Isebrand is ontslagen bij Altex Communications, mede door toedoen van Manja van der Ziel, zijn cheffin, waar hij een grenzeloze haat tegen koestert.
Hij slaagt er maar moeilijk een baantje te vinden maar uiteindelijk belandt hij als 'toiletjuffrouw' bij de Metro in Groningen, waar dit absurde verhaal zich afspeelt.
Hij heeft in de avonduren een mannenpraatgroepje opgericht, die tot doel heeft elkaars post te openen en te bespreken.
Als Meckering, een ex van zijn moeder, zich aansluit bij de groep ontstaat er een vriendschap tussen de 2.
In een gesprek filosoferen ze over het woordje ONT, dat voorkomtt in diverse woorden (ontmoet, ontbijt, ontluikend etc)en waarvan ze de betekenis niet echt kunnen duiden.
Ze besluiten hier samen een boek over te schrijven, het boek ONT.
Aan het einde van het verhaal komt ook ineens zijn oude cheffin weer om de hoek kijken, en krijgt hij de kans om zijn haat om te zetten in daden.

Toen ik aan het boek begon vond ik het heel verfrissend en hilarisch, erg grappig, maar gaandeweg vond ik het boek wel steeds minder worden, hoewel er nog genoeg overbleef om een lach op mijn gezicht te toveren.
Alles bij elkaar, de recensies in acht genomen, had ik er wel iets meer van verwacht.