„Mijn naam is Daisy Houghton. Ik ben veertien jaar. Zes maanden geleden heb ik mijn vader vermoord. Het was niet met voorbedachte rade en ook niet bloederig. Ik heb hem niet eens aangeraakt. Tegen hem praten was voldoende. (…)Ik weet trouwens wat je denkt. Waar is je moeder? Waarom ben je niet bij haar? Dat is het probleem. Haar heb ik namelijk ook vermoord.”

Bij het lezen van bovenstaande tekst in de proloog word ik nieuwsgierig naar het verhaal hierachter en wil ik snel verder lezen. In dit hartverscheurende en heftige verhaal worstelt de jonge kwetsbare Daisy met haar schuldgevoelens over de dood van haar ouders. Zij is ervan overtuigd dat het haar schuld is dat haar ouders overleden zijn. Het verhaal wordt in korte hoofdstukken in de verleden tijd verteld. We lezen het verhaal vanuit het perspectief van Daisy. Meteen vanaf het begin word ik het verhaal ingevoerd en laat deze mij niet meer los. Als lezer kun je niet anders dan meeleven met Daisy en hopen dat zij haar paniekaanvallen en de daarmee gepaard gaande zelfverminking zal weten te overwinnen.

Waardering: 4.5 sterren
Voor volledige recensie, zie:http://tboekenblog.blogspot.nl/2014/10/recensie-daisy-phil-earle.html