Spannende tijden voor o.a. Chelsea Cain, Elena Forbes, Ariane Meijer en Elisabeth Mollema van wie allen net een tweede thriller is verschenen. Een tweede thriller die veelal cruciaal is omdat er tijdens het schrijven druk op de schouders van de auteur komt te liggen die er bij het debuut niet was. Het verwachtingspatroon van het publiek is ook groter. Zullen de beloftes van het debuut worden waargemaakt of zal het vervolg roemloos sterven in schoonheid? Opluchting voor Elisabeth Mollema, want haar nieuwe thriller Vergelding is beter dan haar debuutroman Prooi.
Een conclusie overigens die pas na lezing van het volledige boek getrokken kan worden, omdat ruwweg de eerste honderd paginas weinig vaart hebben en verdrinken in huiselijkheid. De proloog is gevoelig, dat wel. Vergelding begint met een aangrijpende, cursief gedrukte scène waarin een mager jong meisje doodsbang blijkt voor haar vader die haar misbruikt. Het naamloze meisje vermoordt haar kleine zusje door haar te verdrinken. Daarna wordt het lettertype weer gewoon, zakt het tempo en weet de lezer dat dit gefrustreerde en misbruikte meisje als volwassen vrouw een rol zal spelen in het boek. Omdat de schrijfster niet zo gek veel vrouwelijke personages laat opdraven is de keuze beperkt. Is het de magere vrouw van hoofdpersoon Willem, de geslaagde ondernemer? Of is het zijn minnares voor één uur, de welgevormde Matty? Veel meer smaken zijn er niet.
Het verhaal van Vergelding is verder simpel. Willem Pesser is een geslaagde zakenman die een goedlopende drukkerij bezit. Als nevenfunctie zit hij in de jury van een populair tv-programma dat de plannen van toekomstige ondernemers beoordeelt op haalbaarheid. Als Willem op een avond het businessplan van de mooie jonge Matty bruut afblaast roept hij ongewild allerlei duistere gevoelens bij haar op. Matty weet Willem nog te verleiden tot een dronken seksueel samenzijn, maar daarmee is voor Willem de kous af. Echter niet voor Matty, die bezeten door wraaklust als een soort eenmansleger ten strijde trekt tegen Willem met het doel hem kapot te maken. Het is een stukje onvervalste Fatal Attraction in de polder. Niet origineel, maar wel spannend. Willems vrouw Hester lijkt weg te kwijnen bij het idee dat haar man haar bedrogen heeft. Ook zij heeft duistere geheimen en ook in haar broedt eenzelfde soort waanzin die zich van Matty meester gemaakt lijkt te hebben. De volledig doorgedraaide Willem wil aan dit alles een einde maken.
In lange, cursieve, flash backs kan de lezer intussen kennis maken met de ontwikkeling van het naamloze misbruikte meisje. En die ontwikkeling is bepaald alarmerend, want overal waar het meisje haar voetstappen zet, vallen onverwacht doden. En omdat er in het heden ook mensen sneuvelen, wordt Vergelding één grote dodelijke puzzel.
Elisabeth Mollema bewijst met Vergelding dat zij weet hoe zij de spanning moet opbouwen. Alleen het begin is te lang, te breed uitgesponnen en met te veel elementen van een damesroman. Maar daarna weet zij de lezer licht nieuwsgierig te maken, daarna erg nieuwsgierig, vervolgens supernieuwsgierig en tenslotte draait Mollema de lezer een loer door het verhaal onverwacht te laten kantelen.
Vergelding is een knap uitgewerkte thriller die met elke pagina spannender wordt. Datzelfde geldt voor de belangrijkste vrouwelijke personages die van eenduidig en plat uitgroeien tot complexe karakters met ongrijpbare onderhuidse gevoelslevens.
Het verhaal is wellicht een tikkeltje te geconstrueerd, te bedacht, maar het leest gewoon lekker weg. Spanning alom en daar gaat het bij een thriller om.