Benthe ondervindt zelf hoe moeilijk het is wanneer haar werk met haar privé verweven wordt. Een zaak waaraan zij werkt als misdaadjournaliste komt ineens wel heel dichtbij en raakt haar gezin. De gesloten gemeenschap waar zij als forens is komen wonen, stoot haar letterlijk buiten de groep wanneer zij zich beroepsmatig uit over wat wat is voorgevallen. Maar wanneer ze als moeder gaat reageren en op onderzoek uitgaat, is het hek volledig van de dam. Ongeloof en woede overheerst bij alle betrokken partijen maar ieder vanwege verschillende redenen en overtuiging. Wie er gelijk heeft lijkt niet ter zake te doen, emoties lopen hoog op en iedereen gaat voor zijn eigen gelijk, zo ook Benthe. Maar terwijl ze met deze zaak bezig is valt de wereld om haar heen zowat weg. Haar huwelijk, haar werk, alles heeft eronder te lijden. En dan die arme Céline……..hartverscheurend is het nagenoeg onuitgesproken misbruik. Milou beschrijft dit op een manier waar weinig woorden heel veelzeggend zijn. Wie had kunnen denken dat het verloop van dit verhaal zou gaan zoals het gaat? De uiteindelijke ontknoping was voor mij niet 100% een verrassing maar de weg daarnaartoe was dat wel degelijk!! Tot op het laatst spannend en soms tenenkrommend frustrerend.

De frustratie, de machteloosheid maar vooral de woede is haast tastbaar beschreven. In ieder geval kan ik dat me heel goed voorstellen, ik heb zelf tenslotte ook een dochter. De manier waarop Milou schrijft, het komt bij je binnen om je vervolgens niet meer los te laten! Een kind wat een dergelijk drama ervaart hoeft helemaal geen signalen af te geven en als moeder ben je tenslotte ook geen helderziende! En precies dát gevoel van machteloosheid heeft me enorm geraakt in dit verhaal. Je zou haast vergeten dat het een thriller betreft maar ook daar scoort Milou volop. Het is spannend, eigenlijk al vanaf de eerste pagina waar met een ijzingwekkende en vooral verwachting kwekend proloog de toon wordt gezet. Je leest het boek continue met die woorden in je achterhoofd want wanneer gaan die van toepassing worden? Je blijft van de ene emotie in de andere rollen, je zou sommige personages zelfs wel even door elkaar willen schudden, kom op nou toch!! Subliem bedacht!

Dit boek leg je weg en blijft nog wel even in je gedachten. Lezen dus!!