De Judajaagster begint gelijk met een actiescene, waardoor je vervolgens alleen maar wil weten hoe het zit. Wie waren die personages, hoe waren ze in deze situatie beland en vooral: wat hebben zij te maken met Juul?
Juul heeft een bijzondere stage gelopen, waarvan ze in eerste instantie niet had gedacht dat het zo dichtbij haarzelf zou liggen; het stukje geschiedenis dat ze heeft gevonden heeft een spirit in haar aangewakkerd dat alleen maar meer begint op te laaien als ze achter de ware betekenis van dit symbool wil komen. Gaandeweg leren we Juul en haar omgeving steeds beter kennen, en ontpopt ze zich als een ware jaagster, vastbesloten om de waarheid boven tafel te krijgen. Is zij wel wie ze altijd heeft gedacht wie ze was, of heeft ze het leven geleefd waar de mensen haar in hadden geduwd?

De Judajaagster is een dubbele zoektocht in Groningen, en het leven van Juul; het gaat niet alleen om de betekenis van het symbool wat haar blijft achtervolgen, tevens is het een zoektocht naar een eigen identiteit, een identiteit die dichterbij haarzelf ligt dan ooit. Juul leert zichzelf steeds beter kennen, en hoe verder haar tocht vordert, hoe meer ze erachterkomt hoe de wereld om haar heen in elkaar steekt en wil ze er alles aan doen om haar wereld niet ineen te laten storten… Dat is de persoonlijke kracht waarvan Juul erachterkomt dat ze die bezit: ze gaat eindelijk vechten voor zichzelf en voor de mensen die haar lief zijn. Het maakt haar menselijk en misschien zelfs wel een personage waar mensen zich mee zouden willen kunnen identificeren.

Naast het stuk geschiedenis dat Groningen kent omtrent de synagoge in de Folkingestraat, en wat Janneke Heimweg meeslepend heeft verwoord, komen er ook andere praktijken aan het licht waar Juul op de een of andere manier een rol in lijkt te spelen zonder dat ze het in eerste instantie doorheeft. Het lijkt alsof haar omgeving is veranderd in de tijd dat zij in Barcelona heeft gezeten en haar opnieuw moet leren kennen.. of is het juist andersom?

Wat ik persoonlijk ook erg goed vond van dit boek is het feit dat het laat zien dat een thriller per definitie helemaal niet alleen maar hoeft te bestaan uit ‘moord en daad’. In deze thriller komt dit wel voor, maar het draait vooral om de geschiedenis van de stad en van de mensheid. Het gaat om de opbouw van het mysterie, de groei van de personages die soms in de meest afschuwelijke situaties terechtkomen en die jij als lezer alleen maar wil helpen. Het gepuzzel in een zoektocht als die van Juul vind ik geweldig, het houdt je scherp en hoewel het begin van het verhaal misschien wat rommelig oogt: laat het je niet ontmoedigen! De stukjes van de puzzel vallen allemaal, hoe verder je komt, op de juiste manier in elkaar.

Na het lezen moest ik het verhaal even laten bezinken, maar het is zeker een thriller die ik graag nog eens op wil pakken om het opnieuw geheel uit te pluizen. De setting van het verhaal is ontzettend mooi beschreven; ik ben zelf niet heel bekend in Groningen - als ik er ga winkelen ga ik puur naar de winkels, verder kijk ik niet, best zonde, heb ik nu gemerkt! -, maar de gebieden waar het zich afspeelt worden zorgvuldig steen voor steen door Janneke opgebouwd en verschijnen als filmbeelden in je hoofd. Haar schrijfstijl is meeslepend, prikkelt en nodigt je uit om vooral door te lezen.

De Judajaagster is een absolute aanrader voor liefhebbers van thrillers die deels gebaseerd zijn op een stukje geschiedenis en die op zoek zijn naar snelle plottwists en voelbare personages.