Prachtig geschreven boek waarvan ik de 1e novelle (Herinneringen aan mijn kindertijd) welverdiende 5 duimen zou willen geven. Genoten van de prachtige beschrijvingen en observaties van het opgroeiende jongste meisje in dit Russische adellijke gezin. Een meisje wat ervan overtuigd is dat ze niet geliefd is in hun gezin, schrijft dat ze met haar gouvernante in afzondering leefde op een eigen verdieping. Het oudste meisje, Anjoeta, wordt gezien als mooi en intelligent, als er bezoek is, wordt ze geshowd in de salon en Fedja is het schattige jongste zoontje. Je hart breekt wanneer Sofja beschrijft hoe ze 's avonds met haar gouvernante in het klaslokaal zit en haar moeder hoort pianospelen 'er slaat een vloedgolf van tederheid over me heen en ik voel het sterke verlangen me tegen iemand aan te vlijen, met iemand te kroelen'. Wanneer ze er eindelijk heen mag, treft ze het volgende tafereel aan: 'mama is opgehouden met spelen en zit op de bank; aan weerszijden zitten Anjoeta en Fedja tegen haar aan gevlijd. Ze lachen, zitten levendig over iets te kletsen, zodat ze mijn komst niet eens opmerken. Ik blijf een paar minuten zwijgend naast ze staan, in de hoop dat ze oog voor me krijgen. Maar ze blijven over hun eigen dingen praten.....'
Sofja zegt over haar zus 'Ik zou voor mijn zus door het vuur zijn gegaan, maar teggelijkertijd huisde er ondanks mijn warme genegenheid voor haar diep in mijn binnenste ook een zweem van afgunst, dat bijzondere soort afgunst dat we zo dikwijls, bijna onbewust, voelen voor mensen die ons heel na staan, op wie we heel dol zijn en die we in alles zouden willen navolgen'.
Door de schrijfaspiraties van Anjoeta, komt de familie in contact met Dostojevski. Dit contact veroorzaakt allerlei moeilijkheden wat tot een climax komt tijdens een bezoek aan St Petersburg. Het verhaal eindigt met de terugreis van Sofja, Anjoeta en de moeder naar hun landgoed in Palibino. Sofja is dan ongeveer 13 jaar.

Het 2e verhaal: 'De nihiliste' is niet echt autobiografisch, heeft zoals ook staat in het voorwoord in het boek veel weg van Anjoeta's verhaal.
Dit deel was zeker ook boeiend maar ik werd er minder door gegrepen, voelde me er wat minder bij betrokken en las het meer op afstand.
Zeker een aanrader!