Dit boek moest ik lezen van iemand die heel dierbaar voor me is en het lezen van een boek sla ik natuurlijk nooit af. Maar echt een boek is het niet. Het is meer een essay van de schrijver. Ik ergerde me een beetje aan de vragen waarvan hij zei dat ik ze als lezer zou kunnen hebben, maar die ik niet had. Ik vond het vervolgens wel heel mooi wat hij daar dan over zei, dus dit boek gaat me zeker bijblijven.
De "menselijke neiging om dingen te verkloten" komt heel vaak terug. En het feit dat we allemaal zondaars zijn en dat het dus niet perse zondig is om een zondaar te zijn. Een verhaal wat ik al vaker in het echt mocht horen en wat me heel erg geraakt heeft.
Er zijn dingen waaraan ik me ergerde, zoals de vertaler die het niet lukte om een bepaalde passage op een goede manier te vertalen (wat hij vervolgens wel weer ruiterlijk toegeeft).
Dit boek gaf me vooral heel veel antwoorden op vragen die ik niet had, maar mocht je die vragen wel hebben dan moet je het zeker lezen.
Wat ik verder ook prachtig vond, was dat het boek heel veel recente voorbeelden geeft.