De Amerikaanse publiciste Casey N. Cep studeerde aan Harvard en Oxford en schrijft voor onder andere The New Yorker, The New York Times en The Paris Review. Dit boek is haar debuut, en wat voor één....Wauw!
Waar je in eerste instantie misschien denkt een saai verslag over een rechtszaak in handen te hebben kom je er al snel achter dat dit een prachtig vormgegeven verhaal is over een bizarre zaak die bolstaat van discriminatie, macht en onmacht, verdeeldheid en justitieel gekonkel.

Vanaf de allereerste bladzijde zit je direct in het verhaal en ben je terug in de tijd. Het knappe is dat het nergens een roman is maar wel de prettige leessfeer hiervan heeft. Ook is het op een zeer onderhoudende en spannende manier geschreven waardoor wegleggen bijna onmogelijk is.
De schrijfster houdt zich strikt aan de gegevens die er over deze zaak bekend zijn en is daar ook zelf erg openhartig over door al haar bronmateriaal te vermelden. Over Harper Lee weet ze in het laatste hoofdstuk een korte biografie te schrijven waardoor duidelijk wordt waarom dit script nooit uitgegeven is.
Gelukkig is het dat nu wel en doet Casey N. Cep dat met dezelfde overtuiging als die van Harper Lee; verschillende keren zet ze de lezer voor ongemakkelijke dilemma's maar laat ze ze daar wel hun eigen mening over vormen. Dit met betrekking tot de hoofdpersonages maar ook tot het justitiële onrecht.
Vooral in het laatste gedeelte komt naar boven dat er in Casey N. Cep een groot literair schrijfster verborgen zit. Veel meer vertellen zou teveel weggeven, ik kan alleen maar zeggen: ''Lees dit boek.''

Bij deze wil ik uitgeverij Atlas Contact en de Club van echte lezers bedanken voor het recensie exemplaar.