Als je mij van te voren had verteld dat ik zo gegrepen zou zijn door een boek over de familiegeschiedenis van een Georgische familie, had ik je niet geloofd.

Het boek rekt zich uit over zes generaties van een familie en wordt verteld door een van de jongste leden. We beginnen rond 1900 en lopen de geschiedenis door. We leren verschillende familieleden kennen en krijgen ondertussen een les in de Russische/Georgische geschiedenis.
Het klinkt misschien simpel en rechttoe rechtaan, maar dat is het niet. Elk hoofdstuk verteld het verhaal van een familielid. Deze verhalen lopen door elkaar, haken in elkaar en vullen elkaar aan. Zo leer je de familie dus ook van verschillende kanten kennen.
De geschiedenis van het land en de Sovjet Unie loopt naadloos door het familie epos en geeft zo een duidelijk tijdsbeeld wat inzicht geeft in de daden van de personages. Personages die geweldig zijn geschreven door Nino Haratischwili, en die allemaal nogal wat te verduren krijgen. Zonder dat het een soap wordt lees je over hun strijd en zie je hun karakters vorm krijgen terwijl de wereld om hen heen veranderd. Ik heb mijzelf tijdens het lezen van dit boek vaak de vraag gesteld wat ik zou doen in hun situatie. Hoe ik zou reageren of handelen.
Haratischwili's schrijfstijl is uitgebreid en gedetailleerd, en vaak poëtisch. Elk detail in dit boek klopt, ze zet de sfeer zo goed neer dat je je onderdeel van het verhaal waant. En wat moet zij een hoop onderzoek gedaan hebben om tot zo'n kloppend verhaal te komen. Het kan niet anders dan dat je je laat meeslepen.

Waarom ik dan toch voor vier sterren ga en niet voor vijf? Omdat ik het soms wat te geforceerd poëtisch vond en ik niet alle geschiedenis die werd aangehaald even relevant vond voor dit boek.
Ondanks die kleine minpunten vond ik het geweldig om te lezen en kunnen een paar vrienden dit boek als verjaardagscadeau verwachten. Ik raad het dan ook zeker aan om te lezen. Ondanks de bijna 1300 pagina's ;-)