Ten tijde van de tweede wereldoorlog zijn de Nederlandse Marijke en haar man Theo werkzaam bij het verzet. Op een dag worden ze opgepakt en gedeporteerd naar verschillende concentratiekampen. Marijke hoort dat Theo zich in kamp Buchenwald bevindt en als haar de kans wordt aangeboden om in dat betreffende kamp in het bordeel te werken, twijfelt ze niet lang. Ze heeft er alles voor over om Theo weer terug te vinden.Daar ontmoet ze echter de nieuwe kampleider Karl Muller...

Tevens is er een derde verhaallijn, dat ons meeneemt naar de Dirty War van Argentinië. Het volgt het personage Luciano die gevangen wordt genomen en tijdens zijn gevangenschap terugdenkt aan de moeizame relatie met zijn vader.

De auteur weeft fictie en feiten door elkaar heen en dit zorgt voor een harde toon in het boek. Veel narigheid komt naar de oppervlakte. Vooral de eerste helft schetst behoorlijk heftige situaties en dit zorgde ervoor dat ik me vastklampte aan de zeldzame stukjes hoop en geluk. Er is ondertussen veel geschreven over het overleven in concentratiekampen, maar de bordelen waren nieuw voor me. Het is moeilijk te bevatten dat mensen tot zoveel gruwel in staat zijn. De personages zijn goed op papier gezet. Doordat er regelmatig flashbacks te lezen zijn over het verleden van Marijke en Karl, krijg je een betere connectie met ze. Maar het zijn vooral de gedachtes van de personages die je meenemen hun conflict in. Marijke gaat een hels leven tegemoed omdat ze er alles voor over heeft om haar man weer terug te zien. En Karl heeft met regelmaat innerlijke conflicten, Hij twijfelt niet eenmalig over het idee van het Reich en de akelige omstandigheden die het veroorzaakt. Maar tegelijkertijd is het zijn werk en als hij dit niet correct uitvoert, ziet zijn leven er ook niet meer rooskleurig uit. Ze worden voor onmogelijke keuzes gezet en roeien met de riemen die ze hebben.

De verhaallijn in Argentinië is intens, maar leidt ook af van het verhaal over de tweede wereldoorlog. Deze duistere bladzijdes gaan voornamelijk over de terugblik op zijn leven terwijl hij gemarteld wordt. De stukken wekken een bepaalde verwachting op, maar de auteur laat je in spanning tot de laatste bladzijde. Hoewel de verhaallijn weinig te maken heeft met de verhaallijn over de tweede wereldoorlog, is het toch van nut voor het verhaal en geeft het een unieke wending.

The Dutch Wife is een indrukwekkend verhaal. Dat dit het debuut van Ellen Keith is, wekt hoge verwachtingen voor een volgend boek.