“De zoektocht naar Madeleine Merano” van Pauline J. van Munster is een verhaal met een heldere opbouw. Het boek is opgedeeld in zes dagen, de dagen waarin het verhaal zich afspeelt. Een reeks van personages vertellen om beurten hun verhaal.
Ik vond het een interessant verhaal met interessante personages. Wuliton is heel bijzonder; Manolito vond ik geen leuk mannetje; Jason (de vader van Abel) handelt voorbeeldig. En er zijn nog meer personages. Wat hen verbindt is dat ze allen zoekende zijn.
En ze zijn zo zeer zoekende dat niemand zich echt om Madeleine Merano bekommert. Terwijl zij toch vermist is. De schrijfster van dit boek vertelde in onze leesclub dat juist om hierop te wijzen deze titel is gekozen.
Wellicht is de boodschap van het boek dat ieder zijn eigen zoektocht volgt. Daarbij volgt ieder zijn eigen gevoel. En men trekt zich niet te veel aan van wat anderen vinden.
Ik vond het op een aparte manier een spannend boek. Want het bijzondere van dit boek is dat er allerlei vragen bij je opkomen. En die vragen kan je beantwoorden door zorgvuldig te lezen en ook wel te herlezen. Het boek is een soort van puzzel!
Minder vond ik het laatste hoofdstuk: alles komt opeens in een stroomversnelling. Er gebeurt absurd veel gelijktijdig. En dan … dan is het opeens uit.