Frankrijk 1916. Terwijl om haar heen WOI woedt en haar grote liefde Édouard vecht aan het front, is Sophie de steun en toeverlaat van haar familie. Wanneer de Duitsers hun intrek nemen in het familiehotel dat Sophie runt met haar zus, valt de Kommandant voor Sophie en voor het schilderij dat Édouard van haar maakte vóór de oorlog. Sophie besluit dat het schilderij de enige kans zal zijn om Édouard terug te zien, waarmee ze haar reputatie en haar leven op het spel zet.

Bijna een eeuw later krijgt Liv dit schilderij van haar man David, vlak voor zijn plotselinge dood. Het betekent alles voor haar, want het is een herinnering aan hun gelukkige, korte samenzijn. Maar dan hoort ze over de donkere en door passie verscheurde kant van het schilderij...

Het verhaal;

Frankrijk 1916
Nadat haar man Édouard vecht aan het front gaat Sophie Lefèvre naar haar geboorte dorp St.-Péronne om haar familie te ondersteunen. Samen met haar zus runnen zij het familiehotel, Le Coq Rouge. Er is bijna geen eten, alle bruikbare spullen uit het hotel is door de Duitsers in beslag genomen, en van Édouard heeft ze al 3 maanden niks meer vernomen. Het enige tastbare dat ze nog van hem heeft is het schilderij dat hij voor de oorlog van haar maakte. ‘De vrouw die je achterliet’
De Duitsers nemen intrek in het hotel, Sophie en Hélène koken elke avond voor een aantal officieren waaronder de Kommandant. Deze heeft oog voor kunst en staat meerdere malen bij het schilderij van haar te kijken. Het schilderij wordt voor haar een middel om haar man te redden, met alle gevolgen van dien….

London 2006
Liv, net weduwe probeert weer langzaam haar zaken op orde te krijgen. Haar man David is na 10 gelukkige jaren gestorven en heeft haar diep bedroefd achtergelaten. Tijdens hun huwelijksreis stuiten ze per toeval op het schilderij ‘Het meisje dat je achterliet’. Dat juist dit schilderij een grote rol gaat spelen in haar leven weet ze dan nog niet. Als Liv in een bar van haar tas wordt beroofd komt ze in contact met Paul. Hij neemt haar mee naar huis waar ze de nacht doorbrengt in het bed van zijn zoontje. Beschaamd verlaat zij de volgende ochtend het appartement van Paul. Enige tijd later ontmoeten zij elkaar weer en er bloeit is op tussen die twee. Wanneer Paul blijft slapen en het schilderij in haar slaapkamer ziet hangen gaat hij er ineens vandoor. Liv blijft achter met een afgewezen gevoel.
Paul werkt bij TARP “Trace and Return Partnership” dat is opgericht om kunstwerken terug te bezorgen aan mensen die deze kunstwerken zijn kwijtgeraakt als gevolg van roof of gedwongen verkoop van persoonlijke bezittingen in oorlogstijd. TARP is ingeschakeld door de nabestaanden van Édouard Lefèvre om het schilderij ‘Het meisje dat je achterliet’ voor hun op te sporen en terug te laten bezorgen. Liv en Paul komen hierdoor lijnrecht tegenover elkaar te staan. Liv weigert het schilderij terug te geven, en Paul is er alles aan gelegen om ervoor te zorgen dat het schilderij bij de rechtmatige eigenaar terecht komt. Een interessante zoektocht naar het verleden volgt…..

Beoordeling;

Zoals ik van Jojo Moyes gewend ben zet ze een verhaal neer dat vanaf de eerste pagina boeit. De eerste wereldoorlog staat centraal, en ondanks de schrijnende omstandigheden van die periode maakt ze er toch weer een prachtige feelgood roman van.
Een schilderij staat centraal in het verhaal, ingezet in de eerste wereldoorlog door Sophie om herenigd te worden met haar geliefde Édouard, voor Liv een laatste herinnering aan haar verloren geliefde David.
Liv vindt dat ze het schilderij volkomen legaal heeft verkregen en wil het dus niet vrijwillig afgeven. De familie van Édouard wil het schilderij terug omdat ze menen dat het in de oorlog door de Duitsers is gestolen. Een rechtszaak is het gevolg, één met een verrassend einde.
De schakelingen tussen het verleden en het heden in het tweede gedeelte van het boek vond ik er fijn om te lezen. De vragen die in je op komen tijdens het lezen van het eerste deel, worden gaandeweg het tweede deel beantwoord.
Alle ingrediënten die in een roman aanwezig moeten zijn zaten in het verhaal. Ik geniet heel erg van een happy end, en Jojo Moyes heeft mij hierin niet teleurgesteld.De plot was volkomen onverwacht.

Portret van een vrouw krijgt van mij 4 sterren!