Als je van donkere sprookjes, sarcasme, droge humor en niet de standaard YA hoofdpersoon houdt, dan is dit HET boek voor jou.

Oké oké, misschien zit er toch een beetje een cliché in, want Sieglinde zou dus de levens van de dorpelingen voor altijd kunnen veranderen. De manier waarop Sieglinde daar mee omgaat, is dan wel weer heel erg bijzonder.

Sieglinde is namelijk een meisje dat vloeiend sarcasme spreekt, niet over zich heen laat lopen, best wel een beetje schijt heeft aan de wereld en van bier houdt. Oh, en ze is onvruchtbaar waardoor ze haar ouders voor altijd een last zal zijn, aangezien ze daardoor niet kan trouwen.
Dit laat Sieglinde niet bepalen wie ze is. Ze heeft zich zelfs al een beetje bij haar lot neergelegd. Ze zal een oude vrijster worden en regelmatig kunnen genieten van een biertje. Het verhaal speelt zich namelijk een beetje in een middeleeuwse setting af. Er is een dorpsoudste, de bakker verteld alle roddels aan de rest van de dorpsbewoners én er is een graaf die alles in de gaten houdt in zijn kasteel. Alleen is deze graaf er praktisch nooit, waardoor de dorpelingen er op los fantaseren en roddelen.

Het stadje Fluestern is een rustig stadje. Fluestern is dan ook het Duitse woord voor fluisteren. Sieglinde leeft dus een rustig leventje ondanks haar kleine probleempjes. Totdat blijkt dat de graaf weer terug is en hij een dienstmeid zoekt. Sieglinde’s vader beloofd zijn dochter aan de graaf en zo is haar lot bezegeld. Vanaf het moment dat Sieglinde een voet in het kasteel van de graaf zet, zal de wereld zoals zij die kent nooit meer hetzelfde zijn. Sieglinde’s humor gelukkig wel. Ik weet zeker dat ik goede vriendinnen met haar had kunnen worden.

Wat ik erg bijzonder vind aan dit verhaal, naast het verhaal zelf, is de manier van vertellen. Het verhaal is erg beschrijvend op een middeleeuwse manier. Dan bedoel ik niet alleen de manier waarop Sieglinde en de personages met elkaar praten, maar ook de stem van Sieglinde’s innerlijke dialoog. Dit vind ik echt heel tof. Bovendien is het echt een heerlijk, duister sprookje met een flinke dosis sarcasme maar ook een realistische weergave van hoe zaken vroeger gingen. Het stukje realisme en fantasie sluit, voor mij, naadloos op elkaar aan in dit verhaal.

Over wezenloze zielen is één van mijn persoonlijke favorieten geworden. Zelfs de cover is een plaatje! Echt, lees dit boek. Je zult er geen spijt van krijgen.