SOS is een met vaart vertelde, bij momenten soms documentair aandoende misdaadroman die gebaseerd is op waargebeurde feiten, in casu een van de grootste drugtrafieken in de lage landen.
Via korte hoofdstukken en een raak gekozen schrijfstijl weet de auteur de opwinding die in het goed in elkaar stekende verhaal zit, over te brengen.

Voordat de lezer aan het eigenlijke verhaal kan beginnen, krijgt deze de waarschuwing mee dat het een complex verhaal is, met een uitgebreide schare aan personages.
Deze worden dan ook netjes voorgesteld. De heldere vertelstijl zorgt er echter voor dat je als (aandachtige) lezer in feite niet te vaak hoeft terug te bladeren om op te zoeken wie wie nu ook weer is.
Dat de auteur zijn weg kent in de ingewikkelde politiestructuur van België en de gebruikte politiematerialen, blijkt uit zijn opsomming van politiediensten, titels, voer-, vaar- en vliegtuigen en gebezigde procedures.
De personages worden niet tot op het bot uitgediept, wat niet stoort, omdat het eigenlijk de groots opgezette operatie “Seagull” is die zich gaandeweg als een allesomvattend geheel openbaart.
Naast de cliffhangers mag ook de humor niet onvermeld blijven, die gedoseerd en met de juiste timing, het lezen veraangenaamt.