Wat een prachtig debuutboek is dit van Susan van Eijck. Ze beschrijft elk detail zó duidelijk, klaar en helder zodat je niet hoeft na te denken van "hoe zit het ook weer". Mooi lettertype en goed ingedeelde hoofdstukken.
Het boek is géén lachertje. Letterlijk en figuurlijk en zit boordevol emoties. De hoofdlijn die door het boek loopt, is eigenlijk het goed nadenken van Emma. Ben ik tevreden over mijn relatie, ga ik door met het werk bij mijn moeder, etc.. etc.. Totdat ze Boris ontmoet en precies weet weet wat ze moet gaan doen en doet dat ook. Ondanks de verdrietige tijd die ze met hem meemaakt, is ze tóch gelukkiger dan ooit geweest in haar relatie met Lukas.
Een minpuntje, voor "mij" althans vind ik de nietszeggende cover maar dat is persoonlijk. Ik hoop dat Susan een vervolg gaat schrijven en we verder kunnen lezen en horen hoe het verder gaat met Emma, Wout, Alice en nieuwe personen.