Hoewel ik een veellezer ben kende ik de schrijfster Amanda Prowse in het geheel niet. Maar na lezing van haar roman “Een beetje liefde” heeft deze schrijfster voor altijd een plekje in mijn lezershart gewonnen.

Met haar toegankelijke, vlotte en boeiende manier van schrijven neemt de schrijfster haar lezer mee in het verhaal. Haar personages zijn mensen van vlees en bloed, ze zouden je buurvrouw, vriendin, neef, nicht,…, kunnen zijn. Allen hebben ze hun sterke en zwakke punten. Sommigen van hen dragen een geheim met zich mee. Een geheim dat hun verdere levenspad zal tekenen. Eén ding hebben ze echter allemaal gemeen, ze willen zo graag “een beetje liefde” in hun leven.

Een sterk punt van Amanda Prowse is ook dat ze veel aandacht besteed aan de “setting”, de omlijsting, de achtergrond, het decor, waarin het verhaal zich afspeelt. Dat alles komt het geheel van de omstandigheden en gebeurtenissen zeer ten goede. Als lezer loop je naast het hoofdpersonage Pru Plum, de succesvolle eigenaresse van de patisserie Plum. Je leert Londen en de wijk Mayfair kennen, je voelt je er thuis. Je bakt en smult ook mee van haar prachtige gebak. Je ontvangt natuurlijk ook de “upper class’ in je patisseriesalon. Je helpt mee de gemoederen te bedaren, als chef-patissier Guy, weer eens de drama Queen dreigt uit te hangen. Maar je treurt als lezer ook mee met deze sterke vrouw , als je - met mondjesmaat - haar verleden leert kennen. Je kunt je terugvinden in de moedige beslissingen die ze heeft genomen, je herkent je in het onbegrip van de anderen voor deze beslissingen, kortom een roman die je niet meer los laat, waarin je zo opgaat dat je de tijd, de ruimte om je heen vergeet. En omdat Amanda Prowse net als Pru Plum weten dat “iedereen” recht heeft op “een beetje liefde” geven ze hun lezers een recept mee dat hun voor altijd in staat stelt dat “beetje liefde” aan zichzelf te schenken!