Vijf sterren krijgt Vergeten reus maar liefst bij de luisterbieb, dat gaf de doorslag dit boek te downloaden.
Het verhaal speelt vermoedelijk ergens in de 6e eeuw, niet lang na de regeerperiode van koning Arthur, in Groot-Brittannië. De locatie verbaasde me in het begin even, want ik had, gezien de naam van de auteur, een verhaal in Japan verwacht, toen nog onwetend van het feit dat hij de schrijver is van Remains of the day. Britten en Saksen strijden nog altijd met elkaar. Erg heftig wordt er niet gestreden. Weten ze nog wel dat ze elkaar naar het leven staan? Behalve ridders komen in het verhaal krijgers - iets anders dan ridders kennelijk - monniken, trollen, een draak, een hellehond en uiteraard mannen, vrouwen en kinderen voor. Een soort De brief voor de koning (van Tonke Dragt) voor vijftigplussers. Dit is niet denigrerend bedoeld overigens, want de hoofdrol is weggelegd voor een bejaard echtpaar dat, op zoek naar hun zoon, allerlei avonturen beleeft. De draak produceert een mist die het geheugen van de bewoners aantast. Reden genoeg om hem te verslaan, want een leven zonder geheugen roept teveel vragen op. Of moet het verleden juist verborgen blijven omwille van een vreedzame toekomst? Wie is Axl, de hoofdpersoon? Een gewone, bejaarde man? Of is hij eens een hardvochtige krijger geweest in dienst van, of als tegenstander van, koning Arthur? Of was hij niet hardvochtig maar wijs en edelmoedig? Dat blijft grotendeels verborgen. Misschien dat het archaïsche taalgebruik daar deels debet aan is. Maar goed, eigenlijk is het een verhaal over liefde, de liefde van een man en een vrouw voor elkaar. Hoe sterk, en hoe waarachtig, is deze liefde? Moet je je alles wel willen herinneren als je zo lang samen bent geweest? Welke fouten hebben ze in het verleden gemaakt? Hebben ze elkaar verdriet gedaan? Zullen ze hun zoon vinden? Zal, als de mist is opgetrokken duidelijker worden waar ze hun zoon kunnen vinden?
In het boek is het voortdurend de vraag wie nu te vertrouwen is en wie niet; zo vaak dat je je kunt afvragen hoe je het slot van het verhaal moet interpreteren? Het idee is tamelijk uniek: een volk dat lijdt (of misschien lijdt het volk helemaal niet) omdat een draak het geheugen van iedereen in gijzeling houdt. Een prachtig idee dat misschien wel meer verdiende.

Over de verteller: Bart van der Schaaf leest gedegen voor. Zo nu en dan herhaalde hij een zin alsof hij vergat naar de volgende regel te gaan en nog eens dezelfde regel, per ongeluk, herhaalde. Dit zorgde in het begin voor lichte ergernis. Later bedacht ik me dat hij dat misschien deed omdat hij het idee had dat er een kleine fout in het voorlezen van de zin was geslopen en hij die expres opnieuw las; bij de montage zouden ze dit er uit knippen, zou je verwachten. De montage heeft dit over het hoofd gezien. En dat valt de verteller niet te verwijten. Er zijn maar weinig mensen die een heel boek foutloos lezen. Drie sterren voor Bart van der Schaaf.