“Wij allen (en u misschien ook wel) hebben nog als kind, op school, in dat voortreffelijkste van alle tot ons gekomen monumenten der oude literatuur gelezen: 'Dienstregeling der Spoorwegen' heet het …. Wie van u wordt de adem niet benomen wanneer u daverend over de bladzijden van de 'Dienstregeling' raast. Maar de Tafelen der Uren doen eenieder van ons in werkelijkheid verkeren in de stalen zeswielige held van dat grootse epos.
Elke morgen, met de nauwkeurigheid van de zeswieler, op precies hetzelfde uur en precies dezelfde minuut, staan wij, miljoenen, als één man op. Op precies hetzelfde uur beginnen we als één miljoenenlichaam ons werk, en scheiden er als één miljoenenlichaam mee uit. En terwijl we weer op precies dezelfde seconde, die de Tafelen hebben vastgesteld, tot één miljoenenarmig lichaam samenvloeien, brengen wij onze lepels naar de mond; en op precies dezelfde seconde gaan wij uit wandelen en lopen wij naar het auditorium, naar de zaal van Tayloroefeningen, leggen ons ter ruste...
Ik zal eerlijk zijn: een absoluut-nauwkeurige oplossing van het vraagstuk van het geluk hebben wij ook nog niet: tweemaal per dag, van 16 tot 17 en van 21 tot 22 uur, valt het vereende machtige organisme uiteen in aparte cellen: dat zijn de door de Tafelen vastgestelde Persoonlijke Uren.”

Het boek 'Wij' van Jevgeni Zamjatin speelt in een verre toekomst.
De ik-persoon, D-503, vertelt dat duizend jaar geleden, na de tweehonderdjarige oorlog, zijn heldhaftige voorzaten de ganse aardbol hebben onderworpen aan de heerschappij van de Vereende Staat.
Mensen hebben geen naam, maar een nummer. Ze wonen in glazen flats, zodat iedereen iedereen kan zien.
D-503 vindt het allemaal fantastisch.
Maar dan wordt hij verliefd op de kritische I-330, waardoor zijn loyauteit aan de staat in gevaar komt.
Hij blijkt, tot zijn grote schrik, een ziel te hebben. 's Nachts begint hij te dromen van I-330.
Op de duur weet hij niet meer wat werkelijkheid en wat droom is.
Hij begint zelfs FANTASIE te krijgen. En dat vindt hij een groot probleem.
Hij moet wel erg ziek zijn.
Zou de grote Weldoener hem nog kunnen redden?

Orwell heeft voor zijn '1984' veel inspiratie gevonden in dit boek.
Het verschil is wel dat Winston al van bij het begin kritisch is tegenover Big Brother.
En dat is D-503 helemaal niet tegenover de Weldoener.