Cecilia Wilborg woont in het perfecte huis aan een haven in Sandefjord, Noorwegen, met haar man Johan en twee dochters, Nicoline en Hermine. Ze leidt het perfecte leven: ze is welstellend, doet het werk wat ze graag doet en geeft regelmatig etentjes voor haar vriendinnen van de tennisclub. Tot ze op een avond haar kinderen mee naar huis wil nemen na hun zwemles. Dan ziet ze Tobias, 8 jaar, moederziel alleen achtergelaten in het zwembad. Van dan af aan begint haar perfecte leven barsten te vertonen. Ze verliest de controle en weet niet waar het zal eindigen.

Alex Dahl schrijft met dit boek een straf debuut. De schrijfstijl is vlot. De korte hoofdstukken en de vele cliffhangers, die telkens weer nieuwe vragen opriepen, doen je doorlezen en maakten het voor mij toch wel spannend. Verschillende thema's volgen snel na elkaar. Toch ben ik van mening dat er eigenlijk meer elementen zijn die spreken voor een drama dan voor een thriller: je kan je het verhaal levendig voorstellen en er worden realistische beschrijvingen gegeven. Het is verrassend dat het verhaal vanuit verschillende perspectieven verteld wordt. Ik vond het moeilijk om het boek aan de kant te leggen. Het laat je ook niet onbewogen.

Mijn eindoordeel: geen thriller, wel een drama, vlotte schrijfstijl, leuke accenten met wisselende perspectieven, liefst iets minder thema's, straf debuut.