Pikant aan dit boek is, dat de schrijfster Michelle Cohen Corasanti een Amerikaanse jodin is. Pikant, omdat - mocht je nog enige sympathie hebben voor Israel - je die na het lezen van dit boek wel kwijt bent. Het boek rekent op een genadeloze wijze af met het onevenredige geweld dat het Israelische leger tegen de Palestijnse bevolking in de bezette gebieden gebruikt.

Cohen zegt geinspireerd te zijn bij het schrijven van dit boek door 'De Vliegeraar van Kabul' . Qua sfeer en plot heeft het daar wel wat van weg, maar ik denk dat Hoesseini gewoon een veel betere schrijver is. Dat laat onverlet dat ik 'De Amandelboom' een boeiend en een ontroerend - soms tegen het sentimentele aan- boek vond dat ik in een ruk heb uitgelezen.