Een boek over de intrigerende persoon van de balletdanser Vaslav Nijinsky. Drie personen vertellen over zijn leven: zijn huisbediende Peter, z’n vroegere minnaar Sergej Diaghilev en zijn vrouw Romola.

Peter vertelt bijna van minuut tot minuut over de dag van het curieuze allerlaatste optreden van Nijinsky: 19 januari 1919, het is de dag dat hij ook zijn eigen leven een andere wending geeft. Peter is ook de eerste en enige die in de weken voorafgaand aan de onheilsdag van 19 januari doorkrijgt dat er met Vaslav iets vreemds aan de hand is. Bijzonder is dat hij de tekenen herkent omdat hij als kind te maken heeft gehad met Nietzsche, kort voor een zenuwinzinking.
Diaghilev vertelt vooral over het verleden, zijn jaren met Vaslav en hoe uiteindelijk Romola V.'s liefde veroverde. Romola op haar beurt vertelt over haar huwelijk met V. en vooral over de zeer moeilijke jaren na de 19e januari 1919.

Het structuur van het boek is interessant, het zit ook goed in elkaar. En het was beslist boeiend te lezen over de Nijinsky’s, over Diaghilev, een mij onbekende balletwereld, maar ik voelde me niet ècht betrokken, nooit deel van het verhaal. Het bleef afstandelijk, ik kreeg niet echt een gevoel bij de personen in het boek.
Jammer.