Na De lichte jaren en Aftellen voelt het als een warm bad opnieuw ondergedompeld te worden in de avonturen van de Cazalets, hoewel de tijd waarin het verhaal zich afspeelt minder reden geeft tot vreugde. Vrijwel alle familieleden ondervinden steeds meer de gevolgen van de oorlog. Voedsel wordt schaarser. Reizen wordt moeilijker. Hoofdrol in dit boek is weggelegd voor de jongeren. Met name Polly en Clary hebben het moeilijk zich op de toekomst te richten. Louise ondervindt moeilijkheden op een ander vlak. Niet alleen de jongeren komen aan bod. Alle bekenden uit de eerdere delen komen even voor het voetlicht.

In dit deel heeft Elizabeth Jane Howard gekozen voor een minder beeldende en wollige schrijfstijl. In plaats daarvan is er een behoorlijke vaart in het verhaal gekomen. Dat resulteert in een andere sfeer dan in de voorgaande delen. De titel slaat voor een deel op de verwarring die door dit tempo wordt veroorzaakt.

In het najaar van 2018 verschijnt de volgende vertaling van de Cazalets-serie, Bevrijding. Het is nog maar de vraag of dit deel aan alle verwarring een eind zal maken en voor iedereen ook werkelijk een bevrijdend gevoel zal opleveren. Voor de lezer zal die bevrijding uitblijven, want hierna zal, met een beetje pijn in het hart, afscheid genomen moeten worden van de Cazalets.