Het is een dikke pil en iedereen gaat dood. Steeds ga je een nieuwe generatie in, van de familie Duquet of Sel. Indianen in armelijke omstandigheden, gedwongen om hun levenswijze te veranderen met de komst van de blanken. Arme immigranten die in de eindeloze bossen een bron van inkomsten zien en kappen, kappen, kappen. Tot er niets meer te kappen is.
Het verhaal begint in 1693, als Sel en Duquet aankomen in het noorden van Amerika, het latere Canada. Via een vorm van slavenarbeid willen ze een stuk grond voor zichzelf verwerven. Sel blijft in het bos en trouwt een indiaanse, Duquet vlucht en gaat de handel in. De levens van hun nakomelingen blijven verweven.
Proulx schrijft ongelofelijk boeiend. Je leeft volledig mee met de verschillende personages, die elk hun eigen stem hebben. De indiaan die zijn familie afgeslacht ziet, de immigrant die zijn leven wil beteren. Steeds pakt ze een stuk van een leven, soms tientallen jaren, soms korter. Het stopt in 2013, maar het is duidelijk dat de levens doorgaan en er zit dus ook geen echt einde aan het verhaal.
Prachtig boek.