Dichter op de Zeedijk, geen gemakkelijk boek om te lezen. Daarom dit boek stukje bij beetje tussendoor gelezen. Schrijfstijl is wat fragmentarisch. De caféverhalen zijn authentiek, de wijze waarop de jonge Constant in het café de eerste levenslessen meekrijgt vanonder het biljart subliem gekozen. Veel speelt zich af in het hoofd van Constant Wegman, die steeds wat ouder wordt en zich probeert te wapenen met een "eigen" wereld die hem staande moet houden in een wereld van onbetrouwbare volwassenen. Gaande weg symboliseren diverse ontwikkelingen het pijnlijke verval van de Zeedijk. Maar ook een voorbijgaande jeugd. Verwijzingen zijn er regelmatig naar dichter Vondel.
Ik heb er een hele kluif aan gehad het boek tot een goed einde te brengen, maar uiteindelijk de moeite waard.