แก้ไขล่าสุด ใน วันอังคารที่ 06 พฤศจิกายน 2012 เวลา 23:43	เขียนโดย นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา วันพฤหัสบดีที่ 11 มิถุนายน 2009 เวลา 23:55
เช้าวันที่อากาศสดใส แดดอ่อนๆ นำความอบอุ่นเข้ามาทางหน้าต่าง และที่โต๊ะริมหน้าต่างนั่นเอง น้องจ๋ากำลังใช้นิ้วเล็กๆ ขุดดินในกระถางให้เป็นรู ค่อยๆ หยอดเมล็ดพืชอ้วนๆ สีดำ ลายทางลงไปหนึ่งเมล็ด กลบดินอย่างระมัดระวัง รดน้ำจนดินชุ่ม มือน้อยๆ ของน้องจ๋ามอมแมม แต่เธอยิ้มอย่าง ภูมิใจหยดน้ำเล็กๆ จากปลายฝักบัวรดน้ำแย่งกันซึมลงดินอย่างรวดเร็ว กระทั่งมาเจอกับเมล็ดพืช บรรดาหยดน้ำส่งเสียงทักทาย “สวัสดีจ้ะ” “โตเร็วๆ นะจ๊ะ” “ขอบคุณมากจ้ะ” เมล็ดพืชกล่าวตอบ แม้ที่นี่จะมืด แต่เธอก็รู้สึกอบอุ่น
1 วัน 2 วัน 3 วัน ผ่านไป น้องจ๋ารดน้ำให้เมล็ดพืชทุกเช้า จนเช้าวันที่ 4 เมล็ดพืชได้งอกจนแทงยอดขึ้นมาพ้นดินเป็นต้นกล้าเล็กๆ เธอเฝ้ารอเวลาที่น้องจ๋าจะตื่นขึ้นมาเห็นเธอ
ต้นกล้ามองด้วยความรู้สึกน้อยใจ แต่แล้วน้องจ๋าก็หันมาเห็นเธอจนได้ น้องจ๋าตาโตด้วยความตื่นเต้น ยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ได้เห็นต้นกล้า ต้นกล้าดีใจ น้องจ๋ารดน้ำให้ต้นกล้าจนดินชุ่มเหมือนเคย แต่วันนี้ต้นกล้ารู้สึกสดชื่นกว่าทุกวัน คุณแม่พาน้องจ๋าออกจากห้อง ไปอาบน้ำ ดอกกุหลาบสาวหันมาก้มลงมองต้นกล้า “เธอนี่หน้าตาน่าเกลียดจริงๆ ชื่ออะไรน่ะ” ต้นกล้าตกใจ เธอก้มหน้าแล้วตอบอ้ำอึ้ง “ฉันยังไม่รู้เลยจ้ะ” ดอกกุหลาบทำเสียงสูง “อะไรกัน ..ไม่รู้ เธอไม่รู้เหรอว่าเธอเป็นใคร ช่างน่าสงสารจริงๆ เด็กน้อย แล้วเธอจะมีดอกสวยๆ อย่างฉันมั้ยเนี่ย” ต้นกล้ารู้สึกต่ำต้อยจนอยากจะกลับลงไปอยู่ใต้ดินอย่างเดิม เธอตอบเสียงเบาและสั่นเครือ “..ฉันก็ยังไม่รู้เลยจ้ะ..” “โถๆ ..เจ้าเด็กน้อย” ดอกกุหลาบสาวรำพึงรำพันกับต้นกล้า แล้วก็หันหน้าไปชื่นชมความงามของตัวเองในเงาสะท้อนที่กระจกหน้าต่าง
คืนวันผ่านไป ทุกๆ เช้า น้องจ๋ายังคงรดน้ำให้ต้นกล้า ต้นกล้าโตขึ้นมาก ลำต้นเริ่มแข็งแรง มี ใบสีเขียวๆ เพิ่มขึ้นหลายใบ ส่วนดอกกุหลาบก็กำลังเบ่งบานเต็มที่ เธอกล่าวอย่างเริงร่ากับต้นกล้า “เจ้าเด็กน้อยดูฉันสิ ฉันเป็นสาวสะพรั่งแล้ว เห็นมั้ย..” ต้นกล้ามองตาไม่กระพริบ “เธอสวยจริงๆ เลย” แล้วต้นกล้าก็ลำบากใจที่จะถามบางอย่าง “เอ่อ..ฉันไม่รู้ว่า ..คือว่า ฉันไม่รู้จริงๆ แล้วฉันก็อยากรู้ว่า เธอ..ชื่ออะไร” ดอกกุหลาบสาวทำตาโต “เธอไม่รู้จักราชินีแห่งดอกไม้หรอกเหรอ” ต้นกล้าได้แต่ก้มหน้า ดอกกุหลาบรู้สึกผิดอยู่นิดหน่อย “ขอโทษที ..เธอยังเด็กนี่นะ ฉันชื่อกุหลาบ” ต้นกล้าเงยหน้าขึ้นมอง “กุหลาบ.. ฉันอยากสวยอย่างเธอจัง”
กุหลาบกลีบสุดท้ายร่วงลงบนดินในกระถาง ต้นกล้าก้มลงมอง น้ำตาของเธอหยดลงบนดินจนชุ่ม ต้นกล้าไม่รู้ตัวเลยว่าเธอได้กลายเป็นดอกไม้แล้ว ดอกไม้เล็กๆ ของเธอโตขึ้น โตขึ้น แสงตะวันสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง แต่วันนี้ดอกไม้รู้สึกว่าเธอสัมผัสกับความอบอุ่นได้เป็นพิเศษกว่าทุกวัน เธอหันหน้าไปรับความอบอุ่นนั้นอย่างเป็นสุข น้องจ๋าตื่นขึ้น รีบลุกจากเตียงมาที่โต๊ะริมหน้าต่าง ดอกไม้ไม่เคยเห็นเด็กน้อยมีสีหน้าดีใจอย่างวันนี้มาก่อน “คุณแม่ขา ..ทานตะวันของหนูบานแล้วค่ะ”