Sammy is een introvert meisje dat buiten haar beste vriend Matt maar weinig contacten heeft. Ze heeft een saaie baan bij een bibliotheek, en haar leven bevat weinig spanning. Wanneer ze vreemde dromen krijgt en tegelijkertijd op mysterieuze wijze keer op keer gewond raakt, komt daar verandering in. Wat hebben die dromen met haar verwondingen te maken? En wie is die mysterieuze man die steeds in haar buurt opduikt, en die haar zo de kriebels geeft?

“Gefrustreerd haalt ze een hand door haar haren. Waar is ze mee bezig? Alsof de ongelukken uit haar dromen haar daadwerkelijk zijn overkomen! Dat is bespottelijk! Matt heeft gelijk. Het is de hoogste tijd om de huisarts te bellen, voordat iemand haar ophaalt en afvoert naar een gesticht.”

Ik kon me goed verplaatsen in hoofdpersoon Sammy. Zorgvuldig wordt beschreven wat er in elke fase van het verhaal met haar gebeurt, en waarom ze bepaalde keuzes maakt. Haar keuzes zijn meestal goed te volgen. Ik ben steeds oprecht blij geweest voor Sammy dat ze haar vriend Matt had om op terug te vallen, hij is haar rots in de branding. Her en der kwam ik wat kleine inconsequenties tegen in het verhaal, maar ik heb deze niet echt storend gevonden.

Midland is een verhaal over een schemerwereld, en dat is ook de algehele atmosfeer van het boek. Het is absoluut geen feelgood-romannetje, ondanks dat het met humor geschreven is. Zeer geschikt boek voor zij die houden van een wat duister, grimmig sfeertje.

Ik heb het boek met graagte gelezen. In het eerste stuk riep het een hoop vragen bij me op, maar het gros daarvan is in het tweede deel van het boek beantwoord. Ik heb het boek (528 blz) binnen een week uitgelezen, ik kon het maar moeilijk wegleggen. Het verhaal pakt je en je wilt weten hoe het afloopt! Dat doet het (nog) niet, hoewel het verhaal wel een enigszins bevredigend einde heeft. Midland - De terugkeer is deel een van een trilogie, dus we kunnen nog even vooruit!