'Justine' is het debuut van de Vlaamse Anne-Laure van Neer. Beetje jammer dat elk boek dat verschijnt in een bepaald hokje moet worden ondergebracht, want het etiketje 'thriller' is hier niet echt op zijn plaats. Oké, er is een moord gepleegd (of misschien ook niet), maar 'Justine' draait niet om een spannende zoektocht naar dader en motieven.

'Justine' is daarentegen een lang uitgesponnen getuigenis van een kranige oude dame tegenover inspecteur Verbeke. Ze komt namelijk vertellen dat ze een moord gepleegd heeft en zegt er heel duidelijk bij dat ze gearresteerd wil worden, omdat de gevangenis haar heel wat aangenamer lijkt dan het verzorgingstehuis waar haar zoon en vooral schoondochter haar willen onderbrengen. Heel langzaam doet ze uit de doeken wat er de voorbije tijd gebeurd is, zo langzaam dat Verbeke meer dan eens de handdoek in de ring wil gooien. Maar net wanneer de (geduldige) lezer en de (getergde) inspecteur het fijne van het verhaal te weten zullen komen, tja dan neemt het verhaal een andere wending.

Bepaalde dialogen en scènes zijn heel grappig bedoeld, helaas kwam de humor niet altijd aan. Originele invalshoeken waren er echter voldoende, en ook fantasie heeft van Neer meer dan genoeg. Al bij al wist het boek mij echter niet te raken. Ik heb geen probleem met absurditeit (à la Jonas Jonasson), maar deze 'Justine', die dus voor thriller moet doorgaan, is niet specifiek genoeg om een topper te zijn. Wel zeer aangenaam om een boek te lezen waarin veel zorg aan taal en spelling werd besteed.

Toen ik een aantal maanden geleden voor het eerst over dit boek hoorde, moest ik trouwens meteen denken aan 'Je geld of je leven' van Catharina Ingelman-Sundberg. In dat boek beslissen vijf bejaarden om een misdaad te plegen (en zo in de gevangenis te belanden) om aan de verslechterde omstandigheden in hun tehuis te ontsnappen. Hetzelfde idee dus, maar voor de rest twee verschillend uitgewerkte boeken.

Spanning 2, Plot 4, Leesplezier 3, Schrijfstijl 4, Originaliteit 4, Psychologie 3.