Leeuwen wekken

Roman van Ayelet Gundar-Goshen.

Dit is de tweede roman van de psychologe Ayelet Gundar-Goshen. Met haar eerste roman ‘Een nacht, Markovitsj’ heeft ze de Sapir Prize voor debuutromans gewonnen. In leeuwen wekken laat ze duidelijk zien hoe de psyche van de mens werkt als het om eigen gewin, voordeel en lijfsbehoud gaat. Dat in die specifieke situaties vaak morele kwesties met voeten worden getreden en de leeuw, die in elk mens schuilt, gewekt kan worden. Ze schetst in dit boek ook goed de vluchtelingenproblematiek en hoe (veel) Israëlieten zich tegenover de vluchtelingen opstellen, terwijl zijzelf ook een natie van vluchtelingen zijn geweest. In het boek kom je overal de vraag over wat moraal en ethisch is tegen. Ze geeft je een kijkje in de keuken van zowel de vluchtelingen als de gevestigde orde in Israël. De schrijfstijl is niet alledaags en het kan wat moeite kosten om het boek direct uit te lezen, maar de onderliggende thema’s zoals, geloof, naastenliefde, boetedoening, cultuur, machtsmisbruik, goed en kwaad en de vluchtelingenproblematiek worden prachtig uitgewerkt. De interpunctie is niet consequent toegepast en ze gebruikt allerlei verschillende tijden waarin het verhaal zich afspeelt. Het doel daarvan is mij niet duidelijk, maar ik ervaarde het als een onnodig moeilijk maken van het toch al niet makkelijk te lezen boek. Daarentegen waren sommige zinnen zo mooi geschreven dat het kunstwerkjes op zich waren, wat het voor mij ruimschoots goed maakte. Kortom een boek dat veel meer te bieden heeft dan alleen een goed verhaal.