Met 130(!) ultrakorte hoofdstukken heb ik niet zo veel moeite … zit je eenmaal in dat ritme, dan wil je bijna niet meer anders en geeft het een dubbele vaart aan het verhaal. Met de lengte van bijna 650 pagina’s heb ik meer moeite. Maar ja, welke redacteur durft het aan om bij een schrijver als Koontz het mes erin te zetten?! Dat is hier in ieder geval niet gebeurt, terwijl dat wel had gekund. Daarover straks meer.

Deze bovennatuurlijke thriller van Koontz was voor mij een geweldige leeservaring. Wat kan die man schrijven. Oké, hij is aardsconservatief en dat komt ook in zijn boeken tot uiting en de eerste Golden Retriever verschijnt al op pagina drie ten tonele. Maar goed … als je daar een beetje doorheen kijkt, dan resteert toch wel een uitzonderlijk verhalenverteller. Vooral de manier waarop Koontz zijn karakters levensecht neerzet vind ik razend knap. Van protagonist Bibi ga je vanzelf houden – of je dat nou wil of niet. En dan natuurlijk het verhaal. Hoe verzint ‘ie het toch telkens weer. En voorzien van de nodige scherpe humor, zoals het moment waarop Bibi uit een winkelcentrum moet ontsnappen en de hulp inroept van twee tienermeiden. Prachtig geschreven scene!

Op tweederde van het boek krijg je als lezer een twist voor je kiezen die je echt niet aan had zien komen. En op zich is het een stijlfiguur (als je het zo mag noemen) dat in veel boeken en films voorkomt, maar Koontz weet het als geen ander op unieke fenomenale wijze uit te werken.

Direct na die twist zakt het verhaal jammer genoeg een beetje in en gaat het tempo eruit. Geeft me toch een beetje een kater en dus geen 5 sterren. Een goed redacteur had daar veel kunnen betekenen en dan was het boek binnen de 500 pagina’s gebleven.
Neemt niet weg: een aanrader!