Als de jonge onervaren 19 jarige Roper zijn vader moet opvolgen als de Black Lord ondervindt hij veel weerstand. Uvoren, de beste krijger, vindt Roper niet geschikt om de Anakim te leiden. Hij wil zelf aan het hoofd staan en werkt Roper op alle mogelijk manieren tegen.
Roper vindt onverwachte vriendschap en trouw in mensen van wie hij het niet had verwacht.
Naast de strijd met Uvoren moet Roper het opnemen tegen de Zuiderlingen. Het is een oorlog waar beide partijen grote verliezen te verwerken krijgen.
Om zijn positie te versterken treedt Roper in het huwelijk met Keturah. Haar vader schaart zich aan de zijde van Roper.
Zal het Roper lukken zijn troon te behouden en de Zuiderlingen te verslaan?

The Wolf is een knap staaltje tactiek, politiek en intriges.
Echter is het een verhaal wat op de één of andere manier niet helemaal pakt. Het voelt afstandelijk. De niet diep uitgewerkte personages kunnen hier debet aan zijn. De diepere emoties missen die gepaard gaan met verraad en wanhoop. Het voelt platonisch.
Er komen heel wat personages voorbij waarbij ik persoonlijk graag had gezien dat bijvoorbeeld Keturah beter was uitgewerkt en een grotere rol zou hebben gespeeld. Ze wordt neergezet als een sterke vrouw, maar krijgt de kans niet dat te laten zien.
Het verhaal is erg zwart wit, goed versus kwaad. Hier had meer nuance op zijn plaats geweest.
De manier van schrijven is echt wel goed, de gevechten zijn prima uitgewerkt, alhoewel daar de wat diepere emotie mist voor mij. het is duidelijk dat de auteur zich heeft verdiept in oorlogstactiek, politiek en vechttechnieken.
De sarcastische opmerkingen die de vader van Keturah maakt in het boek zijn een positieve toevoeging. Het maakt het boek wat levendiger.
Het boek staat vol met mooie quotes die pakkend zijn zoals: ‘Nobody negotiates in negotiations. It’s an exercise in intimidation. Dit geeft perfect weer hoe het politieke spel wordt gespeeld.
Dit boek is absoluut een aanrader voor wie houdt van politieke intriges.