Ik heb van John Grisham inmiddels veel boeken gelezen en ik stel vast dat de kwaliteit erg uiteenlopend is. Er zijn geweldige thrillers bij die ik direct met 5 sterren beoordeel, maar er zijn er ook die nauwelijks twee sterren verdienen. Zo heb ik bijvoorbeeld niks met die Kid Lawyer serie, maar die is wellicht ook voor een andere doelgroep bestemd.
De Broederschap is een van de mindere thrillers maar zeker niet de slechtste. Het verhaal leest vlot en zit ook best wel aardig in elkaar. Het geeft je inzicht in een best wel originele zwendelpraktijk, zeker als die gelinkt wordt aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ook een inkijk in de macht van de CIA s interessant.
Wat ik echter minder kan waarderen is het slappe einde waarin Grisham in een paar alineas zijn hele fraai opgebouwde plot naar de Filistijnen helpt. Dat had toch echt wel anders gekund
In andere recensies over De Broederschap lees lees ik veel zwaardere kritiek als zou Grisham met dit boek aantonen een broodschrijver te zijn die snel even aan de opdracht van zijn uitgever heeft voldaan, maar daarin ga ik niet mee. Ik denk dat hij van dit boek door er een ander slot aan te breien een juist heel goeie thriller zou hebben kunnen maken.