Samen is de vijfde stand alone thriller van de hand van auteur Anita Terpstra. De Friezin vind spanningsopbouw in haar boeken erg belangrijk: “Dosering is één van de lastigste zaken van het schrijven van een thriller. Wanneer moet je iets weggeven? Het mag niet te snel of te laat zijn. Ik zie een spannend verhaal als een soort spinnenweb.” Een ander ingrediënt in haar boeken zijn mensen met geheimen, geheimen die hen bijten, en de wijze waarop mensen daarmee omgaan interesseert haar in het bijzonder( bron https://www.hebban.nl/artikelen/anita-terpstra-ik-zie-een-spannend-verhaal-als-een-soort-spinnenweb).

Mackenzie komt in de gevangenis, als ze helpt bij het hondenprogramma, Matt tegen die vastzit in “deathrow” vanwege de ontvoering van vijf vrouwen. Ze schrijven elkaar en uiteindelijk besluiten ze zelfs te trouwen, ondanks dat iedereen rondom Mackenzie daar tegen is. Als er ineens een datum voor de executie komt en deze snel dichterbij komt, ziet Mackenzie nog maar één oplossing; ze moet Matt helpen ontsnappen.

De cover van Samen trekt door zijn kleursetting zeker de aandacht. Het geeft het gevoel van een
vrouw die rijdt in de woestijn en doet Amerikaans aan. Bijgevolg blijft het verhaal daar ook te spelen, dus de cover is zeker goed gematched. De tekst op de achterflap is intrigerend, waarbij de laatste zin misschien wel net iets teveel weggeeft. Samen start met een wanhopige proloog van Rosie, waarna de briefwisseling tussen Mackenzie en Matt je meeneemt in een ontluikende relatie. Mackenzie is een ex – militair, hard van buiten maar met een gevoelige binnenkant. Terpstra onthult gaandeweg in het verhaal stukje bij beetje meer van haar geheimzinnige kant en haar persoonlijkheid. Er is niet zozeer sprake van een ontwikkeling in het karakter als wel van een persoon waar steeds meer kanten en motieven van zichtbaar worden. Matt, veroordeeld ontvoerder, weet Terpstra zo neer te zetten dat je als lezer sympathie voor de man kunt voelen en Mackenzie haar acties zoals het trouwen kunt snappen. Ook van Matt leer je gaandeweg steeds een andere kant kennen en daarmee zorgt Terpstra er ook voor de lezer af en toe op het verkeerde been te zetten. Er zijn wel enkele andere karakters die een rol spelen, zoals Norma en Taylor, die wat op de achtergrond aanwezig blijven, en advocaat Russell die Matt verdedigt. Terpstra wisselt in haar hoofdstukken af tussen het perspectief van Rosie en MacKenzie en enkele hoofdstukken vanuit Vicky. Doordat Terpstra geen indicatie van de tijd geeft, is het voor de lezer gissen wanneer het verhaal van Rosie zich nu eigenlijk afspeelt. Hierdoor brengt ze ook spanning in het verhaal en ga je als lezer steeds meer meeleven met alles wat er gebeurt. De spanning wordt geleidelijk opgebouwd, waarbij Terpstra steeds meer kleine hints geeft om je als lezer mee te laten puzzelen. Lang weet ze de lezer op het verkeerde been te zetten en als dan het plaatje helder lijkt te worden brengt Samen toch nog een zeer spannende climax. Deze vijfde thriller van Terpstra is absoluut een aanrader en zorgt er voor dat ook eerder niet gelezen titels vanzelf op het nog te lezen lijstje bijgeschreven worden.