Wanneer Lucia zes jaar oud is, verdwijnt haar moeder tijdens het winkelen. Lucia’s jeugd en leven worden hierdoor erg getekend.
De relatie met haar vader, was er één van briefjes, de enige communicatie die ze hadden. Haar vader weet ook geen blijf met zichzelf en stort zich op zijn werk als begrafenisondernemer.
Wanneer de tijd rijp is, verlaat Lucia haar dorp en keert er nooit meer terug.
Wanneer zij plots het bericht krijgt dat haar vader is overleden, moet zij noodgedwongen terugkeren naar het dorp van haar jeugd om de paperassen die een overlijden met zich meebrengt af te handelen, het huis leeg te halen en te koop te stellen.
Daarbij ontdekt ze het geheim van haar vader en is ze totaal overstuur. Gelukkig kan ze rekenen op haar vriendin Louise, haar steun en toeverlaat.

De auteur heeft de jeugd en het heden van Lucia verhaalt middels flashbacks. Deze geven en goede inzicht in de persoonlijkheid van Lucia en we leren ook haar ouders, haar vrienden en kennissen beter kennen. Louise, Lucia’s vriendin, is haar redder in nood en samen nemen ze het pad van terugkeer naar het dorp en het uitwisselen van fait-divers, gebeurtenissen en het plaatsen en verwerken van vaders geheim.

Het verhaal gaat vooral over vertrouwen, over familie, over pesten, over geheimen, over de persoon an sich.
Bedert schrijft rechttoe rechtaan. Rauw, zonder franjes.
Ze heeft een directe, vlotte en beschrijvende schrijfstijl.

De titel van het boek LAM wordt duidelijk naarmate je in het verhaal geraakt. Het verwijst mijns inziens naar de jonge Lucia die als meisje “lam” aan haar lot wordt overgelaten en als volwassen vrouw die “lam” geconfronteerd wordt met haar verleden.

Als lezer wordt je heen en weer geworpen in de gevoelens en leefwereld van Lucia en kan je niet anders dan “één zijn” met deze hoofdfiguur.
Dit is een ijzersterk debuut waar je niet naast kan kijken.