In dit boek maken we kennis met Romy, ze is geboren in de ruimte op een ruimteschip en door een onfortuinlijk ongeluk is ze daar helemaal alleen. Ze weet alles van het ruimteschip en doet ook alles zelf, zelfs reparaties. Ze krijgt elke dag bericht van haar psycholoog die haar overal doorheen helpt en haar van schoolwerk voorziet. Op een dag krijgt ze te horen dat er een schip onderweg is naar het hare, en dat ze niet langer alleen zal zijn. Kort daarop krijgt ze bericht van J, een jongen ook alleen op het schip. Ze lijken veel met elkaar gemeen te hebben, maar ze weet eigenlijk niks van hem en of ze hem wel kan vertrouwen.

Toen ik begon te lezen werd ik al snel gegrepen door het verhaal en vooral door Romy. Ze is een echt tienermeisje, lekker naïef, fladdert door het ruimteschip, kijkt haar favoriete series en schrijft fan fiction. Aan de andere kant is ze ook ontzettend slim, weet alles van het ruimteschip en is ontzettend eenzaam. De eenzaamheid is een grote leidraad in het verhaal, dat komt terug in Romy ’s gedachten en emoties maar ook in de dingen die ze doet. De opbouw van het verhaal is rustig en verkennend, maar de plottwists maken het enorm spannend. De schrijfstijl is heel aangenaam en makkelijk te lezen, het komt meer over als een als een middlegrade/jeugdthriller dan YA. Ik had graag de psychologische kant wat meer uitgewerkt willen zien en daarbij wat meer diepgang in Romy ‘s personage dan had het wat meer de YA kant opgegaan. Wat ik heel mooi vind is dat alles met betrekking tot het ruimteschip heel gedetailleerd is, het eten, de ruimtes, en de communicatievertraging. Dat maakt dat je je echt in kunt leven en in de ruimte waant. Ik vond het een leuk boek en ik heb me er echt mee vermaakt.