Een recensie schrijven over dit boek vind ik niet makkelijk. Voor een goed verhaal moet je dit boek niet vastnemen. Het was mijn eerste boek zonder echte verhaallijn of informatieve gegevens. Het was dan ook even wennen om het te lezen...
De schrijver zegt zelf dat het mogelijk beter niet roman was genoemd, maar 'lang uitgesponnen gedicht, dus laat u gewoon gaan tijdens het lezen'. Het is dan ook beter het boek op deze manier te benaderen.
Het boek is erg fragmentarisch; de schrijver springt echt van hier naar daar. Zo komen er jeugdherinneringen, rauwe emoties, frustraties, gevoelens en recentere herinneringen aan bod.
Sommige hoofdstukken lezen vlot, andere komen keihard binnen, maar alles is geschreven op een aangename manier. Het ene hoofdstuk is verwarrend en moeilijker te volgen, terwijl een ander eerder verhalend of beschrijvend is.
Het boek hoofdstuk per hoofdstuk benaderend enigszins genoten van het boek, al waren sommige hoofdstukken er zwaar en pakkend, zeker omdat sommige frustraties en gevoelens mij persoonlijk raakten en ik er dan beter aan deed om even rust in te lassen.
Toch apprecieer ik de vlotte stijl van de schrijver en de diepere gevoelens die hij deelt.