Julie Cohen is een Amerikaanse die al jaren in Engeland woont. Ze is lerares en heeft inmiddels meerdere boeken op haar naam staan, die in vele vertalingen verschijnen. Ik had nog nooit wat van haar gelezen. Samen was mijn eerste boek van Julie Cohen.
Samen begint in september 2016 in Clyde Bay, Maine. Het verhaal start met het moment dat Robbie opstaat. Hij kust zijn slapende vrouw Emily en legt een brief voor haar op haar nachtkastje. Vervolgens trekt hij de voordeur achter zich dicht. Hij loopt richting de rotsen,
trekt zijn schoenen uit, legt zijn shirt en broek er naast. Vervolgens springt hij de zee in en wordt meegenomen door de stroming. Vervolgens neemt het verhaal je mee in een soort van liefdesverhaal tussen de hoofdpersonen Robbie en Emily.

Een boek wat je meeneemt van september 2016 terug in de tijd naar 1962. Het meest bijzondere aan dit boek vind ik dat het je meeneemt terug in de tijd. Meestal ga je vanuit vroeger terug naar nu. Een geweldige leeservaring vind ik dit boek. Waar het verhaal
enigszins verwarrend begint krijgt het je na een aantal hoofdstukken helemaal in zijn greep. Diverse thema’s komen aan bod: liefde, moed, doorzetting, dood, drankverslaving, adoptie en ga zo maar door. Een boek waar ik hier en daar een beetje boos werd en vervolgens ook
wel weer respect kreeg voor de mensen. Personages zijn mooi beschreven. Toch zou ik hier en daar best iets meer willen weten, vooral over de hoofdpersonen, hun denkwijzen over bepaalde dingen. Maar voor nu kan ik daar alleen maar naar gissen.
Een heerlijk vlot leesbaar boek, makkelijk taalgebruik en fijne korte hoofdstukken.
Dit boek vind ik een topper en daarom krijgt het van mij ook de vijf *****.