New Yorker Mark Alpert draagt wetenschap en technologie hoog in het vaandel: hij studeerde af in de astrofysica en zijn thesis is inmiddels talloze malen geciteerd. Maar na zijn studies liet hij de wetenschap voor wat het was en legde hij zich toe op het dichten. Twee jaar later besefte hij dat hij daarmee zijn brood niet kon verdienen en begon hij aan een journalistieke loopbaan die hem na wat omzwervingen in 1998 bij het tijdschrift Scientific American bracht, waar zijn voornaamste taak eruit bestond om de wetenschappelijke ideeën en theoriën begrijpbaar te maken voor de lezers.
Tijdens zijn research voor een artikel over Albert Einstein, begon het idee te groeien om eens een spannend boek te schrijven. Het resultaat kunnen we nu lezen in de vorm van zijn geslaagde debuut Het Einstein enigma.
In Het Einstein enigma geeft Hans Kleinmann, die vroeger samengewerkt heeft met Albert Einstein, op zijn sterfbed een geheimzinnige code door aan wetenschappelijk historicus David Swift. Het laatste cijfer is amper uitgesproken of de problemen beginnen al voor David. Vanaf dan tellen er maar twee zaken: de code proberen te breken en uit handen blijven van de FBI en een Russiche huurling, die beiden erg ver gaan in hun poging die laatste woorden van de natuurkundige aan David te ontfutselen.
Zich baserend op de titel, de cover en de flaptekst bestaat het gevaar dat menig lezer het boek aan zich voorbij zal laten gaan, vrezend voor ettelijke, paginas lange, saaie technische uiteenzettingen. Maar de auteur kent zijn job en slaagt er met glans in de achtergrondinformatie tot het absolute minimum te beperken, waardoor die vrees volkomen ongegrond is.
Hans Walther Kleinmann, een van de grootste theoretische natuurkundigen van onze tijd, was bezig te verdrinken in zijn eigen bad. Deze openingszin is het startsein voor enkele uren pretentieloos leesplezier. Niet alleen hanteert Mark Alpert een zeer aangename, vlotte schrijfstijl, maar ook levert hij een verhaal af vol vaart en actie, waarin hij de lezer slechts af en toe de gelegenheid geeft even op adem te komen.
De gebruikte locaties zijn met zorg gekozen waardoor ze heel relevant zijn voor het verhaal en zelfs bijdragen tot de geloofwaardigheid. Ze worden heel visueel beschreven, zodat het voor de lezer lijkt alsof hij naar een foto zit te kijken. Die visuele instelling geldt trouwens voor heel het boek. De lezer heeft de hele tijd het gevoel een film te lezen. En die film zal er waarschijnlijk in de toekomst ook wel komen want het boek lijkt bijna op maat geschreven voor Hollywood.
De personages hebben elk een mooie geschiedenis meegekregen en zijn allen zeer geloofwaardig neergezet. Het hoofdpersonage, David Swift, deelt trouwens veel van zijn verleden met dat van de auteur, wat het realisme ten goede komt.
Ook over de plot bijna niets dan lof. Mark Alpert schudt geloofwaardige verhaallijnen vol actie uit zijn mouw, die mooi in elkaar passen en zonder losse eindjes eindigen in een misschien net iets te lang uitgesponnen ontknoping.
Het Einstein enigma is een goede actiethriller en een zeer geslaagd debuut waarmee het aangenaam vertoeven is. De wetenschap dat er nog boeken zullen volgen met David Swift in de hoofdrol is dan ook bijzonder goed nieuws.