Chateau de Provence startte aanvankelijk heel goed met knappe beschrijvingen van de streek. Als er dan ook nog stukjes tussen zitten die teruggaan in de tijd en meer onthullen over Luuc en hoe hij in elkaar zit, was ik meteen enthousiast! Toen een lichaam werd ontdekt in het kasteel en de verschillende ongelukken plaatsvonden in het kasteel, had ik verwacht dat er speurders aan te pas gingen komen die dit alles inventief gingen onderzoeken. Echter bleef het bij kortstondige onderzoeken en verdween het politieaspect volledig naar de achtergrond. Het draait in dit boek meer om de relatie tussen Luuc en Julia en de problemen die ermee gepaard gaan. Chérie, het vermiste meisje uit het dorp, vormt hier wel een factor in en zal later meerdere keren aan bod komen. Ik heb het boek snel uitgelezen mede door de vlotte en beschrijvende schrijfstijl van Marelle Boersma. Toch vond ik het einde minder geslaagd. De acties die er op dat moment plaatsvinden zijn ‘over the top’ en kwamen in mijn ogen onrealistisch over. ‘Tijdens een vechtscène kan je toch niet blijven doorgaan als je geraakt bent’, dacht ik meerdere keren tijdens het lezen. Toch bleek dit niet te gelden voor Julia. Ook bepaalde acties van andere personages kwamen me op dat moment vreemd voor. Dit zorgde voor een tempering van mijn enthousiasme en betekende tevens ook een daling in de rating. Vier sterren werden er plots maar 3 meer. Leuk boek, enkel jammer van het (voor mij) teleurstellende einde.