Een boek waarin de hoofdpersoon worstelt met de zelfmoord van een naaste op deze manier schrijven daar neem ik mijn petje voor af. Vanaf het begin ben ik geraakt door het verhaal. En ik zit regelmatig met een brok in mijn keel.
Wellicht doordat ik dit zelf ook van zeer dichtbij heb meegemaakt maar dan niet met de dood als gevolg.

Het verhaal bestaat uit een afwisselende verhaallijn.
Er zijn de brieven die Minthe aan Othello schreef (deze zijn schuin gedrukt).
En daarnaast is daar de zoektocht van Othello naar zijn vrijheid en lezen we hoe hij deze vindt. Deze zoektocht gaat natuurlijk niet over de gebaande paden maar leiden ons langs kronkelige wegen. Ze brengen ons onder andere naar Cambridge, Dunwich maar ook naar Zwitserland.
De brieven van Minthe zijn het laatste wat haar in leven houdt en daarom wil Othello ze niet allemaal achter elkaar lezen.

Er zitten verschillende lagen in het verhaal die je aansporen na te denken over enkele dingen. Want hoe bereik je vrijheid? Voor Minthe was vrijheid alleen te bereiken door zelfmoord te plegen. Voor Othello kwam de vrijheid door een andere weg te bewandelen. Welke weg is de juiste? Voor iedereen zal dit verschillend zijn en ieder kiest zijn eigen weg om zijn of haar ideale doel te bereiken.
Wat doet een zelf gekozen dood met diegene die achterblijft? Daar is geen pasklaar antwoordt op te geven. Het laat je in ieder geval nadenken over jouw leven en hoe jij er in staat. Wellicht belandt je op een keerpunt in je leven en ga je dingen anders doen.

Wat valt er verder op aan dit boek?
* de integere schrijfwijze
* de cover die er uitziet als een plaatje (en die na het lezen geheel verklaarbaar is)
* de titel (deze is echt mooi gevonden)
* dat alle hoofdstukken een koptekst hebben die begint met ‘De vrijheid om’

Veel meer wil ik je niet vertellen over Te waar om mooi te zijn, wel wil ik je aansporen dit boek zelf te lezen.