Ik had al een tijdje een oogje op dit boek. Elke keer als ik er in de boekwinkel langsliep knipoogde het naar me. Elke keer als iemand het op bookstagram postte voelde ik een nieuwsgierigheid in me opborrelen. Dus toen ik een boekenbon won van 20 euro, wist ik wat ik ermee ging doen. Ik heb het boek bijna meteen bovenaan mijn TBR gezet en nu is het dus uit.

Het boek oogt intimiderend dik, maar het leest heerlijk weg. Het verhaal is geschreven in een ritmische taal, maar ik heb geen moment het gevoel gehad dat het moeilijk was of nodeloos ingewikkeld. De wereld die Kristoff geschapen heeft in dit boek is rijk. Er worden veel namen en personages op ons afgegooid, maar ik heb geen moment gedacht dat het te gecompliceerd was en ik het niet meer kon volgen.

Sterker nog, na alle waarschuwingen dat het boek zo traag op gang kwam, was ik oprecht verbaasd dat ik er eigenlijk al vanaf het begin zo lekker in zat.

Het eerste hoofdstuk greep me meteen en ik was vertrokken voor een geweldig avontuur, met interessante, gelaagde en zeker niet altijd likable karakters. De voetnoten, die je tijdens het lezen kan overslaan, zijn bij vlagen hilarisch en tonen hoe goed de wereld is uitgewerkt en uitgedacht. Het plot zit vernuftig in elkaar en de puzzelstukjes vielen bij mij als lezer niet op zijn plek, voor ze dat bij Mia deden, terwijl de aanwijzingen overduidelijk wel gegeven waren.

Het enige waar ik wat moeite mee had, is dat het boek me emotioneel niks deed. Mia is niet erg sympathiek en we hebben weinig gemeen en op veel punten merkte ik dat haar verdriet, haar woede en haar pijn me eigenlijk niet raakten. Dat vond ik persoonlijk wel een beetje jammer, maar het doet niets af van het feit dat het een geweldig boek is dat zeker naar meer smaakt!