Dood door schuld is absoluut geen literair hoogstandje, maar het stemt je wel tot nadenken. "Geluk" is namelijk heel vergankelijk en door een moment van onoplettendheid kan je hele leven er opeens heel anders uit komen te zien. Zowel het ene als het andere gezin zal nooit meer echt onbezorgd van het leven kunnen genieten. Ik vind dat Tineke Beishuizen op een goede manier het leven van de "dader" heeft weergegeven, want je zúlt inderdaad maar schuld hebben aan een (dodelijk) ongeluk en daarnaast je baan, gezin en vrienden verliezen...