Korte inhoud

Wanneer de charismatische Blake Chesterfield het onstuimige Amsterdam van eind jaren zestig komt binnenvallen, zal niets meer hetzelfde zijn. Blake wil tegen elke prijs de wereld verbeteren, en hij biedt April een ontsnapping uit haar tot dan toe burgerlijke, oer-Hollandse bestaan. Blakes aantrekkingskracht is groot, hij heeft algauw een schare volgers. Als de commune die ze samen zijn gestart een aanslag beraamt op ‘het gezicht van het kapitalisme’ wordt April voor een morele keuze gesteld: welk kwaad moet bestreden worden, dat van binnen of van buiten? Decennia later, als een oude bekende haar zorgvuldig afgeschermde leven binnendringt, wordt April geconfronteerd met ongewenste herinneringen. Hoe kom je in het reine met een verleden dat nooit helemaal het jouwe is geweest.

Auteur

Eva Kelder (1980) studeerde publiceerde verhalen in diverse literaire tijdschriften. In 2014 verscheen haar debuutroman Het leek stiller dan het was, die lovend werd ontvangen en waarmee ze zichzelf overtuigend bewees als nieuw literair talent.

Mijn mening

Allereerst wil ik uitgeverij Meulenhoff bedanken voor het recensie-exemplaar van dit boek.

In Een charismatisch defect volgen we het leven van de jonge April. Een jongedame met een nogal saai en burgerlijk leven. Tot Blake haar leven binnen wandelt en deze compleet op zijn kop zet met zijn idealen. Hoever zal April gaan om uit te vinden wat nou eigenlijk haar idealen zijn?

Laat ik eens beginnen met de cover. Het eerste wat in mij op komt is ouderwets. En dat blijkt te kloppen, het verhaal speelt zich af in de jaren zestig en naar mijn mening sluit de cover daarbij aan. Hij is eenvoudig en mysterieus.

Kort nadat ik was begonnen in dit boek vroeg ik mij af of dit het nou was? Waar was het pakkende detail van het verhaal? Ergens twijfelde ik zelfs of ik wel door wilde lezen. Achteraf ben ik blij dat ik dit wel gedaan heb.

"Gesis in het donker, lijven schoven vlug hun kant op als katten op jacht. Drie koppen bij elkaar, gefluister dat ze net niet verstond."

Ondanks dat het boek geen spannende elementen heeft, had het iets wat mij wist te grijpen. Ik heb er alleen nooit mijn vinger op kunnen leggen. Het is geen snel lezende thriller of een verhaal die van de hak op de tak springt. En toch had het ‘iets’. Ik vermoed dat het de schrijfstijl is die mij geboeid hield. De stijl is eenvoudig en tegelijkertijd diepgaand. Het weet de diepste gevoelens van de personages goed weer te geven, als je naar een spiegel van hun ziel kijkt.

April is een personage die je raakt. Een jongedame en later een volwassen vrouw die je meeneemt in haar tragedies. Geen vrouw die het perfecte leven leidt maar een goede afspiegeling van haar waarheid. Inclusief haar zonden en successen.

"Het berouw kwam later, Toen Fedja inmiddels een onhandelbare puber was en de meisjes bij bosjes op zijn bruine huid en grote donkere ogen vielen. Toen April zichzelf kwelde met verwijten die jaren hadden liggen rijpen als vergeten kazen tot ze een geur achterlieten die je niet meer uit je kleren kreeg, hoe hard je je zonden ook probeerde weg te wassen."

Een charismatisch defect is een pakkende roman die laat zien hoe ver men wil gaan voor zijn of haar idealen en het verleden, die je achtervolgd hoe hard je er ook voor wegloopt.