Laura McHugh is geboren in Fort Madison, Iowa, en in kleine stadjes in Iowa en in de Ozark Mountains (de Ozarks) opgegroeid. Aan de University of Missouri studeerde zij Engels, bibliotheek- en informatiewetenschappen en computertechnologie. McHugh is van beroep softwareontwikkelaar, al was het verzinnen van verhalen met een duistere kant van jongs af haar hobby. Op aandringen van haar echtgenoot is ze overgestapt naar het ‘echte werk’, het schrijven van een boek.
Het gewicht van bloed  is het debuut van Laura McHugh. Momenteel werkt zij aan haar tweede thriller, met als werktitel Arrowood (2015). Het gewicht van bloed  behoort tot het ‘country noir’-genre. In het kort houdt dat in dat het misdaadverhaal zich afspeelt op het platteland of in een kleine stad, waar conservatisme en (bij)geloof hoogtij vieren en waar duistere geheimen ‘onder ons’  blijven. ‘Wie uit de toon valt hoede zich’ ...

Locatie: Henbane, de Ozarks, gelegen in de zuidelijke helft van Missouri en het noorden/noordwesten van Arkansas.
Lucy Dane rouwt om de moord op haar vriendin Cheri. Cheri is een jaar geleden verdwenen en haar lichaam is in erbarmelijke staat teruggevonden. Als Lucy een kettinkje vindt dat Cheri altijd droeg heeft ze geen rust meer en wil ze achterhalen wat er gebeurd is. Zij gaat daarmee tevens de confrontatie met haar eigen verleden aan, want haar moeder Lila is vlak na Lucy’s geboorte verdwenen. Wie weet daar meer van? Wat houdt Henbane voor haar verborgen? Zijn er raakvlakken tussen Lila en Cheri? Lucy zet met alle risico’s van dien alles op alles om achter de waarheid te komen. Welke geheimen herbergt Henbane, wat is de rol van haar eigen familie, wie kan ze vertrouwen en wie niet?

Laura McHugh vertelt vanuit tal van gezichtspunten: dat van Lucy, van Lila, van Cheri, van Carl (Lucy’s vader), van Crete (broer van Lucy’s vader) en van meerdere personages. Dat resulteert in verschillende beelden van wat er werkelijk gebeurd is, zowel in het heden als in het verleden. Het blijft overzichtelijk, mooi gedaan. Deze schrijftechniek heeft echter tot gevolg dat het verhaal uiterst traag verloopt. Het wordt net niet saai, maar lezers die van tempo en actie houden moeten wellicht te veel geduld oefenen. ’t Is meer mooi lezen dan vlot lezen en daar moet je van houden. De Ozark Mountains, zoals McHugh die beschrijft, zijn een prima locatie voor een thriller. Het plaatsje Henbane bestaat niet, het is een fictief dorp met 707 inwoners, waar ingesleten gewoonten en bloedbanden zwaar wegen. Familie gaat boven alles, ook boven gerechtigheid. Langzaam maar zeker komt Lucy achter onverkwikkelijke zaken die rechtstreeks verband houden met haar oom Crete, voor wie ze werkt, en haar vader Carl. Wie van de mensen die ze kent heeft een schoon geweten, wie heeft er iets op zijn of haar kerfstok? Alle puzzelstukjes vallen uiteindelijk op hun plaats. Nou ja, bijna alle. Eén prangende vraag blijft onbeantwoord.

Deze ‘country noir’ zou best een extra dosis ‘noir’ kunnen gebruiken, waardoor het verhaal spannender wordt. Verhaaltempo is vooral een kwestie van smaak, maar een iets hogere versnelling zou mijns inziens niet verkeerd zijn. Behalve een thriller is Het gewicht van bloed  het ‘coming of age’-verhaal van Laura. Jammer, dat haar volwassen leven start met een niet opgehelderd vraagstuk. Het zij zo.