Remco Campert is een van onze oudst levende schrijvers. Maar al is hij een eind in de tachtig, hij blijft met grote regelmaat publiceren. In 'Te vroeg in het seizoen' zijn columns gebundeld die vanaf 2012 verschenen in de Volkskrant. ‘Autobiografische schetsen’ heten ze op het omslag.
Campert debuteerde in de jaren vijftig van de vorige eeuw en was bevriend met vrijwel alle grote schrijvers uit die periode. Hij heeft genoeg meegemaakt voor enkele kloeke delen memoires in de serie 'Privé-domein', maar daar zal het wel niet meer van komen. Hoe jammer dat is, maakt 'Te vroeg in het seizoen' erg duidelijk. Want de columns in dit boek gaan niet alleen over de ongemakken van het ouder worden, maar ook over boeken en schrijvers die een rol speelden in Camperts leven, over zijn grootvader, zijn ouders, zijn jeugd en zijn werk.
Nu echt reizen nauwelijks meer mogelijk is, reist de schrijver vooral door zijn herinnering. Dat levert veel moois op, geschreven in Camperts prachtige melancholische stijl. Het zijn maar kruimels van de memoires die je zou wensen, maar we zullen het ermee moeten doen.