In de bib rondsnuffelen zonder enig doel, maakt dat je onbekende boeken tegenkomt. Boeken waarvan je het bestaan niet afwist, maar dat je wel interessant lijkt om te lezen. Dit boek kwam ik tegen tijdens één van mijn snuffelrondes in de bib.

Het verhaal gaat over het gezin van Marleen. Ze is getrouwd met Frans en hun geluk kan niet op als Marleen zwanger is van hun eerste kindje. Maanden later wordt Emile geboren. Wat een roze wolk moet worden, wordt een donderwolk. Emile is een onrustig mannetje, slaapt amper, huilt veel, ... Bij een doktersbezoek hoort de dokter een ruis op het hartje van Emile. Hij wordt meteen doorverwezen naar de cardioloog. Enkele weken later wordt hij geopereerd. Wanneer Emile het ziekenhuis mag verlaten, denken Marleen en Frans dat alles voorbij is. Totdat de dokter langskomt met de boodschap dat Emile aan een syndroom kan lijden. Er worden weer heel wat onderzoeken gedaan en de conclusie is hij lijdt aan het Williams-Beurensyndroom. Vanaf dan is het een wikken en wegen om hun leven weer op de rails te krijgen. Lukt het Marleen en Frans om de ziekte van Emile te aanvaarden? En wat met het broertje en het zusje van Emile? Wat denken zij over hun grote broer die anders is dan alle andere kinderen?

Het boek begint bij de eerste ontmoeting van Marleen en Frans en eindigt aan het strand in Nederland. Over deze tijdsboog gaan er een tiental jaren. Jaren van zwanger zijn. Jaren van ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Jaren met ups, maar evenveel downs. Jaren in het zonnige Venezuela. Alles wordt beschreven. Het ene wat miniemer dan het andere. Maar er is ook een persoonlijke groei te zien bij zowel Marleen als Frans, namelijk het aanvaardingsproces. Terwijl ik in het begin van het boek nog vaak mijn wenkbrauwen fronsten over het gedrag, ben ik aan het einde van het boek al veel beter gezind naar hen toe. De tijd in Venezuela heeft hen heel veel bijgeleerd over Emile en deze evolutie is mooi beschreven in het boek.

In het midden van het boek staan er enkele persoonlijke foto's. Altijd leuk dat zoiets meegenomen wordt in een boek. Daardoor kan je je als lezer een beeld vormen over een kind met het Williams-Beurensyndroom.

Op het einde komt er nog een kleine samenvatting wat dit syndroom juist inhoudt.

Een oprecht boek met een mooie evolutie van Marleen en Frans.