Wanneer je naar een boek van Toni Coppers grijpt, weet je dat je kwaliteit kunt verwachten: een plot die goed overdacht is, vlotte schrijfstijl in perfect Nederlands, research is gebeurd en je krijgt als toemaat nog wat leuke adresjes in de stad waar het verhaal zich afspeelt. Hier is dat Brussel, waar Lise Meert woont en haar vriend zijn antiekzaakje uitbaat. De beschrijving van de authentieke cafeetjes doen verlangen naar een citytrip. De Anspachlaan is nu wel autovrij, maar dat maakt het boek zeker niet gedateerd. Fraude en kunstsmokkel zijn van alle tijden en de inkijk in het milieu van Europese ambtenaren is origineel: voor één keer zijn het niet enkel profiteurs, maar hardwerkende goedbedoelende dienaars van de maatschappij.
Dat de slechten betrapt worden door de eigenzinnige hoofdrolspeelster die ontstuimig alle regels tart...we konden het verwachten.
Toch werd het weer een ontspannende en prettige leeservaring. Geen wereldtopper, maar een lekker toetje.