Nadat ik De heks van Duva had gelezen, ontdekte ik dat Leigh Bardugo nog drie andere short stories/novellas ofwel korte verhalen had geschreven, namelijk De Coupeuse en de Koningin, De te slimme vos en Kleine Dolk. En aangezien ik de heks van Duva met heel veel plezier had gelezen, wilde ik die andere drie verhalen natuurlijk ook lezen. Ik kon de Coupeuse en de Koningin nergens vinden maar De te slimme Vos en Kleine Dolk gelukkig wel. En ook van deze 2 verhalen heb ik genoten.

De verhalen zijn, naar mijn mening, te kort om van elk een (uitgebreide) recensie te schrijven maar over de 3 gelezen verhalen tezamen wil ik wel iets zeggen – al was het alleen maar om anderen te stimuleren deze verhalen ook te lezen. Want deze verhalen zijn te mooi om aan je voorbij te laten gaan.

Het zijn weliswaar short stories maar ze doen kwalitatief niet onder voor de ‘gewone’ verhalen. De short stories zijn zo goed geschreven dat je tijdens het lezen niet beter weet of het is een verhaal van gebruikelijke lengte, met een inleiding, beschrijving van karakters, opbouw van spanning en een plotwending of climax - alleen maar met minder woorden - wanneer je tot je spijt beseft dat je al aan het eind van het verhaal bent gekomen.

Volgens de inleiding zijn deze verhalen Ravkaanse volksvertellingen. Wat dat ook moge betekenen, voor mij lezen deze volksvertellingen als sprookjes. En wie als kind graag sprookjes las (en misschien nu nog als volwassene), weet wat ik bedoel.

Je gaat als een trein door het verhaal, wat natuurlijk ook niet zo moeilijk is want het is een kort verhaal. Maar je leest het moeiteloos in één ruk uit omdat Bardugo zo’n prettige manier van schrijven heeft maar ook doordat zij de personages zo levensecht neerzet dat je met hen meeleeft en wilt weten hoe het hun vergaat. Zij weet de sfeer ook heel mooi weer te geven, met aandacht voor details. De toon is in het ene verhaal lieflijk en ondeugend, en in het andere dreigend en sinister. En net zoals in alle sprookjes heeft elk verhaal een moraal. Prachtig !