Tergend langzaam, en dat legt een bijna onhoudbare spanning op het verhaal, vullen zich de blanco pagina's met de oorzaak van zijn aandoening en de gevolgen van verzwegen familierelaties en kostschoolgebeurtenissen. Een jeugd kan je niet meer over doen en dat maakt de last van de ontkenning gedurende zovele jaren des zwaarder. Hij beseft nu dat hij al die jaren in een geestelijk ‘locked-in syndroom’ heeft geleefd, en nu is er ook nog eens het lichamelijke coma bijgekomen dat al de lichamelijke activiteiten minimaliseert. Hij probeert uit de gevangenis, die zijn lichaam vormt, te ontsnappen en hij is oprecht verbaasd over wat je allemaal kunt 'zien' met je oren. Guus Bauer geeft op meesterlijke wijze de strijd en de onmacht van een pseudocomateus patiënt die een uitweg zoekt uit zijn verbanning op basis van geluiden, geuren en gevoel, weer. Met een ongelooflijke precisie weeft hij dit stil makend mooi verhaal in mekaar tot een unieke leeservaring.