Olive Martin, 23 jaar, honderdzestig kilogram, zit in de gevangenis wegens moord op haar zus en haar moeder en de gruwelijke verminking van hun lichamen. Roz Leigh, een schrijfster met problemen, krijgt een laatste kans van haar uitgever om een verhaal op papier te zetten: het levensverhaal van Olive Martin. Roz komt al snel tot een eigenaardige conclusie: Olive is, ondanks haar bekentenissen, onschuldig. Hoewel Olive liegt dat ze zwart ziet en ook Hal Hawksley, de brigadier die Olive inrekende, is ver van overtuigd. Tussen Roz en Hal ontwikkelt zich gaandeweg wat je noemt een haat-liefde-verhouding.

De beeldhouwster heeft alles aan boord om een goeie thriller te zijn: geloofwaardige personages en een gestage opbouw naar een knappe plot. Het probleem is dat het gevoel er wat mij betreft niet bij is. Is Olive nu schuldig of niet? Om eerlijk te zijn: het laat me nogal koud.