Mooi boek van Op de Beeck en je krijgt bijna een Vlaamse tongval dankzij al die prachtige zinnen die door de auteur tot een geheel zijn gevlochten. We volgen hoofdpersoon Mona in drie stadia van haar leven, waarvan ik die als kind van 8-10 jaar het minst vond. Het minst geloofwaardig ook, doordat Mona hier gedachten krijgt ingegeven die volgens mij niet de gedachten van een kind zijn. Als twintiger en dertiger komt Mona geheel tot leven als heel menselijk en herkenbaar personage. Een monumentale roman over relaties, liefde en de onmacht om soms dingen voor elkaar te krijgen in het intermenselijk verkeer. En ja, prachtig geschreven.