'Papa en mama noemden mij Fred, want dat betekent 'Vrede'. Maar het hielp niet. Het werd toch oorlog.'

De openingszin van dit kleinood zet gelijk de toon. Een verhaal van de ong. 8-jarige Fred in een erg koude winter in Zweden tijdens WOII. Hij woont samen met zijn moeder. Zijn vader is opgeroepen voor het leger om een grens te bewaken. Hij mist hem en vertelt hem door een kier van de kledingkast wat hem bezighoudt, daar waar zijn vaders dansschoenen staan 'zijn voeten te missen'.

Elsa zit in zijn klas. Hij vindt haar lief, maar hoe vertel je dat. 'Als er liefde is krijg je er meteen een hoop verlangen bij'.

We lezen over Oskar zijn beste vriend en waarmee hij iets uithaalt met een skelet op school; over Granfors de kerstboomverkoper; over zijn juf die een opmerkelijke aantekening schrijft.
Het is bijna kerst, zal zijn vader thuiskomen en Elsa zal zij 'het tegenovergestelde' begrijpen? 'Liefde is niet voor lafaards. Je moet bereid zijn om er iets voor op te offeren.'

Dit mooie oorlogsverhaal uit het neutrale Zweden bevat enkele woorden waardoor ik e.e.a. heb opgezocht gezien jaartallen en de combinatie eenvoudig gezin. Bijv. kerstboomlichtjes, hockeystick, tape, pen, telefoon in huis of misschien ook een platenspeler. Door o.a. de woorden hologig, geestverwarring, liefdesoffer en ook schoorsteenmantel plus enige kennis over de geschiedenis adviseer ik dit zelf te lezen v.a. 9/10 jaar.

De illustraties zijn prachtig afgestemd op het verhaal en aan de vormgeving is zeer veel mooie aandacht gegeven.

Een boek om in huis te hebben, om voor te lezen, vooral op kerstavond. Telkens weer.
En hoe het eindigt? Hartverwarmend