In 1895 eindigde na twee jaar de Eerste Chinees-Japanse Oorlog, die werd gewonnen door Japan. In datzelfde jaar wordt Nao geboren, een telg uit een van de grootste Japanse samoeraiclans, en grootmoeder van schrijfster Miki Sakamoto.
In De eeuw van de kersenbloesem volgen we Nao's leven gedurende bijna een eeuw. Een eeuw die vooral in de eerste helft in het teken stond van oorlog. Japan ontketende in die jaren meerdere oorlogen, tegen o.a. China en Rusland. Aan die oorlogswoede kwam pas na de Tweede Wereldoorlog een einde, nadat de Amerikanen twee atoombommen op Hiroshima en Nagasaki lieten vallen.

Nao groeit op in een welgestelde omgeving, waarin de tradities en etiquette van het oude Japan nog hoog gehouden worden. Ze trouwt en krijgt kinderen en kleinkinderen. Mede door haar vooruitstrevende dochters houdt haar leven gelijke tred met de ontwikkelingen in haar land. Ze kent dan ook bittere armoede aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, als Japan bijna geheel vernietigd wordt. 'De last van het grote gezin en de verplichtingen jegens haar ouders en broers en zussen benamen haar de adem. Ze snakte naar lucht, terwijl in haar slaap steeds vaker de golven van de zee zich op haar stortten.' Maar ze veert terug op tijdens de wederopbouw, net als haar land.

De eeuw van de kersenbloesem is een mooi geschreven reis door de tijd en dus geschiedenis van Japan. Hoewel de cultuur eveneens regelmatig aan bod komt, blijft de informatie daarover wat oppervlakkig. Zo heeft Nao's echtgenoot Eiichi zich bekwaamd in Ikebana, de traditionele Japanse bloemsierkunst. Wat dat dan precies inhoudt, wordt niet echt uitgelegd. Datzelfde geldt voor de traditionele haardracht, de kimono en de theeceremonie, die meerdere keren genoemd worden.
Nao leer je echter goed kennen, en met haar de mensen in haar directe omgeving. Natuurlijk haar eigen gezin, maar ook bijvoorbeeld vroedvrouw AÍ die meerdere van Nao's kinderen en kleinkinderen op de wereld helpt.
Ook over de vele oorlogen, waardoor de Japanners nog steeds niet bepaald geliefd zijn in de regio, wordt op een interessante manier verteld.

De vertaling - of eindredactie - laat soms te wensen over. Deze zin klopt bijvoorbeeld niet: 'Aan haar man had ze geen steun; hij werd steeds geslotener en kwam haar soms een vreemde voor.' En er wordt zelfs een keer gebruik gemaakt van msn-taal; als het woord 'der' wordt gebruikt, in plaats van 'er'. Ondanks deze minpunten is het toch een interessant boek om te lezen omdat Sakamoto het levensverhaal van haar grootmoeder met veel wetenswaardigheden over de geschiedenis van Japan knap weet te vervlechten.

Vertaald door Ernst Bergboer.