Het boek begint met de tienjarige Faye, ze is een innemend meisje, maar nogal onhandig. Als ze op een dag in de rivier belandt wordt ze gered door de oudere Sean. Vanaf dat moment is hij haar held. Een bewondering die haar hele leven blijft bestaan. Sean raakt zeer gesteld op de jonge Faye. Hij heeft geen makkelijke jeugd gehad en vlucht weg in zijn muziek. Ook de contacten met Faye brengen licht in zijn leven.

Het boek volgt Faye en Sean door de jaren heen. Ze gaan hun eigen gang Faye studeert, gaat werken, krijgt vriendjes, en Sean vertrekt naar Londen met zijn muziek en weet wereldwijd door te breken. En ook al staan hun levens ver van elkaar af, ze houden constant contact.

Het is een verhaal over trouwe vriendschap en vertrouwen, maar waar sprookjes zoetsappig zijn, is dit een eigentijds sprookje dat realistisch is gebracht en geen moment verveeld.
De korte hoofdstukken bevorderen het lezen, de opbouw in de tijd is mooi gedaan. Een bijzondere hoofdrol is weggelegd voor “thee”. Vele belangrijke momenten worden besproken bij de thee!

Het boek over Faye en Sean brengt meer dan alleen een leven over vriendschap en liefde. Zo wordt ook een onderwerp als alcoholisme verweven in het verhaal. Het heeft geen overheersende rol, maar zorgt wel voor dat stukje realiteit dat het verhaal levend maakt.
De ervaringen van een toerende superster worden ook mooi uitgewerkt, van Hong Kong naar Amerika, slapen in hotels, plots geplande interviews en de vele optredens en natuurlijk ook de invloed van de roddelpers die onvermijdelijk aanwezig is in Engeland.

Toch mag een happy end niet ontbreken in een sprookje van deze tijd en ook hier stelt Marina Folkers niet teleur. Ze werkt rustig naar een mooi afgesloten romantisch einde roe, brengt dat met een onverwacht stukje spanning, waardoor het alles behalve cliché eindigt.
Een heerlijk boek met bijzondere hoofdpersonen waarvan je als lezer zeker gaat houden.