Een historische roman waarin de tijd van vlak voor en tijdens de tachtigjarige oorlog belicht wordt.
Lideweij Feelinck is enige dochter van een lakenhandelaar, begunstigd man. Wanneer hij ziek is, laat ze een nieuwe arts komen, Andries Griffioen. De man heeft sympathie voor het protestantisme. Lideweij en haar vader zijn katholieken. Al snel beginnen Andries en Lideweij een relatie en ze willen trouwen. Haar vader kan en wil niets met een protestant te maken hebben. Ze moet kiezen en kiest voor de liefde. Ze vertrekken naar Breda waar ze een gezin stichten. Andries wordt vertrouweling aan het hof van Willem Van Oranje.
Een terugkerend ziekte is de pest waarover in die tijd nog niet veel bekend was. Andries zit wel op het juiste spoor met zijn behandeling, maar toch sterven duizenden mensen iedere keer wanneer er weer een epidemie is.
Wanneer de inquisitie alsmaar dichter komt en de spanningen tussen protestanten en katholieken een hoogtepunt bereikt, vlucht het gezin, Lideweij, Andries en drie kinderen naar Naarden. Daar hopen ze in alle rust verder te kunnen leven. Maar dat is buiten de Spanjaarden en hun moord- en plunderzucht gerekend.

Het begin van dit boek had een zeker chicklit gehalte en ik moest me er echt wel doorheen lezen om verder te komen in dit verhaal. Ik kreeg meer een band zodra het gezin in Breda ging wonen omdat ik zelf niet ver van Breda, net over de grens Nederland-België geboren en opgegroeid ben, aan de Belgische kant. Het was wel een interessant verhaal omdat België lang deel uit gemaakt heeft van Nederland en dus ook onder invloed van de Spanjaarden stond, maar toch kon het me niet blijvend boeien. Ik denk niet dat er veel van dit boek gaat blijven hangen.