Weg van Lila, Patrick van Rhijn

Djon Maas, regisseur bij MTV, is het klassieke schoolvoorbeeld van een ‘foute man’, de figuur waar je als potentiële schoonmoeder van gruwt. Hij leeft het leven waar veel mannen jaloers op zullen zijn, beweegt zich in het wereldje waarin hij veel bekende artiesten tegenkomt, gaat naar feestjes waar je je vingers bij aflikt en weet veel vrouwelijk schoon voor een nachtje tussen zijn lakens te lokken. En ook al kruipt hij vanaf de eerste bladzijde onder je nagels en weet hij het uiterste van je irritatieniveau aan te prikken, toch ga je houden van zijn personage en zijn aandoenlijke en humoristische manier om zich door zijn wilde leven heen te bewegen. Djon laat zich door zijn jachtige leven heen duwen tot het moment dat hij letterlijk de Zweedse Mikki tegen het lijf loopt en voor het eerst in zijn leven beseft hoe verliefd zijn voelt. Niet lang daarna blijkt Mikki plotseling zwanger. Dat hij vader wordt, lijkt voor Djon het keerpunt in zijn leven. Negen maanden later wordt hun huwelijk bezegeld met de komst van een dochtertje, Lila. Als Mikki erg geïsoleerd en in de put raakt, besluit ze terug naar Zweden te verhuizen. In eerste instantie laat ze Lila vrijwillig achter bij Djon, maar als het meisje een jaar oud is, eist ze haar dochter op. Djon zet, op zijn beurt, zijn hakken in het zand en gaat de juridische strijd aan met de moeder van zijn dochter.

De auteur, Patrick van Rhijn, schuwt zijn eigen aandeel niet in dit directe en open boek waarin hij zichzelf, als Djon Maas, weg zet als een onverbeterlijke vrouwenverslinder. Op een hartveroverende wijze schrijft hij zonder opsmuk over het pad van zijn losse leventje via het vaderschap naar de uitkomst van het oordeel van de rechter over de voogdij van zijn dochtertje, waar hij dan inmiddels al drie jaar lang in zijn eentje voor zorgt. Zijn schrijfstijl leest gemakkelijk, maar blijft boeiend en zal voor menig echtpaar met kinderen in echtscheiding zeker herkenbaar zijn. Van Rhijn vertedert je in de gesprekken die hij voert met zijn dochtertje en is aandoenlijk in zijn vaste voornemen om Mikki trouw te blijven, ondanks dat hij als hongerige kat vaak met zijn neus op het heerlijk geurende spek geduwd zit. Zonder vals te worden weet hij treffend tussen de regels door duidelijk te maken dat ook Mikki geen schoon blazoen draagt.

Als lezer word je als stille metgezel meegenomen in de gebeurtenissen en geeft Weg van Lila de mogelijkheid om als vrouw eindelijk eens in een mannenbrein te kunnen loeren. Los van het hoofdthema, de wankele positie van vaders ten opzichte van moeders in een juridische voogdijstrijd, beschrijft het boek op een fijne wijze een aantal andere zij-pijlers, zoals het werk dat hij doet bij MTV, de reizen die hij daarvoor moet maken en zijn band met zijn vriend Siep, die hem zonder drang of oordeel, op het trouwe pad probeert te blijven houden. Op treffende wijze weet de auteur duidelijk te maken hoe Mikki zich voelt, door rauw en direct te beschrijven hoe zeer Djon, ondanks zijn oprechte bedoelingen, steeds in zijn eigen valkuil is geneigd te stappen, ten koste van het gevoelsleven van zijn vrouw. Als foute man zou je hem nu en dan een keer flink onder zijn hol willen schoppen. Als vader gun je hem de voogdij over zijn dochter van harte.

De eerste druk van Weg van Lila dateert van oktober 2007.

Patrick van Rhijn, 24 december 1970, is een Nederlandse schrijver en columnist van de rubriek ‘Wat hij vindt’ bij Vrouw.nl van de Telegraaf. Daarnaast is Van Rhijn is ook auteur van: Vaderstad (2009, als vervolg op Weg van Lila), Dagboek van een hufter (2010) en Big Sister Live (2011). Weg van Lila is uitgegeven door Karakter Uitgevers B.V. Later is Van Rhijn overgestapt naar Uitgeverij FMB/Dutch Media.

Voordat Van Rhijn ging schrijven, werkte hij als regisseur, opnameleider en redacteur voor de muziekzenders MTV en TMF. Ook werkte hij als entertainer en presentator over de wereld. Hij spreekt naast Nederlands, Engels, Frans en Duits ook Zweeds, Spaans, Braziliaans en Portugees.

Het boek Vaderstad is het allereerste boek met een eigen soundtrack, Wonderwater, gezongen door Nina June. De eerste 10.000 exemplaren van dit boek bevatten een CD met daarop vijf nummers van Nina June. De tekst van Wonderwater is gebaseerd op Vaderstad.

In 2015 won Van Rhijn het hoger beroep in een rechtszaak tegen filmproducent Steven de Jong waarin Van Rhijn laatstgenoemde beschuldigde van plagiaat op de boeken Weg van Lila en Waterstad