Arthur Japin Verdient Straf. Dat is ongeveer de samenvatting van de recensie van Zazou hieronder. Er waren wle meer klachten over de gewichtloosheid van dit boek. Mág je dan geen kluchtige boekjes schrijven? Je kan ook zeggen: Arthur wilde het 's níet over kindermishandeling hebben en kijken of hij een makkelijk verfilmbaar Herman Kochje kon doen. En waarom ook niet, zou ik zeggen. Japin verstaat zijn vak en de dialogen in deze comedy of errors zijn spits gevonden.

Halverwege het boek begon ik weddenschappen met mezelf af te sluiten wie er vermoord zou worden: de suffe overspelige wetenschappper, de bedrogen terminale echtgenote of de gedumpte maîtresse. Misschien werd iederéén wel met een grote knal opgeblazen. Maar nee, niks geen spectaculaire, perspectiefverschuivende plotontwikkeling. Er gaat niemand schuimbekkend uit z'n dak en er valt geen enkel onvertogen woord. Ook geen rauwe vleselijke toestanden, of het moet de kreeftsalade zijn die op de grond valt. Nou had ik net het Boekenweekgeschenk 2015 had gelezen, waar het scheten, drollen en beledigingen régent, dan valt dat extra op. Best een aardig boek dus, en wie de geur van ochtendscheten mist kan voor nop terecht bij Dimitri Verhulst.