Dit is een boek waarbij ik maar moeilijk tot een eenduidig eindoordeel kom. Enerzijds vind ik er sterke, taboedoorbrekende scenes in staan, anderzijds heeft het ook een hoog high-school-en-kalverliefde-gehalte.

Je zit als lezer meteen in het boek, want Finch en Violet, de twee hoofdpersonen, bevinden zich op het dak van hun school met suïcidale gedachten. Allebei om hun eigen redenen. Er ontstaat een vriendschap en daarna ook liefde. Daardoor begint de een weer te helen en te groeien. De ander groeit ook, maar is niet te helen. Kunnen zij elkaar redden?

Ik vond het onderhoudend verhaal. Een tragikomisch boek dat steeds tragischer wordt en minder komisch. Jennifer Niven weet controversiële thema’s behoorlijk realistisch en onomwonden te neer te zetten, op een manier die jongeren aanspreekt en voor herkenning zorgt. Dat het verhaal is deels gebaseerd op haar eigen ervaringen, maakt de leeservaring extra bijzonder.

Maar 'onderhoudend' is niet alleen een compliment, want ik vind het ook een woord dat je gebruikt wanneer je niks aardigers weet te zeggen. Mooi op het moment van lezen, maar ook vluchtig. Twee weken na dato zijn vooral enkele intense scenes me bijgebleven. Al zal ik die ook niet gauw vergeten, want er zitten een paar echt heftige scenes in het boek.

Misschien speelt ook mee dat ik niet de primaire doelgroep ben, waardoor het wat minder beklijft. Ik vond het af en toe een behoorlijke opstapeling van puberproblemen. Maar tegelijk onderscheidt het boek zich daarmee ook weer van andere boeken. Want vaak worden thema’s als suïcide en psychiatrische problemen in boeken redelijk geïsoleerd beschreven. Zo dus niet in ‘Waar het licht is’ en dat maakt het boek redelijk realistisch.

⭐️⭐️⭐️ sterren voor ‘Waar het licht is’ - Jennifer Niven