Op een uiterst sarcastische wijze maakt Thomése kebab van de hypocriete poppenkast genaamd Israël en de bezette Palestijnse gebieden. Een gebied waar men elkaar sinds mensenheugenis naar de Filistijnen helpt in de strijd om ieder door God verlaten rotsblokje als ware het klompen goud.

Niet van plan zich voor het karretje van de propagandamachine te laten spannen, doet Thomése aanvankelijk wat lacherig over het gesponsorde tripje, maar in Gaza maakt de humor plaats voor schaamte, wanneer hij zich als ramptoerist in een minibusje realiseert hoe de Palestijnen als ratten in de val worden uitgeknepen in de hoop dat ze zichzelf uiteindelijk uitroeien.