Het verhaal leest vlot, zit goed in elkaar, tot het eind spannend, inlevend in de denkwereld van het kind. Fleurige en aantrekkelijke omslag. Voor de doelgroep, groep 5/6/7, een heerlijk leesboek.

Herre is een gewone basisschooljongen die weinig mag ondernemen, zelfs tijdens schoolactiviteiten, wonend met een overbezorgde moeder en naast een onverwachte leuke buurman met wie hij plots allerlei avonturen beleeft. Een buurman die ieder kind wel wil hebben.
Hij leert zelf na te denken, te handelen en daardoor te helpen en het mooie is dat hij meer zelfvertrouwen krijgt waardoor het thuis en op school ook beter gaat.

Ook voor ouders: begeleid en overleg met kinderen, laat ze met oplossingen komen om de feiten en de gevolgen te kunnen overzien, kortom laat ze ontdekken wat ze wel kunnen. De vergelijking met de octopus vond ik treffend. Het doosje pleisters achter de hand houden, was herkenbaar.

Het enige aandachtspuntje is de dikte van het boek. Met name in het eerste deel was het verhaal wat te beschrijvend. Voor de de minder snelle/goede lezer, waarvoor dit boek ook erg leuk is, kan dit een minpuntje zijn en het daardoor niet willen lezen.

Als snel kwam op bepaalde punten de vergelijking met Mary Poppins in mij boven, maar ook ‘Leo’ de butler uit de tv-serie ‘Heer en meester’ of Elvis Watt, een andere hoofdrolspeler in een kinderboek. Waarom, dat mag men zelf gaan ontdekken.

Ik zie uit naar een volgend verhaal van Marte Jongbloed, deze ga ik zeker weer lezen en onder de aandacht brengen aan ‘mijn’ kinderen op school. Misschien een deel waarin Herre’s vader een rol speelt? Of een geheel ander origineel verhaal?