Marianne en Theo Hoogstraaten hebben met Zondeval het afsluitende boek geschreven in een trilogie met als eerdere boeken Bloedlink en De verleidsters. De research die ze voor deze boeken in Italië hebben gedaan, is in ieder geval lonend geweest. Gedetailleerde beschrijvingen van plekken in (o.a.) Rome en Venetië, dragen zeker bij aan de sfeerbepaling in het verhaal. In deze trilogie staat de link tussen heden en verleden centraal.
Het verhaal in Zondeval speelt zich deels af in de jaren 1526 tot 1535 (in Italië) en deels in het heden (Nederland). In de proloog maken we kennis met Lucrezia die gevangen zit in een koude, muffe cel. Ze wordt ondervraagd door drie mannen van het ‘Genootschap’ in verband met het feit dat zij brieven, die Michelangelo ooit geschreven heeft, in haar bezit heeft. Na een aantal dagen weet ze te ontsnappen. De desbetreffende brieven heeft Lucrezia aan haar vriendin Emilia in bewaring gegeven. Als zij op een dag een telefoontje krijgt van Luigi, een vriend van haar uit Rome, die haar vertelt dat Lucrezia ontsnapt is, beseft ze dat de kans groot is dat zij naar haar toe zal komen en dat ze dan moet vrezen voor haar veiligheid. En inderdaad slagen de mannen van het ‘Genootschap’ erin Emilia mee te nemen met inbegrip van een van de brieven. Ze komt in Italië terecht en wordt daar, samen met Lucrezia, opgesloten. Weer weten ze te ontsnappen, maar veilig zijn ze zeker niet want op een dag wordt Emilia wederom ontvoerd.
Het verhaal in de jaren 1500 begint in de zomer van 1526. In Florence ligt Mirabelle op haar sterfbed. Ze wordt verzorgd door Angelina, haar dochter. Vlak voor haar dood geeft ze haar en haar broer Michael een ‘aandenken’. Na haar dood vluchten Angelina en Michael naar Rome, maar onderweg worden ze opgepakt. Ze weten te ontkomen en sluiten zich aan bij een groep vluchtelingen. Uiteindelijk komen ze in Rome aan. Als de stad aangevallen wordt, moeten ze een schuilplaats zoeken. Dat lukt en ze zijn er een tijdje veilig. Dan besluiten ze om naar Venetië te gaan. Maar ook daar zijn ze niet veilig, ondanks hulp van enkele hooggeplaatste personen.
Het is in dit geval zeker een voordeel als je de eerste 2 delen uit deze trilogie ook gelezen hebt. Een aantal zaken en personen die ook al in de eerdere boeken zijn voorgekomen zijn dan namelijk al bekend. Ken je de eerdere boeken niet dan is het, zeker in het begin, even wat moeilijker om in het verhaal te komen en dit te volgen. Ook de link tussen beide verhaallijnen is hierdoor niet meteen helemaal duidelijk. Gaandeweg worden er hier en daar wel wat tipjes van de sluier opgelicht, maar dat duurt even.
De belangrijkste personages worden goed uitgediept en neergezet, met name in de verhaallijn in het verleden. Ze zijn, zonder uitzondering, heldhaftig en niet bang om risico’s te nemen. Ze gaan tot het uiterste om hun leven, familie en hun bezittingen te beschermen. De personages uit het heden blijven iets oppervlakkiger. Ook de plot in de verhaallijn in het verleden is beter uitgewerkt. In het heden is deze wat summierder.
Zondeval is een boek voor de liefhebber. Een liefhebber van (in dit geval) de Italiaanse geschiedenis, die vaak genoeg in het boek wordt beschreven. Zoals gezegd is ook de sfeerbeschrijving in de Italiaanse steden in hoge mate aanwezig en dat draagt op een positieve manier bij aan het verhaal.
De opzet van Marianne en Theo Hoogstraaten om de lezer een verhaal in te zuigen én aan te zetten tot nadenken komt in dit verhaal iets minder uit de verf. Het andere doel: de lezer een echte beleving mee te geven en meer te bieden dan een oppervlakkig, alledaags verhaal is wel gelukt.