Wanneer een auteur zich waagt aan een serie, wordt hij geplaatst voor een lastige uitdaging. Hoe zorg je ervoor dat je hoofdpersonen zich ontwikkelen, maar dat het ook voor de losse lezer, die niet alle voorgaande delen gelezen heeft, begrijpelijk en interessant blijft?
Karin Slaughter lost dat probleem vakkundig op. Slaughters protegees Sara Linton, Lena Adams en Will Trent hebben overduidelijk een lange geschiedenis, en voor de trouwe fans is het een feest om hen weer terug te zien. Tegelijkertijd krijgt de nieuwe lezer voldoende informatie om alle verhoudingen te begrijpen en zijn met name ex-patholoog Sara en federaal agent Will toegankelijk genoeg om ze te gaan waarderen.
Sara en Will treffen elkaar dit keer in Grant County, Saras geboorteplaats. Zij is daar voor familiebezoek, maar voordat ze het weet, wordt ze bij een politieonderzoek betrokken. De zwakbegaafde hoofdverdachte van de moord op een studente heeft naar haar gevraagd, maar voordat ze hem kan bezoeken in zijn cel, pleegt hij zelfmoord. Sara is woedend: hoe kan de jongen beschikking gehad hebben over iets om zijn polsen mee door te snijden?! Daar moet agente Lena Adams verantwoordelijk voor zijn. Dezelfde Lena wier geblunder vier jaar geleden tot de dood van Saras man leidde. Om ervoor te zorgen dat dit tot de bodem wordt uitgezocht, schakelt Sara Will Trent in.
Sara en Will onderzoeken samen wat er nu werkelijk gebeurd is. Was de dood van de studente nu wel of geen zelfmoord? En wat had de zwakbegaafde Tommy ermee te maken? Is het politiekorps op de een of andere manier betrokken? Stukje bij beetje ontrafelen Sara en Will wat er aan de hand is, en dat blijkt heel wat gecompliceerder in elkaar te zitten dan in eerste instantie het geval lijkt.
Het is jammer dat de uiteindelijke ontknoping wel erg uit de lucht komt vallen. Je krijgt een beetje de indruk dat Slaughter ook niet meer zo goed wist waar het allemaal naartoe moest. Ze lijkt zich soms te verliezen in het uitwerken van de verschillende personages en het op scherp zetten van de verhoudingen tussen iedereen. Dat lukt prima, maar de plot wordt daarmee wel uit het oog verloren. Daardoor ontstaat geen bloedstollend spannende thriller zoals we die van Slaughter kennen; het blijft allemaal wat mak.
Hopelijk komen Sara en Will in een volgend boek weer bijeen. De losse eindjes uit het verleden lijken nu min of meer opgeruimd en beiden kunnen hopelijk een nieuwe stap gaan zetten. Wellicht leidt dat tot een volgende thriller met dezelfde sterke personages en dan ook graag met een verhaal dat qua niveau bij hen aansluit. Dat verdienen Sara en Will toch wel.