￼Nepvlees - Belinda Aebi
Genre: Thriller
Paperback - 329 pagina’s
ISBN: 978 90 223 3158 3
Uitgever: Uitgeverij Manteau/WPG Uitgevers België
Verschijningsdatum: 22 mei 2015

Met dank aan WPG Uitgevers voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur;
(bron; wpg.be)
Met de regelmaat van een Zwitsers zakhorloge levert Belinda Aebi elk jaar een zenuwslopende thriller af. Haar hoofdpersonage is Maud Gelderman, de recht-voor-de- raapse inspecteur van de Gentse recherche. In Dubbelspel (2010), Het geluid van de stilte (2011), Het containermeisje (2012) en Darkroom (2013) is Gent de arena van moorden en misdaden. In de zomer van 2014 verscheen Zigeunerbloed, een thriller tegen de achtergrond van de Gentse Feesten. Dit jaar kunnen de fans van Belinda Aebi kennismaken met Nepvlees (2015)

De cover;
Een mooi, gladde en blinkende cover met als eye-cather een vrouwenoog. Deze cover straalt ‘iets’ uit. Is het mysterie? Zijn het de donkere kleuren of is het de glitter rond het oog? Hij roept in ieder geval vragen op en dat is belangrijk voor een cover. Ook niet onbelangrijk is, dat de titel onderaan staat, met daaronder de naam van de auteur in witte druk. Door die op deze manier te plaatsten, blijft de foto primeren. Ik geef de cover graag een 8.

Korte inhoud;
Op de teppan van het Japanse restaurant Zuma wordt het lichaam van een verkoolde vrouw aangetroffen. De autopsie en het identificatieonderzoek wijzen uit dat het lijk dat van chef-kok Kishi Takeda is. Maud Gelderman gaat samen met haar speurders Max en Gijs op onderzoek uit. Monique Regniers - bijnaam Mincko - hielp enkele jaren mee in de praktijk van haar echtgenoot Jan, een befaamd dierenarts. Nu Jan aan een slepende ziekte lijdt, sluit ze de praktijk, verkoopt het huis en gaat in een klein appartement in de Gentse Belfortstraat wonen. In de periode dat haar man nog in goede gezondheid was, kreeg hij een tip over gruwelijke praktijken in de Zuma. Monique is vastbesloten het geheim te ontsluieren en infiltreert.

Samenvatting;
Als de brandweer een melding binnenkrijgt uit restaurant Zuma en er ter plekke komt, vinden ze een verkoold lichaam op de teppan, een ijzeren plaat om voedsel op te bereiden. Al vrij snel wordt duidelijk dat het om Kishi Takeda gaat, de chef-kok van het restaurant en echtgenote van de eigenaar, Frank Ostyn.
￼Monique Regniers is jaren samen met Jan, een dierenarts die erg met het dierenleed begaan was. Maar Jan lijdt aan een slepende ziekte, waardoor ze de praktijk en het huis moesten verkopen. Nu verblijft Jan in een instelling en de aftakeling gaat snel. Monique woont, samen met hun hond in een kleine flat.
Een vijftal haar geleden hebben Jan en zij, samen met Wouter en Joris BSPCA opgericht, een vereniging die opkomt voor het dierenwelzijn en ijvert voor meer opgeleide mensen, een dierenpolitie en een dierenambulance.
Net voor Jan ziek werd was, is hij echter iets op het spoor. Alle aanwijzingen gingen richting Zuma en Monique is vastbesloten er achter te komen wat daar gaande is. Met een baantje als afwasser infiltreert zij in het Japanse restaurant. Zij is dan ook de laatste die haar cheffin levend zag.

Conclusie;
Dit is Aebi haar zesde thriller met Maud Gelderman en haar team. Net als in Zigeunerbloed is er ook deze keer geen hoofdrol voor Maud weggelegd en speelt zij mee op de achtergrond.

Aebi heeft gekozen om het verhaal te schrijven vanuit het perspectief van de dader en die dader krijg je dan ook al de eerste pagina’s mee. Door voor deze manier van schrijven te kiezen, laat Aebi je meekijken in het hoofd van de moordenaar. Wat is de drijfveer? Is het een gestoorde zieke geest, een psychopaat?

Op doordachte wijze worden de slachtoffers uitgekozen en wordt soms letterlijk ‘het vuur aan de schenen’ gelegd.
Belinda heeft met haar vorige boeken al bewezen dat zij een vlotte pen heeft en ook deze keer leest het verhaal, ondanks alle gruwelijkheden, weer vlot weg. Op gedetailleerde wijze beschrijft zij de moorden en de manier waarop de dader te werk gaat. Omdat ze dit op zo een beeldende manier doet, krijg je als lezer de rillingen alleen al bij de gedachte.

Toch weet zij de dader zo neer te zetten dat je er op een bepaalde manier sympathie voor opbrengt, zodat je voor een stuk meegaat in die visie en die gedachtengang. Dit komt vooral omdat het een menselijk verhaal is. Het is een verhaal over liefde en wraak, over dierenliefde en dierenleed, over loslaten en afscheid nemen! Je voelt dat de dader het hart op de goed plek heeft, maar beslissingen in eigen hand gaat nemen. Zelfs zonder scrupules zichzelf als ‘redder’ ziet en niet als moordenaar.

Dit boek heeft bijna alles wat ik in een goed boek wil terugvinden. Naast een gedurfd thema, vind je er herkenbare, bijna alledaagse gebeurtenissen, menselijke emotie die goed uitgewerkt is, actuele onderwerpen en verrassende wendingen in terug en dat maakt het verhaal geloofwaardig. Het boek is niet spannend in de zin dat je op het puntje van je stoel zit, maar er is een onderhuidse spanning, je wilt verder lezen. De opbouw naar de plot krijg je dan ook beetje bij beetje mee, de spanning wordt opgebouwd.

Helaas was ik naar het einde eerder teleurgesteld. Daar waar het verhaal goed uitgewerkt en tot in detail beschreven is, had ik op het einde een onvervuld gevoel. De spanning die je voelt tijdens het lezen zwakt, net als in Zigeunerbloed, af. Geen knal, niet het onverwachte, maar een mooie opsomming van feiten. En net daardoor geeft de laatste zin, voor mij, niet wat het zou moeten geven, de knaller!

Toch is dit een boek wat bij menig dierenliefhebber warm onthaald zal worden. Belinda weet waarover ze schrijft en schrijft realistisch en gedurfd, over een onderwerp waar het laatste woord nog niet over is gezegd.

Ik eindig met een quote uit ‘Nepvlees’;
“Een vrouw uit één stuk die goed was in haar vak en wist waar ze mee bezig was”.

Ik geef graag 4 liefdevolle sterren.
Karin Teirlynck
Team DPB