Het boek gaat over Anneke die in de jaren '60 Blake ontmoet, een Amerikaanse wereldverbeteraar. Vanaf dat moment gaat ze mee in zijn idealen, verandert haar naam in April en krijgt een heel ander leven. Maar zijn Blakes idealen ook echt de idealen van April?

Eva Kelder gunt jou als lezer echt een kijkje in de gedachten en gevoelens van April, waardoor je al snel het gevoel hebt dat je haar kent en weet hoe haar leven eruitziet. Het zou een vriendin van je kunnen zijn. En dat leest prettig!

Het boek is sowieso heel filmisch geschreven. Zowel gedachten van April als de omgeving waarin zij leeft wordt heel zorgvuldig beschreven. Het huis dat April en Blake middenin Amsterdam delen met een commune zag ik zo voor me, evenals het vergane buurtje waar April op latere leeftijd terecht komt. Beide omgevingen passen ook heel goed bij de gemoedstoestand van de hoofdpersoon op dat moment, het versterkt jouw eigen inlevingsvermogen.

Er zit weinig actiespanning in het verhaal, zoals ontvoeringen of moorden. Maar toch zit er een bepaalde opwinding in het boek die me boeide en die maakte dat ik door wilde lezen. Het levensverhaal van April interesseerde me meteen en maakte me nieuwsgierig. Door de afwisselingen tussen heden en verleden wordt het boek niet saai, want op den duur krijg je als lezer door dat Aprils heden en verleden veel meer met elkaar verbonden zijn dan je dacht!

Ik geef het boek 3 sterren. Het verhaal sleept je mee als lezer, het is een boeiend stukje van de Nederlandse geschiedenis. Daarnaast kun je je goed inleven in April, zowel in haar jongere als oudere versie, waardoor je met haar mee gaat voelen. Her en der was het verhaal misschien wel wat langdradig.