Een ruzie heeft ervoor gezorgd dat Tully Hart en Kate Ryan elkaar twee jaar niet hebben gezien of gesproken. Als Tully hoort dat haar beste vriendin stervende is, aarzelt ze geen moment, loopt de studio uit en laat haar niet meer alleen. Ze belooft Kate om er voor haar kinderen te zijn wanneer zij er niet meer is. Maar dat blijkt na het overlijden van Kate nog niet zo eenvoudig.

Tully groeide op bij haar oma. Haar moeder was verslaafd aan drugs en drank en kon niet voor haar zorgen. Vanaf het moment dat Tully in 1974 in Snohomish Washington in de straat van Kate en haar familie komt wonen, zijn ze onafscheidelijk. Al meer dan dertig jaar Tully en Kate, de meiden van Firefly Lane.
Tully stelt Kate voor aan haar collega-regisseur Johnny Ryan, de twee worden verliefd en trouwen. Ze krijgen drie kinderen en hebben een heerlijk leven totdat het noodlot toeslaat.
Iedereen is kapot van verdriet na het overlijden van Kate. Kates dochter Marah voelt zich erg verdrietig en verlaten, niemand lijkt haar te kunnen troosten, ook Tully niet. Steeds verder glijdt zij af. Wanneer ze zichzelf meerdere malen heeft verwond wordt ze door een psychiater onder behandeling genomen. Men hoopt dat deze tot haar kan doordringen. Ze vindt daar een lotgenoot, Paxton, een jongen die volgens eigen zeggen zijn zus heeft vermoord, en haar dus volkomen begrijpt. Samen met hem kan ze de wereld weer aan, een schijnwereld weliswaar. Langzaamaan raakt ze zichzelf nog meer kwijt. Een tekort aan alles, maar vooral een tekort aan geld zorgt ervoor dat ze iets doet waarvan ze de gevolgen niet had kunnen voorzien.

Het weglopen uit de studio heeft verstrekkende gevolgen voor Tully. Ze komt nergens meer aan de bak, van haar glansrijke carrière is niks meer over. Kate was altijd Tully’s reddingsboei, en nu die er niet meer is lukt het haar niet om haar leven weer op de rails te krijgen. Slaap- en kalmeringsmiddelen helpen haar steeds verder de vernieling in, ze is nog maar een schaduw van zichzelf. Een artikel over haar in een roddelblad is de druppel, volkomen overstuur stapt ze in de auto en verongelukt….

Uiteindelijk neemt Tully’s moeder Dorothy haar verantwoordelijkheid op zich, na jaren van afwezigheid is ze nu de moeder waarnaar Tully altijd heeft verlangd. Haar moeder heeft hiervoor wel eerst allerlei obstakels uit haar verleden onder ogen moeten zien.

Conclusie
Verder dan de sterren is het prachtige vervolg op Wie naar de sterren grijpt uit 2008.
Het is prima als stand alone te lezen, de hechte vriendschap tussen Tully en Kate wordt op een bijzondere manier verteld, het is bijna voelbaar.

Tully, Marah en Dorothy hebben de hoofdrol in dit verhaal. Tully moet zien te overleven zonder haar hartsvriendin Kate, haar reddingsboei. Wanneer Tully op de eerste hulp belandt, kijkt zij op haar lichaam neer, samen met Kate beleeft ze weer die geweldige vriendschap. Ondanks dat ze dood is lijkt Kate springlevend.
Marah is ineens haar moeder kwijt aan die verschrikkelijke ziekte, en niemand weet hoe ze haar kunnen troosten. Haar leven wordt ook uitvergroot, de tijden van geluk maar ook de ommekeer toen haar moeder ziek werd en uiteindelijk overleed aan de gevolgen van kanker. En Dorothy moet wat spoken uit het verleden zien te overwinnen om uiteindelijk haar dochter recht in de ogen te kunnen kijken. Haar jeugd was alles behalve makkelijk, misbruik en onbegrip haalden haar van het rechte pad. Wiet en alcohol hadden haar veel afgenomen, maar ze heeft gevochten en gewonnen.

Alle verhaallijnen komen aan het eind mooi bij elkaar in een emotioneel plot.
Kristin Hannah neemt je vanaf de eerste pagina mee in het verhaal. Een verhaal over vriendschap en verdriet. Waar fouten worden vergeven en de liefde voor de overledene onvoorwaardelijk is.