...’De koning wil je nooit meer zien.’ Zijn stem klonk toonloos. ‘Omdat je niet bent wie we dachten dat je was.’ Zijn gezicht was uitdrukkingsloos... ‘Dat ben ik wel!’ riep Kate uit. ‘Ik ben altijd mezelf gebleven!’ Ik knikte en voelde mee met haar. Het klopte wat ze zei. Ze was inderdaad altijd Kate Howard gebleven en ze had nooit koningin mogen worden. Hoe was dat toch gebeurd? Hoe was ze ineens in een huwelijk met de koning verzeild geraakt? Het was absurd. Een fout. En niet één die zij had gemaakt... Katherine Howard was een gewoon meisje, die toevallig koningin werd. Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Cat Tilney. Een vriendin, die net zoals Kate haar jeugd doorbracht bij de hertogin van Norfolk. De meisjes werden erg vrij gelaten. Ook de opleiding was gebrekkig. De relatie met Francis Dereham komt ruim aanbod. Thomas Culpeper blijft meer op de achtergrond. Een aanrader als je van historische romans houdt.