Dit boek van Ayşe Kulin gaat over de laatste stuiptrekkingen van het Osmaanse rijk en hoe dit wordt ervaren door de familie van de minister van financieën van het Sultanaat. Het verhaal speelt zich af in Istanbul, beginnend in 1920 en eindigend met een brief uit 1924. Het is zeker geen slecht verhaal maar - en dat had ik ook met haar boek "Last train to Istanbul" - haar stijl ligt me minder dan bijvoorbeeld Elif Shafak's stijl van schrijven. Dit is het eerste boek van Kulin dat ik in Nederlandse vertaling heb gelezen maar dit viel me dus ook al op bij de Engelse vertaling dus het zal wel niet aan de vertalers liggen alhoewel vertalers ook hun eigen stijl hebben, waarbij sommigen dicht bij de originele tekst blijven en anderen wat vrijer vertalen. Elif Shafak heeft trouwens ook een aantal boeken in het Engels geschreven, die ik dus in de originele taal kan lezen, doch dit terzijde. Het is al erg fijn dat Turkse boeken naar het Nederlands worden vertaald en dat moet vooral zo blijven.

Maar goed om weer op dit boek terug te komen: heel plezierig vind ik dat de vertalers bepaalde woorden en uitdrukkingen in het Turks met voetnoten hebben gehandhaafd. De voetnoten geven de benodigde vertaling en informatie. Daarnaast is een pagina opgenomen met de uitspraak van letters in het Turks. Erg fijn.

Al met al kan ik zeggen dat het interessant is om boeken over deze, voor mij minder bekende periode in de Turkse geschiedenis te lezen. Kulin heeft dit doormiddel van een familieroman gedaan waarbij niet teveel wordt ingegaan op achtergronden. Zo is het begrijpelijk dat Grieken en Armeniërs deel uitmaakten van de bezettingsmacht na wat ze in de Eerste Wereldoorlog door de Osmanen was aangedaan. Kulin verwijst alleen (op blz 297 van mijn boek) naar de Armeniërs wanneer de minister, Ahmet Reşat, zijn neef voor het verzet helpt waarbij hij een Armeense kapitein benadert die de nationalistische zaak ook helpt en hij daarover mijmert dat dus niet alle Armeniërs de bezetter helpen. Tegen degenen die dit boek willen lezen kan ik dan ook zeggen dat je deze roman voornamelijk moet lezen als een familieroman tegen een historische achtergrond waarbij de politieke verwikkelingen alleen worden gebracht zoals ze gezien worden door deze familie en de mensen met wie ze te maken hebben.