Nadat hij in 2001 zijn literair debuut kende met Spaghetti, publiceerde Bavo Dhooge verschillende boeken voor zowel volwassenen als jeugd. Tot op heden heeft hij 19 boeken geschreven die alle begonnen met de letter S, de negentiende letter van ons alfabet. Drie jaar voor hij in 2009 de Diamanten Kogel won voor zijn werk Stiletto Libretto, werkte hij zijn twaalfde boek Showtime af.
Showtime speelt zich af in het Gentse tijdens de Gentse feesten. Privédetective Pat Somers heeft ditmaal geen zin om op te gaan in het nachtelijke feestgedruis maar kiest ervoor zich te redden van een leven achter de tralies. Er worden echter op verschillende plaatsen afgehakte ledematen teruggevonden van een lijk. Vlakbij deze plaatsen, die gelinkt zijn aan het Jim Rose circus, vindt men steeds sporen van Somers. Het zijn telkens persoonlijke voorwerpen waarvan Somers geen benul heeft hoe ze daar geraakt zijn. Ditmaal moet Somers niet zoeken naar sporen die leiden tot een dader maar heeft hij twee dagen om te zorgen voor een waterdicht alibi dat zijn hachje kan redden.
Naarmate het verhaal vordert begint zelfs Somers te twijfelen aan zijn onschuld in de zaak, aangezien hij steeds te maken krijgt met black-outs vlak voor de ledematen gevonden worden.
Wat opvallend is aan dit boek is dat enerzijds de grens met de werkelijkheid soms bijzonder klein is. Zo maak je kennis met Daniel Termont, de coming man op politiek vlak en Frank Beke, voormalig burgemeester van Gent. Ook vermeldt men in het kader van het circus de twee bekendste krachtpatsers van Gent, John Massis en Alcatraz. Anderzijds is de grens met de werkelijkheid soms heel groot. Zo beschrijft men dat Harry Aelterman al jaren door het leven gaat onder de naam van zijn zelf verzonnen broer Willy, terwijl Harry zogezegd al jaren dood is. Zeker als je weet dat het slot van het verhaal gebaseerd is op feiten die gebeuren onder invloed van hypnose.
In het verhaal vind je ook twee verhaallijnen, de zoektocht naar Willy Aelterman en de zoektocht naar de dader van de moord. Gaandeweg komen deze verhaallijnen vloeiend in elkaar en komt men tot een ontknoping. Alles is dit verhaal hangt dus samen, wat opmerkelijk is. De verhaallijnen zijn niet voor de hand liggend en daarom verdient het des te meer een pluim.
De schrijver tracht de lezer met zijn boek te hypnotiseren. In de inleiding vertelt hij dat je je moet inleven in het personage Pat Somers en in het slot maakt hij de hypnose ongedaan door te knippen met zijn vingers en je terug in de realiteit te werpen.
Wie op zoek is naar een goede detectivethriller van Vlaamse bodem, is bij Bavo Dhooge aan het juiste adres.