"Het leek inderdaad beter om in het water te zijn, omsloten door de golven in plaats van geteisterd te worden door de regen. Het klonk heerlijk. Ik moest het drinken. Ik moest mijn maag, mijn hart, mijn longen ermee vullen." ~ p10

Een vergeten legende is weer nieuw leven in geblazen door Kiera Cass. En hoe!? Terwijl de golven haar naar beneden proberen te lokken, probeert Kahlen zich aan het leven vast te grijpen. De oceaan geeft haar de keus, zich bij haar aansluiten als Sirene of naar de donkere bodem dalen met haar ouders. Dat was 80 jaar geleden... Sindsdien leeft Kahlen met haar nieuwe zusters als Sirene in dienst van de Oceaan. En al houdt ze van hun, het schuld gevoel blijft aan haar knagen... Alle levens die de oceaan haar laat nemen met haar gezang zorgen voor onrust bij Kahlen, maar er is niemand met wie ze hierover kan praten... haar stem is immers dodenlijk voor hen die haar hoort.

"We waren sterren. We waren muziek. We waren tijd." ~ p153

Tijdens het lezen krijg je echt een band met Kahlen. Het verhaal is zo geschreven dat je meeleeft in haar verdriet en de worsteling met het zwijgen. Wanneer Akinli voor haar staat, fladdert je hart met haar mee. Is er echt een man die door de schoonheid heen kan kijken en haar ware ik kan zien? Kiera Cass weet emoties goed over te brengen zonder ze direct te benoemen. Op een hele mooie manier weet ze de oceaan tot leven te brengen. Niet alleen als monster, maar ook als liefhebbende moeder. De gesprekken tussen Kahlen en de oceaan vond ik heel bijzonder, een prachtige balans tussen verdriet en liefde. Je voelt echt hoe speciaal hun band is, ook al zijn ze beide zo verschillend. En de manier waarop de zusters een eenheid weten te vormen, een echt familie zonder bloedband... verbonden door de oceaan en haar vloek.

"Er is altijd ruimte voor liefde. Al is die zo klein als eer kier tussen deaur en deurpost. Dat is genoeg." ~ p166

Ik heb echt met volle teugen genoten van dit boek! Steeds sneller lezend, omdat het verhaal me in haar macht had. Soms vergat ik zelfs te ademen aan het einde...

Hoewel het geen cliché liefdesverhaal is, rukte het absoluut mijn hart uit elkaar. Een prachtig verhaal over bijzondere liefde, familie, accepteren en loslaten... Dit is een boek die ik echt iedereen wil aanraden!!! ♡♡♡