Recensie Bloed en Beenderen van Tomi Adeyemi
- Het is allemaal razendsnel voorbij, en toch lijkt het eindeloos te duren-
Het eerst wat opvalt aan dit boek is de omslag, bloedrode glimmende woorden en spetters samen met het plaatje van Zelié, spierwit haar met vlammende ogen. In één woord WAUW !
Het beloofd een verhaal vol magie, spanning, mysterie en kracht. Een waar pronkstuk voor in je boekenkast.
Het verhaal gaat over een onderdrukt magisch volk de Maji in afrika. Ooit leefden de Maji samen met niet-maji zij aan zij, hier kwam een eind aan toen een Koning op een wrede en gewelddadige manier de magie en de Maji heeft uitgemoord. Nu 10 jaar later bestaat er een kans dat de magie terug kan keren...
De schrijfster heeft er voor gekozen om het verhaal vanuit 3 perspectieven te vertellen. Een goede keus. We hebben onze cliché heldin Zelie, een Maji die haar moeder heeft verloren door de Koning tijdens de moordgolf. Ze is een echte puber die wordt belast met het terugbrengen van de magie. Amari, de prinses in mijn ogen is zij de ware heldin, ze verlaat huis en haard om dat ze zich afzet tegen de wil en wet van haar vader de Koning. Ze gaat de strijd aan samen met Zelié en Tzain tegen haar vader en voor alle Maji. Inan kroonprins de broer van Amari, hij staat achter de wil en wet van zijn vader ondanks dat hij zelf ongewild Maji is. Hij en Zelié krijgen een romance heel voorspelbaar, helaas. Ik vond de romance ongeloofwaardig overkomen voornamelijk omdat ze letterlijk binnen minuten van diepgewortelde haat naar vurige passie gaan. Ik heb best een grote fantasie maar dit vond ik wel heel extreem. De groeiende relatie tussen Amari en Tzain vind ik veel natuurlijker en realistischer ontstaan, daardoor is hij een stuk mooier en geloofwaardiger. Hetzelfde met de vriendschap tussen Zelié en Amari, die ontwikkeld zich ook langzaam maar geloofwaardig. Het personage van Tzain ben ik heel nieuwsgierig naar, ik hoop dat hij een grotere rol krijgt in de aankomende boeken. Hij is heel intrigerend. Zijn perspectief had ik graag in het boek gelezen, als niet Maji en geen Koninklijk kind. Ik ben van mening dat het vanuit zijn oogpunt heel anders en frisser zou klinken.
Het boek is in rap tempo geschreven, de gebeurtenissen volgen elkaar snel op en gaan niet onnodig in op randzaken die er niet te doen. Persoonlijk vind ik dat heerlijk lezen, je blijft lezen constant in spanning alsof de adrenaline uit het verhaal zo wordt geïnjecteerd. Ik vind aan de andere kant wel heel logisch dat dit niet voor alle lezers zo is en dat er veel lezers door zijn afgeknapt. Zelf had ik in het begin veel moeite met de Afrikaanse benaming voor kledij, maar gelukkig is daar Google en heb ik er weer iets bijgeleerd. Doordat de schrijfster hiervoor heeft gekozen, werd het verhaal voor mij realistischer en dat is een toevoeging voor dit boek.
Tot slot wil ik nog even kwijt dat ze een pracht boek heeft neergezet. De manier waarop de hedendaagse problemen met rassenhaat en racisme heeft verwerkt in dit verhaal is perfect. De boodschap komt hard en krachtig over! Samen met het vleugje magie komt het tot een climax die nog open genoeg is voor eigen invulling over hoe het nu verder gaat. Ik kan niet wachten op de volgende 2 delen. Bloed en beenderen krijgt van mij 4 sterren omdat ik toch een paar dingen mis helaas.
- Wij zijn allemaal kinderen van bloed en beenderen. Ieder van ons is een instrument van wraak en deugd-