Ik weet het nog precies, het was in de zomer van 2009 dat ik 'Haar naam was Sarah' las in een hangmat op een camping in de Dordogne. Het was toen heet en klam, wat toepasselijk was bij enkele hoofdstukken in het boek. De roman grijpt je regelmatig naar de keel en maakt dat je niet anders meer wilt dan doorlezen.

Het boek speelt zich afwisselend af in het Parijs van nu en het Frankrijk van in de oorlog. Een erg mooi geschreven, maar vooral aangrijpend boek, dat alle lezers van het dagboek van Anne Frank weer in dezelfde hartverscheurende sfeer brengt. Geen boek voor zwakke magen dus.

Het boek liet me nadenken over mijn eigen verhaal dat in mijn gedachten sluimerde en was uiteindelijk het zetje dat ik nodig was om aan mijn roman te beginnen. Schrijfster Tatiana de Rosnay ben ik daarom zeer dankbaar voor haar inspirerende verhaal.

Een boek dat perfect laat zien dat we fictie nodig hebben om de waarheid onder ogen te zien.