Met haar mooie en rustige manier van vertellen weet Karin Fossum de lezer van “Veenbrand” vanaf de eerste regels in haar ban te krijgen. Verwacht in haar boeken geen gruwelijk geweld en bloedige scenes. Het gaat haar niet zozeer om het hoe maar om het waarom. Om de gevolgen die de misdaad heeft, de ontwrichting van de samenleving, de impact die het heeft op de directe omgeving. Inspecteur Sejer is in de boeken van Fossum daarom vaak meer een observator dan de flitsende of getraumatiseerde speurder die je in veel andere misdaadromans voorbij ziet komen. Wie de dader in “Veenbrand” is zie je al redelijk snel aankomen. Niet omdat het zo voor de hand ligt maar omdat de auteur geen moeite doet om het al te zeer te verbergen. Pas tegen het eind begrijp je echter hoe het precies in elkaar steekt en dan heb je al een enorme band opgebouwd met de twee slachtoffers: een jonge moeder en haar zoontje. Het verhaal is eenvoudig, zonder opsmuk maar met een geweldige beleving. Klasse!