Genre: Roman
Uitgeverij: Thomas Rap
ISBN: 9789400407954
Aantal pagina’s: 334
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: juni 2018

Met dank aan Thomas Rap voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur
Jeroen Siebelink (1968) groeide op in Ede als zoon van schrijver en AKO literatuurprijswinnaar Jan Siebelink. Hij hield als kind al van voetbal en studeerde af in de bedrijfseconomie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Door zijn passie voor de sport voetbal schreef hij eerst zelf en later in opdracht van de KNVB boeken over de jeugdopleiding. Inmiddels heeft hij veel boeken geschreven met als thema twee van mijn persoonlijke verslavingen: voetbal en chocolade. Zijn boek over spits Dick Nanninga en over Tony’s Chocolonely verschenen allebei bij Thomas Rap. Jeroen heeft een vrouw en twee tienerzonen.

Inhoud
Het boek is een weergave van de reis van zes opvarenden die met een zeiljacht de Atlantische oceaan oversteken. Deze zware reis wordt aan de hand van getuigenverklaringen en in romanvorm beschreven. Het boek kent naast een inleiding en een nawoord een tiental hoofdstukken die de namen van het schip en de opvarenden draagt.

‘Naakt in een baan om de aarde, maar samen’

Het boek heeft als ondertitel ‘Het waargebeurde verhaal van een noodlottige reis’. De beschreven gebeurtenissen vonden in 1989 plaats.

Mijn mening
De omslag van het boek toont achter een grote grafische belettering een zeiljacht op de oceaan. Dat belooft een stormachtig verhaal. Op de achterzijde een foto en een korte beschrijving van de auteur na een korte omschrijving van het verhaal. Ik hoop als landrot op een avontuurlijk en spannend boek.
Het boek bevat qua inhoud een drietal hoofdonderdelen. Allereerst is daar het plan om met zes personen een aangekocht zeiljacht over te brengen vanuit de Verenigde Staten naar Nederland.

De eigenaar stelt zijn bemanning samen na het plaatsen van een advertentie in een landelijk dagblad. En hier ontstaat het tweede hoofdonderdeel qua inhoud, de interactie tussen de zes personen die elkaar niet of nauwelijks kennen. En de bijdrage van ieders persoonlijkheid en karaktereigenschap aan dit avontuur. Ten slotte is het derde en laatste hoofdonderdeel de inhoudelijke nautische kennis van het zeilschip en het zeilen.

Deze drie hoofdonderdelen tezamen garanderen een psychologisch en heroïsch zeilavontuur. De spanning rondom de overtocht en de psychologische interactie tussen de bemanning zijn mijn favoriete delen. Wanneer je, net als ik, wel eens in een bootje hebt gezeten maar er geen belletje gaat rinkelen bij woorden als genua, schoot en spinnaker, krijg je hier een behoorlijke dosis zeiljargon voorgeschoteld die af en toe remmend werkt. Dat deel is veel leuker wanneer je hier meer kennis van hebt.

De schrijfstijl is prachtig. Vlot en opgebouwd uit prachtige beelden en beschrijvingen. Soms heeft een zin slechts een paar woorden nodig om je alles te laten voelen. Met krachtige pennenstreken vaar je als zevende opvarende mee op deze barre tocht.

‘Samen zitten. Knulletjes in een teiltje, moederziel alleen in het stikdonker’.

In ieder hoofdstuk word je meegetrokken in de beweegredenen en persoonlijke omgeving van een bemanningslid. De blokkade op het toilet met getuigen is herkenbaar en de beschrijving van het aansteken van een gerolde sigaret met een Zippo, is zo prachtig dat ik na zes jaar bijna weer zou willen gaan roken. Als een commercial voor zware shag of ‘sjekje’ zoals de auteur het noemt.
Het was niet mogelijk om mij op voorhand een goed beeld te vormen wat een oversteek eigenlijk behelst. Pas nu ik dit boek heb gelezen, heb ik een diep respect ontwikkeld voor alle zeelieden die iedere minuut van de dag op onze wereldzeeën en oceanen varen.

‘De oceaan is een groezelig, onopgemaakt bed vol plooien en ophopingen’.

Eindoordeel
Het schrijven over de band tussen de bemanningsleden of het ontbreken ervan, naast het persoonlijk omgaan met tegenslag en het teruggeworpen worden op jezelf, komt zo sterk over dat ik iedere opvarende een klein beetje heb mogen leren kennen. Het meest van al wellicht de man die de belangrijkste knopen aan boord heeft doorgehakt, Robi Dattatreya. Ik ben benieuwd of de ervaring die de auteur heeft met het schrijven van een biografie hier ook debet aan is. Misschien heb ik daarmee wel een deel van de biografie van Robi Dattatreya gelezen. Het verhaal was zo beklemmend dat ik weigerde het in de zon te lezen. Uit eerbied voor de bemanning en vanuit een soort lotgenotengevoel, las ik slechts in de avond wanneer het killer werd. Ik geef dit boek 4 sterren. Wat mij betreft mag de auteur de rode broek dragen. Hij heeft “De Oversteek’ met succes voltooid.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren


Mijn persoonlijke songtekst
“Help me understand,
there doesn’t seem to be a plan
Here in motion,
we got buried in the deep Atlantic Ocean”
(Albert Hammond jr. – Screamer)