Lars van der Werf beschrijft zichzelf op zijn website als een in 1987 geboren plezierdichter en schrijver uit Rotterdam, terwijl verderop nog staat dat hij geboekt kan worden om op te treden met zijn versjes en verhalen tijdens festivals en partijtjes. Lars van der Werf schrijft (dus...) geen lange, ingewikkelde, van symboliek en lyriek druipende gedichten. Hij haalt geen grappen uit met de lay-out, gebruikt geen biljartballen in plaats van letters, woorden en zinnen, experimenteert nergens, nee, hij schrijft versjes.

Ik wil nooit meer morgen

omdat vandaag zo mooi nog is

zo tijdloos zonder zorgen

dat ik morgen vast vannacht mis

De versjesbundel van Lars staat vol met vergelijkbare gedichtjes. Dat wil niet zeggen dat ze altijd maar even vrolijk of optimistisch zijn. Soms waarschuwen ze voorzichtig:

Ik kende iemand

die vandaag al als

morgen zag en dus

op 't einde ook al

een dag eerder

in z'n kist lag

En een enkele keer geeft Lars dichterlijk een wijze raad:

We moeten meer

hoelahoepen

We moeten meer

springen

We moeten meer krijten

op de stoepen

We moeten meer

kinderachtige dingen

Nee, er staat geen 'doen', wan dat rijmt niet op 'springen'.

Het grootste deel van de Versjes voor Lars zijn gedichten bestemd voor en gericht aan 'die ene' ander. Meestal lief en liefdevol, versjes die, mocht jij degene zijn die wordt bedoeld, zorgen dat je een beetje smelt. Zoals de uitsmijter, het 120ste versje:

Er zal ooit een tijd zijn

dat niemand meer weet hoe

jij een aardbei in de

zomerzon eet of hoe je soms

een pluk haar uit je ogen

blaast en lievig fronst

wanneer je verveeld bent of

verbaasd

Dus schrijf ik dat nu voor

mensen van later allemaal

zo goed als kan op zodat ze

straks weten hoe mooi je was

in een notendop

Wie smelt er niet van zo'n 'tussen neus en lippen gecomponeerd lijkend' liefdesgedichtje? Maar wat als je het volgende gedicht overneemt en voordraagt aan je geliefde?

Jij bent mijn gat

in de ozonlaag

Mijn palmolieplantage

int regenwoud

Jij bent mijn gierende

kettingzaag

Jij bent zo lekker,

lekker fout

Eén of meer van de versjes overnemen en zelf voordragen, of op briefjes of kaarten zetten en naar je lief opsturen, is geen enkel probleem. Dat raadt Lars zelfs aan als je zelf moeite hebt om dat wat in zo'n versje wordt gezegd, zelf onder woorden te brengen. Maar het is nog aardiger om je geliefde het versbundeltje en dus alle 120 gedichtjes, cadeau te doen en het dan samen te lezen of aan elkaar voor te lezen. Inderdaad, zoals op de achterkant van het boek staat, in bed, vlak voor het slapen gaan, met als gevolg dat ruzies oplossen, chagrijn in het niets verdwijnt en je van je tenen tot je haarpunten glimlachend de donkere nacht ingaat.

Nee, het is geen bundel vol grote onvergetelijk briljante poëzie, dat niet, maar wel lief. Héél lief.