In de late zomer ontmoet Suzan de Amerikaanse Steve. Er ontstaat direct een band tussen hun maar na een dag moeten ze al afscheid van elkaar nemen omdat Steve terug moet naar Amerika. Het leven van Suzan gaat door en ze is bijna klaar voor haar examens als ze een brief van Steve krijgt met een open Ticket. Ze besluit erop in te gaan en reist af naar Oklahoma. Maar is Steve wel zoals hij zich voordoet en wat kan Suzan alleen in dit land doen?

Het boek is geschreven in de ik-vorm. Dat maakt het makkelijk leesbaar. Merendeel van het boek wordt vanuit Suzans perspectief beschreven, enkele hoofdstukken vanuit Steves perspectief en nou juist die hoofdstukken maken je nieuwsgierig want wat heeft Steve te verbergen. Toch is er weinig diepgang in de personages en dat zorgt ervoor dat je niet in het boek kruipt. Zonder deze diepgang in de personages is het meer een soort reisverslag van Suzan geworden. Jammer want er zit in het verhaal en de schrijfstijl van Suzanna Esther veel meer potentie. Daardoor ben ik toch nieuwsgierig naar een nieuw boek van haar. Weet ze zich te ontwikkelen hierin? We zullen het zien.