Het harde leven van een undercoveragent WAAR GEBEURD! schreeuwt de cover van Undercover uit. En verder: het bloedstollende verhaal van een infiltrant in de drugswereld. Dat vat het zo een beetje samen, al mag je dat bloedstollend met een korreltje zout nemen. Je weet tenslotte dat de man het overleefd heeft, anders was dit boek er niet geweest.

Je kunt niet anders dan bewondering opbrengen voor Corbett, die maandenlang undercover ging om het Britse Blyth te zuiveren van drugsdealers. Hij schrijft heel openhartig en pakkend over de moeilijkheden die hij ondervond. Hoewel ook het actiegedeelte best wel intrigeert, ligt de sterkte van dit boek toch vooral op het persoonlijke vlak.
 
Corbett begint vol overtuiging aan zijn opdracht, maar die blijkt niet zo simpel. Hij moet beroepshalve vriendschap sluiten met verslaafden en dealers, en leidt in de enkele weekends die hij vrij heeft een heel ander leven. Psychologische begeleiding ontbreekt grotendeels, in die mate zelfs dat zijn huwelijk eronder begint te lijden. Uiteindelijk werden 31 dealers en andere misdadigers veroordeeld door Corbetts toedoen. Een groot succes, maar Corbett zelf bleef achter als een gebroken man.

Overigens is niet het hele boek even aangrijpend en meeslepend: negen hoofdstukken lang vertelt Corbett over zijn beginjaren bij de politie. Verder dan een verzameling anekdotes, die je nauwelijks spectaculair of zelfs maar interessant kan noemen, geraakt hij niet. Algemene conclusie: Corbett biedt in Undercover een intrigerend beeld van het leven van een undercoveragent, maar die eerste 120 paginas kun je best laten zitten.