Wanneer ik nood heb aan een leuk, grappig boek, grijp ik snel naar Gillian King, Lisette Jonkman, Sophie Kinsella,... Nu was het tijd voor Gillian King. Haar vorig boek, Zestig dagen, vond ik echt goed.

De cover zit helemaal in het thema: zwart wit. Toch is er een kleuraccent aan toegevoegd, wat het een beetje leuker maakt. Zwart wit is toch maar, tja, zwart wit. :-D ;-)

In dit verhaal leren we de zussen Elin en Bibi kennen. Elin komt in contact met de familie Rynders als ze per ongeluk het 18-jarige meisje Vicky Rynders aanrijdt. Het contact tussen Elin en Vicky is meteen goed. Het eerste contact met de knappe nonkel van Vicky, Nick, is niet meteen goed te noemen. Toch is er een grote aantrekkingskracht tussen de twee, maar Elin is vastbesloten om even géén relatie aan te gaan. Bibi is de tegenpool van Elin: onbezonnen, vrolijk, recht voor de raap, ... Maar als de ex van Elin voor de deur staat, zit Bibi in een tweestrijd.

Het perspectief is wisselend. Het ene hoofdstuk is vanuit Elin geschreven, het andere vanuit Bibi. Af en toe komt er ook nog een ander perspectief tussen, namelijk die van Nick. Deze stukken zijn wel heel kort.

De schrijfstijl van Gillian King is meeslepend en prettig om te lezen. Daarentegen is het verhaal een torenhoog cliché. Maar vind ik dit erg? Nee, helemaal niet. Het is toch daarom dat de chicklit-liefhebbers chicklit zo graag lezen. ;-)

Ik vond Zestig dagen net iets beter, maar van Zwart wit heb ik ook genoten. Ik kijk uit naar de volgende boeken van deze auteur.