Een nieuwe AFTh is iets om naar uit te zien, en met 'Mooi doodliggen' heeft de auteur weer eens bewezen dat dit verlangen terecht is. In eerste instantie lijkt 'Mooi doodliggen' de ramp van MH17 boven Oost-Oekraïne als thema te hebben. MH17 wordt door Van der Heijden steevast als MX17 aangeduid, iets waarmee hij is begonnen in zijn columns voor nrc. Veeleer is het boek een duiding van de motieven van Arkadij Babčenko (Grigori in de roman) om ‘mooi te gaan doodliggen.’ Daarnaast is het een verhaal over een innige relatie, terwijl er aan het einde ook nog detective-elementen zich voordoen.
Onderzoeksjournalist Natan Haandrikman vertelt het verhaal van zijn collega en vriend Grigori Moerasjko. Deze heeft hem gevraagd zijn memoires op schrift te stellen en te verspreiden in West-Europa. Daar knelt de schoen overigens, want het klopt niet helemaal (Natan zou het manuscript van Yulia – Grigori’s partner – hebben ontvangen, terwijl hij Yulia niet durft te vertellen wat hij onderhanden heeft).

Het verhaal van Grigori Moerasjko is gebaseerd op dat van onderzoeksjournalist Arkadij Babčenko. Deze zou op 29 mei dit jaar zijn omgebracht door de Russische geheime dienst. De dood werd echter in scène gezet in opdracht van de Oekraïense geheime dienst om Poetin zwart te maken. Na vierentwintig uur verschijnt de dood gewaande onderzoeksjournalist echter ineens in levenden lijve op een persconferentie waar meer details over de ‘moordaanslag’ aan de verzamelde pers zouden worden prijsgegeven. Men is geschokt, Babčenko heeft de gouden regel van serieuze journalistiek gebroken: hij heeft doelbewust fake news geschapen.
In essentie is dat het verhaal van 'Mooi doodliggen'. Daarnaast vormt de relatie tussen Grigori en Yulia Isinbajeva een rode draad door de roman. Yulia heeft zich volledig achter Grigori opgesteld, steunt hem in zijn strijd tegen Poetin, onder voorwaarde dat hij nooit terughoudend mag schrijven en slechts harde feiten mag opvoeren in zijn teksten. Ze beseft dat hem dat letterlijk de kop kan kosten, zoals op zeker moment dus (ogenschijnlijk) gebeurt. Woest is ze, als hij ineens ten tonele verschijnt. Van der Heijden versterkt deze gebeurtenis overigens door middel van een prachtige scène waarin een moeder aan het strand wanhopig op zoek is naar haar dochtertje.

Babčenko verdween op 29 mei. Van der Heijden heeft dit boek dus als een razende storm geschreven. Wederom is 'Mooi doodliggen' onderdeel van een cyclus: die over MH17. Twaalf dagen na de ramp begon hij aantekeningen te maken. In Den Haag vertelde hij tijdens een interview op 25 november dat hij eigenlijk bezig was aan een oorlogsroman (werktitel: 'Een ijzeren man'), zich afspelend in het Geldrop van zijn jeugd. “Zo’n groot contrast is dat dus niet, want in Oost-Oekraïne woedt een burgeroorlog.” 'Mooi doodliggen' heeft hij ook verbonden met 'Tonio', het requiem voor zijn overleden zoon. “Ik stuurde een Tonio-achtige figuur (Natan, EW) als oorlogsfotograaf naar de plaats van de ramp. Tonio was helemaal geen oorlogsfotograaf, maar zo kon ik hem wel een rol geven. En ik wilde de rouw van de andere kant leren kennen. Nu moest ik mijn zoon laten rouwen om zijn ouders, in plaats van de rouw die Mirjam en ik hebben doorgemaakt om hun verloren zoon.” Met dit gegeven wordt 'Mooi doodliggen' nog interessanter dan het al bij eerste lezing is. Snel kopen (en lezen)! Het verlangen naar de aangekondigde roman 'MX17' is gewekt.