We kennen Giordano van zijn succesvolle debuut De eenzaamheid van de priemgetallen en zijn tweede boek Het menselijk lichaam. Ook Het zwart en het zilver is weer een pareltje met het altijd terugkerende thema eenzaamheid, maar deze keer behandelt de schrijver niet de eenzaamheid van een persoon, maar van een heel gezin.

In dit dunne boek maken we kennis met de naamloze ik-persoon en zijn vrouw Nora. Als Nora aan bed gekluisterd is vanwege haar zwangerschap, wordt Signora A. Aangenomen als hulp in het huishouden. Na de geboorte van Emanuele neemt ze de taak van kinderjuf op zich en blijft bij het gezin tot er een ziekte wordt geconstateerd.

Klinkt als een simpel verhaal, maar dat is het niet. Giordano beschrijft met uiterste gevoeligheid emoties, creëert prachtige zinnen en verwerkt schitterende details in dit verhaal.

De relatie tussen Signora A. en het gezin is dan ook bijzonder. Terwijl manlief zich op zijn wetenschappelijke carrière richt, werkt Nora thuis. Een moderne verhouding tussen man en vrouw die Signora A. perfect weet te sturen. Met nog een extra rol in dit gezin is het niet vreemd dat deze oudere vrouw verschillende namen draagt in dit boek. Het is bijzonder om haar invloed op dit jonge, met af en toe een egocentrisch trekje, gezin te zien en wat er verandert als ze wegvalt. Want iedereen is eenzaam in Het zwart en het zilver, zelfs zoontje Emanuele, maar Signora A. snapt hoe ze deze mensen van elkaar kan laten blijven houden.