Het meisje zonder naam van Diney Costeloe gaat over Lisa, een 13- jarig meisje, wie terecht komt in een Engels pleeggezin nadat ze Duitsland moet verlaten. Helemaal alleen komt ze dan in een ander land terecht, ze spreekt de taal niet en kent er niemand. Gelukkig kan ze zich goed redden met enige hulp van haar pleegouders. Echter tijdens een bombardement wordt Lisa geraakt en als ze bijkomt in het ziekenhuis weet niemand wie ze is, ook zijzelf niet.
Het verhaal begint in 1938 in Duitsland als Lisa nog bij haar ouders woont. Door de omstandigheden, Lisa en haar familie zijn van joodse afkomst, moeten ze Hamburg verlaten. Lisa komt op een kindertransport naar Engeland terecht. Het verhaal pakt direct en vanaf begin af aan wordt je erin meegezogen.
Diney Costeloe weet alle personages heel goed te omschrijven, karakters worden goed uitgediept en emoties goed omschreven. Steeds maar weer wil je nog één hoofdstuk lezen totdat het verhaal ineens uit is. Normaal gesproken lees ik geen boeken over de tweede wereldoorlog of welke andere oorlog dan ook. Echter het lezen van een sneakpreview had mij over de drempel getrokken en nieuwsgierig gemaakt naar dit verhaal. Het verhaal van een meisje, helemaal alleen in een ander land, niet wetende wie zij is. Hoe goed dit is opgepakt door alle mensen om haar heen, hoe liefdevol iedereen reageert ondanks de oorlog. Geweldig om te lezen, ontroerend, emotioneel, maar ook confronterend.
Voor mij een boek met 5* en dat was een reden om het boek De verloren kinderen ook te lezen.