Omdat hij met rust gelaten wil worden geeft Samuel Bjørk, pseudoniem voor Frode Sander Øien, in Noorwegen liever geen interviews meer. Een aantal jaren geleden was hij er als muzikant erg bekend en dat hield in dat hij een druk leven had. Onder zijn echte naam schreef hij al voor toneel, maar ook romans. Later ging hij over naar het schrijven van thrillers en doet dat met de grootste toewijding. Hij wil één zijn met de personages. Mia Krüger is zelfs op hemzelf gebaseerd. Zijn nieuwste thriller, De jongen in de sneeuw, is in oktober 2018 verschenen.

Op een dag in april wordt in het bergmeer Svarttjønn het lichaam van een jonge ballerina gevonden. Ze is vermoord en op de plaats delict wordt een camera op statief gevonden die gericht is op de vindplaats. Opvallend is dat in de lens het cijfer vier gekrast is. Het ontbonden team van Holger Munch wordt opnieuw in het leven geroepen om zich met het onderzoek te belasten. Munch weet ook Mia Krüger, net afgekickt van haar verslaving en van plan om met vakantie te gaan, over te halen om zich met de zaak te bezig te houden. De politie staat echter voor een raadsel, vooral als er nog meer moorden gepleegd worden.

Een korte proloog. Dat is wat er aan het verhaal voorafgaat. Een proloog, die zich veertien jaar eerder afspeelt en zonder meer zorgt voor een fronsend voorhoofd. Zo vroeg maakt het dus al enigszins nieuwsgierig en dat is precies wat de auteur voor ogen heeft. Na deze korte inleiding begint het eigenlijke verhaal en worden de personages geïntroduceerd of geherintroduceerd. Voor veel lezers betekent dit een hernieuwde kennismaking met Holger Munch en Mia Krüger. Gedurende de plot blijkt dan ook dat Bjørk niet is blijven hangen bij het oude, de problemen die ze hadden, zijn er nog wel, maar ze zijn niet meer zo dominant aanwezig dat het vervelend wordt. Ze lijken ze, en dat geldt vooral voor Mia, overwonnen te hebben, zodat ze ermee kunnen omgaan. Dat is een positieve ontwikkeling die de personages ten goede komt.

Waar de auteur niet van afgeweken is, is de opzet van het boek. De jongen in de sneeuw is, net als de voorgaande boeken, onderverdeeld in diverse delen en is eveneens geschreven in de kenmerkende Scandinavische stijl en speelt zich daardoor in een rustig tempo af. Die indeling zorgt er overigens wel voor dat het verhaal voldoende snelheid heeft om boeiend en bij vlagen spannend te zijn. De meeste spanning doet zich in de aanloop van de ontknoping voor, dan geeft de auteur flink gas en neemt het tempo zienderogen toe. Daarnaast heeft dat gedeelte van het verhaal het grootste aantal verrassingen waardoor het in een niet verwachte climax eindigt.

De belangrijkste verhaallijn is het oplossen van de moorden en het vinden van de dader. Bjørk heeft echter ook nog een aantal subplots in het verhaal verwerkt. Voor de lezer is het de vraag of die met het verhaal te maken hebben. Dit zorgt ervoor dat er een extra spanningsveld ontstaat, vooral omdat er gedurende de plot geleidelijk steeds meer duidelijkheid ontstaat over die andere verhaallijnen.
Ondanks dat dit boek het derde in de reeks is, is het goed afzonderlijk van de andere te lezen. Het verhaal staat op zichzelf en de enige reden om de boeken op volgorde te lezen, is de ontwikkeling van de vaste personages. De auteur geeft gedurende de plot wel regelmatig een korte uitleg waardoor het verhaal zonder meer te volgen is, maar daarmee heeft de lezer lang niet alle achtergrondinformatie die nodig is om de vaste personages goed te kunnen doorgronden.

Met De jongen in de sneeuw heeft de auteur opnieuw een kwalitatief hoogwaardige thriller geschreven. De samenwerking tussen Holger Munch en Mia Krüger zal ongetwijfeld nog een vervolg krijgen, hoewel het laatste hoofdstuk ook anders ingevuld kan worden. Het kan zijn dat Bjørk voor een verrassing gaat zorgen, maar het hoeft niet.