Van Van Doorn heb ik een aantal boeken mogen lezen en zij geeft het genre Feelgoodromans een nieuwe andere impuls. Ze heeft een prettig leesbare schrijfstijl die moeilijke onderwerpen bespreekbaar maakt. Haar romans kunnen waargebeurd zijn en haar personages zijn mensen van vlees en bloed. Ze kiest niet voor gemakkelijke thema’s en in ‘Vreugde na verdriet’ vertelt ze over de gevolgen van een onenightstand, de geboorte van een kind en een alleenstaande ouder. In het verleden van de hoofdpersonen kwamen de verdrietige gebeurtenissen ook al voor.

In ‘Vreugde na verdriet’ zoekt Leon contact met zijn kind, al vindt moeder Jeanette dat minder fijn. Want waarom toont hij ineens nu wel interesse en is deze wel echt. Persoonlijk heeft zij minder goede ervaringen en dat doet zijn zaak geen goed. Je begrijpt heel goed waarom Jeannette aarzelt. Maar ook Leon wordt goed neergezet, en dochter Leony is spil tussen hun tweeën.

‘Vreugde na verdriet’ is een minder vrolijke roman dan haar eerdere boeken en eigenlijk miste ik dat wel, maar de onderwerpen in deze roman zijn zwaarder. Hoe een en ander zich ontwikkelt moet U zelf lezen.