In ‘Keer niet terug’ ontmoet de lezer wederom brigadier Jane Bennett en inspecteur Mike Lockyer. Dit is het tweede boek met dit duo in de hoofdrol.

Janes' chef, Mike Lockyer, worstelt met de gevolgen van een recente zaak en is nauwelijks aanspreekbaar noch benaderbaar. Jane heeft het gevoel er alleen voor te staan. Ten einde raad bespreekt Jane de onhoudbare situatie met hun beider baas. Dit lijkt Mike uit zijn lethargie te halen en het gesprek dat Jane en Mike vervolgens met elkaar hebben, doorbreekt de impasse en klaart de lucht.

“Hij heeft vijf vrouwen vermoord Mike, zei Jane luid. Ze keek nogmaals om zich heen. Als wij hem niet hadden gepakt, had hij er nog vijf vermoord, en jij denkt dat ik me zorgen maakte over de zaak? Ze zweeg abrupt. Ik maakte me zorgen over jóú.”

Jane Bennett wordt geconfronteerd met een uiterst bizarre moordzaak. In een ondergrondse ruimte wordt het levenloze lichaam aangetroffen van een vermiste studente. Er worden weliswaar twee verdachten verhoord, maar beiden ontkennen elke betrokkenheid. Wanneer enige tijd later opnieuw een graf wordt aangetroffen, bevestigt een anonieme tip Janes’ vermoeden dat de zaken met elkaar in verband staan.

“Niets wees op fysiek letsel, maar aangezien er alleen nog maar beenderen waren, was dat ook moeilijk te achterhalen. Niettemin had Dave verstikking als doodsoorzaak genoemd.”

Gaandeweg wordt het Jane en Mike steeds duidelijk dat ze jacht maken op een moordenaar die vastbesloten is zich door niets of niemand te laten stoppen. Alsof dit nog niet voldoende is, wordt hun oud-collega en vriend, Mark Leech vermist. Op enig moment rijst het vermoeden dat de vermissing van Mark Leech verband houdt met de bizarre moorden. Is dat zo? Je leest het in ‘Keer niet terug’.

“Jane staarde naar Lockyer, die aan de andere kant van de kantoortuin aan zijn bureau zat. Hij keek ingespannen naar het scherm van zijn laptop. De hele ochtend, sinds ze hem over Marks verdwijning had verteld, had hij geen woord gezegd.”

Zo op het eerste gezicht lijkt ‘Keer niet terug’ een doorsnee thriller. Niets is echter minder waar. Met boeiende thema’s, diverse spectaculaire plotwendingen en uitgekiende karakteriseringen, heeft Donoghue zich weten te onderscheiden.

De schrijfstijl van Donoghue is van een vlotte geleidelijkheid en de spanningsopbouw is, mede dankzij de diverse verrassende plotwendingen, van hoog niveau. Haar grootste talent is in mijn ogen echter de karakterisering van haar personages. Die zijn zó werkelijk, zó natuurlijk, dat je als lezer het gevoel hebt hen te kennen. Toch bedriegt de schijn ook hier. Bij sommige van hen leeft er nogal wat onderhuids….

Donoghue heeft de –niet al te bekende- fobie Taphophobia (de angst om levend begraven te worden) in het verhaal verwerkt. De auteur geeft blijk van het feit dat ze gedegen research heeft gepleegd naar deze aandoening.

Het uiteindelijke plot kan enkele lezers wat in verwarring brengen. Het bijeenbrengen van enkele verhaallijnen is niet geheel sluitend, maar wellicht heeft de auteur daar een bedoeling mee? Een volgend deel misschien?

Over de auteur
Clare Donoghue werkte ruim tien jaar voor een Londens advocatenkantoor. Haar debuutthriller ‘Kijk niet om’ kwam op de shortlist van de DebutDagger Award.

Uitvoering
Uitgever: De Fontein
ISBN 9789026135798
Paperback, 304 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/