Anne, psychologe, krijgt een baksteen door haar raam met daaraan een briefje: ik denk aan je. Dat is de aanzet tot een reeks van gebeurtenissen die allemaal verband met elkaar houden, maar welk verband de betrokkenen op dat moment nog niet zien. De collega's van Anne hebben zo hun eigen besognes die ook weer zijn weerslag heeft op de praktijk en op Anne zelf.
Het verhaal wordt geschreven vanuit verschillende personages waardoor het geheel wat rommelig aandoet, maar daarom niet minder boeiend.