Het zal je maar gebeuren: je valt tijdens een sportles waarna je je de laatste tien jaar van je leven niet meer herinnert. Het overkomt de 39-jarige Alice. Wanneer ze wakker wordt na haar val denkt ze zwanger te zijn van haar eerste kind en getrouwd te zijn met haar grote liefde Nick. In de realiteit blijkt ze drie kinderen te hebben, ligt ze in scheiding en is ze een heel ander persoon geworden. Krijgt Alice haar geheugen terug en wie is de echte Alice?  

Dat geheugenverlies een grote impact op je leven heeft, wordt al snel duidelijk in deze heruitgave. Zo houdt Alice zielsveel van Nick, wat allesbehalve praktisch is tijdens de vechtscheiding waar het echtpaar zich in bevindt. Maar ook heel de wereld om haar heen is veranderd. Haar zus kan maar niet zwanger worden en is teleurgesteld in zichzelf, Alice herkent alle drie haar kinderen niet en als klap op de vuurpijl blijkt haar moeder een relatie te hebben met de salsa dansende vader van Nick.  

Alice was voor haar geheugenverlies een drukke en betrokken vrouw. Ze organiseerde activiteiten op de school van haar kinderen, volgde lessen bij een personal trainer en heeft een huis met alle luxe die je je maar kunt bedenken. Dat alleen het beste goed genoeg is voor Alice is al snel duidelijk, maar de Alice van tien jaar geleden was absoluut niet zo, waardoor ze - wanneer ze zich af en toe iets herinnert- met zichzelf botst. Hierdoor is Alice een interessant personage met veel kanten. Ze zet aan tot nadenken over wat iemand maakt tot wie hij/zij is.

Schrijfster Liane Moriarty (1966) weet het verhaal een goede spanningsboog te geven door grotendeels vanuit het perspectief van Alice te vertellen. Daarnaast heeft Alice een bloggende oma en schrijft Elizabeth brieven aan haar therapeut. Zowel de blogs als brieven zijn verwerkt in de roman, waardoor beetje bij beetje meer duidelijk wordt over het verleden van Alice. Moriarty houdt hiermee de spanning van de lezer vast tot het einde. Het jammere is wel dat het daadwerkelijke einde zo uitgebreid wordt beschreven dat hierin de spanningsboog grotendeels verdwijnt en weinig verrast. Een kort, maar krachtig einde zou Wat Alice vergat overtuigender hebben gemaakt.

Wat Alice vergat is een roman die laat zien dat naar het perfecte leven streven niet altijd gelukkig maakt en dat er soms iets ernstigs moet gebeuren om dit inzicht te krijgen. De heftige thema's geven de roman naast spanning wat meer diepgang en de soms stereotype en soms afwijkende personages zorgen juist voor een vleugje humor. Hiermee is deze Moriarty een gebalanceerd boek dat de lezer zowel aan het denken zet als vermaakt.