De kus van een clown is het romandebuut van Annemarie de Gee. Het tempo van gebeurtenissen in dit boek ligt hoog. Je zou kunnen zeggen dat het boek 3 hoofdrolspelers heeft: Rosa, Pekman en Meneer Steeghuizen. In plaats van een uitgebreide beschrijving van de personages laat Annemarie de Gee de personen tot leven komen door verhalen om hen heen te vertellen. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer duidelijk wordt dat de drie personages veel nauwer met elkaar verbonden zijn dan je in eerste instantie zou denken. Het taalgebruik is verfrissend en heeft meer diepgang dan ik vooraf verwacht had. Annemarie de Gee associeert de gebeurtenissen met elkaar op een onverwachte manier. Steeds als je een beetje denkt het te snappen, schiet ze weer een ander kant op. Rosa, Pekman en meneer Steeghuizen komen elkaar tegen op een oude boot waar ze alledrie op eigen wijze en om diverse redenen naar toe zijn gevlucht. Gevlucht uit hun leven waarin ze niet gevonden hebben wat ze zochten. Mocht je denken dat de verhaaltoon daardoor treurig is, dan kom je bedrogen uit. Sommige van hun belevenissen zijn namelijk zo absurd dat je er onwillekeurig toch door moet lachen. Wil je weten of ze echt kunnen vluchten uit hun oude leven, dan raad ik je aan om de kus van een clown te lezen!