Dark matter is een van de vreemdste boeken die ik ooit heb gelezen. Het is een boek waar je aan moet beginnen zonder er echt veel van te weten. Ik wist zelf alleen de grote lijn en die verliep al anders dan verwacht. Het is echt een ontzettend gaaf, raar, maar gaaf verhaal. Je denkt bij dit boek echt veel, wat vreemd, dit kan toch niet waar zijn.

Je gaat er in een sneltreinvaart door heen, want je wil weten hoe het afloopt. Maar dat wil je eigenlijk bij alle boeken en zeker thrillers. Dit is een speculatieve thriller (ik wist niet eens dat dat een genre was, maar het staat toch echt op het boek). Het verandert je kijk op het leven, tenminste je gaat stilstaan bij dingen waar je normaal nooit bij stilstaat, zoals de keuzes, die heb gemaakt, gevoelens van spijt, liefde en hoe kwetsbaar wij mensen eigenlijk zijn. Ik vond het echt interessant om op zo manier na te denken over soms zulke kleine dingen.

Het boek behandelt soms best moeilijke onderwerpen, zoals kwantummechanica, maar wel op zo'n manier dat iedereen het begrijpt. Het interessantste aan dit boek vond ik waarschijnlijk het multiversum, hoe keuzes toch zoveel verschillende werelden leiden, zoveel verschillende vertakkingen, en dat je uiteindelijk maar blij moet zijn met hoe je leven is. Iedereen maakt wel eens verkeerde keuze, of is wel eens ongelukkig, maar dat zijn allemaal gebeurtenissen, waar je van leert, die je moet meemaken. Anders kom je nooit verder in het leven.

Ik raad dit boek echt aan, het is anders dan ik normaal lees (ik heb nog nooit zo'n boek gelezen), maar het is een boek dat je bij blijft. Vooral het einde, geweldig geschreven. Het enige jammer is dat we niet komen te weten hoe het is afgelopen met Amanda en wat ik ook graag zou willen weten is hoe de politie op al dit zou reageren, het lijkt me raar, zeker bij het vakantiehuisje. Dit zou trouwens ook een perfect boek zijn om te verfilmen, als dat al niet is gebeurt.