11 apr 2010
Ron Rash schept in zijn bewoordingen een scherp beeld van Serena, de vrouw van George Pemberton. De passie tussen deze twee echtelieden vormt de basis van hun koelbloedige en meedogenloze optreden in de woestenij van hun houtkappersbedrijf in de bergen van North Carolina. Serena weet door haar wetenschap over mens en natuur respect af te dwingen. Ze vertoont zakelijk inzichten en weet goed of kwaadschiks ontwikkelingen naar haar hand te zetten. Haar man George blijft aan haar zijde evenals de door haar uitgezochte knecht Galloway.

Behalve het sterke personage van Serena geeft Ron Rash ook een krachtig beeld van Rachel, het meisje wat zwanger werd van George Pemberton.

Wat mij vooral fascineert in de roman Serena zijn de details waarin Ron Rash verteld over de toestand in een houtkapperskamp jaren '20/'30 in de vorige eeuw. Hij beschrijft nauwgezet het arbeidsproces van het kappen van bomen ten behoeve van de houtindustrie en geeft veel bijzonderheden over de natuurlijke omstandigheden in de hoge bergen van Amerika. De onderlinge gesprekken van arbeiders, die dagelijks het grillige klimaat moeten trotseren en met gevaar voor hun leven in een zware arbeidsomgeving hun werkzaamheden moeten verrichten geven een extra dimensie aan het verhaal.

Naar het einde van het boek, wanneer de waanzin van Serena alles wat haar weg heeft versperd wreed heeft afgemaakt, de bomen allemaal gekapt zijn vat Ron Rash de gevolgen samen in een enkele zin: 'Ik denk dat zo het einde van de wereld er zal uitzien', zei McIntyre, en geen van hen verhief zijn stem om daartegen in te gaan.