Hoofdpersoon van dit bijzondere verhaal is een achtjarig jongetje in het Zweden van de jaren ’50. Zijn vader is een apocalyptisch prediker die zijn zoontje meesleept in de verhalen dat de Grote Verdrukking elk moment kan aanbreken. Het jongetje wil niets anders worden dan hulppredikant en zelf ook preken schrijven op zijn typemachine, terwijl zijn moeder, die wil dat hij als normaal kind opgroeit, dit probeert tegen te gaan door hem zijn schrijflint af te nemen.
Dan opeens zijn zowel zijn vader als moeder verdwenen. Is het einde der tijden nabij en zijn zij al omhoog gezonden? De jongen blijft achter onder de vleugels van buurvrouw Viola, die zo haar eigen issues heeft. Zij is namelijk verliefd op secretaris-generaal Dag Hammerskjöld en probeert op diens vakantieadres een ontmoeting te forceren, hierbij dankbaar gebruik makend van het jongetje. Die komt er op zijn beurt langzaam maar zeker achter dat Hammerskjöld niet de demon is, waar zijn vader hem voor hield, en ook dat zijn vader en moeder helemaal niet omhoog gezonden zijn: zijn moeder is in het kraambed gestorven en zijn vader is opgenomen in het krankzinnigeninstituut…

Het boek is in een mooie, bijna surreële en soms wat poëtische stijl geschreven. Dat laat onverlet dat de soms prachtige observaties niet erg geloofwaardig zijn als je bedenkt dat ze worden verteld door een achtjarig jongetje. Verder mist het plot wel enige richting. Ondanks dat was dit zeer genietbaar boek…