Op een mooie zomeravond in Connecticut verdwijnt Mara Jameson spoorloos. Jaren gaan voorbij waarin er door het hele land om haar wordt gerouwd. Elk jaar op 21 juli staan de kranten er weer vol van. Hoe kon het toch zijn dat zij zomaar was verdwenen? Was ze door haar man vermoord, was ze weggelopen?
Er zijn een aantal verhaallijnen in het boek die je als lezer vanuit verschillende gezichtspunten volgt, o.a. die van twee hoofdrolspeelsters en een gepensioneerde politieagent..
Mara Jameson was hoogzwanger toen ze verdween. Maeve Jameson, de grootmoeder van Mara, denkt na 9 jaar nog steeds elke dag aan haar. Ze praat er nog altijd over met de gepensioneerde politieman Patrick Murphy, die 9 jaar terug het onderzoek naar Mara leidde, maar die elke keer op een dood spoor belandde. Zelfs nu hij gepensioneerd is, is hij nog steeds bezig met de zaak. Hij kan het niet uitstaan dat hij na al die jaren nog steeds niet weet wat er met Mara is gebeurd. Murphy is een echte doorzetter, niets zal hem tegenhouden om deze vrouw te vinden. In het boek ontdek je wat hij allemaal weet en wat hij beetje bij beetje ontdekt.
Naast het verhaal over de verdwijning en de zoektocht van de ex-politieman maakt de lezer kennis met een aantal vrouwen die in Canada wonen. De eerste is Lily Malone. Zij is naar Nova Scotia verhuisd in de hoop op een beter leven. Met haar 9-jarige dochtertje, die sinds haar geboorte aan een ernstige hartafwijking lijdt, ontloopt ze de pijn van haar verleden en begint Canada een nieuw leven. Op haar eerste dag in Nova Scotia ontmoet Lily ene Liam, een man die ook een verleden heeft waarin veel is gebeurd. Vanaf hun eerste ontmoeting is er al een klik, maar het kost hun 9 jaar om dat in te zien. Lily heeft in de afgelopen jaren een muur om zich heen opgetrokken. Niemand kan haar wat maken. Zelfs haar hechte vriendinnengroep, de Nanouks van het Koude Noorden, weet niet alles. Deze vrouwen dragen allen een geheim met zich mee. Ze steunen elkaar in alles en helpen elkaar de moeilijke tijden door. Wanneer later Marisa met haar dochtertje Jessica naar Nova Scotia komt, wordt ze vrijwel direct in de vriendinnengroep opgenomen. Ook Marisa heeft een geheim waarvan in het begin van het boek het fijne niet wordt verteld, maar langzaam aan ontdek je wat zij gemeen heeft met Lily.
Tranen in de wind ontrafelt zich in een langzaam tempo, zodat je als lezer de tijd hebt om zelf conclusies te trekken. Er worden stille hints gegeven, maar ze liggen er niet dik bovenop, dus soms duurt het even voor ze allemaal op een rijtje staan.
De schrijfster diept haar karakters op knappe manier uit waardoor hun angsten en pijn uit het verleden goed invoelbaar worden.
Het verhaal wordt ongelofelijk beeldend geschreven. Al lezend ontdek je hoe mooi Nova Scotia is. Je kunt bij wijze van spreken de zee, het strand en de wind ruiken.
Tranen in de wind is een prachtige roman, met de nodige spanning. Het boek laat je fantaseren over plaatsen die je niet kent en wordt afgesloten met een verrassend einde.
Zonder meer mooi.