Uiterlijk is maar schijn. Dat weten de 66-jarige Pru en haar nicht Milly maar al te goed. Pru is eigenaresse van een erg goede patisserie, maar is op de levensladder op de onderste sport begonnen en is niet zonder kleerscheuren gekomen waar ze nu is.
En ook nu gaat het niet van een leien dakje.

Het lijkt of Pru alles heeft wat haar hartje begeert, maar er is één ding wat er in haar leven ontbreekt: een beetje liefde...
Op haar leeftijd heeft ze niet de illusie nog aan de man te raken. Toch komt ze de man van haar leven tegen en mag ze aan de liefde ruiken. Dat is maar van korte duur. Haar gelukt stort als een kaartenhuis in elkaar...

Zijn de stukjes nog aan elkaar te bakken?

Soms heb je ineens een onverwachte schat in handen. Dat was met dit boek zeker het geval. 
Dit boek zou ik waarschijnlijk zelf niet zo snel gepakt hebben om te lezen. Een verhaal met als hoofdpersoon een vrouw van 66. Staat dat niet te ver van mij af?
Ik kreeg dit boek van Dizzie om te recenseren en daarmee heb ik de kans gekregen om een verrassend mooi boek te lezen. 

Het boek wisselt regelmatig tussen heden en verleden. In het begin had ik er af en toe moeite met die flash-backs, omdat het niet altijd duidelijk was wanneer de flash-back weer afgelopen was. Toen ik eenmaal wat meer in het verhaal zat was het geen probleem meer. 
Ik vind het een mooi geschreven verhaal met mooie personages waarin ik me goed kon inleven. Het leeftijdsverschil tussen Pru en mij bleek geen probleem te zijn. Ik heb Pru in mijn hart gesloten.