Elide is ontsnapt en is op zoek naar Celaena en Aelin, niet wetend dat ze in feite maar naar één persoon op zoek is. Aelin is inmiddels met haar hofhouding terug in Terrasen, waar ze haar positie als koningin wil innemen. Dat gaat echter niet zo vlekkeloos als gehoopt en ondertussen dreigt de oorlog aan alle kanten uit te breken.

Waar de vorige delen wat langzamer op gang kwamen, gaat Rijk van stormen meteen met een flinke vaart van start. Heel interessant is dat het verhaal begint met een sprong in de tijd, waarin Elena en Gavin een poging ondernemen om Erawan op te sluiten. Het belang van deze flashback komt later in het verhaal volop terug en verklaart waarom ze nu middenin een oorlog zitten.

Er zijn in dit deel dus volop gevechten aanwezig en die houden de spanning er goed in. De gevechten zijn groots, realistisch en meeslepend geschreven. Soms lijkt een gevecht iets te gemakkelijk te gaan, maar dan komt Maas met een plottwist waardoor de spanning er toch in blijft. Zo blijkt Aelin na een iets te gemakkelijk gewonnen gevecht het échte gevecht nog voor de boeg te hebben. Doordat haar magische krachten uitgeput zijn, is het ineens niet meer zo vanzelfsprekend dat ze gaat winnen. Dit zijn de situaties die het verhaal geloofwaardig en interessant houden.

Wat ook interessant is, is dat de verschillende verhaallijnen in dit deel steeds meer samenkomen. De verschillende personages komen elkaar tegen en vormen (tijdelijke) bondgenootschappen. Door de interactie tussen hen komen de personages nog beter uit de verf. Een mooi voorbeeld hiervan is hoe de Fae-mannen die door de bloedeed aan Maeve verbonden zijn zich gedragen in de buurt van Aelin en hoe dit gedrag verandert als ook Maeve weer in beeld is. Door het contrast in wat hen opgelegd wordt en wat ze zelf willen, wordt het veel duidelijker wat hun karakter is. Hierdoor gaan ook deze personages meer leven.

Rijk van stormen is een stormachtig boek met veel actie en spanning. Het doet uitkijken naar het vervolg.