Dit was de eerste keer dat ik iets las van Colleen Hoover. De leesclub van hebban heeft mij de kans gegeven kennis te maken met haar schrijfkunst. Goed ken ik haar schrijfwerk dus niet. Ik moet zeggen dat het niet tegenviel. Het was niet verrassend dat dit boek een romantische wending had. Dat weet ik dan weer wel over haar andere boeken.
Ik voelde dit aan het begin al aankomen, maar had niet verwacht dat het lijntje het hele boek door te volgen zou blijven. De liefde werd letterlijk per pagina sterker. Er werden niet teveel namen gebruikt waardoor het ook overzichtelijk was wie wie is.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven. In tegenstelling tot andere boeken werd hier niet dubbel een situatie uitgekamd. Dit vond ik heel fijn. Ik krijg namelijk anders het idee dat ik twee keer hetzelfde stukje aan het lezen ben. Er zijn in het boek ook wat afbeeldingen te vinden. Nu ben ik daar erg van dus dat is weer een groot pluspunt.
In het boeken waren verschillende levenslessen te vinden. Wat er voor mij uitsprong was vechten voor wat je liefhebt. Je ziet dat hoe harder je vecht hoe meer je krijgt waarvoor je vecht. Vechtlust wordt uiteindelijk hoe dan ook beloond. Laat dat een les zijn voor iedereen.
Het boek werd mooi afgesloten. Met toch een beetje tranen dat het verhaal voorbij was, deed ik het boek met een gerust hart dicht. Een mooi begin en een mooi einde. Voor mij 4 sterren waard.