Dochter van de zon

Melanie is geadopteerd, dat weet ze, ze komt uit Peru. Haar moeder heeft haar altijd gezegd: Ga nooit terug naar Peru, maar het waarom dat heeft ze er niet bij vermeld. Als Melanie haar adoptiemoeder overlijdt heeft Melanie het moeilijk, om de vervelende gevoelens weg te drukken gebruikt ze mee alcohol dan goed voor haar is.
Haar vriendin Nina wil haar helpen en regelt een baantje als gezelschapsdame op reis naar Peru! Maar er gebeuren onderweg rare dingen, de reisleiders doen vreemd, het reisgezelschap is apart en haar werkneemster ontwikkelt zich tot een enorm kreng.

Het is een vlot verhaal, vanaf het begin rijzen er genoeg vragen op die het lezen van het boek zal moeten beantwoorden. Dat gebeurt dan ook netjes, aan het einde zijn de losse eindjes samen geknoopt, maar het is een redelijk bizar verhaal. Niet alles is even geloofwaardig, maar het levert wel een leuk, redelijk spannend, verrassend en smeuïg verhaal op. Voor Melanie komt alles op z'n pootjes terecht.