Over de auteur:

Marieke Nijkamp is geboren in Zwolle, afgestudeerd in filosofie en in middeleeuwse geschiedenis en ze beheerst verscheidene talen, waaronder Japans.. Verder is ze een actief lid van de We Need Diverse Books-beweging en de oprichter van DiversifYA.

Haar in het Engels geschreven debuutroman This Is Where It Ends stond wekenlang in de top 10 van de New York Times Bestsellerlijst in de categorie Young Adult.

Plotseling zat ze bij Jeroen Pauw aan tafel en werd er over haar geschreven in NRC, Trouw en De Volkskrant. Voor haar boek heeft ze veel onderzoek gedaan.

Zo heeft ze onderzoeksrapporten gelezen, noodoproepen teruggeluisterd en met betrokkenen bij schietpartijen gesproken.

Marieke: ‘Angst is een universele emotie. Als je goed probeert te luisteren, kun je die angst tastbaar maken, en via fictie overbrengen.’

( Bron: www.harpercollins.nl )

Cover:

Wat een fantastische cover. Doeltreffend, beeldend, een parel van een omslag!

Achterflap:

10:00

De directeur van Opportunity High School beëindigt haar toespraak en verwelkomt alle leerlingen voor het nieuwe semester.

10:02

De leerlingen staan op om naar hun klassen te gaan.

10:03

De auladeuren gaan niet open.

10:05

Iemand begint te schieten.

Uiterst minutieus volgt 54 minuten vier jongeren tijdens een schietpartij op een middelbare school. Verteld vanuit verschillende perspectieven kom je achter de motieven van de schutter en word je als het ware de terreurdaad ingezogen.

Mening:

Hoe bijzonder, een boek van een Nederlandse auteur vertaald naar het Nederlands. En wàt voor een boek! 54 minuten wist een diepe indruk op me te maken, suddert nog steeds na en liet me vol emoties achter.

Het begin is even inkomen en koppie erbij. Vanuit de ik-vorm worden de hoofdpersonages geïntroduceerd: Claire, Tomás, Sylv en Autumn. Personages die bladzijde na bladzijde steeds verder onder je huid gaan zitten. De achtergronden en de eigen ‘rugzakken’ zoals bijvoorbeeld huiselijk geweld, de kijkjes in hun leven en verleden, de onderlinge banden en de connecties met Tyler, het is werkelijk briljant gebracht en uitgewerkt.

Tyler, hoe komt iemand tot het uitvoeren van zo’n terreurdaad? Van minuut tot minuut sleept Nijkamp je op een slepende en geniale wijze mee in een wereld vol terror. Hoe realistisch neergezet, hoe benauwend en indringend, hoe akelig kan deze donkere spanning zich nog verder ontwikkelen en hoe gaat dit in godsnaam voor een ieder aflopen?

De schrijfstijl is zeer beeldend en Nijkamp hanteert een kundige pen. Voor een YA absoluut aan de volwassen kant, maar wel geschikt voor de geoefend lezer en de niet-tere-zieltjes. De epiloog weet dan uiteindelijk dit vreselijke drama af te sluiten en het is dubbel. Aan de ene kant het besef dat je een fantastisch neergezet verhaal hebt gelezen en aan de andere kant het klotengevoel wat onontkoombaar achterblijft na het sluiten van dit boek. Kippevel.

Conclusie:

54 minuten is een Young Adult Thriller die aan de volwassen kant zit. Het is benauwend, indrukwekkend, prachtig uitgewerkt en zo akelig realistisch! Een verhaal wat je nog lang zal heugen, dit is gewoonweg steengoed.

Vijf sterren op alle fronten.

Karin Meinen.