In de samenvatting bij het boek hierboven staat een fout: Catharina was niet zijn overgrootmoeder, maar een oudtante: een zus van zijn opa.

Dit is geen vrolijk boek, het is vaak melancholisch en beklemmend. Maar het is allemaal zo mooi opgeschreven. Met prachtige sfeertekeningen, diepzinnige overwegingen en hele nuchtere en rake constateringen. Het harde leven van zijn eenvoudige (voor)ouders, de herinneringen aan een gelukkig jeugd, de mijmeringen achter het raam, het genieten van de natuur rondom zijn huis en ja, ook de sombere gedachten: ze horen er allemaal bij. Samen maken ze dit boek tot een waardige opvolger van de vorige twee: De Rietdekker en Een dag om aan de balk te spijkeren. Mijn hele recensie kun je lezen op: https://mijnboekenkast.blogspot.nl/2017/10/rinus-spruit-broeder-schrijf-toch-eens.html