Een zwerfkat wordt door een auto aangereden. Zij moet verzorgd worden en Satoru neemt haar onder zijn vleugels. Als kind had hij een kat die Hachi heette omdat deze het Japanse teken acht op het hoofd had. Hij heeft de kat onder tragische momenten moeten afstaan maar heeft ze toch voortdurend gevolgd. De nieuwe kat heeft ook het teken maar daarbij heeft hij een knik in zijn staart wat hem de naam Nana opleverd wat in het japans zeven betekend. Nana vind de naam niet passend.
Na een verblijf van 5 jaar bij Satoru wordt er een roadtrip gepland. Satoru gaat zijn oude vrienden uit zijn leven bezoeken. Heel Japan wordt doorkruist om een opvang voor Nana te zoeken. Zij weet niet waarvoor maar vind de trip toch plezant. Het eerste verblijf is bij Daigo, die hij heeft leren kennen toen hij op een bepaald moment op dezelfde school kwam van Satoru. Zij hebben tal van avonturen beleeft en er is ook een vriendschap ontstaan met de oma van Daigo. Daigo is nu een uit de kluiten gewassen man die een kat eerst goed wil bekijken. Nana is er niet mee gediend en wil de kleine kater die er al verblijft maar die niet veel bakt van het kattenbestaan, toch enkele lessen in het jagen bijbrengen. De volgende bestemming is bij het kattenpension van Shusuke en Chikako. De hond Toramaru is niet opgezet met het bezoek van Satoru en Nana maar de oudere poes Moro is dat echter wel. Nana mag op het plekje van de al oude poezendame rusten, nl de brede, oude televisie die een aangename warmte afgeeft aan zijn buik. Heel wat herinneringen worden opgehaald. Maar ook daar kan Nana niet voor altijd verblijven en dan wordt de reis aangevat naar zijn tante Noriko. Zij heeft een klein appartement gehuurd om Satoru in zijn laatste weken te verzorgen. Noriko is geen kattenmens maar gaandeweg zal zij het leren.
Nana is een hilarische kat, zeer wijs en met een goed empathisch vermogen.
Reisverslag van een kat is een mooi verhaal over trouw, vriendschap en familie. Zowel liefdevolle momenten als tegenslagen worden mooi beschreven.