Er wordt een lichaam aangetroffen op een familiegraf van Europa's grootste Joodse begraafplaats in Berlijn-Weissensee en het leidt geen twijfel dat het een moord betreft. De recherche tast in eerste instantie volledig in het duister en een journalist onderzoekt een mogelijk antisemitisch motief.

Deze chaos en het feit dat de zaak hem intrigeert doet voormalig hoofdcommissaris Wolfgang besluiten de recherche zijn hulp aan te bieden. Die wordt geaccepteerd mits hij zich afzijdig houdt. De onthullingen van de journalist hebben namelijk nogal wat beroering veroorzaakt. De Weissenseemoord is een heet politiek hangijzer geworden. Als vervolgens, kort na elkaar, twee vrouwen worden vermoord, is dat de aanloop naar een reeks verwikkelingen die al snel de persoonlijke levenssfeer van Wolfgang binnendringen.

Gerretzen heeft met ‘Zerk’ andermaal bewezen tot de top te behoren van auteurs die de perfecte verhaalopbouw beheersen. Gerretzen hanteert bovendien een beeldende, haast filmische schrijfstijl waardoor de lezer zichzelf figurant in het verhaal waant.

“Gitta liep door het atelier en de expositieruimte met de opgezette beesten, waar ze zoals altijd bleef staan, omdat de zorgvuldig gepositioneerde belichting het gevoel gaf dat de honderden ogen je niet alleen aankeken, maar ook volgden.”

In ‘Zerk’ komt de lezer diverse ‘oude’ bekenden tegen. Natuurlijk is daar Wolfgang, die ook in de vorige boeken van de auteur acteerde. Wolfgang heeft in zijn privéleven het nodige meegemaakt, maar heeft dat inmiddels redelijk een plek weten te geen. Deze ‘bagage’ heeft zijn doorzettingsvermogen overigens niet aangetast. In zijn onderzoeksactiviteiten werkt hij opnieuw samen met Esra.

“Esra zat aan haar eettafel en fronste haar wenkbrauwen. Er was iets opvallends aan de tweede brief van de moordenaar, iets waar ze tot nu toe niet bij had stilgestaan en wat ze eerder had moeten zien.”

Gerretzen heeft een taalbeheersing waar menig auteur ongetwijfeld jaloers op is en die ik, als recensent en taalliefhebber, zeer kan waarderen. Buiten dit alles weet de auteur haar lezers ook te boeien wanneer de spanningsboog even wat minder is. Het verhaal blijft boeien ook wanneer het in rustiger vaarwater terechtkomt. Dit is hoogstwaarschijnlijk te danken aan het feit dat Gerretzen prima sfeerbeelden neerzet en haar personages levendig houdt; in dialoog en beschrijvingen.

“Het was of de Antwerpenaars hun woorden kauwden, langzaam en genietend, weloverwogen elke letter hun juiste kleur en klank gaven. Spreken leek hier een genot, geen noodzaak en de luisteraar waardeerde het klankenspel en retourneerde het met liefde.”

Het plot is verrassend en simpelweg subliem geconstrueerd. Chapeau voor Gerretzen, die naar mijn mening opnieuw een thriller van internationale allure heeft afgeleverd.

Over de auteur
Gerretzen schrijft onder het pseudoniem Ellen G. Ze woont en schrijft in Amsterdam, Berlijn, Spanje en Lissabon, de plekken waar ze van houdt.
Na haar vierde thriller “Manzanilla” (2014) is het enige tijd stil geweest. Haar fans wachtten met spanning op het vervolg.

Uitvoering
Uitgeverij Vrijdag
ISBN10 9460015255
ISBN13 9789460015250
Papierback, 439 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/