Stel je voor: er wordt een doos bij je afgeleverd. In de doos vind je een paar magische schoenen. Deze schoenen kunnen je overal naartoe brengen, je weet alleen niet waarheen. Wat zou jij doen? Trek je ze aan? Zet je ze achterin je kast? Of breng je ze meteen naar de kringloop?

Je verhaal wacht op je! Dus open de doos, klik met je hakken en ga op avontuur.

De tekst op de achterflap laat al meteen weten dat jij de baas bent over je eigen leven. Je hebt het allemaal zelf in de hand. Je kunt echt de heldin in je eigen leven zijn.

Voorafgaand aan het proloog worden de regels van een verhaal besproken. Waarom zijn tegenslagen nodig? Waarom kan alles niet gewoon goed gaan? Simpel. Dan wil niemand het meer lezen. Tegenslagen maken het interessant.
Bovendien zit er overal een reden achter. Er is een reden dat Rapunzel niet in haar torentje blijft zitten. Er is een reden dat Assepoester (stiekem) naar het bal gaat.
Dit alles zorgt ervoor dat een verhaal tot stand komt.
Deze voorwoorden deden me nogal denken aan de minor Storytelling die ik tijdens mijn opleiding gevolgd heb. Ook daar waren we bezig te kijken naar wat een verhaal nou een verhaal maakt. En de termen waren destijds niet anders. Zeer handig als je van plan bent een verhaal te schrijven.

Je hoeft echter niet een verhaal te schrijven, volgens dit boek. Bij In de voetsporen van de heldin draait het erom dat je het verhaal in je eigen leven ontdekt en beseft dat jij, net als alle genoemde vrouwen in dit boekje, ook een heldin bent. Dit doet Edith de Wit aan de hand van 12 stappen. Deze 12 stappen heeft ze niet verzonnen, maar vormen de basis voor storytelling. Denk hierbij aan de reden dat iemand op pad gaat, tegenslagen die ze op dat pad tegenkomen, maar ook aan de hulp van een mentor.

Elke stap wordt uitgebreid beschreven, vooraf is een fragment uit een bekend verhaal of sprookje te lezen. In dit fragment staat een vrouw centraal die op haar manier een heldin is. Deze stukken worden vervolgd door een interview of een waargebeurd verhaal van een vrouw dat aansluit op het voorafgaande. Het hoofdstuk eindigt met vragen die je aan het denken zetten voer jouw leven en op welke manier jij een heldin bent.

De Wit heeft een heldere schrijfstijl, waardoor het boek makkelijk te lezen is. Tijdens het lezen denk je ook zeker wel na over jouw eigen leven, maar na het lezen blijft het je niet lang meer bij.