In dit debuut van Lieke Kézér wordt het leven van Joshua beschreven. Joshua, een muzikaal wonderkind, heeft een verre van gelukkige jeugd gehad; zijn psychotische moeder is overleden en hij lijdt onder een afwezige vader die zijn rol als opvoeder niet serieus neemt. Een vriendin van zijn vader die aanvankelijk nog voor Joshua lijkt te willen zorgen, laat hem ook weer in de steek. Overbodig om te zeggen dat deze moeilijke thuissituatie ervoor zorgt dat Joshua later in zijn leven de problemen hiervan ondervindt. Zo gebruikt hij drank en drugs en lijdt hij aan depressies. Zijn talenten op het gebied van muziek komen helaas veel minder tot uiting dan zou hebben gekund, en zelfs als hij later als bekende saxofonist de sterren van de hemel speelt en veel optreedt is hij nog niet gelukkig.

Elk hoofdstuk wordt beschreven vanuit het perspectief van een ander personage. Al deze personages hebben in mindere of meerdere mate een rol in Joshua's (eenzame) leven. Sommigen zijn weer met elkaar verbonden. Allen kampen zelf ook met afwezigen in hun leven. Je leert alle personages goed kennen omdat er veel ruimte is voor karakterbeschrijving waarbij er vooral veel aandacht is voor ontwikkeling, emoties en gevoelens.

Omdat er nogal wat tijdsprongen zijn in deze roman, in combinatie met wisselingen in perspectief, is het geen gemakkelijk boek, geen boek om even snel 'weg' te lezen; je moet goed je aandacht erbij houden om aan het begin van elk hoofdstuk weer even te weten wie wie is en hoe oud Joshua op dat moment is. Er is echter geen enkel hoofdstuk dat vanuit Joshua is geschreven, hoewel hij het hoofdpersonage is. Toch komt de lezer heel veel te weten over zijn jeugd, volwassen leven, gevoelens en emoties, via de perspectieven van de mensen 'om hem heen'.

Muziek speelt een grote rol in deze roman, evenals de thema's eenzaamheid, afwezigheid, verlies en liefde. Het boek zit bomvol (muzikale) verwijzingen, beeldspraak, prachtige zinnen en woorden. Als je het boek een tweede keer leest ontdek je weer honderden nieuwe dingen die je de eerste keer niet opgevallen zijn, omdat je toen zo gefocust was op het verhaal zelf. Het boek geeft zeer veel stof tot nadenken; het is niet uit nadat het uit is.

Kézér laat met rake woorden de eenzaamheid en het verdriet van Joshua op de lezer overkomen. Hoewel geen enkel hoofdstuk vanuit hem is geschreven, voel je des te meer mee met deze kwetsbare jongen. Schitterend om te zien hoe deze afwezigheid zo'n sterke aanwezigheid van gevoelens en emoties voor een fictief personage en verhaal teweeg kan brengen...