Het schelle geluid van de schoolbel kondigde de lunchpauze aan. Er brak chaos uit in het klaslokaal. Mevrouw Bosveld riep nog iets over het huiswerk dat ze net opgegeven had, maar ze kwam niet boven het gestommel en enthousiaste geklets van haar leerlingen uit. Iedereen had haast om weg te komen. Melissa stopte vlug haar boek in de tas. Geschiedenis was best interessant, maar ze vond de lessen vreselijk saai. Het ging de hele tijd over oorlogen en beroemde krijgsheren en keizers. Nooit eens over het dagelijkse leven van het gewone volk. En dan al die jaartallen! (blz. 5)

Tijdens de pauze komt Debbie, de tweelingzus van Melissa, naar haar toe. Ze vraagt of ze ook geschiedenis hebben gehad die dag. Mevrouw Bosveld heeft bij haar klas namelijk verteld over een magisch beeldhouwwerk dat sinds kort op het kerkhof van de Sint Jan staat. Samen met haar vrienden gaat ze hier vannacht naar kijken, want de magie van het beeld kan alleen ’s nachts gebruikt worden. Ze wil dat Melissa meegaat. Die heeft daar helemaal geen zin in, maar laat zich uiteindelijk overhalen. Diezelfde avond zitten ze bij het kerkhof te wachten tot iedereen er is. Als alle vijf aanwezig zijn gaan ze op zoek naar het beeld.

Als ze het beeld aanraken gebeurt er iets vreemds. Het donker verdwijnt en het wordt opeens ontzettend licht. En dan verdwijnt alles. Als ze even later wakker worden blijken ze in een andere wereld te zijn. Ze zijn vlakbij een bos. Ze lopen een stukje om te kijken waar ze zijn en of ze weer terug naar huis kunnen. Ze ontmoeten een man met zijn hond. Hij heeft een kar bij zich. Hij is koopman en onderweg naar de grote stad. De kinderen mogen met hem mee. Maar als ze bij de stad aankomen laat hij hen arresteren.

Het lijkt alsof iedereen bang voor hen is. Hoe komt dat? Wat gebeurt er allemaal? Hoe komen de vijf jongeren weer thuis?

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk