In 2009 plaatst uitgeverij LetterRijn een oproep op Hyves voor het insturen van verhalen die 'uit het leven zijn gegrepen'. Uit de ruim vijftig inzendingen kiest Theo van Rijn de dertig beste verhalen  om te bundelen. Een traditie is geboren.

Voor 2015 luidde de opdracht: verplaats je in een misdadig brein en schrijf vanuit dat vertrekpunt een (bloedstollend) spannend misdaadverhaal met een donker randje. De opdracht was gebaseerd op de tv-serie Criminal Minds waarin men zich op de motieven van de misdadiger richt. Uiteindelijk werden 24 verhalen gebundeld en uitgegeven onder de titel Schaduwkant.

De vrees dat de verhalen te veel van elkaar weg hebben, blijkt gelukkig ongegrond. De verhalen zijn erg divers, allemaal van een hoog niveau, en vanuit een verschillend oogpunt van het criminele brein opgeschreven. Zo zijn er een aantal verhalen waarin de hoofdpersoon een traumatische jeugd heeft gehad, wat op latere leeftijd zijn tol eist. Maar ook verhalen waarin het criminele brein puur op lust uit is.

Het boek leest heerlijk weg en ieder verhaal is een verrassing op zich in welk stramien dit is geschreven. 24 los van elkaar staande, korte uitbarstingen van creativiteit. Vooral verrassend is hoe vaak je op het verkeerde been wordt gezet en dat bij geen enkel verhaal de aandacht verslapt. Deze verhalenbundel is van hoge kwaliteit.

Dat de schrijvers van Schaduwkant  onbekende namen zijn voor het grote publiek is des te fascinerend. Je kunt je afvragen of dit een opstap is naar meer werk van de hand van deze mensen. Zo schrijft Martin van Dam, die het eerste verhaal, De strandvogel, voor zijn rekening nam, al vanaf 2004 voor enkele websites. En is Carolien van Wijngaarden, die het verhaal Appel  schreef, een actrice.

Het schrijven van korte verhalen is niet eenvoudig. Vooral omdat ze niet te veel informatie mogen bevatten en dus dicht bij de kern van het verhaal moeten blijven. Het is daarom zaak zo subtiel mogelijk informatie aan te brengen, waardoor het leesbaar en begrijpelijk blijft en de schrijver dicht bij de essentie van zijn verhaal blijft. In deze bundel is dat heel goed gelukt.

Iedere aflevering van Criminal Minds bevat een spreuk of een quote die slaat op het verhaal. De inzenders die gehoor gaven aan de oproep van LetterRijn moesten hun verhaal ook van zo’n spreuk voorzien. Het laatste verhaal in het boek is Boetekleed  van Liesbeth Bliek en zij eindigt haar verhaal met een quote van de in 1962 overleden Zwitserse schrijver en dichter Hermann Hesse: "Het kwade ontstaat altijd daar waar de liefde tekortschiet." Voor veel verhalen uit dit boek is dat de perfecte afsluiting.