Er was een periode dat er veel cowboyverhalen, cowboyseries en cowboyfilms uitkwamen. Eenlingen of groepen die ten strijde trokken tegen het onrecht, de indianen of door Amerika doolden op zoek naar goud of grond. Aan het eind van de 20ste eeuw veranderde het imago van de cowboy; het was toch ook een kolonist die de indianen van hun land verjoeg. De belangstellng voor cowboys en hun belevenissen nam sterk af. Er kwam nog een enkele cowboyfilm uit maar hierin waren de cowboys natuurmensen die zich meer op hun gemak voelen bij de ‘first nations’, de indianen die dichter bij de natuur staan, dan de blanke kolonisten. Dancing with wolves is daar een voorbeeld van en Revenant.

The sister brothers is een parodie op het eerste type cowboyverhalen. Twee broers, huurmoordenaars, zijn op weg naar hun prooi. Charlie is slim en handig, de ander Eli is dik, goedig met af en toe woedeaanvallen. Prachtig is de liefde en trouw van Eli aan een sukkelig paard dat ook nog aan een oog blind wordt. Het verhaal wordt door Eli verteld en we leven mee met liefde voor het paard en zijn verlangen een vrouw te vinden en rustig te gaan leven.
Hun zoektocht is een mengeling van bloederig geweld waarbij ze afwisselend veel geld binnenhalen en weer verliezen. De prooi Hermann Kermit Warm wordt gevonden. Deze blijkt een nieuwe manier ontdekt te hebben om met chemicaliën sneller goud te vinden. Uiteindelijk lukt het daarmee snel en veel goud te vinden maar het resulteert ook in de dood van Kermit – waar de broers niets voor hoeven te doen - en in het verlies van Charlie’s hand. Later verliezen de broers het goud alsnog en eindigen ze uiteindelijk weer bij hun moeder thuis.
Het is een verhaal vol bizarre voorvallen en scherpe dialogen. Heerlijk om te lezen en wat mij nog nooit eerder is gebeurd: ik was zo in het verhaal verdiept dat ik bijna vergat op het juiste station uit de trein te stappen.