Blog van Rabbit Hayes
1 september 2009
Opperste staat van paraatheid

‘Vandaag kreeg ik de diagnose borstkanker. Ik zou doodsbang moeten zijn, maar ik ben juist vreemd opgetogen.‘

De start van het boek 'De negen dagen van Rabbit Hayes', een vrouw die houdt van het leven. En van de mensen om haar heen, haar dochter, haar familie. Een vrouw vol met levenslust en plannen. Maar soms moeten plannen aangepast worden…

‘Ik laat angst, woede en verdriet links liggen om al mijn energie in deze strijd te steken. Ik zal elke voorgestelde behandeling ondergaan. Ik zal goed eten, ik zal lezen, luisteren en alles over het onderwerp leren wat ik kan. Ik zal doen wat er gedaan moet worden. Ik zal dit overwinnen.‘

Het boek bestaat uit 9 delen (negen dagen) en 17 hoofdstukken. Door de prettige en enerverende verteltrant wordt je als lezer meteen het verhaal in getrokken en wordt je meegesleept in een overweldigend verhaal. De personages zijn afwisselend aan het woord en er is er geen een bij waar je geen klik mee krijgt. Personages die je raken en waar ik stuk voor stuk van ben gaan houden. De verbondenheid tussen deze mensen is groots en het is onmiskenbaar dat de familieband zeer hecht is. De ziekte van Rabbit brengt ze nog dichterbij elkaar dan voorheen. Er worden veel herinneringen opgehaald en mede hierdoor wordt er een duidelijk beeld geschept van de personages. Langzamerhand begon ik een verbondenheid te voelen met de personages, alsof het mijn eigen familie en vrienden betrof.

Mijn eerste gedachte na het lezen van dit boek? Wow, wat een prachtig verhaal en wat fantastisch geschreven. 'De negen dagen van Rabbit Hayes' vertellen over een moedige vrouw die de lezer laat beseffen wat nu eigenlijk belangrijk is in het leven. Dat je moet genieten van de kleine dingen om je heen en wat sterk in het verhaal naar bovenkomt is hoe belangrijk familie is. Ondanks het verdriet en de machteloosheid dat in dit verhaal heerst, wordt het op zo’n luchtige en humoristische wijze geschreven dat er geregeld een glimlach op mijn gezicht verscheen. Het boek bracht mij regelmatig terug in de tijd. Een tijd waar nare herinneringen aan kleven maar ook vele mooie herinneringen. Gedachten die waardering voor het leven geven.

'De negen dagen van Rabbit Hayes' heeft mij ontzettend geraakt, nog steeds heb ik moeite het los te laten en is het verhaal nog in mijn gedachten aanwezig. Een must-read en ondanks dat het verhaal vaak een glimlach te voorschijn zal toveren, vergeet toch niet de tissues klaar te zetten.