Tijdens het lezen van de biografie kwam het geregeld voor dat ik gegrepen werd door een van de vele tedere anekdotes. Neem bijvoorbeeld de anekdote van Jan Houter (van Vlieland) uit hoofdstuk twee. De kruidenierszoon vertelt hoe hij, in de jaren vijftig, met een blik petroleum en een tas vol boodschappen richting de vuurtoren liep om vervolgens geconfronteerd te worden met de prachtige zang van de dan nog piepjonge Liesbeth. En dan de anekdote van Cees Nooteboom over de familie List (begin hoofdstuk drie). Dit soort lieve beschrijvingen zijn een waardevolle aanvulling op het grotendeels al bekende levenspad van Liesbeth List. Het is dan ook knap van de auteur dat het hem gelukt is dergelijke anekdotes op te rakelen. Dat werpt nieuw licht op het leven van deze interessante chansonnière.