Anna Karenina mag dan een oud en soms langdradig verhaal zijn, het is toch het lezen waard. Het zijn de personages die ervoor zorgen dat dit boek na ruim 140 jaar nog steeds interessant is. Anna is er daar één van, maar het draait niet alleen om haar. Naar mijn idee heeft het boek zes hoofdpersonen. De alwetende verteller vertelt afwisselend over hun leven in het Rusland van de 19de eeuw.

Hoewel de karakters fictioneel zijn, kan ik me gemakkelijk voorstellen dat ze daadwerkelijk geleefd hebben. Een reden hiervoor is dat Tolstoi ze uitgebreid beschrijft. Zowel door de acties en gedachten van de personages zelf als door wat anderen over hen denken, leren we ze kennen. Daarnaast hebben de karakters, net als in het echte leven, goede en slechte kanten. Hoewel ze soms "slechte" dingen deden, kon ik meestal wel begrijpen waarom ze die keuzes maakten.

Toch lukte het me niet om me helemaal in de personages in te leven. Dit kwam voornamelijk door de schrijfstijl. Tolstoi wijdt soms namelijk uit over onderwerpen die niets te maken hebben met de plot. Hij laat zijn karakters bijvoorbeeld uitgebreide discussies voeren over politiek. Dit waren vrij saaie stukken die me afleidden van het eigenlijke verhaal. Maar ondanks deze kritiek, zou ik Anna Karenina toch aanraden. Het is niet voor niets een klassieker!