Hoofdpersoon is Eelyn, Viking van de Aska stam die haar moeder en broer al is verloren. Elke vijf jaar trekt ze met haar stam ten strijde tegen de Riki waarbij aan beide kanten enorme verliezen worden geleden. Tijdens zo'n slag ziet Eelyn haar broer, vechtend aan de zijde van de Riki. Ze wordt gevangen genomen en tot dýr gemaakt, slaaf van de nieuwe Riki familie van haar broer. In eerste instantie maakt dit Eelyn bijna kapot, tot dýr gemaakt worden heeft ernstige consequenties voor het leven na de dood. De vermeende dood van Iri, haar broer, heeft littekens nagelaten en ze kan met de beste wil van de wereld zijn keuzes niet begrijpen. Eelyn kan pas ontsnappen nadat de dooi is ingezet en in de loop van de lange koude winter ontdekt ze dat de levens van de Riki eigenlijk in niets verschillen in die van de Aska. Dan dient zich een nieuwe vijand aan waardoor het voortbestaan van beide clans op het spel komt te staan.

Het leven van Eelyn was altijd "simpel": eens in de vijf jaar strijdt ze tegen de Riki omdat dit altijd zo is geweest en in de tussenliggende jaren probeert ze te overleven in een bar en hardvochtig landschap. Ze leeft voor haar familie en de eer waarmee ze de goden tevreden probeert te houden. Zoals ook in onze wereld gaat de strijd over verschillen en dan vooral het verschil in welke goden er worden aanbeden. Eelyn komt ongewild in een positie terecht waarin ze gedwongen wordt om naar de overeenkomsten te kijken, ook de Riki houden van hun ouders en kinderen, zijn dapper en willen niet sterven zonder eer. Dit is een enorme innerlijke strijd voor Eelyn en de auteur laat dit als een rode draad door het verhaal heen lopen. Eelyn is een geweldig personage: stoer wanneer ze zwaait met haar bijl of vecht met een pijlwond in haar schouder, maar echt breekbaar wanneer het aankomt op haar gevoelens. Samen met haar broer gooit ze alles waar de Viking clans in geloven overhoop, omdat ze tegelijkertijd haar verstand gebruikt als ook haar ware gevoelens durft te volgen.

De hemel in het ijs is echter wel wat meer dan een verhaal over een stoer meisje. Het geeft ook een mooie kijk op de wereld van de Vikingen; hoe het leven in die tijd werd bepaald door de seizoenen, geloof en traditie. Een hard bestaan waarin geen plaats was voor de weekhartigen en ook dat heeft een plaats gekregen in het boek. De taferelen op het strijdtoneel worden niet uitentreuren beschreven, maar wel direct en to the point. De schrijfstijl van de auteur is goed, vooral door alle dingen die ze niet beschrijft. De dialogen tussen de hoofdpersonen worden hierdoor erg sterk.

De hemel in het ijs is het debuut van de Amerikaanse Adrienne Young, een Californische met een Texaans hart. Het verfrissende aan het boek vind ik vooral dat het een standalone is, een goed verhaal vol actie en emotie dat geen vervolgdelen nodig heeft.