Dit boek is het debuut van Erik Rozing.
De hoofdpersoon in het boek Edgar Simons, arts assistent psychiatrie.
Edgar is een man die - behalve met een spirituele moeder, een oma die levensmoe is en een verbroken relatie - zelf ook met de nodige psychische problemen kampt. Niets menselijks is hem vreemd. Daarnaast laat zijn stagebegeleider hem zichzelf analyseren, wat hem ook de nodige inspanning kost.
Rozing confronteert de lezer met de diverse problemen en uitdagingen, waar een psychiater in opleiding mee te maken krijgt.
Zo zijn er o.a. suïcides en pogingen daartoe en patiënten met problematische persoonlijkheden.
Edgar Simons heeft – naast zijn eigen problemen – soms veel moeite om met de problemen van zijn patiënten om te gaan.
Hij vindt het vaak moeilijk om een professionele houding aan te nemen en afstand te bewaren.
Suïcides trekt hij zich erg aan en hij laat zich teveel meetrekken in de problemen van sommige patiënten.
Zo is er Stella, een jonge patiënte met borderline, die avances maakt richting Edgar.
Gaat Edgar in op de avances?
De nogal naïeve en betrokken Edgar heeft er moeite mee.

Het boek is goed en vlot geschreven, met levensechte personages, waardoor het me geen enkele moeite kostte door te blijven lezen.
Ook de humor ontbreekt niet, zeker niet op de manier, waarop de eigenaardigheden van psychiaters en patiënten beschreven worden. Gelukkig maar, want het onderwerp op zich is best zwaar zo nu en dan.
Als lezer leer je op een plezierige manier ook heel wat over de psychiatrie en de psychiatrische patiënten en de manier waarop er met hen wordt omgegaan.
Het grootste deel van het boek gaat over de behandel relatie met Stella, waarbij het uiteindelijk blijkt, dat zowel Edgar alsook Stella van deze relatie geleerd heeft.
Ik heb het boek met veel plezier gelezen en vind het - zeker voor mensen die wat meer over dit onderwerp willen weten – een aanrader!