Dit laatste deel van de Cazalets speelt zich midden jaren 50 af. De oorlog is voorbij en de Britten pakken het leven weer op. De strijd tussen de Tories en Labour woedt op de achtergrond, en zo nu en dan laat een van de personages de politieke voorkeur blijken. Na het overlijden van De Baronie kan Rachel zich eindelijk op haar eigen leven, dat met Sid richten. Helaas besluit het lot anders. Ook de levens van de broers Rupert, Hugh en Edward ontwikkelen zich in dit deel. Hugh, gelukkig getrouwd met Jemima tobt met zijn gezondheid. Rupert en Zoe wonen met hun twee kinderen, en huisdieren in een bouwvallig, maar ook zeer schilderachtig en sfeervol huis. En Edward, gebogen onder het juk van zijn huwelijk met Diana verhuist naar een ‘buiten’. Ook de kinderen worden gevolgd in dit deel, van enkele komt de ware aard naar boven. Zoals Neville, de ploert. Mooie hoofdstukken over huwelijkstrubbelingen tussen Clary en Archie, Polly en Gerald op hun landgoed, worstelend met manieren om geld te verdienen om hun landhuis niet te laten verkrotten. En natuurlijk Louise die, samenwonend met Stella, gevallen is voor een getrouwde man..

Ik heb erg genoten van dit laatste deel van de Cazalets. Af en toe was het soap-gehalte wat aan de hoge kant, en de verhaallijnen minder verfijnd dan in eerdere delen. Maar door de vele korte hoofdstukken was het de perfecte kans om afscheid te nemen van de familieleden. Ik ga ze missen!