Je kunt niet anders dan meevoelen voor Alan, een man die op alle vlakken (als echtgenoot, vader, baas, vriend, buurman) gefaald heeft. Zijn laatste hoop op fortuin, dat in één klap een einde aan zijn onbestemde leven moet maken, ligt in een presentatie die hij aan de koning van Saoedi-Arabië zal geven.

Helaas stapelen ook in de woestijn de problemen zich in sneltempo op, krijgt hij een vreemd gezwel in zijn nek, kan hij geen greintje respect opbrengen bij zijn team van jonge twintigers, en ziet het er niet naar uit dat koning Abdullah ooit nog zal opdagen. Intussen krijgen we via flashbacks, brieven aan zijn dochter en mijmeringen over zijn ooit glansrijke verleden een complexer beeld van de man die ondanks alles iets blijvends tot stand probeert te brengen.

Ik heb 'Een hologram voor de koning’ graag gelezen. In onomwonden, heldere taal neemt Eggers je mee tot het einde, dat ondanks alles opvallend optimistisch is. Een krachtig boek over de economische crisis, het verloren gaan van de Amerikaanse droom en de razendsnelle opkomst van metropolen in het Midden-Oosten.