We zaten vast in die deprimerende ruimte terwijl ze naar ons staarden, met hun potlood tikten en aantekeningen maakten. Ik zag dat ze naar het litteken op mijn gezicht keken, en trok mijn haar ervoor in een poging het te verhullen, bang dat ze het teken van Satan zouden herkennen. Maar ik was niet alleen; mijn zus was naast me, zoals altijd, sterker, moediger. Haar ogen waren droog en onder haar stoel lag geen plas. “Niks zeggen, Viola,” zei Issy. “Je hoeft helemaal niets te zeggen." (p.10)

Deze zinnen uit De tweeling maken gelijk duidelijk dat de zussen uit het boek een gebeurtenis delen waar je als lezer meer over wilt weten.

De tweeling gaat over de zusjes Isolte en Viola. Tijdens hun jeugd waren de tweelingzussen onafscheidelijk maar op den duur gaan ze hun eigen leven leiden. Isolte wordt een succesvolle schrijfster voor een modeblad en Viola heeft een ernstige vorm van anorexia. Zij is opgenomen in een ziekenhuis en vecht voor haar leven. Viola’s gedachten gaan tijdens haar ziekte vaak terug naar hun kindertijd. De tweeling woonde toen in Suffolk waar ze omgingen met een andere tweeling, Michael en John. Met zijn vieren hadden ze een hechte vriendschap en door de thuissituatie van beide tweelingen vonden ze steun bij elkaar. Een geheime tragedie veranderde echter alles in het leven van de meisjes. Maar wat vaak gebeurt met geheimen is dat ze diep worden weggestopt en uiteindelijk toch weer naar boven drijven, met alle gevolgen vandien.

Saskia Sarginson beschrijft de geschiedenis van Isolte en Viola op een intrigerende wijze door gebruik te maken van flashbacks. Ze omschrijft de omgeving waarin de meisjes opgroeiden zeer uitgebreid en gedetailleerd, waardoor je als lezer het gevoel hebt je middenin een film te begeven.

Ze woonden aan de rand van een veld, in een half vrijstaand huis met een rij andere woningen, langs een smalle modderige weg. De identieke plattelandshuisjes waren opgetrokken uit rode bakstenen en hadden leiden daken.” (p.41)

Niet alleen de omgeving wordt uitgebreid omschreven, ook de hoofdpersonen staan, mede door de mooie flashbacks, als een huis. De lezer kan genieten van de goed neergezette karakters van de beide zusjes, moeder Rose en de tweelingbroers Michael en John. Dat maakt het verhaal nog interessanter en levendiger. De tweeling is een roman die van begin tot eind fascinerend is en je doet verlangen naar meer van deze schrijfster.