Nino Haratischwili heeft een lijvig boek geschreven over de familie Jasji . De generaties volgen elkaar snel op en bestaan voor het grootste deel uit vrouwelijke familieleden. Maar wat nog belangrijker is....je wordt meegenomen doorheen de geschiedenis, van voornamelijk Georgië en Rusland. Dit is een pittige kluif, zeker in de eerste hoofdstukken van het boek, als je, net zoals ik, niet veel voorkennis bezit.
De schrijfstijl van de proloog is prachtig en voert je als het ware mee naar een ander universum. Als zinnen kleur en smaak konden hebben dan zijn deze uit de proloog felrood met een zoete, intense smaak.
Elk hoofdstuk staat in het teken van een verschillend familielid en de hoofdstukken zijn chronologisch gerangschikt. Er zijn weliswaar veel hoofdstukken die uitgebreid ook de levens van de andere familieleden bespreken, naast dat van het centrale figuur.
De laatste twee hoofdstukken heb ik af en toe een traan moeten wegpinken, daar bouwde de emotionele spanning voor mij naar verschillende hoogtepunten toe.
Het is een boek waar je de tijd voor moet nemen, dit komt niet alleen door het aantal pagina's maar voornamelijk door schrijfstijl en inhoud. Probeer de levens van alle personages tot je door te laten dringen en laat je meenemen op een reis door de tijd. Als je dat niet doet raak je verloren in de geschiedenisles en kan alle kommer en kwel je op sommige momenten misschien wel gaan irriteren.... Dit laatste is voor mijzelf dan ook het enige minpunt, er gebeurt altijd wel iets catastrofaals....
Een prachtig geschreven boek dat het waard is om gelezen te worden.