Misleid is een boek om in de spreekwoordelijke ruk uit te lezen. Ruim 300 paginas lang houdt het waar gebeurde verhaal van Sarah en haar vrienden Jim, Mariah en John je aan je stoel gekluisterd.
Het begint in 1993, als Sarah, en enkele van haar medestudenten aan het Harper Adams Agricultural College, parkeerruimte zoeken voor hun autos. Vlak bij het huis dat ze delen is een kroeg, en die kroeg heeft een parkeerplaats. Daar mogen ze hun auto neerzetten, als ze maar genoeg drinken in de kroeg. Dat lukt hen wel. Bovendien raken ze bevriend met Robert, de barkeeper. Deze Robert vertelt hen op een dag, ieder afzonderlijk, een verbijsterend verhaal: veel leerlingen van hun school zijn gelieerd aan de IRA, en de recente bomaanslagen maken dat Sarah en haar vrienden niet veilig meer zijn. Robert vertelt hen dat hij een geheim agent is en dat de studenten onder zijn leiding zullen moeten vluchten. Het is ongelooflijk, maar waar, Sarah en haar vrienden geloven Roberts verhaal. Ruim tien jaar lang zijn ze op de vlucht. Een vlucht die nergens toe leidt, behalve tot bevrediging van Robert.
Het is bijna onvoorstelbaar dat een jonge man van net 21 vier studenten die ruim ouder zijn dan hijzelf zo kan manipuleren. Ze geven hem alles wat ze hebben, in het geval van Sarah en John bijna (niet schrikken) een miljoen pond (ongeveer anderhalf miljoen euro's) bij elkaar. Dat geld is afkomstig van investeringen en spaargeld van hun ouders, plus een erfenis die Sarah van haar grootmoeder kreeg.
Het begint echter allemaal redelijk onschuldig; Robert vertelt hen dat hij een geheim agent is maar aanvankelijk blijven de vier gewoon hun eigen leven leiden. Vlak voor het eindexamen verklaart Robert echter dat ze moeten vluchten, en dat doen ze dan! Dat is de eerste stap in het proces dat Robert heeft gestart om de vier jonge mensen totaal van hem afhankelijk te maken. Hij haalt hen weg uit hun vertrouwde omgeving en doet hen geloven dat ze niemand kunnen vertrouwen, hem uitgezonderd natuurlijk.
Tien jaar later, als Robert opgepakt wordt, houdt de voormalige barkeeper maar liefst vier vrouwen tegelijk aan het lijntje, waaronder Sarah. Eigenaardig genoeg kan geen van de vrouwen eigenlijk geloven wat hen overkomen is, terwijl ze toch ontberingen hebben moeten doorstaan tijdens die lange jaren.
Kate Snell heeft uit de mond van Sarah en haar vrienden het verhaal onopgesmukt opgetekend. Het verhaal wordt dan ook afwisselend vanuit de gezichtspunten van Sarah en Kate Snell gezien. Verder heeft Snell hier en daar korte verklaringen van het gedrag van de hoofdrolspelers tussengevoegd. Samen met de fotos die in het boek staan geven deze extra informatie en soms ook inzicht. Dat laatste schrijf ik omdat het gewoonweg niet te begrijpen is wat er gebeurd is. Het is een waarschuwing tegen goedgelovigheid, want zoiets hoop je zelf nooit mee te maken. Het boek maakt echter wel dat je beseft dat je nooit kunt weten hoe je zelf zou reageren. De mensen in het boek zijn geen van allen dom, jong of onervaren.
Op een gegeven moment strikt Robert zelfs ene Kimberley, een zeer volwassen, onlangs uit Amerika naar Engeland verhuisde advocate. Zélfs zij denkt dat ze een geweldige toekomst met Robert tegemoet gaat. En dat terwijl Robert op dat moment een andere vrouw huisvest in het huis dat hij ook voor hem en Kimberley bestemd heeft, en die andere vrouw moet dan de naam van Kimberley aannemen. Het is uiteindelijk allemaal redelijk ingewikkeld, maar als je het zo leest zie je dat Robert eigenlijk niets anders doet dan zijn slachtoffers geld afpersen om er dure autos mee te kopen. Het gekke is dat niemand ooit te weten gekomen is wat hij met al die autos deed.
Eng is ook dat Robert nooit is veroordeeld voor kidnapping of een andere vorm van vrijheidsberoving. Zijn slachtoffers zijn immers allemaal vrijwillig met hem meegegaan?
Hij is alleen veroordeeld voor andere zaken. Welke? Dat moet je zelf lezen, al kan ik wel verklappen dat Robert ergens dit jaar gewoon weer vrij komt.