Bij het zien van de mooie cover van Zwoele Ritmes 2 van Claudia Vanzegbroeck krijg je zin om naar het strand te gaan en daar onder een palmboom te gaan liggen. De titel doet vermoeden dat het daar verder gaat waar het in het eerste deel is gebleven, maar de subtitel doet vermoeden dat er nog het een en ander gaat gebeuren in dit deel. Mocht je het eerste deel niet hebben gelezen, kan je dat beter wel doen, want dan begrijp je beter waar het verhaal over gaat. Het is fijn dat er in de proloog even teruggeblikt wordt, zodat je weer weet waar het verhaal om draait.
Ondanks dat dit deel vlot wegleest, zitten er toch wel een paar langdradige stukjes in. Stukjes die korter hadden gekund, zeker in het begin van dit deel. Daarnaast is het heel erg voorspelbaar van hoe het eindigt. De vraag is alleen op welke manier en welke wendingen daarvoor zijn gekozen voor je bij het plot bent. Soms komt het wat ongeloofwaardig over zoals bijvoorbeeld een vlucht zonder bagage, maar er zit ook humor in zoals bijvoorbeeld de gezichten van twee vrouwen als ze Miguel zien.
In dit deel wordt je heen en weer geslingerd wat emoties betreft; je hebt het dan weer te doen met de hoofdpersoon omdat ze ongelukkig is, dan weer leef je met haar mee als ze iets ontroerends mee maakt en dan weer wordt je boos op bepaalde personen. Of dat terecht is, daar kom je later achter.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/07/zwoele-ritmes-2-claudia-vanzegbroeck.html.