Een afgelegen gebied ergens in de staat New York, diep in de winter, eind 19e eeuw. Een moeder vindt, na maandenlange afwezigheid als vroedvrouw, bij haar thuiskomst bijna haar hele familie uitgemoord: haar bijbelvaste man en vier van haar kinderen. De zoon van twaalf, dappere maar zwijgzame Caleb, heeft als enige het bloedbad overleefd.
In de greep van hun rauwe emoties zinnen beide op wraak en ondernemen een barre tocht om de moordenaars te vinden. Het motief van de moordpartij ontvouwt zich stukje bij beetje evenals de buitengewone band tussen moeder en zoon.
De schrijver weet met dit intrigerende en meeslepende verhaal de lezer te raken door de gevoelens van rouw en hunkering feilloos neer te zetten. De karakters zijn levensecht en kleurrijk, de sfeer is beklemmend en het winterlandschap is bijna een personage op zich. In het boek komt een fantastische scène voor in een ijshuis. De moeder, Elspeth, vindt werk als ijskruier bij het Eriemeer, verkleed als man. Op een gegeven moment stort het ijs in het ijshuis in met verschrikkelijke gevolgen. De scène die volgt is onvergetelijk en meesterlijk beschreven.
James Scott geeft nieuwe betekenis aan de uitdrukking: oog om oog, tand om tand, volgens de Washington Post en daar ben ik het hartgrondig mee eens.. Dit zelfbewuste debuut met een eigen stem doet sterk denken aan aan de romans van Cormac McCarthy, Gil Adamson en Stef Penney