Voordat dit boek officieel uitkwam heb ik het boek gewonnen via de uitgever. Super tof natuurlijk en ook nog eens gesigneerd door C.J. Tudor.

Dankzij de lovende mediarecensies en de hoge verwachtingen van de uitgever over het debuut van Tudor was mijn interesse gewekt. Voor een thrillerdebuut is het zeker geen slecht boek, helaas doet het wel onder voor de echte topthrillers en maakt het niet alle verwachtingen waar. De schrijfstijl en de manier hoe Tudor je door het verhaal loost is zeer prettig. Al om al belooft dit veel goeds voor de toekomst en kan ik dan ook niet wachten om te lezen wat ze ons de volgende keer voorschoteld.

In De Krijtman draait het om de hoofdpersoon Ed(die). We beginnen met een spannende, maar niet te plaatsen proloog. Waarna we kennis maken met Eddie, een wat onbeholpen jongen, en zijn vrienden Fat Gav, Metal Mickey, Hoppo en Nicky. Zoals echte vrienden zijn ze bijna altijd samen. Op een dag gaan ze naar de kermis waar een afgrijselijk ongeluk gebeurd waarbij Eddie betrokken raakt en kennis maakt met meneer Halloran. Samen redden zij het leven van het Waltzer-meisje.
Helaas lijkt ongeluk voor haar een tweede bijnaam te zijn wanneer ze dood gevonden wordt door Eddie en zijn vrienden in het bos.

In De Krijtman wordt het verhaal van Ed(die) en de moord op het Waltzer-meisje vanuit 2 tijdspunten bekeken: de jonge Eddie en de volwassen Ed.
Waarbij deze tijden afwisselend door elkaar lopen.
Na meerdere twists blijkt een niet zo onverwachte persoon de moordenaar van het Waltzer-meisje te zijn. Hij hield hen allen voor het lapje. "Was de bewuste toestand, het wandelen (en moorden), een tijdelijke afwijking van zijn voortdurende catatonische staat? Of speelde hij alleen maar dat hij zoek was en had hij altijd alles begrepen?"
De grote verrassing is de bewaarder van het hoofd van het Waltzer-meisje en zo blijkt iedereen heeft zo zijn geheimen.