Delphine de Vegan, beschrijft uit haar eigen oogpunt, met behulp van haar familie en vrienden van haar moeder Lucile, het leven dat haar moeder heeft geleid.
Zodoende legt Delphine ook een stuk van haar eigen leven bloot, ze geeft dit op een weergaloze manier weer, op een manier waarop iemand een boeiend gesprek met je aan kan knopen waar je helemaal in mee kan gaan.
Delphine vond het schrijven van dit boek een roeping, een ode aan haar moeder, en de weergave van de machteloosheid van de naasten om tot de geesteszieke moeder, die de meeste tijd trouwens prima in de maatschappij functioneerde,door te dringen.

Dit alles in een heldere duidelijke taal weer gegeven, zonder opsmuk, gewoon zoals het is.
Dit boek zal me nog lang bij blijven, wat een geweldig boek is dit!!!