‘Wat als je ergste nachtmerrie je thuis wordt?’ luidt de alles omschrijvende zin op de voorpagina van het bloedstollende boek Pluk een roos van M.J. Arlidge. Het boek werd uitgegeven op 26 mei 2016 door de uitgeverij Meulenhoff Boekerij. Het is een thriller die je doet nagelbijten tot het laatste moment.

Volgens uitgeverij Boekerij schrijft Arlidge al vijftien jaar voor verschillende Britse crimeseries. Zijn debuut als thrillerauteur was Iene Miene Mutte en was onmiddellijk een gigantisch succes. “Arlidge sleurt je mee de nachtmerrie in en laat je ook niet los tot het einde.”, zo beschreef de boekentrommel Pluk een roos. Het is een serie van boeken met telkens inspecteur Helen Grace in de hoofdrol. Hij schreef ondertussen al vier thrillers waarvan Pluk een roos het derde boek van de serie is.
Een jonge vrouw genaamd Ruby wordt nietsvermoedend wakker in een donkere, kille kelder. Ze is tijdens haar slaap ontvoerd en heeft geen idee wie haar ontvoerd heeft en waarom.
Tegelijkertijd wordt het lichaam van een andere jonge vrouw aangetroffen op het strand. Deze vrouw is al jaren niet meer gezien, maar toch is ze niet opgegeven als vermist. Haar familie en vrienden ontvangen elke dag nog tweets en sms’jes van haar.
Helen Grace is verantwoordelijk voor het onderzoek op deze twee verontrustende misdaden, die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben. Naarmate het onderzoek vordert, ontdekken de inspecteurs echter steeds meer linken tussen de twee misdaden. Jammer genoeg blijken Ruby Sprackling en Pippa Briers niet de enige twee slachtoffers te zijn. Vanaf nu is het team van inspecteur Grace op zoek naar een seriemoordenaar.

Het verhaal begint in medias res, de schrijver begint te vertellen in het midden van het verhaal, zonder dat de lezer weet heeft van de voorgeschiedenis van het hoofdpersonage. De voorgeschiedenis van Ruby wordt verder in het verhaal duidelijk gemaakt door het politieonderzoek en door enkele flashbacks. Inspecteur Helen Grace is ook één van de hoofdpersonages in het boek. Haar voorgeschiedenis is moeilijker te achterhalen dan die van Ruby Sprackling. Haar verleden speelt zich namelijk ook af in de voorgaande boeken van de serie. In het begin van het boek is het moeilijk om te volgen. Er worden te veel namen genoemd van personen die je niet kent en waarvan je niet weet welke relatie ze hebben met de hoofdpersonages.
In het boek gebruikt Arlidge voornamelijk een meervoudig perspectief. Hij vertelt het verhaal afwisselend vanuit de ogen van Ruby, Helen Grace en enkele nevenfiguren. Dit maakt de omstandigheden die zich afspelen in het boek veel duidelijker, omdat je op deze manier meer informatie krijgt vanuit verschillende perspectieven.
Af en toe gebruikt Arlidge de innerlijke monoloog. Dit vertelperspectief komt het vaakst voor bij Ruby, waarbij haar gedachtegang wordt weergegeven, terwijl ze alleen in de donkere kelder verblijft. Op deze manier kunnen we ons inleven in het hoofdpersonage en meeleven met de gebeurtenissen.
Ruby Sprackling is een van de hoofdpersonages van Pluk een roos. Ruby is een round character. Haar persoonlijkheid wordt uitgeschreven in het verhaal. Tijdens haar gevangenschap beseft Ruby hoe bot ze gereageerd heeft tegen de mensen die haar dierbaar zijn. Ze wil haar leven beteren en is bereid haar karakter te veranderen, als ze echter ooit ontsnapt uit de klauwen van haar ontvoerder.
Helen Grace is ook een hoofdpersonage van het boek. Ze is net als Ruby een round character. Haar persoonlijkheid werd al beschreven in vorige boeken van de serie en in dit boek wordt er nog meer ingegaan op haar karaktertrekken. Haar verleden heeft veel invloed gehad op haar karakter en is dus ook wel belangrijk om sommige omstandigheden te kunnen begrijpen. Daarom raad ik aan om de twee voorgaande boeken van de serie eerst te lezen omdat zo het verhaal vanaf het begin onmiddellijk duidelijk is.

Ikzelf ben geen lezer, maar toch heeft dit boek me kunnen bekoren. Het boek begon in medias res en trok je dus meteen mee in de spanning van het verhaal. Aan het begin van het verhaal was het iets moeilijker te volgen als je de voorgaande boeken niet gelezen had. Uiteindelijk had dat weinig invloed op hoe ik het verhaal en de spanning beleeft heb. Hoe verder je vordert met lezen, hoe duidelijker de omstandigheden allemaal worden. Langzaamaan ontdek je steeds meer over de verbanden tussen de slachtoffers. Je kan gewoonweg niet stoppen met lezen omdat je als maar meer wilt te weten komen over de personages en hun achtergrond. Ik zou zelf eerst de vorige twee boeken lezen, zo ben je van in het begin al helemaal mee met het verhaal. Het is zeker een aanrader en het stimuleert je om al zijn andere boeken ook een grondig door te lezen.

Bronnen:

Boekerij, M.J. Arlidge, geraadpleegd op 24 oktober 2016 via http://www.boekerij.nl/nl/p4c6e860a2416f/102773/mj-arlidge.html

Thrillers-leestafel (1 augustus 2016), M.J. Arlidge, geraadpleegd op 24 oktober 2016 via http://www.thrillers-leestafel.info/mj-arlidge/

Hebban, auteur M.J. Arlidge, geraadpleegd op 24 oktober 2016 via https://www.hebban.nl/auteurs/mj-arlidge