Na vele lovende internationale recensies verscheen De Feniksclub van Janet Turner Hospital in mei bij uitgeverij Ambo|Anthos. Na de enthousiaste commentaren van collega-recensenten Ine en Jeroen kon ik het boek niet laten liggen

Eind jaren tachtig blaast een groep terroristen een vliegtuig van Air France op. De inzittenden: onschuldige slachtoffers die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren. Na fikse onderhandelingen is een groep kinderen vrijgelaten uit het vliegtuig voordat de boel de lucht in vloog. Jaren later kampen deze inmiddels volwassen nabestaanden nog steeds met de traumatische herinneringen van de terroristische gruweldaad. Ieder verwerken ze dat op hun eigen manier. Zo doet Samantha er alles aan om elke seconde van het gebeurde te achterhalen en de identiteit van de betrokken daders te achterhalen. Lowell daarentegen wil niets meer van het drama weten en probeert dit vakkundig weg te stoppen. Totdat zijn vader overlijdt en hem een tas met documenten nalaat die alles met de ramp te maken heeft

De Feniksclub is een prachtig geschreven en aangrijpend verhaal. Turner Hospital weet op zeer treffende wijze de pijn en het verdriet bloot te leggen van de kinderen van vlucht 64. Zij doet dit met schitterende en goed leesbare frasen. Zeer schrijnend legt ze de gruwelijke waarheid bloot en wordt het eens en te meer duidelijk dat een individu ondergeschikt is aan het algemene belang en dat een mensenleven niets voorstelt in een doofpotaffaire. De karakters in het boek zijn enorm goed uitgediept en Turner Hospital gunt de lezer af en toe een kijkje in hun ziel. Toch zaten er ook taaie elementen in het boek die de leesbaarheid op sommige stukken wat in de weg stond. Hoewel de functie van deze stukken mij volkomen duidelijk is, haalde het mij toch elke keer weer uit het verhaal. Daarom geen vijf maar vier sterren voor dit aangrijpende en eng realistische boek.