Wat een prachtige, krachtige pen heeft Van Dis toch! Ik zag het leven en de laatste periode in het leven van de moeder van de auteur voor me. Ik zag haar in haar appartement rondscharrelen, ik zag haar trucjes om "de boel eens even lekker op te schudden" en toch nog op haar manier een pleziertje in het geheel te hebben. Maar ik voelde ook mee met de vertwijfeling van de zoon, die nooit een echte relatie met zijn moeder heeft gehad, wel nieuwsgierig is naar haar verhalen en zich afvraagt hoe en wanneer dit alles ophoudt. Een uitgebreidere leeservaring kun je vinden op mijn boekenblog, de blogpost heet ook daar Een verwilderde tuin.