Weer een prachtig, heftig en emotioneel boek van de hand van Dirk Bracke. Dit is toch wel een schrijver pur sang, wat een schrijver. Elk boek wat ik tot nu toe van hem gelezen heb, en dat zijn er best veel, is een aanrader. Levensecht beschrijft hij de belevenissen van de hoofdpersonen, realistisch geeft hij de harde feiten weer. Veel van zijn boeken zijn in een herwerkte editie opnieuw uitgekomen.

Blauw is bitter met op de voorkant Lina 12 jaar oud, Blauw staat voor de blauwe Lotus en Bitter voor haar leven. Lina woont in een dorp "Barrio" twintigtal krotten staan kriskras door elkaar, houten huisjes opgelapt met karton, rieten daken de inwoners werken op de rijstvelden of de suikerrietplantage. Armzalig loon de pacht is duur, Lina's vader verkoopt haar om zijn schulden af te lossen.

Onder het mom van afwassen en helpen in de keuken, komt Lina bij de blauwe Lotus terecht, een luxebordeel. "Als je een braaf meisje bent, zul je hier als een prinsesje leven. Ik rilde. Een leven als een prinses, dacht ik, maar tegen welke prijs?"

Dan ontmoet ze Jim, een Amerikaanse soldaat en denkt dat haar geluk is aangebroken. Jim is lief en attent, Lina raakt verliefd. Jim heeft een relatie achter de rug met Sandy en neemt wraak op Lina.

Het leven van Lina is heftig, emotioneel en vreselijk ondanks haar vriendschap met de arme jongen Sergio. Wanneer ook haar zusje verkocht wordt gaat bij Lina de knop om. Het einde van het verhaal is barbaars. "Mijn spiegelbeeld huilde, niet omdat het pijn zou doen, maar omdat het wist dat het noot meer mooi zou zijn".

Dit verhaal laat een grote indruk achter, omdat je weet dat dit in het echt gebeurt. In het verhaal komt een hanengevecht voor, als dierenliefhebber heb ik dit gedeelte vol afschuw gelezen vreselijk wat mensen doen om hun schulden af te lossen en een menswaardig bestaan te krijgen.