Erg benieuwd was ik naar dit boek. Het verhaal over een autistische jongen die al zijn hele leven bij zijn moeder woont en niet verder komt dan zijn eigen tuin.
Op een dag besluit zijn moeder dat er een speciale verzorgster nodig is om aan al zijn behoeften te kunnen voldoen. De jonge Vera word uitgenodigd en ze word verliefd. Binnert de autistische jongen weet in eerste instantie niet goed wat hij voelt .

Onder de rook van de randstad in zijn plattelands huis maakt vera zijn leven een stukje rijker.

Het boek is vrij kort en heeft een mooie omslag. Achter bebossingen zie je nog net de schoorsteen van het huis van Binnert en zijn moeder en de omslag geeft precies het mysterieuze van dat huis weer. Want de omgeving ziet dat het er is alleen heeft de buurt geen idee wat er al die jaren in dat huis afspeelt.
Het verhaal leest wel lekker weg maar is vrij simpel opgezet. Maar goed dit kan af en toe heerlijk zijn om te lezen. Het heeft humor en maakt dat je leest met een glimlach op je gezicht. Ik vind het verhaal soms wel wat rommelig er zit op zijn tijd niet een duidelijke verhaallijn in en is in het middenstuk zelfs iets langdradig. Elke week komt Vera dit word beschreven en Vera gaat weer. De erotische delen in het verhaal vind ik op de rand van ranzig. Zeker het deel waarin zijn moeder gemoeit is vind ik op het randje van perversie. Ik lees dat niet graag. Erotiek kan kunstig worden verteld of ranzig, dit is in sommige delen het tweede.

Ik schreef al even in de social media , het verhaal is soms een beetje hak op de tak. Daarmee bedoel ik dat het verhaal af en toe wendingen heeft die totaal niet voor de hand liggen. Zo zitten ze te praten en zo staat Binnert in de tuin en zo staat hij boven en speelt op zijn harp.... het is te volgen vanwege de simpele schrijfstijl maar er zit soms niet echt een goede overgang in. Je denkt soms huh waar komt dit nou weer vandaan? Wel leest het prettig en is het een heerlijke roman om in weg te duiken maar verwacht geen literatuur.

Het eind van het verhaal dan, daarin gebeurt er iets meer. Het word best wel spannend, in de zin van verrassend spannend niet nagel bijtend spannend. Er had echter wel iets meer emotie in gemogen vind ik.
Binnert word als autistische jongen oppervlakkig beschreven wat natuurlijk precies weergeeft hoe emoties van autisten vaak zijn, maar wat Vera denkt of voelt word ook niet erg duidelijk gemaakt. Het beeld wat de schrijver neerzet van een autistische jongen is middelmatig. Ik had daar meer van verwacht. Misschien komt dat omdat mijn dochter autistisch is en ik dagelijks mee maak wat dat inhoud. Ik vind dat er een persoon is beschreven op een manier hoe de maatschappij iemand met autisme ziet en niet op een manier waarop een kenner naar autisme kijkt.

Het einde is wel enigszins onverwachts.

Kortom het is een leuk grappig verhaal om tussendoor te lezen. Sommige delen daar lees je zo doorheen terwijl andere delen niet continue mijn aandacht vast konden houden.Het verhaal is vrij oppervlakkig geschreven en kent niet veel diepgang.
Ik zou dit boek een cijfer 7 geven omdat het toch wel een leuk aardig verhaal is maar niet echt een hoogwaardige page turner is.