RECENSIE: DE VELE LEVENS VAN AMORY CLAY

WILLIAM BOYD


Dit boek verhaalt op meesterlijke wijze het leven van de fictieve figuur Amory Clay. William Boyd heeft dit verhaal op zo’n manier geschreven dat de grens tussen fictie en non-fictie vaak vaag wordt. Hij heeft zijn personage en haar verhaal wel degelijk helemaal verzonnen, maar hij doet er alles aan om ze naar waarheid te laten klinken. Zo verweeft hij de waargebeurde verhalen van echte mensen in zijn eigen verhaal.
En is Amory Clay zelf de verteller. Aan de hand van fragmenten uit haar dagboek, dat ze in Schotland schrijft, blikt ze op haar leven terug. We zijn ondertussen 1977 en Amory is 69 jaar oud. Door het gebruik van het dagboek als medium versterkt de auteur de suggestie dat het een waar gebeurd verhaal betreft.
Bijna een eeuw geschiedenis wordt omspannen en Boyd schetst een mooi beeld van enkele cruciale momenten uit de moderne geschiedenis. Elke episode wordt nog opgeluisterd door foto’s, zogenaamd door haar genomen. Die sluiten naadloos bij het verhaal aan en geven opnieuw de indruk dat het hier om non-fictie gaat.

In haar jeugd lijdt Amory Clay onder de psychische labiliteit van haar vader en wendt ze zich tot haar oom Greville die societyfotograaf is. Hij ontketent bij haar een passie voor de fotografie. Ze begint ook met de beau monde van Londen te fotograferen.
Amory wil haar carrière echter verder uitbouwen en komt terecht in de Berlijnse cabarets en het wilde leven van de roerige jaren ’20. Daar maakt ze haar eerste ‘kunstfoto’s’. Terug in Londen wordt haar tentoonstelling echter als een schennis van de openbare zeden beschouwd.
Ontgoocheld en berooid wijkt ze uit naar New York, waar ze gaat werken voor een tijdschrift. Maar, teleurgesteld in de liefde, keert ze na enkele jaren naar Londen terug. Voor hetzelfde tijdschrift wordt ze daar hun buitenlandse correspondente. Tijdens de verslaggeving over een betoging van zwarthemden in de late jaren ’30 wordt ze in elkaar gestampt.
In de zomer van 1939, na een lange herstelperiode, vertrekt ze opnieuw naar Amerika en begint daar aan een weinig uitdagende baan als modefotografe.
In de tweede wereldoorlog gaat ze naar Frankrijk als een van de eerste vrouwelijke oorlogsfotografen.
Na de oorlog huwt ze een schotse militair en wijdt ze zich jaren aan haar gezin. Tot een aantal jaren na het overlijden van haar echtgenoot de fotografe en avonturier in haar weer wakker worden en ze de oorlog in Vietnam gaat verslaan. In 1968 keert ze naar Schotland terug en verblijft daar tot het einde van haar leven in 1983.
Koppig biedt ze telkens weer het hoofd aan elke nieuwe situatie en leeft ze haar leven ten volle. Ze ontmoet interessante mensen, nieuwe geliefden en wordt met opmerkelijke, intrigerende gebeurtenissen geconfronteerd.

William Boyd heeft een erg boeiend, meeslepend verhaal, en echte pageturner geschreven. Dit boek van 480 bladzijden heeft geen moment verveeld. Het is een overtuigend portret van een bijzondere vrouw geworden. Een echte aanrader.