Op zoek naar zichzelf of juist vluchten voor je problemen. Hoe dan ook, Simone Jastein is er meteen achter dat een groepstherapie haar niet van haar depressieve klachten af helpt. In een impulsieve bui besluit ze mee te gaan op een groepsreis naar Afrika. Een dapper besluit omdat ze in haar eentje haar vertrouwde omgeving voor enkele weken verlaat. Maar wat valt het het haar tegen. Haar afstandelijke houding maakt haar niet geliefd en zorgt ervoor dat ze niet geaccepteerd wordt. Ervaringen en omstandigheden zorgen ervoor dat Simone zich toch wat meer gaat aanpassen. Daarnaast wordt ze ook nog eens verliefd op flierefluitende reisleider Koen, wat bij thuiskomst ook de nodige toestanden met zich meebrengt.

Ondanks alle ervaringen heeft Simone toch een soort van heimwee gekregen naar Afrika en volgt ze Koen ze naar Liberia om daar in een oorlogssituatie ontwikkelingswerk te gaan doen. Een dapper besluit maar geeft het haar dat naar wat graag wil?

Over de opbouw van het verhaal heeft de lezer niets te klagen. Edith Tulp zet in met een begin in Nederland, waarna het verhaal verder loopt in ervaringen in de reis en daarna vervolgd wordt in het reizen/leven in het buitenland. Met duidelijk taal is het boek prettig te lezen en proef je de sfeer van de situatie waar Simone in verkeert. Hoe dank ook, als je als lezer echt een boek wil lezen waarin het reizen centraal staat, kom je toch wat bedrogen uit. Het boek gaat voornamelijk over een jonge vrouw die worstelt met zich zelf. Haar problemen staan meer centraal dan het reizen. Wellicht is dit de oorzaak van de negatieve gevoel die het verhaal met zich mee brengt.