Ik kende Steinbeck eigenlijk alleen via het boek van Geert mak: reizen zonder John.
Beetje surfen op Hebban en wat bladeren in Steinz trok me dit boek, druiven der gramschap, wel aan.

Het is een fantastisch goed boek. Ik houd erg van de nuchtere schrijfstijl.
De lezer volgt het verhaal van de familie Joad, verdreven van hun stukje grond in Oklahoma vlucht het naar Californië.
Steinbeck wisselt het verhaal van de familie af met stukken geschiedenis, de ontwikkeling van het sociale drama van vluchtelingen, armoede en ongelijkheid.
Heel goed ook is de wijze waarop hij beschrijft hoe de individuele vluchtelingen families groeien tot één grote stroom. Heel goed ook de uitleg hoe het probleem ontstaan is, wie verantwoordelijk is.
Hoe het probleem in stand gehouden wordt, wie er voordeel van heeft.
Een glasheldere analyse.

Ik heb een voorkeur voor boeken die het verhaal van mensen beschrijft die meegevoerd worden op de golven van de grotere gebeurtenissen (geschiedenis). Hoe ze hopen en strijden voor geluk.
In dit genre het beste boek dat ik ooit heb gelezen.

Uiteraard is het ook allemaal een kwestie van smaak, maar ik kan iedereen die het boek wil lezen het echt van harte aanbevelen. (Staat het op je nog te lezen? Haal het naar voren!)