Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Gevangen Wind zou me niet direct trekken. Toch was ik erg benieuwd.

Zoals ik al zei is Gevangen Wind niet bepaald een boek dat ik zomaar uit mezelf zou lezen. De cover trekt me niet en ik zou het niet zien liggen wanneer ik in een boekenwinkel ben. Natuurlijk besloot ik het boek wel een eerlijke kans te geven want ik vind lezen nu eenmaal geweldig. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik een boek lees dat me op het eerste gezicht niet trekt, maar dat toch geweldig blijkt te zijn. En ook deze keer was het raak.

Het verhaal laat een groei zien van de hoofdpersonages waarin je echt meegenomen wordt. Je groeit als het ware met de personages mee. Voordat ik begon met lezen wist ik niet goed wat de titel van het boek moest voorstellen. Soms heb je een bepaald beeld bij een titel, dat had ik deze keer niet. Mede omdat dit de eerste keer is dat ik een dergelijk boek lees, dat zich afspeelt in die tijd. Naarmate ik verder kwam in het boek werd de titel mij al snel duidelijk, ik vind het een perfecte dekking van het verhaal. Het maakt het verhaal echt een compleet plaatje.

De schrijfwijze van de schrijfster spreekt me enorm aan. Je wordt echt meegevoerd in het verhaal en beleeft de emoties heel echt mee met de hoofdpersonages. Dat is één van de elementen die me heel erg geraakt heeft en die me erg is opgevallen. Emoties worden zo goed verwoorden en uitgelicht dat je bijna niet anders kunt dan meevoelen met de personages. De diepgang van het boek heeft me positief verrast. Er is een perfecte balans gevonden tussen diepgang en een vlot lopend verhaal. Ik kan niet anders dan enthousiast zijn over dit boek!