De Johansons is de eerste roman die ik van Carla de Jong heb gelezen. Zij heeft een zeer goed leesbare, vlotte schrijfstijl. De thema's in De Johansons zijn tijdloos, maar door haar heel eigentijds verwoord en vormgegeven. Al met al een prima leeservaring, maar ik (slechts "een beetje" veeleisend) had eigenlijk graag nog wat meer lagen in de personages en de gebeurtenissen gezien.
Het is diep triest om te lezen hoe iemand die gevoelig is voor depressiviteit, door een zeker niet zo bedoelde traumatische ervaring, voor de rest van zijn leven wordt getekend. Terwijl ook de andere persoon (in dit geval de oudste zoon, Frederik Johanson) nog jaren en jaren worstelt met wat er is gebeurd, wat er niet is gebeurd en zijn emoties.
Zus Daphne heeft ook behoorlijk wat moeite om de balans in haar leven te vinden.
En Anne? Zij heeft een diepgewortelde obsessie om bij de Johansons te horen. Hoewel het slot wellicht toch de opening biedt naar een positieve wending in haar eigen familie, had ik er soms een beetje "last" van hoe zij op haar eigen familie en afkomst neerkijkt en alles op alles zet om bij het schijnbaar idyllische gezin van de Johansons te horen.
Ik heb mijn leeservaring nog wat verder uitgewerkt op mijn boekenblog. De blogpost vind je via deze LINK