Het boek is geschreven vanuit het gezichtspunt van Mona. In het eerste deel is dat wat lastig, omdat ze daar nog een kind is. Maar toch weet Griet op de Beeck dan al duidelijk te maken wat er allemaal speelt in de omgeving van Mona. Zelfs vanuit het kinderlijke gezichtspunt van Mona weet ze al duidelijk de vinger op de zere plek te leggen.

Ook in de rest van het boek laat de schrijfster op een harde, eerlijke manier zien wat voor spelletjes er allemaal worden gespeeld in de omgeving van Mona en wat dat voor invloed op Mona heeft. Zodra iemand iets zegt, zelfs al is het iets aardigs, zie je als lezer onmiddelijk wat er achter die woorden ligt en wat de echte bedoeling van de spreker is. De personages worden als het ware gefileerd en hun ware bedoelingen komen bloot te liggen, ook al proberen ze die nog zo hard te verhullen. Vaak weten de personages zelf overigens niet eens waarom ze dingen doen, maar als lezer doorzie je dit wel meteen. Om dit effect teweeg te brengen, moet je als schrijver dingen op een heel speciale manier verwoorden en op de Beeck kan dit duidelijk erg goed.

De innerlijke strijd van Mona is ook heel duidelijk en invoelbaar. Van binnen wordt haar woede over hoe ze behandeld wordt steeds groter. Maar er zijn meerdere oorzaken waardoor ze deze gevoelens niet kan en vooral niet wil uiten. Ze reageert op een heel speciale manier, die gevoed wordt door haar vroege ervaringen. De strijd die Mona met zichzelf levert boeide me mateloos, ook al zou je als lezer Mona het liefst bij willen sturen.

Vooral het eerste en het derde deel van het boek vond ik erg sterk. Het tweede gedeelte vond ik iets minder boeiend. Het lijkt een soort aanloop naar het derde gedeelte of een intermezzo tussen deel 1 en 3. Ik weet niet of dit deel echt iets toevoegt aan het verhaal. Hoe Mona's karakter ontwikkeld is sinds haar kinderjaren wordt ook pas echt duidelijk in deel 3.

In zijn geheel vond ik dit echter een heel erg goed boek. Ik heb vooral bewondering voor de schrijfstijl, waardoor je als het ware achter de gebeurtenissen kunt kijken. De personages vind ik ook goed gekozen. Ik raad iedereen aan dit boek zelf te ervaren.