Toen ik geheel onverwacht een mailtje kreeg met daarin de vraag of ik Bijzondere Vertelsels mocht recenseren, zei ik onmiddellijk ja. Ik had al zoveel mooie dingen gehoord over dit boek en ik was echt al helemaal weg van de virtuele cover van het boek. Maar dan had ik het echte exemplaar in mijn handen en zoals verwacht kon ik niet stoppen met denkbeeldig te kwijlen.

Een van de bijzondere dingen aan dit boek is dat het wondermooi geïllustreerd en vormgegeven is. En dat is ook een van de sterkste punten aan dit boek. Met de prachtige pentekeningen had ik echt het gevoel dat ik een sprookjesboek aan het lezen was en dat was dan ook een beetje de bedoeling, denk ik dan. Ook hadden sommige pagina’s een gouden kleur en de titels en de eerste letter van de eerste zin waren prachtig vormgegeven. Ik bedoel: alleen daarom wil je het boek in je kast hebben. Zo’n mooie vormgeving waarover duidelijk lang is nagedacht. Ik denk dat het een van de mooiste uitvoeringen in mijn kast is. Echt waar, het is een schat.

Wat dan de échte inhoud betreft. Tja, daar ben ik ook helemaal weg van. Ik was er zo weg van dat ik elke dag het boek verstopte en er niet in mocht lezen tot ik ging slapen. Pas dan mocht ik van mezelf een verhaaltje lezen. Ik kreeg er zo’n nostalgische gevoelens van in mijn buik! Dit boek is niet echt voor kinderen bedoeld, want dat merk je soms een de wrede toon van het boek, maar toch had ik het gevoel dat ik weer helemaal terug in de tijd ging. En dat vond ik geweldig.

Zoals ik al zei, kan je snel denken dat dit boek voor kinderen zou kunnen geschreven zijn als je het niet binnen de context van De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine bekijkt. Ransom Riggs heeft duidelijk een heel andere manier van schrijven gehanteerd. Hij vertelde meer en liet leuke en soms grappige voetnoten na. Het was precies een toneelspel in een boek, want eigenlijk zou Millard (een personage uit De Bijzondere kinderen van Mevrouw Peregrine) het geschreven hebben. Door die echt vertellende schrijfstijl had ik echt iets van: wauw, ik lees iets bijzonders. Maar pas op: soms zijn de verhalen best verrassend en wreed. En dat maakt het juist niet kinderlijk en kan je gewoon echt genieten.

Uiteindelijk bestaat het boek uit 10 afzonderlijke verhalen. Ik ga ze niet allemaal afzonderlijk recenseren, maar ik heb wel een paar algemene dingen te zeggen. Als eerste vind ik de historie achter de ymbrynes echt geweldig. Met dit boekje kom je het eigenlijk allemaal te weten! Met een paar leuke verhalen weet je eigenlijk hoe een lus gecreëerd wordt en waarom bijzonderen zich moeten verschuilen. Ten tweede vond ik het geweldig dat de verhalen zich (bijna) allemaal in een andere uithoek van de wereld bevinden. Zo kwam ik in contact met andere culturen en wou ik alleen maar meer ontdekken over de wereld van de bijzonderen. Als laatste wil ik een groot applaus voor de eindeloze fantasie van Ransom Riggs. Steeds weer verbaasde hij mij met unieke plottwist en bijzondere personages. Ik wou alleen al verder lezen omdat ik wilde weten wat hij nog allemaal in zijn trukendoos had.

Bijzondere vertelsels is hét boek bij de serie. Maar zelfs dan nog, kan je het ook perfect oppakken als je nog kennis moet maken met een van de boeken. De vormgeving is prachtig. De belettering is prachtig. De cover is prachtig. De auteur is prachtig. Heb je dus nog eens zin om die goed oude fibes van in de kindertijd te herbeleven? Dan neem je best dit (kinder)boek met volwassentintje op en geniet.