Aangrijpend verhaal over 2 jonge meisjes, Rita en Rosie, 9 en 5 jaar, die na de WOII in weeshuizen opgroeien. Hun vader is gesneuveld. Hun moeder Mavis heeft een nieuwe vriend, de gewelddadige oom Jimmy en is opnieuw zwanger. Hij dwingt Mavis afstand te doen van de meisjes. Ze worden overgedragen aan een tehuis, maar ze staat er niet bij stil dat ze op die manier ook afstand heeft gedaan van haar ouderlijke rechten.
We volgen de meisjes tijdens hun verdere leven in verschillende weeshuizen, waar zorgzaamheid en liefde ver te zoeken zijn.
Het is een emotioneel verhaal, dat je regelmatig naar de keel grijpt. Vanaf de 1ste bladzijde heb je tedere gevoelens voor de meisjes maar ook voor de oma, die alles op alles zet om haar kleindochters een warme opvang te bieden.
De auteur hanteert een vrij eenvoudige schrijfstijl, maar zo'n verhaal behoeft geen zware woorden en moeilijke zinsstructuren. De personages worden mooi uitgewerkt en het plot is heel aangrijpend.
Dit ontroerend boek is een absolute aanrader.