Moet eigenlijk lachen als ik de reacties van anderen lees:
GEWELDIG boek - en- Gewèldige roman - en - Geweldig knap gereconstrueerd.
Ik heb net het laatste hoofdstuk gelezen dus daarom moet ik lachen. Papegaai.
Ik vind het een lekker boek. Veel herkenning. Ik heb niet in de muziekscene
gezeten, maar luìsterde in de jaren zeventig wel vaak naar muziek.
Ieder hoofdstuk gaat over een andere hoofdpersoon en is ook in een andere
stijl geschreven. Deze personen hebben elkaar ooit wel eens ontmoet, en de
bijrol, bijvoorbeeld in 1e hoofdstuk, is de hoofdrol in het laatste hoofdstuk.
Echt leuk verzonnen is dat een hoofdstuk over een 12-jarig meisje alleen maar bestaat uit powerpoint-dia's. Ze vertelt onder anderen over haar broer die
helemaal is gefascineerd door pauzes en stiltes die soms in liedjes zitten.
- Mozaïekjes en puzzelstukjes die allemaal met elkaar een verbinding hebben.
Soms een beetje verwarrend - Wie is wie - maar erg origineel en vooral;
heel warm beschreven.
Dali vermeldt in haar reactie een schema dat je kan vinden op internet,
waardoor je beter begrijpt; Wie is wie.

(zie link in mijn blog van 21-09-2013)