Slechts 150 pagina’s telt deze roman maar het is de schrijver gelukt om mij te raken met zijn teksten. De manier waarop hij zinnen laat spreken en het verhaal klein te houden vond ik zeer fijn te lezen. Als lezer leer je Gustaaf kennen door zijn herinneringen en gevoelens in een zelfde tempo als dat Gustaaf zichzelf terug weet te vinden. Het klinkt misschien wat zweverig van mij maar het verhaal kabbelt op een prettige manier voort net alsof jezelf op het strand zit en de golven voorbij ziet gaan. De momenten in het heden en die in zijn herinneringen lopen mooi in elkaar waardoor je lekker door kunt lezen en in het verhaal blijft. Een verhaal wat raakt en precies de juiste lengte heeft om de lezer te raken en wat weemoedig te maken als het verhaal uit is.