Michael Marshall (Smith) werd in 1965 in Cheshire (Engeland) geboren. Hij groeide op in de VS, Zuid-Afrika en Australië en keerde in 1974 met zijn familie terug naar Engeland. Hij studeerde filosofie en politieke wetenschappen en werkte vanaf 1987 als organisator van filmfestivals, voorlichter en tijdschriftredacteur. Sinds 1990 is hij actief als freelance vormgever en schrijver. Als Michael Marshall Smith heeft hij diverse romans gepubliceerd. In 2001 besloot hij om ook thrillers te gaan schrijven onder de naam Michael Marshall. Michael woont momenteel in Noord-Londen en werkt aan filmprojecten met de BBC en productiebedrijven.
In Verdwenen wonen John Henderson, zijn vrouw Carol, hun 9 maanden oude baby Tyler en hun 4-jarige zoontje Scott in de buurt van Roslyn, Washington. Scott is verdwenen en John en Carol gaan hem zoeken. Ze vinden hem uiteindelijk op het randje van een aanlegsteiger bij een meer. Op het moment dat John en Carol naar hem toe beginnen te rennen, duikelt hij over de rand en verdwijnt in het meer.
Drie jaar later. John werkt als serveerder in een restaurant in Oregon, als hij op een avond een mailtje krijgt van een zekere Ellen Robertson. Het enige dat er in staat is: Ik weet wat er is gebeurd. Na een tweede e-mail en een telefoontje besluit hij terug te keren naar Black Ridge. Daar ontmoet hij Ellen. Carol werkt inmiddels parttime in een bibliotheek en woont in een appartement met haar 4-jarig zoontje Tyler. Op een avond krijgt ze een vreemd telefoontje. Ook treft ze in de bibliotheek een man die haar naam weet en haar een foto van Tyler overhandigt. Vanaf het moment dat John terugkeert in Black Ridge, breekt de hel los.
Het verhaal wordt stap voor stap opgebouwd. De hoofdpersonen worden beetje bij beetje geïntroduceerd. Pas later in het verhaal wordt hun rol in het geheel duidelijk. Af en toe zijn er kleine aanwijzingen te vinden die naar het grote gebeuren leiden, maar een ander deel blijft verborgen. Er gebeurt ontzettend veel in de levens van John en Carol, maar ook in de levens van hen waar zij mee te maken hebben of krijgen. De spanning wordt langzaam maar zeker opgevoerd en dankomt het einde als een soort anticlimax. Een nogal onwaarschijnlijk, ongeloofwaardig einde waarin vervloekingen en hekserij een hoofdrol spelen. Jammer, jammer, jammer. Dit boek had een veel beter einde verdiend en zeker geen onwerkelijke plot. Het heeft alles in zich: spanning die goed wordt opgebouwd, goed uitgewerkte karakters en sinistere gebeurtenissen. Des te zonde dat zo wordt afgesloten.