Op een avond neemt iemand Julie Whitaker mee, uit haar eigen slaapkamer. De rest van haar familie ligt in bed, op haar zusje na. Zij ziet alles gebeuren, maar durft geen alarm te slaan.
Haar ouders zijn ten einde raad. Hoe kan iemand zomaar binnen komen en je dochter meenemen?
Hoe kun je ooit nog naar bed gaan en je veilig voelen?
Julie is spoorloos verdwenen en de familie probeert verder te gaan met hun leven. Haar moeder (Anna)wil haar begraven. Ze denkt dat Julie niet meer in leven is. De kansen zijn ook zo klein, dat ze nog leeft! Maar ergens blijft ze toch altijd een beetje hopen om het te kunnen afsluiten.
Dan 8 jaar later, staat Julie op de stoep. Ze is stukken ouder geworden en heeft echt enorm veel meegemaakt. Die zijn zo vreselijk, dat je haren ervan overeind gaan staan! De familie is heel blij dat ze weer thuis is. Maar Anna merkt steeds meer vreemde dingen op, aan Julie. Is het wel haar dochter? Ze wil precies te weten komen waar Julie al die jaren is geweest. En is ze überhaupt wel haar dochter? Herken jij je kind na al die jaren? Het zet je wel aan het denken!

Het hele verhaal geeft je zo nu en dan de kriebels. Het is spannend, maar ook best verwarrend. Sommige stukjes daar staat steeds een andere naam bij. Je komt er wel achter hoe de vork in de steel zit. Je leest verder omdat je moet weten of Julie geen bedrieger is. Je krijgt als lezer ook steeds meer vragen. Deze gaan allemaal een antwoord krijgen. Het is geen boek dat in volle vaart doorgaat. Het speelt meer op je emoties. Want wat is echt? Wie is er echt? Van wie krijg je de waarheid te horen? Wie kun je vertrouwen. Met deze thriller stap je in een emotionele rollercoaster.
Het plot zag ik eigenlijk al aankomen en dat heb ik niet zo vaak. Mijn gevoel bleek juist te zijn. Ik word liever op het verkeerde been gezet, als ik een thriller lees.

De vormgeving van dit boek is zeer origineel. Geel, roze en zwart. Meer kleuren staan er niet op de cover, en de bladzijdes zijn aan de zijkant ook geel!

Ik geef het boek een 7! 3,5 sterren dus!