De jongen in de sneeuw is de met smart verwachte opvolger van Ik reis alleen en De doodsvogel. De cliffhanger in laatstgenoemde boek zorgde ervoor dat de wachttijd lang was.

De opening van De jongen in de sneeuw is weer des Bjørks. In een berglandschap doen een vader en zoon tijdens hun vistocht een gruwelijke ontdekking. Ze vissen letterlijk het lijk van een jonge vrouw op gekleed in ballerina kostuum. Voor het rechercheduo Holger Munch en Mia Krüger is dit sein om bij elkaar te komen om deze zaak proberen op te lossen. Het blijkt niet de enige moord die zij krijgen voorgeschoteld.

De moordzaken zijn door de auteur origineel in elkaar gezet. Deze originaliteit in combinatie met de korte hoofdstukken nodigen uit tot snel verder lezen. Wat dit afremt is de vele zijwegen die worden aangedaan om de lezer zand in de ogen te strooien. Een groot aantal personages komt voorbij dat naar later blijkt weinig of niets met de zaak te maken heeft. De uiteindelijke plot komt redelijk onaangekondigd uit de lucht vallen.

Bjørk heeft een heel fijne schrijfstijl. Met name de plaatsdelicten beschrijft hij zo beeldend dat de lezer zich een toeschouwer waant. De beschrijving van Krüger en Munch blijft na de vorige boeken echter onveranderd. De kracht waarmee zij in de eerste boeken werden neergezet is afgenomen. Om dit speurdersduo interessant te houden zal Bjørk een andere weg in moeten slaan.

Aan zijn schrijfkwaliteiten zal dit zeker niet liggen. Op naar de volgende Bjørk met een Mia Krüger en Holger Munch 2.0