In Waanzee uit 1999 verhaalt Robert Haasnoot op een fascinerende wijze over de laatste reis van het schip de Noordster. Het schip vertrekt in augustus 1915 uit de haven van IJmuiden. Matroos Arend Falkenier, 27 jaar oud weet de bemanning in zijn ‘godsdienstige’ grip te krijgen. Aan boord openbaart hij zijn diverse religieuze ervaringen en het overgrote deel van de bemanning ziet in Arend een man gezonden door God. Halverwege de reis laat Arend weten dat de wereld is vergaan, maar dat zij zijn uitverkoren en moeten afreizen naar Jeruzalem, waar gelovige familieleden hen zullen opwachten. Hoewel de meesten onder hen Arend geloven en hem gehoorzamen, zijn er enkelen die twijfelen aan zijn woorden. Robert Haasnoot weet bepaalde scènes gruwelijk levensecht neer te zetten. Vooral deze waarin wordt afgerekend met de zogenaamde ‘afgevallenen’. Deze scènes zonder kippenvel lezen, is bijna niet mogelijk. Naast een indringende vertelwijze, beschikt Robert Haasnoot ook over een poëtische inslag: “We zagen het voormalige landhuis tussen de bomen opdoemen en staakten ons gesprek. De oude beuken in de laan hielden de stilte vast.”
Meer vertellen over het boek doet naar mijn idee afbreuk aan de inhoud. Om die reden is er maar één advies: aanschaffen en lezen!