Steffen Kverneland, de auteur van dit boek, werkt graag en veel samen met Lars Fiske. Hun bekendste project is Kanon, een serie stripboeken over kunst uit de 19e eeuw, waar Munch onderdeel van is. Kverneland is een autodidact en staat vooral bekend om zijn karikaturen en de serie Amputerte Klassikere (verstripte literatuur).

Op 18 december 2005 ontmoeten Steffen Kverneland en Lars Fiske elkaar in het Munchmuseum in Oslo. Zij drinken wat, ze pakten elkaar in de arm en slenterden van de ene naar de andere zaal, hun hoofden tegen elkaar geleund , druk pratend en gesticulerend. Kverneland: Helemaal gestoord, Man! Wat haalde hij helemaal in zijn hoofd? waarop Fiske antwoordt: Waarschijnlijk helemaal ladderzat van de port. Complete LSD-trip. 

De heren zijn overduidelijk kunstkenners, zoals ook blijkt uit de wijze waarop ze het net ontdekte schilderij (drie mannen en een naakt) bespreken:
Kverneland: Jezus! Da's pas radicaal. Hardcore symbolisme. Typisch 1840!
Fiske: Psychedelisch new-age-zielenschilderij, Die aan de linkerkant moet een zelfportret zijn met rood haar en baard.
Kverneland: Of een aura? Die kikkerkop aan de rechterkant is vast Gunnar Heiberg.
Fiske: Maar wie is dat in het midden? Een broodmagere en zonverbrande Christan Krohg met groene baard?

Als ze het bezoek met een sigaret en nog wat drank afsluiten komen ze tot de conclusie dat het hoog tijd is voor een stripbiografie over Munch. Een biografie die moet bestaan uit een collage van 'zuivere' citaten, zodat Munch zelf ongecensureerd aan het woord komt. En dat is dan ook precies wat er - inmiddels acht jaar later - verschijnt: een strip waarin uitsluitend citaten van Munch zelf of bewezen feiten zijn opgenomen, die de lezer zelf kan verifiëren aan de hand van de uitgebreide bronnenlijst achterin het boek.

Maar dat is bij lange na niet het interessantste of indrukwekkendste aan Munch. De afwisselende en vaak verpletterend mooie tekeningen van Kverneland maken de meeste en meest blijvende indruk. Afhankelijk van de plaats en het tijdstip tekent hij in andere stijl; hij varieert van zwart-witte cartoons tot foto-realistische tekeningen en alles wat daar tussenin zit. Absoluut hoogtepunt is de kubistische wijze waarop hij diverse kunstenaars - die samen met Munch aan het eind van de negentiende en begin van de twintigste eeuw in Parijs en Berlijn waren - en gebeurtenissen in die periode heeft weergegeven. Bijna net zo indrukwekkend is de wijze waarop Kverneland het ontstaan van de, zeer biografische, schilderijen van Munch in het verhaal verweeft. Ze ontstaan bijna opnieuw onder je ogen.

Munch is niet slechts een verstripte biografie van een schilder, of van de wijze waarop het werk van een schilder tot stand is gekomen, maar ook van een hele generatie van Zweedse kunstenaars, waarbij met name de periode rondom de vorige eeuwwisseling ongelooflijk boeiend is en blijft. Gelukkig heeft de uitgever ervoor gekozen om deze 'strip' in prachtige hardcover uit te brengen, op mooi stevig papier, want dat verdienen Munch, zijn leven, zijn schilderijen en nu ook zijn stripbiografie.