Fabian Risk heeft een moeilijke zaak op zijn bord. Daarnaast gaat het hem privé ook niet goed, zijn zoon ontglipt hem, zijn vrouw leidt haar eigen leven en zijn dochter moet precies altijd maar haar eigen plan trekken.
Wanneer een auto na een achtervolging in het water belandt en het lichaam uit de auto gehaald, blijkt de man al lang dood te zijn, ingevroren geweest. Wie zat er dan wel achter het stuur en wie is de man die zich voorgedaan heeft als de zakenman die al lang dood is. Identiteitsfraude?
Wie is de volgende en zijn er al anderen geweest. Hoe moeten ze een lijst opstellen van potentiële slachtoffers.
Tegelijk is er een ander verhaal dat zich in Denemarken afspeelt, een geval van happy slapping, voor de lol iemand doden, dit filmen en dan op internet gooien. Dunja Houlgaard werkt aan deze zaak, ook als is ze gedegradeerd tot gewoon surveillerende agent. Maar ze kan het niet laten en bemoeit zich ermee en daarin gaat ze erg ver.

Het lijken/zijn twee aparte verhalen die amper raakvlakken hebben. Ik begrijp dan ook niet goed waarom dit verhaal erbij gekomen is.
Dit boek lijkt me perfect apart te lezen van de andere twee voorgaande delen, veel voorkennis is niet nodig.
Ik weet niet zo goed of ik van alle personages Fabian Risk wel het juiste personage vind om deze reeks te dragen. Er ontbreekt iets bij die man, hij domineert niet genoeg.
De korte hoofdstukken en afwisseling tussen de twee verhaallijnen maken wel dat je wil doorlezen. Bovendien is het einde wel spannend.
De cliffhanger naar het volgende deel is leuk.