Bevroren Landschap is een boek dat mij wel in zijn greep had, vanwege de wonderlijke dingen die gebeuren als Rosalie met geesten te maken krijgt. Het is jammer dat in het boek vermeld wordt dat de ouders in een ander (specifiek genoemd) land wonen en dat er verwezen wordt naar bestaande steden in Engeland. Voor mij had dat geen enkele meerwaarde, ik had liever gezien dat Oak Haunt gewoon een "wereld" op zichzelf was. Dat kan het namelijk heel goed zijn. Sommige woorden die gebruikt worden in de zinnen vind ik vreemd overkomen; ook heb ik fouten gevonden. "Ik leidde liever honger." Huh? denk ik dan. Lijden-leed-geleden, is het toch? Over dit soort fouten heb ik me heen moeten zetten, want ik wilde wel doorlezen. Het was een interessant verhaal. Over het gezin waar Rosalie uitkomt, heb ik me wel verbaasd. Ook over Dietfried en zijn rol. Hij beperkt haar in haar vrijheid maar ook weer niet. Ik heb het boek drie sterren gegeven omdat ik het verhaal over de wezens die in Oak Haunt leven en de romance van Rosalie toch wel erg goed verteld vind. Normaal ben ik geen fan van "Dark Romance" volgens mij (al weet ik dat nu niet meer zeker), maar ik kan me heel goed indenken dat iemand valt voor een krachtige persoonlijkheid, een gevaarlijke, duistere entiteit met charisma. Ik kreeg het soms wel koud en ik geloof niet dat het aan het weer lag. Dat er meer speelt dan alleen de verliefdheid van twee "mensen/wezens" en hetgeen Rosalie's oma haar heeft aangedaan, de andere personages en hun rol in het verhaal, maakten dat ik het toch een goed boek vond. Het is wel duidelijk fictie en je moet als lezer wel je verbeelding aanspreken. Maar dat maakt het lezen van dit boek juist wel leuk. Voor lezers die van het bovennatuurlijke houden is het een aanrader.