Stalker van een van mijn favoriete thrillerauteurs net uitgelezen. Na de zeer spannende toppers Slaap en Getuige houdt Lars Kepler dit hoge niveau helaas niet vast. De leuke hoofpersonen uit de eerdere boeken verdwijnen helaas wat uit beeld en Margot Silverman wordt geïntroduceerd. Haar personage doet echter (nog?) geen vonk overslaan. Het verhaal zelf kent weliswaar de nodige goeie spanningsmomenten, maar heeft ook iets cartoonesk (in de vorm van een moordenaar met een gele regenjas). Anders dan de twee voorgaande dikke pillen, waar je zo doorheen las, vond ik dit verhaal veel te lang uitgesponnen en had ik soms zelfs wat moeite met de normaliter frisse en prettige schrijfstijl van Lars Kepler. Ook wordt af en toe een loopje met de geloofwaardigheid genomen en valt ook de traditionele cliffhanger aan het einde van het boek tegen. Kortom, de volgende keer graag wat meer inspiratie en bezieling, want een steengoede thriller schrijven kan Lars Kepler wel. Voor nu (helaas) krap 3 sterren.