De cover van het boek dekt de lading van het verhaal volledig: water en donker voor emotie en mysterie en rood voor liefde en bloed. Daarom scoort de cover foto een absolute 9 bij mij.

Het verhaal gaat over kraanmachinist Jos, zijn dagelijkse bestaan en dan vooral over wat hij vanuit zijn kraan allemaal ziet, overdenkt en fantaseert. Ook spelen zijn vrienden van een wekelijks privé-kaartclubje een grote rol in het verhaal. De impact van wat vriendschap kan inhouden, hoe ver je daarvoor gaat en wat voor consequenties dat vervolgens heeft trof mij het meest in deze thriller.

Wanneer de vriendin van een van deze vrienden dood aangetroffen wordt, komt het verhaal op gang. De eerste honderd pagina’s werd ik vooral afgeleid van de rode draad van het verhaal. Dit kwam door het Vlaamse taalgebruik waaraan ik moest wennen en door de enorme hoeveelheid gedetailleerde zijdelingse beschrijvingen van allerlei zaken. Die mijns inziens niet echt relevant waren voor het verhaal op zich maar je daar juist van weg leidden.

Vanaf hoofdstuk 14, op ongeveer een derde van het boek komt er wat meer versnelling in het verhaal en de laatste 120 pagina’s lezen dan aan de hoofdstukeinden als een pageturner. De laatste plottwist, alhoewel verwacht, komt wat abrupt. Toch krijgt het verhaal dan een wat diepere laag waardoor het volgens mij juist dan pas meer inhoud krijgt. Zodat het verhaal meer wordt dan alleen maar een oppervlakkige technisch goed geschreven thriller.

Conclusie

Belinda Aebi’s 'Troebel Water' is beslist amusant genoeg om te lezen!