"Hij is zwart en komt uit een krottenwijk. Zij is blank en rijk".

John Updike werd geïnspireerd door de middeleeuwse legende van Tristan en Isolde en situeerde dit verhaal, dat in 1995 verscheen, in het moderne Brazilië. Het meisje vlucht uit het paradijs voor de gorilla's van haar vader. In ruil mag zij zich geliefd voelen door de exotische jongen. De adonis vlucht voor het troosteloze bestaan van de krottenwijk. Beide personages ondergaan een grote metamorfose.

Ik las het boek in een vertaling van Anneke Huisseling. De schrijver koos voor een algemene titel als "Brazilië". Nergens ter wereld zal een land zo cultureel verschillen (en ook wel verdeeld zijn) als in Brazilië. De schrijver wil een beeld geven van een modern Brazilië met haar primitieve kanten. Ieder hoofdstuk laat je kennis maken met een ander fenomeen. In de New York Times werd het door Barbara Kingsolver zo verwoord: Brazilië is bijzonder vernuftig opgebouwd - bijna als een foto die verandert in een negatief.

Updike geeft je in ieder geval de indruk dat hij een kenner van het land is. Dat hij er kind aan huis is. In het nawoord verwijst hij als inspiratiebronnen naar het klassieke werken zoals "Os Sertões" van Euclides da Cunha" en "Casa-grande e senzala" van Gilberto Freyre. De couleur locale heeft hij geput uit Braziliaanse literatuur. Hier zegt hij geïnspireerd te zijn door mensen als Joaquim Machado de Assis, Graciliano Ramos, Clarice Lispector, Rubem Fonseca, Ana Miranda, Jorge Amado en Nélida Piñon. Ook heeft hij veel gehad aan reisgidsen uit de series Real Guide en Lonely Planet.

Een aardig stukje literatuur en als je interesse hebt voor het land met haar vele facetten zoals ik, zit je helemaal gebeiteld.