Aanleiding voor het schrijven van dit boek was een bericht in de Duitse kranten over een succesvolle Duitse politica die verdwenen was nadat men ontdekt had dat ze over haar verleden had gelogen – ze is geen juriste en bleek zelfs haar middelbare school niet afgemaakt te hebben.
Simons & Van der Zijl lazen de berichten en het viel hen op dat niemand zich afvroeg hoe het echt was met deze vrouw.
Beide schrijvers namen de gelegenheid te baat om een langgekoesterde droom te verwezenlijken: het schrijven van fictie. Met name Annejet van der Zijl is bekend voor haar biografieën, onder andere over Sonny Boy en Annie M.G. Schmidt. Waar ze daarvoor, samen met Jo Simons, veel research voor deed, kon ze nu vrijuit ‘fabulieren’. En zo ontstond ‘De val van Annika S’.
Aangezien ik haar boeken ken, was ik erg benieuwd naar deze poging tot fictie. Mijn vraag vooraf was: Is er verschil in haar schrijfstijl nu ze fictie schrijft? En hoe werkt ze personages uit?
Het is me meegevallen: De val van Annika S. Is een vlot geschreven boek, niet met veel diepgang en spannend genoeg om je aandacht vast te houden.
Annika S. vlucht naar Nederland, naar de kust in de buurt van Bergen waar haar grootmoeder en grootvader jaarlijks een huisje huurde op vakantiepark De Duindistel. Omdat dit een plek was waar ze goede herinneringen aan had, was die een plek die Annika vertrouwde.
Daar leest ze in een krant hoe erover haar wordt gedacht en geschreven in Duitsland en hoe haar geliefde, Walter, en zijn familie hun handen zo snel mogelijk van haar aftrekken. Ze is op zichzelf aangewezen, nog meer als blijkt dat haar tas met alle zaken erin die haar voorlopig financieel op de been kunnen houden is gestolen.
Beschreven wordt hoe ze onderdak zoekt op het vakantiepark en hoe ze langzaamaan alle lagen die ze zich in haar professionele leven van politica had aangemeten kwijt raakt. Ze komt teug tot de essentie van haar bestaan nu het ontdaan is van alle maskers.

Er komen andere personages naar voren in aparte hoofdstukken waarvan je in het begin niet weet wat ze met het verhaal van Annika te maken hebben. Zo zijn daar ineens brieven van Josef Weissmann uit 1938 aan zijn broer Fritz die naar Amerika is gevlucht. Josef is met zijn gezin naar Amsterdam gevlucht nadat de jodenhaat steeds manifester wordt in Duitsland.
Later blijkt dat zijn dochter Anna als oude vrouw vlak bij het vakantiepark De Duindistel woont en een grote rol in het verhaal gaat spelen. Haar dood is aanleiding voor Annika om haar eigen verleden te doorzoeken en te gaan zoeken naar de reden van de dood van deze Anna.
Ook is er ene Martin Twisk, rechercheur van politie, die om nogal onduidelijke reden is gedegradeerd, weggestopt in een uithoek van het politiebureau. Hij komt in contact met Annika, als ze aangifte komt doen van de diefstal van haar tas. Uiteindelijk blijkt zijn kunde als rechercheur doordat hij, geïntrigeerd door de persoon Annika en met hulp van Annika, achter de dood van de oude vrouw Anna, aangaat en de oorzaak van haar dood achterhaalt. Hoe, dat is te lezen in het boek.

Een aantal aspecten blijven onuitgewerkt zoals de diefstal van de tas (Wie stal die tas en hoe is die teruggekomen?), de reden van Martins degradatie (Wat is daar de reden van geweest en door wie bepaald) en de relatie tussen Anna en Annika, buiten het feit dat ze beiden uit Duitsland komen. Aan het einde van het boek wordt een opening naar een volgend verhaal gegeven wat de lezer het gevoel geeft daar weer antwoorden te krijgen op vragen die nu open blijven.

Al met al een spannend, lezenswaardig boek voor de vrije zomeravonden.