“Het debuut van Karin en Dimitri vertelt het verhaal van Andy, geboren met een erfelijke gelaatsaandoening. Andy schijnt niet in de wieg gelegd voor een gelukkig leven. Hij wordt genegeerd door het meisje van zijn dromen, gepest door zijn klasgenoten en een verdorven godsdienstleraar maakt zijn middelbareschooltijd tot een ware hel.
Als jaren later door een reeks tragische gebeurtenissen Andy het water aan de lippen staat, neemt hij het heft in eigen handen om het tij te keren. Maar is het lot waartoe hij veroordeeld lijkt wel af te wenden?
B.B. is een opmerkelijke psychologische thriller. Soms hilarisch, soms tragisch en altijd meeslepend. Een sterk debuut met Tarantino-achtige trekjes dat door merg en been gaat”.
Het eerste wat mij te binnen schiet bij het dichtklappen van B.B. is; ‘wauw!’ Meteen daarop het besef dat ik nog niet eerder een dergelijk boek heb gelezen, wat op zich heel bijzonder is want ik lees enorm veel. Het is een boek zoals geen ander, het thema van het verhaal is door andere auteurs al eerder beschreven, dat wel.. Maar niet op déze manier, niet in deze strekking. Maar wát is er dan zo anders aan dit boek? Wát maakt dit boek bijzonder? Mijn mening is, nadat ik daar tóch echt wel even over heb moeten nadenken, moeilijker te omschrijven dan ik dacht. Toch ga ik het een goede poging wagen.
B.B. …….staat voor….. wat? ‘Bruintje Beer’, ‘Bleke Bart’, ‘Bosche Bol’, ‘Ben Bliksem’, ‘Blonde Barbie’, Bolle Bernard…….. óf toch voor ‘Bijzonder Boek’, zoals Karin en Dimitri gesigneerd hebben in mijn exemplaar? Er zijn legio mogelijkheden. Ik heb dit vraagstuk even gelaten voor wat het is. Je zult het boek toch écht moeten lezen om daar dus antwoord op te krijgen. Dat het lezen van dit ‘Bijzondere Boek’ (want daar houden we het gemakshalve voorlopig maar even op) de moeite meer dan waard is om te lezen staat zonder meer vast. Waarvan akte.
Andy is werkelijk in alles een pechvogel. Het hebben van een aandoening zoals hij heeft is een zwaar lot om te dragen. Hij kan het niet camoufleren of verstoppen, het tekent zijn bestaan. Vanaf zijn jonge jaren tot in zijn volwassenheid zorgt dit voor pesterij, treiterij en zelfs geestelijk en lichamelijk misbruik. Mensen draaien hun hoofd van hem weg, hij is wat ze ook wel noemen een ‘outcast’. Zij zien alleen de verpakking maar niet wat er aan de binnenkant zit. Het is haast voelbaar hoe het moet zijn om in zijn schoenen te staan. Als lezer ontwikkelt er bij mij het gevoel van respect zoals Andy met dit alles omgaat. Het is dan ook best te begrijpen dat het verhaal gaat zoals het gaat. Andy gaat op een bijzondere manier creatief met dit alles om, mede, of juist dankzij zijn dosis zelfspot. Dat daar een onmeetbaar verdriet achter schuilgaat zal voor niemand een verrassing zijn. Iedereen zal sympathie voelen voor deze bijzondere persoon, die gebukt gaat onder zoveel leed. Dat kan bijna niet anders. Hij wordt uitgelachen, door de maatschappij uitgespuugd. Maar gelukkig ook sluit hij enkele vriendschappen die onvoorwaardelijk blijken. En wat Andy wil is toch waar ieder normaal mens naar verlangd? Andy wil namelijk maar één ding en dat is ‘normaal zijn’. De drang om erbij te horen, om in de massa op te kunnen gaan, is zó allesomvattend dat hij zich zelfs vrijwillig tot op het bot laat vernederen. Letterlijk én figuurlijk. Haast onvoorstelbaar! En dat allemaal voor zijn jeugdliefde, zijn droomvrouw, zíjn Femke. Dat zij hem gaat zien zoals hij is! De man die van haar houdt en niet dat gedrocht dat vroeger op school, al hopeloos verliefd op haar was. Femke, die op haar beurt slechts vriendschap voor hem koestert.
Het verhaal neemt een volkomen onverwachte wending, eentje die je niet zag aankomen. Tenminste ik niet. Op het moment dat je denkt het verder wel te kunnen invullen maak je dus een vergissing. Andy is het meer dan zat, hij zet zijn obsessie en frustraties om in een energie die zijn weerga niet kent. De ruimte die hier door de auteurs wordt genomen, om dieper in te gaan in de beleving van Andy maar óók in die van zijn grote liefde Femke is verrassend. Dit geeft het verhaal wéér een extra dimensie. Wanneer je denkt dat het verhaal nú toch zijn hoogtepunt wel heeft bereikt heb je het wederom mis. Het wordt nóg heftiger maar ook complexer. Het is, mede daardoor, allesbehalve een voorspelbaar of ‘gemiddeld’ boek geworden. Geen gewone thriller, dát zeker niet. Op momenten is het verhaal hard en rauw, komisch en wat ‘raar’. En dat laatste is zeker en bovenal als compliment bedoeld !
De schrijfstijl van deze twee auteurs blijkt een unieke combinatie. Eentje zonder ‘gedoe’, rechtuit en tegelijkertijd toch dubbelzinnig, zeggen waar het op staat maar ook weer nét niet. Satirisch, cynisch maar zeker met de nodige humor. Het leest lekker vlot waardoor je volop de gelegenheid krijgt je in het verhaal te verliezen. Zowel in de flashback’s naar zijn jeugd als in de tegenwoordige tijd gebeurt er zoveel, het is verrassend, het zet je tot nadenken, tot inleven. Niet iedere schrijver, in dit geval schrijvers, is dat gegeven. Je moet ’t maar kunnen!
Wat mij bijzonder heeft verrast is dat het verhaal bij me is blijven hangen, nog lang nadat ik het heb weggelegd. Het heeft indruk gemaakt, dat is duidelijk. Ik praat erover met anderen, raadt de liefhebbers dit ook van harte aan. Ik heb heel recent ook iets vergelijkbaars over een ander nederlands debuut gezegd; dit is geen ‘standaard’ boek, het is ‘anders’, het is bijzonder. Je doet het boek tekort als je het in één genre zou wegschrijven. Maar in welke categorie het dan wel thuishoort? Daar moet ik nog even over nadenken, goed nadenken.
Het is een geweldig maar vooral apart boek, een zogenaamde ‘must-read’. Ik kan iedereen van harte aanbevelen dit ‘Bijzondere Boek’ te lezen.
Het zal dan ook niet als verrassing komen dat dit debuut van mij 5 sterren krijgt.