Ilja Leonard Pfeijffer was tot 2004 werkzaam als classicus aan de Universiteit Leiden, tegenwoordig woont en werkt hij in Genua. Veelschrijver Pfeijffer schrijft romans, verhalen, gedichten, columns, essays en theaterstukken en heeft al verschillende literaire prijzen in ontvangst mogen nemen. In 1998 won hij de C. Buddingh’-prijs voor zijn dichtbundel Van de vierkante man en in 2014 won hij de Libris Literatuurprijs met de roman La Superba. Zijn jongste boek Peachez, een romance is eveneens genomineerd voor de Libris Literatuurprijs.

Voor dit boek liet Pfeijffer zich inspireren door het verhaal van deeltjesfysicus Paul Frampton die verliefd werd op fotomodel Denise Milani. Het hoofdpersonage in Peachez, een romance, een professor klassieke talen, leert via de mail fotomodel Sarah Peachez kennen. Al snel wordt hij smoorverliefd en langzaam haalt die overheersende liefde zijn hele stabiele leven overhoop en doet deze hem terechtkomen in een gevangenis in Argentinië.

Het is even wennen aan de schrijfstijl van Pfeijffer. De dichterlijke stijl zorgt voor de mooiste zinnen: “Niemand, zelfs de regen niet, heeft zulke kleine handen.”, maar het taalgebruik van de professor is niet het makkelijkste. De lange zinnen, ingewikkelde constructies en Latijnse uitspraken passen perfect bij het hoofdpersonage maar vergen wel wat inspanning van de lezer. “Haar naam is Sarah. Het is een mooie en toepasselijke naam, want volgens oorspronkelijke Hebreeuwse etymologie betekent hij ‘prinses’ en zoals Nausikaä bij het balspel en Dido bij de inspectie van de tempel is zij de stralende onder de vrouwen, zichtbaar als een prinses te midden van het gepeupel.”

Toch is de roman vanaf het allereerste hoofdstuk intrigerend en weet Pfeijffer de nieuwsgierigheid van de lezer en de spanning vast te houden, wat des te knapper is omdat de lezer die zich een klein beetje ingelezen heeft al weet wat de uitkomst zal zijn. De professor wisselt zijn verhaal af met zijn huidige situatie in hechtenis en de auteur weet zijn intelligente, doch naïeve hoofdpersonage erg sympathiek en geloofwaardig te maken. Ook zijn mailcontact en gesprekken met Sarah zijn voor de onwetende lezer geloofwaardig.

Deze geloofwaardigheid zit hem vooral ook in de registerwisselingen die Pfeijffer hanteert ( en die herkenbaar zullen zijn voor liefhebbers van zijn werk Het Grote Baggerboek). De Latijnse uitdrukkingen en didactische taal van het hoofdpersonage met zijn oneindige verwijzingen naar Romeinse dichters en mythologische verhalen staan in schril contrast met het taalgebruik van Sarah:

“Je belooft de hele fucking wereld en intussen gebeurt er nada. Geen hol. Fuck shit zero. Dat zijn wel mijn gevoelens, weet je wel. Je kunt niet zo doen. Je kunt niet zo met mijn gevoelens fucken terwijl je net zo goed weet als ik dat er geen hoop is. Dat fuckt met mijn hoofd. Ik word er fucking mental van.”

Peachez, een romance is een perfecte eerste kennismaking met het werk van Pfeijffer en vanwege de relatief geringe omvang en het waargebeurde verhaal prima te behappen, ondanks het ingewikkelde taalgebruik en de fantastische verwijzingen naar het Latijn. Het is in elk geval een waardige kandidaat voor de Libris Literatuurprijs en tegelijk een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een toegankelijk Nederlands literair werk van hoge kwaliteit.