Het verhaal wordt vooral verteld uit het de ik vorm van Sophie. Toch komt ook de verhaallijn van Camille uitgebreid aan bod.
Het is een leuke feelgood verhaal die je meeneemt naar de leuke plekjes en Parijs. Het doet je verlangen om naar Parijs terug tegaan, om de plekjes opnieuw te ontdekken of om ze voor het eerst te ontdekken.
Het verhaal neemt je mee in de emoties van Sophie en Eric, hoe zij hen voelen bij de scheiding van hun ouders.
Hoe zij hiermee omgaan, hoe de band tussen broer en zus versterkt wordt en hoe het voelt om een eerste keer verliefd te worden.
ook verraad komt in dit verhaal voor net als vergeving.
Ik denk dat er veel tieners/mensen zich in dit verhaal kunnen terug vinden. Het thema is ook iets van deze tijd.
Het boek leest heel vlot, het is zeer leuk dat ieder hoofdstuk begint met de Eifeltoren boven aan de pagina en dat de eerste drie woorden in hoofdletters gedrukt zijn.
Het boek zou ik aanraden aan mensen die houden van boeken die vlot lezen en van feelgood houden.
Ben blij dat ik eens een leesclub heb mogen ervaren op hebban.