Voor in het boek is de stamboom van de familie Kurc opgenomen, een Joodse familie die in Polen woont. Sol en Nechuma hebben 5 kinderen, 3 jongens en 2 meisjes. Zeker in het begin is het handig om af en toe even terug te kijken naar deze stamboom. Het verhaal begint in 1939 als Addy, 1 van de zonen die in Frankrijk woont, eigenlijk van plan is om voor een feestdag terug naar Polen te gaan maar een brief van zijn moeder heeft ontvangen waarin zij aangeeft dat de situatie snel verandert en ze denkt dat het niet veilig is om naar Polen te reizen voor hem. Kort daarna blijkt inderdaad dat zijn moeder gelijk heeft en kan hij niet naar zijn familie reizen. Dit is de eerste keer dat de familie niet compleet is met Pesach.

Vanaf hier wordt ieder hoofdstuk door een ander lid van de familie verteld. Als snel zijn ze genoodzaakt om allemaal hun eigen weg te gaan, voor hun eigen veiligheid maar ook voor die van de familie. Zo reizen de dochters hun (aanstaande) mannen achterna, soms met gevaar voor eigen leven. Al snel is er geen contact meer mogelijk tussen de familieleden en leeft iedereen tussen hoop en vrees. Naarmate de oorlog vordert en afschuwelijke berichten over het vermoorden van Joden toenemen wordt de wanhoop steeds duidelijker: het moet vreselijk zijn niet te weten of je kinderen veilig zijn. Ondertussen is het gezin uitgewaaierd over diverse landen, of ze zijn opgepakt en tewerkgesteld of ze proberen zo goed mogelijk uit handen van de Duitsers te blijven maar niemand weet van elkaar waar ze zijn. Binnen alle leden van het gezin heerst een enorme overlevingsdrang, die brengt ze soms ook in gevaar maar om te overleven moet je risico’s nemen.

Door de korte hoofdstukken die steeds door iemand anders verteld worden krijg je niet een hele diepe band met de personages maar zijn er toch genoeg passages die voor een brok in je keel kunnen zorgen. Zo is er een trouwerij, in een donker verlaten huis met wat kaarsen, een geleende jurk en een illegale rabbijn. Deze bruiloft die dus eigenlijk niet mag plaats vinden is echter prachtig in al zijn eenvoud maar geeft ook de angst weer om elkaar te verliezen.

Alle gruwelijkheden van de oorlog komen aan bod. Ondanks dat ik al meerdere boeken heb gelezen over de Joden vervolging lees ik nog regelmatig over zaken die ik niet wist en blijf ik mij verbazen over hoe dit toch allemaal heeft kunnen plaats vinden.

De schrijfster is een kleindochter van 1 van de overlevenden van de familie Kurc en komt er pas bij een familie reünie achter wat haar familie allemaal heeft meegemaakt tijdens de 2e Wereld Oorlog en waarom haar opa een apart accent had! De schrijfstijl is prettig waardoor het leest als een roman. De hoofdstukken worden echter vooraf gegaan door korte weergaves van historische feiten die betrekking hebben op het komende hoofdstuk waardoor je niet helemaal van een roman kan spreken. De rode draad door het boek, buiten natuurlijk de oorlog, is de familieband. Mooi is dat de jongste dochter uiteindelijk de belangrijkste rol vervult om de ouders veilig te houden en de moeilijkste beslissingen neemt.