Het was voor mij lang geleden dat ik een King had gelezen en het voelde toch heel vertrouwd. Ogen van de draak was wat kinderijker dan ik had verwacht, maar daardoor juist charmant. Er wordt gebruik gemaakt van de alwetende verteller die af en toe hints geeft net alsof je voorgelezen wordt.
Ik had wel wat meer fantasie verwacht en dan voornamelijk meer draken. Hoewel de draak een belangrijke rol speelt in het verhaal en de titel zeker goed gekozen is, is het geen verhaal over draken. Het is een mooi verhaal met een slechte magiër en een goede prins. Een verhaal over goed en kwaad vol met intriges. Het zit mooi in elkaar en dingen die in het begin niet zo belangrijk lijken blijken later toch een belangrijke rol te spelen.
Ik beoordeel boeken vaak aan de hand van het gevoel of ik in die wereld wil wonen. Hier twijfel ik nog over. Ik wil eerst de Donkere toren reeks lezen voor ik daar over oordeel. Deze sluit als het goed is goed aan bij Ogen van de draak maar je hoeft de een niet gelezen te hebben om de ander te kunnen lezen.