Na haar boek In vreemde handen heeft Corine Hartman in haar nieuwe boek Schijngestalten opnieuw gekozen voor een locatie in Toscane: Florence.
In deze stad woont het echtpaar Den Hartogh. Vanwege de verjaardag van Pa den Hartogh komen de dochters Anne en Stefanie voor één week naar hun ouders.
Al snel blijkt dat er rondom de ziekte van de moeder meer aan de hand is. Zij lijdt aan MS in een gevorderd stadium. De vader doet uitgerekend onderzoek naar MS en heeft daarbij belangrijke ontdekkingen gedaan. Waarom wil de moeder niet meedoen aan onderzoek naar genezing van MS?
Ook de dochters hebben ieder hun eigen problemen. De oudste, Stefanie, worstelt met haar eigen belangen en raakt in conflict met haar huiselijke situatie. De jongste dochter, Anne, moet wellicht haar loopbaan heroverwegen en raakt verwikkeld, na het aanschouwen van een lijk, in een vreemde situatie.
De plot van Schijngestalten is goed gekozen, maar de kracht zit vooral in het familiedrama dat er achter schuilt.
Corine Hartman heeft deze elementen erg kundig gecombineerd en geeft daardoor aan Schijngestalten extra waarde naast de spanning.
Met veel bezieling brengt zij de familieverhoudingen in beeld. Daarbij gaat zij niet aan de actualiteit voorbij: Corine Hartman schuwt niet geneeskundige- en levensvraagstukken aan te snijden.
Daarnaast hanteert de schrijfster een vlotte schrijfstijl en neemt ze interessante details over de omgeving en in het bijzonder over Florence mee in haar verhaal.
Toch is het vooral de wijze waarop Corine Hartman haar karakters heeft beschreven die Schijngestalten tot een sterke thriller maken.