Uitgekookt, hoe de schrijfster ons laat schipperen tussen sympathie voor Isabel en Hanna.
Ik had eigenlijk het meeste sympathie voor Tom, want hij voelt van in het begin hoe fout het is om het kind op het eiland bij hem en Isabel te houden, terwijl hij Isabels verdriet om haar drie dode babies voelt en begrijpt. Wat zij deden was heel begrijpelijk, maar niettemin totaal verkeerd.
Hartverscheurend te lezen hoe Isabel na "Toms verraad" - zoals zij het aanvoelt - instort en het kind dat zij is gaan beschouwen als het hare.
Hartverscheurend te lezen hoe Hanna een band probeert op te bouwen met een kind dat haar niet (meer) kent en steeds naar Isabel wil.
Een boek dat nog lang blijft nazinderen...