We leven in een opwindende tijd, tenminste als je zoals ik daarvoor open staat. De keerzijde is dat we massaal onze volstromende geest én lichaam proberen te stroomlijnen door bijvoorbeeld meditatie, sport, yoga, mindfullness, workshops, studie, werk, social media, spel.... Maar elk middel om het leven te kunnen bijbenen lijkt weer nieuwe prikkels te genereren, waardoor je steeds meer opengaande geest overwerkt raakt en je lichaam de info niet meer kan verwerken. Steeds minder tijd voor reflectie, want als eenmaal de deur naar je geest openzet dan stroomt het licht naar binnen en zie je overal stof. Hoog tijd voor het afstoffen van je innerlijke filosoof als tegenhanger. Althans, dat concludeerde ik na het lezen van dit boek, Filosofie voor een weergaloos leven.
Ik ben iemand die mateloos graag over de dingen nadenkt over de dagelijkse gebeurtenissen. Daarom ben ik ook (gezins)pedagoog geworden, dat is een soort praktische filosofe voor huis, tuin en keukenproblemen in de liefde. Mijn hoofd zit dagelijks vol stof om over na te denken! Hoezeer ik mijn hoofd ook probeer te verstillen door meditatie en wandelen, ik vind nu eenmaal alles zo interessant en ben nieuwsgierig naar het anders zijn dan ik ben. Gelukkig breekt Lammert Kamphuis een lans. Nadenken of het hebben van een open, volle geest is niet slecht. Hij noemt zijn werk praktische filosofie, stóf tot nadenken om je geest eens flink op te frissen en klaar te maken voor je mensenrecht op een mooi leven. In plaats van meditatie kan je ook kijken naar die voortdurende binnen zwevende gedachten en ideeën in je geest en deze bundelen tot een waardevol inzicht. Denkstof dus als stofzuiger voor een verstopt geraakte geest. Hij omschrijft het als volgt: “Niet door te stoppen met denken vind je rust, maar door je denken uit te dagen en te verrijken met eeuwenoude en kersverse filosofische ideeën. Zo leer je relativeren en op nieuwe manieren te kijken naar de wereld, naar anderen en naar jezelf.” Daartoe raadpleegt hij filosofen van nu en weleer om ons lezers te helpen aan een machtig mooi leven. Want dat willen wij allemaal uiteindelijk en eigenlijk toch heel graag, vooral nu er zo veel mogelijk is en zoveel te kiezen.
Lammert bundelt in dit boek verschillende bijzondere filosofische perspectieven en experimenteert er mee om kwesties van nu voor ons op te lossen. Zo hoopt hij de lezer zelf uit te dagen en te inspireren er lustig zelf op los te experimenteren met vernieuwde manieren van denken en handelen over dagelijkse kwesties. Zijn ervaring is dat deze manier van in het leven staan het makkelijker maakt om je in te leven in de ander en automatisch leidt tot betere zelfzorg. Daar dient volgens hem (en mij) filosofie voor. Niet dat je met hele onbegrijpelijke woorden suffig wijsgerig elkaar in de knoop praat, maar dat je begrijpt hoezeer deze filosofen stuk voor stuk ons in contact willen brengen met hun idee van een goed, mooi en waarachtig mensenleven. Dat leven van hem gunt hij ons ook van harte en daarom vooral is dit boek echt reuze leuk om te lezen. Het biedt je echt gereedschap aan om je leven eens flink en met heel veel plezier op te schudden. Loeki Knol in haar lied Algebra zou blij met dit boek zijn. Ze zingt: wat heb ik nou aan algebra, nu ik voor de keuze sta, ik hou van jou maar ook van hem, ik hou van kaas maar ook van jam? Nou Loeki Knol, je hebt wat aan de praktische filosofie van Lammert Kamphuis.