The Glass Demon (Engelstalig) sprak mij vooral aan door de cover. Een meisje omgeven door glasscherfjes en de pakkende tekst: He will seek her, he will haunt her and stop at nothing until shes gone riep gelijk allemaal vragen op. Zou echt niemand aan de glas demon kunnen ontsnappen?

Vanaf de eerste bladzijde leefde ik al erg mee met Lin, die verplicht het bekende Engeland verliet om in een afgelegen kasteel in Duitsland te gaan wonen. Haar vader, de archeoloog, kreeg een baan aangeboden om in Baumgarten opzoek te gaan naar het beroemde, nooit gevonden Allerheiligen Glass. En of dat niet erg genoeg was, stapelden de dode lichamen met glasscherven zich op vanaf het begin van de reis. Leek het eerste lijk een onschuldig sterfgeval, de lezer zal snel genoeg doorhebben dat er iemand of iets op jacht is. Lin zelf zet haar vraagtekens bij de opduikende sterfgevallen en besluit zelf onderzoek te doen. Naar mate ze verder komt, begrijpt ze dat dit allemaal met de glas demon en het Allerheiligen Glass te maken heeft, waar haar vader hartstochtelijk naar opzoek is.
Na ieder puzzelstukje dat op zijn plaats valt, weet Grant de lezer alsnog vaak de verkeerde kant op te sturen. En de uiteindelijke ontknoping is geheel onverwacht.

Helen Grant heeft de hoofdpersonage Lin een zeer herkenbaar karakter gegeven. Al zijn sommige van haar woede uitbarstingen niet helemaal te volgen, de gebeurtenissen waar Grant haar in sleept zijn zo nu en dan hartverscheurend. Je haalt als lezer opgelucht adem als het weer voorbij is, maar je snakt naar de volgende spannende belevenis die Grant voor Lin in petto heeft.
Dit is zeker een schrijver om in de gaten te houden, wanneer bloedstollende thrillers en vreemde wentelingen je hart sneller doen slaan. Zeer geschikt voor Young Adults.