'Grand Hotel Europa", is naast een aantrekkelijk verhaal ook een verhaal dat ergens over gaat. De roman gaat over het verval van Europa aan de hand van twee hoofdthema's: het massatoerisme en de vluchtelingenstroom. Deze thematiek is door Pfeijffer knap verwerkt in het verhaal dat zich enerzijds in het heden afspeelt en anderzijds in het verleden. Zo heeft Ilja, de hoofdpersoon, een relatie met Clio op wie hij stapelverliefd is en met wie hij in Venetië gaat wonen. De jacht van het stel op een verdwenen schilderij van Caravaggio geeft het verhaal over hun relatie een leuke twist. Toch heeft de relatie geen stand gehouden en heeft hij Clio, en Venetië, verlaten. Tijdens zijn verblijf in Grand hotel Europa, wat zich afspeelt in het heden, werkt hij aan een boek waarin Ilja beschrijft wat hij met Clio heeft meegemaakt om zijn liefdesverdriet te verwerken. Daarnaast bevat het zeer veel details over de kunstgeschiedenis en de plekken die zij tijdens hun relatie bezocht hebben, waardoor je zelf ook geinteresseerd raakt in de kunst en de plekken die worden bezocht.
Aan het einde van het verhaal overlijdt de eigenaresse van het hotel, die tevens Europa heet. De beeldspraak die deze gebeurtenis oplevert, omschrijft treffend de boodschap die Pfeijffer in deze roman laat doorklinken: de verdwijning van Europa door globalisering, massatoerisme en neoliberalisme. Door de pakkende en uitmuntende schrijfwijze is het een boek wat je vastpakt en niet meer loslaat. Nadat je de laatste pagina gelezen hebt, blijven de thema's onderwerpen waar je over na gaat denken. Daarmee komt de boodschap die Pfeijffer dit verhaal meegeeft luid en duidelijk door. Missie geslaagd!