In Do Androids Dream of Electric Sheep? krijgen we te maken met een wel heel interessante toekomstvisie. Het overgrote deel van de mensheid leeft niet langer op aarde maar in koloniën op andere planeten wegens een radioactieve stof op aarde (als gevolg van World War Terminus). Als huishoudelijke hulp neemt men in de koloniën androids in dienst, maar wanneer deze nauwelijks meer van mensen te onderscheiden zijn – op het tonen van empathie na – worden androids de toegang tot aarde ontzegd. Rick Deckard, één van de hoofdpersonages, is een bounty hunter met als beroep het zoeken en het uitschakelen van dergelijke androids op aarde.

De synopsis van dit boek sprak me meteen al aan, maar toch kostte het me enige moeite om in het verhaal te komen. Meteen aan het begin worden er veel termen geïntroduceerd en ook aan de schrijfstijl moest ik persoonlijk even wennen. Maar na twee hoofdstukken zat ik helemaal in het verhaal en wilde ik mijn boek niet meer aan de kant leggen.. De belangrijkste reden hiervoor is de enorm toffe world building; wie laat zich nou niet meeslepen in een wereld waarin huisdieren – met uitsterven bedreigd door de radioactieve stof op aarde – als statussymbool dienen? En waarin robots undercover gaan als echte mensen?

Wat me daarnaast enorm aanspreekt aan Do Androids Dream of Electric Sheep? is het feit dat het boek zich gedurende één enkele dag afspeelt. Ondanks deze korte tijdsperiode leer je de personages Rick Deckard en J.R. Isidore – wiens verhalen door elkaar worden verteld – heel goed kennen en begrijp je hun sitatuties. Ik vond beide personages erg tof, maar vooral de vrouwelijke bijpersonages Iran en Rachel wisten mijn hart te stelen. Beide zijn enorm grappig en staan sterk in hun schoenen – ieder op haar eigen manier.

Erg interessant is bovendien het feit dat Philip K. Dick dit boek een duidelijke visie op religie meegeeft. In Do Androids Dream of Electric Sheep? is het Mercerisme de dominante godsdienst, waarbij handig gebruik gemaakt wordt van Empathy Boxes. Deze apparatuur kan elk gewenst gevoel opwekken bij de gebruiker en wordt bovendien gebruikt om collectief het leiden van Wilbur Mercer te ervaren. Het is enorm moeilijk uit te leggen hoe deze godsdienst precies in elkaar zit – zeker zonder het boek te spoileren – vandaar dat ik het gewoon laat bij de stelling dat deze godsdienst een zeer belangrijke rol speelt in het verhaal en het verhaal een onverwachte wending weet te geven.

Wat Do Androids Dream of Electric Sheep? tot slot bijzonder maakt is het feit dat dit boek al in 1968 verscheen. Wanneer je het boek leest voelt het namelijk totaal niet ouderwets en de toekomstvisie zou nog altijd kunnen voortvloeien uit onze huidige maatschappij. Al met al vond ik dit een heel goed boek; ik begon eraan zonder al te veel verwachtingen, maar Philip K. Dick heeft me aangenaam weten te verassen. Ik ben nu zeker ook heel benieuwd naar de alom geprezen verfilming: Blade Runner.

Deze review verscheen ook op Met het Oog op de Toekomst.