Ik heb dit boek ervaren als spannend en ontspannend. Het leest prettig en
ik vond de spanning goed opgebouwd. In tegenstelling tot veel mede lezers
heb ik er voor de volle 100% van genoten. Natuurlijk hadden de diverse
personages meer uitgediept mogen worden naar gruwelijke en nare situaties
toe, maar ben er toch tevreden mee.

Het is een origineel boek. Het komt jammer genoeg nog vaak voor dat diverse
“familieleden” pas later nader tot elkaar komen en elkaar leren kennen doordat er
een familielid sterft en men de erfenis moet verdelen. Gelukkig niet allemaal zo
rigoureus dat er een kwekerij mee gemoeid is, maar toch....

Voor mij is dit het eerste boek van Elisabeth Mollema dat ik heb gelezen van haar.
Het zal zéker niet het laatste zijn. Ik vind haar schrijfstijl prettig.
Ook de bedenker van de cover vind ik een groot compliment waardig. Zelfs het zwarte randje onder de nagels is niet vergeten. Vind het ook héél toepasselijk. De compost staat voor mij als één kwekerij, twee handen zijn de twee erfgenamen die één kwekerij moeten runnen/verdelen. Al met al ben ik zéér tevreden over dit boek.