Militair Kendall James heeft na een missie in Afghanistan heel veel moeite om zijn dagelijkse leven weer op te pakken. Kendall slaapt slecht en wordt telkens opnieuw geconfronteerd met de verschrikkelijke beelden van de oorlog. Stemmingswisselingen zijn de enige constante in zijn leven. Dat maakt hem licht ontvlambaar. Wanneer hij op een nacht wederom niet kan slapen vanwege een paniekaanval, gaat hij naar een tankstation in de buurt om wat te eten te kopen. Daar gaat het echter gruwelijk mis. Wanneer iemand naar hem toeloopt met een mobieltje in z’n hand, denkt Kendall dat er een wapen getrokken wordt. Kendall reageert, met fatale gevolgen. In paniek door wat er gebeurd is, belt hij een jeugdvriend. Deze helpt hem… van de regen in de drup.

Oorlogswond gaat niet over een fysieke wond, maar over de psychische verwondingen die iemand oploopt na gevochten te hebben in een oorlog. Kendall lijdt aan PTTS (posttraumatische stressstoornis). Hierdoor beleeft hij telkens opnieuw de traumatische gebeurtenissen. Het is voor hem vaak moeilijk om onderscheid te maken tussen een terugkerende herinnering en de werkelijkheid. Kendall heeft ook last van enkele andere symptomen, zoals verhoogde prikkelbaarheid, slaapproblemen en overdreven schrikreacties. Rondom deze symptomen heeft Koen Thurlings zijn verhaal vernuftig opgebouwd. Zo zorgt de schrikreactie voor een fatale daad die de rode draad in het verhaal vormt.

Ontegenzeggelijk is ‘oorlog’ naast het trauma het thema van dit boek. Behalve de oorlog in Afghanistan waar Kendall diende, spelen zijn persoonlijke oorlogen een grote rol. Zo vecht hij, getraumatiseerd als hij is, een oorlog met zichzelf uit. Daarnaast voert hij een nietsontziende strijd tegen oude jeugdvriend Davey. Davey dwingt Kendall tot louche zaken en wil Kendall koste wat kost kapot maken. Wat er in Kendalls hoofd omgaat lijkt realistisch beschreven en geeft een duidelijke kijk op PTTS. Oorlogswond leest goed weg, maar het beklijft niet. De uitwerking van het verhaal laat helaas op enkele onderdelen te wensen over. Zo is psychologe Sophie Jenner door gebrek aan adequaat handelen geen personage dat tot haar recht komt in het boek. Juist in een boek over traumaverwerking had haar rol veel interessanter kunnen zijn. Ook het personage Katie, de vriendin van Kendall, blijft aan de oppervlakte. Ze is lief voor hem, maar veel meer valt er over zijn meest dierbare niet te zeggen. Het verhaal speelt zich af in Amerika, de personages hebben Amerikaanse namen, maar dit voegt allemaal weinig toe. Met Nederlandse namen en locaties was het verhaal gevoelsmatig exact hetzelfde geweest.  

Al met al is Oorlogswond een aardige middenmoter. Vanwege de thema’s oorlogen en trauma’s een interessant boek om te lezen, maar echt indruk maken doet het niet. Een betere uitwerking van personages was het boek ten goede gekomen. Het verhaal had diepgaander en met meer detail en sfeer uitgewerkt kunnen worden.