Emma Chapman (1986) verhuisde, na haar studie Engelse literatuur aan de universiteit van Edinburgh, naar Londen. Daar volgde ze de cursus Creative Writing aan de Royal Holloway, waar ze aangemoedigd werd door o.a. schrijfster Susanna Jones. Momenteel woont Emma Chapman in Australië.
De perfecte vrouw. Hoofdpersonage Marta Björnstad doet haar uiterste best aan dat ideaalbeeld te voldoen om het haar man Hector zo aangenaam mogelijk te maken. Ondanks het gelijknamige handboek dat ze erop nahoudt, gaat dat helaas niet vanzelf. Sinds hun zoon Kylan op zichzelf is gaan wonen, is Marta, zonder iemand hierover in te lichten, gestopt met het slikken van haar medicatie. Sindsdien ziet ze steeds een blond meisje dat haar lijkt te waarschuwen voor iets. Marta vraagt zich af of ze gek wordt. Hallucineert ze sinds ze haar pillen niet meer slikt, of is er iets anders aan de hand? Voor Marta is er maar één manier om daar achter te komen. De gevolgen van deze speurtocht zetten haar routinematige leven volledig op zijn kop.
De perfecte vrouw is op alle vlakken de perfecte titel voor dit boek. In drie woorden is het hele verhaal samengevat tot een pakkende, aansluitende titel. Marta is een beetje een saaie hoofdpersoon, niet echt een vrouw die meegaat met de tijd. Al is dat natuurlijk ook de opzet van de auteur. Het is een meerwaarde voor het verhaal; het maakt het geloofwaardiger. Marta's wereld is erg klein. Iedere dag onderneemt ze op exact dezelfde tijdstippen dezelfde uitstapjes naar bijvoorbeeld de markt, totdat ze erachter komt dat haar echtgenoot rondloopt met een geheim. Vanaf dat moment komt er vaart in het verhaal, dat voor deze gebeurtenis namelijk erg langzaam op gang komt. De lezer leert de saaie Marta kennen, haar gedachtewereld, haar ergernissen, haar wensen, maar er gebeurt al die tijd vrij weinig. Marta heeft echter ook een mysterieuze kant, daar je als lezer weinig te weten komt over haar leven voordat ze haar man Hector leerde kennen.
De plot is verrassend en de afloop van het verhaal is erg goed, al blijft de lezer wel met vragen achter. Op de backcover van het boek staat de quote: 'Fans van Voor ik ga slapen zullen dit angstaanjagende debuut omhelzen.' Als je met die hoge verwachtingen aan De perfecte vrouw begint, valt het echter behoorlijk tegen.
Het boek krijgt een extra ster in de waardering voor de laatste vijftig pagina's, die lezen als een trein. De perfecte vrouw is een prima debuut met een interessant hoofdpersonage, al had er wel wat meer suspense in het gehele verhaal verwerkt mogen worden.