Marcus Tullius Cicero is vooral de geschiedenis in gegaan als de grootste redenaar aller tijden. Wat minder mensen weten is dat hij ook filosoof, politicus en eminent advocaat was. Over die twee laatste kwaliteiten gaat het vooral in Imperium.

Robert Harris beschrijft vooral de politieke carriere van Cicero in de periode van zo’n 100 v.Chr. En dat doet-ie zeer gedetailleerd, soms duizelt het je van de namen die voorbij komen. Ook de carriere van Cicero als advocaat speelt daarbij een onlosmakelijke rol.

Fascinerend is om te lezen hoe hoog het democratische gehalte van de politieke besluitvorming in principe in die tijd was. Let wel: in principe, want in de praktijk vierde de corruptie hoogtij. Hele volksstammen kiezers werden omgekocht door de tegenstanders van de niet zo bemiddelde Cicero. Maar dankzij slimme strategie en ongekende redenaarstalenten slaagt hij er uiteindelijk in zijn doel te bereiken: consul worden.

Imperium is geen biografie, het beslaat slechts een (belangrijk) deel van Cicero’s leven. Maar geeft wel een geweldige inkijk in het tijd van toen en de gang van zaken in de Romeinse rechtbanken en de senaat in het bijzonder.