Etan Green werkt als hersenchirurg in een plaatselijk ziekenhuis in het binnenland van Israel. Op een dag rijdt hij door de woestijn naar huis en rijdt een Eritrese man dood. Hij ziet dat de man niet meer leeft en Etan vlucht naar huis. Sirqit, de vrouw van de Eritreeër staat de volgende dag bij hem op de stoep en chanteert hem. Niet met geld, maar met het verlenen van medische hulp aan Eritrese vluchtelingen.

Het verhaal lijkt op een thriller maar is het toch niet. De spanning is voelbaar gedurende het lezen. Een verhaal dat zeer uitgebreid is beschreven. Zo uitgebreid, dat het soms wel iets langdradig wordt.

Maar als je je daar niet aan stoort, maak je uitgebreid kennis met Etan, zijn vrouw Liat en Sirqit, de weduwe. Je maakt kennis met hun gevoelsleven, hun angsten, hun ruzies en hun stille verlangens. En natuurlijk met de aantrekkingskracht tussen Etan en Sirqit. Hoe gaat dit aflopen? Krijgen we als lezer antwoord op de vraag waarom Etan zijn slachtoffer achterliet en zich niet aangeeft bij de politie? Wordt de moord opgelost en hoe?

Allemaal vragen waar ik gedurende het lezen mee worstelde. Toen kwam het einde van het boek. Ja, en dat is zeer verrassend, een einde dat ik zeker niet had verwacht. Bij nader inzien toch wel een einde waar ik vrede mee kan hebben ….