Dit is de tweede Gabriël Allon-thriller die ik lees. Eerder las ik al Het zwarte gif. En al kun je dit boek prima losstaand lezen, ik las het toch meer als een vervolg op Het zwarte gif. Vooral ook omdat er jacht gemaakt wordt op dezelfde terrorist: Saladin.

Als Londen getroffen wordt door terreuraanslagen is het voor Gabriël meteen duidelijk wie er achter moet zitten: Saladin. Het is de start van een ingewikkelde en gevaarlijke operatie om zo dicht mogelijk bij deze gevaarlijke man te komen.

Het onderwerp is en blijft actueel: terrorisme. Heel de wereld heeft er mee te maken. Veel mensen zijn er bang voor. Maar ook veel mensen zijn geïnteresseerd in de verhalen er omheen. Deze thriller speelt daar goed op in. Je krijgt een inkijkje van hoe het er bij de inlichtingendiensten aan toe zou kunnen gaan. Het wordt in ieder geval geloofwaardig beschreven. Waarschijnlijker is uiteraard dat de waarheid heel anders is. Maar het leest alsof het non-fictie is.

De schrijver heeft duidelijk veel research gedaan voor het boek, elk puzzelstukje past naadloos. Geinig detail voor “ons” Nederlanders: de moord op Theo van Gogh wordt ook in een alinea besproken. De feiten daarvan kloppen, voor zover ik dat kan beoordelen.

Het duurde even voordat ik echt in het verhaal zat, maar uiteindelijk kon ik niet meer stoppen met lezen en moest ik de afloop weten. Mijn oordeel: GOED.