De kopbal tegen Ierland in 1988 zegt mij niks. Ik was 3, maar voor velen is het een moment uit het leven van Kieft wat ze bij is gebleven. Een moment wat Kieft bijna dagelijks herbeleefd door iedereen die hem eraan herinnert. Afgelopen week las ik Kieft van Michel van Egmond.

Alweer een boek over een voetballer. Een boek dat over een voetballer gaat is toch niet meer nieuw of anders zou je denken. Geef mij Gijp, Andy van der Meijde, Jan Boskamp of Kieft. Dan vertel ik je dat ze alle vier anders zijn want elk verhaal is anders, elk persoon is anders. Gijp is een boek over de ups en downs van Rene van der Gijp, het boek laat je lachen maar is toch serieus. Andy van der Meijde wil de jongens waarschuwen voor de verleidingen die op je pad komen, verleidingen in geld bedragen maar ook in sex, alcohol en drugs. Een verhaal wat je niet weet en heel openhartig verteld wordt. Jan Boskamp een man die ik alleen van vi kon maar nu ken ik ook zijn carrière. En dan heb ik nu Kieft gelezen en het verbaasde me wel.

Kieft verbaasde me door de openheid, dat hij zo ver is geweest, zo erg verslaafd. Veel hoofdstukken beginnen met een vraag uit het stappenwerkboek narcotics anonymous. Een vraag waar Kieft antwoord op geeft. Het boek gaat over de begin jaren bij Ajax, de relatie met trainers, spelers, over 1988, over de rode kaart tegen Vercauteren, over zijn verslaving en hoe hij daar nu mee bezig is.

Michel van Egmond heeft het weer fijn geschreven. Het is een soort interview idee wat je bij het boek krijgt en dat leest erg lekker. Jammer was vaak de herhaling naar ’88, naar de rode kaart en een aantal andere momenten. Maar herhaling is ook wat Kieft nog weet sommige andere dingen weet hij totaal niet meer. Alleen door anderen of beelden. Je krijgt een beeld wat drugs en alcohol met je doet. Wat het doet met je geliefden en je vrienden. Wat wel heel erg oppervlakkig blijft is zijn familie, je weet dat er kinderen zijn, wie hij wel en niet ziet en daar blijft het bij. Dit is ook erg logisch want om je hele verhaal al neer te leggen is al wat vooral omdat hij het zoveel jaar verborgen heeft gehouden.