De titel slaat natuurlijk nergens op, maar wat zit dit boek goed in elkaar. De ontknoping is meesterlijk en het is ook bizar dat het eigenlijk al vanaf het begin duidelijk had kunnen zijn als je een beetje had opgelet, maar natuurlijk let je als lezer precies op de verkeerde dingen en besef je het pas als je het boek na het lezen opnieuw openslaat.

De angst van de personages, de vraag wie de volgende werd, de onvermijdelijkheid ervan, de shock doordat Agatha Christie durft te doen wat ze doet en werkelijk genadeloos is... Fantastisch.

Het enige wat ik jammer vind aan dit boek, is dat de psychologie van de personages een beetje oppervlakkig blijft. Er is een groep mensen op een eiland, één voor één sterven ze, maar je leest vrijwel alleen wat het met de groep doet of wat personages erover zeggen, nergens is er even een pauze waarin een personage zelf reflecteert op zijn of haar gevoelens en dat vind ik jammer. Misschien is er voor dit gebrek aan diepgang gekozen om de vaart in het boek te houden, maar voor mij maakt het net het verschil tussen vier en vijf sterren.

Om nog even terug te komen op de titel: veel boeken van Agatha Christie bevatten racistische (en vaak ook vrouwonvriendelijke) elementen. Dit geeft een beeld van de tijd waarin de boeken zijn geschreven, van de manier van denken van de auteur en het is een teken van vooruitgang dat wij dit tegenwoordig niet (meer) goedkeuren. Ik heb een oude druk gelezen, dus ik heb geen idee of de moderne uitgaven voetnoten of een voorwoord bevatten, maar ik hoop dat het racisme niet is weggehaald omdat het belangrijk is om te zien dat dit ooit normaal werd gevonden, dat is een deel van de geschiedenis - uitleggen is altijd beter dan censureren.

Genoeg over de titel. Als we het over de inhoud hebben, kan ik alleen maar zeggen dat dit een ongelooflijk spannend boek is. Absolute aanrader.