Alex Prévost wordt hardhandig ontvoerd en totaal hulpeloos in een houten kooi opgesloten. Haar ontvoerder zegt niet veel, alleen dat hij haar wil zien creperen.
Bij de politie is een melding van een ontvoering binnengekomen. De getuige heeft niet veel te melden en de identiteit van zowel slachtoffer als dader blijft onbekend.
Vooral omdat zijn eigen vrouw een aantal jaar geleden is ontvoerd en hij te laat was om haar levend terug te krijgen, probeert commandant Camille Verhoeven het meisje uit alle macht op te sporen.
In de tussentijd worden aan de lezer de meest verschrikkelijke beelden geschetst.
De ontvoerder moet wel een vreselijke hekel aan Alex hebben.
Maar waarom?
Dit wordt al vrij snel duidelijk.
Alex blijkt niet zo'n hulpeloos slachtoffer te zijn. Als je haar al een slachtoffer kan noemen...

Vraag in deze thriller is niet zozeer 'wie', maar juist 'waarom?'
Je hoeft niet op zoek naar de dader, maar naar het motief.
En dat blijft tot bijna op het laatst een vraagteken.

Uiteindelijk weet je ook dat dit verhaal tot in de kleinste details is uitgedacht.
Dingen die er eerst niet toe leken te doen, blijken van groot belang te zijn.

Wraak zal zoet zijn, zal ik maar zeggen.