Lucy Strange - Het geheim van het Nachtegaalbos

Uit de flaptekst:
Verlies en verbeelding
In 'Het geheim van het Nachtegaalbos' komen grote thema's als verlies en rouw op een fijngevoelige manier aan de orde. Verhalen en sprookjes raken in Henri's gedachten verwikkeld met de mysteries en tegenslagen van de echte wereld. Haar verbeelding helpt haar een weg door de duisternis te vinden.

Citaat
Weer barstte de nachtegaal in gezang uit,
en het bos leek gehuld in prachtig, zilverkleurig licht.
Het was alsof de sterren omlaag waren gevallen,
of alsof het bos tot tussen de sterren was opgestegen.
Ik nestelde me in het zwanennest van dekens en voelde
de angst en het verdriet in mijn hart wegsmelten.

De cover
De tekeningen in zachte pasteltinten op de buiten- en binnenkant van de cover maken het boek al meteen zeer aantrekkelijk en wekken de verwachting naar een sprookjesachtige inhoud. Het kleine meisje - helemaal alleen op de voorgrond en vanaf de rug gezien - laten echter ook al vermoeden dat dit boek niet alleen maar over sprookjes maar ook over verdriet en eenzaamheid zal gaan en zó is het ook.

1919 - De 12-jarige Henry [Henriette] is net met haar familie bestaande uit moeder, vader, Biggetje [haar baby-zusje] en juf Jane van Londen naar Huize Hoopvol, aan de rand van een geheimzinnig bos verhuisd. Dit nadat een vreselijke brand in hun huis in Londen het leven kostte van haar oudere broer en die - als gevolg daarvan - van haar moeder een depressief wrak maakte. De vader van het gezin moet hierna al snel op reis voor zijn werk en zal langdurig afwezig zijn en zo komt een veel te zware last op de schouders van Henry te liggen: om het gezin samen te houden en intussen ook het verdriet om het gemis van haar broer te verwerken.
Ze verwijlt dan ook graag in de sprookjesachtige wereld van haar boeken die ze koestert en leest en herleest. Maar ze gaat ook avonturen in het echte leven niet uit de weg. Ondanks haar angst om wat ze er zal aantreffen gaat ze op verkenning in het geheimzinnige bos waar ze meerdere ontmoetingen heeft, sommige troostend en bemoedigend, andere angstaanjagend en soms weet ze niet goed of die ontmoetingen écht zijn of alleen in haar fantasie bestaan.
Wanneer haar gezinnetje uiteen dreigt te vallen door de afwezigheid van haar vader, door de depressie van haar moeder, door de vreemde beslissingen van meerdere artsen, slaagt Henry erin om in snel tempo de kinderlijke fantasie te ontgroeien en de werkelijkheid onder ogen te zien om dan, met de hulp van haar levende nieuwe vrienden en de steeds aanwezige geest van haar overleden broer op cruciale momenten, dappere stappen te zetten om het gezin te redden.

Lucy Strange heeft het hele proces van verlies, rouw, verdriet en angst tot verwerking en genezing op een zeer sprookjesachtige manier beschreven. Alles wordt verteld vanuit het perspectief en de belevingswereld van Henry die we zien groeien van een angstig meisje met een zeer rijke fantasie tot een moedige jongedame die intelligente stappen onderneemt om haar doel te bereiken. Gelukkig verliest ze hierbij haar fantasie niet helemaal.
In de loop van het verhaal worden ook de geheimen van het Nachtegaalbos en van Huize Hoopvol beetje bij beetje ontsluierd. Daarover zal ik niet uitweiden om het plezier van toekomstige lezers van dit heerlijke boek niet te bederven.
Want toekomstige lezers zullen er bij hopen zijn, verwacht ik tenminste. Dit prachtige boek voor kinderen én volwassenen is het meer dan waard om gelezen en gekoesterd te worden.

Over de auteur:
Na haar studie Engelse literatuur aan de Universiteit van Sheffield, volgde Lucy Strange een opleiding aan de Oxford School of Drama en werkte enkele jaren als actrice, zangeres en vertelster voordat zij leraar Engels en Drama werd. Het Geheim van het Nachtegaalbos is het debuut van Lucy Strange

Lucy Strange – Het geheim van het Nachtegaalbos. Vertaald door Aleid van Eekelen-Benders. Uitgeverij Gottmer, Haarlem 2016