De Britse misdaadauteur Ruth Rendell werd en wordt wereldwijd gezien als de Queen of Crime. Gedurende meer dan 50 jaar schreef zij detectives en thrillers van het hoogste niveau en haar Inspecteur Wexford-mysteries en psychologische thrillers zijn in 22 talen vertaald. In 1964 heeft ze haar eerste boek gepubliceerd. Onder de naam Barbara Vine schreef ze vooral psychologische thrillers. Begin 2015 werd Ruth Rendell na een beroerte opgenomen in het ziekenhuis, waar zij op 2 mei op 85-jarige leeftijd overleed.

Grace en Andrew erven het huis van hun overleden grootmoeder. In plaats van dit huis te verkopen en de opbrengst te verdelen, besluiten ze er samen te gaan wonen. Het huis is groot genoeg en broer en zus kunnen het prima met elkaar vinden. Het wordt wat ingewikkelder als Andrew verliefd wordt en zijn partner James bij hem intrekt. Ondertussen is Grace druk bezig met haar promotieonderzoek. Dit onderzoek gaat over homoseksualiteit en alleenstaande ouders. Ze krijgt een ongepubliceerd manuscript onder ogen, over een jonge ongetrouwde moeder. Dit verhaal speelt zich in de tijd tussen twee wereldoorlogen in. Door een onverwachte wending in haar eigen leven raakt ze meer betrokken dan verwacht bij de onderwerpen van haar proefschrift.

‘Hij wist dat het verkeerd van hem was, maar zijn leven zat tegenwoordig zo vol met verkeerde handelingen dat het hem als één lange zonde voorkwam.’

De kindmoeder is op een bijzondere wijze geconstrueerd. Het start met de kennismaking met Grace en Andrew. De eerste tijd gaat het samenwonen prima, ze leiden ieder hun eigen leven en als het nodig is zijn ze er voor elkaar. Als James bij Andrew intrekt, wordt het allemaal wat moeizamer. Diverse gebeurtenissen zorgen ervoor dat het tussen Grace en Andrew flink scheef loopt. Als Grace op een gegeven moment besluit toch het ongepubliceerde manuscript te gaan lezen, krijgen we als lezer geen kleine gedeeltes te lezen uit dit manuscript, maar we krijgen het helemaal te lezen. In plaats van een boek, lees je twee boeken en na het lezen van dit manuscript wordt duidelijk wat het manuscript gemeen heeft met Grace en Andrew.

‘Mijn mond deed pijn en bonsde, en de sjaal voor mijn mond was nat van het speeksel, maar het enige waar ik aan kon denken was dat ik mijn broer voor de tweede maal had verraden.’

Ik ben een groot liefhebber van de boeken van deze auteur, maar met De kindmoeder had ik in het begin enige moeite. Had moeite om in het verhaal te komen, het was allemaal even wat taai. Totdat het manuscript aan de orde kwam. Vanaf dat moment begon het verhaal voor mij vloeiender te lopen en werd het steeds interessanter. De personages die belangrijk zijn voor dit verhaal worden goed uitgediept. Maud, één van de hoofdpersonages uit het manuscript is een karakter waar ik later in het boek weinig sympathie voor op kon brengen. Bij haar broer John had ik regelmatig de neiging om hem te waarschuwen en te vertellen dat hij meer voor zichzelf moest gaan kiezen.

Maatschappelijke issues worden aan de kaak gesteld en het verhaal laat zien dat er een aantal dingen onveranderd zijn gebleven door de jaren heen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik De kindmoeder niet echt spannend heb gevonden en zie hier dan ook geen thriller in. Maar wel een ingenieuze geconstrueerde roman met psychologie van hoog niveau. Geschreven op een wijze zoals alleen Ruth Rendell dit kan.