Miguel, zoon van Angelique en een onbekende, volgens zijn moeder Mexicaanse, vader, is bij toeval in het Duitse stadje Nieheim terecht gekomen en daar blijven wonen. De relatie tussen moeder en zoon is nooit goed geweest en zij hebben elkaar al twee jaar niet gezien.
Miguel is nog altijd op zoek naar zijn vader, ook al weet zijn moeder niet eens zijn naam en of het wel een Mexicaan was, Miguel is het resultaat van een vluggertje. Eens wil hij naar Mexico reizen om zijn vader te zoeken.
Dan hoort hij dat zijn moeder ernstig ziek is en niet meer lang te leven heeft. Hij besluit naar Amsterdam te reizen om haar nog een keer te zien. Op deze reis gaat ook Jorge mee, een verstandelijk beperkte jongen die bij hem is komen wonen en waarvan de mensen in Nieheim denken dat het de broer van Miguel is.
Angelique woont in een flatje in Amsterdam, heeft weinig contact met anderen. Alleen met twee studenten die tegenover haar wonen en haar vriend Leendert die haar pijnstillende drugs brengt, zodat zij zelf niet naar een coffeeshop hoeft en haar ook van middelen voorziet die zij kan gebruiken als zij een einde aan haar leven wil maken.
Op hetzelfde moment besluit Angelique dat zij naar Nieheim gaat om Miguel op te zoeken. Zij heeft geen adres van hem, maar denkt hem toch wel te kunnen vinden.
Omdat zij gelijktijdig op reis gaan naar elkaar, zonder dat aan elkaar te laten weten, lopen ze elkaar mis.

De hoofdstukken zijn afwisselend vanuit het perspectief van Angelique en Miguel geschreven. De delen van Angelique zijn in de ik-vorm en zijn weergaven van haar dagboek, dat zij op aanraden van haar therapeut, Jacoba, bijhoudt. Hierin beschrijft ze de tocht naar Duitsland, maar kijkt ook terug op haar leven.

De titel van het boek is ontleend aan de Duitse band Unheilig (tip: zoek naar de muziek op youtube en speel het af tijdens het lezen), Jorge luistert graag naar deze band en hij wordt er rustig van. Daarnaast kan de titel ook opgevat worden als de “onheilige” relatie tussen Angelique en Miguel.

Het verhaal, zeker geen gemakkelijk onderwerp, is goed geschreven.
De hoofdstukken waar Angelique aan het woord is, zijn vaak hard en cynisch. De zin “mijn leven eindigde toen hij geboren werd” is er een duidelijk voorbeeld van hoe zij in het leven staat.
De hoofdstukken over Miquel hebben een meer poëtisch taalgebruik, hier voel je de rust die hij in zijn nieuwe leven gevonden heeft.

Juist door de afwisseling van de schrijfstijl en het perspectief in de verschillende hoofdstukken is het een prettig en vlot leesbaar boek.