Mijn allereerste luisterboek ooit, naar aanleiding van de eerste Hebban Luisterclub. Het duurde even voor ik de smaak te pakken had. Sommige mensen slagen er perfect in het luisteren te combineren met een andere activiteit; bij mij is dat echter niet het geval. Gelukkig heeft Hymke De Vries en erg aangename stem, waardoor ik toch geneigd was verder te luisteren.

De Börjlinds hebben een ietwat ruwe stijl en deze zet zich voort in dit vierde boek uit de Stilton-reeks. Na een zeer sterke proloog komt het verhaal maar traag op gang. Naast de alledaagse beslommeringen van het team van Mette Olsäter draait het boek om de vluchtelingenproblematiek, seksueel misbruik en orgaandiefstal. Thema's die in schril contrast staan met de "zachte" titel van het boek.

Ik vond dit vierde deel ietwat teleurstellend na de vorige delen. Gelukkig maakte de epiloog heel veel goed.