Zestien jaar geleden verscheen IJsgrens, over een schip dat een enorme meteoriet vervoer aan de Zuidpool. Het boek eindigde met het zinken van de meteoriet in de koude zee. Sindsdien kregen Preston & Child steeds weer de vraag voorgelegd hoe het verderging. En alhoewel ze dat avontuur bewust op die manier wilden laten eindigen, kregen ze door de aanhoudende belangstelling het idee dat er toch een vervolg op moest komen, en dat werd Voorbij de ijsgrens.
In Voorbij de ijsgrens is het inmiddels zes jaar later. Wetenschapper Eli Glinn, die ook in IJsgrens voorkwam, is van mening dat de meteoriet een gevaar vormt voor de mensheid, omdat hij aanwijzingen heeft dat deze een zaadje bevat van een buitenaardse levensvorm. Wat zouden de gevolgen zijn als dat zaadje zou ontkiemen? Eli Glinn wil niet wachten op het antwoord maar er uit voorzorg een atoombom op gooien. Hij lijft Gideon Crew in en gaat met een schip vol bemanning op zoek naar de meteoriet. Waar Eli Glinn al bang voor was, blijkt ook te zijn gebeurd. De buitenaardse intelligentie is een tegenstander van formaat die zich niet zomaar laat uitschakelen.
Eli Glinn is zo langzamerhand ook één van de vaste boekpersonages van Preston & Child geworden, naast FBI-agent Pendergast en Gideon Crew, de wetenschapper en voormalige dief, die door een hersentumor nog maar acht maanden te leven heeft. Glinn heeft geen eigen serie, maar verscheen na IJsgrens nog in twee Pendergast-boeken en daarna in alle boeken over Gideon Crew.
Een Gideon Crew was tot nu toe niet bepaald een aanbeveling. De serie is van een duidelijk mindere kwaliteit dan die over Pendergast, voornamelijk vanwege absurde wendingen en ongeloofwaardige trucjes die uitgehaald worden om de plot lopend te houden. Voorbij de ijsgrens is eindelijk dat niveau ontstegen en is nu zelfs een genietbare thriller geworden. Het is natuurlijk nog steeds puur op avontuur gericht, zoals dat hoort bij een Preston & Child, maar ditmaal hebben ze geen gekunsteldheden nodig om hun verhaal te vertellen. De bedreiging van de buitenaardse intelligentie die het hele schip probeert te overweldigen en de manieren van de bemanning om ermee te communiceren, zijn meer dan voldoende om de lezer op het puntje van de stoel te krijgen.
Als Preston & Child op deze manier doorgaan met de serie over Gideon Crew, dan mag de lezer hopen op uitstel van executie van de hoofdpersoon. En op een nieuwe Pendergast. Want die serie blijft wel beter.