Jakob Duikelman is een bijzondere man. Hij leeft in zijn eigen wereld en heeft er totaal geen moeite mee om tegen iedereen een ander verhaal op te hangen, gebaseerd op leugens die in zijn beleving de volledige waarheid en werkelijkheid zijn. Zelfs het feit dat hij ongeneeslijk ziek is, vindt hij "niet de moeite waard" om bijvoorbeeld aan zijn Thaise vrouw of dochter te vertellen. Die echtgenote en dochter hebben uiteraard ook hun eigen leven met alle ups and downs die daar dan weer bij horen. En hoeveel Jakob daarvan meekrijgt? Totaal niet relevant voor hem, hij geeft overal zijn eigen draai aan. Dat maakt deze Jakob niet heel erg sympathiek en voor mij ook lastig om te begrijpen.
Op mijn boekenblog (blogpost Kinderen zijn hinderen) kun je meer lezen over mijn leeservaring met deze roman.