David Lagencrantz brak in Nederland door als schrijver van het vierde deel van Millennium: Wat Ons Niet Zal Doden. In 2009 schreef hij al De Val Van Turing. Een boek over het de wiskundige Alan Turing die in de Tweede Wereldoorlog de Duitse Enigma code wist te kraken.

Alan Turing wordt dood gevonden in zijn bed en naast het bed ligt een appel met daarin cyanide. De moord wordt al snel afgedaan als zelfmoord maar rechercheur Leonard Corell duikt toch dieper in de zaak. Turing is praktiserend homo en dat is in die tijd nog verboden en over zijn werk in de oorlog wordt zeer geheimzinnig gedaan. De inlichtingendienst werkt Corell dan ook tegen als hij op onderzoek uitgaat. Corell komt echter steeds meer te weten over het werk van Turing tijdens de oorlog en dat hij aan de basis staat van de zelfdenkende machine oftewel de computer.

Het verhaal speelt in de jaren vijftig een geeft een beeld van de kansen die iemand krijgt of niet krijgt in die tijd. Corell als de man die graag had willen studeren en grote interesse heeft in wiskunde. Hoe meer hij leest over Turing en theorieën weet hij steeds dichter bij het echte verhaal van Turing te komen. Een briljant wiskundige die echter door zijn geaardheid na de oorlog ook tegengewerkt werd.

Lagencrantz heeft met De Val Van Turing sommige wiskundige denkbeelden toegankelijk gemaakt voor een groot publiek en geeft Alan Turing alsnog het podium dat hij verdient in de geschiedenis. Een prima historische roman waarin fictie en non-fictie tot een mooi verhaal zijn verweven.