Een lichaam van zes verschillende aan elkaar genaaide lichaamsdelen wordt in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf gevonden. Wie heeft deze gruwelijke lappenpop gecreëerd?
Terwijl Wolf samen met zijn collega’s Baxter en Edmunds achter de identiteiten van de zes slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw een lijst toegestuurd met zes namen en de zes data waarop deze mensen zullen worden vermoord. En Wolfs naam staat erop, als laatste. De Lappenpopmoordenaar heeft het vonnis bepaald. Wolf zal sterven op 14 juli. Zullen de rechercheurs Wolfs leven kunnen redden?
Daniel Cole heeft me verbaasd.  Wat een goed debuut.
Ik ben een paar keer van mijn stoel gevallen.  De auteur weet heel goed om het verhaal onverwachts in een bepaalde richting te duwen.  Ik denk dat ik elke personage heb verdacht van de moordenaar te zijn en telkens was ik mis tot ik helemaal met open mond het eindplot las.   Je moet er maar opkomen om dat personage de opdrachtgever te laten zijn…
Het verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het oogpunt van Wolf en zijn ervaringen. Stukje bij beetje laat Daniel Cole je toe in de wereld van Wolf en zijn karakter.  Wat op zijn zachts gezegd speciaal benoemd kan worden.  Er zit een goede flow in het boek waardoor er hoegenaamd geen sleur in het verhaal komt.  Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt met elk hun persoonlijke problemen en drijfveren, waardoor de auteur de nodige spanning en bij sommige achterdocht creëert.  Hij laat elke emotie wel de revue passeren.
Wat mij betreft een voortreffelijk debuut van Daniel Cole.  Ik hoop op een volgend boek.