Een kaakslag. Dat had de eerste waarschuwing moeten zijn.

Kiara is tien jaar wanneer ze na de scheiding van haar ouders een nieuw leven begint met haar moeder Joyce, weg uit het stadsleven, weg van haar vriendinnetjes. Ze sluit al snel vriendschap met Tim, de zoon van de huisdokter, een bijzondere jongen waarbij niemand tot nu toe lijkt door te dringen. Tim leeft in een fantasiewereld, hoort stemmen en zoekt weinig tot geen contact met anderen. Kiara lijkt wel invloed op hem uit te oefenen. Wanneer Tim haar tijdens een speeluitje in haar gezicht slaat, geeft hij Joyce al snel een schokkende verklaring: het hoort zo, in zijn dromen gaat het altijd zo, vrouwen worden door mannen geslagen. Kiara vergeeft hem en de moeder van Tim dringt aan om zijn enige vriendschap sinds jaren in stand te houden, maar Joyce is sindsdien erg wantrouwend. Waar er bij sommige situaties alarmbellen gaan rinkelen in het hoofd van een volwassene, ziet de kinderlijke onschuld van Kiara hier geen graten in.
En dan verdwijnen Kiara en Tim plots…

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, weergegeven door het gebruik van verschillende lettertypes. Er is de verhaallijn van de moeder, die haar best doet om haar leven weer op de rails te krijgen en alles zo normaal mogelijk te laten verlopen voor haar dochter Kiara. Daarnaast heb je de verhaallijn van Kiara, afwisselend door middel van dagboekfragmenten en gedachtegangen. Verder is er de verhaallijn van Tim, waardoor je een beeld krijgt van zijn rare hersenkronkels en zo naar een onheilspellend moment toeleeft.

Erik Persoons houdt je in spanning tot het einde en verrast je met een schokkende plot. Je wordt meegenomen in een rollercoaster van ouderlijke ongerustheid en waanbeelden van Tim. Een aanrader voor wie houdt van psychologische drama’s