De kleur van de cover maakt je vrolijk en tegelijkertijd is het herkenbaar omdat bijna iedereen wel een stukje muur heeft waar een prullenbak tegenaan staat. De titel maakt nieuwsgierig en laat je in de supermarkt of bij de groenteboer opletten of de bananen inderdaad duur zijn. De titel wordt je overigens al heel snel duidelijk als je het boek gaat lezen.
De gedichten zijn soms nostalgisch, melancholisch zoals in 'Zijn voeten zijn er al', wat voor veel ouders herkenbaar zal zijn. Voor de meeste mensen zal 'Eerste dag' herkenbaar zijn, omdat ze het vaak zelf ook ervaren of ervaren hebben in het verleden. Sommige gedichten zijn liefdevol zoals 'Bascule', 'Zoon' en 'De geur van liefde'. De liefde van de auteur voor zijn vrouw en zoon is voelbaar. Het gedicht 'Mijn verhaal' is een mooie overdenking van de auteur, maar zou door velen geschreven kunnen zijn omdat het zo herkenbaar is. Het gedicht 'Het regende tranen met tuiten' komt hard aan, een gedicht over een onderwerp dat helaas van alle tijden is, maar de laatste weken pas echt bijna iedereen bezig houdt.
Voor veel mensen zal het gedicht 'Niet het binnenzitten' heel herkenbaar zijn. Het is een gedicht dat je aan het nadenken zet en dan ook als een mokerslag aankomt. Sommige gedichten zijn met humor geschreven zoals 'Romantiek', je weet na het lezen van dit gedicht waar kaarslicht voor is. Ook om de gedichten 'Lente!' en 'Wachtende vrouw' kan je alleen maar in een deuk liggen.
Kortom, het zijn verrassende, soms melancholische, liefdevolle, soms humorvolle en soms mistroostige gedichten die je raken. Sommige gedichten moet je met een knipoog lezen, ze niet al te serieus nemen. De gedichten lezen vlot weg, zijn op een enkele keer na, niet zwaar beladen. Mocht je een gedichtenbundel met luchtige gedichten willen lezen, dan is deze gedichtenbundel zeker een aanrader.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/11/wat-zijn-de-bananen-duur-xander-jongejan.html.