Een tweede roman van Joost van Driel, de man van het prachtige debuut “In het museum” wilde ik wel opnieuw lezen en samen bespreken in een leesclub. In dit boek gaat het over Patrick, een onderzoeker aan de universiteit van Leiden, die een doctoraat schrijft over de dodendans en de betekenis ervan uit de middeleeuwen. Zijn vriendin is Femke, een collega-doctoraatsonderzoekster in het mediëvalisme. Ook zij werkt op een doctoraat waar ze zich beter op kan focussen en dat zo veel vlotter vooruitgaat. Op een avond als ze beiden samen zijn, wordt hij overvallen maar krijgt hij de hulp van de jonge Ines die met een paar welgemikte slagen zijn aanvallers op de vlucht jaagt. Ze legt hen uit welke oosterse vechtkunst, Shengu, ze volgt en hoe ze dit voor elkaar heeft gekregen.

Patrick wordt enorm door Ines aangetrokken en gaat zelf Shengu-lessen nemen waar hij opnieuw Ines tegenkomt en hij zijn nieuwe vriend Steve leert kennen. Vanaf dat moment trekt hij meer en meer op met hen en zijn ze enorm veel in de Shengu-club te vinden waar ze Zakarias, de lesgever, en de eigenaar en Shengu-meester ‘Il dottore’ Vittorio leren kennen. Ze vechten met elkaar en verleggen hun pijngrens steeds verder. Patrick komt weer tot leven terwijl hij zich daarvoor had voelen verstoffen aan zijn grijze bureautje.

Bij de shengu horen ook principes die in Patrick’s dagelijkse leven kunnen worden doorgetrokken. Onverschrokkenheid, morele vasthoudendheid, grenzen durven verleggen, pijn zowel fysiek als mentaal kunnen verdragen, voor zichzelf opkomen en loyaliteit aan de vrienden, zijn waarden die aan bod komen in dit verhaal. Jammer genoeg wordt de vechtkunst door Il dottore en ook door hen verkeerd opgenomen en als geweld ingezet voor dottore's criminele praktijken.

Patrick wordt verscheurd door zijn twee werelden: aan de ene kant de stabiele wereld van zijn onderzoek en zijn relatie met Femke, en anderzijds de Shengu als uitdaging en zijn vriendschap met Steve en Ines, voor wie hij een onbeantwoorde liefde koestert en haar niet uit zijn omgeving kwijt wil. Het boek gaat er volledig over dat voor Patrick de vrijheid lonkt in plaats van een op voorhand vastgelegd leven te gaan leiden maar hij weet niet zeker of hij deze wel aankan. De situatie wordt op de spits gedreven en neemt af en toe groteske vormen aan die wel geloofwaardig maar niet heel realistisch zijn. Het hoofdpersonage doet er lang over om te zien welke keuze het meest voor de hand ligt voor hem en of en hoe hij ernaar gaat handelen. Soms wou ik dat deze twijfels wat sneller de kop werden ingedrukt maar dit - ditmaal innerlijke - gevecht is er ook één dat niet eenvoudig is. De lezer wordt veel verbeelding en invulling gevraagd, ook nog naar het einde toe. Het is dan ook geen simpele levensvraag die in dit boek wordt gesteld. De verschillende betekenislagen en een mooie schrijfstijl maken het in ieder geval tot een rijk en vlot te lezen boek!