Als Linda Michaelis haar zus Anna dood op de vloer van haar woning ziet liggen, merkt ze in haar ooghoek een man op, die weggaat door de terrasdeuren. Even wordt en een beeld gewisseld tussen hun beiden en dan is hij weg.
Linda kan niet over de dood van haar zus heenkomen en sluit zich op in een villa aan de Starnsee om daar in eenzaamheid haar boeken te schrijven onder de naam: Linda Conrad. Als ze het beeld, dat ze in de woning van haar zuster herkent, terugziet op de televisie, begint ze aan een wraakoefening om hem te laten bekennen.

Je leest in het verhaal de eenzaamheid, die Linda zich zelf opgelegd heeft, ze heeft succes met haar boeken en daarom kan ze zich zo'n leven permitteren maar nadat ze de vermoedelijke dader heeft gezien gooit ze haar leven totaal op de kop. Ze bedenkt een ingenieus plan, dat toch anders afloopt dan ze verwacht had.

En juist die andere afloop maakt, dat het verhaal spannend wordt, Linda wordt gedwongen om haar vesting te verlaten om verder te zoeken en als ze de dader vindt loopt dat ook weer anders dan je zou verwachten.

Het mooie in het boek is dat ze het verhaal van haarzelf verteld in een thrillervorm maar die tegelijkertijd ook de twijfels naar boven roept of haar herinnering haar niet voor de gek houdt.

Als ze de vermoedelijke dader weer onder ogen komt krijgt het verhaal een onverwachte twist, waardoor de dader het heft in handen lijkt te krijgen.

Het eerste deel kabbelt rustig voort, je krijgt een indruk van het leven, dat Linda leeft, teruggetrokken en nooit haar woning verlatend. Maar zodra, ze denkt het beeld van de dader van de moord op haar zus, te zien op de tv. verandert haar leven. Ze neemt beslissingen, bereid een gesprek met de dader voor, begint te twijfelen aan haar herinneringen en dwingt zichzelf het huis te verlaten om juist haar herinneringen te toetsen.

Het verhaal is origineel en al lezende vraag je, je als lezer af: “Heeft Linda gelijk?” En dan wordt het spannend wie er gelijk heeft: zij of de dader?