Dit boek is eigenlijk een onderzoeksverslag maar het leest als een roman.
Ik moest m'n aandacht er wel goed bijhouden want er worden veel bewoners genoemd en de levensverhalen van die personen worden in brokstukken verteld en verlopen niet altijd in chronologische volgorde. Interessant om te lezen hoe het leven van boeren/grootgrondbezitters in het noordoosten van Duitsland de laatste twee eeuwen is geweest. In 1827 was Blankow een groot landgoed, tijdens de twee wereldoorlogen woonden er veel vluchtelingen, in de DDR tijd was het een staatsbedrijf en een vervallen boerderij in de huidige tijd.
Minstens zo interessant vond ik hoe de schrijfster tussendoor haar eigen leven op de boerderij Blankow beschrijft. Ze woont er heel eenzaam met haar hond in een dunbevolkt gebied. Mooi hoe ze haar emoties, de natuur en alledaagse werkzaamheden op de boerderij beschrijft.