Je kunt redeneren dat het plotloze verhaal 'Hij schreef te weinig boeken' uiteindelijk nergens over gaat (yoghurt eten, lezen, schrijven, sexen met Lena, praten met Tania en nog meer yoghurt eten), maar dat doet 'Hij schreef te weinig boeken' tekort. 832 pagina's, daar kan je niet omheen.

Brusselmans laat een personage (Herman Brusselmans) zien met al zijn twijfels en gedoetjes. Pagina in, pagina uit. Hij laat een (heel dikke) doorsnee zien van een heel gewoon en toch een beetje ongewoon leven. In een heel constante, leesbare, bijna hypnotiserende stijl (knap hoor). Hij laat het leven zien. Hij laat het zien door zichzelf te laten zien. Leopold Bloom maakt toch ook niet werkelijk iets wereldschokkends mee?

Brusselmans is heel specifiek over het leven van Herman Brusselmans en daarmee vertelt hij ons iets over het belang van het leven in het algemeen. En dat nog met humor. Die Libris-prijs moet er een keer van komen.