De middelbare school is een onzekere periode. Iedereen verlangt ernaar om zich helemaal veilig te voelen en probeert erbij te horen. Dat is natuurlijk normaal, als je maar niet te ver gaat. Als je maar niet je hele dieet omgooit om maar mooi te zijn, jezelf uithongert en een eetstoornis ontwikkelt.
Jiami zit in de brugklas als ze anorexia krijgt. Gelukkig heeft ze niet alleen maar pech: ze heeft ook nog een groot talent. Al vanaf haar negende doet ze aan coderen en bouwt ze websites. Het is dan ook haar blog dat haar in moeilijke tijden overeind houdt. Zoals Jiami schrijft: ‘Ik probeer de ontembare drang om ergens beter in te worden te richten op mijn blog. Dus skip dun, dunner dunst. En focus op succes, succesvoller, beroemd!’.
Jiami vertelde in een YouTubevideo aan haar bijna 200.000 abonnees het goede nieuws: haar kinderdroom is uitgekomen, haar boek ligt in de winkel. Ze kan al een TED Talk, een verschijning bij De Wereld Draait Door, RTL Late Night en het oprichten van de organisatie GirlsLove2Code van haar lijstje afstrepen. Ze straalt als ze de kijkers vertelt over het volgende wat nu afgestreept kan worden: het schrijven van een autobiografische roman. Had ik al verteld dat Jiami nog maar 17 jaar oud is?
Misschien denk je: een autobiografie van iemand die nog niet eens klaar is met de middelbare school, wat is daar nou aan? Er zijn aardig wat mensen die kritisch kijken naar de YouTubers van tegenwoordig die allemaal een boek uitbrengen. Vloggers worden vaak als oppervlakkig beschouwt, alsof ze gewoon een beetje hun make-up voor de camera doen en alleen maar geld willen verdienen. Jiami zou graag willen dat de media verder kijken dan hun neus lang is: YouTube bestaat niet alleen maar uit nietszeggende tutorials. Een voorbeeld hiervan is het filmpje waarin Jiami haar Louis Vuitton-tas verkoopt voor een goed doel. Maar nog het meest raken de geplaatste video’s over Jiami’s gevecht met haar eetstoornis. Ze drukt haar abonnees op het hart: Anorexia is niet iets om je voor te schamen!
Natuurlijk is een filmpje maar een momentopname. In Niet wat jij denkt lees je het lange, echte verhaal achter de beelden en blogposts. De momenten waarin ze echt in de put zat zijn beschreven op zwarte bladzijdes op een rauwe, bijna poëtische manier. Alsof Jiami de woorden op het moment zelf wanhopig op een papiertje heeft gekrabbeld. Gelukkig worden deze bladzijdes hoe verder je in het boek komt, steeds lichter van kleur. De andere pagina’s hebben een meer luchtige, humoristische schrijfstijl.
Niet wat jij denkt is een boek dat het waard is om open te slaan. Niet veel jongeren durven zo openlijk over hun leven te vertellen en je mee te nemen naar hun hoogte- en dieptepunten. Hoe Jiami met hard werk van het ‘dunst’ naar ‘beroemd’ ging is een inspiratie voor iedereen.
En dan te bedenken dat sommigen vloggers en bloggers zien als oppervlakkig. Zo zie je maar: het is niet wat jij denkt.