Barbara De Korte geeft workshops in Frankrijk. Ze merkt al snel dat in de huidige groep van zeven deelnemers een onderlinge sfeer van vijandigheid is. Ze willen ook niet prijsgeven waar ze elkaar van kennen wat het voor Barbara allemaal nog mysterieuzer maakt.

Er is Frank die strafrechtadvocaat is, Marcel die historische kostuums ontwerpt en samenwoont met zijn vriend, Marjolein runt een beautykliniek, Saskia is freelance fotograaf, Tim en Yvonne zijn broer en zus en eigenaar van het restaurant Manger die zelfs twee Michelinsterren heeft en Astrid is een verpleegkundig specialist op de dienst oncologie, wat deze mensen bindt die totaal verschillend zijn, blijft een raadsel.

Maar dan beginnen ze plots één voor één af te haken voor de workshop, Tim en Yvonne zien het niet meer zitten, Astrid wil terug naar huis naar haar dochtertje, … één voor één vertrekken de deelnemers. Barbara ergert zich enorm aan het gedrag van de deelnemers, ze vindt hen arrogant en kinderachtig. Maar dan begint ze te beseffen dat er meer aan de hand is dan alleen maar ‘deelnemers die afhaken’.

Conclusie

Verpest is de tweede thriller van Liesbeth Van Kempen. Voor haar debuut Gevaarlijk Spel was zij genomineerd voor de Hebban Debuutprijs. Verpest is het vervolg op Gevaarlijk Spel, dezelfde hoofdpersonages, Suzan, Louise, Barbara en Rob, zijn terug aanwezig en je kan het boek lezen zonder ‘Gevaarlijk Spel’ reeds te hebben gelezen. Hoewel het dus kan, vond ik het toch soms wat moeilijk om bepaalde verhaallijnen te volgen. Zo was het mij niet helemaal duidelijk wat er precies gebeurd was in ‘Gevaarlijk Spel’ waardoor Louise en Suzan het nodig vonden terug te keren naar hun vakantiehuisje in Frankrijk. Op zich heb je deze info niet nodig om het verhaal van Verpest te kunnen volgen, maar ik zit wel met een soort gat om het volledige verhaal te begrijpen, wat ik persoonlijk toch een beetje jammer vind.

Liesbeth schrijft op een eenvoudige, snelle en vlotte manier. Het verhaal raast voorbij als een trein en is spannend, wat het een leuke thriller maakt. De personages lijken zo uit ons dagelijks leven te komen, iedereen kent wel een ‘Marcel’ of een ‘Marjolein en een ‘Astrid’ of ‘Saskia’ waardoor het soms wel herkenbaar was en op bepaalde momenten zelfs grappig. Het sarcasme in het boek gaf het verhaal wat extra veerkracht en vond ik geweldig.
Tijdens het lezen bleef ik soms wel nog met een paar vragen zitten. Ik weet bijvoorbeeld nog steeds niet goed hoe Barbara de workshops geeft, het paard, … waar ik toch wel benieuwd naar was, waardoor ik toch een beetje op mijn honger ben blijven zitten. Hoewel ik me dus soms wat vragen stelde bij het verhaal, bleef het mij wel boeien en bleef ik het ook non-stop verder lezen net zoals bij een pageturner.

Het voorspelbaarheidsgehalte van Verpest is hoog, waardoor ik het boek ook minder origineel vond. Als je de titel, de cover en de tekst op de achterflap samen neemt verklappen die toch wel veel en zo kan je de plot bovendien voorspellen, wat zonde is. Hadden deze anders geweest had ik het boek zeker beter gevonden. Ik weet wel dat je een boek nooit mag oordelen op zijn cover, maar deze mag ook geen spoilers prijsgeven want zo hebben de lezers van het boek minder leesplezier.

Het boek bevat alle elementen van een thriller: de spanning is er en het leest zeer vlot. Liesbeth voegt daar dat tikkeltje geweldige humor aan toe, wat het tot een aangenaam boek maakt om te lezen. Doch jammer van het voorspellende karakter. Ik geef het boek dan ook 3,5 sterren.