Dit was het eerste boek dat ik sinds lange tijd weer eens in het Nederlands las.
Ik lees bij voorkeur in het Engels, maar bij deze schrijver leek het me verstandinger om in het Nederlands te lezen en ik ben blij dat ik dat gedaan heb, want het was stiekem toch wel weer leuk om in mijn eigen taal te lezen :)

In Norwegian Wood volgen we het leven van Watanabe gedurende een aantal jaar.
Hij komt het meisje (Naoko) tegen die vroeger verkering had met zijn beste vriend. Deze vriend heeft helaas zelfmoord gepleegd toen hij 17 was en hier worstelt Naoko nog steeds mee.
Ze zit ontzettend met zichzelf in de knoop, maar doet haar best om hier uit te komen.

Het is een heel simpel verhaal over een heel simpele jongen, dat eigenlijk nergens echt spannend wordt.
Toch boeit het verhaal, juist door de simpele manier van schrijven over intense onderwerpen en wordt het nergens saai.
Ik vond dit boek een rare gewaarwording tijdens het lezen. Als je het verhaal vertelt aan de hand van de dingen die gebeuren, zou je een ontzettend saai boek verwachten, maar dat is het niet.

Wel vond ik de vele sexscenes... apart... ik moest er stiekem elke keer een tikje om lachten :')
De manier waarop ze beschreven worden, is gewoon een beetje... sneu... is misschien het juiste woord. Of nou ja, ik vond het sneu over komen en heb menig screenshot naar vriendinnen gestuurd omdat het gewoon zo mechanisch, zonder gevoel, verteld wordt.

Ondanks dat je misschien zou denken aan de hand van deze review, dat ik het helemaal niks vond, heb ik toch onwijs van het boek genoten!
De schrijfstijl is zo anders dan ik gewend ben, ik vond het een verademing en het volgende Murakami boek staat al op de plank!