Ik heb genoten van de stukken waarin Seije opgroeit en de dagelijkse beslommeringen op het eiland Vlieland. In het begin had ik moeite om een band te krijgen met Seije. Ze is erg afstandelijk, niet alleen naar mij als lezer, maar ook naar haar mede-personages.

Het laatste kwart van het boek leest trager en ik moet mezelf echt dwingen om te blijven doorlezen. Seije zoekt en zoekt, maar lijkt misschien wel steeds verder van zichzelf te vluchten. Teveel geheimen, teveel gebeurtenissen in het hoofd van Seije. Terug naar je roots, zou je bijna willen schreeuwen. Maar het lijkt alsof ze alleen is, zichzelf afsluit. Zich afsluit in het verhaal en zich tussen de zinnen wil verstoppen voor mij als lezer. Seije… een personage wat ik niet snel zal vergeten!

Volledige leeservaring staat op mijn blog