In het Sarphatihuis in Amsterdam woont Arkady Koesman, vader van Alex. Arkady, van oorsprong een Rus, is dement en weet zelfs niet meer dat Alex zijn zoon is. Bij toeval ontdekt Alex dat zijn vader ook door een onbekende man wordt bezocht en hij vraagt de verzorgster hem te bellen als de man weer opduikt. Tijdens een ontmoeting tussen zijn vader en de onbekende man, valt de naam Vector. Alex heeft geen idee wie of wat dit is en besluit op onderzoek uit te gaan.

Vector is één van de betere geschenkboekjes van de laatste jaren. Het verhaal is spannend, maar wat vooral een pluspunt is: het is af van kop tot kont. Binnen het gelimiteerde aantal bladzijden is Simon de Waal erin geslaagd om een compleet verhaal te vertellen zonder te moeten beknibbelen op bepaalde aspecten. De karakters zijn interessant en er is rust in het verhaal.

Simon de Waal is een kei in het situeren. De verschillende plekken waar Vector zich afspeelt, verschijnen op het netvlies van de lezer. Je voelt je als het ware onderdeel van het verhaal.De kennis van Amsterdam, Artis en andere plekken in het verhaal draagt hieraan bij. Ook Simon`s respect voor het Sarphatihuis en de verzorgers komt ook sterk naar voren in Vector..

Vector is verhaal zonder politie, een unicum voor Simon de Waal, na het schrijven van Baantjer en Bureau Raampoort. Dit gaat Simon de Waal echter prima af en smaakt naar meer. Een politiethriller is echt niet het enige wat deze duizendpoot kan schrijven, want naast auteur is hij ook nog parttime rechercheur, scenarioschrijver en regisseur.