De rouw is voelbaar tussen de regels in ’Na Matthias’ van Peter Zantingh. De sporen van Matthias’ leven zijn nog warm. Wat laat hij achter? Wat blijft er van Matthias over nu hij er niet meer is? De schrijver geeft ons een kijkje in de levens en gedachten van de mensen die op de een of andere manier door Matthias zijn geraakt. Zijn moeder, zijn vriendin Amber, maar ook kennissen die hem slechts kort ontmoet hebben.

Door de perspectiefwisselingen komt een heel landschap aan gevoelens en herinneringen boven. Samen schetsen zij een beeld van wie Matthias was en, veel belangrijker nog, van wat hij heeft nagelaten. Verhalen over verlies en verdriet, maar ook over toekomst en hoop. Over de behoefte om de leegte te vullen. En over dromen die blijven leven, ook als Matthias er niet meer is.

’Na Matthias’ is ondanks het zware thema, geen zware roman. In een lichte stijl maakt de auteur het verlies én de hoop invoelbaar. Juist daardoor komt het verhaal van Matthias in al zijn rauwheid goed naar voren.