Noor werkt voor het Van Gogh museum in Amsterdam. Noor hoort over een onbekend schilderij van Van Gogh en gaat hiervoor naar Frankrijk. In Frankrijk ontmoet ze Benoit Amou en samen met hem onderzoekt ze het schilderij. Terug in Amsterdam bereidt ze een tijdelijke tentoonstelling voor waarin ze , op zoek naar andere werken, een stuk van de wereld afreist. Tijdens deze reizen leert ze meer over zichzelf en wordt ze opnieuw volwassen. Ze stuit op een schandaal in de kunstwereld en moet hierover zwijgen tegen haar vrienden.
Ze heeft moeite met de waarnemend directeur die ze niet geschikt vindt voor de job; ze moet zwijgen over wat ze ontdekt heeft tegen haar collega’s, de moeilijke verhouding met enkele oudere meer ervaren collega’s weegt op haar.
Op persoonlijk vlak loopt de moeilijke relatie met haar moeder als een rode draad door het verhaal. Noor vat deze relatie samen als: ‘Familie is een noodlottige vereniging van personen met tegenstrijdige belangen waarvan elk op zichzelf het met de rest oneens is en slechts twee of meer hetzelfde voelen, waarbij ze als het erop aankomt zich combineren om gezamenlijk een ander lid te hinderen’.
Met Ewald is ze al achttien jaar samen, ze is 36 en zou toch stilletjes aan aan kinderen moeten beginnen, iets wat haar moeder haar regelmatig verwijt. De relatie is een routine geworden, een gewoonte.
Beoordeling
Het boek is goed geschreven, leest vlot, verveelt niet, de personages zijn voldoende diep uitgewerkt. De verwikkelingen zitten goed verstopt in de verhaallijn. Het einde is geen verrassing, eerder een voltooiing en dat mag. Alles past mooi in mekaar.
Het boek krijgt van mij een 3.7 op 5.
Ik zal het boek zeker aanraden aan vriendinnen, het is een ideaal boek om mee te nemen op vakantie en lekker te lezen aan het zwembad.
Ik kijk er naar uit om meer te lezen van deze auteur.