Voor de russische adel is het heel normaal om wolven als huisdier te houden. Wanneer zij de wolven zat zijn of de wolven iets onvergeeflijks gedaan hebben worden deze naar wolfverwilders gebracht. Zij zorgen ervoor dat de wolven weer terug de natuur in kunnen. Dit is ook het beroep van Feo en haar moeder. Samen met hun wolven leven zij afgezonderd van de rest van de wereld. Ze zijn gelukkig, totdat een generaal van het russische leger de moeder van Feo gevangen neemt. Feo besluit om haar te gaan redden en gaandeweg deze reddingsmissie leert ze dat niet alle mensen slecht zijn en dat zelfs een klein meisje veel kan bereiken.
Feo en de wolven is een jeugdboek, wat wel wat moeilijkere onderwerpen aansnijd, denk hierbij bijvoorbeeld aan revoluties en geweld. Het verhaal speelt zic af in Rusland, wat benadrukt wordt door enkele russische woorden die in het verhaal voorkomen. Deze zijn geheel niet storend, maar geven het verhaal juist sfeer. Ondanks dat de hoofdpersonen kinderen zijn, krijgen zij met volwassen moeilijkheden te maken. Doordat het taalgebruik juist eenvoudig en luchtig is, leest het boek makkelijk weg en wordt het verhaal ook niet te zwaar. Het boek is goed geschreven en de personages zijn ook goed uitgewerkt. Ik heb dit boek dan ook met plezier gelezen.
Feo heeft liever wolven dan mensen, maar terwijl zij leert mensen te waarderen, verwerft ze zelf langzaam een plekje in je hart.