Na de laatste Dan Brown, wat ik slappe hap vond, is dit boek andere koek, om in de culinaire termen te blijven. Ik was gewaarschuwd door andere recensies dat dit geen "easy read" zou gaan worden. Toch fascineerde het boek mij reeds voordat ik een woord gelezen had. De schrijvers zouden erg grondig zijn. En grondig lijkt mij de juiste term. De schrijvers zijn erg grondig geweest in hun research, grondig in de onderbouwing van het plot, grondig in het etaleren van hun kennis, grondig in hun opsommingen. Grondig tot achter de komma, je zou natuurlijk niet willen dat er een ingrediënt van een recept wordt overgeslagen, of dat je een obscuur middeltje tegen de pest ongenoemd laat.

Ik zal hier niet het hele plot uit de doeken doen, maar het verhaal gaat over een geheim wat de schrijvers ontdekt hebben over paus Innocentius XI wat zijn heiligverklaring in de weg zou kunnen staan. Het verhaal wordt verteld via een raamvertelling. De hoofdrol wordt vervuld door Atto Melani, abt, castraatzanger en spion in dienst van Lodewijk XIV, en door de knecht uit de herberg, die alle avonturen en ontdekkingen opschrijft in een dagboek. Dit dagboek is wat de lezer aan het lezen is, binnen de zogenoemde raamvertelling.

Het verhaal steekt goed in elkaar en laat zien hoe de wereldpolitiek in de 17e eeuw in elkaar stak. Allianties, bondgenootschappen, opportunisme, het blijkt dat er niets nieuws onder de zon is.

De eerste 200 bladzijden is doorbijten, het schrijversduo gaat zich helemaal te buiten in het etaleren van hun kennis door eindeloze ingrediëntenlijsten, ziektebeelden en medicijnen op te sommen. Eerst is het interessant, om een kijkje in een 17e-eeuwse keuken te krijgen, maar al snel begon ik de eindeloze bladzijden met lijstjes te scannen in plaats van te lezen.
Toch, als je volhoudt, zal je merken dat het verhaal momentum krijgt in het tweede deel en dan is het boek moeilijk weg te leggen.

De laatste tientallen bladzijden zijn gewijd aan de documenten en research ter onderbouwing van het boek. Voor een roman, in plaats van een wetenschappelijke publicatie, vond ik dit "over the top". Dit had op zijn minst de helft minder gemogen.

Dit boek had wat mij betreft alle potentie om een vijf sterren boek te worden. Hadden de schrijvers zich kunnen beheersen en waren ze niet compleet los gegaan in de details en het etaleren van hun kennis, dan was dit boek met gemak vijf sterren waard geweest.
Nu zijn het er vier en een half, maar die kan je hier niet geven..