Op een bijzondere manier heeft de schrijfster het indrukwekkende verhaal van Elsje Christiaens beschreven. Het verhaal lijkt opgebouwd te zijn uit meerdere lagen en verloopt fragmentarisch waarbij in tijd en persoon heen weer gegaan wordt. Soms vond ik sommige overgangen niet altijd even soepel verlopen. Maar het geheel blijft wel goed te volgen. Gedurende de vertelling passeren er verschillende bekende schilderijen van de schilder, grappig om dit te verweven in het verhaal. Deze roman deed mij terugdenken aan een eerder gelezen boek waarin de hoofdpersonage ook een vrouw is die ter dood veroordeeld werd in Nederland namelijk: achtendertig nachten van Janne IJmker.