Anna is een 7-jarig meisje. Haar vader leert haar allerlei talen. Ze is een voorlijk meisje. Op een dag laat haar vader haar een paar uur bij een kennis achter. Echter haar vader komt niet terug om haar op te halen. Dan komt ze alleen te staan tot ze de zwaluwman ontmoet. Een indrukwekkend lange man. Ze volgt hem. En blijft hem volgen. De zwaluwman spreekt verschillende talen. Samen trekken ze door de bossen en moeten zien te overleven in de oorlog.
Gavriel Savit heeft een bijzondere schrijfstijl. Mooie zinnen, die soms een paar keer herlezen moeten worden om precies te begrijpen wat er nu staat.Het verhaal speelt zich in de oorlog af. Doordat het vanuit de ogen van een jong kind beschreven wordt die niet alles direct begrijpt ga je als lezer dieper nadenken over de oorlogssituaties en de overlevingsdrang
Door de mooie zinnen komen de lugubere situaties niet altijd even hard aan en worden ze wat afgezwakt. De gebeurtenissen zijn vrij kort te vertellen, maar de manier waarop het verteld wordt maakt indruk. Wel moet je van deze stijl houden. Niet iedereen zal gecharmeerd zijn heb ik het vermoeden.
Samenvattend kan ik zeggen een taalkundig stukje vakwerk, maar qua verhaal voor mij net iets te vlak.
Dit boek geef ik daarom 3 sterren.