In het eerste deel, 'Lichte jaren' van de vierdelige serie "De Cazalet-kronieken' maakt de lezer kennis met de familie Cazalet, een welgestelde familie met aan het hoofd William en Kitty (baronie). De werf is een familiebedrijf waarin ook twee van hun zoons werken.
Verhaal speelt zich af in Londen en in Sussex, het buitenverblijf van de familie.
Het zijn de jaren vlak na de victoriaanse tijd en net voor WOll , beide thema's komen uitgebreid aan de orde.

Het echtpaar William en Kitty heeft vier kinderen, waarvan er drie zelf ook weer een gezin hebben. Aan de hand van beschrijvingen van het huishouden, de gewoontes en gevoelens en gedachten van de personages komen we heel wat van al deze mensen te weten en ook hoe een welgestelde familie een huishouden organiseert. Diverse kleurrijke bijfiguren, zoals bedienden, chauffeur en keukenpersoneel maken het verhaal geloofwaardig en compleet.

Hoewel wij als lezer alles meekrijgen wat er gebeurt, geldt dit zeker niet voor de personages zelf. Lang niet alles wordt besproken en er is dan ook sprake van intriges, geheimen, bedrog en jaloezie. Was dit typisch iets van die tijd, Engels of had het met de sociale klasse te maken? Hoofddecor is het familiehuis in Sussex waar de hele familie bij elkaar is.
Een speciaal plekje verdient de schrijfster voor de wijze waarop ze in de hoofden van de kinderen kijkt en hun plezier, hun angsten, hun hoop en wanhoop weet over te brengen.

Op een schilderachtige manier beschrijft de auteur de landschappen, de kleding, het eten en de huizen . Ze gebruikt soms termen die ons vreemd in de oren klinken zoals 'chemise-enveloppe' een kledingstuk van weleer en dat geeft het verhaal wat extra's mee.
Verder zien we het puriteinse van het victoriaanse tijdperk regelmatig terugkomen in het verhaal, de taboes die er waren terwijl aan de andere kant angstig naar de nabije toekomst gekeken wordt in verband met de dreiging van WOll, deze wordt door de volwassen als 'De Situatie' aangeduid.

Een fijn boek dat een vervolg verdient.