Zelf ben ik iemand die elk boek leuk wilt vinden... maar dat is helaas niet altijd mogelijk.
Ik moet toegeven dat ik niet hoger dan 2.5 sterren kan geven, afgerond naar 3.

De eerste 30-40 pagina's was ik zeer enthousiast. Wat een origineel idee! Ik was echt verrast door de fantasy van de schrijfster. Creatief is ze zeker en vast. Je merkt dat ze een verhaal wilt delen met anderen. De wereld waar ze jou mee naartoe neemt is een beetje zoals de wereld die wij kennen. Al moet ik toegeven dat er toch een luguber kantje aan zat. Dat maakte de sfeer en setting van dit verhaal zeer interessant.
Vooral de sfeer en setting van het fantasy gedeelte sprak mij aan. Het heden kan je uiteraard moeilijk aankleden met een nieuwe sfeer. De zielenverzamelaars mochten dan wel ‘normaal’ zijn, of we zouden hen niet kunnen herkennen in de massa, toch waren ze donkere wezens in mijn leeservaring.
De schrijfstijl is vlot te lezen, alleen soms wat veel details. Daar moet je uiteraard voor te vinden zijn. Ik vond die hoeveelheid aan details goed passen bij dit boek. Fantasy mag weleens wat meer hebben.
Je merkt ook dat de schrijfster elk personage een eigen manier van spreken heeft gegeven. De ene is veel dominanter of de ander heeft een zachter stemgeluid. Ik moet dan ook toegeven dat de dialoog sterk was. Voor mij kwam de dialoog sterker en beter tot zijn recht. De beschrijvende gedeeltes vond ik met momenten minder prettig lezen.
Het was een meervoudig vertelperspectief wat trouwens goed bij het concept paste. Op die manier begrijp je als lezer beter wat een zielenverzamelaar precies is. De schrijfster brengt zo ook haar ideeën beter over. Zelf ben ik wel geen grote fan van een meervoudig vertelperspectief. Vooral omdat het in dit geval een beetje wisselde me een hij/zij-verteller.
De cover is trouwens ook een plaatje. Complimenten aan de uitgever hiervoor.

Na die eerste 30-40 pagina's kreeg ik al snel door: ''dit wordt 'm niet, dit is geen boek voor mij''.
De personages waren eentonig (buiten hun stem en houding in de dialoog), de schrijfstijl kwam verwarrend over en sommige stukken waren best wel saai. Het verhaal miste spanning en pit.
In de dialoog merkte je de verschillen van de personages goed op. Hun karakter kwam wat naar voren. In de beschrijvende teksten vond ik dat karakter niet terug. Wanneer je meer personages aan het woord laat, ga je sowieso al een kans missen om elk personage apart te behandelen. Toch is er één dominant hoofdpersonage te herkennen: Gwen. Zelfs zij bleef gedurende het hele boek een zeer vlak personage. Hierdoor had ik met geen enkel personage een concrete band.
Hoewel de schrijfstijl vlot is, kwam ze ook verwarrend over. Soms begreep ik niet zo goed wat de schrijfster wilde vertellen. Het leek weleens of ze zichzelf tegensprak of stukken die uitleg mistte. Het stuk waar Gwen met haar moeder kon praten was voor mij zeer onduidelijk en verwarrend. Het was vluchtig geschreven en als lezer had ik geen idee wat er gebeurde. Ik miste uitleg hoe het kon. Hoe kon Gwen met haar moeder praten? Het zijn kleine details, maar die stapelen zich uiteraard ook op.
Er is een groot verschil tussen een verhaal en een plot. Dit boek bevat geen sterk plot. Er gebeurd weinig en er is geen duidelijk punt waar naartoe gewerkt wordt. Voor mij kwam het over als ‘een dag in het leven van’. Het is verhalend, maar dan in een fantasy sfeertje in plaats van een dagboek setting. “Toen deed ik dit, en dan was er dat.”
Er was geen opbouw naar een climax die mij omver moest blazen. Het boek bevatte geen hoogtepunt. Zelfs de scene die de lezer moest verrassen zag ik al aankomen (eindscene waar Gwen de mist in gaat). Dat maakte dat het boek saaie stukken bevatte waar ik als lezer mezelf moest pushen om door te lezen.

Al bij al heeft het verhaal veel potentie. Ik miste gewoon een heleboel zaken die deze fantasy aandikte. Er zijn een heleboel boeken en voor mij zou dit verhaal niet opvallen tussen de grote masse. Ik heb ook gezocht naar iets eigen van de schrijfster, iets dat typerend is aan haar. Ook dat heb ik -helaas- niet kunnen vinden.