Het verhaal van Estee wordt verteld door de ogen van haar jongere broer Remy. Via zijn ogen zien we een meisje dat worstelt met zichzelf, de puberteit en de weg naar volwassenheid. De interactie tussen Remy en Estee maken het verhaal levendig, de monologen van Estee doen het tegenovergestelde. Helaas wordt het boek ontsierd door vloeken. Dit maakt een boek nooit mooier. Het verhaal leest daarentegen wel makkelijk. Estee neemt een rigoureuze keuze en laat Remy achter. Hij zal het zelf moeten redden. Dit einde wekt de nieuwsgierigheid voor de andere boeken uit de trilogie. Hoe zal het Remy verder vergaan?