Het boek van Carolijn visser komt langzaam
Op gang. Het beschrijft weliswaar prachtig de leefomstandigheden in China maar is wat klinisch geschreven. Dat blijft overigens O het is bijna een feitelijk relaas van het wel en wee van Selma en haar gezin. Het duurde dus even voordat ik werd gepakt door het boek. Dat doet niets af aan de indrukwekkende inhoud. Die is groot. Op heldere wijze wordt de lezer meegenomen in de ontwikkeling van de Mao periode gezien en beleefd door de ogen van een bijzonder gezin. Veel ontzag kreeg ik voor het aanpassings- en doorzettingsvermogen eerst can Selma en later van beide kinderen. Wat een overlevingsdrang toen het echt nodig was. Het boek eindigt toch een beetje als een nachtkaars. Ik had nog graag geweten wat er van beide kinderen is geworden na terugkeer in Nederland. Had in een nawoord wellicht even kunnen worden aangestipt. Blijft nu beetje onaf. Maar dat doet niets af aan de indrukwekkende inhoud.