De boeken van Donna Leon met in de hoofdrol commissaris Brunetti, brigadier Vianello, segnorina Elletra e.v.a. zijn altijd helder opgebouwd. Er wordt in het begin van elk boek (van 250 tot 300 blz.) een moord gepleegd en die wordt dan opgelost zonder vergezocht plot. Ook zit er altijd wel een mate van kritiek op de Italiaanse maatschappij en actuele thema’s (corruptie, vriendjespolitiek, slechte gezondheidszorg, maffia, immigratie, etc.) in verwerkt en komt zijn gezinsleven aan de orde. Leon bezigt ook een heerlijke onderkoelde vileine humor. De verschillende plots vind ik niet spectaculair genoeg om ze allemaal afzonderlijk te bespreken, maar ze zijn wel herkenbaar en goed uitgewerkt. Bovendien wordt er veel aandacht aan het eten van de familie Brunetti besteed. Ik krijg altijd zin in Italiaans wanneer ik een boek uit heb. Zij is een van mijn favoriete schrijvers, maar men zou ook kunnen zeggen dat ze de laatste tijd een beetje in herhaling vervalt. Ik vind dat echter niet erg.