Een liefdesverhaal zoals een liefdesverhaal hoort te zijn, dat is "Het dagboek" van Nicholas Sparks. Het is de zomer van 1932 waarin Allie en Noah elkaar leren kennen. Ze zijn nog jong, ongeveer 16 en 17 jaar en worden verliefd. De liefde zit diep, ondanks dat Allie en Noah beiden van een andere komaf zijn. Na de zomer verliezen ze elkaar uit het oog. Zo'n negen jaar later, aan de vooravond van haar huwelijk met Lon, besluit Allie om terug te keren naar New Bern, de plaats waar zij in 1932 de zomer heeft doorgebracht en waar zij hopeloos verliefd is geworden op Noah die daar nog altijd woont. De twee ontmoeten elkaar weer en brengen een paar dagen samen door. Was hun zomerliefde een kalverliefde of gaat het verder dan dat?

Het verhaal bestaat uit twee delen. Het begint in een bejaardenhuis alwaar de verteller van het verhaal woont. Hij is oud en brengt zijn dagen door met het bezoeken van andere bewoners van het huis om hen voor te lezen. Één bewoonster is heel speciaal voor hem. Zij is dement en elke dag leest hij haar voor uit een dagboek.

Het tweede deel van het verhaal vertelt wat er in het dagboek staat. Het vertelt het verhaal over Noah en Allie. Aan het eind hiervan wordt de lezer weer teruggenomen naar het bejaardenhuis alwaar de verteller de dag doorbrengt met de voor hem zo speciale bewoonster. Langzamerhand vallen de puzzelstukjes op zijn plaats en wordt het verhaal compleet.

Ik vond "Het dagboek" ook wel bekend als "The notebook" een hartverscheurend mooi verhaal. Nicholas Sparks is meester in het vertellen van verhalen en weet als geen ander de lezer mee te nemen in het verhaal. Alsof je je waant bij een knappend haardvuur in een oud huis uit 1772 in North Carolina...