Wat een mooi en integer verhaal over een vriendschap die voorzichtig ontstaat tussen 2 vrouwen in het prachtige landschap van Zweden. Door middel van de schitterende natuuromschrijvingen waan je je als lezer is een afgelegen gebied waar de tijd stil lijkt te staan. Alleen het veranderen van de seizoenen biedt houvast in de rust die daar heerst en waardoor het lijkt alsof men automatisch wat langzamer leeft (en waardoor ik als lezer ook wat langzamer en met meer aandacht ging lezen).

Innerlijke rust is echter iets wat ontbreekt bij beide hoofdpersonages als zij elkaar leren kennen maar langzaam maar zeker komt de lezer achter de geschiedenis van beide dames, daar zij elkaar voorzichtig en met heel veel respect voor de ander, hun levensverhaal vertellen. Het verhaal draait met name om de moed om dingen onder ogen te zien, om berusting en acceptatie, om al wat gebeurd is een plaatsje te geven in je leven maar vooral ook om door te gaan. Dat het nooit te laat is om opnieuw te beginnen, of dingen in een ander licht te zien, om je leven anders in te richten of iemand je vriendschap te schenken.

De auteur heeft een heldere stijl van schrijven waarin zij veel gevoel legt. En ieder hoofdstuk begint met een paar regels uit een gedicht of een songtekst, welke met zo’n zorg gekozen is dat het de onderlaag van ieder hoofdstuk bekrachtigd. Heel mooi!