Dit boek verscheen oorspronkelijk in 1997 als het achtste boek dat Patricia Cornwell had geschreven over Kay Scarpetta, de pathaloog-anatoom van de staat Virginia. Met onder andere Rigor Mortis, Modus Operandi en Het Kaïnsteken had ze in de jaren daarvoor werkelijk uitstekende thrillers geschreven, maar daarna begon de machine toch enigszins te haperen. Het in 1996 verschenen Doodsoorzaak kon de vergelijking met de eerder genoemde titels nauwelijks doorstaan en Cornwell leek te twijfelen over de verdere invulling van haar carriere. Moest ze nog verdergaan met Kay Scarpetta of was de tijd aangebroken om aan een tweede serie te beginnen. Alle karakters binnen de reeks met Scarpetta leken dusdanig uitgediept dat er weinig meer over hen viel te vertellen en er een zekere verzadiging was opgetreden.

Onnatuurlijke dood begint met de vondst van een paar lijken op vuilnisstortplaatsen in Ierland en Amerika. Scarpetta gaat op onderzoek en al snel blijkt dat er niet of nauwelijks aanknopingspunten zijn. De hel breekt pas echt los als plotseling een uiterst besmettelijke ziekte snel om zich heen begint te grijpen en Scarpetta door de mogelijke moordenaar via de digitale snelweg wordt aangevallen. Daarnaast moet zij ook nog allerlei bezuinigingen van de overheid het hoofd bieden en krijgt ze behoorlijke problemen met zowel haar vriend als haar altijd weer aanwezige nichtje Lucy.

In z'n totaliteit is dit een zeer prettig leesbaar boek geworden, waarmee Cornwell uit een klein, maar wel duidelijk, dalletje wist te kruipen. Hoewel ze na het verschijnen van Onnatuurlijke dood alsnog aan haar tweede serie naast Scarpetta begon, heeft ze haar belangrijkste serie ook weer wat nieuw leven weten in te blazen. En dat is goed nieuws voor alle trouwe fans van Patricia Cornwell, want Kay Scarpetta is één van de meest sterke en aansprekende vrouwen binnen de wereld van het spannende boek. Of Cornwell ooit weer op haar oude niveau zal schrijven is nog even de vraag, maar met dit boek wist ze mij in ieder geval weer behoorlijk te boeien.