Al de positieve recensies die Americanah de afgelopen jaren kreeg, zijn meer dan verdiend. Allereerst vond ik de schrijfstijl bijzonder goed (ik moet er wel bij zeggen: ik las dit boek in het Engels). Daarnaast was ik meteen volledig weg van het Nigeriaanse hoofdpersonage Ifemelu. Ik vond haar zo'n stoere vrouw. Ze heeft een duidelijke mening en heeft een sterke persoonlijkheid. We volgen haar terwijl ze opgroeit in Nigeria en vervolgens wanneer ze emigreert naar de VS. Door haar ogen ervaar je hoe het is om een zwarte vrouw te zijn in Noord-Amerika, en hoe dat verschilt van zwart zijn in Nigeria. Het verhaal is doorspekt met maatschappijkritiek en benadrukt vooral hoe ras benadert wordt in de Amerikaanse samenleving, en hoe nauw het verweven is met andere issues zoals schoonheidsidealen, mentale gezondheid en romantische relaties. Ik heb nog nooit zo hard het gevoel gehad iets bijgeleerd te hebben na het lezen van een roman.