Een sinistere cover. De decadentie van de triomfboog en zuilengalerij van het Jubelpark in combinatie met de halfverrotte sterren van de europese vlag en een onheilspellende lucht. De beschrijving op de achterflap is een echte teaser die, zonder te veel weg te geven zodat de spanning er af is, je haast dwingt om het boek te openen en te beginnen met lezen.
De auteurs, voor mij nobele onbekenden, staan met foto en korte beschrijving op de achterflap.
Ik verwacht een spannend boek, fictief, maar wel met herkenbare situaties en personen uit de echte politieke europese context (die me erg interessert) en gesitueerd in het echte Brussel (waar ik werk).
Een knap gevonden plot, je moet er maar opkomen. Politieke thrillers zijn bij ons erg zeldzaam, zeker als ze helemaal verweven zijn met echte figuren, plaatsen en instellingen. Zoals geweten schrijf je het best over dingen die je goed kent, dat verklaart natuurlijk de achtergrond en locatie van het verhaal.
De verrotte EU(SSR) is langzaam aan het imploderen, de Brexit is een feit. de burgers zijn het vertrouwen volledig kwijt. De linkse elite gaat over lijken om hier nog zoveel mogelijk profijt uit te halen. Dit zijn gewoon de feiten. Tegen deze achtergrond hebben de auteurs een spannend verhaal geplaatst dat zo goed geïntegreerd is dat je naar de namen van de karakters moet kijken om het onderscheid tussen waarheid en fictie te maken. Prachtig.
Het einde kwam voor mij onverwachts en lijkt me nogal onwaarschijnlijk. Uiteraard speelt het boek in het hier en nu in een bestaande context en is het al erg knap om een einde te bedenken waarmee je als auteur niet compleet door de (realiteits)mand valt, op die manier is het goed gevonden.
Wie de politiek volgt ziet de strapatsen van de wereldvreemde figuren aan de EU-top in Brussel: dan kan het niet anders of je vindt het verhaal boeiend en het zal je volle aandacht vasthouden
Buelens & Vermeiren gebruiken korte hoofdstukken en een korte zinsbouw, een haast journalistieke manier van werken die voor iedereen vlot begrijpbaar is. In tegendeel tot het journaille in de pretgazetten/leugenpers durven ze man en paard te noemen. Het voortdurend veranderen van gezichtspunt per hoofdstuk/personage houdt het verhaal snel, ook in de passages met minder aktie. Dit zorgt er automatisch voor dat je geconcentreerd blijft. Naarmate het verhaal zich ontwikkelt moet je er wel goed met je gedachten bij blijven om de plot door het web van intriges en toenemend aantal personages/rollen te blijven volgen.
Elk hoofdstuk wordt vanuit het standpunt (ik-vorm) van steeds een ander personage verteld, dit is psychologisch heel sterk gedaan.
Het boek heeft, doordat het in Brussel speelt (de EU is daar nu eenmaal gevestigd), een duidelijke Brussels/Vlaamse achtergrond en ook een link naar de Belgische achterkamertjespolitiek. Zeker geen typisch Vlaams product maar veeleer te vergelijken met werken van wereldwijd erkende schrijvers van politieke thrillers zoals Tom Clancy en John Grisham.
Ik ken geen enkele andere politieke thriller op dit niveau, dat maakt het zeker uniek. Daar komt nog specifiek bij dat dit boek vooral het slechtste in de mens (lees: politicus) toont: corruptie, machtswellust, chantage, verraad, mes-in-de-rug, ... zonder dat er met lijken wordt gestrooid.
Buelens & Vermeiren hebben nog maar pas een paar risico's op de weg naar de ondergang van de EU-beerput belicht. Als ze snel genoeg zijn kunnen ze daar nog enkele spannende thrillers aan toevoegen voordat het onderwerp in zichzelf implodeert. Ik kijk er alvast naar uit.