Isidoor komt als vondeling in een mannenklooster terecht waar hij een grote schat aan kennis opbouwt die hij in zijn hoofd opslaat. Dagelijks maakt hij een rondje door zijn stad van kennis zonder zich ook maar enige kritische bedenking te maken! Zijn honger naar kennis drijft hem uiteindelijk de hele wereld door en hij ontmoet heel wat vreemde figuren.
Ik was aangenaam verrast door het boek en de manier waarop het verhaal opgebouwd was. Eigenlijk liepen er twee verhaallijnen parallel en door elkaar. Vanaf de eerste pagina word je geprikkeld om door te lezen naar het einde want Isidoor zit in een gevangenis en pas bij het einde kan je ontdekken waarom en hoe hij daar beland is.
Een ander verrassend element is hoe Isidoor uitgroeit van een vondeling waarmee je medelijden hebt en voor wie je sympathie voelt, tot een harteloos en onsympathiek persoon die over lijken zou gaan om een machtig bouwwerk neer te kunnen zetten.
Het verhaal geeft heel goed de tijdsgeest van de middeleeuwen weer en is een prachtig staaltje van een historische roman.