Wanneer ik vanmorgen koffie zet bedenk ik dat ik het meeste hou van gewone dagen. Veel meer dan van kerst, klaas en koningsdag. Hetzelfde geldt eigenlijk voor mensen. ‘God houdt het meest van gewone mensen’, zei Abraham Lincoln ooit, ‘daar heeft Hij het meeste van gemaakt.’ Ik ben het daar wel mee eens en vind het een mooie gedachte.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Niets is heerlijker dan te praten met bijzondere types, uitzonderlijk begaafden en mensen die een volstrekt eigen kijk op de zaak hebben, waardoor zij zichzelf en hun omgeving optillen, maar soms ook zwaar in de problemen brengen.

De geniale vriendin in het boek De geniale vriendin is zo iemand. Nog even in het midden latend wie die geniale vriendin precies is, wil ik wel graag verklappen dat ik het een geniaal boek vind. Gelukkig zijn er vier delen verschenen in deze reeks Napolitaanse romans van Elena Ferrante, dus weet waar je aan begint, maar heerlijk is het wel.

Nu zijn er mensen die de Nederlandse vertaling heel slecht vinden en het liever in het Frans of Engels lezen, maar dan zou ik toch de voorkeur geven aan het Italiaans samen met plat Napolitaans, want dat moet wel echt fantastisch klinken, maar verder dan een cd met Italiaans voor op vakantie, die in de deur van de Volvo ligt, gaat mijn kennis van deze mooiste aller talen niet.

De Napolitaanse romans beschrijven het verhaal van twee vriendinnen in een arme wijk in Napels. De geniale vriendin begint met hun kindertijd en vroegste jeugd in de jaren vijftig, zestig. Het is prachtig geschreven. Ik heb nog wel eens de gewoonte om mooie passages aan te strepen voor later, waar ik dan nooit meer naar kijk, en in de boeken van Ferrante zie het blauw van de rook, kun je wel zeggen.

Zo mooi en direct als zij een situatie met het gevoel daarbij beschrijft, dan voel ik ja, zo is het precies! Je begrijpt wel dat dit mooie boeken zijn om te gaan lezen. En dan heb ik het over het verhaal nog niet eens gehad. Een arme hechte wijk in Napels in de jaren zestig, waar twee slimme meiden zich ontworstelen aan wat gewone mensen op gewone dagen het liefst willen.

Ate Vegter, 15 juni 2018
www.atevegter.wordpress.com