De broer van Officier van Justitie Jules Declerck zit vast voor de moord op hun vader. Deze gebeurtenis heeft diepe sporen achtergelaten op de destijds 12-jarige Jules. Hij heeft een aanvraag ingediend om vervroegde vrijlating en dat is deze keer ingewilligd. Al die jaren heeft Jules geen contact gehad met haar broer omdat hij dit geweigerd heeft. Nu hij dan eindelijk vrijkomt wordt het tijd voor wat antwoorden waar Jules sindsdien naar op zoek is.

Maar dan wordt Leeuwarden opgeschrikt door een aanslag en heeft zij bijna geen tijd om bij haar eigen problemen stil te staan. Al snel wordt duidelijk dat er meerdere aanslagen dreigen. Bij deze aanslagen zijn kinderen betrokken, kinderen die door niemand gemist worden maar leven in de schaduw van de volwassenen die hen onder hun hoede hebben genomen.

Dit is een boek dat inspeelt op, misschien wel, de grootste angst van een groot deel van Nederland: terroristische aanslagen in ons land. Het is een onderwerp waardoor er veel haat in onze maatschappij is ontstaan en waarbij je heel erg op moet passen niet al te veroordelend te worden. Linda Jansma heeft dat voor elkaar gekregen en daar kan ik alleen maar een diepe buiging voor maken want het is zo makkelijk om met de massa mee te gaan.

Wel ben ik van mening dat de rode lijn in deze trilogie, het verhaal van Jules, niet echt heel erg naar voren komt in dit boek. Dat had naar mijn bescheiden mening wel wat meer mogen zijn. Ik ben heel benieuwd hoe dit opgepakt gaat worden. Zolang in het laatste boek maar niet het "losse" verhaal ondersneeuwt omdat de rode lijn afgehandeld moet worden. Dat ben ik vaker tegengekomen en het zou echt ontzettend jammer zijn. Maar met de capaciteiten van Linda Jansma verwacht ik dat niet.