Het eerste en het laatste hoofdstuk is hard werken, want nogal langdradig. Pas bij het tweede hoofdstuk (pag.123) kreeg het boek me te pakken. Heel mooi is beschrijving van het bezoek van Nijinsky en zijn manager-minnaar Diaghilev aan Venetie. Ik kreeg daarvan zo'n zin om die stad te bezoeken, dat ik er hard over denk om dat in oktober ook maar eens te doen.

Het is het derde boek dat ik lees van Japin. Dat zegt genoeg. Eerder las ik 'De zwarte met het witte hart' en 'De Overgave'.Die vond ik allebei boeiender, alhoewel ze over heel andere onderwerpen gaan.