Mijn mening

Met aantekenboekje bij de hand begon ik dit boek te lezen. Niet om aantekeningen voor de recensie te maken, maar om aanwijzingen naar de Mol op te schrijven. Want dat verwachtte ik ook van dit boek, het meespeuren naar wie de Mol is. Helaas bleek het voor het verhaal nodig om de Mol al vrij snel, voor de lezer, te ontmaskeren. Jammer, maar ik begrijp de keuze van de schrijver wel.

Het speuren naar de dader was ook niet nodig, ook deze was al bekend. Wat maakte het boek dan toch spannend? Want een spannend boek is het zeker!

Sowieso de vraag wat de motieven van de dader zijn en wie nou echt zijn prooi is maken het verhaal. De dader speelt een sadistisch spelletje met zijn prooi. Hij houdt de buit voor om hem vervolgens hard en snel weg te rukken. En sterker nog: het nog erger en ingewikkelder te maken. Het is een waar kat en muisspel waar de dader duidelijk de winnaar blijkt.

Lang heb ik een vorm van sympathie voor de dader, zeker omdat hij zich redelijk galant gedraagt, binnen het sadistische spel dat hij speelt. Maar aan het einde is er bij mij weinig van die sympathie over. Wat een naar, ziek en zielig persoon!

De ontknoping is spannend en kan alleen maar fout aflopen voor je gevoel.

Al kun je niet actief meespeuren naar de Mol, ik denk toch zeker dat dit boek een aanrader is voor Molloten. En ben je niet zo’n fan van de Mol, dan is het een goed en spannend boek dat zich toevallig afspeelt in het decor van de Mol.