De Heilige Rita is het eerste boek van Tommy Wieringa dat ik gelezen heb, en dat wel in kader van de aanloop naar de bekendmaking van de Libris literatuurprijs, waarbij De heilige Rita een plekje in de shortlist wist te behalen.

Het boek lezen voelt als een warm bad. Tommy Wieringa weet het verhaal op een intelligente, maar toch luchtige wijze te vertellen.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in een plaatsje aan de grensstreek in het oosten van het land, in Mariënveen. Net zoals andere gebruikte plaatsnamen, bestaat dit dorpje niet in het echt, maar wat informatie inwinnen op internet doet vermoeden dat het zich in de buurt van het echte Geesteren situeert. In deze uithoek van het land wonen alleen de hopeloze gevallen. En daar gaat dit boek dan ook over. We zien vooral aan de bar zittende mannen met hun louche praktijken waarvan hun beste vriend de Chinese kroegbaas en patatboer om de hoek is. De personages zijn dus ook niet al te bijster intelligent en dat levert grappige momenten op. Toch is dit beeld heel herkenbaar, want ook ik ben een bewoner in de grensstreek, zij het dan in het zuiden, en het beeld van de inwoners dat in dit boek geschetst wordt is heel herkenbaar. Aan de grens, in de uithoeken van Nederland, wil iemand met een beetje hersens niet blijven wonen. Dat is wat Tommy Wieringa, naast het beschrijven van een vriendschap, met dit boek lijkt te willen vertellen.

Het hoofdpersonage Paul Krüzen blijkt gaandeweg het verhaal wel een tikkeltje té intelligent om echt in Mariënveen thuis te horen, maar wellicht blijft enkel heimwee hem met deze plaats binden.

Het boek levert aardig wat Wikipedia-momentjes op, en in mijn kader valt het boek dan in de categorie leerzaam. Ik heb er naast ontspanning dus ook aardig wat van op kunnen steken.