De titel De idealist verwijst naar Tesla. Lees hierover meer in deze recensie.

In deze roman lees je hoe hoofdpersoon Niki Terura nadenkt over hetgeen haar overkomt. Dat alles moet toch een reden hebben? Ze schrijft alles op en pas op de allerlaatste bladzijde van het boek lees je wat de reden daarvoor was. Hilarisch!

Niki lijkt niet van deze wereld te zijn, zo onschuldig komt ze op de lezer over. Maar vergis je niet, ze is in staat om een helikopter te eisen wanneer haar nona (oma) gevallen is. Door bluf en leugens krijgt ze veel voor elkaar. Het leven in Kroatië is een leven met gebruiksaanwijzing; als je niet weet aan welk touwtje je moet trekken of wie je een envelop met geld moet geven, gebeurt er helemaal niets. Dat is hoe het leven in Kroatië is, gezien door de ogen van Niki.
Haar nona is degene die Niki een thuis heeft gegeven.

Haar vriendin Anja is ook heel belangrijk voor Niki. Als kind was Niki de enige persoon die ondanks dat Anja dyslectisch was slechter kon lezen dan Anja. Niki leerde later dat ze niet bang hoefde te zijn van letters, die waren niet zo belangrijk. Belangrijk is wat erachter schuilt; het gaat om het verhaal.

De tweelingbroers Takje en Moker brengen Niki in contact met de ideeën van Tesla, waardoor ze een heel andere kijk op haar eigen leven krijgt, maar ook denkt dat ze dingen voor anderen kan gaan veranderen.

Tijdens het lezen leer je meer over de uitvinder en natuurkundige Nikola Tesla. Hij was een idealist en veel van zijn ontwerpen werden door anderen zoals Edison en Marconi ingepikt om als hun eigen ontwerp gepresenteerd te worden. Soms won Tesla een rechtszaak als het over eigendom ging, maar Edison deed het af als een Amerikaanse grap.
Ook leerde ik in dit verhaal over het werk van Edward Bernays, het neefje van Sigmund Freud. Bernays was een pionier in de toepassing van de onderzoeksresultaten van de jonge psychologie en sociale wetenschappen in de toegepaste public relations.

Ondanks dat het verhaal zich afspeelt in een voor mij totaal onbekend omgeving met onbekende gebruiken is het geen onbegrijpelijk verhaal geworden; het is een vlot lezend boek geworden door de vele, natuurlijke dialogen en de prachtige wijze waarop de auteur omgeving en beleving beschrijft.

Ik heb met plezier kennisgemaakt met het ongekunstelde werk van Tomica Šćavina en heb ‘De idealist’ graag gelezen.