Een jonge vrouw wordt dood gevonden. Lindells vaste hoofdpersoon Cato Isaksen wordt op de zaak gezet. In eerste instantie lijkt het te gaan om een eenvoudige zaak. De vermoorde Ester was op de vlucht voor haar gewelddadige man die vervolgens haar zoontje heeft ontvoerd. Maar de zaak blijkt ingewikkelder dan gedacht en er duiken steeds weer nieuwe verdachten op.

Lindell kan prachtig schrijven. In eerdere recensies heb ik haar beticht van te mooi en poëtisch willen schrijven, maar in dit boek raakt ze wel weer de juiste toon. Nog steeds gebruikt ze hier en daar dichtregels en diepzinnige bespiegelingen maar het is mooi geplaatst en niet teveel. Het verhaal is spannend en al heeft de lezer snel door dat de zaak ingewikkelder is dan gedacht, hij wordt toch steeds weer op het verkeerde been gezet. Wat Lindell goed kan is zich inleven in de verschillende personages. Omdat er steeds vanuit een wisselend perspectief wordt geschreven (soms Cato, soms de moordenaar, soms een kind) wordt er een rijk inzicht geboden in beweegredenen en achtergronden van mensen. Er wordt niet zomaar gemoord en geslagen, alles heeft een duidelijke oorzaak. Goedpraten kan je het nooit, maar Lindell maakt sommige daden wel begrijpelijk.

Unni Lindell is ondertussen toegevoegd aan het lijstje van mijn favoriete schrijvers. Ik zit alweer uit te kijken naar haar nieuwste boek dat in april uitkomt. Cato Isaksen is een prettig en menselijk hoofdpersoon, haar stijl van schrijven is goed en haar verhalen zijn altijd rijk en spannend. Wederom vier sterren dus voor Lindell.