Wat start als streekroman (het verhaal van een jongetje in een landelijke streek in Noord-Nederland in het begin van de vorige eeuw), eindigt als verslag van de nazi-deportatie en -moord van het Joodse volk in WO2, inclusief pagina’s lange lijsten met namen, geboorteplaats en leeftijd. De tweede helft van het boek valt mij een beetje tegen, omwille van de ‘verslagstijl’