Susanne Minscke is Duitslands meest succesvolle misdaadauteur. Haar boeken werden bekroond met o.a. de Agathe Prize. Het donkere huis aan zee is haar negende roman, die onlangs verscheen bij Uitgeverij De Fontein.

Als Helens man Paul is vrijgesproken van de moord op zijn ex-vriendin, besluit het echtpaar om even op adem te komen in hun huis aan de kust van Bretagne. Het huis, dat Paul heeft geërfd van een tante, heeft een teruggetrokken ligging en biedt de kans om te ontsnappen aan de pers. De bewoners van het Franse plaatsje lijken echter niet erg enthousiast over hun komst. Als er dan ook nog een meisje verdwijnt, krijgt de sfeer in het dorp een grimmige ondertoon. Hebben Paul en Helen iets met de verdwijning te maken en wie is toch die vreemdeling die in het huis naast hen is ingetrokken

Het donkere huis aan zee is een beetje een vreemd boek. Er gebeurt niet ontzettend veel in, maar het blijft toch boeien door de allesoverheersende en duidelijk voelbare spanning die over het verhaal heen is gedrapeerd. Deze sinistere sfeer houdt je bijna continu in een stevige greep. Over de hoofdpersonen kom je door subtiele aanwijzingen genoeg te weten om te kunnen concluderen dat ze ieder op hun eigen manier verknipt zijn. De cover van het boek is een visuele vertaling van de grimmige ondertoon die het verhaal draagt naar de climax. Een ontknoping die evenzeer nietszeggend als luguber is.

Heeft het verhaal indruk op me gemaakt? Niet echt, het is geen bijster origineel en knap in elkaar geknutseld plot. Wat echter wel is blijven hangen is de duistere, beklemmende en soms ook bekrompen sfeer die Mischke overtuigend heeft weten neer te zetten. Als ik naar de cover kijk, wordt dat gevoel alleen nog maar versterkt. Het doel van een schrijver is denk ik dat je iets over weet te brengen aan de lezer. Wat dat iets moet wezen, bepaald iedere auteur voor zichzelf. Mischke heeft bij mij in ieder geval bereikt dat ik soms toch wel wat rillingen over mijn rug had lopen. Als dat haar opzet was, dan is ze daar in geslaagd. Dat maakt veel goed ten opzichte van de niet echt indrukwekkende plot. Daarom toch drie sterren voor dit boek. Tot slot een laatste opmerking, er zaten zo hier en daar toch wel wat slordige fouten in het boek die met een extra redactieronde makkelijk voorkomen hadden kunnen worden.