Geen seks, weinig geweld, 1 dode held (maar geen treurende nabestaanden).
Van bij het begin wordt een hoog humorgehalte in vele vormen, satire, subtiel, dubbele bodems, hilarisch, gehandhaafd. Met meer dan een duidelijke knipoog naar de wereldpolitiek zonder een standpunt in te nemen, enkel wijzend op de absurditeit ervan.
De goeden zijn aardige karakters en de slechten eigenlijk ook. Slecht is relatief, je herkent ze niet aan de witte hoed maar wel aan hun bombastische karakter, ijdelheid, wereldvreemdheid, egoIsme.
Typisch een boek waar je een rustige namiddag kan mee zoekmaken zonder veel te moeten nadenken maar waarna je wel een goed gevoel overhoudt. De schrijfstijl is aangepast luchtig.