In De superfantastische avonturen van Big, het vervolg op Het supergeheime dagboek van Big, zet de Engelse schrijfster Emer Stamp het verhaal van Big voort. Het eerste deel hoeft niet perse gelezen te worden om de verhaallijn uit dit tweede deel te snappen, maar het maakt het allemaal wel net even wat leuker. Je weet dan al hoe de vriendschap tussen Eend en de, in een dagboek schrijvende, Big in elkaar zit. Daardoor zul je sneller in het verhaal komen, want ken je de figuren niet, dan duurt het even voor er vaart in het boek komt. 

Het leven van de beste vrienden Big en Eend is na het eerste avontuur met boeren die wel van een varkenslapje hielden, in rustiger vaarwater gekomen. De boerderij wordt nu geleid door nieuwe boeren. Natuurminnend en vegetarisch. Big noemt hen Meneer en Mevrouw Sandaal. Hij koestert de aandacht die hij van hen krijgt. Zelfs om zijn winden, in het boek gewoon scheten genoemd, moeten zij liefdevol lachen. 

Meneer en Mevrouw Sandaal hebben een kat: Kitty-Kat. Deze kat doet er alles aan om Bigs vriendin te worden. Al snel heeft de slimme Eend door dat daar meer achter zit. Kat is namelijk jaloers. Zij wil de aandacht van de vegetarische boeren niet delen met een schetenlatende Big.  

Eend doet alle mogelijke moeite Big te waarschuwen voor de streken van Kitty, maar Big ziet alleen maar een lief, spinnend koppie en geniet van het warme poezenlijf. Kitty laat Big geloven vegetarisch te zijn, dode vogels of muizen te willen redden en wint zo het hart van Big. Kat wordt Bigs nieuwe beste vriendin. 

Door de oplettende houding van Eend lukt het Kat niet Big te laten verdwijnen. Uiteindelijk, nadat Big op aanraden van Kitty de groentetuin van Mevrouw en Mijnheer Sandaal heeft kaal gegeten, komt Big achter de ware aard van Kat. Dan is het natuurlijk bijna te laat en is er een heel leger speciale kippen nodig (Bantams) om te voorkomen dat Big en de andere boerderijdieren tot worst worden gemaakt. Bij de reddingsactie spelen de darmgassen van de dieren een grote rol. Eind goed al goed: de dieren worden opgenomen op het erf van een boerenrusthuis. Toch missen ze Mijnheer en Mevrouw Sandaal. Zij willen hen zo graag deelgenoot maken van de waarheid. Het dagboek van Big moet een oplossing bieden. De Bantams laten het dagboek op goede plek achter. En wie het vindt en leest wordt opgeroepen het echtpaar te mailen met het ware verhaal van Big, Eend en Kitty-Kat. Mailadres: boeren@groente-eters.nl. 

Het boek leest vlot en lijkt qua vormgeving op de dagboeken van een Muts, een Loser of Nurdius Maximus. Zo is het lettertype een schrijfletter en zijn de vele illustraties cartoonachtig. Er wordt gespeeld met de grote en dikte van de letters. Jongens en meisjes van 7-8 jaar die ook graag eens een graphic novel willen lezen zullen plezier beleven aan dit verhaal waarin scheten zinnig zijn en dieren een eigen taal spreken. Door de vormgeving lijkt het boek ook geschikt voor wat oudere kinderen met leesproblemen. Maar let op: het zou zo maar kunnen dat zij de  toch enigszins gezochte humor te flauw vinden.