Ik las dit boek na het eerste deel uit de Cato Isaksen-reeks, het dertiende sterrenbeeld, te hebben gelezen. Dromenvanger vond ik persoonlijk een beter verhaal vertellen en daardoor ook vlotter te lezen. De personages staan dichter bij elkaar waardoor je een beter beeld krijgt van wat er speelt. Uiteindelijk komt de oplossing alsnog uit een onverwachte hoek wat mij bijzonder verraste. Het privéleven van Cato wordt ook duidelijk beschreven, maar niet zo dat het vervelend is en afleidt. Zeker de moeite waard om te lezen dus! Op naar het derde deel.