Nadat zijn kersverse echtgenote is omgekomen tijdens een journalistieke opdracht in Pakistan verhuist schrijver Michael Turner naar London. Hij wil er zijn leven weer op de rails krijgen, maar Caroline blijft door zijn hoofd spoken. Josh en Samantha Nelson, zijn nieuwe buren, zijn hem tot steun en nodigen hem vaak uit. Hij wordt er vriend aan huis. Wanneer hij op een dag bij de Nelsons een uitgeleende schroevendraaier wil ophalen, loopt hij binnen langs de openstaande achterdeur. Vreemd genoeg blijken noch Samantha, noch Josh thuis te zijn. Toch durft Michael naar het gereedschap op zoek te gaan. Op deze zoektocht verbeeldt hij zich nu eens Caroline te zien, dan weer een insluiper te horen. Uiteindelijk is het Lucy, het dochtertje van de Nelsons, die slaapdronken opduikt in de hal van de bovenverdieping. Dan gebeurt het ondenkbare, waardoor de levens van Michael, Josh en Samantha nog meer in elkaar verstrengeld raken. Tegelijk wordt het de splijtzwam van hun vriendschap ....

Tussen de beschrijving van deze luttele - en uiteindelijk dramatische - minuten in het huis van de Nelsons, weeft Owen Sheers in het eerste deel geduldig de elementen van het bredere verhaal: Michaels beginjaren als schrijver, zijn ontmoeting met Caroline, hun wittebroodsweken, het bericht van haar overlijden, zijn verhuis naar Londen, de ontmoeting met de Nelsons, zijn vlucht uit het huis … Daarnaast vertelt Sheers ook het parallelle verhaal van Daniel, de Predatoroperator die vanuit L.A. ‘onbemande’ drones bestuurt boven oorlogsgebied in het Midden-Oosten én bij een noodlottige missie Caroline doodt.
Even lijkt het erop dat het in Ik zag een Man over de gewetenskwesties zal gaan waarmee een militaire drone-operator worstelt. Sheers werkt deze piste misschien ièts te diep uit om er vervolgens niet zo gek veel meer mee te doen. Of wilde hij de lezer op het verkeerde been zetten om de plotwending des te verrassender te maken? In dat geval: mission accomplished!

Hoe dan ook, Sheers zorgt er op een intelligente manier voor dat alle verhaallijnen volledig zijn uitgezet vòòraleer het noodlot ook bij de Nelsons toeslaat. Na dit kantelmoment (what’s in a word!) zet Sheers vooral in op de psychologische nawerking ervan bij de protagonisten. Hoelang zal Michael de ware toedracht van zijn verpletterende verantwoordelijkheid voor zich kunnen houden? Of is het dan toch Daniel die de roller coaster van het kwaad in gang heeft gezet? Zal Michael uiteindelijk alles opbiechten? En wat met Josh, die voor de politie verzweeg dat hij op het ogenblik van de ramp niet thuis was? Wat weet Josh trouwens wat Michael niet weet en vice versa?

Ik zag een Man is een knap geschreven neergangsverhaal waarin het noodlot de levens van de protagonisten determineert. In zekere zin is het drama dat zich bij de Nelsons voltrekt het rechtstreekse gevolg van het lot dat Caroline en Michael overkomt. Het verhaal illustreert dat we de plot van ons leven echt niet in handen hebben. Ook schrijvers zoals Michael niet, ook traders zoals Josh niet. Niemand.
Met dit boek schreef Owen Sheers een spannende psychologische roman. Voor filmregisseurs ligt beslist een beloftevol script te wachten …