Dit boek is met recht een psychologische thriller, een aantal momenten zijn zo spannend, kan ze helaas niet beschrijven want dat zijn dan weer spoilers, je wilt dan alleen maar doorlezen en niet gestoord worden.
Je zit in een verhaallijn die in ene, als een achtbaan, een bocht van 180 graden maakt. De emoties van de personen worden zo goed verwoord, dat je met ze meeleeft en je bepaalde dingen ook wel voor kunt stellen. Zo'n 25 bladzijdes voor het eind komt er moment van: "oh dat heb ik nou echt niet aan zien komen" en zelfs op de een na laatste bladzijde is er weer zo'n twist. Zo zie je maar dat je gedachten een spelletje met je kunnen spelen, wat ook in dit boek gebeurd en dat je ook als lezer op het verkeerde been wordt gezet. Heel subtiel wordt de sneeuw uit de titel ook in het verhaal verweven, het komt mooi op een aantal plaatsen terug (zonder dat je erbij nadenkt eigenlijk). Chapeau voor Ilse, dat je zo'n verhaal wat in je hoofd zit, zo goed kunt uiten/verwoorden in een (fysiek) boek!