Dit boek heeft mij wel verrast, het duurt eventjes voor je er in zit maar dan leest hij heerlijk weg. De hoofdpersoon Jean wordt uitgebreid belicht en je leest dan ook dat haar leven één grote leugen is op het moment dat ze alleen komt te staan. Ze neemt een man en een vrouw in huis en laat hun geloven dat het "haar" huis is, terwijl ze alleen maar de oppasser van het huis is.

Haar personages zijn mensen met tekortkomingen, maar ze zet ze zo neer, dat de lezer hen sympathiek vindt. Het zijn gewone mensen, met gewone wensen, alleen zit het leven hen niet mee. Wie zou hen hun "paradijs" misgunnen?

Het is eigenlijk een verhaal waar niet veel in gebeurt, totdat de ongewenste gast aanbelt. Maar Joss heeft de spanning er al eerder in gebracht door Jean al haar belevenissen op te laten schrijven. De gebeurtenissen van nu, maar ook haar verleden. Deze dagboekstukken zitten vanaf het begin door het verhaal geweven, waardoor je dus al weet dat er iets gaat gebeuren.

Je zult alleen door moeten lezen om er achter te komen wat dat is.. En dat doe je..in een angstige verwachting waarin je niet teleurgesteld wordt!