De stukken zijn antwoorden op de vraag wat het interessantste wetenschappelijke nieuws is, gesteld door John Brockman, de oprichter van edge.org, dat wetenschappers op elk gebied vraagt hun ideeën te delen met leken.

Die vraag leverde een mooie collectie van inspirerende antwoorden op van denkers in uiteenlopende vakgebieden, van wie de bijdragen uiteenlopende onderwerpen betreffen. Wat je interessegebied ook is, je vindt altijd dingen die je aanspreken. Zo vertelt Helen Fisher over de verslaving aller verslavingen (hint: het begint met een ‘v’) en Gregory Benford over ruimtesonde New Horizons, die Pluto is gepasseerd en in 2019 in de ruimte buiten ons zonnestelsel zal aankomen bij een object in de Kuipergordel. Kevin Kelly’s bijdrage gaat over hoe je kunstmatige intelligentie leert om te leren, en die van Lisa Feldman Barrett over hoe de recente wetenschap dat ons brein voorspellend is, een wereld aan nieuwe mogelijkheden geeft om uit te knobelen hoe je brein je geest creëert.

Door dat gevarieerde aanbod krijg je ook onderwerpen voorgeschoteld waar je normaliter niet zo snel mee in aanraking zou komen. Omdat het korte stukjes zijn – variërend tussen de 1 en 3 pagina’s – word je verleid om iets wat minder interessant lijkt, tóch te lezen. Bijkomend voordeel: dit buiten-je-bubbellezen brengt je op nieuwe ideeën.

Slechts één minpuntje: in de bijdrage van Bill Joy met de titel ‘Drie wetenschappelijke doorbraken om CO2-uitstoot te verminderen’ gaat een van die drie doorbraken over een bepaald type kleine windturbine met irrationele claims, wat een storm van kritiek van windenergietechnici heeft opgeroepen. Wil je er meer over lezen, dan kan dat hier: https://decorrespondent.nl/6497/nog-even-over-die-voorpublicatie-over-kleine-windmolens-dit-leerden-correspondentleden-mij-daarover/474776435232-076fac2f

Ondanks dat dissonantje is Wetenschappelijke parels een enthousiasmerend boek vol met wonderlijke en prikkelende zaken.