Al op haar dertiende jaar wist Ellen G(erretzen) dat ze een thriller wilde gaan schrijven. Ze las op dat moment haar eerste Agatha Christie en raakte verslingerd aan het spannende boek. Het heeft echter nog jaren geduurd voor ze haar droom werkelijkheid liet worden. Ze begon namelijk pas met schrijven nadat ze haar baan bij het UWV opzegde. Haar debuut, Bloedbruiloft, verscheen in 2011 en is het eerste deel van een serie met voormalig hoofdcommissaris Wolfgang als hoofdpersonage. Zerk is het nieuwste deel van de reeks en werd in april 2017 uitgegeven.

Hoewel hij sowieso al wilde, was een e-mail de belangrijkste drijfveer voor Wolfgang om terug naar Berlijn te gaan. Hier hoort hij van Claus, een oud-collega van de moordbrigade, dat ze vastzitten in een onderzoek. Op de grootste Joodse begraafplaats van Europa is op een familiegraf het lichaam van een man gevonden. Er wordt vermoed dat het om antisemitisme gaat, maar iedere aanwijzing ontbreekt. Wolfgang biedt zijn hulp aan die kan niet worden aangenomen. Maar hij kan het niet laten rusten. Vooral niet als in korte tijd twee vrouwen worden vermoord en de zaak zich dusdanig ontwikkelt dat Wolfgang er persoonlijk bij betrokken raakt.

Zerk. De vijfde Wolfgang heeft een niet alledaagse titel. Toch is deze prima gekozen, want in het begin van het verhaal wordt op een familiegraf het lichaam van een man gevonden en later zullen grafstenen ook een rol van betekenis hebben. Een andere titel zou daarom niet denkbaar zijn geweest. De auteur, en mogelijk ook de uitgever, hebben hier zorgvuldig over nagedacht. Dat Gerretzen niet zomaar iets schrijft, is heel goed te merken. Ze heeft overal aandacht aan besteed. Dat blijkt onder meer uit de beeldende en levensechte beschrijving van plaatsen als Berlijn en Antwerpen, maar ook uit de gedetailleerde omschrijving van het interieur van enkele lokale kroegen.

Ellen Gerretzen weet het voor elkaar te krijgen dat het verhaal de lezer vanaf de allereerste bladzijde intrigeert. In het cursief zijn het de gedachtespinsels van de moordenaar en in korte, of zelfs ultrakorte, hoofdstukken is het het verhaal dat vanuit het perspectief van de belangrijkste personages wordt verteld. De persoonlijke problemen die ieder van hen heeft, maken dat Zerk meer diepgang heeft dan de reguliere politiethriller. Daarnaast schuwt de auteur ook maatschappelijke onderwerpen niet, want het groeiende antisemitisme, dat de laatste jaren steeds actueler wordt, is een belangrijk onderdeel van het verhaal.

De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het verhaal een hoog tempo heeft. Hierdoor wordt de spanning vaak al verhoogd. Dat wordt in Zerk versterkt doordat een aanzienlijk aantal hoofdstukken eindigt met een cliffhanger, maar ook door de veelvuldig voorkomende, en dus verrassende, plotwendingen. Toch was het op een gegeven moment niet moeilijk om te voorspellen wie er uiteindelijk als moordenaar ontmaskerd zou gaan worden. Dit te weten, heeft overigens geen enkele invloed op het beleven van het verhaal. Dat blijft zonder meer boeien.

Ondanks dat Zerk het vijfde deel in een reeks is, staat het verhaal op zichzelf en kan het boek goed afzonderlijk van de andere gelezen worden. Er zijn echter wel enkele kleine verwijzingen naar de eerdere boeken. Ook merk je aan de vaste personages dat ze in die eerdere boeken een ontwikkeling hebben doorgemaakt. Om dit beter te kunnen plaatsen, is het aan te raden ze op volgorde te lezen. Wordt dit niet gedaan, dan is er helemaal niets aan de hand. Want Zerk, dat vast en zeker een vervolg zal krijgen, is een vakkundige en sterk geschreven thriller van een auteur die nog te weinig bekendheid geniet.