Eigenlijk is het heel grappig dat een auteur 215 paginas kan wijden aan de moord op een chagrijnige oude vrouw, die door niemand gemist zal worden, en dat het dan toch een leuk, leesbaar boek is geworden. Knap werk!

Maria Grazia Battestini is de fraai klinkende naam van het oude mens dat op een dag door haar huisarts met ingeslagen schedel in haar woonkamer wordt gevonden. Al snel denkt men een verdachte te hebben, waarvan men ook nog denkt dat zij gevlucht is. Niets is minder waar. Plotseling dient zich een getuige aan die het bewijs levert dat de eerste verdachte het nooit gedaan kan hebben. Maar dan bemoeit gelukkig Guido Brunetti zich met de zaak, en na enkele dagen grondig speurwerk en flink nadenken (om nog maar niet te spreken van de hulp van signorina Elettra) wordt de moord toch opgelost.

Na het lezen van slechts één boek met Guido Brunetti in de hoofdrol heb ik al het gevoel dat ik die man een beetje ken. En de uitvinding om alles uit de hoge hoed te laten toveren wat de politie zou willen weten, maar niet mag weten, door juffrouw Elettra, is geniaal! Geen moeilijk gespeur, weinig uitleg, gewoon: juffrouw Elettra heeft het gevonden. Geweldig! Ik ben nooit in Venetië geweest maar na dit boek zou ik er best eens naar toe willen. Het strooien met Italiaanse woorden geeft het geheel wat pit.

Kortom: leuk boek, geen absoluut meesterwerk maar het zit goed in elkaar en ik heb er een paar leuke uren mee gehad.