Fitzek is uniek in zijn manier van schrijven, het opbouwen van spanning en de psychologie achter het verhaal. Wat hij niet schrijft drijft de lezer soms tot waanzin en laat deze dan ook lang in het ongewisse. Hij is meester in het vertellen van de meest bizarre verhalen zonder te vervallen in overdreven bloedvergieten of eindeloze dialogen. Fitzek is snel, kundig en blijft boeien. Boek na boek, zo ook nu. Het thema in ‘Passagier 23’ is behoorlijk bizar, gebaseerd op feiten!- en kent hoge spanningsmomenten. De confrontatie die Martin moet aangaan, ook al wil hij dat niet, is haast onmenselijk. Hij is alles kwijt, heeft alleen zijn werk nog als vaste factor, en net dat werk confronteert hem weer op een uiterst pijnlijke wijze met zijn verlies. Fitzek zet dat op een zeer menselijke manier neer, zonder de spanning uit het oog te verliezen.

Eenmaal een boek van Fitzek lezen is als een veroordeling tot meer. Je kunt de rest niet negeren en dus moet je wel. Stuk voor stuk zijn de boeken van deze auteur uniek in zijn soort. Psychologisch erg sterk, prachtig woordgebruik en met wederom een zeer goede vertaling naar het Nederlands! Verrassende verhaallijnen die nooit zijn wat ze lijken, tot op het laatste moment is het voor de lezer afwachten en dan vaak nog moet je er even over nadenken. Fitzek speelt met je fantasie en dat is voor de thrillerlezer een ware belevenis.