In de boekenwinkel trok dit boek mijn aandacht vanwege de titel, prikkelend en schijnbaar onmogelijk. Want hoe kan het immers vogels regenen ? In de loop van het verhaal wordt niet alleen duidelijk hoe waar c.q. werkelijk dit is maar ook hoe een enkele, op het eerste gezicht onbelangrijke, gebeurtenis ingrijpende gevolgen kan hebben in het leven van de mensen die daarbij gewild of ongewild betrokken zijn geraakt. Dit alles wordt beschreven op een rustige, eenvoudige – en haast vanzelfsprekende - manier, net zoals het leven die Tom en Charlie leiden in de Canadese wildernis. Deze mannen hebben jaren daarvoor besloten zich terug te trekken uit de bewoonde wereld om te leven én te sterven op de door henzelf verkozen manier. Zij hebben sporadisch contact met Bruno en Steve die hen bevoorraden en helpen – mede uit eigenbelang- om zich af te schermen van de buitenwereld. Maar ook Bruno en Steve zijn buitenbeentjes van de maatschappij en zij hebben elk hun eigen reden om te willen leven zoals zij dat doen. En deze mannen leven in harmonie met de natuur en met elkaar, totdat er twee vrouwen hun wereld binnentreden. Eén vrouw is een fotografe die het verhaal van de Great Fires aan het begin van de vorige eeuw wil vastleggen en zich niet zomaar laat wegjagen. Maar de tweede vrouw is een 92-jarige ex-bewoonster van een inrichting, die met haar kleine broze lichaam en hulpeloze en kwetsbare uitstraling het leven van al deze mensen een totaal andere wending geeft.
Het verhaal is prachtig en ontroerend beschreven, en al gaat het over grote thema’s als liefde, vriendschap, eenzaamheid en dood, het wordt licht maar liefdevol en met oog voor detail beschreven. Ik heb genoten van dit boek. Het leest als een sprookje.