Lente van Karl Ove Knausgard

Mijn eerste Knausgard (shame on me) en ik geef toe, ik moest er even inkomen. Ik moest in het ritme van het boek geraken, Knausgards ritme denk ik.
Maar eens ik er in zat, zat ik er ook echt in. Lente is een boek waar je tijd voor moet maken, om rustig elke letter te proeven, elk woord te laten inwerken en je helemaal in de Knausgard wereld onder te dompelen. Ik begon aan dit boek met hoge verwachtingen en eindigde met een krop in mijn keel en tranen in mijn ogen.

Lente is, in tegenstelling tot de vorige al verschenen seizoenen, een roman. Het boek vertelt 1 dag uit het leven van Karl Ove die samen met zijn 3 maanden oude dochter Anne op weg is naar zijn vrouw Linda die in het ziekenhuis ligt. In de loop van het boek wordt duidelijk waarom zij in het ziekenhuis ligt en welke impact dat op het gezin heeft.

Karl Ove beschrijft die dag tot in het detail, met oog voor alles wat er om hem heen is en alles waar zijn geest naar afdwaalt.
Meer dan 200 pagina’s om 1 dag te beschrijven, dat klinkt als langdradig maar dat wordt het nooit.
De dag van Karl Ove en Anne bestaat uit zijwegen, kronkelbanen, omwegen en niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk . De menselijke geest staat nooit stil, en dat wordt in dit boek prachtig duidelijk. Het ene beeld leidt tot het andere, een lied leidt tot een flashback, het landschap tot mijmeringen over de kindertijd.

Hoewel Karl Ove vaak afdwaalt en in zijn hoofd zit leeft hij ook heel aanwezig en intens opmerkzaam. Dat maakt dit boek met momenten zo rijk en poëtisch mooi. Een belangrijk tijdsdocument waar Anne en de rest van de familie ongelooflijk blij om mogen zijn.
Dit boek is een mooie ode aan het gezinsleven, met zijn ups en downs, zijn tekorten en pogingen het goede te doen.

‘Er is altijd iets om voor te leven.’
Ik ga beginnen met meer Knausgard te lezen…