Als je op zo een serene manier zo een ingewikkelde familie kwestie kan beschrijven ben je groots.
De personages vertellen allemaal hun eigen verhaal en daardoor krijg je als lezer het gevoel deel uit te maken van het gezin. Knap gedaan want het is wel een alwetende verteller maar nergens treedt ze op de voorgrond.
De emoties zijn niet overdreven of doordacht maar komen juist door de boeiende en kalme schrijfstijl extra bij je binnen, waardoor je de onmacht, het verdriet en de liefde heel goed kunt meevoelen. Het is vooral het respect wat in haar schrijfstijl zo naar voren komt. Respect voor mensen, gevoelens en geloof.
Het verschil in levensstijl tussen de kinderen en hun ouders wordt ook heel goed weergegeven, vooral de strijd die de kinderen voelen, ze willen integreren maar tegelijkertijd hun ouders, familie, geloof en tradities niet verloochenen.

Dit is de debuut roman van Fatima Fahreen en het zal ongetwijfeld prijzen binnen gaan halen. Geheel terecht. Het is te hopen dat er in de toekomst meerdere boeken van haar zullen verschijnen en ze deze prachtige, boeiende schrijfstijl zal weten te behouden.