Als enorme Torchwood-fan (inclusief conventies in Engeland en meet-ups in Cardiff met als Torchwood-personages verklede teddyberen) was dit boek voor mij pure nostalgie. Maar hoewel het best leuk was om te lezen, vond ik het net als het laatste seizoen (Miracle Day) nogal teleurstellend, zowel qua verhaallijn als qua uitwerking. Als 'old school' Woodie mis ik de tijd waarin Torchwood nog gewoon om aliens ging en 'team Torchwood' nog compleet was, met hoogtepunten als Kiss Kiss, Bang Bang ("Excuse me, have you seen a blowfish driving a sports car?") en Something Borrowed.

Desondanks vond ik het zeker geen slecht boek, dus als je gek bent op Torchwood vermaak je je er vast prima mee. Het haalt het naar mijn mening echter absoluut niet bij bijv. Risk Assessment. Dat boek is echt pure TW-nostalgie inclusief bizar plot en aliens met een onuitspreekbare naam. En humor. Veel humor.