De cover en de korte beschrijving op de achterkant deden vermoeden dat het een heel spannend boek zou zijn. Een 15-jarig meisje met de gave om de tijd 23 minuten terug te draaien en een bankoverval die ze voor haar ogen ziet gebeuren. Het zou wel eens een smakelijk verhaal kunnen zijn.

Dat is het ook. Wanneer de 15-jarige Zoe op en regenachtige dag een bank in loopt om te schuilen, is ze getuige van een overval die vreselijk uit de hand loopt. Tijdens de eerste overval gaan de bankovervaller en Daniël dood. Daniël is de knappe, jonge man die een succesvol zakenman of misschien jurist bij een prestigieus advocatenkantoor is waarop Zoe een oogje heeft. Het goede nieuws: Zoe heeft een speciale gave. Zoe heeft namelijk een gave om de tijd 23 minuten terug te draaien. Het slechte nieuws: ze kan maar negen keer de tijd opniew terugzetten. Maar of het voldoende tijd is om iedereen te redden?

Om te proberen de mensen te redden en vooral Daniël draait ze de tijd terug en probeert de mensen te waarschuwen, maar de nieuwe situatie wordt er niet veel beter op, het wordt veel slechter als de eerste keer en het aantal slachtoffers is vele malen groter. Dan de tijd maar weer terugdraaien.. en nog eens.. en nog eens. Bij elke poging om geen doden te laten vallen, wordt het nog erger.

Het boek is een pageturner, eerste klas. Als je eenmaal begonnen bent met lezen kan je niet meer stoppen. Je gaat je ontzettend met Zoe meeleven en je probeert oplossingen met haar mee te verzinnen waardoor de bankoverval het minste impact heeft op de levens van de mensen binnen en buiten de bank. Het si heel spannend om dezelfde 23 minuten telkens op een andere manier te beleven. Doordat je de 23 minuten telelkens herbeleefd kol je telkens meer te weten over de personages en de omgeving waar de overval plaats vindt. Je kan je de scenes beter voorstellen, je zit als het ware mee in het verhaal. 23 minuten is een heel korte periode om een oplossing te zoeken voor een situatie die jezelf niet onder controle hebt. Het is een race tegen de tijd.