Voor het eerst in mijn leven had ik een boek in handen dat me enige angst inboezemde terwijl ik er nog geen letter van gelezen had. Als James Bond-fan en liefhebber van de boeken van zowel Jeffery Deaver, sinds De Cyberkiller, als Ian Fleming, sinds From Russia with love, was de kans op een teleurstelling levensgroot. Zou die typische stijl van Deaver met al dat verrassende gedraai geheim agent 007 niet horendol maken? Zou het een Amerikaan wel lukken wat de Brit Sebastian Faulks drie jaar geleden niet lukte: het laten terugkeren van de relatief menselijke superheld die Fleming creëerde, in een krachtig verhaal vol realistische details? Al na enkele tientallen pagina’s kon ik opgelucht ademhalen. Carte blanche is een modern James Bond-boek waarvan Ian Fleming, al lummelend op het privéstrandje van zijn Jamaicaanse buitenverblijf Goldeneye, enorm zou hebben genoten.

De jonge James Bond is na een verdienstelijke tijd bij de marine in dienst getreden van een grotendeels onafhankelijk opererende afdeling van de Britse veiligheidsdienst. Hun missie is helder: het beschermen van het Britse rijk… met alle noodzakelijke middelen. Dus als er een dubieus bericht wordt onderschept dat wijst op een terroristische aanslag met veel Britse schade, gaat 007 op pad. Het spoor loopt via Belgrado en Dubai naar Kaapstad, waar de excentrieke schurk Severan Huydt groot is geworden dankzij vooruitstrevende afvalverwerkingsmethoden. Hem simpelweg aanwijzen als brein achter de aanslag is niet eenvoudig. En misschien zelfs wel geheel onterecht.

Carte blanche is een warm bad voor Bond-liefhebbers. Alle bekende ingrediënten zijn aanwezig: M en Q, Goodnight en Moneypenny, Leiter en Mathis, maar ook de snelle auto’s, mooie dames en exotische locaties die we uit zowel de boeken als de films kennen. Heerlijk herkenbaar zijn de scherpzinnige dialogen, de vele smakelijke details en de flinke dosis maatschappijkritiek. Het oppakken van het losse eindje over de dood van Bonds ouders dat Fleming achterliet, is een zet die de fans van 007 absoluut gaan waarderen.

Maar ook “nieuwelingen” die (de literaire) James Bond niet of nauwelijks kennen, maar wel houden van een goed en goed spannend verhaal, grijpen met dit boek niet mis. Deaver introduceert Bond op prima wijze door hem een jonge dertiger te laten zijn, nog maar net bij de geheime dienst, en uit te leggen hoe hij aan al zijn wereldwijsheid en spionagekennis komt. Hij rijdt met een moderne Bentley rond in de huidige tijd en belt en “appt” met, hoe kan het ook anders, een iQPhone. Dat Bond wat vrouwvriendelijker en minder destructief is geworden, zal ook de vrouwelijke lezers aanspreken. “Ik heb zelfs gehoord dat er dames emotioneel werden vanwege een romantisch samenzijn van Bond en Philly”, vertelde Deaver onlangs. “Maar laat dat de heren niet afschrikken. Als het echt nodig is, is Bond hardvochtig en gewelddadig. Zoals Fleming het had gewild.”