Er zijn enkele schrijvers waar ik elk jaar reikhalzend naar uit kijk; Stephen King is zo’n schrijver. Ik heb nog maar zelden een boek gelezen van Stephen King dat mij niet meteen naar de keel heeft gegrepen, al neigt mijn nostalgisch hart dan wel soms te stellen dat zijn vroegere romans soms iets meer horror zijn dan zijn huidige, die een stuk beschrijvender zijn.

Wisseling van de wacht is het derde en laatste deel van de trilogie over Bill Hodges, (met vorige delen: Mr Mercedes en De eerlijke vinder) de prive-detective die zich geen privé-detective mag noemen, maar ondertussen wel het werk doet zoals hij vroeger als rechercheur heeft gedaan.

Terwijl in het tweede deel zo goed als de Mercedes-killer uit het eerste deel afwezig bleef, komt hij nu terug, en met welke vaart en kracht. Terwijl de Bill Hodges trilogie, een thriller-serie dient te heten, heeft het toch het eigene van Stephen King, en dan is een bovennatuurlijk kantje nooit ver weg. Dus ook in dit verhaal. De kracht van de Mercedes-killer ligt dan ook niet zozeer in het vermoorden van anderen, maar anderen zichzelf te laten vermoorden. In dit derde deel zint hij dan ook wraak, vooral op die mensen die zijn spectakel ettelijke jaren daarvoor op het concert van One Direction hebben verijdeld, maar ook tegen die vele honderden jongeren die er toen aanwezig waren, vaak nog gewoon kinderen toen maar nu al prille tieners.
Interessant is trouwens ook dat Stephen King de laatste decennia zich ook heeft laten meeslepen door moderne techniek, ook in dit deel komt de techniek vooral op het gebied van de informatica danig naar de oppervlakte; wie zegt dat een bijna zeventigjarige man het niet meer kan leren.

Het is uitkijken naar het volgende werk.