'Dat Wonderbare Licht', deel twee van de schijfwereldreeks, gaat verder waar deel 1 gestopt is. Dit keer geen drie sprookjes in één boek, maar een volledig verhaal dat tevens het slot is van wat in deel 1 begonnen was. Rinzwind en Tweebloesem zijn nog steeds op reis, samen met de Bagage. Aan het einde van het vorige boek waren ze van de Schijfwereld afgedonderd en daar moeten ze nu weer op zien te komen. Bovendien komt er een rode ster aan waarmee de schijf in botsing dreigt te komen.
Het boek is even absurd en geestig als het eerste, vol woord- en andere grapjes waar je om moet glimlachen, grinniken, schaterlachen of bulderlachen. Het hangt er maar vanaf wat voor soort lezer je bent. Iedere lezer die het spelen met woorden kan appreciëren, vindt er wel iets naar de gading in.
Het voordeel van boek 2 is dat de personages ondertussen gekend en vertrouwd zijn. Er komen nieuwe personages naar voren maar het voelt allemaal niet meer zo onbekend aan, waardoor je je beter kan concentreren op de eigenlijke inhoud van het verhaal in plaats van voortdurend het gevoel te hebben dat je achter de feiten aanholt.
Inhoudelijk is het boek meer van hetzelfde. Trollen, betoverde dingen, absurde situaties en mensen die elkaar vaker fout dan correct begrijpen. Het boek is daarom beter noch slechter dan zijn voorganger. Wie van het eerste boek hield, zal ook het tweede boek kunnen smaken. Wie er niet zo wild van was, zal ook door dit tweede deel niet overtuigd raken.