Als thuis niet meer veilig is... Als je man anders is dan voorheen... Dan zit er niets anders op om te vertrekken. Althans dat is de gedachte van Hjordis. De auto volgepakt met de benodigde spulletjes gaat ze samen met haar dochter weg, ver weg van het vertrouwde Amsterdam. Hjordis vlucht naar een huisje op het platteland. Hier probeert ze haar dochter te beschermen en een nieuw leven op te bouwen. Hopende dat haar man niet achter haar verblijfplaats komt. Maar dat niet alles voorbij is doet de cover al vermoeden, het is vooral "Een kwestie van tijd" totdat...

Nadat dit jaar het duo Wendela Vos en Artie Vogelenzang onder de naam Tupla Mourits de Schaduwprijs wonnen voor hun debuut Vrouwelijk naakt zijn de verwachtingen voor hun tweede boek natuurlijk groot. Ik kan alvast zeggen die verwachtingen hebben ze waargemaakt. Hun boeken kunnen met gemak 'de' literaire thrillers van Nederland genoemd worden. De twee auteurs voelen elkaar haarscherp aan en moeten elkaars redacteur zijn. Deze laatste zin is meer een veronderstelling, maar het moet haast wel, met poetische zinnen weten ze een heel mooi verhaal te schrijven. Verhaal ja, want echt spannend is het niet echt, nou ja soms een klein beetje dan, maar dan wel hoofdzakkelijk aan het eind. Maar al lezend grijpen de woorden naar je strot, "hoe kun je", "nee", "stop", en weet ik wat al meer je roept als je het boek leest. Hun schrijven is beeldend en de woorden springen vanuit het boek op het netvlies.

Maar na een goed begin van het boek is het verhaal in het middendeel vooral vlak, er gebeurt niet veel. Wel wordt het wel en wee op het platteland mooi beschreven, de spanning is in dit deel ver te zoeken. Met 412 pagina's is het boek dan ook best wel een dikke pil en had waarschijnlijk wel 100 pagina's minder dik gekund. Maar dan mis je wel de strijd van een vrouw die vecht om haar hoofd boven water te houden op het platteland. Haar omgang met de buren en haar manier om geaccepteerd te worden in het dorp. Dit onder andere door het meedoen aan een grasbaanrace. Echter pas aan het eind van het boek komt de spanning terug, en dan valt alles op z'n plaats.

Aan hun schrijfstijl zal het dus niet liggen, hun verhaal is erg origineel en het plot is goed opgebouwd. Hun boek zou zeker niet misstaan tussen de romans, maar als literaire thriller komen ze goed weg. In Nederland zijn niet veel auteurs die dat kunnen zeggen. Na vorig jaar de Schaduwprijs gewonnen te hebben maken ze zeker een goede kans om dit jaar voor de Gouden Strop genomineerd te worden. Of er moet de komende vijf maanden nog zulke goede boeken verschijnen. En of ze het winnen? Dat is niet aan mij, dat is aan de jury.