Verschillende keren had ik het boek al voorbij zien komen en werd ik er steeds nieuwsgieriger naar. N.K. Jemisin heeft een hele lijst aan awards gewonnen inclusief verschillende keren de Hugo Award voor beste boek. Hoog tijd als fantasylezer om een boek van haar te lezen.

Het is wel even wennen en aanpassen. Een volledig nieuwe wereld gaat voor je open en je volgt 3 vrouwen. Wat direct opvalt is dat er over Essun in de jij vorm geschreven wordt. Dit blijft ook gedurende heel het boek zo. Syeniet en Damaya worden dan weer vanuit de derde persoon benaderd. Een iets of wat rare benadering die pas op het einde van het boek duidelijk wordt.

Het tempo van de gebeurtenissen is langzaam. De wereld wordt heel beeldend beschreven, de personages , naamvorming en verschillende wezens krijgen een aannemelijke achtergrond. Door de tocht die de verschillende personages maken, ontdek je steeds meer als lezer.

Wat me opvalt is de diversiteit die als iets gewoons beschreven wordt. Deze mooie, noodzakelijke invalshoek komt meerdere keren terug. Terwijl krachten hebben van de andere kant uitsluiting betekend.
Vernieuwend is het zeker maar het heeft met niet kunnen betoveren.