Sarah Lark nam haar lezers al eerder mee naar verre landen als Australië, Nieuw-Zeeland en de Caraïben. Haar nieuwste roman Een nieuwe wereld vangt aan in een door de Tweede Wereldoorlog verscheurd Europa. De twee Poolse zusjes Helena en Luzyna hebben de deportatie vanuit Polen en een lang verblijf in een werkkamp in Siberië overleefd. Nu loopt de oorlog op zijn einde en zijn ze gevlucht naar Perzië. Hier moeten ze afwachten tot de oorlog echt voorbij is en ze terug kunnen keren naar Polen. Maar dan dient de mogelijkheid voor jonge mannen en vrouwen zich aan om een nieuw leven te beginnen in Nieuw-Zeeland. Helaas krijgt maar een van de zusjes een visum en moeten ze afscheid nemen van elkaar. Maar in Nieuw-Zeeland wacht een heel nieuw leven voor een van hen. Ver weg van de oorlog.

Eenmaal in Nieuw-Zeeland aangekomen maken we kennis met James McKenzie. Deze naam kennen lezers die eerdere romans van Lark hebben gelezen. Deze romans verschenen altijd in de vorm van een serie, in tegenstelling tot Een nieuwe wereld, dat los te lezen is. Maar dat heeft Lark niet tegengehouden om personages en stukjes verhaallijn uit haar eerder romans in Een nieuwe wereld te verwerken. Hoe de familie McKenzie zich in Nieuw-Zeeland heeft gevestigd, hebben we al kunnen lezen in de ‘Kiward Station’-serie.

Daarmee komen we meteen aan bij een struikelblok tijdens het lezen. Voor de lezers die de eerdere boeken uit de serie hebben gelezen, zullen een aantal personages bekend voorkomen, evenals de geschiedenis van de familie McKenzie op Kiward Station. In Een nieuwe wereld komt deze geschiedenis kort en bondig aan bod. Dit is noodzakelijk om verbanden in het verhaal te kunnen leggen, maar deze uitleg is summier en geeft de lezer het gevoel niet het hele verhaal te begrijpen zonder de eerdere boeken te lezen. Het geeft het gevoel iets te missen, maar aan de andere kant nodigt het ook uit om de andere boeken te gaan lezen.

De zusjes Helena en Luzyna hebben op hun jonge leeftijd al veel meegemaakt. De deportatie, het verblijf in het werkkamp in Siberië, het verlies van hun ouders en de vlucht van Siberië naar Perzië. Voor ons onbegrijpelijk, maar ook voor de Nieuw-Zeelanders van die tijd, die immers ver van het oorlogsgebied verwijderd waren. Door de diepgang die Lark creëert wordt dit verschil overduidelijk. Hoe relatief onbezorgd het leven van de familie McKenzie is in vergelijking met die van Helena en Luzyna. Deze diepgang creëert de schrijfster door de lezer mee te nemen in de wereld van een Pools meisje dat voor het eerst in een lange tijd in een vredig land terecht komt. Haar reis is niet zonder tegenslagen en dat maakt het realistisch en doet je de hoofdpersoon al snel in je hart sluiten.

Naast de verdieping in de personages komt ook de geschiedenis aan bod en in het bijzonder de geschiedenis van Oost-Polen in de Tweede Wereldoorlog. Lark haalt hierbij een grotendeels onbekend stukje geschiedenis naar boven. Zoals we gewend zijn uit de eerdere boeken van Lark, komt ook de geschiedenis van Nieuw-Zeeland en de Maori’s uitgebreid aan bod. Dit voegt waarde toe aan het verhaal en maakt het bijzonder om te lezen. Al is het soms lastig om de vele woorden en verhalen van de Maori uit elkaar te houden.

Met Een nieuwe wereld is het Lark weer gelukt om een interessant, meeslepend en uniek verhaal neer te zetten over het opbouwen van een nieuw leven in het verre Nieuw-Zeeland. Met personages die je niet zo snel meer los wilt laten, maar misschien hoeft dit ook niet. Een nieuwe wereld is een op zichzelf staand verhaal, maar het einde nodigt zeker uit voor een vervolg.