Het komt niet veel voor dat ik iets van sympathie voel voor een dader, maar in dit geval wel.
Ryan Lee heeft iets verschrikkelijk gedaan, hij bedoelde het goed. Hij had schulden bij een woekeraar/mafiaman/gewetenloze haai en wilde dat in een keer afbetalen. Zijn plan was een vrouw te ontvoeren, geld vragen en haar weer vrij laten. Maar het liep anders. Hij werd opgepakt voor andere feiten en hoe langer hij zweeg, hoe moeilijk om iets over die vrouw te vertellen. Hij werd verteerd door schuldgevoel terwijl hij in de gevangenis een modelgevangene is.
Na enkele jaren wordt hij vrijgelaten en komt terecht bij Nora. Ze neemt hem onder haar hoede, heeft al een jaar met hem gecommuniceerd en bezocht in de gevangenis. Ze is stiekem verliefd op hem, blind voor zijn daden.
Eens uit de gevangenis gebeuren er vreemde dingen met mensen die dicht bij Ryan stonden, geweldsdelict, verkrachting, ontvoering. Is het die man waar hij schulden bij heeft weer? Ondertussen is zijn schuld opgelopen en hij kan het weer niet betalen.

Ryan Lee probeert wel op het rechte pad te blijven, hij werkt in een copyshop, meldt zich bij zijn reclasseringsambtenaar, heeft een vaste woonplaats, maar door die schuld uit het verleden lukt het gewoon niet.
Wat is het toch met vrouwen die corresponderen met gevangenen, die ze in huis nemen nadat ze vrijkomen? Zijn ze blind voor de daden? Naïef? Zo eenzaam dat alles beter is dan alleen zijn?
Ik weet het niet.