De eerste keer voor een zaal presenteren, wekt associaties op met de eerste keer zelfstandig een auto besturen. De één is zenuwachtiger dan de ander, maar de angst voor het ongewisse knaagt bij iedereen. Dat was ook het geval bij Karin de Groot. Als je haar nu een radio- of tv-programma hoort/ziet presenteren lijkt dat naast de waarheid te staan. Lees haar Vertel! en je weet beter.

In drie delen, die afsluiten met een handige samenvatting, geeft ze tal van nuttige tips. Daarvan zijn er die zo voor de hand liggend lijken. Op de juiste afstand van een microfoon praten bijvoorbeeld. Maar wat nu als je er kort voor de lezing achter komt dat die microfoon ontbreekt. Of in het verlengde ervan dat een beamer niet matcht met de laptop. Tijdig voorbereiden dus en niets aan het toeval overlaten. Niet iedereen woont in Haarlem waar ze het zuiverste Algemeen Beschaafd Nederlands blijken/schijnen te spreken. Moet je er dus alles aan doen om 'een Haarlemmer te worden?' Alstublieft niet. Voorkom het buiten de oevers van jezelf treden. Dat leidt tot gekunsteldheid en verminkt de presentatie. Kies de houding die je het best past, waarbij het vanzelfsprekend is dat het niet degene mag zijn met beide handen diep in de zakken. Het aanpassen van de lichaamstaal aan het onderwerp is een lastige. Wanneer je geen lachebek bent is het verdraaid lastig om dat for the time being wel even te zijn. Het best scoor je door beeldend op te treden, door een opvallende openingszin te plaatsen en een laatste zin die beklijft. Een kop, romp en staart waarbij het middengedeelte het langst is. Prachtig wanneer wat humor wordt gedebiteerd en/of een rake metafoor over de lippen schiet. Uit het hoofd speechen is het mooist. Daarbij een spiekbriefje achter de hand houden is raadzaam. Eén van een dik soort papier zodat het gehoor niet de indruk krijgt dat je ritselt ...

Werken met power point alleen ondersteunend, want dubbelop verveelt de mensen in de zaal. In de voorbereiding eerst een gedegen verhaal smeden en daar beelden aan toevoegen die wat extra’s geven. De Groot maakt zichzelf klein door minder geslaagde optredens het volle pond te geven. Er is geen beter vermaak dan leedvermaak en ze bereikt er als trainer en coach exact mee wat ze voor heeft: de baas over jezelf zijn en geen vrees om uit te glijden. Natuurlijk biedt het doorspitten van het boek geen garanties. Maar wie de tips ter harte neemt en opnames maakt van droog zwemmen kan een heel eind komen.