Thomas Verbogt is een begenadigd schrijver. Sinds zijn debuut met 'De feestavond' in 1981 publiceerde hij ruim vijfentwintig romans, verhalenbundels, toneelstukken en bundels met columns. Allemaal gekenmerkt door een volstrekt eigen toon: helder, licht, melancholiek. Met kleine woorden zegt Verbogt vaak grote dingen. Als je hem in een categorie moet plaatsen, dan hoort hij het meest thuis bij Remco Campert, Koos van Zomeren en F. Springer. Een schrijver om geen boek van te missen.
In de roman 'Kleur van geluk' kijkt de bijna zestigjarige hoofdpersoon Daniël Timmer, schrijver van beroep, terug op zijn leven. Het overlijden van een jeugdvriend en de toevallige ontmoeting met een jeugdliefde brengen een gedachtestroom op gang over de betekenis van liefde, vriendschap en geluk en over de werking van herinneringen. Dat alles tegen het decor van Nijmegen, de geboortestad van Daniël.
In een interview heeft Verbogt aangegeven dat 'Kleur van geluk' tot nu toe zijn meest autobiografische roman is. Net als zijn hoofdpersoon is Verbogt geboren in Nijmegen en net als Daniël Timmer verbleef hij daar enkele jaren geleden als artist in residence een paar maanden om te werken aan een boek met herinneringen aan zijn Nijmeegse jeugd. Het resultaat was 'Herfst in het oosten', een boek dat zich prima in combinatie laat lezen met 'Kleur van geluk'. De overleden jeugdvriend is collega-schrijver Frans Kusters, ook uit Nijmegen, met wie Verbogt vanaf zijn jeugd tot aan Kusters’ dood bevriend was.
In 'Kleur van geluk' haalt Verbogt veel overhoop, meer dan we van hem gewend zijn. De bespiegelingen over de genoemde grote thema’s overheersen enigszins de beschreven gebeurtenissen. Daardoor is het boek wat minder toegankelijk dan zijn vorige romans. Wie nog niets van Verbogt kent, kan beter eerst wat eerder werk lezen. 'Perfecte stilte' bijvoorbeeld.
Voor de Verbogt-liefhebber is 'Kleur van geluk' echter een must. Want tegenover die mindere toegankelijkheid staat veel. Verbogt komt dichterbij dan ooit en veel passages uit het boek blijven nog lang rondspoken in het hoofd van de lezer. De boeken van Verbogt vragen er om meer dan eens gelezen te worden. Dat geldt zeker voor 'Kleur van geluk', dat bij tweede lezing een nog diepere indruk nalaat.