Voor de Hebban Reading Challenge had ik al een andere graphic novel in gedachten, toen “De aankomst” voorbijkwam. Dat leek me wel een mooi boek. Totaal geen woorden, alleen maar tekeningen, geschikt voor mensen v.a. 9 jaar. Het zou een jeugdboek zijn, niet te kinderachtig?

In sepiakleurige tekeningen vertelt Shaun Tan het verhaal over een emigratie van een man naar een ver en vreemd land. Hij laat zijn vrouw en dochter achter. Het verhaal begint ermee, dat zijn vrouw zijn koffer inpakt en nog een foto van het gezin erbij stopt. Dan gaat hij op weg, per trein en boot. Als hij aankomt, is alles vreemd, de huisdieren zijn raar, hij kan niets lezen, de mensen zijn heel anders. Hij probeert zijn weg te vinden om ergens onderdak te vinden, dan moet hij op zoek naar werk. Hij mist zijn gezin en is eenzaam. Hij krijgt een huisdier leert mensen kennen. Hij stuurt geld mee bij zijn brieven naar huis. Op het eind van het verhaal laat hij zijn familie overkomen.

“De Aankomst” is dus helemaal niet kinderachtig en een verhaal van alle tijden. Shaun Tan is geïnspireerd geraakt door het verhaal van zijn vader, die in 1960 van Maleisië naar Australië vertrok. Ook heeft hij vele foto ’s bekeken van mensen, die naar Amerika vertrokken. Zijn papegaai was de inspiratiebron voor de dieren in het verhaal. Thema ’s als hoop en wanhoop, bureaucratie en vervreemding worden goed uitgebeeld in zijn tekeningen. Shaun Tan heeft er vijf jaar aan gewerkt. Voor dit boek ontving Tan in 2009 een Vlag en Wimpel van de penseeljury. Hij woont in Perth, Australië.