Ik vond dit boek ontzettend moeilijk om te beoordelen. A Conspiracy of Stars van Olivia Cole is een uniek en weergaloos science fiction boek, waarin Octavia op zoek gaat naar de waarheid over haar familie, haar thuis en het allerbelangrijkste: haarzelf.

In dit boek staat onderzoek en wetenschap centraal, en dat is uniek en interessant. Ik heb nog nooit een YA boek gelezen waar er een samenleving bestond die volledig gebaseerd was op het bestuderen van de planeet, en dat vond ik super interessant. Faloiv, de planeet waarop het boek zich afspeelt, is redelijk goed opgebouwd. Het kostte me af en toe wel wat moeite om uit te vogelen waar Octavia precies was, en hoe de planeet en de gebouwen, bijvoorbeeld de 'wam, eruitzagen. Maar wat echt perfect was, waren de dieren en de Faloii. Ik vond het zo intens goed beschreven, dat het af en toe leek alsof ik de dieren recht voor me zag. Ook het veld met bloemen waar Octavia door heen rent en zich verschuild, voelde levensecht aan. Af en toe was het dus een beetje onduidelijk, maar toch waren er meer momenten dat de wereld ontzettend echt en realistisch aanvoelde.

Ook vond ik het leuk dat bijna alle personages zo a-typisch en uniek zijn, niet alleen hun huidskleur is anders dan de norm (we denken toch vaak meteen aan witte personages), maar ze zijn ook nieuwsgierig, hardwerkend, maar ook soms koppig en betweterig. Er was een perfecte balans tussen slechte en goede eigenschappen, in eigenlijk alle personages. Rondo kwam soms echter wel een beetje over als té perfect, alsof hij er alleen in was geschreven als held 'slash' love interest . Octavia was echter heerlijk betweterig af en toe, wanneer ze Yaya te slim af wilde zijn, maar ook heel erg meelevend en vastberaden. De relatie tussen haar ouders vond ik heel erg interessant en dynamisch, en kwam ook heel erg realistisch over. Ze botsten heel erg, maar hielden toch van elkaar.

De gave die Octavia, haar moeder en Dr. Espada hebben, werd heel erg mooi beschreven. Ze hebben dus de 'light'-versie van wat de Faloii kunnen. Hoe Octavia een connectie legde tussen de dieren en haarzelf, en tussen haar en Dr. Espada, vond ik erg bijzonder. Ook de manier waarop ze zichzelf veranderde in het bloemenveld, werd heel erg intrigerend en noodzakelijk beschreven. Alsof het echt dringend was dat ze zichzelf verschool. Die noodzaak, in combinatie met nieuwsgierigheid, was echt de rode draad van dit boek, en dat was prachtig verwerkt.

Verder speelt dit boek met duidelijke verwijzingen naar het koloniale verleden. The Council, onder leiding van Dr. Albatur, willen de planeet van de Faloii overnemen en de macht in handen nemen, zodat ze meer toegang hebben tot bouwstoffen, dieren en de planeet in het algemeen. Ook willen ze de Faloii gebruiken om hun oude schip, de Vagantur, weer up and running te krijgen. Toen ik dit las, deed het me denken aan de manier waarop Europese landen van eeuwen geleden andere landen bezetten en de macht overnamen, om het land uit te buiten en alles voor henzelf te gebruiken. De manier waarop Cole dit beschrijft, was ontzettend realistisch en deed deze gedachtestroom direct aanwakkeren. Het kan bijna niet anders dan dat ze ook op dit doelde, en dat is haar immens goed gelukt.

Al met al is dit zeker geen boek zonder haar fouten. De verdwijning van de honderd passagiers wordt ineens afgedaan, en af en toe was de wereldopbouw wat zwakjes. Maar wanneer we naar dit boek als geheel kijken, is het een uniek werk dat speelt met moreel en parallellen met onze wereld. Wat is juist? Is een planeet iets wat je kunt toe-eigenen? En hoe ver mag je gaan in de naam van de wetenschap?

A Conspiracy of Stars is een YA sci-fi dat speelt met vragen waar we al eeuwen mee worstelen, en waar we eeuwen geleden fouten mee hebben gemaakt. Het duikt de diepte in van het kolonialisme, de betekenis van het leven, en het zien van vooruitgang in nieuwe wegen. Al met al is dit boek een echte must-read voor lezers die een uniek, dynamisch en levendig verhaal willen lezen, dat niet alledaags is en zeker lang zal blijven hangen.