1975, in een wijk in Boston spelen de drie vriendjes Sean Devine, Jimmy Markus en Dave Boyle op straat als een tweetal zich als agent voordoende mannen hen aanspreken op hun gedrag. Uiteindelijk stapt Dave in en dat is het begin van een 4 dagen durende nachtmerrie. Er worden verschrikkelijke dingen met hem gedaan. Na die 4 dagen weet hij te ontsnappen en komt als een ander kind thuis.

25 jaar later in hetzelfde Boston: de drie zijn geen vrienden meer maar vage kennissen die elkaar nooit meer zien. Jimmy is een oud crimineel die een eigen supermarkt heeft, Sean is rechercheur bij het politiekorps van Boston en Dave is werkloos en heeft nog steeds veel last van de gebeurtenis van lang geleden. Door een dramatische gebeurtenis komen ze toch weer met elkaar in contact, wat verstrekkende gevolgen heeft. De dochter van Jimmy, Katie, wordt vermoord aangetroffen in een park. Ze is doodgeslagen. Jimmy gaat door het dolle en start een zoektocht, net als het politiekorps van Boston. Ondertussen is Dave thuisgekomen in diezelfde nacht, onder het bloed zittend. Wat heeft hij ermee te maken? Heeft hij er überhaupt iets mee van doen? Wat volgt is een zoektocht, een klassieke whodunit maar dan wel eentje geschreven door een schrijver die heel veel aandacht heeft voor de literaire kant en het beschrijven van de scenery

Heel veel introductie heeft de auteur niet nodig, Dennis Lehane (1965, Boston, VS) publiceerde zijn eerste werk reeds in 1994 en is veelvuldig onderscheiden met diverse prijzen. Ook vonden zijn boeken de weg naar Hollywood. Oa Gone Baby Gone en Shutter’s Island werden met succes verfilmd en ook dit Mystic river was een kaskraker met twee Oscars voor Sean Penn en Tim Robbins.Het boek stamt reeds uit 2001.


Op zich is het onderwerp van het boek vrij simpel, maar wordt het op diepgaande en meeslepende manier uitgewerkt. De sfeerbeschrijvingen van het smoezelige Boston met zijn volkswijken zijn wel aan Lehane besteed en zorgen voor een prachtige achtergrond voor dit dramatische verhaal. Lehane woont in Boston en dat merk je: hij weet de stad prachtig te visualiseren net als in zijn andere boeken. De sfeer die hij in het boek weet op te roepen, kruipt onder je huid: je weet als lezer gewoon dat het geen happy end gaat worden, maar hoe precies, daar kom je pas later achter. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt: Sean is de ‘succesvolle’ agent met zijn eigen demonen en is eigenlijk helemaal niet zo succesvol, Jimmy is de nimmer slapende vulkaan en Dave is de ongelukkige en in de knoop zittende man, eigenlijk het sulletje van het groepje. De plot is niet superspannend of onverwachts, maar eerder broeierig. Al met al zorgen deze ingrediënten voor een onvergetelijke leeservaring die je bij de strot grijpt en pas na de laatste bladzijde, en nog misschien wel later, weer enigszins loslaat

4,5 sterren