Wat een debuut!!!
Nu weet ik wat muidhond betekent, nu weet ik waarom er vissen drijven op de cover. Geniaal gevonden.
Het verhaal is geen alledaagse lectuur, lectuur die je meestal zo veel mogelijk wilt vermijden. Toch is het een thema dat zeer actueel is. Hoe Inge Schilperoord dit verhaal heeft neergepend, is echt wel fenomenaal. Het verhaal mag op zijn minst als aangrijpend en vreselijk worden aanzien. Korte dialogen geven extra kracht aan dit boek. Het is een opentrekken van gedachten die wij ons niet kunnen en willen voorstellen. Om over deze erge situatie een boek te schrijven, moet ze toch enige moed en research, maar ook een kracht bezitten anders kan ze dit zo niet neerschrijven. Hetgeen ze neerpent moet echt wel kloppen met de werkelijkheid en ik denk dat ze ook hierin is geslaagd.

Jonathan doet echt zijn best, vecht tegen heel wat opkomende gevoelens. Hij gaat ook aan de slag met alles wat de psycholoog hem in de gevangenis heeft bijgebracht. Maar houdt hij dit vol? Hoe gaat hij om met bepaalde gevoelens? Het einde kan je niet voorspellen ook al denk je te weten hoe het zal eindigen. Bij het dichtdoen van het boek blijf je toch wel eventjes met je eigen gevoelens worstelen en ook houdt dit verhaal je nog een zeker tijd bezig. Dit kan je niet zomaar neerleggen zonder erover na te denken.

Ik heb dit boek heel graag gelezen. De personages worden genoeg onderbouwd en uitgediept.
De opmaak, de schrijfstijl, de opbouw en het plot krijgen van mij 4 sterren.
De cover durf ik hier wel 5 sterren geven. Wat mijn rating 4,5 sterren oplevert.