Annejoke Smids groeide op in het plaatsje Minnertsga in de provincie Friesland. Ze was een vaste bezoekster van de plaatselijke bibliotheek. Die was drie dagen per week open en je mocht maar vier boeken lenen. Ze rende ’s middags uit school naar de bieb, zoals ze zelf vertelt op haar site, haalde daar vier boeken, rende meteen weer naar huis, las ze uit, ging weer terug naar de bieb en leende de volgende vier. Daarna ging ze met haar vriendinnetjes spelen, want zoals ze zelf zegt, vier boeken zijn genoeg voor een middag. Smids heeft dus altijd al van lezen en schrijven gehouden, en dat is te merken in haar boek!  

Bloedzusters speelt zich af in 33 voor Christus in Alexandrië, Egypte. Djeme’s zus, Satamon, is farao geworden nadat haar ouders zijn verdronken. Sinds Satamon farao is, is alles anders. Djeme’s zus heeft het druk met belangrijke zaken en bijna geen tijd meer voor Djeme. Djeme voelt zich alleen, het lijkt wel of alleen Satamon er nog maar toe doet. Ook legt Satamon haar allemaal regels op, waardoor ze het gevoel krijgt te stikken in het paleis. Gelukkig heeft ze Kai, haar bediende en vriend. Als er op een dag een man naar haar toe komt die beweert dat haar ouders zijn vermoord, gaat Djeme samen met Kai op zoek naar de waarheid. Maar de zoektocht is lang niet zonder gevaren…  

Dat de Egyptische cultuur bijzonder is laat Smids duidelijk naar voren komen. Zo duurt het zeven jaar eer je al de hiërogliefen hebt geleerd, de meeste mensen spreken daarom Grieks in het dagelijks leven. Ook is het zo dat in het Oude Egypte broers en zussen met elkaar trouwden. Tegenwoordig is dat ondenkbaar, maar in Egypte van toen was dit heel normaal. Hiervan was vooral sprake in de koninklijke familie. Er zijn nog veel meer bijzonderheden over het Oude Egypte die Smids aan bod laat komen. Van Bloedzusters valt dus veel te leren.

Dat is de eerste zin van het eerste hoofdstuk, de spanning straalt ervan af. Smids schrijft op een simpele, maar directe manier. Korte zinnen, en geen moeilijke woorden. De spanning loopt op sommige momenten hoog op, en sommige scenes kun je beter niet in het pikkedonker lezen. Toch kom je op de momenten dat je verwacht dat er iets bijzonders of gevaarlijks staat te gebeuren vaak bedrogen uit. De spanning lost op en het verhaal gaat gewoon verder. Dat is erg jammer.  

Toch is Bloedzusters een boek waarvan van alles te leren valt en dat voor iedere leeftijd toegankelijk is door de gemakkelijke schrijfstijl. Smids zet de Egyptische cultuur op een meeslepende manier in en dat maakt dit boek echt een absolute aanrader voor mensen die van spanning én historie houden.