'Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken' vertelt het verhaal van een jonge man die de dood van zijn beste vriend probeert te verwerken. Deze vriend, Tomas, leerde hij kennen toen hij aan de universiteit startte met klassieke studies. en toen Tomas zijn notities wou lenen. Tomas' directe, bijna-arrogante benadering en uitgebreide kennis weten meteen indruk te maken, en het is de start van een intense vriendschap. Naast regelmatige roadtrips, komen de twee vrienden wekelijks samen op café om ideeën uit te wisselen, en gaan daarbij filosofische onderwerpen niet uit de weg. Als Tomas plots overlijdt, staat voor de verteller de wereld stil. Zelfs een verhuis naar Amerika kan de pijn niet verzachten, en dus besluit hij om naar Alexandrië te trekken en zo een belofte waar te maken die de twee vrienden elkaar gemaakt hebben. Hij wil op zoek gaan naar het graf van Alexander De Grote, en wil bovendien de boeken en dichtbundel van Tomas in de bibliotheek van Alexandrië plaatsen, samen met zijn eigen biografie van Alexander De Grote, waarvan Tomas wou dat hij deze schreef. Aan de hand van historische weetjes volgen we hem op deze reis, waarin hij terugblikt op hun voorbije vriendschap, en nadenkt over (de zin van) leven en dood. De obelisken waarnaar de titel verwijst, komen we ook meermaals tegen. Terwijl piramides werden gebouwd om de doden te conserveren, zijn obelisken monumenten die men liet bouwen om nog tijdens het leven roem te vergaren, een thema dat Tomas nauw aan het hart lag. Obelisken zijn ook zo zwaar dat ze niet te verplaatsen lijken.