Victor is een freelancer , een professional, een killer – de beste die er is. Hij is ijskoud, efficiënt en trefzeker. Hij leeft alleen, hij werkt alleen en niemand kent zijn achtergrond of echte naam. Voor hem is iedere opdracht een zuivere zakelijke transactie: hij schakelt het doelwit uit en krijgt er voor betaald . ( Uit: De Jager, het eerste boek in de serie van zeven, met het seriepersonage Victor)

In De vijand is wederom Victor de hoofdpersoon. Victor, huurmoordenaar van beroep, is echt goed in zijn vak en wil eigenlijk zijn verleden achter zich laten, maar wordt door de CIA min of meer voor het blok gezet om 3 moorden te plegen. Hij bereidt zich zorgvuldig voor op zijn taken, bediend zich van de beste wapenvoorraad, maar na de eerste moord wordt de situatie meteen grimmig. Victor zou alle touwtjes in handen moeten hebben, maar in plaats daarvan lijkt hij, naarmate het verhaal vordert zelf de prooi te worden en begint hij ernstig te twijfelen of zijn opdrachtgevers wel zijn wie ze zeggen te zijn en of ze wel achter hem staan. Hij denkt dat ze meer eigen belang hebben. Door de eerste moordaanslag ontstaat er een grote vete tussen de twee grootste wapenhandelaren ter wereld. Het lijkt er gaandeweg meer op dat Victor zelf de prooi wordt in plaats van dat hij de jager is. Hij lijkt niemand meer te kunnen vertrouwen, ook niet de mensen die zich achter hem horen te scharen. Victor ontkomt niet aan allerlei hachelijke situaties, maar is goed in vooruit denken en dat redt hem steeds opnieuw zijn leven, al komt hij ook niet ongeschonden uit de strijd. Gaandeweg het verhaal ontdekt hij wat de CIA voor ogen had met deze opdracht en alles loopt zoals het loopt. Aan het einde van het boek is menige afrekening geweest, zijn er meer slachtoffers dan zijn opdracht was en zijn alle puzzelstukken aan elkaar gelegd. Desondanks zijn nog steeds Victor’s eigen gedachten daar die spreken: Het gevaar is nog lang niet voorbij…….

Het verhaal is goed en er wordt naar een explosief einde toegewerkt, maar ik vond het hier en daar wel wat langdradig worden omdat heel veel aandacht werd besteed aan alle wapens die gedurende de wapenoorlog in het boek werden gebruikt, tot in de details uitgediept over het soort wapen, de kogels en waar ze voor geschikt zijn. Voor een leek niet te verbeelden tijdens het lezen. Tenzij je de foto van het wapen op internet erbij zou zoeken. Het had niet echt een toegevoegde waarde, zou ook iets minder hebben gekund. De vaart werd daardoor uit het verhaal gehaald.

Wat betreft de personages, geen van de personages werd echt uitgediept. Ook Victor als hoofdpersoon niet. We leren hem niet echt kennen. In het eerste boek De jager wordt verteld dat Victor alleen leeft, alleen werkt en niemand zijn achtergrond kent, dat past absoluut bij het verhaal, de geheimhouding, ook in De vijand. Maar dat hoeft niet voor de lezer vind ik. Een beetje achtergrond waarom hij huurmoordenaar werd of wat meer over zijn karakter tijdens zijn werk in het boek zou goed passen. Hij is goed in zijn werk en meedogenloos, that’s all.

Neemt niet weg dat het een spannende actiethriller is en zeker de moeite waard om uit te kijken naar het volgende boek.

Tom Wood (Londen) is een Engelse thriller auteur, video-editor en scriptschrijver, wat je hier en daar wel herkent in zijn manier van schrijven. Wood maakte zijn thrillerdebuut met De Jager (The hunter, 2011). Daarna volgden Bad luck in Berlin(2012), The enemy (2012), The game (2013), No-to-morrow (2014), The darkest day (2015), A time to die (2016) en The final hour (2018). In al deze thrillers is de hoofdrol weggelegd voor huurmoordenaar Victor. In Nederland zijn er inmiddels die boeken vertaald: De jager, De vijand en in het voorjaar 2018 verscheen Het spel.