“Een zwerver verliefd” is een neoromantische roman. Van Schendel schreef dit boek met grote verbeeldingskracht over het verlangen tot zwerven. Het is een droomwereld vol weemoedige eenzaamheid.

Het verlangen naar het vreemde, het verre, het nieuwe, het onbereikbare is een belangrijk thema in de neoromantiek. Voor de neoromanticus was het ideale bestaan dan ook het eindeloos zwerven om telkens nieuwe dingen te ontdekken. Ook het noodlot, dat er voor zorgt dat het verlangen niet vervuld kan worden, is een belangrijk thema. 

Verlangen ligt enigszins in het motief eenzaamheid opgesloten, maar er zijn ook genoeg andere voorbeelden van verlangen. Tamalone verlangt naar vrijheid, maar later verlangt hij ook naar liefde van Mevena.

Het grondmotief in deze roman is de onverenigbaarheid van zwerven en liefde. Tamalone wordt zijn hele leven gedreven door zwerfzucht, zijn verlangen naar het vreemde en nieuwe, maar ook, na zijn ontmoeting met Mevena, door liefde voor dit meisje. Het verlangen naar het vreemde is ook een verlangen naar eenzaamheid, onafhankelijkheid en ‘van zichzelf zijn’, wat in fel contrast staat met verlangen naar liefde: wie zich aan de liefde overgeeft en trouwt, is niet meer eenzaam, maar afhankelijk. De liefde drijft Tamalone zelfs tot daden die hij anders niet zou doen.

“Een zwerver verliefd” is een aanrader. Wanneer je begint met lezen, droom je als het ware weg. Er wordt een leuk verhaal verteld over Tamalone, die keuzes moet maken. Als lezer beleef je de ontwikkeling van Tamalone mee.