Het boek gaat over de de 12-jarige Ambrose hij groeit op zonder vader en verhuist met zijn moeder om de paar jaar naar een andere Canadese stad. Hij heeft een beetje een merkwaardig uiterlijk, zijn grootste talent is rare dingen zeggen. Bovendien is hij heel erg beschermd opgevoed. Op iedere nieuwe school is hij al snel een buitenbeentje.
Dan komt hij thuis te zitten omdat zijn 'vrienden' hem bijna hebben vermoord door een pinda tussen zijn boterham te stoppen.
Ambrose vindt het thuis in het souterrain helemaal niet zo erg met zijn Griekse bovenburen . Dan komt hun zoon weer thuis wonen net uit de gevangenis. Ambrose krijgt van zijn moeder te horen dat hij bij deze Cosmo uit de buurt moet blijven.
Bij toeval ontdekt hij dat Cosmo net als Ambrose zelf graag scrabble speelt. Hij besluit zich aan te melden bij een scrabbleclub. Maar om daar te komen heeft hij hulp nodig en deze vindt hij bij Cosmo. Zijn moeder mag er niet achter komen, want dan komen ze allebei in moeilijkheden.
Susin Nielsen beschrijft op een leuke manier de ontwikkeling van de vriendschap tussen Ambrose en Cosmo. Zonder dat er zielig gedaan wordt lees je hoe eenzaam Ambrose zich vaak voelt en dat hij graag ergens bij wil horen. Cosmo helpt hem hierbij door hem meer zelfvertrouwen te geven en Ambrose helpt Cosmo om op het rechte pad te blijven. Ik heb vaak moeten glimlachen om de humoristische gesprekken tussen die twee.
Het zijn fijne korte hoofdstukken om te lezen er is grappig gebruik gemaakt van scrabble woorden om de hoofdstukken mee te beginnen.
Dit was voor mij het eerste boek dat ik heb gelezen van Susin Nielsen het is mij goed bevallen.