Stel je voor: je wordt wakker in een bed dat je niet herketd, naast een man die je niet kent, waarvan je denkt dat je hem opgepikt heb tijdens een nachtje uit, je wast je handen en herkent je handen niet, zijn die zo oud? In paniek kom je terug de badkamer uit, dan hoor je de man die je niet herkent vertellen dat hij je man is, dat hij Ben heet en dat jullie al jaren getrouwd zijn.
En dat niet een keer, nee, dat moet hij iedere dag opnieuw vertellen want iedere morgen opnieuw weet je niet meer wie je bent, waar je bent, wie de mensen om je heen zijn. Je verleden is weg.
Gruwelijk, dat is het eerste wat in me opkomt, hoe kan je zo leven?
Dan wordt je gebeld door een man die beweert dat hij jouw arts is en je helpt je geheugen terug te vinden. Hij verwijst je naar een schoenendoos in de kast, daarin zit een dagboek dat je bijhoudt. Je weet dat niet, hij belt iedere morgen om je daaraan te herinneren. Iedere dag opnieuw lees je het dagboek om te weten te komen wie je bent en of er eventuele nieuwe herinneringen bij gekomen zijn.
Het dagboek en de therapie bij de arts helpen, brengen flarden terug. Je wordt alsmaar verwarder, weet niet wie je wel en niet kan vertrouwen. Vertellen de mensen die het goed met je voor hebben je de waarheid of liegen ze? Je bent helemaal afhankelijk van je man Ben.
Heerlijk boek, echt heel spannend en wat een origineel gegeven om rond te werken.