Na haar goed ontvangen thrillerdebuut Doodstil verschijnt in juni Het Vervloekte Huis van de hand van Lydia van Houten. In het verleden heeft zij verschillende jeugdboeken geschreven, maar het lijkt er op alsof ze nu definitief de overstap naar thrillers heeft gemaakt. Tot nu toe blijkt dit een uitstekende keuze te zijn.

Het boek opent met een citaat van J.R.R. Tolkien, waarschijnlijk een favoriete schrijver van Lydia van Houten. Zoals later blijk bevat Het Vervloekte Huis verschillende verwijzingen naar In de ban van de ring, werk van J.R.R. Tolkien. De kleine verbanden met In de ban van de Ring voeg weinig toe aan het verhaal, maar zijn welkome afwisselingen die liefhebbers laten glimlachen.

Het Vervloekte Huis vertelt het verhaal van Mikayla Jackson, een 43-jarige journaliste. Na de zelfmoord van haar man Steven verhuist zij samen met haar dochter Valerie en zoon Jason naar Rocky Roads in Canada, waar Steven hen een huis heeft nagelaten. Het uitgestorven dorp Rocky Roads blijkt een aantal duistere geheimen met zich mee te dragen. Vanaf het moment dat Mikayla zich stort op een onopgeloste moord van jaren geleden gebeuren er vreemde dingen. Ondanks alle bedreigingen, waarschuwingen en onverklaarbare gebeurtenissen zet Mikayla toch door.

Lydia van Houten slaagt er in om je het boek in te zuigen en vervolgens razendsnel mee te slepen in een klassieke whodunnit. Het boek bevat een scala van karakters, maar ze zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt. Hierdoor blijft het spannend om te achterhalen wie er verantwoordelijk is voor alle vreemde gebeurtenissen in het dorp. Toch kan je er niet omheen dat het uiteindelijk redelijk cliché afloopt. Dit doet echter totaal niets af aan de bloedstollende spanning die je continu in de houdgreep houdt.

Deze bloedstollende spanning komt mede tot stand door de uitgebreide, filmische manier van scènes omschrijven. Het rook naar de smalle steegjes in Amsterdam waar dronken toeristen tegen de muren pissen. Naar uitwerpselen, kots, ammoniak en oude melk. En ook naar verrotting. Deze uitgebreide manier van omschrijven maakt dat het verhaal werkelijk tot leven komt. Het heeft echter ook weer een negatieve uitwerking op bepaalde scènes. In bepaalde delen van het verhaal heb je eerder het idee dat je beland bent in Vijftig tinten grijs dan in een spannende thriller.

Bovenstaand minpunt daargelaten is Het Vervloekte Huis een nagelbijtend spannende thriller. Het scala aan karakters en de filmische manier van schrijven maakt het geheel tot een meeslepend verhaal. Lydia van Houten trekt je het verhaal in en laat je tot de laatste bladzijde niet meer los.