Aftellen is deel 2 van de familiekroniek over de familie Cazelet. Dit deel speelt zich af in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog. Wij volgen de familie en hun personeel in hun dagelijkse leven, met name de vrouwelijke personages van deze familie. En, zoals het in familiekronieken betaamt, hebben wij ook hier te maken met ziekte, geluk, overspel, gewenste- en ongewenste baby's, abortus, homoseksualiteit en daarnaast natuurlijk de oorlogsperikelen. De oorlog is overigens maar zijdelings betrokken bij dit verhaal dus geen uitgebreide beschrijvingen van oorlogshandelingen, het blijft immers een familiekroniek. Het verhaal is hier en daar tot in detail beschreven. Met name de beschrijvingen van het eten en de kleding doet haast filmisch aan. Je krijgt een duidelijk beeld. De schrijfster heeft zich goed verdiept in het leven in die tijd en verwijzingen naar bekende personen, eten en gewoontes komen veelvuldig voorbij. Ook worden sommige dingen mooi verwoord, zoals "...Op jouw leeftijd begin je te beseffen dat je ouders niet gewoon je ouders zijn, maar mensen, met hun eigen problemen.." of " Het punt met moeders en baby's is dat ze die kunnen blijven krijgen, maar voor kinderen en moeders geldt dat je er maar één hebt..". Maar waarom dan toch maar 3 sterren? Naar mijn smaak zijn er té veel personages in dit boek, die ook allemaal een eigen scene krijgen in het verhaal. Daardoor worden bepaalde zaken en situaties naar mijn smaak niet genoeg uitgediept. Ik zat té vaak met de vraag "Waarom"? Maar misschien zal dit andere mensen niet hinderen. Het boek leest lekker weg en het is nu uitkijken naar deel 3 van deze serie.