Esther van der Ham beschrijft prachtig hoe één traumatische ervaring een kettingreactie van nare gebeurtenissen en verkeerde beslissingen teweeg brengt. Wat op mij indruk maakte en ook herkenbaar was: hoe gemakkelijk mensen met trauma’s kunnen verbergen dat het slecht gaat en hoe lastig het dan voor familie kan zijn om dat bijtijds in de gaten te hebben.

Knap vind ik het hoe Esther met deze roman voor de derde keer erin slaagt om van ingewikkelde thema’s in de levens van mensen een spannende pageturner te maken. Ik slaagde er tenminste nauwelijks in om het boek weg te leggen, ik was gewoon te nieuwsgierig hoe het allemaal zou aflopen.