Dit boek verdient het om net zo'n bestseller te worden
als "Haar naam was Sarah".

Jenna Blum heeft een hele prettige manier
van schrijven. Ik wilde voor dit boek echt
de tijd nemen maar kon gewoon niet stoppen met lezen
waardoor het boek te gauw uit was naar mijn zin.

De Tweede Wereldoorlog speelt een grote rol in dit boek
maar het boek is ook nog veel meer.
Onderwerpen als moeder-dochter relatie, schuldgevoelens en
liefdesverhalen komen ook aan bod.

Je leest afwisselend de verhalen van de moeder Anna in de oorlogstijd
in Duitsland van 1939 tm 1945 toen Anna naar Amerika emigreerde.
De andere hoofdstukken gaan over dochter Trudy wonend en werkend in Minneapolis in 1996-1997 (en een proloog uit 1993) waarin Trudy werkt aan een onderzoek hoe Duitsers van geboorte zich de oorlog in Duitsland herinneren.

Bij "Haar naam was Sarah" was er nog wel eens de kritiek dat men de verhaallijn in het heden niet zo boeiend vond. Bij "Het Familieportret" vind ik beide verhaallijnen echt net zo boeiend en vol met onderhuidse spanning.

Bij het verhaal van Anna vroeg ik me steeds af wat ik zelf had gedaan in zo'n situatie. Ik weet het niet en ik hoop er nooit achter te hoeven komen.

Jenna Blum mijn complimenten voor dit geweldige boek dat mij helemaal in zijn greep had en ik hoop dat jouw tweede roman ook gauw in het nederlands vertaald wordt.