ข่าวกิจกรรม/ พระครูวิมลปัญญาคุณ ต้นแบบ
-เนื่องจากเห็นว่าโรงเรียนวัดมีการใช้พลังงานมากขึ้น ทำให้ “พระครูวิมลปัญญาคุณ” จากวัด ป่าศรีแสงธรรม จ.อุบลราชธานี หันมาประยุกต์ใช้โซลาร์เซลล์เพื่อผลิตไฟฟ้าสำหรับใช้ในโรงเรียนศรีแสงธรรม ช่วยลดค่าใช้ไฟฟ้าได้จนเหลือแค่ไม่กี่สิบบาทต่อเดือน ทำ ให้โรงเรียนแห่งนี้กลายเป็นต้นแบบของการใช้พลังงานทางเลือก
ทั้งหมดนี้ทำให้พระครูวิมลปัญญาคุณ เล็งเห็นประโยชน์การใช้พลังงานทางเลือกของประเทศชาติจึงต้องการบอกต่อเพื่อ หวังให้รัฐส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนใช้โซลาร์เซลล์มากขึ้น
ดังนั้นเรื่องโซลาร์เซลล์จึงเป็นเรื่องที่เรานำ มาประยุกต์ใช้ในการเรียนการสอน สิ่งที่สุดคือการนำ หลักปรัชญาพอเพียงมาใช้เพราะเราอยู่โรงเรียนบ้านนอก จะเรียกว่าด้อยโอกาสก็ได้ ฉะนั้นสิ่งที่เราจะอยู่รอดได้คือการพึ่งพาตนเอง และการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด นั่นก็คือ การใช้โซลาร์เซลล์เนื่องจากโรงเรียนเราเพิ่งก่อสร้างอาคารใหม่อาตมาเลยอยาก ให้อาคารนี้ประหยัดพลังงาน และเป็นต้นแบบอะไรให้แก่เด็กในหลายๆ เรื่องอาคารเรียนของเราจึงติดตั้งแผ่นโซลาร์เซลล์ขนาด 6 กิโลวัตต์และจะขยายบนตึกวิทยาศาสตร์เพิ่มอีกขนาด 10 กิโลวัตต์และกังหันลมปั่นไฟขนาดเล็กจำ นวน 40 ตัวให้ชาร์จประจุไฟฟ้าลงแบตเตอรี่ แล้วนำ มาแปลงเป็นกระแสไฟฟ้าสลับให้ใช้ภายในตึกทั้งหมด เป็นการลดการใช้พลังงานที่ผลิตจากฟอสซิลหรือถ่านหิน ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งในการเกิดสภาวะโลกร้อน
สำหรับคนที่สนใจ อาตมาอยากบอกว่า แค่ต่อวงจรเป็นหรือรู้จักอนุกรมขนาน ก็สามารถติดตั้งโซลาร์เซลล์ได้แล้ว ไม่ใช่เรื่องยากเลย ดังนั้นอย่าห่วงว่ามันจะยาก อย่าบอกว่ามันแพงอาตมาซื้ออุปกรณ์ทั้งหมดรวมเป็นเงิน 1.8 แสนบาท ถือว่าถูกมาก เพราะเราซื้อแผ่นโซลาร์เซลล์16 บาทต่อวัตต์ซึ่งสามารถใช้งานได้หลายปีคือประมาณ 25 ปีของอายุการใช้งาน จึงถือว่าคุ้มค่ามาก เมื่อก่อนเทคโนโลยีโซลาร์เซลล์อาจจะยังใหม่ ในตำราเรียนเรายังเรียนตำราเก่าๆ หรือคนสอนยังใช้ทฤษฎีเก่าๆ มาอธิบาย คนเลยอาจคิดว่าแพง ต้นทุนสูง แต่เดี๋ยวนี้มันถูกพัฒนามามากและราคาถูกลงเลยอยากสนับสนุนให้ประชาชนหรือ สถาบันการศึกษาต่างๆ หันมาใช้โซลาร์เซลล์มากขึ้น เพราะจะช่วยลดค่าใช้จ่ายได้มากเลย
ถ้าในแง่โรงเรียน อาตมาเห็นว่ารัฐควรส่งเสริมให้โรงเรียนผลิตไฟฟ้าใช้เอง เพราะโรงเรียนใช้ไฟในช่วงกลางวันมาก ผลิตไฟแล้วก็ไม่ต้องขายให้การไฟฟ้าฯ เพราะว่าเป็นเงินภาษีของรัฐหรือถ้ารัฐยินดีซื้อไฟจากโรงเรียนก็สามารถซื้อ ได้ โรงเรียนจะได้เอาเงินตรงนี้มาสนับสนุนแก่ภาคการศึกษา สาเหตุที่บอกอย่างนี้ไม่ได้หมายความว่าอาตมาต้องการขายไฟจากโรงเรียนตนเอง ให้แก่รัฐนะ แต่อาตมาพูดในแง่ประโยชน์โดยรวมของภาคการศึกษาเพราะทุกวันนี้งบประมาณ กระทรวงศึกษาฯ ปีหนึ่งๆ เยอะมากโดยมากหมดไปกับค่าแอร์ และค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่นๆ แต่ถ้าโรงเรียนเหล่านี้ขยับขึ้นมาผลิตกระแสไฟฟ้าเอง ก็จะช่วยประหยัดค่าไฟและประหยัดงบประมาณของรัฐได้ ลองคิดดูว่ามีกี่โรงเรียนในประเทศไทย ถ้าหากทำ ได้ทั้งหมด ก็จะช่วยประหยัดงบจำนวนมหาศาล โดยรัฐอาจส่งเสริมว่าโรงเรียนไหนมีศักยภาพ ก็ให้ทำไปก่อน
ส่วนในแง่ของประเทศชาติ อาตมาเห็นว่ารัฐควรอนุญาตให้ประชาชนผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์แบบเชื่อม ต่อสายส่งหรือ ออนกริดแบบเสรี และควรพัฒนาระบบโครงข่ายไฟฟ้าให้รองรับการผลิตจากประชาชนทุกรูปแบบ รวมถึงรับซื้อไฟฟ้าทุกชนิดที่ผลิตเข้าสู่ระบบได้ไม่เลือกปฏิบัติ โดยอาจให้วัด โรงเรียนและองค์กรไม่แสวงหาผลกำ ไรผลิตไฟฟ้าเข้าสู่ระบบโครงข่ายไฟฟ้าได้เต็มปริมาณการใช้ของตนเอง
นอกจากนั้นหากหน่วยงานของรัฐหรือเอกชน สามารถ ผลิตไฟเข้าสู่ระบบได้เท่ากับปริมาณการใช้ของตนเองหรือผลิตเกินก็ให้รัฐรับ ซื้อ และควรให้โอกาสภาคประชาชนในการผลิตไฟฟ้าก่อนทุนขนาดใหญ่ อาตมาเชื่อว่าหากรัฐทำ เหล่านี้ได้จริงก็จะช่วยให้เกิดการผลักดันการใช้โซลาร์เซลล์อย่างเป็น รูปธรรมมากขึ้น
•• หากรัฐส่งเสริมการใช้โซลาร์เซลล์อย่างจริงจัง คิดว่าจะเกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างไรได้บ้างอีก
อย่างที่บอกว่าหากรัฐส่งเสริมให้มีเงินกองทุนสำหรับหมู่บ้าน เพื่อทำโซลาร์เซลล์ รัฐก็แค่สอนวิธีบริหารเงิน 1 กองทุน ล้าน และเงินที่จะบวกขึ้นมา มันก็จะกลายเป็นกองทุนหมู่บ้านโดยที่รัฐไม่ต้องลงทุนเงินแสนล้าน เพื่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เพราะชาวบ้านเขามีไฟฟ้าใช้เองและมีรายได้มาจาก จากหลังคาบ้านตัวเอง
ดังนั้นหากส่งเสริมการผลิตไฟฟ้าในชุมชน ก็สามารถนำเงินจากกองทุนหมู่บ้านมาเป็นเงินลงทุน หรืองบพัฒนาองค์การบริหารท้องถิ่นได้ เมื่อถึงระยะคืนทุนแล้ว แต่ละหมู่บ้าน หรือแต่ละองค์การจะมีเงินกองทุนเป็นของตนเอง ภาระเบี้ยยังชีพ เบี้ยประชานิยมต่างๆก็จะมีหมุนเวียนกันเอง ส่งผลต่อเศรษฐกิจในภาพรวมเรียกว่าระเบิดจากข้างใน ฉะนั้นหากรัฐมีการส่งเสริมให้แต่ละระดับสามารถผลิตไฟฟ้าได้เองตามศักยภาพ ตั้งแต่ระดับครัวเรือน หมู่บ้าน องค์การบริหารส่วนตำ บล , เทศบาล, องค์การบริหารส่วนจังหวัด ก็จะช่วยเพิ่มรายได้ต่อครัวเรือน ทำ ให้ระบบเศรษฐกิจดีขึ้น และหากภาคประชาชนสามารถผลิตไฟฟ้าได้เกินปริมาณที่ใช้อยู่ก็จะช่วยให้ระบบ โครงข่ายไฟฟ้ามีไฟฟ้าในระบบเพิ่มมากขึ้นโดยภาครัฐไม่ต้องลงทุนการผลิตไฟฟ้า เพิ่มเลย
เราดูตัวอย่างจากประเทศที่ประสบผลสำเร็จด้านพลังงานแสงอาทิตย์ก็ได้ เช่น ประเทศเยอรมนี เขารับซื้อไฟทั้งหมดที่ผลิตได้จากประชาชน ก็ทำ ให้วิกฤติการขาดแคลนพลังงานหมดสิ้นไปภายในระยะไม่กี่เดือนและมีพลังงานเพิ่ม ขึ้นอย่างมากมาย
แต่หากรัฐบาลมองเห็นแต่เม็ดเงินอย่างเดียว ไม่สนใจสุขภาพประชาชน ลองไปค้นดูข้อมูลดูได้ ทุกวันนี้รัฐบาลต้องสั่งซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์และซื้อยาเข้ามาปีละ 5-6 แสนล้านต่อปี แต่ถ้าหากรัฐบาลเปลี่ยนมาดูแลเรื่องความผาสุกของประชาชนดูแลเรื่องสุขภาพของ ประชาชน หรือใส่ใจเรื่องผลกระทบต่อสุขภาพจากโรงไฟฟ้าถ่านหิน ปัญหาเหล่านี้จะลดลงไปเยอะ ประชาชนจะไม่ต้องเจ็บป่วย ไม่ต้องไปเจอสารพิษต่างๆ เรียกว่าพอประชาชนมีความสุขแล้ว เศรษฐกิจก็น่าจะดีกว่าด้วยซ้ำ ไป ฉะนั้นอาตมาอยากให้ผู้นำ ประเทศ คือพลเอกประยุทธ์ไม่มองแต่เรื่องเม็ดเงิน เป็นหลัก แต่ให้มองความสุขของประชาชน และมันจะกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่แท้จริง และช่วยให้ประเทศไทยมีความสุขมากขึ้น