Door mijn verstand op nul te zetten was het verhaal best boeiend. Leuk zelfs! Gaandeweg had ik ook voor een paar personages bijnamen verzonnen. Zo noemde ik Joost “l*lletje rozenwater”. Hij is echt zo’n irritante zakelijke mannetje die zich niet kan inleven in gevoelens. Dan hebben we ook nog “stugge Harm”, die achter het stugge best gevoelig is.

Ik had gehoopt meer over het proces van ijs maken te lezen, daar was weinig aandacht voor. Door de strubbelingen van Sofie en Charlotte is dat ijs maken maar een kleine bijzaak. Ik miste ook wel wat diepgang, het blijft allemaal een beetje vlak.

Stukje uit mijn leeservaring die terug te vinden is op mijn blog