Dit zal voor velen herkenbaar klinken: Lucy, Daniel, onsterfelijke zielen en eerdere levens? Dat klinkt als de Fallen serie! Ja, dat had ik dus ook. Maar god, wat was dit boek toch anders en minstens net zo mooi.
Eerlijk is eerlijk, het boek trok me aan omdat het net als de Fallen serie klonk. Tegelijkertijd was ik ook erg nieuwsgierig hoe Ann dit vorm zou geven – zou het als een kopie lezen, of heel anders? Het vertoond gelijkenissen, maar als Ann andere namen zou hebben gebruikt, dan had het verhaal heel anders geleken.

Je leest het verhaal vanuit het perspectief van Daniel en Lucy. Dit zorgt ervoor dat het verhaal heel dynamisch is. Je leest vanuit de onwetendheid en terughoudendheid van Lucy, en tegelijkertijd leer je Daniel en het verleden wat hij met Lucy deelt stukje bij beetje kennen. Daardoor kan je niet wachten totdat Lucy nieuwe dingen leert, en iedere stap die Lucy frustreert je mateloos of laat je van Lucy houden.

‘De verwarrende dingen bleken waar te zijn.’

Lucy leert Daniel kennen op school. Op de een of andere manier is er direct een aantrekkingskracht tussen die twee – die ze niet kan verklaren. Daniel is wat afstandelijk, maar daar heeft hij een reden voor: Daniel kent Lucy al, al vele jaren. Vele levens, eigenlijk. En hij wil Lucy niet afschrikken. Ieder leven weer gaat Daniel naar Lucy op zoek. Ann verteld namelijk het verhaal van een jongen die zich ieder leven kan herinneren wat hij heeft geleefd. Je ziel reïncarneert namelijk iedere keer weer als je sterft. Jouw ziel leeft vele levens in verschillende lichamen en op verschillende plaatsen op deze wereld. Normaal gesproken herinner je je vorige levens niet. Er is echter een handje vol mensen op deze aarde die zich dat wel kunnen herinneren, waaronder Daniel. Deze mensen hebben ook de gave om zielen te ‘herkennen’. Je ziel komt namelijk altijd in een ander lichaam terug, dus op uiterlijk kan je niet vertrouwen. Zo heeft Daniel letterlijk, vrienden voor ieder leven dat hij leidt.

De oorsprong van Daniels zoektocht naar Lucy was niet liefde op het eerste gezicht, maar een duister geheim en schuldgevoel wat Daniel al eeuwen met zich meedraagt. De liefde tussen deze twee zielen is met de jaren ontstaan. Maar steeds als Daniel Lucy vindt, gebeuren er dingen die Lucy en Daniel weer uit elkaar drijven. En deze keer is deze macht vast besloten om deze twee voor goed uit elkaar te drijven…

‘Ze wist niet wie ik was. Maar we waren in dit leven even bij elkaar, en daarom alleen al was ik ontzettend blij en oneindig dankbaar.’

Dit boek is naar mijn mening echt ondergewaardeerd. Ik heb dit boek verslonden, het is echt een van de weinige stand-alones waar ik me in heb kunnen verliezen. Hoe Ann Brashares het verhaal en de wereld van Lucy en Daniel heeft vormgegeven en de manier waarop het verteld wordt, verdiend echt meer waardering. Iedere YA liefhebber zou dit boek gelezen moeten hebben. Hij ligt altijd op het Boekenfestijn en is regelmatig te vinden op Boekenkraam, maar op Bol is hij ook gewoon te vinden.

Door dat dit boek vanuit twee perspectieven leest, leer je beide hoofdpersonen ook goed kennen. Dat je langzaam maar beetje het verleden van Lucy en Daniel te zien krijgt, zorgt ervoor dat je ze beiden in je armen wilt sluiten. Echt waar, lees dit boek. Dit boek verdiend meer liefde, meer bekendheid, meer knuffels van liefdevolle boekenverslinders. Er zijn mensen die dit verhaal niet lezen omdat het juist te veel op Fallen lijkt, maar zet dat van je af en vorm je eigen mening. Ik heb er geen spijt van.