Daf woont in het burgerweeshuis van Burgh Haamstede. Een weeshuis voor verlaten kinderen en halfwezen. Een weeshuis met strenge regels. Op een avond wordt er een nieuwe jongen binnengebracht, Ernst. Een magere jongen van een jaar of tien, met een bleek gezicht en felrode haren. Een van de andere jongens, Pelle, is hem meteen aan het pesten en Daf neemt het voor Ernst op. Dit is gelijk het begin van een vriendschap tussen Daf en Ernst. Als ze een gesprek opvangen tussen de binnenvader en een mysterieuze man, een gesprek dat gaat over geld dat ze zullen krijgen, hebben Daf en Ernst het vermoeden dat er iets niet klopt. Ze sluipen ‘s nachts stiekem de jongensslaapzaal uit en vinden steeds meer aanwijzingen die duidelijk maken dat de volwassenen met iets bezig zijn dat niet in de haak is. Als ze horen over plannen die voor gevaar voor de jongens zorgen proberen ze deze plannen te verijdelen.

De bende van Burgh Haamstede is een spannend boek voor kinderen van tien tot twaalf jaar. De hoofdstukken in dit boek zijn niet genummerd maar hebben allemaal een (spannende)titel. Een duidelijk lettertype, eenvoudige bewoordingen en een ruime bladspiegel laten het boek makkelijk lezen. Het boek bevat veel dialogen waardoor de jonge lezer zich goed in de personages zal kunnen verplaatsen. De proloog is een spannend gedeelte dat al gelijk genoeg nieuwsgierigheid opwekt.

‘Ik laat het doek zakken en schuif samen met Ernst naar de bok van de kar, waar we ons zo klein mogelijk maken. Mijn handen zijn klam, ik ruik mijn eigen zweet.’

Daf en Ernst kunnen het meteen goed met elkaar vinden en trekken vanaf hun eerste kennismaking veel met elkaar op. Vanaf het begin zijn er veel spannende fragmenten en zit er een goede vaart in het verhaal. De strenge regels van het weeshuis zijn niet makkelijk voor de kinderen. Vooral meneer Korbijn is heel streng en als je van hem straf krijgt wordt je in de bezemkast opgesloten. Ook moeten ze altijd vroeg naar bed en wordt de deur van de slaapzaal op slot gedaan. En ze moeten altijd in de buurt van het weeshuis blijven. Geen plek om een echt gelukkig kind te zijn. Maar een keus hebben ze niet. Als de jongens erachter komen wat de plannen van de binnenvader en zijn mysterieuze vriend zijn, realiseren ze zich dat ze gevaar lopen. Al hun angsten onderdrukkend grijpen ze elke mogelijkheid om die plannen te dwarsbomen.

‘Van schrik begin ik te gillen. Het volgend moment voel ik een brandende pijn in mijn hand en dan wordt het donker om me heen.‘

De bende van Burgh Haamstede zal de jonge lezer regelmatig op het puntje van zijn stoel laten zitten, zo spannend zijn vele fragmenten. De jongens maken een spannend avontuur mee en uiteraard wordt er gezorgd voor een goede afloop wat aan het einde een gevoel van ontroering geeft. Tussen de spannende fragmenten door wordt er een stukje geschiedenis gegeven waardoor het boek tegelijkertijd leerzaam is. Ook als het verhaal geëindigd is, vinden we als leuk extraatje een stukje geschiedenis over onder andere smokkelaars in Nederland en weeshuizen in Nederland. Dat stukje geschiedenis laat zien dat Kamphuis in het verhaal zelf een realistisch beeld heeft geschept. Het enige minpuntje is dat er in de redactieronde fouten zijn blijven hangen, deze waren voor mij een storende factor, maar de jonge lezer zal zich hier hoogstwaarschijnlijk weinig van aantrekken. Een spannend verhaal dat gegarandeerd voor genoeg leesplezier zorgt.