In “Damse dagen” (na “Kunstroof” het tweede deel van de Arturo Dias-reeks) brengt de zoektocht naar zijn dochter Sara onze held in het Vlaamse stadje Damme. Arturo Dias ontdekt dat Sara als onderzoeksjournaliste (onder de dekmantel Laura Dagen) de dubieuze Nederlandse zakenman Herwig Verduyn in het vizier heeft maar dat dit wel eens slecht zou kunnen aflopen.
Het personage Arturo Dias is mooi uitgewerkt en verschillende facetten worden belicht. Zijn gedachten en de gebeurtenissen uit zijn verleden laten toe om (naarmate het verhaal vordert) en zeer scherp beeld van dit hoofdpersonage te krijgen. Zoals het een held betaamt, kan hij net een tikkeltje meer dan de gewone sterveling.
Herwig Verduyn is de anti-held en wordt in die hoedanigheid adequaat neergezet. Dit personage had nog verder uitgewerkt kunnen worden maar echt storend is dit niet. Vermoedelijk houdt de auteur dit nog in petto voor de volgende Arturo Dias-verhalen.
Sara is, naast haar vader, het tweede hoofdpersonage van dit verhaal. Haar personage is op een vrij gebalanceerde en geloofwaardige manier uitgewerkt. We leren haar beter kennen naarmate de plot zich ontplooit. Al dient opgemerkt dat de vader-dochter hereniging een tikkeltje te vlot verloopt om helemaal geloofwaardig te zijn.
Ook het mooie Damme (dat in de zomer op heel wat aandacht van toeristen mag rekenen) speelt een hoofdrol en wordt mooi in beeld gebracht.
Ik zou het boek eerder omschrijven als een spannend en actueel misdaadverhaal (geen echte thriller). De schrijfstijl is passend bij een spannend misdaadverhaal. De verhaallijn groeit via verschillende verwikkelingen (sommige vrij onverwacht) naar een ontknoping maar laat tevens voldoende ruimte voor een vervolg. Er wordt zeker niet te vroeg teveel bekend gemaakt. De verhaalstructuur met flashbacks en flashforwards (“eerst”/”daarvoor”/”later”) is goed te volgen en geeft een duidelijke meerwaarde aan de plot door de extra spanningsopbouw. De auteur heeft de verhaallijn op een vrij adequate manier gecombineerd met het hoofdthema “datamining” maar de toevalligheden doen wel licht afbreuk aan de geloofwaardigheid van het verhaal.
Het verhaal voldoet grotendeels aan mijn verwachting. Ik verwachtte een “verzorgde page-turner”: een spannend boek met heel wat verwikkelingen, verschillende verhaallijnen, de nodige achtergrondinfo, een zekere dosis humor en een verzorgd taalgebruik.
Damse dagen is zeker een boeiend verhaal. Het boek is begrijpelijk geschreven en laat zich vlot lezen. De spanning, de verwikkelingen (alhoewel soms ongeloofwaardig) en de humor zorgen ervoor dat de lezer het boek moeilijk kan wegleggen.
Damse dagen is tot op zekere hoogte een Vlaams misdaadverhaal door de setting (Damme wordt vrij nauwkeurig in beeld gebracht) en ook het typisch Vlaamse woordgebruik. Daartegenover staat dat Raymond Rombout door de keuze van hoofdonderwerp (datamining) en verhaallijn zijn verhaal een internationale dimensie meegeeft.