Terwijl hij dagelijkse handelingen verricht, denkt een oude man afstandelijk en koel terug aan de dingen die hij in zijn leven gedaan heeft. Diefstal, gevechten, verkrachtingen, maar ook zorgzaam zijn zieke vrouw naar het einde begeleiden.
Hoewel de flashbacks in de tegenwoordige tijd en in de eerste persoon zijn, blijft de man op afstand. Hij is mij niet sympathiek, hij is me te tevreden over zichzelf. Krijgt zonder problemen steeds weer andere banen, leert snel schieten, vliegen, auto's repareren, varen, andere talen.maar op het moment waarop hij over de geraniums van zijn overleden vrouw vertelt, kan ik wel met hem meeleven. Soms bijzonder mooi taalgebruik.