Een van de andere redenen dat ik eerst Losgeld voor Erak lees en daarna pas De Magiër en Het Beleg van Macindaw is eerlijk gezegd ook omdat ik dit verhaal dus echt stukken beter. Boek 5 en 6 zijn mee van mijn favorieten in deze reeks. Daar heb ik een paar redenen voor:
Ten eerste, Alyss heeft eindelijk een belangrijke rol in dit verhaal. Ik vind haar echt een geweldig personage, en helaas heeft ze naar mijn mening nooit genoeg in de spotlight gestaan. Dit boek brengt daar verandering in. De chemie tussen haar en Will - op meerdere vlakken - is echt goed neergezet.
Ten tweede, de hond (ze heeft nog geen naam). Ik ben niet echt een hondenmens, eerder een kattenpersoon. (Misschien vind ik Witte Kat van Holly Black daarom wel zo goed...) Maar voor een paar rassen maak ik wel een uitzondering, onder andere herdershonden. Wills hond lijkt me echt een geweldig beest, knap neergezet ook én relevant voor het verhaal. Ze wordt er niet zomaar ingegooid zodat hij zich wat minder eenzaam zou voelen, ze speelt ook effectief een rol.
Ten derde: geen Arnaut, behalve in de epiloog. Aangezien ik het niet zo voor Arnaut heb, was dat dus ook wel een keer leuk.
De plot zit goed in elkaar, met de gewoonlijke spanning en humor zoals we die ondertussen al kennen, met een goeie plottwist en een origineel verhaal op zich. Daar hoef ik niet zo veel over te zeggen, lijkt me. Behalve dan dat er in dit boek - en het vervolg - een paar scènes inkomen die me, om de een of andere reden, doen denken aan Monty Python's Quest for the Holy Grail. Die scène met dat Konijn van Troje, weet je wel. God mag weten waarom, want het is niet alsof er hier ook zo'n konijn in het boek zit, maar goed. Absoluut een pluspunt!
10/10