Voordat Emelie Schepp fulltime auteur werd, werkte ze tien jaar als projectmanager in de reclame-industrie. Omdat ze meer wilde schrijven dan alleen verslagen en informatieteksten volgde ze een cursus tot scenarioschrijver, schreef twee scripts, maar omdat een regisseur de financiering van zijn film niet rond kon krijgen, besloot ze om, in plaats van voor films, een boek te schrijven. Dat werd Memento, haar thrillerdebuut, dat in 2013 bij de door haar en haar man opgerichte uitgeverij verscheen en binnen zes maanden werden er 40.000 exemplaren van verkocht. Het boek kwam in 2015 in Nederland op de markt.

Nadat ze thuiskwam trof Kersten Juhlén haar man Hans dood op de grond aan. Neergeschoten. Hans was hoofd van de immigratiedienst en alles wijst erop dat hij door een kind is vermoord. Het rechercheteam en Officier van Justitie Jana Berzelius onderzoeken de zaak. Niet veel later wordt er een vermoorde jongen gevonden en bij zijn lichaam treft de politie het moordwapen aan. Als bij de autopsie blijkt dat er een naam in zijn nek gekrast is, krijgt Jana een flashback naar haar eigen verleden. Ze herinnert zich dingen, kan ze niet plaatsen en start een eigen onderzoek. Maar gaat dit allemaal wel volgens de regels?

Veel verhalen hebben een aanloop nodig voor ze op gang komen. Memento is anders, want al vanaf de eerste zin wordt de lezer bij het verhaal betrokken en zit er daardoor meteen in. Niet eerst het soms ellenlange voorstellen van de personages, dat gebeurt tijdens de plot waarin je stukje bij beetje meer over hen te weten komt. Deze opzet zorgt er voor dat er gedurende het verhaal een constante, enigszins onderhuidse, spanningsboog is, die de lezer nieuwsgierig maakt naar de achtergrond van de belangrijkste hoofdrolspelers.

Het verhaal zelf speelt zich in een redelijk kort tijdbestek af. Het begint op zondag 15 april, de hoofdstukken worden van een datum voorzien, en eindigt op dinsdag 1 mei. Binnen deze hoofdstukken de kleinere, en afzonderlijke, verhalen vanuit het perspectief van diverse personages. Daardoor gebeurt het regelmatig dat binnen zo’n dagverhaal diverse cliffhangers voorkomen. Daarnaast zijn er korte, in cursief weergegeven delen die vanuit het perspectief van een 7-jarig meisje worden verteld. Deze gedeelten spelen zich, in tegenstelling tot de rest van het verhaal, in het verleden af. Hoewel je als lezer al snel in de gaten hebt welke rol dat meisje in het heden heeft, blijft het boeiend om te weten te komen wat haar destijds overkomen is, maar ook hoe ze daar in haar huidige hoedanigheid mee omgaat.

Hoewel Memento alweer een paar jaar geleden geschreven is, zijn de thema’s die in dit boek naar voren komen nog steeds actueel. Misschien op een wat andere manier, maar dat zijn slechts details. Feit is in ieder geval dat barbaarse handelingen als mensensmokkel en het opleiden van kindsoldaten ook nu nog voorkomen. Beide trieste thema’s heeft Schepp in een goed leesbare en niet zware thriller verwerkt. Het verhaal heeft, zeker in de tweede helft van het boek, voldoende snelheid om de lezer de aandacht erbij te laten houden. Door het toenemende tempo in dat tweede gedeelte gaat de spanning omhoog en nemen de plotwendingen toe. Daardoor wint Memento in kracht. Al met al heeft de auteur een prima debuut geschreven en geeft hiermee een aanzet naar een serie die succesvol kan worden en zeker interessante personages kent.