In het noorden van Zweden, grenzend aan de Oostzee, ligt een dunbevolkte streek vol meren en heuvels met de schilderachtige naam Västerbotten. De Zweed Torgny Lindgren laat er zijn boek Norrlandse Aquavit afspelen. Rond 1950 was Västerbotten het werkgebied van de prediker Olof Helmersson. Hij beheerste de kunst van het gesproken woord en bekeerde tal van mensen. Precies 48 jaar later is Olof ervan overtuigd dat hij mensen destijds op een dwaalspoor bracht. Er is geen God, Christus was slechts één van de vele overspannen profeten uit het begin van onze jaartelling, er is geen opstanding en de dood is voor eeuwig. Met hetzelfde vuur als waarmee Olof destijds mensen bekeerde, wil hij ze nu van hun geloof afbrengen. Daarom neemt hij de bus naar Västerbotten en in het huis van Ivar en zijn vrouw Asta vindt hij een logeerkamer. Van daaruit onderneemt hij, hoogbejaarde man die hij intussen is, tochten met zijn plooifiets doorheen Västerbotten, op zoek naar oude bekenden/bekeerden. Nu wil het lot dat er van die bekeerden nog maar weinigen in leven zijn, en dat die levenden net zo min als hun gestorven maten wakker liggen van Olofs boodschap. Zijn woord valt op de rotsen, maar welkom is hij wel, bij al die zonderlingen die zich staande houden in het ruwe Västerbotten.

Olofs bezoekjes leveren vaak prachtige intimistische portretten op van mensen. Het boek begint met een hele eenvoudige scène tussen Ivar die een fles Aquavit wil kopen, en de winkeldame die hem helpt. Ze praten langs elkaar heen, die twee, de ene gebiologeerd door een haarknotje, de andere door de wonderen van Aquavit. In een volgende scène wil Ivar de Aquavit in de kast zetten en dan ontdekt hij dat daar nog een onaangebroken, oude fles staat. Het lijkt bijna te dagelijks, maar Lindgren gebruikt deze kleine gebeurtenissen om er een heel verhaal aan vast te knopen. Het meest beklijvende is ongetwijfeld het verhaal van Gerda. Van alle bekeerden blijkt zij nog steeds het meest overtuigd. Echter, ze ligt al jaren op haar sterfbed. Het lijkt alsof ze wacht en niet wil sterven voor diegene op wie ze wacht, langskomt. Wacht ze misschien op Olof? En zal hij, vurige ontkerstenaar, haar op dit cruciale moment van haar geloof beroven?

Het is een rustig boekje, Norrlandse Aquavit, boordevol personages die door intense dialogen onvergetelijk worden. (deze recensie verscheen eerder bij ezzulia.nl)