Wil Robbie en Jessica Reel zijn opzoek naar de blauwe man. Hun werkterrein is Amerika en hebben net zoveel moeite met het onderzoek als met elkaar.

Het verhaal is aardig maar wat enorm tegen valt is de zinsopbouw. Het lijkt wel of het boek alleen door Google translate gehaald is. In een woord vreselijk zeker de eerste 10 15 hoofdstukken. Daarna wordt het iets beter.

Ik ga eens proberen of ik de engelse versie kan vinden om te kijken of die net zo slecht is geformuleerd.

Als dit de nieuwe stijl is van Badacci dan gaat die lezers verliezen. Is dit de keerzijde van succes?