Wie zegt dat de Nederlanders geen talent hebben om een thriller te schrijven moet dit boek maar eens ter hand nemen... Verloren ben je... Want we hebben hier met een meer dan middelmatige schrijver te maken, die niet voor niets weet mee te dingen voor de Gouden Strop 2004. De auteur weet het allemaal knap te vertellen, en doet met enige kennis ter zake, want hij heeft gewerkt voor de Nederlandse Justitie, en in die hoedanigheid leerde hij de klappen van de zweep, doorheen ervaringen met daders, slachtoffers, speurders, rechters en politici. Door deze ervaring kan hij zich een zeer goed beeld vormen van de psychologie van deze mensen, en hij weet dit handig aan te grijpen als grondstof voor spannende verhalen. In dit verhaal bevinden we ons aan boord van een schip, een veerboot tussen Duitsland en Zweden, waarop niet minder dan tweeduizend passagiers aanwezig zijn. Elk met hun eigen verleden en verhaal, eigenheden en reacties. Wanneer ineens een groep illegale reizigers opduiken vanuit een vrachtwagen begint een dramatisch verhaal, want deze mensen zonder enige uitweg, en die niets te verliezen hebben, kapen dit schip... Ze weten wat ze willen, en lijken klaar om tot het uiterste te gaan om hun doel te bereiken. Het is echter niet eenvoudig om hier op een zinnige manier op te reageren, en de overheden staan dan ook voor een dilemma. Elke daad of interventie kan tot een dramatische afloop leiden. Anderzijds kan men niet zomaar voldoen aan de eisen van kapers... Maar de zaken liggen nog moeilijker dan gedacht, want ineens wordt het een strijd tegen kapers en tegen de tijd... En deze gaat onverbiddelijk door met te lopen. Het is een angstaanjagend en adembenemend avontuur, dat bijzonder inleefbaar werd geschreven, en je het gevoel geeft dat dit wel eens een reëel geval zou kunnen zijn of worden... En met wat ongeluk zou je best deel kunnen uitmaken van dit avontuur. Wanneer je dit bedenkt is dit boek een echte nachtmerrie... En daarvoor doen we het toch, nietwaar...