De geschiedenis van Coney Island rond 1911 wordt uitgebreid beschreven in deze roman. Pretparken als Dreamland met alle -zeker voor die tijd- buitensporige attracties. Lilliputia, het semi-wetenschappelijk project, te weten een geheel eigen besloten gemeenschap van 300 lilliputters. Daarnaast de sfeertekening van het sociaal milieu. De arbeiders, veelal joden, die in de kledingfabrieken worden uitgebuit. Hard werken tegen hongerloontjes. De brand in de Triangle-fabriek waarbij bijna alle arbeiders zijn omgekomen omdat ze zaten opgesloten zodat ze geen ongeoorloofde pauzes konden houden. Vakbonden die van zich willen laten horen, vrouwenrechten die nog onder druk staan. Enz. enz.

De vergaand uitgewerkte historische gegevens zullen niet iedereen plezieren. Het verhaal zelf mist hierdoor vaart en soms is het langdradig.

Daarentegen genoeg mooie aspecten in dit boek. Menselijke "monsters" en monsterlijke mensen. De buitenkant is vaak illusie en zegt weinig over de ware aard. Zowel bij mensen als bij gebeurtenissen. Wat we denken te zien, is niet altijd wat het is. En tot slot de rivier de Hudson die als belangrijke levensader c.q. metaforische "rivier van het leven" door het boek stroomt.

Een goed boek, maar soms wel wat doorbijten.