Tot op heden is De Toegewijde Tuinier van John le Carré het enige boek dat ik van deze beroemde en veelgeprezen schrijver heb gelezen. Best raar, want ik vind het genre leuk en dit ontluiterende verhaal vergeet je niet snel.

Om maar te beginnen met het einde (zonder het plot weg te geven), ik vond het behoorlijk schokkend. Echt een “oh mijn hemel” momentje. Van alle opties die ik in gedachten had, verwachtte ik niet dat dit het einde van het boek zou zijn.

De Toegewijde Tuinier is geen klassieke spionageroman. De schrijver heeft zich dit keer vastgebeten in de grote corrupte multinationals. In dit geval de farmaceutische industrie. Die er alles voor over heeft om vuile zaakjes geheim te houden. Laat dat –jes maar achterwege trouwens.

Dus, er staat in dit boek veel op het spel en het is in zekere zin een droevig verhaal. De hoofdpersoon, Justin Quayle, is een Britse diplomaat en hij woont samen met zijn vrouw Tessa in Nairobi, Kenia. Tessa is een mensenrechtenactivist en zij is de liefde van zijn leven. Wanneer Tessa tijdens één van haar veldbezoeken wordt vermoord, wordt haar collega ervan beschuldigd de moordenaar te zijn. Justin vindt dit een zeer onwaarschijnlijk scenario. Hij voelt meteen dat het verhaal over de moord niet klopt. Maar hoe bewijs je dat? Justin begint daarom zijn eigen onderzoek. Met tegenzin wordt hij een soort spion.

En dan begint er een boeiend kat – en muisspel, waarbij de protagonist probeert de dominante krachtpatser te slim af te zijn. De Toegewijde Tuinier moet heel even op gang komen, maar eenmaal op stoom is er geen houden meer aan. Erg spannend en zoals gezegd met een onthutsend einde.

Op mijn website www.booktravelsavvy.com vind je ook mijn andere boekrecensies (afgewisseld met reisverhalen), kijk in mijn profiel!