Ook deze roman is een deel van een serie: 1.  Die je niet ziet  2. Dichterbij dan je denkt 3. De goden verzoeken 4. Verwrongen levens 5. In die heerlijke zomertijd 6. Bittere vrucht

Deze zesde roman van Mari Jungstedt speelt zich af op het Zweedse eiland Gotland. Het is een toeristische eiland en de zomer nadert, dus wordt het weer druk met vakantiegangers. De politie heeft te maken met een zware mishandeling van een jongen in een discotheek. Deze wordt uitgebaat door Viktor Algård. Hij heeft hierover vele protesten gekregen. Als er in  Visby, de hoofdstad van het eiland, een nieuw congrescentrum wordt geopend, wordt de organisator van het feest, deze zelfde Viktor Algård, vermoord gevonden. Hij is vergiftigd met cyanide. Viktor is getrouwd, maar zijn vrouw is niet op het feest aanwezig. Zijn minnares, de kunstenares Veronika Hammar, wel. Waarom is Viktor Algård vermoord en door wie? Commissaris Anders Knutas, ook aanwezig op het feest, en inspecteur Karin Jacobsson gaan op onderzoek uit. Is Viktor Algård vermoord door iemand, die te maken heeft met de inmiddels overleden jongen, die mishandeld was in zijn discotheek of door zijn vrouw, omdat hij wilde scheiden?  Er waren protesten tegen het congrescentrum; moet daar de dader gezocht worden? Ook is er in het verleden een concurrent failliet gegaan; misschien is hij  uiteindelijk door het lint gegaan? Motieven genoeg dus.

De zoektocht wordt afgewisseld met jeugdherinneringen van iemand, waarvan je de identiteit niet kent. Later blijkt dit de dader te zijn. Veronica Hammar, de nieuwe vriendin van Viktor Algård, is verdwenen. Commissaris Anders Knutas en inspecteur Karin Jacobsson gaan haar zoeken. Ze is naar een zomerhuis vertrokken en daar wordt een aanslag op háár gepleegd. Bij onderzoek blijkt dat haar kinderen een moeizame relatie met hun moeder hebben. Moet de dader dan toch in de familiekring worden gezocht?

Bittere vrucht is een typische Zweedse misdaadroman, met het gewone langzame tempo, en de vele details van het leven en de problemen van de personages. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven en in korte hoofdstukken. Commissaris Anders Knutas, zijn plaatsvervangster Karin Jacobsson en journalist Berg spelen een belangrijke rol in alle romans van deze schrijfster, daardoor zijn hun problemen niet altijd even duidelijk voor lezers, die de andere boeken niet kennen. Huiselijke problemen van  commissaris Knutas spelen een belangrijke rol op de achtergrond. Knutas heeft een paar kinderen in de puberteit. Hij vindt het heel moeilijk om een goede relatie met zijn kinderen te houden. Het vertrouwen is helemaal weg. Nils verwijt zijn vader teveel tijd aan zijn werk te besteden en te weinig aan zijn kinderen. Eigenlijk is hij wel een beetje jaloers op zijn vrouw, die een veel betere band met hun kinderen heeft. Hun zoon zit ergens mee en vertelt thuis niets aan zijn ouders, zelfs niet aan zijn moeder. Dit blijkt te maken te hebben met een recente zaak van pubergeweld bij één van de discotheken. Karin Jacobsson is nogal gesloten. Tijdens een weekend Stockholm, als ze naar een kind van Veronica gaan, komt Karin wat los en vertelt Knutas, wat er gebeurd is in het verleden en ook tijdens een zoektocht naar een moordenaar. Dit staat in een eerder deel van de serie. Ze voelde zich verwant met deze moordenaar en heeft haar laten lopen. Ook zijn er raakvlakken met deze geschiedenis. Dit wordt goed verteld in het verhaal. De journalist Johan Berg is getrouwd met Emma. Dit is ook niet zonder slag of stoot gegaan. Met hen is ook iets gebeurd in een eerder deel (deel 1). Ook wordt er gerefereerd naar ervaringen uit het verleden, dus is het wel handig de boeken op volgorde te lezen. De scènes met Johan doen echt aan, omdat Mari Jungstedt kan putten uit eigen ervaringen. Zij heeft gewerkt als tv- journalist. Ze laat hem ook allerlei ethische en morele dilemma s aankaarten.

Het thema drankmisbruik onder jongeren en de mishandelingen die daar vaak het gevolg van zijn, is actueel. De vader van Mari Jungstedt was alcoholist. Haar ouders waren gescheiden toen zij negen jaar oud was. In een interview met Crimezone zegt ze, dat haar vaders alcoholisme een zwaar stempel op het gezin drukte. Haar vader en haar oma hadden een moeilijke relatie. Dit is de inspiratie geweest voor dit boek. De titel Bittere vrucht duidt ook op een kind, dat verbitterd is geworden. De cyaankali ruikt  trouwens ook naar bittere amandelen.

Mari Jungstedt (Zweden, 1962) studeerde journalistiek en is redacteur en nieuwslezeres bij de Zweedse televisie. Op haar 28e is ze naar de School voor Journalistiek gegaan.  Daar heeft ze ook haar man ontmoet, die van het eiland Gotland kwam. Ze debuteerde in 2003 met Die je niet ziet. Ze woont met haar man en twee kinderen in Nacka bij Stockholm. s Zomers verblijft ze vooral op het eiland Gotland, waar al haar misdaadromans zich afspelen.

Het is een aangenaam te lezen verhaal. Ik houd van de sfeer van het Zweedse eiland Gotland en de karakters uit het boek. Het is weer een aanrader voor de liefhebbers van Scandinavische  boeken.