(Recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/geraakt-margje-woodrow/)

Geraakt – Margje Woodrow

Als Jessie na een avondje feesten door een trein wordt gegrepen, heeft het er alle schijn van dat ze zelfmoord wilde plegen. Maar ook al bevestigen alle sporen dat Jessie niet langer wilde leven, toch kan haar vriendin Sam het niet geloven. Zelfs als Jessie bijkomt en toegeeft dat ze depressief is, blijft Sam ervan overtuigd dat er iets niet klopt aan haar verhaal. Alleen, wat doe je als niemand je wil geloven?

Wat een gezellig feestje moest worden bij Naomi veranderd op slag als Sam, haar broer Julius, haar soon-to-be-boyfriend Gijs en Jessie’s vriend Diederik Jessie niet meer kunnen vinden. Ze hebben het hele huis doorzocht en kijken bij de fietsen. De klap die ze eerder hebben gehoord helpt niet mee met het angstige gevoel dat Sam heeft. Als Jessie’s fiets niet bij de overige fietsen staat, rennen ze met zijn alle naar de spoorwegovergang. Daar treffen ze aan wat ze net niet aan hadden willen treffen. Jessie’s fiets ligt iets verderop, nog half op het spoor en een agent draagt de tas van Jessie in. Sam’s wereld stort vanaf dat moment in.

Ze kan het niet geloven, maar ook iedereen om haar heen zegt dat het een zelfmoord poging was van Jessie. Sam kent haar beste vriendin als geen ander en ontkent alles, maar zelfs de politie beweert dat Jessie zelf voor de trein is gekomen.

Sam doet er alles aan om dit beeld dat iedereen heeft te veranderen, ze kan het zelf niet geloven dat haar beste vriendin zelfmoord wilde plegen, ze leek zo gelukkig.

Het boek begon gelijk vrij heftig, met een gebeurtenis waar ik zelfs van schrok. Zowel Sam als ik hadden paniek toen Diederik en Julius binnenstormde, op het moment dat Sam aan het flikflooien was met Gijs. Als ze vragen of ze de klap ook gehoord hebben antwoorden zowel Sam als Gijs met nee. Zelf begin je al na te denken wat dat was, dat geluid. Als dan later blijkt dat Jessie vermist wordt van het feest slaat de paniek toe. Zou Jessie nu dood zijn? Je bent niet eens op bladzijde 5 en er is al iemand dood!

In dit boek is er weinig diepgang in de personages, maar het was niet storend is dit boek, totaal niet! In dit boek hoort dat soort diepgang ook niet, het moet straight-to-the-point zijn, en dat was het ook.

De verhaallijn is vrij stabiel, er gebeuren niet hele spectaculaire dingen in het verhaal, waardoor het toch een wat rustiger boek wordt om te lezen, ondanks de gebeurtenissen.

Het plot van dit verhaal is ontzettend goed, vond ik, een van de beste die ik ooit gelezen heb, erg onverwachts wat altijd super is.

Zelfs de allerlaatste pagina van dit verhaal gaf nog een hele twist aan het verhaal, wat mij eigenlijk verbaasde, vaak wordt het verhaal dan een beetje afgebouwd. Maar in dit boek kwam de spanning er zeker in, in de laatste 50 a 100 bladzijdes, en dat deze spanning dan blijft tot de allerlaatste pagina is kort gezegd gewoon geweldig, om dan nog het hele verhaal te veranderen!

Ik geef dit boek 4,5/5 sterren.