Pieter Waterdrinker heeft niets op met Lenin en de revolutie van 1917 dat blijkt al heel snel. Dat de Romanovkliek het voor die tijd niet veel beter deed is ook wel duidelijk. Terwijl zij van hun rijkdom genoten, verhongerde het volk. Rusland lijkt te zijn voorbestemd om onder het juk van een dictatuur te zuchten. De Romanovs, Lenin, Stalin en nu Poetin. De Russen komen er niet al te best af in dit boek. Het lijkt een land van sjacheraars, zelfingenomen nieuwe rijken, min of meer krankzinnigen, arme sloebers en antisemieten te zijn. Over het "nieuwe" regime zegt hij weinig. Hij wil het niet over de huidige politiek hebben, zegt hij in het boek en wijdt daar dan ook slechts een paar woorden aan.

Waterdrinker wisselt persoonlijke verhalen af met verhalen uit de Russische geschiedenis. Af en toe vervalt hij in herhalingen maar zowel het historische verhaal als de persoonlijke belevenissen blijven over het algemeen boeien. Een zeer leesbaar boek waarin hij hier en daar een ontluisterend beeld van Rusland schetst.