De zaak Magritte is geschreven op vraag van de erfgenamen van de bekende surrealist René Magritte, die 50 jaar geleden stierf. Hiervoor liet hij Liese Meerhout even aan de kant staan en liet hij ons kennis maken zijn nieuwe hoofdpersonage Alex Berger.

Alex Berger is een ex-rechercheur die het nog steeds moeilijk heeft met de dood van zijn vrouw 2 jaar geleden. Ze stierf tijdens de terreuraanslag in Parijs. Zijn voormalig team wordt geconfronteerd wordt met een moord waarbij de dader een briefje achterlaat met de tekst: “ceci n’e st pas un suicide”, en wanneer deze wordt gelinkt aan een dader die Alex goed kent, wordt hij gevraagd om mee te helpen aan de zaak. Uiteindelijk besluit hij mee te helpen, waarbij hij vooral uit is op wraak. Op het moment van de terreuraanslag was hij deze dader, Novak, aan het verhoren, en hij vergeeft het hem en zichzelf niet dat hij daardoor niet bij zijn vrouw was en haar niet kon beschermen.

Het verhaal is goed en vlot geschreven, al heeft het moordonderzoek een minder belangrijke plaats dan het rouwproces van Alex Berger. We komen vooral veel te weten over hoe hij zich voelt en zijn proces om de dood van zijn vrouw te aanvaarden. Dat is heel goed uitgewerkt door de auteur, het is een verhaal vol emotie. Dat het moordonderzoek op zich daardoor iets op de achtergrond komt is wel wat jammer. Op het einde kom je gelukkig wel te weten wat het motief is van de dader en hoe alle slachtoffers aan elkaar gelinkt zijn. En of Alex zich uiteindelijk kan verzoenen met de dood van zijn vrouw.

Ik heb het boek graag gelezen, de personages waren goed neergezet en daarom krijgt het boek van mij een welverdiende 3,5 sterren. Ik hoop nog meer boeken te mogen lezen met Alex Berger in de hoofdrol.