Ishtar Roodrug is een krachtige Amazone die zich door niets laat tegenhouden. Ze raakt, samen met een bont gezelschap, verwikkeld in een queeste die het lot van de wereld bepaalt. In haar wereld is er nog magie, maar die is tanende, want de magische Lemurianen zijn lang geleden van de wereld verdwenen. De Atlantanen, die zichzelf van geavanceerde techniek bedienen, dreigen het hele evenwicht in de wereld te verstoren.

Het boek is geschreven als een spannend avontuur. Je wil weten hoe het verder gaat met de karakters en wat hun volgende stap zal zijn. Het bestaat uit heel veel bladzijden die allemaal ramvol staan met hele kleine lettertjes, wat het lezen er niet aangenamer op maakt. De avonturen volgen elkaar in zó vlot tempo op, dat het soms lastig bij te houden is.

Wat verder opvalt is het Vlaamse taalgebruik, zowel in zinsbouw als in woordgebruik, van de auteur. Er staan een heleboel prachtige uitdrukkingen in die we in Nederland niet (meer) gebruiken. Hierdoor komt het soms archaïsch over.

Wat echt mist in dit verhaal is een wat diepere uitwerking van de karakters. Ze zijn nogal plat: goed of slecht, de karakters ontwikkelen zichzelf niet echt en de lezer krijgt niet echt een beeld van hun diepere drijfveren. Er had best wat minder avontuur in dit boek gemogen en wat meer menselijkheid. Al die vrouwmoedige gevechten gaan na 200 bladzijden een beetje vervelen, je ziet de bui met het plot dan ook al wel een beetje hangen en dan is het nog best een lange trek om het vol te houden tot en met bladzijde 414.

Al met al een niet onverdienstelijk avontuur.