“De Ruiters van de Dood, Gabriël “ is een intrigerend boek.
De hoofdpersoon, Gabriël, probeert zijn lot te ontlopen. Gedurende het verhaal blijkt (natuurlijk) dat dit niet gaat lukken.
Het is in een vlotte stijl geschreven, die vooral de Young Adults zal aanspreken.
De Dood wordt niet neergezet als een persoon met twijfels of gevoelens. Hij blijft een abstract begrip (met een doel) en dat vind ik zelf erg prettig. De Dood moet mysterieus en ongrijpbaar zijn, we weten immers niet wat er met ons gebeurt.
Een andere, erg gedurfde keuze is het ontbreken van een vrouwelijk hoofdpersonage. Dat maakt het verhaal voor vrouwen uitdagend om te lezen, omdat de identificatie van een lezeres met een mannelijk hoofdpersoon niet altijd makkelijk verloopt. Er is ook geen sprake van een romantische ontwikkeling. Dit gegeven staat de boeiende lijn niet in de weg, integendeel. De schrijfster kan door het ontbreken van zo’n spanningsveld, haar verhaal alle ruimte geven om te groeien en dat doet ze dan ook overtuigend.
Er is voldoende tempo in het verhaal, het raast zeker niet door. Niet alle vragen worden beantwoord. Was “Gabriël” een op zichzelf staand boek geweest, dan zou ik dat teleurstellend hebben gevonden. Echter, het maakt deel uit van een serie en in zo’n geval laten de losse eindjes je met een verlangen naar meer achter.
Dit boek is een sprankelend en spannend debuut van Bianca Schepel en het veelbelovende eerste dele van de serie “Ruiters van de Dood”.