Wat maakt een boek memorabel? Het feit dat het je iets doet, lijkt daar wel een goed antwoord op te zijn. Wanneer doet een boek je iets? Als het poëtisch is? Rauw? Hartverscheurend? Eigenlijk kan een boek je op zoveel manieren raken en zal het ook voor elke lezer anders zijn. Toch kan niemand 'De ontembare' lezen en níet geraakt zijn. Hoe krijgt een auteur dat voor elkaar, zul je denken? Dat is niet zo makkelijk uit te leggen.

'De ontembare' is een verhaal over mensen, maar ook over dieren. Die laatste groep speelt een grote rol om de eerste groep te begrijpen. Hoe de personages omgaan met dieren, beschrijft hun karakter. De ene jaagt op een wolf om zelf die wolf te worden. De andere zorgt voor een wolf om maar íets te kunnen redden uit zijn omgeving. De projecties van eigen emoties op de dieren is iets wat een cruciale rol speelt in dit boek. Is dit dan een boek voor dierenliefhebbers? Ja en nee. Tere zieltjes zullen pagina's tenenkrommend zitten lezen, verscheurd door de fysieke pijn die sommige passages teweeg brengen. De schrijfstijl van Arriaga is namelijk zo intrigerend dat je jezelf verliest als lezer. Je vervloeit met de pagina's, in het verhaal, in de personages en dan is er geen stoppen meer. Je moet doorlezen. Ook al is het soms erg schrijnend en smerig en te droevig voor woorden.

De dood is alom tegenwoordig.in 'De ontembare' en dat maakt de sfeer vaak zwaar en zwart. Toch sluimeren er ook andere emoties in de nissen van het verhaal. Woede, hoop en moed. Maar het verlies overheerst. Ook in de intermezzo's tussen het verhaal. Daar vullen wetenswaardigheden de bladzijden, of een letterballet, of poëzie.

Arriaga schreef met 'De ontembare' geen autobiografie, maar hij gebruikt wel facetten uit zijn eigen leven en geeft die een plek in deze roman. Dat maakt het boek waarschijnlijk erg persoonlijk, maar toch is het verhaal verzonnen. Deze combinatie is er eentje die de auteur ook wat 'genot' verschaft. Hij brengt de lezer in de war en dat amuseert hem. Want alleen hij weet wat waar is en wat er verzonnen is.

'De ontembare' is een magistraal verhaal dat je meezuigt en niet meer loslaat. Dat het boek meer dan 800 bladzijden telt is niet te voelen tijdens het lezen en na het omslaan van de laatste bladzijde verlang je naar meer. Het verhaal laat je onthutst en vervreemd achter en dwingt diep respect voor de auteur af. Het spel van aantrekken en afstoten, het spelen met de emoties van de lezer, zorgt ervoor dat je dit boek nooit vergeet.