"Alleen de mens is tot het onmogelijke in staat."

Het leven van de eenenveertigjarige dierenartsassistente Marjon van Brienen, veranderd zomaar opeens in een afschuwelijke nachtmerrie. Philippe Asser, de man waarmee ze al drie jaar een relatie heeft en hun driejarige dochter Carice, komen niet meer thuis van een bezoekje aan oma.

"Philippe is een leugenaar. Wat is hij nog meer?"

Philippe is onbereikbaar, de tijd kruipt voorbij en ondertussen komen ze maar niet thuis. Marjon wordt gek van bezorgdheid, er flitsen verschrikkelijke gedachten door haar hoofd. Waar zijn ze gebleven? Zou Philippe hun dochter echt iets aan kunnen doen?

"Een rare peer stelt hoge eisen aan vriendschappen en verwijderd mensen die niet aan zijn verwachtingen voldoen voor altijd uit zijn leven."

Zo heeft ze haar dochter nog veilig in haar armen, het volgende moment is haar verdwijning voorpagina nieuws. Philippe en Carice lijken van de aardbodem verdwenen te zijn. Een groot opsporingsonderzoek wordt op poten gezet. Is er sprake van een misdrijf?

"Elk detail kan belangrijk zijn. Ze besluit dat ze het zal vertellen. Alles, op één detail na."

Het allerergste wat kon gebeuren, is gebeurd. Haar dochter is het belangrijkste in haar leven, zonder haar is ze niet meer compleet. Marjon gaat kapot van verdriet, zorgen en schuldgevoelens. Is het haar schuld? Heeft zij belangrijke signalen gemist? Zou haar dochter niet verdwenen zijn, als zij naar haar onderbuikgevoelens had geluisterd?

"Ooit dacht Marjon dat de dood van haar ouders, heel kort na elkaar, het ergste was wat haar ooit zou kunnen overkomen. Nu lijkt het een generale repetitie te zijn geweest voor wat ze op dit moment meemaakt."

Ondanks alles draait de wereld gewoon door, confrontaties en herinneringen zijn overal. Het lijkt wel alsof ze in een slechte film is beland, de situatie begint steeds gekkere vormen aan te nemen.

"Zinloze vragen zijn het, iedere minuut die ze langer wachten maakt de afstand tussen haar en het kind groter. Straks is die afstand onmeetbaar geworden. Willen ze dat soms? Kan dat al het geval zijn?"

Carice is dag en nacht in haar gedachten. Marjon klampt zich vast aan hoop en heeft nog maar één doel in haar leven, haar dochter weer veilig terug in haar armen krijgen. De rest van de wereld glijdt langs haar heen en ze moet alles op alles zetten om er zelf niet aan onderdoor te gaan.

"Haar kind is nog geen achtenveertig uur verdwenen en nu al is er een scheidslijn tussen Marjon en de rest van de wereld."

Ondertussen verstrijkt de tijd en lijkt iedereen de hoop op een veilige terugkeer op te geven. Wat als Carice nooit gevonden wordt? Binnenkort is ze geen voorpagina nieuws meer, maar slechts één van de vele vermiste kinderen van wie ieder spoor ontbreekt. Dan zal ook haar leven voorbij zijn.

"Niet alleen de toekomst is een warboel geworden, het verleden doet nu ook mee. Er klopt niets meer van het leven. Het stinkt."

Zal Marjon ooit weer herenigd worden met haar dochter?

"Soms is wat je niet zegt erger dan wat je wel zegt."

Voorbedacht van Loes den Hollander is de laatste thriller die ik in 2014 las. Lest best gaat in deze volledig op, wauw wat een boek! Voorbedacht stormde meteen mijn favorieten top tien van het afgelopen jaar binnen en veroverde daar een tweede plek.
Loes is voor mij één van die auteurs waarvan ik iedere keer weer halsreikend uitkijk naar haar volgende boek. En het lijkt wel alsof ze steeds beter wordt, Voorbedacht is naar mijn mening haar beste tot nu toe.

Alles aan Voorbedacht is aangrijpend, zelfs de cover. De cover straalt leegte en verlatenheid uit, een uitgestrekt wateroppervlak, een donkere horizon en een verlaten driewieler. De cover is het verhaal op het lijf geschreven. De titel is er echt weer een in stijl met Loes haar eerdere boeken. Kort maar krachtig en uitstekend passend bij het verhaal. De omschrijving op de achterkant van het boek maakt nieuwsgierig naar de rest van het verhaal, ik kon dan ook niet wachten om erin te beginnen.

Voorbedacht bestaat uit 124 korte hoofdstukken, geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Marjon van Brienen en Philippe Asser. En gaat van start met een mooi citaat zoals we inmiddels van Loes gewend zijn.

Loes den Hollander heeft een aangename, vlotte, aangrijpende schrijfstijl. Loes haar kracht zit hem in deze combinatie, ze weet je je vanaf de eerste bladzijde te grijpen, het verhaal raakt en kruipt onder je huid, dit in combinatie met de fijne schrijfstijl die enorm veel vaart bevat zorgt ervoor dat je door de hoofdstukken heen vliegt en het boek niet meer is weg te leggen en voor je het weet ben je uren verder en is het boek uit.

Voorbedacht bestaat uit verschillende verhaallijnen die uiteindelijk allemaal samen vloeien. Stuk voor stuk weer kloppend tot in de puntjes. Het verhaal gaat van start op woensdag 12 februari. Vooral het laatste stuk is erg spannend, het laatste deel van het boek heb ik in een ruk uitgelezen en het einde is prachtig en emotioneel.

Ook dit keer is het Loes wederom gelukt om echte levendige karakters in haar verhaal te verwerken. Je leeft als lezer enorm mee met Marjon, de moeder van de driejarige verdwenen peuter Carice. Haar dochter is het allerbelangrijkste in haar leven, zonder haar is ze niet meer compleet. De angsten die zij moet doorstaan, de gruwelijke nachtmerrie waarin zij beland is, de angst van iedere ouder. Zal ze ooit weer met haar dochter herenigd worden? Haar angsten, de paniek, de woede, schuldgevoelens, heeft Marjon signalen gemist? Als zij beter op had gelet dan... hoe kon zij haar onderbuikgevoel negeren en haar dochter mee geven aan de man waarmee zijn al drie jaar een lat relatie heeft maar waarvan nu wel blijkt hoe slecht ze hem eigenlijk kent.
De groeiende broeiende onrust vanaf het allereerste moment dat Carice en haar vader Philippe niet meer terug komen De hartverscheurende leegte en het immense verdriet zijn voelbaar. De confrontaties en herinneringen zijn overal, het huis ademt haar dochter, maar Carice is onvindbaar. De tijd tikt voorbij en ondertussen komt haar kind niet meer thuis, maar het leven gaat ondanks alles wel gewoon verder. Marjon doet haar best om niet weg te zakken in een bodemloze wanhoopsbrij en niet op te geven, ze wil maar één ding en dat is haar dochter gezond en ongeschonden terug krijgen, dit is haar levensdoel geworden. Hoop houdt haar op de been, zolang ze niet gevonden wordt, leeft ze ergens. Maar de onzekerheid over het niet weten waar haar meisje is en wat er met haar is gebeurd werkt verstikkend, ze staat op het punt helemaal gek te worden. Een onschuldig kind, onaangetast en puur. Hoe kan iemand een kind zoiets aan doen? Marjon wil niets liever dan de tijd terug draaien en terug naar haar onbezorgde leventje, waarin ze een gewone moeder met haar kind kon zijn. Ze is doodsbang voor het allerslechtste bericht wat komen kan. Stel dat Carice nooit wordt gevonden, hoe kan zij dan ooit de draad van het leven nog oppakken en verder leven zonder haar dochter?

Loes verwerkt in haar boeken heftige maatschappelijke thema's en schrijft boeken die een blijvende indruk op je achterlaten. Het thema van Voorbedacht is heel erg heftig, de angst van iedere ouder. Loes heeft Voorbedacht gebaseerd op de verdwijning van de broertjes Ruben en Julian in 2013. De situatie maakte heel veel indruk op haar, greep haar, net als de rest van Nederland, enorm aan en liet haar niet meer los, hier moest ze iets mee doen en het resultaat is Voorbedacht. Een aangrijpend, hartverscheurend verhaal over moederliefde en een familiedrama.

Gelukkig zit Loes nooit stil en is ze een hele snelle schrijfster, met twee boeken per jaar. wat overigens in deze absoluut niet afdoet aan de kwaliteit van haar boeken, de snelheid waarmee ze worden geschreven. Voorbedacht is wederom een topper van formaat, een echte Loes. Ik kijk met smart uit naar haar volgende die hopelijk in de eerste helft van dit jaar weer zal verschijnen.

Voorbedacht, aangrijpende thriller, wederom een topper van formaat, mustread!