Korte inhoud:
Noor, 35 jaar, neemt voor twee jaar haar droombaan aan in Amsterdam. Ze woont samen met Ewald in Itteren, lekker om de hoek bij haar ouders. De afstand is te groot, dus huurt ze in Amsterdam iets. Dit wordt haar niet in dank afgenomen door haar ouders en vriend. Samen met haar zus Kiki en studievriend Joost, beide ook werkzaam in de kunst, probeert ze er het beste van te maken. Hoe onderhoud je je relatie als je elkaar alleen in de weekenden ziet? En bij wie kun je terecht als je iets ontdekt in de kunstwereld wat wereldwijde impact heeft?

Op de kaft van het boek een Amsterdams plaatje. Grachtenpandjes en een tram. Het zwart/wit steekt mooi af tegen de rode achterkant. Een chique geheel. De korte inhoud maakt nieuwsgierig. De waarschuwing van Kim Moelands, dit boek bevat een hoge concentratie Harrewijn-humor en er kunnen verslavingsverschijnselen optreden, beloofd veel goeds.

Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, geschreven in een fijne beeldende schrijfstijl. Alsof je er zelf bij bent. Ik heb de andere boeken van Astrid ook gelezen en verwachtte weer een chicklit. Er komt veel humor in dit boek voor, maar ook serieuze zaken komen aan bod. Geen chicklit, maar toch een heel leuk boek. Ik vroeg me af of musea en humor wel samen gaan, of het dan niet saai zou worden. Ik heb me geen moment verveeld. Er komt best wat kunstinfo op je af, maar de manier waarop maakt dat het leuk en interessant is. Ik bleef maar doorlezen, wilde weten hoe het zou aflopen. Dat blijft tot het einde een verrassing. En dan is het toch weer jammer dat je em uit hebt.....