In De meisjes van Manhattan maken we kennis met Darby en met Rose. De verhaallijnen van het heden en het verleden wisselen elkaar af, respectievelijk met Rose en Darby in de hoofdrol. Rose probeert te achterhalen wat er in het verleden is gebeurd. Doordat de stukken heden elkaar afwisselen met stukken verleden ontdekken wij ook geleidelijk aan wat er gebeurd is.

Door de cover zou ik het boek zelf niet snel vastpakken. De achterflap overtuigt me dan weer wel. Ik ben dus zeer benieuwd wat het boek mij gaat brengen.

Bij het begin van het verhaal vallen meteen de twee verschillende tijdsgebieden op. Dit geeft het verhaal iets extra. Als je het verleden leest weet je wat er gebeurd is, zonder dat Rose dit rechtstreeks ontdekt. Je weet meer over het verleden dan Rose in het heden weet. Hierdoor ging ik op een andere manier naar Darby kijken. Ondanks dat we meer weten blijft de vraag die Rose zich stelt ook voor ons een raadsel tot het volledige einde van het boek. Hierdoor blijf je doorgaan in het verhaal en is het moeilijk om het boek weg te leggen.

Fiona heeft een vlotte schrijfstijl. Ze weet op de juiste punten de nadruk te leggen en de minder belangrijke dingen wel te vermelden, maar op de achtergrond te houden. Voor mij is dit een fantastisch debuut!