Om de ene of de andere reden is deze bundel met korte verhalen op de plank blijven liggen toen ik de Lunar Chronicles eindelijk besloot uit te lezen. En ik weet niet helemaal waarom. Ik hou namelijk van dit soort korte verhalen, achtergrond, iets meer uitleg. Het is immers de reden dat ik fanfic schrijf en zo af en toe ook lees. Maar wellicht was er toch een deel van mij dat bang was dat de verhalen in deze bundel weinig toe zouden voegen.

Het tegendeel was waar. Alle verhalen, stuk voor stuk, hadden wel degelijk iets toe te voegen. Elk karakter kreeg net dat beetje meer achtergrond en inhoud (ja, nog meer) en we kreeg nog net iets meer inzicht in hoe bepaalde puzzelstukken en pionnen op bepaalde plekken terecht gekomen waren. Er was letterlijk geen enkel verhaal dat me verveelde, dat mijn aandacht niet vasthield of waarvan ik me afvroeg waarom Meyer het überhaupt geschreven had.

En net als de rest van de serie waren alle verhalen heerlijk vlot geschreven. Het heeft even geduurd voor ik de schrijfstijl van Meyer echt ging waarderen, maar tijdens het lezen van dit boek merkte ik oprecht hoe prettig ik het vond. Ze heeft de perfecte mix tussen een stromend geheel, maar met alsnog wel wat bloemerigs en zangerigs. Het is een mooie en ietwat lyrische schrijfstijl, maar zonder zijn functionaliteit uit het oog te verliezen.

En uiteraard werd ik er tijdens het boek weer aan herinnert hoe tof ik deze karakters vond, de reis die ze gemaakt hebben en de overduidelijk verschillende persoonlijkheden die Meyer aan ze heeft weten te geven.

Mocht je twijfelen of het lezen van deze bundel de moeite waard is, niet meer doen. Hij is de moeite waard. Beloofd.