Jess Walter was de grootste ontdekking van 2004, met de boeiende thrillers Riviermoorden en Schuldbekentenis. Persoonlijk vind ik deze De keuze net iets minder meeslepend, wat zeker niet betekent dat je 'm dan maar links moet laten liggen. In De keuze leeft Vince Camden zijn eigen leventje: hij bakt donuts, speelt kaart met de mannen op café, en is ook erg bezig met de komende presidentsverkiezingen tussen Reagan en Carter. Het is de allereerste keer dat hij mag stemmen, alle vorige keren zat hij in de gevangenis in New York. Na een deal met de FBI kreeg hij een nieuwe identiteit en een nieuwe woonplaats: Spokane. Daar gaat hij verder met zijn vroegere kostwinning: het vervalsen van creditcards. Maar het spelletje blijft niet duren. Er komt een andere New Yorker opdagen, die maar wat graag het handeltje wil overnemen. En daarbij kijkt hij niet op een slachtoffer meer of minder.

Walter wijkt steeds meer af van de klassieke thriller of whodunit. In Schuldbekentenis stonden moordenaar en slachtoffer al centraal, in De keuze gaat Walter nog meer zijn eigen weg. De politie komt er nauwelijks bij kijken, al onderneemt de beginneling Alan Dupree een vermakelijke poging enig licht in de duisternis te brengen. De echte ster van dit boek is Vince Camden, de kleine crimineel die zich probeert recht te houden in zijn nieuwe leven. Ondanks enige paranoïde trekjes slaagt hij daar wonderwel in. Als hij dan toch wordt geconfronteerd met tegenstanders neemt hij het heft in eigen handen.

Walter kan dus qua inhoud een buitenbeentje genoemd worden onder de Amerikaanse thrillerschrijvers. Maar dat geldt ook voor Walters stijl: hij hanteert een soort wrange humor. Je moet er wel om lachen, maar je voelt heel goed dat er onder de oppervlakte iets broeit. Men zegt wel eens dat een derde full-CD altijd het moeilijkst te verkopen is, na het succes van het debuut en de bevestigende tweede plaat. Als de redenering ook voor literatuur klopt, neemt Walter met De keuze de hindernis zonder problemen.