Vorig jaar kwam het Mirjam Hildebrands verrassende YA debuut Voorlopers uit. Het was fris en vlot geschreven, origineel en coherent van inhoud en zeker leesgenietbaar voor andere doelgroepers. Het vervolg kwam er, gelukkig, velen zullen er blij mee zijn en erg terecht. Het verhaal gaat verder ( dus eerste deel lezen is wel aan te raden) met Emma die op vakantie is bij haar mama en broertje voor ze naar Precursor teruggaat om een nieuw schooljaar aan te vangen. Een buurjongen, Jona die ook de 'gave' heeft gaat mee, samen met zijn moeder. Een toch wel ingrijpende beslissing voor de ouders die het beste voorhebben met hun kind en zo hun gezin in twee delen, vader en broer blijven achter.
Het kalme, optimistische begin duurt niet lang: Simon klopt aan, is gehaast en nerveus om terug te keren, er is 'iets' gaande in Precursor en Emma moet hoteldebotel mee. Tijdens haar cirkelceremonie vallen enkele ouderen flauw, andere zijn al in de ziekenboeg, geveld door een schijnbaar mysterieus virus.
Het verhaal ontwikkelt zich snel naar een dramatisch hoogtepunt, waar de ouderen van de gemeenschap wegvallen en de jonge mensen beslissingen en verantwoordelijkheden opnemen die hun als het ware verplichten om versneld volwassen te worden.
Ook Emma groeit en ontdekt dat haar signum helende krachten heeft. Niet iedereen ontwikkelt zich positief, Kasper vb betaalt een hoge prijs.
Het einde van het verhaal is tevens de verklaring van de titel en meer wil ik nu echt niet meer verklappen!
Lezen is de boodschap, het boek is een waardige opvolger van het eerste, we zien met vertrouwen deel drie tegemoet.