Het begint zo verdrietig. Zoë verlies haar man, haar soulmate Ed door een ongeluk en is er helemaal kapot van. Dan krijgt ze zelf een ongeluk en keert ze terug naar belangrijke dagen in het leven van hun samen.

Wat als...?
Is het echt, is er een tweede kans?

In Voor je weggaat leef je met Zoë mee in haar beleving van wat eens is geweest. Het is een onmogelijk gegeven en toch leest het alsof het allemaal kan. Het klopt. Elke hoofdstuk is een andere dag, zo leer je Zoë en haar man en vrienden kennen en weet je veel over hun verleden. Ze hebben het samen goed gehad, maar ook moeilijk gehad.

Zoë heeft het niet altijd goed gedaan, en zou het nu graag anders doen, toch blijkt de uitkomst hetzelfde

Het lukt de schrijfster niet om mij als lezer te ontroeren of te raken, maar door de vlotte schrijfstijl en de opbouw van de hoofdstukken leest het snel en prettig. Irritant zijn de constante overwegingen van Zoë over dat ze zoveel weet en er niets over kan zeggen. Dat komt te vaak terug.

Mooi maar enigszins voorspelbaar is het einde, maar dat doet niets af aan het feit dat er een fijn feelgood boek is afgeleverd, ideaal voor een paar uren buiten in de zon.