‘Ik ben er’ is het bijzondere liefdesverhaal van Elsa en Thibault. Elsa ligt sinds zeven maanden in coma en volgens de artsen is er inmiddels weinig hoop dat zij ooit zal herstellen. Ze ligt in hetzelfde ziekenhuis als de broer van Thibault. Hoewel Thibault zijn moeder vergezelt naar het ziekenhuis weigert hij de kamer van zijn broer binnen te gaan. Reden is dat zijn broer onder invloed van alcohol de dood van twee jonge meisjes op zijn geweten heeft en dat kan hij zijn broer niet vergeven. Als zijn moeder op ziekenbezoek is trekt Thibault zich terug in het trappenhuis. Als hij zich echter vergist in de deur, stapt hij de kamer en het leven van Elsa binnen. Zijn wekelijkse bezoeken geven Elsa de prikkel om te vechten tegen haar coma en haar grootste wens is dat ze nog eenmaal in staat is haar ogen op te slaan om Thibault te zien. Thibault op zijn beurt wordt hopeloos verliefd op Elsa en is ervan overtuigd dat ze ooit zal ontwaken uit de coma die haar gevangen houdt. Het is een prachtig verhaal dat beurtelings vanuit Thibault en vanuit Elsa wordt verteld. Het deel waarin de artsen in het bijzijn van Elsa aan haar ouders voorstellen om de apparatuur los te koppelen doet je wel even slikken. Omdat ze alles hoort, hoort ze hoe haar eigen doodsvonnis wordt getekend. Ondanks dat het gegeven behoorlijk pittig is, blijft het verhaal redelijk luchtig van toon en zeer plezierig te lezen. Een boek om in één adem uit te lezen.