Bali, het paradijselijke Bali verbergt donkere kanten … aldus de cover. Getriggerd door deze onheilspelbare woorden werd ik ontzetten nieuwsgierig naar dit boek.

Korte introductie:
Evi, de dochter van Cita en Jasper, die op het eiland Bali verblijft, wordt vermist. Als de achtenveertig uur spoorloos is, besluit Cita naar Bali te vliegen om haar dochter te zoeken. Het contact tussen Cita en Evi is bekoeld, Evi kan beter met haar vader opschieten. Echter, hij had een drankprobleem en hij mag het land niet verlaten van de reclassering.
In korte en vlot leesbare hoofdstukken worden we deelgenoot van de belevenissen van Cita op Bali, afgewisseld door de gebeurtenissen in Nederland van Joris. De lezer ervaart dat man en vrouw compleet van elkaar verschillen. Dat is grappig om te lezen. We komen tevens meer te weten over de gebruiken op het eiland, de natuur en de gerechten.
Toch mis ik wel enige diepgang in het boek. Het is net of het verhaal om Cita draait, terwijl toch haar dochter wordt vermist. Sommige details komen daarom ongeloofwaardig op mij over.

Al met al heb ik toch wel genoten van dit boek, dat echt als een vakantieboek gelezen moet worden. In mijn ogen is het geen thriller, maar meer een feelgoodroman met een vleugje spanning.

Dit boek past in het genre van de boeken van Suzanne Vermeer en Linda van Rijn. Houd je een vleugje cultuur, natuur, romantiek en spanning, samengevoegd in belevenissen in een paradijselijk oord, dan moet je dit boek zeker lezen onder het mom van ‘vakantiegenot’.