Vorig jaar ging ik in november een dagje naar Amsterdam om een lezing van niemand minder dan Margaret Atwood bij te wonen. Na afloop bracht ik natuurlijk een bezoekje aan mijn favoriete boekwinkel aldaar: The American Book Center. Algauw viel mijn oog op The Feed van Nick Clark Windo. Een boek over de teloorgang van een vergevorderde versie van social media. Hoe moet de wereld verder zonder?
The Feed begint met een proloog getiteld What would you sacrifice? Het is een momentopname van een toekomstige samenleving waarin iedereen door middel van een Feed met elkaar verbonden is. Alle mensen zijn vierentwintig uur per dag aangesloten op een communicatiestroom die nooit stopt. Zie het als Facebook en Instagram, maar dan geprojecteerd in je gezichtsveld. Terwijl Tom en Kate zich in een restaurant bevinden, probeert Tom  zijn vrouw over te halen haar Feed op dat moment een paar minuten uitgeschakeld. Hun experiment wordt ruw onderbroken door een nieuwsbericht. De president is vermoord. Dit markeert het begin van het einde.
Zes jaar laten wonen Tom, Kate en hun dochter Bea met een handjevol andere overlevenden in een zelfvoorzienende gemeenschap. Vele duizenden mensen waren niet zo gelukkig en overleden na of tijdens de ineenstorting van de Feed. De achtergebleven mensen hebben permanente beschadigingen opgelopen aan hun hersenen. Velen zijn in de war en missen alledaagse vaardigheden om te overleven in een wereld zonder technologie.
Bovendien bestaat er dan ook nog eens de dreiging om 'overgenomen' te worden. Tijdens het slapen zijn de overlevenden vatbaar voor hackers, die hun geest kunnen kapen. Wanneer Bea verdwijnt moeten Tom en Kate de wijde wereld met al haar gevaren trotseren om hun dochter terug te vinden. Maar hoe vind je iemand in een wereld zonder technologie? En wat gebeurt er als je niet langer kunt vertrouwen dat je dierbaren echt zijn wie ze beweren te zijn?
The Feed is een heel bijzonder boek. Wat gebeurt er als (een vergevorderde / futuristische versie van) sociale media opeens uit de wereld verdwijnt? Als de mens terug op haar instinct moet vertrouwen? Het grote contrast tussen een wereld vol technologie en de post-apocalyptische wereld die hierop volgt is heel interessant. Hier rijst de vraag: kunnen wij mensen uit het digitale tijdperk nog functioneren in een wereld zonder?
Deze thematiek maakt het boek ontzettend actueel. In hoeverre worden onze hersenen eigenlijk beschadigd door ons (overmatig) gebruik van smartphones en computers? En maakt dit ons allemaal niet een beetje tot zombies? Ergens heeft The Feed namelijk ook een zombie-achtige sfeer. Dit zit in de dreiging van buitenaf. Het zogenaamde 'overnemen' van personages. Het verhaal is eng, maar eerder op psychologisch vlak. Wanneer de puzzelsteentjes in elkaar vallen, blijkt het boek ook nog eens geniaal in elkaar te zitten.
"He isn’t expecting anything, but reality and hope live parallel lives."
The Feed was geen gemakkelijk boek om te lezen, voornamelijk door het gebrek aan hoofdstukken. Daarnaast duurt het een tijdje voordat de post-apocalyptische setting wordt toegelicht. Maar dan gebeuren er opeens heel spannende en onverwachte dingen. Rond pagina 180 was ik echt even in shock. Ook het einde is zeer sterk. Dit boek is zo’n mindfuck en tegelijkertijd heel actueel. Je moet even doorzetten aan het begin, maar dan staat je een hele bijzondere leeservaring te wachten.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.