Weer een Zweedse trilogie!
In eerste instantie dacht ik te maken hebben met een Larsson "wannabe", maar dat is niet echt het geval. De stijl is ten eerste heel anders; sneller en met meer spreek en straattaal. Ten tweede is er bij Lapidus geen éen goodguy,
alleen maar badguys. Het speelt zich af in de Zweedse onderwereld, en naar wat ik op Zweedse sites gelezen heb, heeft het daar flink wat opschutting
veroorzaakt.
Alhoewel het best spannend was, ging de straattaal snel irriteren. Het heeft misschien ook met de vertaling te maken, maar het komt erg geforceerd over. Jammer...