Doodsnood van Elizabeth Corley is wellicht een van de beste thrillers die ik tot nu toe heb gelezen.
Het verhaal begint met een knaller van een openingszin: "Hij sloeg de vrouw gade vanuit zijn schuilplaats diep in de bosjes." Een rilling liep meteen over mijn rug.
Het was nagelbijten tot het einde toe. De schrijfster creëert een ongelofelijke emotionele en intellectuele spanning.
Nightingale voelt zich veilig ver weg van de wereld zoals ze die kent, maar dat is ze nooit, zeker niet als Dave Smith haar op de hielen zit. Een gewiekste moordenaar is hij wel, maar hij maakt fouten. Daar kon ik enkel om zuchten van opluchting.
Als er niet een bijkomend verhaal was, had ik het waarschijnlijk in één ruk uitgelezen, maar die passages zorgden voor een zekere verademing. Hoewel je daar ook voor enkele verrassingen komt te staan.
Ik geloof dat een verfilming van dit verhaal wel eens een voltreffer zou kunnen zijn.
Een ijzersterk verhaal, een mooie variatie van round en flat characters. Dit is een auteur om in het vizier te houden, de verbeeldingskracht die nodig is om dit neer te zetten, ongezien. Hiervan kan ik blijven genieten.