“De vraag is niet of ze gepakt wordt, maar wanneer” de achterkant van het boek Codenaam Coco belooft genoeg: het wordt een spannend verhaal! Carmen Reid maakt die verwachting gelukkig helemaal waar. Haar nieuwste boek gaat, in tegenstelling tot haar andere boeken, over de Tweede Wereldoorlog. Met Codenaam Coco geeft Reid een verzetsstrijder een stem.

Nicole is vijftien wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Ze woont in Brussel en al snel komt ze op het idee om bij het verzet te gaan. Het is niet de bedoeling dat de Duitsers zomaar overwinnen, zij wil tegenwerken. Vanaf dat moment weet ze ook dat ze het misschien niet gaat overleven. Voor haar is niet de vraag of ze gepakt wordt, maar wanneer ze gepakt wordt. In het begin krijgt ze wat simpele opdrachten, die soms nog best gevaarlijk zijn. Al snel worden de opdrachten moeilijker. Op een dag krijgt ze de opdracht samen met een paar andere verzetsstrijders een station op te blazen. Ze moeten het station opblazen, omdat daar verschillende Duitse soldaten zijn, op weg naar Duitsland. In de eerste instantie moet dit ’s nachts, maar dan wordt de treinrit vervroegd en moeten ze het station midden op een dag opblazen. Gaat dit wel goed?

Codenaam Coco zit boordevol spannende gebeurtenissen. Van de dag dat Nicole bij het verzet zit, krijg je diverse verzetsacties voorgeschoteld. De ene gebeurtenis nog spannender dan de andere gebeurtenis. Reid weet de acties van het verzet zo goed te beschrijven, dat het lijkt of je deelnemer bent: je strijdt mee! Vanaf het moment dat Nicole gepakt wordt, verandert de toon in het boek een beetje. Dat maakt het verhaal zeker niet minder mooi: als lezer blijf je meeleven met Nicole.

“Maar ik loop verder. Elke stap brengt me dichter bij huis, zeg ik tegen mezelf. Keer op keer hehaal ik de woorden die oma en ik, zo lang geleden al, op de radio hoorden. De woorden van Sir Winston: “Geef nooit, nooit, nooit, nooit op.” De schrijfstijl van Reid is indrukwekkend! Ze weet Nicoles gevoelens zo in woorden te vangen dat je haar begrijpt en met haar mee kunt voelen. Af en toe maakt ze een slippertje en beschrijft ze net iets té veel, maar dit mag de pret niet drukken.

Reid geeft Nicole een portie doorzettingsvermogen waar je u tegen zegt. Wie kan er nou niets leren van de manier waarop Nicole doorzet? Juist die doorzettingsvermogen zorgt voor een boeiend verhaal. Nicole plaatst zichzelf heel bewust in moeilijke en gevaarlijke situaties en daarmee maakt ze het je moeilijk te stoppen met lezen. Want zeg nou zelf? Natuurlijk wil je weten of ze de sabotageactie goed heeft doorstaan! Toch?

Codenaam Coco is dan wel niet het eerste boek over de Tweede Wereldoorlog, en ook niet het tweede, het derde, het tiende of het honderdste, deze auteur heeft laten zien dat nog lang niet alles uit de Tweede Wereldoorlog beschreven is. Door Nicole in het verzet te plaatsen, maakt ze van een bekend verhaal een nieuw verhaal. Door haar prachtige schrijfstijl maakt ze je lotgenoot van Nicole. Ze gaat nog een stapje verder: je wordt zelf een verzetsstrijder. “Jullie zijn in concentratiekamp Ravensbrück aangekomen. Niemand van jullie zal terugkeren naar huis. Jullie zullen je familie nooit meer zien. Jullie zullen hier werken tot je erbij neervalt.” Of toch niet…?