Katie Ganshert’s roman Het lied van de feniks begint met een proloog die de lezer meeneemt naar de dag dat het leven van Autumn Manning voorgoed veranderde. De dag dat 22 mensen in Chicago omkwamen tijdens een bomaanslag in een trein. Autumn was een van de passagiers in de getroffen coupé, maar overleefde de aanslag op miraculeuze wijze. Door haar trauma herinnert Autumn zich niet meer precies wat er allemaal gebeurde voorafgaand aan de aanslag. Echter, sinds dat fatale moment kampt ze met ‘survivor’s guilt’, een knagend schuldgevoel dat ze niet van zich af kan schudden. Een jaar na de ramp stelt ze zichzelf nog elke dag de vraag ‘waarom?’. Waarom was juist zij degene die bleef leven? ‘Redding’ voor Autumn komt in de vorm van Reese, de 12-jarige dochter van Vivian, een van de slachtoffers van de aanslag. Reese wil dat Autumn haar helpt met het maken van een eerbetoon aan de slachtoffers, maar Reese’s vader, Paul, is het hier totaal niet mee eens en probeert zijn dochter op andere gedachten te brengen.

Hoewel Het lied van de feniks een hoop tragedie bevat, is het tegelijkertijd een heel hoopvol boek. Ganshert laat heel mooi zien hoe een tragedie mensen samen kan brengen. Stukje bij beetje onthult ze stukjes informatie die relevant zijn voor de personages en voor de ontwikkeling van het verhaal. Dit maakt dat je het boek het liefst in een ruk uit wil lezen. De roman laat je ook stilstaan bij de vraag die Autumn zichzelf keer op keer stelt – waarom? Waarom gebeuren dingen? Hoe ga je om met je emoties wanneer je iemand verliest? En welke rol speelt God in dit alles? Niet alle vragen worden beantwoord, maar je wordt als lezer wel aan het denken gezet over hoe jij zelf naar de wereld kijkt en hoe jij in Autumns en Pauls situatie zou handelen.

Verder is de romantiek in het boek zeker van toegevoegde waarde, maar de nadruk ligt vooral op de persoonlijke groei van de personages, zowel op emotioneel als spiritueel gebied. In die zin is het beeld van de feniks in de titel erg passend. Autumn, Reese en Paul voeren elk hun eigen innerlijke strijd, maar slagen er uiteindelijk stuk voor stuk in om de aanslag en de gevolgen daarvan een plekje te geven.

Spiritualiteit en religie spelen een grote rol in het verhaal, en dat zal niet iedereen aanspreken. Maar laat je hierdoor niet weerhouden dit boek te lezen. Het lied van de feniks is een spannend en aangrijpend verhaal over universele thema’s als verlies, schuld en liefde, en Ganshert’s levendige manier van schrijven maakt dit boek een echte aanrader.