De cover geeft een triest gevoel. Al die namen van overledenen, op die van de auteur na. Sommigen hebben een boodschap. Je wordt nieuwsgierig naar wie die personen waren bij leven. Wat ze deden en hoe hun leven was. De titel heeft iets troostends, alsof ze waakt over al die overledenen.
Het boek begint met twee woorden met elk hun woorden voor betekenis erbij. Woorden die voor een ieder anders zijn, maar voor de meesten wel herkenbaar. Daarna is het boek opgedeeld in drie delen: Mystiek, Liefde en Rouw, met bijpassende gedichten. Het zijn gedichten die je raken en die je laten nadenken. Soms moet je ze een paar keer overlezen om het te begrijpen, maar dan nog kan of wil je ze niet begrijpen zoals bijvoorbeeld in het gedicht Haven. Waarbij je eerst het idee hebt dat het over iets totaal anders gaat om daarna onverwachts te eindigen op een manier die je niet kan of wil begrijpen.

Lees verder op https://lees.bol.com/nl/article/recensie-engel-uit-de-voorstad.