Het probleem met bokken en schapen, een bijzondere titel voor een bijzonder boek. Het vertelt het verhaal van de tienjarige Grace en haar vriendin Tilly die op zoek gaan naar de vermiste mevrouw Creasy. De hele straat is in rep en roer en iedereen vindt er zo het zijne of hare van. Voor Grace en Tilly is het een hele zoektocht, want de volwassenen in de straat geven lang niet alles prijs en verzwijgen hun geheimen. Gedeeltelijk is het boek vanuit het perspectief van de twee meisjes geschreven en gedeeltelijk val je midden in gesprekken en gebeurtenissen van de volwassenen. Langzaamaan geeft de schrijfster telkens weer een tipje van de sluier weg waardoor je steeds meer te weten komt over wat er nu gebeurd is met mevrouw Creasy en welke geheimen de buren voor elkaar hebben.

De schrijfster laat veel open voor eigen interpretatie en werkt heel erg met suggesties. Je weet nooit echt wat er is gebeurd of wat er in iemand om gaat. Je vraagt je regelmatig af: wat is er gebeurd, waarom doet iemand zoiets, wat denkt die persoon, wat heeft iemand meegemaakt etc. In dit boek komt dat erg goed tot zijn recht. Het geeft ruimte aan een stukje eigen fantasie en invulling. Daarnaast staat het boek vol van beeldspraak waar je dieper over na kan denken waardoor het een extra dimensie geeft aan het verhaal. Het is een boek die de bekrompenheid van de mensen pijnlijk blootlegt en waarbij het verhaal een beetje ondergeschikt is aan de boodschap, namelijk dat je niet te snel moet (ver)oordelen zonder dat je de feiten kent.