Deel 1 van de serie vond ik goed maar niet overdreven fantastisch, maar in dit 2de deel heeft Tremayne z'n ritme en personages gevonden. De geschiedenis zelf speelt ook hier weer een grote rol. Niet enkel die vande 7de eeuw maar oook het vroegere pre-christelijke Rome komt aan bod. het is aangenaam hoe hij de saksische monnik Eadulf en romeinse custos Lucius gebruikt als gidsen, zodat het niet overkomt als een belerend schoollesje. Sommige beschrijvingen zijn echt zo mooi dat je er bijna in rondloopt. Wat ook weer perfekt wordt weergegeven zijn de spanningen en animositeit tussen verschillende godsdiensten. En dan bedoel ik niet enkel de dreiging van het opkomend agressieve islamgeloof (toen ook al ja), maar ook tussen de verschillende stromingen binnen het christelijke geloof: oosters, rooms, Iers, ...De chauvinistische mannelijke superioriteit komt sterk naar voor in de romeinse en saksische vorm van het christendom in tegenstelling tot de meer verlichtte vorm gepromoot door Ierland en Iona. Het is interessant om je af te vragen in hoeverre de geschiedenis anders zou zijn verlopen indien de Ierse kerk gewonnen zou hebben bij het concilie van Whitby, die in het vorige boek een rol speelde.
Ik wil niet beweren dat het hoofdpersonage zuster Fidelma altijd even aangenaam is want soms is ze behoorlijk hooghartig en bovenal koppig terwijl ze Eadulf als een dommerik behandelt omdat hij niet tot dezelfde konklusies komt als zijzelf (al heeft ze dikwijls gelijk). De meeste saksische geestelijk komen er wel erg slecht vanaf: oneerlijk, over ambitieus, hypokriet, wellustig en zelfs pervers,... De volgende boeken zouden zich afspelen in Ierland en ben benieuwd of de geestelijken daar innemender zijn. Ja, op het einde neemt Fidelma afscheid van haar collega en vriend Eadulf (die nog jarenlang in Rome zal moeten blijven) voordat het moois dat onderhuids stroomde kon opborrelen. Maar ik denk dat hij nog wel opnieuw zal opduiken in een van de volgende boeken.
Nu ben ik echt blij dat er nog zo veel volgen in deze reeks. Dit keer kon ik de dader niet ontmaskeren voor Fidelma alles uit de doeken deed, tegen het einde had ik wel zo'n beetje een idee maar dat was dan uiteindelijk toch nog net een beetje anders dan gedacht.