Ik ben verliefd geworden op de schilderijen van Adriana van Zoest. Voor ik dit boek tegenkwam in de bibliotheek had ik nog nooit van haar gehoord, of iets van haar werk gezien. Maar de mooie plaat op de omslag van een kuikentje, deed me het boek oppakken en toen was ik verkocht. In het boek veel stillevens. Vooral de serie dode dieren heeft mij getroffen: zo liefdevol geschilderd!
Maar naast prachtige schilderijen staat in dit boek ook het verhaal van de schilderes. Hoe zij zich niet thuis voelde op de kunstacademie en haar eigen weg zocht. Ze ontwikkelde zich in een techniek waar op de kunstacademie eigenlijk op neer werd gekeken, maar die haar (en mij) juist erg boeide: het realisme.
Een boek om keer op keer op te pakken, in te bladeren en van te genieten. En ik hou haar site in de gaten voor de eerstvolgende expositie, want ik wil ze nu ook graag in het echt zien!