Hier gaat Rosenboom een beetje mee de mist in. De bitterzoete tragiek uit zijn betere romans wordt ingeruild voor kluchtige maatschappijkritiek over hoe wij met roem omgaan, maar hij doet dat op een nogal simplistische en kinderachtige manier. De giechelende toon waarmee seksualiteit en menselijke verlangens worden beschreven zijn niet van deze tijd.