Net als haar verhalen over Noor en Joost, was Vrienden voor het leven weer aangenaam leesvoer. Het derde en laatste boek in de Vrienden-trilogie bracht me weer helemaal terug in de kunstwereld. Waar ik het blauwe Daar heb je vrienden voor hilarisch vond, had ik de indruk dat Vrienden voor het leven meer serieuze onderwerpen behandelde. (Of de tijd tussen het lezen van het tweede en het derde boek heeft zijn tol geëist :p ) Verslaving, ruzies, politieke rellen en zelfs moordpogingen – ze kwamen allemaal aan bod. Maar omdat de vrienden, de vrienden niet zijn zonder grappige momenten zaten er daar ook wel een heleboel van tussen.

Ik kan zo genieten van Astrids schrijfstijl en ik verheugde me er dan ook echt op om aan dit groene deel te beginnen. Geen wonder dat ik ook hier door het boek vloog.

Kiki’s leven is zo realistisch, met ups en downs, met mooie vriendschappen maar ook met ruzies en akkefietjes. Er wordt niet gedaan alsof het hoofdpersonage het ‘perfecte’ leventje heeft en dan boempatat stort haar hele wereld in omwille van een dramatische liefdesbreuk. Het leven van Kiki is allesbehalve perfect. Ze zit aan de drugs om te kunnen blijven presteren en balanceert op het randje van een burn-out. Als lezer weet je dat, maar het wordt niet groot uitgesmeerd. Ik vind het het leukste dat het slechte een beetje op de achtergrond verdwijnt omdat ze zo hard focussen op de positieve ontwikkelingen. En ja, ik hoor het je al zeggen – “maar dat is toch de bedoeling van een feelgood?” Geloof me, ik heb al boeken gelezen die het genre ‘feelgood’ dragen maar eigenlijk een pot vol drama zijn.

Maar genoeg daarover. Toevallig op zoek naar een feelgood-serie over drie vrienden in Amsterdam met een vleugje Parijs en een snufje kunst? Noor, Kiki en Joost staan paraat voor jouw leesplezier!