In de voetsporen van een ander schrijver treden is behalve heel moedig ook heel moeilijk, maar David Lagercrantz heeft het goed gedaan.

Wetenschapper Frans Balder werkt voor een beveiligingsbedrijf en ontdekt daar zaken die het daglicht niet mogen zien. Op het moment dat hij weet wat hij weet is zijn leven in gevaar. Hij keert terug naar Zweden en neemt plots de verantwoordelijkheid en opvoeding van zijn zwaar gehandicapte zoon op zich. Zijn zoon August spreekt niet, communiceert niet, is moeilijk in de omgang, misschien wel geniaal autistisch.

Frans Balder is zelf ook intelligent, weet heel veel over artificiële intelligentie, is erdoor gefascineerd, maar tegelijk ook bang dat het in verkeerde handen zou vallen.

Hij heeft een verhaal te vertellen en neemt contact op met Mikael Blomkvist die nog altijd voor Millennium werkt. Het blad heeft het moeilijk om te overleven en om zijn eigenheid te bewaren.

Mikael roept de hulp in van Lisbeth Salander die op haar eigen eigengereide manier haar ding doet. Ze blijft zoals in de vorige boeken gedreven door wraak. Ze doet de dingen niet echt om goed te doen, maar uit wraak, of uit rechtvaardigheid. Ze beseft alleen niet dat ze daardoor dingen doet die hevige emoties oproepen bij anderen. Emoties waar ze niets aan heeft en niet mee om kan gaan. Ze blijft tenslotte wel de keiharde ruwe bolster die aan alles en iedereen schijt heeft.