Als hardloopster sprak de titel van dit boek me enorm aan. Ik "run" ook "like a girl". Een feest van herkenning. Had ik verwacht. En bij vlagen is dat ook inderdaad het geval. Vooral de beschrijving aan de start van de London Marathon. Wat voel je je bijzonder als je daarheen gaat. Dat spat ook van de pagina's af. Totdat Alexandra (en in real life ook ik) tot de conclusie moet komen dat het helemaal niet zo bijzonder is dat je daar loopt. Er lopen immers duizenden anderen dezelfde race. Toch blijft het heel fijn om de ervaringen te lezen. Zo fijn dat het mij (weer eens) heeft doen besluiten om de London Marathon toch maar een mijn to-run-lijstje toe te voegen.

Het verhaal zelf vond ik behoorlijk van de hak op de tak springen. Niet echt heel diepgaand. Gewoon lekker makkelijk oppervlakkig. Het laatste deel van het boek had voor mij niet echt gehoeven. Daar heb ik de hardlooptijdschriften voor.

Mijn waardering: 3 sterren...omdat het dus wel herkenbaar is. Een boek als fijn tijdverdrijf, maar er blijft verder niet veel van hangen.