Het korte verhaal kent in Engelstalige landen een lange traditie. Tijdschriften zijn bereid (veel) geld neer te tellen voor kwalitatief hoogstaande verhalen en auteurs zijn gewend zich te bekwamen in dit specifieke metier. Grote mannen als Hemingway en Scott Fitzgerald verdienden hun boterham met korte verhalen. Voor korte misdaadverhalen geldt hetzelfde. Terwijl het Nederlandse korte misdaadverhaal wegkwijnt in de schaduw van de populaire misdaadroman, daar groeit en bloeit het Amerikaanse misdaadverhaal als nooit tevoren.
James Patterson, een van de succesvolste thrillerauteurs ter wereld, heeft de schone taak op zich genomen de eerste bloemlezing van korte thrillerverhalen ooit samen te stellen. Deze taak werd hem vergemakkelijkt door de oprichting van de nieuwe professionele organisatie International Thriller Writers Inc. De aangesloten misdaadauteurs kwamen unaniem overeen om voor de bloemlezing speciale nieuwe verhalen te schrijven. Niet eerder gepubliceerd en voorafgegaan door een inleiding waarbij iets wordt gezegd over de inspiratiebron voor het verhaal, over de achtergronden, de gemoedsgesteldheid van de auteur, de hoofdpersonen in de verhalen, het ontwijken van clichés et.etc.
In totaal zijn er 32 schrijvers die een verhaal hebben ingeleverd. In Amerika stuk voor stuk grootheden. De bekendste schrijvers in Nederland zijn: Steve Berry, Lee Child, Lincoln Child, David Dun, James Grippando, Denise Hamilton, Gregg Hurwitz, Alex Kava, J.A.Konrath, John Lescroart, David Liss, Eric Van Lustbader, Dennis Lynds, Gayle Lynds, Katherine Neville, Michael Palmer, Douglas Preston, Christopher Reich, James Rollins en James Siegel.
Het moet gezegd, er zitten juweeltjes van verhalen, in alle genres want de bloemlezing is zo samengesteld dat er een grote diversiteit aan genres opgenomen is. Van het harde en snelle actiethrillerverhaal van Preston & Child, tot het psychologische thrillerverhaal van Alex Kava, waar de moeder-dochter realtie wordt uitgediept, toe. Plus alles wat daartussen zit (historisch, medisch, juridisch, spionage, politiek, romantisch, religieus, politie).
Patterson zegt in zijn inleiding: Maar de grootste gemene deler van al die verschillende thrillers is de intensiteit van de emoties die ze genereren, met name die van de tenenkrommende spanning en ademloze sensatie, van opwinding met iets griezeligs, die allemaal samen zijn gericht op het thrill-effect, Want als een thriller niet thrillt is het geen goed boek.
Dat de thriller niet thrillt, daar hoeft de lezer niet bang voor te zijn. Hier zijn vakmensen aan het werk geweest. Mannen en vrouwen die schrijven voor hun dagelijks brood, die weten hoe je een verhaal opbouwt, hoe je sfeer creëert, hoe je een evenwichtige balans tussen plot en karakters realiseert. Dat maakt het lezen van de korte verhalen in Thriller tot een genot. Natuurlijk is er wel eens een verhaal in een genre dat je niet aanspreekt, maar dat neemt niet weg dat de kwaliteit van alle verhalen onbetwist zeer hoog is. Af en toe zijn de korte verhalen zo knap geschreven dat ze een voorbeeld zijn voor een ieder die probeert misdaadverhalen te schrijven. Zo moet het, zo kan het, zo hoort het. Thriller is dan ook een monument. Een lesboek en leerboek tegelijk. Een bloemlezing om te hebben en van te houden.