Isa de Nooijer woont samen met Willem Zuyderhout. Isa heeft niet zo’n fijne jeugd gehad en Willem bleef na een familiedrama als eenjarige achter. Als geen ander begrijpt Willem dat Isa met veel vragen zit, vragen die haar regelmatig ’s nachts wakker houden. Toch voelt ze zich nu gelukkig. Maar dan wordt de moeder van Isa vermoord. Als Isa in het verleden van haar moeder duikt, ontdekt ze tot haar verbijstering dat misschien Willems familie iets met de moord te maken heeft. De familie Zuyderhout doet er alles aan om het verleden te laten rusten en het lijkt voor Isa onmogelijk om de moord op haar moeder op te lossen. Ook haar relatie met Willem komt in zwaar weer terecht maar Isa is vastbesloten degene die verantwoordelijk is voor de dood van haar moeder te vinden.

Het Weeskind van Haamstede start met een proloog, welke zich afspeelt op Eerste Kerstdag, 1985, in Westenschouwen. Hannah loopt langs de woonboerderij van haar zwager Rien en zijn gezin. Eigenlijk wil ze gewoon doorlopen maar als ze ziet dat de voordeur wagenwijd openstaat, terwijl de winterse kou zich doet gelden, vertrouwt ze het niet en gaat naar binnen. In de woonkamer treft ze een afschuwelijk tafereel aan, hier is iets verschrikkelijks gebeurd. Een gezinsdrama waar drie van de vier leden van een gezin de dood hebben gevonden. Hiermee begint het verhaal, een verhaal dat afwisselend vanuit het heden en verleden wordt verteld. Isa die, met goede redenen, een slecht contact heeft met haar moeder staat voor het jaarlijkse bezoek aan haar moeder. Ze ziet er erg tegenop, vooral omdat ze onlangs nog een gigantische ruzie heeft gehad met haar moeder. Haar moeder ging helemaal over de rooie toen ze hoorde dat Isa een relatie had met een Zuyderhout. Maar als Isa haar moeder toch gaat bezoeken treft ze deze dood aan, vermoord. De vraag waarom haar moeder is vermoord en door wie gaat als een rode draad door het verhaal heen. Wat ook als een rode draad door het verhaal heen loopt, is de geschiedenis rondom de Deltawerken waarbij de watersnoodramp ’53 dikwijls aangetipt wordt. Van der Bijl heeft deze historie op een intrigerende wijze door het verhaal heen verweven.

‘Mijn moeder had zich volledig opgesloten in haar eigen cocon en hoe vaak ik het ook probeerde, er was daar geen plaats voor mij.’

De verhaallijnen die zich in het verleden afspelen zijn cursief gedrukt en verhalen vanuit het perspectief van Hannah, in de derde persoon. Het heden verhaalt vanuit het perspectief van Isa, in de eerste persoon. Er is zo een goed onderscheid te maken tussen de schakelingen van de verhaallijnen maar dat is ook wel nodig om de hoeveelheid informatie goed tot je te nemen. Beetje bij beetje wordt er een familiegeschiedenis uit de doeken gedaan, een verleden met veel tragedie. Van der Bijl neemt er uitgebreid de tijd voor om de personages uit te werken en pas later in het verhaal is er het gevoel ze te leren kennen. Hoewel er met Isa wel bijna gelijk een band is, want als lezer ben je net zo nieuwsgierig als Isa. De proloog lijkt eerst al veel weg te geven maar niets is minder waar. Na de best heftige proloog zijn er nog zoveel ontwikkelingen en nog zoveel geheimen te ontrafelen en te onthullen dat het antwoord op de grote vraag nog lang uitblijft.

Ook met dit boek, Het Weeskind van Haamstede weet de auteur de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten en de lezer op fijne wijze nieuwsgierig te houden. De uitwerking van het verhaal is netjes gedaan, er is duidelijkheid in de verhaallijnen en de personages krijgen genoeg diepgang mee. De lijnen zijn mooi compact opgezet en worden steeds meer aan elkaar verbonden. Ook de plot weet de auteur goed verborgen te houden, helemaal voorspelbaar is het zeker niet. Alleen de spanning die in de lijn van de verwachting ligt blijft iets uit. Er is wel een goede spanning aanwezig, maar deze komt meer voort uit de familiegeschiedenis en al de bijbehorende geheimen. Door de hoeveelheid aan informatie wordt de spanning een beetje naar beneden gedrukt waardoor er geen nagelbijtende hoogte wordt bereikt. Het is een prachtig verhaal, een schitterende en indrukwekkende setting, en alles zo beschreven dat het moeilijk is los te laten, maar het voelt toch meer een spannende roman dan een echte thriller. Wel een spannende roman die gelezen moet worden en als er eenmaal begonnen is met lezen is stoppen onmogelijk. Het Weeskind van Haamstede laat je in een andere wereld stappen en meeleven met het tragische verleden van de personages. Van de Bijl laat met dit boek zien geen eendagsvlieg te zijn en weet definitief te overtuigen van haar schrijf- en verteltalent.