Saskia is een meisje van 14 jaar, dat door haar oom en tante uit huis is ‘gered’ en wordt geplaatst op een woonvoorziening voor jongeren die niet thuis kunnen of mogen wonen. Je merkt al snel dat Saskia iets traumatiserend heeft meegemaakt. Ze heeft flashbacks, nachtmerries en labelt gebeurtenissen met de kleuren grijs, donkergrijs en zwart. Zodra mensen te dicht bij komen (emotioneel of lichamelijk) of situaties lastig worden, komt er een zwarte sluier te voorschijn. Saskia hoopt op een normaal leven, met normale vriendinnen, een goede opleiding en ver weg van thuis. Ze mist wel haar moeder en haar broertje en zusje. Dat is meteen nog een probleem. Waar is haar zusje Jonka, die al eerder uit huis is geplaatst, naar toe? En is Saskia nu boos op haar moeder, of toch niet? Houdt mama nog wel van haar?

Lukt het Saskia om vrij te komen uit het moeras, het onkruid uit haar tuin te plukken en als een prachtige bloem op te bloeien?

Ik had dit boek in een paar uurtjes uit. Dit boek is fantastisch, taboe doorbrekend, herkenbaar en ontzettend leerzaam. Dit boek pakt zaken als kindermishandeling aan, het Nederlands rechtssysteem en ook de vooroordelen die heersen over ‘tehuiskinderen’. Dat zou schorem zijn, en zullen altijd zelf voor een deel schuld zijn aan de reden waarom zij niet meer thuis wonen.

Als sociaal pedagogisch hulpverlener ben ik zó blij dat deze thematieken even allemaal flink worden aangepakt.

Saskia is natuurlijk een flinke puber met 14/15 jaar. Zij vertoond rebels gedrag, doet dingen die de wet verboden heeft en denkt flink na over het leven. Dit alles is zo herkenbaar en realistisch beschreven en uitgewerkt. Haar gedrag, haar manier van denken, het is allemaal terug te leiden naar alles wat ze heeft meegemaakt, ook al vindt Saskia zelf van niet (nogmaals, herkenbaar!).

Vooral het stukje ‘jezelf schamen omdat je bij Jeugdzorg woont’ en de vooroordelen die mensen over je hebben omdat je op zo een groep woont. Ja, er zijn mensen die dat inderdaad over je denken. Dat weet ik uit ervaring (helaas) en het was zo een verademing toen ik hierover las! Doorbreek die vooroordelen en dat taboe! Go Susanne!

Er gebeurt ontzettend veel in het boek, maar wel heel goed gedoseerd. Susanne weet je ook vast te houden door de titels van ieder hoofdstuk een interessante naam te geven en haar vlotte manier van schrijven. Saskia is een eigen persoontje en je wilt heel graag dat ze goed terecht komt. Ook de andere meiden op haar groep en de begeleiders heeft Susanne ieder een eigen manier van communiceren en reageren gegeven. Het zijn niet alleen strenge begeleiders en rebelse meiden, iedereen heeft haar eigen problemen en een eigen manier van begeleiden. Dit zorgt ervoor dat het verhaal ook meer diepgang krijgt. En voor dat je het weet, is er meer aan de hand dan je denkt…

Ik kan nog een heleboel over dit boek vertellen, maar het belangrijkste dat ik wil zeggen is: LEES DIT BOEK! Ik ben zo blij dat ik dit boek van Clavis mocht recenseren. Echt waar. Gewoon kopen en lezen. Alleen de cover is het al waard.