Jack woont alleen met zijn aan drank verslaafde moeder, die hij verzorgt, ondanks het feit dat ze hem voortdurend de meest verschrikkelijke verwensingen naar het hoofd slingert.
Holly voelt zich alleen, omdat ze op school andere interesses heeft dan haar klasgenoten en haar moeder een vriend heeft waardoor zij zich op het tweede plan voelt staan.
Die twee raken zó bevriend met elkaar dat ze eigenlijk niet meer zonder elkaar kunnen. Helaas heeft de buitenwereld hier andere ideeën over.

Holly en Jack doen in dit boek om en om hun verhaal. Het taalgebruik van Jack is nogal apart. Knap gedaan van Kitty Fitzgerald om op deze manier aan te geven dat hij eenvoudig van geest is, maar het begon mij op een bepaald moment te irriteren.