Prachtig boek, waarin de misdaad niet eens zo belangrijk is.
Het gezin Chase heeft vijf jaar geleden de jongste zoon, Ronnie, verloren. De ouders zijn sindsdien gescheiden, de andere zoon Philip is in New York gaan wonen. Ze hebben Ronnies dood geen van allen echt kunnen verwerken. Vooral de moeder, Charlene, zit helemaal vast in haar ellende. Als Philip noodgedwongen weer bij haar komt wonen, draaien moeder en zoon moeizaam om elkaar heen. Ronnies vriendinnetje van vijf jaar terug, Melissa, staat op een avond op de stoep, hoogzwanger, en ze beweert dat de baby van Ronnie is. Die mededeling is de aanzet tot een reeks gebeurtenissen waardoor alle betrokkenen langzaam uit hun cocon van verdriet komen kruipen.
In flashbacks wordt duidelijk gemaakt wat er gebeurd is in de jaren vanaf de avond waarop Ronnie verongelukte, en hoe de situatie is ontstaan waarin de personages verkeren op het moment dat Melissa met haar boodschap komt. Ondertussen ontwikkelt de rest van het verhaal zich verder, verteld op een laconieke, af en toe zelfs humoristische toon. Maar de troosteloosheid blijft voelbaar.
Alle personages zijn de moeite waard, ook de minder belangrijke worden zorgvuldig beschreven. Philips huisbaas in New York is daarbij een voltreffer. Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat er een kentering gaat plaatsvinden; de aanleiding is tamelijk vergezocht, nog afgezien van die zwangerschap. Maar tegen die tijd is de lezer bereid om veel te accepteren.