De mooie afbeelding van het zeepaardje op de cover is een van de vele bonte operadecors van Karel Appel. Dit decorstuk is voor de opera Noach door hem ontworpen in 1994.

De omschrijving zoals hierboven maakte me heel benieuwd naar het verhaal, maar dit verhaal is helemaal niet spannend te noemen; niet zoals ik had verwacht van een thriller of een spannende roman. Na twee regels spanning daalt deze weer af naar een nulpunt en wordt dat wat je leest bijna saai.

Eugénie Brands schrijft daarentegen echt beeldend; je ziet voor je ogen wat er gebeurt en waar het zich afspeelt; een feestje op Curaçao lijkt me heerlijk!
Bovendien beschrijft ze goed de situatie van de verschillende bevolkingsgroepen op het eiland in de zuidelijke Caraïbische Zee.
Ook de personages zijn goed neergezet, waardoor je een hekel kan krijgen aan de een en medelijden met de ander. Je vraagt je op een bepaald moment zelfs af hoe dom een volwassen persoon kan zijn?
Het grenst hier aan het ongeloofwaardige.

Het hele verhaal had voor mij zeker wat spannender mogen zijn, maar ik waardeer Het Zeepaardje met 3 sterren.