De handen van...
Kortverhalen hebben een andere vorm dan een boek. Heel snel moet de schrijver je een beeld geven van de personages, de omgeving én een spanningsboog brengen. Dat geeft vaak vuurwerk... of nét niet.

De bontheid van de verhalen charmeert mij enorm. Vaak heb ik gelachen, gegrijnsd, een traan weggepinkt of nét even nagedacht over mijn eigen lief, leed en leven.

Mijn favorieten
Nieuwe schoenen -  Nico Voskamp
Wat als je schoenen laat maken van de huid van jouw overleden hond? Een horrorverhaal met een grappige twist.

De handen van Otto - Rina Brunt
Over een gewelddadige boerenkerel met sterke handen. Thriller!

Spa - Janine van der Hulst-Veerman
Herkenbaar! Als je onbedoeld een conversatie van het tafeltje naast je in een welness hoort en dan...

De handen van de schipper - Henk Wiesenekker
Een relaas over een woelige storm op zee - een stille krachtmeting tussen een schipper en Neptunus.

Lees hoe Henk de spanning inbouwt:

'Het voelde niet goed. Hij keek naar de lucht, maar zag
geen verandering. Zijn grote teen speelde op: storm opkomst?
Het was dwaasheid van zo’n teen. Wat wist die nou van het
weer?'

Arlimar en Horlimar - Alexander Jansen
Er was eens... een prins en die ging op pad, omdat een boel fundamentalistische fanatiekelingen onrust stoken in zijn land.

Tweehandig - Marjan Neulissen
Wat als een dierenarts - met verminkte vingers - een meegesleurd hondje opereert en revalideert. De slofjes van Jopie Remspoor!