De proloog heeft me meteen gepakt. Mede omdat ik er mijn naam las; Mieke. Ik moet er niet aan denken!
Verschillende verhaallijnen en verschillende tijdlijnen; dat geeft een verhaal dat springt in de tijd en door de ogen van verschillende personages bekeken wordt. Heel knap gedaan, naar mijn mening.
Het klopt allemaal, er is geen speld tussen te krijgen.
De auteur heeft er op deze manier voor gezorgd dat mijn aandacht aanwezig bleef van het begin tot het eind. Mijn aandacht is nergens verflauwd.
Ik heb Virtuele Tango niet gelezen, maar ik weet niet of dat verschil gemaakt zou hebben voor het lezen. De personages waren (uiteindelijk) duidelijk en goed te volgen.
'Verboden tranen' heb ik door de wisselende emoties van de hoofdpersonen niet weg kunnen leggen, wat ik tegenkwam was liefde, haat, verlangen, afkeer, angst, vriendschap. Een gevoel van mysterie werd steeds meer voelbaar tijdens het lezen. Gedurende het lezen werd de plot duidelijk voor mij, maar toch ook weer niet helemaal. Hier vertel ik niet meer over, dat moet je zelf ervaren. Heel slim gedaan van de auteur.

'Verboden tranen' is op sommige gedeelten een angstaanjagende thriller met mysterieuze randjes die duidelijk maakt dat het soms lijkt alsof je iemand kent, maar dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is, helaas.
Een aanrader!