Eerlijk toegegeven, ware het niet van de vele lovende woorden had ik waarschijnlijk het einde niet gehaald. Ik vond het boek wel mooi geschreven en vlot lezen maar het kon mij in het begin niet echt boeien. Ik heb het dan ook een aantal keer weg gelegd. Pas nadat een aantal mensen uit mijn omgeving mij zeiden dat dit echt een van hun favorieten is, terwijl ik het nogmaals had weg gelegd, ben ik uiteindelijk opnieuw aan de slag gegaan. Tot halfweg bleef ik het boek wat vlak vinden; mooi geschreven maar zonder echt een idee te hebben waar het verhaal heen wou. Het was onderhoudend maar niet dat ik ernaar snakte om verder te lezen. Na halfweg kwam het boek in een stroomversnelling, waarbij de puzzelstukjes, die zo langzaam opgebouwd werden, in elkaar vallen om je op het einde geraakt achter te laten. Een verhaal die me zeker bij zal blijven en ik begrijp de lovende recenties nu wel. De opbouw in het begin zorgt er Voor dat je de personages beter kent waardoor het verhaal je nog meer raakt. Uiteindelijk vind ik dat de schrijfster zeker de juiste keuze maakt met de opbouw van het verhaal en met de manier waarop alles beetje bij beetje duidelijk wordt gemaakt om je zo harder te kunnen raken. Wel een leeg gevoel op het einde omdat net alles iets te triest was. Wie een goed gevoel wil na het lezen van een boek; begin dan toch maar aan iets anders. Ik hou echter wel van een dergelijk knagend gevoel dat je niet onmiddellijk loslaat. Zeker een aanrader