In het begin vond ik het wel een beetje chaotisch. Er gebeurt een heleboel in dit boek. Vooral de wisselende perspectieven vond ik even wennen. Het was soms ook zo frustrerend om meer te weten dan de personages. Ik heb het audioboek geluisterd, en echt soms geroepen. Uiteraard hoort een fictief personage je niet.
Het midden vond ik ook een beetje langdradig. Er gebeurde soms niet genoeg om me de hele tijd onder de indruk te houden.

Voor mij waren het vooral de personages in dit boek die eruit sprongen. Ik was oprecht omvergeblazen. Dit waren personages die ik in elk boek tegen wil komen. Ze waren vol van karakter en hadden een eigen gevoel.
Elk personage wekte een nieuwe emotie op die dan zorgde voor een heleboel andere gevoelens. Ik kon met hen meeleven. In de mooie momenten die je tegenkomt in dit boek, maar ook in de slechtere momenten.
De personages voelde levensecht aan. Ik geloofde hen en de realiteit die ze met zich meebrachten was ongelofelijk.

De tijdssprongen vond ik in het begin hinderlijk, maar daar heb ik me eigenlijk vrij snel weten over zetten.
Na een tijdje was ik zelfs blij met die tijdssprongen. Ze zorgen ervoor dat het verhaal toch best blijft lopen, zonder dat het gehaast overkomt. Als lezer weet je namelijk dat het gaat over een periode van tien jaar.

Goed, wanneer komt er een deel twee? Want nu moét ik wel weten wat er met die twee gebeurd is.