Het Transgalactische Lifters Handboek (The Hitchhikers Guide To The Galaxy) is dit jaar 30 geworden. En toen ik zag dat ik het mocht lezen voor mijn Engelsliteratuurlijst, besloot ik het meteen te gaan lezen. Ik kende het verhaal al van vrienden maar had het zelf nog niet gelezen. Het verhaal gaat over Arthur Dent wiens huis gesloopt gaat worden om plaats te maken voor een snelweg. Maar, en daar heeft hij geen weet van, de aarde staat ook op het punt om gesloopt te worden om plaats te maken voor een transgalactische snelweg. Arthur Dent wordt gered door zijn vriend Ford Prefect (in de Nederlandse versie Amro Bank), die geen werkloze acteur uit New Castle blijkt te zijn maar een alien uit Batelgeuse. Hun lifters avontuur begint hierna. Science Fiction boeken zijn normaal niet echt mijn ding, en ik moet toegeven dat dit boek het eerste is in dat genre dat ik lees, waardoor een aantal dingen vreemd op mij overkwamen. Maar ik vond dat er veel humor en verbeelding in dit verhaal zat, maar door de leeftijd ervan begrijp ik niet wat er toch zo leuk is aan digitale horloges? Het Transgalactische Lifters Handboek heeft ons een aantal begrippen opgeleverd waaronder 'The Babelfish' (De vertaalmachine op internet; 'Just put a fish in your ear') en de waarde van het getal '42' als antwoord op 'The Ultimate Question of Life, Universe and Everything'. Ik heb me moeten inhouden tijdens de filosofielessen niet een keer te zeggen, 'maar het antwoord op 'De Vraag' is allang bekend: 42'.