Dit boek ben ik gaan lezen naar aanleiding van het boek “De zes freules” van Laura Thompson. In deze biografie over de zussen Midfort wordt veelvuldig verwezen naar de, deels autobiografische, romans van Nancy Mitford. Op jacht naar de liefde is een heruitgave van “Linda en de achtervolging der liefde”. De oorspronkelijke titel is The pursuit of love. Het verhaal gaat voornamelijk over Linda Radlett en wordt verteld door haar nichtje Fanny. Het boek geeft een prachtige inkijk in het leven van een adellijke familie voor de Tweede Wereldoorlog. Een bijzondere wereld: meisjes gingen niet naar school. Onderwijs was slecht voor hun ontwikkeling. Fanny, die wel naar school ging leerde daar allerlei onbehoorlijke dingen. Zo sprak ze het over postpapier en schonk ze eerst de melk in de thee. Volgens vader Radlett was daarmee was het einde zoek. De meisjes kregen een klein beetje thuisonderwijs en voor de rest moesten ze zich maar zien te vermaken. Hun ouders hielden zich in elk geval niet met hun bezig. Daar hadden ze een nanny voor.
Hun buitenhuis was slecht verwarmd. Ze hadden het altijd koud en de kinderen brachten samen veel tijd door in een droogkast, de warmste plek van het huis. Een van de zusjes spaarde al haar geld, zodat ze op een gegeven moment kon ontsnappen, zo akelig vond ze het thuis. Op zesjarige leeftijd had ze zoveel geld gespaard dat ze 3 maanden in Londen een kamer met ontbijt zou kunnen huren. Fanny werd benijd omdat zijn een “onzedelijke” moeder had, die was ontsnapt uit dit leven. Fanny werd opgevoed door een tante omdat haar moeder niet wist wat ze met een kind moest beginnen. Enfin, voor mij zijn dit onvoorstelbare dingen en ik verwonderde en verbaasde mij dan ook keer op keer. Het verhaal is goed opgebouwd en vlot geschreven. Ik heb er erg van genoten, maar ik denk dat ik het veel minder gewaardeerd zou hebben zonder de voorkennis over de familie Mitford en zonder de wetenschap dat een groot deel autobiografisch is.