Dit was mijn eerste kennismaking met Jennefer Mellink en het begon goed, want ik zat meteen in het verhaal!
Hoe bizar moet het zijn om geen herinneringen te hebben aan zo’n dramatische dag en om van iets beschuldigd te worden waarvan je geen idee hebt of je het gedaan hebt of niet? Je leeft meteen helemaal mee met de eenzame Stephan, die al geen moeder meer had, nu zijn vader ook kwijt is, niets aan zijn stiefmoeder en stiefzusje heeft, en die ook geen echte vrienden heeft.

Stephan staat er alleen voor in die kille en bedreigende gevangenisomgeving. Gelukkig helpt hypnotherapeut Stella hem om zijn herinneringen terug te krijgen. Al gaat het wel te langzaam naar zijn zin, want zij gaat eerst veel verder terug in zijn verleden. En met dat gegraaf komen er allerlei herinneringen terug die hij weggestopt had…

Spanning is er al meteen vanaf het begin van het verhaal en die wordt langzaam steeds meer opgebouwd en steeds drukkender. Ik kon gewoon echt niet stoppen met lezen omdat ik wilde weten waar het heen zou gaan met het verhaal! En daarbij las het ook nog eens heerlijk vlot (heel af en toe wat té vlot). Het plot vond ik lekker verrassend en het einde erg leuk gedaan!
Voor mij was Vermoorde onschuld een heel geslaagde kennismaking met Jennefer dus!