Hemelbewijs is de debuutroman van de Amerikaanse schrijver Bruce Buff. Buff stelt dat zijn interesse in DNA onderzoek en het feit dat hij ‘een verhaal te vertellen had’ de opmaat waren voor dit boek. Inmiddels is hij bezig met een volgend boek, The last souls, dat in augustus 2018 zal verschijnen.

Het verhaal in Hemelbewijs begint in 1998 op het moment dat Dan Lawson probeert een Russische wetenschapper en zijn gezin de Russisch-Oekraïense grens over te krijgen. Dit mislukt en de wetenschapper en zijn vrouw worden neergeschoten.

Daarna neemt Buff ons mee naar het ‘heden’. Stephen Bisschop, geneticus, werkt samen met Alex Robertson aan de oplossing voor de grootste raadsels van het universum. Ook betrekt hij Dan in zijn onderzoek, hoewel deze hier in eerste instantie niet echt in geïnteresseerd is. Ook Victor Weisman, die onderzoek doet naar de energie van de zon en meewerkt aan onderzoek naar de mogelijkheden van kernfusie en fusie-energie, maakt deel uit van het onderzoeksteam. Een deel van het onderzoekswerk probeert Stephen af te schermen omdat hij bang is dat bepaalde uitkomsten een té grote bedreiging kunnen gaan vormen op het moment dat anderen er lucht van krijgen; alleen Dan is grotendeels op de hoogte van waar hij mee bezig is. Toch is hij niet voorzichtig genoeg en dat heeft grote gevolgen.

Het verhaal dat Buff ons voorschotelt in Hemelbewijs is een uitermate technisch verhaal dat gaat over onderzoek op het gebied van (o.a.) kwantumfysica, maar ook over de evolutie, het ontstaan en de instandhouding van het mensdom. De discussie hierover beslaat een groot deel van het boek, evenals de gevolgen die DNA processen kunnen hebben op de mensheid en de levensvormen. Als je hier niet echt in thuis bent of er niet in geïnteresseerd bent, is het vaak lastig je door deze passages heen te ‘worstelen’. Dat maakt meteen duidelijk dat Hemelbewijs geen boek is voor de grote massa, maar meer voor mensen die ook geïntrigeerd zijn door vragen of onderzoek over voornoemde onderwerpen.

Tevens zijn religieuze teksten en zaken vaak onderwerp van discussie en dus tref je ook de nodige Bijbelspreuken en uiteenzettingen over God en het ontstaan van de aarde aan in dit boek.

Tussen al deze wetenschappelijke en religieuze verhandelingen en uiteenzettingen heeft Buff gelukkig ook nog wat ruimte gevonden voor persoonlijke en menselijke zaken. De onderlinge band en verstandhouding tussen de wetenschappers, de hulp die zij bij elkaar zoeken én vinden en daarnaast ook voor zaken die bij het leven horen: verdriet, ziekte, pijn, dood, maar dus ook vriendschap, opofferingsgezindheid en door het vuur gaan voor een ander.

Ook gaat het in het verhaal over macht. De macht om dingen te (her)scheppen en de macht hebben om dingen in jouw voordeel te laten uitkomen. Die macht kan gevaarlijke vormen aannemen en dat is in dit verhaal zeer zeker het geval. Dit maakt echter van het boek Hemelbewijs nog geen échte thriller in die zin dat bloedstollende of gruwelijke gebeurtenissen plaatsvinden of de overhand hebben. Enkele passages komen in de buurt, maar deze hebben duidelijk niet de overhand. De spanning is (letterlijk en figuurlijk) meer onderhuids te vinden. In het tweede deel van het verhaal zit ook meer spanning verpakt dan in het eerste deel. De plot is niet helemaal bevredigend uitgewerkt en doet helaas ook ietwat afbreuk aan het complexe verhaal.

Qua personages heeft Buff wel zijn best gedaan. Er is een redelijke verdeling tussen ‘goed’ en ‘slecht’ en de goeden komen in zijn algemeenheid ook menselijk en sympathiek over en er zit wel verdieping in de manier waarop ze worden neergezet. De slechteriken daarentegen komen minder uit de verf.

Kortom, het is ‘de aanhouder die wint’ en die, uiteindelijk, toch nog deels beloond wordt voor zijn/haar vasthoudendheid en doorzettingsvermogen. En ja, lezers van de boeken van Dan Brown zullen zeker overeenkomsten opmerken, maar daar blijft het dan ook bij.