Het boek speelt zich af in Duitsland, in de periode net na de 2e wereldoorlog. Niet alleen Europa heeft verschrikkelijk geleden onder het bewind van Adolf Hitler maar de Duitse bevolking is er zeker ook niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Zo goed en kwaad als zij kunnen proberen Hanno, zijn moeder en zusje te overleven in de ruïnes van het platgebombardeerde Hamburg. Deze verhaallijn wordt afgewisseld met die van Clara in 1945 net voor de capitulatie. Clara komt uit een gegoede familie en ziet het familiebezit als zand tussen haar vingers doorglippen nu de oorlog zijn einde nadert. Daarnaast maken wij kennis met Anna, haar verhaal speelt in 1992, haar moeder heeft de oorlog meegemaakt maar wil er met geen woord over reppen. Wat hebben deze 3 totaal verschillende verhaallijnen met elkaar te maken? De gedetailleerde vertelwijze van schrijfster Mechtild Borrmann levert mij een goed beeld op van de chaos aan het einde en nog ver na de 2e wereldoorlog welke ook de Duitse bevolking heeft ondervonden. Totaal stuurloos deden de mensen alles om te overleven en om het “gewone” leven weer op te pakken. Gedoseerd en zonder al te veel emotie worden de karakters uitgediept, de gebeurtenissen welke zij meemaken zijn al erg genoeg en spreken voor zich. Pas aan het einde van het boek vallen alle puzzelstukjes op de juist plek en de waarheid blijkt nog erger te zijn dan ik had kunnen vermoeden…..