Bianca krijgt van haar moeder te horen dat haar vader en zijn nieuwe vriendin willen dat ze minder vaak bij hen komt omdat ze onhandelbaar zou zijn. Het broertje van Bianca krijgt heel veel aandacht en zorg omdat hij een hartkwaal heeft. Je leest het verhaal helemaal vanuit Bianca en kan niet anders dan haar kant kiezen. Natuurlijk doet ze af en toe erg dwars, maar hoe moet ze anders aandacht krijgen? En van het broertje wordt alles getolereerd omdat hij zielig is. Fascinerend om zo in dit donkere puberbrein te kunnen kijken. Waar trouwens licht begint te schijnen met de komst van de actrice Billie King die bij hen thee komt drinken. Haar zoontje is bevriend met broertje Alan. Dan verandert Bianca (of Perdon zoals ze zichzelf noemt) helemaal. Moeyaert experimenteert met taal. Sommige zinnen lezen meer als korte aantekeningen, met schuine strepen er tussen. Ik vind het heel goed maar echt alleen geschikt voor goede lezers vanaf 13 jaar.