Deze week las ik mijn tweede thriller van Belinda Bauer. In tegenstelling tot Rusteloos land, vond ik Blinde drift minder goed. Geen thriller maar meer een detective die aan het thrillergenre geroken had.

Het boek Blinde drift bestaat uit 3 verhaallijnen.

De eerste verhaallijn is Jack, elf jaar, die op een dag met zijn zusjes samen tevergeefs in de auto wacht terwijl hun moeder hulp gaat halen, maar uiteindelijk niet meer terugkomt .
De tweede verhaallijn gaat over Catherine While, gehuwd met Adam While, die nooit over zijn verleden lijkt te willen praten.


En dan halverwege het boek komt de derde verhaallijn van inspecteur Marvel, die wegens eens voorval in de stad waar hij eerder gestationeerd was, overgeplaatst is naar het platteland.


Op een dag zijn Jack en zijn zusjes Merry van 2 jaar en Joy van 9 jaar met hun moeder op pad. Maar dan krijgt de auto panne en gaat moeder op zoek naar hulp. Ze sommeert Jack op zijn zusjes te letten en in de auto te wachten, maar ze komt niet terug, nooit weer. Samen met hun vader proberen ze hun leven op te pakken, nadat blijkt dat hun moeder vermoord is. Maar dat lukt niet geheel en op een dag verdwijnt ook hun vader uit beeld. Vanaf dat moment zorgt Jack alleen voor zijn zusjes. Ze leiden een verborgen leven ,om niet op te vallen voor de kinderbescherming, ze willen koste wat het kost bijeen blijven. Om in hun levensbehoefte te voorzien “bezoekt” Jack vele huizen. En nadat hij opeens een mes heeft gevonden, waarvan hij denkt dat zijn moeder daarmee vermoord is, raakt hij meer en meer geobsedeerd om de moordenaar van zijn moeder te vinden. Temeer omdat Jack ook regelmatig terugkerende nachtmerries heeft dat hij zijn moeder vind, maar telkens net te laat. Keer op keer wordt ze vermoord of verdwijnt ze kort voor Jack uitgeput wakker wordt. Jack wordt steeds standvastiger, om uit te zoeken wat er die dag is gebeurd. Uiteindelijk beland hij bij het huis van Catherine en Adam While. Ervan overtuigd dat die er wat mee te maken hebben meld hij zich daags daarna op het politie bureau.


Catherine While, hoogzwanger en vaak alleen thuis doordat haar man Adam vaak op reis is, verzwijgt aan Adam dat er ingebroken is tijdens zijn afwezigheid, en ook dat ze een mes en een dreigend briefje vond. Ze wil niet dat Adam overbezorgd wordt en van haar een pop maakt in een porseleinkast.


Ondertussen wordt inspecteur Marvel samen met de plaatselijke agenten Reynolds en Rice op de zaak “Goudhaartje” gezet. Er wordt ingebroken in vrijstaande huizen, de dief slaapt net als in het sprookje van de drie beren een nachtje in het bed van de huiseigenaren en plundert de koelkast alvorens het huis weer te verlaten.


Uiteindelijk wordt de puzzel langzaam maar zeker gelegd en vind de ontknoping plaats, vlak voor het einde van het boek.

Hoewel het verhaal op zich wel mooi was, vond ik het niet echt een thriller, maar meer een verhaal wat even aan het thrillergenre geroken had. Geen enge dingen, dan alleen wat bedreigingen en geen details die thrillerwaardig zijn. De verhalen zijn naar mijn mening te weinig uitgediept. Het verhaal van Jack loopt door het hele boek heen , maar zijn zusjes worden weinig beschreven, komen vrijwel alleen steeds in beeld met hun krantenobsessie, teveel herhaling. Ze hadden best wat meer betrokken mogen worden, het hele gebeuren van de verdwijning van hun moeder ging hen tenslotte ook aan. En een vader die verdwijnt, maar er wordt nooit verteld waarom, om vervolgens ook zomaar ineens verderop in het verhaal heel vaag weer te worden toegevoegd. Ook het verhaal van Catherine While en Adam geeft weinig details, ook niet als er meer over het mes bekend wordt. En er is weinig actie in het verhaal van de inspecteur en agenten. Het enige stuk wat even kort wat meer uitgediept werd was het hoofdstuk waar Louis wordt toegevoegd die wat terug grijpt naar de begin periode als Jack besluit om inbreker te worden.
Het totale verhaal is hierdoor zeer traag en je wordt als lezer niet uitgedaagd om mee te denken. Eigenlijk heb je Goudhaartje al snel door en toch ook wel heb je net na de helft van het boek, wie de dader is.


In een goede thriller wordt je meteen meegezogen in het verhaal en blijft de ontknoping tot het einde verborgen met veelal nog een verrassende wending in het plot. Dat vond ik in dit boek allemaal niet terug. Ontvoering, moord, inbraak , het is dagelijkse kost. Dit verhaal heeft meer iets weg van een detective met wat uitstapjes naar een thriller.


Eigenlijk evolueert ook niemand echt. Als je toch iets daarover zou moeten vertellen dan zou Jack nog enigszins evalueren omdat hij zo trouw zijn zusjes blijft verzorgen en zich opwerpt als hun beschermheer. Hoe ellendig hij het ook heeft, hij zorgt dat zij veilig zijn. Hij heeft het lef om risico’s te nemen en naar de politie te gaan ook al zouden dat de nodige consequenties voor hemzelf betekenen. Hij gaat maar door. Hij wordt ondanks zijn jonge leeftijd neergezet als een jong volwassene die verantwoordelijkheden neemt. De andere personen zijn te oppervlakkig in hun doen en laten beschreven. Als je meer betrokken raakt bij personen in het boek , raak je ook meer betrokken bij het verhaal.


Daarnaast zullen er ongetwijfeld mensen zijn die het sprookje van Goudhaartje niet kennen, het zou een toegevoegde waarde hebben gehad, als er even kort wat details zouden worden beschreven over het hoe en waarom van de verwijzing naar Goudhaartje.


Niettemin is het verhaal goed bedacht en leuk om te lezen, maar geen hoogvlieger. Eigenlijk is het niet vernieuwend maar een verhaal als waar er meerdere van zijn. Het verhaal van Goudhaartje er in, is als je het sprookje kent een leuk item , maar maakt het verhaal zeker niet uniek.


Belinda Bauer (1962) groeide op in Engeland en Zuid Afrika. Ze was eerst scriptwriter voor films. Later ging ze die ideeën voor haar boeken gebruiken. Rusteloos was haar debuut (2008) , daarna volgden nog enkele thrillers. De laatste is Blinde Drift, welke juli 2018 verscheen. Inmiddels heeft ze 7 boeken op haar naam staan.