Na een uitgebreide serie over Lynley en Havers waagt Elisabeth George zich aan een sociaal-economisch geëngageerde roman over de jeugd in de Londense achterbuurten. Voor wie een waarom verwacht op het einde van het vorige boek van George is het wellicht een desillusie. Hoewel, de moraal kan ook zijn dat er eigenlijk geen sprake is van een waarom in de zin van een zinnig antwoord op de moord van Helen. Dat maakt het verhaal en de moord nog wranger.

Maar wat mij betreft is George er in geslaagd de wereld te laten zien dat ze ook in andere genres dan het thrillergenre een topauteur is. Hoewel de vertaling voor wat betreft het slang uit Londen tekort schiet, geeft het boek een schrijnend beeld van een gezin aan de onderkant van de samenleving. Een gezin wat het bijna gaat redden, maar door omstandigheden en foute keuzes toch afglijdt.

Het is geen thriller maar wel een indrukwekkende, goed geschreven roman. Ik ging geheel op in het verhaal over de 2 jongens en moest een traan wegpinken toen bleek dat het ze toch niet ging lukken hun milieu te ontstijgen.