Ik ben huisarts’

Met dit simpel zinnetje komt verteller Marc Schlosser onmiddellijk to the point. Hij wordt beschuldigd van een medische fout met fatale gevolgen voor zijn patiënt Ralph Meier, een beroemd acteur. We zijn vertrokken voor een terugblik op hoe het zover gekomen is. Gaat het wel echt om een medische fout of is hier opzet in het spel? Over de inhoud van het verhaal en de plot geef ik liever niet teveel prijs, maar ik wil wel graag kwijt dat Koch een heel onderhoudend en spannend boek afgeleverd heeft. Belangrijk voor de spanningsboog is dat we op de eerste bladzijden al een fragmentarische samenvatting van de gebeurtenissen krijgen. De nieuwsgierigheid is meteen gewekt, want we weten al iets over het ‘wat’, maar nog helemaal niet over het ‘hoe’ en zeker niet over het ‘waarom’. En die ware toedracht wordt pas op de allerlaatste bladzijden duidelijk, wanneer de puzzelstukjes mooi in elkaar schuiven. Het grootste deel van de actie ontrolt zich tijdens een vakantie van het gezin Schlosser aan het ‘zomerhuis met zwembad’ van Ralph Meier.

In het eerste deel krijgen we vooral een inkijk op de huisartsenpraktijk van Marc Schlosser. Zijn patiëntenbestand bestaat hoofdzakelijk uit artistieke figuren: kunstenaars, filmregisseurs, schrijvers, balletdansers, enz. Dit levert hilarische taferelen op, die ook verder in het verhaal sporadisch terugkomen. Terwijl in 'het diner' het burgerlijk establishment het moest ontgelden, zet Herman Koch in 'zomerhuis met zwembad' het arty-farty wereldje van (would-be) kunstenaars flink in zijn hemd.

Net als in het diner staat de vraag ‘Hoever ben je als ouder bereid te gaan om je kinderen te beschermen?’ centraal. En ook deze keer gebruikt de auteur zijn roman als vehikel voor het ventileren van allerlei ‘gevaarlijke’ ideeën. Terwijl die in 'het diner' vooral gingen over misdaad, de doodstraf, daklozen, het onderwijssysteem of de Jodenvervolging legt hij in dit nieuwe boek de vinger op de wonde van de Nederlandse gezondheidszorg en stelt hij oplossingen voor over hoe de samenleving het best kan omgaan met pedofilie.

Vrees je nu dat het hier gaat om het zoveelste stereotiepe verhaal over kindermisbruik? Beslist niet! Ik kan je wel verklappen dat je net als in 'het diner’ ook in dit verhaal de verteller niet blindelings mag vertrouwen en dat opnieuw geen enkel personage vrijuit gaat.

'Zomerhuis met zwembad': een sterke zedenschets, verstopt in een spannende thriller. Nog beter dan 'het diner'!