
Polish: 

W 1987 Margaret Thatcher powiedziała:
"Nie ma czegoś takiego jak społeczeństwo. Są tylko pojedynczy mężczyźni, kobiety i rodziny"
To krótkie zdanie stało się jednym z
jej najbardziej niesławnych cytatów.
Krytycy Thatcher uznali to za dowód jej
znieczulicy i braku empatii
charakteryzujący czas jej urzędowania na stanowisku premiera.
Ten pogląd stał się związany do tego stopnia
z jej wizerunkiem oraz wizerunkiem
całej Partii Konserwatywnej,
że kiedy David Cameron został liderem partii
po prawie dwudziestu latach, czuł się zobowiązany do nawiązania do wypowiedzi Thatcher, mówiąc:
"Istnieje coś takiego jak społeczeństwo.
To po prostu coś innego niż państwo"
Jednak sam cytat
jest często wyrywany z kontekstu.
Było to tak naprawdę spontaniczne spostrzeżenie
którym Thatcher podzieliła się podczas wywiadu
z magazynem Woman's Own.
Pełny wyciąg brzmi:

„Myślę, że przeszliśmy
przez okres, kiedy wielu dzieciom i dorosłym
dano do zrozumienia:
"Mam problem, ale to robota rządu

English: 

In 1987, Margaret Thatcher said,
"There is no such thing as society. There are individual men and women and there are families."
This short phrase proved to be one
of the most infamous quotes of her career.
To Thatcher's critics,
it was an expression
of the callousness and cold-heartedness
typified her time as Prime Minister.
And this view became so closely entwined
with her image and the image
of the Conservative Party generally,
that when David Cameron
became party leader
almost 20 years later, he felt compelled to revise it, saying,
"There is such a thing as society.
It's just not the same thing as the state."
The quote itself, however,
is often taken out of context.
It was actually an off the cuff remark
that Thatcher gave during an interview
to Woman's Own magazine.
The full extract reads,

"I think we have gone
through a period when too
many children and people
have been given to understand,
"I have a problem, it
is the government's job

Russian: 
ТЕМЗА
- В 1987 году Маргарет Тэтчер заявила,
что общества как такового не существует.
Есть отдельные мужчины и женщины,
есть семьи.
Эта фраза, пожалуй, осталась
одной из самых незаметных в ее карьере.
Для критикующих Тэтчер
фраза явилась выражением
бессердечности и бесчувственности
столь характерных для
премьер-министра в то время.
И фраза отлично вписалась
в ее имидж, да и в имидж
партии консерваторов в целом,
где лидером партии стал Дэвид Кэмерон,
но 20 лет спустя, он был вынужден
пересмотреть фразу, заявив,
что общество существует.
Просто это не то же
самое, что государство.
Однако сама по себе цитата
часто вырывают из контекста.
На самом деле, это было
неуместное замечание,
которое Тэтчер сделала, давая интервью
для женского журнала.
Между тем полный вариант звучит
так: "Я полагаю, мы прошли
тот период, когда детей
слишком много, и людям
необходимо понять,
у меня проблема, и это
задача правительства -

Russian: 
разобраться с ней, или
так: у меня проблема,
и я пойду и получу
разрешение справиться с ней.
Я - бездомный, правительство
должно дать мне дом.
Они просят общество решить их проблемы,
но что такое общество?
Общества как такового не существует.
Есть отдельные мужчины
и женщины, есть семьи,
и правительство ничего не может сделать,
могут только люди, оглянитесь на себя.
Обеспечивать себя - это наша забота,
а затем можно посмотреть,
чем помочь соседям.
Жизнь держится на взаимности,
а люди хотят слишком часто иметь права,
но никаких обязанностей.
Но нельзя иметь только права,
сначала должны быть обязанности.
Общества как такового не существует.
Есть лишь живая ткань из
мужчин и женщин, для людей
красота этой ткани,
то есть качество нашей
жизни, зависит от того,
насколько готовы мы сами
брать ответственность на себя,
насколько каждый из нас готов повернуться
и помочь нашим усилиям ради
тех, кому не так повезло.
ЧЕРНОБЫЛЬ И ЛИЧНАЯ ОТВЕТСТВЕННОСТЬ
♪ Враг - это просто друг,
который вам не нравится ♪
♪ Сейчас вам трудно ♪

English: 
to cope with it," or, "I have a problem,
I will go and get a grant to cope with it."
"I am homeless, the
government must house me!'
And so they are casting
their problems on society
and who is society?
There is no such thing.
There are individual men and
women, and there are families,
and no government can do anything except
through people, and people
look to themselves first.
It is our duty to look after ourselves
and then also to help
look after our neighbor.
And life is a reciprocal business,
and people have got the entitlements
too much in mind without the obligations.
Because there is no such
thing as an entitlement
unless someone has
first met an obligation.
There is no such thing as society.
There is a living tapestry
of men and women and people
and the beauty of that tapestry
and the quality of our lives will depend
on how much each of us is prepared
to take responsibility for ourselves
and each of us is prepared to turn round
and help by our own efforts
those who are unfortunate.

Polish: 
sobie z tym poradzić ”lub  "Mam problem,
więc pójdę i dostanę dotację, aby sobie z tym poradzić ”.
"Jestem bezdomny - rząd musi dać mi mieszkanie"
Przez to składają swoje problemy na barki społeczeństwa,
ale kim lub czym jest społeczeństwo?
Nie ma czegoś takiego.
Są indywidualni mężczyźni i
kobiety, są rodziny,
i żaden rząd nie może zrobić nic bez
pomocy ze strony pojedynczych ludzi, a ludzie dbają przede wszystkim o swój interes.
Naszym obowiązkiem jest dbać o siebie,
a potem także pomóc 
opiekować się naszym sąsiadem.
Życie to wspólny, wzajemny interes,
a ludzie myślą zbyt dużo o przywilejach,
a zbyt mało o obowiązkach.
Nie ma czegoś takiego jak przywilej,
chyba że najpierw spełniło się obowiązek.
Nie ma czegoś takiego jak społeczeństwo.
Jest żywy gobelin złożony z ludzi, mężczyzn i kobiet
i piękno tego gobelinu
i jakość naszego życia będą zależały
od tego, na ile każdy z nas jest przygotowany na
wzięcie odpowiedzialności na siebie
i na ile każdy przygotowany jest na
pomoc ludziom w gorszej sytuacji od nas.

Russian: 
♪ Но очень скоро все будет хорошо ♪
- "Чернобыль" - это мини-сериал,
выпущенный HBO и Sky,
его создал Крэйг Мазин.
Он вышел в первой половине
2019 года и был весьма хорош.
Роли исполнили Джаред Харрис, Эмили Уотсон
и Стеллан Скарсгорд, сериал номинировался
на несколько "Эмми". Я полагаю,
это такая премия за удачные работы?
В этом шоу показан ряд реальных событий
с 1986 года,
по-моему, в Германии.
Думаю, это было в Германии,
как-то я не обратил внимания.
И что-то там вроде случилось на фабрике?
Что-то я запамятовал,
но они там так своеобразно одевались,
прямо как пекари.
Да, именно как пекари.
Они выпекали что-то очень важное,
может, печенья?
Такой очаг, рядом немецкие пекари,
они пекут, а печенья взорвались,
и это все очень плохо.
Потому что повсюду
разлетелось тесто от печенья,
а если есть сырое тесто, можно заболеть,
а оно разошлось по всей Европе,
теперь каждый мог получить
пищевое отравление.
И все немецкие ученые и пекари
должны решить, что с этим всем делать.
И много людей оказались в таком положении,

English: 

Chernobyl was a TV mini-series
produced by HBO and Sky,
and created by Craig Mazin.
It aired in the first half
of 2019 and was really good.
It starred Jared Harris, Emily Watson
and Stellan Skarsgard, and was nominated
for several Emmys, which I think
is some kind of award for old media?

The show dramatizes a set of real-life events
from 1986 which happened in, uh...
Germany?
I think it was Germany,
I wasn't really paying attention.
And it was some kind of accident at a factory?
I don't really remember,
but based on the way they were dressed
I think they were all
supposed to be bakers.
Yeah, yeah, bakers.
And they have to bake some very important
cookies or something.
So the oven, where these German bakers
are baking the cookies explodes,
and that's very bad.
Because the cookie dough goes everywhere,
and eating raw cookie
dough can make you sick,
so if it spreads across Europe
everybody could get food poisoning.
And all the German scientists and bakers
have to figure out what
they're gonna do about it.
And a lot of the people
who are in the position

Polish: 

"Czarnobyl" był miniserialem telewizyjnym
wyprodukowanym przez HBO i Sky
i stworzonym przez Craiga Mazina.
Został wyemitowany w pierwszej połowie
2019 roku i był naprawdę niezły.
Wystąpili w nim Jared Harris, Emily Watson
i Stellan Skarsgard, został nominowany
do kilku nagród Emmy, co chyba
jest jakąś nagrodą przeznaczoną dla starych mediów?
Serial opiera swoją fabułę na prawdziwych wydarzeniach
z 1986 roku, które rozgrywały się w, eee...
Niemczech?
Tak, myślę, że to było w Niemczech,
nie zwracałem za bardzo uwagi.
I to był jakiś wypadek w fabryce?
Naprawdę nie pamiętam,
ale w oparciu o to, jak się ubierali,
myślę, że oni wszyscy mieli być piekarzami.
Taak, piekarzami.
I muszą upiec kilka bardzo ważnych
ciasteczek czy coś.
Więc piekarnik, gdzie ci niemieccy piekarze
pieczą ciasteczka, wybucha,
i to bardzo źle.
Ponieważ ciasto na ciasteczka jest wszędzie,
a jedzenie surowego ciasta
 może sprawić, że będziesz chory,
więc jeśli rozprzestrzeni się po Europie
wszyscy mogliby dostać zatrucia pokarmowego.
I wszyscy niemieccy naukowcy i piekarze
muszą zdecydować, co z tym zrobić.
I wielu ludzi, którzy mają władzę i pozycję potrzebną

Russian: 
что делали что-то, отрицая проблему.
Вы наверно думаете, что
взрыв ядерного реактора
было бы легко пропустить,
но они говорят нет, это
просто бак с водородом,
уровень радиации безопасный,
волноваться не о чем.
Они не хотели смотреть фактам в лицо,
поскольку это предполагает
ответственность.
У Советов была своя
версия фальшивых новостей.
Они называли это паникерством,
много людей говорили
да нет, смотрите, ясно
же, что реактор взорвался,
радиация начала распространяться,
если с этим ничего не сделать,
вся Европа станет необитаемой,
но таких паникеров устраняли.
- Слушайте, там на крыше графит.
Все здание взорвалось.
И ядро теперь открыто.
- Не понимаю, как отсюда можно это узнать.
- Ох, ради бога!
Посмотрите на свечение, это
радиация ионизирует воздух.
- Пока не посмотрим, трудно сказать.
- Сеймур, у нас пожар!
- Нет, мам, это просто северное сияние.
- Герой сериала,
профессор Валерий Легасов,
показан, как единственный
здравомыслящий человек,
который пытается предотвратить
беду, пока не стало поздно.

Polish: 
do zrobienia czegoś zaprzecza problemowi.
Można by pomyśleć, że
wybuch reaktora jądrowego
trudno przegapić
ale oni mówią: "Nie, wybuchł tylko zbiornik z wodorem,
poziomy promieniowania są bezpieczne,
nie ma się czym martwić.
Nie chcą zmierzyć się z faktami,
ponieważ może to oznaczać,
że są odpowiedzialni.
Sowieci mieli ich
własną wersję "fake newsów”.
Nazywali to "alarmizmem” i wielu ludzi
mówiących: „Nie, patrzcie, reaktor wyraźnie eksplodował,
promieniowanie się rozprzestrzenia,
jeśli nic z tym nie zrobimy,
cała Europa będzie niemożliwa do zamieszkania!"
zostało uznanych za alarmistów.

"Patrz, to grafit na dachu.
Cały budynek został wysadzony w powietrze.
Rdzeń jest odsłonięty! ”

"Nie widzę, jak możesz to stąd stwierdzić”.
"Och, na miłość boską.
Spójrz na ten blask! To promieniowanie jonizujące powietrze! ”
"Czego nie widzimy, nie wiemy”.

"Seymour, dom się pali!”

"Nie mamo, to tylko zorza polarna”.
Główny bohater serialu, profesor Walerij Legasow,
jest przedstawiany jako jedyny rozsądny człowiek
próbujący powstrzymać katastrofę, zanim będzie za późno.

English: 
to do something deny the problem.
You'd think that a
nuclear reactor exploding
would be pretty hard to miss,
but they say no, it was just
a hydrogen tank going pop,
the radiation levels are safe,
it's nothing to worry about.
They don't wanna face the facts
because that might mean
that they are responsible.
The Soviets kind of had their
own version of "fake news."
They called it "alarmism," and a lot of the people
who say, "No look, the reactor has clearly exploded,
there's radiation spewing out,
if we don't do something about it,
all of Europe is gonna
end up uninhabitable!'
they get dismissed as alarmists.

"Look, that's graphite on the roof.
The whole building's been blown open.
The core's exposed!"

"I can't see how you can tell that from here."
"Oh, for god's sakes.
Look at that glow! That's radiation ionizing the air!"
"What we can't see we don't know."

" Seymour, the house is on fire!"

"No mother, it's just the Northern Lights."
The protagonist of the series, Professor Valery Legasov,
is portrayed as being the one sane man
trying to contain the disaster before it's too late.

Polish: 
Jak mówi stare powiedzenie, w krainie niewidomych jednooki jest uznawany za virtue signallera i wzrokistę.
Pod względem tego, kto jest przedstawiany jako antagonista,
serial wydaje się nas prowadzić
w stronę gościa, który nazywa się Anatolij Diatłow,
jako ponoszącego największą winę za to, co się wydarzyło.
To właśnie on dowodził tamtej nocy
i dokonał kilku ryzykownych decyzji,
które stworzyły
warunki wypadku.
Według zarówno twórców programu
jak i kilku wybitnych historyków,
był także ogromnym dupkiem.

"Zamknij się, kurwa, i wykonuj swoją pracę.
Co zrobiłeś?!
Jak, kurwa, dostałeś tę pracę?!
I ta laska podchodzi do mnie
i ona jest jak "Hej,
nie jesteś tym kolesiem?
A ja mówię: "Ta, wiadomo”.


"Przepraszam."
Serial jednak pokazuje także,
że to nie do końca wina Diatłowa.
W rzeczywistości, w trakcie wybuchu w Czarnobylu
były akurat przeprowadzane testy bezpieczeństwa,
więc wiele
środków bezpieczeństwa zostało 
wyłączonych jako ich część.
Diatłow był pod presją ze strony szefostwa

Russian: 
Как говорится, в стране слепых
одноглазый будет считаться
зрячим и всевидящим.
Если посмотреть на отрицательного героя,
в этом шоу самый главный -
Анатолий Дятлов,
это главный злодей.
Это он был ответственным той ночью,
он принял ряд очень опасных решений,
что и создало предпосылки к аварии.
И в соответствии как с материалами шоу,
так и с подлинными
историческими материалами,
он как раз был тем еще [пип] киным сыном.
- Заткнись и делай свое дело.
Ты что делаешь?
Ты что тут понаделал?
- И тут ко мне приходит эта телка,
такая, типа, "разве ты не тот самый?"
Да пофиг.
ДОЗИМЕТР ПОКАЗЫВАЕТ НОЛЬ
- Простите.
- Хотя в шоу показано,
что виноват не только Дятлов.
На самом деле они там запустили
проверку безопасности,
когда Чернобыль взорвался,
так что множество обычных
сбоев не стали частью трагедии.
И на Дятлова сильно давили его начальники,

English: 
As the old saying goes, in the land of the blind, the one-eyed man is called a virtue signaller and sightcuck.
In terms of who gets the most
bad guy coded screen time,
the show seems to be leading us
towards suspecting this
dude, Anatoly Dyatlov,
as being the main culprit.
He was in charge on the night
and he made a bunch of
very dangerous decisions
which created the
conditions for the accident.
And according to both the show
and several distinguished historians,
he was also a massive f*****g dickhead.

"Shut the f**k up, and do your job.
What did you do?!
How the f**k did you get this job?!
And this chick comes up to me
and she's all like, "Hey
aren't you that dude?"
And I'm like, "YEAH WHATEVER."


"I apologise."
Although the show also demonstrates
that it's not entirely Dyatlov's fault.
In real life, they were
running a safety test
when Chernobyl exploded,
so a lot of the usual
failsafes have been
turned off as part of it.
And Dyatlov was under
pressure from his bosses

Polish: 
aby zakończyć je jak najszybciej, aby oni
wszyscy mogli awansować.
Musiało to jednak zostać opóźnione, a nowa zmiana pracowników
nie wiedziała tak naprawdę
co mieli robić.
Reaktor miał wadę w swojej konstrukcji, która
spowodowała, że eksplodował, gdy wciśnięto
przycisk wyłączania awaryjnego.
I chociaż wielu naukowców
wiedziało o tej wadzie już wiele lat wcześniej,
rząd zdecydował się to ukryć.
W zależności od tego, jak to postrzegasz,
można również powiedzieć, że serial
trochę obwinia socjalizm.
Twórca Craig Mazin
powiedział, że chciał
opowiedzieć historię o kłamstwach,
które według niego są tak samo istotne
w kontekście współczesnej Ameryki
jak i w kontekście Rosji Radzieckiej.
Niektórzy jednak skorzystali z okazji,
aby doczytać się w nim bardziej stronniczego komunikatu,
zwłaszcza, że ​​zwykle
mniej więcej raz na odcinek
jakaś postać niemalże zwraca się do kamery
i mówi: "Czy wiesz,
Związek Radziecki był zły?!”

"Jestem fizykiem nuklearnym.
Ty zanim byłeś zastępcą sekretarza
pracowałeś w fabryce obuwia”.

"Tak, pracowałem w fabryce obuwia,

Russian: 
чтобы за его действия
их повысили по службе.
Но нужно было подождать,
когда придет новая смена,
тогда эти новые люди уж точно
не будут знать, что они делают.
Там еще в реакторе был дефект конструкции,
который вызвал взрыв, когда нажали
кнопку аварийной остановки.
И хотя многие ученые на самом деле
знали об этом дефекте уже много лет,
но правительство это скрывало.
В зависимости от вашего
отношения к предмету,
можно сказать, что шоу
выставляет социализм в невыгодном свете.
Создатель шоу, Крейг
Мазин, сказал, что он хотел
рассказать историю про
обман, она соответсвует
реалиям современной Америки в той же мере,
что и Советской России.
Но некоторые комментаторы
пользуются случаем
находить там больше партизанских посланий,
особенно на примере одного эпизода,
где несколько персонажей говорят на камеру
знаете что? Что Советский Союз был плохой!
- Я ведь ядерный физик.
А вы, прежде, чем стали руководителем,
работали на обувной фабрике.
- Да, я работал на обувной фабрике,

English: 
to just get it done so they
could all get promoted.
But it had to be delayed, and
then there was a shift change
so the new guys coming
in didn't really know
what they were doing.
There was also a crucial
design flaw with the reactor
that caused it to explode when they pushed
the emergency shutdown button.
And even though a lot of scientists
actually knew about that design
flaw for years beforehand,
it had been covered up by the government.
Depending on how you read it,
you could also say that the show
blames socialism a little bit.
Creator Craig Mazin
has said that he wanted
to tell a story about lies,
which he says is relevant
to the contemporary America
as much as it is Soviet Russia.
But some commentators
have jumped at the chance
to read a more partisan message into it,
especially since, usually
about once per episode,
some character all but turns to camera
and goes, "Did you know,
the Soviet Union was bad?!"

"I'm a nuclear physicist.
Before you were deputy secretary
you worked in a shoe factory."

"Yes, I worked in a shoe factory,

English: 
and now I'm in charge.
To the workers of the world."

So Chernobyl poses some interesting
philosophical questions
about responsibility
and people's relationships to
the societies they live in.
And in case you think this
just like a one time event
that can't teach us much now,
there are a lot of parallels
between the Chernobyl nuclear disaster
and say, the American
AIDS crisis of the 1980s.
That's another scenario where scientists
were fighting against an invisible enemy
and the government didn't
wanna listen so people died.
Or, kind of an obvious parallel
I guess, climate change!
Something a little closer
to home for me though,
the Grenfell fire.
In 2017 a tower block in
Kensington caught fire
and 72 people died.
Kensington's a pretty posh bit of London,
but the tower was mainly social housing,
so there was a lot of people
from low income families
and a lot of people of color.

Polish: 
a teraz ja rządzę.
Za pracowników świata”

Czarnobyl zadaje więc trochę interesujących
pytań filozoficznych
o odpowiedzialności
i relacjach ludzi do społeczeństw, w których żyją.
A jeśli myślisz o tym jak o jednorazowym wydarzeniu,
które nie może nas już wiele nauczyć,
istnieje wiele podobieństw
między katastrofą nuklearną w Czarnobylu
i powiedzmy, amerykańskim
kryzysem AIDS w latach 80.
To kolejny scenariusz, w którym naukowcy
walczyli z niewidzialnym wrogiem
a rząd nie chciał ich słuchać, a skutkiem była śmierć ludzi.
Lub coś w rodzaju oczywistej paraleli - zmiana klimatu!
Coś bliższego mi personalnie,
pożar Grenfell.
W 2017 r. wieżowiec w
Kensington zapalił się
i 72 osoby zmarły.
Kensington to dość bogaty kawałek Londynu,
ale w budynku znajdowały się głownie mieszkania socjalne,
więc było tam dużo ludzi
z rodzin o niskich dochodach
i wiele osób, które nie były białe.

Russian: 
а теперь я отвечаю
за рабочих всего мира.
- И вот так показана позиция
лидера Профсоюзов, Джереми Корбина.
- Итак, в "Чернобыле" ставятся некоторые
интересные философские
вопросы об ответственности
и об отношении людей к
обществу, в котором они живут.
И если вы считаете это подходящим случаем,
то одно это событие может
многому нас научить,
можно провести много параллелей
между Чернобыльской ядерной аварией
и, скажем, кризисом
СПИДа в Америке в 80-х.
Это другой сценарий, где ученые
боролись против невидимого врага,
а правительство не хотело
знать, что умирают люди.
Или взять другую параллель
- изменение климата.
Или что-то еще более близкое мне,
пожар в здании Grenfell Tower в Лондоне.
В 2017 году в Кенсингтоне возник пожар,
где погибли 72 человека.
Кенсингтон - довольно
шикарный район Лондона,
но башня в основном
занята социальным жильем,
и там множество семей с малым доходом,
люди любого цвета кожи.

English: 
It was later discovered that
the outside of the tower
was covered in flammable cladding
that allowed the flames
to spread way beyond
what the interior was
designed to cope with.
That cladding had been
installed the year before,
and the reason they went
with the flammable one
is the local council had
outsourced management
of its social housing to another body,
who decided the flammable
stuff was cheaper,
despite being warned
that it was dangerous,
and despite the residents of the tower
saying for years that the fire safety measures were inadequate.
All of that occurred against a background
of Conservative and Liberal Democrat governments
cutting public spending in response
to the 2008 financial crash,
a group of policies known as Austerity.
Some of the survivors were reluctant to speak up
for fear of being deported, which exists
against the background of my country
having gotten very hostile to migrants
in the last few years.
And as of April this year, some survivors
still hadn't been rehoused and some towers
still have that flammable cladding on.
Just like the Chernobyl disaster was
in the minds of some people a symbol

Polish: 
Później okazało się, że wieża z zewnątrz
została pokryta łatwopalną okładziną
która pozwolił płomieniom
rozprzestrzeniać się znacznie dalej
niż zakładał projekt wnętrza.
Okładzina była położona już rok wcześniej,
a powodem, dlaczego wybrali łatwopalną,
było to, że lokalna rada przekazała kontrolę nad
ich mieszkaniami socjalnymi innemu organowi,
który zdecydował, że łatwopalne
rzeczy były tańsze
pomimo ostrzeżenia o niebezpieczeństwie
i pomimo mieszkańców wieży
powtarzających przez lata, że ​​środki bezpieczeństwa przeciwpożarowego były nieodpowiednie.
Wszystko to miało miejsce na tle
rządów konserwatywnych i rządów liberalnych demokratów
ograniczających wydatki publiczne w odpowiedzi
na krach finansowy w 2008 r.,
zbiorem zasad, znanych jako polityka zaciskania pasa.
Niektórzy z ocalałych nie chcieli się wypowiadać
z obawy przed deportacją, która zaistniała
na tle mojego kraju,
który stał się bardzo wrogo nastawiony do migrantów
w ciągu ostatnich kilku lat.
Od kwietnia tego roku niektórzy ocaleli
wciąż nie otrzymali nowych mieszkań, a niektóre wieże
nadal mają na sobie tę łatwopalną powłokę.
Tak jak katastrofa w Czarnobylu była
w umysłach niektórych osób symbolem

Russian: 
Позже обнаружилось, что снаружи башня
была покрыта горючим материалом,
поэтому пламя распространилось так быстро,
хотя внутри мебель была огнеупорной.
Это покрытие было установлено годом ранее,
а причина, по которой они
взяли огнеопасный материал,
в том, что чиновник, который
занимался администрированием
этого социального жилья,
нанял другого человека,
который решил, что горючий
материал будет дешевле,
хотя его предупреждали об опасности,
хотя обитатели башни годами говорили,
что пожаробезопасность у них
совершенно не обеспечивается.
Все это произошло на
фоне обсуждений, которые
консерваторы и либеральные
демократы из правительства
устроили в качестве ответной меры
на финансовый кризис 2008 года,
так называемой политики жесткой экономии.
Некоторые из оставшихся в
живых высказывались неохотно
из страха быть депортированными,
который всегда есть
у нас в стране,
мы всегда не слишком рады мигрантам
в последние несколько лет.
И как в апреле этого года,
некоторых из выживших
до сих пор не переселили,
а некоторые здания
все еще обложены горючими материалами.
Так же, как чернобыльская авария
для многих людей стала символом

English: 
of the late Soviet
union, the Grenfell fire
became a kind of symbol of contemporary Britain.

"Is this really the way it all works?
An uninformed, arbitrary decision
that will cost who knows how many lives
made by some apparatchik,
some career party man?"

Also, just as a side note,
this doesn't really have anything
to do with the philosophy,
but the acting in this
show is really good,
especially the physical acting!

A lot of people think acting for camera
just happens in shots like
this, from the shoulders up
or sometimes close up
and extreme close up,
'cause that shows you what
we in the acting industry
call the "face,"
(technical term)
but really, acting takes your whole body.
Look at this scene here.
Even with the audio removed, you can tell so much
about the characters just from their body language.
And this great cute little moment
where Professor Legasov doesn't know where to stand!
The actors had a dedicated movement coach,
Imogen Knight, and she did so f*****g good!
Oh, you know what else is excellent?
The casting.
Look at this quick scene where
Legasov is buying cigarettes

Polish: 
nieistniejącego już Związku Radzieckiego, pożar Grenfell
stał się rodzajem symbolu współczesnej Wielkiej Brytanii.

"Czy to wszystko naprawdę tak działa?
Niedoinformowana, arbitralna decyzja
która będzie kosztować, kto wie, ile żyć
podjęta przez jakiegoś aparatczyka? ”

Ponadto, tak na marginesie,
to tak naprawdę nie ma nic
wspólnego z filozofią,
ale aktorstwo w tym serialu jest naprawdę dobre,
zwłaszcza aktorstwo ciałem!
Wiele osób myśli, że gra filmowa
jest widoczna tylko w takich ujęciach jak
to, od ramion w górę
lub czasem z bliska
i w ekstremalne zbliżeniu,
bo to pokazuje co
my w branży aktorskiej
nazywamy "twarzą”
(pojęcie techniczne)
ale tak naprawdę do aktorstwa potrzebne jest całe twoje ciało.
Spójrz na tę scenę tutaj.
Nawet przy usuniętym dźwięku możesz  powiedzieć bardzo dużo
o postaciach, bazując na ich języku ciała.
I ten wspaniały uroczy krótki moment
gdzie profesor Legasow nie wie, gdzie stanąć!
Aktorzy byli pod opieką specjalnej trenerki ruchu,
Imogen Knight, która wykonała cholernie dobrą robotę!
O, i wiesz co jeszcze jest doskonałe?
Casting.
Spójrz na tę krótką scenkę, w której
Legasow kupuje papierosy

Russian: 
падения Советского
Союза, пожар на Grenfell
стал символом современной Британии.
- Неужели это все так и есть?
Безграмотное, случайное решение,
которое обречет бог знает сколько жизней,
принимает какой-то карьерист-аппаратчик.
- Вот еще, просто замечание,
с этой философией уже ничего не поделаешь,
но действия в этом шоу
выстроены очень хорошо,
особенно физические действия.
Многие люди, играя на камеру,
выглядят вот так, расправив плечи
и слишком выставляясь,
они же хотят показать лицо,
свои лучшие стороны,
как здесь говорят.
Но на самом деле в действии
участвует вся фигура.
Посмотрите вот эту сцену.
Даже без звука вы можете сказать многое
об этих персонажах просто
изучая их движения.
И этот замечательный эпизод,
где профессор Легасов
не знает, куда встать.
Актеров отлично научили
сценическому движению,
Имоджен Найт отлично справилась с этим.
А знаете, что еще хорошо?
Подбор актеров.
Посмотрите вот эту сцену,
где Легасов покупает сигареты

English: 
and he meets a character
who we've never seen before
and who we never see again.
This guy.
This guy right here.
He's only in the series
for like four seconds.
He has no lines, just this one shot,
but you only have to look at him
and you know he's a KGB agent!
He has the most KGB-ass face of any motherf****r I've ever seen.
I looked him up!
His name is Simonas Dovidauskas.
Simonas, mate, you f*****g nailed it!
Also, one last thing, I promise.
The direction!
There are a lot of shots in this
where it looks like they didn't use a tripod?
Like, I think these shots are handheld.
You can see how the frame moves around.
In this scene, Emily Watson's character,
Ulana Khomyuk, is trying to
convince Professor Legasov
to do something dangerous
where they don't know

Polish: 
i spotyka postać
której nigdy wcześniej nie widzieliśmy
i której nigdy więcej nie zobaczymy.
Ten facet.
Właśnie ten facet.
Pojawia się w serialu
przez jakieś cztery sekundy.
Nie mówi, jest tylko w w tym jednym kadrze,
ale wystarczy na niego spojrzeć
i wiesz, że jest agentem KGB!
Ma najbardziej KGBowatą mordę, jaką kiedykolwiek widziałem.
Wyszukałem jego nazwisko.
Nazywa się Simonas Dovidauskas.
Simonas, stary, byłeś zajebisty!
I jeszcze ostatnia rzecz, obiecuję.
Reżyseria!
Jest w tym dużo kadrów
gdzie wygląda na to, że nie użyli statywu?
Myślę, że te ujęcia są z ręki.
Możesz zobaczyć, jak porusza się ramka.
W tej scenie postać Emily Watson,
Ulana Chomiuk, próbuje
przekonać profesora Legasowa
do zrobienia czegoś niebezpiecznego,
gdzie nie wiedzą

Russian: 
и встречает человека, которого
раньше ни разу не видел
и которого больше уже не увидит.
Вот этого.
Вот он уже здесь.
Его в сериале показывают
лишь четыре секунды.
У него нет слов, один только взгляд,
но вам надо лишь посмотреть на него,
чтобы понять, что он - агент КГБ.
У него самая кэгебешная морда
из всех. что я видел.
Я его хорошо разглядел.
Его зовут Симонас Довидаускас.
Симонас, тебе здорово удался этот момент!
И еще одна последняя вещь.
Режиссура.
Многие кадры сняты так,
будто штативов не существует.
Будто снимали с рук.
Видно как плавает кадр.
В этой сцене персонаж Эмили Уотсон,
Уьяна Хомюк, пытается поговорить
с профессором Легасовым
о том опасном, чего она еще не знает,

Russian: 
но что должно случиться.
Персонажи эмоционально нестабильны,
и так же визуально нестабилен кадр.
А вот в конце, где Легасов и Щербина
уже подружились и укрепили отношения,
там, где они и должны были оказаться,
кадр уже фиксирован.
В небольших деталях вроде этого,
в хорошем шоу видно многое.
- Ах, это прекрасно.
- Можно ли сказать, что
причиной чернобыльской аварии
стало советское общество?
Или что в пожаре на
Grenfell виновато общество?
Одна из возможных проблем
таких высказываний в том,
что они позволяют людям, которые
действительно виноваты в
этом, избежать наказания.
Как и здесь - разве не
Дятлов больше отвечает
за Чернобыль, чем то общество?
Если бы он вдруг поверил в
коллективную ответственность,
как бы он смог сказать, что один человек
лучше или хуже другого?
Мы потеряли целый базис
моральных суждений.

Polish: 
jaki będzie tego wynik.
Bohaterowie są roztrzęsieni emocjonalnie,
i w wizualnie trzęsącym się kadrze.
Podczas gdy tutaj, na końcu,
kiedy Legasow i Szczerbina
są bardziej pewni co do swojej przyjaźni
i pogodzeni, z tym, co się z nimi stanie,
kadr jest stały.
To takie małe szczegóły
sprawiają, że serial jest wart obejrzenia.

"Och, to jest piękne”
Czy ma sens powiedzieć,
że katastrofa w Czarnobylu
była winą sowieckiego społeczeństwa?
Albo że pożar Grenfell 
był winą brytyjskiego?
Jeden z potencjalnych
problemów, które się wiążą z tą tezą
jest to, że może pozwolić ludziom,
którzy są bardziej winni uciec od odpowiedzialności.
Czyż Diatłow nie jest bardziej odpowiedzialny
za Czarnobyl niż "społeczeństwo?”
Jeśli zaczniemy wierzyć w zbiorową odpowiedzialność,
to jak możemy kiedykolwiek powiedzieć że ktoś
jest lepszy czy gorszy niż ktokolwiek inny?
Straciliśmy całą podstawę osądu moralnego.

English: 
what the outcome will be.
The characters are emotionally unsteady,
and visually unsteady within the frame.
Whereas here, at the end,
when Legasov and Shcherbina
are more secure in their friendship
and at peace with what's
gonna happen to them,
the shots are locked off.
It's the little details like this
that really make the show worth watching.

"Oh, that's beautiful."
Does it make sense to say
that the Chernobyl disaster
was the fault of Soviet society?
Or that the Grenfell fire
was the fault of this one?
One of the potential
problems with saying that
is that it might let people
who are more guilty off the hook.
Like, isn't Dyatlov
obviously more responsible
for Chernobyl than "society?"
If we start believing in
collective responsibility,
then how can we ever say that one person
is better or worse than anybody else?
We've lost the whole
basis of moral judgment.

Polish: 
Własnie takie pytanie postawione jest
w bardzo znanej scenie z filmu Sąd w Norymberdze.
„Same Niemcy nie są winne.
Cały świat jest tak samo odpowiedzialny
za Niemcy Hitlera.
Łatwo jest obwinić jednego człowieka.
Łatwo jest potępić naród niemiecki
mówiąc o podstawowej wadzie charakteru niemieckiego
która pozwoliła Hitlerowi dojść do władzy
i jednocześnie wygodnie zignorować​​ podstawową wadę
charakteru, która sprawiła, że Rosjanie podpisali z nim pakty,
Winston Churchill chwalił go,
Amerykańscy przemysłowcy czerpali z niego zysk!
Ernst Janning powiedział, że jest winny.
Jeśli tak, wina Ersnta Janninga to wina świata"
Więc czy nie jest jedyną odpowiedzią
obwiniać indywidualnych ludzi?
Tak, Diatłow był pod presją,
ale czy nie był dorosłym z wolną wolą,
nie tylko trybikiem w maszynie?
Zaledwie rok po prawdziwych procesach w Norymberdze,
filozof H.D. Lewis napisał:

Russian: 
Этот же вопрос относится
к очень знаменитой сцене из
фильма "Нюрнбергский процесс".
- Германия не виновата.
Здесь виновата гитлеровская Германия.
Так легко осудить одного человека.
Так же легко осудить всех немецких людей,
говорить о недостатке немецкого характера,
позволившему Гитлеру прийти к власти.
И в то же время игнорировать
главный недостаток
того обстоятельства, что
русские участвовали в этом.
Например, Россия ему платила,
у американцев были списки смертников.
Поэтому Дженнинг сказал,
что он виновен.
Если это так,
вина Эрнста Дженнинга -
это вина всего мира.
- Но разве это не единственный ответ
на сваливание вины на
конкретного человека?
Да, на Дятлова оказывалось давление,
но разве он не взрослый
человек со свободой воли,
а не просто машина для угнетения?
Всего через год после реального
нюрнбергского процесса
доктор философии Льюис написал,

English: 
That's actually the question posed
by a very famous scene in the film Judgment at Nuremberg.
"Germany alone is not guilty.
The whole is as responsible
for Hitler's Germany.
It is an easy thing to condemn one man into dark.
It is easy to condemn the German people
to speak of the basic flaw in the German character
that allowed Hitler to rise to power
and the same time comfortably ignore the basic flaw
of character that made the Russians sign pacts with him,
Winston Churchill praise him,
American industrialists profit by him!
Ernst Janning said he is guilty.
If he is, Ersnt Janning's guilt is the world's guilt."
And so isn't the only answer
to keep the blame with individuals?
Yes, Dyatlov was under pressure,
but isn't he an adult with free will,
not just a cog in a machine?
Just one year after the
real Nuremberg trials,
the philosopher H.D. Lewis wrote,

Russian: 
если нет таких различий, если вопросы,
которые мы задаем о них,
не имеют никакого смысла,
тогда большая часть этических противоречий
объясняется стремлением
к несбыточной свободе.
Мне нравится драматизация событий,
относящихся к началу XX века,
британскими философами в их трудах.
Вот это самое
"стремление к несбыточной свободе" -
прекрасный образчик такого рассуждения.
Хотя, возможно,
коллективная ответственность
иногда не так уж и плоха.
Философ Фарид Абдель-бур замечает,
что люди охотно говорят "мы хотим воевать,
мы отправим человека на
Луну, мы победим Тоттенхэм",
когда лично они сами не
смогут сделать ничего,
чтобы выполнить все это.
И если мы гордимся своей нацией
или достижениями своей команды,
почему бы не взять
ответственность и за их поражения?
Психолог Даниел Канеман заметил,
что мы иногда действуем
заодно с компанией.
Если вам пришлось нелегко в полете,
скажем представитель компании
Ryanair грубо обошелся с вами,
люди часто говорят: Ryanair мне нагрубил.
Мы поддерживаем ответственность
целого коллектива.
Но разве это одно и то же?

Polish: 
"Jeśli nie ma takich rozróżnień,
jeśli pytania, które o nie zadajemy, nie mają wagi,
to większa część
kontrowersji etycznych
była niezwykle próżnym
podążaniem za błędnymi ogniami”
Uwielbiam ten dramatyzm
który miało wielu z tych dwudziestowiecznych
Brytyjskich filozofów w swoim stylu.
To takie,
och, błędny ognik,
to takie ładne zdanie.
Chociaż może zbiorowa odpowiedzialność
nie jest tak dziwna, jak się wydaje.
Filozof Farid Abdel-Nour zwraca uwagę
na to, że ludzie mówią rzeczy takie
jak: "Wygraliśmy wojnę,
wysłaliśmy człowieka na księżyc,
pokonaliśmy Tottenham jeden zero”
kiedy faktycznie
 my sami nie mieliśmy z tym
nic wspólnego.
I jeśli możemy być dumni z naszego narodu
lub osiągnięć naszego klubu,
dlaczego nie wziąć odpowiedzialności za ich niepowodzenia?
Psycholog Daniel
Kahneman zauważył,
że robimy coś 
podobnego z firmami.
Jeśli masz złe doświadczenie
z przedstawicielem
powiedzmy, Ryanaira i jest dla ciebie niemiły,
często powiemy: "Ryanair
był dla mnie naprawdę niemiły ”
Uważamy cały kolektyw za odpowiedzialny.
Ale czy to to samo?

English: 
"If there are no such distinctions,
if the questions we ask about
them are without substance,
then the greater part
of ethical controversy
has been a peculiarly vain
pursuit of a will of the wisp."
I love the flare for the dramatic
that a lot of those early 20th century
British philosophers had in their writing.
That's just such a,
oh, a will of the wisp,
it's such a nice little sentence.
Although, maybe collective responsibility
isn't as weird as it seems.
The philosopher Farid Abdel-Nour points out
that people say stuff
like, "We won the war,
we put a man on the moon,
we beat Tottenham one-nil,"
when actually as
individuals we didn't have
anything to do with it.
And if we can take pride in our nation
or our team's accomplishments,
why not also take responsibility for their failures?
The psychologist Daniel
Kahneman pointed out
that we do something kinda
similar with companies as well.
If you have a bad experience
where a representative
of, say, Ryanair is rude to you,
people will often say, "Ryanair
was really rude to me."
We hold the whole collective responsible.
But is that the same thing?

Russian: 
Тот факт, что мы гордимся
или стыдимся группы
не означает, что мы принимаем
их моральную ответственность.
Льюис сказал, что даже
если вы отчасти согласны
отвечать за чьи-то действия,
как родители несут
ответственность за своих детей,
вы не можете фактически отвечать
за вину кого-то другого.
Если только вы не Иисус.
Но даже и тогда - это
такая заноза в заднице!
Хотя мы можем гордиться
или стыдиться других,
мы ничего не добавляем этим
к собственным качествам.
Мы не становимся меньше
из-за того, что переживаем,
ну разве что худеем, когда сами изменяемся
под воздействием обстоятельств.
В этом сразу чувствуется
запах трубки и твида!
- Темная академия.
- Говорят, есть несколько
современных примеров,
когда быть строгим индивидуалистом
и нести ответственность
довольно проблематично.
Возьмем к примеру эти
автомобили без водителя.
Представьте, что вы едете,
и вдруг прямо перед вами
выскакивает ребенок,
вы пытаетесь на него не наехать
и врезаетесь в кого-то еще.
Вы берете на себя
ответственность за такое решение.

English: 
Just because we can feel
proud or ashamed of a group,
doesn't mean that we take on
their moral responsibility.
Lewis says, even if you practically agree
to answer for somebody else's actions,
like a parent might take responsibility for their child,
you can't actually take on somebody else's moral guilt.
Unless you're Jesus.
And even then, it's a massive pain in the ass.
"Although we may be proud or ashamed of others,
we add not a cubit to our stature.
Neither do we shrink through our association
with them except in the measure
that we ourselves change under their influence."
<Ahh, you can almost smell the pipesmoke and tweed on that one!
DARK ACADEMIA
That said, there are some more modern examples
where being strictly individualist about responsibility
gets kinda tricky.
Like with so-called "self-driving cars."
Let's say that you are driving along
and a kid runs out in front of you,
and you swerve to avoid them
and you hit somebody else.
You can be taken to court
to answer for that decision.

Polish: 
Tylko dlatego, że możemy czuć
dumę lub zawstydzenie grupą,
nie znaczy, że bierzemy na siebie
ich moralną odpowiedzialność.
Lewis mówi: nawet jeśli praktycznie się zgadzasz
za bycie odpowiedzialnym za czyjeś czyny,
jak rodzic bierze odpowiedzialność za swoje dziecko,
tak naprawdę nie możesz przyjąć moralnej winy kogoś innego.
Chyba że jesteś Jezusem.
I nawet wtedy to straszny ból dupy.
„Chociaż możemy być dumni z lub wstydzić się innych,
nie dodajemy łokcia do naszego wzrostu.
Nie kurczymy się także poprzez łączenie nas
z nimi, z wyjątkiem sytuacji,
kiedy sami zmieniamy się pod ich wpływem ”

DARK ACADEMIA
To powiedziawszy, istnieje kilka bardziej niedawnych przykładów
gdzie bycie ścisłym indywidualistą w kwestii odpowiedzialności
staje się trochę trudne.
Jak w przypadku tak zwanych „samochodów samojeżdzących”.
Powiedzmy, że jedziesz samochodem
a dziecko wybiega przed ciebie,
skręcasz, aby uniknąć stłuczki, ale trafiasz kogoś innego.
Możesz zostać postawiony przed sądem jako odpowiedzialny za tę decyzję.

Russian: 
Может так случиться, что вы
не сделали ничего плохого,
но вас все равно привлекут
к ответственности.
А теперь представьте,
что вы не ведете машину.
Представьте, что это машина без водителя.
В таком случае решение о повороте
не принимается немедленно, оно
принято много месяцев назад
тем, кто программировал
поведение при появлении объектов
и ставил цели для таких обстоятельств.
Так называемые автономные
системы продолжают делать
то, что им велели делать.
На самом деле они не автономны,
за ними просто никто не смотрит.
Человек все равно должен
сказать им, каковы цели
и как надо собирать и
интерпретировать данные,
чтобы достигать этих целей.
Так что если вас стукнула
машина без водителя,
сможете ли вы подать в
суд на эту авто-компанию?
Ведь если нет, то такая компания обладает
неограниченной властью
над жизнью и смертью
каждого, кто пользуется их продукцией.
И вот тут мы в задумчивости,
поскольку непонятно,
что же здесь считать
личной ответственностью.
Но в то же время говорим, что
готовы казнить кого-то другого.

English: 
It might turn out that you
haven't done anything wrong,
but you can still be held accountable.
But now let's say you weren't driving.
Let's say that it was a self-driving car.
In that case, the decision to swerve
wasn't made in the moment,
it was made months ago
by whoever programmed
it to perceive objects
and have goals in the way that it does.
So called "autonomous systems" still do
what they are told to do.
They aren't really autonomous,
they're just unsupervised.
A person still has to
tell it what its goal is,
and how to gather and interpret the data
that they use to achieve it.
So if you get hit by a self-driving car,
can you take the car company to court?
'Cause if not, then that
company has just been given
the unaccountable power of life and death
over everybody who
encounters their product.
So we're sort of stuck
because it isn't clear
that there is an individual
responsible there.
But at the same time, saying that seems
to let somebody somewhere off the hook?

Polish: 
Może się okazać, że ty
nie zrobiłeś nic złego,
ale nadal możesz zostać pociągnięty do odpowiedzialności.
Ale powiedzmy teraz, że nie prowadziłeś.
Powiedzmy, że był to samochód samojezdny.
W takim przypadku decyzja o skręceniu
nie została podjęta w tej chwili, a
miesiąc temu
przez kogokolwiek, kto zaprogramował samochód, aby
postrzegał rzeczywistość
i zachowywał się w taki sposób.
Tak zwane „systemy autonomiczne” nadal wykonują
rozkazy.
Nie są tak naprawdę autonomiczne,
po prostu nie są nadzorowane.
Osoba nadal musi określić, jaki będzie ich cel,
oraz jak gromadzić i interpretować dane
których używają, aby to osiągnąć ten cel.
Więc jeśli zostaniesz potrącony przez samochód z samojeżdzący samochód,
czy możesz pozwać firmę samochodową?
Bo jeśli nie, to ta firma otrzymała właśnie
nieograniczoną władzę nad życiem i śmiercią
nad wszystkimi, którzy
spotkają ich produkt.
Utknęliśmy więc,
ponieważ nie jest jasne
czy jest w tym przypadku osoba odpowiedzialna.
Ale jednocześnie przyznając to, czujemy że
pozwalamy komuś uniknąć odpowiedzialności.

Polish: 
Elaine Herzberg została potrącona i zabita
przez jednego z samojeżdzących pojazdów Ubera w 2018 roku.
Ktoś jest odpowiedzialny za śmierć tej kobiety.
Czy byłaby to 
odpowiedzialność karna?
Nie dowiemy się tego, ponieważ jej rodzina
dogadała się z Uberem pozasądowo.
Jednak firmy, które produkują te systemy,
czy dla samochodów, wojska, czegokolwiek,
mają bardzo silną motywację, aby powiedzieć,
że są autonomiczne.
Ponieważ to ukrywa
fakt, że tak naprawdę
to oni są odpowiedzialni, za
co robią ich maszyny.
Są też inne scenariusze,
gdzie ściśle indywidualistyczna
odpowiedzialność, również staje się trudna.
Coś, co często pojawia się w literaturze filozoficznej
to: czy ludzie żyjący mają teraz
jakakolwiek odpowiedzialność
za zbrodnie historyczne?
Czy biali ludzie są winni
zadośćuczynienia za niewolnictwo?
Oficjalna lewacka partyjna dyrektywa w tej kwestii to:
jeśli korzystasz
z historycznej niesprawiedliwości
masz obowiązek ją naprawić
nawet jeśli 
osobiście nie zrobiłeś nic złego.
Ale filozofka Janna Thomson pyta ...

Russian: 
Элейн Херцберг сбил насмерть
один из неуправляемых
автомобилей Uber в 2018 году.
Кто-то несет ответственность
за смерть этой женщины.
Независимо от того, налагается
ли уголовная ответственность,
мы об этом теперь не узнаем,
поскольку ее семья не
стала судиться с Uber.
Но компании, которые делают такие системы,
будь то автомобили, военная
техника, что угодно,
теперь имеют очень серьезный
стимул сказать вам,
что они автономны.
Потому что это скрывает
тот факт, что на самом деле
это они отвечают за действия своих машин.
Существует несколько других сценариев,
когда строгую личную ответственность
установить затруднительно.
Сейчас что-то много стали писать
в философской литературе
о том, что люди, живущие
сейчас, несут ответственность
за исторические преступления.
Например, как белые люди
должны ответить за рабство?
Официальная линия партии
SJW по этому вопросу такова:
если вы получаете выгоду от
исторической несправедливости,
то вы несете ответственность
за выяснение правды
даже если вы лично ничего
плохого не сделали.
Однако философ Жанна Томсон

English: 
Elaine Herzberg was hit and killed
by one of Uber's unsupervised
vehicles in 2018.
Some human being is responsible
for this woman's death.
Whether that amounts to
criminal responsibility,
we now can't know because her family
settled with Uber out of court.
But the companies that make these systems,
whether for cars, military, whatever,
have a very strong incentive to tell you
that that they're autonomous.
Because that conceals
the fact that really,
they are responsible for
what their machines do.
And there are some other scenarios
where being strictly individualist
about responsibility gets tricky as well.
Something that comes up a lot in the philosophical literature
is, do people alive now have
any kind of responsibility
for historical crimes?
Like do white people owe
reparations for slavery?
The official woke SJW party line on this,
is that if you are benefiting
from a historical injustice,
you have a responsibility to set it right
even if you didn't
personally do the bad thing.
But the philosopher Janna Thomson asks...

Russian: 
удивляется: почему?
Почему же выгода налагает
на меня ответственность?
По закону?
И какое же преступление я совершил?
Читая более консервативных
философов, я заметил,
что они беспокоятся о наказании.
Ян Нарвсон - анархо-капиталист,
который заявил, что любые
разговоры о выгоде группы
или об угнетении тут же улетучиваются,
когда кого-то наказывают
за преступление, которого он не совершал.
Я видел людей в моем разделе комментариев,
которые возмущаются, если
их подозревают в том,
что их обвиняют или стыдят
за то, что они белые.
Один из факторов жизни белых
в такой стране как моя -
вы не так часто размышляете об этом,
поскольку раса обычно не
доставляет нам проблем.
Так что когда мы вынуждены об этом думать,
многие из нас принимают защитную
позицию, пытаясь сначала
избежать порицания, а уж
потом решать проблему.
- Не волнуйся, ты все сделал правильно.
Что-то странное происходит.
- У меня есть список людей,
которых можно принимать в расчет.
- Это явление даже имеет свое
название: белая хрупкость.
Название дает нам отсылку к раздражению

English: 
why?
Why does benefiting from
it make me responsible?
Liable?
What, for a crime that I didn't commit?
Something I noticed reading
more conservative philosophers
is a lot of them worry about punishment.
Jan Narveson is an anarcho-capitalist
who says that any talking
about group benefit
or oppression is gonna wind up
with somebody getting punished
for a crime they didn't commit!
I've seen people in my comments section
get quite heated if they suspect
that they are being blamed or told to "feel guilty for being white."
One of the things about being
white in a country like mine
is you don't often have to think about it,
because race isn't usually
made a problem for us.
So when we do get invited
to think about it,
a lot of us jump to that
very defensive position
of trying to avoid blame first
and fix the problem second.
"Don't worry, we did everything right.
Something, something strange is happening."
"I have a list of individuals who we believe are accountable."
This phenomenon even has
a name: white fragility.
A name assumingly designed to annoy

Polish: 
dlaczego?
Dlaczego korzystanie z tej niesprawiedliwości  czyni mnie odpowiedzialnym?
Winnym?
Co, za przestępstwo, którego nie popełniłem?
Coś, co zauważyłem czytając
bardziej konserwatywnych filozofów
to to, jak wielu z nich martwi się karą.
Jan Narveson jest anarchokapitalistą
który mówi, że każda rozmowa o korzyściach danej grupy
albo ucisku skończy się
z kimś karanym
za przestępstwo, którego nie popełnił!
Widziałem ludzi w sekcji komentarzy
naprawdę zirytowanych, jeśli podejrzewają,
że są obwiniani lub proszeni o „poczucie winy za bycie białym”.
Jedną z rzeczy związanych z byciem
białym w kraju takim jak mój
to to, że często nie musisz o tym myśleć,
ponieważ rasa zwykle nie jest
dla nas problemem.
Więc kiedy zaprasza się nas do pomyślenia o tym problemie,
wielu z nas przyjmuje bardzo defensywną pozycję,
próbując najpierw uniknąć winy, a dopiero później rozwiązać problem.
„Nie martw się, zrobiliśmy wszystko dobrze.
Dzieje się coś dziwnego ”.
„Mam listę osób, które naszym zdaniem są odpowiedzialne”.
Zjawisko to ma nawet
nazwa: biała kruchość.
Nazwa jakby stworzona do wkurzania ludzi

Russian: 
от того, что многие люди
никак не могут понять.
Но Томсон определяет, что чаще всего,
когда люди говорят об
исторических преступлениях
и ответственности за их верное толкование,
на самом деле речь не идет о
позоре и наказании личностей.
Речь о перераспределении
ресурсов. Неудивительно,
что многие с подозрением
относятся к этому вопросу.
Здесь есть не только большой риск
неверного понимания в
качестве личных нападок,
но реальная проблема
глубоко уходит в политику.
- Получается, это я во всем виноват.
Так и есть, да?
- Я здесь не для того, чтобы вас стыдить,
я хочу понять, что случилось.
- Это связано с тем, что она называет
коллективной ответственностью поколений.
Звучит слишком сложно.
А на самом деле это не так.
Вы знаете о так называемом
золотом правиле морали?
Не делайте другим того,
чего вы не хотите для себя.
Здесь что-то подобное, но
оно разнесено во времени.
Однажды я стану стариком,
который больше не заботится о себе.
И я ожидаю, что в
будущем люди мне помогут.

English: 
the very people most in
need of understanding it!
But Thomson points out
that a lot of the time,
when people talk about historical crimes
and the responsibility
for setting them right,
its not really about individual blame and punishment.
It's about the redistribution of resources.
So no wonder so many people
are suspicious of the question!
Not only is there a high potential
for misinterpreting it
as a personal attack,
but the real issue is
actually deeply political.

"Oh, so everything's my fault then?
Is that what this is?"

"I'm not here to blame you, I'm here
to find out what happened."
This is bound up with what she calls
intergenerational
collective responsibility.
Sounds really complicated.
Don't worry, it isn't.
You know the so called
golden rule of morality?
Do unto others as you
would have them do to you?
This is kind of like that, but
it's stretched out over time.
Some day, I will be an old man
who can't take care of himself anymore.
And I expect that future
people will help me.

Polish: 
którzy najbardziej powinni to zrozumieć!
Ale Thomson wskazuje,
że bardzo często
kiedy ludzie mówią o zbrodniach historycznych
i odpowiedzialności
za naprawienie ich skutków,
tak naprawdę nie chodzi o indywidualną winę i karę.
Chodzi o redystrybucję zasobów.
Nic więc dziwnego, że tylu ludzi jest podejrzliwych wobec pytania!
Nie tylko jest tu duży potencjał
do odebrania tego jako osobisty atak,
ale prawdziwy problem to
właściwie problem głęboko polityczny.

"Och, więc wszystko to moja wina?
Czy to o to chodzi? ”

"Nie jestem tu, by cię winić, jestem tutaj
aby dowiedzieć się, co się stało ”.
Jest to związane z tym, co ona nazywa
międzypokoleniową grupową odpowiedzialnością.
Brzmi naprawdę skomplikowanie.
Nie martw się,  nie jest.
Znasz tak zwaną złotą zasadę moralności?
Nie czyń drugiemu co tobie niemiłe?
To trochę tak, ale rozciąga się w czasie.
Pewnego dnia będę starcem
który nie może się już o siebie sam zatroszczyć.
I oczekuję, że przyszli
ludzie mi pomogą.

Russian: 
Поэтому я сейчас работаю,
плачу налоги, например,
чтобы уже сейчас помогать
людям, которым это нужно.
Поскольку осознаю, что то, что им нужно,
и то, что мне самому понадобится,
примерно то же самое.
и лично мне нравится такой подход.
Здесь есть место для патриотизма
и служения нации, но и признание,
что все мы можем болеть,
что всем нужно образование.
Если мы обижены, нам всем
нужна справедливость.
Если не сейчас же, то
хотя бы когда-нибудь.
Эта "ответственностью
поколений", как она выразилась,
продолжается, даже если само государство
совершенно придет в упадок.
Не важно, будет ли Великобритания
в 2073 году или нет,
честно говоря, этого никто не может знать,
мне будет 80 лет, и
мне понадобится помощь,
поскольку
мы живем в обществе.
Я думаю, она здесь подметила
кое-что интересное.
Поскольку, похоже, мы
пока еще даже не говорили
о моральной ответственности.
Пока мы поговорили о...
ЧАСТЬ ТРЕТЬЯ: ИСТОРИИ
Консерваторы, такие как Маргарет Тэтчер,

English: 
So I work now, and I pay
my taxes, for instance,
to do the same thing for
people who need help now.
Because I recognize that their needs
and my future needs come
from the same place.
And personally, I quite
like this approach.
It comes from a place
not of patriotic strength
and duty to the nation, but a recognition
that we all get sick,
we all need education.
If we are wronged, we all need justice.
If not now, then definitely some day.
These intergenerational responsibilities,
she says, continue even
if the state itself
totally changes or collapses.
Whether there's a United
Kingdom in 2073 or not,
(and frankly at the moment who the hell knows)
I will be an 80 year old man and I will need some help because...
We live in a society!
And I think she's hit on something quite interesting here.
Because it sounds like we're not even talking
about moral responsibility anymore.
It sounds like we're talking about...

Conservatives, like Margaret Thatcher,

Polish: 
Więc teraz pracuję i płacę
 moje podatki, na przykład,
aby zrobić to samo dla
ludzi, którzy potrzebują pomocy teraz.
Ponieważ zdaję sobie sprawę, że ich potrzeby
i moje przyszłe potrzeby pochodzą
z tego samego miejsca.
I osobiście całkiem
lubię to podejście.
Pochodzi nie z patriotycznej siły
i obowiązku wobec narodu, ale zrozumienia
że wszyscy chorujemy,
wszyscy potrzebujemy edukacji.
Jeśli jesteśmy skrzywdzeni, wszyscy potrzebujemy sprawiedliwości.
Jeśli nie teraz, to na pewno kiedyś.
Te obowiązki międzypokoleniowe,
mówi, istnieją cały czas, nawet
jeśli samo państwo
całkowicie się zmienia lub zapada.
Nieważne, czy w 2073 roku będzie istniała Wielka Brytania czy nie,
(i szczerze mówiąc w tej chwili, cholera wie)
Będę 80-letnim mężczyzną i będę potrzebować pomocy, ponieważ ...
Żyjemy w społeczeństwie!
I myślę, że trafiła tutaj na coś całkiem interesującego.
Ponieważ brzmi to tak, jakbyśmy nawet nie rozmawiali
o odpowiedzialności moralnej.
Wygląda na to, że mówimy o ...
 
Konserwatystach, takich jak Margaret Thatcher,

English: 
will sometimes talk about
personal responsibility.
Like in that interview we opened with,
she says she wants more people
to be able to buy property.
Because you buy a house,
you get invested in it,
you come to respect other
people's property rights
and you become a responsible citizen.
She's actually not saying that people should just
be thrown to the wolves,
even if that was the effect
of a lot of her policies.
She's saying that if you are freeloading off "society,"
you're really freeloading
off other people.
So you need to work hard and pull your weight.
And there are some big
problems with this view,
some of which we will get to,
but it does have a kind
of internal harmony to it
and I can see why some people like it.
Canadian author and
psychologist Jordan Peterson
also talks about the importance
of personal responsibility,
saying that it gives
life meaning, and that
we shouldn't languish
in our own victimhood, a theme that,
content creator Stefan
Molyneux also explores.
Stefan hates talking about
things like racism and sexism
because he thinks they make you a victim.

Russian: 
порой высказываются о
личной ответственности.
Как в том интервью, с которым
мы начали, она говорит,
что хочет, чтобы больше людей
могли купить недвижимость.
Когда покупаешь дом, ты
инвестируешь в него средства,
ты начинаешь уважать права
и собственность других людей
и становишься ответственным гражданином.
Она здесь не говорит, что людей нужно
бросить волкам, даже если таким был эффект
от многих из ее законодательных инициатив.
Она говорит, что если ты
освобождаешься от общества,
то уж тогда освобождайся
от всех других людей.
Так что вам нужно больше
работать и тянуть свою лямку.
И у такого подхода есть большие проблемы,
некоторых из которых мы коснемся,
но там есть некая внутренняя гармония,
и я могу понять, что
кому-то это может нравиться.
Канадский автор и
психолог Джордан Петерсон
тоже говорит о важности
личной ответственности,
уверяя, что она придает
жизни смысл, и что нам нужно приносить
свою собственную жертву. Это тема,
о которой говорит и
исследует ее Стефан Молино.
Стефан ненавидит говорить
о расизме и сексизме,
поскольку он считает, что
при этом становится жертвой.

Polish: 
którzy czasem mówią o 
osobistej odpowiedzialności.
Tak jak w tym wywiadzie, którym zaczęliśmy,
mówi, że chce, aby więcej ludzi mogło kupować nieruchomości.
Ponieważ kupujesz dom,
inwestujesz w niego,
zaczynasz szanować prawa własności innych
i stajesz się odpowiedzialnym obywatelem.
W rzeczywistości Thatcher nie mówi, że ludzie powinni
zostać rzuceni wilkom na pożarcie,
nawet jeśli taki był efekt jej polityki.
Mówi, że jeśli jesteś zależny od „społeczeństwa”,
tak naprawdę jesteś naprawdę zależny
od innych ludzi.
Musisz więc ciężko pracować i odwdzięczyć się innym
Z tym podejściem wiążą się dość duże problemy -
niektóre z nich omówimy -
ale ma to  swój rodzaj
wewnętrznej harmonii
i rozumiem, dlaczego niektórzy się z tym zgadzają.
Kanadyjski pisarz i
psycholog Jordan Peterson
również mówi o znaczeniu
osobistej odpowiedzialności,
mówiąc, że nadaje ona życiu sens
i nie powinniśmy akceptować bycia ofiarą
jest to teza, którą
bada również "twórca kontentu", Stefan Molyneux.
Stefan nienawidzi rozmawiać o 
rzeczach takich jak rasizm i seksizm
ponieważ uważa, że robią z ciebie ofiarę.

Polish: 
Ludzie, którym nie powiodło się w życiu, obwiniają system,
gubią się w narracji
własnej wiktymizacji,
i mówią ci, że 
nie masz szans na sukces,
jest to niemożliwe -
bo nienawidzą ludzi, którym się udało.
Kiedy, tak naprawdę, jeśli weźmiesz
odpowiedzialność za własne życie,
nic nie stoi na twojej drodze.
Ale, trzeba mu to przyznać,
Stefan ma trochę racji, kiedy mówi,
że czasami niektórzy ludzie
mogą nieco utknąć
w roli ofiary.
Z pewnością zrobili to sprawcy przemocy, których znałem.
Nie chcą brać
odpowiedzialności za swoje działania.
Prawdziwy Anatolij Diatłow utrzymywał
do śmierci,  że był ofiarą
spisku i to, co się stało
w Czarnobylu nie było jego winą.
Byłem także w niektórych internetowych lewackich przestrzeniach,
gdzie ludzie cierpią i dlatego, że nie mają
miejsca, w którym mogą poradzić sobie z tym bólem,
wyleją go do jakiegokolwiek dostępnego pojemnika.
Oczywiście nie jest to wyjątkowo lewackie;
to po prostu ludzka rzecz.
Wygląda na to, że ci myśliciele mówią,

English: 
People who fail at life blame the system,
they get stuck in the narrative
of their own victimization,
and they tell you there's
no way you can succeed,
it's impossible, because they
resent the people that do.
When really, if you take
responsibility for your own life,
there's nothing standing in your way.
And, to give the devil his due, I think
that Stefan kinda has a point when he says
that sometimes some people
can get a little bit stuck
in the victim role.
Certainly the abusers I've known have.
They refuse to take
responsibility for their actions.
The real Anatoly Dyatlov maintained
to his dying day that he was the victim
of a conspiracy, and that what happened
at Chernobyl was not his fault.
I've also been in some online Leftist spaces
where people are hurting and in the absence
of somewhere to work through that pain,
will pour it out into any available container.
That's not a uniquely leftist thing, of course;
it's just a human thing.
So it seems like these thinkers are saying

Russian: 
Люди, которые терпят неудачу
в жизни, обвиняют систему,
они застряли в разговорах о
своей собственной жертвенности,
они учат, что нет способов преуспеть,
что это невозможно, поскольку
они не знают таких людей.
Хотя если вы берете
ответственность за свою жизнь,
у вас на пути уже нет помех.
И, чтобы отдать дьяволу должное, я думаю,
что у Стефана вроде бы есть
момент, когда он говорит,
что иногда люди несколько застревают
в роли жертвы.
Конечно, я знаю обидчиков.
Они отказываются брать
ответственность за свои действия.
Настоящий Анатолий Дятлов осознает
в день своей смерти, что он был жертвой
конспирации, и что случившееся
в Чернобыле - это не его вина.
Я также был в некоторых
левых онлайн-пространствах,
где люди обижают, а отсутствие
хоть какой-то работы приносит боль,
и они сливают ее любым доступным способом.
Конечно, так поступают не только левые,
это общечеловеческое явление.
Похоже, эти мыслители говорят,

English: 
that we should be individualist
because it's motivating,
and maybe that's why so many
people find their work useful.
Self-confidence can be massively helpful.
If I put on a suit, and do the Jordan Peterson
stand up straight with his shoulders back thing, it works.
Or at least, it changes how people respond to me.
But I do have a big question about all this.
And in order to tease it out,
I wanna give just one more example.
Fred Hess works for a
right wing think tank
called the American Enterprise Institute.
And he wrote this article about education,
saying that students need
to take some personal responsibility
for their learning.
You can't expect the school
to do everything for you.
And he's surprised that people
sometimes push back at him on that.
And yeah, I kind of see
where he's coming from.
Like if you're running a school,
it doesn't seem unreasonable
to expect the students
to take responsibility
for turning up on time
and doing their homework, with allowances
for extenuating circumstances, but yeah.
Where I get curious, though,
is what about expecting them
to take responsibility for "behaving professionally,"

Polish: 
że powinniśmy być indywidualistami,
ponieważ to motywuje
i może dlatego tak wielu
ludzi uważa swoją pracę za ważną.
Pewność siebie może być ogromnie pomocna.
Jeśli założę garnitur i wyprostuję się
tak jak każe Jordan Peterson, to działa.
A przynajmniej zmienia to sposób, w jaki ludzie na mnie reagują.
Ale mam ważne pytanie na ten temat.
I żeby się z nim oswoić,
chcę podać jeszcze jeden przykład.
Fred Hess pracuje dla prawicowego
think tanku
o nazwie American Enterprise Institute.
I napisał artykuł o edukacji,
mówiąc, że uczniowie muszą
wziąć osobistą odpowiedzialność
za swoją naukę.
Nie możesz oczekiwać od szkoły, aby
robiła wszystko za ciebie.
I dziwi się on, że ludzie
czasami się z nim nie zgadzają.
I tak, w pewnym sensie widzę, o co mu chodzi.
Jeśli prowadzisz szkołę,
to nie wydaje się nierozsądnym
oczekiwać od studentów
brania odpowiedzialności za punktualność
i odrabianie lekcji, z możliwością
okoliczności łagodzących, ale tak.
Ale gdzie zaczyna być ciekawie, jest gdzie mówi o oczekiwaniu od nich
wzięcia odpowiedzialności za 'profesjonalne zachowanie”

Russian: 
мы должны быть индивидуалистами,
потому что это мотивирует,
может поэтому так много людей
считают свою работу полезной.
Уверенность в себе может
быть чрезвычайно полезной.
Если я надену костюм и
поставлю Джордана Петерсона
гордо позади себя,
это сработает.
По крайней мере, люди иначе
станут ко мне относиться.
Но у меня есть большой
вопрос обо всем этом.
И чтобы хотя бы начать,
я хочу привести еще один пример.
Фред Хесс работает в правом
мозговом центре под названием
Американский институт предпринимательства.
Он написал такую статью об образовании,
заявил, что студентам нужно
принимать некоторую личную ответственность
за свое обучение.
Нельзя ожидать что школа
сама для вас все сделает.
И он удивлен, что люди порой
укоряют его за это.
И да, мне стало интересно, откуда он.
Например, если вы ведете школу,
то для вас не кажется
необоснованным ожидать от студентов,
чтобы они принимали на
себя ответственность
и делали свою работу, учитывая
все внешние обстоятельства.
Однако, где мне интересно,
как насчет их ожидания
принятия ответственности за
профессиональное поведение

English: 
or "dressing professionally," or "being a team player?"
These are all things that sound
like reasonable expectations but
who gets to decide what those mean?
And how do they decide?
If a black woman puts on a suit
and does the Jordan Peterson dance,
she might get read as bossy, or uppity,
in a way that I simply never would.
And that's the kicker.
You think that individual responsibility
is how we motivate people
to succeed and find meaning?
Okay, cool.
Succeed at what though? Meaningful how?
Responsible for what exactly?
What are your criteria?
Who gets to decide
them, and are they just?
Thatcher's criterion for responsibility
was owning property, and the problem there
is that is a thing that is
mathematically impossible
for everyone to do at the same time.
You cannot have a housing
market and no homeless people.
Because if everybody has secure housing,

Russian: 
и профессиональную одежду,
раз уж мы в команде?
Все это звучит как разумные ожидания,
но
кто решает, что это может значить?
И как они это решают?
Если черная женщина надевает костюм
и приглашает Джордана Петерсона на танец,
она может показаться
начальственной или наглой,
хотя я бы таки никогда не показался.
Вот такой скандал.
Вы думаете. что личная
ответственность - это то,
как мы мотивируем людей
на успех и находим смысл?
Хорошо, допустим.
Успех в чем? Смысл для кого?
Ответственность за что конкретно?
Какие у вас критерии?
Кто это решает за них? Или никто?
У Тэтчер критерием ответственности
было владение собственностью,
и проблема там в том,
что это математически
невозможно обеспечить
для каждого в одно и то же время.
У вас не может быть рынка
жилья и не быть бездомных.
Потому что, если у всех
есть безопасное жилье,

Polish: 
lub "profesjonalny ubiór”, czy "bycie graczem zespołowym”
To wszystko brzmi
jak rozsądne oczekiwania, ale
kto może zdecydować, co to znaczy?
I jak oni decydują?
Jeśli czarna kobieta włoży garnitur
i przyjmie pozę Jordana Petersona
może zostać odczytana jako apodyktyczna lub wyniosła
w sposób, w który ja nigdy nie byłbym odebrany.
I właśnie o to chodzi.
Uważasz, że indywidualna odpowiedzialność
to sposób, w jaki motywujemy ludzi do odniesienia sukcesu i odnalezienia sensu w życiu?
Ok, spoko.
Odniesienia sukcesu w czym? Jakiego sensu?
Odpowiedzialność za co dokładnie?
Jakie są twoje kryteria?
Kto może o nich zadecydować i czy jest to sprawiedliwe?
Kryterium odpowiedzialności Thatcher
było bycie właścicielem nieruchomości i problemem z tym
jest to, że to jest matematycznie niemożliwe
dla wszystkich w tym samym czasie.
Nie możesz mieć rynku mieszkaniowego i jednocześnie żadnych bezdomnych.
Ponieważ jeśli wszyscy mają mieszkania,

English: 
you cannot sell them housing.
So even if everybody is
maximally personally responsible
and aspirational and striving
and all the other
Instagram-Tory buzzwords,
in a competitive system,
some of us still have to fail
through no fault of our own.
Which again, is the exact problem
that individual responsibility is supposed to solve.
It might also be worth
noting that individualism
isn't the only motivating force.
During the Chernobyl
disaster, a lot of people
did incredibly brave and dangerous things
to fight the radiation,
often knowingly shortening
their own lives out of a sense
of what Craig Mazin calls "Soviet civic duty."

"The reactor fuel is going to sink into the ground
and poison the water from Kiev to the Black Sea.
All of it.
Forever, they say.
They want you to stop that from happening."

"How are we supposed to do that?"
"They didn't tell me, because I don't need to know.
Do you need to know, or have you heard enough?"

Polish: 
nie możesz sprzedać im mieszkań!
Więc nawet jeśli wszyscy są
maksymalnie osobiście odpowiedzialni
zmotywowani i ambitni
i wszystkie inne instagramowe hasztagi Torysów
w systemie konkurencyjnym
niektórzy z nas wciąż muszą ponieść porażkę
nie z naszej winy.
Który, ponownie, jest dokładnym problemem
ta indywidualna odpowiedzialność powinna rozwiązać.
Warte zauważenia jest też to, że indywidualizm
nie jest jedyną siłą motywującą.
Podczas katastrofy w Czarnobylu wiele osób
robiło niezwykle odważne i niebezpieczne rzeczy
aby walczyć z promieniowaniem,
często świadomie skracając
ich własne życie przez coś,
co Craig Mazin nazywa "sowieckim obowiązkiem obywatelskim”.

"Paliwo reaktora wsiąknie w ziemię
i zatruć wodę z Kijowa do Morza Czarnego.
Całą.
Na zawsze, mówią.
Chcą, żebyście to powstrzymali"

"Jak mamy to zrobić?”
"Nie powiedzieli mi, bo nie muszę wiedzieć.
Potrzebujesz wiedzieć, czy słyszałeś wystarczająco dużo? ”

Russian: 
вы никому это жилье не продадите.
Так что, даже если все
несут максимальную личную
ответственность, стремятся и стараются,
и все другие модные словечки в Instagram,
в конкурентной системе некоторые
все равно терпят неудачу,
хотя не виноваты в этом.
Именно в этом заключена проблема,
что личную ответственность нужно налагать.
Также стоит отметить, что индивидуализм -
не единственная движущая сила.
Во время чернобыльской аварии многие люди
делали невероятно смелые и опасные вещи,
чтобы побороть радиацию, часто осознанно
сокращая свою собственную
жизнь не в том смысле, который
Крейг Мазин называл советской
гражданской обязанностью.
- Ядерное горючее вот-вот
просочится на землю
и отравит воду от Киева до Черного моря.
Вот и все.
Навсегда, как мне сказали.
Они хотят, чтобы вы сделали
все, чтобы этого не случилось.
- И как нам это сделать?
- Они мне не сказали,
мне не нужно этого знать.
Вам это нужно знать? Или
вы слышали достаточно?

English: 

"You'll do it, 'cause nobody else can.
If you don't, millions will die.
If you tell me that's not enough I won't believe you."
So we're sort of stuck, again!
But its the interesting
kind of stuck this time,
rather than the frustrating kind.
The philosopher Deborah Tollefsen says
that what it means to hold
somebody morally responsible
is just to have certain
feelings about them.
Like resentment, and pride,
or disappointment and so on.
It's not really about
the logical relations
of responsibility and personhood.
It's more like telling a
story about our feelings
and our demands about how
other people should be treated.
Philosophers call this expressivism.
Tollefsen says that
moral responsibility talk

Polish: 

"Zrobisz to, bo nikt inny nie może.
Jeśli tego nie zrobisz, miliony umrą.
Jeśli powiesz mi, że to za mało, nie uwierzę ci. ”
Więc znów utknęliśmy!
Ale tym razem to interesujący rodzaj utknięcia
zamiast frustrującego.
Filozofka Deborah Tollefsen mówi,
że uznawanie kogoś za moralnie odpowiedzialnego,
to po prostu odczuwanie wobec niego pewnych uczuć.
Jak niechęć i duma,
rozczarowanie i tak dalej.
Tak naprawdę nie chodzi o
relacje logiczne
odpowiedzialności i osobowości.
To bardziej jak opowiadanie historii o naszych uczuciach
i naszych wymaganiach dotyczących sposobu, w jaki
inni powinni być traktowani.
Filozofowie nazywają to ekspresywizmem.
Tollefsen mówi, że dyskusja o moralnej odpowiedzialności

Russian: 
- Мы это сделаем. Больше некому.
- Если вы не сделаете, миллионы погибнут.
Если вы мне скажете, что
этого мало, я вам не поверю.
Итак, мы опять застряли.
Но здесь мы застряли на интересном,
а не на обескураживающем.
Философ Дебора Толлефсен сказала,
что привлекать кого-то к ответственности -
это просто испытывать по
отношению к нему какие-то чувства.
Как обида, гордость или
разочарование и так далее.
Дело не в логических отношениях
ответственности и личности.
Это больше похоже на
рассказ о наших чувствах
и наши требованиях, как следует
относиться к другим людям.
Философы называют это экспрессивизмом.
Толлефсен считает, что разговор
о моральной ответственности

Russian: 
это уже не совсем философия.
Это ближе к повествованию.
Когда люди говорят, что
в Чернобыле или Grenfell
виновато общество, о чем
они говорят на самом деле?
Я думаю, нам нужны перемены в обществе.
И наоборот, когда люди
призывают обратиться
к личности и только
личной ответственности,
они как бы говорят нам:
нам не надо менять общество.
Так что может быть главный урок Чернобыля
в том, что всегда надо
хорошо относиться к людям,
поскольку, если дела не идут в гору,
им будет намного проще обвинять вас,
если они считают вас негодяем.
- Офицер Ливард подходит и говорит:
я же вам говорил, мне
все равно это нравится.
- Это могло бы объяснить,
почему обсуждения
исторических репараций
так чреваты последствиями.
Это объясняет, почему
ваши Джорданы Петерсоны
и ваши Стефани Молино говорят
о личной ответственности
и не лезут глубже в философию.
Это объясняет, почему "Дэйли Экспресс"
готов возложить вину
за чернобыльскую аварию
на Джереми Корбина.
- Марксистская идеология.
- Полный список жертв
Чернобыля не только неизвестен,
но и не будет известен.
Радиация распространилась по Европе,
и если кто-то с 1986 года умер от рака,
нет ответа на вопрос,
сколько из них могли бы жить,
если бы не взрыв реактора.

Polish: 
tak naprawdę nie jest ściśle filozofią.
To rodzaj opowiadania.
Kiedy ludzie mówią, że Czarnobyl lub Grenfell
to wina społeczeństwa, co tak naprawdę mówią
to: "Myślę, że powinniśmy zmienić społeczeństwo”.
I odwrotnie, kiedy
ludzie mówią, że powinniśmy się skupić
na indywidualizmie i odpowiedzialności osobistej,
to trochę jak powiedzenie: "Nie, nie sądzę, że powinniśmy zmienić społeczeństwo!”
Więc może główną lekcją Czarnobyla
jest to, że zawsze powinieneś być miły dla ludzi,
bo jeśli rzeczy pójdą źle
to inni uznają, że łatwiej cię winić
jeśli i tak będą uważać cię za dupka.
"Pojawia się oficer Leeroy i mówi:
"Hej, myślałem, że ci powiedziałem…” i jestem jak,
"TAK, JASNE."
To by wyjaśniało, dlaczego dyskusje
o zadośćuczynieniu historycznym
mogą być tak trudne.
To by wyjaśniało, dlaczego wasz Jordan Peterson
i  Stefan Molyneux mówią
o osobistej odpowiedzialności
bez wnikania w
głębię filozoficzną.
Wyjaśniałoby to, w jaki sposób Daily Express w jakiś sposób obwinił Jeremy'ego Corbyna za katastrofę w Czarnobylu.

Prawdziwa liczba ofiar śmiertelnych
Czarnobyl jest nie tylko nieznana,
ale niepoznawalna.
Promieniowanie rozprzestrzeniło się w całej Europie
i każdego kto
zmarł na raka od 1986 roku można by było doliczyć do liczby ofiar, więc
nie ma odpowiedzi na pytanie
ilu mogłoby ocaleć, gdyby reaktor nie wybuchł.

English: 
isn't really trying to
be rigorous philosophy.
It's a kind of storytelling.
When people say that Chernobyl or Grenfell
is society's fault, what
they're really saying
is, "I think we should change society."
And the opposite, when
people say we should focus
on individualism and
personal responsibility only,
is kindof like saying, "No, I don't think we should change society!"
So maybe the main lesson of Chernobyl
is that you should always be nice to people,
'cause if things do go south
they'll find it a lot easier to blame you
if they already think you're a twat.
"Officer Leeroy comes up and he's like,
"Hey, I thought I told you-" and I'm like,
"YEAHWHATEVER."
That would explain why discussions
about historical reparations
can get so fraught.
It would explain why your Jordan Petersons
and your Stefans Molyneux talk
about personal responsibility
without really digging into
the philosophical depth.
It would explain how the Daily Express somehow managed to blame the Chernobyl disaster on Jeremy Corbyn.

The true death toll of
Chernobyl is not only unknown,
but unknowable.
The radiation spread across Europe,
and of everybody who's
died of cancer since 1986,
there's no answer to the question,
how many might have lived
had the reactor not exploded.

Russian: 
Если мы не можем даже посчитать ущерб,
как мы можем возлагать ответственность?
Все, что у нас есть, это история.
И поскольку Гренфелл
является символом умеренности
в моей стране, нет способа узнать,
сколько людей погубила эта политика.
Сколько тысяч умерли после того, как их
выплаты по нетрудоспособности
были отозваны,
сколько из них покончили с собой
из-за нищеты и невыносимой жизни,
сколько жизней сократились из-за стресса.
Многие из нас теперь знают,
что эксперты предупреждали
что эта политика была вредна
и совершенно не имела смысла,
но многие из тех политиков
до сих пор работают.
И многие из людей, что их назначали
и поддерживали до сих пор
на свободе.
И еще труднее рассказывать
истории об этом,
ведь они так расходятся.
То, что мы сказали о
политике жесткой экономии
в основном указывает на личности
и делает их символами для всех нас,
как в невероятном фильме
2016 года "Я, Дэниэл Блейк".
Но будет ли когда-нибудь мемориал
жертвам политики жесткой экономии,
такой как воздвигнут Чернобылю?
Считаете ли вы кого-то ответственным,

Polish: 
Jeśli nie potrafimy nawet oszacować szkód,
jak możemy przypisać odpowiedzialność?
Wszystko, co mamy, to opowieść.
I o ile Grenfell jest symbolem polityki zaciskania pasa w moim kraju, nie wiadomo
ile osób zostało zabitych przez tę politykę.
Ile tysięcy zmarło po wycofaniu zasiłku inwalidzkiego,
ile osób zabiło się przez ubóstwo i desperację,
lub których życie skrócił stres.
Wielu z nas teraz wie o tym, przed czym ostrzegali niegdyś eksperci -
że zaciskanie pasa było szkodliwe
i ostatecznie bezcelowe,
ale wiele z tych praw się nie zmieniło
i wielu ludzi, którzy je wymyślili
i usankcjonowali, nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności
(w momencie nagrywania)
- i jeszcze trudniej jest o tym opowiadać
ponieważ jest to tak szeroki temat.
Historie, które opowiadaliśmy o zaciskaniu pasa zazwyczaj koncentrują się na osobach,
i czynią z nich symbol dla nas wszystkich,
jak w niesamowitym filmie z 2016 roku "Ja, Daniel Blake”.
Ale czy kiedykolwiek będzie pomnik dla ofiar polityki zaciskania pasa, tak jak w Czarnobylu?
To, czy uważasz, że ktoś jest odpowiedzialny

English: 
If we can't even calculate the damage,
how can we assign responsibility?
All we have is the story.
And insofar as Grenfell is a symbol of Austerity in my country, there's no way of knowing
how many people were killed by those policies.
How many thousands died after having their disability benefits withdrawn,
how many people killed themselves through poverty and desperation,
or whose lives were shortened by stress.
Many of us now know what some
experts warned at the time
that Austerity was harmful
and ultimately pointless,
but many of the policies
are still in place,
and many of the people who designed them
and implemented them are
walking around freely -
(at time of recording)
- and it's even harder to tell stories about that
because its so spread out.
The stories that we have told about Austerity tend to focus on individuals,
and make them the symbol for us all,
like in the incredible 2016 film "I, Daniel Blake."
But will there ever be a memorial for the victims of Austerity the way that there is for Chernobyl?
Whether you think somebody's responsible

Polish: 
lub czy jest w ogóle coś, za co można być odpowiedzialnym,
zależy od tego, jaką historię chcesz opowiedzieć.
Co ciekawe, Czarnobyl sprawia, że zastanawiamy się nad opowiadaniem historii
i odpowiedzialnością przez
sposób, w jaki odbiega od historii.
W przeciwieństwie do większości bohaterów, postać
Emily Watson, Ulana Chomiuk, nie była
 prawdziwą postacią historyczną.
Została stworzona, aby reprezentować
dziesiątki innych naukowców
którzy pomogli powstrzymać katastrofę,
ponieważ posiadanie jednej osoby do chwalenia
tworzy bardziej zrozumiałą historię.
I to też odzwierciedla zakończenie.
W ostatnim odcinku Legasow musi zdecydować
czy ujawnić społeczności naukowców,
że istnienie usterki w reaktorze zostało zatuszowane.
W Związku Radzieckim było jeszcze kilka innych reaktorów,
wszystkie z tą samą usterką, a każdy mógłby być
kolejnym Czarnobylem.
Ale zawstydzenie rządu
mogłoby być jeszcze gorsze dla jego zdrowia niż promieniowanie.
"Proponujesz, aby Legasow upokorzył naród, który ma obsesję na punkcie nie bycia poniżonym”.
W dramatycznym przemówieniu końcowym
Legasow opowiada historię
Czarnobyla
i ujawnia spisek.

Russian: 
есть ли там за что нести ответственность,
это зависит от того, какую
историю ты хочешь рассказать.
Интересно, что "Чернобыль"
отражает повествование
и ответственность так,
как это было в истории.
В отличие от большинства других
изображенных людей, героиня
Эмили Уотсон, Ульяна Хомюк
не была исторической фигурой.
Ее сочинили, чтобы представлять
мнение десятков ученых,
которые помогали справиться с аварией,
поскольку если хвалить одного человека,
история получается более правдоподобной.
И финал это тоже отражает.
В финальной серии Легасов должен решить,
стоит ли раскрыть научному сообществу,
что ошибку в конструкции
реактора скрывали.
В Советском Союзе есть много
других реакторов, и во всех
есть этот же дефект, каждый
- потенциальный Чернобыль.
Но смущает правительство, оно для здоровья
даже хуже, чем радиация.
- То, что вы предлагаете,
это то, что Легасов унизит
нацию, которая не привыкла унижаться.
- В драматической финальной речи
Легасов рассказывает историю
того, что случилось в Чернобыле
и нарушает конспирацию.

English: 
or whether there's anything to be responsible for,
depends on what sort of story you wanna tell.
Interestingly, Chernobyl
reflects on storytelling
and responsibility in the
ways it departs from history.
Unlike most of the other
people depicted, Emily Watson's
character, Ulana Khomyuk was
not a real historical figure.
She was written to represent
the dozens of other scientists
that helped contain the disaster
because having one person to praise
makes for a more understandable story.
And the ending reflects it too.
In the final episode Legasov has to decide
whether to reveal to
the scientific community
that the fault in the reactor
design was covered up.
There are multiple other
reactors in the Soviet Union,
all with the same flaw, each
another potential Chernobyl.
But embarrassing the government
could be even worse for his
health than the radiation.
"What you're proposing is that Legasov humiliate a nation that is obsessed with not being humiliated."
In a dramatic final speech,
Legasov tells the story of
what happened at Chernobyl,
and unveils the conspiracy.

Polish: 
Potem, jako karę, KGB anuluje go i zmusza do usunięcia konta na Twitterze.

"Twoje dzisiejsze zeznania nie zostaną zaakceptowane przez państwo.
Nie będą rozpowszechnione w prasie. To nigdy się nie stało. Nikt nie będzie z tobą rozmawiać.
Nikt cię nie wysłucha. Żadnych przyjaciół. Inni ludzie, gorsi ludzie, otrzymają uznanie za to, co zrobiłeś ”
To też się nigdy nie zdarzyło.
Legasowa nie było nawet na rozprawie.
I w przeciwieństwie do przedstawienia w serialu
społeczności naukowej
głodnej prawdy
i KGB próbującego to stłumić,
w rzeczywistości inni naukowcy Legasowa
ostracyzowali go i świadomie
uczestniczyli w zatuszowaniu prawdy.
Ale posiadanie wyraźnego protagonisty, czarnego charakteru
i osi czasu wydarzeń
pomaga opowiedzieć lepszą historię.
I lepiej motywuje ludzi do nauki

English: 
And then, as punishment, the KGB cancels him and forces him to delete his Twitter account.

"Your testimony today will not be accepted by the state.
It will not be disseminated in the press. It never happened. No one will talk to you.
No one will listen to you. No friends. Other men, lesser men, will receive credit for the things you have done"
This also never happened.
Legasov wasn't even at the trial.
And contrary to the show's portrayal
of a scientific community
hungry for the truth
and the KGB trying to repress it,
in reality Legasov's fellow scientists
ostracized him and knowingly
participated in the coverup.
But having a clearly
identifiable hero, villain
and timeline of events
helps tell a better story.
And better motivates people to learn

Russian: 
А потом в качестве
наказания КГБ его убивает
и заставляет его удалить
свой аккаунт в Твиттере.
- Ваши сегодняшние показания
не будут приняты государством.
О вас не будут писать газеты.
Теперь уже никогда.
Никто не будет о вас говорить.
Никто не будет вас слушать.
Ваши друзья, другие люди,
подчиненные,
получат почести за то, что сделали вы.
- Этого тоже никогда не было.
Легасова даже не было на испытаниях.
И вопреки тому, что показано в шоу
о научном сообществе,
как они жаждут правды
и как КГБ их подавляет,
на самом деле соратники
Легасова подвергли его
остракизму и сознательно
участвовали в сокрытии информации.
Но иметь четко
идентифицируемого героя, злодея
и перечень событий помогает
рассказать хорошую историю.
И лучше мотивирует людей извлекать

English: 
the lessons the show's creators want us to learn.

"What is the cost of lies?
It's not that we'll mistake them for the truth.
The real danger is that if we hear enough lies
then we no longer recognise the truth at all.
What can we do then?
What else is left but to abandon even the hope of truth and content ourselves instead with stories.
In these stories, it doesn't matter who the heroes are.
All we want to know is...
who is to blame?"



Russian: 
уроки, которые создатели
фильма для них предназначили.
- Какова цена лжи?
- Не то, чтобы мы приняли это за правду.
Настоящая опасность: когда
мы слышим достаточно лжи,
мы потом перестаем узнавать правду.
Что же с этим делать?
Что еще осталось, кроме как отказаться
даже от надежды на правду и верность
этих история?
В этих историях не важно, кто герои.
Все мы хотим знать тех,
кто же виноват.

Polish: 
lekcji, które twórcy serialu chcą, abyśmy się nauczyli.

"Ile kosztuje kłamstwo?
Nie chodzi o to, że pomylimy je z prawdą.
Prawdziwe niebezpieczeństwo polega na tym, że jeśli usłyszymy wystarczająco dużo kłamstw
wtedy już w ogóle nie rozpoznamy prawdy.
Co więc możemy zrobić?
Pozostało tylko porzucić nadzieję na prawdę i zadowolić się opowieściami.
W tych opowiadaniach nie ma znaczenia, kim są bohaterowie.
Chcemy tylko wiedzieć ...
kogo winić?"
 


English: 






Polish: 

 
 
 


English: 








Polish: 








Polish: 



 
 



English: 








English: 



"Good lord, what is happening in there?!"

"Aurora borealis?"
"...
Aurora borealis?
At this time of year, at this time of day, in this part of the country, localised entirely within your kitchen?"
"Yes."
"May I see it?"
"No."

Polish: 


"Dobry Boże, co się tam dzieje ?!”

"Zorza polarna?”
„...
Zorza polarna?
O tej porze roku, o tej porze dnia, w tej części kraju, zlokalizowanej całkowicie w twojej kuchni? ”
"Tak."
„Czy mogę to zobaczyć?”
"Nie."

Russian: 
- Боже мой, что это там случилось?
- Серверное сияние?
- Серверное сияние?
В это время года, в это время суток,
в этой части страны,
и именно над вашей кухней?
- Да.
- А можно мне посмотреть?
- Нет.
