Voor wie ik heb liefgehad door Marcel Vaarmeijer

Het is een erg mooie cover. De achtergrond is helderblauw en in het zwart zie je een schaduwtekening van drie oudere mensen die op een buitenbank zitten en de duiven voeren.
Dit verteld al veel over het verhaal.
Louise is 90 jaar en zegt dat zij met haar verdwijning bezig is. Andere ouderen uit het verzorgingshuis lachen hier om.

Op een dag wordt er een pakje bij Louise bezorgt en zij weet niet waar dat vanaf komt. Fabio een van de verzorgers die haar altijd extra lief en goed verzorgd zegt dat zij het pak toch maar moet openen. Uit het pak komt een stapel van 12 rode boeken te voorschijn. Louise kleurt helemaal wit. Dit zijn haar oude dagboeken, maar hoe komen die bij haar, wie heeft deze gestuurd.
Dan zegt Fabio dat hij het wel wil voorlezen aan haar, maar wil Louise dat wel?

Dit boek is op een zeer leuk, hilarische manier geschreven en zo nu en dan moest ik zelfs even hardop lachen maar ook minder leuke en wat trieste dingen komt men tegen. Het is een boek om in te beginnen en in een ruk uit te lezen. Top hoor ik heb hier van genoten.