Maud is medewerker in een mortuarium. Ze heeft een heftig verleden waardoor ze zich veiliger voelt binnen de muren van het mortuarium dan erbuiten.

Geleidelijk aan probeert ze steviger in het leven te staan; wanneer een goede vriend overlijdt en ze een geheim van hem wil oplossen is ze genoodzaakt om zich echt naar buiten te begeven en contact met anderen op te zoeken. Daardoor krijgt het verlangen van Maud naar haar zoontje Mees ook een duw in de rug; ze gaat actief op zoek naar een manier om hem terug te zien en probeert uit te vinden hoe ze haar ex weerstand kan bieden.

Als lezer lijkt het in het begin van het boek alsof je zelf in een wespennest terecht gekomen bent. Alle gebeurtenissen, gedachten, overpeinzingen en gevoelens van Maud vliegen doorheen het boek. Op deze manier wordt de wanhoop van Maud om alles op een rijtje te krijgen zeer duidelijk voor de lezer want pas op het einde van het boek valt alles op zijn plaats en is duidelijk wie de koningin in het wespennest is.

Annerieke De Vries schrijft zeer vlot en omschrijft het werk van Maud zo uitvoerig en mooi dat het lijkt alsof je er zelf naar staat te kijken. De schrijfstijl past perfect bij dit boek, door alle flashbacks en diverse gedachten van Maud wordt haar psychische toestand stilaan duidelijk en begrijp je Maud als lezer veel beter. Annerieke is er in geslaagd om de spanning zeer goed op te bouwen naar een verrassend plot.