Ik mocht dit boek lezen voor een leesclub.

Wat een verhaal. Op een dag verdwijnt de 2-jarige Kayla, zomaar, uit de tuin terwijl haar mama even binnen was.
Karin blijft de stem van Kayla horen, knuffels verdwijnen en verschijnen weer, de kleertjes die ze aanhad op de dag dat ze verdween hangen ook weer in de kast.
Is Karin gek aan het worden of is er meer aan de hand? Haar ex, haar baas, haar beste vriendin en haar beste vriend, wie kan ze nog vertrouwen?

Het boek leest vlot weg, Geen moeilijke zinnen, Vrij korte hoofdstukken. Je stelt je bij elk personage vragen, zijn ze te vertrouwen, zit hij / zij achter de verdwijning? Wat staat op zijn / haar agenda? Zo heeft iedereen zijn / haar geheimen. Langzaam maar zeker wordt het kluwen ontrafeld. Hoewel het zo lijkt dat er ingewikkeld is, dat is het niet, het blijft de hele tijd overzichtelijk en duidelijk.

Het is een relatief dun boek, maar er gebeurt zoveel in, daardoor wordt het nooit langdradig of saai. Op het einde wordt het wel ietswat ongeloofwaardig, hoeveel pech kan een mens hebben eigenlijk? Maar het is fictie voor iets natuurlijk, het stoort niet. Kortom, ik vond het een goed boek en hoop dat Anja Maas nog meer van deze verhalen uit haar pen tovert.