Karine Merkx, haar man Rob en hun dochtertje Sofie wonen sinds kort in het Limburgse Venlo. Rob heeft een drukke baan als accountmanager en Karine heeft snel werk gevonden als docente op een scholengemeenschap voor vmbo en havo. Omdat Sofie nog niet op een kinderdagverblijf terecht kan, plaatsen ze een advertentie voor een nanny. Ze krijgen twee sollicitanten, waarvan ze Heleen Simons aannemen.

Op een dag wordt Sofie plotseling ziek. Ze valt regelmatig om en is daarna compleet van de wereld. Ze wordt daarom een paar keer in het ziekenhuis opgenomen waar, na een aantal onderzoeken, geconstateerd wordt dat ze een vorm van diabetes heeft. Karine vindt dat vreemd, want voorheen was Sofie altijd erg gezond.

Karine heeft zelf ook problemen. Ze wordt op de school waar ze werkt tegengewerkt, heeft een paar moeilijke klassen en krijgt last van waanvoorstellingen. Na een bezoek aan de huisarts krijgt ze het advies zich ziek te melden wegens overspannenheid. Daarnaast vertrouwt ze Heleen steeds minder. Is dit terecht of niet?

Vergeten grond is de tweede thriller van Anne Nicolai. Het boek heeft een bijzonder prettige schrijfstijl en leest daardoor erg vlot en gemakkelijk. Vanaf het begin van het verhaal merk je al dat er een bepaalde spanning aanwezig is. Deze spanning, die overigens niet zinderend is, maar meer op de achtergrond blijft, blijft in het hele boek aanwezig. Daarnaast zorgen de visioenen die Karine heeft ook voor een bepaalde mate van spanning. Eigenlijk kun je dit beter suspense noemen omdat het meer met het paranormale te maken heeft.

De uitwerking van het personage Karine is vrij uitgebreid. Ze is dan ook niet voor niets het belangrijkste karakter in het boek. De overige personages worden wat minder uitgelicht, hoewel dat van Heleen aan het eind van het verhaal wel wat meer beschreven wordt, waardoor je als lezer iets meer over haar te weten komt.

Hoewel je al snel vermoedens hebt wat en wie de oorzaak van de vreemde voorvallen is, blijft het verhaal boeien en blijft ook de spanning behouden. Nicolai werkt duidelijk naar een bepaald eind toe en het uiteindelijke plot speelt zich in een hoog tempo af waarbij het wel lijkt of dat snel af moest zijn. Toch is dat niet storend, want het zit, net als het hele verhaal, goed in elkaar.

Opvallend is wel dat Heleen een nanny is die zich met van alles en nog wat bemoeit. Zelfs met dingen waar een nanny zich niet mee bezig hoort te houden. Ook komt Rob op sommige momenten nogal autoritair over. Hij vertoont dan wat haantjesgedrag, want er gebeurt dan wat hij wil. Dat is overigens niet iets wat specifiek in dit boek voorkomt. Zoiets zie je vaker in thrillers.

Het enige dat helaas onbelicht blijft is de motivering van de dader. Dat zorgt voor zeker één onbeantwoorde vraag. Ondanks dat is Vergeten grond een bijzonder prettig boek om te lezen en is het een prima psychologische thriller van Nederlandse grond.