Alzheimer. Wat doet het met iemand en zijn of haar omgeving. In columns vertelt Hugo Borst hoe het is om zijn moeder te zien lijden aan deze ziekte. De ene keer lijkt er niets aan de hand, de volgende keer gaat het helemaal mis met ma. De ziekte krijgt haar steeds meer te pakken en het komt tot een punt dat het niet meer gaat om zelfstandig te blijven wonen. Samen met zijn broer en hun beide echtgenoten mantelzorgen zij heel wat af.

Voor het AD-magazine schreef Hugo Borst columns over zijn moeder, haar alzheimer en hoe hij dat beleeft. Naast deze columns heeft hij voor dit boek nog twintig extra stukjes geschreven. Het verleden komt geregeld voorbij omdat die herinneringen meestal lang blijven hangen. Ook zie je bepaalde dingen meerdere keren terugkomen, ook dit is alzheimer. Doordat het ook veelvuldig voorkomt in zijn familie heeft Borst een grote angst dat hij ook alzheimer zal krijgen. Door deze verhalen krijg je als lezer een goed beeld wat alzheimer met mensen kan doen. En wat je als mantelzorger allemaal tegen kan komen. Voor de een, die niet bekend is met alzheimer zal het duidelijk worden wat die ziekte met een mens en zijn of haar omgeving doet. Voor de ander, iemand die zelf iemand met alzheimer kent of in de zorg werkt is het vooral herkenning en bevestiging.

Het boek is eerlijk en recht voor zijn raap geschreven. Borst geeft de lezer een kijk in zijn leven en die van zijn moeder. Doordat het boek uit columns bestaat zijn sommige stukjes erg kort. Dit maakt nieuwsgierig maar wekt soms ook het verlangen naar een langer verhaal op.