Dankzij de LS Sterrenthrillerleesclub mocht ik negendoder al lezen voor de officiële verschijningsdatum (Die is 13 oktober 2016 voor als je na het lezen van deze recensie het boek wilt halen.).

Ule Hansen is het pseudoniem van Astrid Ule en Erik Hansen. Ik heb gelezen dat negendoder het eerste deel van een trilogie zou zijn. Wanneer de andere twee delen verschijnen is mij helaas niet duidelijk. Hoewel het boek uitstekend als stand-alone te lezen is raak je (tenminste ik wel) door het einde benieuwd hoe het verder gaat met de hoofdpersoon.

De hoofdpersoon is Emma Carrow, een getraumatiseerde vrouw die als profiler bij de politie in Berlijn werkt. Wanneer in een verlaten gebouw in het midden van Berlijn drie in tape gewikkelde lijken worden gevonden, wordt de hulp van het team van Emma ingeroepen. Emma probeert zich een beeld van de dader of daders te vormen, terwijl ze in een onderlinge concurrentiestrijd is verwikkeld met een collega. De spanning stijgt wanneer duidelijk wordt dat er mogelijk meer slachtoffers zijn en dat deze bovendien nog in leven zouden kunnen zijn. Zoals de achterflap van het boek al prijsgeeft wordt het een zaak van leven en dood.

Hoewel sommige zaken in Negendoder enigszins ongeloofwaardig zijn, zijn de beschrijvingen van de stad en de gevoelens van de personages wel realistisch. De worsteling van Emma over hoe om te gaan met een ingrijpende gebeurtenis uit haar verleden geeft het verhaal een extra dimensie. Een aanrader voor liefhebbers van verhalen als Iene, miene, mutte.