In januari 2003 werd de verkiezing gehouden voor het mooiste boekomslag van 2002 (zie de website: www.boekblad.nl). Bedrog behoorde niet tot de genomineerde boeken, en dat is mijns inziens geheel onterecht! Edd in Amsterdam (het bureau dat het ontwerp maakte) en Pieter de Swart (de fotograaf) hebben een werkelijk bijzonder fraai omslag gemaakt! Alles klopt: de kleuren, de gebruikte letters, het model (Elisabeth van moeder Anne casting). Complimenten, complimenten!

Dit omslag is de verpakking van het verhaal van Grace Flint, die in de blurb aangeprezen wordt als de opvolgster van Clarice Starling en Kay Scarpetta. Of dit juist is, moet elke lezer maar voor zichzelf oordelen. Feit is wel dat Grace Flint een nogal heftige dame is. Die heftigheid heeft haar gebracht waar ze is: onderdirecteur van een CIA-afdeling die zich bezighoudt met een grootscheeps onderzoek naar het witwassen van geld door de ex-Stasi medewerker Gröbel. Diezelfde heftigheid maakt dat ze meedogenloos op jacht gaat naar degene die de hele operatie lijkt te willen saboteren: haar eigen echtgenoot.

Het is even doorzetten voor je grip krijgt op het verhaal. Het eerste hoofdstuk is nogal verwarrend en in een bijzonder hoog tempo worden vele personen geïntroduceerd. Daarnaast is Paul Eddy nogal dol op het werken met flash backs en het verhaal wordt uit verschillende oogpunten verteld. Ook doen sommige verwikkelingen in het boek, naarmate je vordert, toch wat gekunsteld aan. En Paul Eddy is er ook eentje van de - ik zal het maar ´nieuwe school´ noemen  die steeds een bepaalde afstandelijkheid in acht neemt (zie ook mijn recensies van Eens een spion, Misdaadschool en Acrobaat). Toch heb ik het boek in de spreekwoordelijke ruk uitgelezen, want de plot is gewoon erg goed en Eddy kan zeer beslist goed schrijven.