Gaius is enig kind, zoon van Julius. Hij groeit op zonder de constante aanwezigheid van zijn vader, senator in Rome, in een landhuis met slaven op het platteland. Zijn moeder is ziekelijk, geestelijk niet helemaal in orde. Marcus is zijn vriend, van dezelfde leeftijd. Waar Marcus vandaan komt is niet helemaal duidelijk, maar Marcus heeft geen vader en leeft in de waan dat zijn moeder dood is. Hij is opgenomen in het huishouden van Gaius maar weet dat hij nooit iets van Julius zal erven.

Gaius en Marcus krijgen privéles en op een bepaald moment komen er lessen in gevechtskunst bij, zwaardvechten vooral, maar ook man tot man met de vuisten. Wanneer Rome voor de eerste keer brand, grijpen vele slaven de kans om zich te bevrijden en te vechten tegen de landheren. Ook het huis van Julius wordt aangevallen en Julius sterft. Zowel Marcus als Gaius hebben zich tijdens de strijd goed geweerd.

Na de strijd scheiden de wegen van Gaius en Marcus zich, maar je voelt aan alles dat hun levens ooit terug zullen samenkomen. Beide hebben trouw aan elkaar gezworen. Zullen beide nog aan dezelfde kant strijden wanneer ze elkaar terug tegenkomen?

Plots is de jonge Gaius landheer, hij weet niet hoe hij een landgoed moet bestieren. Daarnaast wordt hem ook de post van senator in de schoot geworpen. Van zijn vader weet hij dat macht en politiek hand in hand gaan, evenals het gekonkel, de kruiperij, omkoping en verraad. Via zijn oom Marius ondervindt hij aan den lijve hoe dat werkt. Er volgen enkele goede jaren in Rome waar Gaius ook de liefde leert kennen. Vlak voor een nieuwe invasie van Rome trouwt hij met Cornelia en neemt de naam van zijn vader aan. Voortaan is hij Julius Caesar.