Voor de verandering deed ik eens mee aan een leesclub en was een van de uitverkorenen om het boek, Het uur van Zimmerman, eens te lezen en te beoordelen. Ik kreeg hem in mijn handen en dacht in eerste instantie dat ik er niet blij van zou worden. De cover straalt ook niet een blij of spannend verhaal uit. Ook de achterkant is niet iets waarvan ik dan zo'n boek als deze zou willen lezen.
Maar goed! Ik doe dus mee en ga aan de slag in dit boek.
In het kort waar het boek over gaat?

Zimmerman denkt in acht blokken van vijftig minuten. Hij heeft veertig jaar als roostermaker op een middelbare school gewerkt en gaat met pensioen. Op de avond van zijn afscheid berooft een jongen hem van zijn horloge. Deze gebeurtenis werpt zijn gestructureerde bestaan omver en voert hem terug naar een weggeroosterd verdriet uit het verleden: het verlies van zijn vrouw Lucy. Ondertussen raakt Zimmerman ervan overtuigd dat de jongen met de donkere ogen het op hem gemunt heeft. Als zijn zoon noch de politie hem wil helpen, ziet hij zich genoodzaakt het heft in eigen handen te nemen.

De personage van Zimmerman wordt duidelijk omschreven en het boek leest gemakkelijk weg. Het boek is niet erg dik dus je hebt het verhaal ook zomaar uit. Wat jammer is dat het einde een beetje snel is afgeschreven. Maar wat wat mij betreft wel een opsteker is? Het heeft een open einde! Fantastisch!

Ik vond het een leuk boek en ben blij dat ik het heb mogen lezen. Maar omdat ik meegedaan heb aan een leesclub heb ik hem onder ogen gekregen anders denk ik niet dat ik hem ooit had gelezen.