Ik las Laura H., een boek van meer dan 500 blz in drie dagen tijd. Dus dan moet het wel een hele goede zijn. Het meest heftige en bizarre, waargebeurde verhaal wat ik in de laatste tijd las.

In de zomer van 2016 staat buiten het kalifaat van de Islamitische Staat, een jonge vrouw met twee kinderen. Huilend vertelt zij Laura te zijn, uit ‘Sweet Lake City’, net ontsnapt van de IS. Haar man, Ibrihim - jihadist, is neergeschoten. En het enige wat ze wil is terug naar huis, naar Zoetermeer in Nederland. Wat volgt is haar terugkeer naar Nederland, waar ze op Schiphol gearresteerd wordt. Want zou ze een opdracht hebben gekregen uit het IS om een aanslag te komen plegen?

Wat volgt is dit boek, een boek wat te verdelen is in het verhaal van Laura van geboorte tot ontsnapping uit het IS. Waarbij familieleden, vrienden en zelfs jeugdzorgwerkers hun verhaal doen over dit meisje. En daarnaast het verhaal na de reis door de Woestijn om bij de bekende quote op tv terecht te komen. En hoe Laura’s vader echt alles overhad om Laura en zijn kleinkinderen weer veilig thuis te krijgen, de absolute liefde te lezen in de verstuurde WhatsApp-berichten.

Dit verhaal leest al een trein. Wat ik al noemde, het verhaal is zó heftig en zó bizar. Hoe het leven van iemand zo op z’n kop gezet kan worden door een zoektocht naar liefde en waardering. Hoe dit kan leiden tot een leven van geweld en misbruik. Mijn hart schrijnde.

Wat dit boek heel goed laat zien, en wat dan ook een knap staaltje journalistiek van Thomas Rueb is, is hoe elk verhaal meerdere kanten heeft. Ja, Laura H. is verliefd geworden op de verkeerde persoon en is soort van vrijwillig het IS binnengelopen. Maar zo simpel ligt dit ook allemaal weer niet. Ze is een kwetsbaar meisje, maar ook een oersterke vrouw en een liefdevolle moeder die alles overheeft voor haar kinderen.

Ik zou dit boek van harte aanraden aan elke lezer!