Het eerste hoofdstuk pakt je meteen, want wat staat er op de usb die Olivier in zijn hand heeft en wat heeft dat met zijn vader te maken. Je wilt meteen weten waarom en hoe. Wanneer er een nieuwe chef in de keuken wordt aangesteld, wordt deze niet zonder slag of stoot door Olivier geaccepteerd en is hij bang dat de goede naam van het restaurant ten gronde wordt gericht. Olivier gaat er alles aan doen om de naam van het restaurant te redden ook al moet hij daarvoor door het stof kruipen.

Ik kan dit. Ik heb dit eerder gedaan. De ondertoon van rood binnen zestig seconden. De boventoon van wit in minder dan dertig. Het parfum van een vrouw, nog voordat haar lippen de mijne raken. Ik ben Olivier Philipe. Master Sommelier. Ik heb het leven waar elke man van droomt.

Het tweede hoofdstuk gaat over Fee, die in haar bruidsjurk weg rent van wat de belangrijkste dag van haar leven had moeten worden. Ze laat honderden gasten verbijsterd achter, maar vergeet één heel belangrijk dingetje mee te nemen en daarvoor zal ze toch eens terug moeten naar de plaats van waar ze zomaar verdween. Fee die een heel gevaarlijke sport beoefend, maar dat doet om het verleden te ontvluchten.

Ik kan dit. Ik heb hier eerder gestaan. Mijn voeten vinden hun weg. Mijn handen voelen hun bestemming. Het uitzicht is mijn ultieme beloning. Ik ben Wonderfee. Geen top is hoog genoeg voor mij. Ik geniet van alles wat ik zie.

De twee hoofdpersonen hebben in eerste instantie niets met elkaar te maken, maar toeval bestaat niet zegt men. Door bepaalde gebeurtenissen komen ze er achter dat ze meer van elkaar weten dan ze dachten en of dat een goed teken is?

Ook al is het verhaal heel goed als standalone te lezen, het is heerlijk dat er personen uit het vorige deel naar voren komen en je hun verhaal al kent en weet wat hun relatie met Fee en Olivier is. Hierdoor smaakt het verhaal naar meer, want vooral Olivier heeft heel wat goed te maken. Ik heb echt genoten en ben heel benieuwd naar het volgende deel uit deze Sommelier serie.