Charlie Howard is een dief. Een heel goede dief zelfs. Maar hij is ook auteur. Een heel goede auteur zelfs. De lezer maakt kennis met Charlie als hij in Amsterdam woont waar hij een nieuw boek schrijft. Zoals een goed auteur betaamd woont hij ergens midden in het centrum en Chris Ewan laat Charlie dan ook veelvuldig door nauwe straatjes en over smalle bruggetjes lopen. Op een dag wordt Charlie benaderd door een Amerikaan. Deze zegt Charlie’s naam gekregen te hebben via een betrouwbaar contact. Hij wil graag dat Charlie de volgende avond op twee verschillende adressen twee kleine beeldjes van aapjes steelt. Het bekende trio horen-zien-zwijgen is dan compleet, want de Amerikaan heeft er al eentje. Charlie vertrouwt het niet helemaal maar laat zich toch overhalen. Uiteraard gaat er iets mis en voor hij het weet wordt Charlie beschuldigd van moord op de Amerikaan.

The Good Thief’s Guide to Amsterdam is een geinig boekje. Charlie is het prototype van een ‘nette dief’ en dat doet het altijd goed. Het raadsel van het stelen van twee zo op het oog waardeloze beeldjes is leuk gevonden en er passeren nog wat kleurrijke bijfiguren de revue. Echt heel spannend is het echter allemaal niet en aan het einde wringt de auteur zich in nogal wat bochten om de plot kloppende te krijgen. Dat lukt ook allemaal wel maar de lezer blijft niet achter met het gevoel dat hij iets zeer bijzonders te lezen heeft gekregen. Leuk voor een uurtje op de bank – het zijn ook maar net 200 pagina’s – en het brengt een glimlach op het gezicht, dat wel. (Door: Jannelies Smit)