Martí Zuviría uit Barcelona reist in deze roman de wereld rond om af te rekenen met zijn vijanden. Wie dat zijn, lees je in het eerste deel van Victus: "De man die leerde bouwen, liefhebben en vernietigen."
De hoofdpersoon uit deze moderne schelmenroman beleeft talloze avonturen, het ene al meer bizar dan het andere, en overleeft telkens op wonderbaarlijke wijze of dankzij zijn listen. Martí heeft het hart wel op de juiste plaats: hij vecht weliswaar, maar alleen als ‘de zaak rechtvaardig is’, of met andere woorden Martí vecht tegen onderdrukking en voor vrijheid.
De hoofdpersoon is verzonnen, andere historische personen en gebeurtenissen zijn dat niet. De lezer krijgt vanuit de blik van Martí een betere kijk op de oorlogen en de ontdekkingsreizen uit de 18e eeuw. Martí laat je meekijken naar de gebeurtenissen en laat je meedenken tijdens zijn luidop geuite overpeinzingen. Hierdoor is het ook een verhaal over gerechtigheid en over het onbevangen kijken naar andere culturen.
In het. hoofdstuk Magna Parens lezen we dat de Ciudadela in Barcelona werd gebouwd door de 'slager' Verboom uit Antwerpen, een van de vijanden van Martí. Verboom bewoonde de ciudadela samen met zijn lijfwachten, 'Waalse varkens, langer dan een kerktoren en spieren tot in hun nagels'.
Een meeslepend en boeiend verhaal over de achttiende eeuw.