De boeken van Anna Blaman blijven boeien. Natuurlijk is het taalgebruik verouderd, de thema's zijn dat zeker niet.
Het boek verhaalt over een aantal mensen die zonder duidelijke reden, toevallig in elkaars levens terecht komen. Zij worden allemaal 'verliezers' van anderen en van zichzelf daar hun onmiskenbare menselijke aard die per definitie tekort schiet.
Ik heb genoten. Een aanrader voor wie houdt van Blamans taalgebruik en de wijze waarop ze zeer minutieus relaties weet te ontrafelen.