Lola Lafon laat in deze roman zien hoe onder een dictatoriaal regime topsport wordt bedreven en op welke – veelal onmenselijke – manier de sporters ten koste van alles worden getraind om topprestaties te leveren ter meerdere glorie van de leider van het land.

In het boek wordt de carriere als turnster beschreven van het Roemeense meisje Nadia Comaneci ten tijde van het regiem van Ceausescu. Al op jonge leeftijd wordt zij geselecteerd en maakt zij lange dagen waarin de training voorop staat, gevolgd door onderwijs. Bewust wordt zij mager gehouden door te weinig eten en te weinig drinken te geven opdat topprestaties gegarandeerd zijn.

Geleidelijk aan wordt Nadia het nationale turnidool en wint zij het ene toernooi na het andere. De strijd tussen de teams uit Rusland en die uit Roemenie valt op een gegeven moment uit ten gunste van het Roemeense team, waarna Nadia ook in andere, niet –communistische landen opvalt. Ondanks strenge bewaking van het team komt zij bij wedstrijden in o.a. Canada te weten hoe de trainingen daar plaatsvinden en krijgt zij meer informatie over de samenleving in het westen.

In die tijd vindt ook de overgang plaats van meisje naar jonge vrouw met daarbij de nodige fysieke verschijnselen. Vooral de uitgroei van haar lichaam gaat een belemmering vormen voor het turnen, waardoor zij na enkele jaren door jongere turnsters wordt overvleugeld. Rond van val van het regime van Ceausescu ontvlucht Nadia Roemenie, daar zij de wraak van de bevolking vreest voor haar – geindoctrineerde – aanbidding van de meest geliefde persoon van Roemenie, de Conducator Ceausescu.

Lola Lafon weet op een boeiende wijze het levensverhaal van Nadia te vertellen en maakt gebruik van korte flashbacks zonder daarbij de verteltrant geweld aan te doen. Kortom, een boeiend en goed leesbaar boek.