Ik zou alle boeken van Arnaldur Indridason wel achter elkaar, zonder leespauze, willen lezen. Ze zijn zo goed geschreven, met aandacht voor alle personages en met een uitstekend in elkaar zittend verhaal. Ook Engelenstem is weer zo'n juweeltje.

Het is bijna Kerst en het is druk in Reykjavik. In een hotel wordt de portier, die ook voor kerstman speelt, vermoord gevonden. Hij is van middelbare leeftijd, heeft geen vrienden of geld en het is Erlendur een raadsel waarom hij is neergestoken. Om zijn eigen eenzaamheid te ontvluchten, neemt Erlendur zijn intrek in het hotel waar hij overigens niet ontkomt aan de indringende vragen van zijn dochter Eva Lind. Zij kan het verleden niet laten rusten; de tijd waarin hij en zijn vrouw zijn gescheiden en hij de kinderen in de steek heeft gelaten. Is zijn eigen jeugd hierop van invloed geweest? De jeugd waarin zijn broertje in een sneeuwstorm is verdwenen en nooit meer teruggevonden?

Het is het verhaal van vaders: vaders zoals Erlender die hun kinderen op wat voor manier dan ook pijn doen. Eén van de vaders is die van de vermoorde man. Het blijkt dat hij in zijn jeugd een begenadigd zangertje was, met een mooie carrière voor zich - daarbij begeleid en opgejut door zijn vader. Tot hij de baard in de keel kreeg. De wereld van de vader en daarmee ook de wereld van de jongen stortte in.
Wat is de achtergrond van de moord? Waarom liegt de zus van de vermoorde man? Erlendur spit steeds dieper in de zaak en komt van alles op het spoor. Maar zit daar ook de moordenaar bij?

Weer een typisch boek van Indridason met prachtige sfeertekening en een verhaal dat psychologisch sterk in elkaar zit met zeer herkenbare karakters. De lezer krijgt met elk nieuw boek meer inzicht in het karakter van Erlendur waardoor hij steeds vertrouwder wordt. Ook de ontwikkeling in dit boek van zijn dochter Eva Lind is een sterk onderdeel van het geheel.
Van mij mag Indridason nog heel lang doorgaan met het schrijven van deze wonderschone thrillers.