Het boek van het schrijversduo Hjordt en Rosenfeldt begint zoals de meeste thrillers, veel aftasten, vertrouwd worden met de personen die zich met de zaak bemoeien en dan begint het echte onderzoek naar de in een ven doodgevonden jongen, Roger genaamd.

Hoewel het een beetje onduidelijk blijft waarom Sebastian Bergman (toevalligerwijs in de buurt om het huis van zijn ouders te verkopen) tot het onderzoek is toegelaten, (hij stond al bekend als een cynische arrogante kwal die zijn meeste ex-collega's tot razernij dreef), is dit toch wel de beste zet van het schrijversduo.

Hij houdt de boel scherp ook voor de lezers,
gaandeweg wordt het boek beter en ontstijgt het de meeste doorsnee thrillers, en vooral het laatste gedeelte, waarin de lezers heen en weer worden geslingerd in hun gedachtengangen, is erg goed opgebouwd.

Het laatste slot van het boek waarin de zaak opgelost is en waarin Bergman nog wat moet uitzoeken (hij had zich bij de situatie neer moeten leggen) vond ik het minste van het boek, ze hadden beter 20 bladzijden eerder op kunnen houden met schrijven, dat was beter voor de geloofwaardigheid, maar dat is het enige minpunt van het boek.

In recensies wordt het schrijversduo vergeleken met Stieg Larsson en Henning Mankell, nou dat niveau haalt het bij lange na niet, maar omdat ik het toch met veel plezier heb gelezen toch 4 duimpjes