‘Boem’, de titel van de proloog belooft nogal wat. Lindsay is onderweg met haar partner Rich Conklin wanneer haar WMC –vriendin Claire haar belt. Ze heeft haar hulp nodig, en snel ook! Lindsay geeft gehoor aan deze oproep en snelt naar de locatie waar Claire op haar wacht. Lindsay zal hetgeen wat ze gaat zien beschrijven als ‘een van de meest gruwelijke scenes ooit’. En dat wil wat zeggen want ze werkt inmiddels al veertien jaar bij Moordzaken. Claire zet haar vraagtekens bij de toedracht van het ongeluk, sterker nog ze vraagt zich af of het wel een ongeluk is?

Ook in dit deel lopen de levens van de vier vrouwen en hun carrière als rode draad door het verhaal heen. In de vorige delen hebben we al kunnen lezen dat er sprake is van verlies van geliefden, het (her)vinden van geluk, het stichten van een gezin. Maar ook maken de vrouwen grote stappen in hun carrières en dat gaat niet altijd zonder tegenslagen. Dat maakt de boeken in deze reeks ook zo aannemelijk. Samen staan ze garant voor het maken van fouten en het oplossen van bepaalde zaken. Het maakt ze geliefd maar zeker niet bij iedereen. Het is allemaal heel realistisch neergezet en het zijn verhalen van deze tijd. Het zijn ook echt vrouwen van deze tijd, de combinatie van gezin en werk zal voor velen herkenbaar zijn. De criminaliteit waarmee ze te maken krijgen, dat wat hen in eerste instantie al die jaren geleden bij elkaar bracht, is de tweede rode lijn in deze WMC boeken. Soms behoorlijk heftig. Zo ook nu. Vooral wanneer blijkt dat persoonlijk geluk en de bedreiging daarvan ineens wel heel dicht bij elkaar komen. Yuki ziet haar droom in vervulling gaan terwijl Cindy juist die van haar in duigen ziet vallen. Indirect heeft dat ook weer effect op Lindsay. Want ondanks dat haar persoonlijk geluk compleet is nu de kleine er is, ziet ze haar vriendin het moeilijk hebben én daarbij ook haar werkpartner Rich, hij was de levenspartner van Cindy. En tot overmaat van ramp gaat er op de huwelijksreis van Yuki ook van alles de mist in. Dit met mogelijk desastreuze gevolgen. Cindy stort zich intussen op haar werk en komt een oude bekende uit deel 12 op het spoor. Deze Mackie is garantie voor ellende. Alleen zijn deze keer de rollen omgedraaid en maakt Mackie jacht op de dames van de WMC.

De levens van deze vier vrouwen en hun werk lopen heel dicht langs, en soms door elkaar. De spanning loopt behoorlijk op, tenenkrommend is het niet maar probeer het boek maar eens weg te leggen, dat is ook geen optie. De vlotte en herkenbare schrijfstijl van Patterson heeft altijd een verrassing in petto; het plot is niet voorspelbaar. Ondanks bepaalde aanwijzingen maakt het toch een wending die doet verbazen. En dat nu voor de dertiende maal! En dát maakt deze reeks zo ontzettend populair en meer dan het lezen waard. Laat het veertiende deel maar komen.

James Patterson heeft behalve een hele reeks over Alex Cross ook Lindsay Boxer inmiddels ruimschoots beschreven. Zie hier nu het dertiende deel in deze serie met de toepasselijke titel ‘Het dertiende ongeluk’. Als ‘ongeluksgetal’ zijnde een meer dan logische maar niet minder originele titel. Ook in de originele uitvoering niet veel gelukkiger ‘Unlucky 13’. De gehele reeks, behalve het tweede deel; ‘Mijn wil geschiede’, heeft het volgnummer in de titel zitten. Wel zo gemakkelijk en bijzonder genoeg ook altijd met een goede verklaring voor de desbetreffende titel. Dit gezegd hebbende was het dertiende deel in deze reeks wederom een boek om naar uit te kijken! Lindsay Boxer heeft inmiddels al heel wat voor haar kiezen gehad, zowel privé als professioneel en dat geldt zeker ook zo voor haar vriendinnen/collega-club; The Women’s Murder Club.

Vier intelligente vrouwen die diverse taken vertegenwoordigen in hun club. Justitieel, media, politiek en op het gebied van forensisch onderzoek beschikken zij over diverse kanalen om lopende zaken te bespreken en op te lossen. Niet altijd even geloofwaardig, maar ach, het leest zo verdraaid lekker en de personages zijn stuk voor stuk innemend en vooral zo herkenbaar. Powervrouwen op hun best, en dat bedacht door een man! Om een duidelijk beeld te krijgen van de personages is het aan te raden wel aan het begin van de reeks te starten met lezen. Laat je niet tegenhouden door het aantal van dertien stuks want alle delen lezen als een letterlijke trein, zijn niet complex of overdreven moeilijk. Het zijn heerlijke boeken om een poos onder te duiken in de opsporingstechnieken enerzijds en de typische perikelen waarmee vrouwen in de huidige maatschappij te maken hebben. Stuk voor stuk aanraders!