De attractie factor was zoals bij vele, de prachtige cover. Dit was echt een dikke vette coverbuy en ik geef dat ook toe, maar ik werd echt verrast door de inhoud.

De 400 pagina’s heb ik een enkel ruk uitgelezen, omdat ik het niet aan de kant kon leggen of stoppen. Dankzij de korte POV van de twee hoofdpersonages, begint en eindigt het verhaal met een hoog tempo. Dit element zorgde ook dat op het einde de spanning werd opgedreven. Het paste perfect bij de stijl en het verhaal en alhoewel ik dacht dat ik het zou haten, werkte het uiteindelijk prima.

Terwijl ik aan het lezen was, kreeg ik de indruk dat de personages redelijk simpel waren. Alle personages hadden een zeker kenmerk en dat vond ik wel een leuk element. Complexe personages waren hier niet nodig.

Een ander leuk element was het aapje Bojo die altijd aanwezig was wanneer Silvio aanbod kwam. Het kon een stom elementje zijn, maar het zorgde juist voor een lijn door het verhaal zelfs helemaal op het einde. Het had een tof accent zelfs al heeft het niet veel nut.

Het probleem van racisme en armoede wordt in dit boek gepresenteerd op een harde manier, maar soms ik dat gewoon nodig om het bij de mensen te laten aankomen. En dit deed Barker op een creatieve manier. Als de schrijver wou dat onze ogen werden geopend dan is dat zeker gelukt.

Alles samen gevat een geweldig verhaal: ik vond de personages tof, de verhaallijn, het schrijven, het idee en al de rest. 5 sterren!! Mijn verwachting waren niets in vergelijking met wat ik kreeg en ik kijk echt uit naar boek 2.