Marion Pauw heeft me aangenaam verrast! Ik was al gecharmeerd van haar vorig boek 'Daglicht' maar met 'Zondaarskind' heeft ze weer mooi werk afgeleverd, inclusief een zeer innemend hoofpersonage.
Truitje sluit je in je hart en zowel haar verleden, wat beschreven wordt in deel 1, als het heden, in deel 2, geeft een mooi tijdsbeeld en is vlot en soms ook eigenzinnig beschreven.
Natuurlijk kun je je afvragen in hoeverre alles wat er gebeurd realistisch is maar voor mij persoonlijk draait het daar niet om. Bij boeken uit dit genre (ontspannende leeskost) draait het bij mij vooral om de vragen: ben ik het verhaal in gezogen, is het onderhoudend genoeg om volledig bij de les te blijven, biedt het nog wat extra's? En op al deze vragen kan ik een volmondig 'ja' als antwoord geven.
Vier verdiende duimpjes van mij!