De witte kamer is een interessant debuut met potentie.

Samantha Srtoombergen heeft met De witte kamer een aangenaam debuut gemaakt. Het verloop van het verhaal, met de door elkaar lopende zaken, maakt het de mooie personages leuk om te lezen.
Deze personages leer je langzaamaan beter kennen en zijn ook op een prettige manier omschreven. Vooral Hanna en Leon blijven hangen. Ook de kleine Daisy, die een kleine rol heeft in het verhaal, is een leuk personage dat je je ook echt kunt voorstellen.

Het plot is goed gekozen en op een mooie manier uitgewerkt waarbij niet de "standaard" verdachten in voorkomen.

De schrijfstijl heeft mijn niet diep in het verhaal gezogen. De zinsopbouw zou soms wat vlotter kunnen. Daarnaast ontbreekt er een bepaalde mate van spanning en had ik meer psychologie verwacht.

Ik ben zeker benieuwd of de schrijfstijl van Samantha Stroombergen bij volgende boeken nog iets veranderd en ik dan meer wordt meegenomen in het verhaal. Met deze basis is er zeker een potentie om een sterke auteur te worden.

Een debuut dat zeker de kans verdient.