Kellerman weet me keer op keer te verrassen. In zijn laatstverschenen boek Therapie komt geen onvertogen woord voor en dat is toch redelijk kenmerkend voor zijn stijl.
Een stijl dus met keurige tekst en keurige woorden. Maar in dit boek laat hij zich weer eens van een hele andere kant zien.
De vader van Lucy, een van de hoofdpersonen, is een kunstenaar met een ongenietbaar karakter. Hij denkt dat hij alles kan zeggen en iedereen kan beledigen en doet dit ook in het boek met veel grove taal. Het karakter van deze vader is zo goed neergezet dat je hem voor je ziet en ik kreeg dus direct al een grote hekel aan die man. Maar dit even terzijde.

Het verhaal zelf: Lucy, een jonge vrouw, is jurylid geweest bij moordende psychopaat. Doordat zij zoveel smerigs tijdens de rechtszitting te horen had gekregen, kwam een droom die ze zelf niet kon plaatsen haar telkens lastigvallen. De rechercheur die bij het onderzoek naar de moordenaar betrokken was, Milo, zorgde ervoor dat Lucy bij Alex Delaware, een psycholoog terecht kon. (Alex en Milo zijn de hoofdpersonen in een hele reeks van boeken van Kellerman, maar de boeken zijn wel onafhankelijk van elkaar te lezen.). Alex gaat met Lucy aan de slag en al snel blijkt dat de nachtmerrie meer dan een droom is. Het is een verdrongen stukje van haar verleden waarin haar vader, die ze nauwelijks kent, een grote rol speelde. De droom wordt in de loop van het boek ontrafeld er wordt een moordenaar gevonden op het moment dat alle draadjes tesamenkomen.
Als ik zelf ooit een psycholoog nodig heb hoop ik altijd dat ik iemand tegenkom die net zo bevlogen is als Alex, die zelfs zijn hele persoonlijke leven opzij zet om zijn cliënt te kunnen helpen.

Het is een gemakkelijk leesbaar geloofwaardig verhaal, waar de spanning vanaf druipt. Ik vond het beter dan gemiddeld maar geen absolute topper