Marissa Rogers is een jonge vrouw met een aardige baan in New York. Ze heeft een LAT-relatie maar is erg onzeker over haar uiterlijk en worstelt met haar gewicht. Ze is al sinds haar schooltijd hartsvriendinnen met Julia Ferrar, een mooie, populaire en ook behoorlijk verwende meid. Alles moet wijken voor hun vriendschap, en vooral Julia stelt hoge eisen aan Marissa. Eigenlijk speelt Marissa altijd tweede viool.

Dan wordt Julia geschept door een auto en loopt een hersenkneuzing op. Ze is zichzelf niet meer; ze lijdt aan geheugenverlies en stemmingswisselingen, die regelmatig uitmonden in heftige woedeaanvallen. Marissa lijdt erg onder de situatie maar laat zich veel welgevallen om de vriendschap te bewaren. Julia kan er toch niets aan doen dat ze trauma heeft opgelopen. En het is mogelijk dat ze helemaal herstelt, ook al zal dat lang duren. Als het al gebeurt…

Tot Julia geobsedeerd raakt door een gebeurtenis uit hun gezamenlijk verleden. Ze heeft Marissa eens zodanig gemanipuleerd - uit jaloezie - dat die haar toenmalige relatie met Nathan beëindigde. Marissa heeft Nathan sindsdien nooit meer gezien. Kennelijk voelt Julia zich schuldig, want ze probeert uit alle macht Marissa en Nathan weer aan elkaar te koppelen. Dit levert voor Marissa een hele pijnlijke situatie op, aangezien ze dacht gelukkig te zijn met haar huidige vriend.

Julia & ik vertoont veel chicklit-eigenschappen. Het is eigentijdse, romantische fictieliteratuur. Een vlot lopend verhaal, met een duidelijke verhaallijn, zonder literaire pretenties. Tevens zijn de verschillende scenes tot in behoorlijk detail beschreven, waardoor het makkelijk is je een voorstelling te maken.
Als debuut is het een leuk boek, maar Camille Noe Pagán doet er wijs aan voor een volgend boek een echte keuze te maken. Gaat ze voor chicklits, of voor gewone romans?

Vertaald door H. Van Soest en Tjitske Zuderbaan.