In de eerste plaats ga je denken dat je een thriller in handen hebt. Patterson heeft namelijk een boek met dezelfde titel. Toch hebben we het in dit geval over een verhaal in de literaire fictie en dat is toch wel andere koek. Je moet er dan ook even inkomen, de klik maken dat je geen spannende wendingen tegenkomt.
Eenmaal verdiept in Wie niet weg is en kennis te hebben gemaakt met de personages, leest het lekker weg. Het hoofdpersonage is duidelijk een goede verteller, wat de ik-vorm in dit boek goed tot zijn recht laat komen. Baete kan zich zeer goed in de vertellende persoon inleven, alsof hij onder de huid is gekropen. Je gaat bijna denken dat hij eigenlijk een verhaal van zichzelf vertelt, in plaats van dat het verhaal van een ander wordt verteld. Een boek waar je van zult genieten, ongeacht of het genre je aantrekt.