Hoofdpersoon in de debuutroman van de Australische Rosalie Ham is Tilly (Myrtle) Dunnage, dochter van een ongetrouwde vrouw, wat in de jaren vijftig een grote schande is. Zij heeft het in haar vroege jeugd niet gemakkelijk gehad. Ze wordt gepest op en buiten school en haar moeder Molly wordt betiteld als hoer door een dorpsgemeenschap die roomser is dan de paus. Hoewel iedereen weet wie de vader van Tilly is, wordt daar niet over gesproken en kan hij als eerzaam burger door het leven blijven gaan. Na een dramatische gebeurtenis wordt Tilly op de leeftijd van slechts tien jaar gedwongen om haar moeder en het dorp te verlaten en een nieuw leven ver van haar geboortedorp op te bouwen. Jaren later keert ze terug om de zorg voor haar moeder op zich te nemen en dat is geen gemakkelijke opgave. De dorpsbewoners zijn het verleden nog geenszins vergeten en de roddel en achterklap gaan onverminderd door.  

In de eerste paar hoofdstukken van De naaister uit Parijs voert Rosalie Ham een grote hoeveelheid personages op. Het vergt nogal wat concentratie om deze overload aan verschillende karakters aan het begin van het verhaal te onthouden, omdat dan nog niet duidelijk is wat hun specifieke rol in het verhaal zal zijn. Maar als je daar eenmaal doorheen bent, ontvouwt zich een prachtig verhaal waarin je volop meeleeft met hoofdpersoon Tilly.  

Ham schetst een ontluisterend beeld van een op het oog hechte dorpsgemeenschap vol uiterlijke schone schijn, maar waar iedere bewoner wel iets te verbergen heeft. Een gemeenschap waar onderlinge haat en nijd hoogtij viert. Een gemeenschap die de eigen fouten en gebreken tot elke prijs wil verbergen, maar Tilly en haar moeder het verleden blijft nadragen. De door Tilly ontworpen en genaaide haute couture vindt gretig aftrek bij de dames van het dorp en bij de eigenzinnige, sympathieke brigadier Farrat. Ondanks dat de brigadier haar probeert te beschermen tegen de haatdragende gevoelens van zijn dorpsgenoten, blijft zij buitengesloten van alle dorpsactiviteiten, zowel letterlijk als figuurlijk. Haar enige twee vrienden zijn Teddy McSwiney en zijn verstandelijke gehandicapte broer Barney. Als dan opnieuw het noodlot toeslaat en Tilly daarvoor verantwoordelijk wordt gehouden trekt zij haar eigen plan. Een plan dat de hypocriete dorpsgemeenschap nog lang zal heugen en waarin Tilly’s wraak zoet zal zijn.  

Gaandeweg groeit Tilly van een eenzame, onzekere vrouw die hunkert naar goedkeuring en acceptatie naar een vrouw die voor zichzelf durft op te komen en niet meer over zich laat lopen en het verleden eindelijk een plekje kan geven. Alle andere karakters lijken op het eerste gezicht normaal en doorsnee, maar niets is minder waar. De ene dorpsgenoot is nog bizarder dan de andere en niets is gemakkelijker dan de pijlen te richten op een kwetsbare jonge vrouw en die aan te wijzen als zondebok.  Een prachtig geschreven roman waarin boontje uiteindelijk om zijn loontje komt en waarbij je op het eind het boek dichtslaat met een tevreden ‘net goed’ gevoel.  

Het boek is inmiddels verfilmd als ‘The Dressmaker’ met Kate Winslet in de rol van Tilly en is eind oktober te zien in de bioscoop.