Het verhaal wordt achterste voren verteld en bestaat uit 5 delen en een nawoord.
Het eerste deel speelt zich af in 2016, het laatste in 1962, het nawoord speelt in 2016.
Elk deel beschrijft een periode uit het leven van de hoofdpersonen Emily en Robbie.
Het is een liefdesverhaal en hun liefde bestaat al 54 jaar.
Het eerste deel beschrijft de beginnende dementie van Robbie en hoe ze daar allebei mee omgaan.
Op een dag vertrekt Robbie en hij laat een roos en een brief achter voor Emily.
Je begrijpt tijdens het lezen dat er een geheim is.
Hoe verder het verhaal teruggaat in de tijd
hoe duidelijker het wordt.

Julie Cohen heeft een heerlijke schrijfstijl waardoor de personen voor mij gingen leven.
Heel verrassend is dat het boek begint met het einde, het was in het begin wat verwarrend.
Maar ik wilde echt verder lezen om de hele geschiedenis van Emily en Robbie te weten.
Julie Cohen durft het aan om zware onderwerpen in het boek te verwerken.
Het verhaal blijft mij nog bezig houden.
Dit is het eerste boek dat ik van haar gelezen heb en het is mij uitstekend bevallen.
Ik wil ook andere boeken van haar gaan lezen.