Het was de recensie van Annick Vandorpe op haar blog Van Boeken en Mensen die me ertoe aanzette om dit boek te lezen. Zowel schrijver, titel als uitgeverij waren me onbekend. Misschien lag hier wel een verborgen parel voor het rapen. Wat bleek.

Wander (31 jaar) is een aan lager wal geraakte misfit: geen diploma, geen baan. Een would-beschrijver zonder boek die bivakkeert in een eenplankig vakantiehuisje en rondtoert in een aftands R4’tje. Drank, drugs en vrouwen vullen zijn chaotische bestaan tot hij stapelverliefd wordt op Hanna, een rijkeluisdochter. Zij is het (zeer helder) licht in de duisternis van zijn bestaan. Hanna is voor hem de weg naar zijn eerste boek, naar erkenning, een écht bestaan … Zij is de strohalm waaraan hij zich vastklampt om vastberaden het donkere moeras uit te klauteren. Hanna’s hysterische moeder en gefrustreerde vader kunnen het echter niet hebben dat hun dochter omgaat met ‘gespuis’ als Wander. Ze noemen hem een misdadiger en een viespeuk. En zo wordt Zeer helder Licht het verhaal van een onmogelijke liefde. Haalt hun liefde het op de afkeuring van haar ouders? Hoelang blijft Hanna opgewassen tegen de druk? Hoelang verdraagt Wander hun vernederingen?

Wessel Te Gussinklo neemt je mee op de roller coaster van Wanders gedachten. Zeer helder Licht is immers één lange monologue intérieure waarbij we het hoofdpersonage leren kennen via zijn gedachten. Dat hij een chaoot is, blijkt bijvoorbeeld heel duidelijk uit de eerste dertig pagina’s. Wander ratelt maar door. In moeilijk leesbare zinnen geeft hij blijk van zijn desperaatheid nu hij door zijn geliefde gedumpt is. Wie echter doorleest (en –bijt), wordt beloond met wat in de volgende hoofdstukken volgt: een mooie beschrijving van wat verliefdheid met een mens doet.
Te Gussinklo meet zijn hoofdpersonage een heel eigen vertelstijl aan waarbij hij –schrijver in spe- geen genoegen neemt met de eerste de beste formulering. Wander kauwt en herkauwt zijn gedachten, knijpt en kneedt zijn zinnen tot de woorden goed staan. Eenmaal je als lezer het ritme van deze verdichte taal te pakken hebt, draaf je -samen met Wander- door tot de laatste bladzijde.

Zeer helder Licht werd genomineerd voor de Ako-literatuurprijs 2014.