Het boek is imo een échte YA. Zoeken naar je eigen identiteit (en die van je mailmaatje in dit geval), wie je écht bent en wie je wil zijn.
Het mailverkeer tussen Blue en Jacques (Simon) is aandoenlijk, grappig, eerlijk en je vóelt de gevoelens tussen de jongens groeien.

Simon gaat gaandeweg steeds meer open staan voor zijn eigen gevoelens, en wanneer hij wegdroomt bij de voetbalbenen van het schoolelftal, hoop je alleen maar dat hij dat niet al t lang meer stiekem hoeft te doen.

Meer van deze recensie? http://www.watiknouvind.com/2018/07/wat-ik-nou-vind-van-love-simon-van.html