Eerder las ik van deze auteur 'Een obsessieve drang' en was toen al bijzonder onder de indruk van zijn schrijfstijl.
In dit boek 'De zwarte spiegel' werd ik meegetrokken in de wereld van hoofdpersoon Frank Beumer. Het ging zelfs zo ver dat ik na het lezen van een groot gedeelte van het boek, ik 's avonds ging slapen en er over ging dromen! Ik werd wakker toen ik zijn buurvrouw wilde waarschuwen, voor haar buurman omdat ik aanvoelde wat er zou kunnen gaan gebeuren. Helaas kreeg ik gelijk.
De sexuele gevoelens van de hoofdpersoon horen gewoon bij hem. Het is niet op een aanstootgevende manier geschreven en als lezer voelt het ook niet zo.

De hoofdpersoon leest uit 'de Heerser' van Machiavelli: een boek over macht en hoe iemand zijn persoonlijke moraal ondergeschikt maakt aan zijn eigen machtsuitoefening.
Een uitspraak van Niccolá Machiavelli: 'de ene verandering legt altijd de grondslag voor de verandering die erop volgt', past helemaal in het verhaal van Frank Beumer. Hij is tenslotte niet altijd zo geweest als waar hij in het boek eindigt: 'iemand waar men rekening mee moet houden'.
Pas nadat hij in ging zien dat er een tweede Frank was, ging het van kwaad naar erger.

De titel 'De zwarte spiegel' zou ook de keuze kunnen zijn omdat Frank wanneer hij naar zichzelf keek (in de spiegel keek) nóg iemand zag. Een duister persoon. Wiens schuld het allemaal was wat er gebeurde, maar die er ook voor zorgde dat hij zichzelf meer ging waarderen en meer zelfvertrouwen kreeg, door de macht die hij uit kon oefenen. Op een manier die niet alledaags is en niet van hem verwacht werd.

Het is een roman, maar ik heb het gevoel dat Alfred Joseph Hitchcock dit boek graag had verfilmd!
Er is zoveel onderhuidse spanning aanwezig, door het hele boek heen!
Ik heb dit boek ontzettend graag gelezen.