Rusland, een land dat vrij dichtbij ligt maar desondanks gehuld is in mysterie. Wat gebeurt er nu eigenlijk in het Kremlin? Welke verhalen worden er in de doofpot gestopt? De Zweedse zakenman Paul Leander-Engström heeft jarenlang voor de Russische inlichtingendienst in Moskou gewerkt, waar hij meehielp aan de ontwikkelingen in de financiële markt. Daar maakte hij zoveel bizarre verhalen mee dat hij op kerstavond van 2004 besloot een boek te schrijven, gebaseerd op zijn ervaringen. Hij schakelde daarvoor de hulp in van ondernemer Camilla Grebe. Het boek groeide uit tot een serie: 'Moskou Noir'. Het eerste deel heet De poppenspeler.
De Zweedse zakenman Tom Blixen verhuisde jaren geleden naar Moskou om zijn traumatische ervaringen in Zweden te vergeten. Hij werkt voor een grote bank, waar hij zijn dagen slijt zonder echt passievol te zijn. Als hij dan de opdracht krijgt om misschien wel de grootste deal in de geschiedenis van de Russische economie te begeleiden, wordt Toms interesse gewekt: hij ziet zichzelf al in de kranten staan. Eindelijk lijkt het geluk hem toe te lachen.
De meevaller blijkt echter addertjes onder het gras te hebben. Tom is al snel verwikkeld in een belangenconflict als blijkt dat zijn beste vriend aandelen heeft die Toms cliënt wil hebben. De zaken slaan om van begeleiding naar geweld, corruptie en samenzweringen. Wie is te vertrouwen? En wie zit achter welke aanval? Is Tom zelf nog wel veilig?
Tijdens het lezen van het − meteen spannende − boek is het moeilijk voor te stellen dat zulke gruwelijke dingen echt gebeuren. Hoewel De poppenspeler  slechts gebaseerd is op de ervaringen van Leander-Engström en deze ervaringen zo gekneed zijn voor een goed verhaal, weten de schrijvers je goed mee te voeren in de sfeer van de economische veldslagen in Moskou. Dit komt ongetwijfeld doordat Leander-Engström er zelf jarenlang heeft gewoond. Je wandelt als lezer bijna mee door de straten van de stad, je proeft de dreiging - en de rijkelijk vloeiende wodka.
De poppenspeler  grijpt je vast en laat je niet meer los. De schrijfstijl met een rustige opbouw maar constante onderliggende spanning is vergelijkbaar met andere Scandinavische thrillerauteurs als Stieg Larsson. Leander-Engström en Grebe zijn een goed team. De kracht van het verhaal ligt hem onder andere in de menselijke personages. Niemand is perfect en iedereen is beïnvloedbaar voor corruptie. En, mensen gaan over lijken voor geld, heel veel geld. De enige minpunten aan De poppenspeler  zijn dat je soms verdwaald kan raken in de perspectiefwisselingen, en ... dat je meer wilt!
Maar meer krijg je nog niet. Wanneer deel twee van de serie 'Moskou Noir' uitkomt, is namelijk nog niet bekend.