Het boek ,, Ik zag Menno’’ van Sandra Bernart (1973), dat zij schreef als haar debuut is verrassend. Het verhaal gaat over Vincent die zijn broer Menno opzoekt. Vincent heeft zijn hele leven uitgestippeld en berekend. De vrouw met wie hij gelukkig is geworden, is ook gekozen door een berekening. Degene die nooit aan berekeningen deed en het tegenovergestelde van Vincent is, is zijn broer Menno. Als Vincent op een beurs is voor zijn bruiloft, ziet hij opeens zijn broer Menno in een flyer staan. Vincent krijgt hem maar niet uit zijn hoofd en voelt dat Menno nog leeft. Hij gaat op zoek. In deze zoektocht gebeuren er dingen, die zijn leven op een positieve manier veranderen. Vincent is op zoek naar zijn broer Menno en is vindt hierbij zijn identiteit.
De beschrijving op de achterkant wekt hele andere indrukken op, hoe het verhaal zou kunnen gaan. Tijdens het lezen blijf je een beetje aan deze verwachtingen vasthouden, maar deze verwachtingen worden niet waargemaakt. Dat deze verwachtingen niet worden waargemaakt, is zeker niet negatief. Het is juist leuk om te zien dat het verhaal een andere wending neemt en het verhaal eigenlijk om een hele andere persoon draait, dan je in eerste instantie dacht. De twee verhaallijnen die naar elkaar toegroeien geven een extra toevoeging aan het verhaal. Je begrijpt de emoties van Vincent daardoor ook beter. De ontwikkeling van Vincent en de verandering in zijn reacties is mooi om te zien. Vincent die altijd in de schaduw stond door zijn broer, maar nu uit de schaduw komt door zijn broer.
Het boek leest snel en gemakkelijk door, waardoor het boek goed geschikt is voor op een vrijdagavond. Het boek is zeker een aanrader voor andere mensen. Pakkend als één zin: Het boek is vlot geschreven. leest lekker weg en opent je ogen door het meeslepende verhaal.