Het eerste naar het Nederlandse vertaalde boek van George Pelecanos verscheen in 2001. Het ging om Het fatale schot, een boek uit de trilogie rond Derek Strange en Terry Quinn. Vrij Nederland bedeelde dit boek meteen met vijf sterren, en dat was meer dan terecht. Het fatale schot was er één in de roos, een boek dat spanning, geweld, seks, erotiek, romantiek, heldhaftigheid en humor vermengt tot een subliem geheel. Zoals dat vaak gaat met geweldige boeken, liep de massa niet onmiddellijk warm voor nieuwkomer Pelecanos, niet in ons taalgebied, maar ook niet in thuisland Amerika. Pelecanos maakte vooral collega-auteurs en recensenten enthousiast, maar hij drong niet door tot het grote publiek. In de volgende jaren kwam zijn meesterschap meer en meer vast te staan, en werd zijn naam in een adem genoemd met grootheden als Michael Connelly en Dennis Lehane. Vandaag is Pelecanos zonder enige twijfel een van de belangrijkste Amerikaanse misdaadschrijvers. Hij is ook scenarist en producer van de televisieserie The Wire.

Zijn nieuwste boek, De weg naar huis, speelt zich net als eerdere boeken af in Washington, maar deze keer komen de hoofdpersonages niet uit de achterbuurten maar uit een gegoed milieu. Thomas Flynn wil zo graag dat zijn zoon iets maakt van zijn toekomst, maar als Chris op zijn zeventiende in de jeugdgevangenis belandt, voelt hij de grond onder zijn voeten wegzakken. Hij denkt dat hij deze teleurstelling nooit meer te boven zal komen, en als Chris na jaren vrij komt, blijft hun relatie erg fragiel. Chris komt bij Thomas in de zaak werken en brengt vrienden van de jeugdgevangenis mee. Het is voor deze ex-boefjes niet makkelijk om netjes in het gareel te lopen. Op een dag vinden Chris en zijn vriend in een oud huis een tas met geld. Het is het begin van een zich snel afwikkelende intrige die de wankele relatie tussen vader en zoon opnieuw danig op de proef stelt.

Het onvergetelijke van dit boek zijn de prachtige personages en de manier waarop Pelecanos ze feilloos in hun omgeving neerzet. De wanhoop en machteloosheid die Thomas overvallen bij de capriolen van zijn puberzoon, grijpen ook de lezer bij de keel. De manier waarop de jongens in de jeugdgevangenis het hoofd boven water proberen houden, lijkt zeer realistisch. Net zoals de inzet van enkele mensen om anderen op het rechte pad te zetten en te houden. Pelecanos heeft veel respect voor deze ‘social workers’ en dat respect spat van de pagina’s af. Daarnaast heeft de plot weer enkele rauwe verrassingen in petto. Het maakt niet uit dat er in de plot een zekere onwaarschijnlijkheid zit, de prachtige personages, het schrijversvakmanschap en de maatschappelijke bezorgdheid maken dit boek sowieso tot een must. Ken je Pelecanos nog niet? Gebruik dan dit boek ter kennismaking. Ken je Pelecanos al wel? Dan heb je waarschijnlijk deze recensie niet nodig om te weten dat hij absoluut bij de top behoort. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)