Een aan alcohol verslaafde rat krijgt een nest in de kelder van een boekenwinkel. Firmin is nummer dertien uit dit nest en dat betekent dat er weinig voeding voor hem overblijft. Het beetje melk dat hij binnenkrijgt vult hij aan met boeken. Tijdens het kauwen leest hij stukjes en langzaamaan leest hij steeds meer, en eet hij steeds minder boeken. In de boeken vindt hij troost en zoekt hij naar betekenis in het leven. Als zijn moeder en broertjes en zusjes een voor een het nest verlaten, blijft Firmin waar hij is. Hij krijgt steeds meer interesse en verzint manieren om in contact te komen met de eigenaar van de boekwinkel, Norman, maar of deze daar prijs op stelt?

Als lezer kun je je snel identificeren met Firmin en zijn liefde voor boeken. Intertekstualiteit geeft een extra laag aan het verhaal. Er komen veel bekende boeken voorbij en Firmin quote hier zo nu en dan ook uit. Firmin laat zien dat boeken troost kunnen bieden en dat je je kan verliezen in een boek. Als boekenliefhebber is het heerlijk om over die liefde voor boeken te lezen.

Wel mist het verhaal wat vaart. Het leven van een rat is niet heel interessant en het verhaal kabbelt dan ook maar een beetje voort. Vanaf het moment dat Firmin contact probeert te zoeken met Norman begint het interessanter te worden. Zijn pogingen om zijn liefde voor Norman te tonen zijn aandoenlijk en als lezer begin je sympathie voor Firmin te voelen. Er volgen een aantal gebeurtenissen waarin je meeleeft met Firmin, maar echt aangrijpend wordt het nergens.

Firmin is misschien geen boek dat een diepe indruk maakt, maar het is zeker een aangenaam boek om te lezen. Er zit weinig vaart in het boek, maar des te meer liefde voor boeken en voor aandoenlijke ratten.