Kort samengevat schrijft Renate Dorrestein in 'Zeven soorten honger' over het William Banning instituut. Een instituut dat onder leiding staat van de opmerkelijke karakters Nadine en Derek. Zij bieden met het instituut de ultieme omgeving voor de stereotype zakenman met overwicht. Deze heren leven in afzondering en streven hun persoonlijk gewicht na, met de motivatie dat er een jaarsalaris vanaf hangt.

Zoals ik hierboven al aangaf zijn de karakters Nadine en Derek opmerkelijk. Hoewel het in eerste instantie lijkt alsof ze alles netjes op orde hebben en doodgewone personen zijn blijkt al snel het tegendeel. Zo zijn er donkere geheimen maar ook onverwacht lastige gasten.

De titel 'Zeven soorten honger' slaat overigens niet alleen op het daadwerkelijk honger hebben naar eten. Maar ook naar voor de hand liggende beweegredenen als geld, macht en status.

De schrijfstijl van de schrijfster is te omschrijven als nonchalant en vlot. Hiermee bedoel ik dat je het boek snel ‘wegleest’. Maar ben je echt op zoek naar een spannend boek? Dan is dit denk ik niet het boek waarna je op zoek bent. Het juiste moment om dit boek te lezen: een luie zondagmiddag waarbij je even je gedachten wil verzetten door je te focussen op ‘kronkels’ in het menselijk karakter.