Scapa neemt je even mee op reis naar naar Italië. Het Italië uit je dromen en uit de films. Een heerlijke reis. Een op zichzelf staande reis, maar met een verbintenis naar De Vliegenvanger, door sommige personages. Alle personages zijn heel duidelijk uitgewerkt, zodat je ook zonder het eerste deel gelezen te hebben, Scapa en de andere personages heel goed kunt volgen. Ik geef toe dat ik het wel fijn vond dat ik De Vliegenvanger al gelezen had. Het was een soort van 'thuiskomen', zodra ik begon met lezen.

Het boek bestaat uit vier delen.
Deel 1: 'Laat alles blijven zals het nooit is geweest' Wat is waarheid en wat niet?
Deel 2: 'Ik zoek een hart dat me dragen kan' Laura Locatelli (personage)
Deel 3: 'Zij die winnen, hoe dan ook, schamen zich nooit' Machiavelli.
Deel 4: 'Laat mij je vleugels zijn' Wat je wilt doen voor diegene waarvan je houdt.
De 47 hoofdstukken beginnen met een vermelding van belangrijke gebeurtenissen in het jaar waarin dat hoofdstuk zich afspeelt.

Er staan heel veel waarheden in, zoals 'In elk paradijs hangt een zure appel'. (blz.224)
Scapa is een heel indrukwekkend verhaal. Het gaat over haat, moordlust, wraak, vooroordelen en doorzettingsvermogen. Maar bovenal over liefde en wat liefde teweeg kan brengen in een mens en wat een mens die liefgehad heeft en heeft verloren kan maken tot wat hij/zij is.
Hier en daar had ik een brok in mijn keel van ontroering.
Vóór het nawoord, is een overzicht geplaatst van hoe het verder ging...
Ik kijk uit naar het vervolg 'Jessica', dat in 2016 zal verschijnen.
Ik proef en ruik nog steeds het Italië van Ravelli, terwijl ik dit opschrijf. Het verhaal blijft zeker hangen...