Na deel 1 gelezen te hebben van de familie Cazalet (Lichte jaren) die op vakantie gingen in Sussex (Home place) eind jaren dertig, zag ik echt uit naar deel 2. Mijn ervaring met deel 1 was, dat het verhaal als een motor was die traag op gang kwam, veel beschrijvingen, veel ontmoetingen met verschillende personages. En toch een honger die aangewakkerd was om van mijn ontmoeting met de familie, een vriendschap van te maken. In het begin had ik zeker de stamboom nodig en persoonlijk, dit zijn geen boeken die je apart kan lezen.
Deel 2 start in 1939, Hitler valt Polen binnen, wat ooit hun vakantiewoning was, wordt een schuiloord. De familie wordt niet gespaard van de gevolgen van de oorlog. De meisjes, Louise, Polly en Clary hebben nog hun dromen. Clary is nog altijd in de ban van het schrijven en Louise wil alles laten wijken om op de planken te staan, Polly de goedheid zelve. Wat deel 1 een kennismaking is, leer je in deel 2 dat alles wordt overschaduwt door bonnenboekjes, gasmaskers, twijfel en volwassen worden, verdriet, liefde, gemis, pijn. De familie Cazalet is een familie met geheimen en het niet uitgesproken woord.
Wat mij aangenaam verrast heeft is de motor van het boek, deel 2 leest veel vlotter, elke personage krijgt echt een persoonlijkheid en nieuwe personages geven echt een toegevoegde waarde aan het verhaal. De humoristische uitspraken maakte dat ik soms las met een lach op mijn gezicht. Het werkt zo verslavend en mijn nieuwsgierigheid is nog meer aangewakkerd naar deel 3. En toch even Polly je zit in mijn hart.....