‘Wat het hart kan horen’ Jan-Philipp Sendker

'Ik hou van je, kleintje. Vergeet dat nooit'.

Met die woorden verlaat Tin Win, Julia; zijn dochter, zoon en vrouw.
'Sindsdien is hij verdwenen. Spoorloos'.

Vier jaar later leest Julia een brief van haar vader die hij schreef in april 1955 aan 'liefste Mi Mi' hij schrijft; 'vijfduizend achthonderdvierenzestig dagen zijn verstreken sinds ik voor het laatst je hart heb horen kloppen'.

Julia besluit dan naar Birma, het geboorteland van Tin Win af te reizen.
Ze hoopt in Kalaw waar haar vader is opgegroeid een spoor van haar vader te vinden en is nieuwsgierig geworden naar Mi Mi.
In Kalaw wordt haar een betoverende liefdesgeschiedenis verteld, het gaat over haar vader en Mi Mi.

Tegen de achtergrond van het bijna sprookjesachtige Birma met haar exotische plantengroei, inheemse dieren, bergen, dalen, rivieren en meren, de vele geuren, kleuren en geluiden van het land ontdekt Julia 'De gave van de liefde'.

Prachtig verhaal, zeldzaam mooi en hartverscheurende geschiedenis met een van de meest ontroerende slotscènes ooit gelezen, fantastisch.

‘Pas een paar dagen geleden had hij haar uitgelegd dat hij boeken niet alleen maar las, maar dat hij er ermee op reis ging, dat ze hem meenamen naar andere landen en continenten, en dat hij met hun hulp steeds nieuwe mensen leerde kennen, van wie sommige zelfs vrienden waren geworden’.