De cover valt natuurlijk het eerste op bij dit boek en is echt heel kerstig en schattig! Kleine gemiste kans vind ik wel dat de honden die afgebeeld staan niet overeenkomen met de honden die in het boek voorkomen, wat ras betreft. Juist omdat de schrijfster sommige rassen benadrukt, had ik het leuk gevonden die terug te zien op de cover.

In het begin is het wel even wennen aan de schrijfstijl. Er worden een aantal moeilijke woorden gebruikt en het voelde allemaal wat afstandelijk. Eenmaal daar doorheen, kon ik niet meer stoppen. De moeilijke woorden bleven, maar het verhaal pakte en was zo leuk, dat dat de schrijfstijl deed vergeten.

Charlie is een leuk personage. Aan het begin is ze een beetje hulpeloos, doordat haar relatie is beëindigd, haar huis onbewoonbaar is verklaard en ze een hersenschudding heeft. Daardoor moet ze naar haar nichtje die een hondenhotel runt. Charlie heeft echt niets met honden, maar het is leuk om te zien hoe snel ze haar draai toch weet te vinden en voor de honden gaat zorgen, zodra Jez weg moet. Ze is een klein beetje naïef en tegendraads, maar dat zorgt ervoor dat ze in grappige situaties terecht komt. Cal is vanaf het begin nogal nors, maar dat heeft ook wel zijn charme. Het moet ook allemaal niet te makkelijk gaan, dus dat was eerder een toevoeging dan dat ik me eraan stoorde.
Ik vind het vooral leuk hoe de honden neer zijn gezet als een soort personages. Elk met een eigen karakter en uiterlijk.

De setting maakt het verhaal origineel en geeft het wat extra’s. Het feelgood aspect komt wat later in het verhaal, in het begin is het allemaal wat negatief. Ook is het allemaal een ietsje over de top, maar dat is wel wat dit verhaal leuk maakt. Heel erg kerstig is het ook niet te noemen, in tegenstelling tot wat de cover doet vermoeden. Maar dit alles is niet storend. En over het grote geheel gezien, heb ik dit boek met een glimlach zitten lezen.