Het boek begint met een proloog, hierin lees je dat de schrijfster een ring krijgt van een oudoom genaamd Frans, een ver familielid. Binnen de familie staat hij bekend als "de bommenneef". Hij wil dat degene die naar hem wordt vernoemd deze ring krijgt. Als Marjolijn zwanger wordt en een zoon verwacht, wil ze aan zijn wens voldoen en de jongen naar hem vernoemen. Maar eerst wil ze meer over zijn leven te weten te komen. Ze begint met vragen te stellen aan familieleden en mensen die hem hebben gekend. Daarna gaat ze opzoek in verschillende archieven. Niemand weet precies wat er tijdens de bomaanslag is gebeurt en wat de rol van Frans was tijdens het naoorlogse Nederland.
Vooral de twijfel van Marjolein vond ik goed weergegeven. Was hij goed of fout, dat is de belangrijkste vraag tijdens deze zoektocht.

Haar zwangerschap is heel mooi verweven in het verhaal. Het is op nuchtere en humoristische manier beschreven , het boek heeft een vlotte schrijfstijl. Door het aftellen van de weken zit er zelfs wat spanning in het verhaal. Het boek is erg origineel opgezet, maar hoe het precies gedaan is, daar kom je pas achter als je het boek uit hebt. Dan weet je ook pas hoe goed de titel bij het verhaal past.