Helia is zeventien jaar en zij heeft een opmerkelijke gave: ze kan bij mensen sterfdatums zien. Helia woont samen met haar vader maar als deze moet worden opgenomen, moet Helia tijdelijk bij haar oma gaan inwonen. Iemand die Helia nog nooit heeft gezien. Dat zij Helia in in huis wil nemen is dan ook heel opmerkelijk en Helia denkt dat haar oma dan niet van haar gave afweet. Maar als ze eenmaal bij haar oma is, krijg Helia al snel het gevoel dat haar oma meer weet dan ze laat blijken. Dat ze sterfdatums kan zien vindt Helia erg moeilijk vooral als ze bij bekenden ziet dat deze niet meer lang te leven hebben. Ook bij jonge mensen. Ze vraagt zich af of ze het misschien ook iets kan beïnvloeden. Om haar heen gebeuren steeds meer vreemde dingen en heel toevallig heeft plots Lex, een jongen die ze al heel lang leuk vindt, interesse in Helia. Of is het juist geen toeval?

‘Het gebeurt niet door een aanraking zoals iedereen denkt. Ze verwarren mijn gave met helderziendheid, maar dat is het niet.’

Christine Geysen (1987) is de schrijfster van de ‘Als Je Sterft-Trilogie’. Naast schrijfster is Christine ook dossierbeheerder. Ze is gehuwd en heeft een zoontje.

Als je ademhaling stopt heef twintig hoofdstukken waarvan de tekst in een redelijk groot lettertype is gedrukt en er zijn veel witruimtes tussen de regels. Dit om de alinea’s en dialogen te onderscheiden. Bovenaan elk hoofdstuk staat een citaat van Helia. Het redelijk groot lettertype laat makkelijk en vlot lezen en is voor een YA niet slecht uitgekozen. Vanuit het perspectief van Helia, in de eerste persoon worden we het verhaal ingetrokken. De gave van Helia is best beangstigend, het is ook niet niks als je kan zien wanneer mensen gaan sterven. Tot nu toe weet alleen haar vader van deze gave en Helia vindt het moeilijk om er mee om te gaan. En dan woont ze nu tijdelijk bij haar oma, een mysterieuze vrouw en het verhaal lijkt steeds vreemder te worden. Helia probeert dingen tegen te houden maar dit is wel met gevaar voor eigen leven. En of het allemaal wel zin heeft…

‘Ik hoor hoe de auto tot stilstand komt op het moment dat mijn lichaam de harde ondergrond raakt. De autodeur klikt open en het gebrul wordt luider. Dan raakt mijn hoofd het trottoir en wordt alles zwart.’

Als je ademhaling stopt is een young adult met een hoge spanningsboog en het is dan ook een boek dat moeilijk weg te leggen is. Door het paranormale tintje wordt de verbeelding nog meer aangesproken. De auteur beschikt over een fijne dosis fantasie en dit is uiterst zichtbaar in het boek. Maar ook het mysterieuze zorgt voor aantrekkingskracht en alle punten bij elkaar zorgen ervoor dat de lezer voortdurend meegesleept wordt. Tevens zijn de personages aanspreekbaar voor de doelgroep, personages waar ze zich in kunnen verplaatsen. Buiten de mysterieuze spanning is er ook aan de romantiek gedacht, de eerste ontluikende verliefdheid bij een jongere.

Als je ademhaling stopt is een veelbelovend deel en na het lezen van de laatste bladzijde is het gewoon jammer dat er nog niet verder gelezen kan worden. Het is dus met smart wachten totdat het tweede deel verschijnt.