Cress is reeds het derde boek in The Lunar Chronicles serie en precies een jaar heb ik gewacht om dit verhaal te kunnen lezen. Omdat ik mezelf een koopverbod op boeken heb gelegd, heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en ben ik naar de gemeentelijke bibliotheek getrokken om gelijk maar alle boeken van Marissa Meyer te gaan halen. Maar wat vond ik precies van dit boek? Was het de moeite waart om een jaar te wachten?

Cress zit al zeven jaar opgesloten in een satelliet die zweeft tussen de aarde en Lunar. Met haar hacker skills kon ze contact leggen met de Rampion van Cinder. Na een mislukte reddingsactie slaat het noodlot toe. De groep wordt uit één gesplit. Cinder, die volop bezig is met haar plannen om de trouw tussen Koningin Levana en Koning Kai te stoppen, moet de boze Wolf in bedwang houden. Thorne moet een gedwongen noodlanding maken samen met de onwetende Cress en Scarlet... Waar is Scarlett?

Terwijl iedereen vecht voor hun levens, komt de trouw steeds een stap dichterbij.
Er zat toch een geruime periode tussen wanneer ik Scarlet las. Waardoor ik enorm veel schrik had dat ik het verhaal op een manier niet meer zou herkennen. Want de gebeurtenissen in Cinder en Scarlet zaten als een vage schemering in mijn gedachten. Met heel veel moed ben ik toch in het derde deel begonnen en gelukkig waren er genoeg verwijzingen naar de vorige delen.

Cress, die haar opwachting al maakte in Scarlet, kwam hierin volledig tot haar recht. Ze kreeg een virtuele stem in mijn hoofd, een waardig gezicht en de lezers mochten haar helemaal leren kennen.
Zoals bij Cinder als Assepoester en Scarlet als Roodkapje, werd ook Cress los gebaseerd op een sprookjesfiguur. Namelijk dat van Rapunzel, de prinses die opgesloten zat in een hoge toren. Meyers is er opnieuw in geslaagd om een krachtige personage neer te zetten. Wat ik erg bewoner is de opmerkelijke onwetendheid van Cress die erg aanwezig was. Niet abnormaal, als je voor jaren opgesloten zit in een satelliet. Een feit waar de schrijfster rekening mee heeft gehouden.

Met wisselende perspectieven tussen Cinder, Scarlet, Cress en Kai, las je moeiteloos doorheen de 600 bladzijdes en de korte hoofdstukken. Het boek zelf was ook nog opgedeeld in delen. Elk deel waar een groot verhaal aangekoppeld was.

Ik heb Cress alle sterren gegeven omdat ik helemaal genoten heb van dit boek. Ondanks dat de technische woorden soms mijn oren uitkwamen, bleef het verhaal mij in zijn greep houden. De portie humor, spanning; kortom het hele verhaal was tot in de detail goed uitgewerkt. Meyer hield rekening met punten waar ik toch veel waarde aan hecht. Ze waarover ze schrijft (gelukkig!) en hoe ze mijn fantasie weet te prikkelen. Zo kreeg ik een zeer realistisch beeld in mijn hoofd.