De Verborgen Kleitabletten speelt zich grotendeels af in het Irak voor de Amerikaanse invasie, als Saddam Hoessein nog aan de touwtjes van het tweestromenland trekt. Het verhaal begint echter in Rome, waar tijdens een archeologisch congres Clara Tannenbaum bekendmaakt dat haar vader kleitabletten heeft gevonden, waaruit bewezen kan worden dat aartsvader Abraham heeft bestaan. Die bekendmaking brengt niet de reactie teweeg die Tannenbaum ervan verwacht had. Haar optreden heeft wel andere, onvoorziene gevolgen. Door haar achternaam komen vier oudere mensen haar op het spoor. Zij zoeken al hun hele leven naar Tannenbaums grootvader, die zij om het leven willen laten brengen. Om een oude rekening te vereffenen, huren zij een moordenaar in.

Er wordt een archeologische expeditie opgezet die meer kleitabletten moet opleveren. Maar een groep kunstsmokkelaars heeft het voorzien op de tabletten die samen de Stenen Bijbel vormen. Ook zij huren een moordenaar in om de tabletten, als ze gevonden worden, te stelen, desnoods met fors geweld.

De Verborgen Kleitabletten wordt door de uitgever een "historische thriller" genoemd. Toch speelt het overgrote deel van het boek zich in de moderne tijd af. Het label "archeologische thriller" is beter met de inhoud in overeenstemming, hoewel de gemiddelde archeoloog een hartverzakking zal krijgen bij de rigoreuze manier waarop Clara Tannenbaum de opgraving in Irak verricht. Eigenlijk gaat het boek vooral over twee samenzweringen en het onderlinge wantrouwen tussen de hoofdpersonen. De personages komen daarbij niet sympathiek over, of het moet de naïeve priester Gian Maria zijn. Het gevolg is dat je met niemand echt meeleeft.

Julia Navarro gaat ook moeilijke passages uit de weg. De grootvader van Clara Tannenbaum wordt zwaar bewaakt, zodat het vrijwel onmogelijk is voor beide huurmoordenaars daar voorbij te komen. Het lukt hen beide, maar Navarro laat na te beschrijven hoe. Later in het boek, als de oorlog bijna uitbarst, vraagt Clara Tannenbaum zich af hoe ze uit het land kan komen. Hoe dat in z'n werk gaat, beschrijft Navarro ook niet. Omdat ze zulke passages overslaat, mist het verhaal de spanning die de schrijfster ermee had kunnen oproepen. Zo is De Verborgen Kleitabletten het boek van de gemiste kansen. Vooruit, twee sterren voor de poging er iets van te maken.