Waterstof is een boek dat door de auteur geschreven moest worden. Dat schreeuwt iedere bladzijde uit.

Waterstof vertelt het verhaal van Ineke die niet diegene is die ze eigenlijk wil zijn. Na het overlijden van haar geliefde Jan wordt haar dat nog duidelijker. De boerendochter wil een schrijfster zijn maar heeft zich zelf steeds daarvan weerhouden en op de achtergrond van het leven gehouden. Ze is dat nu beu. Door het contact met G. krijgt ze de kans om op te bloeien tot wat ze wil zijn.
Ze filosoferen over het leven en het bestaansrecht en Dina (h)erkent dat ze Jan niet als persoon zag maar als de man die hij voor haar was.

Een periode van ongeveer een jaar uit het leven van Ineke/Dina wordt door deze auteur beschreven met hier en daar verzonnen woorden of uitdrukkingen die toch goed binnen het verhaal passen.
(onontvangen, onomarmd, gedachten die rumoeren etc.)

Waterstof is overal op aarde aanwezig maar het is vluchtig, zoals ook onze gedachten zijn.
Ineke was ook vluchtig na het overlijden van Jan. Hier brengt de taal een uitkomst; wanneer we onze gedachten opschrijven zijn ze niet meer vluchtig.

Waterstof is een boek dat niet geschikt is om even tussendoor te lezen. Om het verhaal te kunnen waarderen heb je tijd nodig. Het verhaal is niet spannend en niet mooi, maar het is goed om over na te denken.