Een speelse cover met weinig kleur maar met de rode highlights zeer mooi. Fijn en stijlvol, beetje flirterig speels. Het rode komt ook weer terug aan de binnenkant van de omslag, details maar die maken het aangenamer. De titel zet je verbeelding onmiddellijk aan, de tegenstelling zwart-wit. Voldoende uitdaging om te beginnen met lezen dus.
Ik lees persoonlijk niet echt veel chicklit maar voor Gillian King maak ik graag een uitzondering. Ik las vorig jaar 60 Dagen van haar en was meteen verkocht. Wat een heerlijke schrijfstijl heeft ze. Het boek zit vol met vrolijke en waanzinnig gekke en affronterende situaties waarbij ik hardop moest lachen. Soms omdat ze herkenbaar waren. Daarnaast zit er toch ook een serieuze kant in het boek, verdriet en twijfel, worstelen met gevoelens, waarheid, leugen. Ze beschrijft uitersten in emotie. Echt het zwart-wit dat voel ik in het hele boek, maar altijd komt er weer de balans.
Het boek wordt vooral verteld vanuit hoofdpersoon Elin en daarnaast ook vanuit haar zus Bibi. Twee zussen die veel van mekaar schillen in karakter maar mekaar respecteren en waarderen. De stukken in cursief van Nick geven het verhaal een leuke afwisseling. De gedachten van een man, toch net iets anders dan die van een vrouw.
Dan heb je Vicky nog, jong, gek, onbezonnen, maar zo ontzettend lief. De energie spat er helemaal vanaf.

Het plot zit goed in mekaar. Als lezer heb je al vroeg een vermoeden waar het naartoe gaat. Alleen de manier waarop natuurlijk niet en dat is net zo leuk. Gillian weet het zo mooi te brengen, verrassend om te lezen. Noem het de onvoorspelbare voorspelbaarheid waardoor je als lezer gewoon moet verder lezen.
Zin in een ontspannend boek, luchtig en met een mooie inhoud, dan zit je bij Zwart-wit goed.