Na een prachtige start van hun huwelijk waarin Simon Talie verwent en met cadeaus overlaadt, zwakt het van zijn kant af tot een niveau van onverschilligheid ten opzichte van haar.
Doordat Talie van Simon niet meer mag gaan werken omdat het niet bij hun status zou passen, verveelt ze zich steeds meer en vraag zich af of ze wel gelukkig is met deze manier van leven. Ze heeft nu bijna geen contact meer met andere mensen en dat wil ze wel graag. Om iedere dag vriendinnen uit te nodigen valt ook erg tegen.

Op de avond van hun tweede huwelijksjaar wordt een feest gegeven. Simon heeft voornamelijk zijn vrienden uitgenodigd, geen familie of vrienden van Talie. Dan zegt Simon tegen de gasten dat Talie wat in de war is omdat ze dreigbrieven ontvangt.
'Talie heeft de laatste tijd een probleempje. Ze zegt dat ze telefonisch wordt lastiggevallen door een man of vrouw en soms ook anonieme brieven krijgt.' Hij grinnikte. 'Toch ervaart Talie die telefoontjes en brieven als bedreigend.'
Talie is laaiend over zijn denigrerende opmerkingen.

Robert, een vriend van Simon, neemt de bedreigingen wel degelijk serieus. Daarom vertrouwt ze hem en vertelt wat ze weet. Hij gaat op onderzoek uit en komt achter een paar bizarre zaken. Het is duidelijk dat Simon net doet alsof Talie haar verstand aan het verliezen is. Hij probeert zelfs een afspraak te regelen met een psycholoog.
Verkeert Talie in gevaar? Ook bij haar ouders kan ze niet terecht.

Stiny Huizing weet heel beeldend de omgeving, de handelingen en gebeurtenissen te beschrijven zodat het voor de lezer heel herkenbaar overkomt wat er gebeurt en gezegd wordt.
De dialogen zijn heel natuurlijk te noemen; nergens opgesmukt of hoogdravend.
Op de cover staat vermeld; 'Psychologische roman', maar het is eerder een combinatie met een literaire thriller zoals de NUR-code aangeeft. (Note voor de uitgever)
Het is geen snelle thriller maar de spanning wordt steeds weer goed opgepikt na een wat minder spannend gedeelte. 'Laaiend' laat goed zien waar geldzucht vermengd met machtswellust toe kan leiden.

Al snel had ik een idee wie er achter de vervelende gebeurtenissen zit, maar het precieze hoe en waarom waren me nog niet helemaal duidelijk.
Keer op keer werd ik verrast door iets waarvan mijn mond openviel van verbazing; hoe door en door slecht kan iemand zijn?
De verrassende ontknoping zorgde hier voor de kers op de taart.