De reden dat ik dit boek graag wilde lezen was dat het mij zo’n bijzonder en indrukwekkend verhaal leek. Heel triest maar wel bijzonder. En inderdaad, tijdens het lezen van de proloog stonden de tranen al in mijn ogen. In het begin twijfelde ik aan de originaliteit van het verhaal. Het deed me namelijk heel erg denken aan Versplinterd van Dani Atkins. Maar al snel kom je erachter dat dat niet het geval is en dat Voor je weggaat een

De schrijfstijl van Clare Swatman is erg prettig. Vanaf het proloog ligt de tempo van het verhaal hoog en de wisselingen in de tijd houden ook flink de vaart in het verhaal. Daarmee wordt meteen een spanningsboog gecreëerd. Kan Zoe het verleden wel veranderen? Een mooie gedachte is het wel. De sprongen in de tijd zijn af en toe best groot en ik had moeite met het bijhouden van de jaartallen, maar toen ik dat op een gegeven moment maar los had gelaten, ging het veel beter.

Voor je weggaat is misschien een tikje voorspelbaar, maar het einde is wel erg mooi. Zeker de moeite waard om te lezen!