Layers van Ursula Poznanski

Het boek begint bij Dorian die wakker wordt in de hal van de metro, met een lijk naast zich. Hij heeft geen herinnering van wat er gebeurd is en krijg een helpende hand te gestoken van iemand die hij niet kent, maar die hem wél kent.

Om te beginnen bij het begin: de Cover. Wat een prachtige cover. Hij is uitvouw baar met een steeds kleinder wordend kader.
Verder naar het volgende punt, het eerste hoofdstuk. Bij het eerste hoofdstuk dacht ik meteen: 'JAA, dat begint al rete spannend snel door. De volgende paar hoofdstukken ben je net als de hoofdpersoon verward en ben je nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren en wie wie is. Nu zakt het verhaal wat in. Het duurt dan ook weer even voor alles op gang komt. Na helaas een lange tijd komt het weer op gang.
De schrijfstijl is bijzonder prettig om te lezen en daardoor dwaal je minder snel af. De personages zijn niet echt uitgewerkt waardoor ik diepgang in het verhaal miste. Er is een poging tot compensatie gedaan met flashbacks maar helaas is hier gefaald. Ik miste de diepgang en character building.