Stond op het punt om het boek niet uit te lezen...
Vond het zo vreemd beginnen en kon er geen touw aan vastknopen.
Toch verder gegaan omdat er toch veel goede recensies zijn ... maar ook heel veel slechte.

Het is een indringend verhaal en wordt met name verteld door de vrouw die haar kind heeft verloren.

Er is een goede recensie van "Trouw" en na het lezen van deze zag ik het verband tussen alles...
Als dit in het boek vermeld zou zijn geweesst dan zouden waarschijnlijk meerdere mensen door zijn gegaan met het lezen van dit boek.
En niet - zoals ikzelf ook in eerste instantie wilde -- afhaken.

"Bijna 50 pagina's telt de proloog van 'Geesteskind', en hij is, zoals dat heet, waar gebeurd. En schrijver krijgt steeds weer een beeld voor ogen van een haas, maar weet nog niet of hij dat in zijn werk zou kunnen gebruiken. Tot het plotseling rauw en verrassend op zijn plaats valt door wat zich in het echte leven afspeelt. In dat echte leven krijgt Toby Litt's vriendin Leigh, aan wie 'Geesteskind' is opgedragen, haar derde miskraam.
Na deze non-fictie opening begint de roman, over de miskraam van Agatha, en het bodemloze verdriet dat bijna leidt tot de vernietiging van alles wat haar lief is: haar huwelijk, haar zoontje, haar man Paddy, zij zelf."

Het verhaal van "De Haas" had er voor wat mij betreft niet ingehoeven...
ook veel lange zinnen maar niet vervelend... het laat je dingen zien...