(Ik heb geen/zo min mogelijk spoilers in mijn recensie geschreven)

Titel: Dagboek van een muts: Avonturen uit een niet-zo-perfect leven (op Librarything, op Hebban.nl, op Goodreads)
Oorspronkelijke titel: Dork diaries: Tales from a Not-So-Fabulous Life
Auteur: Rachel Renée Russell
Vertaler: Sofia Engelsman
Illustrator: Nikki Russell
Taal: Nederlands, oorspronkelijk Engels
Serie: "Dagboek van een muts" #1
Soort uitgave: hardcover
Aantal pagina's: 288
Uitgever: speciale uitgave van de Total Tankstations i.s.m. Uitgeverij De Fontein
Jaar van publicatie: origineel Engels 2009, eerste Nederlandse uitgave 2011, mijn editie 2017 (Total-uitgave gebaseerd op de 20e druk)
ISBN-nummer: 9789026144813
Trefwoorden: Amerikaanse middelbare school, tekenen, dagboekformaat
Waarom ging ik het lezen: Gratis gekregen bij de boekenactie van de Total tankstations.
Aanrader: Ja! Het is deel 1 van een serie, maar staat goed op zichzelf. Je hoeft de andere boeken dus niet persé te lezen om van dit boek te kunnen genieten.

Korte samenvatting:
Nikki's vader krijgt een andere baan waardoor ze verhuizen en Nikki naar een andere school moet. Ze heeft echter moeite om aansluiting te vinden bij haar klasgenoten, omdat haar interesses op hele andere gebieden liggen. Ook bevindt haar kluisje zich precies naast die van het populairste meisje van de school...

Achterkanttekst:
Een nieuwe school, nieuwe aartsvijanden. En ook een nieuw dagboek, zodat Nikki al haar ellende kwijt kan.

De populaire meiden negeren Nikki, hottie Brandon merkt haar alleen op wanneer ze weer eens een ENORME blunder begaat en zelfs haar echte vrienden zien haar niet meer staan. Ellendiger kan het niet. Toch?

Over de achterkanttekst:
Er staat ook nog een kort stripje op de acvhterkant, net als de hele rij Dagboeken die al zijn verschenen in de serie (tot nu toe 13 boeken).

Eerste pagina van ZATERDAG 31 AUGUSTUS:
Soms vraag ik me af of mijn moeder HERSENDOOD is.
Soms weet ik het zeker.

Zoals vandaag.

De ellende begon vanmorgen toen ik vroeg of ik zo'n coole nieuwe iPhone mocht die echt alles kan. Volgens mij is zo'n telefoon namelijk net zo noodzakelijk als zuurstof.

Want de beste manier om een plek te veroveren in het MPM-groepje (Mooie Populaire Meisjes) op mijn nieuwe privéschool Westchester Country Day is indruk maken met zo'n geweldig nieuw mobieltje.

Vorig jaar was ik zo'n beetje de ENIGE leerling op de HELE school die er geen had. Dus kocht ik een tweedehands telefoon, op eBay.

Hij was aan de grote kant. Maar ja... wat wil je ook, voor 12,99?

Over de eerste alinea/pagina:
Waarom Nikki denkt dat je met een nieuwe iPhone ineens bij de populaire meiden hoort...? Op de volgende pagina's lees je hoe het met Nikki's nieuwe telefoon gaat.

Recensie:
Verhaal:
Het is duidelijk een verhaal dat zich afspeelt op een Amerikaanse middelbare school (met bijvoorbeeld grote kluisjes en warm eten in de kantine tussen de middag), maar omdat het in dagboekvorm geschreven is, is het niet heel moeilijk om je te verplaatsen in de leefwereld van Nikki (degene die het dagboek schrijft).
Ze heeft moeite met het vinden van vrienden, omdat ze zich niet kleedt zoals de populaire meisjes en ze ook geen dure telefoon heeft (haar ouders zijn niet zo rijk). Haar grootste hobby is tekenen, maar ja, daar word je niet zomaar populair mee... of wel? Als ze zich in wil schrijven voor de tekenwedstrijd op school, wordt ze afgeleid en schrijft ze zich per ongeluk in als vrijwilliger voor de schoolbibliotheek. Dat blijkt uiteindelijk wel een goede zet geweest te zijn, omdat ze nu meer mensen leert kennen en haar tekentalent uiteindelijk toch van pas komt!

Nikki maakt veel mee en ze schrijft de meeste dingen ervan ook op in haar dagboek. De situaties die ze meemaakt staan redelijk los van elkaar, maar dat komt ook omdat Nikki alleen de interessantere dingen in haar dagboek opschrijft: wanneer ze heel gefrustreerd is over iets, of juist iets leuks meemaakt, of iets waarvoor ze zich schaamt... Vaak zijn de situaties achteraf gezien best grappig (maar natuurlijk niet als je ze meemaakt...).

De personages leer je allemaal vanuit Nikki's oogpunt kennen, dus veel details krijg je niet en niet alles wordt even duidelijk uit de tekst (maar de tekeningen helpen hier wel bij). Eigenlijk zijn de personages allemaal niet echt aardig, zelfs Nikki niet. Toch is het leuk om over ze te lezen, vanwege de (af en toe best bizarre) situaties waarin ze terechtkomen.

Schrijfstijl:
Het is geschreven als dagboek, inclusief lijntjes op de achtergrond en een handschriftlettertype! Ook vertelt Nikki zelf wat er met haar gebeurt, op het moment dat het gebeurt! Eén keer schrijft ze zelfs dat ze zich op school heeft verstopt en in haar dagboek aan het schrijven is. Wel schrijft ze alles in de verleden tijd. Het dagboek leest dus eigenlijk niet als een echt dagboek, maar meer als lopend commentaar bij de film over Nikki's leven.

De meeste woorden zijn wel vertaald, maar "locker" (een kluisje van vloer tot plafond) is bijvoorbeeld wel Engels gelaten. Ook de namen van winkels zijn gewoon zo gelaten en niet vervangen door de naam van een Nederlandse winkelketen. Hierdoor heb je als lezer nog sterker het idee dat het verhaal zich op een Amerikaanse middelbare school afspeelt.

Afbeeldingen:
Het dagboek staat vol met tekeningen, maar dat is goed te verklaren omdat de hoofdpersoon, Nikki, is erg goed in tekenen. Ze tekent dus ook in haar dagboek. De tekeningen zijn zwart/witte lijntekeningen in een stijl die doet denken aan anime (vanwege de ogen), maar ook wel Westers aandoet. Meer in de richting van de tekenstijl die in bijvoorbeeld "Totally Spies" (Franse tekenfilmserie) gebruikt wordt.
De tekeningen zijn meestal van de personages, met af en toe achtergronden. De expressies en houdingen van de mensen zijn levendig, niemand staat stijfjes te lachen. De reden dat er zulke mooie tekeningen in Nikki's dagboek staan, wordt ook goed verklaard: Nikki kan gewoon al supergoed tekenen (en dat speelt ook een rol in het verhaal).
Af en toe worden de tekeningen ook gebruikt om de situaties waarin Nikki is beland, te verduidelijken.
Wel lijkt de tekstplaatsing op pagina 85 erop te wijzen dat er een afbeelding ontbreekt.

Conclusie:
Ontzettend leuk boek om te lezen, mede door de opmaak (echt een "handgeschreven" dagboek en de levendige tekeningen. Ik heb ook een paar keer hardop gelachen omdat er een aantal dingen echt grappig waren, wat me zeker niet vaak overkomt bij een boek! Fijn dat het boek ook goed "los" te lezen is, ook al is het 't eerste deel van een serie.

Herleesbaarheid:
Het is zeker een boek om vaker te lezen, maar ik ben vooral nieuwsgierig geworden naar de rest van de serie!

Links:
- Website van de serie.
- Deze recensie op mijn weblog.

Soortgelijke boeken/aanraders:
- Wat jij niet ziet (Eric Lindstrom) gaat ook over een meisje op een Amerikaanse middelbare school, maar bij haar is de thuissituatie juist veranderd in plaats van de school.
- In Wings (Aprilyne Pike) wisselt een Amerikaans meisje ook van middelbare school, alleen is dit boek meer fantasy dan "Dagboek van een muts".