Dit tweede deel begint met een korte terugblik op het eerste deel en gaat daarna verder .Alya heeft net het leven van een jonge Viking, Hamar, gered en wordt door hem meegenomen naar zijn land. Maar dit keer niet als slaaf. Ze leert de taal van de Vikingen en bij de ene geliefd en bij de ander niet . Haar beste vriendin wordt Fatima, een slavin uit haar eigen land die nu in het land van Hamar werkt.
Ze heeft nog steeds hoop dat ze ooit haar geboorteland en haar vader weer ziet maar dat is erg moeilijk. Ze is nu zo ver weg van haar land… Maar Alya zou Alya niet zijn als ze er niet van alles aan doet om dit te proberen. Het zal een lange moeizame weg worden…
Je leert Alya in dit deel beter kennen, ze is inmiddels een jonge vrouw die slim is en precies weet hoe ze iets voor elkaar moet krijgen. Je kan je zeker in haar inleven en hoopt ook echt dat ze haar vader weer terug ziet.
Hamar is een jonge man waar Alya gemengde gevoelens bij heeft, maar ze kan er uiteindelijk mee omgaan. Ze is een snelle leerling in alles wat ze doet. Daarom mag je haar maar aan de andere kant komt dat soms wel ongeloofwaardig over.
Sigur is een aparte, ik mag hem niet zo. Fatima is wel een van mijn favoriete personages
Er gebeuren vreselijke dingen onderweg maar er is in dit verhaal ook ruimte voor mooie dingen zoals romantiek. Dat maakt het minder zwaar.
Je maakt een hele reis met Alya mee, er zit genoeg spanning en actie in deze roman om te verder te willen lezen. Het eind is naar mijn idee een beetje afgeraffeld, het was er ineens en toen was het boek uit.. Het is wel eind dat bij het verhaal past dus dat maakt weer goed