In zijn nieuwste roman Eva neemt schrijver Paul Young je mee naar de ruimtes die er zijn tussen de regels van het overbekende scheppingsverhaal uit de Bijbel en dat gebeurt op fascinerende wijze.

Op een eiland in een andere dimensie tussen onze wereld en de volgende, spoelt een zeecontainer aan met dode lichamen. In een geheim compartiment vindt Johan de Verzamelaar een bevroren lichaam van een meisje. Genezers kunnen haar redden. Johan ontfermt zich over haar in de Schuilplaats. Op het eiland geloven ze dat Lillie een bijzondere missie heeft. Ze is de vervulling van een profetie, die zegt dat ze een belangrijke Getuige is van de Oorsprong.

Het herstel van Lillie gaat met vallen en opstaan. Telkens als zij buiten kennis raakt, zweeft zij in een wereld waar ze de meest fantastische dingen meemaakt. Is het de oerknal? Gelukkig is ze in de nabijheid van Moeder Eva, die haar liefde en geborgenheid geeft. Ze ziet de luister van God en wat Hij creëert.

Het verhaal van Lillie ontwikkelt zich afwisselend tussen twee werelden buiten ons bewustzijn, wat Lillie verwart en allerlei vragen op roept. De wereld in de Schuilplaats is een fantasy wereld waar allerlei snufjes zorgen voor mogelijkheden, die ons verstand te boven gaan. Dat geldt ook voor de mensen die haar omringen, Johan, Lettie en later de drie Weters, die Lillie ieder met hun eigen vakkennis verder kunnen helpen. De tijdreis die Lettie steeds maakt naar het begin van de schepping en de hof van Eden, volgt de Bijbel, maar er gebeurd meer of het wordt met andere woorden vastgelegd, wat natuurlijk ook voor interessante vragen zorgt. Lillie stelt ze voortdurend en krijgt mooie kernachtige antwoorden. Soms wordt een vraag ook beantwoord met een retorische wedervraag. Dat is wat het boek voortdurend doet; de lezer bewust maken van zijn eigen vragen en uitdagen om mee te gaan om te ontdekken wat er gebeurd is in het begin, wat er mis is gegaan en wat er uiteindelijk overblijft.

Dat maakt Eva een ongelofelijk interessante roman, maar het is ook een heerlijk boek dat de verbeelding prikkelt en allerlei emoties op kan roepen. Er zijn niet veel details nodig om de verschrikkingen waaraan Lellie heeft bloot gestaan duidelijk te maken. Het is bijzonder om te zien hoe haar karakter zich ontwikkelt, nadat zij gevonden is. Behalve de kernachtige waarheden in de dialogen, zit er ook regelmatig een stuk humor in. Bovendien heeft het verhaal meerdere adembenemende stukken, ondanks dat je denkt dat je het scheppingsverhaal al kent. Een aantal keren heb ik moeten slikken van ontroering. Interessant vind ik de details die ‘verstopt’ zijn in het boek. Sommigen had ik gelijk door, maar er zijn er verwijzingen die ik pas na de tweede keer lezen ontdekte. In meerdere opzichten zit dit boek goed in elkaar.

Toen ik Eva uit had, kon ik er eigenlijk maar één woord voor verzinnen: Verpletterend. Ik ben vooral onder de indruk van wat Paul Young gedaan heeft met de ruimtes tussen de regels van het scheppingsverhaal. Daardoor zijn begrippen als eenzaamheid en het funeste ervan, veel duidelijker geworden. De kracht van deze schrijver is dat hij bekende termen als “zondeval” opnieuw definieert. De roman Eva springt eruit als het gaat om een eerbetoon aan de vrouw; Eva is niet alleen schuldig aan wat er mis ging in het paradijs. Wat als Gods woorden in Genesis 2 “het is niet goed dat de mens alleen is”, iets zouden kunnen impliceren van wat er in het paradijs, in het leven van Adam al verkeerd is gegaan, terwijl hij samen met God in het paradijs was?

Dat en nog veel vertelt Paul Young met Eva en uiteindelijk heeft hij opnieuw (die ervaring had ik ook na het lezen van De uitnodiging) overweldigd met de liefde van God, onze Schepper voor mensen.