Review de Stem, van Suzanna Esther
Feb 2019

De Stem vertelt het verhaal van hoofdpersoon Maarten Brugman en zijn alter ego Amélie. Maarten neemt de lezer de lezer mee langs de gebeurtenissen die in het boek plaatsvinden. In feite is hij daar maar zijdelings bij betrokken en toch is hij de bindende factor. Door het boek te lezen ben je getuige van een sterke persoonlijke ontwikkeling van deze persoon. Dit is wat het boek het predicaat ‘psychologisch’ doet verdienen.

De andere verhaallijn betreft het thriller-deel. Lisa en haar vader en vastgoedbaas Richard, Hans, directeur bij een callcenter en zijn echtgenote Barbara raken betrokken bij zaken die het daglicht niet verdragen. Tegelijkertijd wakkeren hun karakterstructuren de onderlinge, gestoorde interacties aan. Gaandeweg wordt duidelijk hoe een en ander in elkaar steekt en worden vooral Lis een Barbera steeds meer in nauw gedreven. Barbara kan gelukkig terugvallen op het regelvermogen van fotograaf en kunsthandelaar Erik. Doberman Shelly, de hond van Hans, volgt in het verhaal gewoon zijn eigen neus.

Het boek De Stem is lastig te duiden: thriller of roman? Daardoor is het misschien lastig te vinden bij de boekhandel. Wie echter begint te lezen, ontdekt de vlotte schrijfstijl en vertelstijl van schrijfster Suzanna Esther. Het moet wel zo zijn dat zij belangstelling heeft voor psychologie want de belangrijkste personages zijn goed uitgewerkt en maken een duidelijke ontwikkeling door. Het boek boeit en je wil graag doorlezen. Op zich wordt vrij vroeg duidelijk wie ‘de dader’ is maar omdat het volgens mij meer gaat om de impact van de gebeurtenissen op de levens van de hoofdpersonen, dan om het oplossen van een misdaad, is dit allerminst storend.