De eenzaamheid van de priemgetallen is een verhaal over twee jonge mensen, Mattia en Alice, die elkaar vinden in verdriet. Ze zijn tot elkaar veroordeeld. Of hebben ze toch een keuze? Dit beklemmende verhaal neemt je mee in de levens van twee worstelende persoonlijkheden, die zichzelf fysiek leed aandoen om te overleven. Het belicht alledaagse en moeilijke thema’s: loslaten en eenzaamheid. Soms wil je niet verder lezen omdat de taal, sfeer en personages verstikken, maar je kunt niet anders. Het einde van het boek is wonderschoon gekozen. Al denk je heel even: waarom heb ik dit in godsnaam gelezen?