"Gek dat geluk zo gewoon kan zijn, hè, dan is het zo normaal dat je het bijna niet meer ziet." ~ p188.

Ik ga NIET huilen. Ik weiger. Maar ze heeft het weer geflikt. Wat een verhaal... pffff!!! Echt een rollercoaster aan emoties. Zelfs als lezer weet je gewoon even niet meer wat goed of slecht is.

"Ons boek is dik. Erg dik en zo mooi, alleen aannbet eind werd het tragisch, té tragisch, en dat konden we niet aan." ~ p219.

Ooit zal ik je weer zien vertelt het verhaal van de 28-jarige Julie van Doorn en haar verloofde Sam. Een relatie getekend door een afschuwelijke gebeurtenis, waardoor de toekomst van deze jeugdliefde onzeker is geworden. Alcohol en geweld drukken een stempel op het, ooit veilige, huis van Julia. Wanneer Julie de rustige Ryan leert kennen, lijkt het tij te keren. Maar is zij er aan toe om het verleden los te laten? En daarbij, laat dat verleden haar wel zo makkelijk los?
Wauw... ik weet dat ik van haar schrijfstijl hou, maar ze weet met elk boek mijn hart weer opnieuw te veroveren. Ellen Lina heeft en manier van het verhaal vertellen, waardoor je er als lezer echt helemaal in zit. Wat weet zij struggles toch goed te verwoorden, emoties perfect te vangen en de personages levens echt neer te zetten. Het verhaal kruipt tijdens het lezen zo diep in je dat het voelt alsof je er zelf bij bent, dat je de mensen kent. En wanneer je het boek uit hebt en neerlegt, ben je gewoon even de weg kwijt, omdat het een hap uit je hart heeft genomen.

"Je bent zo breekbaar, soms ben ik gewoon bang dat je kapot gaat." ~ p293.

Een prachtig verhaal, die je raakt tot diep in je hart. Ik kan me niet voorstellen dat er ooit een boek komt van Ellen Lina die mij niet volledig in zijn greep heeft. Ik ben echt fan! Dit is hoe een roman moet zijn. Dikke 5 sterren, zonder twijfel.