Het kwaad in ons is het 3de deel van de zogenaamde Ijsseltrilogie, maar ook best alleen te lezen.
In dit boek vertelt Corine Hartman over een gezin met 2 adoptiekinderen en een eigen kind, ogenschijnlijk een gelukkig gezin, maar vrij vlug komt aan het licht dat dit helemaal niet het geval is.
Aan de 1ste hoofdstukjes (vrij kort) moest ik wel wat wennen. Ik kon niet onmiddellijk ontdekken wie aan het woord was (sommige hoofdstukken worden in de ik-vorm geschreven) en dan zijn er ook de cursieve hoofdstukjes en de weergave van hele korte telefoongesprekken. Zonder iets te willen prijsgeven van het volledige verhaal, komt op het einde alles mooi uit.
In dit boek komt vooral de problematiek van adoptiekinderen voor en het vermogen van vooral de moeder om een warm nest te creëren voor haar 3 kinderen. Het verhaal deed me dikwijls denken aan Bonnie & Clyde.
Het kwaad in ons is een heftig familiedrama met ook aandacht voor het feit dat iedereen uiteindelijk een verleden met zich meedraagt.