Fervent thrillerliefhebber als ik ben, lees ik zelden romans. De titel Dood van een thrillerschrijfster is echter zo nieuwsgierigmakend, dat ik me aan dit boek gewaagd heb. Blij toe, want de stijl van Pauline Slot is om van te smullen! De auteur deelt venijnige prikken uit in de richting van collega-auteurs en etaleert een gevoel voor humor dat tegen cynisme aanschurkt. Slot houdt het uitermate netjes, maar telkens is evident wie of wat bedoeld wordt, zeker voor wie een beetje thuis is in boekenland.

"De roman werd regelmatig doodverklaard, maar de gretigheid waarmee bekende mensen fictie schreven, suggereerde dat het genre springlevend was. Schrijver leek zelfs het reserveberoep te zijn voor mensen die al bekend waren van iets anders. Zoals je ook altijd nog dagvoorzitter of Amerika-kenner kon worden."

Zie voor info over het verhaal de flaptekst.
Thrillerschrijfster Esther Noordvlucht is van het type "De personages kloppen bij mij aan, ze willen dat hun verhaal verteld wordt." Haar verkoopcijfers liegen er niet om, daar steekt de schrijf-leesratio van hoofdpersoon Selma Hoogstins schril tegen af. Esthers Facebookfans reageren als hysterische pubers op elke post die zij plaatst. Selma voelt zich verheven boven schrijfsters als Esther, is dat een manier om haar jaloezie of wellicht verbittering te verbloemen?

De ene rake opmerking volgt de andere. Mooi voorbeeld:
"Waarom zou je een innerlijke strijd voeren als je er een botsing met een ander van kon maken?"

Heerlijk verhaal om te lezen, perfecte ontspanning. Locatie: een paradijs dat ook minder mooie kanten kent, waaronder dierenleed, vetes en financiële crisis.