Nog niet vaak heb ik zoveel reacties gehad op een boek terwijl ik het las als tijdens het lezen van Pogingen iets van het leven te maken. Heel veel mensen dachten bij het zien van de titel namelijk dat het een filosofisch boek was en dat ik heel diepzinnig bezig was. En eigenlijk was juist het tegenovergestelde waar…

Pogingen iets van het leven te maken is het geheime dagboek van Hendrik Groen, een man van 83 jaar oud die in een verzorgingstehuis in Amsterdam-Noord woont. Hij schrijft een jaar lange bijna elke dag een stukje over zijn leven in dat verzorgingstehuis: de zeurende medebewoners, het bureaucratische bestuur, de vriendenschappen die Hendrik sluit en nog veel meer. Hendrik probeert om aan de dagelijkse sleur te ontsnappen en met gelijkgestemden richt hij de Oud-maar-niet-dood-club op. Met allemaal gezellige bejaarden gaat Hendrik nog pogingen doen om iets van het leven te maken (en dat verklaart natuurlijk gelijk de titel) door middel van leuke uitstapjes die zij ombeurten organiseren. De club wordt een hechte groep die samen van alles onderneemt en de leden staan ook binnen het verzorgingstehuis altijd voor elkaar klaar.

Het boek is op een hele toegankelijke manier geschreven. Het is geen hoge literatuur, met lange zinnen en mooie beeldspraak, maar Hendrik weet wel heel goed een situatie te schetsen. Vol humor beschrijft hij bijvoorbeeld het gymclubje, met alle oude dames in hele strakke pakjes die op een stoel zitten en met hun armen zwaaien. Of, ook erg grappig, hij durft een cake niet af te slaan van een vrouw die hele vieze cakes bakt en dumpt die daarom stiekem in het aquarium op de tweede verdieping. Alleen gaan alle vissen daardoor dood en de “anonieme dader” wordt door alle bewoners van het verzorgingstehuis gezocht. Zelfs de politie komt erbij kijken…

Lees verder op www.ilonaleest.nl!