Met Clariël keert Garth Nix na een tussenperiode van zo’n twaalf jaar terug naar de wereld van Het Oude Koninkrijk. In 2002 en 2003 verschenen de eerste drie delen in het Nederlands. Daarna werd het lange tijd stil in het Oude Koninkrijk totdat de prequel Clariël in 2015 het levenslicht zag.

Clariël is zeventien wanneer zij met haar ouders naar de hoofdstad Belisaere verhuist. Haar moeder maakt deel uit van de koninklijke familie. Nu de kroonprinses spoorloos is verdwenen en de koning weigert om het Oude Koninkrijk te regeren komen Clariël en haar moeder in aanmerking voor de troonsopvolging. Er zijn echter kapers op de kust. Gouverneur Kilp wil Clariël aan zijn zoon uithuwelijken om zo de macht in handen te krijgen. Clariël wil echter maar één ding. Ze verlangt terug naar de eenzaamheid en de rust van het woud waar ze vandaan komt en wil het liefst woudloper worden. Daar denken haar ouders heel anders over. Tegen haar wil raakt ze betrokken bij allerlei intriges en tijdens een aanslag op haar leven ontdekt ze dat ze over een vorm van magie beschikt die men de Woede noemt. Deze schenkt haar buitengewone lichamelijke krachten maar uit zich pas wanneer zij bezeten raakt door een onbeheersbare razernij.

Het verhaal speelt zeshonderd jaar voor Sabriël, het eerst geschreven deel van de serie. We ontdekken gaandeweg en gelijktijdig met de hoofdpersoon hoe de wereld  en magie van het Oude Koninkrijk in elkaar zit. Zo ontdekken we dat de Pact-magiërs die het rijk moeten beschermen tegen vijandelijke wezens hun verantwoordelijkheid ontlopen. Het blijkt in het hele Koninkrijk een gebruik te zijn geworden om je plicht te verzaken en prioriteit te geven aan andere dingen

In tegenstelling tot de andere boeken in de serie gebruikt Nix slechts één verhaallijn die ook nog chronologisch verloopt. Hierdoor is het verhaal makkelijk te volgen is maar komt het ook wat simpel over. De eenvoud wordt versterkt doordat de gebeurtenissen enkel in het Oude Koninkrijk spelen. De dynamiek tussen het magieloze buurland en het magische Oude Koninkrijk ontbreekt waardoor het verhaal minder levendig is.

De innerlijke strijd van de hoofdpersoon maakt het boek boeiend. Haar persoonlijkheid en de besluiten die ze neemt zorgen voor een interessant verhaal.
‘Kiest de reiziger het pad of het pad de reiziger’
Clariël is namelijk de vleesgeworden anti-heldin die de lezer beurtelings gevoelens van medeleven en irritatie ontlokt. Wanneer haar ouders geen rekening houden met haar behoeften en enkel en alleen op hun eigen verlangens gericht zijn, voel je met haar mee. Als zij tijdens haar vlucht op het punt staat om haar redder in een kwetsbare toestand achter te laten kun je haar wel schieten. Ze is niet goed of slecht maar heeft haar eigen zwakheden waardoor het verhaal af en toe een donkergrijs tintje krijgt. Ze wil in haar eentje in het bos wonen maar de omstandigheden lijken dat niet toe te staan. Voortgedreven door het besef dat niemand iets doet om haar naasten te redden neemt zij impulsieve en emotionele beslissingen waarvan zij de consequenties niet kan overzien. Zal zij de juiste keuzes maken?

Ten opzichte van de eerdere delen is Clariël een stuk eenvoudiger, minder complex en minder sprankelend. Het is duidelijk bedoeld als een introductie van de serie. Toch blijft het goed geschreven verhaal tot het einde boeien en geeft de aanwezigheid van een anti-heldin een eigen smaak aan het geheel. Wie de vervolgserie gaat lezen zal Clariël onder een andere naam regelmatig tegenkomen. Ook in Goldenhand maakt zij haar opwachting. Momenteel is dit vijfde deel alleen in het Engels verkrijgbaar.