Af en toe lees je een boek dat nog dagenlang door je hoofd kan dwalen. Zeker geen onaardige gedachten want Ontrafeld van Jenny Downham is gewoon een pareltje. Het beschrijft de levens van drie generaties vrouwen, Mary dementeert en mist flarden van haar leven en is zoekende. Mary heeft een dochter van een jaar of vijftig, Caroline, getekend en verbitterd door het leven. Tot slot leren we Katie kennen, een 17 jarige die hevig worstelt met haar seksuele gevoelens.

Caroline, Katie en haar broertje Chris wonen na de scheiding van hun ouders in een saaie grijze buurt. Hun leven verloopt volgens de structuur van Caroline en ze kennen weinig uitspattingen want Caroline staat niet veel toe. Chris heeft een niet gediagnosticeerde beperking, hij heeft ook leermoeilijkheden. Katie is bezig met haar laatste jaar op de middelbare school.

Het boek begint met het verhaal dat er opeens een oma opduikt, Mary. Ze is dement en heeft dringend verzorging nodig na de dood van haar partner Jack. Caroline probeert krampachtig te voorkomen dat haar moeder bij haar komt wonen. Katie en Chris wisten niet eens van het bestaan van hun oma af. Lange tijd heeft Mary geen rol gespeeld in het leven van Caroline.

Katie komt op goede voet met haar oma en probeert aan de hand van de vertellingen van oma een herinneringenboek te schrijven. Hierdoor wordt de geschiedenis van Mary zichtbaar en Katie leert langzaam zichzelf kennen, wie ze is en wie ze mag zijn.

Oma is een excentrieke, kleurrijke vrouw en haar dochter Caroline is angstig, schichtig en lijkt niet opgewassen voor de dingen die in haar leven gebeuren. Langzamerhand lees je hoe bepaalde gebeurtenissen in het leven hun uitwerking hebben gehad op de drie vrouwen. Er zijn heel wat familiegeheimen die aan het licht komen. Was er maar over gesproken, dan had hun leven er wellicht heel anders kunnen uitzien.

Mary leeft regelmatig in een lege put, ze kan niet bij haar herinneringen en dat maakt haar verdrietig en brengt haar in verwarring. Het is prachtig om te lezen hoe na een reeks gebeurtenissen de drie vrouwen samen werken aan de herinneringen van Mary waardoor er een kloppend verhaal ontstaat.

In het boek wordt het zo mooi verwoord, de waarheid bestaat niet, het heden, verleden én de toekomst hangen af van wie het verhaal vertelt. We zijn allemaal een werk in wording. De perceptie van elke vrouw heeft het verhaal gekleurd naar eigen inzicht, dit heeft veel pijn en onbegrip opgeleverd. Hoe anders had het kunnen zijn?
Hoewel er heftige thema’s aan bod komen zoals dementie, homoseksualiteit , echtscheiding en beperkingen is de toon niet depressief of tragisch. De auteur verstaat de kunt om de karakters geloofwaardig over te laten komen. Haar stijl is zeer invoelend.Hun strijd is zeer herkenbaar.

Mary is mijn favoriet, de stukken uit haar jeugd en haar latere leven zijn briljant geschreven. We maken kennis met een moeder die het beste voorhad met haar dochtertje. Het is zo anders gelopen...