Het was alweer een tijd geleden dat ik nog eens een spannend boek ter hand nam. Op aanraden van moederlief waagde ik mij dan toch maar eens aan Karin Fossum, een schrijfster die mij volkomen onbekend was. "Literaire thriller" stond er in kleine rode lettertjes op de kaft gedrukt. Dat beloofde.
En het werd een schitterend verhaal. Karin Fossum kon mij van begin tot einde boeien: de vermenging van de verhaallijnen deed mij telkens weer naar het vervolg snakken. De psychologische diepgang in de diverse karakters van de personages is indrukwekkend en de beschrijving van hun gevoelens levensecht. De beschrijving van de krankzinnigheid en tegelijk die onzekerheid van Irma Funder heeft mij bijvoorbeeld werkelijk gefascineerd. Ook de onzekerheid die de lezer krijgt over de vraag of Irma al dan niet Andreas laat liggen of toch hulp haalt, getuigt van een grootse kundigheid.
De duivel draagt het licht is een prachtig verhaal, een thriller die je naar de keel grijpt, kortom, een aanrader voor iedereen.