Andrea woont weer in New York, nadat ze een opleiding probeerde te volgen aan de kunstacademie in Chicago. Aanvankelijk blijft ze nog een beetje schilderen (altijd hetzelfde gebouw: het Empire State Building, dat ze uit haar raam kan zien. Als een nog groter gebouw voor haar geliefde uitzicht wordt neergezet, stopt ze ook met schilderen. Haar broer en schoonzuster verhuizen. Hun dochtertje is ongeneeslijk ziek. Ook haar moeder trekt uit de stad weg, om de familie van haar zoon te helpen. Andrea blijft alleen achter in New York.
Ze mist haar familie en probeert dat op te lossen met losse contacten. Ze lijkt echter niet in staat een vriendschaps- of liefdesrelatie te onderhouden en voelt zich steeds eenzamer. Iedereen lijkt een beter leven te hebben dan zijzelf.
Tot ze dan toch eindelijk haar familie gaat opzoeken.
Een snel lezend boek, geschreven in een fraai prozxa. Goed vertaald door Onno Voorhoeve. Hoofdstukken met de naam van de voornaamste persoon in die episode, vaak een vrouwennaam. Een enkele keer van een plaats of een voorwerp. Aardig boek, maar ook niet meer dan dat.