Marelle brengt direct vaart in dit verhaal. Vanuit Anne zelf en op de zijlijn Umberto en Benny kom je in een lekker stuk actie terecht. Op twijfelachtige wijze vertrekt Anne middels een dubieuze ontvoering naar Italië; Sicilië. Het woord alleen al roept mooie beelden op en dat criminele organisaties een flinke rol gaan spelen, is een heerlijk feit.

Marelle vertelt dit verhaal door middel van een makkelijk te lezen stijl en weet je daar tussendoor op de mooiste zinnen te trakteren. Je ziet het allemaal met gemak voor je, de Italiaanse sfeer wordt bijzonder treffend neergezet en dat is werkelijk een cadeau in een verhaal waar de thrillerelementen zeker niet ontbreken. Zo lekker fout ook eigenlijk maar een Maria steelt mijn hart. Wat een prachtpersonage, ik krijg geen genoeg van haar. Ook de overige karakters worden goed neergezet, en waar ze eerst nog op afstand blijven groeit je feeling met deze gevarieerde groep met de minuut. De gevoelens zijn uiteraard ook gevarieerd; je respecteert, je wantrouwt, je verafschuwt en je houdt van. Heerlijk.

Het is bijzonder dat aan de ene kant gevoelsmatig de romanfactor hoog ligt, en daartegenover je beseft dat er bijvoorbeeld best veel doden vallen. Dat er met regelmatig dreiging en onzekerheid heerst. Dit is gewoon echt leuk en vlot en deze balans is een kunstwerkje op zich.

Ciao Sicilia wordt op mooie wijze afgerond, de touwtjes zijn allemaal aan elkaar geknoopt en het laat je nog heel even nadenken wat een einde als dit nu inhoudt. Het is goed zo, maar dit ging wel even ten koste van veel goeds ook zeg, en zo hoort het toch ook? Ik pak nog even nagenietend een chocolaatje nu, eentje met mooie krullen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Vier sterren.

Karin Meinen - Samenlezenisleuker