Engelenstem is het eerste boek dat ik van Arnaldur Indridason heb gelezen en ik kan zeggen, dit smaakt naar meer.
Het is nog niet eens de spanning die in dit verhaal belangrijk is maar de beschrijving van het leed en een verdorven jeugd zijn zo fabelachtig goed neergezet dat je over je eigen jeugd gaat nadenken.
Wat ik ook een opvallend onderdeel vind is het onderwerp of de hoofdfiguur in dit boek, namelijk het vermoorde slachtoffer.
Je kent de goede man helemaal niet levend want de moord heeft eigenlijk al bijna plaatsgevonden maar op de laatste bladzijde ken je hem erg goed en daarbij ook zijn familie en kennissenkring.

Een waar compliment voor de auteur waarbij voor mij de inspecteur en zijn collega's een ondergeschikte rol spelen. Zo mooi met drama en gevoel neergezet en toch geen moment van saaiheid of langdradigheid te bespeuren, knap, knap, knap!!
Ik ga van hem zeker meer boeken aanschaffen.