Samenvatting van het verhaal
Noor van de Broek werkt als conservator in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Ze is 35 jaar oud en is afgestudeerd in kunstgeschiedenis. Voorheen woonde ze in Itteren maar ze kreeg een unieke kans om twee jaar in Amsterdam te gaan werken. Dit was een kans die ze nooit meer zou krijgen. Noor’s ouders zijn er fel op tegen dat ze nu daar werkt en woont. Het is maar voor een korte periode denkt ze en haar relatie met Ewald zal er niet onder lijden alhoewel hij zijn leven met haar anders had voorgesteld.
Noor heeft afgesproken met haar zes jaar jongere zus Kiki die nu in New York woont. Kiki werkt voor een befaamde kunstenaar en is zijn assistente. Ze moet een project in goede banen leiden en wil Amsterdam als thuisbasis hebben om zo van hot naar her te geraken.
Noor moet van haar baas Paul naar een congres in Londen en daar volgt ze een lezing bij van professor Dupieu, de roofkunstprofessor. Dit thema spreekt haar wel aan en ze komt daar ook een charmante Fransman tegen.
Als Noor een oud-student tegen het lijf loopt, spreken ze nog eens op een later tijdstip af. Hij weet haar te vertellen dat hij momenteel in een huis van een vriend woont aan de Herengracht 86. Hij stelt voor om het samen te huren aangezien het huis heel groot is. Noor vraagt of haar zusje Kiki er ook mag komen wonen en zo heeft iedereen een beschikbare woning. Ze moeten er alleen de klusjesman bij nemen die het huis komt renoveren.
Ze stellen één bepaalde huisregel op: alles wat werk gerelateerd is mag niet worden besproken omdat ze met z’n drieën in de kunstwereld werken en er mogen geen geheimen worden gedeeld.
Al na een korte tijd heeft Noor het zo druk met haar werk dat er van ontspanning geen sprake meer is. Ze moet constant in Amsterdam blijven of wordt door haar baas naar het buitenland gestuurd.
Op haar werk deelt ze haar bureau met Tim, een wetenschapper die drie dagen per week haar metgezel is. Tim is op een bepaald moment heel hard gestrest want er is iets fout met zijn onderzoek. Ze geeft hem de raad er een weekje tussenuit te trekken. Zijn broer woont immers op Ibiza en dit is een mooie aangelegenheid om nog eens tijd met elkaar te spenderen.
Dan gebeurt er totaal iets onverwachts en Noor is zodanig van streek dat ze er even tussen uit moet. Als ze terug gaat werken wordt ze aangesteld om mee te werken aan een tentoonstelling “De kunstenaarskolonie van Vincent”. Hier wil ze echt haar tanden inzetten en er het beste van maken wat er ooit al in het museum is vertoond. Daardoor reist ze bijna de hele wereld af maar ze kan zich maar niet ontdoen van het feit dat er iets heel ernstigs aan de hand is. Ze moet zichzelf er echt van overtuigen om hier het fijne van te weten te komen. Maar tegen welke prijs en hoe moet ze de dingen aanpakken?
Beoordeling
Dit is mijn eerste kennismaking met een boek van Astrid. Haar manier van schrijven is zo ontspannend om te lezen. Ze schrijft heel humoristisch en ook als het er ietwat ernstiger aan toe gaat achtste is er nog altijd die vermakelijke ondertoon wat ik echt geweldig vond. Raar dat dit haar achtste roman is en dat ik nog nooit van haar iets heb gehoord of gelezen. Deze auteur is niet zo bekend lijkt me en dat verdient ze niet. Haar boek is ronduit goed!
Een leuk zinnetje over een aubergine: “ Is een aubergine nou zo’n groene komkommerachtige berenlul of zo’n paarse knuppel?” Dit zijn nu zo van die typische humoristische dingen die Astrid uit haar mouw schudt en die je als lezer echt doen lachen. Zo staan er nog meer van die dingen in haar boek. Ik hou enorm van humor en dit boek is echt aan mij besteed om zulke dingen te lezen.
Het boek telt 300 pagina’s en heeft 41 hoofdstukken. Het is geen dik boek maar er zit zo’n vaart in het verhaal dat je het in no time uit hebt.
Ze schrijft met een vlotte pen en het hoofdpersonage werd ook heel goed uitgediept. Het is gewoon heerlijk om zo’n boek te lezen dat zo vloeiend is en niet al te ingewikkeld is geschreven. Ze geeft de mensen ook weer met al hun leuke en slechtere karaktertrekken en dan lopen op sommige momenten de emoties hoog op. Het viel me ook op dat alhoewel Noor veel mensen rond zich heen heeft, ze toch een eenzaam leventje leidt. Ze heeft zich dan ook voorgenomen om een doel en een structuur in haar leven op te stellen. Het grijze muisje verandert totaal en dat vond ik prettig om te lezen.
De verschillen tussen de zussen zijn echt opmerkelijk, waar de ene een nonchalante houding heeft en leeft als God in Frankrijk , heeft de andere daar met momenten moeilijkheden mee. Noor is ook ernstiger en heeft meer gevoel voor verantwoordelijkheid. Ze zijn echt elkaars tegenpolen. Ook wat Kiki betreft wordt dit personage ietwat in het ongewisse gelaten waar ze eigenlijk allemaal mee bezig is. Je weet niet goed wat je in het begin van haar moet denken tijdens het lezen. Dit wordt duidelijker naarmate het verhaal verstrijkt.
Het boek is vanuit het oogpunt van Noor beschreven met alles wat er rond haar gebeurt, zowel in haar professioneel- als privé leven. De auteur zet ook goed de gedachten en doelen neer van Noor waardoor je haar personage echt leert kennen. De andere personages in het huis komen minder aan bod. Dat vind ik een spijtige zaak dat ze daar niet meer over geschreven heeft. Ik had verwacht dat die ook meer bij het verhaal betrokken zouden zijn geweest.
Wel vond ik dat ze toch enige research heeft gedaan naar bepaalde kunstenaars die in de tijd van Van Gogh leefden. Over het leven van Vincent Van Gogh zelf geeft ze wel meer informatie wat op zich altijd leuk is om te weten.
Pas op de laatste 50 bladzijden wordt het echt spannend en kom je eigenlijk te weten hoe de vork in de steel zit. Ik had ook gemengde gevoelens toen het boek uit was. Is dit nou een happy end of niet als je het verhaal hebt gelezen en weet wat de ware toedracht is.
Ik heb ronduit genoten van het verhaal en Astrid heeft er een fan bij !!
Ik geef 4 feel good sterren aan dit boek.