“Soms is degene die van je houdt degene die je het meest pijn doet.” Zodra ik de tekst op de cover lees, weet ik al dat Colleen Hoover met Nooit meer een aangrijpend boek heeft geschreven. De boeken die ik tot nu toe van Colleen las, waren vaak een fijne en vooral sexy read, maar met haar nieuwste New Adult deelt de schrijfster meer van haar persoonlijke verhaal.

Nooit meer vertelt het verhaal van Lily, een moedige redhead die al behoorlijk wat heeft meegemaakt in haar verleden. Als haar vader overlijdt, is ze vooral boos in plaats van verdrietig. Boos om wat hij haar moeder heeft aangedaan, en ergens ook boos op haar moeder, omdat ze ondanks het huiselijk geweld toch keer op keer bij hem bleef.

Naakte waarheid
Het is een heel ander thema dan de vermakelijke liefdes in Colleens eerdere boeken, maar ze weet hierin de balans te vinden. Waar het boek een tikje zwaarmoedig lijkt te beginnen, komt al gauw neurochirurg Ryle in beeld. Hij is een echte flirt die geen blad voor de mond neemt in wat hij allemaal graag met Lily zou willen doen.

Ze delen hun ‘naakte waarheden’ met elkaar, vertellen dingen die niemand over hen weet, en dan lijkt het erop dat we Ryle plots buiten beeld is. Dat geeft het verhaal de ruimte om terug te kunnen gaan in Lily’s dagboek en haar verleden. Daarmee maak je kennis met Atlas, een zwerver die stiekem in Lily’s achtertuin kampeerde. En nee, niet een enge vieze zwerver, maar uiteraard een knappe jongeman die nog eens behoorlijk slim is.

Zwijmelgarantie gegarandeerd, want Colleen geeft ons dus twee mannen om verliefd op te worden. Het feit dat Ryle ondanks dat hij een tikje arrogant is op de lezers overkomt als de echte bad boy om als een blok voor te vallen, maakt het verhaal extra goed. Colleen verdeelt haar personages niet als goed of slecht, zelfs Lily’s vader niet. Dat maakt het een realistisch verhaal waarin zowel Lily als jijzelf als lezer inziet waarom haar moeder niet wegging bij de man die haar pijn deed.

Ellen DeGeneres
Colleen weet moeiteloos het heden en verleden met elkaar te combineren, waardoor zelfs emotioneel wordt van de “blijven zwemmen” quote uit Nemo. Even mijn liefde voor Ellen DeGeneres in het boek: wat hilarisch maar ook fantastisch dat Lily haar dagboek aan Ellen schrijft. Of het een diepere betekenis heeft weet ik niet, maar ergens denk ik dat omdat Ellen voor zoveel mensen vrolijk maakt, Lily’s brieven aan Ellen een lichtpuntje voor haar vormen.

Waar de thema’s in het boek spot on zijn, is de schrijfstijl dat absoluut ook. Het is toch wel even Colleen Hoover, nietwaar? Ik denk dat zij als New Adult-schrijfster niemand kan teleurstellen. Als er dan toch dat ene kleine dingetje is waar ik over zou willen zeuren, zijn het alleen de namen in het boek. Marshall, Allysa, Atlas en dan vooral Lily Blossom Bloom. Ik vind het boek behoorlijk realistisch geschreven, maar de namen maken er toch wat ze op Goodreads een “fiction romance novel” noemen van. Je merkt door die namen heel erg dat je fictie leest, en hoewel dat zo is, zouden juist alledaagse namen het kleine autobiografische tintje versterken.

Blijven zwemmen
Al met al heb ik enorm genoten van deze heftige page-turner. Nooit meer zet je aan het denken over welke keuzes jij zou maken, en geeft perspectief voor keuzes in de liefde die jij misschien niet begrijpt. “Slechte mensen bestaan niet. We zijn allemaal alleen maar mensen die soms verkeerde dingen doen,” is de beste quote die ik tot nu toe van Colleen gelezen heb, en die vat meteen de essentie van het boek perfect samen. Gelukkig bestaan goede boeken wel, want met Nooit meer brengt Colleen Hoover een persoonlijke New Adult, anders dan haar voorgangers, maar een pareltje voor iedereen die de bevestiging zoekt dat het mogelijk is om te blijven zwemmen.

Bedankt uitgeverij Zomer & Keuning voor het e-book als recensie-exemplaar! Deze recensie is verschenen op https://boekenleven.wordpress.com