Na het lezen van het aangrijpende “Alleen hij” van Andrew Gross was ik razendbenieuwd naar zijn nieuwste boek “De saboteur”.
Allereerst moet ik even kwijt dat de achterflap wat misleidend is qua tekst. Kurt Nordstrum neemt het namelijk niet in zijn eentje op tegen de Duitsers als hij op een missie wordt gestuurd, maar een klein team van flink getrainde gasten die voor de duvel niet bang lijken zijn zijn medestanders.

Kurt breekt zijn studie op een gegeven moment af in 1942 als de Duitsers ook in Noorwegen blijken te opereren. Hij sluit zich dan ook aan bij het Noorse verzet, net als zijn goede vrienden Einar en Jens, tot grote teleurstelling van zijn vader - weduwnaar en in het bezit van een klein boerderijtje.

Als ze op een gegeven moment een tube tandpasta in handen krijgen waar belangrijk materiaal in zit, moeten de drie vrienden een slim plan bedenken om dit naar Engeland te krijgen. Daar komen ze er achter wat de Duitsers aan het maken zijn in hun thuisland in de Norsk Hydro-fabriek in Vemork. De fabriek lijkt meer op een middeleeuws kasteel, bijna onneembaar verscholen tussen bergkloven. De enige normale toegang blijkt een hangbrug te zijn. Zwaar bewaakt door tig Duitsers natuurlijk.
Als blijkt dat de productie voornamelijk bestaat uit het verkrijgen van “zwaar water” (nodig voor het maken van een atoombom) moet hier natuurlijk een eind aan worden gemaakt. Een geheime missie waarvoor alleen de allersterksten/allerslimsten worden gerekruteerd. Alles voor de koning en hun vaderland is hun motto. Een moeilijke en gevaarlijke missie, vooral ook omdat Noorwegen een grillig klimaat en landschap heeft. Wind die van de ene op de andere seconde kan opsteken om nog maar te zwijgen van de zware sneeuwstormen.

Na intensieve trainingen gaat de missie van start waarbij geen van de mannen weet of hij het er levend van af gaat brengen, een hels karwei dat koste wat kost moet slagen om de Duitsers er vanaf te houden om atoombommen te maken – met groot gevaar voor eigen leven.
Kurt lijdt verliezen in deze zware tijden, maar toch lijkt er ook een beetje romantiek in de lucht te zitten, al vond ik het jammer dat het maar zo'n ieniemienie deeltje van het boek was.

Het best kan ik het omschrijven als een mengelmoesje van roman/thriller en geschiedenisboek. Het is namelijk gebaseerd op echte feiten, veelvuldig aangevuld met fictieve feitjes en karakters.
Het was namelijk de Noorse Knut Haukelid, verzetstrijder uiteraard, op wiens leven dit verhaal gebaseerd is. En het is niet het eerste verhaal dat over deze man geschreven is. Er is zelfs al eens een film over gemaakt.

Het leest makkelijk weg maar had wat mij betreft wat meer uitwerking mogen hebben op sommige gedeelten zodat het wat “pakkender” zou zijn. Desalniettemin zette het me wel aan om wat meer over de “Zwaar-water-sabotage” te lezen en zo zie je maar weer dat je nooit te oud bent om te leren ;-)