Het 1ste deel kon mij niet voor de volle 100% bekoren, bij dit 2de deel is dat toch nog altijd zo. Ik heb vooral moeite met de immens vele families en personages, waardoor de samenhang tussen de familievetes soms wat verwarrend is.
In dit deel gaat het vooral over de vriendschap tussen Lila en Elena, die elkaar uit het oog verliezen en elkaar dan toch weer terugvinden. Ze leven hun eigen leven. Ik kan op de duur geen begrip meer opbrengen voor Lila, ze komt bij mij nogal over als een bazig type en ze heeft nogal problemen met het volhouden van haar relaties.
Ik heb zo'n beetje een haat-liefdeverhouding met de reeks van Elena Ferrante. Ik heb moeite om erdoor te geraken, sommige delen vind ik langdradig en toch wil ik weten hoe alles zal aflopen. Ik zal dus doorbijten!
Voorlopig kan ik mij niet vinden in alle positieve recensies van de Napolitaanse romans.