Toen Esther van der Ham mij vroeg het manuscript van Censuur te proeflezen kon ik natuurlijk geen nee zeggen. Ik was namelijk zeer benieuwd naar het vierde deel van de C-serie.

Lisa is werkzaam als journaliste. Ze neemt haar werk erg serieus en het stuit haar dan ook tegen de borst als een onderwerp waar zij over wil schrijven tegen wordt gehouden. Haar artikel zou ten koste gaan van de adverteerders en dat is belangrijker dan de waarheid vertellen. Toch blijft zij spitten maar het blijkt inderdaad dat er iemand niet blij mee is. Lisa moet onderduiken voor haar eigen veiligheid en dat van haar familie. Haar baan en relatie komt onder druk te staan. Zal Lisa bezwijken voor de dreigementen die ze krijgt of is voor haar de waarheid echt het belangrijkste?


De schrijfstijl van Esther van der Ham is ongecompliceerd en to the point. In haar verhalen van de C-serie draait het om gewone mensen. Mensen zoals jij en ik die bezig zijn hun leven op te bouwen en die langzaam (weer) beginnen te settelen. Maar de personages zijn wel mensen met een rugzak al ligt dit in Censuur meer op de achtergrond dan in de vorige delen. Het verhaalt vanuit het perspectief van Lisa en tussendoor zien we cursief gedrukte fragmenten die verhalen vanuit degene die de bedreigingen uit. Af en toe lijkt het of er een hint gegeven wordt wie diegene is, maar toch blijft het tot aan het einde toe tasten in het duister. De auteur zorgt er wel voor dat er vermoedens komen en propt geniepig een aantal namen in je hoofd. Dit om de lezer om een idee te doen krijgen maar toch eigenlijk vooral om de lezer zand in de ogen te strooien.


Censuur is tot nu toe voor mijn gevoel het spannendste deel van de C-serie. De vorige delen bevatten pittige thema’s die sterk op het gevoel werkten. Dit deel is wat luchtiger van aard, maar heeft wel een hogere spanningsboog. De gewone mens is hier in een spannende setting gezet en laat tevens de harde wereld van een journalist zien. Een mooi beroep maar als je gebonden bent aan voorwaarden dan wordt het moeilijk het beroep zo uit te oefenen als je zelf had voorzien. Door voortdurend het verhaal te laten ontwikkelen, wendingen toe te voegen en het verhaal niet vol te proppen met onnodige details, laat Censuur zich soepel en makkelijk lezen. Ook worden de personages zo neergezet dat je je als lezer prima kunt inleven en mee kunt leven. Een fijne, spannende en boeiende roman.

‘ Een ongecompliceerde schrijfstijl, een spannende setting en een fijn vleugje romantiek. Ook met Censuur heeft van der Ham een roman geschreven die voortdurend weet te fascineren.’