In Expeditie Edith reflecteert Edith Bosch op haar leven als topsporter, maar ook op het leven naast de sport. Of is dat leven er niet? Edith vertelt over haar jeugd, het gezin waarin zij opgroeide en haar carriere als topjudoka. Een verbroken vriendschap, maakt dat zij judo als haar beste vriend gaat zien. Voor judo zet ze alles aan de kant. Ze wil de beste worden, goud halen op de Olympische Spelen en altijd maar winnen.

Edith bouwt een muur om zich heen op. Niemand kan daar door heen komen. Keihard is ze, niet alleen voor anderen, maar ook voor zichzelf. Aan de buitenkant lijkt het mooi. Ze is zo succesvol. Maar er is ook een keerzijde. Op een bepaald moment beseft Edith dat ze zich eigenlijk helemaal niet zo gelukkig voelt en gaat ze het gevecht met zich zelf aan met behulp van een lifecoach. Hij leert haar andere inzichten te krijgen en de muur om haar heen af te breken. Het gaat met ups en down, maar uiteindelijk weet Edith ook dit gevecht te winnen.

Expeditie Edith is een prachtig, eerlijk en open boek. Edith laat echt alles van zichzelf zien en zeker niet alleen de mooie dingen. Topsport is mooi, maar daarmee harmonieus kunnen leven is nog mooier. Edith heeft op een kritische manier laten zien dat ze dat kan. Ze is een dapper mens!