Camilleri is een grootmeester in het creëren van hilarische situaties en dolkomische dialogen. Maar laat je niet misleiden. Onder het mom van een prettig leesbaar niemendalletje verpakt de Italiaanse schrijver zijn sociaal en politiek engagement. De schrijnende boodschap van Het ronden van de boei gaat over het misbruik dat sommigen maken van de ellende van illegalen. De angst, wanhoop en ontreddering van deze mensen balt Camilleri samen in de ogen van een zesjarig jongetje.

Commissaris Salvo Montalbano is toevallig getuige van de ontsnapping van het kereltje. Hij rent achter hem aan, wint zijn vertrouwen en brengt hem terug naar zijn moeder. Zaak afgehandeld. Terwijl de commissaris het raadsel van een drijvend lijk probeert te ontsluieren, beheersen de ogen van het jongetje zijn gedachten. Er klopt iets niet. Maar wat niet? Het brengt Montalbano behoorlijk uit evenwicht. Ten opzichte van zijn vrouwen en team camoufleert hij dat door ruwebolstergedrag. De lezer krijgt een prachtig zicht op de blanke pit. Mooi.