Als politierechercheur David Dieudonné na het nemen van een douche weer beneden komt, doet hij een lugubere ontdekking. Op zijn keukentafel kijkt een vlijmscherp afgesneden hoofd met verwonderde blik zijn keuken in. Vanaf dat moment staat zijn leven ondersteboven. Hij roept de hulp in van zijn halfzus Isabel die een paar jaar terug ook bij de recherche werkte maar door een schokkende zaak waar zij aan werkte, gestopt is bij de politie en koos voor de rust die het werk als postmortaal medewerkster haar geeft. Sinds de laatste twee jaar verzorgt zij overleden personen. Hoewel zij sterk twijfelt of ze haar medewerking aan het onderzoek wel moet geven, laat ze zich toch overhalen. Van wie is het hoofd en wat is er mee gebeurd? En waarom is het bij David op de keukentafel terechtgekomen? Het zijn deze twee vragen die er voor zorgen dat de lezer het boek uit wil lezen. De start van het verhaal wekt meteen nieuwsgierigheid, in tegenstelling tot hetgeen regelmatig voorkomt in andere boeken, waarin juist een langdradige start de lezer dwingt om vol te houden en verder te lezen om in het verhaal te komen. Bij Hoofdzaak lijkt dit andersom te zijn. Het gedeelte na de intrigerende start wordt al snel wat langdradig. Dit maakt de prachtige "startbom" van het begin van het boek onmisbaar, omdat je, ondanks dat het verhaal wat blijft hangen, toch razend benieuwd bent naar de rest van het verhaal. De beschrijvingen van allerlei bijzaken duren te lang voordat het verhaal weer verder loopt.

De personages worden helder en verschillend weergegeven, evenals de chaos die ontstaat na de vondst van het hoofd, al doet de gang van zaken in de opstart van het onderzoek soms te Amerikaans aan. Ook het gegeven dat David deel uitmaakt van het TGO (Team Grootschalig Onderzoek) haalt de geloofwaardigheid van het verhaal enigszins naar beneden, hij is immers persoonlijk betrokken bij de vondst en zou daarmee een verdachte kunnen zijn. Het is voor de lezer een te belangrijk detail om te verwaarlozen. Een persoon als Lennette, de halfzus van David en de volle zus van Isabel is er wel een die onder je nagels gaat zitten. De hoofdpersoon Isabel wordt echter zodanig als perfect persoon neergezet en op een voetstuk geplaatst dat zij haast onmenselijk wordt en daardoor toch wat ongeloofwaardig wordt. Het slot is erg sterk, het blijft tot het einde onduidelijk wie er achter deze misdaad zit. Dat maakt het verhaal wel meer dan voldoende thriller voor lezers die niet teveel na willen hoeven denken of terug willen moeten lezen.

Mariska Overman (1970) debuteerde met dit boek in april 2017 en is momenteel bezig aan haar tweede boek waarin het hoofdpersonage Isabel weer terugkeert. Overmars heeft een HBO-studie theologie gedaan en lesgegeven in levensbeschouwing, filosofie en ethiek. Samen met haar echtgenoot heeft ze een bureau dat gespecialiseerd is in levenseinde, Bureau MORBidee. Dit thema komt ook duidelijk terug in haar debuut.

Hoofdzaak is uitgegeven door Uitgeverij The Crime Company. Ook haar tweede boek wordt door deze uitgeverij uitgegeven.