Lexicon is het vijfde boek van de Australische auteur Max Barry en het derde dat in het Nederlands is verschenen. De eerste professionele recensies waren bijzonder lovend en het boek zou de bijna perfecte thriller zijn. Een pure thriller vind ik het niet. Het verhaal heeft een mix van fantasy en science fiction in zich. De schrijfstijl en de opzet van het plot heeft afwisselend kenmerken van een young adult boek en een volwassenen boek. De karakters blijven vrij vlak en de school waar Emily naar toe gaat heeft een hoog ‘Zweinstijn-gehalte’.

Het begin van het boek is meteen al verwarrend en na herhaaldelijk teruglezen wordt het me nog steeds niet helder waar het over gaat.
De plot is niet altijd eenvoudig te volgen, en er zijn stukken waarin het niet duidelijk wordt wie wat zegt.
Er zijn twee verhaallijnen. Wil Parke en Emily Ruff zijn de hoofdfiguren uit deze lijnen. Hoe ze zich in de tijd tot elkaar verhouden is vaak onduidelijk. Soms merk je pas laat dat je ineens in een andere periode zit, namelijk het heden en het verleden. Ook hebben verschillende personages dubbelrollen die pas ver in het verhaal wat duidelijker worden. Tijdens het lezen had ik regelmatig het idee dat ik iets gemist had en ging ik een paar keer terugbladeren om te kijken waar het mis ging. Het gegeven van de macht van het woord in de huidige tijd van internet en smartphones is op zich goed gekozen maar het verhaal is soms te fantastisch en te YA om een echte thriller te zijn.
De spanning in het boek ging op en neer. Langdradige stukken zonder spanning maar ook stukken waarbij je ineens op het puntje van je stoel zat. Geen verhaal waarbij de spanning zich opbouwt tot het einde.

Al met al een boek wat je niet even zomaar leest maar waar je wel je koppie bij moet houden.
Lexicon is in ieder geval niet mijn ding en verre van een perfecte thriller.