Bij het zien van de cover van Van binnen is alles stuk van Simon Hammelburg krijg je al een idee dat het wel over Tweede Wereldoorlog moet gaan en dan met name met wat er met de joden is gebeurd.
Het boek begint met het gedicht 'Ze zijn er nog' dat direct in je gaat zitten.
Daarna begint het verhaal van een man die zijn vrouw verliest en hoe hij zijn leven probeert op te pakken. Het eerste hoofdstuk komt meteen binnen donderen. Je voelt het ongeloof van de man die het niet kan geloven dat zijn vrouw is overleden. Je voelt zijn onmacht en zijn ergernis naar bepaalde personen toe die hun ongevraagde en grove mening over zijn vrouw maakten. Desondanks moet je af en toe ook wel lachen om zijn humor zoals bijvoorbeeld over een opmerking die hij maakt over de kist waarin zijn vrouw ligt en zijn opmerking over de cake na afloop.
Het is een verhaal waar diverse personen samenkomen die hij kent. Personen die eenzelfde soort jeugd als hij hebben meegemaakt. Het verhaal laat zien hoe de Tweede Wereldoorlog jaren na dato nog steeds doorleeft op de generaties daarna. De een is er beter uitgekomen en heeft een betere jeugd gehad dan de ander, maar ze hebben gemeen dat ze veel (onbekende) familie hebben verloren en hoe de nabestaanden daarop reageren.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.com/2018/08/van-binnen-is-alles-stuk-simon.html.