Met deze beginzin zit je volgens mij goed voor de rest van het boek.

De man was zo lang en zo mager dat het leek alsof je hem altijd en profil zag.

Het verhaal speelt zich af in Brazilië, eind negentiende eeuw. Als gevolg van rampen, zowel droogte als ziektes, is het in het binnenland moeilijk overleven. De slavernij is net afgeschaft, de aristrocatie in de hacienda's nemen de slaven nu in dienst als arbeiders, maar of ze zoveel beter af zijn is nog maar de vraag. De monarchie is afgeschaft en de republiek opgericht. Kerk en staat zijn gescheiden en dat heeft zo zijn gevolgen. Een burgerlijk huwelijk is mogelijk, er moeten belastingen betaald worden.
Een groep mensen onder leiding van de Rechtvaardige, zwerven door de sertão's, brengen het geloof onder de mensen, nemen ze mee op sleeptouw uit de miserie. Na een tijdje vestigen ze zich op een vaste plaats, meer en meer mensen sluiten zich aan. Een sekte worden ze genoemd. Ze leven van wat de natuur hen geeft, maar eigenlijk ook van chantage van de eigenaars van de hacienda. Als je ons de oogst en de dieren niet geeft, branden we uw eigendom af.
De roep in het land om af te rekenen met deze afvalligen wordt groot. Tot twee maal wordt een legereenheid eropaf gestuurd, iedere keer worden ze in de pan gehakt. Al snel zijn er geruchten dat er een buitenlandse mogendheid wapens levert, hulp verleend.
Het leger wil geen gezichtsverleis lijden en gaat er een derde keer op af, met groot geschut.
Oorlog blijft niet uit. Voorafgaand aan de gevechten en ook tijdens de gevechten leren we de mensen kennen. Gewone mensen, mensen met een afwijking die nergens anders terecht kunnen, ex-slaven, criminelen. Ieder heeft zijn verhaal om zich aan te sluiten bij de groep.

Dit boek is echt wel een episch lang verhaal. Het deed me qua sfeer denken aan boeken als Honderd jaar eenzaamheid van die andere Nobelprijswinnaar Gabriel Garcia Marquez. Verder kwam de droogte, eenzaamheid en troosteloosheid van de sertão me bekend voor dankzij het boek Het schuim van de aarde van Roxane van Iperen.

Mario Vargas Llose is een Peruaanse schrijver die in 2010 de Nobelprijs voor Literatuur won. De oorlog van het einde van de wereld schreef hij in 1981 en was bedoeld als historische roman, gebaseerd op waargebeurde feiten in Canudos op het einde van de 19de eeuw.