In het epiloog van het boek maakt de lezer kennis met Reve, de hoofdpersoon in dit verhaal. Zij staat terecht in de rechtbank ... maar waarvoor? Het wordt al snel duidelijk dat de jongere broer van Reve, Justin, onverwachts is overleden en dat zij zich hier schuldig over voelt. Heeft zij een aandeel in zijn overlijden? Was het wel een ongeluk?

Naar mate het verhaal vordert leert de lezer Reve, haar broer en de rest van het gezin beter kennen. Justin was erg begaan met asielzoekers, terwijl Reve daar eigenlijk helemaal niets mee heeft. Zij hield meer van uitgaan met vrienden en schuwde het niet om drugs te gebruiken. Twee tegenpolen dus. Voelt ze zich daarom schuldig over de dood van Justin? Het lukt haar maar niet om haar leven weer op te pakken en uiteindelijk stopt ze met haar studie en kiest ervoor om het leger in te gaan. Zij wil verder gaan met wat Justin niet af heeft kunnen maken.
Ze wordt uitgezonden naar Syrië en komt zwaar getraumatiseerd terug. Ook dan lukt het haar niet om haar leven weer op te pakken, ze mist de kameraadschap van haar collega militairen ... de veiligheid die zij haar boden.

Vooral de 2e helft van het boek vond ik zeer indrukwekkend. Ik kon me goed in het verhaal inleven ... zag levendig voor me hoe het moest zijn om op missie te gaan in oorlogsgebied. Ik kon ook zeer goed haar angsten begrijpen toen ze eenmaal weer terug in Nederland was. Het is een boek dat nog lang in mijn hoofd is blijven zitten en het heeft mijn interesse gewekt om meer waargebeurde verhalen over veteranen te gaan lezen.

Een roman zou ik het niet noemen, maar ik weet er eerlijk gezegd ook geen andere benaming voor. Het is in ieder geval een zeer realistisch geschreven boek en ik kijk uit naar nieuwe boeken van deze auteur.