De cover van De kooi oogt boeiend en intrigerend en roept de associatie met Hitchcock’s “The birds” op. De zwarte paginaranden zijn opvallend en doen “spooky” aan.
De plot van dit boek is origineel. De personages worden ernstig bedreigd door een onbekend gevaar en hebben totaal geen idee hoe zij zichzelf hiertegen kunnen verdedigen of wat zij kunnen ondernemen om zich uit hun situatie te redden. Het hoofdpersonage, Malorie, is een zeer strijdvaardige, koelbloedige vrouw, die haar twee kinderen wil beschermen tegen “het kwaad” en besluit een poging te ondernemen om hen uit “de kooi” te bevrijden.
Het boek is vlot geschreven, met korte hoofdstukken, afwisselend tussen heden en verleden. Tijdens het lezen wordt de lezer wel een aantal malen geconfronteerd met een aantal tegenstrijdigheden en onwaarschijnlijkheden, wat uiteraard minder bevorderlijk is voor het leesplezier.
De kooi is niet zozeer een continu spannend boek. De spanning ligt in het feit dat je je als lezer voortdurend vragen stelt bij het hoe en waarom van de situatie en benieuwd bent naar de uiteindelijke ontknoping als antwoord op deze raadsels.
De kooi is de debuutroman van Josh Malerman en vermoedelijk hierom niet vrij van een aantal schoonheidsfoutjes. Desondanks is het een onderhoudend, enigszins apart boek, voldoende goed om gedurende enkele uurtjes te ontspannen en het verstand op nul te zetten.