Geen flauw idee had ik van wat Curaçao nog meer kon bieden en betekenen dan exotisch plezier en ontspanning. Brijs schetst een heel ander beeld en vertelt bij monde en schrijven van broeder Daniel, een opvoeder van eigen bodem, de tragische belevenissen van een Antilliaans gezin, vanaf het ogenblik dat de hoofdpersoon door zijn excentrieke vader aan de schoolpoort wordt afgezet tot het dramatische slot vele jaren later.

Het is het beklemmende verhaal van schrijnende armoede, van sluimeren-de corruptie tot openlijke opstand tegen miskenning, uitbuiting en ver-drukking. De auteur legt hier meer dan de vinger op de wonde. Hij ver-wijst naar de nefaste invloed van wellicht goedbedoelde betutteling door Europese normen en waarden op te dringen en de plaatselijke bevolking  te indoctrineren, lees te hersenspoelen. Daar moet vroeg of laat herrie van komen. Brijs werkt dit thema uit met een diepgaande analyse van het reilen en zeilen van drie generaties, van de eigenzinnige opa Roy, over de doodeerlijke zoon en vader Max en uiteindelijk de totaal ontspoorde klein-zoon Sonny. “Maan en zon” is overstijgt in hoge mate het overaanbod aan middelmatige literatuur.