Een fascinerend boek.
Deze houthakkers uit de twintiger jaren hebben een zwaar, hard leven wat menigeen met de dood moet bekopen. En zeker wanneer de leiding van het bedrijf berust bij houtmagnaten zoals de Pembertons, op weg naar de macht. Vooral Serena is een nietsontziende vrouw die nergens voor terugschrikt. Alles en iedereen die haar dwars zit of het niet met haar eens is, wordt uit de weg geruimd.
Hoe de houthakkers zelf tegen hun ‘bazen’ aankijken, lees je via de gesprekken binnen de kapploeg van Snipes….
Verder is schokkend de totale verwoesting van het prachtige landschap van de Smoky Mountains. Lege berghellingen, opgedroogde beken en verdwenen dieren zijn het resultaat van jarenlang bomen kappen. Door Snipes wordt het landschap vergeleken met de slagvelden in Frankrijk aan het eind van de Eerste Wereldoorlog:
‘Dat er zo veel dood en kapot is gemaakt dat er nooit meer leven zal zijn. Zelfs voor de mensen die nog niet geboren waren toen het gebeurde, zou het zwaar worden. Alsof je wou proberen om op een begraafplaats te wonen’

Heel mooi taalgebruik, ook in vertaling.