Een boek, alweer Een oudje, uit 1992, maar nog geenszins verjaard.
Drie weken lang was ik in de ban van het vreselijke geheim van een groepje studenten. Tegen de achtergrond van een studie klassieke talen zoekt een viertal studenten het delirium op van de Dionysische waan, waardoor alles in hun leven verandert. Een vijfde, de hoofdpersoon wordt tot zijn verwarring opgenomen in het groepje en zo betrokken bij de "de verborgen geschiedenis"

In een prachtige, poëtische taal wordt de dramatische ontwikkeling in dat studiejaar beschreven. Soms dacht ik, dat de werkelijke hoofdpersoon Henry was, een jongen die de drijfveer achter het geheel was, maar hij blijft puzzelend geheimzinnig.
Hoewel ik na een 300 blz. wel even iets had: nu spint de schrijfster het thema wel teveel uit.

Het was voor mij drie weken genieten, waarbij ik zelfs geen kranten meer doornam, maar elk momentje aangreep weer verder te gaan met dit verhaal.