Recensie ‘Een stap te ver’ van Tina Seskis (***)

Een poel van foute relaties in boekvorm

Oorspronkelijke titel: One Step too Far
ISBN: 9789400504998
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
Pagina’s: 344

Tina Seskis heeft in het Zuidwest Engelse Bath haar studie Bedrijfskunde voltooid waarna ze in de marketing en reclamewereld ging werken. Haar debuut ‘Een stap te ver’ heeft ze deels geschreven aan het ziekbed van haar moeder. Ze stimuleerde haar moeder om geschreven hoofdstukken te lezen, zonder dat ze zelf toen al wist hoe het verhaal zich zou gaan ontwikkelen. Net na de eerste versie is haar moeder gestorven.

Catharine Emely Brown, roepnaam Emely, advocate van beroep, getrouwd met Ben Coleman concludeert volstrekt niet tevreden met haar huidige leven te zijn. Ze overdenkt haar situatie en besluit het volledig over een andere boeg te gooien. Ze verlaat haar man en haar woonplaats Chester, vertrekt naar Londen en kan in een huis met meerdere bewoners een klein kamertje betrekken dat net is vrijgekomen. Om haar leven ook echt een wending te geven laat ze zich Catharine, afgekort Cat noemen.
Daar start haar nieuwe leven, een leven dat gepaard gaat met veel stemmingswisselingen die variëren van diepe neerslachtigheid tot een uiterst positieve kijk op de wereld. Ze denkt veel aan het verleden, wat er is gebeurd en hoe het zo ver is kunnen komen….

De opzet van ‘Een stap te ver’ is minstens verrassend zo niet opmerkelijk. Seskis begint het verhaal in een fase van het leven van Emely als alles wat tot haar stap heeft geleid, al is gebeurd en verleden tijd is. De lezer begint dus met een grote achterstand omdat zij of hij met Cat’s reactie op alles wat het verleden verbergt, volledig onwetend is over de aanleiding en alleen met de reactie geconfronteerd wordt.
Het wordt nog raadselachtiger wanneer Seskis via flashbacks teruggaat in het leven van de tweelingzus van Emily, Caroline. Achtereenvolgens zien we gebeurtenissen in het verleden van hun ouders, Andrew en Frances Brown. Voorlopig helpt dit alles nog niet om een antwoord te krijgen op de actie van Emely, het brengt enkel meer verwarring. De auteur is haar lezers daarin ook weinig gedienstig want de voorbijtrekkende gebeurtenissen uit het verleden, moeten door de lezer zelf voorzien worden van de juiste tijdshorizon.
Enerzijds is dat zeer vermoeiend en anderzijds zal het aan sommige weer inspiratie geven om door te lezen, hopend dat Seskis aan het einde duidelijkheid verschaft in een uiterst weinig inzichtelijk geheel.

De personages die in het verhaal een rol spelen, blijven ook lange tijd oppervlakkig omdat de auteur de ontwikkelingen zolang mogelijk op wil rekken waardoor het rookgordijn ook even zolang moet blijven hangen. Onrustig, lang onduidelijk en zeker weinig spannend, tot ver in de tweede helft van het boek. Als dat de bedoeling van Seskis is geweest, dan is ze daar volledig in geslaagd. Pas in de laatste paar tientallen pagina’s komt er de lang verwachte duidelijkheid, tenminste over het ‘waarom’. En dan valt alleen nog maar te concluderen dat Emily een rotleven achter de rug heeft waarin ze zelf een aandeel heeft gehad maar dat haar ook door anderen is aangedaan. Een conclusie die ook in zich heeft dat al het voorgaande onnodig ingewikkeld is gemaakt en de lezer bijna hoorndol maakt. Maar naar de auteur toe is het ook rechtvaardig om haar te complimenteren voor haar schrijfstijl, die is goed. Alleen de keuze voor de opzet van de verhaallijn(-en) is niet direct een groot succes te noemen.

Eindoordeel: 3 sterren

Spanning: 2 sterren
Plot: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren