(Deze recensie verscheen al op CLEEFT.nl in mei 2016)

Barbara Stok komt met een nieuwe autobiografische graphic novel ‘Toch een geluk’, uitgegeven door Nijgh en van Ditmar. De novel is niet echt vernieuwend binnen het oeuvre van Stok. Ook haar eerder uitgegeven beeldromans zijn namelijk vooral gebaseerd op gebeurtenissen uit haar dagelijkse leven. De thema’s die Stok beschrijft in deze novel zijn echter heel herkenbaar en haar tekeningen kleurrijk. Dat maakt deze beeldroman toch vermakelijk om te lezen en te bekijken.

Barbara Stok blikt in ‘Toch een geluk’ terug op het werken aan de succesvolle graphic novel ‘Vincent’ (2012). De terugblik loopt als een chronologische rode draad door het boek en wordt afgewisseld met korte strips over de dagelijkse belevenissen van Barbara Stok.

HERKENBAAR
Barbara Stok schrijft open en humoristisch over de worstelingen van het menszijn. De stripjes waarin ze dit het beste uitdrukt zijn door hun eenvoud en herkenbaarheid het vermakelijkst en zelfs licht filosofisch. Zo baalt Barbara ontzettend als haar hond een drol legt op een openbare plek, maar is ze tegelijkertijd erg trots op hoe netjes ze is, als ze de drol noodgedwongen opruimt. Af en toe filosofeert Stok wat verder: ‘Je kunt je openstellen voor andermans ideeën: je kunt luisteren en je proberen in te leven.. maar je diepste overtuigingen heb je niet voor het kiezen.’ Dit soort overdenkingen blijven dan wel weer erg op de oppervlakte, waardoor ze niet zoveel toevoegen.

UIT HET VERHAAL GERUKT
Deze beeldroman leent zich op een aantal losse stripverhalen na heel goed om aan één stuk door te lezen. Stok schrijft in de strips namelijk telkens over worstelingen van het menszijn in het dagelijks leven. Daarom is het jammer dat enkele van de stripverhalen afwijken van dat thema. Je wordt daardoor uit het verhaal gerukt. Zo worden de gedachtenspinsels over de zin van het leven en de oneindigheid ineens opgevolgd door een stripverhaal over het cadeau krijgen van een ladder. De graphic novel zou meer een geheel zijn geweest als de stripverhalen met een afwijkende thematiek waren weggelaten. Toch is dit een leuke beeldroman om met een kop thee in te bladeren op een donkere dag.