Titel: Geen kind meer.
Auteur: Esther Boek.
Een onthutsend boek, dat je echt moet lezen. Dex, een adolescent met gezonde belangstelling voor meisjes wordt op een dag opgehaald door de politie. Niet door één, maar meteen 20 man. Zijn ouders, stiefvader en broers zijn in shock.
De aanklacht is verkrachting van een meisje, later komt daar nog een andere aangifte bij van een andere tiener.
Dex heeft het niet gedaan. Zijn ouders blijven in hem geloven, al twijfelt vader wel.
Wat ik onthutsend aan het boek vind, is de vooringenomenheid van de meeste politiemensen. Dex lijkt geen kans te krijgen zijn verhaal te doen. Hij wordt door ieder veroordeeld, zonder gehoord te zijn.
De verhalen van de meisjes rammelen, maar worden slecht onderzocht.
Uiteindelijk spreek een hogere rechter hem vrij.
Er is dan in het gezin al veel leed veroorzaakt en Dex is voorgoed zijn jeugd en onschuld kwijt.
Ik heb veel respect voor de strijd die zijn moeder voert, al kan haar woordkeuze soms wel iets genuanceerder.
Het boek krijgt van mij 4 sterren, omdat het een waargebeurd verhaal is. Je kunt dus niet om het verhaal van de politie- en rechterlijke macht heen. Ik hoop nooit in zo’n situatie verzeild te raken. Iedere politieman of vrouw zou dit al verplicht boek tijdens zijn opleiding moeten lezen, om daarna door discussie stelling te nemen tegen deze vooringenomenheid.
Het tweede deel van het boek ging over de rechtspraak en daar raakte ik de draad en interesse wat kwijt. Misschien had iets meer uitleg over de rechtsgang me meer bij de les gehouden.