In januari herlas ik met veel plezier The Declaration serie van één van mijn favoriete auteurs: Gemma Malley. In deze trilogie schetst ze een toekomstige wereld waarin de mens onsterfelijk is, maar baby's verboden zijn. Met The Legacy, deel drie van de serie, weet ze eruit te gaan met een knal.
Let op! The Legacy is het vervolg op The Declaration en The Resistance. Als je deze boeken nog niet gelezen hebt, kan onderstaande review spoilers bevatten. Over The Legacy zelf spoiler ik natuurlijk niet.

The Declaration serie speelt zich af in het jaar 2140, wanneer het verboden is om jong te zijn. Iedereen kan dankzij het medicijn Longevity voor eeuwig leven, maar dan moet je wel een contract - de zogenaamde Declaration - ondertekenen waarin je belooft om nooit kinderen te zullen krijgen. Toch zijn er volwassenen die kinderen verwekken en deze kinderen komen terecht in een opvanghuis voor Overtolligen.
In The Legacy strijdt het verzet nog altijd tegen Pincent Pharmaceutical, producent van het medicijn Longevity. Wanneer de rebellen een busje van het farmaceutische bedrijf overvallen, doet de inhoud hun voor een grote verrassing staan. Er zitten geen medicijnen in de laadruimte, maar lijken. Dat is een grote schok in een wereld waarin de mens onsterfelijk is.
Meteen in het begin van The Legacy duiken er overal lijken op, waardoor je als lezer meteen nieuwsgierig bent wat er aan de hand is. Je wilt net als Richard Pincent, eigenaar van Pincent Pharmaceutical, en de rebellen uitvinden hoe de dood opeens zijn intrede heeft gedaan in een wereld vol onsterfelijke mensen.

Wat ik erg tof vind aan The Legacy is de manier waarop Gemma Malley steeds meer personages bij het verhaal weet te betrekken. Ze durft steeds vaker van perspectief te wisselen. Sommige personages komen slechts één keer aan het woord en dit stoort totaal niet. Ik was bijvoorbeeld erg blij om oude bekende Julia Sharpe terug te zien. Ook vond ik de rol van Shaila in het verhaal erg tof. De strijd tussen Jude en Peter vond ik een klein beetje vermoeiend, maar tegelijkertijd maakt dit de personages wel realistisch. Ook Anna en Peter begonnen me na drie boeken wel een klein beetje op mijn zenuwen te werken. Dat had vooral te maken met hun ouderwetse opvattingen rond man-vrouw verhoudingen in het gezin en in de samenleving.
Gemma Malley is echter een kei in het bedenken van onverwachte plottwists. Tegen het einde wist ik echt niet meer hoe het verhaal zou aflopen en wie nou de good guys en de bad guys waren. Tegelijkertijd creëert ze een zeer originele toekomstvisie, met duidelijke verwijzingen naar onze huidige maatschappij, zonder beschuldigend met het vingertje te wijzen. Het enige waar ik stiekem een beetje in teleurgesteld was, was de epiloog. Zonder te spoileren kan ik eigenlijk enkel zeggen dat ik het behoorlijk zwak vond na zo'n grandioos plot en dat de man-vrouw emancipatie ver te zoeken is.
The Legacy brengt een zeer slimme en spannende ontknoping voor The Declaration trilogie van Gemma Malley. Zowel de geschetste toekomst als het plot zitten vol details en onverwachte twists, waardoor het verhaal spannend doch realistisch is. De personages zijn levensecht, maar af en toe een beetje vermoeiend in hun ouderwetse opvattingen. Met uitzonderingen van de epiloog - die me stiekem een beetje droevig achterliet - vond ik dit een zeer sterk en onverwacht einde. Een heerlijk vlot geschreven trilogie die je aan het denken zet over de sterfelijkheid van de mens.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.