Het is duidelijk dat ik dit boek nooit zou hebben gelezen als het niet genomineerd was voor de NS Publieksprijs en ik niet in de Kernjury zat (en het boek gratis had ontvangen). Desondanks sprak dit boek me toch ongelooflijk aan, niet in de laatste plaats omdat de schrijver zo sympatiek overkwam tijdens de installatie van de Kernjury en wilde ik dit graag eerst lezen.
Op het einde moet ik constateren dat ik het inderdaad reuze interessant vond en het bewonderingswaardig vind hoeveel tijd en moeite Jeroen Smit in dit boek heeft gestoken. Het is gedetailleerd en redelijk leesbaar uitgewerkt (sommige passages gingen erg diep in op het bankwezen, waar ik weinig van begreep...). En aangezien ik het hele verhaal niet in de publiciteit gevolgd heb, was ik ook erg nieuwsgierig naar het einde.
Maar echt een topboek was het voor mij niet. Daarvoor stond het te ver van me vandaan en past het niet echt in 'mijn genre'.