Zijn bekendheid heeft vast een groot voordeel om een boek uit te kunnen brengen of om mensen nieuwsgierig te maken naar je roman. Het kan ook nadelig zijn daar de verwachtingen hoog of misschien wel verkeerd zijn. Ik denk als je Graham Norton niet van zijn televisie- humor kent het boek makkelijker in te duiken is. Persoonlijk had ik in het begin een beetje opstart problemen. In mijn fantasie zag ik Graham Norton zelf door de straatjes schuiven en bleef ik maar wachten tot er een pratical joke werd gemaakt. Dit kwam waarschijnlijk ook omdat het verhaal in het begin een beetje langzaam op gang kwam naar mijn idee. Het zou immers een spannende roman zijn. Dus toen ik dat idee ook had laten varen en met verse moed door las kon ik het verhaal zeker waarderen.

Okay er is iemand vermoord, dus er is een lijk (athans de botten want het is jaren geleden gebeurd) maar dat geeft geen garantie voor spanning. Het is gewoon een heerlijk, lekker leesbare roman. Graham Norton is een mooi verteller. Hij verteld in details over de dagelijkse beslommeringen in het dorpje en over zijn bewoners. Door hier en daar een sarcastische knipoog, wat zwarte humor in de wel geplaatste opmerkingen te brengen wordt er voor gezorgd dat het verhaal niet insuft maar dat je als lezer toch door wilt lezen om te weten hoe al die verhoudigen van die dorpelingen in elkaar steken en wie welk geheim met zich mee draagt. En uiteraard of de geheimen worden bloot gegeven.

De spanning is dus een beetje het “Jessica Fletcher niveau “maar als je gewoon even het woordje voor spannende roman vergeet hou je een mooie roman over die zeker de moeite waard is om te lezen!