Geef mij een verhaal over een oude man, en ik ben doorgaans tevreden. De Onwaarschijnlijke Reis van Harold Fry, geschreven door Rachel Joyce, leek dan ook op mijn lijf geschreven. Harold Fry is namelijk een gepensioneerde Engelsman. Jackpot.

Op een dag ontvangt Harold een brief van een vrouw die hij ooit kende, die vertelt ernstig ziek te zijn. In een poging haar te redden, begint Harold aan een wandeltocht om de meer dan 1000 km te overbruggen die hen van elkaar scheidt.

Op het eerste zicht lijkt dit een hoopvol verhaal over een man die bewijst dat hoop levens kan redden. In realiteit is dit boek echter veel gelaagder. Harolds reis is er vooral één van confrontaties met zichzelf en het verleden. Door de eenzame tocht wordt hij gedwongen heel wat onverwerkt verdriet onder ogen te zien: zijn moeilijke jeugd, de afstandelijke relatie tussen hem en zijn vrouw Maureen, en issues met zijn zoon David. Elke stap die hem verder verwijdert van thuis, brengt hem een stap dichter bij zichzelf en de erkenning van zijn fouten.

Dit verhaal is traag, triest, heftig en prachtig, en zal ongetwijfeld je hart breken.
En dat is exact waarom je het moet lezen.