Kort over de inhoud: Richard van de Wal lijkt zijn leven op orde te hebben. Een dochtertje van drie jaar oud, Nelle en getrouwd met Jan. Jan, eerder lijdend aan een psychose, komt eindelijk weer naar huis. Maar voordat ze thuiskomt, gebeuren er rare dingen. Zo ziet Richard de bruine ogen van zijn dochtertje van kleur veranderen. Terwijl ze hem aankijkt met blauwe ogen vraagt ze hem of je het leven op kunt zuigen. Richard en Jan ontmoeten Jack de Pater. Jack claimt hen te kunnen helpen en dan beginnen de problemen pas echt. Een eeuwenoude vloek heeft Jack en Nell in zijn greep.

Na een korte heftige maar mooi omschreven inleiding, waarbij Jan aangevallen lijkt te worden, start het verhaal en zijn we drie en half jaar verder. Richard en Jan proberen de draad weer op te pakken als Jan weer thuis is na opname ivm haar psychose. Hun dochter Nell blijkt echter bezeten te zijn en ze doen alles om haar te helpen. Jack moet hun reddende engel te zijn maar is zelf ook bezeten door de geest van een priester MacDowell en belast met de duivelszucht. Dan begint de strijd voor Richard pas echt wat hen uiteindelijk naar een ruïne brengt, het oude woongebied van MacDowell, de oorsprong van de vloek.

Ook hier weet Rik Raven een levensecht verhaal neer te zetten. Het gewone gezin dat wil overleven en hierbij in een liefde/haat verhouding komt met Jack. Jack is een aan alcohol en sexverslaafde man die je juist niet aan het bed van je drie jaar oude dochter wilt hebben. Op het punt waar Jack hun leven binnen wandelt en zegt te kunnen helpen nemen de ouders dit maar voor lief en dat stoorde me nog al.. Hij kwam wel heel makkelijk het huis binnen en in de kamer van het dochtertje. Omdat het verhaal realistisch over komt vond ik dit een kleine stoorzender in het geheel. Gaandeweg in het verhaal wordt hoe meer duidelijk waarom Jack hen zou moeten kunnen helpen en welke problemen hij heeft. De spanningsopbouw zit er van begin af aan goed in en het tempo van het verhaal ook.

Zoals gezegd schrijft Rik Raven heel realistisch alsof het over je buurman zou kunnen gaan. Of er op elke hoek van de straat een Jack je leven kan binnen dringen. Dit maakt het juist extra griezelig. Ook schuwt ze er niet voor om het taalgebruik en gedrag van de karakters bij naam te noemen. Jack vloekt er behoorlijk op los en zijn seksuele uitspattingen gaat ze ook niet uit de weg. Mocht je hier niet van houden is het misschien niet jouw boek. Het bezeten zijn, het stuk occultisme, in het verhaal sprak mij zeer aan. Ook hoe Richard met zijn verleden om gaat en hier kracht uit put om zo zijn gezin te proberen te redden is mooi in het verhaal verweven. De karakters worden goed uitgediept, mede door wisseling van perspectief en de details goed omschreven.

In het voorwoord staat dat “Zucht”eigenlijk het debuut was ook al is “Bron” eerder uitgegeven. Qua schrijfstijl vind ik beide verhalen prettig leesbaar. Qua opbouw vond ik “Bron” beter lopen maar het onderwerp en verhaallijn van “Zucht” sprak mij meer aan.

Kortom voor liefhebbers van Fantasy met een zwart randje en van eigen bodem kan ik beide titels aanraden!