Je leest dit boek alsof het een waargebeurd verhaal is en het heeft best wel een heftig thema. Het verhaal gaat over een moeder die haar kinderen ziek maakt en naar het ziekenhuis brengt, om zo de aandacht te krijgen van het verplegend personeel. Zij hunkert op een ziekelijke manier naar aandacht en grijpt alle middelen aan. Ze heeft het syndroom van Münchausen by proxi, alleen dat weet de oppas niet. Arme Mette gaat door een hel en krijgt met veel narigheid te maken.
Gelukkig krijgt ze veel steun van haar vriendje Lars en haar 'tekenvriend' Sean
Het boek leest super vlot en ik vond het een goed boek.