Het korte leven van Heleen is door de prettige schrijfstijl een toegankelijke roman. Bovendien heeft de auteur heel goed de gedachten en gevoelens van het nog jonge meisje neergezet; je proeft de nieuwsgierigheid van deze puber om te leven, maar ook de verwardheid wanneer ze meer van het leven ziet dan dat ze op dat moment graag zou willen zien…

Ook de moeder en haar gevoelens en gedachten zijn ontzettend knap verwoord. Hierdoor kun je goed aanvoelen wat er speelt.

De verhaallijn van de hoofdpersoon Heleen tijdens een aantal maanden
van haar leven in 1965 en de verhaallijn van haar moeder Ireen in 1997 worden afgewisseld zodat je nieuwsgierigheid geprikkeld blijft tot en met de laatste bladzijde.

Mede omdat ik de locatie waarin een groot gedeelte van het verhaal zich afspeelt op mijn duimpje ken, was het alsof ik weer terugkeerde naar de tijd waarin ik de leeftijd had van Heleen en mijn weg zocht tussen mijn medeleerlingen tijdens en na schooltijd.

Ook de klassiekers die besproken worden voelden voor mij als thuiskomen. Zoals in de passage waarin Heleen denkt aan Eline Vere van Couperus of wanneer benadrukt wordt dat de antieke Griekse taal van groot belang is geweest, ook voor de Nederlandse taal.

Ik kreeg een brok van ontroering in mijn keel tijdens het lezen en de eerste tranen rolden over mijn wangen toen ik aanvoelde wat er aan de hand moest zijn in de levens van beide protagonisten. Ze leken meer op elkaar dan ze vermoed hadden maar hebben dat gevoel om allerlei redenen niet met elkaar kunnen of willen delen.

Het einde van de roman was voor mij enorm aangrijpend. Ik weet dat je niet moet wachten met het uitspreken van gevoelens naar elkaar toe omdat je heus niet weet wat er in de toekomst ligt verborgen en het daardoor gemiste kansen zouden kunnen worden.
Ik zag de wanhoop en kon deze ook goed begrijpen.

Het korte leven van Heleen las ik in één ruk uit; het boek wegleggen was geen optie. Ik heb deze roman enorm graag gelezen en wil het boek aanraden aan iedereen die soms wat te snel leeft en veel in hun leven als vanzelfsprekend aanneemt. Deze criteria gelden ook tegenwoordig voor bijna alle (jong-)volwassenen.

Het korte leven van Heleen is werkelijk van alle tijden!