Dit boek viel me meteen op toen ik het voorbij zag komen op Facebook. Toen het boek ook in de bib beschikbaar was, nam ik het meteen mee. Ik was heel benieuwd naar het verhaal.

De binnenkant van het boek, de flappen dus, is weergegeven in een vrolijk bloemetjesbehang. Echt zoveel mooier dan het klassieke wit!

Anneloes, oftewel Loes, verhuist na een scheiding naar Frankrijk. Ze verlaat haar luxeleventje in Nederland en kiest voor een plattelandsleventje in Frankrijk. Het huis dat ze koopt, heeft weliswaar de jaren doorstaan, maar er is toch nog veel werk om het bewoonbaar te maken. Vooral als ze een chambre d'hôtes wil beginnen. Gelukkig kan ze rekenen op de goodwill van onder andere de klusjesman Sjoerd, maar ook de vrouwelijke buren verwelkomen l'hollandaise met open armen. Toch twijfelt Loes nog soms: was het wel een goed idee om Nederland achter te laten voor dit Frans avontuur?

De schrijfstijl van Michelle Visser is eerder beschrijvend. Ze doet dit zo goed dat je je in Frankrijk waant. Je krijgt het beeld zo binnen in je hoofd door de schrijfstijl.

Dit boek is het begin van een reeks en dat is er ook aan te merken. Het verhaal is nog niet helemaal verteld. Waar andere auteurs alles in 300 pagina's samenvatten (wat uiteraard ook leuk om te lezen is!), gaat het in dit boek heel gemoedelijk. Er gebeurt op romantisch vlak niet zo veel, maar dat betekent niet dat er geen sfeer is in het boek. De schrijfstijl van Michelle Visser creëert die typisch Franse, gemoedelijke à l'aise-sfeer moeiteloos, zonder dat er veel moet gebeuren.

Het huis met de blauwe luiken is een boek in het genre dat tegenwoordig vaak wordt uitgegeven, maar dat zich op de één of andere manier differentieert van andere boeken. Het verhaal is gemoedelijk, maar nog niet afgerond. Daarvoor is het wachten op deel 2.