Mahatma Gandhi is het icoon van het geweldloos verzet. In het boek 'Het boek van wijsheid - 11 levenslessen van mijn grootvader' van Arun Gandhi krijgt de lezer inzicht in de denk- en levenswijze van Mahatma Gandhi.

Arun Gandhi probeert door elf levenslessen de schrijver mee te nemen in zijn zoektocht naar het vormgeven van deze wijsheden in zijn eigen leven. Naast zijn eigen zoektocht, probeert hij een brug te slaan door het gedachtegoed van zijn opa in leven te houden. Dit probeert hij door actuele voorbeelden te geven en de lezers bewust te maken van de dreigingen die er heersen in de wereld en de individuele problemen waar een mens mee kan kampen.

Een voorbeeld van een brug slaan tussen verleden en heden is goed te lezen in les 11. Op bladzijde 237 geeft Arun Gandhi een actueel voorbeeld van Donald Trump. Hij zou ondanks een wetswijziging enkele jaren geleden, alsnog een discriminerend beleid voeren als huurbaas. Vervolgens geeft Arun aan dat Donald Trump enkele jaren later alsnog verkozen is tot president na dit voorval. Arun Gandhi probeert aan te geven dat discriminatie nog steeds gebeurt, in verschillende lagen in de maatschappij.

Bij dergelijke voorbeelden geeft Arun Gandhi ook tips, hoe wij als mensen kunnen reageren en handelen. Bij veel lessen (ongeveer de helft) waren deze voorbeelden een eyeopener voor me, maar bij de andere helft vond ik oplossingen te ver gezocht. We leven in een roerige tijd en wereld, hoe kunnen wij als individuen ervoor zorgen dat we de handen in één slaan en een wereld creëren waarin iedereen vredig naast elkaar leeft? Dit is een mooie utopie, maar helaas niet mogelijk denk ik. Er zullen altijd mensen met verkeerde gedachtes en bedoelingen op de wereld blijven bestaan. Bij dergelijke fragmenten begrijp ik de essentie van de boodschap, maar kan ik me hier niet in vinden.

Zoals hierboven beschreven is, kon ik me niet in elke les vinden. De les die mij wel erg aansprak en me bij zal blijven is de les over woede. Deze les vond ik goed beschreven van Gandhi. 'Doe iets goeds met je woede. Boosheid is voor mensen wat benzine is voor een auto: brandstof om in beweging te komen en naar een mooiere plek te gaan.' Deze les sprak mij erg aan, omdat ik merk dat deze les geschreven is voor de individuele lezer. Mede door de vlotte schrijfstijl van Arun Gandhi, was deze les met bijbehorende voorbeelden een praktische les die ingezet kan worden in het dagelijks leven.

Kortom; het boek geeft inzicht in de denkwijze van Mahatma Gandhi, maar wordt vanuit het oogpunt en denkwijze van zijn kleinzoon - Arun Gandhi- geschreven. Hoewel enkele lessen in het dagelijks leven geïmplementeerd kunnen worden, zijn enkele lessen utopisch van aard. Ik vond het leuk om deze inzichten te krijgen en met mijn medelezers hierover te discussiëren, maar ik giet de lessen wel in mijn eigen vorm.