Voor de leesclub van Crimezone/Hebban las ik De mythe van Methusalem van Jo Claes.

Tijdens zijn vakantie op Kreta pleegt Kostas Mamidakis zelfmoord. Maar waarom zou hij nu zelfmoord plegen? Hij is hoofd van het laboratorium voor stamcel onderzoeken in Leuven en daar is pas geleden ontdekt hoe de veroudering van de mens behoorlijk kan worden vertraagd. Deze revolutionaire ontdekking zorgt ervoor dat er een enorme geruchtenmachine op gang komt, zeker wanneer de zelfmoord van Mamidakis bekend wordt.

Maar zijn verloofde is er van overtuigd dat hij geen zelfmoord pleegde, en verzoekt rechercheur Thomas Berg om een moordonderzoek op te starten. Er is iets wat hem aanzet om op dit verzoek in te gaan maar hij wordt tegengewerkt door zijn leidinggevende. Iets wat hij maar wat graag naast zich neerlegt.

Ook freelance journalist Andreas Kurver heeft zo zijn eigen gedachten over al deze ontwikkelingen en start een eigen onderzoek met het doel een goed artikel te schrijven. Hij kan niet bevroeden wat hij allemaal losmaakt totdat het te laat is.

Wanneer Berg uiteindelijk de waarheid achterhaald is deze zo gruwelijk dat niemand deze ooit heeft kunnen bedenken…

Tijdens het lezen van dit boek vroeg ik mij af waarom ik niet eerder van deze auteur hoorde. Helaas is dit iets wat vele Vlaamse auteurs ten deel valt. Het is wat Jo Claes betreft heel onterecht. Hij kreeg dan ook niet voor niets een nominatie voor de Hercule Poirotprijs.

Geen ellenlange inleiding tot de moord, het onderzoek in het midden en een plot op het eind. Het boek start direct to the point, je valt als het ware midden in het verhaal en alles wat belangrijk is komt aan de orde wanneer dat nodig is.

Er komen wat wetenschappelijke termen voorbij, de uitleg komt erbij maar ook hierbij geen lange uiteenzettingen, kort en bondig zodat men weet wat er bedoeld wordt zonder het verhaal te vertragen.

Een goed in elkaar zittend verhaal dat ook nog eens leest als een trein, met prachtige uitdrukkingen die wij als Nederlanders niet kennen. Het enige minpuntje vond ik dat ik al vrij snel in de gaten had wie iets met deze zaak te maken had. Dat is toch wel jammer. Gelukkig geeft Jo Claes bijna aan het einde van het boek dan toch weer een draai aan het verhaal door twijfel te zaaien. Wat mij betreft maakt hij het daarmee weer helemaal goed. Heerlijk!!