Maaike Möllmann (1972) woont en werkt in Eindhoven. Ze schrijft er en maakt fictie van wat ze om zich heen ziet en hoort. 'Laat me met rust' is haar debuut, een jeugdroman met een actueel thema.

Tess was het gelukkigste meisje van de wereld. Hij vond haar mooi en lief en zij was vereerd dat deze knappe jongen op haar viel. Haar eerste echte verliefdheid. Toch blijkt deze jongen niet zo lief te zijn en met hem mee gaan blijkt een hele grote fout te zijn. Ongemerkt heeft hij foto’s van haar gemaakt en als ze hem geen geld geeft, zal hij deze foto’s verspreiden. Hoe heeft ze zich zo kunnen vergissen? Tess is zichzelf niet meer, ze slaapt bijna niet, ze eet bijna niet, ze wordt steeds magerder en krijgt flinke wallen onder haar ogen. Niemand wil ze wat vertellen totdat ze uiteindelijk breekt en haar beste vriendin alles vertelt. Haar vriendengroep laat Tess niet zitten en samen komen ze in actie om Tess te helpen.

“Die dag is het allemaal begonnen. Dát was het moment dat Tess veranderde. En tegen Lize begon te liegen.“

Eerst heeft 'Laat me met rust' korte, strakke zinnen die ongemerkt overgaan in langere, samengestelde zinnen waarna het geheel meer vloeiend wordt. We lezen hoe het allemaal begon en je leeft mee met de verliefdheid en de daarbij behorende onzekerheid van Tess. Natuurlijk al wel met de gedachte in het achterhoofd dat dit geluk van Tess verstoord gaat worden.

Wat heel sterk naar voren komt in 'Laat me met rust' is het schaamtegevoel van Tess. Ze kan van zichzelf niet begrijpen dat ze zo stom heeft kunnen zijn en nu zit ze in een situatie waar ze geen uitweg kan vinden. Een thema waar veel voor gewaarschuwd wordt in deze tijd met een overvloed aan sociale media. En waarom zijn er dan toch steeds weer meisjes die er toch intrappen? Ze zijn jong, nog op zoek naar hun identiteit, onzeker en als iemand hun dan die speciale aandacht geeft, overheerst die beginnende verliefdheid, gevoelens waar ze op dat moment niet om heen kunnen. Gevoelens die roekeloos maken en ze zijn te naïef om goed te kunnen aanvoelen wie er te vertrouwen is of niet. Gewillige slachtoffers om in de ban te raken van zo’n jongen die maar een doel voor ogen heeft, chanteren met als middel de gemaakte foto’s ook wel genoemd sextortion, sexting in combinatie met chantage en oplichting.

“Tess ontploft. Ze kan de gedachte niet verdragen dat haar ouders straks alles zullen weten.“

In 'Laat me met rust' zien we dat Maaike over een goed inlevingsvermogen beschikt. De wanhoop en onmacht van Tess is tastbaar beschreven en laat meeleven en begrijpen. Het roept ook veel boosheid op en onbegrip tegenover degene die dit Tess allemaal aandoet. Het niet kunnen begrijpen waarom iemand dit doet. Als Tess eenmaal breekt staat haar vriendengroep voor haar klaar zonder te oordelen of te veroordelen. Mooi om te lezen en dit geeft een warm gevoel. Ze staat er niet alleen voor en dat geeft wat moed.

'Laat me met rust' is eenvoudig geschreven wat het boek toegankelijk maakt voor de doelgroep. Een vlotte verteltrant en verdeeld in korte hoofdstukken. Meerdere boeken zijn over het thema geschreven, maar het kunnen er in deze tijd niet genoeg zijn. Afgezien van de voorspelbaarheid en enige vlakheid van de personages wordt hier op overduidelijke wijze een boodschap overgebracht. Eén die niet vaak genoeg herhaald kan worden gezien de nog steeds veel voorkomende gevallen. Verplicht leesvoer voor jong en oud al is het alleen maar om deze boodschap aan iedereen over te brengen…