Een modern thema: 4 ouders, waarvan 2 adoptieouders,vechten voor hun zoon. De verhaallijn houdt je voortdurend in een wurggreep. Je leest dus uiterst geboeid verder. Korte hoofdstukjes, vlotte zinsbouw, af en toe overgoten met een scheutje humor... Het boek begint als een roman, gaat vrij snel over in een roman-thriller en eindigt als een vurige thriller! Een pageturner van jewelste. Ik moest mezelf de discipline opleggen,om het boek niet in 1 keer te verslinden. Ideale ouders was voor mij een waar "leesfestijn". Ik geef het echter graag toe, dat ik met een uiterst kritische instelling aan het boek begonnen ben. Hoe ging de auteur de combinatie maken van een thema als adoptie (het gevecht om een zoon) met een thriller??? Het was mijn eerste kennismaking met Alex van Galen; een schot in de roos! Conclusie: Ik beschouw dit boek als een absolute topper. Dus ja: 5 (!) sterren. Deze waardering kwam ook tot stand, omdat het niet louter om een pure thriller ging, maar een combinatie van roman/thriller. Niet evident, dacht ik zo. Wat mij betreft: een nominatie voor de volgende Gouden Strop waardig!