"De wereld zou een stuk prettiger zijn als we anderen minder zouden veroordelen, vooral wanneer we zelf niet perfect zijn" zo begint het verhaal van Frank de Bruyn alias gigolo Ramon. "Niets is wat het lijkt, zei ik steevast, en dat is altijd een uitspraak gebleven die ik hanteer", dit verklaart gelijk de titel van dit boek. De omslag spreekt voor zich, een man omringd door vrouwen.

De aanleiding om dit boek te schrijven zijn de vele vragen, aannames en vooroordelen waar Frank (Ramon) mee te maken krijgt tijdens zijn leven als gigolo. Een gigolo, waarom dit beroep? "De spanning, stukje erkenning, de fascinatie en nieuwsgierigheid, afzetten tegen alles wat 'juist' is en natuurlijk het makkelijk geld verdienen".

Frank is een alleenstaande vader van drie kinderen, samen met opa en oma neemt hij de verantwoordelijkheid op zich voor de opvoeding. Toch mis ik tijdens zijn verhaal waar deze kinderen verblijven tijdens zijn werk als croupier in het casino en daarnaast het gigolo leven. Hoe belangrijk zijn de kinderen voor hem? Frank is een hooggevoelig persoon, HSP, was een onzekere puber en had meerdere baantjes voordat hij besloot gigolo te worden.

Al met al een vlot verhaal om te lezen, openhartig beschrijft hij wat er op zijn pad komt, Frank laat niets aan de verbeelding over. Vele seksuele uitspattingen worden beschreven, maar dat hoort bij zijn leven. Het einde vind ik te plots, hier had hij wat meer draai aan kunnen geven.