Het boek de schaduwen was het eerste boek in de Wicca-reeks geschreven door Cate Tiernan. De Wicca-serie was de reeks waarmee Tiernan doorbrak in Nederland. Later schreef ze ook nog de series Balefire en Immortal Beloved. In deel 2, De heksenkring, ontdekt Morgan steeds meer over zichzelf.

Morgan is er net achtergekomen dat ze een bloedheks is. Dat betekent dat of haar ouders ook heksen zijn of dat ze geadopteerd is. In haar zoektocht naar de waarheid heeft ze Cal naast zich staan. Cal is gek op Morgan; omdat ze een heks is, of om wie ze als persoon is? Bree, Morgans jaloers ex-bff denkt het wel te weten: “Cal is alleen met jou, omdat je een bloedheks bent.” Schuilt er waarheid in deze woorden of geeft Cal echt om Morgan?

“Ik ben een geboren heks. En als ik een geboren heks ben, zijn jullie het ook.”

De Heksenkring gaat meteen verder waar Het boek der schaduwen geëindigd is. Morgan en Bree hebben nog steeds enorme ruzie. Waar hun relatie en ruzie in deel 1 weinig diepgang kende, is dat in dit boek anders. De jaloezie van Bree wordt op verschillende manier beschreven, en steeds schrikt de naïeve Morgan van de woede en haat die haar vroegere beste vriendin in zich mee draagt. En wat is ze van plan met die mooie blonde heks, die ze ontmoette op de begraafplaats?

Morgan zit erg met het verlies van de vriendschap en dat wordt in dit boekje van iets meer dan 200 pagina’s duidelijk beschreven. Tiernan benoemt het regelmatig en laat Morgan zelfs diverse keren besluiten om het goed te maken. De vraag is alleen of Bree hier ook voor open staat. Het lijkt alsof de vriendschap die ooit voor het leven was, volledig onlijmbaar is.

En dat is moeilijk voor Morgan. Ze ontdekt dat ze is geadopteerd en het doet haar pijn dat ze niet met Bree, of iemand anders, kan praten over de thuissituatie. Een situatie die voor Morgan niet handelbaar is. Ze wil weten wie ze is. Wie zijn haar ouders? Wat is haar achtergrond? Tiernan omschrijft in De heksenkring de zoektocht van een tiener naar haar verleden op een geloofwaardige manier. Ook de dingen waar Morgans ouders mee worstelen komen naar voren en dat maakt dat je gemakkelijk begrip kunt opbrengen voor de keuze van Morgans ouders.

Maar dit gaat wel allemaal heel makkelijk. Morgan moet lang zeuren om het echte verhaal te horen, maar als haar ouders het dan eindelijk vertellen, is het meteen weer koek en ei. Dat is dan weer niet erg geloofwaardig en kan jou als lezer ernstig ergeren. Morgans woede op haar ouders lijkt als sneeuw voor de zon te verdwijnen, net als haar woede voor Bree. Misschien dat de cirkel die Morgan eerder met Cals moeder heeft gehouden hier iets mee te maken heeft, maar buiten dat is dit buitengewoon ongeloofwaardig.

“We krijgen een kind. Het zal een meisje zijn, een heks, maar ik zal haar die kennis niet onderwijzen. Het speelt geen rol meer in mijn leven en het zal ook in het leven van mijn kind geen rol spelen. Wij noemen haar Morgan.”

Door middel van kleine passages uit het dagboek van Morgans moeder, waar elk hoofdstuk mee begint, maken we niet alleen meer kennis met Morgan en haar eigenaardigheden, maar ook die van haar moeder. Als lezer loop je voor op de kennis van Morgan en dat biedt net een beetje meer verdieping waar je naar smacht. Door de extra kennis kun je de touwtjes gemakkelijk aan elkaar knopen en blijven er weinig vragen open.

De heksenkring is een beduidend beter deel dan Het boek de schaduwen. Dit tweede Wicca-boekje verhaalt over vriendschap, vertrouwen en haat. Drie elementen die toch wel dicht bij elkaar kunnen liggen. De diepgang en het enorm spannende eind maken dat De heksenkring 3 sterren krijgt.