Er zijn van die schrijvers die zich meteen in je hart nestelen, puur om het feit dat je hun schrijfstijl waanzinnig goed vindt.
Peter James is er daar een van. Hij weet je op het puntje van je stoel te houden, laat je af en toe even op adem komen om vervolgens weer onder je huid te kruipen. Perfecte spanningsboog en daarbij – en dat herhaal ik nog maar eens – heeft hij de gave om een verhaal te ontvouwen dat je ziet terwijl je leest. Show don't tell op hoog niveau. Het zou me niets verbazen als ze van de serie met Roy Grace in de hoofdrol een tv-serie zouden maken. Perfect crime-materiaal!

Alhoewel dit boek – Als de dood – het 10e deel is rondom Roy Grace, kan het naar mijns inziens ook makkelijk apart gelezen worden. Maar (mijn mening) – niets leuker dan de karakters van begin af aan te volgen.
En volgen/stalken is in dit nieuwe boek het keyword!

Na een relatie van twee jaar komt Red erachter dat haar vriend Bryce in de verste verte niet is wat hij beweert te zijn. Als ze dan uiteindelijk een punt achter de relatie zet is ze echter nog niet zomaar van hem af. Hij stalkt en intimideert haar op dusdanige manier dat ze uiteindelijk met de hulp van de politie in een appartement terecht komt waar Bryce haar niet kan vinden. Een plek die veilig is en niet zomaar binnen te dringen is – denkt ze.
Om gek van te worden lijkt me dat! Kleine indicaties die zijn constante aanwezigheid in haar buurt kenbaar maken alsook verschrikkelijke dingen die gebeuren met mensen waar ze van houdt.
Aan Roy Grace en zijn team de zware taak om deze gast tot stoppen te brengen.

Parallel loopt ook de verhaallijn over Roy's privéleven. De doodverklaring van zijn vrouw Sandy na tien jaar vermissing – zijn nieuwe vlam Cleo en hun pasgeboren zoontje Noah. De geplande bruiloft.
Verloopt dit allemaal vlekkeloos of probeert er nog iemand roet in het eten te gooien?
De dood van zijn vrouw Sandy blijft als een rode draad door de serie heen lopen en steeds gebeurt er wel iets dat je nagelbijtend achterlaat als het boek uit is. Zijn dit cliffhangers of mag je zelf de “uitkomst” erbij fantaseren?
Dat doet Peter James slim! Hij weet je vast te houden, als de laatste punt een feit is snak je naar het volgende boek.

IJzersterk zijn de plots en de karakters worden heel erg goed neergezet. Roy Grace is bijna een echte man van vlees en bloed die je in je persoonlijke leven echt wel tot je familie of vriendengroep zou willen als het ware. Sympathiek en meelevend met zo nu en dan een emotioneel flardje vanuit zijn ziel maakt hem tot een geliefd mens. Een karakter dat je doet uitzien naar zijn volgende verhaal.
En dat maakt me weer nieuwsgierig, die cliffhangers – gaat Peter James hier nog verder op in of eindigen bepaalde verhaallijnen!

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2015/10/peter-james-als-de-dood.html