Charlie Ashanti spreekt Kats. Hij vindt dat vanzelfsprekend, maar als zijn ouders zijn ontvoerd, merkt hij pas hoe handig het is. De katten geven hem informatie over zijn ouders en waarschuwen hem dat hij zelf ook gevaar loopt. Charlie slaat op de vlucht en komt terecht op een circusschip dat op weg is naar Parijs.
Daar krijgt hij een baantje bij de leeuwen. Als de leeuwen vragen of Charlie hen wil helpen ontsnappen in ruil voor hulp bij het vinden van zijn ouders, begint het avontuur eigenlijk pas echt...

De eerste alinea is niet echt representatief voor de rest van het verhaal. Charlie lijkt hier ongeinteresseerd, maar hij houdt juist veel van zijn ouders en hij doet er alles aan om ze terug te vinden, zodra ze zijn ontvoerd. Ook de schrijfstijl in de rest van het boek is afwisselender tussen beschrijvingen en dialogen en Charlies gedachten.
Het begint dus niet zo spannend, maar als je verder leest, wordt het verhaal wel wat beter dan dat je op basis van de eerste pagina zou verwachten.

"Leeuwenjongen" is een spannend verhaal: er gebeurt heel veel en Charlie komt ook steeds in onverwachte situaties terecht. Aan de andere kant zijn de situaties heel onwaarschijnlijk. Dat komt niet alleen omdat Charlie met katten kan praten. Op de achterkant van het boek staat dat de dochter van de auteur het verhaal heeft verzonnen en dat haar moeder het heeft opgeschreven. Qua ideeën is te merken dat ook wel te merken: het is zeker geen realistisch verhaal, maar wel leuk, omdat je juist door de fantasie niet weet wat Charlie nu weer zal tegenkomen.

Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst, waarin olie schaars is en er dus nog amper auto's op benzine rijden. Er zijn wat elektrische auto's en boten varen op stoom of worden voortgetrokken door paarden. Maar als er nog elektrische auto's rijden, waarom lezen we dan amper iets over metro's? Het speelt zich grotendeels af in Londen en Parijs, waar de metronetwerken nogal uitgebreid zijn. Ook zijn er onderzeeërs, maar over de brandstof daarvan wordt niets gezegd.
Verder zou ik ook minder dingen van plastic verwachten als de olie bijna op is, maar iedereen heeft nog wel gewoon een mobieltje en ook over andere gebruiksvoorwerpen wordt niets gezegd.
Het is een kinderboek en het feit dat de olie bijna op is, is niet het hoofdonderwerp (dat is het verhaal van Charlie en de leeuwen), maar toch is het jammer dat dit thema niet iets verder is uitgewerkt.

De personages zijn duidelijk goed of slecht, al twijfelt Charlie soms of de slechte personages misschien toch goed zijn. Ik ben benieuwd of hier nog wat mee gedaan gaat worden in de volgende boeken! In ieder geval zijn alle personages, voor zover je dingen over ze te weten komt, interessant om over te lezen. Iedereen voegt wel wat toe aan het verhaal, sommigen meer dan anderen. Charlie is een goede hoofdpersoon: hij onderneemt actie als het moet, maar hij weet nooit zeker of hij het wel goed doet. Hij doet in ieder geval zijn best en het is heel duidelijk dat hij van zijn ouders houdt en ze wil redden van hun ontvoerders. Zijn ouders zelf zitten echter in een situatie waarin ze niet zoveel kunnen doen.
De reden dat Charlie met katten kan praten, wordt uitgelegd. Hierdoor krijgt Charlie steeds aanwijzingen om zijn speurtocht te kunnen voortzetten. Ook maakt het de leeuwen tot interessante personages met persoonlijkheden, juist omdat ze gesprekken met Charlie kunnen voeren.

Alles wat Charlie doet en denkt wordt duidelijk verteld. De lezer (of luisteraar, in geval van voorlezen), hoeft zich het verhaal alleen maar voor te stellen.
Het taalgebruik is niet kinderachtig, maar past wel bij een jongen van Charlies leeftijd. Woorden die hij tegenkomt maar niet snapt, worden extra uitgelegd. Aan de andere kant spreekt Charlie ook meer talen, dus als hij die gebruikt, staan er vertalingen bij.

De illustraties bestaan alleen uit lijnen (ze zijn niet ingekleurd). Omdat ze zo gedetailleerd zijn, is het ook interessant om wat langer naar de tekeningen te kijken om te zien wat er allemaal op te ontdekken valt. Er staan niet heel veel illustraties in het boek, maar de hoeveelheid is goed.

Een aantal keer staat er een stukje bladmuziek in het boek. Dit zijn liedjes die gezongen of gespeeld worden in het verhaal. Als je de liedjes niet speelt, is het verhaal ook goed te volgen, omdat de auteur de liedjes en de sfeer ervan ook beschrijft in de tekst. Het is zeker een leuke toevoeging!

"Leeuwenjongen" is een spannend, fantasievol verhaal met een hoog tempo, maar helaas is het verhaal te lang voor één boek. Zorg wel dat je deel 2 al hebt liggen, want het is geen afgerond verhaal!