Anna Howell is schrijfster. Met haar man verhuist ze naar het platteland. Vanaf het eerste moment voelt ze zich niet echt op haar gemak in het nieuwe huis. Dit wordt nog versterkt als ze hoort dat Rebecca Fisher de vorige bewoonster was. Rebecca Fisher is bij velen in het dorp (en daarbuiten) een bekende naam omdat ze als kind een ander kind heeft vermoord. Ze is na jaren gevangenschap vrijgelaten en leeft haar leven onder een andere naam. Anna besluit een boek over Rebecca te gaan schrijven en ze begint met haar research.
 
Sarah Diamond heeft een aangename schrijfstijl. Het boek leest vlot en gemakkelijk en is toegankelijk. Het is een psychologische misdaadroman. Dus komt de lezer ook het nodige te weten over de gedachten, gevoelens en de achtergrond van schrijfster Anna. Een deel van haar verleden wordt ontsluierd. De schets van het dorpje waar Anna en haar man zijn neergestreken is geloofwaardig. Langzaamaan lukt het Anna het verhaal van Rebecca, de moordenares, te reconstrueren. Dat kost het nodige aan energie en tijd.
Bij een psychologische misdaadroman hoort voor mij dat de karakters, gedachtewerelden en relaties op de voorgrond staan en uitgewerkt worden. Dat is in dit boek voor een belangrijk deel het geval. Sarah Diamond kan personages tot leven wekken. Het is een dichtbij boek, het dagelijkse leven komt voorbij met zijn ritme en gewone dingen. De schrijfster blijft vlakbij huis en roept een dreiging op in de eigen vertrouwde omgeving. Enkele kritische kanttekeningen. Mij werd niet duidelijk waarom Anna haar man (waar niks mis mee is) niet in vertrouwen neemt. Dat wordt niet echt verklaard vanuit het verleden of haar personage. Daarnaast vond ik de emoties soms te zwaar aangezet. Dit geldt bijvoorbeeld voor de angst en dreiging die Anna regelmatig ervaart.
Een aangename kennismaking met deze jonge schrijfster en een heel aardig boek om tussendoor te lezen.