Henning Mankell heeft zeker mijn interesse gewekt. Dit was mijn eerste boek door hem geschreven en zeker niet het laatste. Hij is erin geslaagd me vanaf het begin tot het einde geboeid te houden en zo heb ik het graag natuurlijk. De vele herhalingen en opsommingen vind ik in tegenstelling tot anderen helemaal niet storend, integendeel, elk woord geschreven in het boek is er op zijn plaats. De hoofdpersoon is een zeer interessant individu, hij doet dingen waar je als lezer alleen maar onnozelaar tegen kan zeggen. Hij weet wel wat hij beter zou doen, maar doet het nooit. Hij wil altijd een laatste bezoekje brengen aan die of die persoon. Alles draait in het verhaal om angst en dat vind ik wel een zeer interessant thema dat Henning goed tot z'n recht heeft laten komen.