Wat leuk om nu te weten waar die gekke aigu in zijn naam vandaan komt. En om te denkten te snappen waarom hij hem al die tijd aangehouden heeft...

Vanaf de opening (in Peshawar) tot het eind (Zwagerman) een gewelig boek. Er zitten meerdere filmscripts in verstopt: onder meer over de treinkaping in Drenthe, de vliegramp op Tenerife, maar ook onkele onvergetelijke minder bekende moeders. Er zit muziek in en dans en drijfveren achter politiek en ondernemen.
Ik vind het allereerst een handboek voor journalisten (niet alleen interviewers), maar ook (vergeef me de grote woorden) mijlpaal in de Nederlandse cultuurgeschiedenis en woordkunst. En met een enorme vaart te lezen, omdat het zo zorgvuldig geschreven is.