Deze psychologische roman gaat over een jongeman, Tristan, die iets heeft meegemaakt met zijn vriendin Clarisse. Nadat ze besloten hebben uit elkaar te gaan, scheiden hun wegen, maar ze geloven in het toeval en hopen elkaar terug te vinden.
Hier begint eigenlijk het verhaal.
Het wordt een zoektocht vol vragen van Tristan, de vragen stelt hij aan mensen die hij per toeval tegenkomt, dat kunnen vrouwen, meisjes zijn waar hij mee flirt, maar kan ook zomaar een taxichauffeur zijn. Juist die toevallige passanten hebben heldere antwoorden op levensvragen.
Ook veel steun heeft Tristan aan een persoon die hij dag en nacht kan bellen, welliswaar bestaat de man niet, Tristan heeft hem zelf gecreëerd, maar dat maakt niet uit, hij heeft er veel aan.
Door het boek heen loopt een draad van al deze bekenden en onbekenden waaraan Tristan zijn verhaal vertelt en wordt uiteindelijk ook duidelijk wat er nou eigenlijk precies gebeurd is tijdens het uit elkaar gaan van Clarissa en Tristan.

Het verhaal wordt heel rustig opgebouwd, je denkt als lezer: waar gaat dit heen, begint soms wat zweverig te worden met al die levenslessen, maar op een zeker moment wordt dat helemaal omgedraaid en wordt stukje bij beetje een groot deel opgelost. Gebeurt allemaal heel subtiel en dat pleit voor de auteur.
Een mooie ingetogen roman om nog lang over na te denken.