In oorsprong komen we weer het bekende personage van Dan Brown tegen, Robert Langdon. Dit keer is hij uitgenodigd door een oud-student, om een presentatie bij te wonen met baanbrekende bevindingen. Niemand weet wat deze bevindingen precies inhouden. De presentatie blijkt te gaan over twee grote vragen in het leven. ‘Waar komen we vandaan?’ en ‘waar gaan we naartoe?’. De gebeurtenissen tijdens de presentatie zorgen er echter voor dat de presentatie niet getoond kan worden en de ontdekking lijkt voor altijd verloren te gaan. Hier begint een speurtocht van Robert Langdon met museumdirectrice Ambra Vidal naar een code om de presentatie toch publiekelijk te maken en de ontdekkingen niet voor altijd verloren te laten gaan. Echter zijn er ook mensen die alles in het werk zullen stellen om dit tegen te houden.

Het boek lijkt qua opbouw weer erg op de vorige boeken over Robert Langdon. Dat zorgt ervoor dat het verhaal in zekere zin voorspelbaar is. Wat wel nieuw is, is het gebruik van nieuwe technieken. Het is niet mee een verhaal dat vooral gericht is op het verleden, maar het is een verhaal geworden wat zich vooral richt naar de toekomst. Dit zorgt ervoor dat het boek toch anders leest dan eerdere boeken.
Dit zorgt er echter ook weer voor dat ik persoonlijk iets miste. De hoeveelheid codes lijkt minder te zijn geworden en de zoektocht naar de waarheid ook. Dit waren juist elementen die mij bij vorige verhalen boeiden. Daarnaast is de spanningsboog erg kort in dit boek. Ik had verwacht dat het naar het eind toe spannender zou zijn, maar er kwam al heel snel een punt waarop de spanning voorbij was.

De uiteindelijke oplossing van de vragen vond ik niet per se tegenvallen maar ik werd er ook niet erg enthousiast van. Ik had natuurlijk geen baanbrekende antwoorden verwacht, omdat daar nou eenmaal onderzoek voor nodig is en het dus te verwachten viel dat er gebruik zou worden gemaakt van al bestaande theorieën. Dit maakte dat ik niet per se nieuwsgierig was naar het antwoord, maar meer naar welk antwoord Dan Brown zou hebben gekozen. Het antwoord werd daardoor wel voorspelbaar. Wat ik jammer vond aan het antwoord op de vragen, was niet alleen maar dat het te lang beschreven was, maar ook dat er een grote fout zat in een deel van het antwoord op de vraag ‘waar komen we vandaan?’. Ik weet niet of het door de vertaling komt of dat Brown de fout zelf heeft gemaakt, maar het is een veel gemaakte denkfout die een schrijver als Brown niet zou mogen maken, zeker niet na al het onderzoek wat hij heeft gedaan. Het doet daardoor afbreuk aan de rest van het verhaal. Ik kan niet te veel erover zeggen zonder dat ik te veel verklap. Het zou kunnen dat veel mensen er over heen lezen, het is namelijk een aanname die denk ik wel meer mensen denken, misschien zonder zich er bewust van te zijn. Maar ik denk wel dat Darwin zich zou hebben omgedraaid in het graf.

Al met al is het lastig om dit boek te beoordelen. Voor iedereen zal het anders zijn. Dit heeft er niet eens zozeer mee te maken met hoe het geschreven is, op zich is het lekker geschreven, maar meer met de onderwerpen en de spanningsboog. Het is denk ik niet een boek wat je moet lezen voor de spanning, maar het is een boek wat je aan het denken zet en dat kan ook belangrijk zijn bij het lezen van een boek.