De Vos woont in een groot en donker bos. Hij heeft maar één vriend en dat is de Ster. Als de Vos ‘s nachts wakker wordt is de Ster altijd boven hem te zien en helpt hem bij het zoeken naar voedsel en te springen over de paden in achtervolging van konijntjes. De kleine Vos is een schichtig wezentje, maar hij weet dat de Ster er voor hem is en het bos minder donker en angstaanjagend voor hem maakt, waardoor hij zelfs als het regent vrolijk kan dansen.
De Ster was er altijd al en de Vos denkt daar verder niet over na.

Op een nacht wordt de Vos wakker en alles is anders, zijn leven is veranderd! De Ster laat zich nergens zien en hij voelt zich verlaten, kil en koud en kleurloos. De levenslust is verdwenen uit zijn lijfje. Het heeft volgens hem geen zin om zijn hol te verlaten als de Ster er niet is om hem bij te lichten op zijn pad.

Maar dan begint toch de honger te knagen en voorzichtig kijkt hij naar buiten om niet meer te zien dan een ‘dichte haag doorns’. De Vos gaat op zoek naar de Ster en dwingt zichzelf in een voor hem onbekende wereld op zoek te gaan, hoe verdrietig en angstig hij ook is.

De Vos en de Ster is een prachtig verhaal over gemis, verdriet en rouw maar bovenal over het opnieuw beginnen in een onbekende situatie of omgeving.
Door de gevoelens die onderwerp zijn in De vos en de Ster en de prachtige illustraties in kleuren, die bijzonder treffend zijn in dat stuk van het verhaal is het een boek geworden om in je hart te sluiten. Soms ontbreekt heel toepasselijk de kleur in de illustratie. De teksten zijn een mooie aanvulling en laten hier zien dat er niet veel woorden nodig zijn om troost en hoop te brengen.
Het is een boek voor jong en oud; kinderen zullen het een prachtig sprookje vinden waar ze ook over kunnen dromen, terwijl oudere lezers het boek als een eye-opener kunnen ervaren. Durf te leven!
Ik mocht dit boek lezen voor Kinderboeken