!In deze review komen spoilers en mijn ongezouten meningen in voor!
Review 49#

Blake Crouch was bij mij bekend als de schrijver van de Wayward Pines serie waar mijn moeder zo'n fan van is. Wilde dit boek een kans geven, omdat het over een apocalyps gaat en ik helemaal fan ben van dat genre. Dacht eerst dat dit boek over een zombie apocalyps zou gaan, maar na het lezen van de achterkant gaat het denk ik over iets anders. De voorkant ziet er duister uit (yay!)

Het verhaal:
Vijf dagen geleden begon een invasie van bizarre moorden die over het land trekt. Een agent richt een bloedbad aan in een bejaardentehuis, er zijn meerdere schietincidenten op scholen, hevige opstanden in gevangenissen en het land wordt overspoeld door onbegrijpelijke agressie in alle staten. Vier dagen geleden De moorden vertienvoudigen... Drie dagen geleden de president smeekt het volk tot kalmte... Twee dagen geleden de moordenaars verenigen zich... Gisteren de elektriciteit valt uit... Vanavond worden op de radio namen voorgelezen: zij moeten worden gedood. Je zit in de keuken en hebt zojuist je eigen naam gehoord. Jij heet Jack Colcough. Je hebt een vrouw, een dochter en een zoontje. Je woont in Albuquerque. Mensen zijn onderweg naar je huis om jou en je familie te vermoorden. Je weet niet waarom, maar je hebt geen tijd om daarover na te denken, je moet weg, rennen: vlucht!
!Spoiler alert!
Het verhaal begint met de opgraving van een massagraf dat veel vragen oproept, maar aan het einde van het boek wordt beantwoordt.
Een maand geleden was er een aurora en die heeft een latent aanwezig genetisch defect bij een bepaald percentage van de bevolking getriggerd. Deze mensen denken God in de lichten te hebben gezien en haten mensen die Hem niet hebben gezien. Al dagenlang zijn er bizar grote hoeveelheden moorden in het land. Het moorden wordt steeds erger, de elektriciteit valt uit en op de radio worden namen genoemd van mensen die vermoord moeten worden, waaronder Jack Colclough. Hij besluit samen met zijn vrouw Dee en kinderen Naomi en Cole te vluchten. Ze worden beschoten, achter na gezeten en zien een hoop verschrikkelijke dingen. Als ze even een paar dagen kunnen rusten in afgelegen huis, merkt Jack dat Cole langzaam aan begint te veranderen, wetende dat Cole de aurora ook had gezien, vreest hij het ergste. Na een paar dagen veiligheid, verschijnen er een paar besmette mensen en moeten ze weer verder met vluchten. Cole komt op een gegeven moment met de informatie dat besmette mensen licht om hun hoofd hebben en dat hij zelf ook het licht heeft. Tijdens het zoeken naar eten wordt Jack ontvoerd door een groep besmette mensen, Dee moet nu in haar eentje voor de kinderen zorgen en komt op een thuisbasis terecht. Eenmaal daar blijken ze ook niet veilig te zijn, als de gezonde mensen van de thuisbasis te weten komen dat Cole besmet is. Wonder boven wonder komt er op dat moment een groep besmette mensen de thuisbasis binnen, er ontstaat chaos en Dee en haar kinderen ontsnappen. In de tussentijd wordt Jack (samen met andere gezonde mensen) naar een soort tentenkamp gebracht, is getuige van executies, ziet lijken in massagraven en weet d.m.v. een slimme list te overleven en te ontsnappen. Uiteindelijk wordt Jack weer herenigd met zijn gezin, vinden ze een veilig kamp en de lichten zijn uit de besmette mensen verdwenen.
Het verhaal eindigt met de opgraving van het massagraf waar we nu eindelijk een antwoord op hebben. Het is het massagraf van het tentenkamp waar Jack jaren geleden uit ontsnapt was en zijn dochter Naomi leidt de opgraving. De apocalyps staat nu in de geschiedenisboeken bekend als De Grote Zonnestorm.

Had verwacht dat dit een soort van zombie apocalyps zou zijn, maar had alleen maar met een aurora te maken.
Zit een beetje in tweestrijd met dit boek. Vind het idee dat mensen elkaar uitmoorden, de lugubere scenes enz. geweldig, maar ongeveer de eerste 140 blz zaten ze alleen maar in een auto en waren er een heleboel herhalingen van zetten. Pas de laatste 80 blz was het wat anders dan in een auto rijden.
Slimme acties in het boek: Besmette mensen gebruiken om te kijken of iemand besmet is, Dee die deed alsof ze iets in het bos zag om zo te ontsnappen uit de thuisbasis, Jack zich in het massagraf begroef onder een paar lijken en zich dood hield.
Toen de besmette mensen de thuisbasis aanvielen zei Naomi dat ze ze moesten helpen. Waarom zou je de gezonde mensen helpen die je een raar gevoel gaven, je bedreigden en bijna Cole wilden vermoorden? Het klinkt hard, maar ze verdienden het (karma.)
Het tentenkamp waar Jack naartoe werd genomen, de soldaten, de executies en de massagraven deden me denken aan de tweede wereldoorlog.
Jack dronk water uit de wc pot, het was een barre tijd en hij had water nodig. Maar je kan het water toch drinken uit de stortbak van de wc, is wat hygiënischer.

Conclusie:
Ongeveer de eerste 140 bladzijdes zijn herhalingen van zetten, pas de laatste 80 bladzijdes waren spannend.
Veel lugubere scenes en gebeurtenissen waar je over na kan denken.

Cheen