Tamara McKinley stapt met deze nieuwe roman uit haar comfortzone, door Australië te verlaten, waar haar eerdere boeken zich allemaal afspelen, en situeert zich nu in Frankrijk en deels in Spanje.
Annabelle wordt door omstandigheden uit haar geboorteland Engeland naar Frankrijk gedreven waar zij verliefd wordt op kunstschilder Henri, de romance kan zich amper ontwikkelen doordat zij besluiten om naar Spanje te gaan waar een burgeroorlog woedt.
Annabelle gaat erheen om als verpleegkundige te helpen.
De gevolgen van deze oorlog komen pas vrij laat echt tot leven.
Maar dan komt ook het verhaal echt goed op gang en wordt je het erin mee gezogen.
Niet alle karakters worden goed uitgediept, dit is een gemiste kans zeker wat betreft tante Aline, een excentrieke vrouw, wat zit hier achter?? Dat had beter gekund mijns inziens.
De personages blijven allen nu wat aan de oppervlakte. Ook van Annabelle en Henri weet ik nog te weinig aan het eind van het boek.
Maar het is zeer zeker een erg interessant en boeiend verhaal, maar mist de magie die in haar eerdere boeken zo betoverend waren.