Dark matter is een van de boeken die mij het meest is bijgebleven afgelopen jaar. Er zijn van die boeken waarvan het concept zo prikkelend, interessant,en origineel is dat je het alleen daarom al wilt lezen. Dat het verhaal en de karakters vervolgens matig zijn neem je op de koop toe.

Tijdens het lezen van het boek was ik niet zozeer bezig met de hoofdpersonen of verhaallijn, maar ik vroeg me steeds meer af hoe de schrijver zich ging redden uit een steeds ingewikkelder wordend plot. Je kent het wel, iemand geeft een toespraak of presentatie en maakt het voor zichzelf zo ingewikkeld dat een hele zaal niet meer geïnteresseerd is in wat diegene te vertellen heeft maar meer hoe hij/zij zich eruit gaat redden..

Toen drong het tot me door, het maakt helemaal niets uit hoe Blake Crouch zijn verhaal gaat eindigen, in de theorie van multiversums bestaat elke mogelijkheid per definitie altijd. Er is geen grootvader paradox, net als bij tijdreizen, het is gewoon een deurtje eerder of later...en als de hoofdpersoon een deur later neemt betekent het niet dat het deurtje eerder niet bestaat, het wordt gewoon niet beschreven. Dat ik me vervolgens afvraag of het boek interessanter had geworden als de schrijver toch niet een andere reeks deuren had beschreven mag de pret niet drukken...

Op dat moment werd het voor mij wel lastig om enige connectie te voelen met de hoofdpersonen, zeker omdat één van die hoofdpersonen door de schrijver zonder pardon in de steek wordt gelaten in een universum, zonder dat het duidelijk wordt wat ervan geworden is.

Had dit een gewone thriller geweest, dan had ik het totaal niet interessant gevonden, de kracht van dit boek ligt in het concept en niet in het verhaal. Een betere verhalenverteller had dit idee kunnen omtoveren tot een klassieker, maar wellicht dat deze klassieker in een ander universum wel geschreven is en hebben wij gewoon de pech dat we in dit universum leven.

Het thrillerelement vind ik twee sterren waard, het concept vijf sterren. Dat maakt 3,5 ster, nou vooruit, afronden naar boven dit keer. Vier sterren.