Jessy krijgt in IJskoud, het vierde deel van de Haider-serie, haar volgende opdracht van Saligia. De onorthodoxe rechercheur moet infiltreren in Corail, een bedrijf dat zich specialiseert in cryonisme, een wetenschappelijk experiment waarbij mensen die klinisch dood zijn worden ingevroren. Ze krijgt deze opdracht direct van Sir Ryan, de oprichter van Saligia. Hij veroordeelt cryonisme als duivels werk, en Corail blijkt na onderzoek nog veel helser dan Jessy in haar wildste dromen had kunnen bedenken. De moordzaak waar Jessy in haar functie als politierechercheur op gezet wordt, vraagt daarnaast uitzonderlijk veel van haar. Een mediamagnaat wordt in zijn eigen huis in Meerssen op brute wijze vermoord, zijn vrouw mishandeld en voor dood achtergelaten. Jessy komt dan voor een vreselijk dilemma te staan: ze moet kiezen tussen twee kwaden, waarbij ze de demonen uit haar eigen verleden niet meer kan ontwijken.

Dit deel begint met een korte samenvatting van de voorgaande delen. Dit zorgt er meteen voor dat je vanaf het begin weer in het verhaal zit. Jessica krijgt het ook hier weer flink voor haar kiezen. De moord op een mediamagnaat. Zijn vrouw wordt meer dood dan levend aangetroffen. Tegelijk krijgt ze een opdracht van Saligia om Corail aan te pakken waar men zich bezig houdt met cryonisme.
Cryonisme, het invriezen van klinisch dode mensen om ze na eeuwen weer tot leven te kunnen wekken. Gewaagd, maar geweldig beschreven.
Ook in dit deel ontkomt zij niet aan haar verleden, deze maal uit een onverwachte hoek.

In IJskoud kan Corine Hartman de lezer opnieuw nieuwe kanten van Jessica Haider laten zien. Haar harde optreden wordt meer afgewisseld met een Jessica die we nog niet kennen. Soms wat milder, wat haar wel menselijker maakt.
Kortom opnieuw een boek wat me van het begin tot het einde boeide. Laat deel vijf maar komen.