Anna is niet zo bezig waar haar klasgenootjes interesseren. Ze heeft 1 vriendin Gitta de rest is niet belangrijk voor Anna. Totdat ze een pop vind op een hele rare plek. Ze vraagt zich af van wie deze is. Niemand geeft antwoord en lachen Anna uit. Totdat iedereen weg is en Abel staat er nog en zegt de pop is van mij hij is van mijn zusje.
Nu begint Anna eindelijk te leven en verdiepen in iemand anders dan zijzelf. Maar voor Anna blijft niet alles een sprookje ook vertelt Abel het heel mooi aan zijn zusje Micha. De sprookjes en dagelijks leven worden grimmiger en onbetrouwbaarder. Anna die van niks weet wordt nu met een paar dagen flink ouder en beseft hoe het leven kan zijn als je geen goede basis hebt thuis.
Het verhaal is mooi opgebouwd en het sprookje wat vertelt wordt past er goed in. En er is een spannende element aan toegevoegd. Die ik niet verklap.