Een mooier kookboek dan Vrouwvolk heb ik nog nooit gezien. Het begint al met de cover. De kreeft die daarop afgebeeld is, is een waar kunstwerk. En als je dan het boek openslaat, kan je niet meer stoppen totdat je het helemaal, van voor tot achter, hebt doorgebladerd. Het is zoveel meer dan alleen een kookboek. De fotografie is schitterend en de opzet uitermate origineel. De auteurs, Marianne Pfeffer Gjengedal en Klaudia Iga Pérès, hebben als uitgangspunt beroemde vrouwen genomen en zijn letterlijk in hun huid gekropen. Ze hebben de gerechten gemaakt die in de tijd van die vrouwen werden gegeten en die schitterend gefotografeerd in de entourage van die tijd. Resultaat een prachtig kook- c.q. kunstboek.

Ik ga nog even door met de loftrompet steken. De vormgeving, de fotografie, de gerechten en de korte biografieën van de beroemde vrouwen: het ziet er allemaal even verzorgd en smaakvol uit. Het is duidelijk te zien dat Marianne en Klaudia allebei een master in kunst en grote ervaring als foodstylist hebben. Toen ze elkaar vijf jaar geleden ontmoetten, wilden ze in hun vrije tijd samen iets leuks doen. Ze bestudeerden het leven van een aantal beroemde vrouwen die hen fascineerden. Ze verdiepten zich in stijlen, denkbeelden, portretten, biografieën en het voedsel dat ze aten. Marianne bewerkte oudere recepten, zodat ze gemaakt konden worden met ingrediënten die je nu kunt kopen. Gaandeweg besloten ze dat ze verder wilden gaan dan alleen het maken en fotograferen van de recepten. Ze wilden de vrouwen herscheppen door letterlijk in hun huid te kruipen. Dit project leidde uiteindelijk tot Vrouwvolk.

En dat er met veel liefde, aandacht en plezier aan het boek is gewerkt spat van de bladzijden af. Een aantal van de geportretteerde vrouwen is misschien niet zo heel erg bekend, maar door de biografieën leer je ze een beetje kennen. Elke biografie eindigt met een korte toelichting van de auteurs hoe de metamorfose, de gerechten en foto’s tot stand zijn gekomen. Elk recept wordt voorafgegaan van een korte toelichting over de bedenker van het recept of wanneer en hoe het in die tijd werd gegeten.

Terwijl ik het boek doorbladerde vond ik dat dit boek wel wat extra aandacht kon gebruiken. Het is zo prachtig (ik weet het, ik val in herhaling) dat ik besloot om van elke geportretteerde vrouw een gerecht te maken en een serie van artikelen te schrijven op Heel Hebban Kookt en Bakt, de culinaire spot van Hebban die hier terug te vinden is. Daar kan je lezen welke gerechten ik heb gemaakt en wat mijn ervaringen zijn.