Farida is 18 als haar dorp in Irak wordt ingenomen door IS-soldaten. Je krijgt de kans om je te bekeren tot de Islam, doe je dit niet dan zijn de gevolgen niet te overzien. De mannen worden meegenomen en blijkt later, vermoord. De meisjes worden meegenomen om verkocht te worden als slavin. Het lukt Farida om samen met haar vriendin te blijven als ze verkocht worden. Zo hebben ze steun aan elkaar om de verkrachtingen en mishandelingen door hun eigenaren te doorstaan.
Uit de titel valt al wel af te leiden dat Farida weet te ontkomen. Bijzonder is dan wel dat op deze meisjes, die dus weten te overleven, wordt neergekeken door mensen van hun eigen geloof; ze zijn in hun eer aangetast door de verkrachtingen en zullen nooit meer kunnen trouwen en kinderen krijgen. Niet te bevatten vind ik dat, in plaats van dat men de meisjes dapper vindt omdat ze ontsnapt zijn uit deze hel worden ze met de nek aangekeken.

Het verhaal op zich is diep triest natuurlijk, maar door de wat feitelijke manier van schrijven raakte het me niet helemaal. Maar zeker de moeite waard om te lezen.