De schrijver verhaalt zo beeldend en eerlijk over zijn moeder, dat ik na het lezen het gevoel heb dat ik haar persoonlijk ken. Het verhaal van de moeder komt met horten en stoten en het doet er helemaal niet toe dat het niet chronologisch is. Ik kreeg veel respect voor haar leven dat bijna een eeuw bestrijkt. De stukjes waarin de schrijver zijn eigen herinneringen, gevoel en twijfel laat zien vind ik de mooiste. Juist doordat het zo onbeschaamd en menselijk wordt verteld.