Gerechtigheid, het derde boek van Stieg Larsson, is de verrukkelijke en extra dikke slagroom op de millenniumtaart, die onze smaakpapillen al zo buitengewoon had geprikkeld. Meer hoeft u als lezer niet te weten voordat u aan deze dikke pil begint, want als het goed is heeft u de delen I en II al gelezen.

Met mij willen vele lezers graag weten hoe het met de hoofdpersonages Lisbeth Sallander en Michael Blomqvist verder had kunnen gaan. Kan het waar zijn dat een vierde script bij zijn levenspartner Eva ligt? In hoeverre dit vierde script dan voltooid is, weet niemand; maar er is dus een kans - hoe minimaal ook - op een vierde deel. Helaas is het gesteggel en gekrakeel tussen Eva en de familie Larsson over de auteursrechten nog lang niet afgerond. Het gaat wereldwijd om ongekend hoge bedragen aan royalty's, zeker sinds de drie films verschenen zijn en er ook een toneelstuk in Denemarken op de planken schijnt te komen (al kan ik me bij het laatste nauwelijks iets voorstellen).
Ik denk dat velen met mij hopen dat er voor Eva nog 'Gerechtigheid' mag zijn.

Deze briljante topserie is de max aan sterren meer dan waard. Ik kan het niet nalaten om me hier van harte aan te sluiten bij de lovende woorden uit de Volkskrant: "Vier voor Larssons prachtige nalatenschap aan ons en de vijfde om te schitteren aan de hemel".
Hoewel ik de drie boeken al enkele jaren geleden las, had ik nog behoefte aan deze loftuiting, vooral bedoeld als ode aan een onnavolgbaar schrijver: Länge leve Larsson, (Lang Leve Larsson).