Het orgineel van mijn review kan je vinden op mijn blog:
http://www.linda-linea-recta.nl/kwell...

Na Fallen gelezen te hebben ontkom je er niet aan om Kwelling te gaan lezen.
Het verhaal ontwikkelt zich in een rap tempo, er word duidelijk naar een apotheose toegewerkt.
Aan het einde van het boek moet je er deel 3 gaan lezen.
Hoewel veel vragen beantwoord zijn, blijf je er toch nog met een aantal zitten.

Was Luce in deel 1 een *doetje*, in deel 2 ontwikkelt ze zich als mens.
Ze word zelfstandiger, laat zich niet alles meer aanpraten en neemt haar eigen beslissingen.
Ze word een sterker en vastberadener persoon.
Zelfs de vanzelfsprekende liefde tussen Luce en Daniël vind ze niet zo zelfsprekend meer.

Kwelling is echt een onderdeel van de serie
Je moet Fallen gelezen hebben. Kwelling eindigt daar waar waarschijnlijk deel 3 begint.

Persoonlijk vind ik Kwelling spannender en leuker om te lezen,
De cover bracht me niet veel nieuws, maar dat deed het verhaal wel!

“Because love and hate were supposed to stand cleanly on opposite sides of the spectrum. The division seemed as clear as...well, angels and demons would once have seemed to her. Not anymore.”