Marit Törnqvist is een van de meest gelauwerde kinderboekenschrijvers / illustratoren van ons kikkerland. En ze is er niet eens geboren. Törnqvist bracht de eerste vijf jaren van haar leven door in Zweden voordat ze met haar familie naar Nederland trok. Ze heeft nu nog steeds een huisje midden in de Zweedse natuur. In Zweden is ze met name bekend door haar nauwe samenwerking met de legendarische Astrid Lindgren, voor wie ze niet alleen boeken illustreerde, maar met wie ze ook vele samenwerkingsprojecten deed. Hiervoor is ze sinds 2009 al achtmaal genomineerd voor de Astrid Lingren Memorial Award. Ook is ze in 2016 genomineerd voor de Hans Andersen Award. In Nederland won Törqvist de Zilveren Griffel en de Gouden Penseel. In 2015 was dan ook niemand verbaasd dat juist zij voor het Kinderboekenweekgeschenk werd gevraagd. Voor haar nieuwe boek Het gelukkige eiland ontving ze een projectsubsidie van het Nederlands Letterenfonds en het boek kwam mede tot stand dankzij een subsidie van het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie.
In Het gelukkige eiland maken we kennis met een meisje. Ze vaart op een vlot gemaakt van wrakhout en ze is op weg naar de horizon. Als ze aan mensen vraagt waar het gelukkige eiland is, geeft iedereen haar antwoord. Maar helaas, iedereen wijst een andere kant op. Als een ware Noach vaart ze door de storm van de woeste zee. De reis is gevaarlijk en donker. Dan opeens ziet ze een bordje:
‘HET GELUKKIGE EILAND’ staat erop geschreven.
Nu weet ze waar ze naartoe moet. Of toch niet? Nee, want er zijn heel veel gelukkige eilanden. En dan helemaal aan het einde snapt het meisje het: ze moet niet wonen op het gelukkige eiland van een ander, ze moet naar haar eigen gelukkige eiland waar ze alles zelf kan inkleuren.
Het gelukkige eiland is geen vrolijk voorleesboek. Er staan heel veel enge en treurige tekeningen in. Als het meisje is aangekomen bij het gelukkige eiland, waarom is ze dan nog niet helemaal gelukkig? Waarom moet je naar de horizon om gelukkig te worden?
Het is duidelijk dat Törnqvist een boek wilde schrijven met een boodschap. De Bijbel is in deze zoektocht ruim vertegenwoordigd. We komen in het Hof der Eden en we ontmoeten de witte duif die Noach de juiste weg wees. En al deze illustraties wijzen je misschien niet naar de juiste weg, maar zeker naar de juiste vraag: waar ben jij gelukkig? En het antwoord is: geluk ligt in jezelf. Geluk is maakbaar. Geluk, dat ben jij. Maar Törnqvist stelt die vraag niet hardop en ook de antwoorden geeft ze niet expliciet. Samen met je kind ga je met het meisje op pad. Je zult tijdens de reis niet altijd gelukkig zijn, maar dat ben je in het echte leven ook niet, stelt de auteur/illustrator in menig interview vast. En dat is juist het verrassende van het leven. Er zijn vele gevoelens en het leven kan in ontelbare kleuren worden verteld.
En dat is precies wat ze in Het gelukkige eiland doet. Iedere tekening is anders en drukt een ander gevoel uit. We ontmoeten nieuwe vrienden, rare snuiters en vreemde vogels. Als lezer krijg je door de geringe tekst, maar ook door het beperkte aantal beeldelementen in de soms wazige illustraties, niet altijd genoeg handvaten om mee te varen. We maken hierdoor te veel een zwerftocht door het hoofd van deze geniale kunstenaar. Het is haar zoektocht van het meisje dat ze ooit was. Een zoektocht die zeer de moeite waard is. Lees dit bijzonder mooi geïllustreerde boek; een aangename vaart gewenst!