Gestolen leven is een boek dat een goed beeld geeft van het leven in Noord-Korea. De auteur heeft veel onderzoek verricht voordat hij dit boek heeft geschreven. Voor het schrijven van dit verhaal is Adam Johnson de geschiedenisboeken, kranten en tijdschriften ingedoken. Hij heeft met veel moeite een bezoek aan Noord-Korea kunnen brengen, om daar uit de eerste hand de sfeer te proeven en een beeld van dit land te krijgen. Dit alles heeft geresulteerd in een prachtige roman waarin diverse personages uit alle lagen van de Koreaanse bevolking voorbij komen, wat het tot een heel interessant boek maakt. Het blijft fictie, de auteur is geen Koreaan maar je krijgt na het lezen van dit boek het idee dat je heel wat meer bent gaan begrijpen over het leven in deze dictatoriale samenleving. Wat Johnson beschrijft, zou wel eens echt kunnen gebeuren. Regelmatig heb ik zelf ook informatie opgezocht, niet omdat het nodig was om het te kunnen begrijpen maar omdat het boek nieuwsgierig maakt en ik meer wilde weten. Hoe is het om te leven in een land waar je constant op je hoede moet zijn en waar je eigenlijk niemand kunt vertrouwen uit angst verraden te worden en in een strafkamp geplaatst te worden? Meerdere malen worden er in het boek martelmethoden besproken. Dit was wel iets waar ik moeite mee had omdat deze methoden ongetwijfeld plaatsvinden en dan niet alleen in Noord-Korea maar ook in andere landen. In het verhaal wordt regelmatig heen en weer gesprongen in de tijd. Er wordt gebruik gemaakt van meerdere vertellers die het verhaal elk vanuit hun eigen perspectief vertellen. Je krijgt een beeld van de inmiddels overleden Kim Jong-il, arbeiders, een kidnapper, de weduwe van een matroos, vissers, de commandanten van een strafkamp, gevangenen, ondervragers, en nog veel meer personages die allemaal goed zijn uitgewerkt. Maar bovenal krijg je een beeld van echte liefde, een liefde waarvoor alles opgeofferd moet worden. En wraak, wraak voor weer een gestolen leven.