‘Leeuwentemmer’ is vanaf het begin spannend en boeiend. Je leert een heleboel personages kennen. Sommigen ken je uit de voorgaande delen, zoals het team van politieagenten en de familieleden van Patrik; anderen komen voor het eerst in dit verhaal voor. Het duurt altijd eventjes voor je precies weet wie wie is en welke rol ze binnen het boek hebben. Dat komt ook omdat de auteur meerdere personen in een hoofdstuk aan het woord laat. Daardoor moet je goed opletten wie wanneer iets doet. De auteur laat wel een witregel tussen de verschillende passages om de overgang van de ene naar de andere persoon te markeren.

Zoals in al haar boeken gebruikt Läckberg ook in ‘Leeuwentemmer’ schuingedrukte passages. Dit zijn fragmenten uit het verleden die met de zaak in het heden te maken hebben. Hoe dat precies het geval is, weet je vaak pas tegen het einde van het boek. Het zorgt er wel voor dat je zelf extra gaat meepuzzelen hoe alles in elkaar zit (en er vaak achter komt dat je het niet helemaal of helemaal niet bij het rechte eind hebt). Deze passages geven het verhaal extra spanning.

‘Leeuwentemmer’ is met recht een échte Läckberg te noemen. Het boek is spannend, verrassend en boeit van het begin tot het einde.