Volgens mij bestaan er twee soorten goede boeken. De boeken die zo meeslepend zijn dat je ze niet weg kunt leggen en ze a.h.w. verslindt en dan zijn er de boeken, die je net langzaam leest en met kleine hapjes degusteert, omdat ze zo beklijvend zijn. Het boek van Arjen van Veelen behoort zonder twijfel tot deze tweede categorie.
Hoewel ik nooit de aandrang had om uren aan een stuk voort te lezen in dit boek, liet het me ook nooit los. Ik vond het boeiend om beetje bij beetje meer te vernemen over de bijzondere vriendschap tussen de auteur en Thomas Blondeau. Het feit dat dit verhaal parallel geschreven werd met de zoektocht van de auteur naar het graf van Alexander de Grote in Egypte verleent het boek extra diepgang.
Ik vond het een aangenaam boek, maar dus geen pageturner.