(Ik heb zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Nachtwild (op Librarything, op Hebban.nl hier en hier)
Auteur: Johan Vandevelde en Bart Vermeer
Illustrator omslag: Maarten Hermans
Taal: Nederlands
Serie: De demonen van Dalca #1
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 226
Uitgever: Abimo Uitgeverij
Jaar van publicatie: origineel 2016 (eigenlijk 2013, zie interview onderaan!), mijn editie 2016 (3e druk)
ISBN-nummer: 9789462345843
BookCrossing ID: 14344605
Trefwoorden: Brussel, vampiers
Waarom ging ik het lezen: Ik had dit boek gekregen van Emmy tijdens een boekenruil-event in de Van Piere-boekwinkel. Het leek me wel interessant omdat het over vampiers gaat (en ik ben groot fan van Buffy the Vampire Slayer) en de kaft van het boek was erg mooi getekend.
Aanrader: Ja.

Korte samenvatting:
Zodra een klasgenoot op mysterieuze wijze verdwijnt en doodgaat, Maikel een afbeelding van het lijk van die klasgenoot vindt, en één van zijn beste vrienden ook verdwijnt, gaat Maikel samen met zijn andere beste vriend op onderzoek uit. Ze ontdekken dat vampiers echt bestaan en dat de vampiers ver gaan om bloed te pakken te krijgen om te kunnen blijven voortbestaan...

Achterkanttekst:
Het lijkt wel alsof een duistere kracht de stad in zijn greep heeft. Het aantal moorden en verdwijningen is op enkele maanden tijd dramatisch toegenomen, en ook op de school van Maikel duiken een paar obscure figuren op. Wie is de mysterieuze Joanna die zich zo afzijdig houdt? Waarom vertelt de nieuwe geschiedenisleraar alleen gruwelverhalen uit de 19e eeuw? En waarom wordt iedereen zo snel verslaafd aan dat nieuwe computerspel? Voor ze het weten belanden Maikel en zijn vrienden in de onderbuik van Brussel, waar ze de strijd moeten aanbinden met een ongekend leger bovennatuurlijke wezens.

Over de achterkanttekst:
Het is geen computerspel, maar een spel voor op smartphones (bij een computerspel denk ik meer aan een spel voor op de PC).

Eerste alinea:
'Putain de bordel!' schold Naïm. Hij verkocht de zijwand van de roltrap gefrustreerd een schop.
'Hé, kom op!' zei Maikel. 'Het is dikke shit, maar door de boel kapot te slaan, komen we ook niet thuis!' Hij leidde zijn vriend met zachte dwang weg van de metrotoegang, die onderaan vergrendeld werd door een zwaar metalen hek. Aan het hek hing een blad papier met daarop in haastige viltstift de woorden: EN GRÊVE - STAKING.

Recensie:
Verhaal:
Het is een boek dat ik binnen een dag heb uitgelezen - het was vooral erg spannend! Telkens gebeurde er weer iets waardoor je wilde weten wat er daarna ging gebeuren. Omdat het verhaal uit het oogpunt van Maikel wordt verteld, weet de lezer steeds evenveel als hij.

Maikel en zijn vrienden komen in gevechten met vampiers terecht. Dat zijn echte gevechten, met bloed en verwondingen. Dit wordt ook allemaal beschreven, wat het wel realistischer maakt (ook al zijn vampiers dat natuurlijk niet).

De vampierensoort in dit boek wil gewoon bloed (zoals je bij een echte vampier verwacht). Niks romantiek (dat zou ook niet in dit verhaal passen)! De auteur heeft wel wat originele elementen toegevoegd: wat er precies gebeurt als je gebeten wordt door een vampier (inclusief een meestervampier) en hoe vampiers zich voort kunnen planten. Dit soort vampiers vind ik interessanter om over te lezen dan de "romantische vampier", omdat dit eigenlijk realistischer is. De auteurs gebruiken veel elementen uit de "vampiermythologie", wat leuk en herkenbaar is als je al meer boeken over vampiers hebt gelezen.

De personages vond ik ook goed - ze zijn wel duidelijk 'goed' of 'slecht', maar ze hebben wel allemaal een persoonlijkheid en ik vond het wel jammer dat een aantal ervan stierven! Ik snap echter wel waarom de auteur het zo geschreven heeft (handiger voor het vervolg). De identiteit van de meestervampier was trouwens ook wel mooi - en het laat goed zien waarom je niet zomaar je adres overal zichtbaar op moet schrijven...! Het was beter geweest als Maikel zijn adres aan de binnenkant van de tas had geschreven in plaats van aan de buitenkant :P

Schrijfstijl:
Ook al is het boek door twee auteurs geschreven, de schrijfstijl is consistent genoeg om tijdens het lezen niet te merken dat er twee verschillende mensen stukken hebben geschreven.
De dialogen zijn echt spreekstijl, maar ze worden afgewisseld met beschrijvingen van actie (dat zit er veel in!) en de omgevingen (minimaal, maar genoeg om je als lezer een voorstelling van de omgevingen te kunnen maken). De zinnen zijn niet te lang en het leest daardoor best snel.
Naïm praat af en toe Frans, voornamelijk als hij emotioneel wordt (zijn moeder praat alleen maar Frans). Het is niet al te moeilijk Frans, goed te begrijpen met middelbare-school-kennis (als je de woorden tenminste nog kent :) ).

Spelfouten/Typefouten:
Blz 85:
'We staan hier een auto te wassen, terwijl onze beste vriend misschien wel wordt ... =
'We staan hier een auto te wassen, terwijl onze beste vriend misschien wel wordt...'
Blz 135:
Vele jaren slaagden ze erin om verborgen te blijven, maar toen , enkele weken voor zijn zeventiende verjaardag, van school kwam, vond hij zijn moeder dood in de keuken. =
Vele jaren slaagden ze erin om verborgen te blijven, maar toen Georg, enkele weken voor zijn zeventiende verjaardag, van school kwam, vond hij zijn moeder dood in de keuken.
Blz 206:
...en sneed met één hauw =
...en sneed met één houw
Blz 209:
In de jaren 60 =
In de jaren '60

Conclusie:
Spannend verhaal wat op zich wel op zichzelf staat, behalve dan dat er aan het einde een grote hint wordt gegeven naar het vervolg.

Herleesbaarheid:
Aangezien het einde echt een aanloop is naar de volgende boeken, is het waarschijnlijk meer een boek om te herlezen als je ook de rest van de serie erachteraan kunt lezen.

Links:
- Website van Johan Vandevelde
- Alle recensies van Buffy-boeken op mijn blog
- Deze recensie op mijn blog

Interview met Johan Vandevelde:
Hoe werkte het om dit boek met z'n tweeën te schrijven? Om de beurt een hoofdstuk, of verzon de één het verhaal en schreef de ander het op?
Bart Vermeer en ik hebben eerst een aantal dagen rond de tafel gezeten om de personages te ontwikkelen en de verhaallijn uit te werken. Daarna hebben we het verhaal in hoofdstukken geknipt en die hoofdstukken onder elkaar verdeeld. Als iemand een hoofdstuk klaar had, gaf hij het door aan de ander, zodat die kon aanvullen, schrappen en verbeteren. Toen het verhaal klaar was, hebben we het elk nog een paar keer doorgenomen om de laatste oneffenheden weg te werken.

De manier waarop de vampiers doodgaan doet me erg denken aan de manier waarop ze in de Buffy the Vampire Slayer serie doodgaan, maar dan iets bloederiger. Hoe kwam je op het idee om de vampiers zo te laten verdwijnen?
Dat komt omdat er nu eenmaal een 'vampiermythologie' is, die doorheen de geschiedenis deel is gaan uitmaken van de collectieve cultuur. Vampiers kunnen niet tegen daglicht, je doodt ze met een houten staak door het hart, ze bezitten bovenmenselijke krachten, enz... dat zijn nu eenmaal 'feiten' waar je als schrijver moeilijk van af kunt wijken zonder je de woede van de echte 'vampierfans' op de hals te halen. Dat wisten de makers van Buffy ook. Uiteraard hebben we ons hier en daar wat vrijheden veroorloofd, zodat de vampiers beter in het verhaal passen, maar aan de essentie van wat een vampier is, hebben we niet geraakt.

Waarom praat Naïms familie veel Frans en de rest van de personages Nederlands?
Frans is de meest gesproken taal in Brussel. Veel nieuwkomers, zoals bvb Naïms familie, kiezen er ook voor om deze taal te leren omdat dit hun kansen op de arbeidsmarkt verhoogt. Maar vaak sturen Franstalige ouders hun kinderen wel naar een Nederlandstalige school, zodat ze tweetalig worden. Dat maakt dat Brusselse jongeren heel vaak Frans en Nederlands door elkaar gebruiken. Zo signeerde ik vorig jaar een boek voor een jongetje op een Brusselse school en kreeg als reactie: 'Mais dis donc, wat een coole handtekening!' Maikel en Siebe zijn dan weer thuis in het Nederlands opgevoed en zullen dus vooral Nederlands spreken.

Bestaat de loods (de eerste schuilplaats van de vampiers inclusief badhuis) ook in het echt?
Nee, hoewel nagenoeg alle locaties in het boek echt bestaan, is de loods met het badhuis eronder verzonnen.

Ben je voor onderzoek ook zelf het riool en de bibliotheek in gegaan?
De Koninklijke Bibliotheek van België is niet te vergelijken met een gewone bibliotheek. Het is een archief waar alle boeken worden bewaard die in België worden uitgegeven. Ze heeft ook een collectie middeleeuwse manuscripten van onschatbare waarde. Je kunt er dus niet zomaar binnenwandelen en een boek ontlenen. Maar een eenvoudig mailtje naar de dienst Public Relations volstond om een exclusieve rondleiding te krijgen, zelfs op plaatsen waar enkel personeel van de bibliotheek is toegelaten.

Wegens tijdsgebrek hebben we de riolen niet kunnen bezichtigen. Er is wel een riolenmuseum in Brussel, maar daar krijg je alleen maar opgeknapte oude delen te zien. We hebben ons dan ook voornamelijk moeten baseren op fotomateriaal van mensen die in de riolen werken. Het moest ook niet allemaal kloppen als een bus. Vooral de sfeer was belangrijk voor het verhaal.

In het boek wordt nog MSN gebruikt als chatprogramma, maar dat wordt allang niet meer ondersteund: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Windows_Live_Messenger Waarom werkt het in het boek nog wel? Volgens mijn exemplaar is de eerste editie van dit boek in 2016 uitgegeven.
De eerste versie van Nachtwild dateert van 2013. Bij de heruitgave van 2016 is dit niet gecorrigeerd. In de volgende boeken gebruiken de personages wel Skype ipv msn.

Kun je iets vertellen over de volgende delen zonder al te veel te verraden?
In de volgende boeken 'Bloedlijn' en 'Levensgif', gaat Maikel samen met Joanna en Victor op zoek naar zijn roots, naar de oorsprong van zijn familie. Daarbij zal hij een aantal schokkende dingen ontdekken en meegesleurd worden in de ultieme strijd tussen de vampiers en de laatste ridders van de Sint-Michielsorde.

Heb je nog boekentips voor lezers dit dit boek heel leuk vonden en soortgelijke boeken willen lezen?
Voor wie voornamelijk van griezelen houdt, kan ik zeker 'Gruwelhotel' aanraden.
Voor wie meer van epische fantasy (en dikke boeken!) houdt, is er de 'Elfenblauw' reeks.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- De "Nachtwacht"-serie van Sergei Lukyanenko (sowieso de eerste drie boeken zijn al naar het Nederlands vertaald, in het Engels zijn er nu zes en in het Russisch is de totale lengte van de serie zeven boeken).
- Het Vampierhandboek van Paul van Loon: voor een uitgebreide behandeling van alle informatie over vampiers!
- Gruwelhotel van Johan Vandevelde.
- Elfenblauw-reeks van Johan Vandevelde.