Het is lang geleden dat ik nog eens een boek uit deze reeks gelezen heb. De eerste 4 uit de reeks heb ik jaren geleden gelezen, de volgende delen niet en nu deze. Het was wennen om er na zo'n lange tijd terug in te komen en ik heb ook wel het idee dat ik een en ander gemist heb.

Rechercheur Carol Jordan is nu hoofd van een speciale eenheid en haar eerste zaak is een nachtmerrie. Ze moet zich bewijzen, maar tegelijkertijd is een journaliste bezig aan te tonen dat ze helemaal niet zo integer is. Wanneer een eerste uitgebrande auto gevonden wordt met daarin een verkoold lijk, lijkt er nog niet zo heel veel aan de hand te zijn en worden niet al te veel vragen gesteld. Maar bij een tweede en derde wordt iedereen al snel heel kritisch. Het vervelende is dat er helemaal geen forensisch bewijs is, niets. Het is erg frustrerend om op die manier te werken, om het team aan de gang te houden en gemotiveerd. Ieder strohalmpje loopt uit op een dood spoor. Zelfs met de hulp van forensisch psycholoog Tony Hill schiet het niet op. Er is trouwens iets tussen Tony en Carol.

Het boek eindigt toch behoorlijk verrassend. Er is zelfs nog een nawoord waarin de auteur vraagt om toch zeker niets te verklappen. Dan doe ik dat ook niet.

De ontmoediging en wanhoop die een team doormaakt wanneer een zaak niet opschiet en er geen doorbraak is, druipt van dit boek. Het boek is als een puzzel leggen, de onderzoekers weten niet welk plaatje ze moeten maken. Aan de andere kant kijk je mee in het hoofd van de dader en die weet heel goed welk plaatje er gemaakt moet worden, hij doet dan ook alles om de onderzoekers op forensisch gebied de verkeerde kant uit te sturen. Zo zie je maar dat series als CSI waar alles op 45 minuten opgelost wordt, in werkelijkheid nergens op slaan. Geen actiethriller, wel doordenken en puzzelen.