Deze misdaadroman is het debuut van de Zweedse Helene Tursten. Veel van haar boeken zijn verfilmd en dat kan ik me voorstellen. Het verhaal leent zich prima voor een serie, lekker een uurtje ontspannen voor de tv. Meeleven met inspecteur Irene Huss,waar naast haar werk ook een rol is weggelegd in het boek voor haar privéleven met twee puber dochters. Toch moet haar gezinsleven regelmatig wijken voor het onderzoek naar de moord op de rijke Von Knecht. Helaas loopt elk spoor dat ze volgen dood.

Vooral het eerste gedeelte vond ik wat taai om doorheen te komen. In de tweede helft kwam er iets meer vaart en spanning in het verhaal. Het boek is vlot en beeldend geschreven en las, vooral toen het verhaal vorderde lekker weg. Wat me wel irriteerde was het soms vreemde taalgebruik zoals, nop (dichte deur), ulster (jas) en pitauto (surveillancewagen). Ook werd er uitgelegd hoe een dimmer van een lamp werkt, hierdoor maakte het geheel een gedateerde indruk, het boek is verschenen in 1998 maar leek ouder.