"De lucht is onheilspellend. Donkere wolken pakken zich samen en veranderen de omgeving in een schimmige plek. Volgens mij is er noodweer op komst."

Katie, de tienjarige dochter van Eilleens vriendin Tara, doet haar eerste communie. Als afsluiting van deze feestelijke gebeurtenis, heeft de hechte vriendengroep van Tara en Eilleen een feestje bij Tara thuis. Drank in overvloed en een uitbundige feestvreugde, iedereen geniet. Maar niet alles is wat het lijkt.

"Stond er nou iemand in de deuropening of was hij aan het hallucineren? Hij sloot zijn ogen en hoopte dat die helse pijn gauw over zou zijn. Nooit meer wilde hij cocktails drinken. Nooit, maar dan ook echt nooit meer."

Vince vertrekt voortijdig van het feest en niemand weet waarom. De herinneringen aan de late uurtjes zijn weggevaagd. En dan wordt Vince de volgende ochtend dood aangetroffen in zijn kamer in het studentenhuis. Stierf Vince een natuurlijke dood of werd hij vermoord?

"Hij-hij zag er verschrikkelijk uit. Lijkwit. E-en allemaal kwijl rondom zijn mond. Echt v-v-verschrikkelijk."

De wereld van Eilleen stort volledig in. Ze is in shock, zomaar opeens zonder dat ze afscheid heeft kunnen nemen is ze haar beste vriend voorgoed kwijt. Ze kan het niet geloven en gaat gebukt onder heftige schuldgevoelens, had Vince nog geleefd als ze bij hem was gebleven?

"Kon ik wat ik zojuist heb gezien maar uit mijn geheugen wissen. Kon ik mijn jeugd maar uit mijn geheugen wissen. Ging het maar zo eenvoudig…"

Wat is er met Vince gebeurd? Details ontbreken en Eilleen besluit haar vrouwelijke intuïtie te volgen en op zoek te gaan naar de ontbrekende puzzelstukjes. Dat is het minste wat ze voor haar vriend kan doen.

"Ik heb de storm doorstaan. Maar na een nachtmerrie als deze lijkt het alsof er wrakstukken boven komen drijven."

De dood van Vince brengt echter meer bij haar naar boven, dan haar lief is. Ze had net haar leven weer een beetje opgepakt en nu wordt alles weer opgerakeld en lijkt alles weer van voor af aan te beginnen. Het houdt haar enorm bezig, Vince is constant in haar gedachten, ze kan het niet loslaten. Haar hoofd loopt over met vragen, er klopt iets niet, maar wat? Wat ziet ze over het hoofd? En is ze zelf wel veilig?

"Het mag eigenlijk niet, maar soms, als er echt geen andere uitweg is om aan het kwaad te ontsnappen, moet het."

Vorig jaar juni verscheen Jennefer Mellink haar jeugdthrillerdebuut Gebroken. Welke ik enkele maanden geleden met veel plezier gelezen heb. Ik besloot dan ook meteen dat ik niet meer zo lang zou wachten met het lezen van Jennefer’s tweede boek. Toen haar tweede jeugdthriller Kwaad bloed begin juli verscheen kon ik dan ook niet langer meer wachten en ben hem meteen gaan lezen.

Kwaad bloed verscheen als prachtige hardcover uitgave, die heel mooi is vormgegeven met zwarte bladzijdes. Het verhaal bestaat uit 35 hoofdstukken, geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Eilleen en Kars. En gaat van start met een spannende proloog, die direct uitnodigt tot verder lezen.

Jennefer Mellink heeft een heerlijke schrijfstijl, haar schrijfstijl is vlot, spannend met een rauw randje, het tweede personage is totaal krankzinnig, ik heb hier enorm van genoten. Maar ook aangrijpend, Jennefer weet haar lezers te raken met de heftige onderwerpen, die ze op een goede manier heeft verwerkt in het verhaal. Eenmaal begonnen met lezen werd ik het verhaal ingezogen en was helemaal in de ban van Kwaad bloed en kon niet meer stoppen met lezen.

Eilleen de Jong en haar vrienden, hebben een hechte vriendengroep. Katie, de tienjarige dochter van haar vriendin Tara, doet haar eerste communie, als afsluiting van een feestelijke dag, vieren de vrienden feest bij Tara thuis. De drank vloeit rijkelijk en iedereen geniet. Tot Vince er opeens vandoor gaat en niemand weet waarom? De volgende ochtend wordt hij dood aangetroffen op zijn kamer in het studentenhuis, waar hij woont. Eilleen is kapot van het nieuws dat haar beste vriend is overleden. Ze kan het niet geloven en gaat gebukt onder heftige schuldgevoelens, had Vince nog geleefd als ze hem niet naar huis had laten gaan? Wat is er met hem gebeurd? Is hij vermoord? Of is er sprake van een noodlottig ongeval? Eilleen moet het weten. Waarom vertrok hij eerder van het feest? Niemand kan zich meer iets herinneren van de late uurtjes. Wie zag hem als laatste levend? Had Vince vijanden? Wie kan ze nog vertrouwen?

De verhaallijn van Kwaad bloed is aangrijpend en heel goed uitgewerkt. Jennefer weet de spanning goed op te bouwen en je te verrassen met een dader die je absoluut niet aan ziet komen. Knap hoe ze het voor elkaar krijgt hoe iedereen elkaar gaat verdenken, en jij dus ook. Met het einde spreekt ze tot de verbeelding van haar lezers. De karakters zijn goed uitgewerkt, dat is aan Jennefer wel besteed. Ze weet zich goed in te leven in de leefwereld van de jongeren. Maar wat ik ook fantastisch vind is hoe ze onder de huid van een verknipte persoonlijkheid is gekropen, een agressief persoontje met een muziekobsessie, een zelfingenomen mafketel die een gevaar voor de maatschappij vormt.

De jonge Eilleen is een ambitieuze studente en de beste vriendin van Vince, die droomt van een carrière als plastisch chirurg. Ze wonen in hetzelfde studentenhuis en kennen elkaar sinds twee jaar, ze brachten veel tijd met elkaar door. De dood van Vince brengt meer bij Eilleen naar boven dan haar lief is. Ze had net haar leven weer een beetje opgepakt en nu lijkt alles weer van voor af aan te beginnen. Het houdt haar enorm bezig en ze kan het niet los laten, Vince is constant in haar gedachten, het zijn steeds dezelfde vragen die haar wakker houden? Wat ziet ze over het hoofd? En wat als zij de volgende is?

Ik heb enorm genoten van Kwaad bloed en vind hem zelfs nog beter dan Gebroken en die vond ik al geweldig. Met Kwaad bloed laat Jennefer zien dat ze gegroeid is als auteur en ik kijk dan ook enorm uit naar haar derde jeugdthriller waar ze alweer hard aan werkt.

Kwaad bloed, een waardige opvolger, spannend, aangrijpende plot en onverwachte dader, kortom aanrader!

★★★★½