Het derde en laatste deel van ‘De verborgen universiteit’, ‘De stad van de alchemist’, gaat meteen volop van start. Het begin van dit boek sluit naadloos aan op het einde van het tweede deel. Nu Alexa Westerhof de waarheid over de dood van haar vader achterhaald en onthuld heeft, is alles op de Untraceablye University veranderd. Artemus Jones is gearresteerd, Alan Matthews en Nick Refiel zijn ontslagen en Alexa heeft haar studie onderbroken. Terwijl het proces tegen Jones van start gaat zet de nieuwe Magister Magnificus Jeromy Crowley alles naar zijn hand op de universiteit. Ondertussen blijft de theorie van Morgenstern lokken. Verschillende personen gaan ernaar op zoek. Alexa en haar vrienden besluiten dat hij gevonden en vernietigd moet worden voordat iemand er misbruik van kan maken. Wat er twintig jaar eerder gebeurd is heeft al veel levens voor altijd veranderd, de onthulling van de waarheid heeft nieuwe zekerheden verwoest en deze zoektocht zet wederom alles op het spel.

Zodra je begint te lezen zit je meteen weer helemaal in het verhaal. De gebeurtenissen zijn goed opgebouwd. In dit afsluitende deel van de trilogie komt alles op een logische manier samen en valt alles op zijn plek. De dingen en mensen die belangrijk blijken te zijn, zijn in de eerdere delen al geïntroduceerd waardoor er niets uit de lucht komt vallen.
De hoofdstukken zijn af en toe een beetje rommelig. Soms duurt het allemaal wel erg lang. Sommige passages zijn iets te lang uitgesponnen en bevatten onnodige herhaling. Ook passen de verschillende fragmenten passen niet altijd even logisch bij elkaar in één hoofdstuk.
Het is moeilijk te geloven dat de complete trilogie zich binnen een paar maanden afspeelt. Door de snelle opeenvolging van de gebeurtenissen zit er een aangenaam tempo in de boeken, maar de gevoelens van sommige personages veranderen wel erg gauw en het is ongeloofwaardig dat Alexa haar magische gaven zo snel ontwikkelt.
Je leert de personages nog beter kennen, zeker degenen die als verteller optreden – naast Alexa zijn dat Nick Refiel, Alan Matthews, Julie Haywood en Jeromy Crowley en nog enkele minder belangrijke personages. De verschillende perspectieven voegen veel toe. Hierdoor krijg je meer inzicht in hun gevoelens, motieven en achtergrond. Vrijwel niemand is eenduidig goed of slecht – iedereen doet twijfelachtige dingen. Dit maakt de personages realistisch.
Alexa blijft nog steeds wel een beetje naïef, zelfs – of misschien juist – voor iemand die inmiddels al zo veel heeft meegemaakt en die toch beter zou moeten weten. Dat ze ondanks haar eigen overtuiging dat ze niet meer dat naïeve meisje is toch nog dezelfde fouten maakt roept dan ook een licht gevoel van ergernis op. Daarnaast is het toch ook wel een beetje jammer dat ondanks de verschillende achtergronden van de personages het opgroeien zonder beide ouders over het algemeen een gemene deler is. Dat is redelijk ongeloofwaardig als je erover na gaat denken, hoewel de manier waarop iedereen hiermee omgaat interessant is.
Koch spaart haar personages niet. Iedereen krijgt behoorlijk wat te verduren en dat houdt pas op na het dramatische en tragische einde dat desalniettemin heel mooi is. Het verhaal wordt op een logische en bevredigende manier afgesloten. Gelukkig tuint Koch niet in de valkuil van te lang door blijven vertellen over haar personages. Na de ontknoping volgt nog wel een hoofdstuk waarin de scherven bij elkaar geraapt moeten worden, maar de lezer komt niet te weten hoe het de personages in de toekomst zal vergaan. Alle verhaallijnen, klein en groot, worden bevredigend afgesloten en wat dan rest zijn enkel nog nieuwe mogelijkheden, net zoals in het echte leven.
‘De stad van de alchemist’ is inhoudelijk misschien niet helemaal het afsluitende deel dat je op basis van de eerdere delen zou verwachten, maar het is zeker een waardige afsluiting van een mooie trilogie en het boek is terecht genomineerd voor de Harland Awards Romanprijs 2016.

Deze recensie is geschreven over de audioversie van dit boek die is ingesproken door een onbekende vrouw.