Rich Cohen is journalist voor onder andere het befaamde muziektijdschrift Rolling Stone en zijn leven lang gefascineerd door de Rolling Stones. Door de jaren heen kon hij de groep een aantal keer van zeer dichtbij volgen en reisde hij met de band door Amerika. Zijn biografie “De zon en de maan en de Rolling Stones” ruikt dan ook volledig naar rockmuziek en blues. Fan en journalist. Het lijkt op een combinatie die bij het schrijven van een boek over de Rolling Stones voortdurend gaat botsen, maar het tegendeel is waar. Cohen schreef misschien wel het ultieme boek over de legendarische groep en neemt de lezer mee op een adembenemende reis door de geschiedenis van de muziek. Het is voortdurend alsof je in het vliegtuig naast Mick Jagger of Keith Richards zit en zowel de mooie als de minder mooie dingen ziet. Het leven in de Rolling Stones is namelijk niet altijd rozengeur en maneschijn. De beginjaren van de band waren hard en verwarrend. Keith Richards en Brian Jones gingen er vol voor, maar met name Mick Jagger behield lange tijd zijn twijfels. In verschillende samenstellingen en met steeds andere namen probeerde de groep naam te maken in de rockscene van Engeland. Bij toeval wordt de naam Rolling Stones gekozen en in het kielzog van de Beatles vertrekt de groep naar Amerika. Het land van de blues, de muziekstroming die Jagger en Richards na aan het hart ligt. Als ze hun eerste stappen zetten op het gebied van het schrijven van eigen nummers, raken ze medeoprichter en zelfbenoemde leider Brian Jones langzaam maar zeker kwijt. Gelijktijdig neemt het succes toe en worden ze gezien als de agressieve tegenhangers van de toch wat brave Beatles. De Stones zijn seks, drugs en rock ’n roll.

Rich Cohen bouwt een goede band op met Keith Richards, die – zo blijkt uit het boek – het anker is van de Rolling Stones. Jagger is groter dan groots, onaantastbaar en in het bezit van het grootste ego. Richards is het muzikale brein en Jagger de man die de ruwe ideeën van de gitarist weet om te zetten in pakkende teksten. Samen zijn ze geniaal en de Rolling Stones maken eind jaren zestig, begin jaren zeventig een aantal onovertroffen elpees. In “De zon en de maan en de Rolling Stones” lees je hoe het er aan toe ging rondom de Rolling Stones. Geweldig zijn vooral alle pagina’s waarin Cohen vol passie schrijft over de vele zwarte artiesten die als inspiratie gelden voor artiesten als de Rolling Stones, Eric Clapton en Bob Dylan, maar ook voor bijvoorbeeld de Beatles. Inmiddels iconische blues muzikanten als Elmore James, Son House, Howlin’ Wolf, Jimmy Reed, Muddy Waters en vooral de legendarische Robert Johnson. Namen die veel liefhebbers van muziek mogelijk weinig zeggen maar die feitelijk – samen met onder andere Chuck Berry - aan de bakermat hebben gestaan van veel van wat wij vandaag de dag nog steeds beluisteren. Hun invloed op Mick Jagger en Keith Richards was ongekend groot en het waren elpees van Muddy Waters en Chuck Berry onder de arm van Jagger waardoor de twee frontmannen van de Rolling Stones in 1961 op het Dartford Train Station met elkaar in gesprek kwamen. Twee albums die in Chicago waren uitgebracht door het befaamde Chess Records van de jonge Poolse immigranten Phil en Leonard Chess.

Ook de stukken over Gram Parsons, de geestelijke vader van de countryrockmuziek zoals die jarenlang werd gemaakt door groepen en artiesten als – onder andere – The Eagles, Linda Ronstadt, Emmylou Harris en Jackson Browne, zijn zeer interessant. Parsons raakte bijzonder goed bevriend met Keith Richards en het tweetal trok veel met elkaar op. Een op het oog wat vreemde combinatie, welke vaak de ergernis van Mick Jagger bleek op te roepen. De vriendschap resulteerde onder andere in het prachtige nummer “Wild Horses” dat in 1971 op het album “Sticky Fingers” verscheen.
Uiteindelijk bleek Parsons niet bestand tegen alle verleidingen die het automatische vervolg leken op het leven in het bijzijn van de Rolling Stones.

Deze biografie is goed van begin tot eind. Het leest in een enorm tempo en je leert de band en haar leden beter kennen. Goed en kwaad. Haat en nijd. Vreugde en verdriet. Hoop en wanhoop. Leven en dood. Verplicht leesvoer voor alle fans en een mooi begin voor iedereen die de Stones nog moeten ontdekken of nu pas de magie van de band hebben ontdekt.


(Kijk voor al mijn recensies op: http://leeswereld.blogspot.nl)