"De eenzaamheid van de ruimte biedt een zekere geruststelling." ~ p33.

Snuff is een absolute mindfuck van 119 pagina's. Normaal zou ik bij korte verhalen gaan klagen dat ze te kort zijn, maar in dit geval is het verhaal juist perfect. Bronja weet wederom je aandacht goed vast te houden vanaf de eerste pagina. Door te spelen met heden en verleden krijg je steeds meer informatie over de huidige situatie, een techniek waarin Bronja meester in is!

"Zijn emoties ten opzichte van deze mannen zouden beperkt moeten blijven tot woede en haat, maar voor het eerst komt er een tegengestelde emotie bij." ~ p62.

Wakker worden en ontdekken dat je vast gebonden en opgesloten zit in een onbekende ruimte. Thriller fanaten zullen gelijk aan Saw denken, en daar word dan ook in het verhaal gelijk korte metten mee gemaakt. Is het puur toeval dat Sixten Jinks daar nu zit, of zit er meer achter... Wat is het doel van deze ontvoering? Alles lijkt mogelijk. En net als denkt dat alles op zijn plek valt, wordt alles door elkaar gegooid!

"Schrijven is acteren op papier, acteren is schrijven op camera. Het is bij beide de kunst van het vertellen." ~ p105.

Ik hou van de manier waarop Bronja een verhaal aan je verteld en je gedachte weet te sturen tijdens het lezen. Ook Snuff was weer een geniaal verhaal die smaakt naar meer!!!