De excentrieke Thomas den Mütter is nog maar twintig jaar oud wanneer hij als arts is afgestudeerd aan de legendarische faculteit Geneeskunde van de Universiteit van Pennsylvania. Om ervaring op te doen en te leren van enkele grootmeesters in de chirurgie vertrekt hij in 1831 naar het mekka van de geneeskunde; Parijs. De grote stad met verschillende ziekenhuizen die openstaan voor het opleiden en begeleiden van buitenlandse artsen. Een bijkomstig voordeel van Parijs was dat je voor een paar schamele dollar zelf een lijk mocht ontleden. Met een hele boel leerstof en ervaring keerde hij weer terug naar Amerika waar hij zijn eigen praktijk opende.

In Amerika staat geneeskunde nog in de kinderschoenen. Patiënten worden in grote zalen geopereerd doordat honderden studenten kunnen toekijken. Anesthesie bestaat niet en ook over infectiepreventie heeft nog niemand gehoord. Er zijn artsen van de oude garde; artsen die niet open staan voor veranderingen en altijd bij hun eigen standpunt blijven. Thomas den Mütter is anders. Hij krijgt naamsbekendheid doordat hij aardig is, altijd uitlegt wat eventuele complicaties van de operatie kunnen zijn, maar bovenal; hij behandelt de patiënt als een mens.

Zijn operaties, zijn voorkeur gaat uit naar plastische chirurgie, zijn vaak succesvol en patiënten staan voor hem in de rij om behandeld te worden. Hij wordt vooral bekend door zijn succesvolle flaptechniek die hij toepaste bij een vrouw die in het gezicht verbrand was, daardoor haar hoofd niet meer kon bewegen en constant een traanoog had.

Lees meer op http://boekenz.nl/2015/08/dokter-mutters-medische-mirakels-christin-okeefe-aptowicz/