Bij het zien van de cover kan je alleen maar concluderen dat je een boek gaat lezen dat een aardig tijdje terug gaat in de tijd. Op het moment van het schrijven van deze recensie valt een zonnestraal net op de open plek in de wolken die achteraf gelezen heel goed bij het boek past, want de meeste verhalen gaan niet alleen over het aardse bestaan gaan, maar veel verhalen gaan verder dan het aardse bestaan. Ze laten ook figuren uit andere dimensies zien die een eigen verhaal vertellen.
De verhalen zijn op een vlotte, beeldende manier geschreven. De auteur heeft heel veel fantasie en dat lees je in de verhalen terug. Het zijn stuk voor stuk pareltjes die je aan het denken zetten. Je gaat nadenken over bepaalde dingen, zoals of er soms toch niet meer is na de dood dan men denkt, beseft dat wat nu heel normaal is, zoals het gebruik van energie en de auto, ten tijde van het tijdperk Belle Epoque helemaal nog niet zo normaal was. Dat stond toen nog in de kinderschoenen of konden nog niet gebruikt worden omdat de middelen die ervoor nodig waren nog niet uitgevonden waren.
Sommige verhalen houden je een spiegel voor door middel van vragen en antwoorden door personen in de verhalen waardoor je ook over jezelf gaat nadenken.
Bij elk verhaal is het plot totaal anders dan je zou verwachten. Soms moet je een stukje opnieuw lezen om het plot te begrijpen, waardoor je weer gaat nadenken over het verhaal. Sowieso loopt elk verhaal anders dan je aan het begin verwacht. Steeds gaat het een andere kant op.
Het Belle Epoque tijdperk was duidelijk niet altijd vol rozengeur en maneschijn, wat velen denken, het had ook zo zijn momenten dat het niet goed ging. Er waren toen ook mensen die niet allemaal even betrouwbaar waren, die kwaad in de zin hadden. Ook in die tijd waren er mensen met psychische problemen. Wat dan maar weer blijkt dat dat van alle tijden is.