De schrijnende memoires van een jongeman die steeds verder afglijdt in de vergetelheid als hij niet meer in staat is om aansluiting te vinden bij anderen. Dit individuele leed is impliciet gekoppeld aan de Russische Revolutie en de opkomst van grote communistische idealen. Zo wordt het een literair meesterwerk dat voorbij zijn eigen historische context gelezen kan worden, maar dat óók een vlijmscherpe kritiek vormt op maatschappelijke ontwikkelingen van toen het geschreven werd. Het heeft iets weg van Kafka in hoe het verhaal verteld wordt van een individu dat gemangeld wordt door zijn eigen innerlijke tekortkomingen en het genadeloze sociale darwinisme om hem heen.