Geweldige verhalen over een jeugd op ’t Amsterdamse Bickerseiland, triest èn grappig tegelijk. Ondanks dat ik niet uit Amsterdam kom, was het soms toch herkenbaar. Misschien omdat ik van hetzelfde geboortejaar ben als de auteur.
Het was erg leuk om te lezen over de min of meer autobiografische belevenissen van de elf-jarige Philip. Een intelligente jongen die net als zijn Groningse vader eigenlijk niet past in de besloten gemeenschap van deze arme volksbuurt. De buurt wordt gedomineerd door de familie van zijn moeder Beppie: ‘in elkaars huiskamer stapten ze zonder aankondiging of verklaring binnen om er met hun jas nog aan in een stoel neer te vallen. Mijn familie voelde geen echte scheiding tussen de eigen woning en die van een zuster of nicht om de hoek. Eigenlijk bewoonden wij gezamenlijk één enorm onderkomen, met lange gangen en vele kamers’

Naast een ontzettend goed beeld van deze tijd en deze samenleving geeft het een ontroerend inzicht in de gedachtengang en ontwikkeling van de 11-jarige jongen. Hij ontgroeit steeds meer zijn omgeving, schaamt zich er soms voor maar voelt zich er toch ook thuis.

Kortom, een aanrader en je hebt het in een avond uitgelezen.