De Meisjes van Emma Cline vertelt het verhaal van de veertienjarige Evie die in de sixties in de invloedssfeer terecht komt van een sekte. Dit boek was een groot succes toen het net uitkwam, dus ik verwachtte me aan een aangenaam, meeslepend verhaal. Deze verwachtingen werden echter maar half ingelost. Wat Cline heel goed doet, is het neerzetten van het brein van een tienermeisje: haar zoektocht naar aanvaarding en bevestiging, de wil om ergens bij te horen en zich af te zetten tegen haar ouders en omgeving, het klopte helemaal. Ik snap zeker hoe ze zich helemaal kon laten meeslepen door zo'n sekte, net zoals wij als tienermeisjes en -jongens misschien ook in diezelfde val zouden getrapt zijn. Wat ik dan weer miste in het boek, wat een zekere spanningsboog. Evie verwijst in het boek al naar een bepaalde gruwelijke gebeurtenis waarmee het verhaal zal afronden, maar uiteindelijk blijkt zij daar zelf nauwelijks bij betrokken te zijn, net zoals ze eigenlijk nooit echt deel uitmaakte van die sekte. Ze was meer een soort van terugkerende bezoeker, maar ze was nooit op de hoogte van wat er écht allemaal aan de hand was binnen de groep. Dit zorgde voor een gevoel van afstand met het verhaal, en dat vind ik als lezer vervelend (datzelfde issue had ik bijvoorbeeld ook met The Virgin Suicides van Jeffrey Eugenides).
Daarom dus drie sterren: ik vond het goed, maar niet geweldig.