Katherine Ewell debuteerde op negentienjarige leeftijd met de psychologische young adult-thriller Dear Killer, in Nederland vertaald als De perfecte moordenaar. Ze schreef het boek toen ze slechts zeventien jaar was. In zeer korte tijd zijn de vertaalrechten in diverse landen verkocht. Katherine Ewell is een enthousiaste lezer, verdiept zich graag in wetenschap en vindt zichzelf a geek.

In De perfecte moordenaar  is hoofdpersoon Kit Ward door haar moeder van jongs af aan opgeleid tot moordenaar. De levensles die ze van haar moeder heeft meegekregen is “Niets is goed en niets is fout”. Vandaag de dag heeft ze tientallen moorden op haar naam staan en ze gaat onverstoord verder. In de kranten wordt gesproken over De perfecte moordenaar. Ze laat namelijk geen sporen achter en handelt snel en efficiënt. De politie heeft geen enkel aanknopingspunt. Iedere keer weer loopt hun spoor dood.
Kit ontvangt in een geheime brievenbus brieven van mensen die haar verzoeken iemand te vermoorden. Ze willigt hun verzoeken in en laat haar “handtekening” bij het lijk achter. Het moorden geeft haar voldoening, maar verder leidt ze een vrij eenzaam bestaan. Wanneer Kit een verzoek krijgt iemand te vermoorden om wie ze echt geeft, verandert haar leven dramatisch…

De perfecte moordenaar  is een knap geschreven verhaal. Katherine Ewell heeft een prettige schrijfstijl, gebruikt prachtige, vloeiende zinnen en mooie, met zorg uitgekozen woorden. Het verhaal is daarentegen ietwat saai en wankelt veelal van ongeloofwaardigheid. Het hele verhaal is geschreven vanuit de hoofdpersoon; de zeventienjarige onopvallende scholiere Kit Ward. Door ervoor te kiezen het hele verhaal vanuit Kit Ward haar belevenissen en gedachtegang te schrijven, is de spanning zeker niet continu aanwezig en wordt het allemaal wat eentonig en voorspelbaar.

Het is moeilijk je als lezer in de hoofdpersoon te verplaatsen. Ze is allesbehalve een doorsnee meisje. Dat is verder geen probleem, maar ze maakt wel bizarre, ondoordachte keuzes. Hierdoor blijft Kit Ward wat op afstand en leef je moeilijk met haar mee. Ze is tenslotte een moordenares. De hoofdpersoon heeft een negatieve aura, dat is op iedere pagina voelbaar. Het zorgt voor een vreemde sfeer in het verhaal, en dat is een positief iets. Het geeft het boek iets eigens. Wat dat betreft is de sfeer zeer goed neergezet. De overige personages komen niet echt tot leven. Ze blijven allemaal wat oppervlakkig.

Op deze jonge leeftijd zo goed kunnen schrijven is absoluut een pluim waard. Als Katherine Ewell bij haar volgende boek het verhaal wat geloofwaardiger maakt, gaan we zeker richting de vijf sterren!