Louise heeft mannen afgezworen en daar heeft ze zo haar redenen voor. Dan ontmoet ze op een ochtend bij het ontbijt in haar Brusselse hotel Lennard. Na een middag met hem te hebben doorgebracht, is ze stapelgek op hem. Hij moet naar het vliegtuig en Louise rijdt terug naar huis. Onderweg belt ze haar beste vriendin om haar alles over Lennard te vertellen. Van haar hoort Louise dat er een aanslag is gepleegd op het vliegveld. Dat is het begin van Louise’s zoektocht naar liefde en naar Lennard.

Maud staat in de aankomsthal op het vliegveld te wachten op haar vriend. Die blijkt echter niet alleen thuis te komen van zijn reisje, maar samen met een een andere vrouw. Maud raakt aan de praat met Victor en samen drinken ze een kop koffie, wanneer ze een knal horen. Maud komt veilig buiten, maar Victor gaat terug naar binnen om andere mensen te helpen.

Wat volgt is een zoektocht van Maud en Louise naar de twee mannen die ze nog maar net kennen, maar waar ze wel een bijzondere band mee voelen. Een zoektocht naar liefde en hoop, waarbij Maud en Louise in elkaar een bondgenoot vinden.

Wat ik verwachtte toen ik aan het boek begon, was dat het een zwaar verhaal zou worden over een zoektocht naar twee slachtoffers van de aanslag. Het wordt echter al snel in het verhaal duidelijk wat het lot van deze twee mannen was. Dit zorgt er echter niet voor dat het verhaal daarna saai wordt. Eigenlijk begint het dan pas, want dan wordt prachtig omschreven hoe het voor degene die een aanslag hebben meegemaakt is om verder te gaan met het leven.

Hoewel het onderwerp dus best wel zwaar en emotioneel is, zorgt de schrijfstijl van Gaby Rasters ervoor dat het boek toch luchtig blijft en lekker wegleest. Het verhaal is namelijk best wel simpel geschreven. Soms iets te simpel misschien, want het boek bestaat vooral uit heel veel dialogen, terwijl ik het ook wel fijn had gevonden om wat meer in het hoofd van de personages te kunnen kijken.

Nooit meer bang is een hele bijzondere, indrukwekkende en ontroerende roman over hoop, liefde, overleven en jezelf vinden. Hoewel ik soms wat meer in het hoofd van de personages had willen kunnen kijken en ik me er ook wel een beetje aan ergerde dat Maud en Louise na een ontmoeting met “hun” mannen meteen halsoverkop verliefd waren, vond ik Nooit meer bang een heel mooi boek om te lezen en zeker een aanrader.