Ik had het geluk dat ik het vervolg van dit boek ‘Op eenzame hoogte’ al had mogen lezen in een buddy-read. Tegen een buddy-read met dit boek zei ik dan ook geen nee. Het is ook zeker het handigste om dit boek eerst te lezen en daarna pas het vervolg als je in die gelegenheid bent.

In mijn geval wist ik dus al het een en ander van Eva. Door het lezen viel ook veel op zijn plek, dingen waar in het vervolg het eea over geschreven werd maar je niet helemaal de context van zag.

Eva, net afgestudeerd, gaat voor een korte trip naar New York. In het vliegtuig komt naast haar een leuke jongeman zitten. Ze raken aan de praat, er is een klik en ze spreken af om in New York ook af te spreken. Ze beleven een paar leuke dagen samen, Eva doet ook genoeg in haar eentje want Stephen heeft ook zijn werk. Plotseling moet Eva hals over kop terug naar Nederland omdat haar vader in het ziekenhuis is opgenomen. Haar telefoon is ze de vorige avond bij Stephen vergeten en dus kan ze hem ook niet meer bereiken. Terug in Nederland houdt ze zich staande door het regelen van de uitvaart van haar vader en ze begint op 1 juli in haar nieuwe baan bij een krant. Hier maakt ze al snel een fijne vriendin, Vesper, en met nog meer fijne collega’s om zich heen weet ze de gedachte aan Stephen uit te bannen. Dan mag ze voor een reportage over voetbalteams in de aanloop naar het EK naar Oostenrijk. Daar treft ze onverwachts Stephen weer…

Tussen de hoofdstukken door zijn er stukken waarbij je soms de rillingen krijgt, omdat ik natuurlijk het vervolg al had gelezen wist ik wie zijn gedachten dit waren, maar ondanks dat kreeg ik toch weer de kriebels van die rare man.

Het verhaal zat goed in elkaar en het boek leest prettig weg. Ik ontdekte alleen ook in dit boek een grote fout, Eva gaat voordat ze op 1 juli aan de slag gaat in haar nieuwe baan naar New York, dat moet dus in juni zijn geweest. Verderop in het boek praat ze met Vesper over haar tripje naar New York en dan zegt ze ‘Weet je nog dat ik in september een paar dagen in New York ben geweest…’ Dat klopt niet en is voor mij ook mede de reden om het boek drie sterren te geven.