Ditmaal niet Erlendur (of één van zijn collega's) in de hoofdrol, maar Marion Priem, de leermeester van Erlendur. In eerdere boeken kwam zij al een paar lkeer langs. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de koude oorlog en de schaaktweekamp tussen Bobby Fischer en Boris Spassky op IJsland.

Een 17-jarige jongen wordt vermoord in een bioscoop. In eerste instantie lijkt niemand iets gezien of gehoord te hebben. Langzaam wordt het raadsel opgelost.

Het boek is zeker niet slecht, maar haalt het ook zeker niet bij de eerdere boeken van Indridason. Hoe dat komt? Enerzijds omdat het verhaal niet echt spannend is en anderzijds doordat de hoofdrolspelers niet echt tot leven komen. Je wordt nauwelijks meegenomen in hun gedachten en motieven. Ook de door het hele boek terugkerende hoofdstukken over de jeugd van Marion Priem voegen wat mij betreft niets toe.