Ik zal niet zo gauw naar kortverhalen grijpen, daarvoor laat ik mij te graag onderdompelen in sferen die een tijdje aanhouden. Maar soms wordt er iets aangeraden en ben je benieuwd.
12 kortverhalen, ik heb ze in één dag uitgelezen! Dravend van het ene naar het andere merk je dat ze bij elkaar horen. Dit zijn verhalen over angst, soms realistisch soms onwerkelijk maar steeds pakken ze je bij je nekvel omdat ze zo eigentijds zijn. Dit boek verplicht je na te denken over onmacht en zinloos geweld, we schuiven deze gedachten soms iets te gemakkelijk weg.
Blasim Hoessin zijn terrein is Irak, hij schrijft erover als burger, als soldaat, als toeschouwer maar steeds zit je middenin de Apocalyps van terreur die nergens toe leidt. Hoessin schrijft bijtend hard realistisch maar ook fantasierijk, hij is echt getalenteerd om verbeelding tot realisme te maken. De verhalen beschrijven is zinloos, daarvoor zijn ze te gebald, te kort en to the point. Ik laat het liever aan de lezer over deze nietsontziende, choquerende maar betoverende verhalen over zich te laten komen. Waar waan en werkelijkheid elkaar kruisen en overlappen.
Een ding staat vast het zal niemand onberoerd laten! Dit moest enkele dagen bezinken bij mij…http://www.boekensite.gent/node/2583