Na het lezen van The Rain, een post-apocalyptisch verhaal over een dodelijke regen, heb ik direct het vervolg The Storm besteld. Virginia Bergin had me in haar eerste boek overtuigd door haar vlotte schrijfstijl en het originele hoofdpersonage dat rechtstreeks uit Mean Girls gestapt leek. Ook boek twee wist me opnieuw te vermaken.
Let op! The Storm is het vervolg op The Rain. Als je dit boek nog niet gelezen hebt, kan onderstaande recensie spoilers bevatten. Over The Storm spoiler ik natuurlijk niet.
In de wereld van Ruby is één regendruppel dodelijk. Drie maanden nadat de eerste dodelijke regendruppel viel, begint Ruby zich te realiseren dat haar vader het misschien niet overleefd heeft. Ze kan deze post-apocalyptische wereld niet in haar eentje het hoofd bieden. Bij toeval komt ze terecht in een militair kamp. Wanneer ze ontdekt wat er eigenlijk allemaal gebeurt onder toeziend oog van het leger, zet ze het al snel op een lopen.
Toen ik begon in The Storm, kostte het me even wat moeite om opnieuw in het verhaal te komen. Waar ons hoofdpersonage Ruby in het eerste deel vooral een arrogante en snobistische bitch was, lijkt ze in de eerste hoofdstukken van dit boek wel helemaal de weg kwijt. In boek één vond ik haar, juist door haar imperfecte karakter, erg realistisch overkomen. Maar in dit boek was het realisme af en toe ver te zoeken. Bovendien vond ik het ergens jammer om te lezen dat Ruby 'speciaal' blijkt te zijn - kunnen we nu nooit eens een middelmatig, doodgewoon hoofdpersonage hebben? Gedurende het verhaal blijft Ruby een bitch, al zien we wel langzaam scheurtjes verschijnen in haar ijzersterke gelaat.
The Storm is opnieuw een spannend verhaal waar je met sneltreinvaart doorheen vliegt. Het boek wordt gekenmerkt door een verslavende schrijfstijl en zit boordevol actie. Al moet ik zeggen dat het plot hier en daar wat dunnetjes lijkt te zijn. De zwarte humor is echter heerlijk om je in te verliezen. De toekomstvisie is beangstigend realistisch en het wordt helemaal echt als je als lezer ook nog eens aangesproken wordt door Ruby. Als ik niet had moeten werken had ik dit boek zeker weten in een ruk uitgelezen. Je wilt gewoon weten hoe het verhaal afloopt.
Juist die afloop, het einde waar ik zo naar had uitgekeken, viel helaas dan tegen in haar uitwerking. Het verhaal neemt een verrassende wending, maar het einde gaat gewoon veel te snel en mist details en diepgang. Op deze manier lijkt het bijna alsof Bergin haar eigen verhaal en haar eigen personages beu was en er zo snel mogelijk van af wilde zijn. Het einde is te afgeraffeld om je echt te raken. En dat terwijl ze gedurende de rest van het verhaal - en het eerste boek - me meerdere keren in tranen wist te brengen.
Tot slot vind ik het bizar dat de volwassen personages zo weinig initiatief nemen om de wereld te verbeteren. Het verhaal doet hier en daar behoorlijk denken aan Lord of the Flies en Gone, omdat de jeugd het duidelijk voor het zeggen heeft. Misschien begin ik het Young Adult genre dan eindelijk te ontgroeien. Maar ik kan maar moeilijk geloven dat volwassenen zo weinig invloed hebben op de loop van het verhaal.
The Storm is een spannend verhaal vol actie. Waar hoofdpersonage Ruby me in The Rain wist te verrassen met haar bitchy persoonlijkheid, ging ik haar in dit tweede deel toch ietsje minder waarderen. Bovendien vond ik de climax lichtelijk teleurstellend en niet goed genoeg uitgewerkt. Desondanks heb ik dit post-apocalyptische tweeluik ontzettend graag gelezen. De schrijfstijl zit vol zwarte humor en je vliegt door het verhaal. Een heerlijk duo voor tussendoor, dat je doet twijfelen om in de regen naar buiten te gaan of water uit de kraan te drinken. Beangstigend realistisch met een typische puber in de hoofdrol.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.