De hoofdpersoon is een nogal op zichzelfstaand iemand, iemand die na een afgebroken studie en een mislukt uitbaterschap van een cafe (door minachting van de administratie), een simpel baantje heeft als postkamermedewerker in een groot bedrijf.
Hij heeft inmiddels een mislukte relatie met Elsa achter de rug die nogal abrupt eindigde door geweld van zijn kant.
Als hij in zijn pauze een doos met achtergelaten kittens vindt, wordt hij vertederd door eentje ervan met etterende oogjes, die neemt hij uiteindelijk mee naar huis en op zijn wekelijkse kroegronde met zijn vrienden.
Dan ontmoet hij Zerline die nogal begaan is met het beestje, het wordt het bindmiddel in de relatie die dan ontstaat.
Het probleem is echter dat hij zijn agressie niet de baas kan, en zo knapt deze relatie nogal heftig af.
Hij moet iets vinden om zijn agressie te beteugelen en ziet in Paula (collega), die smoorverliefd op hem is een ideale persoon om oude situaties, waarin het misging na te bootsen, Paula vindt het best en hoopt dat dit probeersel uiteindelijk gaat leiden tot een echte relatie, maar daar denkt hij heel anders over, als hij denkt genezen te zijn, dumpt hij haar en gaat weer op zoek naar zijn grote liefde Zerline, in de hoop dat ze de oude draad weer op kunnen pakken.

Het boek zit vol zelfverwijten, hoe moet hij nu verder, het feit is echter dat hij zelf zijn grote probleem is, niet zozeer zijn moeilijk te beteugelen agressie, als wel het pure zelfdenken wat in zijn persoon zit ingebakken, waarbij geen ruimte is voor andermans gevoelens.
Vlot geschreven, soms een beetje gezever, maar uiteindelijk een ruime voldoende.