Ik heb net het boek uitgelezen en waaauw, wat een boek.

In het begin moest ik er best wel weer even inkomen.
Maar dat was niet erg want het begin, begon op een mooi tempo.
Het vorige deel De 5e golf was vooral wereld opbouw, personage opbouw en in het verhaal weven. Dit deel gaat weer veel dieper in op de personages.
Veel over Pepper, maar ook over Pondcake.
Ook was dit een heel druk boek, veel dingen gaande veel problemen die zich eigenlijk alleen maar opstapelen, veel opmerkelijke dingen.
Cassie constant boos is. Boos op de mensen, boos op de wereld, boos op de anderen. Dit is op sommige vlakken jammer. Maar maakt het verhaal wel realistischer en eerlijker.

Het enige echte jammere punt is dat hij te dun is! Vooral het einde, zorgt ervoor dat je door wilt lezen.