De plot voelt vertrouwd aan. Amerika onder vuur en de good guys gaan op jacht. Maar dat gebeurt dus vanuit verschillende oogpunten; Ryan jr. van achter zijn laptop, Ryan sr. als president via onderhandelingen en persconferenties. En waar is dan de actie, hoor ik de liefhebber denken? Die is volop aanwezig. Een missie om een verrader op te pakken loopt op een achtervolging uit; schietpartijen in appartementencomplexen; invallen in woningen die verkeerd aflopen; maar ook dikke actie vanuit een AH-64 Apache gevechtsheli tegen IS-strijders. Het komt van alle kanten en dat was wat wijlen Tom Clancy ook zo goed kon. Greaney doet dit, in een 2.0 versie, nog eens over. En daarvoor leest de liefhebber dit boek. Dat vertrouwde gevoel wordt vergroot doordat Greaney de oude hoofdpersonages weer laat opdraven. Maar ook door losjes voort te borduren op verhaallijnen uit eerdere boeken. Een klein voorbeeld is dus het optreden van kapitein Scott Hagen die in Opperbevel nog een slagschip onder zich had