In de proloog vernemen we dat het broertje van het hoofdpersonage Rêve, ongeveer een half uur na zijn eerste zoen te pletter sloeg op het wateroppervlak. Rêve staat in de rechtbank, als lezer vermoedt je dat zij iets te maken heeft met zijn dood. Gaandeweg kruipen we onder de huid van Rêve en krijgen we een realistische beschrijving van haar jeugd en de relatie tot haar broer, haar ouders, haar vrienden. Later vernemen we dat zij helemaal niet zo goed in haar vel zat en uiteindelijk besluit ze in het leger te gaan. Na een missie in Syrië keert ze terug en dan krijgen we een heel ander verhaal over haar leven. De spanning over wat er met haar broer echt gebeurde en waarom ze in de rechtbank staat, blijft gedurende het hele boek hangen. Het plot grijpt je geheel onverwacht bij de keel.
Het verhaal leest heel vlot. Van Voorst gebruikt mooie uitdrukkingen ("Mijn moeder stond uit") en adjectieven ("briewit", "klikklakkende hakjes").