Nog steeds zitten Sam en de rest van de kinderen vast in Perdido Beach. Er is geen mogelijkheid om te ontsnappen. Dit is zeker geen boek voor watjes. Er komt iets van horror voor, maar niet extreem bloederig. Het verhaal had van mij iets langer mogen zijn.

Sam is het na 7 maanden leiding geven wel helemaal zat. Zeker als er een stads-raad wordt opgericht, en hij alle beslissingen aan hen moet voorleggen.
Al snel breekt er ruzie uit tussen Sam en Astrid, en verlaat Sam de stad. Dat moment breekt er brand uit, aangestoken door de Mensen Club van Zil.

Verdwenen zijn de onschuldige kinderen, iedere kind heeft wel een wapen, dat het de hele tijd mee draagt. De kinderen denken vooral aan zich zelf, zeker waar het om eten gaat. Iedereen doet wat ze moeten doen om te blijven leven, tot kanibalisme aan toe. De waanzin van Maria kwam niet geheel onverwachts, maar wel schokkend. Er vielen veel doden, voornamelijk in de bijfiguren.

Grant introduceerde een nieuwe groep kinderen, die op het privé-eiland van hun steenrijke adoptie-ouders wonen. Zij hadden nog voldoende voedsel, en konden nog goed leven. Tot Caine en zijn groep op het eiland kwamen.

Er duikt een onbekend meisje (Nerezza) op, die later een avatar blijkt te zijn van de Gaiaphage.

Orsay krijgt visioenen van de buitenwereld, en Nerezza probeert hier van te profiteren.

Brittney, die in 'Honger' was doodgeschoten blijkt in dit boek weer levend te zijn. De vraag is echter of zij daar blij mee is. Zij vraagt Sam regelmatig om haar te doden. Het waarom hiervan leren we later in het boek

De diverse verhaallijnen, Orsay, Drake, de MensenClub van Zil, de eiland-kinderen en Caine, de groep van Sam, kwamen helaas niet samen tot een geheel

We vingen af en toe een blik op van de wereld buiten het FAKZ, maar we weten niet of dit de echte wereld is, of gezien de titel van het boek, een leugen.