Dias, een ex-guerrillero, ex-echtgenoot, ex- kunsthandelaar en ex-bajesklant, belandt in Kunstroof toevallig in Falmignoul, een gat in de Ardennen waar weldra een internationale kunstbiënalle van start gaat. Politiefunctionaris Renard weet hem ervan te overtuigen om er als veiligheidsagent aan het werk te gaan. Zijn tegenstrever wordt kunstboef Tony Leroy, die het gemunt heeft op een reeks Amerikaanse modernisten, waaronder de befaamde Mark Rothko.

Wanneer Dias een vrachtwagen met gestolen schilderijen in de vernieling rijdt, fungeert het wrak, gekneld in de poort, als de spreekwoordelijke kurk op de fles. De boeven nemen een tiental gijzelaars en verschansen zich in het kasteel. Buiten verzamelt zich een overmacht aan politie, pers en ramptoeristen. Niemand is van plan ook maar iets te missen van deze liveshow. In deze explosieve sfeer doet Dias waar hij goed in is.
Met Kunstroof heeft Raymond Rombout een prima debuut uitgebracht. Arthuro Dias is de held die we graag allemaal willen zijn. Hij heeft een betonmuur om zich heen gebouwd, maar toch een klein hartje en wil toch lief en aardig gevonden worden. Hij is opzoek naar de uitdaging en wil de slechterik zijn. Als hij de rechterhand wordt van Politiechef Renard wil hij zijn taak voor meer dan 100% uitvoeren en gaat hij er helemaal in op. Wat is er toch op deze veiling en wie is wie? Deze vragen wil Dias geen beantwoorden.
Kunstroof is een thriller die de spanning goed opbouwd. Raymond schrijft erg beschrijvend en dat is prettig maar soms ook te veel. Ik vind het leuk om ook iets van de verbeelding open te laten, maar dat is in kunstroof minder. Je voelt je echt in Belgie en de Ardennen. Franstalig wordt er hier gesproken en dat weer Raymond mooi in het verhaal terug te laten komen.
Dit debuut roept om meer, hij heeft een sterk personage met Dias en ik ben benieuwd of andere personages, bijvoorbeeld Claire ook terug komt. Claire is de dochter van de baron en in dit boek de rechterhand van Dias, samen is het een