Kristina Ohlsson is met Davidsster aan haar vijfde thriller toe, nog steeds met Fredrika Bergman & Alex Recht in de hoofdrollen. En in haar nawoord wordt ze zowaar zelfs een klein beetje filosofisch en legt ze uit hoe ze er toe gekomen is om fulltime schrijfster te worden en dit vanaf januari 2012. Davidsster schreef ze toen en dit zelfs in Jeruzalem.
Tot nog toe is dit trouwens ook het beste boek dat ik van haar gelezen heb. Fulltime schrijven heeft duidelijk haar vruchten afgeworpen. Het boek heeft een heel goede plot en is niet simpel. De rechercheurs blijven lang in het ongewisse, zeer lang zelfs, over wat de reden van de moorden kan zijn. Met het verdwijnen van Peder Rydh uit het team, een man die zich na wat strubbelingen toch onmisbaar had gemaakt, komen ze mankracht te kort. Peder krijgt nog een rol in dit boek en kan vanaf de zijlijn toch nog zijn steentje bijdragen. En dan is er nog een derde invalshoek om de moorden te benaderen, Eden Lundell die werkt voor de Säpo, de Zweedse nationale veiligheidsdienst.
Het is een moeilijk onderzoek, te meer omdat de ouders van de vermoorde kinderen geen open kaart spelen. Een traag onderzoek dus ook. Veel actie is er niet en toch wordt de lezer steeds weer getriggerd om verder te lezen. De manier waarop langzaam maar zeker de puzzelstukjes op hun plaats vallen is mooi om te volgen en we belanden daarvoor zelfs in Israël. Uiteindelijk heeft de lezer het volledige overzicht over heel het gebeuren, wat van de verschillende politiediensten niet kan gezegd worden. Maar daar kunnen we als lezer niet mee zitten.
Zo nu en dan krijg je heel kleine stukjes Israëlische geschiedenis mee, Ohlsson schrijft in haar nawoord ook dat ze al zo lang gefascineerd is door de geschiedenis van het Joodse volk en het ontstaan van de staat Israël. Hier kan ik het toch niet laten om een boek van Leon Uris te vermelden dat reeds in 1958 verscheen: Exodus. Een prachtige roman over de ontstaansgeschiedenis van Israël.
Davidsster is geen flitsende thriller maar heeft een goed doordachte plot en is juist daardoor spannend. Kristina Ohlsson heeft een goede keuze gemaakt om zich volledig op haar schrijverscarrière te storten. Laat ons hopen dat er nog zo een en ander uit haar pen mag vloeien en dat het dan ook nog mag vertaald worden in het Nederlands.