Deze recensie is bedoeld voor degenen die dit boek al gelezen hebben. Er zijn een aantal aspecten aan dit boek waar ik graag een discussie over wil starten, en waar kan dit beter dan op Hebban?!
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen... ik was een beetje teleurgesteld over dit boek. Don't get me wrong, ik adoreer Karin Slaughter en haar crazy amazing boeken! Ook dit boek heb ik zeker van genoten, maar er zijn toch een aantal dingen die me tegen vielen.
Ik wist van te voren dat het niet een Will en Sarah boek ging worden en dat het verhaal zich afspeelde in de jaren '70, het ging dus wat anders worden. Maar zo'n groot verschil had ik niet verwacht!
Wat ik miste in dit boek was de spanning en sensatie die altijd meteen aan de orde komen in Slaughter's boeken.
Een groot eerste deel van het boek richt zich vooral op het introduceren en omschrijven hoe de situatie was in de jaren '70 in Altanta, USA. Ik begrijp volledig waarom Slaughter dit gedaan heeft, en dit was zeker ook nodig. Maar voor mij persoonlijk vond ik het too much en vond ik het verhaal wat langdradig worden. Ik had graag meer gelezen over de acties in het verhaal (het oplossen van de misdaden) dan alsmaar die achtergrond informatie (racisme, vrouwen onderdrukking, politie departement) over die tijd. Maar dit kan geheel aan mij liggen, ik ben pas 26 jaar en lees liever vlot geschreven boeken met veel actie (zoals de meerderheid van Slaughters boeken) en begreep de referenties naar bekende personen, muziek en TV uit die tijd helemaal niet.
Ik ben duidelijk niet van die tijd, en al helemaal niet die tijd in Amerika. Ik weet niet of lezers die wel van die tijd zijn de referenties wel begrepen? Ligt dit aan mijn persoonlijke voorkeur of heeft het toch veel met mijn leeftijd te maken of dat ik niet Amerikaans ben? Ik kan er ook inkomen dat de lezers uit USA deze referenties en bepaalde manier van het omschrijven van de situatie beter oppikken dan een meid van 26 uit Nederland die ook graag de Hunger Games en Game of Thrones leest.
Wat ik zeker wel kon waarderen was de achtergrond van de familie van Kate, die Nederlands is. Je merkt echt dat Slaughter veel om haar fans geeft, ze weet dat een groot deel van haar trouwe fans uit Nederland komt.
Als je bent geabonneerd op haar e-mail nieuwsbrief, weet je hier alles van. Zo niet, meld je aan, het is hilarisch! Vol met haar overduidelijke liefde voor katten en weetjes over haar volgende boek, waar ze op dat moment mee bezig is en ze adresseert altijd haar Nederlandse fans.
Maar even terug naar Veroordeeld. Van een Karin Slaughter boek verwacht ik tot in detail beschreven gruwelijke moorden met plotwendingen en verassingen all over the place. Dit was helaas niet het geval in dit boek. Maar ik ben vooral benieuwd naar jullie meningen! Ik vraag me af of ik de enige ben die moeite had met dit boek, of dat het aan mijn leeftijd ligt of aan mijn persoonlijke voorkeuren? Hier kan ik niet zo goed uitkomen. Zijn er lezers van mijn leeftijd die het met me eens zijn of juist helemaal niet? Of zijn er lezers van andere leeftijden die zich ook kunnen vinden in mijn mening?
Reageer in het commentaar gedeelte hieronder, ik ben zeer benieuwd naar jullie kijk op dit boek van Karin Slaugther!