Wat een prachtig boek. Ik hou niet zo van poezië, maar dit boek is heel erg poëtisch en mooi omschreven en zal me nog lang nablijven. Het is echt een bijzondere manier om met demonen, je innerlijke monsters en verdriet om te gaan. Er komt heel wat af op de 13 jarige Conor die zijn moeder aan kanker aan het verliezen is. De taxusboom (het monster) bij het kerkhof komt op bezoek en vertelt hem moralistische verhalen. Eigenlijk levenslessen voor Conor om hem na te laten denken en zijn gevoelens te uiten. Uiteindelijk snapt Conor het en kan hij zijn moeder loslaten, precies om zeven minuten na middernacht..
Een heel doordacht boek met donkere tekeningen die de tekst goed begeleiden. Ik ben heel benieuwd naar de film nu.