Ik kan bijna een boek schrijven over hoe mooi ik dit boek vond. Vanaf de eerste pagina zat ik helemaal in het verhaal, de schrijfstijl van Murat Isik vind ik misschien nog wel het sterkste aan het boek, naast de intrigerende verhaallijn. Zijn manier van schrijven, zonder al te veel poespas en heel persoonlijk, vind ik verfrissend en fijn lezen en heel goed passen bij het verhaal. Er word een helder beeld van de Bijlmermeer geschetst op een uitgebreide manier, maar zonder dat het langdradig wordt. Je blijft elk moment van het verhaal geboeid. Na verloren grond en mijn moeders strijd ook te hebben gelezen kan ik niet wachten op een nieuw boek. Loved it!