Donkere onheilspellende wolken, grauwe kleuren en een meisje gekleed in het rood dat dapper haar onzekere toekomst tegemoet treed. Deze cover trekt mij aan.

Na de dood van haar vader heeft Sage het erg moeilijk gehad de dagelijkse routine weer op te pikken. Het bakken van brood scheen daarbij het medicijn voor haar te zijn. Haar vader heeft geprobeerd om zijn dochters het bakken bij te brengen, maar allemaal waren ze te druk met ander zaken. Uiteindelijk is ze na de het overlijden van haar moeder bij bakkerij ‘Ons dagelijks brood’ gaan werken als bakker.
Al enige tijd neemt Sage deel aan een therapiegroep die zich voornamelijk richt op rouwverwerking. Ondanks de vertrouwensband die de leden onderling hebben opgebouwd, schaamt zij zich nog steeds voor de littekens in haar gezicht. Josef Weber is sinds een aantal weken ook aangeschoven in de therapiegroep. Het is een zwijgzame oude man die waarschijnlijk pas een dierbare is verloren. Saga herkent hem van de bakkerswinkel, daar zit hij vaak met zijn hondje aan zijn voeten urenlang in een zwart boekje te schrijven.
Sage en Josef raken met elkaar in gesprek en langzaam groeit er een vriendschappelijk band tussen de twee. Op een dag zegt hij dat hij dood hoort te zijn en vraagt Sage hem te helpen sterven. Hij is ervan overtuigd dat hij niet vanzelf dood kan gaan, dat hij voor eeuwig gedoemd is te blijven leven met een onwaarschijnlijk groot schuldgevoel. Een schuldgevoel dat heeft hij overgehouden aan zijn verleden. Sage is uiteraard verbaasd over zijn vraag. Nadat hij haar een foto van zichzelf in een SS-uniform heeft laten zien slaat bij haar verbazing om in ongeloof, hoe kan zo’n lieve man nou zoveel op zijn geweten hebben?

Kan ze ingaan op zijn verzoek, kan ze vergeten wat er in de oorlog met de Joden is gebeurd? Sage besluit hem aan te geven, haar oma is een overlevende van de Holocaust en vindt daarom dat hij moet boeten voor zijn wandaden, ook al is het ruim 70 jaar geleden.

Jodi Picoult neemt ons mee in het heden en het verleden. Het verhaal bestaat uit delen. De hoofdstukken nemen je mee in de levens van Sage, Josef, Minka, en Leo.
Sage is voor het leven getekend, werkt in een bakkerij waar ze zich kan verstoppen voor starende ogen. Ze heeft een getrouwde minnaar die ze heeft ontmoet bij het regelen van de uitvaart van haar moeder. Adam is getrouwd en heeft twee kinderen. Een relatie met Adam is gedoemd te mislukken maar voor Sage wel lekker veilig. Haar twee zussen Pepper en Saffron zijn beide uitgevlogen, het enige naaste familielid dat in haar buurt woont is haar oma Minka. Tijdens de oorlog zijn de moeder en zus van haar oma omgekomen in een Poolse getto. Minka en haar vader zijn gedeporteerd naar Auschwitz alwaar haar vader direct bij aankomst werd vergast. Minka heeft doordat ze vloeiend Duits kon praten en schrijven de eerste ronde overleefd. De rest van haar Auschwitz periode heeft zij net als de vele Joden en etnische minderheden met haar, moeten vechten om te overleven. Josef groeit op als de mindere van twee broers, uiteindelijk sluit hij zich aan bij de ‘Hitlerjugend’ en voor het eerst blinkt hij uit en is zijn moeder trots op hem. Tijdens de oorlog aan het front raakt hij gewond en wordt te werk gesteld in Auschwitz. Hij wordt daar aangesteld als de ‘Schutzhaftlagerführer’ wat de eindverantwoordelijke voor de gevangen betekent, in dit geval het vrouwenkamp. Zijn broer Franz, die zich hevig heeft verzet om deel te nemen aan de oorlog, was daar ook geplaatst. Hij werkte bij de administratie in de functie van ‘Hauptscharführer’, een sergeant. Ondanks dat ze broers waren was hun band verre van broederlijk.

Leo Stein werkt bij een speciale afdeling van de FBI in Washington D.C, de afdeling mensenrechten en bijzondere gerechtelijke vervolgingen. Nadat hij een bericht van Sage heeft gehad neemt hij contact met haar op. Zij moest haar aangifte tegen Josef bij hun afdeling indienen. Maar voor het tot een aanhouding komt moet al het bewijs sluitend zijn, aan Sage dus de taak om Josef zover te krijgen dat hij bekent, mogelijk is haar oma een waardevolle getuige in deze zaak.

Tussen de verschillende delen van het verhaal loopt er ook nog een fantasieverhaal als rode draad door het verhaal heen. Het verhaal is geschreven door Minka, maar ze heeft het verhaal nooit afgemaakt….

Wat een meeslepend, indrukwekkend, aangrijpend en emotioneel verhaal is ‘De verhalenvertelster’. Vanaf het begin wordt je als lezer gelijk in het verhaal gezogen, de hoofdstukken die eigenlijk verhalen op zich zijn, worden afgewisseld met de cursief geschreven fantasieverhaal. Van elk personage kom je steeds meer te weten, uiteindelijke lopen alle losse draadjes mooi in elkaar over. Het beeld dat je krijgt van de mensonterende behandeling die de Joden en de etnische minderheden tijdens de oorlog hebben moeten doorstaan is gewoonweg verschrikkelijk. Door het verhaal van Josef krijg je een goed beeld hoe de jonge Duitsers worden opgeleid om te doen wat er van ze werd verwacht. Ook zij konden niet anders….(wat een dooddoener) Vandaar dat jaren later de Nazi soldaten om vergiffenis hebben gevraagd, maar hoe vergeef je iemand die een doodzonde heeft begaan? In het boek staat heel mooi…. ‘Je moet hem wel vergeven, doe je dat niet dan zal het als onkruid voortwoekeren’.

Ik waardeer dit geweldige boek met 5 sterren!