Een grappige vogelgids waarbij de humor vooropstaat. De schrijver gaat vele zijwegen in bij elke vogel die hij beschrijft in de gids. Soms zo ver dat de vogelbeschrijving een klein verhaaltje op zich wordt. Ook de vormgeving is leuk bedacht. Dezelfde afbeeldingen terug laten keren elke keer als er een soort in het verhaaltje beschreven wordt. Ook dat is een manier van vogels leren kennen. De schrijfstijl is zoals van Dorrestijn bekend bijna het gehele boek door wat cynisch en pessimistisch van inslag.