Zon, zee, strand en een lekker boek? Dan ben je bij ‘Het huis met de blauwe luiken’ van Michelle Visser aan het goede adres. Een typisch Libelleboek, zonder literaire pretenties, maar fijn voor op vakantie. Dit derde boek van Visser speelt zich dan ook af in Pommiers, een zonnig dorpje in Frankrijk. Van deze gezellige roman word je vrolijk, of het nu dertig graden is of niet.

Als Anneloes Beekman erachter komt dat haar man vreemdgaat, vertrekt ze onmiddellijk. In het zonnige Frankrijk besluit ze een chambres d’hôtes te beginnen. Alle luxe die ze gewend is levert ze al snel in voor een huis waar veel aan gedaan moet worden en de rotzooi van klusjesmannen Sjoerd en Dieter. Anneloes blijft dromen van haar eigen paleisje.

Feelgood roman
Als je een fan bent van literaire constructies en ingewikkelde verhaallijnen ben je bij ‘Het huis met de blauwe luiken’ dus niet aan het goede adres, maar het verhaal van Anneloes heeft die opsmuk ook niet nodig. Visser schrijft in een vlot proza over het Franse dorpje Pommiers, het huis waar Anneloes gaat wonen en de omgeving. Hierdoor waan je je als lezer eventjes in Zuid-Frankrijk.

Sfeer
De sfeer die Visser in haar boek weet te vangen is dus precies goed. Voor de balans had er meer aandacht besteed kunnen worden aan het persoonlijke verhaal van Anneloes. Het grootste gedeelte van het boek gaat nu over het huis in Frankrijk en hoe dat opgeknapt wordt. ‘Bert en Ria blijven nog een week op de camping in Pommiers en helpen hun dochter met het inrichten van haar huis. Na een paar nachten lekker geslapen te hebben in haar nieuwe bed, heeft Loes soortgelijke bedden voor haar gastenkamers besteld […].’

Voor iedereen die ervan droomt zelf naar Frankrijk te vertrekken of graag in Frankrijk op vakantie gaat is dit een heerlijk herkenbaar en sfeervol boek. Als je deze zomer niet op vakantie gaat, kan je naar Frankrijk vanuit je luie stoel.

[Deze recensie verscheen eerder (2015) op CLEEFT]