“Niemand heeft een inkijk in de laterna magica achter mijn gesloten ogen,” roman Echo. zegt Viktor Roscam aan het begin van de roman Echo. Het boek gaat over wat er zich afspeelt in de ‘toverlantaarn’ van Viktor. Viktor is getrouwd met Isabelle en heeft twee kinderen. Hij is een topwetenschapper die op het punt staat een ontdekking te doen die immuunziekten als hiv en kanker kan genezen. Hij gebruikt daarvoor de zogenaamde ‘helpercellen.’ Om de behandelingsmethode te financieren heeft hij veel geld nodig. Samen met zijn partner Eno verleidt hij geldschieter Kaaiman daartoe te verleiden. Het boek lijkt dus te gaan om deze behandelmethode.

Auteur Hans Bogaert weeft in dit verhaal echter een ander verhaal. Door zijn schuld heeft zijn jongere broertje Gerard toen Viktor zeven jaar was zijn nek gebroken. En dat terwijl zijn vader nog zo had gezegd dat ze niet in een boom mochten klimmen. Gerard zit sindsdien in een rolstoel. Viktor voelt zich schuldig en dat uit zich in nachtmerries. Die leert door droommanipulatie te hanteren en kan zo ’s nachts zijn eigen dromen creëren. Vaak lopen in de roman droom en werkelijkheid door elkaar.

De roman gaat ook over de tegenstelling tussen vrijheid en gebondenheid. De echo van het verleden resoneert steeds in het heden. De echo van het verleden bepaalt het handelen van Viktor, net zoals de wereldgeschiedenis echoot in het heden. Je kunt je nooit ontworstelen aan je verleden.

Viktor vertelt het verhaal van de roman tegen Gerard. Zo vertelt hij dat hij kort voor zijn eindexamen naar Berlijn vlucht om daar zijn verleden achter zich te laten en de vrijheid te zoeken. Hij wil zich bevrijden van de knellende banden thuis en ontvlucht zelfs zijn vriendin Isabelle. Hij ontmoet op weg naar Berlijn Juliane, voor hem het symbool van deze vrijheid. Juliane is vrij van lichaam en geest en laat zich niet door Viktor binden. Ze heeft hem eigenlijk niet nodig. Bogaert vervlecht dit thema van het zoeken naar vrijheid met de geschiedenis van de Val van de Berlijnse muur. Op het moment suprême van Die Wende is hij niet getuige van de eenwording van oost en west, maar heeft hij seks met Juliane. Uiteindelijk keert Viktor terug naar Vlaanderen waar hij zijn leven verder opbouwt en verliest hij Juliane uit het oog. Totdat hij een berichtje van haar krijgt met de mededeling ‘Uitbehandeld.’ Gaat hij haar leven redden of niet? Gaat hij de kanker bij haar te lijf met zijn uitvinding? Lapt hij de ethische kwesties, de procedures van medische wereld aan zijn laars? Juliane heeft voor hem veel betekend. Hoe vrij of gebonden is hij? Waar ligt de grens?

Aan het eind van de roman komt de drive van Viktor naar voren. Hij zei ooit tegen zijn broer Gerard: “Door mij was je stuk gegaan en dus moest ik je ook weer in elkaar zetten.” Ook dan blijkt wat de betekenis is van de cover van het boek: het smaragdgroene insect in een potje. Je blijft als lezer achter met de vraag wat nu waar is en wat droom of fantasie.

In het begin is de roman moeilijk te lezen met name door de ingewikkelde zinnen. Het is alsof je een academisch verhaal zit te lezen en je de handeling van op afstand beschouwd. Gaandeweg het boek verandert dat en word je meegezogen in het verhaal. Een sterk debuut.