Op 22 mei verscheen Karin Slaughter’s nieuwe boek Veroordeeld. Om het boek te promoten bracht de schrijfster een bezoek aan ons land. Ze gaf interviews en had signeersessies in diverse boekhandels. Voor de fans die niet in de gelegenheid waren om de schrijfster te ontmoeten bedacht uitgeverij Cargo ook wat leuks. Zo stonden er in tal van boekhandels afgelopen maand kartonnen Karin Slaughter’s Veroordeeld te promoten. Door een #slaughterselfie te maken en die op Facebook of Twitter te posten maakte je kans op een iPad vol Slaughterboeken.

Hollands bloed
De boeken van Slaughter zijn populair. Alleen al in Nederland zijn er méér dan twee miljoen exemplaren verkocht. Veroordeeld kwam op 28 mei zelfs binnen op nummer 1 in de CPNB Bestseller 60! Voor de Nederlandse fans is dit boek heel speciaal omdat één van de hoofdpersonen van Nederlandse komaf is. De joodse oma en moeder van politie-agente Kate Murphy, zijn na de tweede wereldoorlog naar Amerika geëmigreerd. Slaughter heeft heel bewust een stukje geschiedenis in het boek verwerkt omdat veel Amerikanen onwetend zijn over wat er zich in WOII in ons land (en in de rest van Europa) heeft afgespeeld.

Mannenwereld
In de jaren zeventig hebben vrouwen het zwaar bij de politie. Het is nog een echte mannenwereld. Als je als vrouw dan ook nog eens joods (Aziatisch of zwart) bent moet je wel heel stevig in je schoenen staan. Maar aangezien het bloed van haar oma door Kate’s aderen stroomt weet Kate niet van opgeven. Vergeleken met wat haar moeder en oma meegemaakt hebben is Atlanta Police Department een eitje.

van Vietnam naar straatoorlog
De oorlog speelt een belangrijke rol in het boek. Zowel de oma van Kate als de vele Vietnam veteranen bij de politie drinken hun herinneringen stevig weg. Ook is het agressieve gedrag van de agenten te verklaren als je weet wat zij hebben meegemaakt. Het verleden van moeder en oma heeft er voor gezorgd dat Kate een doorzetter is. Wanneer haar man in Vietnam overlijdt accepteert zij geen weduwe-uitkering. Kate wil van niemand afhankelijk zijn, zelfs niet van haar rijke ouders. Na wat mislukte kantoorbaantjes solliciteert ze bij de politie van Atlanta.

blz 193:
De twee vrouwen gingen op hun moedertaal over. ‘Hoe kom je erbij’, mompelde oma. Ze was een waardeloze secretaresse. ‘Zo erg was het nou ook weer niet.’ ‘Ze is veel te slim voor dat soort werk.’ Kate luisterde niet langer. Ze begreep maar de helft van wat ze zeiden. Net als de meeste Amerikanen vond ze Nederlands eerder een keelaandoening dan een echte taal.

It’s a mans world
Kate wordt op haar eerste werkdag niet bepaald met open armen ontvangen. Haar mannelijke collega’s zijn grof en seksistisch en haar vrouwelijke collega’s stellen zich bijzonder vijandig op. Zij denken allemaal dat de knappe Kate het nog geen week bij hen uit zal houden.
Ze valt midden in een moordzaak. Er loopt een seriemoordenaar rond die inmiddels vijf agenten heeft vermoord. Kate wordt ingedeeld bij Maggie Lawson. Een jonge vrouw die net als Kate van aanpakken weet. Maggie moet zichzelf ook bewijzen maar dan tegenover haar oom Terry (een Vietnam veteraan) en broer Jimmy, die beiden ook bij het korps zitten. Wanneer de partner van Maggie’s broer slachtoffer wordt van de Atlanta Shooter, voelt Kate dat Jimmy informatie achterhoudt. De meiden zetten hun tanden in de zaak en ontdekken al snel nieuwe aanwijzingen. Maar dan ligt er een brief in Maggie’s woning waarin Jimmy de moorden bekent. Spreekt Jimmy de waarheid? Of is de brief vervalst? En waar is Jimmy eigenlijk? Tijd voor Maggie en Kate om in actie te komen…

Zuipende collega’s
Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Karin Slaughter heeft met Kate en Maggie twee interessante en pittige types neergezet. Ik kreeg echt bewondering voor het doorzettingsvermogen van de twee agenten. In de jaren zeventig viel het voor politievrouwen niet mee zich staande houden tussen al die zuipende, discriminerende, gewelddadige, corrupte en vrouwonvriendelijke mannelijke collega’s. Er zat, zoals we van Karin Slaughter gewend zijn, veel actie in het verhaal en het bloed vloeide weer rijkelijk. Toch vond ik het wat minder heftig dan de vorige boeken die ik van haar gelezen heb.

Grof
Het taalgebruik was ook dit keer weer behoorlijk grof. Toen ik haar zes jaar geleden bij De avond van het Spannende boek zag was ik daar heel verbaasd over. Hoe kunnen er zulke woorden komen uit de pen van zo’n vriendelijk, klein vrouwtje? Op de website van Karin Slaughter kun je het eerste hoofdstuk van het boek downloaden, maar je bent gewaarschuwd…. Als je er eenmaal aan begint kun je niet meer ophouden.