Prachtig ontroerende roman/verhaal over Meneer Linh (die zijn land is ontvlucht, op zoek naar een betere toekomst voor zijn kleindochter) en de vriendschap die ontstaat met Meneer Bark (wiens vrouw pas is overleden). Een intense vriendschap waarin ze niet elkaars woorden verstaan, maar elkaar een stap verder begrijpen.
Philippe Claudel zijn zinnen en woordkeuze zijn zo mooi, warm en beeldend, hij neemt je mee het verhaal in. En stiekem zou ik wensen dat dit verplichte literatuur was voor het vak maatschappijleer (over begrip voor wat anders is of lijkt en het al dan niet (ver)oordelen).