Een herontdekte titel, oorspronkelijk geschreven in 1945. Een sterk boek over Europeanen die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog vanuit Europa naar Marokko vluchten. Aan het begin van het boek val je eigenlijk midden in een verhaal wat al een tijdje aan de gang is. De roman ontwikkelt zich voornamelijk rond de kinderen die door een Nederlands echtpaar op hun vlucht opgepikt zijn. Het zijn ongelooflijke situaties die beschreven worden. Kinderarbeid, omkoperij, corruptie, spionage. Het boek geeft een levendig beeld van de chaos en verwarring die op diverse fronten heerst.

‘Opgejaagde mensen probeerden hun toekomst te verzekeren, liepen zich te pletter tegen een muur van diplomatiek gekonkel en huichelarij, de laagst vorm van koopmanschap, domheid, vooroordelen, onverschilligheid, een muur van quota, gerechtelijke verklaringen, vis, scheepsbiljetten, uitreisvergunningen.’

Bewonderenswaardig hoe, vooral de kinderen zich desondanks handhaven en voortdurend blijven hopen op en toewerken naar een beter leven.
Knap is, dat het ondanks veel ellende toch heel mooi geschreven is, zacht, licht en ja soms zelfs poëtisch.