Ciaran en Thomas zijn twee onafscheidelijk broers. Een hechte eenheid. Op jonge leeftijd zijn ze wees geworden en vanaf die tijd hebben zij veel tijd doorgebracht in opvanghuizen en bij pleegouders. Dan, op een keer worden zij onder het bloed aangetroffen. Hun pleegvader blijkt te zijn vermoord. Ciaran de jongste van de twee neemt de schuld op zich en bekent. Thomas wordt als medeplichtig aangemerkt. Beiden zitten hun straf uit en komen weer vrij. Maar heeft Ciaran de daad wel gepleegd? Menigeen heeft daar zijn twijfels over. Tomas blijkt sadistische trekken te hebben. Hij doodt met gemak een nest jonge vogeltjes. Die hij met zijn zool vertrapt. Rechercheur Flanagan, die destijds het onderzoek verrichtte wordt wederom bepaald met de vraag of Ciaran de moord, die hij bekende, wel heeft begaan. Daniël, de zoon van destijds vermoordde pleegvader, meent te weten dat Ciaran de daad niet heeft begaan. Hij meldt dat bij de maatschappelijk werkster, die Ciaran begeleidt. Daniël vindt bij haar geen gehoor. Dan ontmoet Daniël in een restaurant Ciaran en vertelt hem wat hij denkt. Tijdens dat gesprek komt Thomas erbij en neemt zijn broer mee. Kort daarop wordt Daniël in een steeg dood aangetroffen. Hij is door messteken om het leven gebracht. Rechercheur Flanagan claimt het onderzoek naar de dood van Daniël. Zij verhoort Ciaran daarover die, zoals te verwachten, ontkent iets met de dood van Daniël te maken te hebben. Over de manier van verhoren door Flanagan valt iets op te merken en dat gebeurt ook. Net op het moment dat Ciaran iets wil vertellen, wordt Flanagan bij haar baas geroepen. Hij haalt haar van de zaak en daar is Serena Flanagan woest om. En terecht, want het drama loopt uit de hand. Er is geen weg meer terug.