Op 27 januari 1813 verscheen Jane Austen’s boek Pride and Prejudice. Nu, tweehonderd jaar later, is deze klassieker nog steeds ongelooflijk populair. In Engeland en Australië behoort het tot één van de meest gelezen boeken aller tijden. Zelf heb ik het boek zo’n dertig jaar geleden gelezen voor mijn Engelse literatuurlijst. Ik vond het toen geweldig! Het verhaal is ook talloze keren verfilmd. Toen het enkele maanden geleden weer op tv was en ik op de bank zat te kijken, renden mijn tienerdochters de kamer uit: “Naar zo’n saaie, hopeloos ouderwetse film ga je toch niet zitten kijken mam?” Nee, ik verwacht niet dat zij het boek op hun boekenlijst zullen zetten…

Voor de fans van Jane Austen
De afgelopen jaren zijn er veel romans verschenen die geïnspireerd zijn op het boek. Vele ervan zijn in Austen-stijl geschreven, maar er waren ook hele bijzondere parodieën. Zoals de komische roman Seducing Mr. Darcy van Gwen Cready en Pride and Prejudice and zombies van Seth Grahame Smith. Jane Austen zou zich waarschijnlijk in haar graf omdraaien als zij zou weten dat haar personage Elizabeth Bennet zou worden neergezet als zombiejager.
En nu is daar dan het boek Landgoed Longbourn van Jo Baker. Zitten we echt te wachten op de zoveelste kopie van Austens boek? Ja, toch wel. Jo Baker blijft het verhaal van P&P trouw, maar in plaats van de vijf zusjes Bennet, spelen nu mevrouw Hill en de twee dienstmeisjes Sarah en Polly de hoofdrol. De dames geven ons een geheel nieuwe kijk op het o zo bekende verhaal.

Help onze dochter aan de man
Wanneer het tegenwoordig niet wil lukken een man voor je dochter te vinden, schakel je Gordon in. Met zijn nieuwe programma Help onze dochter aan de man op RTL4, gaat hij op zoek naar geschikte huwelijkskandidaten. Ja, twee eeuwen terug moest mevrouw Bennet dit nog allemaal zelf doen. En dat viel niet mee als je vijf ongetrouwde dochters had. Hoe zat het ook alweer met die Bennet dochters? Wie trouwde nu met wie? Daarom P&P in 10 zinnen.

Inhoud Pride and Prejudice
Omdat meneer en mevrouw Bennet geen erfgenaam op de wereld hebben gezet, erft hun neef, William Collins, na hun dood het landgoed. Ze moeten ook nog eens rondkomen van een bescheiden jaarinkomen, waardoor het belangrijk is dat hun dochters trouwen met een welgestelde man. Gelukkig laat neef William zijn oog vallen op zijn nicht Elizabeth.
Wanneer Elizabeth zijn huwelijksaanzoek afwijst is ma Bennet een zenuwinzinking nabij. Gelukkig dient zich als snel een tweede huwelijkskandidaat aan, Mr. Darcy, maar ook zijn aanzoek wijst Elisabeth af.
Nadat er wat onduidelijkheden de wereld uit geholpen zijn wordt zij, tot haar moeders geluk, toch Mr. Darcy’s vrouw.
Lydia, de opstandige dochter, gaat er vandoor met George Wickham. Met wat hulp van Mr. Darcy trouwt het vijftienjarige kind met de engerd, wat de familie een grote schande bespaart.
Jane, de oudste en knapste dochter wordt verliefd op Mr. Bingley, een vriend van Mr. Darcy. Bingley’s zus en Mr. Darcy dwarsbomen in eerste instantie hun liefde, maar uiteindelijk wordt zij toch de vrouw van Mr. Bingley.

Dit gebeurde er volgens Jo Baker nog meer op Landgoed Langbourn
Meneer en mevrouw Hill staan aan het hoofd van de huishouding. Aangezien meneer Hill totaal versleten is, zwaait mevrouw Hill al jaren de scepter. Gelukkig heeft zij hulp van de dienstmeisjes Sarah en Polly. Beide meisjes zijn wees en opgegroeid in Longbourn. Hoewel Hill streng is, houdt zij van hen als haar eigen dochters. Polly is de jongste, ze is naïef, speels en tevreden met haar situatie. Sarah is opgegroeid met de Bennet zussen.

Borduren vs sloven
Nu zij volwassen wordt gaan haar ogen steeds meer open. Terwijl de vijf zussen hun dagen vullen met borduren, lezen, pianospelen, kaarten, theekransjes en dansavonden, is Sarah dag en nacht aan het werk. Ze wast en verstelt de eindeloze stapels jurken, boent de vloer tot de blaren op haar vingers staan en elke morgen wachten er weer zeven pispotten om te worden geleegd….
Sarah heeft het gevoel dat ze opgesloten zit in Longbourn. Maar dan verschijnen er, net als in P&P, twee mannen. Terwijl ma Bennet en haar dochters zich druk maken om Mr. Bingley en Mr. Darcy, melden zich in de keuken van Hill twee knechten. James Smith en Ptolemy Bingley. De zwarte Ptolemy is een ex-slaaf en waarschijnlijk een halfbroer van Mr. Bingley. Sarah valt als een blok voor zijn mooie praatjes. James wil echter niets kwijt over zijn achtergrond. Sarah vertrouwt hem om die reden niet helemaal, maar wonderlijk genoeg is Hill meteen op hem gesteld.
Geleidelijk aan lijkt ook Sarah voor James te kiezen, maar net zo onverwacht als hij op Longbourn verschenen is, is hij ook weer vertrokken.

Roddelend dienstmeisje
Veel tijd om te treuren krijgt Sarah niet. Elizabeth Bennet gaat eindelijk trouwen met haar Mr. Darcy en neemt haar mee naar haar nieuwe landhuis. Sarah moet afscheid nemen van Hill en Polly en de kans dat zij James terug ziet lijkt hierdoor voorgoed verkeken.
Het was leuk om de Bennets eens door de ogen van het personeel te zien. Door Jo Baker weet ik nu eindelijk waarom ma Bennet zo bijzonder was en waarom die oude Bennet altijd maar alleen in die bibliotheek zat. Wat hier achter zit verklap ik niet, aangezien ik geen roddelend dienstmeisje ben. Daarvoor raad ik je aan dit boek gewoon zelf te lezen.
Ik had overigens wel wat meer pittige praatjes verwacht van die dienstmeisjes, want in een huis vol verliefde zussen valt er volgens mij heel wat te zien en te horen. Ook had ik het wel leuk gevonden als de figuur Ptolemy Bingley wat uitvergroot zou zijn. Bijvoorbeeld: hoe ging Mr. Bingley om met deze slaaf/halfbroer?

P&P uitgemolken
Terwijl Austen voornamelijk oog had voor het leven van de gegoede klasse, besteedt Baker in haar boek ook aandacht aan wat er zich buiten de grote landhuizen afspeelde. Zoals armoede, oorlog, de situatie van ex-slaven en uitbuiting van het personeel. Hoewel ik het boek erg plezierig vond om te lezen vind ik dat P&P nu wel genoeg uitgemolken is. Ik begrijp dat auteurs graag een graantje mee willen pikken van een succesvol verhaal, maar het is nu zo langzamerhand wel een keer genoeg. Laten we het boek maar eens sluiten.