Hoe bizar kan het soms gaan? Als forensisch patholoog maakt Paul Herzfeld vaak ongekende dingen mee maar wat hij nu op zijn snijtafel krijgt is wel heel gruwelijk. In het verminkte lichaam voor hem ontdekt hij een capsule met daarin verstopt een heel herkenbare cijfercombinatie; het telefoonnummer van zijn dochter Hannah. Als hij haar stomverbaasd opbelt hoort hij direct haar stem, alleen niet met een welkomsttekst. Nee, met een hartverscheurende noodkreet dat zij is ontvoerd en dat hij vooral moet doen wat haar ontvoerder wil. Anders zal hij haar nooit meer levend terugzien. In eerste instantie is hij verslagen maar als snel pakt hij zichzelf bij elkaar en gaat op jacht in de hoop Hannah levend in zijn armen te kunnen sluiten. Paul heeft duidelijk met een psychopaat te maken want er ontpopt zich een misselijkmakende kat en muis-spel tussen hem en de ontvoerder. De aanwijzingen die hij voor Paul achterlaat worden op wel heel macabere manieren bedacht en tentoongesteld. Er zit voor Paul niets anders op dan mee te gaan in dit zieke geheel en hij zal voor niets terugdeinzen om zijn dochter terug te vinden.

Linda is op de vlucht voor haar ex. Hij stalkt haar en zij heeft zich op Helgoland verstopt. Een eiland in de Noordzee ten noorden van Duitsland. Door een heftige storm is het eiland verlaten en onbereikbaar, afgesneden van de rest. Linda heeft ervoor gekozen de beschutting van de storm te benutten en te blijven waar ze is. Toch gebeuren er allerlei dingen die haar de stuipen op het lijf jagen, ze is duidelijk niet alleen. Ze verlaat in paniek het huis en komt uiteindelijk uit op een strand. Geteisterd door de storm denkt ze eerst dat haar ogen haar bedriegen. Maar dan weet ze het zeker; er ligt een aangespoeld lijk. Al snel ontdekt zij dat dit lichaam een letterlijke boodschap met zich meedraagt en hierdoor komt ze in contact met Paul. Het lijk blijkt namelijk een telefoon bij zich te dragen, de connectie naar Paul en wellicht ook naar Hannah?
Door de storm kan Paul niet naar Helgoland maar hij moet weten wat de boodschap is dat het lichaam bij zich draagt. Daarbij heeft hij de hulp van Linda nodig. Zij staat op haar beurt niet echt te springen om te doen wat hij van haar vraagt. Maar Paul weet Linda te overtuigen van het belang dat zij met hem meewerkt en samen gaan ze de uitdaging met de psychopaat aan.

Meerdere verhaallijnen lopen door elkaar om uiteindelijk prachtig bijeen te komen en een waanzinnig plot te vormen. Het gevecht om in leven te blijven bij de één. Het gevecht om de ander in leven terug te vinden bij de ander. Het heden en verleden zijn mooi in balans en stap voor stap wordt duidelijk wat er allemaal speelt. Iedereen heeft zo zijn demonen en die worden net genoeg toegelicht om het verhaal te verklaren. En dat alles volgt elkaar in behoorlijke snelheid op. En ook goed! Want ook in deze Fitzek is tot aan het einde toe niet duidelijk wie, wat en waar. Al denk je geregeld dat je het nu wel weet. Niet dus! Het is meteen ook een verhaal met een stille boodschap. Het gebrek aan daadkracht in het rechtssysteem is de basis van dit verhaal. Heel subtiel maar intussen wel aanwezig.

De scenes in het mortuarium zijn bloedstollend. Niet alleen dankzij de geweldige plastische omschrijvingen op de snijtafels (duidelijk de hand van Tsokos) maar je waant je volledig in de koelte van die omgeving terwijl de spanning je in beslag neemt. Het is dusdanig geschreven, en dat vind ik persoonlijk typisch de stijl van Fitzek, dat je het allemaal voor je ogen ziet afspelen. Het is haast een film. Let wel; je moet er wel liefhebber van zijn. Ik kan me zo voorstellen dat het soms net wat té gedetailleerd is. In andere boeken van Fitzek is dit duidelijk minder aanwezig en krijgt het psychische aspect evenals de uitdieping van de personages meer ruimte. Maar dat mag de beleving voor “Afgesneden” niet drukken, integendeel.
Er is duidelijk gekozen om het geheel te laten draaien om de angst, de voelbare spanning en de race tegen de klok. Een up-tempo thriller van de hand van Fitzek. Dat kan hij dus ook. Een aanrader!!