Het is januari wanneer ik dit schrijf, maar ik dacht terug aan een heerlijke zomer terwijl ik dit boek aan het lezen was.
Alleen de cover al is prachtig; bijzonder uitnodigend om naar het strand te gaan en lekker te banjeren over het rulle zand met de zon schijnend op je bolletje. Een mooi ontwerp van Janine Jansen. Dat zou best Daan kunnen zijn, die daar loopt op haar slippers.

Daan over zichzelf, terwijl ze aan haar zoontje Billy denkt;
'Van alle steekjes die ze ooit in haar leven heeft laten vallen, was dit de allerbeste.'
Deze zin vond ik zo ontzettend mooi! Van iemand die zichzelf kent, weet dat ze niet alles goed doet, maar heel blij is met dat ene 'foutje'.

Het verhaal leest heel prettig mede door de afwisselende verhaallijnen. Hierdoor leer je al snel de personages goed kennen. Tenminste, dat is wat je denkt...
Totdat er iets gebeurt waaruit blijkt dat je helemaal op het verkeerde been gezet bent bij je kijk op het karakter van een paar van de hoofdpersonen, en niet iedereen is even sympathiek te noemen.
'Hell hath no fury like a woman scorned' is helemaal van toepassing hier.

Er komen geheimen naar voren wat de spanning nog flink opdrijft. Je denkt op dat moment te weten hoe het verhaal zal gaan eindigen, maar niets is minder waar.
Het komt tot een heel onverwacht einde met een beetje romantiek in het vooruitzicht voor een paar van onze hoofdpersonen.

Ik heb genoten van deze manier van schrijven en waardeer deze lekker spannende thriller met 4/5 sterren.