De schrijfstijl van Willem Elsschot: je prijst hem de hemel in of je verguist hem en verwenst hem naar de meest ondoordringbare krochten van de onderwereld, ... maar het is wel een waarheid als een huis: zijn boeken doorstaan moeiteloos de tand des tijds, ... meer zelfs, ... ze zijn confronterend actueel anno 2017.
“ De Keizer was een sigarenfabrikant “.
Sigaren - Fabrikant! Hoe fenomenaal goed zijn die twee woorden samengebracht: sigaren, in die tijd vooral gerookt door rijke mensen, politiekers, bisschoppen en kardinalen, adellijken en professoren, ... en fabrikant, wat een voorstelling oproept van een welstellend gezin met een riante villa en alle daaruit voortvloeiende luxe, ... .
Maar niets is minder waar. Het voorgestelde luxeleventje van deze fabrikant wordt in de tweede zin van het boek als een zeepbel doorprikt: “ Veel geld verdiende hij niet, ... “.
Willem Elsschot, zo geniaal, laat in twee zinnen, in luttele 32 woorden het verhaal wankelen en kantelen tussen twee gedachten die in de grijze hersencellen van de aandachtige lezer als het ware een botsing veroorzaken door deze onwaarschijnlijke tegenstelling! Hoe zit dat nu eigenlijk allemaal met deze Louis De Keizer, de sigarenfabrikant?
Wel, Elsschot heeft, voor wat betreft de titel van het boek, zijn pijl goed gericht: midden in de roos! Het korte verhaal voedt zich met ontgoochelingen die zich als een rode draad doorheen het verhaal kronkelen, tot en met de slotzin van Mevrouw De Keizer.
Zonder daarin zelf stellingen in te nemen waagt Elsschot zich keer op keer aan heikele en gevaarlijke thema’s uit zijn tijd. Zo komt ‘ de taalkwestie in België ( Nederlands vs Frans )in ‘ Een ontgoocheling ‘ toch meerde keren aan bod.
‘ Een ontgoocheling ‘ is een vloeiend geschreven en vlot leesbaar verhaal dat aantoont dat verleden en heden vaak zéér kort bij elkaar kunnen liggen.