Jojo Moyes raakte me met haar boek Voor Jou en nu met Een leven Na jou weer. in Voor jou heeft Louise afscheid moeten nemen van Will. Will wil dat Louise het leven weer opppakt en Louise wil dat ook maar weet niet hoe, Louise haar leven is doelloos en Louise is dan ook diep in de rouw om Will maar ook om haar leven weer op te pakken wat haar ook niet erg lukt en dan valt ze van haar dakterras naar beneden. Louise heeft geluk ze moet weliswaar naar het ziekenhuis maar ze overleefd de val. Door de val is het contact met haar ouders weer hersteld en komt ze weer in contact met andere mensen, Louise heeft haar vader beloofd om naar een rouwverwerkingsclubje te gaan. Louise begint weer te leven, met vallen en opstaan weliswaar maar ze krijgt haar leven weer op de rails.
Net als Voor jou heb ik net zo genoten van Een Leven na Jou (eigenlijk wel meer omdat het hier positief eindigt) het leest weer als een trein en als het uit is vind je het jammer maar je bent blij voor Louise, Will heeft de plek in haar hart gevonden en wat Will heel graag wilde wilde dat is gebeurd namelijk Louise kan weer leven.