Het had zo mooi kunnen zijn. Gregor Vincent, schrijver van de financiële thriller ‘Bonus Time’, raadpleegde meer dan honderd boeken en ook nog eens talloze archieven om uit te zoeken hoe het zat met de wandaden van de Belgische koning Leopold II. Tijdens diens bewind over Congo vonden tien miljoen Congolezen de dood. Zijn onderzoek leverde Vincent een schat aan materiaal op voor een prachtig boek over de hebzucht en de meedogenloosheid van de Belgische koning en zijn vertrouwelingen, over slavenhandel en het leegroven van Congo.

‘Congo’ is helaas niet het meesterwerk geworden dat het had kunnen zijn. Dat heeft twee oorzaken. Eén: Gregor Vincent wilde van zijn boek een thriller maken en bedacht een thrillerintrige die in het heden speelt. Daarin gaat een journaliste op jacht naar de waarheid over Congo. Eerst krijgen we zes pagina’s thriller, dan als achtergrond bijna vijfhonderd pagina’s die de periode 1876-1922 beschrijven, en tenslotte zo’n dertig pagina’s thriller. Het boek is daardoor volledig uit balans. Het schrappen van de thrillerintrige zou ‘Congo’ veel goed hebben gedaan, want om het uitgebreide middendeel gaat het in dit boek.

Twee: Vincent probeerde alles wat hij ontdekt had in die Congo-geschiedenis te verwerken. ‘Congo’ is daardoor hier en daar langdradig. Met tweehonderd pagina’s minder was het middendeel veel sterker geweest.
Een mislukt meesterwerk dus, maar desondanks een boek om zeker te lezen. Het geeft een onthullend beeld van de intriges en wandaden in de vroege geschiedenis van Congo en is daarom wel wat extra inspanning waard.