Koude aarde is de eerste thriller die Sarah Moss heeft geschreven. Met dit boek maakt Moss een krachtig intrede in de wereld van fictieboeken. De omgeving wordt bijna voelbaar voor de lezer terwijl de aparte standpunten een interessante wending aan het verhaal geven.
Dit mag dan Moss eerste thriller zijn, haar eerste boek is het niet. Net zoals in de andere drie non-fictie boeken speelt geschiedenis een prominente rol. In het bijzonder geschiedenis over meer noordelijk gelegen landen en avonturen. Ook de culinaire wereld speelt een belangrijke rol in twee van haar non-fictie boeken en komt in Koude aarde op de achtergrond zeker aan bod.
Het boek speelt zich af in Groenland waar 5 archeologen en Nina opgravingen verrichten op een oude Vikingnederzetting. Zodra de werken starten krijgt Nina nachtmerries en vanaf dan gaat het steeds slechter met haar. Ze begint de aanwezigheid van geesten te voelen en zegt dat zij ze hebben verstoord. Na een tijd werkt ze niet meer mee, blijft overdag alleen in haar tent en eet niet meer. Op hetzelfde moment wordt de beschaafde wereld geteisterd door een mogelijke pandemie. Na verloop van tijd valt de internetverbinding weg en de groep valt uiteen. De dag dat een vliegtuig hen zou komen ophalen blijft de lucht leeg. Hoelang kunnen ze het uithouden in dit ijzige klimaat zonder voedsel en brandstof?
Het verhaal wordt telkens verteld door de ogen van een van de personages maar zonder deze op hetzelfde moment in de tijd aan het woord te laten. Het gevolg hiervan is dat je het verhaal op een heel getinte manier voorgeschoteld krijgt, waardoor je niet meer weet wat van een bepaalde gebeurtenis te denken. Het is een effectieve manier om de lezers mee in het verhaal te sleuren. In tegenstelling tot de omgeving wordt de gedachtegang van de personages wel gedetailleerd beschreven. Hieruit volgt dat de personages hun eigen leven gaan leiden. Sarah Moss is geweldig goed in het opbouwen van sfeer en creëren van suspense. Een oersterke verhaallijn en een ijzige setting maken hier deel van uit. Over de omgeving wordt weinig verteld wat ook niet nodig is daar de sfeer van het uitgestrekte Groenland en het steeds sneller opvolgen van de hoofdstukken zorgt voor een opbouwende spanning richting de plot die iedereen op zijn eigen manier ervaart.
Ondanks dat Moss een meester is in het kiezen van een verhaallijn, personages en setting die resulteren in een sterke samenhangende thriller, waren er toch dode momenten tijdens het lezen van het boek. De diepgaande gedachten die uitgebreid aan bod komen zorgen er tegelijkertijd voor dat alles heel realistisch overkomt, maar ook dat het makkelijker is om je aandacht te verliezen. Met al deze argumenten rekening gehouden blijft het een degelijke thriller.