Het boek "De psychiater en het meisje" laat door de ogen van hoofdpersonage Edgar, een psychiater in opleiding, zien hoe het er in de psychiatrie aan toe gaat. Zijn in eerste instantie behandelrelatie met Stella, een jonge, manipulerende vrouw met Borderline, die regelmatig zelfmoordpogingen onderneemt, gaat langzaam van professioneel naar persoonlijk. Hij worstelt daardoor met zijn gevoel, hoe ver kan hij gaan? Daarnaast hangt er, na een fatale fout, een schorsing boven zijn hoofd en wordt hij regelmatig gebeld door zijn aan alcohol verslaafde oma, die niet langer meer wil leven. Zware kost, maar door de vlotte schrijfstijl en de droge humor wordt het verhaal toch wat luchtiger en leest het dikke boek als een trein. Door de manier van schrijven komen de personages echt tot leven en de hoofdstukken waar Edgar bij zijn oma is, zijn gewoon ontroerend. Erik Rozing beschrijft op een prachtige manier het reilen en zeilen in een psychiatrische instelling en laat zien dat hij als schrijver heel wat in zijn mars heeft. De opbouw van het verhaal is sterk en blijft boeien tot het eind, met name door de relaties van de personages, die met gevoel zijn beschreven.