Dit boek had ik al eerder voorbij zien komen en ook al veel over gehoord dus was ik heel erg blij dat ik de kans kreeg om deze samen met andere te mogen gaan lezen voor mijn verrassingsleesclub.

Ginny Moon is een meisje van 14 een heeft autisme ze werd toen ze 9 jaar oud was bij haar moeder Gloria weggehaald door pleegzorg en heeft door haar autisme ondertussen al in wat pleeggezinnen gezeten. Nu leeft Ginny bij een gezin in het blauwe huis die haar een veilig gevoel geven. Maar als het gezin hun eerste kindje verwacht lijkt alles te gaan veranderen haar moeder stel zich beschermend tegen de Baby op en ziet Ginny steeds meer als een gevaar. Als Ginny dan ook nog eens contact weet te leggen met Gloria is Ginny bereid om alles wat ze heeft op te geven allemaal voor haar grote liefde van haar eigen Babypop.

Ik heb al wel eens vaker boeken met tieners met autisme in de hoofdrol gelezen maar het blijf altijd leuk om te ontdekken hoe de auteurs van zulke boeken dit thema in hun boek verwerken. Bij Benjamin Ludwig merk ik vooral dat hij uit ervaring schrijft wat logisch is aangezien hij zelf een tiener geadopteerd heeft met autisme.

Door dat hij uit ervaring schrijft leest dit boek heel gemakkelijk weg en krijg je een goed beeld van de wereld waarin Ginny leeft en denkt. De personages werden zeer duidelijk neergezet in het verhaal vooral de relatie die Ginny met haar adoptievader heeft vond ik prachtig uitgewerkt en heeft mij zelf een paar tranen bezorgt.

De opbouw van het verhaal was ook zeer goed uiteen gezet steeds vraag je, je als lezer af wat er allemaal in het hoofd van Ginny omgaat van zodra ze contact heeft gezocht met Gloria. Benjamin Ludwig geeft bijna op het einde van het boek ook een mooie verborgen boodschap mee ‘’Mensen met autisme mogen en kunnen zich best wel verdedigen in deze wereld’’ en aan deze boodschap had ik zeer veel.

Ik geeft dit boek 5 sterren.

Van dit boek heb ik zeker genoten en het is zeker een enorme aanrader.