Dolores Redondo (1969) is woonachtig in het Spaanse San Sébastian. Na een afgeronde gastronomische studie, startte ze met het schrijven van boeken. In 2009 debuteerde ze met haar Los privilegios del ángel. Ze brak echt door met haar Baztán-trilogie, een drietal boeken dat draait om de vrouwelijke inspecteur Amaia Salazar. In 2017 verscheen haar vierde boek, dit keer met een mannelijk hoofdpersonage en met de titel Dit alles zal ik je geven.  

Een nachtmerrie die werkelijkheid wordt, dat overkomt Ortigosa, een schrijver uit Madrid. Zijn echtgenoot, Álvaro Muñiz de Dávila, komt om het leven bij een auto-ongeluk in Galicië. Maar wat deed Álvaro daar, vraagt Manuel zich af? Manuel was namelijk in de veronderstelling dat Álvaro in Barcelona was. En was het ongeluk wel een ongeluk? Met deze vragen reist Manuel af naar de noordoostelijke Spaanse regio. Daar staat hem meteen een verrassing te wachten. Manuel ontmoet voor het eerst zijn adellijke schoonfamilie, terwijl hij helemaal niet wist dat Álvaro nog familie had. Als Manuel op het punt staat om terug te gaan naar Madrid, komt hij in aanraking met de gepensioneerde politiecommandant Nogueira. Hij vraagt aan Manuel of hij zijn vertrek wil heroverwegen. Nogueira twijfelt namelijk aan de doodsoorzaak van Álvaro. Het duo gaat vervolgens op zoek naar de waarheid. Verraad, leugens, liefde, religie en ingewikkelde familieverhoudingen zijn de rode draad in deze zoektocht, die naar de donkere uithoeken van Galicië leidt.  

Redondo vertelt het verhaal in de derde persoon, voornamelijk vanuit de hoofdpersoon Manuel. Ze wisselt dit af met beschrijvingen van gebeurtenissen vanuit het perspectief van een ander personage. Dit vindt plaats bij gebeurtenissen waar Manuel niet bij aanwezig is, maar die wel essentieel zijn voor het verhaal. Ook schrijft Redondo af en toe een zin vanuit een alwetende verteller. Hierdoor word je als lezer extra op scherp gezet. Het verhaal wordt in chronologische volgorde verteld, afgewisseld met herinneringen die je laten afreizen naar het verleden.  

De zinnen die Redondo construeert, zijn soms bijna poëtisch te noemen. Dit komt door de uitgebreide en beeldende beschrijvingen van situaties, gevoelens en gedachten. De zinnen zijn vaak lang –met daarin veel bijzinnen en komma’s-, waardoor het wel eens nodig is een zin opnieuw te lezen. Waar dit misschien doet denken aan onnodige complexiteit, is niets minder waar: het maakt het verhaal juist nóg intenser.
De hoofdpersoon, Manuel, is interessant. Waar zijn liefde voor Álvaro aan het begin van het verhaal grenzeloos lijkt, krijgt hij naarmate het verhaal vordert steeds meer twijfels over hun relatie door de geheimen van Álvaro. Dit maakt Manuel erg menselijk. De beschreven gedachtes en gevoelens van Manuel zorgen ervoor dat Manuel bijna als een stukje van jezelf aanvoelt. Dit geldt zeker voor zijn omgang met thema’s als liefde, wraak en religie die Redondo in dit verhaal aansnijdt.  

De plot zit knap in elkaar. Door het boek heen vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plaats, maar het komt ook voor dat een puzzelstukje dat je denkt te hebben gelegd, uiteindelijk toch niet klopt. Hierdoor blijft het verhaal verrassend en mysterieus. Het verhaal bouwt langzaam toe naar een hoogtepunt, waar de puzzel compleet raakt. De onverwachte wendingen zijn gelukkig niet te ver gezocht. Redondo heeft alles tot in de puntjes uitgewerkt; er blijft geen enkele verhaallijn en geen enkel vraagstuk open.  

Kortom, Dit alles zal ik je geven is een boek dat ingenieus in elkaar zit en dat je als lezer na het lezen van de laatste bladzijde met een tevreden gevoel kan dichtslaan. Het verhaal bevat een prachtige setting, actuele thema’s, een mooi neergezet hoofdpersonage en een goed uitgewerkt plot. Redondo heeft je in dit boek dan ook vrijwel alles gegeven wat je als lezer van een spannend boek mag verwachten.