Mila woont met haar moeder in een afgelegen huisje in de duinen bij Schagen.
Ze wonen aan de rand van een natuurgebied. Het is daar prachtig. Tot voorkort woonde er naast hun een gezin waar Mila en haar moeder Pien een hele goede band mee hadden. De dochter was de beste vriendin van Mila. Ze heeft ook nog sms contact met haar. Maar op een avond ziet ze een man heel dicht bij hun huis. Wat doet ie daar? Mila wordt bang en haar moeder die iedere dag werkt ook. Ze besluiten een hond te nemen. Voor de veiligheid. Uit het alsiel halen ze Boris en Sjaan. Boris kan niet alleen zijn en is bevriend met Sjaantje daarom. Ze zijn goede bewakers. Bij het uitlaten van Boris en Sjaan ontmoet ze Tristian en zijn hond. Het blijken hun nieuwe buren te worden. Maar de vader gaat eerst verbouwen in het huis. En de huizen zijn aangrenzend!. Mila irriteert zich mateloos aan Tristan. Hij is ouder en groter en wordt niet kwaad als zij boos is.... Maar die man is er weer, in hun huis! zelfs met de honden! en hij heeft ook een rode fiat net als haar moeder... toeval?

Het is een prachtige omgeving waar dit boek zich afspeelt. Als je een beeld denker bent, zoals ik, zie je de halmen op de duinen zwaaien in de wind, zie je op het strand dat er gevliegerd wordt en op het water zijn surfers. Mila is een gewoon 15 jarig meisje, die het zoals elke puber regelmatig aan de stok heeft met haar moeder. Ze snauwt ook best wel eens. Maar ze is wel gek op haar moeder. Dat is ook niet zo vreemd want haar vader is er niet. Haar moeder wilde jaren geleden over hem vertellen maar toen ging Mila schreeuwen. Nu komt haar vader nogmaals in beeld. Tegen deze prachtige omgeving en de karakters van Tristan, Pien, Mila en de vader van Tristian (die moeder van vroeger kent) speelt zich een thriller af. Een stalker, tussen de hoofdstukken en soms pagina's staat zijn gedachten gang. Dat geeft een heel beklemmend gevoel.

Recensie ook verschenen op : Goodreads en bol.com