De titel van de recensie is een waarheid als een koe. en over de waarheid gaat het in dit boek. Nare, slimme, goede, stoute, witte, mooie slechte en kleine leugens hebben geen enkele waarde meer als de waarheid de leugen heeft achterhaald. Na 18 jaar na een verdwijning van Juliet, gaat Martha, haar vriendin via een televisieprogramma op zoek naar de waarheid. Gek maar waar. Waarom gek? Ik begrijp niet dat Martha die als kind bij de verdwijning betrokken was, na 18 jaar terug gaat zoeken naar de waarheid, wel in opdracht. Toen heeft de politie niets gevonden en dat blijkt ook uit de rapporten die Martha kan inzien via een gepensioneerde politieagent. In het verleden is er ook een kind verdwenen op school en via de politie krijgt Martha daar geen info over vanuit de politie. Martha gaat spreken met de schooldirectie en krijgt dan vrij simpel alle info over deze verdwijning. Begrijpen die begrijpen kan.

Wanner de waarheid, de leugen heeft achterhaald is de zaak opgelost. Dus spannend tot het einde en natuurlijk een verrassend slot.
De beschrijving van de jeugdjaren van de vriendinnen, soms nogal psychologisch, vertragen soms wel het verhaal.