Wellicht het mooiste proza dat Van der Heijden tot nu toe schreef. Hij is en blijft voor mij de "meester van de metafoor".
Tegenvaller voor mij persoonlijk was de beperkte rollen van Albert Egberts en Ernst Quispel. Dit had evengoed een roman kunnen zijn uit zijn cyclus "Homo Duplex", wat dat betreft had ik liever gezien dat dit een bibliofiele editie was geweest in plaats van het veel minder pagina's tellende "Kastanje a/d Zee".

Hiermee doe ik Van der Heijden een groot plezier, gezien zijn uitspraak:
"De Statenhofpers drukt voor mij en een paar intimi in zeer kleine oplage deel 7 van die cyclus: Kastanje a/d Zee. Bibliofiel, dus voor bijna niemand te krijgen. Als dat tot boosheid bij mijn lezers leidt, heb ik niet voor niets geleefd."

Welnu:
hierbij verklaar ik dat ik boos ben en dat A.F.Th. van der Heijden niet voor niets heeft geleefd!