De op 33-jarige leeftijd naar Miami gevluchte Cubaan Guillermo Rosales schreef met ‘het huis van de drenkelingen’ een haast autobiografisch boek. Hij verhaalt met meedogenloze precisie een deel van het leven van William Figueras, een schizofrene schrijver, die zijn laatste levensjaren slijt in een zogenoemde Boarding Home. Een laatste plaats voor arme sloebers, zij die nergens anders meer kunnen wonen en aangewezen zijn op liefdadigheid en aan alle kanten bedrogen worden. Een klein, maar kortstondig lichtpuntje komt er in de vorm van Rosa, waarmee William Figueras denkt een leven te kunnen opbouwen, maar dit loopt op niets uit. Rosales laat ons de donkere plekken van het bestaan zien door middel van vernederingen, smerigheid, stank, verkrachtingen, oplichting en fysiek geweld. Rosales laat de bewoners deze zaken ondergaan zonder enige emotie te vertonen. ‘Het huis van de drenkelingen’ is rauw, aangrijpend en indrukwekkend. Bijzonder jammer dat Rosales vlak voor zijn zelfmoord bijna al zijn werk vernietigd heeft.