Steven Avery, is hij schuldig of niet? De Netflix serie Making a Murderer laat hem van een andere kant zien. In dit boek volg je het verhaal van Michael Griesbach, een van de openbare aanklagers die Avery vrij kreeg voor een brute verkrachting. Avery bleef volhouden dat hij het niet had gedaan.
Griesbach duikt in deze zaak en komt er achter dat er heel veel niet klopt. Er is van alles mis gegaan. Ze dachten de dader te hebben en de kous was af. De jury laat zich meeslepen en ze vonden hem schuldig.
Maar er was geen bewijs. Sterker nog toen Avery al 18 jaar vast zat, konden ze eindelijk het DNA onderzoeken. Dit wees naar een heel andere persoon. De getuigenverklaringen waren ook gemanipuleerd. Maar ze hadden hun dader gevonden, hij had al een verleden. En ondertussen liep de echte dader gewoon rond. Griesbach doet er alles aan om Avery vrij te krijgen en dat lukt.
Maar als Avery 2 jaar vrij is, staat de politie weer op zijn stoep. Er is een jonge vrouw verdwenen. Ze is voor het laatst gezien op de autosloperij van de familie Avery. Na een zoektocht vinden ze botresten in een ton. Er is een lijk verbrand en de ton staat naast het woonverblijf van Avery.
Dit moet hij gedaan hebben! Toch? Of probeert iemand hem er weer in te luizen? Wederom is het politie onderzoek een beetje vreemds gegaan. Dus wie zegt er dat er geen bewijs is geplant?
Wie moet je nu geloven. Avery zegt dat hij onschuldig is en zijn familie gelooft hem. Je bent toch onschuldig totdat het tegendeel bewezen wordt?

Ik vond dit een heel goed boek en hedendaagse horror. Stel dat jij in de jury zit? Wat had jij gekozen?
Ik zou het werkelijk niet weten. Ik denk dat hij het gedaan heeft. Maar als er geen bewijs is, dat je 100% kunt vertrouwen…En heeft de politie hem er echt niet ingeluisd? Ik vind het een moeilijke vraag. Waar hij 18 jaar voor gezeten heeft, dat heeft hij niet gedaan, dat weet ik zeker. Maar de moord op Teresa Halbach? Ik denk dat hij het gedaan heeft. Maar ik ben er niet zeker van. De politie kan immers weer een handje geholpen hebben?
Ik dacht dat men alleen veroordeeld kon worden op feiten. Maar Jury’s laten zich te veel meeslepen door hun gevoelens. En wat is nou echt bewijs? Ik weet het niet meer. Ik hoop dat het ooit aan het licht komt. Bij deze zaak is er gewoon reasonable doubt in mijn ogen. Maar het feit blijft, deze Avery was geen lekkertje. Hij behandelde vrouwen als grofvuil en had losse handjes. Maar om iemand daarom levenslang te geven? Omdat hij gevaarlijk is? Dan kun je heel veel mensen wel opsluiten.
Toch had Griesbach misschien liever gehad dat hij niet voor zijn vrijlating had gevochten. Want hij is er bijna zeker van dat Avery deze moord heeft gepleegd. Toch heeft hij twijfels. Tja wie moet je geloven? Vrouwe Justitia kijkt wel vaker de andere kant op. Maar ook vaak de goede kant.
Daarom is het goed dat het Innocence Project bestaat, zij krijgen veel gedetineerden vrij dmv DNA onderzoek. En ze vinden de echte dader! Soms komen ze ook te laat. Dan heeft iemand al de doodstraf gekregen. Dit project volg ik ook al jaren. Zij verzetten goed werk. Want ook al ben je geen lieverdje, je hoeft geen straf uit te zitten voor iemand anders. Denk eens aan de Puttense Moordzaak. DNA sleeptheorie enz. Dat gaat je heel bekend voorkomen, als je dit boek leest.

Dit boek maakt heel wat bij me los. Ik hoop dat er voor alle rechtszaken zekerheid kan komen in de toekomst. Mijn verhaal is lang geworden, maar het zit me gewoon dwars. Rechterlijke dwalingen, mensen dingen in hun schoenen schuiven. Het zou gewoon niet moeten kunnen. Denk voortaan even na voor dat je met je vinger wijst! Dat wil ik Jullie even meegeven nog!

4,5 sterren!!!!!!!!!!!!