Waarover gaan "De Zaden Der Hoop"? Het is een aparte horror fantasy mix waarbij heden en verleden in elkaar overgaan en waarbij de lezer continu het gevoel krijgt de draad te verliezen. Elke keer je het wil opgeven, komt er wel iets op de proppen, dat je aandacht er terug bij houdt en waardoor je opnieuw meegesleept wordt in het geheel.

Het is duidelijk dat je er van houdt, of niet. Het boek bevat geweld, seks en grove taal en is daarom minder geschikt voor jonge lezers. De stijl is apart. Het is min of meer als een toneel geschreven, zodat je bij elke nieuwe setting ook te lezen krijgt waar het tafereel zich afspeelt. Dit is best handig, gezien de verschillende tijden en verhalen, die ergens wel op elkaar aansluiten.

Persoonlijk vond ik het eerste boek, "De Val Van Hymír" nogal bombastisch geschreven. Het las niet zo vlot en misschien ook omdat het verhaal en de stijl nieuw was voor mij, gaf ik er bijna de brui aan. Uiteindelijk ben ik blij dat ik ben blijven doorlezen. Het verhaal wordt echt beter op het einde.

Deel 1,5 was al veel vlotter geschreven en daarin komt een nieuw personage voor dat stilaan een eigen fanclub begint te krijgen. Het gaat om een bijzondere kat, die ook in dit deel haar rol te spelen heeft. Dit is eigenlijk een korter intermezzo om je warm te stomen voor "Draak Des Vuurs."

Zoals deel 1,5 is dit werk veel vlotter, minder bombastisch, maar nog steeds herkenbaar in de stijl van Owan Drake geschreven. De meer dan 300 bladzijden gaan er veel vlotter door dan deel 1 en ik geef toe dat het verhaal ook boeiender wordt.

Ik heb dit deel ook mogen proeflezen en heb gemerkt dat de auteur duidelijk rekening hield met de feedback. Nergens op slaande dialogen en overwoordige zinnen, storende herhalingen en andere taal- en stijlfouten zijn er goed uit gewerkt tegenover het ruwe werk. Dit maakt het verhaal nog spannender en doet me al uitkijken naar het volgende deel.

Er was één taalfout in het boek, die het zulk een cachet gaf, dat het te leuk was om te corrigeren. Het past zo in het geheel van het werk, dat ik me er nog een breuk mee lach. Eigenlijk kan je de werken van Owan Drake best vergelijken met een citaat van Alice Cooper: "Horror en humor liggen dicht bij elkaar. Als je het ene overdrijft, krijg je het andere."

Ik geef eerlijk toe dat ik het boek soms zo over the top vind, dat het horror is die lachwekkend wordt. Het is zeker een aanrader voor de liefhebbers van "Evil Dead".

De boeken zijn herkenbaar door hun eenvoudige covers met elke keer een tekening van een personage, getekend door Xing Hou. Ze zijn verkrijgbaar als paperback en als eBook, uitgegeven via Brave New Books. Van het eerste deel is er ook een paperback versie via Sweek Publishers op de markt aan een goedkopere prijs.

Traditioneel voegt de auteur naast zijn intro en dankwoorden ook een handige lijst met personages toe, wat het voor de lezer handig maakt om de draad er bij te houden. Achteraan vindt je ook de vertalingen van de talen die in het boek gebruikt worden.

Het verhaal zelf vind ik moeilijk te beschrijven zonder spoilers. De basis is dat je een student hebt, Xavier, die in een bibliotheek zit met Benedictus, de oude wijsgeer, die hem boeken doet lezen over Licht en Duisternis. De verhalen worden langzaam maar zeker hoe langer hoe realistischer en de personages beginnen het verleden echt te beleven, terwijl de dreigingen in het heden ook relevant worden.

Zo komen we in de verhalen de boosaardige clan van de Bloedraven tegen, die blijkbaar het niet alleen in het verleden te bont gemaakt hebben. Daarnaast hebben we een heer van het Licht en een heer van de Duisternis, die blijkbaar meer met elkaar gemeenschappelijk hebben, dan je op het eerste zicht zou denken. Het wordt soms een beetje minder duidelijk wie er eigenlijk goed of slecht is. In elke duisternis schuilt een beetje licht en omgekeerd krijg ik ook de indruk dat er in elk licht wat duisternis schuilt in dit werk.

Zoals de vorige delen is dit deel ook niet voor gevoelige lezers. Het zou voor sommigen als vrouwonvriendelijk en pervers kunnen bekeken worden. Als je louter het verhaal en de tekst bekijkt en niet verder wil lezen dan de gruwelijke feiten, kan ik begrijpen dat mensen er van afhaken.

Ik zou zeggen dat ik dit deel het kwaad van kwaad naar erger gaat. Elk personage schijnt een duistere kant te hebben. De ene zou baby's vermoorden, de andere misbruikt dieren en ga zo verder ... En als je denkt dat de ene slecht is, komt er nog een groter booswicht voor de proppen. De situatie begint er stilaan hopeloos uit te zien, maar eindigt zoals we het van deze auteur gewend zijn, met een spannende cliffhanger, die je naar meer doet verlangen.

Omdat het boek me dus mateloos weet te boeien en omdat ik wel een liefhebber van het genre ben. Dus dit boek krijgt van mij 5 sterren.