De succesvolle toneelschrijver David wil een stuk schrijven over het beroemde en beruchte Woodstock festival dat in 1969 plaats vond. Niet in de gelijknamige plaats, maar in Bethel, een plaatsje in de omgeving.
Om inspiratie op te doen, reist hij met zijn vrouw Nola (restaurateur van houten meubelen) naar Woodstock en ze voor een paar weken hun intrek nemen in de B&B van Marti. Deze kleurrijke vrouw was ook bij het festival aanwezig en haar hele huis ademt de sfeer van toen. In iedere kamer heeft Marti een dagboek liggen, waar door de gebruikers van de kamers hun ervaringen geschreven worden. Nola wordt geraakt door de brieven van de vorige gebruiker: de vader van Nicky. Hij was samen met zijn gezin aanwezig tijdens het festival en hun zoon Nicky is in een onbewaakt moment in een vijver gelopen en verdronk. Hij beschrijft hoe hij en zijn vrouw omgegaan zijn met dit verlies.
Een ander doel van de reis is het verwekken van een kind, dat door David zeer gewenst is, maar waarover Nola nog twijfels heeft. Ondanks al langer proberen, lukt het maar niet om zwanger te worden. In de loop van het verhaal wordt duidelijk waarom.
De brieven van de vader van Nicky zijn zeer ontroerend en laten duidelijk zien wat verlies met een mens en relatie kan doen.
Het verhaal geeft je een kijkje in de flowerpowertijd en met name het festival. Het gaat over liefde, vertrouwen, verlies en keuzes maken.
Het verhaal is vlot geschreven en leest makkelijk weg. Er gebeurd vrij weinig in het verhaal, daardoor is het einde verrassend, en tegelijkertijd blijft de lezer ook met vraagtekens achter. Hoe gaat het nu met David en Nola als echtpaar? De schrijfster heeft in de Verenigde Staten gewoond en gebruikt regelmatig Engelse zinnen. Voor mij hebben ze geen toegevoegde waarde, maar irriteerde soms zelfs.