Vandaag heb ik "De lach en de dood " uitgelezen,een indrukwekkend en aangrijpend boek over het dagelijks leven in een concentratiekamp.

Ernst Hofman is de hoofdpersoon in het boek,een joodse komiek die in Amsterdam woonde en wordt weggevoerd naar Polen.
Tijdens de reis er naar toe,opeengepakt in een veewagen,leert hij Helena kennen,wordt op slag verliefd,maar op de bestemming aangekomen scheiden hun wegen zich.
Ernst probeert door grappen te vertellen aan medegevangenen het wat aangenamer voor hen te maken.
Maar als hij dan hoort dat Helena in gevaar komt,moet hij zijn grappen aan de SS gaan vertellen,een hele moeilijke opgave.
Als je leest wat er allemaal gebeurt daar,het nodeloze overhoop schieten,de ontberingen,dan mag je alleen maar blij zijn die dingen niet meegemaakt te hebben.
Het boek wordt heel waarheidsgetrouw verteld,een gruwelijk verhaal,maar ondanks dat met de nodige humor.