Alice Munro schrijft over vrouwen, jong of oud, in verschillende eeuwen, die in omstandigheden terechtkomen die ze niet hadden verwacht. Ze schrijft vooral over de manier waarop de vrouwen met deze situaties omgaan. Het gaat over moed om door te gaan na moord op je kinderen, overspel, een zoon die zijn eigen weg volgt waar je als moeder niet achter staat, een weduwe die een moordenaar over de vloer krijgt, een jonge vrouw die heen en weer fladdert in relaties en kinderen bij verschillende mannen heeft, een jonge wiskundig genie in de negentiende eeuw die ijvert voor stemrecht voor vrouwen en om als eerste les te mogen geven in Zweden.

Ik heb dit boek gelezen omdat ik een mini-challenge heb gemaakt, boeken van Nobelprijswinnaars literatuur en Alice Munro heeft deze prijs in 2013 gewonnen. Dit boek heb ik op goed geluk gekozen. Munro schrijft vooral korte verhalen.
Dit boek heb ik trouwens met veel plezier gelezen. Het leest vlot, nergens is het taalgebruik gekunsteld, het bevat geen moeilijke woorden, het is gewoon een goed boek met tien korte verhalen.