In het begin kost het even moeite om de draad te pakken te krijgen. Het verhaal wordt niet in chronologische volgorde verteld, maar opgebouwd van puzzelstukjes uit de verzameling van de hoofdpersoon. Zij heeft in de loop der jaren allerlei documenten verzameld m.b.t. de WO II en dan vooral over het Lebensbornproject. Dit om klaarheid te krijgen over wat er met haar zoon is gebeurd. Die is van haar afgenomen in het kader van het Lebensbornproject. Doordat het verhaal zich niet beperkt tot alleen dit onderwerp, maar ook zaken, die hiermee verband houden, beschrijft, is het soms wat lastig om te volgen. Toch is het een indrukwekkend boek. Vooral door de vermenging van historische documenten met de emotionele geschiedenis van de hoofdpersonen, is het bijzonder indringend. Het beschrijft een vrij onbekend deel van de oorlogsgeschiedenis. Toevallig (wat is toeval?) zag ik, nadat ik het boek had gelezen, een item in een actualiteitenrubriek over dit onderwerp. Hierin kwamen diverse Duitsers van middelbare leeftijd aan het woord, die nog steeds worstelden met hun verleden. Voor veel mensen heeft het een grote inpact gehad, te weten dat je vader fout was in de oorlog. Ook als volwassene komen ze hier niet zo gemakkelijk los van. Indrukwekkende verhalen, die de getuigenissen en feiten in het boek van Drndic ondersteunen en nog indringender maken. Kortom, dit is een belangwekkend boek om te lezen. Het geeft inzicht in een stuk vrij onbekende geschiedenis.