Het verhaal begint in 1978, ik werd 12 dat jaar. De paar opvolgende jaren die worden beschreven, drongen grotendeels wel tot me door, maar ik was te jong en naïef om te begrijpen wat er werkelijk gebeurde. Vandaar dat dit boek mijn interesse wekte.
Het verhaal rondom Rogi is wat kabbelend, maar het beeld dat geschetst wordt van de maatschappelijke onrust in die jaren, door de woningnood en alsmaar stijgende werkeloosheid, is boeiend. De lethargie van sommige bewoners van het kraakpand in Haarlem, en het verzet, de boosheid en frustratie, zijn goed uitgewerkt. Het hoogte- ofwel dieptepunt, de kroning van Beatrix, is zo pakkend beschreven dat ik even mijn adem inhield.
Of Hazer echt leuk is voor mensen die de krakersrellen - geen woning, geen kroning - hebben meegemaakt, weet ik niet zeker. Jeroen Thijssens schrijfstijl is in ieder geval lekker makkelijk leesbaar. Al met al heb ik het wel naar mijn zin gehad met mijn kennismaking met het werk van Thijssen. Het redigeerwerk had wel wat secuurder uitgevoerd mogen worden.