Naderend Onheil is een boek dat direct vreselijk spannend begint. Helaas kan het deze spanning niet lang vasthouden. Desondanks hangt er toch gedurende het hele boek een licht spannend sfeertje. Het verhaal is naar mijn mening net iets te lang uitgerekt en uitgekauwd waardoor de spanning steeds te ver inzakt. Dat is jammer. Neemt niet weg dat het een goed verhaal is.

Het begint als er een ouder echtpaar in hun alleenstaande huisje bezocht wordt door een jong meisje dat verdwaald is. De zielige ogen van het meisje zijn slechts schijn want al snel wordt het echtpaar (eigenlijk vrij onverwacht) door het meisje en haar vriend genadeloos afgeslacht. Het is niet de eerste keer dat deze daders aan het slachten zijn gegaan en duidelijk ook nog niet de laatste keer. Het lijkt er op dat het hen een kick geeft.

Op hetzelfde moment verblijft Valerie samen met o.a. haar dochter Brianne en de vriendin van haar toekomstige ex, in een nabij gelegen resort. Brianne zit midden in de puberende leeftijd en glipt er steeds tussenuit om haar nieuwe vriendje te ontmoeten (en niet alleen dat). Dit geheel tegen de goedkeuring van moeders in. Als ze op een gegeven moment weer weg blijkt te zijn maar niet meer terug komt, wordt het ergste gevreesd. De link naar de eerdere slachtpartijen wordt al snel gelegd en op echte medewerking van de state-troopers hoeft Valerie helaas niet te rekenen. Ze besluit zelf op zoek te gaan. Maar of nog op tijd zal komen om een volgende slachtpartij tegen te kunnen houden...

Een goed verhaal, met duidelijk uiteengezette personages, een verrassend einde en een matige spanningsboog. Wat mij betreft 3 sterren voor Naderend Onheil.

Plot: 3 sterren
Spanning: 2 sterren
Leesplezier: 3 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren