Caleb en Camilla zijn kunstenaars, ze scheppen chaos. Annie en Buster doen van jongs af aan mee in hun spelletjes, maar hebben er steeds meer moeite mee. Als ze ouder worden besluiten ze dan ook hun eigen weg te gaan. Annie als actrice en Buster als schrijver.
Dan komen ze op een punt dat ze gedwongen zijn om naar het ouderlijk huis terug te keren. Ze hebben hulp nodig, maar dan verdwijnen hun ouders. Is dit een van hun spelletjes?

Een kunstzinnig verhaal, waar alles wat normaal is overboord wordt gegooid. De ouders zijn zo gefixeerd op hun kunstuitvoeringen, dat de kinderen slechts worden gezien als rekwisieten. Geen wonder dat die problemen krijgen in het echte leven.
Het is mooi om de ontwikkeling van deze kinderen te zien, want eenmaal terug in het ouderlijk huis zijn ze op elkaar aangewezen en blijken ze toch een heleboel te kunnen.

Een psychologische roman, die weet te boeien. De terugblikken naar de vreemde kunstuitvoeringen geven een hoop informatie over het opgroeien van Annie en Buster, waardoor de ontwikkeling in de personen goed in beeld wordt gebracht. Met bizarre situaties wordt toch een logisch verhaal verteld, waarbij de ontknoping eindelijk zorgt voor rust.