Het leest meteen weer heerlijk weg, deze thriller van Loes den Hollander.

Marijn Benting van Heemstede lijkt alles mee te hebben; geld, gezondheid en geluk. Wanneer er iets verschrikkelijks in haar leven gebeurt blijkt hoe Marijn zelf ook enorm verrast is. Dit is toch niet iets dat haar kan overkomen, zoiets gebeurt toch alleen bij anderen?
Ze moet deze gebeurtenis proberen te verwerken en daarbij komt een heleboel uit het verleden naar boven waarvan (bijna) niemand iets weet.
Het verhaal van Marijn wordt verteld in de ik-vorm, waardoor je enorm betrokken raakt met haar leven.

In het stukje vooraan in het boek merk je al dat er spanningen zijn tussen Marijn, haar vader en haar moeder Agneta. Maar er is meer aan de hand dan dat kleine stukje laat zien. Er is meer aan de hand dan Marijn op dat moment wil laten zien.

De drie delen waaruit het boek bestaat is geschreven in de derde persoon, je kijkt door de ogen van een ander mee naar de hoofdpersoon in dat betreffende deel, dat de naam van diegene als titel heeft.

'Het is vijf jaar geleden en hun levens zijn verdergegaan. Dat is normaal, je kunt niet steeds achterom blijven kijken naar iets waaraan niets meer te veranderen valt. Ze hebben alle drie een grote fout gemaakt en daar zullen ze hun hele leven spijt van hebben. Ze zullen ook nooit meer een dergelijke fout maken. Maar nu is het klaar, vindt ze.'

Drie delen… drie personen; wat is het verband en waar gaat het naar toe?
Niet naar hetgeen ikzelf dacht, in ieder geval. Het is nog gruwelijker dan ik in gedachte had en de titel 'Duivelspact' blijkt dan ook heel goed gekozen. In dit boek is soms pure haat en afgrijzen voelbaar!

Er zullen door meer dan één persoon keuzes gemaakt moeten worden.
En dan komt de volgende vraag aan de orde: 'hoe ver ben je bereid te gaan?'
Aan het eind van het verhaal zijn veel plotwendingen, dit zorgt ervoor dat je het boek helemaal niet meer weg kunt leggen.
Ook deze thriller van Loes heb ik graag gelezen.