Auteurs van actiethrillers zijn niet zelden, oud-militairen die hun sporen verdiend hebben in de conflicten die de wereld de laatste decennia heeft meegemaakt. De kennis van zaken is dan ook veelomvattend te noemen, maar of dit ook garant staat voor goede boeken is altijd maar de vraag.

Jack Coughlin was scherpschutter bij de US Marines met de hoogste rang tijden de Irakoorlog. Hij heeft aan missies over de gehele wereld meegedaan. Na zijn actieve diensttijd is hij gaan schrijven en in 2005 kwam zijn autobiografie Shooter uit, die hij samen met Donald A. Davis en Casey Kuhlmann schreef. Als schrijversduo begonnen Coughlin en Davis in 2007 aan de serie ‘Sniper’ met Kyle Swanson als hoofdpersoon. In Amerika zijn de beide heren inmiddels aan het negende deel toe, maar Zwarte Cobra is het derde boek uit de serie dat in het Nederlands is vertaald.

Kyle Swanson is als een van de beste scherpschutters van het Amerikaanse leger op missie naar Somalië gezonden. Als hij daar in actie moet komen maakt hij kennis met de Cobra, een boomlange, ijzersterke lijfwacht. Deze heeft tot het zijn ultieme doel gemaakt om Swanson te vermoorden. Tijdens een poging om dit te volbrengen weet de scherpschutter hem echter gevangen te nemen. Twintig jaar later nadert Swanson zijn pensioen bij de mariniers en treedt hij in dienst bij de CIA. Hij weet niet dat de Cobra inmiddels in Amerika is aangekomen om dood en verderf te zaaien, met slechts één doel: het vermoorden van Kyle Swanson.

Dat Coughlin weet waar hij over schrijft is al snel duidelijk. Zijn kennis over het Amerikaanse leger en het werk wat daar gedaan wordt, is gesneden koek voor hem. Zijn personages zijn goed uitgewerkt en het verhaal heeft een duidelijke lijn, al is deze lijn flinterdun. Wat ook snel duidelijk wordt, is dat de schrijver zijn politieke ideeën niet onder stoelen of banken steekt en volgens goed Amerikaans recept is de scheidslijn tussen goed en slecht heel duidelijk aangegeven. Dit begint op zeker moment wat tegen te staan. Zijn antipathie voor alles wat met besluitvorming te maken heeft, wakkert dit alleen nog maar aan.

Krampachtig probeert Coughlin om Swanson ook een zachte kant te geven, maar dat komt vrij banaal over omdat de tegenstelling tussen de scherpschutter en de sociale Swanson totaal niet uit de verf komt. Daar slaat hij de plank mis. Het verhaal sleept zich naar het einde en de apotheose is voorspelbaar. De spanning in het verhaal neemt alleen maar af. Daarnaast zit er ook een vrij grove fout in het verhaal, doordat een personage eerst als kleinzoon wordt beschreven en later in het boek als zoon wordt benoemd. 

Zwarte Cobra is een 'meer voor mannen'-boek zoals Karakter Uitgevers op haar bladwijzer schrijft. En inderdaad, verwacht geen verfijnde verhaallijnen maar een no-nonsense verhaal in de lijn van de meeste actiethrillers. Voor de liefhebbers om te smullen.