Het beste voor iedereen vertelt het verhaal van Stella. Met haar zelfgekozen datum om te sterven. De laatste weken van haar leven worden vastgelegd op film door Milou, die er een documentaire van wil maken. Een documentaire om andere mensen Stellas keuze te laten begrijpen. Maar snel blijkt dat Milou heel wat bagage met zich meedraagt en de documentaire lijkt te gebruiken om een deel van de ervaringen zelf te verwerken.

Milou neemt ook het initiatief om een aantal personen die belangrijk geweest zijn in het leven van Stella bij het verhaal te betrekken, waaronder haar vader en haar voormalige psychiater. In kleine stukjes vertelt Stella over haar jeugd en haar leven. De lezer denkt gaandeweg een inkijk te krijgen in haar verleden, maar niet alles is wat het lijkt. Niet alleen de borderline-patiënt heeft moeite met de grens tussen werkelijkheid en verbeelding, ook de lezer krijgt een gelijkaardig gevoel. Waardoor het verhaal des te meer tot leven komt. Want de verwarring van Stella wordt ook voelbaar voor de lezer.

Een interessante extra dimensie aan het boek is de relatie tussen de voormalige psychiater en het meisje. Wat is er precies tussen hen aan de hand? Dit aspect bevat meerdere lagen. Allereerst een verwijzing naar het vorige boek van Rozing (De psychiater en het meisje). Daarnaast het verhaal van de psychiater (uit het boek), die zelf auteur is van een aantal verhalen. Wat is fictie? Wat gaat over Stella? En deze vragen kunnen zelfs doorgetrokken worden naar de auteur zelf. Die ook psychiater is. Waar eindigt de werkelijkheid en begint de fictie? Wat is echt gebeurd en wat in de verbeelding? De verhalen lopen allemaal in elkaar over.

Het beste voor iedereen is een heel boeiend verhaal. Het thema lijkt zwaar, maar het boek heeft een zekere luchtigheid over zich heen. Niet zozeer door de inhoud, wel door de manier van schrijven. Maar bovenal blijft de lezer na het boek verward achter. En blijkt de auteur er meesterlijk in geslaagd om Stella’s gevoel voor een stukje over te brengen naar de lezer. Wonderlijk.

(Deze recensie verscheen ook op hartvoorboeken.be)