De zondagsvrouw is een ander soort boek dan ik gewend ben en de eerste 50 bladzijden had ik er dan ook grote moeite mee. Ik kwam niet in het verhaal. Maar ik ben blij dat ik doorgezet heb, want wat volgt is een geweldig mooi epos dat van raffinement aan elkaar hangt. Hoe subtiel moet je als politieman manoeuvreren om medewerking te krijgen van de plaatselijke elite; zij worden veel omzichtiger benaderd dan de 'gewone' man. Wat betekent dat voor het boek?
Het betekent dat zich na de simpele moord op architect Garrone een verhaal ontvouwt, waarin de lezer meegezogen wordt in de zoektocht naar de moordenaar. Ondanks zijn louche achtergrond, had Garrone veel banden met de society van Turijn, waar het verhaal zich afspeelt. Om die reden krijgt een hoge plaatselijke politiefunctionaris, commissaris Santamaria, de opdracht om op uiterst discrete wijze de society dames en heren te ondervragen. De auteurs doen al schrijvend een onthutsend licht schijnen op de bureaucratische handel en wandel van de overheid en welke gevolgen dit heeft voor de burgers. Tot zelfs moord aan toe?

Op de achterkant van het boek staat dat dit een societyroman is, waarin de betere kringen genadeloos worden geportretteerd en hun onderlinge verhoudingen worden ontmaskerd. En dat is een perfecte omschrijving van het boek, dus ik zal niet proberen een betere te verzinnen.
Het boek overvalt je als een snelstromende rivier; je wordt heen en weer geslingerd in alle gebeurtenissen en ondergedompeld in de levens van de vele karakters die het boek bevolken. Aan de andere kant vordert het verhaal als een voortkabbelende rivier waarin met veel omhaal van woorden en uitgebreide beschrijvingen alle personen belicht worden. Die tegenstrijdigheid maakt het boek tot een interessante leeservaring en je moet je heel goed concentreren om alles wat er gebeurt in je op te nemen. Daarnaast geven de auteurs ontzettend veel informatie over een veelvoud van onderwerpen, van een lezing van een Amerika-deskundige tot de uitleg over een bepaald familiesymbool tot een uitgebreide omschrijving van de markt van Turijn en de stad zelf. Toen het boek uit was had ik het gevoel dat ik de stad en zijn fictieve inwoners goed kende.

Heel goed boek met een mooi inzicht in de Italiaanse normen en waarden anno 1972 (het oorspronkelijke jaar van uitgave, het boek is nu opnieuw uitgegeven) en een uitstekend plot. Ik vind de typering 'roman' goed passen bij het boek, hoewel het ook als detective of thriller gekenschetst zou kunnen worden. Hoofdmoot van het boek is de ontwikkeling van de verhoudingen tussen de diverse hoofdpersonen en pas op het eind wordt er meer nadruk gelegd op het oplossen van de moord, hoewel deze wel vanaf het begin de rode draad van het verhaal is. Een genot om te lezen!