(Deze recensie is eerder verschenen in het Elf Fantasy Magazine)

Om volwaardig lid te worden van de vikingstam der Harige Hufters moeten Stikkum Stoere Steurkop III, zoon van het stamhoofd en zijn leeftijdsgenoten ieder een draak vangen en temmen. Een lastige opgave, zeker als je zoals Stikkum niet zo groot en stoer bent als een viking behoort te zijn. Bovendien gaat er van alles mis waardoor Stikkum uiteindelijk thuiskomt met niet meer dan een klein, stotterend, tandeloos huis-tuin-en-keuken-draakje, dat zich bovendien niet laat opvoeden: de enige bekende manier om een draak op te voeden is ER TEGEN SCHREEUWEN! (hoe harder hoe beter) en daar is Stikkum gewoon niet zo goed in.

Het ziet er slecht uit voor Stikkum, want wie geen draak kan temmen moet volgens de wet verbannen worden. Zijn problemen verbleken echter wanneer er een enorme zeedraak aanspoelt, die van plan is het hele Hufterdorp op te eten. Hem wegjagen zou Stikkum in ere herstellen, maar als je een kleine draak al niet kunt temmen...

Hoe tem je een draak is een eenvoudig, prettig gestoord jeugdboek. Goed, de schrijfstijl is niet bijzonder, en termen als ‘gloeilamp’ en ‘randdebiel’ lijken enigszins misplaatst in een verhaal over vikingen, maar de humor maakt veel goed: het balanceert voortdurend op het randje, soms té flauw, vaak briljant, met veel rare namen en een Roald Dahl-achtige voorliefde voor gemeenheid en viezigheid. Een en ander is leuk geïllustreerd, en ondanks het thema (slimme underdog redt stoere mannen) wordt het niet moralistisch. Ook uitstekend geschikt als voorleesboek.