¶ Als ik een ding als alleenstaande moeder heb geleerd, is het wel het verdringen van mijn eigen gevoel. Het uitstellen van verdriet en zorgen, zodat mijn kind er niets van mee krijgt. ¶

De elementen
De cover is heel bijzonder. Een vrouw loopt een stukje weg en voor haar loopt er een man. Wie is hij? En loopt ze in zijn schaduw of betekent het iets anders? De titel is een mooie samenvatting. Beide karakters Lynette en ook Jordy hebben een eigen binnenwereld. Beide maken nare dingen mee en moeten hier op hun eigen manier mee dealen. Dat is best heftig. Jordy is erg introvert en wil het dagboek van zijn moeder eerst niet inzien. Maar dan wordt hij toch nieuwsgierig. Misschien staat er wel iets in ..waar hij iets mee kan?. Ook Lynette is nieuwsgierig naar haar nieuwe liefde Michel. En wordt eigenlijk vanaf het eerste moment meegesleept in dit nieuwe avontuur. Het neemt al haal tijd in beslag. Maar of dit nu zo slim is, dat is de vraag. Het is een mooi beschreven avontuur, in fijne zinnen weet Marcella Kleine een tweetal verhaallijnen zo neer te zetten..dat je gewoon blijft lezen. In het begin heb je nog niet door waarom deze verhalen zo belangrijk zijn. In de ik-vorm lezen we over Lynette, haar gedachtes en wat zij allemaal meemaakt. in de 3e persoon lezen we over Jordy. Deze wisselperspectief maakt heel nieuwsgierig. De zinnen lezen heel prettig.


¶ Snel duw ik die gedachten weg. Ik probeer niet te veel aan Patrick te denken, omdat er iets aan me knaagt. Misschien weet ik wel wat, maar wil ik het niet weten. ¶

Conclusie
Binnenwereld is een prachtig boek. De thema's als liefde en verdriet, keuzes maken en nieuwe kansen krijgen worden zeer goed beschreven. De verhaallijnen komen prachtig samen en dan is er ook nog de plottwist. Het boek geeft een kijkje in het leven van Jordy die in een inrichting zit. Hij blijkt een groot temperament maar ook klein hartje te hebben. Marcella Kleine kan dit echt heel mooi beschrijven. Het verhaal raakt je als lezer even aan. Het verdriet en gevoelens van verliefdheid maar ook twijfel van Lynette is gewoon voelbaar...alsof je naast haar zit. Je dierbare verliezen als je zwanger blijkt te zijn..is een groot verlies en Marcella heeft dat zeker goed weten over te brengen. Al is dat nog maar 6 jaar geleden, het laat maar moeilijk los. Maar misschien heeft het wel een reden, waarom je dan plots naar een fotolijstje kijkt ..alsof je lief je iets wil zeggen. En je misschien wel weet..wat hij je zeggen wil. Prachtig verhaal, zeer genoten en briljant einde.

Waardering
Gewaardeerd op 5 sterren.