4,5/5
2 Redenen waarom dit boek niet de volle 5 sterren van mij krijgt, maar 4,5 :
- het slot voelt wat abrupt en snel afgehandeld in verhouding tot de rest van de uitbreide stijl van het(dikke) boek
- ongeloof dat een leider van een moordonderzoek, midden in alle huidige en nieuwe ontwikkelingen en acties, gewoon op vakantie gaat.

Het lezen van de cursieve gedeelten (de gedeelten die vanuit het slachtoffer wordt verteld) hebben mij doen gruwelen, soms doen kokhalzen en soms doen huilen. Telkens hield ik mij voor: "je leest fictie Monica, fictie"
Dan lees ik het nawoord en dan word ik weer onpasselijk. Te lezen dat de auteur, Isa Maron, zelf ook misselijk werd tijdens het schrijven van deze stukken. Dat geeft wel aan hoe intens gruwelijk deze delen zijn. Te lezen dat het boek op waarheden is gebaseerd, niks pure fictie dus..

Ik moet dit even laten bezinken allemaal.
Even wat luchtigers lezen.