Toen ik dit boek tegenkwam in een facebookgroep, wist ik al dat ik het dolgraag wilde hebben en lezen. Hoogsensitiviteit is immers geen algemeen bekende karaktertrek en er wordt al helemaal weinig over geschreven. En vanaf de allereerste bladzijde heb ik het boek met een grote glimlach op mijn gezicht zitten lezen omdat het op zoveel fronten zo ongelooflijk herkenbaar was.

Op dit moment ben ik dubbel zo oud als Flo, maar ik herinner me mezelf op 14/15-jarige leeftijd nog ongelooflijk goed. Het was ook de leeftijd waarop ik voor het allereerst verliefd werd op een jongen van 17. Het was ook de leeftijd waarop ik worstelde met opmerkingen van klasgenoten die op zich niet zoveel voorstelden, maar bij mij toch tot in het diepste van mijn ziel doordrongen.

Luc Descamps is erin geslaagd om hooggevoeligheid heel goed op papier te zetten. Hoewel Flo en ik niet helemaal dezelfde vorm hebben (ik ben wat extraverter, ook in dat deel van mezelf), was er ook genoeg waar ik me helemaal in kon vinden en wat voor mij dus echt precies zo voelt. En dit alles is gegoten in een lekker weglezend verhaal, met heel vlot taalgebruik en leuke herkenbare karakters.

Van mij had het verhaal nog wel iets diepgaander en uitgebreider mogen zijn, maar ik snap dat de doelgroep waarvoor dit boek geschreven is, daar niet op zit te wachten. Ik weet wel dat ik na dit boek ook een aantal andere delen uit de reeks graag wil lezen, waaronder "Gewoon Anders".

Misschien kan ik die tijdens het volgende tripje naar België ergens vinden!