Het verhaal van Billie & Seb wordt aangeprezen als: “een verhaal over zielsverwantschap, over spel en ernst, maar bovenal over de vraag of we nog wel in staat zijn werkelijk te voelen in een wereld die al lang niet meer bevochten hoeft te worden. Billie & Seb is Ivo Victoria's meesterproef.”

Seb heeft geen contact met de mensen om hem heen als hij opgroeit, toch maakt hij op het schoolplein contact met Billie en in de periode dat zij samen zijn leert hij hoe je de wereld ook zou kunnen ervaren. Door een verkeerde sprong op de door hen zo geliefde trampoline raakt Billie in coma. Seb trekt zich weer helemaal terug in zijn cocon tot hij van zijn radeloze ouders een levensecht airsoftgeweer cadeau krijgt. Hiermee pakt hij het beetje contact dat hij had met een paar jongens weer op en probeert hij te wachten tot Billie weer zal gaan ontwaken. Maar zal dit nog wel gaan gebeuren?

Na het verhaal gelezen te hebben klopt de aanprijzing wel, toch zal de schrijfstijl een hoop lezers dit boek op afstand hebben gehouden. Er kwam geen binding met de personages welke ook bleven aangeduid als: de vader, de oom. Al na een paar pagina’s kreeg ik het idee dat Seb een autistische jongeman is, zijn moeder duidt hem op gegeven moment aan als bijzonder wat mijn vermoeden bevestigde. Toch was juist de hele manier waarop het boek vertelde een goede setting om in de wereld van Seb te kruipen en door zijn ogen de wereld te beleven.