Simon Watson woont aan de kust van Long Island in een huis dat langzaam van de kliffen dreigt af te vallen. Zijn moeder verdronk in de zee waar hun huis over uitkijkt. Zijn vader kwijnde daarna weg tot hij overleed. Zijn zus Enola heeft zich bij een reizend circus gevoegd.

Simon krijgt een eeuwenoud boek toegestuurd, een logboek van een rondreizend gezelschap. De naam van Simons oma staat in het logboek. Als Simon zijn familiegeschiedenis ontrafelt, blijkt dat alle vrouwen in zijn moeders familie voor hun 35e verdronken zijn, op dezelfde datum: 24 juli.
Dan komt zijn zus Enola na jarenlange afwezigheid thuis, tien dagen voor 24 juli.

Swyler neemt de lezer mee in haar verhaal door het te vertellen in twee delen. De lezer maakt kennis met Simon en zijn ietwat treurige bestaan aan de kust, waar hij wacht op de terugkeer van zijn zuster, terwijl hij geen kennis heeft van de verdronken vrouwen in zijn familie.

Daarnaast vertelt Swyler het verhaal van het reizend gezelschap in de achttiende eeuw. Directeur Peabody van het rariteiten kabinet ontmoet Amos, een stomme jongen en voorvader van Simon, die kan verdwijnen in zijn omgeving. Na een korte carrière als wilde jongen promoveert Amos tot leerling waarzegger van Madame Ryzhkova. Van haar leert Amos tarotkaarten leggen en lezen. De kaarten worden zijn stem, waarmee hij met de wereld om zich heen communiceert. Dan sluit Evangeline zich aan bij het reisgezelschap. Zij is de eerste zeemeermin van de reeks vrouwen die allen verdrinken.

Swyler heeft in het grootste deel van het boek een prettige schrijfstijl, af en toe komt daar een onderbreking in, dan is het juist heel bloemrijk, of lopen de zinnen niet helemaal lekker door, wat zorgt voor een onderbreking in een cadans van het verhaal dat juist vraagt om door te lezen. Dat komt vooral doordat de verhaallijn over het reisgezelschap boeiend is. Het leest als een spannend raadsel dat opgelost dient te worden.

Het is handig als de lezer iets af weet van tarotkaarten en het lezen ervan, omdat symboliek een grote rol speelt in het verhaal. Het heeft iets magisch. De mystiek van de kaarten in het verhaal is helderder voor hen die de kaarten al kennen. Dan is de aantrekkingskracht en de verborgen boodschap die de kaarten bevatten, makkelijker te doorgronden. Nadeel is wel dat daarmee ook redelijk snel duidelijk wordt waar Swyler met haar verhaal heen wil, en hoe het zit met de families waarmee Simon en Enola in aanraking komen.

Het minpunt aan het verhaal is dat hoewel symboliek een grote rol speelt en het verhaal magie en wonderen belooft, dit niet helemaal uitgewerkt wordt door Swyler. De lezer blijft achter met vragen. Wat jammer is, want gezien de prettige schrijfstijl en de uitnodiging tot doorlezen, had de auteur best nog honderd bladzijden aan het verhaal toe kunnen voegen, waarmee haar vertelling meer tot zijn recht had kunnen komen.

Al met al een vermakelijke roman, die ik gelezen heb in de leesclub 'Een avond in seizoenen'. Goed voor een aantal uur fijn leesplezier.