Dit verhaal wordt zeer zorgvuldig opgebouwd. Het is al snel duidelijk dat er iets ergs is gebeurd op de barbecue, maar het duurt tot ruim over de helft van het boek tot duidelijk wordt wat dat dan precies was. Aangezien het boek ruim 500 pagina’s telt, is de opbouw van het boek dus relatief lang.

Toch heb ik mij geen moment verveeld. Natuurlijk wilde ik graag weten wat er nu precies gebeurd was, maar de gedetailleerde manier waarop Liane Moriarty de gevoelens van en verhoudingen tussen de hoofdpersonen beschrijft, vond ik op zich al zo interessant dat ik me zeker niet geërgerd heb aan het feit dat de schrijfster de lezer zo lang in onzekerheid laat. De steeds groter wordende spanning vond ik juist wel prettig.

Als uiteindelijk duidelijk wordt wat er is gebeurd op de barbecue, zakt de spanning niet weg. Integendeel zelfs. De manier waarop iedereen omgaat met wat er is gebeurd, maakt het tweede deel van het verhaal minstens net zo interessant als het eerste deel. Iedereen heeft een unieke kijk op de gebeurtenissen en iedereen reageert totaal anders. Alle hoofdpersonen hebben last van heftige gevoelens, maar de redenen hiervoor lopen nogal uiteen. De schrijfster heeft dit op een geweldige manier beschreven.

Dit is het derde boek dat ik van deze schrijfster lees en ik heb het gevoel dat haar boeken steeds beter worden. De boeken komen steeds meer in balans en het toewerken naar de ontknoping wordt steeds beter. Ook is Moriarty een meesteres in het neerzetten van onderlinge verhoudingen en gevoelens en het schrijven van dialogen. Met het schrijven van Bijna echt gebeurd heeft ze wat mij betreft een nieuw hoogtepunt bereikt.