Goed uitgewerkt verhaal over een jonge vrouw die gekidnapt werd en
al zeven jaar gevangen wordt gehouden in een schuurtje. De
verteller is haar zoontje van vijf. De helft van het boek
beschrijft hun leven in Kamer en de andere helft hun nieuwe leven
in vrijheid. In Kamer voelt Jack zich veilig en Mam zich bedreigd.
Daarbuiten zijn de rollen omgedraaid. Met veel inlevingsvermogen
schetst de auteur de problemen van beiden. Jack gebruikt in zijn
kindertaal voor veel zelfstandige naamwoorden geen lidwoord. Het is
Kamer, Kast, Bed, Plant e.d. Misschien om aan te geven dat er van
die dingen in Jacks wereld maar één bestaat. Verder kent hij de
moeilijkste woorden, maar verhaspelt de gewone (gebrengd,
verstoppeld). Ik weet niet of dat normaal is voor een vijfjarige.
Dat leest bepaald niet prettig, maar dat is ook het enige wat ik
erop zou kunnen aanmerken.