Het gouden F2 team -Feller en Fisscher- zijn met een broodje bal en een cola weer in de kantine gaan zitten om het tweede deel te schrijven voor de leuke meiden-voetbalserie “Het meidenteam”.
In deel één zette het hele team zich in om geld bij elkaar te sprokkelen om zo nieuwe voetbalschoenen voor Lynn te kopen. In deel twee raakt keepster Amy geblesseerd en moeten ze op zoek naar een vervangster.

Maar net zoals in het debuut van deze reeks gaat het nu ook niet alleen om voetbal. Er komen diverse sociale thema’s voorbij. Zo is het voor sommige ouders moeilijk te accepteren dat trainster Rosalie gaat samenwonen met een vrouw en mogen enkele meisjes daarom niet naar het housewarming feestje. Hoe wordt dit opgelost?
Op het moment dat ik dit schrijf, staan de kranten bol van het verhaal van twee homoseksuele mannen die in elkaar zijn geslagen toen ze hand in hand door Arnhem liepen. Heel mooi dat in een kinderboek dit thema op een duidelijke maar eerlijke manier aandacht krijgt.

Leuk is dat in het begin van het boek het hele team wordt voorgesteld. En niet alleen met naam en veldpositie, maar ook met hun achtergronden en wat de ouders voor beroep hebben. Zo zie je direct dat de schrijvers geen onderscheid maken tussen zwart, blank, homo, religie, arm of rijk.
Maar het belangrijkste is dat ook de meiden zelf daar geen moment bij stil staan. Zij zijn gewoon vriendinnen en willen voetballen. En zo zou het toch ook moeten zijn in de echte wereld?

Het technische gedeelte -diverse voetbalacties- wordt vakkundig en beeldend beschreven en is geen moment saai of langdradig. En dat er af en toe ook jaloezie onderling voorkomt maakt het beeld realistisch en niet te zoetsappig.
De auteurs hebben een kleine hommage aan de vorig jaar overleden Johan Cruijff gebracht brengen. Trainster Rosalie dist regelmatig “Cruijffiaanse” uitspraken op en er wordt zelfs een anekdote verteld die denk ik weinig mensen weten over Cruijff. Erg leuk gedaan.

Kortom: deel twee is net zo goed, zo niet beter, als deel één en voor meiden van tien tot twaalf jaar hoop ik dat team F2 nog lang niet degradeert.