“Weerzin” begint in 1993 (met een kort uitstapje naar 1989 als Martin Servaz zijn vader, die zelfmoord gepleegd heeft, vindt). Martin is net afgestudeerd van de politieacademie en begint zijn carrière bij de politie. Zijn eerste grote zaak waar hij bij betrokken is, wordt niet opgelost. Het gaat om de moord op twee zussen, Alice en Amber. Zij worden in het bos gevonden, gekleed in communiegewaden en vastgebonden aan een boom. Ambers gezicht is ernstig toegetakeld en zij heeft een houten kruis om haar nek. Tijdens het onderzoek zijn er een aantal opvallende zaken. De meisjes waren groot fan van misdaadschrijver Erik Lang. Op hun kamer hebben de meisjes zijn boek “De communicante” staan, waarin een meisje vermoord gevonden wordt, die een communiegewaad draagt. Heeft Lang iets met de moord te maken? Hij wordt op hardhandige wijze ondervraagd, maar blijft zeggen dat hij onschuldig is. Als een student zich ophangt en een briefje achterlaat dat hij verantwoordelijk is voor de moord, wordt Lang vrijgelaten.
De vader van Alice en Amber vertelt over een telefoontje die hij gekregen heeft, waarin gezegd werd dat de meisjes zullen sterven. En over het telefoontje van afgelopen nacht waarin gezegd werd dat ze dood zijn.

In 2018 wordt een moord gepleegd waar Martin en zijn team onderzoek naar moeten doen. Een vrouw is aangevallen door slangen, die uit hun kooien losgelaten waren. Als Martin erheen rijdt, realiseert hij zich dat hij eerder in het huis geweest is. Het is het huis van Erik Lang en zijn vrouw Amalia is het slachtoffer. Erik zelf heeft een klap op zijn hoofd gehad. Het werkt Martins verbazing als hij ziet dat Amalia onder haar ochtendjas een communiegewaad aan heeft. Lang verklaard dat die kleding te maken heeft met hun seksuele fantasieën. Niets lijkt erop te wijzen dat het om een roofoverval gaat, tot Erik merkt dat zijn laatste manuscript gestolen is.

Is er verband met de zaak van 25 jaar geleden? En zo ja, welk verband dan? En heeft Lang niet ook een boek geschreven waarin een vrouw omkwam door slangenbeten? Het antwoord op deze vragen wordt op een spannende manier uitgewerkt.
Door de schrijfstijl, die zowel pakkend als beelden is, beleef je het verhaal van dichtbij mee. De karakters zijn goed uitgewerkt en je kruipt als het ware in hun hoofd.
De plotwendingen zetten je regelmatig op het verkeerde been, de dialogen zijn van hoog niveau.
Een minpuntje van het boek is dat er regelmatig aanwijzingen in te lezen zijn, die de plot voorspelbaar maken.

Bernard Minier (26 augustus 1960, Béziers, Frankrijk) werkte bij de douane voor hij zich op het schrijverschap ging richten. In 2011 debuteerde hij met “Een kille rilling”, het eerste boek over Martin Servaz. Daarna volgenden “Huivering”, “Verduistering” en “Schemering” met Martin Servaz in de hoofdrol. “Weerzin” is het vijfde deel in de serie. De boeken kunnen ook uitstekend los van elkaar gelezen worden.