Een boeiend verhaal niet alleen over het leven op de brug maar zeker ook over de geschiedenis van Istanbul. In kort bestek krijg je daarover veel informatie.
Istanbul is een boeiende stad waarin al eeuwen geleden een multiculturele samenleving ontstond waarin de verschillende bevolkingsgroepen samen werkten en zaken deden, maar waarin deze groepen 'gevangenzaten in hun eigen territorium van buurt, huis, familie, sekse, rang en stand'. Het was een stad waarin mensen en culturen volkomen langs elkaar heen leefden, 'de tolerantie van de stad bestond uit wegkijken'
In het begin van de twintigste eeuw verwesterde de stad, er vond een enorme cultuurverandering plaats: mensen gingen Europese kleding dragen, 't Frans verdrong Arabisch en Perzisch als vreemde taal, de harems verdwenen, slavenmarkten werden afgeschaft etc. In 1923 werd de Republiek Turkije uitgeroepen en ging de verwestering alsmaar verder. Het meest ingrijpend daarbij was misschien wel de secularisering 'Een modern land kon, in de ogen van Atatürk en de zijnen, niet tegelijk een religieus land zijn. Koranscholen werden gesloten, derwisjordes en hun kloosters werden verboden, het kalifaat afgeschaft'
Maar natuurlijk gaat het ook over de brug en vooral ook over de mensen op de brug; de zolenman, de vissers, de sjouwer, de boekhandelaar en heel veel anderen. Een aparte wereld vol armoede waarin men probeert eer en status hoog te houden en waarin iedereen elkaar respecteert. Mak praat met hen over godsdienst, de toekomst (waar iedereen zijn hoop op vestigt) en over het leven in hun dorp thuis.
Een boeiend boek over een bijzondere plaats.