Marie Kondo is volgens Aaf Brand Corstius van Volkskrant Magazine ‘de eerste opruimcelebrity van de wereld’. Ze bracht de wereld van neurotisch aangelegden en sloddervossen in rep en roer met haar KonMari-methode die ze beschrijft in haar boek ‘Opgeruimd!’, die jou zou moeten helpen je leven op orde te krijgen.

De KonMari-methode bestaat er simpelweg uit dat weg te gooien waar je geen ‘spark of joy’ van krijgt. Ga gestructureerd te werk om per categorie alle spullen die je bezit uit te stallen op de grond, ze een voor een door je handen te laten gaan en dan te besluiten of je er gelukkig van wordt als je het houdt. Schreeuw je niet meteen ‘I do!’ dan gooi je het weg en bedank je het voor de ervaring die het je heeft gebracht. Daarna ga je opruimen en ordenen: kleding niet op elkaar gestapeld maar verticaal, sokken niet als balletjes maar opgerold in een schoenendoos, enzovoorts.

‘Opruimen is een soort inventarisatie die ons toont wat ons dierbaar is.’ (p. 182)

Daarmee zorg je er niet alleen voor dat je huis is opgeruimd, maar creëer je tevens ruimte in je hoofd om na te denken over wat jij belangrijk vindt in het leven. Welke keuzes maak je nu? Liggen die in een natuurlijk verlengde van waar je naar verlangt, van je dromen? Met één flink opruimfestival is je huis op orde – je hoeft het alleen nog bij te houden – en heb je de eerste stap gezet naar een leven vol spullen die jou gelukkig maken en rust in je hoofd zodat je kunt gaan doen wat er echt toe doet in het leven.

‘In wezen is opruimen een proces waarbij de balans wordt hersteld tussen de mensen, hun spullen en het huis waarin ze wonen.’ (pp. 195-196)

Het is ongetwijfeld een fantastische methode en ik kan niet zeggen dat ik niet al plannen heb mijn eigen huis onder handen te nemen. Toch stoorden een paar dingen mij wezenlijk. Bijvoorbeeld de eindeloze herhaling, waardoor de strekking van het boek makkelijk in een derde van het huidige aantal pagina’s had kunnen worden overgebracht. Voor een boek over effectief en efficiënt opruimen heeft Marie Kondo in ‘Opgeruimd!’ verbazingwekkend veel overbodige woorden gebruikt die makkelijk geschrapt oftewel opgeruimd hadden kunnen worden.

Die typisch Amerikaanse schrijfstijl belemmert het leesplezier. De TelSell-achtige schrijfstijl met extreme voorbeelden van hoe lastig je leven is als je huis is dichtgeslibd met overbodige spullen en hoe fantastisch het is als je de KonMari-methode heb toegepast waardoor je leven een fenomenale transformatie heeft ondergaan, is storend. Het komt hierdoor over alsof Kondo zelf niet overtuigd is van de werkzaamheid van haar methode terwijl uit de uitleg toch wel blijkt dat ze erg zeker van haar zaak is.

Door het gebrek aan functionele structuur heeft ze gedurende het hele boek verschillende argumenten en voorbeelden beschreven om de lezer te overtuigen van het effect van haar opruimmethode, maar juist dit gebrek aan structuur lijkt de drijvende kracht achter de overbodige herhalingen. Daarbij is de argumentatie niet altijd kloppend en gaat ze soms vanuit mijn westerse standpunt gezien te ver in haar spirituele benadering van objecten. Volgens haar glanzen gekoesterde spullen, maar het lijkt me toch echt dat je er dan eerst een doekje over moet halen.

Goed, laten we niet al te moeilijk doen en die schoonheidsfoutjes negeren, want de methode is slim en handig en een aanrader voor iedereen die meer rust in zijn leven wil. De simplistische opruimmethode van Marie Kondo heeft namelijk als uitgangspunt dat je kwaliteit boven kwantiteit verkiest en in onze consumptiemaatschappij waarin massaproductie een prominente plek inneemt, is het belangrijk terug te gaan naar de basis.