Soms lieg ik is een thriller die ik heel graag wilde lezen. Ik lees weinig spannende boeken, alleen als het verhaal me echt aanspreekt. En dat was bij Soms lieg ik meteen het geval. Alleen al door de zinnetjes: ik lig in een coma, mijn man houdt niet meer van me, soms lieg ik. Ik werd daar zo nieuwsgierig van! Daarnaast sprak de cover met een vallende/zwevende vrouw me ook aan. Ik vond het erg mysterieus en was klaar om verrast te worden.

Het verhaal draait om Amber. Ze ligt in een coma, maar terwijl ze daar ligt kom je door middel van flashbacks meer te weten over haar verleden. Ze komt over als een aparte vrouw, met allerlei maniertjes en het is moeilijk om hoogte van haar te krijgen.

De auteur heeft een fijne schrijfstijl. Omdat Amber in een coma ligt, zijn de beschrijvingen van de auteur erg belangrijk. Want daarmee ga je je eigen beeld van het verhaal vormen. Dat heeft Feeney goed gedaan. Ook zijn de grapjes en beschrijvingen goed vertaald.

De auteur maakt ook gebruik van dagboekfragmenten en dat zorgde voor een extra dimensie in het verhaal. De spanningsopbouw is ook enorm goed. Je wordt de hele tijd op het verkeerde pad gezet en weet als lezer niet meer wat je moet geloven.

Een grote onthulling zorgt ervoor dat je het verhaal en de personages in een ander daglicht gaat zien. Dit is typisch een boek die ik een keer zou herlezen. Om met de informatie die je achteraf hebt, het verhaal nog eens te bekijken.

Zelfs als je het boek hebt dichtgeslagen voel ik nog iets van wantrouwen; was dit nu werkelijk de waarheid? Ik weet het niet zeker, maar dat ik van het verhaal genoten heb is zeker!