Ik heb genoten van 'De Bijbel voor Ongelovigen'. De verhalen uit Genesis, beginnend bij Adam en eindigend bij Jozef worden verteld door personen die familie zijn van de welbekende hoofdpersonen, dus zonen, dochters, echtgenoten. De vertellers zijn meestal nogal sceptisch over de goede bedoelingen van God en niet onterecht. God doet maar wat, hij pakt de zaken vaak erg klunzig aan plus kan je hem niet vertrouwen op zijn woord, laat staan dat je op zijn hulp kunt rekenen. De meeste vertellers zijn vaak stomverbaasd over de onverklaarbare wreedheid van God. Zo verbaast het Cham, de zoon van Noach, dat Noach's kleinkinderen niet mee mogen in de ark. Niets is nieuw! Adam blijkt al helemaal niet gecharmeerd van God. Volgens Adam is God een stem in je hoofd, meer niet. Zonder jou bestaat hij niet. Wat Adam betreft is het een kwestie van de kip en het ei. Wie was er het eerst, hijzelf of God, want voordat hij tot leven kwam, bestond God in feite ook niet! Ik vond het ook heel geestig te lezen dat Eva het geen punt vond uit het paradijs te worden verstoten, want anders zouden zij en Adam zich toch maar te pletter gaan vervelen. Tenslotte, waarheid als een koe wanneer iemand opmerkt: 'Het was me langzamerhand wel duidelijk dat je God de mond kon snoeren door zelf na te denken'. Kijk, dat komt me echt bekend voor!
Het wachten is nu op Exodus. Dat wordt prachtig, de uittocht uit Egypte en meer spectaculaire verhalen!
Van harte aanbevolen, ook aan gelovigen!