'De wolf van Columbus' neemt ons mee naar de truffelstreek in de Provence. Laura en Nicolas nemen er hun intrek in een oude dokterswoning. Weg uit de drukte van Parijs en het begin van hun nieuwe leven. Al vrij vlug leren ze de bewoners van het kleine dorp Colombes-sur-Ciel kennen. Er blijkt een duister verleden in het dorpje te hangen waar niemand iets over kwijt wil. Laura, die door haar slaapprobleem er 's nachts samen met haar hond dikwijls op uit trekt voor een wandeling, maakt op die manier kennis met 'de Schim', ook een nachtmens. Wat weet de Schim over het dorp en zijn verleden?

"Laura had ondertussen al door dat de Schim het type mens was dat wat hij vertelde mooi doseerde en bovendien ook nog eens heel goed 'filterde'. Dat was trouwens een eigenschap waardoor hij perfect in het dorp paste, waar bijna niemand je recht in de ogen keek en waar geheimzinnigdoenerij een tweede natuur van veel mensen was"

Na zijn debuut 'Kruis en munt' heeft Strobbe de lat voor zichzelf wel erg hoog gelegd, maar dat hij een eigen weg inslaat staat als een paal boven water. Ook nu weet hij een verhaal neer te zetten waar je doorheen raast. Strobbe creëert een mysterie, schrijft beeldend en neemt zo de lezer mee in zijn wereld. Je wilt verder lezen... Nog een hoofdstukje, nog eentje!

De verhaallijn is sterk. Wat in het heden is gebeurd en als een donkere wolk is blijven hangen, brengt Strobbe door middel van verschillende verhaallijnen mooi samen in het heden. De ontdekkingen die Laura doet, de diverse gebeurtenissen, het blijft allemaal geloofwaardig aanvoelen. Ook de goed uitgediepte karakters en de beschrijving daarvan, zorgen ervoor dat je een duidelijk beeld krijgt over het wat en hoe. Langzaam maar zeker klaart de lucht op boven Colombes-sur-Ciel, maar met heel wat desastreuze gevolgen.

"De bakkersmummie wachtte tot het volmaakt stil was. Dan tikte ze met haar stok die naast haar stond..............."

De subtiele humor van Strobbe vindt ook in 'De wolf van Colombes' zijn weg net als een stukje geschiedenis over de streek. Maar wat vooral verrassend is zijn de sprongen in de tijd die je niet doorhebt. Verwacht echter geen spanning, want dan kom je bedrogen uit. Het verhaal wordt op een voldoening gevende manier verteld, het prikkelt je en lokt vragen uit. Je blijft nieuwsgierig en geïntrigeerd. Afgezien daarvan gebeurt er ontzettend veel, waardoor je zo nu en dan verdieping mist in het geheel en je niet goed snapt wat sommige personages of situaties bijdragen aan het verhaal.

Het verhaal heeft vaart, dat is zeker en het houdt de lezer voortdurend bezig. Je wordt uitgedaagd om mee te denken. Door de filmische omschrijvingen van de omgeving en personages zit je op de eerste rij. Helaas zakt, naar de plot toe, het verhaal wat in en dat is jammer. Toch heeft Strobbe met 'De wolf van Colombes' weer een verhaal neergezet dat je enkele uren aangenaam leesplezier verschaft. Het boek is een aanrader en krijgt 3,5 ster.