Het verhaal van Laila, die achtervolgd wordt omdat zij, samen met een terrorist in een auto zit, wordt verteld vanuit zes verschillende perspectieven. Daardoor blijft het verhaal enerzijds wat afstandelijk, maar krijg je ook veel verschillende invalshoeken. Eén van die invalshoeken is die van Akhila, een jonge vrouw die in " pranks" misstanden in India aan de kaak stelt. Zij kruipt een ingestorte tunnel in om een overlevende te redden. Deze overlevende prevelt iets over een terroristische aanslag. Daardoor komt iedereen op scherp te staan. Een andere invalshoek is die van Mukundan, die een autootje achtervolgt waarin een vermeende terrorist zit, samen met een meisje, Laila. De achtervolging is nogal knullig en lijkt soms op een slapstick. Verder zijn er hoofdstukken die meer algemeen de politieke situatie in India beschrijven, op een nogal cynische manier. Er zit veel kritiek op de Indiase maatschappij in het boek, maar verweven met veel humor. Zwaar wordt het daardoor nooit. De schrijver lijkt te hopen op betere tijden. Het boek eindigt zo: " De republiek laat iedereen geloven dat je alles straffeloos kunt doen. En je kunt ook een hoop straffeloos doen. Maar dan, op een dag, onvermijdelijk, de verrassing". Het boek heeft nog een andere verrassing in petto, die ik niet zal verklappen, maar waar ik erg van heb genoten. Voor wie van humor houdt en van een verhaal met maatschappelijke betrokkenheid, is dit boek een echte aanrader.