In de sprong op Normandië beschrijft Anke Manschot hoe eenvoudige jongens die op het platteland in Amerika wonen betrokken raakten bij de tweede wereldoorlog. Ze leven hun veilige leven en worden verliefd en zitten vol toekomstplannen. Na “pearl Harbour” worden deze jongens door de omgeving gemotiveerd om ook deel te nemen aan de strijd tegen de vijanden Duitsland en voor hun met name Japan. Thuisblijven betekend toch wel dat je je landgenoten ervoor laat vliegen dus alles wordt opzij gezet en ze gaan.
Dave, de hoofdpersoon vertelt over de zware training, de slechte materialen en hoe hij zijn ouders en vriendinnetje mist. Hij laat ook zijn angsten niet achterwege, en door af en toe wat geks uit te halen met zijn vrienden wordt het niet te zware kost voor de jeugd die het boek leest.
De gebeurtenissen tijdens de lange voorbereiding op D Day worden op een mooie manier afgewisseld met brieven aan thuis. Dan kiest Dave voor de opleiding tot parachutist. Nog spannender om ook nog uit een vliegtuig te springen. Ze vertrekken in het diepste geheim naar Zuid Engeland en dan is het zover, D day, de invasie van de Geallieerden. Zo’n grote operatie vanuit een jongen die maar een paar jaar ouder is dan de jongen die op mijn bank zit.
Dave landt in Frankrijk midden in een bloederige strijd. Hij maakt tijdens de voettocht door de verschillende bezette dorpen verschrikkelijke dingen mee en wordt in een klap volwassen maar niet verbitterd. Dat komt onder andere door de kameraadschap bij de jongens onderling. Hij gaat na een paar weken weer met verlof naar Zuid- Engeland, wetende dat hij na zijn verlof weer terug moet, de strijd in. Hij komt in Nederland terecht en doet mee aan de volgende grote militaire operatie die we kennen uit de boeken; Market Garden. In Nederland vluchten de Duitsers en verloopt de strijd heel anders.
Het boek eindigt met een mooi moment. Zo jammer dat het uit is.

Dit verhaal is zo mooi, zo bijzonder en behoorlijk heftig geschreven. De muziek die centraal staat maakt het compleet en aantrekkelijk voor de jongeren om nog meer van de sfeer te proeven.
Wat me opviel is dat er weinig plaatsnamen en gegevens instaan, dat wordt later wel verklaard en is eigenlijk ook goed want anders zou dat de hoofdrol gaan spelen in plaats van het verhaal van Dave en zijn vrienden. Het is echt een verhaal dat bij een herdenking centraal zou kunnen staan, omdat we dit nooit mochten vergeten. Zouden onze kinderen beseffen dat de oorlog van heel lang geleden ook de levens van jongens ver weg veranderd heeft? Na het lezen van dit boek zullen ze dat zeker doen.

Ik ben heel blij dat ik dit boek heb mogen lezen van uitgeverij Brandt.