Ik stond te springen om Monster te lezen, maar tegelijk was ik ook een beetje huiverig van tevoren. Je weet namelijk nooit of zo’n vervolgserie de spijker op zijn kop slaat, of de plank helemaal misslaat. Het kan allebei namelijk. Ik vroeg me daardoor ook af of de Gone serie op deze manier niet teveel uitgemolken zou worden.

Maar gelukkig was dat helemaal niet zo! Het laatste deel van Gone, Licht, eindigde eigenlijk heel prompt: op het moment dat de koepel wegviel. Er kwam toen nog wel een kleine epiloog achteraan, maar als lezer bleef ik toch met behoorlijk wat vragen zitten, en was ik heel nieuwsgierig naar hoe de kinderen uit de FAKZ hun leven weer op zouden pakken. Daar kom je in dit boek goed achter. Er worden een hoop nieuwe personages geïntroduceerd, maar een paar oude vertrouwde vrienden zoals Sam, Astrid en Dekka komen ook weer aan bod. Dat voelde echt een beetje als thuis komen, ik had ze gemist!

Shade Darby is één van de nieuwe personages en ik vond het lastig om haar te doorgronden. Ze is super intelligent en daardoor best een betweter, maar ze heeft ook iets angstaanjagends over zich wat ik niet helemaal kon plaatsen. Ik merkte dat ik een beetje bang voor haar was, haha.

Ook schijft Michael Grant nog steeds heel grafisch en schuift hij smerige details niet onder stoelen of banken. Ik moest daar wel weer even aan wennen haha, maar het maakt het verhaal wel realistisch en lekker spannend. Toch had ik het idee dat het allemaal wel iets heftiger was dan in de Gone serie. Misschien omdat Grant er vanuit gaat dat wij, de lezers van Gone, ook ouder zijn geworden. Toch waren sommige details wel heel vies en heftig.

Het verschil tussen dit nieuwe deel en de oorspronkelijke Gone boeken, is dat het verhaal zich nu niet alleen binnen de koepel en Perdido Beach afspeelt, maar dat juist de hele wereld nu met de mysterieuze verschijnselen te maken krijgt. Het verhaal speelt zich dus op veel grotere schaal af. Ik vond dit wel interessant, want tijdens het lezen van de eerdere Gone boeken vroeg ik me vaak af wat de buitenwereld nu precies aan het doen was en hoe die omging met de koepel en alles wat daarbinnen gebeurde. Je krijgt in Monster ook meer te maken met verschillende instanties zoals de FBI, NSA en CIA, en het zijn opeens niet meer de kinderen die het voor het zeggen hebben, maar de volwassenen.

Maar laten we wel eerlijk blijven: hoe leuk en spannend ik Monster ook vond, ik vond de oorspronkelijke Gone boeken wel leuker. Misschien omdat er nu veel meer partijen in het verhaal verwikkeld raakte, en dat de volwassenen veel meer te zeggen hadden en weer de dienst uitmaakten.

Al met al vond ik Monster dus een goede toevoeging op de andere boeken van Gone, ook al vond ik de oorspronkelijke serie stiekem wel leuker. Desalniettemin heb ik er heel erg van genoten en ik vond het heerlijk weer terug te zijn in de wereld van Gone. Ik merkte echt dat ik de serie en zijn personages had gemist! Monster krijgt van mij vier sterren.