Met Nooit meer bang heeft Gaby Rasters een prachtige feelgood roman geschreven. Het boek is makkelijk leesbaar en wordt afgewisseld met dialogen, beschrijvingen en brieven. Daar waar een bom een hartverscheurend gat slaat, weet Gaby hieruit de kracht van vrouwen en van hoopvolle liefde te beschrijven, zonder hiermee het verlies en leed te kort te doen. Een boek vol mooie mensen, kracht en vriendschap, dat eindigt met een krachtige, hoopvolle en helende bijeenkomst. Een boek dat me tot tranen roerde.

De cover lijkt op een feestje met licht op de achtergrond. Het boek begint mooi met twee hoopvolle, bijzondere ontmoetingen. En daarna gaat er op de luchthaven in Brussel een bom af, die daarmee een bom legt onder deze ontmoetingen. Twee vrouwen gaan op zoek naar de mannen die ze ontmoet hadden en ontmoeten elkaar, waarmee een bijzondere vriendschap ontstaat. Louise heeft een borstamputatie en chemo’s achter de rug en moet binnenkort op controle. Daar waar ze altijd stoer, ontwapenend en vol zelfspot lijkt, hangt de controle als een dreiging boven haar hoofd. Maud lijkt wat nuchterder, een trouwe en krachtige vriendin. Ze wordt in de steek gelaten en krijgt na de bomaanslag de beschikking over een koffer met brieven. Hiermee duikt ze in het leven van Victor en zijn oma, die een bijzondere band hadden. Als ze verder op zoek gaat naar het verhaal van Victor ontmoet ze diens vriend en ontstaat een reis naar Zwitserland waarin Maud recht wil doen aan het verhaal van Victor en zijn oma. Louise zet haar leven on-hold en leeft tijdelijk het leven van Lennard. Als ze de uitslag na haar controle krijgt gaat ze op reis om haar bucket-list af te werken en lijkt ze zich hierin wat af te zonderen. Louise en Lennard wisselen berichtjes uit en ze stuurt zijn verhaal over de aanslag door naar Maud, zodat Maud dat in haar verhalen kan verwerken. Een jaar na de aanslag vindt een bijeenkomst plaats op de plek van de aanslag, de luchthaven in Brussel. Hiermee kunnen de aanwezigen een stap verder zetten in het loslaten van het leed en de tragiek die ze meedragen en in hun leven samen.