Caro van Soerendonk, een echtscheidingsadvocate bij een advocatenkantoor in Maastricht, is op nonactief gesteld omdat er een klacht tegen haar is ingediend. Ze ligt in scheiding met haar man Rollo, drinkt te veel en heeft last van paniekaanvallen.
Een haar onbekende vrouw vraagt om haar hulp. Ze heeft haar adres gekregen van het verpleegtehuis waar ze de maaltijden verzorgt voor onder meer Caro's moeder die dementerende is.
Valerie, de dochter van deze vrouw, Hannie Leenderts, is verongelukt in een oude Belgische mijn. De verzekering wil niet uitbetalen. Caro gaat op het verzoek van Hannie in en gaat op onderzoek uit. Een telefoontje naar de verzekeringsmaatschappij leidt tot een golf van ontwikkelingen, waarbij Caro herhaaldelijk eraan twijfelt of ze niet beter kan stoppen met haar onderzoek.

“Val” is vlot geschreven en blijft boeien tot het einde. In de loop van het verhaal wordt duidelijk hoe de vork aan de steel zit.