Diegenen die Libelle lezen en de columns van Hans Verstraaten lezen, hebben meteen een idee waar het boek over gaat en zullen niet verbaasd zijn over de titel. Die zullen dan ook blij zijn met het boek en vaak 'oh, ja, dat heb ik toen gelezen' roepen of denken. Diegenen die Libelle niet lezen en Hans ook niet kennen, zullen vast nieuwsgierig zijn naar het boek vanwege de titel, want die maakt nieuwsgierig. Zou hij echt zo onhandig zijn, dat zal toch wel meevallen?
Het zijn columns die ook al eens in Libelle hebben gestaan. Het is dan ook leuk om ze in een boek te lezen. Hans is ontzettend eerlijk, soms te eerlijk, hij neemt geen blad voor de mond in zijn colums. In het echte leven schijnt dat anders te zijn, maar je hoopt toch voor hem dat de meeste personen die in de columns genoemd worden niet zijn columns lezen, want dat kan nooit goed gaan. Toch is het fijn dat hij geen blad voor de mond neemt in zijn columns, want zijn eerlijkheid maken de columns juist leuk. Gelukkig durft hij ook eerlijk naar zichzelf te kijken zoals bijvoorbeeld hoe hij in het verkeer is of tijdens een spelletje Yahtzee met een kind van 10 jaar.
Voor veel mensen kunnen bepaalde situaties herkenbaar zijn zoals niet weten wat je tegen iemand moet zeggen als die een probleem heeft of je ineens een vraag stelt waar je niet op bedacht bent of dat je mensen niet herkent. Geregeld lig je in een deuk en soms zijn de columns ook raak zoals de vraag over Johan Cruijff. Je leert wat meer over hoe mannen denken, wat ze niets vinden zoals de beruchte harembroek, dat ze het niet prettig vinden als je de zinnen van hun afmaakt.
Kortom; dit boek is een echte aanrader voor de fans van Hans Verstraaten, maar ook voor diegenen die hem niet kennen is dit boek een echte aanrader.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2018/01/de-onhandigste-man-van-nederland-hans.html.