Deze roman is gebaseerd op waargebeurde historische feiten. Het gaat over liefde, vriendschap, moed en macht rond 1565-1566. Een roerige, onrustige tijd in Amsterdam, het was toen gevaarlijk om anders te zijn, om boven de gemiddelde man/mens uit te steken.
We volgen het leven van Fye Lieveheer in Amsterdam. Door de beeldende beschrijving van de stad gaat deze voor je leven:
“… Ze zag hoe roeiers de vletten, smalle bootjes met vracht, langzaam
voortbewogen over de Amstel door regelmatig hun spanen in het water te steken.
Honden scharrelden op zoek naar eten….. en met zijn schort nog onder het
bloed liep een tandentrekken naar de deur van herberg de Zwarte Arend…”
(blz 17)
Fije is naar de Latijnse school geweest, ze is een ontwikkelde vrouw. Graag had ze met Laurens willen trouwen haar jeugdliefde, die is naar Genève gestuurd om predikant te worden. Maar hun gezin verviel tot armoede en ze is onder haar stand getrouwd met Gerrit, een appelboer afkomstig van het platteland. Ger verkoopt zijn appels op de markt en zij verkoopt ze in hun winkel, samen met andere producten, die ze van appels maakt.
Fye heeft de ‘gave’ in haar dromen voorspellende gebeurtenissen te zien. Zij ziet de pest aankomen, het gezin zich af van de buitenwereld en overleven deze ramp!
Helaas raakt Gerrit aan de drank, soms blijft hij een dag, nacht of langer weg. Hij komt in de kroeg waar Cornelis Buyck ook komt.
“… deze verorbert vrouwen en spuugt ze weer uit als olijfpitten…”(blz 51)
Als Cornelis in de winkel komt laat hij haar dochter Sara groeten?!
De gedachten van Fye zijn schuin gedrukt, je leest wat ze voelt en denkt!
“… gedachten lopen door elkaar en vormen in haar hoofd één bont
mozaïek…” (blz 56)
Fye heeft een hartsvriendin. Jacoba of Jaapje, zij woont in een groot huis, is erg rijk en heeft veel aanzien in de stad. Zij betaalt de Latijnse School voor hun dochter Sara. Zij brengt ook extra eten als de tijden moeilijk zijn of als de appel-oogsten mislukken. Jacoba is haar steun en toeverlaat.
Sara gaat om met de kinderen uit het Weeshuis, o.a. met Lambert. Deze is zeer politiek bewust. Maar in haar dromen ziet Fye dat er een opstand of rebellie komt in het weeshuis. ‘De meute zal glas uitbraken, en spelden, en vingerhoeden’. Beelden die symbool staan voor de schijnvorm van de duivel, voor hekserij. Ze gaat er poolshoogte nemen en ziet iets gebeuren wat ze niet goed begrijpt.
Haar voorspelling komt uit, Jacoba waarschuwt haar: Vertel niemand van je gave, iedereen die anders is zal worden verdacht . Denk aan de brandstapel die we als kind zagen, waar Engel Dircksdr. op is terecht gesteld. Zwijg, anders denken ze dat jij de heks bent, kunt toveren! Dan ben jij de Zondebok.
Laurens loopt het leven van Fye weer binnen, maar ze vertrouwt Laurens te veel, ze is te veel verblind, hij is voor hervormingen! Tegen de katholieken. Hij denkt dat Fye behekst is.
“… alle mensen die ze liefheeft, dwalen van haar weg, als asvlokken boven
vuur… door haar verhitte daden vormt zich een ketting van ellende als
omgetikte dominosteentjes…’( blz.151)
Het onheil nadert! In beeldende taal wordt het proces tegen Fye beschreven. Het is zo gruwelijk dat je als lezer zo nu en dan even moet stoppen met lezen! Dat Jacoba werkelijk haar vriendin is, komt in dit gedeelte duidelijk naar voren. Dat Ger en Sara haar steunen getuigt van intense liefde.
Op het eind gaan gebeurtenissen zo razendsnel, draait het plot om en om??
“… de hel op aarde is los gebarstene, Fyes buitenwereld en binnenste
versmelten en storten als geheel in elkaar …” (blz.309)
Als lezer moet je terug lezen wat er staat… je leest te snel, je wilt weten hoe het afloopt, maar lees je het wel goed… hoe? Wie? Wat?
Het is een prachtige historische roman, die zo beeldend is beschreven dat je het als een film voor je ogen ziet gebeuren. Het leven van de gewone man, het leven in het Amsterdam van die tijd, vriendschappen en liefdes, huwelijken uit noodzaak of uit ‘hebzucht’.
Het leven van deze krachtige vrouwen is het lezen meer dan waard!