Een mooie roman, een triest verhaal over fouten in het verleden en hoe dit verleden gevolgen heeft voor later. De hoofdpersoon wil geen kinderen, maar zijn niet-kinderwens wordt overruled door de wel-kinderwens van zijn vrouw; daarenboven wordt het feit dat hij geen kinderen wilde ook nog eens tegen hem gebruikt. Ook al had hij geen kind gewild, toen het kereltje er eenmaal was voelde hij toch een zekere genegenheid voor hem. Met de woorden 'jij wilde toch geen kinderen' zorgt Miriam ervoor dat vader en zoon van elkaar vervreemden. De brieven die hij zijn zoon stuurde worden door haar achtergehouden. Later komt hij zijn zoon een paar maal tegen. Met prachtige metaforen schetst Jeroen Brouwers de verhouding tussen een vader en een zoon. Uitmuntend voorgelezen door Jeroen Willems. Ook dat nog.