Het gouden ideaal – Roberto Maes (Lars Hölgrun deel 1)

Als er in korte tijd al vier Mariabeelden gestolen zijn besluit Interpol om Lars Hölgrun en zijn partner Pascal Pendre naar Spanje te sturen. Lars is namelijk gespecialiseerd in historische Europese kunstobjecten. Samen met commissaris Pablo Riochhio hebben ze de moeilijke taak om deze zaak op te lossen. Er is weinig tot geen bewijs, dus de jonge inspecteur moet alle zeilen bijzetten. Terwijl er nog meerdere beelden ontvreemd worden en er ook doden vallen begint de tijd te dringen. Met gevaar voor eigen leven zetten ze alles op alles om de beelden te vinden en de verantwoordelijke te pakken.

In het begin wisselen heden en verleden zich per hoofdstuk af. Het verleden speelt in 1481, als de beelden gemaakt worden van gestolen Aztekengoud. In het heden speelt het verhaal dat de beelden 1 voor 1 gestolen worden. Zodra het verhaal in het verleden vertelt is, blijft het verhaal in het heden. Per hoofdstuk staat dit duidelijk aangegeven met een plaatsnaam en jaartal. Ik heb niet zoveel met geschiedenis en de kerk, en kon het verhaal in het begin moeilijk volgen. Veel lastige woorden en moeilijke namen. Omdat er ook aardig wat hoofdpersonen zijn duurt het langer voor ik weet wie wie is. Ik ben een beelddenker en de film in mijn hoofd kwam maar moeilijk op gang. Als het verhaal eenmaal in het heden speelt wordt het beter te volgen. Hoe meer Lars te weten komt, hoe meer uitleg hij geeft aan de overige agenten. Voor mij ook erg fijn. Puzzelstukjes vallen op hun plek en het wordt spannender. Het zit allemaal knap in elkaar, maar het is niet mijn ding. ***