Het was veel te lang geleden dat ik nog een boek gelezen had van Sarah J. Maas. Omdat ik toen in een kleine lees dip zat, besloot ik om het tweede deel in de donkere troon serie te lezen. Maar op mijn eigen aangegeven tempo. Ik heb heel even de tijdsdruk achter me gelaten en het boek enkel maar opgenomen wanneer ik daar zelf zin in had.

In de glazen troon serie (waarvan ik nog maar deel twee net gelezen heb) merkte ik dat ik hetzelfde probleem doorstond net zoals het voorgaande boek. Ik kon moeilijk in het verhaal komen. Was het nu vanwege mijn lees dip? Of kwam het door de lange periode er tussen? Het duurde toch even tegen wanneer Maas me meehad in haar verhaal.

Hoe meer ik in het boek kwam, sloeg ik de pagina's zo om. Er waren wisselende scenes vol spanning en actie en iets rustiger alinea's. Als lezer vond ik dit erg aangenaam om even tot rust te komen na heel wat portie zwaardgevechten en bloedvergiet. Ik kan me wel goed voorstellen dat sommige rust pauzes als vervelend beschouwd werden. Soms waren ze iets te langdradig.

De voornaamste personages leerde ik al kennen in De Glazen Troon. Ik wist dondersgoed wie en wat zijn functie was. Toch durfde ik Chaol en Dorian eens door elkaar te halen. Knap lastig, want in mijn achterhoofd was ik steeds bezig met: Chaol is the capitain en Dorian the prince en nog haalde ik ze door elkaar.
En dat was alle bevestiging die ze nodig had

Al heeft Sarah haar weer maar eens overtroffen. De Donker Kroon was ruimtelijk versterkt door veel plottwisten. Als ik eindelijk doorhad hoe het iet wat in elkaar zat, zorgde Maas voor een grote plottwist waardoor het boek heel wat emoties in me heeft losgeweekt. Met heel veel argumenten zijn we iets dichter bij deel drie, waar vermoedelijk nog wat enkele antwoorden op ons liggen te wachten.

De Donkere Kroon is een gedetailleerd verhaal met veel plottwisten. Ze weet hoe ze haar lezers sterk kan meetrekken in haar verhaal en wat veelbelovend uit zie voor de verdere delen. Het was voor mij moeilijk om erin te komen, maar eens het zijn tentakels had uitgeslagen had het boek je volledig in zijn greep. Een echte aanrader voor fantasie liefhebbers. Mysterieuze personage zorgen voor heel veel geheimen binnen de kasteelmuren, al liggen de echte vijanden ook buiten op de loer. Door mijn versterkte band met een prachtige beschreven karakter Celeana die bovendien nog eens tot de puntjes is uitgewerkt, wil je niemand meer vertrouwen in het boek.