Eerste indruk / Het verhaal:
Bij het zien van de cover en het lezen van de achterkant van het boek, kreeg ik het idee dat dit een luchtig verhaal zou zijn, waar je makkelijk en snel doorheen zou lezen. Echter bleek dit allesbehalve het geval te zijn.
Vanaf de allereerste pagina wordt je meegenomen in het leven van Rosie, Rex, Willow en Asher. Elk hoofdstuk wisselt tussen het heden en het verleden. Je leest hoe Rosie en Rex elkaar ontmoet hebben, hoe hun relatie tot stand komt tot het moment van de scheiding. Je merkt vanaf het begin van het verhaal dat je hart op een bepaald punt gebroken gaat worden. En hoe! Wauw! Dit gebeurt op een manier die je niet aan ziet komen.
Zoals op de achterkant van het boek al naar voren komt, zijn Rosie en Rex twee tegenpolen. De schrijfster, Brianna Wolfson, weet dit met haar sterke schrijfstijl duidelijk weer te geven. De wereld van Rosie staat bol van ongeremde, manische liefde waardoor ze als het ware geleid wordt om haar leven te leiden. Zij ziet elk klein detail van de wereld en geniet hier voor de volle 100% van. Alles aan Rosie spreekt van leven en liefde. Van haar woning tot oude roestige auto waarin ze rijdt. Je merkt dat het leeft.
Rex aan de andere kant is van de regels. Alles is strak, georganiseerd en wijkt niet af van de plannen die hij heeft opgesteld. Ze zeggen vaak dat tegenpolen tot elkaar aangetrokken zijn. Dat is in het geval van Rosie en Rex zeker het geval. Het is daarom ook erg leuk om te lezen hoe ze stapelverliefd zijn op elkaar, maar elkaar gelijk ook tot waanzin kunnen drijven.
De personages:
In het boek maak je kennis met een aantal personages die je gedurende het verhaal volgt. Dit zijn Rex, Rosie, Willow en Asher. Willow en Asher zijn beiden kinderen van Rex en Rosie. Willow zit in groep 7 en Asher vermoedt ik in groep 2, dit wordt niet duidelijk in het verhaal vermeld.
Rosie is het type dat zo mee kan doen in de film: Sjakie en de Chocoladefabriek. Ze is energiek, zit vol liefde, houdt van dansen, snoepjes en nog veel meer. Rosie is letterlijk een wervelwind met haar emoties en in haar bezigheden. Niks is zo vrij of kan zo gek zijn of Rosie onderneemt het wel. Dit vind ik ook erg leuk aan haar als moeder zijnde. Asher is het niet eens met de kleur van zijn kamer: nou dan gaan we naar de bouwmarkt, mag Asher verfkleuren (ja kleuren!) uitkiezen en wordt er direct geverfd.
Rex is iemand die alles het liefst zo strak mogelijk wil hebben. Hij houdt van duidelijk opgestelde regels, is georganiseerd en werkt het liefst volgens een vast schema. Bij Rex kan er wel plezier gemaakt worden, maar dan moet eerst je huiswerk af zijn, je bed zijn opgemaakt en de vaatwasser zijn leeg geruimd. Rex is het type vader dat stoer overkomt, maar stiekem toch erg onzeker is. Hij vind het spannend om vader te worden en leest daarom allemaal boeken over het ouderschap, terwijl het bij Rosie als vanzelfsprekend is om moeder te zijn.
Willow en Asher zijn duidelijk kinderen. Je merkt bij beiden dat ze in verschillende leeftijdsfasen zitten. Willow is duidelijk een kind van haar moeder. Ze denkt op dezelfde manier en vind het soms lastig om haar vader te begrijpen. Je leest ook veel vanuit het perspectief van Willow, waardoor je haar goed leert kennen.
Asher vind ik daarentegen weer veel op de achtergrond blijven met zijn personage. Hij wordt wel meegenomen in het verhaal, maar je leest maar kleine stukjes van hem. Er zit weinig verdieping in zijn personage, in tegenstelling tot de groei die je meemaakt en leest over Rosie, Rex en Willow.
Conclusie:
Het boek: Het leven gaat niet altijd over Roze is zeker een aanrader! Het is een boek vol grote, alles verterende liefde. Maar ook magische, bijzondere overweldigende liefde van ouders naar hun kinderen en andersom.Het heeft mij op meerdere punten verrast. Dit hartverscheurende boek heeft me op ideeën gebracht in hoe je als ouder(s) met je kinderen om kunt gaan. En hoe je dit ook niet moet doen!