Ilona is helemaal in shock als ze van haar vriend Mark een brief krijgt. In deze brief geeft hij aan dat hij niet meer verder met haar wil en het uitmaakt. Hij vertelt niet waarom en als Ilona hem probeert te bellen neemt hij niet op. Ilona heeft niets aan hem gemerkt en snapt er helemaal niets van. Om even weg te zijn en Mark proberen te vergeten gaat Ilona op vakantie naar La Palma. Daar ontmoet ze een man en laat zich veroveren door hem. Maar ook deze man laat haar gelijk weer vallen. Ilona voelt zich diep ongelukkig en afgedankt. Voor haar geen mannen meer.
Ilona probeert haar leven weer op te pakken maar het is niet makkelijk. Gelukkig heeft ze veel steun aan haar vriendin Rhodante. Als Ilona meegaat met een groepsreis naar Roemenie, ontmoet ze Boudewijn, de zwager van haar vriendin. Best een leuke man, maar voor Ilona hoeft het echt niet meer. Ze merkt wel dat Boudewijn haar leuk vindt, maar ze kan hier niets mee en ontloopt hem zoveel mogelijk. Omdat Ilona, voor haar alleen, best wel een groot huis heeft en Rhodante graag meer ruimte wil, besluiten ze woningruil te doen. Tijdens de verhuizing is Boudewijn er ook om te helpen. Hij negeert Ilona compleet en zij komt erachter dat ze dit eigenlijk niet leuk vindt vooral na die onthutsende ontdekking.

Fluisterende liefde wordt vertelt vanuit het perspectief van Ilona in de derde persoon. De 27 hoofdstukken zijn verdeeld in fragmenten. Het duidelijke lettertype en de onderverdeling van de hoofdstukken maken het boek prettig leesbaar. Al na een paar hoofdstukken krijg je een goed beeld van Ilona, helaas niet altijd even positief. Haar verwachtingen zijn hoog, zeker als het mensen betreft. Ze verwacht dat iedereen elk moment van de dag voor haar klaar staat en over elk wissewasje kan zij zich ontzettend druk over maken. Maar tussen de regels door voel je ook haar onzekerheid. Onzekerheid die haar gedrag verklaart en waardoor zij geen rust kan vinden in haar leven. Ilona voelt zich schuldig omdat ze zich in haar vakantie heeft laten verleiden door een man die ze niet kent en hierbij te ver is gegaan. Ze durft dit aan niemand te vertellen, zelfs niet aan Rhodante. Langzaam begint Ilona steeds meer in put te raken en door de afwijzingen die ze heeft meegemaakt is ze haar zelfvertrouwen kwijtgeraakt. De mensen waar zij mee omgaat leven hun leven samen met God, het geloof is heel belangrijk voor hen, ook iets dat voor Ilona ver van haar bed staat.

De auteur heeft het karakter van Ilona nauwgezet uitgewerkt en ondanks dat er niet altijd even veel sympathie is voor Ilona leef je toch met haar mee. Al is er soms wel de gedachte van: kom op, stel je niet zo aan en denk niet alleen aan jezelf. Maar hier zien we dan ook duidelijk een van de boodschappen die Schouten in het verhaal heeft verwerkt. Er zijn meerdere boodschappen in verwerkt waarvan de een meer herkenbaar is dan de ander. Ilona leert een heleboel en moet op een gegeven moment de confrontatie met zichzelf aangaan. Langzaam groeit er weer vertrouwen al is het een lange weg voordat ze haar lot kan aanvaarden. Het leerproces is zwaar maar maakt haar sterker en dingen anders te bekijken. Dit geldt ook voor het geloof in God, situaties dwingen haar hier anders over te gaan denken en voorzichtig de steun van God aan te nemen.

Saskia Schouten heeft een vlotte verteltrant alleen zijn er af en toe wat langdradige gedeeltes waardoor de vaart even uit het verhaal raakt. Maar er zijn er zoveel ontwikkelingen dat je het boek toch niet zo snel weglegt. En de wijze waarop ze de personages neerzet zorgt ervoor dat ze nog lange tijd bij je blijven. Dit was het eerste boek van Saskia Schouten dat ik heb gelezen, maar het zal zeker niet de laatste zijn. Fluisterende liefde is een boek met liefde en romantiek maar vooral met indringende levenslessen.