FrederikBaas heeft met dit boek zijn eerste thrillerdebuut geschreven. En niet onverdienstelijk mag ik zeggen. Achter de naam Frederik Baas gaat Jan van Mersbergen schuil.

Dagboek uit de rivier is geschreven in de ik-vorm, vanuit het perspectief van de auteur, een van de hoofdpersonen in dit boek. Verder zijn daar nog de uitgever, genaamd Robbert en zijn vriendin Barbara met haar zoontje Rens. Barbara is gescheiden en denkt liever niet terug aan haar ex-man. Robbert is ondermeer de uitgever van de genoemde auteur. Deze auteur heeft een aantal jaren geleden een succesvol debuut op de markt gebracht. Nu heeft hij zich al sinds enige tijd terug getrokken in zijn huis in de Ardennen, alwaar hij bezig zou zijn met het schrijven van zijn tweede boek. Dit wil niet zo vlotten.

Robbert en Barbara hebben v oor de duur van een week een zomerhuisje gehuurd in de Ardennen, in hetzelfde dorp als waar de auteur woonachtig is. Er is in de omgeving niet veel meer te doen dan wandelen, vissen en de grotten bezoeken. Robbert neemt vanzelfsprekend ook werk mee.
Als blijkt dat de tablet van Rens opgeladen moet worden en zij er achter komen dat zij de oplader zijn vergeten mee te nemen, slaat bij Rens de verveling toe. Samen met de verveling komt ook de humeurigheid om de hoek kijken.
Barbara doet haar uiterste best iets te verzinnen om haar zoon bezig te houden. Jaren geleden is er een meisje verdwenen en Barbara besluit een soort speurtocht te maken waarnaar zij op zoek gaan naar dit verdwenen meisje.
Zij hoopt hiermee twee vliegen in een klap te slaan: Rens bezig houden en wellicht de auteur uit zijn writersblock halen.
Wat begint als een spel, ontaardt in iets veel serieuzers.

Rens heeft geen idee van wat zijn moeder op poten heeft gezet en als hij een eerste aanwijzing vindt, is hij enthousiast. Barbara stuurt haar zoon enigszins als dreigt dat de verveling het weer gaat winnen. Op een zeker moment merkt Barbara dat zij niet meer kan sturen en dat de omstandigheden het van haar overnemen...

De toon van het verhaal is vriendelijk, soms bijna gezapig. Het lijkt alsof alles pais en vree is. Je voelt echter duidelijk aan dat er meer speelt dan je op het eerste gezicht vermoedt. Is alles wel zo goed tussen de vier hoofdpersonen?
Dit merk je bijvoorbeeld op pagina 19 als zij aan het plannen zijn wanneer zij naar de Ardennen zullen gaan "De derde week van de zomervakantie, mooi in het midden. Dan hadden ze eerst wat rust na school en iets om naar uit te kijken, en na die week vakantie nog voldoende tijd om bij te komen. Ze wisten toen nog niet dat ze die tijd werkelijk nodig zouden hebben."
Die laatste zin weet je enorm te motiveren om door te lezen. Want waarom zouden ze die tijd werkelijk nog nodig hebben?

Ook worden er door Frederik Baas regelmatig toespelingen gemaakt op het moederschap; de kracht, de verbondenheid. Een zin die mij is bij gebleven "van het moederschap heb je nooit vakantie."
Die kracht, die verbondenheid, de drang tot het beschermen van je kind, merk je ook goed bij Barbara, die stijgt boven alles uit.

Dagboek uit de rivier is zeker geen thriller waarbij je op het puntje van je stoel zit, tandenknarsend van de spanning.
Dagboek uit de rivier is zeker wel een verhaal wat je meetrekt. Ik betrapte mezelf er op dat ik actief mee dacht met de speurtocht en de nieuwe aanwijzingen, waarbij ik voelde dat de spanning werd opgebouwd.
Wat is waar en wat niet?