Bij werelden van vuur en ijs dacht ik eerlijk gezegd aan de mythologie van de Edda, maar de schrijver van dit boek heeft er een heel andere draai aan gegeven. Dit is een erg interessant science fiction verhaal over Mercurius, de Maan en Mars en zelfs Pluto. De setting is in 2373 en op Mercurius moeten de mijnwerkers oppassen dat ze het zonlicht mijden. Tanja ziet metaalplanten en als ze die oogst, verandert haar leven. Ze wordt bedrogen maar ook geholpen en kan met een ruimteschip naar de maan reizen, een levensgevaarlijke rit. Daar gaat het verhaal verder en komen er vreemde personages bij die Tanja ontmoet. Lekker cynisch en grappig komen er allerlei dingen bij die in onze tijd ook een rol spelen, firewalls en computervirussen en allerlei andere verwijzingen. het is een bijzonder en origineel verhaal en ik heb ervan genoten. De schrijfstijl maakt dat dit boek lekker leest.