ข้างหลังชีวิต | ประวัติชีวิต ประสบการณ์ทำงาน สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต | หน้า 2
ข้างหลังชีวิต ภาคปัจฌิมวัย (1)	Posted on ธันวาคม 23, 2010	by หนุ่มร้อยปี หลังจากที่ผมเกษียณงานเมื่อเดือน ธันวาคม 2541 แล้ว ก็พักผ่อนอยู่กับบ้าน และคิดว่าจะอยู่เฉยๆสักสองสามเดือน เพราะทำงานมา 40 ปีแล้ว บางช่วงของชีวิตทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน (ช่วงที่ทำงานโรงแรมชวลิต พ.ศ. 2518-2520)
แต่แล้วเหมือนพรหมลิขิตไม่ให้ผมอยู่เฉยๆ (ความจริงผมลิขิตชีวิตของผมเองมากกว่า) ประมาณต้นเดือนมกราคม 2542 ผ่านพ้นเทศกาลปีใหม่มายังหมาดๆ คุณไพบูลย์ สำราญภูติ ก็โทรมาหาผม บอกว่าสนใจจะทำงานอีกใหม? ผมก็หูผึ่งทันทีเพราะได้ยินคำว่างานเท่านั้นแหละ คุยกันสองสามนาทีก็ได้ความว่า คุณไพบูลย์จะขึ้นไปทำงานที่เชียงใหม่ ที่ศูนย์การค้ากาดสวนแก้ว และที่นี่มีโรงแรมขนาดใหญ่ จำนวน 500-600 ห้องด้วย เจ้าของเขาอยากได้มืออาชีพด้านโรงแรมไปช่วยงาน
หลังจากนัดแนะรายละเอียดกันเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินทางขึ้นไปที่เชียงใหม่ ไปพบคุณไพบูลย์ซึ่งเดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้ว และเข้าพบคุณสุชัย เก่งการค้า กรรมการผู้จัดการศุนย์การค้า “กาดสวนแก้ว” และ “โรงแรม โลตัสปางสวนแก้ว” ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเดียวกัน ที่ถนนรินคำ
การเข้าพบกับคุณสุชัย เก่งการค้าใช้เวลาไม่นานนัก ก็ตกลงในการว่าจ้างผม ให้ทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่ม (ด้านการตลาด) ความจริงมีผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่มอยู่แล้วคือ คุณธันวา (จำนามสกุลไม่ได้) ซึ่งคุณสุชัยจะให้รับผิดชอบดูแลด้านครัวอย่างเดียว
ผมเริ่มงานประมาณกลางเดือนมกราคม 2542 โดยตอนแรกคุณสุชัยจะจัดที่พักให้ แต่พอเดินทางขึ้นไปทำงานกลับบ่ายเบี่ยงให้ผมหาที่พักเอง (นี่คือการกลับกลอกคำพูดของคุณสุชัยครั้งแรก) ไหนๆก็ไหนๆแล้วผมจึงต้องหาหอพักอยู่เองบริเวณใกล้ๆโรงแรม เพื่อความสะดวกในการมาทำงาน
โรงแรมปางสวนแก้วมีอาคารสองหลัง อาคารหลังแรกชื่อว่ารินคำ เป็นสำนักงานของผู้บริหารทุกฝ่าย และคุณสุชัยก็พักอยู่ที่ชั้นสองของอาคารนี้ ชั้นล่างตอนหน้าเป็นล็อบบี้และฝ่ายต้อนรับ ด้านหลังมีบันไดลงชั้นใต้ดินเป็นห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไป ผู้จัดการฝ่ายต้อนรับ ผู้จัดการฝ่ายอาหารและเครื่องดื่ม และห้องประชุมเล็กๆสำหรับประชุมหัวหน้าแผนก ในตอนเช้าที่เรียกว่า Morning Brief) บริเวณล็อบบี้มีค็อกเทลเล้านจ์ ชั้นสองเป็นค๊อฟฟี่ชอฟ และห้องอาหารชื่อ เฟสติวัล กลางคืนมีวงดนตรีชาวฟิลิปปินส์เล่นประจำ
อีกอาคารหนึ่งชื่อว่า “สุเทพวิง” (เอามาจากชื่อดอยสุเทพ) เป็นอาคารค่อนข้างเก่า รับลูกค้าประเภทเซลแมนขายของ ค่าห้องค่อนข้างถูก ซึ่งต่างจากอาคารรินคำที่มีการตกแต่งอย่างดี รับลูกค้าระดับดี ค่าห้องค่อนข้างแพง ที่ชั้นสามของอาคารสุเทพวิงด้านหลังเป็นห้องอาหารขนาดใหญ่ จำหน่ายอาหารไทยจีนตามสั่ง เวลาเปิด 06.30-14.30 น. และเวลา 18.00-24.00 น. แต่ไม่ค่อยมีลูกค้า
โรงแรมปางสวนแก้วมีทางเชื่อมต่อ กับศูนย์การค้ากาดสวนแก้วและอาคารโรงแรมทั้งสอง บริเวณกว้างขวางมาก ดังนั้นจึงมีห้องประชุมขนาดใหญ่จุคนได้ประมาณ 2000 ที่นั่ง และห้องประชุมขนาดกลางและเล็กอีกจำนวนหลายห้อง ซึ่งห้องประชุมเหล่านี้มักจะมีผู้มาใช้บริการเสมอ เป็นรายได้หลักของโรงแรมทางหนึ่ง
ที่โรงแรมปางสวนแก้วนี้ผมพบคนรู้จักกันมาก่อนสองคนคือ คุณชัชวาล สัตตะรุจาวงษ์ อดัตผู้จัดการบริษัทเงินทุนในเครือธนาคารศรีนคร และมาทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านบัญชีและการเงินให้คุณสุชัย เจ้าของโรงแรม อีกคนหนึ่งคือ คุณสมศักดิ์ อดีตผู้จัดการทั่วไปโรงแรมไพลินที่นครสวรรค์ และเป็นเพื่อนกับคุณกมล รัตนวิระกุล นายกสมาคมการบริหารโรงแรมไทย
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”เกษียณงาน”	Posted on ธันวาคม 23, 2010	by หนุ่มร้อยปี ผมค่อนข้างจะโชคดี เพราะก่อนที่ บงล.มหาธนกิจ จก.จะถูกสั่งปิด ผมก็โอนย้ายมาทำงานที่บริษัทแม่ (Holding Company)เครือธุรกิจของคุณเจริญ สิริวัฒนภักดี ที่ถนนสุริวงศ์ คือบริษัท ทีซีซี. จำกัด
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนค้าเงิน”(2/2)	Posted on ธันวาคม 23, 2010	by หนุ่มร้อยปี เมื่อขึ้น พ.ศ.ใหม่ 2539 คุณเจริญ และคุณหญิง วรรณา สิริวัฒนภักดี ใจดีกรุณาเป็นเจ้าภาพเลี้ยงสังสรรค์ต้อนรับปีใหม่ให้ คณะผู้บริหาร บงล.มหาธนกิจ จก. ที่โรงแรมมณเฑียร สุริวงศ์
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนค้าเงิน”(2/1)	Posted on ธันวาคม 22, 2010	by หนุ่มร้อยปี เมื่อผมมาทำงานอย่างเป็นทางการที่นี่แล้ว งานแรกที่ต้องรับผิดชอบคือ การไปดูแลและติดตามการตกแต่งสำนักงานใหม่ ที่ชั้น 34-38 รวม 5 ชั้น อาคารยูไนเต็ดเซ็นเตอร์ ถนนสีลม ตรงข้ามโรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน
สำหรับผังสำนักงานที่กำหนดไว้คือ ชั้นที่ 34 เป็นสำนักงานทั่วไป ชั้นที่ 35 เป็นฝ่ายเงินทุน ชั้นที่ 36 เป็นสำนักงานผู้บริหารระดับสูง ห้องประชุมใหญ่ ห้องประชุมคณะกรรมการบริษัท และผู้บริหารฝ่ายต่างๆ ชั้นที่ 37 เป็นฝ่าย ไอที.ของบริษัท และฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคล และฝ่ายธุรการและจัดซื้อ ชั้นที่ 38 เป็นฝ่ายหลักทรัพย์ มีกระดานหุ้นไฟฟ้าแสดงข้อมูลการซื้อขายหลักทรัพย์ เชื่อมต่อกับตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย มีคอมพิวเตอร์สำหรับให้ลูกค้ามาใช้ในการตรวจสอบข้อมูลต่างๆ ห้องสำหรับพักผ่อนของลูกค้า
การตกแต่งสำนักงานนั้น แบ่งการตกแต่งชั้นละหนึ่งบริษัท เพื่อความสะดวกในการควบคุมดูแลและติดตามงาน ส่วนงานระบบคอมพิวเตอร์นั้นก็มีบริษัทมารับเหมาออกแบบติดตั้งอีกบริษัทหนึ่ง งานระบบโทรศัพท์ทุกชั้นก็มีบริษัทมารับเหมาออกแบบติดตั้งเช่นกัน งบประมาณในการตกแต่งและติดตั้งเฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์โทรศัพท์ ระบบงานคอมพิวเตอร์ ประมาณเกือบร้อยล้านบาท
พูดถึงระบบงานคอมพิวเตอร์นั้น บริษัทจัดห้องๆหนึ่งสำหรับติดตั้งเครื่องเซฟเว่อร์โดยเฉพาะ ติดตั้งเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำตลอด 24 ชั่วโมง พูดก็พูดเถอะ ตอนนั้นผมยังไม่รู้เรื่องคอมพิเตอร์เลย คุณเทพ CEO ของบริษัทกำหนดให้ผู้บริหารระดับตั้งแต่ผู้จัดการแผนกขึ้นไป ทุกฝ่าย มีคอมพิเตอร์ประจำคนละหนึ่งเครื่อง พนักงานทั่วไปใช้เครื่องร่วมกัน และมีระบบการส่งอีเมลภายในบริษัท ทั้งนี้เพื่อลดการใช้กระดาษบันทึกแบบสำนักงานทั่วๆไป และมีระบบการแบ่งชั้นความลับสำหรับผู้บริหารระดับต่างๆ
คอมพิวเตอร์สมัยนั้นยังไม่มีระบบปฏิบัติการแบบวินโดวส์เหมือนวันนี้ เวลาเปิดเครื่องจะใช้งานต้องป้อนคำสั่งให้เครื่องทำงาน ผมเองก็วิตกกังวลใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่มีความรู้ในการใช้คอมพิวเตอร์เลย แม้เจ้าหน้าที่ฝ่าย ไอที.แนะนำวิธีการใช้ตอนติดตั้งเครื่องให้แล้วก็ตาม พอเจ้าหน้าที่กลับไป ผมก็ลืมหมดทันที
เรื่องนี้มิได้เป็นเฉพาะผมคนเดียวนะ แต่มีผู้บริหารจำนวนหลายคนหลายระดับ ทุกฝ่าย เหมือนผมทั้งนั้น บริษัทฯจึงกำหนดหลักสูตรขึ้นมาสอนผู้บริหารให้สามารถใช้งานได้ มิเช่นนั้นคอมพิวเตอร์จะกลายเป็นเครื่องประดับห้องทำงานไป
คุณเทพยังกำหนดระเบียบให้ผู้บริหารต้องดูอีเมลที่เครื่องวันละอย่างน้อยสองครั้ง คือเวลาเช้าที่มาทำงาน และก่อนจะกลับบ้าน เพื่อว่าจะได้รู้ว่าใครส่งอีเมลเรื่องอะไรมา เรื่องนี้สร้างความอีดอัดใจให้ผู้บริหารหลายคน เพราะลืมดูหรือเปิดดูไม่สะดวก เวลาประชุมผู้บริหารประจำเดือนคุณเทพมักจะตำหนิเรื่องนี้เสมอๆ
ผมจึงใช้วิธีโทรศัพท์แจ้งผู้บริหารทุกฝ่ายที่ผมส่งอีเมลไปให้ ทั้งนี้เพื่อมิให้ตกข่าวและถูกตำหนิในที่ประชุม นอกจากนี้ผู้บริหารระดับผู้อำนวยการฝ่ายทุกฝ่าย บริษัทฯยังจัดซื้อโทรศัพท์มือถือ ระบบ GSM ของ AIS ที่นับว่าทันสมัยสุดๆพร้อมกับเพจเจอร์ให้ใช้ฟรีๆ อีกด้วย
สถานะของผู้บริหารระดับผู้อำนวยการสำนักและฝ่ายทุกฝ่าย ยังมีห้องทำงานส่วนตัว รถยนต์ประจำตำแหน่ง อาทิ ระดับผู้อำนวยการได้รถยี่ห้อ โตโยต้า โคโรนา ผู้อำนวยการอาวุโส ได้รถยี่ห่อ ฮอนดา แอ็คคอร์ด ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการได้รถ วอลโว่ กรรมการผู้จัดการได้รถยี่ห้อ เบนซ์ ประธานกรรมการบริหารหรือ CEO ได้รถยี่ห้อ BMW ซีรี่ส์ 5 พร้อมคนขับรถประจำตำแหน่ง เป็นต้น ทั้งนี้ยังให้ใช้น้ำมันฟรีแบบไม่จำกัดด้วย
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนค้าเงิน”(2)	Posted on ธันวาคม 22, 2010	by หนุ่มร้อยปี ภาคมัชฌิมวัยจะจบลงตอนนี้ เพราะตอนนี้ผมอายุ 58 ปีแล้ว คงจะไม่สามารถโลดแล่นไปในยุทธจักรธุรกิจได้มากมายนัก
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนทำหนังสือ”(2)	Posted on ธันวาคม 21, 2010	by หนุ่มร้อยปี เมื่อประมาณปลายปี พ.ศ. 2537 ผมได้รับการชวนจากคุณไพบูลย์ สำราญภูติ ให้มาร่วมงานกันอีกที่ นิตยสาร “ชีวิตต้องสู้” รายสัปดาห์ ซึ่งเป็นหนังสือในเครือของ นสพ.”ผู้จัดการ” โดย สนธิ ลิ้มทองกุล เป็น(เป็นผู้ก่อตั้ง)
โพสท์ใน คนทำหนังสือ	|
ข้างหลังชีวิต ภาคมัชฌิมวัย ตอน”คนขายบ้าน”(4)	Posted on ธันวาคม 17, 2010	by หนุ่มร้อยปี เมื่อครั้งที่ผมไปเข้าอบรมหลักสูตร”เดอะบอสส์” รุ่นที่ 13 นั้น ผมไปพบกับลูกชายเจ้าของโรงหนังบางแครามา (พ.ศ. 2511) ตอนนั้นยังเป็นเด็กหนุ่มชอบสนุก ขับรถยนต์ BMW 2000 รุ่นล่าสุดสมัยนั้น เที่ยวกลางคืนเกือบทุกคืน เพราะพ่อเป็นเถ้าแก่โรงหนัง ผมเรียกชื่อเล่นเขาว่า “เสี่ยเจียง” วันนี้เขาคือ กำพล แสงเรืองกิจ เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท สินทรัพย์นคร จำกัด มาเข้าอบรมรุ่นที่ 14
ข้างหลังชีวิต	บลอกที่ WordPress.com . Post to