De psychiatrische roman is booming en Rozing weet met zijn debuut in te haken op deze nieuwe trend. De psychiatrie is een boeiende wereld en samen met de protagonist wordt deze wereld blootgegeven in De psychiater en het meisje.

De arts in opleiding Edgar Simons heeft het zwaar de laatste tijd: het is uit met z'n vriendinnetje, z'n oma wil euthanasie plegen, zijn baan is zwaar en hij wordt aangeklaagd door de familie van een patiënt. Edgar is een sympathiek karakter maar hij is erg onzeker over zijn kunnen. Je wordt langzaam in de wereld van de jonge arts in opleiding gezogen. Deze roman geeft een kijkje in de keuken in de boeiende wereld van de psychiatrie. In de vele korte hoofdstukken leer je de psychiater, zijn collega’s, en zijn patiënten kennen. De personages zijn erg realistisch omschreven. Waar de patiënten eerst benoemd worden met bijnamen, beginnen ze door de roman heen meer vorm te krijgen en worden ze steeds meer mens en steeds minder patiënt. Hierdoor wordt je steeds meer in de wereld van Edgar gezogen.
Vooral de aantrekkelijke Stella, die altijd op weg is naar haar volgende suïcide poging, maakt veel los bij Edgar. Ze dringt steeds verder in zijn leven door, tot hij zich realiseert dat ze al te ver is gegaan. Hij zit er middenin en kan er niets meer aan doen. Je ziet zijn worstelingen over haar gedrag, en over zijn gevoelens voor haar. Deze worstelingen maken het boek erg interessant. Edgar’s aannames zijn vaak naïef, hij denkt niet na over de mogelijke gevolgen van zijn gedrag tegenover Stella. Hij raakt in allerlei situaties waarvan je soms als lezer alleen medelijden kan voelen, maar soms vooral hem een duwtje in de goede richting wil geven.

Het boek leest als een trein, de beschrijvingen van de personages voelen levensecht en de hoofdstukken volgen elkaar in een rap tempo op. De zware onderwerpen worden met een serieuze blik bekeken, maar worden besproken met een gepaste hoeveelheid humor. De psychiater en het meisje is een aanrader!