De Gouden Eeuw – en zo leest het boek zich ook.
In goud gesponnen zinnen die historie en fictie verweven tot een prachtig juweel.
Geschiedenis op zijn Simone's is op zijn zachtst gezegd heerlijk leesvoer dat je ademloos beleeft.
Ze schrijft niet om te verhalen maar om je te laten voelen en ervaren. De ik-vorm in “tegenwoordige tijd” maakt dat je Catrijn bent in plaats van dat je een relaas opgesomd krijgt.
En de covers van haar historische boeken alleen al zijn het waard om te staren en te dagdromen over vervlogen tijden …...

Een dame met pit deze Catrijn. Niet voor één gat te vangen – een hart van goud en een verleden waar ze met gemengde gevoelens op terug kijkt. Door bepaalde omstandigheden ontvlucht ze als het ware haar kleine dorp en laat daarmee ook haar familie achter. Zware tijden maakt ze mee in uiteenlopende omstandigheden. Hard werken met weinig inkomen, de pest die ons land in zijn greep had en het opkrabbelen van de economie. Maar ook geluksmomenten voor deze creatieve duizendpoot. We ontmoeten in deze roman een paar groten der aarde op het gebied van kunst en cultuur. Waar een land groot in kan zijn blijkt wel door de wereldberoemde kunstwerken die we met zijn allen zo koesteren, de talentvolle artiesten die uitgroeiden tot meesters die menig museum tot internationaal aantrekkingspunt maken.
Catrijn die zelf een gave bezit die haar penseelvaardigheden tot kunst verheffen, ontmoet in haar leven een aantal lieden die toentertijd nog niet zo bekend waren, waarvan de vaardigheden nog tot volle bloei moesten komen.
Neem bijvoorbeeld Rembrandt en Johannes Vermeer alsook Carel Fabritius, allemaal uitgegroeid tot schilders van extreme grootte. Catrijn ontmoet ze in levende lijve op haar tocht door Nederland. Alkmaar, het roerige Amsterdam en tenslotte Delft – plekken die Simone levensecht weet te schetsen. Plekken die nu nog steeds gedompeld zijn in de historie van kunst en cultuur, waar nog steeds de echo hangt van het Delfts blauw in de fictieve en ware zin van het woord.
Catrijn heeft in deze turbulente periode in onze geschiedenis haar plekje gevonden, maar niet zonder slag of stoot. Geloof helpt haar op weg, de weg naar geluk of naar hel en verdoemenis?

Haar twijfel hierover maakt dat ze geen makkelijk leven heeft en toch – toch krijg je bij het lezen het gevoel dat je in een tijdmachine wil stappen en wil snuiven en proeven, voelen hoe de Gouden Eeuw was en daarbij Catrijn even willen zijn – gewoon omdat het zo'n immens fascinerende tijd was op allerlei gebied.

Helemaal in een boek gezogen worden door een schrijfster vind ik ontiegelijk knap. Je leest het in één ruk uit – denk je zeker – mooi niet! Ik vond het zonde om hem uit te lezen dus ik dwong mezelf om steeds maar weer te stoppen en nog wat te bewaren voor “later” en dat was verdomd moeilijk.

Genieten geblazen!

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2016/02/simone-van-der-vlugt-nachtblauw.html