Op de voorkant kijkt hij je aan… Kameel. Kameel is niet gelukkig. Op een ochtend wordt hij wakker. Hij voelt geen warm zand onder zijn voeten maar een koude, harde grond. Er is geen familie, geen meelzakken, geen tapijten en geen Kétji, die anders lekker tegen hem aan ligt. Kameel is naar een dierentuin gebracht en voelt zich verschrikkelijk alleen.
Gelukkig ontmoet hij op een dag Vos, een jongen die zijn opa mist. Vos kan Kameel recht in de ogen kijken en ziet dat Kameel ongelukkig is. Vanaf die dag is er een vriendschap en kijkt Kameel uit naar de bezoekjes van Vos. Vos bedenkt een plan om Kameel terug te brengen naar de woestijn. Het is een spannende reis naar Egypte maan bij aankomst blijkt alles op zijn plaats te vallen.
Kameel weet het zeker van Lenneke Westera is een verhaal waarin verdriet, vriendschap, geluk en afscheid nemen op een subtiele manier een plek hebben gekregen. Het verhaal begint vanuit Kameel, maar langzaam krijgt Vos ook een rol. Van beiden worden gedachten en gevoelens neergezet. Lenneke laat de lezer vanuit Kameel zien hoe het leven in een dierentuin kan zijn, hoe hij opfleurt van de bezoekjes van Vos en bouwt spanning op wanneer Vos hem bevrijdt uit de dierentuin. Van Vos krijgt de lezer te horen dat zijn opa is overleden, dat hij graag in Egypte kwam en dat dat de plek wordt om zijn as te verstrooien. Lenneke heeft ervoor gezorgd dat alles op zijn plek komt.
Het verhaal is verdeeld in korte hoofdstukjes. Dat leest prettig. Tussen de hoofdstukjes door vind je illustraties van Peter-Paul Rauwerda. Bijzonder is dat deze illustraties zijn opgebouwd uit dingen die je in het dagelijks leven tegenkomt. De vloer van het verblijf zijn puzzelstukjes, de tralies saté prikkers met gaas en boterhammen stellen bergen voor.
Kameel weet het zeker is een mooi boek om (voor) te lezen, waar plaatst is voor een traan en een lach.