Stephen Hawking
นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
ผู้ทำนายว่าหลุมดำควรปล่อยรังสี
ซึ่งปัจจุบันมีชื่อว่ารังสีฮอว์คิง
และงานของเขามีบทบาทสำคัญในการบัญญัติทฤษฎีบทเกี่ยวกับ
ภาวะเอกฐานเชิงความโน้มถ่วง (Gravitational singularity)
และผู้เขียนหนังสือชื่อดังอย่าง
A Brief History of Time
ที่ขายได้มากกว่า 10 ล้านเล่ม
ได้เสียชีวิตอย่างสงบในวัย 76 ปี
ที่บ้านของเขาใน Cambridge สหราชอาณาจักร
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2018 ที่ผ่านมา
สตีเฟน ฮอว์คิงเกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2485
ที่เมืองอ๊อกซฟอร์ดไชร์ ประเทศอังกฤษ
ในวัยเด็กเข้าเรียนหนังสือที่โรงเรียนเซนต์แอลแบน
จากนั้นเข้าศึกษาต่อสาขาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์
จากมหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด และรับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 1
เมื่อปี พ.ศ. 2505
ต่อมาได้เข้าศึกษาที่ทรินิตีคอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ในสาขาจักรวาลวิทยา และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิต
เมื่อปี พ.ศ. 2509
หลังจากนั้นก็ได้รับการคัดเลือกเป็นนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด
ในต้นทศวรรษที่ 1960 (ประมาณ พ.ศ. 2503-2508)
สตีเฟน ฮอว์คิงก็มีอาการที่เรียกว่า
amyotrophic lateral sclerosis (ALS)
อันเป็นอาการผิดปกติของระบบประสาทโดยไม่ทราบสาเหตุ
โดยมีผลกับประสาทสั่งการ (motor neurons)
นั่นก็คือ เส้นประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของ กล้ามเนื้อ
กล้ามเนื้อส่วนนั้นจะอ่อนแอลงจนเกือบเป็นอัมพาต
แต่เขายังคงทำงานวิชาการต่อไป
ฮอว์คิงเริ่มทำงานในสาขาสัมพัทธภาพทั่วไป และเน้นที่ฟิสิกส์ของหลุมดำ
เมื่อปี พ.ศ. 2508
ขณะที่กำลังทำงานวิจัยสำหรับดุษฎีนิพนธ์เพื่อทำดุษฎีบัณฑิต
ฮอว์คิงได้อ่านรายงานของนักคณิตศาสตร์และนักฟิสิกส์ ชื่อ
โรเจอร์ เพนโรส (Roger Penrose)
ซึ่งเพนโรสเสนอทฤษฎีที่ว่า
ดวงดาวที่ระเบิดอยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงของตัวเอง
จะมีปริมาตรเป็นศูนย์ และมีความหนาแน่นเป็นอนันต์
อันเป็นสภาพที่นักฟิสิกส์เรียกว่า ซิงกูลาริตี้(singularity)
ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือหลุมดำ ซึ่งไม่ว่าแสงหรือวัตถุใดๆก็ตาม ก็ไม่สามารถหนีออกมาได้
จากนั้น ในปี พ.ศ. 2513
ฮอว์คิงและเพนโรสก็ได้ร่วมกันเขียนรายงานสรุปว่า
ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ นั้น
กำหนดให้เอกภพต้องเริ่มต้นในซิงกูลาริตี้ ซึ่งปัจจุบันนี้รู้จักกันว่า บิ๊กแบง
และจะสิ้นสุดลงที่ หลุมดำ
ฮอว์คิงเสนอว่า หลุมดำไม่ควรจะเป็นหลุมดำเสียทีเดียว
แต่ควรจะแผ่รังสีอะไรออกมาบ้าง
โดยเริ่มที่วัตถุจำนวนมหาศาลนับพันล้านตัน
แต่มีความหนาแน่นสูง คือ
กินเนื้อที่ขนาดเท่าโปรตอน เขาเรียกวัตถุเหล่านี้ว่าหลุมดำจิ๋ว (mini black hole)
ซึ่งมีแรงโน้มถ่วงและมวลมหาศาล แต่สุดท้ายหลุมดำนี้ก็จะระเหิดหายไป
การค้นพบนี้ถือเป็นงานชิ้นเยี่ยมชิ้นหนึ่งของฮอว์คิง
เมื่อ ปี พ.ศ. 2517
เขาก็ได้เป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดของราชบัณฑิตยสถานของอังกฤษ
และได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์แรงโน้มถ่วง
ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี พ.ศ. 2520
และเมื่อในปี พ.ศ. 2522
ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็น “เมธีคณิตศาสตร์ลูเคเชียน” (Lucasian Chair of Mathematics -
เมธีคณิตศาสตร์ลูเคเชียน เป็นตำแหน่งที่ตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2206 (ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช)
บุคคลที่ 2 ที่ได้รับตำแหน่งนี้ก็คือ เซอร์ไอแซก นิวตัน คนทั่วไปจึงเปรียบเทียบสตีเฟน ฮอว์คิง กับนิวตันและไอนสไตน์)
สตีเฟน ฮอว์คิงเชื่อว่ามีความเป็นไปได้ที่นักฟิสิกส์จะพัฒนาทฤษฎี
ที่จะรวมเอาแรงทั้ง 4 ของธรรมชาติเข้าด้วยกัน นั่นคือ
แรงโน้มถ่วง, แรงแม่เหล็กไฟฟ้า, แรงนิวเคลียร์แบบอ่อน และแรงนิวเคลียร์แบบเข้ม
อันจะนำไปสู่ ทฤษฎีสรรพสิ่ง (Theory of Everything) ที่เคยกล่าวกันมา
ส่วนเรื่องการขยายตัวของเอกภพนั้น ฮอว์คิงเชื่อว่า
เอกภพขยายตัวออกไปโดยมีความเร่ง
และนี่ก็คือรายชื่อผลงานของสตีเฟน ฮอว์คิง
Plan of The Blume "Road to Smart City" (1965)
A Large Scale Structure of Space-Time ร่วมกันเขียนกับ G.F.R. Ellis (1973)
Superspace and Supergravity (1981)
The Very Early Universe (1983)
A Brief History of Time : from the Big
Black Holes and Baby Universe and Other Essays (1994)
The Universe In A Nutshell (2001)
The Grand Design ร่วมกันเขียนกับ Leonard Mlodinow (2010)
สุดท้ายนี้ อ้อเหรอ channel
ก็ขอแสดงความเสียใจเป็นอย่างยิ่ง สำหรับการจากไปของ สตีเฟน วิลเลียม ฮอว์คิง
สุดยอดหนึ่งในนักฟิสิกส์ทฤษฎีของโลก
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
