^Zupheul, Febbo en de kleine Grakjesbembaaf, kortweg Jan” liet me met twee gevoelens achter. Enerzijds werd mijn vooruitzicht om eindelijk nog eens een heel grappig-absurd boek te lezen niet volledig ingevuld. Anderzijds schreef Mike Boddé voor dit boek een heel reeks eigenzinnig merkwaardige verhalen bij elkaar, die zeker de moeite waard zijn om te lezen. Eveneens opmerkelijk aan dit boek is de vormgeving. Verschillende layoutvormen worden door elkaar gebruikt en zowat alle mogelijke lettertypes passeren de revue. Het beklemtoont enigszins de absurde ondertoon van dit nieuwste werk van Boddé. Mijn eindoordeel over dit boek: verwacht niet dat je van het begin tot het einde gaat zitten schuddebuiken van het lachen, maar af en toe een glimlach kan je wel verwachten. Bovendien zijn de verhalen een teken van Boddé’s heel eigen absurde kijk op onze maatschappij. Wie op zoek is naar een ‘boek met een hoek af’ vindt hier zeker zijn gading. Wie op zoek is naar humoristische roman zonder meer, blijft daarentegen waarschijnlijk wel op zijn honger zitten.