We maken op zijn sterfbed kennis met Dr Francis Whitman. Dr Whitman was ooit een gevierd chemicus. Hij vertelt ons zijn belevenissen in de jaren 1873 en 1874 . In deze tijd wordt hij door een journalist uitgenodigd om een seance bij te wonen van Elizabeth Archer. Hij krijgt de opdracht om te onderzoeken of dit medium een oplichtster is. Elizabeth materialiseert tijdens haar sceance Katie King een adembenemend meisje in een witte jurk . In eerste instantie lijkt het een makkelijke opdracht te worden maar niets is wat het lijkt.

Door de start van het verhaal werd ik er direct in meegenomen. De angstige momenten voor het overlijden bouwen direct een mooie spanningsboog op waarin je je afvraagt wat er in het verleden gebeurd is.
Het verhaal wordt verteld vanuit Dr Whitman . De schrijfstijl die wordt gebruikt sluit volledig aan bij het einde 19de eeuw. De woordkeuze en de zinsopbouw neemt je terug in de tijd hetgeen het nog leuker en verfrissender maakt om te lezen.
De weergave van de verschillende gevoelens van angst , depressiviteit tot wanhopige liefde worden zeer mooi omschreven . Er is een mooie opbouw van de verhaallijn . Maar ook de omgeving wordt op een uitgebreide manier omschreven. Voor mij was het een welkome verfrissing.