Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen.   "In Noorwegen bekroond met de Riverton-prijs voor de beste Noorse thriller van 2000" leverde bij mij behoorlijke verwachtingen op. Waargemaakt?? Nou niet in de trant van een ontdekking van een schrijfster waarvan ik gelijk het hele oeuvre zou willen lezen maar wel gewaardeerd als spannend vakantieboek - hetgeen ik niet degenererend bedoel.
Het verhaal is in zeer afwisselende (qua lengte en hoofdpersoon) niet genummerde hoofdstukken geschreven. Het laat een uitgediepte psychologische kant van sommige van de hoofdpersonen en een menselijke en zeer kwetsbare prive-kant van inspecteur Cato zien. Hetgeen in meeste gevallen nogal rommelig, enigzins irritant en soms niet geloofwaardig overkomt.

Helaas had ik deze keer vroeg een gevoel bij de mogelijke dader door een herhalings gebruik van bijnamen Dun-dwaas en Nul-noppes, alhoewel het nog een andere patient had kunnen zijn, wat de spanning er voor mij een beetje afhaalde. Tijdens het verhaal verloopt de tijd met een duidelijke aanduiding waarbij er naar het einde toe weer een stroomversnelling volgt.

Het enige storende vond ik dat veel "hoofdstukken" eindigen met een zin waarin een aankondiging of een statement ligt, die sterk suggestief naar een verloop zouden kunnen verwijzen: "nu nam ze zelf het heft in handen." , "Jij en ik. Ik en jij." , "dat je niet doet dat anderen willen dat je doet." Het had voor mij niet gehoeven, van mij mag de dreiging sluipender. Daarnaast had van mij de daders psychologie veel verder uitgewerkt mogen worden.

Maar goed, tijdens vakantie prettig gelezen maar voor mij geen uitdaging meerdere titels van deze schrijfster nader te bekijken.