Tempeliers, Salomons tempel, het alles verdoezelende Vaticaan, Essenen, Jozef van Arimatea, de kruisdood van Jezus; is daar nu nog iets verrassends mee te doen? Wie twijfelt moet bijna al die trendy histo-reli-thrillers laten liggen. Als je dan maar niet vergeet Michael Byrnes boek Het volmaakte relikwie wel te lezen. Met de bekende ingrediënten componeert hij een prachtig nieuw verhaal. Bloedstollende actie of geweld heeft hij niet nodig. Hij gaat het weliswaar niet uit de weg. Zo is de informatie over de kruisdood gruwelijker dan Mel Gibsons beelden. Diep uitgewerkte karakters zijn niet de invalshoek. Dus hoeft er gelukkig ook niet het label literair of psychologisch op het boek. Toch zijn de personen levenecht en zeker niet van dun papier. Het boek heeft de focus gewoon op de inhoud. En die mag er zijn. Het verhaal speelt grotendeels in Vaticaanstad, en schakelt geregeld naar Jeruzalem. De spanningen in het Midden-Oosten worden uitstekend verwerkt. Alles werkt toe naar nieuwe informatie over de hectische jaren vlak na de dood van Jezus. De jaren waarin het Christendom zich snel verspreidde. Baigent en Leigh het spijt me. Het spijt me ook voor Maria Magdalena onze nieuwe cultheldin. Byrnes heeft pas een plausibel verhaal. Het begin van het boek is nog niet bloedstollend. De onderzoekers doen er ook wel erg veel langer over om te snappen waarmee ze bezig zijn dan de lezer. Maar als het verhaal eenmaal op stoom is, is het boek een pageturner. Volmaakt? Nee de sloom concluderende onderzoekers zijn al gemeld. Het einde heeft iets erg liefs. Maar als er lezers zijn die ook nog graag blijven geloven... zelfs dat kan na dit boek. Geen volmaakt boek. Dan ook geen 5 sterren? Dat dan weer wel. Volmaaktheid is in het boek zelf ook niet voor de gewone mens weggelegd. En absoluut top durf ik het boek te noemen.