Na Lichte jaren, het eerste boek in de Cazaletreeks van Elizabeth Jane Howard, is nu het tweede deel verschenen, Aftellen. Dit zou een afzonderlijk te lezen boek moeten zijn, maar zonder de uitgebreide introductie van alle personen in Lichte jaren lijkt dat me toch lastig.

In Lichte jaren maakten we kennis met de familie Cazalet vlak voor het uitbreken van WOII, in Aftellen is de oorlog net begonnen. De gevolgen hiervan worden steeds duidelijker merkbaar. De familie heeft zich teruggetrokken in het landhuis in Sussex vanwege de bombardementen in Londen. De familieleden worden uitvoerig beschreven. Een van de zonen wordt vermist in Frankrijk, een andere werkt hard in het familiebedrijf en heeft grote zorgen omtrent de gezondheid van zijn vrouw en een zoon heeft het vooral druk met zijn buitenechtelijke affaires. De enige dochter wil de relatie met haar vriendin platonisch houden en is verder vooral heel dienstbaar. Ook de schoondochters komen aan bod, een is verliefd op een musicus, een is ernstig ziek en een probeert het gemis van haar man te overleven. De kleinkinderen groeien op en het personeel probeert er het beste van te maken. Maar in Aftellen ligt, naast alle andere verhaallijnen, de nadruk op de kleindochters Louise, Polly en Clary. De meisjes zijn op weg naar volwassenheid en - soms naïef, soms sterk - trotseren ze ieder hun eigen problemen. Dit wordt op een invoelende manier beschreven en bevat vermoedelijk ook autobiografische aspecten.

Lichte jaren was een introductie van alle personages, vrij traag en met lange beschrijvingen. Aftellen heeft meer vaart en er gebeurt meer. De personages zijn inmiddels bekend en ontwikkelen zich verder. Daardoor boeit het meer en is het nu weer wachten op het derde deel uit de serie, om te weten te komen hoe het verder gaat met deze familie.