Dit boek ligt een beetje buiten mijn eigen comfortzone en is anders dan de meeste boeken die ik lees. Toch ben ik ongelooflijk blij dat ik het boek opgepakt heb, want ik heb er met volle teugen van genoten.

Toen ik de trein in stapte voor een bezoek aan een vriendin had ik twee boeken in mijn tas gestopt, na wat wikken en wegen heb ik er toch deze maar uit gehaald. Vanaf de eerste bladzijde werd ik in het verhaal gezogen en het was niet moeilijk mijn aandacht erbij te houden. Ik voelde me ongelooflijk betrokken bij de hoofdpersoon en verslond bladzijde na bladzijde. Ik vond het bijna jammer dat ik aankwam op mijn eindbestemming, maar op de terugweg heb ik het boek uit kunnen lezen.

Het boek vertelt het verhaal over een jongeman die sinds jaren weer terug in Nederland komt. Hoewel het al moeilijk genoeg is om te wennen aan een "nieuwe" omgeving en een "nieuwe" taal, komt daar ook nog eens bij dat hij ooit in het lichaam van een vrouw uit Nederland vertrokken is.

Sybren gaf mij een uniek inkijkje in het hoofd van een jongeman die niet in het juiste lichaam geboren is en daarnaast op mannen valt. Het boek beschrijft de twijfels, de woede. Het boek beschrijft wat het betekent voor hem en hoe het voelt als hij bepaalde opmerkingen te horen krijgt, maar bovenal beschrijft het iets wat voor iedereen heel herkenbaar is: Hoe moeilijk het is om jezelf te zijn en hoe fijn het is als je uiteindelijk mensen vindt bij wie dat kan.

Een eerlijk, openhartig, maar bovenal gewoon heel menselijk verhaal over het vinden van jezelf en je plekje in deze wereld.