De tweeling Noah en Jude zijn als dag en nacht, maar onafscheidelijk. Zo sociaal en populair Jude is, zo alleen en in zichzelf is Noah.
Hij tekent en hoopt op een kans ooit op het ASK, de kunstschool, toegelaten te worden. Ook groeit zijn liefde voor de nieuwe buurjongen Brian, die met zijn ogen -één bruin, één groen- de muze van Noah wordt.
Maar na de plotse dood van hun moeder, lijkt de wereld op zijn kop te staan.
Noah wordt niet toegelaten op het ASK en hangt daardoor maar rond met de zware jongens in de buurt, waar drank en feest het leven is.
Jude sluit zich op en probeert te leven met het gevoel dat zij de oorzaak is van haar moeders dood. Om het goed te maken, wil ze een beeld maken voor haar moeder en op die manier haar excuses aanbieden.
Nadat zij terecht komt bij de zowel afschuwelijke als liefdevolle beeldhouwer waar ze hoopt haar beeld af te krijgen, worden de levens van Jude en Noah terug met elkaar verstrengeld.
Met de dingen die zij elk weten en de beeldhouwer die toch niet zo toevallig hun leven is binnengedrongen, komt het hele verhaal op zijn plaats en wordt duidelijk dat iedereen in dit verhaal wel iets met het elkaar te maken heeft.

Dit boek kwam ik tegen op de lijst van de Kinder- en Jeugdjury van enkele jaren terug. Na het lezen van enkele recensies, leek het meteen een boek die je wel mòet gelezen hebben. En dat was het ook.
De inhoud past zo goed ineen dat alles perfect samenkomt op het einde. Zowel de personages als de ruimtes worden zo goed beschreven dat je het hele verhaal voor je ziet afspelen. Behalve het feit dat er soms ietwat té veel romantiek in voorkwam, is het boek super. Zowel van inhoud als de schrijfstijl.