Als Marco zijn bedelende en stelende familie ontvlucht, ontstaat er een ware klopjacht op hem. Hij zoekt hulp bij afdeling Q en samen proberen ze het criminele verleden van zijn familie aan het licht te brengen.

Ook nu weer heeft Adler-Olsen een interessant en actueel onderwerp gekozen als uitgangspunt van zijn verhaal: fraude met ontwikkelings-subsidie. Maar helaas, zoals ook in de andere delen van de Q-serie, weet je als lezer al meteen wie de daders zijn en hun motief. Dit haalt al een groot deel van de spanning weg. Gelukkig wordt een hoop goed gemaakt door de vertrouwde sterke karakters en de humor die voortkomt uit hun interactie. De karakters blijven zich door de hele serie ontwikkelen en ook nu weer wordt er een tipje van de sluier van het mysterieuze verleden van Assad opgelicht. Helaas speelt de spannende zaak over de schietpartij waarbij Carl gewond is geraakt, de rode draad van de serie, niet zo’n grote rol in dit boek.

Dit boek kent iets meer actie dan de andere boeken uit de Q-serie. Marco wordt continue achtervolgd en steeds bijna in zijn kraag gevat door zijn criminele familie. Door zijn slimme trucjes weet hij maar net uit handen van zijn belagers te blijven. Helaas heeft Adler-Olsen deze achtervolgingen tot uitentreuren herhaald. Alsof de auteur iets heeft gevonden om zijn lezers mee te moeien, maar dit teveel uitmelkt. Op een gegeven moment wordt het ongeloofwaardig hoe vaak de jonge Marco steeds weet te ontsnappen aan kundige en sterke criminelen.

Samengevat is dit een aardig boek, maar niet geweldig. Het is erg vergelijkbaar met de andere boeken uit de Q-serie en is dan ook een aanrader voor iedereen die van deze serie geniet.