Livy is veertien jaar getrouwd met Will en ze hebben samen twee kinderen. Will is succesvol bij Harbury Media waar een hecht werkklimaat heerst. Zeven jaar geleden kende het huwelijk tussen Will en Livy een behoorlijke spanning en daar zijn ze eigenlijk nu nog niet echt overheen. Will weet niet hoe hij dit kan oplossen en dus loopt hij eigenlijk continu op zijn tenen. Livy bespreekt alles met haar hartsvriendin Julia. Sinds de dood van Livy’s zusje Kara zijn Julia en Livy onafscheidelijk. Tijdens het jaarlijkse diner dat is georganiseerd door de directeur van Harbury, Leo Harbury, is er sprake van een ongemakkelijke sfeer voor Livy. Wanneer ze dan ook nog eens een aantal keren wordt gebeld en ge-sms’t door Julia besluit ze later terug te bellen. Ze kan haar vriendin er nu even niet bij gebruiken. Als ze vooraf had geweten wat haar te wachten stond had ze zeker de telefoon opgenomen.

De enige die van alles op de hoogte is in het leven van Livy is Julia. En zij gaat er ook vanuit dat het andersom net zo is. Maar na het feest komt Livy tot een gruwelijke constatering. Verscheurd door ongeloof en verdriet hoort en ziet ze dingen die ze maar nauwelijks kan bevatten. Al die jaren was Livy in de veronderstelling in Julia haar betere helft te hebben gevonden, dat ze alles van elkaar wisten en geen geheimen voor elkaar hadden. Als dan ook nog eens alles wijst opdat Julia zelfmoord heeft gepleegd wordt het haar teveel en weigert ze dat te geloven. Maar dan is daar de directe omgeving die Livy maar wat raar vindt reageren op alles. Zowel Will als de familie van Julia gedragen zich anders dan normaal en Livy heeft veel moeite met de realiteit te filteren.

Manipulatie, misbruik, chantage, geheimen en (gebrek aan)vertrouwen. Dé ingrediënten van de tweede thriller van Sophie McKenzie. Een verhaal dat vanaf het begin een grote rol weglegt voor ‘de dader’ en wisselend zijn/haar perspectief deelt met dat van Livy. Zo ga je als lezer met beide personages mee in hun belevingen, twijfels en emoties. De auteur heeft daarin een goede balans gevonden en dat leest prettig. Ook omdat ‘de dader’ zich uit in een soort van dagboekpassages is er duidelijk verschil merkbaar en dat is prettig. Zonder dat je uit je leesritme wordt gehaald worden beide verhaallijnen onderbroken, dusdanig dat je snel wilt doorlezen omdat je nieuwsgierig bent naar de voortzetting. In tegenstelling tot ‘Sluit mijn ogen’, het vorige boek van McKenzie, is dit boek vooral psychologisch. Echt spannend wordt het niet, de spanning is vrij constant maar piekt niet zoals in haar vorige boek.

Ondanks dat je al vrij snel weet hoe de vork aan de steel zit, en dat dus waarschijnlijk de reden is van het gebrek aan spanning, wil je wel graag weten hoe en waarom alles gaat zoals het gaat. In een fijn taalgebruik, met dank aan de vertaling, en heldere dialogen leest dit boek vlot weg. Het is goed opgebouwd, origineel en verrassend. Het verleden en heden komen mooi samen, de familiebanden worden gaandeweg steeds duidelijker maar niet minder complex. De personages zijn op een gegeven moment even geloofwaardig als verdacht en zo blijf je lang je twijfels houden over de toebedeelde rollen. Is het wel wat jij denkt? Zou ‘de dader’ dan toch een andere rol hebben dan deze doet vermoeden? De auteur heeft gekozen voor een aparte invalshoek en dat pakt goed uit. “Vertrouw op mij” wekt alles behalve vertrouwen en dat maakt dit boek tot een echte must read voor thrillerliefhebbers. Het zal niet gemakkelijk zijn voor McKenzie om weer een dusdanig origineel en goed boek te schrijven, we gaan het meemaken.