Haar inspiratie voor Meesterdeal kwam voornamelijk door de vele krantenberichten over docent-leerling relaties. Vaak door de buitenwereld al bestempeld als “onacceptabel”, “slecht” en “walgelijk”. Toch zijn er ook situaties waarin de twee betrokkenen het echt wel zelf willen.
Dan kom je als moeder, lijkt me zo, in een wel heel akelig soort dilemma. Je wil dit niet en probeert er naar mijn idee ook alles aan te doen om je kind te beschermen, omdat je ook de beweegredenen van de docent(e) niet kent. Het brengt je gevoel en je ratio in een heel heftige onbalans, je wankelt tussen begrip – afkeer en angst … een intense rollercoaster die je moederhart stevig laat schudden.

Zo ook Bo.
Moeder van puber Eva wier vriendje Yannick door omstandigheden ook bij het gezin van Lierop in huis woont.
Als de opstandige Eva steeds afstandelijker wordt ten opzichte van Bo, haar man Adam en vriendje Yannick, wordt de sfeer in huis er niet beter op. Het lijkt wel alsof iedereen plots een heel ander soort agenda ernaast heeft. De leugens en ruzies zijn niet mals en Bo vlucht dan ook het liefst in haar werk. Ze werkt als vrijwilliger bij de Hulplijn en geeft als het ware mensen raad die eindelijk de moed hebben verzameld om hulp te vragen, zij het dan wel op deze anonieme manier.
Ook Emiel zoekt hulp en belt Bo geregeld als ze aan het werk is. Ze worden op een bepaald moment, als alles Bo boven het hoofd lijkt te groeien, zo close dat ze zelfs haar hele ellende aan Emiel vertelt … dat had ze in feite beter niet kunnen doen.
Adam, Bo's man heeft problemen op zijn werk en begint op een gegeven moment te denken dat alcohol zijn oplossing is. Als hij dan in een dronken bui hun jarenlang meegedragen geheim eruit flapt in het bijzijn van Eva gaat alles als vanzelf in stroomversnelling nog meer bergafwaarts.

Iedereen lijkt ineens zo ver van elkaar af te staan dat de afgrond in sneltreinvaart dichterbij komt in de relatie tot elkaar. Het eens zo harmonieuze geheel brokkelt af als een oude ruïnemuur en Bo zet dan ook al haar principes overboord en probeert op haar eigen manier weer grip op hun leven te krijgen.

Marlen schets een situatie die je als lezer, of als ouder in dit geval, laat nadenken over de goed of foutvragen in het leven. Mijn gedachte is dat de mens als ouder zijnde niet echt rationeel denkt in bepaalde omstandigheden en alleen het goede voor zijn/haar kind voor ogen heeft. Maar wat als je daarmee grenzen overschrijdt? Je jezelf in een lastig parket brengt omdat het maar een dun lijntje schijnt te zijn tussen goed en fout in dit geval?
Zeer onder de indruk van dit verhaal en het hield me echt in zijn greep. Ik kon het ook niet wegleggen en las het in één ruk uit.
Met een snelle, pakkende schrijfstijl en korte hoofdstukken las het ook vlot weg. Het in twee verhaallijnen geschreven Meesterdeal vertelt het verhaal vanuit het perspectief van Bo en het schuingedrukte relaas van docent/mentor Sten. De kriebels kreeg ik van één personage en dat werd steeds erger naarmate het boek vorderde. Zo sterk dat ik er zelfs kippenvel van kreeg en de haartjes in mijn nek rechtop gingen staan.
Je denkt dat je het verhaal wel van tevoren kunt uittekenen in je gedachten maar dat is dus mooi niet waar! Je krijgt een aantal wendingen voorgeschoteld en op het laatst nog een twist van jewelste!
En dan krijg je als toetje, na de definitieve punt van het boek, het niet eens meer uit je hoofd en blijf je je afvragen 'Wat zou ik hebben gedaan?!??' …..
http://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/05/marlen-beek-visser-meesterdeal.html