Marije/Marie-Claire, Berton, Matthis, Bertrand Du Guesclin en de vele andere personages in dit boek veroverden mijn hart voor het eerst toen ik nog een tiener was. Het was de eerste keer dat ik dit boek las en ik was meteen verkocht. Sindsdien heb ik talloze keren mijn toevlucht gezocht tot hun avonturen die mij meenamen naar het middeleeuwse Frankrijk.
Het verhaal begint in het Brugge van de veertiende eeuw waar Marije in opstand komt tegen haar ouders die haar tegen haar wil willen uithuwelijken. Marije heeft geen zin om te trouwen. Ze droomt van vrijheid en ridders op witte paarden, maar vooral verlangt ze naar Frankrijk. Het land van Tristan en Isolde lijkt haar een paradijs. Wanneer ze besluit om Brugge te ontvluchten, reist ze dan ook die kanten op. Frankrijk blijkt haar dromen niet helemaal waar te maken. Er wacht geen ridder op haar, geen velden vol bloemen of romantiek. Frankrijk wordt geteisterd door de oorlog en bloedt, maar toch vindt Marije er de liefde en verliest ze haar hart aan het land. Ze wordt Marie-Claire, God Vlindertje, en reist samen met haar echtgenoot het land door als trouvère. Meer dan eens wordt ze geconfronteerd met de gruwel van de oorlog en de dualiteit van de mensheid.
Thea Beckman kan op wonderlijke wijze historische gebeurtenissen doen herleven. Hoewel ik persoonlijk aan Frankrijk mijn hart niet verloren heb, kan ik me inbeelden hoe Marie-Claire van het Franse landschap houdt. Veldslagen en ridderlijke tochten herleven door de pen van Thea Beckman. Ze maakt de geschiedenis toegankelijk voor jongeren en volwassenen. Want al is dit een jeugdboek, als volwassene geniet ik nog steeds van de personages en de gebeurtenissen. De scherpzinnigheid van Bertrand Du Guesclin komen goed tot uiting, al blijft hij in haar verhaal ook duidelijk van boerenafkomst.
Met een goede dosis humor en prachtige beschrijvingen brengt Thea Beckman het middeleeuwse Frankrijk weer tot leven. En alleen door haar verhaal wou ik dat ik terug eens een reisje naar Frankrijk plannen kon.