Dat de Nederlandse Marieke Nijkamp dit boek eerst in het Engels uitbracht en daarna in het Nederlands is eigenlijk niet verwonderlijk. Het thema van 54 minuten is een schietpartij op een middelbare school. Een thema dat in Amerika veel meer leeft dan bij ons. Toch is het een onderwerp dat spreekt tot de verbeelding en de lezer best wel nieuwsgierig maakt.

De titel 54 minuten zegt al veel, gedurende deze periode wordt het verhaal verteld van de schietpartij in de Opportunity High School. Elk hoofdstuk bespreekt enkele minuten van het verhaal en we beleven dit via 4 verschillende personages. We zien hoe zij omgaan met deze dramatische gebeurtenis en wat hun relatie is met de schutter. Want iedereen is op een andere manier verbonden met de leerling die dit bloedbad op school aanricht. En het is zeker een bloedbad, want in 54 minuten worden niet veel levens gespaard.

Naast het drama en gevoelige onderwerp, is het ook de beleving van de personages die dit boek aangrijpend maakt. Niet alle vier de personages hebben een even belangrijke rol of zijn even zinvol. Ook hun rol in de school wordt niet altijd even grondig uitgewerkt, dat is wel een minpuntje. Toch kan je als lezer meeleven met elk personage.

Elk stukje waarbij je even in het hoofd kruipt van één van de leerlingen is vrij kort, wat ervoor zorgt dat dit boek heel snel leest. Eigenlijk kan je het boek in één keer uitlezen. Want je wilt weten hoe het verhaal verder gaat en wat de motieven zijn van de schutter. Dit tweede wordt niet uitgebreid aangetoond waardoor je niet zo’n goed beeld krijgt van hem. Maar de dramatische gebeurtenissen in het verhaal worden dan weer wel goed weergegeven, waardoor je echt gaat meeleven met de personages. Ook op het einde is het toch even slikken en wat traantjes wegpinken.

54 minuten is aangrijpend geschreven en leest heel vlot. Enkel de uitwerking had wat uitgebreider gemogen.