Het eerste verhaal, Het molletje, is mijn favoriete verhaal omdat het de zachte kant van Nico laat zien en het gewoon een lief en ontroerend verhaal is. Het gedicht over Mart Smeets vind ik ook geweldig. Net of Mart zelf sprak.
Sommige verhalen vind ik persoonlijk te grof, maar toch moest ik de verhalen wel uitlezen ondanks de grofheid omdat ik benieuwd was naar het verloop. Ook heb ik een paar keer moeten lachen om bepaalde stukken in de verhalen.
Ik had geen moeite om het boek weg te leggen om iets anders te doen. Ik stond niet te springen om verder te lezen, maar het was ook niet zo erg dat ik het boek halverwege maar van mijn e-reader verwijderde om een ander boek te gaan lezen.