"In de schemer fluit de merel" is een verhaal over drie eenzame mensen die in hetzelfde appartementsgebouw in Stockholm wonen.

Schrijfster Linda Olsson beschrijft op een trage, poëtische manier hoe Elisabeth Blom langzaam uit haar isolement wordt gehaald door buren Elias Blom en Otto Vogel. Ook zij gaan met een rugzakje door het leven.

De grootste gemene deler van het trio blijkt de liefde voor literatuur te zijn. Door boeken en verhalen te delen, ontstaan er banden tussen Elisabeth, Elias en Otto. Op die manier krijg je als lezer dan weer meer inzicht in de bagage die iedereen met zich meedraagt.

Linda Olsson trekt parallellen tussen de veranderende seizoenen en de manier waarop de personages evolueren. In het begin van het boek, wanneer het buiten donker, koud en winderig is, leeft Elisabeth op haar eilandje. Na de donkere dagen, wanneer buiten de zon begint te schijnen, stellen de personages zich steeds meer voor elkaar open.

De schrijfster koos voor een open einde, waar je als lezer toch even moet over nadenken.

Een ideaal boek voor wie niet meteen op zoek is naar een feel good-roman, maar wil stilstaan bij wat er tussen de regels door geschreven wordt. Op bepaalde stukken vergaloppeert de schrijfster zich in de evoluties die de personages maken, maar daarnaast vond ik het een erg mooi boek.