Het boek ‘Tien jaar gevangen’ is geschreven door Amanda Berry & Gina DeJesus. Zij schreven dit in samenwerking met twee gedreven journalisten van de Washington Post, Mary Jordan en Kevin Sullivan.

Eigenlijk had dit boek niet moeten bestaan, dat wil zeggen, de gruwelijkheden hadden nooit plaats mogen vinden zodat er geen input was om dit boek te schrijven.
Helaas is de waarheid anders en kunnen we het verleden niet veranderen. Het enige dat we kunnen doen is het boek lezen en luisteren naar wat Amanda en Gina te vertellen hebben.
Hun verhaal is adembenemend, zeer indrukwekkend en buitengewoon krachtig. Sterke vrouwen die, in een volkomen uitzichtloze situatie, de moed niet verloren wat uiteindelijk heeft geleid tot hun vrijheid. Vrouwen die een ieders respect verdienen en waar we heel wat van kunnen leren.

Vrijwel iedereen zal zich het wereldnieuws van 6 mei 2013, de ontsnapping van drie jonge vrouwen en een kind uit een huis in Cleveland, nog kunnen herinneren als de dag van gisteren.
Ariel Castro besloot Michelle Knight, Amanda Berry en Gina DeJesus hun vrijheid te ontnemen. Ze werden jarenlang door hem opgesloten, mishandeld en verkracht in zijn huis aan de Seymour Avenue 2207.
Amanda raakte zwanger van Ariel en kreeg een meisje genaamd Jocelyn. Een prachtige dochter die zij, ondanks alles, een zo normaal mogelijk leven probeerde te geven.

De opbouw van het verhaal is van het begin tot het einde sterk, overzichtelijk en bijzonder goed uitgewerkt. Het boek begint met een woord vooraf waarin Amanda en Gina vertellen over het hoe en waarom ze het verhaal naar buiten brengen. Er is een plattegrond afgebeeld van de omgeving waar de meisjes ontvoerd en vastgehouden werden. ‘Tien jaar gevangen’ bevat meerdere foto’s die gemaakt zijn in het huis, maar er zijn ook foto’s van de periode na hun ontsnapping. Het boek kent vele korte hoofdstukken, waar nodig voorzien van datum en naam van degene die het stukje geschreven heeft. Het leest enigszins als een dagboek, uitgewerkte notities van Amanda en Gina worden afgewisseld met verslagen van wat er zich ten tijde van hun gevangenschap in de buitenwereld afspeelde. Mede door deze verslagen is het een compleet, samenhangend verhaal geworden.

De schrijfstijl is prettig, vlot en gemakkelijk. Het is absoluut niet moeilijk je aandacht erbij te houden en je hoeft niet uiterst geconcentreerd te lezen. Het verhaal is continue boeiend en het is erg lastig om het boek weg te leggen. Eenmaal weggelegd heb je het gevoel dat je de hele tijd met ingehouden adem hebt zitten lezen. Een diepe teug lucht tot je nemen is zonder meer wenselijk. Daarna is er het onbehaaglijke gevoel van wachten op het moment dat je het weer verder kunt lezen. Aan de hand genomen door Amanda en Gina leg je een lange pittige weg af voordat er hoop gloort aan de horizon. Uiteindelijk is het toch mogelijk met een goed gevoel het boek te sluiten. Op alle fronten een topprestatie van deze vrouwen. ’Tien jaar gevangen’ is een aanrader. Kopen, lezen en een ereplaats geven in je boekenkast.