Voor ik aan het boek begon, dacht ik, had ik het eerste boek niet eerst even moeten lezen? En is het niet raar om dit boek van Graeme Simsion gemist te hebben? Ik kende de schrijver totaal niet, terwijl het boek bij DWDD aanbod is gekomen.

Gelukkig bleek al snel dat het boek gemakkelijk te lezen was zonder enige kennis van het vorige deel. Het is een bijzonder boek, omdat het is beschreven door de ogen van de autistische Don. Zijn vriendin Rosie raakt zwanger en dit zet zijn wereld zo op zijn kop, dat hij totaal niet weet wat hij er mee aan moet. Je ziet de worsteling van een autistische man die ineens vader gaat worden. Het boek staat vol humor, die af en toe nog wat grof kan overkomen. Je volgt namelijk de gedachtewereld van Don, die niet echt op het kind zit te wachten. Hij is zo bezig met hoe zijn leven gaat veranderen, dat hij totaal vergeet om zijn vrouw Rosie te helpen.

Ontzettend veel respect voor Rosie, want zij heeft het maar lastig om continu rekening te houden met Don. Ik vind het boek een echte aanrader, omdat het geen ‘standaard’ boek is en er ook eens de gedachtegang van een autist onder de aandacht wordt gebracht. Het zet je aan het denken, omdat je zo het leven zelf totaal nog niet had bedacht. Na het lezen van dit boek ga ik zeker ‘Het Rosie Project’ ook nog lezen.