Dit boek was totaal niets voor mij. Ik had de beschrijving gelezen en ik wist het eigenlijk al, maar omdat Nic Stone naar Nederland komt en ik dit boek in de bieb zag liggen heb ik het toch maar meegenomen.

De schrijfstijl vond ik wel goed, Nic kan op een diepgaande manier beschrijven hoe de gedachten van de tieners zich ontwikkelen, behalve naar mijn idee het deel van Courtney, want dat kwam juist heel bot en te cliché jongensachtig over. Nu speelt het zich dan ook wel af op een high school in Amerika maar toch, ik geloof dat er veel meer uit het karakter van Courtney gehaald had kunnen worden, aangezien de oogpunten van de meiden wel goed beschreven worden.

De relaties die in het boek de hoofdrol spelen staan mij totaal niet aan, waardoor ik meerdere malen gedacht heb om het niet uit te lezen. Nu heb ik het over Courtney die bijvoorbeeld meiden van zijn school gaat daten terwijl die eigenlijk Jupiter leuk vind en hij die meiden als het ware gebruikt om haar maar te kunnen vergeten, wat dus echt niet kan naar mijn idee. Zo gebeuren er verder in het boek ook nog van dit soort dingen, met de andere karakters, wat totaal niet door de beugel kan. Nu zijn het wel tieners en wordt dit op het einde van het boek ook nog besproken tussen de karakters onderling maar toch heb ik tijdens het lezen vooral negatieve gedachten gehad bij de hoofdpersonen.

Al met al ga ik het ander boek van Nic Stone, Dear Martin wel lezen, aangezien de schrijfstijl zelf wel grappig en goed was.