De derde waarheid speelt net als Secretum van het Italiaanse schrijversechtpaar Monaldi & Sorti in het jaar 1700, maar daar houdt de gelijkenis direct op. Waar Secretum zwelgt in de luxe van het Vaticaan, neemt Kurt Aust ons mee naar het Deense platteland, nog grotendeels op landbouw gericht en vormgegeven door feodale wetten. De meest ontwikkelde in het gezelschap is professor Thomas van Boueberge, die als een soort Hercule Poirot de dader opspoort van de moord op rentmeester Hans Halle. En zoals Poirot zijn Hastings heeft, of Holmes zijn Watson, zo kan Boueberge rekenen op de hulp van de naïeve boerenzoon Petter Hortten. Die schrijft in 1747 zijn verhaal neer en mijmert over de relativiteit van de waarheid en de (on)zin van de adelstand. Vooral in die overpeinzingen maakt Aust het onderscheid met andere historische romans, al mag ook het thrillergedeelte er best wezen: vlot geschreven, met zin voor detail en boeiend tot de laatste pagina.