Vertel het mij is het vierde boek van Julie Parsons in Nederlandse vertaling. De vorige drie boeken zijn goed ontvangen, dus ik was benieuwd naar de laatste. Owen Cassidy, 8 jaar, komt niet thuis. Tijdens zijn verdwijning ligt vader Nick met zijn buurvrouw in bed. Dit komt natuurlijk boven tafel tijdens het onderzoek naar de verdwijning van Owen en het is het gesprek van de dag. Nick, desperaat en overladen met een gigantisch schuldgevoel, kiest ervoor zijn land jarenlang te verlaten. Hij kan zijn draai niet meer vinden en het echtpaar kan elkaar niet bereiken. Na vele jaren keert Nick terug, vastbesloten om het raadsel rondom de verdwijning van Owen op te lossen. Susan, zijn vrouw, staat toe dat hij op de benedenverdieping gaat wonen.

Vertel het mij is een fijnzinnig boek over wat er kan gebeuren als een kind verdwijnt en nooit teruggevonden wordt. Het vertelt over: de hoop, het ongeloof, de woede, en de machteloosheid van ouders, die het niet lukt een rouwproces met elkaar tot een bevredigend einde te brengen. Beide ouders rouwen op een eigen wijze en kunnen daartussen geen verbinding vinden. Het is Julie Parsons gelukt om de emoties van Nick en Susan overtuigend voor het voetlicht te brengen. Dat maakt dit boek ontroerend. De schuldvraag, die voortdurend aanwezig is, wordt indringend verwoord. Kan er in een dergelijk geval ooit zoiets bestaan als ontschuldiging, vroeg ik mij af? De politieinspecteur, in de persoon van Min, wordt humaan beschreven.

Vertel het mij is ook een verontrustend boek over het kwade in de huidige samenleving. Julie Parsons schrijft: beklemmend, fijnzinnig en toegankelijk; ze kan een beladen thema overtuigend en met nuance voor het voetlicht brengen. Wat betreft de plot, dit kwam voor mij niet als een verrassing, dit vond ik een mindere kant van het boek. Tot slot. Mooi boek over een verontrustend thema. Drie sterren.