Daniel woont in Londen en heeft zijn ouders al een tijd niet gezien. Die zijn verhuisd naar een boerderij in een afgelegen gebied in Zweden. Hij krijgt een telefoontje vanuit Zweden van zijn vader dat het niet goed gaat met zijn moeder; ze heeft psychische problemen en gelooft in een complot dat volgens zijn vader niet bestaat. Ze is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis o.i.d.
Daniel besluit naar Zweden te gaan om te gaan bekijken wat er nou aan de hand is, maar voordat hij het vliegtuig kan pakken, blijkt zijn moeder in Londen te zijn. Ze geeft aan zo'n overtuigend verhaal te hebben dat de artsen haar uit het ziekenhuis hebben laten gaan, zónder zijn vader in te lichten. Ze gaat vervolgens minutieus een verhaal vertellen over wat er plaatsvindt op het Zweedse platteland.

Dit boek grijpt je vanaf de eerste pagina. Je blijft je steeds afvragen: wat is hier aan de hand? Is moeder psychisch volledig de weg kwijt of is vader betrokken in een complot? Tijdens het verhaal denk je nu weer dat de een gelijk heeft, dan weer de ander. In de laatste honderd pagina's wordt veel duidelijk, een totaal ander plot, dan je had kunnen bedenken.
Het verhaal zit niet vol snelle actie, zoals in veel thrillers het geval is, het is juist meer een soort onderhuidse spanning; je wil weten hoe het zit.
Dit boek zet je aan tot nadenken over de band met je familie en over psychische problemen in het algemeen.
De personages zijn geloofwaardig neergezet, het plot is verrassend.
Het boek wordt wel vergeleken met Voor ik ga slapen van SJ Watson en De zaak van Harry Quebert van Joel Dicker en hoewel moeilijk te vergelijken, past het wel in dit rijtje; een soort kruising tussen een psychologische roman en een psychologische thriller.