De cover

De cover toont de foto van een geboeide mannelijke persoon in gevangenisplunje, Steven Avery? Hij wordt begeleid door een agent. Waarschijnlijk heeft deze persoon zojuist zijn strafmaat te horen gekregen in de rechtbank en wordt hij afgevoerd naar de gevangenis.



Wat mij opvalt aan deze persoon is de uitdrukking op zijn gezicht. Deze veroordeelde man kijkt recht in de lens van de camera met een uitdagende blik. Hij kijkt niet te neergeslagen en niet triest en hij straalt evenmin berouw uit. Integendeel: er licht een glimlach op zijn gezicht, ... een grijns die als het ware een superioriteit uitstraalt: ' Jullie kunnen mij toch niets maken '.

Op de achterflap van het boek een korte inhoud, een foto van de auteur-openbaar aanklager.

Alleen al omdat de coverfoto iets mysterieus heeft geef ik hier 8/10

De inhoud

Dit is op zijn minst gezegd een opmerkelijk verhaal en niet zo evident dat dit geschreven is door een openbaar aanklager.

Een jonge moeder wordt tijdens het joggen aangevallen tijdens het joggen. Hij wil haar verkrachten, maar om de een of andere reden slaat de dader plotseling op de vlucht. Al snel wordt een verdachte aangehouden, Steven Avery. De onderzoekers wisten het met zekerheid: met zijn reputatie kon het niet anders of Avery was de dader! Toch bestaan er twijfels over zijn schuld, maar de onderzoekers zijn er pertinent zeker van dat Avery de dader is en het slachtoffer wijst Avery als dader aan, al dan niet onder druk van de rechercheurs. Er zitten nogal wat hiaten in het onderzoek, maar zijn verdediging slaagt er niet in om Avery uit de cel te houden. Deze houdt echter zijn onschuld vol, maar herhaalde pogingen om het proces te laten overdoen worden afgewezen. Tot het DNA-onderzoek zo ver ontwikkeld is dat het zijn intrede doet in rechtszaken komt er geen verder onderzoek. Door een DNA-onderzoek komt dan vast te staan dat Avery onmogelijk de dader kon zijn van de ' verkrachtingszaak ' en 18 jaar nadat de zware gevangenispoorten achter hem werden gesloten komt hij als een onschuldig man vrij.

Avery heeft het moeilijk om zich te wennen aan de maatschappij die hij 18 jaar geleden noodgedwongen heeft verlaten. In tegenstelling tot veroordeelden die hun straf hebben uitgezeten krijgt Avery geen begeleiding omdat hij onschuldig was op de dag van zijn veroordeling en dat na 18 jaar nog altijd is. Onschuldigen hebben geen recht op begeleiding. Hij is alles verloren: zijn vrouw, zijn kinderen, zijn huis, ... Hij gaat wonen op de autosloperij van zijn ouders waar hij ook werkt. Zijn aanpassing verloopt moeilijk, maar hij heeft goede vooruitzichten: er loopt een schadeclaim tegen de staat en er wacht hem een fikse vergoeding voor het aangedane onrecht. Ook het slachtoffer heeft het moeilijk. Door haar getuigenis is zij mede-verantwoordelijk voor de veroordeling van een onschuldige. Maar er komt een verzoening tussen Avery en het slachtoffer.

Dan verdwijnt er een jonge, beloftevolle fotografe. Als haar auto wordt teruggevonden in de buurt van het grondgebied van de autosloperij van Avery wordt hij onmiddellijk verdachte nummer één en hij wordt aangehouden. Zijn advocaten zoeken naar hiaten in het onderzoek en zij klampen zich vast aan elke strohalm om Avery uit de gevangenis te houden en te behoeden voor een levenslange opsluiting. Kan het mogelijk zijn dat deze man voor de tweede keer onschuldig zou veroordeeld worden of zijn de bewijzen dit keer waterdicht? ...

De recensie

Rechtspreken zou eenvoudig moeten zijn, maar dat is het helaas niet. Alleen in gevallen van onomstootbare bewijzen is en gerechtelijke uitspraak juist. Bij de minste twijfel zal altijd de vraag blijven: is de juiste schuldige gestraft.

In dit boek, geschreven door een openbaar-aanklager worden er een aantal vragen gesteld omtrent de goede werking van ons rechtssysteem:

* wordt altijd de juiste persoon als verdachte aangehouden?

* maken onderzoekers soms fouten en gaan zij iemand niet al te vlug beoordelen op iemands reputatie in het verleden?

* staan onderzoeksmensen niet vaak onder enorme druk die wordt uitgevoerd door onder meer de politiek?

* is het voor sommigen dan al niet genoeg dat ze een veroordeelde hebben en dat de zaak daarmee van de baan is?

* is het verkiezen van magistraten, zoals dat in USA het geval is, wel een waterdicht systeem?

* moeten onterecht veroordeelden ook geen recht hebben op begeleiding?

* .../...

Dit boek doet mij onwillekeurig terugdenken aan ' COLD CASE KENNEDY ' van Flip De Mey. Had men in 1963 de juiste dader te pakken met name Lee H. Oswald? In tegenstelling met dit boek zullen we op die vraag waarschijnlijk nooit een waterdicht antwoord krijgen. Wat dat betreft: in dit geval was Steven Avery onschuldig in de verkrachtingszaak. Dat hij schuldig is aan de moord staat voor mij vast, ook al hebben zijn advocaten zich uitgesloofd om het tegendeel te bewijzen. Avery zit een levenslange straf uit. Was dit te vermijden geweest? Misschien met een degelijke begeleiding om weer in de maatschappij te komen waaruit hij 18 jaar onterecht werd verbannen.

Dan zijn er ook de gebeurtenissen die voortvloeiden uit foute beslissingen: had dit, ... dan had dat niet, ... Als men in de verkrachtingszaak de juiste dader had opgepakt, dan had die geen andere zware misdrijven meer kunnen plegen. Als men Steven Avery niet had vrijgelaten dat had hij die moord niet kunnen plegen, ...

Eén ding staat vast: de auteur-openbaar aanklager schrijft hier een prachtig relaas van de gebeurtenissen rond Steven Avery. Hij doet dat op een vlotte manier zonder in gerechts-wetenschappelijke materie te verzeilen. In tegenstelling met wat je zou kunnen verwachten leest dit boek als een trein en is moeilijk weg te leggen éénmaal je aan de gang bent. Zonder overbodige informatie maakt Michael Griesbach van deze zaak een leesbare materie waarin hij de ruimte laat om zich als lezer een eigen mening te vormen in verband met de al dan niet zuivere werking van het gerechtelijk apparaat. Als lezer ben je vrij om zelf te oordelen over schuld en onschuld. Tijdens het lezen heb ik mij wel eens in de plaats gesteld van een jurylid: wat zou ik beslist hebben?

De eindbeoordeling

Ik wist dat ik dit boek moest vragen: ik heb er van genoten.

De auteur heeft met een vlotte schrijfstijl een realistisch verhaal neergezet dat leest als een thriller, als een roman. De personages zijn zeer duidelijk omschreven. Het is een meeslepend verhaal geworden waarin je de ene keer afschuw, de andere keer sympatie hebt voor de ( vermoedelijke ) dader. Er zit ook een grote les in dit toch onwaarschijnlijke verhaal: wees voorzichtig om iemand bij voorbaat te beschuldigen op reputatie: als het tegendeel bewezen wordt kan dit zeer hard aankomen.

Prachtig boek, prachtig verhaal, goed geschreven en vlot te lezen.

Ik geef hier een zeer eerlijke 4 **** sterren.