Als 'Lees. Dit. Boek.' ermee door zou kunnen gaan als volwaardige boekrecensie zou dit mijn openings- én slotzin zijn. En deze recensie daarmee waarschijnlijk de kortste in de geschiedenis, maar dat terzijde. In elk geval dekken die drie woordjes perfect de lading van mijn advies. Schaf een exemplaar aan van Onderweg met Roadie (ik bevond mij in de gelukkige positie dat ik het boek van uitgeverij Lebowski al vóór verschijning mocht lezen, maar had anders ook echt wel een sprintje getrokken naar de winkel), ga zo snel mogelijk naar huis, zet je telefoon uit, hang desnoods een 'niet storen'-bordje op de deur en léés.
Op het podium had Thomas Acda - samen met kompaan Paul 'Bob' de Munnik - al de gave om je mee te nemen in zijn wereld en op papier blijkt hij exact diezelfde gave te hebben. Geestigheid, meeslependheid en ontroering wisselen elkaar in rap tempo af. Een mooie mix voor een boekendebuut, helemáál doordat die mix vergezeld gaat van een bijzondere laag die toch wel voor wat extra spanning zorgt. Want waar is het verhaal nou fictie en waar stiekem tóch autobiografisch..? En wat zal 'Bob' hier allemaal van vinden?
Voor de Acda en de Munnik-fans (waartoe ikzelf ook nog steeds behoor) is dit boek eigenlijk gewoon een must. Maar ook voor de niet-fans is het meer dan de moeite waard. Eigenlijk zijn er maar twee nadelen. Ten eerste is het veel te snel uit. Maar goed, dan hoef je tenminste geen dágen telefonisch onbereikbaar te zijn. 'Ellek nadeel...' Ten tweede zou het een luisterboek moeten zijn. Want die typisch Acdaiaanse vondsten klinken toch het allerfijnst als je ze hoort uit zijn eigen mond. Vooralsnog moeten we die kenmerkende droogkomische toon er maar even zelf bijdenken. En da's een kleine moeite als Thomas je, samen met Roadie, mee op weg heeft genomen.