Na Matthias bestaat uit 8 verhaallijnen, elk vanuit het perspectief van iemand anders. De rode draad is Matthias, maar Matthias is overleden. Na Matthias is een roman over verlies, over rouwverwerking.  De verschillende personages komen elk relatief kort aan bod. In deze korte vertellingen, die een paar aanknopingspunten met elkaar hebben,
leer je de personages en hun relatie met Matthias oppervlakkig kennen. Maar Matthias zelf is bij mij daardoor niet tot leven gekomen. Op die manier bleef dit boek, met weliswaar een prettige schrijfstijl, vooral een verzameling korte verhalen, waarbij ik persoonlijk de diepgang van het verhaal en zeker van het onderwerp mistte. Hoe gaan verschillende mensen met hun verlies om? Blijven mensen 'hangen' in hun verdriet of gaan ze anders om met leven en dood? Voor mijn gevoel bleef het verhaal, helaas, teveel aan de oppervlakte.