Na het lezen van haar laatste boek "bijna echt gebeurd" waar ik in gestart was met zeer hoge verwachtingen, en op het einde moest toegeven dat ik teleurgesteld was. Ben ik in dit boek gestart zoals een leeg blad, geen verwachtingen, enkel genieten.
De proloog start als een meesterwerk, herkenbaar, de proloog geeft je ook direct een beeld van het verhaal, de manier waarop de schrijfster dit meesterwerk heeft neergeschreven.
We volgen de drieling Kettles, Lyn de martelaar van de 3, ze is getrouwd met Michael, ambitieus, een pracht van een dochter en stiefdochter, Lyn leeft volgens haar levenslijstjes en is zwaar perfectionistisch. Gemma die niet weet wat ze wil, een geheim met zich meedraagt, geen baan heeft, niet weet hoe ze een relatie langer kan houden dan 6 maanden. Cat getrouwd met Dan, zij denkt dat haar huwelijk perfect is, tot Dan toegeeft dat hij vreemd is gegaan.
Hun band als drieling is zo sterk toch barst de grond onder hun voeten, tijdens de avond van hun vierendertigste verjaardag.
Elk karakter wordt zo mooi uitgeschreven, elk personage heeft zo zijn doel in het verhaal, het is zeker zo geschreven dat je de drieling direct in je hart sluit. Wat ik zo knap vond, is het cursief gedeelte, dit is de waarneming van de mensen rond de drieling, welke invloed ze hebben, welke gedachte wildvreemde mensen hebben over de drieling. Dit besprenkelt met een vleug humor maakt het tot een vlot verhaal. Toch komen er ook zeer mooie citaten of aangrijpende stukken in voor "de dood was het warme bad dat je jezelf beloofde terwijl je leed onder loos gebabbel en knellende pumps". Na het lezen van al de boeken van Liane Moriarty kan ik toch wel zeggen dat dit tot het betere werk hoort!