Josefien woont met haar twee kinderen in Amsterdam, terwijl haar ex Jean in het buitenland zit. Op een dag krijgt Josefien een brief van Victoria, de tante van haar ex Jean. Zij zoekt een beheerder voor haar luxe chalet in Zwitserland. Josefien besluit de sprong te wagen en emigreert samen met haar twee kinderen. Eenmaal aangekomen is het een uitdaging om in te burgeren in het Zwitserse leven en tegelijkertijd een chalet voor sterren te runnen...

Het boek begint met een hoofdstuk in Zwitserland, een flash-forward. Na een hoofdstuk neemt het boek je mee terug in de tijd, terug naar Amsterdam, nog verder terug dan de brief. Uiteindelijk komt dit verhaal tot het punt waarop Josefien de brief krijgt, naar tante Victoria gaat en besluit naar Zwitserland te gaan. Tot en met pagina 91 is eigenlijk een soort van (te) lange intro op de verhuizing naar Zwitserland. Wel wordt de relatie van Josefien en Jean in dit deel duidelijk neergezet.

Eenmaal in Zwitserland begint het verhaal pas écht. De gasten die er komen, de zaken die ze moet regelen, de kinderen die hun draai moeten leren vinden en Josefien zelf die een sociaal leven probeert op te bouwen. Dit wordt allemaal leuk en levendig omschreven, inclusief de hersenkronkels bij Josefien en de liedjes waaraan ze dingen refereert (heel herkenbaar). Heerlijk om te lezen!

Conclusie: de eerste 90 pagina's zijn een soort lange intro, waardoor het moeite kost om in het verhaal te komen. Eenmaal in Zwitserland aangekomen komt het verhaal op gang en is het genieten.