Wat is de invloed op mensen als ze publiekelijk te schande worden gemaakt? Hoe gaan ze hiermee om? En wat beweegt mensen om, bijvoorbeeld, op Twitter anderen zo agressief te benaderen (af te fikken) als ze een in hun ogen onbetamelijke tweet de wereld hebben ingestuurd?

Ronson schreef een interessant boek rond deze vragen. Hij interviewde talloze personen die in het openbaar voor schut zijn gezet en de mensen die dit hebben gedaan. Zo maken we kennis met schrijvers die de werkelijkheid hebben gelogen en melige grappenmakers die van ernstig seksisme werden beschuldigd. Veel van de daders van deze zaken raken hun baan kwijt, maar ook de kaakstellers komen er regelmatig bekaaid vanaf. Met name vrouwen worden aan alle kanten bedreigd en besmeurd.

Is er een lijn te ontdekken in al die verhalen? Wat valt er over de vele anonieme shamers op social media te zeggen. Welnu, onder meer dat zij aldaar een macht voelen die ze in het werkelijke leven niet hebben. En is er zoiets als de feedbackloop. Een bericht of een antwoord kan rekenen op veel reacties, van reply's tot likes, en dat werkt verslavend en versterkend.

In het midden van het boek verliest Ronson de draad van zijn verhaal als hij zich op het pad van de massapsychologie begeeft en en passant enkele vooraanstaande wetenschappers en publicisten weerspreekt. Hij zegt het zelf tussen neus en lippen door, maar ook de lezer heeft wel in de gaten dat Ronson rekeningen te vereffenen heeft in de wereld waarin hij zich begeeft. Die wereld is een combinatie van het schrijven boeken en het maken van documentaires. Zijn boek heeft veel van een documentaire, waarin van onderwerp naar onderwerp wordt gesprongen en waar de lijn moeilijk is te volgen. Dat maakt het boek, dat een interessant onderwerp kent, niet al te sterk.