In het land Orïsha bestond er altijd magie. Totdat de koning zijn familie verloor door magie en besloot om magie voorgoed uit te bannen. Hierdoor leven de divîners, de mensen met een donkere huid en sneeuwwit haar die door de goden zijn uitgekozen om maji te mogen worden, in armoede. Zo ook de hoofdpersoon Zélie. Maar 10 jaar na deze zogeheten Zuivering krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen in Orïsha. Zal dit haar lukken?

Het boek wordt verteld vanuit drie perspectieven en is geschreven vanuit de ik-persoon. We lezen mee met Zélie, een divîner die in armoede leeft maar probeert te strijden tegen het onrecht dat haar en haar volk wordt aangedaan. Daarnaast lezen we mee met Amari en met Inan, de dochter en de zoon van de wrede koning. Door deze drie totaal verschillende perspectieven te lezen wordt elk karakter levend en driedimensionaal. Doordat je in het hoofd van deze drie totaal verschillende personages meekijkt snap je de keuzes die ze maken.
Ondanks dat we met drie karakters meelezen is het duidelijk dat Zélie de echte hoofdpersoon is. Zélie is een heel sterk karakter die zeker haar mannetje weet te staan in een gevecht. De verschrikkelijke gebeurtenissen die ze in haar jonge leven heeft meegemaakt hebben haar alleen maar sterker gemaakt en ervoor gezorgd dat ze wilt vechten tegen de onderdrukking. Zélie is een karakter die je meteen na het eerste hoofdstuk al in je hart sluit. Met name haar kracht is bewonderenswaardig en zorgt ervoor dat je als lezer een groot respect voor Zélie ontwikkeld.

Tomi Adeyemi weet in Bloed en Beenderen een wereld op te bouwen die zo driedimensionaal is dat je je bijna voor kan stellen dat deze wereld echt zou kunnen zijn. De wereld wordt gedurende het verhaal opgebouwd, zonder dat het boek zijn vaart mindert. Juist tijdens belangrijke gebeurtenissen krijgt de wereld weer een nieuwe laag. Zo weet Tomi Adeyemi het boek laag voor laag op te bouwen waardoor ze uiteindelijk een tastbare wereld weet te creëren. Een groot voordeel hiervan is dat je je als lezer niet eerst door een paar hoofdstukken hoeft te worstelen vol met nieuwe termen en ‘worldbuilding’, maar wordt dit juist geleidelijk gedaan. Doordat je als lezer niet meteen overspoelt wordt met informatie, neem je alles goed in je op en heb je het idee dat je de wereld waarin Zélie leeft net zo goed kent als de karakters uit de boeken.

Bloed en Beenderen is daarnaast een heel bijzonder young adult boek. Dit komt met name door de thema’s en onderwerpen die in dit boek worden aangesneden zoals discriminatie en onderdrukking. Onderwerpen die vandaag de dag helaas nog in heel de wereld gelden. Dit zorgt ervoor dat dit fantasy boek heel actueel is en zet je als lezer aan tot nadenken.

Als je eenmaal aan dit boek begint kan je haast niet meer stoppen! Tomi Adeyemi heeft een heerlijke vlotte schrijfstijl, maar behoudt daarin wel de diepgang van het verhaal zonder dat het langdradig wordt. Dat wordt gecombineerd met spectaculaire, hartverscheurende, emotionele en romantische gebeurtenissen waardoor het boek je niet meer loslaat. Het verhaal wordt duidelijk opgebouwd naar een spannende climax waarin je als lezer absoluut niet teleurgesteld wordt. Met ingehouden adem lees je de laatste hoofdstukken van dit boek. De schrijfster laat de lezer achter met een dijk van een cliffhanger, waardoor het boek nog lang nadat je het uit hebt in je hoofd blijft spoken.

Bloed en Beenderen is een van de beste young adult fantasy boeken die ik in lange tijd gelezen heb. Het sterke verhaal, de diepgaande karakters, de driedimensionale wereld van Orïsha en de thema’s en onderwerpen die aangesneden worden maken dit verhaal zo sterk en bijzonder. Ik kan nu al zeggen dat Bloed en Beenderen een van de beste boeken zal zijn uit 2018. Ik kan niet wachten om het vervolg te lezen!