In ‘De geheimzinnige tuin’ volg je twee verhaallijnen: Flora in 1940 en Addison in het heden. Afwisselend lees je over deze vrouwen en leer je ze langzamerhand iets beter kennen. In eerste instantie lijken de beide vrouwen niets met elkaar te maken te hebben, maar je komt erachter dat dat wellicht niet helemaal waar hoeft te zijn.

Jio weet de spanning in het verhaal goed op te bouwen. De relatief korte hoofdstukken wisselen elkaar snel af, waardoor je door wil blijven lezen. Wat voor plannen heeft Flora? En hoe zorgt ze ervoor dat ze niet ontdekt wordt? Welk geheim draagt Addison met zich mee? En wat heeft zich vroeger allemaal in het vakantiehuis van Addisons schoonouders afgespeeld? Deze en vele andere vragen worden uiteindelijk beantwoord.

Het verhaal kent verschillende personages, waarbij de twee vrouwen de hoofdpersonen zijn. Je leert ze gedurende het boek wat beter kennen, maar dat had Jio nog wel uitgebreider kunnen doen. Dat neemt overigens niet weg dat ‘De geheimzinnige tuin’ een heerlijk, ontspannen boek om te lezen is. De beschrijvingen van de bloemen, planten en de rest van de omgeving zijn bijvoorbeeld prachtig. Je zag het allemaal haast voor je.