Warm Bodies stond al lange tijd ongelezen in mijn kast en eind juni besloot ik hier verandering in te brengen. Ik had wel zin in een zwijmelverhaal met een vleugje actie - al bleek Warm Bodies van Isaac Marion algauw veel meer dan dat. Waar ik een clichématig romantisch Young Adult verhaal verwachtte, kreeg ik opeens een veel volwassener verhaal voorgeschoteld over de liefde en over wat ons mensen mensen maakt.
R is een zombie. Hij heeft geen herinneringen en weet zelfs zijn eigen naam niet meer, vandaar 'R'. Hij heeft een voorliefde voor ritjes maken op de roltrappen van het verlaten vliegveld waar hij met zijn mede zombies woont en brengt veel tijd door in een Boeing 747, zijn thuis. Hier luistert hij naar elpees van Sinatra en verzamelt hij de souvenirs die hij meebrengt uit de ruïnes van de menselijke beschaving. Af en toe komt hij met levende mensen in contact - voornamelijk als hij op jacht gaat naar voedsel. Een zombie moet natuurlijk eten.
Op één van zijn strooptochten ontmoet R een meisje: Julie. In plaats van haar op te eten, zoals de zombies met de rest van haar vriendengroep doen, neemt R Julie mee naar zijn Boeing 747. Eerst is ze zijn gevangene, maar algauw ontstaat er een soort van vriendschap tussen de twee. Hoewel Julie er heerlijk uitziet, wil R haar allesbehalve opeten, hij wordt namelijk met de dag verliefder op haar.
Warm Bodies was boven verwachting goed! Ik verwachtte een cheesy romantisch young adult boek - zeker met die cover, waarmee ik nauwelijks in de trein durfde te zitten - maar ik kreeg een volwassen en origineel zombieverhaal. Met uitzondering van het einde, dat toch een beetje cliché en afgeraffeld aanvoelde, ben ik zeker fan. Daarentegen moet ik wel zeggen dat ik Warm Bodies prima vind als standalone: ik denk niet dat ik het vervolg ga lezen. Voor mij was het boek precies goed zo. Wel ben ik erg benieuwd naar de verfilming, al zag de trailer er stiekem toch wel wat cheesy uit.
Ik vond het heel tof om te lezen uit het perspectief van een zombie. R weet niks meer van zijn leven als mens, maar zijn kleding wijst erop dat hij een zakenman was. Ook naar zijn leeftijd kunnen we enkel gissen, al vond ik hem persoonlijk redelijk volwassen overkomen. Maar het kan zijn dat de transformatie tot zombie dat met je doet ;) Ik vind R sowieso een interessant personage, omdat hij doorheen het boek veel ontwikkeling doormaakt. Aan het begin kan hij bijvoorbeeld enkel een beetje grommen en korte woorden zeggen, maar gaandeweg komt zijn spraakvermogen langzaamaan terug. Ook op het vlak van persoonlijkheid zien we hem zichzelf ontwikkelen.
De schrijfstijl is erg mooi en filosofisch. Tijdens het lezen moest ik soms echt even stoppen om na te denken over mooie quotes. Ondanks het feit dat Warm Bodies over zombies gaat, is het wat mij betreft echt een viering van het leven. Ook leuk zijn de tekeningetjes waarmee ieder hoofdstuk begint: dat geeft het verhaal net een beetje extra.
Warm Bodies is een origineel verhaal geschreven vanuit het perspectief van zombie R, die op een dag besluit een meisje te redden in plaats van haar op te eten. Wanneer hij verliefd wordt op haar, wordt hij zelf steeds menselijker. Maar is hij menselijk genoeg om de rest van de mensheid van zijn goede intenties te overtuigen? En kan hij zijn eigen soort - zijn mede zombies - zomaar achterlaten? Een tof boek, met veel meer inhoud dan ik op voorhand dacht. De mooie schrijfstijl wist me hier en daar te raken, al was het einde dan helaas toch weer wat voorspelbaar. Ik sta niet te popelen om het vervolg te lezen, maar vond dit een prima standalone.