Ik heb naast het Nederlandse boek hiervan ook het Engelse audioboek ervan 'gelezen'. Bij het Engelse deel viel me op dat de schrijfster het woord "Abjectedly" nogal graag gebruikte. Iedereen deed wel iets "abjectedly". Ongebruikelijk woord, vandaar dat het me opviel.

Verder een vermakelijk verhaal, hoewel ik wel boos werd op de hoofdpersoon.
Zij wordt (al vrij vroeg in het verhaal) gewaarschuwd dat haar werk actief in een slecht daglicht wordt gezet. Dan gebeurt er iets waardoor ze zelf meemaakt hoe haar werk in een slecht daglicht wordt gezet, en het eerste dat ze doet is aan zichzelf twijfelen: "Heb ik dat echt gedaan?". Pas veel later beseft ze dat het met die smeer-campagne te maken heeft.

Maar het is een degelijke 'whodunnit' verhaal, waarbij je als lezer graag wilt weten hoe de moorden gepleegd zijn. Alleen het slot vond ik wat afgeraffeld.