Dit boek is een heerlijke roman, met wat huilmomentjes. Soms moet je huilen van het lachen, door de droge humor... en soms moet je huilen van de slik momentjes, want serieusis het boek ook echt.

Je ziet het verhaal door de ogen van diverse personages. De eerste is Zac. Hij is een jongentje dat gepest wordt vamwege zijn gewicht. Dit is heel herkenbaar voor veel mensen. Zac is een jongetje, die de gekste weetjes kan opdreunen. Maar ook heeft hij geen vader in zijn leven. Hij besluit om met zijn durfal van een vriendinnetjes Teagan, op zoek te gaan naar zijn echte vader. De volwassenen willen hem niet echt helpen. Maar wil zijn vader wel gevonden worden? De wereld zien door de ogen van Zac is soms echt dol komisch.

De moeder van Zac, zij zit niet goed in haar in vel. Ze eet, om zichzelf te troosten en Zac is alles voor haar. Als er mensen zijn, die zich met zijn opvoeding haan bemoeien, slaan bij haar de stoppen door. Ze hield veel van Zac zijn vader. Maar rond zijn geboorte is haar wereld ook gebroken. Ook voor haar ouders...

De opa van Zac, heeft ook een hele andere kijk op alles. Zac is zijn oogappeltje. Maar opa worstelt nog met iets vreselijks uit zijn verleden. Wat dat is, daar kom je langzamerhand achter. Zac zijn hele familie, heeft het nooit los kunnen laten.

Veel dingen in het boek kunnen herkenbaar zijn, denk dan aan je eigen kindertijd of het hebben van kinderen en alles voor ze over hebben.

Psychologisch gezien een erg sterk verhaal. Het leest vlot en het raakt je. Maar het ging mij net iets te lang door. Het had korter mogen zijn. Het leesplezier ging hierdoor een stuk naar beneden. Ik geef het boek 3***