Toen Dark Matter afgelopen jaar verscheen, was ik niet meteen van plan dit boek te lezen. Ik dacht dat het een thriller was - en dat is eerlijk gezegd een genre dat ik niet graag lees. Maar de positieve recensies bleven maar binnen stromen en ik hoorde van steeds meer mensen dat dit 'echt een boek voor mij zou zijn', dus was ik ontzettend blij dat ik dit boek van een collega kon lenen. Enne: jullie hadden gelijk! Ik heb ontzettend genoten van Dark Matter van Blake Crouch.

Let op! Normaal gezien zijn mijn recensies spoilervrij, maar Dark Matter is een boek waar je moeilijk over kunt schrijven zonder ook maar iets te verklappen. Ik probeer zo min mogelijk te spoileren, maar het zou kunnen dat ik toch iets verraad. Het lezen van deze recensie is op eigen risico.

'Ben je gelukkig met je leven?' Dat zijn de laatste woorden die Jason Desson hoort voordat een gemaskerde ontvoerder hem bewusteloos slaat. Vastgeketend aan een ziekenhuisbed wordt hij even later wakker, omgeven door mensen die hij niet kent, gekleed in beschermende pakken. Een man, die Jason nog nooit gezien heeft, glimlacht naar hem en zegt: 'Welkom terug, vriend.'

Niets in deze wereld is zoals Jason gewend is. Zijn vrouw is niet zijn vrouw. Zijn zoon is nooit geboren. Hij is geen professor in natuurkunde. Toch lijkt iedereen hem te kennen als Jason Desson. Is déze wereld of de wereld waar hij vandaan komt een droom? En zelfs als de wereld die hij zich herinnert echt is, hoe kan hij die dan ooit weer terugvinden?
Dark Matter is geen boek dat zich gemakkelijk door één genre laat definiëren. Het is enerzijds een psychologische thriller, waarin Jason twijfelt of hij zijn eigen geheugen wel kan vertrouwen. Anderzijds is het een science fiction verhaal over een multiversum vol parallelle werelden. Dit thema wordt echter zo beschreven, dat het ook aantrekkelijk is voor de science fiction newbie of zelfs hater. Nergens wordt het verhaal te technisch of zelfs onrealistisch. Eerlijk gezegd begon ik gedurende het lezen zelfs steeds meer in de visie van Blake Crouch te geloven (datzelfde had ik eerder ook al voor bij het lezen van Ik van Margaretha van Andel).

In Dark Matter staat een belangrijk gedachte-experiment centraal. Wat als je andere keuzes had gemaakt in het leven? Zou je dan ook gelukkig zijn? Of zelfs gelukkiger of minder gelukkig? Iedere keuze die je maakt, al is het maar wat je 's ochtends gaat ontbijten, is van invloed op de verdere loop van je leven, dat weten we allemaal. Maar hoe zou het zijn als er meerdere werelden bestaan, met meerdere versie van jou? Werelden waarin je op iemand anders verliefd werd of verhuisde naar een ander land. Ergens gaf Dark Matter me hierdoor een heel gerust gevoel. Als je ooit hebt getwijfeld aan je keuzes, dan kan je jezelf geruststellen met het idee dat dat het in een ander universum anders gelopen is. Op deze manier kan je hier optimaal van je geluk genieten en enkel hopen dat het jouw andere ik ook zo goed vergaat.

Ook erg interessant is de manier waarop Blake Crouch één personage in zoveel verschillende facetten weet te portretteren. Op zijn reis door het multiversum komt Jason meerdere keer oog in oog te staan met zichzelf en het blijkt algauw dat hij niet overal dezelfde zachtaardige persoon is. De keuzes die je maakt in het leven, zijn dus misschien wel van grotere waarde dan je in eerste instantie zou denken. Ook de nevenpersonages die hij in iedere wereld probeert te zoeken, zijn anders naarmate de keuzes die ze hebben gemaakt.

Dark Matter is een verhaal met een zeer vlotte schrijfstijl, waardoor je het boek simpelweg niet neer wilt leggen. Blake Crouch neemt je mee op avontuur in een verhaal dat vanaf de eerste pagina vol onderhuidse spanning zit. Echte actie is er helaas maar bij vlagen - en dat had ik persoonlijk toch wat anders verwacht - maar desondanks wist het verhaal me te blijven boeien.

Met tranen in mijn ogen heb ik Dark Matter uitgelezen. Het boek heeft een zeer interessante visie op parallelle universums en heeft me zeker aan het denken gezet. Het einde was ontroerend, maar ergens had ik gedurende het verhaal wel meer actie verwacht. Desondanks vond ik het een heerlijk boek om te lezen. Dark Matter is voor mij een duidelijk voorbeeld van een science fiction verhaal, geschikt voor een breder publiek - niet al te technisch, ontzettend realistisch en met personages om van te houden. Een aanrader.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.