Dit is het tweede boek in de serie van De kronieken van Ulriach de waanzinnige. Het gaat verder waar het eerste boek geëindigd is.
Dus je zit meteen met Ain op de rug van een draak. Dat vrije gevoel krijg je meteen mee.
Ain moet in dit boek alle kristallen zien te bemachtigen om een poging te doen om de kwaadaardige tovenaar Nemroth te kunnen verslaan. Zijn reis voert je door een prachtige fantasy wereld. De wereld van de dwergen, maar ook die van de Nimfen. Onder de grond ben je niet veilig en op de zee ook niet. Overal zijn er kwaadaardige wezens op zoek naar Ain en zijn reisgenootschap.
Zijn neven vind ik echt zo geweldig goed neer gezet. Je hebt Serathan en Karathan. Ze zijn een tweeling, maar Karathan lijkt overal net iets beter in te zijn. Je leert ze weer iets beter kennen.

In dit verhaal volg je niet alleen Ain zijn strijd, maar ook die van Karathan. Hij heeft echt moeite om vrienden te worden met de mensen. Hij heeft ze immers al zijn hele leven moeten haten. Maar wie weet, is zelfs hij over te halen om de mensen niet meer met haat te bekijken??
Ain wil Silkon terug winnen en de bevolking op een eerlijke manier behandelen. De mensen lijden nu onder het bewind van een zeer slechte man, die zich koning noemt, maar het niet is.
Je ziet de wereld ook door de ogen van Nemroth en voelt zijn boosaardigheid van de bladzijden afspringen. Deze man komt echt als een duivel over. Je wilt het daar niet mee aan de stok krijgen!

Het is een verhaal over familie, vriendschap, ontluikende liefde en de wereld een stuk beter willen maken. Ain komt oude bekenden tegen en maakt nieuwe vrienden op deze Queeste.
Ze krijgen te maken met zeedraken, maar ook met boosaardige wezens die je gedachtes kunnen sturen. Er zijn weer zoveel prachtige wezens in dit boek en zo goed beschreven, dat je ze gewoon voor je ziet. Dit is voor mij echt een Puur Fantasy verhaal. Het heeft alles wat ik daar voor nodig vind!
De cover is ook weer heel mooi! Een boek waarvan je de voorkant wilt zien op de boekenplank!
Het leest wederom weer heerlijk vlot, en op het einde smacht je naar meer!
De Wereld van Ain is echt zo mooi, dat ik tijdens het lezen de tijd vergat. Ik was echt in zijn wereld.
Heerlijk dat wegdromen!
Weer 5***** sterren van mij!