Lucy Kincaid heeft maar één doel voor ogen: werken bij het cybercrime-team van de FBI. Daar heeft ze een goede reden voor. Zes jaar geleden was ze slachtoffer van een seksmaniak die ze online had leren kennen. Ze overleefde het, maar doodde haar aanvaller.

Als voorbereiding op haar werk bij de FBI, sluit ze zich aan bij een groep vrijwilligers die het internet afstruint om zedendelinquenten op te sporen en ze boekt resultaat. Maar dan worden de mannen die ze in het vizier heeft, vermoord gevonden. Een van hen was de handlanger van de maniak die ze zes jaar eerder heeft gedood. Samen met Sean, de zakenpartner van haar broer bij een beveiligingsbedrijf, gaat ze op onderzoek uit. Maar Lucy wordt in de gaten gehouden door een stalker die haar een lesje wil leren. Ze beseft al snel dat haar leven in gevaar is en dat ze een pion is in een ziekelijk plot. Wordt dit een gevecht op leven en dood?

De Amerikaanse Allison Brennan debuteerde in 2005 met The prey, het eerste van de Predator-trilogie. Love me to death werd in de VS gepubliceerd in 2010 en is het begin van de 12-delige Lucy Kincaid-reeks. Het kreeg een Nederlandse vertaling met als titel Tot de dood ons scheidt. Hoewel ze in totaal 72 boeken op haar naam heeft staan, werden er nog geen andere vertaald. In haar thuisland wordt ze bij de top-thrillerauteurs gerekend.

Tot de dood ons scheidt is een turf van 400 pagina’s. In het begin van een boek, welk dan ook, is het gebruikelijk om de verschillende personages met mondjesmaat te introduceren. De lezer moet tenslotte geleidelijk wennen aan iedereen. In dit boek is echter het woord ‘geleidelijk’ helemaal niet van toepassing. In de eerste vier hoofdstukken worden maar liefst 13 personages geïntroduceerd, uiteraard Lucy zelf, maar o.a. ook haar drie broers, schoonzus Kate, haar baas, ex-verloofde, diverse FBI-agenten en een groot aantal slechteriken en slachtoffers. Begrijpelijk dat de lezer ietwat duizelig wordt en af en toe de draad kwijt raakt in deze drukbevolkte thriller. Brennan zet een mooie verhaallijn neer, maar deze overvloed werkt storend. De cursief geschreven hoofdstukken vanuit het oogpunt van de stalker, zijn compacter en duidelijker. Vaak maakt een debutant de fout om te veel personages te introduceren en te gedetailleerd elk onderdeel van het verhaal uit te schrijven. Maar Allison Brennan is geen debutant, integendeel.

Het moet gezegd worden dat de auteur een aangename schrijfstijl heeft, maar mocht ze het verhaal compacter hebben gehouden en minder gedetailleerd, zou het de spanning zeker ten goede zijn gekomen. Er is telkens oponthoud bij de lange beschouwingen en toelichtingen van Lucy.  

Tot de dood ons scheidt bevat ook een aanzienlijke dosis romantiek. Ervan uitgaande dat de uitgever nog verdere vertalingen zal doen, hebben de liefhebbers van romantische thrillers nog 11 boeken van Allison Brennan en seriepersonage Lucy Kincaid om naar uit te kijken. Is dat geen mooi vooruitzicht?