Halverwege de 19e eeuw verkeerde Engeland in een diepe economische crisis. Vele mensen leden armoede, hadden honger en geen uitzicht op verbetering van hun situatie.
In De genoegens van mannen, de nieuwe thriller van Kate Williams, woont de 18-jarige Catherine bij haar oom in Londen, in het enige mooie huis in een verder armoedige en vervallen straat. Zij is een bijzondere jonge vrouw bij wie, zoals de lezer al snel duidelijk wordt, fantasie en werkelijkheid door elkaar lopen.
Het boek begint met de moord op een jonge hoedenmaakster, kort daarop gevolgd door nog een paar gruwelijke moorden op jonge vrouwen. Al snel is Londen in de ban van deze moorden en durft geen vrouw meer alleen de straat op. Er wordt veel gespeculeerd over de moordenaar en ook Catherine ontwikkelt haar eigen theorie. Ze ontdekt dat ze het veel interessanter vindt om na te denken en te schrijven over de moorden dan eindeloos op theevisite te gaan bij verveelde leeftijdsgenootjes. Deze gegoede jongedames hebben niets beters te doen dan wachten op een geschikte huwelijkskandidaat en ondertussen zich druk te maken over kleding en kapsel.
Catherine is nogal geheimzinnig over haar verleden, gaandeweg onthult ze een klein beetje maar beslist niet meer dan dat. Dat mag de lezer zelf invullen. In plaats van dat het duidelijker wordt waarom ze bij haar vreemde oom woont en wat er in haar jeugd is gebeurd, wordt het juist steeds vager. Tegen ieders advies in blijft Catherine helemaal haar eigen gang gaan en laat ze zich bij haar onderzoek naar de moordenaar door niets en niemand weerhouden om toch de straat op te gaan. Ze ontdekt dat het ware gevaar veel dichterbij is dan ze ooit had verwacht.
Kate Williams heeft zich, gezien de lange literatuurlijst achter in het boek, uitgebreid verdiept in dit fascinerende tijdperk voordat ze De genoegens van mannen schreef. Dit is goed te merken aan de sfeer van het boek. Ze roept beelden op en gebruikt woorden en zinnen die men associeert met de Victoriaanse tijd. Ook de personages doen authentiek Victoriaans aan in hun gedrag en persoonlijkheid. In vele opzichten is De genoegens van mannen een verwarrend boek. Het is grotendeels in de eerste persoon geschreven vanuit het perspectief van Catherine, die fictie en fantasie verwart. De plot is zo ingewikkeld dat zelfs na het lezen van de laatste bladzijde het niet precies duidelijk is wat er is gebeurd. En er blijven ook nog een paar losse draadjes hangen...
Wellicht was het de bedoeling van Kate Williams om de lezer in verwarring te brengen en te houden. Daar is ze dan goed in geslaagd.