Tijdens haar jeugd heeft Emma Stein een vader die haar verwaarloost en is ze bang voor de geest Arthur die in haar klerenkast zit. Achtentwintig jaar later heeft ze een mooie carrière als psychiater opgebouwd, gespecialiseerd in pseudologia fantastica en is ze getrouwd met Philipp, daderprofiler bij de politie. Na een congres wordt ze verkracht in een hotelkamer en wordt ze daarna kaalgeschoren teruggevonden bij een bushalte. Ze lijkt het slachtoffer geworden te zijn van een psychopaat die in de pers de Kapper genoemd wordt omdat hij van zijn slachtoffers het haar afscheert. Zij is de enige die het overleefd heeft. Waarom liet hij haar leven? Van een zelfbewuste vrouw verandert ze in een doodsbange vrouw die het huis niet meer uit durft en aan paniekaanvallen lijdt. Dan wordt er een pakket bij haar bezorgd voor een onbekende buurman, terwijl zij iedereen in haar wijkje kent. Wie is hij en wat zit er in het pakket?

Het verhaal verloopt grotendeels chronologisch waarin de lezer het verhaal vanuit het perspectief van Emma meekrijgt. In het heden vertelt ze aan haar vriend en advocaat Konrad Luft wat haar overkomen is. Er zitten tijdsprongen in tussen het heden waarin ze in Konrads kantoor zit en de gebeurtenissen in het verleden waarover ze hem vertelt.

Origineel in “Het pakket” is dat het verhaal vanuit het perspectief van Emma, het slachtoffer, wordt verteld en niet vanuit dat van een rechercheur die de zaak oplost zoals je in zoveel thrillers tegenkomt. Jammer vind ik wel dat Fitzek het verhaal in de derde persoon vertelt en dat er weinig dialogen zijn. Mede daardoor blijft Emma voor mij wat afstandelijk. Een perspectief vanuit een ik-figuur had het verhaal persoonlijker gemaakt. De cursieve teksten, de gedachten van Emma in de ik-vorm, raakten me het meest.

Fitzek schrijft in korte hoofdstukken die vaak eindigen met een cliffhanger. Dit houdt de spanning er goed in en zorgt ervoor dat de lezer door wil lezen. Jammer is wel dat veel cliffhangers al snel logisch verklaard worden en onschuldige situaties blijken te zijn.

Fitzek is een meester in onverwachtse wendingen die de spanning opvoeren en die de lezer telkens op het verkeerde been zetten. Mede door de paranoia van Emma blijf je je afvragen wat nu echt is en wat de waanideeën van Emma zijn. Toch vind ik dat Fitzek doorslaat in zijn onverwachtse wendingen. De absurde en irreële situaties worden op een bepaald moment gewoon hilarisch! De plot doet dan niet meer geloofwaardig aan.