Een bijzonder aangrijpend boek dat de lezer gaandeweg vastpint aan het prangende stramien van het verhaal en de erg naturalistische beschrijvingen van handelingen, gevoelens en relaties. Diep ontroerend is het tafereel waarbij de ouders van de ongelukkige Sanne ten tonele gevoerd worden met hun nederige, bijna fatalistische levenshouding in hun armoedige behuizing.
"De oude trap die aarzelend tegen de klamme muur naar boven kruipt naar wat schemerig licht", illustreert de zware geladenheid van de tragiek in het meesterlijke oeuvre van Dehouck. Het thema van “De minzame moordenaar” is uit het leven gegrepen en tevens een snerpende aanklacht tegen de masochistische samenleving waarin het hulpeloze individu dreigt ten onder te gaan… totdat de stoppen doorslaan. Dat Bram Dehouck in 2010 “de Gouden Strop” behaalde verbaast me geenszins.
Hugo