Kristallen hart is het eerste deel van een nieuwe trilogie die zich in dezelfde wereld afspeelt als de boeken van Drakenzieler. Het concept van een mens die de zielen van dode draken overbrengt naar deMoeder zodat ze kunnen reïncarneren kennen we inmiddels uit de vorige boeken. Lukt het Van Dijk om opnieuw een interessant verhaal neer te zetten? De personages hebben in de voorgaande delen immers al een ontwikkeling ondergaan en de strijd die daar centraal stond, was voorbij.

De auteur neemt de lezer ditmaal mee naar een ander deel van haar wereld. In de IJsDrakenburcht wil Fenna haar kennis uitbreiden, hoewel al snel duidelijk wordt dat er ook een andere reden is dat men haar daar heeft uitgenodigd. Met originele ingrediënten weet Van Dijk ook in dit boek de aandacht van de lezer vast te houden. Een smeltende Zielenhof waar de zielen van gestorven mensen worden bewaard, een geheimzinnig en gewelddadig volk dat baby’s verwisselt en een groep draken die zich om dubieuze redenen van de IJsDrakenburcht heeft afgescheiden, er zijn tijdens het lezen genoeg brandende vragen die bovenkomen en die het moeilijk maken om het boek weg te leggen.

De personages in het boek maken het lezen ook prettig. Isa en Fenna zijn personen met wie je je gemakkelijk kunt identificeren en naar de beweegredenen van de broers Darion en Calvyn ben je constant aan het gissen. Bijpersonages als Meester Lugus en de draken Corcoron en Amarantha zijn ook voldoende uitgediept. En dan Zot… een draakje met dwerggroei dat je hart doet smelten. Ik durf te wedden dat zelfs mensen die niets met draken hebben dol op hem zullen zijn.

Met haar beeldende en directe schrijfstijl weet Van Dijk ook deze keer weer een levendige setting te creëren. Spanning is continu aanwezig, niet zozeer doordat er veel actiescènes zijn, maar doordat je constant wilt weten hoe het verder gaat. De actualiteit van het onderwerp is ook een pluspunt. De opwarming van de aarde is een probleem dat iedereen aangaat en hoewel het thema op een geheel eigen wijze in een fantasyverhaal is verweven, zet het je onbewust toch aan het denken.

Een dikke pluim voor dit boek. Waar ik in de eerdere boeken vond dat relaties zich soms wat te vlot ontwikkelden, gebeurt het in Kristallen hart op een hele natuurlijke wijze en ben ik door het verhaal heen geraasd. Een gevoel van onvrede blijft achter als je het boek dichtklapt: ik baalde er echt van dat ik niet meteen kon verder lezen in het volgende deel. Het bewijs dat een boek je echt in zijn greep heeft. Van Dijk heeft zichzelf met het eerste deel van Drakenijs overtroffen!