BAM. Wat een opening! Vanaf de eerste letter grijpt dit verhaal me, ben ik nieuwsgierig, word ik van de stoel geblazen door de wijze van vertellen; door Leon. Dit is zó anders dan anders, zo origineel ook en Baas bewijst direct wéér een Baas te zijn met de pen.

Leon besluit ‘zorg te dragen’ voor de huurauto van Yousra. Hij volgt de navigatie en het is werkelijk subliem hoe rondom dit gegeven zich een briljant verhaal ontvouwt. Het bijzondere is dat Baas je met weinig vaart en gebeurtenissen compleet vast weet te klinken, omdat je op je klompen aanvoelt dat dit gewoon niet oké zal zijn. Omdat je hersens continue ratelen waar dit naartoe zal gaan. Die ruimte, dat aandacht vasthouden, daar ligt voor mij de onderliggende spanning en man wat een leesgenot.

Daarnaast geeft alleen Leon zelf al alle stof tot nadenken. Wát een personage en wie is toch deze negentienjarige jongen, voorzien van een ‘stoornis’, die je met zijn hart van goud aan de hand meeneemt in zijn wereld en zijn belevingswereld. Aan alles komt een eind en dit einde heb ik gewoon twee keer nagelezen. Om het zeker te weten, om het nog eens extra in me op te nemen. Wanneer een boek dit allemaal met je doet, is dat gaaf of gaaf?

Conclusie:

Herberekening wordt op alle fronten fantastisch neergezet. Dit is nou zo’n boek waarvan ik denk: dit vind je helemaal geweldig, of niet.

Het moge duidelijk zijn. Ik vond het ge-wel-dig.

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Vier en halve sterren voor Herberekening.

Karin Meinen-Samenlezenisleuker