Ashley Royer heeft met haar boek 'Ik kan je niet vergeten' een prachtig verhaal verteld. Haar verhalen werden van te voren al miljoenen keren gelezen op Wattpad en is nu in het Nederlands uitgekomen in boekvorm.

Iedereen kent de auteurs Gayle Forman en John Green wel van naam, ook al heb je er nooit een boek van gelezen. Het verhaal van Ashley Royer komt er qua onderwerp dicht bij in de buurt.
'Ik kan je niet vergeten' gaat over Levi die zijn vriendin is kwijt geraakt door een ongeluk. Naderhand is hij gestopt met praten en kampt hij met een heleboel onbeantwoorde vragen en andere problemen. Zijn moeder besluit hem naar zijn vader in Amerika te laten verhuizen in de hoop dat er iets verandert. Maar was dat wel de juiste beslissing?

Het verhaal begint en je wordt er direct in meegetrokken. Het was moeilijk om na een paar bladzijdes al te stoppen. Er wordt veel tijd besteedt aan het uitwerken van de gevoelens en gedachten van de hoofdpersonages en dit wordt heel mooi gedaan, alsof je mee kijkt in het hoofd van Levi.
Verrassend genoeg werd het verhaal niet alleen vanuit Levi's perspectief geschreven, maar ook uit dat van Delilah. Een meisje dat hij ontmoet in Amerika.

De opbouw van het verhaal is heel realistisch en de korte flashbacks geven steeds meer informatie over wat er nu precies met Levi en zijn vriendin is gebeurd. Er komt ook vaart in het verhaal doordat niet alle details worden uitgewerkt en er af en toe een paar dagen worden over geslagen. Dit was ook niet storend of afleidend voor het verhaal te kunnen blijven volgen.

Zodra er meer personages in het boek voorkomen begint er zich een echt plot te ontwikkelen. Levi geeft veel verschillende signalen af aan de mensen om hem heen, wat hen in verwarring brengt. Ook als lezer snap je het soms niet helemaal, maar naarmate het verhaal vordert kom je steeds meer te weten over Levi en waarom hij zo geworden is als hij is.

Het verhaal is ontzettend realistisch en het sleurt je helemaal mee in alle gebeurtenissen. Het is heel aangrijpend om te lezen hoe mensen met een verlies om kunnen gaan en hoe anderen diegene willen en proberen te helpen. Veel dingen waren ook herkenbaar. Soms kun je denken: dat zou ik ook hebben gedaan, of: zo voelde ik me ook wel eens.
Dat zorgt ervoor dat het moeilijk was om het boek weg te leggen. Het verdient zeker vier sterren!