Literaire recensie: De versierde bezemsteel – Agatha Christie

“Ik heb ooit een moord gezien!” met deze merkwaardige uitspraak van Joyce moest Hercule Poirot de moord op het tienermeisje uit Woodleigh Common zien op te lossen. De moord op het meisje werd in verband gebracht met enkele andere moorden die Poirot uitgebreid onderzocht. Dit zorgt voor een leuk verhaal met een nogal onverwacht einde.

Agatha Christie (1890-1976) is ook gekend als de ‘koningin van de misdaad’. Met ruim 3,2 miljard verkochte exemplaren is ze één van de best verkopende auteurs allertijden. In deze detective thriller krijgt Hercule Poirot een belangrijke rol. Inspecteur Poirot is een personage die in verscheidene boeken van Agatha Christie voorkomt. Agatha was een Britse schrijfster. Agatha’s boeken werden in meer dan 100 talen vertaald. Agatha Mary Clarissa Miller is haar volledige naam. Ze schreef niet alleen fictie boeken maar ze maakte ook enkele non-fictie werken en een twintigtal toneelstukken. Veel van haar boeken werden verfilmd en er verscheen ook een film over het leven van de auteur.

Op een dag was schrijfster Ariadne Oliver aanwezig op een kinderfeestje ter gelegenheid van Hallowe’en dat op 31 oktober plaatsvindt. Het was een feestje in het Engelse dorp Woodleigh Common waarvan de inwoners elkaar allemaal goed denken te kennen. Het feest verliep vlot totdat de dertienjarige Joyce dood werd aangetroffen in een verlaten kamer. Joyce lag naast een emmer met water die ze op het feest gebruikt hadden voor een van de activiteiten. Men had meteen door dat dit geen ongeluk was maar dat iemand het hoofd van Joyce onder water had gehouden. Ariadne Oliver denkt het motief van de dader te kennen en roept de hulp van haar vriend Hercule Poirot in. Op de voorbereiding van het feest had Joyce een opmerkelijke uitspraak gedaan, ze had namelijk gezegd dat ze ooit een moord gezien had. Niemand hechtte er waarde aan omdat de meeste mensen Joyce een opschepperig kind vonden. Mevrouw Oliver hechtte echter wel waarde aan de uitspraak van Joyce en wilde de moord dus zeker verder onderzoeken. Poirot onderzocht de zaak en riep daarbij de hulp in van de gepensioneerde hoofdinspecteur Spence met wie hij al eerder in een ander boek een zaak oploste. Poirot bezoekt iedereen die op het feest aanwezig was en komt zo het een en ander te weten.

De versierde bezemsteel is een goed voorbeeld van een whodunit, Hercule Poirot krijgt de opdracht om te achterhalen wie de moord pleegde. Dit boek verscheen in tegenstelling tot de andere verhalen van Poirot in de jaren zestig. Je kunt dit merken omdat de doodstraf is afgeschaft en er de eerste computers aanwezig zijn. In het boek wordt ook verwezen naar de moord op mevrouw McGinty, die tientallen jaren eerder plaatsvond.

Het is een goed boek met een interessante plot, waarbij Poirot met heel weinig informatie moet starten. In de loop van het verhaal slaagt hij er toch in heel wat zaken met elkaar in verband te brengen. Het verwerven van al deze informatie zorgt ervoor dat Poirot de dader kan vinden. De waarheid is verrassend en het einde van het verhaal is vrij ingewikkeld. Voor de lezer is het moeilijk te voorspellen wie de dader is, dit wordt aan het einde van het verhaal echter wel duidelijk. Het einde is wel vrij vergezocht.
Het boek kwam snel opgang, dit is aangenaam voor de lezer. Het nieuws dat Joyce vermoord is komt al snel waardoor de zoektocht naar de dader kan beginnen. De lezer wordt van in het begin meegetrokken in het verhaal en men komt beetje bij beetje informatie te weten waardoor je zelf actief gaat beginnen meedenken over wie de dader zou kunnen zijn. De auteur maakt je gedurende het hele verhaal nieuwsgierig, als lezer wil je te weten komen wie de dader is. De spanning wordt aan het einde van het verhaal nog opgedreven waardoor je als lezer tot aan het einde van het boek meeleeft met de verschillende personages in het verhaal. Persoonlijk vond ik dit boek geen hoogvlieger. Na de felle start van het boek leek het stil te vallen. Het einde van het boek is dan wel weer aangenaam om te lezen. Er leek nog een andere moord aan te komen in het slot van het boek maar die werd nog op het nippertje gestopt. Na dit voorval was het duidelijk wie de moordenaar was. Er wordt eenvoudig taalgebruik gehanteerd, dit zorgt voor een aangename leeservaring. Het boek leest vlot. Met momenten is het wel wat ingewikkeld gemaakt en ver gezocht. Ik hou van de spanningsopbouw en het onverwachte einde.

De versierde bezemsteel is dus een vrij basis detectiveverhaal dat ideaal is voor je even te kunnen ontspannen. Je kunt je goed inleven in het verhaal waardoor je gedurende het hele verhaal mee nadenkt over wie de dader zou kunnen zijn. Het leuke begin samen met het verrassende einde zorgen voor een fijne leeservaring.