‘Zou het niet heerlijk zijn om op nieuwjaarsdag alle ellende van het afgelopen jaar achter je te laten? De zwarte pagina’s uit je leven te scheuren en volledig blanco opnieuw te beginnen…’

Het is oudejaarsavond. Liz en haar man Tom vieren de jaarwisseling bij vrienden. Liz is licht aangeschoten en neemt de omgeving in haar op. Tom staat tussen de mannen en voert het hoogste woord. Hij is in haar ogen nog steeds een aantrekkelijke man. Zijn verhalen maken indruk op de mensen om hem heen, maar Liz kan er niet meer door geboeid raken. Vier jaar geleden toen hun dochter Lara werd geboren had Tom beloofd minder zakentrips naar het buitenland te maken. Het tegenovergestelde is waar, hij is juist vaker van huis. Liz vermoedt dat Tom een affaire heeft maar durft hem er niet mee te confronteren. Als ze tijdens het feest een mooie knappe man tegenkomt die haar de aandacht schenkt waar ze zo naar smacht is het hek van de dam. Ondertussen heeft Tom te kampen met zijn eigen problemen. Is het einde van hun huwelijk in zicht of zal het lukken weer nader tot elkaar te komen?

‘Het enthousiasme in zijn stem en zijn boeiende manier van vertellen maakten dat ik tien jaar geleden als een blok voor hem viel. En hoewel zijn verhalen indruk maken op de heren om hem heen, boeit hij mij allang niet meer. Zijn aanwezigheid voelt tegenwoordig meer als een kwelling en een blok aan mijn been.’

Linda Jansen laat het verhaal vertellen vanuit het perspectief van Liz en Tom. Beurtelings nemen deze hoofdpersonages je mee met hun gedachten. Tom houdt al jaren iets achter voor Liz, bang als hij is dat als hij het alsnog vertelt, dit hem niet vergeven zal worden door Liz. Liz heeft zo haar eigen gedachten over Tom. Doordat beiden niet praten over wat hun bezighoudt en momenteel het wederzijds begrip ver te zoeken is, groeien ze uit elkaar, ze begrijpen elkaar niet meer. Hun leven bestaat alleen nog maar uit misverstanden.

‘Hoelang is het geleden dat ik haar heb zien lachen, echt lachten welteverstaan? Ik kan het me niet herinneren. Ik zou er alles voor over hebben om haar weer eens als vanouds te zien lachen.‘

Tijdens het lezen kreeg ik steeds meer sympathie voor Tom. Ondanks dat hij veel achter houdt voor Liz, heeft hij daar wel zijn redenen voor. Hij wordt gekweld door schuldgevoelens en probeert alleen maar het beste te doen. Liz daarentegen heeft al heel snel haar oordeel klaar maar durft de confrontatie niet aan te gaan. In plaats daarvan vlucht ze in de armen van een minnaar.

Een roman over relatieproblemen is niks nieuws. Maar de roman Onder water heeft veel meer dan dat in zich. Het is absoluut geen zoetsappig verhaaltje over een crisis tussen twee mensen en of ze elkaar weer vinden.

‘Er gebeuren rare dingen, maar dat staat niet in Anna’s dossier en is verder bij niemand bekend. Het zou alleen maar schade toebrengen aan de goede naam van de kliniek. Dat zou een onoverzienbare ramp zijn.’

Het grote geheim van Tom wordt al snel prijsgegeven. Maar er gebeuren ondertussen vreemde en onverklaarbare dingen. Het wordt allemaal steeds raadselachtiger en er is voortdurend een onderhuidse spanning voelbaar. Ik werd volledig meegesleept en kon niet meer loskomen van dit verhaal. Het heeft mij lange tijd geduurd voordat ik door begon te krijgen hoe het allemaal in elkaar zat. Ik had zelfs geen vermoedens en toen het eenmaal duidelijk werd stond ik eigenlijk een beetje perplex. Onder water is op briljante wijze in elkaar gezet, een groot compliment voor de auteur is hier zeker op zijn plaats. Heb me tijdens het lezen van dit boek dikwijls afgevraagd of ik nu een roman of een thriller aan het lezen was, maar zoals ik het zie heeft Linda met deze debuutroman een hele mooie combinatie van beiden gemaakt. Onder water is een fascinerend geschreven verhaal, het pakt je en laat je niet meer los.