Het gouden ei van Tim Krabbé is een klein dun boekje met maar 97 bladzijden. Het was dan ook geen verrassing dat ik het boekje binnen een dag uit had. Veel meer dan de grote verhaallijn is er niet blijven hangen, het boekje bestaat dan ook bijna alleen maar uit een grote verhaallijn met maar weinig diepgang en invulling van andere personages dan Saskia en Rex.

Het verhaal zelf vind ik zo slecht nog niet, het heeft wel wat weg van een aflevering van CSI, maar toch is het iets meer dan alleen dat. Door de kille manier van schrijven die Tim Krabbé gebruikt blijft het boek heel neutraal. Hierdoor krijg je niet direct medelijden met de hoofdpersonages en kun je je beter inleven met de moordenaar Lemore. Je kunt je eigen meningen vormen bij dit boek.

De korte kille manier van schrijven maakt het boek ook beter begrijpbaar waardoor het makkelijk en vlug weg leest. Hij probeert zijn personages niet te ingewikkeld te maken maar houdt het vrij simpel waardoor de lezer de personages gedeeltelijk zelf kan aanvullen.

Lemore, de moordenaar, is in mijn opzicht het meest interessante personage in het boek. Aan de ene kant is hij huisvader, een leraar, een man die niets of niemand kwaad lijkt te doen en zelfs een klein meisje van de verdrinkingsdood redt. Aan de andere kant is hij een koelbloedige moordenaar die zomaar twee onschuldige studente dood schiet als oefening op zijn ultieme moordplan. Deze moord blijkt dan de moord op Saskia te zijn wat natuurlijk wel heel voorspelbaar is.

Al met al is het gouden ei niet echt een tijdverspilling aangezien je het toch zo uit hebt. Het is dus zeker een aanrader voor mensen die niet zo graag lezen en wel van een beetje spanning houden. Het bevat grote spanningsbogen en is geschikt voor een groot publiek.