Carolijn Visser, bekend van Selma, schreef Zeeuws geluk, een boek waarin de zonnigste provincie van Nederland de hoofdrol heeft gekregen. Visser is zelf opgegroeid in Zeeland en kreeg van een Zeeuwse zorgorganisatie de uitnodiging om op ontdekking te gaan in het land van haar jeugd. Door in gesprek te gaan met (demente) ouderen en hun verzorgers in verzorgings- en verpleeghuizen reconstrueert ze een uniek stukje geschiedenis, vaak beschreven in plat Zeeuws.

Zeeuws geluk is een prachtig vormgegeven boek; het staat boordevol (kleuren)foto’s en is uitgevoerd in hardcover. De hoofdstukken hebben allemaal een ‘eigen’ kleur gekregen en er staan kleine krabbetjes tussen overgangen in de tekst. Het boek begint en eindigt met een gesprek tussen Carolijn en haar eigen demente moeder, die haar dochter niet meer herkent.

Visser heeft uitgebreid de tijd genomen om met de Zeeuwse bejaarden te spreken over hoe hun provincie vroeger was en het is opvallend en bijzonder om te lezen hoeveel er van het verleden is blijven hangen bij mensen die in het heden verdwalen. Er komen leerzame dingen voorbij, zoals bijvoorbeeld het bombardement op Walcheren in de Tweede wereldoorlog, waar je in geschiedenisboeken niet altijd over kunt lezen, maar ook over de grootmoedigheid van de Zeeuwen die na de oorlog tientallen Duitse kinderen hebben opgevangen. Uiteraard gaat het ook over de watersnoodramp en over de opkomst van het toerisme, maar ook onderwerpen als klederdracht en de strenge kerk worden op een interessante manier beschreven. Daarbij speelt de fraaie schrijfstijl van Visser zeer zeker een grote rol.

“Een zwartgeteerde schuur doemde op. Alle ramen en deuren waren witomrand, zoals dat hoort volgens de traditie. Daardoor hebben de oude Zeeuwse schuren iets menselijks, alsof ze met wijd open ogen de wereld in kijken.”

Hier en daar wordt melding gemaakt van de jeugd en het gezin van Carolijn Visser, verhoudingsgewijs maakt dat helaas slechts een klein deel uit van het boek. Er is in dit boek geen hoofdrol weggelegd voor een personage, maar wel voor een deel van Nederland, waar Visser duidelijk aan verknocht is, haar vele omzwervingen over de wereld ten spijt. Een interessant en waardevol boek voor liefhebbers van geschiedenis en voor iedereen die Zeeland een warm hart toedraagt.

(met dank aan De club van Echte Lezers voor het ter beschikking stellen van het recensie-exemplaar)