Midden in de winternacht vertelt het verhaal van Joy Candellaro. Zij heeft ontdekt dat haar man een relatie heeft met haar zusje. Om die reden zijn Joy en haar man uit elkaar. De scheiding ligt nog vers in haar geheugen. Nu blijkt ook nog dat haar zusje zwanger is .
Joy is werkzaam in het onderwijs. Dit wordt haar eerste kerst alleen. Voor haar liggen tweeënhalve week vakantie: niets wat haar af kan leiden van haar herinneringen. Begrijpelijkerwijs heeft Joy hier geen zin in. Zij koopt op de luchthaven last-minute een ticket naar het plaatsje Hope.
Het vliegtuig crasht en Joy komt hierdoor in contact met Daniel en zijn zoontje Bobby. De moeder van Bobby is nog niet zo lang geleden overleden. Joy voert vele gesprekken met Bobby en langzamerhand krijgt zij gevoelens voor Daniel. Deze gesprekken doen Joy zelf ook goed.
Het verhaal maakt dan een onverwachte wending, waardoor alles plots anders blijkt dan je dacht. Hier ga ik verder niet op in daar het onverwachte dan teniet wordt gedaan.
Kristin Hannah heeft een ontroerend verhaal geschreven over liefde, verlies en weer opnieuw de kracht vinden om door te gaan: “je kunt je leven en je verleden wel ontvluchten, maar je kunt onmogelijk afstand nemen van je eigen hart.”
Mijn eerste indruk toen ik het boek in handen kreeg, was dat het een zoetsappig verhaal zou zijn. De cover van het boek is namelijk uitgevoerd in met name rozetinten en bloemen. In het midden een winterse afbeelding van een man en een vrouw die elkaar liefdevol vasthouden met op de achtergrond een landhuis.
Het is echter minder zoetsappig dan de titel en de cover doen vermoeden.