Ik heb gemengde gevoelens met het boek. In het begin maak je kennis met Mark en Steph. Hun leven is overhoop gehaald na een gijzeling in hun appartement. De schrik zit erin en ze willen er eventjes van tussenuit om terug op adem te komen. Helaas hebben ze geen geld om op reis te gaan. Op een avondje met vrienden stelt één van hen voor om aan huizenruil te doen, zo kunnen ze wat afstand nemen van wat hun overkomen in in hun eigen huis, terwijl het hen amper iets meer zal kosten dan thuis te wonen.

Ze hebben hun zinnen gezet op een appartement in het hartje van Parijs, de romantiek druipt er al vanaf in hun dromen. Je hebt echter snel door dat niets is wat het lijkt, het appartement werd veel mooier voorgesteld dan het in werkelijkheid is. Je zit vol spanning en wil altijd maar weten of ze het er goed vanaf zullen brengen in Parijs en als ze terug veilig in Kaapstad zullen aankomen. Telkens als je denkt "nu kan het echt niet meer erger, dan mag je er donder opzeggen dat het dus wel degelijk nog erger kan. Het gaat van kwaad naar erger.

Uiteindelijk geraken ze terug thuis in hun eigen huis, maar opnieuw lijkt niets wat het is, kleine subtiliteiten bieden zich aan. Vanaf dat het koppel terug in hun eigen huis is, vind ik de spanning er wat af en gaat het boek voor mij veel te traag vooruit. Uiteindelijk kom je wel alles te weten hoe de vork aan de steel zit, maar ik ben niet overdonderd door een wow-gevoel. Goede start van het boek, middelmatig midden en teleurstellend einde.