De verwachtingen waren hoog voor dit boek. De 100 jarig man was magnifiek ook omdat het zo anders was als dat wat je gewent was maar ook al weet je nu wat je kunt verwachten is het nog steeds een klasse apart
We hebben een gangster die prediker wordt, een pastor die het geloof maar vooral de verwachtingen van zich afgooit en een receptionist die toch leert houden van andere. Vooral de gangster als prediker heeft mij regelmatig hardop doen lachen. Halleluja, hosanna, wijn en marktwerking ;-) zo kun je boek kort samenvatten. Ik moet daar wel bij zeggen dat ik het verhaal heel goed vond met meerder lagen.

De schrijfstijl is zo als we die kennen van Jonasson, heel eigen en vol met humor en sarcasme. Daardoor laat hij de maatschappij zien zoals die kan zijn, absurd.
De opbouw van het verhaal is prettig en goed. Je leert eerst de hoofdpersonen kennen en dan sluipt daar langzaam de humor in. Heel knap gedaan. Uiteindelijk draait alles om balans in het leven, geven en nemen, natuurlijk iets meer nemen dan geven in dit geval ;-) en ook kan niemand echt alleen leven en heb je andere nodig om het beste of soms slechtste in je naar boven te krijgen.
De belangrijkst les uit dit boek is: Wijn kan altijd, ook bij het ontbijt.