Een boek dat zich in de tegenwoordige tijd afspeelt en waar zoveel oude regels qua erven en de Manor een rol spelen is bijzonder. Al lezende komen er nieuwe personages en verhaallijnen en kon ik me niet bedenken hoe dit “goed” af zou kunnen lopen. Het is daarmee een familiedrama, die, al komt het soms wat oppervlakkig over, lekker te lezen is..

Wat zou het testament in houden en hoe zou dat in het verhaal een rol zou spelen? Het uiteindelijke testament van George is verrassend en onverwacht. Die was extra bijzonder. Daarna kwam er een ontvoering en werd steeds duidelijker hoe de familielijnen en familiegevoelens zich ontwikkelden. Het is knap hoe deze ontwikkelingen allemaal bijdragen aan hoe goed dit uit eindelijk op zijn plek valt. Dat had George alleen maar kunnen dromen.

Het boek begint vanuit William en Christine, broer en zus, die de eerste jaren van hun leven zijn opgegroeid op de Wilton Manor bij hun vader George en hun moeder Joan. Als blijkt dat George vreemdgaat vertrekt Joan met de kinderen en vervolgt haar schadelijke manier van opvoeden, waarbij ze George neerzet als losbol die niets om zijn kinderen geeft, waarbij ze William verwent en als enige erfgenaam indoctrineert in de hoop dat ze later als heerseres in de Manor terug kan keren en waarbij ze Christine duidelijk maakt dat ze niets voorstelt en alles fout doet. Pas als Christine contact met haar vader legt, komen we de Manor binnen en maken we kennis met George, de hardwerkende vrouwliefhebber, die zijn kinderen mist en die geniet van het gezelschap van de huishoudster Fanny en haar 10-jarige ontwapenende zoontje Harold. Dan blijkt dat George meer kinderen heeft. Zo verschijnt Glenn als tuinman op de Manor. Hij heeft net zijn moeder verloren en speelt een mooie rol in de bescherming van Fanny. Als dan uiteindelijk het door Joan en Williams lang gehoopte testament wordt voorgelezen, wordt een bijzondere verschuiving in gang gezet.