“Slalommend renden we tussen parasols, ligstoelen en handdoeken door. (..) Menko struikelde en viel voorover op zijn buik, zijn gezicht klapte in het zand. Met een pruillip keek hij naar me op. Ik hielp hem overeind en veegde het zand van zijn wangen en neus. Hand in hand liepen we verder naar zee.” Met dit tafereeltje opent Anne Moon Disko haar debuut novelle kLEINE HELLEN.

kLEINE HELLEN is een helder geschreven verhaal over de innige band tussen zus Vera en haar jongere broer Max. Later op de hierboven beschreven stranddag verliest zij haar jongere broertje Menko aan de zee. Het verlies tekent de levens van Vera, haar ouders en zelfs dat van Max, hoewel hij pas geboren is toen Menko al was overleden.

Vera, op de noodlottige dag 5 jaar, blijft zich de rest van haar leven schuldig voelen over de dood van haar broertje, en lijkt dit te compenseren door zorg voor anderen, met name voor haar ‘zwaar levende’ broer Max. Het huwelijk van de ouders overleeft het verlies van Menko niet en ook daardoor zijn de levens van Max en Vera voorgoed innig verbonden maar gekleurd in een donkere ondertoon.

Uit het bovenstaande zou je af kunnen leiden dat kLEINE HELLEN een droevig verhaal is. Dat is het zeker niet. Op een lichte, heldere en zelfs poëtische toon schildert Anne Moon Disko (pseudoniem van kunstenaar en uitgever Martijn Couwenhoven) de periode waarin Vera te horen krijgt dat ze nog maar kort te leven heeft. Liefdevol beschrijft hij hoe broer en zus met het nieuwe naderende verlies omgaan.

De novelle is geschreven vanuit verschillende oogpunten, blikt terug op verschillende tijden in de levens van Max en Vera, en is zeer gelaagd. Dat is wat mijzelf betreft het voornaamste kritiekpunt op kLEINE HELLEN. Er zit zoveel in dit verhaal, dat ik er een beetje zenuwachtig van word. Er is geen alinea te vinden, waarover niet is nagedacht, ieder beeld lijkt meerdere betekenissen te hebben, en als je daarover gaat nadenken is het allemaal wel erg veel. Hoewel de novelle bij een eerste keer lezen niet kunstmatig geconstrueerd overkomt, is kLEINE HELLEN wel heel veel verhaal in weinig woorden. Ikzelf zou de voorkeur geven aan een volledige roman, zodat er wat meer lucht komt in het levensverhaal van Vera en Max. Om die reden geef ik het boek drie sterren.