James Barrington (= pseudoniem) is volgens de publiciteit Het Britse antwoord op Tom Clancy. Als helikopterpiloot voor de Royal Navy en als Commander Special Forces deed hij mee aan spionage activiteiten en geheime infiltraties. Een techneut en mannetjesputter, die zich met overgave op de techno-thriller heeft gestort. Zijn eerste boek, Operatie overkill, met geheim agent Paul Richter in de hoofdrol, is een gigantisch internationaal succes.

Een groep verraderlijke Russische generaals spant samen met moslim-extremisten om Amerika te vernederen en geheel West-Europa politiek en economisch te annexeren. Zij hebben in diverse Amerikaanse en Europese steden al nucleaire wapens geplaatst. Hun laatste bom is in een vrachtwagen op weg naar Londen. Als het Vrije Westen niet aan hun ultimatum wil voldoen, volgt de final count down.
Paul Richter, een agent van de Britse geheime dienst, ontdekt bij toeval de eerste sporen van het wereldbedreigende complot, als hij in Moskou de geheimzinnige dood van een lid van de ambassade onderzoekt. Vanaf dat moment staat Richter nummer 1 op de Russische dodenlijst. Maar waarom? Wat weet hij? Er zijn meer raadsels. Want waarom voert een Amerikaanse Blackbird een verkenningsvlucht uit boven Rusland? Wie is de anonieme Russische verrader die cryptische aanwijzingen geeft. En waarom is Al Qaida erbij betrokken? Intussen tikt de klok door en hebben Paul Richter en de zijnen slechts enkele dagen om een afschuwelijke Apocalyps te voorkomen.

Barrington begint Operatie Overkill met twee ijzingwekkende martelpraktijken in Moskou en Saoedi-Arabië. Meteen gevolgd door een uiterst realistisch beschreven luchtgevecht. De toon lijkt gezet. Het is schijn, want Barrington neemt snel gas terug. Als voormalig geheim agent weet hij veel van spionage in het buitenland, luchtgevechten, militaire tactieken en modern wapentuig. En al die kennis heeft hij in Operatie Overkill proberen te verwerken. Gedetailleerd tot op de punt na de komma. Dat remt het tempo. Met name in de eerste helft van het boek, waarin talloze geheime organisaties uitputtend worden beschreven. Maar het is pure praktijkkennis en dat straalt wel autoriteit uit, want Barrington is een scherp observator.

In Operatie Overkill hanteert Barrington een snelle zap-stijl waarbij hij in extreem korte stukjes, voorzien van koptekst met plaatsaanduiding, steeds vanuit een wisselend perspectief, van de ene actie naar de andere zapt, van het ene land naar het andere. Het is een romantechnische truc waarbij de lezer een totaaloverzicht krijgt, alle gedachten van iedereen kent, alle acties meemaakt, daar waar de personages het met brokstukken kennis moeten doen.
Voor karakterontwikkeling van de personages hoef je bij Barrington echter niet te zijn. Men is wat men is: generaal, spion of piloot. Verder niets. En dat vind ik wel erg mager.

Operatie Overkill is een combinatie van oud en nieuw. Een mix van de Koude Oorlog- dreiging uit de jaren vijftig en de hedendaagse dreiging van moslimextremisme. Het boek wisselt razendsnelle actie af met moord, gekonkel, desinformatie bij de diverse geheime diensten, technologische beschrijvingen en verraad van hoog tot laag.
Het plot is sterk, de spanning slim opgebouwd. De adrenaline blijft stromen in deze intense techno-thriller. Operatie Overkill is goed, maar door een overkill aan informatie en weinig oog voor de personages komt het iets tekort voor de absolute top. Same player shoot again.