Een psychiatrische roman. Dat klinkt niet echt als een boek dat je leest om even lekker te ontspannen. Dat psychiatrische ‘ellende’ samen kan gaan met luchtigheid, bewees Myrthe van der Meer (pseudoniem) met haar debuutroman PAAZ.

Emma, de hoofdpersoon in PAAZ neemt je mee naar de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis nadat haar vader haar via de huisarts naar de crisisdienst stuurde. Hoewel het voor Emma de normaalste zaak van de wereld was dat ze dood wilde, ondanks dat ze een leuke baan en geweldige vriend had, bleek het voldoende te zijn om haar op te nemen op de PAAZ.

Door het lezen van PAAZ kom je terecht in de wereld die normaal gesproken verborgen blijft achter het mysterieuze bord ‘psychiatrie’ dat je weleens tegenkomt als je in het ziekenhuis bent.

Ik kon niet meer stoppen met lezen! Emma beschrijft niet alleen haar eigen zoektocht naar het gevoel om graag te willen leven maar ook de zoektocht van medebewoners die uiteenlopende psychiatrische klachten of ziekten hebben. Denk aan Borderliner, angststoornissen, depressies, Schizofrenie maar dan vooral aan de menselijke kant ervan. Emma geeft je een kijkje in het hoofd van mensen die geestelijk ziek zijn. Dat doet ze op zo’n manier dat je sympathie voelt en snapt hoe ‘dingen’ kunnen ontstaan. Ze vertelt over de wereld van de psychiatrie, van de tegenstellingen tussen psychologen en psychiaters en de goede bedoelingen van het verpleegkundig personeel.

Mocht ik ooit in aandelen gaan handelen, dan zullen dat aandelen in farmaceutische bedrijven zijn, want: de PAAZ is gewoon een afzetgebied voor 1001 pillen! Ik schrok ervan hoe vanzelfsprekend het is om cliënten vol te ‘stouwen’ (sorry voor het woord) met diverse soorten pillen. Ik ben geen arts en snap dat het prioriteit heeft om iemand weer op krachten te laten komen met behulp van pillen maar door het lezen van PAAZ kreeg ik de indruk dat problemen vooral onderdrukt worden en niet bij de wortel uitgeroeid worden. Ik snap ook dat dit gewoonweg niet haalbaar is voor bepaalde psychiatrische aandoeningen maar toch wel voor een aantal daarvan?

Ik ben onder de indruk van het boek PAAZ en raad het zeker aan om te lezen.