Het verhaal van Hanna is gebaseerd op waargebeurde feiten uit het leven van auteur Brendie Lugtmeijer. Een roman met autobiografische aspecten dus, maar geen autobiografie. De nadruk ligt op het huwelijksverleden dat Hanna deelt met ex-echtgenoot Cisco, en hoe dat verleden ook in het heden tot uitdrukking komt. Omwille van dochter Rosa. Door de demon die blijft spoken: "Ze heeft zeker een ander". En vanwege een zelfverkozen single leven. Daarnaast speelt summier een sluimerende, maar onmogelijke nieuwe liefde.

De symboliek van 'tombola', loterij van het leven, wordt mooi verwoord in het verhaal. Voor- en tegenspoed, het lot dat kan toeslaan in positieve en negatieve zin.
Het boek zou meer in balans zijn als de plotlijn rondom Siem wat meer was uitgewerkt danwel meer met de rest verweven. Bijv. door ze al eerder samen "scheve schaats" te laten rijden. Ook de zoen van Emilio lijkt er een beetje bij gegrepen: de muis (of rat, zo je wilt) krijgt geen staartje al zit je daar als lezer steeds op te wachten. Wellicht zou dit anders zijn geweest als het puur fictie was geweest en de plot anders door de auteur was benaderd?

Het boek leest makkelijk door en heeft trefzekere reflecties. Ook behandelt het een mooie thematiek. Het mist evenwel de meer verfijnde stilering om het echt tot literatuur te rekenen. Het is dus net hoe de lezer het benadert: drie sterren voor de categorie literatuur, vier sterren wil je dit boek als goodread beschouwen. En dat (met een knipoog naar Brendie) mogen we helemaal zelf bepalen. Ik kies voor drie, al was het maar als stimulans voor een nog betere volgende roman!