In dit boek maken we wederom kennis met Helen Grace, die we al kenden uit het boek Iene Miene Mutte van M.J. Arlidge.
Het is circa een jaar later. Helen kampt nog met de naweeën van hetgeen er gebeurde in Iene Miene Mutte. Zij is wel alweer geruime tijd aan het werk.
Haar collega, Charlie, komt, na ook langere tijd thuis te hebben gezeten, ook weer terug op de werkvloer.

Het team van Helen krijgt te maken met een grote zaak: er is een man aangetroffen, dood. Het blijkt dat het hart van de man ontbreekt. Niet veel later wordt het hart van deze man als pakketje bij zijn woning afgeleverd.
Meerdere mannen wacht eenzelfde lot.

Wie vermoordt al deze mannen en waarom?
Helen en haar team duiken in de wereld van de sexwerkers in de hoop hier de moordenaar te vinden en deze een halt te kunnen toeroepen.

M.J. Arlidge wist mij behoorlijk te overtuigen. Ondanks al het gruwelijks wat deze moordenaar heeft gedaan, had ik toch een soort van begrip voor de door de moordenaar gepleegde daden.

Het verhaal wordt beschreven vanuit meerdere perspectieven, zowel vanuit de moordenaar, van Charlie en van Helen.
De hoofdstukken zijn kort, de woordkeuze eenvoudig. Dit, in combinatie met de vraag wie en waarom, maakt dat je dit boek in een vrij hoog tempo uitleest.