Pindakaas en sushi van Roderick Leeuwenhart is een uniek boek in de boekenmarkt van Nederland. Het boek speelt zich vooral af op een bekende animecon van Nederland. De cover is aantrekkelijk en kan als lezer geplaatst worden in het verhaal. Achterop het boek staat een note: Jonkevrouwe zoekt ridder, ontmoetingsplaats is Kyoto Tears stand in de Dealerroom. Pindakaas en Sushi is het eerste deel van een trilogie, hierna volgt Pindakaas en sushi 2.

Marle gaat samen met twee vriendinnen Esther en Joyce naar een animeconventie, Marle heeft helemaal niets met anime, manga, cosplayers en alle ander leuke gerelateerde dingen, zij is juist op zoek naar een sappig verhaal waarmee ze een plek kan behalen voor haar opleiding journalistiek. Maar haar beide vriendinnen zijn zich nergens van bewust. Wanneer Marle in de wachtrij staat voor de con, raakt zij aan de praat met een cosplayer-welke verkleed is als ridder- hij komt charmant en spontaan over, ze raken aan de praat en de ridder raakt niet uitgepraat over de con en wat er allemaal te vinden is. Maar zodra hij er lucht van krijgt dat Marle alleen uit is op een verhaal, keert hij zich boos om en loopt weg. Marle blijft verbijsterend achter en direct bij binnenkomst gaat zij op zoek naar de mysterieuze ridder, wat veel komische acties tot vervolg heeft.

Ik wil wel meer over het verhaal vertellen maar dan zal ik teveel spoilers prijs geven, iets wat je écht zelf moet ervaren want het boek is het lezen waard, en voor iedere Japanfan zeker een aanrader. Leeuwenhart neemt je mee naar een bekende animeconventie waardoor je je er ook echt waant, hij neemt je mee naar een doolhof van gangen, een bioscoop waar er genoten kan worden van anime. Mee naar de mangabieb, allerlei stands, de game-room en noem maar op. Zelf ben ik nog nooit op een conventie geweest maar dankzij Leeuwenhart heb ik even van de sfeer mogen proeven en kan zeggen het smaakt naar meer! Het gaat niet alleen maar over de conventie ook tussen de vriendinnen speelt zich veel af, de innerlijke strijd welke Marle met zichzelf voert, Joyce stort zich in een avontuur, en Esther lijkt heel wat verborgen te houden. Kortom meer dan genoeg leesplezier, en het boek verveelt geen enkel moment.

Nogmaals wil ik Roderick Leeuwenhart bedanken dat ik de boeken mocht lezen, het is een geweldige serie welke niet gemist mag worden.