In dit tweede deel gaat Balistreri, gedirigeerd door de auteur Costatini, weer driftig heen en weer door de tijd. Alleen is hier een klein verschil dat we Balistreri zijn weg naar de carrière als politiecommissaris zien maken. Daarin wordt hij geconfronteerd met een paar specifieke moorden waarbij steeds een vinger is weggesneden.
In het decor Libië waarin de familie Balistreri een belangrijke rol speelt, is er voor Mike ook nog een merkwaardige taak weggelegd. Hij moet de opkomende Khadaffi vermoorden. Maar dan wel voor hij aan zijn politiebaan begint.

Costatini bewandelt in dit tweede deel exact dezelfde weg als hij in deel 1 en 3 ook heeft gedaan. Dat betekent dat er voortdurend passages en gebeurtenissen worden verteld die in de andere delen ook al aan de orde zijn geweest. Dat is een beetje over de top. Daarbij komt dat het verhaal grotendeels door Balistreri wordt verteld dat inhoudt dat alles in de verleden tijd staat. Dit gaat ten koste van de spanning die maar minimaal aanwezig is.
De wortels van het kwaad wordt mooi verteld maar is met zijn ruim 500 pagina’s een verhaal waarin te weinig gebeurt om steeds de volle aandacht vast te houden. Ik was dan ook blij de laatste bladzijde dicht te kunnen slaan.

Eindoordeel: 3 sterren

Spanning: 2 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 3 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 2 sterren