Nadat haar man Hugo bij een beroving om het leven is gebracht, is Kate Parker samen met haar zoon Jack naar Oxford verhuisd. Om daar opnieuw te beginnen. Dat lukt haar echter te dele. Want sinds de moord op haar man is Kate doodsbang en is ze alleen maar op gefocust welk onheil er statistisch allemaal met haar en Jack kan gebeuren.

Op een dag ontmoet ze Jago Martin, een professor aan de universiteit van Edinburgh. Hij is in Oxford om aan de plaatselijke universiteit gastcolleges over kansberekeningen te geven. Jago zegt dat hij Kate van haar obsessie af kan helpen. Kate gaat hierop in, doet daardoor dingen die waarvan ze vooraf gezegd zou hebben dat ze het niet durft te doen. Haar obsessieve gedrag verdwijnt langzaam maar zeker. Toch kan ze de gedachte niet van zich afzetten dat ze zich niet alles ingebeeld heeft.

In de eerste hoofdstukken van Een goede moeder is er, ondanks dat er in feite nog niet veel gebeurt, meteen al een bepaalde spanning voelbaar. Daardoor verwacht je dat die spanning tijdens het lezen steeds meer opgevoerd wordt. Niets is echter minder waar. Want de spanning vermindert zienderogen en wordt het min of meer een 'gewoon' verhaal.

Helemaal gewoon is en wordt dat verhaal natuurlijk niet. Want daarvoor doen zich toch wat vreemde en onverklaarbare voorvallen voor. Vooral veroorzaakt door buurman Magnus. Zijn rol in het verhaal is aanvankelijk onduidelijk, maar aan het eind van het boek blijkt dat hij niet voor niets aanwezig is.

Behalve dat van Magnus, zijn de personages prima uitgewerkt. De meest verrassende is Jago. Je denkt te weten hoe hij in elkaar steekt, maar in de laatste hoofdstukken laat hij, hoewel je al eerder een vermoeden kunt krijgen dat er wat bijzonders met hem is, zijn ware aard zien.

Die laatste hoofdstukken, dus het plot, zijn het meest verrassende van het boek. Dan wordt duidelijk wat er in het leven van Kate is gebeurd en wat de oorzaak van haar panische angsten is. Ook komt dan de spanning uit het begin van het boek weer terug. En dan zelfs nog iets versterkt.

Hoewel Een goede moeder niet superspannend en op bepaalde momenten enigszins voorspelbaar is, is het wel degelijk een prettig boek om te lezen. De schrijfstijl is goed, het heeft een verrassend plot en een aangenaam tempo. Maar een topper is het niet.