De zestien korte verhalen in Wie bedriegt wie? gaan over dochters, moeders, vrijgezellen, echtgenotes, minnaressen, sterke vrouwen, dappere vrouwen, verliefde vrouwen, vrouwen met een groot creatief talent, vrouwen die succes behalen, vrouwen met hun eigentijdse grote en kleine problemen, vrouwen die tot het inzicht komen dat het roer om gegooid moet worden, vrouwen die hun schoonheid moeten ontvluchten, vrouwen in hun relatie tot mannen en hun erotiek, zijn stuk voor stuk de moeite van het lezen waard.
Zelf heb ik slechts enkele verhalen per dag gelezen, waardoor ik het leesplezier wat uit kon smeren.

De afwisseling in onderwerp is bijna even groot als het aantal verhalen.
Ik las over een jaloerse dochter die niet begreep dat haar vader van iemand kon houden die nog zo jong was. Ze had haar oordeel al klaar over deze vrouw, maar een gesprek met haar liep anders dan verwacht!
Ik las over een vrouw die niet zo kan zijn als haar ouders zijn en achteraf beseft dat het eigenlijk ook zo hoort te zijn.
Tussendoor wordt ook nog The Burcape ontworpen; een musthave in Islamitische landen!
Sommige verhalen hebben een open einde, bijvoorbeeld om de volgende reden;
‘Hier stopt het verhaal want wat ze die nacht en de rest van de week allemaal deden is zéér privé.’
Een ander verhaal doet me weer uitkijken naar mijn eigen verjaardag. Ik vertel daar ook niet meer over…

Denk niet dat het alleen maar ‘lang leve de lol’ is in deze bundel, want ook serieuze onderwerpen komen aan de orde. Maar in deze verhalen ontbreken de humor en warmte niet waardoor je jezelf als het ware omarmd voelt door de fantasie van Drexhage.

De knappe dialogen zijn levensecht te noemen, helemaal passend bij de karakters die de hoofdrol hebben in dat betreffende verhaal.
Ik kan niet anders zeggen dat ik Wie bedriegt wie? graag heb gelezen en dat ik deze bundel kan aanraden voor de langere herfstavonden.