De labyrintrenner; spannend en verrassend

"Toen zijn nieuwe leven begon, stond hij rechtop, omgeven door kille duisternis en muffige, stoffige lucht." James Dashner begint zijn trilogie met deze zin. Het boek "De labyrintrenner" vormt het eerste deel van deze spannende serie. Het boek over Thomas, een jongen die in het labyrint terecht komt, werd in 2014 verfilmd tot The Maze Runner, een ware hit. Maar niet alleen de film is de moeite waard; ook het boek verdient de aandacht!

Thomas komt op een dag met de box in de wereld van het labyrint. Hij herinnert zich niets van zijn verleden, alleen zijn naam. In de nieuwe wereld is hij een 'Nobie' en wordt hij opgevangen door de andere jongens. Langzaam leert hij de wereld een beetje kennen. Een dag na de komst van Thomas, komt de box weer. Dat is vreemd, want normaal komt er maar één kind per maand. Daarbij gaat het deze keer ook nog om een meisje dat in coma ligt, een vreemde situatie. Thomas wordt niet door de hele groep gewaardeerd. Vanaf dag één besluit hij dat hij "renner" wil worden. Hij wil het labyrint in om de uitgang te vinden, maar dan zal hij de gevaarlijke grievers onder ogen moeten komen. Komt Thomas ooit weer uit deze wereld?

James Dashner schetst met het labyrint een wonderbaarlijke wereld die niet past bij onze huidige wereld. Toch kan de lezer zich identificeren met de hoofdpersoon, Thomas. De lezer wordt meegetrokken in de wereld en gaat deze wereld 'begrijpen'. Het niet-realistische krijgt realistische trekjes. Dat heeft Dashner goed gedaan! Onbekende woorden als 'sjakkel', 'Nobie', 'klunkig', 'grievers' of 'geerpok' geven het verhaal extra sfeer; de lezer waant zich echt in een andere wereld.

Naast een wonderbaarlijke wereld te creëren, weet Dashner met 'De labyrintrenner' een spannend verhaal neer te zetten. Het verhaal bevat veel spannende momenten, waardoor de lezer geboeid blijft. Van de aanval van Ben tot het labyrint, van de ontmoeting met de grievers tot de gesprekken met Teresa; alles bevat spanning en sensatie. Vanaf de eerste bladzijde weet Dashner de spanning zo op te bouwen dat het verhaal interessant blijft en moeilijk weg te leggen is. Wanneer Thomas besluit het labyrint in te gaan, gaat de lezer met hem mee, vecht met hem mee. Het moment dat Thomas zichzelf besluit op te offeren, brengt emotie met zich mee. James Dashner heeft hiermee een gevoelige snaar geraakt.

De gelaagdheid in "De labyrintrenner" is opvallend. Dashner kiest ervoor een spannend boek te maken, wat ook een boodschap meedraagt en dat verdient een pluim. Aan het eind van het verhaal komen De Scheppers aan het woord en wordt er meer duidelijk over de bedoeling van het labyrint. De gruwelijke waarheid komt beetje voor beetje bovendrijven. De zin "Wat ik daarmee wil zeggen, is dat er geen oplossing is" is allesbepalend voor het boek. Dashner geeft hiermee de essentie op mooie wijze weer!

James Dashner sluit het boek af met een epiloog, een verslag van Ave Paige, de voorzitter van De Scheppers. Zij geeft in dat verslag enkele gegevens bloot van de proeven met de labyrintrenners. Haar laatste woorden maken indruk, zorgen er voor dat de lezer nieuwsgierig wordt naar het tweede deel. Met de woorden "Tot morgen dus" eindigt Ave haar epiloog en eindigt het spannende boek "De labyrintrenner". Echter, het is ook de opening naar deel twee "De schroeiproeven". James Dashner heeft met het eerste boek laten zien dat hij een YA-boekenschrijver van formaat is. Hopelijk zet hij deze trend door in deel twee!