"Oblomov" is een boek waarin arbeid en carrière met de glimlach wordt weggewuifd. De anti-held Ilja Oblomov is een man die helemaal niet toegerust is voor een samenleving die drastisch aan het veranderen is en de overgang maakte van een feodale naar een meer prestatiegerichte omgeving, waarin jezelf bewijzen moet.
De roman bevat soms uitweidingen die een hedendaagse lezer langdradig zullen toeschijnen. Het is eigen aan het romanrealisme. Maar toch houdt Gontsjarov ons op verschillende manieren bij de les. De minzame luiwammes Oblomov heeft in de eerste plaats iets tragisch in zijn weerzin om het leven bij de lurven te pakken. Tegelijk is er die herkenbaarheid. Oblomow is inmiddels uitgegroeid tot een spreekwoordelijk prototype van het begrip 'oblomowisme'. We leiden allemaal wel een keertje aan storend uitstelgedrag met zowel nare als vermakelijke gevolgen. Een reden voor zijn gedrag is nog niet makkelijk aan te wijzen. Ze is misschien te vinden in zijn overbeschermde opvoeding waardoor Oblomovs verlangen naar het ongerepte landgoed de focus van zijn gedachten vormt.
De inhoud van het boek kun je eigenlijk samenvatten op een sigarettenvloeitje. Nochtans Is de roman in gedeeld in vier delen. Het eerste deel behandelt het leven van Ilja Oblomow tot aan de komst van zijn jeugdvriend Stolz. Het twee deel gaat over zijn ontmoeting met Olga en de eerste grote crisis. In het volgende deel ontwikkelt zich de romance tussen Oblomow en Olga, die eindigt met een tweede grote crisis en een definitieve breuk tussen hen. In het laatste deel trouwt Olga met Stolz en wordt de teloorgang van Oblomow verteld.
De kracht van deze roman is echter de veelkantigheid.. Elke lezer kan er andere elementen uit puren. Ook bij deze bijbel van de luiheid is dat wel degelijk het geval. Oblomov telt ruim 500 pagina’s, maar hoezeer het hoofdpersonage zich ook wentelt in verveling, lusteloosheid en soezerij, Iwan Gontsjarov weet je wakker te houden.