Deze vierde thriller van Ingrid Oonincx is anders dan haar vorige drie. Ze gebruikt in dit verhaal een uniek thema: een Medicijn om veroudering tegen te gaan. Het verhaal is geschreven vanuit één hoofdpersoon, Ella Vreeland.
Als je het verhaal leest, denk je dat het ietsje ongeloofwaardig is, omdat dit medicijn niet bestaat. Maar als je dat even buiten beschouwing laat, heeft Ingrid een heel goed verhaal geschreven. Het leest met vaart weg, als de actie begonnen is, stopt dit niet meer voor het einde van het verhaal. Het boeit en verbaast je. Qua schrijfstijl vind ik dit boek beter dan haar vorige drie boeken.
Een nuchter, maar zeker boeiend verteld verhaal met veel actie en verwikkelingen, de emoties van de hoofdpersoon Ella hadden voor mij wat meer uitgediept mogen zijn.
Dit is zeker geen typische vrouwenthriller, ook de mannelijke lezers zullen hier van genieten.