D.D. Warren is aan haar schouder gewond geraakt tijdens een onderzoek. Ze weet niet zo heel goed meer wat er gebeurd is en waarom ze geschoten heeft, maar het resultaat is wel dat ze niet mag werken en afziet als de beesten van de pijn aan haar schouder. Het is zelfs zo erg dat ze naar een psychiater gaat om te leren omgaan met de pijn want pijnstillers en ijszakken, dat is voor watjes, daar doet ze niet aan. Haar hulpeloosheid en afhankelijkheid van anderen maakt haar zwak en daar kan ze niet tegen.
Er zijn 2 verminkte vrouwen gevonden, beide zijn gedeeltelijk gevild. Al snel wordt de link gelegd met een andere moordenaar. Probleem is alleen dat die man al jaren dood is. De man had wel 2 dochters, een zit een levenslange gevangenisstraf uit voor moord. De andere is psychiater en heeft een aangeboren afwijking, ze kan geen pijn voelen.

Wat in eerste instantie wel een interessante afwijking lijkt, blijkt dat toch niet te zijn. Het boek geeft veel uitleg over de impact van geen pijn te voelen op het dagelijkse leven.
Het is best spannend en vooral de hulpeloosheid van D.D. Warren komt goed naar voren. Ze wil zo graag het onderzoek voeren maar ze kan niet / mag niet. Toch laat ze zich niet buiten spel zetten.