Het verhaal wordt verteld vanuit beide hoofdpersonen, waarbij hun brieven uit het verleden een grote rol spelen. De brieven vertellen veel over hun hechte vriendschap en zijn erg herkenbaar voor diegene die vroeger zelf met hun hartsvriendin brieven schreef. Uiteindelijk kom je via de brieven ook te weten waarom de vriendschap tot en einde is gekomen. Het plaatsen van brieven in een boek kan nog wel eens storend werken maar is hier uitstekend gedaan en echt onderdeel geworden van het verhaal. Juist hierdoor zie je de groei bij de hoofdpersonen en kunnen zij zelf met meer begrip voor elkaar wederom een vriendschap sluiten.
De personages zijn goed beschreven. De ietwat naïeve Lily en de egoïstische Eve zijn mooie tegenpolen. De bijfiguren krijgen net genoeg aandacht om interessant te blijven. Het verhaal blijft overal aan de oppervlakte en hier en daar krijg je zelf de neiging om de personages wat bij te schaven of bij te leren maar het is toch vooral een feelgood-roman over vriendschap, illusies, teleurstellingen en liefde met een vleugje spanning en een mooi einde. Een boek wat niet iedereen zal aanspreken maar absoluut goed geschreven is.