Wanneer in volle oorlogstijd de vijftienjarige Victor zijn dierbare hond, Django tijdens de Eerste Wereldoorlog verliest, is hij vastbesloten om zijn hond te redden. Maar Victor is niet zomaar een doordeweekse jongen, hij lijdt aan een uiterst zeldzame vorm van epilepsie wat hem extra kwetsbaar maakt.

Ik vind dat De Hondeneters verwarrend op gang komt. Het verhaal is in het begin moeilijk te volgen omdat het start midden in de actie. Naarmate het boek vordert, wordt er meer structuur meegegeven zodat ik beter kon volgen.
De auteur kan op een boeiende en mysterieuze manier de zoektocht naar Django beschrijven. Een ander mooi detail uit het boek zijn de hartbrekende brieven van Nest, de broer van Victor, die aan het front zit en vertelt wat voor onmenselijke en wrede toestanden daar gebeuren. Marita de Sterck kan zeer verrassend uit de hoek komen. Op het moment dat je denkt dat de ontknoping nadert, kan ze het boek een onverwachte wending geven waardoor je toch nog verrast wordt.

In het korte verhaal zitten zoveel emoties, vriendschap en angst verwerkt dat ik het boek wel zou aanraden.