Hoewel er geen namen genoemd worden handelt dit boek over een jongeman die opgroeit ten tijde van de opkomst van het nazirijk.
Het boek is doorspekt met de dood en heeft als opmerkelijke stelling dat de mens een vijand meer nodig heeft dan een vriend om te kunnen leven, en Keilson weet dat uit het oogpunt van de jongeman aan de lezer voor te schotelen.

Dit oorspronkelijke verhaal heeft mij wel kunnen boeien, maar niet in die mate zoals bij onderstaande lezers, daarvoor vond ik het te vaag, let wel het verhaal was duidelijk, maar ik lees toch liever verhalen waar namen en dingen wel benoemd worden.