Mika vormt samen met Daan, Sil en Noah de band Structure. Ze gaan nog naar een kunstopleiding om meer te leren en beter te worden. Maar inmiddels zijn ze behoorlijk bekend en staan ze op het punt om ontdekt te worden.

Lily is een meisje met een talent voor fotografie, en doet op dezelfde school een opleiding. Ze is erg op zichzelf en vind de popi-jopi’s van de band helemaal niets.

Als ze op een feestje bij elkaar in bed belanden (waar niets gebeurt) is dat het een begin van een onzeker contact, waarbij ze elkaar steeds beter leren kennen. De lichamelijke aantrekkingskracht is overduidelijk, maar beide personen hebben een verleden. En dat verleden zit in hun hoofd en zit hun samen ernstig in de weg.

Een verhaal over twee jonge mensen die hun weg zoeken naar volwassenheid, maar die worden geremd door hun verleden. Marielle Brouwer weet het overtuigend te brengen. De hoofdstukken worden afwisselend vanuit perspectief van Mika en Lily geschreven, zodat je precies weet wat erin ze om gaat. Constant wil je ze aansporen: praat toch met elkaar! Maar dat is nu net wat niet lukt.

Een verhaal dat origineel begint, boeit vanaf het begin en laat zich moeilijk wegleggen. De setting van de band en de groupies is herkenbaar en origineel, net als de personages die jong zijn, maar zich wel staande weten te houden in een volwassen wereld.

En dan is er het einde, onverwacht, maar met een opening voor deel twee die je als lezer maar beter klaar hebt liggen, want lang wachten op hoe het verder gaat met Mika en Lily is geen optie.