Ik ben in eerste instantie aan dit boek begonnen omdat Walter toentertijd mijn collega was, en schrijvers zijn 'cool'. Ik wist dan ook niet wat ik kon verwachten. Maar gelukkig heeft dit boek mij over mijn aversie tegen boeken vanuit het ik-perspectief gezet.

Eug is een nerd. Geen vriendin, niet echt een leven. Maar zijn buurmeisje maakt zijn leven wat dragelijker. En eigenlijk kabbelt het verhaal zo verder. Maar toch wil je verder lezen. Toch voel je mee met de hoofdrolspeler. Misschien is het herkenbaarheid, maar ik had aan het einde wel een brok in mijn keel.