Ik ken Marc de Bel vooral als succesvol auteur van kinderboeken, ik denk o.a. aan 'De zusjes Kriegel' en 'Het ei van oom Trotter'. Ondertussen weet ik dat hij ook een aantal boeken voor iets oudere lezers geschreven heeft.

Ik was erg benieuwd naar 'Ule', een boek over de 14-jarige Ule Pauwels tijdens de eerste Wereldoorlog. We volgen Ule en haar familie gedurende de vier oorlogsjaren. De meeste pagina's gaan naar het eerste jaar, de volgende drie jaren nemen heel wat minder inkt in beslag, maar zijn wat mij betreft veruit de beste. 'Ule' is zonder enige twijfel een erg goed boek, de laatste vijftig blz, en dan met name het nawoord, zijn echter subliem. Tranen met tuiten heb ik gehuild, al dan niet uitsluitend door Marc de Bel veroorzaakt (laat ons zeggen dat ik vrij emotioneel was na twee begrafenissen op drie dagen).

Marc de Bel slaat de nagel op de kop als hij zegt dat na al die tijd alleen de grote lijnen van oorlogen bewaard blijven, en dat het daarom erg belangrijk is dat iedereen meekrijgt wat een verdriet en drama's de mensen toen te verwerken kregen.