Robert Ludlum (1927  2001) is wereldberoemd geworden met zijn avonturenboek vol actie, complotten en corruptie. Al tijdens zijn leven besloot Ludlum om zijn krachten wat meer te verdelen en zijn boeken samen met anderen te schrijven. De Hades Factor is het eerste boek dat Ludlum met een andere auteur schreef. Het werd in 2006 voor televisie verfilmd.

Drie mensen overlijden allen op onverklaarbare wijze. Sophia Russell, die in het militaire onderzoekscentrum voor infectieziekten, USAMRIID.werkt, start een onderzoek naar de doodsoorzaak van deze drie personen. Jon Smith, arts bij de Amerikaanse landmacht en verloofde van Sophia, is op dat moment in Londen en heeft daar een ontmoeting met Bill Griffin, een oude schoolvriend, die hem waarschuwt en hem adviseert om, samen met Sophia, voor langere tijd weg te gaan. Jon weet op dat moment nog niet wat er aan de hand is. Op weg naar huis ontkomt hij aan een aantal moordaanslagen, maar eenmaal thuis wacht hem een onaangename verrassing. Sophia wordt ziek en kort na aankomst in het ziekenhuis overlijdt ook zij aan dezelfde symptomen als de drie eerdere doden. Als tijdens een sectie blijkt dat ze een injectie toegediend heeft gekregen en dat uit haar kantoor belangrijke informatie is verdwenen, is Jon er van overtuigd dat Sophia vermoord is. Maar door wie? Hij heeft geen rust totdat hij de moordenaar(s) gevonden heeft.
Hoe ver kan een mens gaan in zijn streven naar het verdienen van veel geld? Héél ver. Dat maakt De Hades Factor duidelijk. Victor Tremont, zakenman, heeft een plan bedacht om miljarden te verdienen en is zelfs bereid om hiervoor miljoenen mensen te laten sterven. Hij heeft een groepje mensen om zich heen verzameld die met hem meewerken, hem steunen en later hopen mee te kunnen delen in de winst. Zelfs de Minister van Sociale Zaken is van zijn plannen op de hoogte en deelt mee in de opbrengsten.
Dit verhaal is echter niet uniek. Het is een spannend, gedegen verhaal, maar het onderwerp is ietwat achterhaald en al vaker in andere boeken aan de orde gekomen. Dat maakt dat het boek een minder grote indruk maakt, dan zou kunnen.

Uiteraard zijn de karakters goed uitgewerkt, zeker in het geval van Jon Smith die, na de moord op zijn verloofde, alles op alles zet om haar dood te wreken. Zijn verdriet en doorzettingsvermogen zijn levensecht en ook zijn vriend Marty, die aan het syndroom van Asperger lijdt en hem in grote mate behulpzaam is, is een goed voorbeeld van de uitstekend uitgewerkte karakters in dit boek.
Ondanks dit alles zal de lezer iets missen, iets nieuws, een toegevoegde waarde. Het is allemaal te bekend, zeker qua onderwerp (misbruik maken van de wetenschap, spionage, corrupte overheidsdiensten). Het is op meerdere punten (te) voorspelbaar en dat is jammer. Ook het feit dat Ludlum in de meeste verhalen het thema van de eenling terug laat komen die (uiteraard uiteindelijk met succes) strijdt tegen misstanden en corruptie van grote ondernemingen of regeringen, begint een beetje afgezaagd te worden.
Er wordt verder in het boek niet meer gesproken over de begrafenis van Sophia en, als deze al heeft plaatsgevonden, is Jon daar in ieder geval niet bij aanwezig geweest. Opmerkelijk!