Daphne en haar dochter Cara zijn uitgenodigd voor een gemaskerd bal van Guido...Deze persoon is de vriend van Daphne. Als Cara even met Alexander ( de zoon van Guido) aan het feestgedruis willen ontsnappen, bedenken ze samen het plan om naar het oude kasteel te gaan.
Terwijl ze in het donker de trappen opgaan en Alexander al niet meer te zien is, wordt Cara ineens belaagd door een schimmig figuur die bijtend zwavelzuur over haar hoofd gooit.
Vanaf dit moment stort de wereld in van Cara en haar moeder Daphne.
Als je de verschrikkingen leest wat zwavelzuur aangericht heeft, de onbeschrijfelijke pijn, de verminking, dan lopen de rillingen over je rug. Ik had wel het idee dat het politiespeurwerk wat laat op gang kwam, maar een subliem geschreven boek, zoals we gewend zijn van deze schrijfster!

Ik heb dit boek in één adem uitgelezen en het heeft mij kunnen boeien van begin tot het eind!
Lekker te lezen door de korte hoofdstukken en de afwisseling van personen bij aanvang van een nieuw hoofdstuk...Bij het tweede gedeelte van het boek krijgt het verhaal een interressante wending...
Een top boek en krijgt van mij 5* Uiteraard een dikke aanrader wat mij betreft!