Nick Stone woont nu in Londen, maar hij werd in 1966 in Cambridge geboren. Zijn vader is historicus Norman Stone en zijn moeder stamt af van een van de oudste families van Haïti, de Aubreys. Nick bracht zijn vroege jeugd door op Haïti. In 1971 ging hij terug naar Engeland om zijn school af te ronden. In de jaren negentig was hij weer voor een jaar op Haïti en toen is ook het idee voor het boek Mister Clarinet ontstaan. Met zijn debuut won hij in Engeland de CWA Steel Dagger Award voor beste thriller en in Amerika de US Thriller Award voor beste thrillerdebuut.
Max Mingus is een ex-politieman die privédetective is geworden met als specialiteit het opsporen van vermiste personen. Max komt in de gevangenis wanneer hij, bij een zaak die hem persoonlijk aangaat, het recht in eigen hand neemt. Wanneer Max na zeven jaar vrij komt, wordt hij gecontacteerd door Allain Carver. Allain is een miljardair uit Haïti wiens zoontje Charlie inmiddels drie jaar vermist is op het eiland. Hij looft een beloning van tien miljoen dollar uit als Max erin slaagt Charlie terug te vinden. Max ontdekt al gauw dat Haïti geen gewoon land is, het gaat gebukt onder een wreedaardig dictatoriaal regime onder leiding van François Duvalier alias Papa Doc. Het regime wordt gesteund door een gevreesde burgerwacht FSN, beter bekend als Tonton Macoute. Ook bij de burgerbevolking die meer geloof lijkt te hechten aan voodoopraktijken, rituele ceremonies en drugs krijgt hij weinig bijval. Tot hoe ver wil Max gaan zonder zijn eigen leven te riskeren om Charlie terug te vinden ? Of is de lokroep van het geld ook voor hem te groot?
Stone is er met Mr. Clarinet in geslaagd een soort van virtuele foto te nemen van een land waar de wet van de sterkste een waarheid is als een koe en waarvan de onderdrukte en arme bevolking het slachtoffer is. Voor hen schijnt er geen licht aan het einde van de tunnel. Ondanks het feit dat het boek geschreven is voordat een aardbeving het land begin 2010 totaal van de kaart veegde, heb ik dankzij het boek beter leren begrijpen in wat voor een neerwaartse spiraal Haïti verwikkeld terecht gekomen is. Een spiraal die alleen doorbroken kan worden als het land eerst zelf orde op zaken stelt. Uiteraard met hulp van buitenaf, want één ding is wel duidelijk; Haïti kan dit niet langer alleen. Daarom is het ook zo knap van Stone dat hij bijvoorbeeld de groepsverkrachtingen door de VN blauwhelmen aankaart in het boek. Misschien is het tijd om eens na te denken of alleen het sturen van militairen naar een land in nood wel altijd de beste oplossing is. Het boek is een aanrader voor ieder die zowel naast een goede actiethriller ook wat meer informatie wil opsnuiven over het reilen en zeilen in het dictatoriale Haïti en de problematiek die dat met zich meebrengt.