Ik vind dit boek, in tegenstelling tot veel andere lezers en bewonderaars van Mankell, een goed boek, drie sterren! Waarom?
1. De schrijver geeft een verantwoording van zijn staccato achtige manier van schrijven, je moet er even aan wennen. Zit je eenmaal in het verhaal, wat vrij snel gebeurt, dan leest het "voor de vuist weg". Zelf worstelde de schrijver ook met het dilemma van zijn schrijfstijl bij dit boek, dat vind ik eerlijk en prijzenswaardig.
2. Het is een sociaal maatschappelijk thema wat Mankell verder goed neerzet, het raakt en je denkt er over na, dat lijkt me toch een essentie van een boek?
3. Het is iets heel anders dan zijn serie met inspecteur Kurt W. Dat gegeven waardeer ik, hoe ik de serie met inspecteur Kurt ook waardeer.
Kortom drie redenen voor elk een ster, kom ik op drie sterren, waarom geen vier? Ik mis een paar elementen:
Spanning, ondanks dat het wel een page turner is weet je als lezer vrij snel wie de "slechteriken" zijn. Spanning verdwijnt daardoor.
Weet de schrijver in de serie met Kurt W. meerdere psychologische lijnen goed uit te werken, in dit boek blijft dat een beetje op de achtergrond: relaties blijven vrij plat.
Al met al vind ik dat Henning Mankell met dit boek eens een hele andere kant heeft afgeleverd van zijn schrijfstijl, ben je een liefhebber van deze schrijver dan zeker dit boek aanschaffen, leg je het naast de serie over Kurt W. dan niet al te kritisch zijn, vergelijk houdt hier op, persoonlijk denk ik: ik hoop dat er snel weer eens een mooie Kurt thriller komt met dochter Laura in de hoofdrol.