Titel: De lezer is niet dood - Schotschrift (op Hebban.nl)
Auteur: Alex Boogers
Taal: Nederlands
Serie: nee
Soort uitgave: paperback
Aantal pagina's: 64
Uitgever: Uitgeverij Podium b.v.
Jaar van publicatie: copyright 2015, origineel 2016, mijn editie 2016 (eerste editie)
ISBN-nummer: 9789057597909
Trefwoorden: lezen op school, literatuur, boekhandels
Waarom ging ik het lezen: Gekregen van hebban.nl
Aanrader: Alleen als je tot de doelgroep behoort: docenten, uitgevers, schrijvers of boekhandelaren.

Korte samenvatting:
Alex Boogers beschrijft vurig waarom het niet waar is dat mensen, en dan vooral jongeren, niet meer lezen. Ze lezen anders, maar de boeken die op de literatuurlijst van Nederlands staan (al vele tientallen jaren dezelfde boeken) sluiten niet aan bij de hun bekende wereld. Waar zijn de boeken die zij wel graag willen lezen? Alex Boogers betoogt dat het de taak van de docenten en (zelfstandige) boekhandelaren is om deze boeken onder de aandacht van de lezers te brengen.
Ook vindt hij dat het schrijverschap veranderd is. De schrijver moet meer aan publiciteit doen, media-aandacht proberen te krijgen voor zijn boek, waardoor hij minder tijd heeft om echt te gaan schrijven.

Achterkanttekst:
De lezer is niet dood. We laten hem in een verschraald landschap sterven van de dorst. We geven hem zand in plaats van water. Maar dood is hij niet. Hij tijgert. En hij is niet alleen, hij is met meer. Altijd is er wel ergens een lezer – jong of oud, arm of rijk, blank of zwart – die zoekt naar het verhaal dat voor hem is bestemd. Maar niemand neemt de belangrijke taak van verloskundige op zich. Wie helpt de nieuwe lezers op weg? Waar staan de kraamkamers?
In dit schotschrift roept Alex Boogers docenten, boekhandelaren, schrijvers en uitgevers op om lezers te zoeken waar je ze niet verwacht.

Eerste alinea:
De lezer is niet dood omdat er minder boeken worden verkocht. De lezer is niet dood omdat er minder jonge lezers zijn. De lezer is niet dood omdat er minder interesse is voor literatuur of omdat de moderne uitvindingen die ons leven moeten veraangenamen het boek hebben omgebracht. De lezer is niet dood omdat hij het boek heeft verruild voor iets anders. De lezer is niet dood omdat er minder verhalen zijn die gehoord moeten worden of omdat de lezer zich niet met het boek wil voeden.

Recensie:
Inhoud:
Alex Boogers vraagt zich af waarom niet iedereen het boek kan vinden dat "speciaal voor hem" is geschreven. Dat de reden dat niet iedereen boeken leest, is dat hij of zij "het boek" nog niet is tegengekomen. Maar de manier waarop mensen boeken vinden om te lezen, is wel veranderd: uitgevers, boekhandels en schrijvers spelen in op wat populair is (en wat "de massa" graag wil lezen), terwijl docenten Nederlands de literatuurlijst maar niet aanpassen. Boogers vertelt bijvoorbeeld dat hij sommige boeken, die op de middelbare school ontzettend door docenten werden aangeprezen, toendertijd helemaal niets vond. Toen hij de boeken later herlas, begreep hij niet waarom - het waren inderdaad erg goede boeken. Hij gaat in op de reden waarom en de rol van de docent hierin.
Voor alle beroepsgroepen (docenten, uitgevers, schrijvers en boekhandelaren) geeft hij wel tips, maar deze tips zijn niet heel specifiek. Het is dan ook geen praktisch handboek, maar een boekje waardoor je na gaat denken en over het onderwerp kunt gaan discussiëren.

Af en toe geeft Alex Boogers voorbeelden uit zijn eigen leven, wat de interessantste stukjes zijn voor een gewone lezer. Hij is namelijk zelf ook schrijver en wordt vaak op scholen uitgenodigd om daar te komen spreken. Sommige klassen zijn goed voorbereid en hebben zijn boeken vantevoren gelezen, maar in andere klassen is dat juist niet het geval. Hij beschrijft het verschil tussen presentaties voor de ene en de andere soort klas, maar ook hoe de docenten met de klas en het lezen omgaan. De ene docent doen dit beter dan de andere, maar wat is het verschil?

In ongeveer 60 pagina's kun je natuurlijk niet heel veel kwijt, maar Alex Boogers vertelt over elk onderwerp precies genoeg: het verhaal wordt niet langdradig en alle beroepsgroepen worden even besproken.

Schrijfstijl:
Alex Boogers schrijft, zoals al eerder gezegd, "vurig". Zijn zinnen zijn kort en bondig, waar nodig met herhalingen voor extra nadruk (zoals in de eerste alinea). Daardoor leest het erg snel, maar voel je je als lezer ook direct aangesproken.

Conclusie:
Dit boekje is vooral interessant voor mensen die echt in het boekenvak zitten en over ideeën willen lezen waardoor meer mensen zouden kunnen gaan lezen.
Daarnaast is het een geschikt startpunt voor discussies over het onderwerp.

Links:
- Het boek van Jos Walta, "Open boek - Handboek leesbevordering" sluit hier erg goed op aan. Dit handboek is geschreven voor basisschooldocenten.
- Deze recensie op mijn weblog.