Hank is een auteur die geen recente werken produceert, maar het leven en dit boek wordt bepaald door de andere functie die hij bekleed: voorzitter van een faculteit, waarin hij diverse collega's de revue laat passeren en waarin hij met de regelmaat van de klok confrontaties uitlokt, dat hem ook naam geeft buiten de faculteit.

Het eerste boek dat ik van Russo las was 'Schadevolle jaren' en daarvan was ik zo onder de indruk dat ik besloot fan van hem te worden, maar eerlijk gezegd werd dat wel steeds minder, de boeken lijken in opzet veel op elkaar, het speelt zich vaak af in Amerikaanse stadjes waar vervallen glorie flink naar voren komt, hij weet zijn personages prachtig te schetsen en zijn verhalen zitten boordevol humor, daar ligt het ook niet aan.
Helaas moet ik voor mezelf constateren dat (ik begin altijd super enthousiast) ik halverwege het boek het wel zo'n beetje gezien heb en ik eigenlijk geen zin heb om nog verder te lezen, dat geldt ook voor dit boek.
Het boek is absoluut weer prima, maar het houdt me niet lang genoeg vast om tot het einde geboeid te blijven, maar toch wel 3 sterren, want met minder zou ik deze Russo te kort doen, daarvoor is het een te begenadigd schrijver en het boek ook wel te goed geschreven.