Astrid Harrewijn heeft een leuk boek geschreven over mensen en hun zoektocht naar geluk. De mensen worden realistisch neergezet en ook de uiteindelijke conclusie over de betekenis van geluk is mooi en wijs. Ze laat ons kennismaken met de museumwereld, maar het is jammer dat dit onderwerp niet wat dieper wordt uitgewerkt. Het wekt wel de interesse naar het van Gogh museum, vooral omdat er een inkijkje wordt gegeven in de wereld achter wat gewone bezoekers zien. In dat doel om mensen warm te krijgen voor musea is Astrid Harrewijn geslaagd.

Het boek gaat met name over Noor die na jaren echt helemaal kiest voor zichzelf. Ze woont in Amsterdam, werkt voor het van Gogh museum en gaat steeds minder vaak terug naar haar vriend en ouders die nog in het dorp van haar jeugd wonen. Het gaat steeds beter met Noor, ze hernieuwt haar relatie met haar zus Kiki en studievriend Joost door met ze in een leuk, maar oud grachtenpand te gaan wonen. Ze geniet van haar werk en is daarin ook erg succesvol. Ze zit vol goede ideeën en vindt aansluiting bij bekende musea uit de rest van de wereld. Dramatische gebeurtenissen maken Noor tot de persoon die ze wil zijn. Het is jammer dat deze gebeurtenissen niet wat meer zijn uitgewerkt, want dat had het boek wat meer diepgang gegeven.