verzinnen vond ik een prachtig thema.