Duistere troon, het vervolg op Koninginnen, vertelt het verhaal van drie zussen die met elkaar moeten strijden om één troon. De bedoeling is dat ze in Het jaar van de Troonsbestijging proberen elkaar om te brengen, zodat er één koningin overblijft. Het verhaal wisselt steeds van perspectief tussen de drie zussen, hierdoor krijg je steeds een andere invalshoek en leer je de gedachten en gevoelens van de drie meisjes kennen. Hierdoor verandert ook regelmatig je sympathie die je voor één of meer van de zussen hebt. Elke keer gebeurt er iets waardoor je weer meer naar de één of de ander toegetrokken wordt. Ook de personages die naast de Koninginnen staan, de huizen waarin ze zijn opgegroeid en de vrienden, zijn goed uitgewerkt. Ieder personage heeft zijn goede en zijn foute kanten en dit maakt ze levensecht. Niet allemaal even sympathiek maar wel personages waar je meer over wil lezen. Een nadeel van al deze verschillende personages en perspectiefwisselingen is dat het verhaal regelmatig moeilijk te volgen is. Wie is wie, wie hoort bij wie, wie helpt wie? Ik vroeg het me regelmatig af.

Duistere Troon bevat meer actie dan Koninginnen. In dit boek draait het nog meer om intriges en politieke konkelarij, om listige moordaanslagen en pesterijen. Hierdoor had dit boek iets meer vaart dan deel 1. Toch kwam, voor mij, dit boek ook weer wat langzaam op gang en had ik pas na de eerste helft het gevoel een fijn boek in handen te hebben. Net als bij deel 1 zorgde de laatste hoofdstukken van dit boek dat ik niet kan wachten op deel 3 en weer hoop ik dat deel drie sneller lekker weg zal lezen.

Ik dacht het boek drie sterren te geven, totdat het einde kwam en het boek toch weer vier sterren kreeg (eigenlijk 3,5 maar dat kan helaas niet).