Na zijn verhuizing van Hengelom naar Epenberg heeft Mathis het niet makkelijk.
Niet alleen mist hij zijn vrienden, waar hij er toch al niet teveel van had en natuurlijk zijn vriendin Ellen.
Daarnaast heeft Mathis last van levensechte nachtmerries. Net als hij de realiteit niet meer van de dromen kan onderscheiden, ontmoet hij een meisje met een duister verleden.
Al snel onderwijst ze Mathis in de wereld van de Lucide dromen.
Mathis en zijn droompartner Mila raken steeds verder in de wereld van de lucide dromen en raken hun grip kwijt op de realiteit als ze zich bevinden in een strijd tussen goed en slecht.
Zouden ze zichzelf kunnen redden van al het kwaad. Of dromen ze het allemaal maar?

Citaat uit Maanziek - bladzijde 16:
Niet flauw doen, Mathis!
Hup, erin jij! Ewan duwt me het koude water in en springt er dan zelf achteraan. Met een luide plons belandt hij vlak naast me in het golfslagbad. Wie het eerst bij de boot is! roept hij, en zwemt met krachtige slagen bij me weg.
Ik zet me af tegen de grond en dankzij m'n trainingen bij de zwemclub vroeger, haal ik hem moeiteloos in. Bijna raak ik de wand van het schip, ik hoor de golven klotsen tegen het hout. Op het laatste moment besluit ik om Ewan te laten winnen. Ik houd me in en hij slaat als eerste met zijn vuist tegen het houtwerk.
Yes, gewonnen! Triomfantelijk klimt hij via de touwladder omhoog en hijst hij zich op het dek. Lachend probeer ik mezelf ook aan de touwen omhoog te trekken, maar ik zwaai hulpeloos van links naar rechts. Ewan ziet dat ik in moeilijkheden zit en buigt zich over de reling van het schip om me een helpende hand toe te steken. Zijn vingers sluiten zich om mijn pols. Dankbaar grijp ik hem vast en laat me naar boven hijsen.

Ewan geeft een laatste onzachte ruk aan mijn arm. Ik rol pardoes over de reling en beland op de houten plankenvloer van het schip. M'n knieën vangen de klap op en drie dunne straaltjes bloed verschijnen. Heel erg fijn.
Ik rol op m'n zij en vloek binnensmonds. het is Ewan niet eens opgevallen dat hij me op de grond heeft geflikkerd - hij is veel te druk aan het rondkijken.
Whoa, kijk daar, een kost vol levende krabben. Zouden ze die gebruiken voor de broodjes met krabsalade die je hier kan bestellen?
Snel krabbel ik overeind en word bijna opnieuw omver gelopen. Wie deed dat? Een stukje verderop zie ik een lichtbruine dot in de menigte verdwijnen. Oh, was dat het meisje uit het bubbelbad? Heeft zij me geduwd? Verdwaasd loop ik achter haar aan om te vragen of er iets aan de hand is, of ik iets verkeerd gedaan heb. Ik schrik van een stevige greep om mijn arm. Ewan trekt me bruusk achteruit. Kom op Mathis, laten we uitzoeken hoe we in dat kraaiennest daarboven kunnen raken. Vanaf daar hebben we vast een prima zicht op wat er onder ons gebeurd.

Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we in de nok van de mast. Het wiebelt nogal, maar ik weet absoluut zeker dat we het allerbeste plaatsje van het hele schip hebben. Zelfvoldaan door onze vernuftige inval om hierboven plaats te nemen, hijs ik mezelf nog wat verder omhoog.
Dat had ik beter niet gedaan - ik verlies mijn grip op de houten reling en mijn hand schuift weg. Auw! Verdomme! Een houtsplinter heeft zich in mijn linkerduim geboord. Vloekend laat ik me terug in het kraaiennest zakken, tot ik me naast Ewan bevind. We zitten op elkaar gepropt als sardientjes in een blik. Ga eens een beetje opzij, ik heb niet.....Op dat moment gaat het lianengordijn dicht en worden we afgesloten van de rest van het zwembad. Het enige geluid dat ik nog hoor is het klotsende gemurmel van het water. Het licht wordt gedempt tot een dof schemerduister waarin ik Ewan amper nog kan onderscheiden. Het gaat beginnen.

Eva Linden heeft met Maanziek een geweldig debuut neergezet. De wereld van de lucide dromen blijkt best een ingewikkelde te zijn.
Toch blijft Maanziek goed te volgen. Het is spannend en grappig door elkaar heen.
Wel was ik kapot van het eind van dit eerste boek. Het was zo spannend op dat moment, maar het eind bleef open. Gelukkig had ik het vervolg ook in de kast staan en deze is al half uit.
Dan is het goed bedacht dat ze het verhaal in twee boeken heeft verdeeld. Ik denk dat het anders misschien teveel was geworden voor 1 boek.
Het eerste helft van het boek wordt uit oogpunt van Mathis geschreven en het tweede deel uit oogpunt van Mila en het derde deel van het boek is vanuit beide beschreven. Wat kan is van Linden is dat ze het verhaal goed in elkaar laat vallen. En dat het allemaal lijkt te kloppen.
Bent u in voor spanning en een makkelijk te lezen boek, dan raad ik Maanziek van Eva Linden zeker aan.