Hoewel ik geen groot romanticus ben, heb ik een zwak voor de combinatie tussen chick lit en Science Fiction. Boeken als Waarschijnlijk is het liefde en Tussen de sterren heb ik met veel plezier verslonden. Ondanks de felroze cover was mijn interesse in Echte liefde dan ook meteen gewekt. Dit boek laat de lezer kritisch kijken naar zijn/haar eigen schermverslaving en komt met verrassende voorspellingen voor de toekomst.

Sloane Jacobsen geniet internationale bekendheid door haar job als trend forecaster. Ze schetst een wereldbeeld dat meer en meer zelfgericht is. In de ogen van de buitenwereld is Sloane succesvol, invloedrijk en zelfverzekerd: de über-antimoeder. De perfecte kandidaat om bij techgigant Mammoth de strijd om de virtuele consument te leiden. Maar hoe ongelukkiger ze is in haar relatie en hoe ouder ze begint te worden, hoe meer ze op het tegenovergestelde van haar eigen voorspellingen hoopt.
"Als het aan haar lag, zou ze alle gadgets in de prullenbak mikken. Weg met de constante beschikbaarheid en de toenemende stress van het altijd maar op de hoogte van alles moeten zijn."
Sloane heeft een picture perfect-relatie met een social-mediaster, de Franse Roman. Toen ze elkaar leerden kennen, was Roman een intelligente marktonderzoeker.
"Vandaag de dag was hij vooral een uitslover. Roman was van marktonderzoeker overgestapt naar het vak van professioneel betweter. Door heel Europa gaf hij lezingen over de veranderende betekeniskaders van aanraking. Hij had zelfs een nieuwe term bedacht voor zijn onderzoek: neo-sensualisme."
In hun relatie lijkt het vuur gedoofd. Haar eigen partner raakt haar niet meer aan. Sloane mist intimiteit. Ze begint steeds meer te beseffen dat alleen maar aandacht hebben voor digitale gadgets, in plaats van voor elkaar.
"De aanblik van mensen die over straat schuifelden met hun blik op hun apparaten gericht was in haar ogen net zo triest als koeien die met een melkrobot werden gemolken."
Ook van haar familie is Sloane vervreemd. Na het overlijden van haar vader vertrok Sloane naar Europa. De baan in Parijs aanvaarden betekende namelijk dat ze aan de andere kant van de oceaan moest wonen. Voor Sloane de perfecte manier om met haar enorme verdriet om te gaan. Deze job bij Arora bleek overigens de springplank voor de rest van haar carrière. Dat Sloane hierdoor het steunen van haar moeder aan haar jongere zus overliet, was volgens de andere gezinsleden een egoïstische keuze.
Nu, jaren later, is haar zus gesetteld met man en kinderen. Toch blijft het contact erg afstandelijk. Daar komt ook nog eens bij dat Sloane zelf geen kinderwens heeft en totaal niet weet hoe ze met kinderen moet omgaan.
"Kinderen krijgen was nu niet in de mode. Het ego van de Amerikaanse gegoede middenklasse had de afgelopen twintig jaar gekozen voor navigatiesystemen en wearables als smartwatches, niet voor nageslacht."
Echte liefde is een hilarische parodie op onze digitale maatschappij. Het verhaal gaat over een wereld waarin mensen meer om hun smartphone geven dan om elkaar. Een wereld waarin aanrakingen schaars zijn geworden. Ondanks de felroze cover heeft dit verhaal een diepere laag. Courtney Maum heeft een maatschappijkritische feelgood roman geschreven, die je laat lachen én aan het denken zet over onze huidige maatschappij.
"Sloane moest glimlachen om het pure optimisme van de vrouw. Het zeeniveau steeg, het land werd zo'n beetje geleid door de wapenlobby, maar gelukkig kun je altijd nog nieuwe schoenen kopen."
Ergens vind ik het wel jammer dat er voor zo'n knalroze cover is gekozen. Ik denk namelijk dat het verhaal van Echte liefde een groter publiek aanspreekt dan je met deze cover bereikt. Velen zullen het boek afschrijven als te zoetsappig, voordat ze de achterflap gelezen hebben. Toch moet het chick lit aspect niet onderschat worden. Op vlak van de romantische verhaallijn wist ik vanaf het begin al hoe het verhaal zou eindigen. Dat haalt echter niet het plezier uit de satire waar de rest van het boek mee doorspekt is.
Echte liefde is een heerlijk boek voor tussendoor. Hoewel trend forecaster Sloane in het begin nogal uit de hoogte lijkt, kom je er snel genoeg achter dat dit maar een façade is. Ook zij voelt zich ongemakkelijk bij het gebrek aan écht menselijk contact. Haar observaties van het dagelijks leven in onze digitale samenleving zijn erg scherp en vaak grappig. Bovendien werkt haar vreemde vriend meer dan eens op de lachspieren. Deze romantische feelgood zet je tijdens het lezen aan het denken over je eigen schermverslaving. Is echt contact de nieuwe trend? Ik hoop dat Sloane gelijk heeft!
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.