Het boek opent met de nieuwsberichten van 22 juli 2011, de dag van de Breivik moorden in Noorwegen en schakelt daarna filmisch terug naar dezelfde ochtend, naar het moment dat de hoofdpersoon van het verhaal, Erwin Wesseling, in Den Haag ontwaakt.
In flash backs leren wij, in elegante korte hoofdstukken, de hoofdpersoon en het object van zijn liefde, het titelpersonage Gardi Wongraven, kennen, terwijl de minuten van de dag langzaam doortikken. Op de achtergrond, zonder dat er veel nadruk op gelegd wordt, vinden de aanslagen in Noorwegen plaats.
De grote gebeurtenissen op de achtergrond en het kleine drama op de voorgrond komen in de laatste hoofdstukken verrassend krachtig samen. Als lezer denk je te weten waar het verhaal naar toe gaat; deels klopt dat, maar de wijze waarop verrast en voelt als een klap in het gezicht.

Een actueel boek dat in veel lagen te lezen is. Een liefdesroman, zonder meer, een boek over obsessie, de liefdesobsessie van de hoofdpersoon en de obsessie van de terrorist, maar ook een boek over boeken en een boek over onze tijd. Geschreven in veelal strakke, korte zinnen, directe taal en korte hoofdstukken. Uiterst humoristisch soms, maar tijdens het lezen steeds melancholischer.
Een boekje dat ik met veel plezier direct herlezen heb. Een aanrader.