Henry Page is nog nooit verliefd geweest totdat hij Grace Town leert kennen. Het was geen liefde op het eerste gezicht. Grace is vreemd. Ze draagt jongenskleren, loopt met een stok en is afstandelijk. Toen haar werd gevraagd hoofdredacteur van de schoolkrant te worden, weigerde ze het aanbod. Ze wilde niet meer schrijven. Henry daarentegen droomt al jaren van die positie. Hij wordt uiteindelijk hoofredacteur en Grace de redactie-assistent. Samen met Henry’s buurmeisje Lola werken ze aan de schoolkrant.
Henry en Grace worden vrienden en misschien zelfs meer, maar Grace heeft het duidelijk moeilijk. Ze is verdrietig en boos om iets, iets waar Henry haar niet mee kan helpen. Toch kan hij niks anders doen dan smoorverliefd op haar worden. Welke risico’s zal Henry nemen voor zijn grote liefde en zal zijn moeite beloond worden?

Het boek heeft vaak zijn grappige momenten, maar er zitten ook gedeeltes bij waar je diep over moet nadenken en dat is fijn. Bovendien is het boek heel mooi geschreven en het is ook geen typische liefdesverhaal met de gebruikelijke happy end.
Er wordt een sterke band gebouwd tussen het hoofdpersonage Henry en de lezer. Het boek is geschreven vanuit zijn perspectief en je voelt met Henry mee wanneer hij gekwetst wordt of gelukkig is. Maar het is goed dat de schrijfster niet alleen focust op de relatie tussen Henry en Grace. Er wordt ook aandacht besteed aan Lola en Murray: Henry’s beste vrienden. Eigenlijk zijn alle personages die Krystal Sutherland heeft gecreëerd grappig en leuk. Ze hebben hun eigen problemen en daardoor lijkt het niet alsof de hele wereld alleen draait om Henry en Grace.
Er zitten vele verwijzingen naar films, boeken en muziek in het boek. Dat kan wel tof zijn, want veel grapjes hadden te maken met die verwijzingen, maar het waren er een beetje te veel. Sommige ken je niet waardoor je niet meer kan volgen. Dat is het enige minpuntje aan dit boek. Het is echt een prachtig verhaal en niet de gewoonlijke naïeve en giechelende liefdesverhaal.
Daarom geef ik het boek 4 sterren.