
Spanish: 
Hola, soy John Green, esto es Crash Course: World History y hoy vamos a hablar
sobre algo que no hemos discutido mucho aquí en Crash Course. Paz. Protesta pacífica y no violenta
Mr. Green! Mr.Green! Finalmente un episodio donde nadie es asesinado.
Mmmm. Ehhh. Algunas personas serán asesinadas, Yo Del Pasado. Tristemente,  Las protestas pacificas y no violentas
son a menudo pacificas solamente de un lado.
Entonces, hemos hablado mucho sobre guerra este año en Crash Course: como a moldeado civilizaciones
y naciones-estado. Y es fácil asumir que los humanos son de alguna forma naturalmente violentos
y propensos a luchar. Y en la historia de la humanidad reciente , especialmente durante el siglo 20,
hemos sido aterradoramente buenos librando guerras, cierto? Hubo, por supuesto, las dos guerras mundiales
Pero también existieron otras muchísimas  guerras más pequeñas y no podemos olvidar que también estuvieron los genocidios.
Pero un de los más remarcables y muy a menudo desatendidos aspectos del siglo 20 es el increíble
número de movimientos ant-guerra, por la paz y la no violencia. O sea, todos sabemos sobre Gandhi, pero

Finnish: 
Hei, olen John Green. Tämä on Crash Course maailman historia ja tänään puhumme
aiheesta, jota emme ole juurikaan käsitelleet aikaisemmin: Rauha. Rauhanomainen mielenilmaus.
Herra Green! Herra Green! Vihdoinkin jakso jossa kukaan ei kuole.
Mmmm... Jotkut tulevat kyllä kuolemaan. Ikävä kyllä rauhanomainen
mielenilmaus on usein rauhallinen vain toiselta puolelta.
Olemme puhuneet paljon sodasta tänä vuonna ja siitä kuinka se muokkasi sivilisaatioita
ja kansallisvaltioita. On helppoa olettaa että ihmiset ovat luonnostaan väkivaltaisia
ja taipuvaisia taistelemaan. Viimeaikaisessa ihmishistoriassa, erityisesti 1900-luvulla
meistä tuli pelottavan hyviä sotimisessa, eikö? Olihan siellä tietysti kaksi maailmansotaa, mutta
myös muita, pienempiä tuhoisia sotia. Emmekä voi myöskään unohtaa joukkotuhontoja.
Mutta yksi merkittävimmistä ja usein myös huomaamattomista seikoista 1900-luvulla on uskomaton
määrä sodanvastaisia rauhanliikkeitä. Toki, me kaikki tiedämme Gandhin, mutta

English: 
Hi, I’m John Green, this is Crash Course: World History and today we are going to talk about something we haven’t discussed much here at Crash Course. Peace. Peaceful, non-violent protest.
Mr. Green! Mr. Green! Finally an episode where no one gets killed.
Mmmm. Ehhh. Some people are gonna get killed, Me From the Past. Sadly, peaceful, nonviolent protest is often just peaceful on the one side.
So we’ve talked a lot about war this year on Crash Course, how it shaped civilizations and nation states.
And it’s easy to assume that humans are kind of naturally violent and prone to fighting. And in recent human history, especially during the 20th century, we got scarily good at waging war, right?
There were, of course, the two World Wars, but there were also many other very destructive smaller wars and we can’t forget that there were also genocides.
But one of the most remarkable and often unnoticed aspects of the 20th century is the incredible number of peace, non violence, and anti-war movements.

Romanian: 
Salut, sunt John Green, acesta este Crash Course: World History și astăzi vom vorbi
despre ceva puțin discutat până acum. Pacea. Proteste pașnice, non-violente.
Dle. Green! Dle.Green! În sfârșit un episod în care nimeni nu este omorât.
Mmmm. Ehhh. Niște oameni vor fi omorâți, Eu din trecut. Din păcate protestul pașnic și non-violent
este pașnic de multe ori doar de-o parte a baricadei.
Așa deci, am vorbit mult despre război în acest an la Crash Course, cum a modelat civilizația
și statele naționale. Și este ușor de presupus că oamenii sunt destul de violenți în mod natural
și predispuși luptei. Iar în istoria recentă, în special in secolul XX,
am devenit înspăimântător de buni la a purta războaie, nu? Au fost, desigur, cele două războaie mondiale dar
au fost de asemenea multe alte războaie mai mici foarte distructive și nu putem uita că au existat și genocide.
Dar unul dintre cele mai remarcabile și adesea neobservat aspect al secolului XX este incredibilul număr
de mișcări împotriva războiului, pentru pace și non-violență. Știm despre Ghandi, dar

Arabic: 
مرحبًا. أنا جون غرين وهذه سلسلة
Crash Course: World History،
واليوم سنتحدث عن موضوع لم نتطرق له كثيرًا.
السلام. الاحتجاج السلمي اللاعنيف.
سيد غرين!
وأخيرًا حلقة لا يُقتل فيها أحد.
في الواقع سيُقتل البعض يا ذاتي من الماضي.
للأسف، فإن الاحتجاجات السلمية
كثيرًا ما تكون سلمية من طرف واحد.
تحدثنا عن الحرب كثيرًا
في Crash Course هذه السنة،
وكيف أن الحرب شكلت الحضارات والدول القومية.
ويسهل افتراض أن البشر
طبيعتهم عنيفة ويميلون للقتال.
وفي التاريخ البشري الحديث،
خصوصًا في القرن العشرين،
صارت مهارتنا في إشعال الحروب مخيفة،
صحيح؟ فقد وقعت الحربان العالميتان،
لكن كان هنالك أيضًا
حروب كثيرة أصغر شديدة التدمير
ولا يمكننا نسيان المذابح التي حصلت.
لكن أحد جوانب القرن العشرين
المميزة والتي عادة ما تُنسى
هي العدد الهائل للمظاهرات السلمية
والحركات الرافضة للحرب.
فنحن نعرف غاندي مثلًا،

French: 
Salut, je suis John Green, ceci est Crash Course:
Histoire du monde et aujourd'hui, nous allons parler
à propos de quelque chose que nous n'avons pas beaucoup discuté ici Cours intensif. Paix. Paisible, protestation non-violente.
Monsieur Green! Monsieur Green! Enfin un épisode où
personne ne se fait tuer.
Mmmm. Ehhh. Certaines personnes  vont se faire tuer, Moi du passé . Malheureusement, pacifique, non violente
protestant  souvent juste, pacifique d'un côté.
Donc, nous avons beaucoup parlé de la guerre cette année sur Crash Course, comment elle forme les civilisations
et les États-nations. Et il est facile de supposer
que les humains sont un peu naturellement violent
et sujets à des combats. Et au cours des dernières humaine l'histoire, en particulier au cours du 20e siècle,
nous avons était effroyablement bon à faire la guerre, non? Là étaient, bien sûr, les deux guerres mondiales, mais il
y avait aussi beaucoup d'autres petites guerres très destructrices et nous ne pouvons pas oublier qu'il y eut aussi des génocides.
Mais l'un des plus remarquables et souvent inaperçu
aspects du 20ème siècle est l'incroyable
nombre de la paix, la non-violence, et anti-guerre
mouvements. Comme, nous savons à propos de Gandhi, mais

Spanish: 
lo que hace al siglo 20 único en la historia es que Gandhi no era unico.
En realidad hubo un sorprendentemente alto número de movimientos pacíficos y no-violentos que ocurrieron
al rededor del mundo. Entonces, en este episodio, vamos a hablar un poco acerca de los no violentos
pesos pesados, como Martin Luther King y Ghandi. Supongo debería llamarlos de otra forma
porque, tu sabes, eran no-violentos. Pero ellos no fueron, de ninguna forma, los únicos.
Entonces para 1900, podría decirse que los europeos dominaban el mundo, incluso a pesar de que hubo
paz en europa desde 1871, los europeos , usando nuevas armas, desataron una increíble cantidad
de violencia en el resto del mundo. Colonizaron la mayor parte de Africa, Asia, y
el Pacifico. Los americanos también se expandieron por los EE.UU. continentales, y ya estaban
mirando al Caribe y Asia. Y yo quería ser claro que esta conquista y colonización
fue consistentemente violenta. Pero algunas personas estaban comenzando a cuestionarse la mera idea
de violencia en si misma. Como en su libro de 1894, The Kingdom of God is Within You, Leo Tolstoy,

Arabic: 
لكن ما يجعل القرن العشرين مميزًا
في التاريخ هو أن غاندي لم يكن مميزًا.
لقد كان هناك عدد كبير لحد مفاجئ
من تحركات اللاعنف السلمية
التي كانت تحدث في جميع أنحاء العالم.
لذا، في هذه الحلقة
سنتحدث قليلًا عن عمالقة التحركات السلمية
كمارتن لوثر كينغ وغاندي.
وهنا كلمة "عمالقة" مجازية.
لكنهم لم يكونوا أبدًا الوحيدين.
بحلول عام 1900،
كان الأوروبيون مسيطرين تقريبًا على العالم.
ومع أن أوروبا سادها السلام نسبيًا منذ 1871،
إلا أن الأوروبيين كانوا قد زرعوا العنف
في كل مكان آخر في العالم بالأسلحة الجديدة،
فاستعمروا معظم إفريقيا وآسيا والمحيط الهادي،
وكان الأمريكيون أيضًا قد توسعوا عبر القارة
وكانوا قد وضعوا أعينهم على الكاريبي وآسيا،
وللتأكيد، فقد كان هذا الغزو
والاستعمار عنيفًا على الدوام.
لكن بعض الناس
بدأوا يشككون في فكرة العنف نفسها.
ففي كتابه الصادر عام 1894 مثلًا،
"مملكة الرب داخلك"، ناقش ليو تولستوي،

Finnish: 
mikä tekee 1900-luvusta ainutlaatuisen on se, ettei Gandhi ollut ainutlaatuinen.
Sillä itseasiassa ympäri maailmaa järjestettiin lukuisia rauhanliikkeitä.
Joten, tässä jaksossa puhumme hiukan rauhanomaisista vaikuttajista
kuten Martin Luther King ja Gandhi.
Mutta he eivät missään tapauksessa olleet ainoita.
Vuoteen 1900 mennessä, eurooppalaiset pitkälti hallitsivat maailmaa, vaikkakin näennäinen rauha
oli vallinnut Euroopassa jo vuodesta 1871. Mutta käyttämällä uusia aseita eurooppalaiset olivat päästäneet valloilleen
uskomattoman määrän väkivaltaa joka puolelle maapalloa. He olivat asuttaneet suurimman osan Afrikkaa, Aasiaa ja
Tyyntämerta. Amerikkalaiset olivat myös levittäytyneet Yhdysvaltojen mannerta pitkin
ja silmäilivät Karibiaa ja Aasiaa. Ja painotan että tämä valloitus ja asutus
oli nimenomaan väkivaltaista. Jotkut ihmiset alkoivat kuitenkin epäilemään koko väkivallan olemusta.
Kuten vuoden 1894 kirjassaan, "Jumalan valtakunta on sinussa", Leo Tolstoi,

English: 
Like, we know about Gandhi, but what makes the 20th century unique in history is that Gandhi wasn’t unique.
There was actually a surprisingly large number of peace and nonviolence movements that were occurring all around the world.
So in this episode, we’re going to talk a little bit about the nonviolent heavy hitters, like Martin Luther King and
Gandhi. I guess I should say, the heavy “non-hitters” because, you know, they were nonviolent.
But they were, by no means, the only ones.
[Theme Music]
So by 1900, Europeans pretty much dominated the world, even though there had been relative peace in Europe since 1871, Europeans, using new weapons, had unleashed an incredible amount of violence everywhere else on the planet.
They had colonized most of Africa, Asia, and the Pacific. Americans had also expanded across the continental United States, and were making eyes at the Caribbean and Asia.
And I want to be clear that this conquest and colonization was consistently violent. But some people were beginning to question the very idea of violence itself.

Romanian: 
ceea ce face ca secolul XX sa fie unic în istorie este faptul că Ghandi nu a fost unic. A existat
de fapt un număr surprinzător de mare de mișcări pentru pace și non-violență care se întâmplau
peste tot în lume. Așa încât, în acest episod, vom vorbi puțin despre
luptătorii grei, cum ar fi Martin Luther King și Ghandi. Presupun că ar trebui să spun ”ne-luptătorii” grei
pentru că, știți, au fost non-violenți. Dar nu au fost, în nici un caz, singurii.
Așa deci, pe la 1900, europenii în mare parte dominau lumea, chiar dacă fusese relativ
pace în Europa din 1871, Europenii folosind arme moderne, dezlănțuiseră incredibil de multă
violență peste tot pe restul planetei. Aceștia colonizaseră mare parte din Africa, Asia și
Oceania. Americanii, de asemenea se extinseseră pe întregul teritoriu Nord American al Statelor Unite și făceau
ochi dulci Caraibelor și Asiei. Și doresc să clarific faptul că aceste cuceriri și colonizări
au fost în mod consistent violente. Dar unii oameni începuseră să se îndoiască de însăși ideea
de violență. Spre exemplu, în cartea sa din anul 1894, ”Împărăţia lui Dumnezeu este cu tine”, Lev Tolstoi,

French: 
ce qui rend le 20e siècle unique dans l'histoire
est que Gandhi n'était pas unique. Il y avait
en fait un nombre étonnamment élevé de la pacifiste et
les mouvements de non-violence qui se produisent tous les
autour du monde. Donc, dans cet épisode, nous parlerons un peu plus sur la non-violente
poids lourds, comme Martin Luther King et Gandhi. Je suppose que je devrais dire, les «non-cogneurs" lourds
parce que, vous savez, ils étaient non-violente. Mais
ils étaient, en aucun cas, les seuls.
Ainsi, en 1900, les Européens ont dominé à peu près
le monde, même si il y avait eu par rapport
la paix en Europe depuis 1871, les Européens, en utilisant nouvelles armes, avaient déclenché une quantité incroyable
de violence partout ailleurs sur la planète.
Ils avaient colonisé la plupart de l'Afrique, l'Asie et
le Pacifique. Américains avaient également étendu les états unis la partie continentale des États-Unis, et ont porté
leur yeux sur les Caraïbes et en Asie. Et je veux
être clair que cette conquête et de la colonisation
était toujours violent. Mais certaines personnes
commençaient à remettre en question l'idée même de
la violence elle-même. Comme dans son livre 1894, The
Royaume de Dieu est en vous, Léon Tolstoï,

Spanish: 
quien sabia un poco sobre la Guerra y la Paz, exploró cómo el mensaje de Jesús a citar
"dar la otra mejilla" fue la base para una vida sin violencia.
Él argumentó que los gobiernos y los individuos necesitaban renunciar a la violencia si creían
ser verdaderps cristianos, y Tolstoy también vió la no-violencia como una solución para terminar
el colonialismo. En 1908, Tolstoy escribio "Una carta a un hindú" a Mohandas Gandhi,  y en la
carta, explicó que los Indios debían confrontarse al imperialismo Británco con amor y
no-violencia. Gandhi no sólo leyó la carta, además la publicó en su diario Sud Africano
"Indian Opinion" en 1909. Y las ideas de Tolstoy en esta correspondencia con Gandhi marcó
el inicio de un dialogo informal entre partidarios de la no-violencia al rededor
del mundo que se abarcó el siglo 20.
Y Tolstoy no fue la única influencia en Mohandas K. Gandhi, él había crecido en la región de Gujarat
en India, donde hay una considerable comunidad Jain. Y mediante los monjes Jain Gandhi fue expuesto
a la idea del Ahimsa: No violencia ó el no daño a la vida. También leyó extensamente incluyendo escritores
occidentales como John Ruskin, y Henry David Thoreau

French: 
qui connaissait un peu de Guerre et Paix,
exploré comment le message de Jésus pour citer "tend
l'autre joue "était la base pour une vie
de la non-violence.
Il a soutenu que les gouvernements et les particuliers devait renoncer à la violence si elles croyaient
eux-mêmes  être de vrais chrétiens, et Tolstoï
a également vu la non-violence comme une solution pour mettre fin à
au colonialisme. En 1908, Tolstoï a écrit "Une lettre
à un hindou »à Mohandas Gandhi, et dans la
lettre, il a expliqué que les Indiens nécessité pour se confronter à l'impérialisme britannique de l' amour et
La non-violence. Gandhi non seulement lu cette lettre,et
il a également publié dans son sud-africain
journal "de Indian Opinion" en 1909. Et Tolstoï
idées dans cette correspondance avec Gandhi marqués
le début d'un dialogue informel entre
les partisans de la non-violence du monde
monde qui s’étendit dans le 20ème siècle.
Et Tolstoï n'était pas la seule influence sur Mohandas
K. Gandhi, il avait grandi dans la région du Gujarat
de l'Inde où il y a une communauté de Jain importante.
Et à travers le Jain moines Gandhi a été exposé
à l'idée de Ahimsa: la non-violence ou non-blessure à la vie. Il a également lu largement inclut à l' ouest
comme l’écrivain  John Ruskin, et Henry David
Thoreau.

Finnish: 
joka tiesi jonkin verran sodasta ja rauhasta, tutki kuinka Jeesuksen viesti sanontaan
"käännä toinen poski" oli perusta rauhanomaiselle elämälle.
Hän väitti, että hallitusten ja yksilöiden täytyy luopua väkivallasta jos he uskoivat
olevansa todellisia kristittyjä. Tolstoi näki väkivallattomuuden myös keinona lopettaa
kolonisaatio. Vuonna 1908 Tolstoi kirjoitti "Kirjeen hindulle", Mohanas Gandhille.
Kirjeessä hän selitti, että intialaisten täytyi kohdata brittiläinen imperialismi rakkaudella
ja rauhanomaisuudella. Gandhi ei pelkästään lukenut kirjettä, vaan julkaisi sen Etelä-Afrikkalaisessa
sanomalehdessään "Indian Opinion", vuonna 1909. Tolstoin ideat tässä kirjeenvaihdossa merkitsivät
epävirallisen vuoropuhelun alun rauhanpuolustajien välillä ympäri
maailmaa, käsittäen koko 1900-luvun.
Eikä Tolstoi ollut ainut joka vaikutti Gandhiin, sillä hän oli varttunut Intian Gujarat-alueella,
missä vallitsee kookas Jain- yhteisö. Jain- munkkien kautta Gandhille valottui
Ahimsan aate: Rauhanomaisuus ja väkivallattomuus. Hän myös luki paljon, mukaanlukien länsimaisia
kirjailijoita, kuten John Ruskin ja Henry David Thoreau.

English: 
Like in his 1894 book, The Kingdom of God is Within You, Leo Tolstoy, who knew a little bit about War and Peace,
explored how Jesus’s message to quote “turn the other cheek” was the basis for a life of nonviolence.
He argued that governments and individuals needed to give up violence if they believed themselves to be true Christians, and Tolstoy also saw nonviolence as a solution to ending colonialism.
In 1908, Tolstoy wrote "A Letter to a Hindu" to Mohandas Gandhi, and in the letter, he explained that Indians needed to confront British imperialism with love and nonviolence.
Gandhi not only read that letter, he also published it in his South African newspaper "Indian Opinion" in 1909.
And Tolstoy's ideas in this correspondence with Gandhi marked the beginning of an informal dialogue between the advocates of nonviolence from around the world that spanned the 20th century.
And Tolstoy wasn't the only influence on Mohandas K. Gandhi, he'd grown up in the Gujarat region of India where there's a sizable Jain community.
And through the Jain monks Gandhi was exposed to the idea of Ahimsa: non-violence or non-injury to life.
He also read widely including western writers like John Ruskin, and Henry David Thoreau.

Romanian: 
care știa câte ceva despre Război și Pace, a explorat felul în care mesajul Lui Iisus, citez ”întoarce-i
și pe celălalt (obraz)” era la baza unei vieți  non-violente.
El argumenta că guvernele și indivizii trebuiau să renunțe la violență dacă credeau
că sunt cu adevărat creștini, de asemena Tolstoi vedea non-violența ca pe o soluție pentru încetarea
colonialismului. În 1908, Tolstoi scria „Scrisoare către un hindus” lui Mohandas Ghandi, iar în
scrisoare, el explica necesitatea ca indienii să confrunte imperialismul britanic cu iubire și
non-violență. Ghandi nu numai că a citit scrisoarea ci a și publicat-o în ziarul
sud-african ”Indian Opinion” în 1909. Ideile lui Tolstoi cuprinse în această corespondență cu Ghandi au marcat
începutul unui dialog informal între susținătorii non-violenței din întreaga
lume care s-a prelungit de-a lungul întregului secol XX.
Iar Tolstoi nu a fost singura influență asupra lui Mohandas K. Ghandi, el crescuse in regiunea Gujarat
a Indiei unde există o comunitate jainistă numeroasă. Iar prin călugării jainiști, Ghandi a fost expus
conceptului Ahimsa: non-violență asupra vieții. De asemenea a citit o gamă largă de scriitori inclusiv
vestici precum John Ruskin sau Henry David Thoreau.

Arabic: 
الذي كان يعرف القليل عن الحرب والسلم،
أن رسالة المسيح
القائلة بإدارة الخد الآخر لمن لطمك،
هي أساس حياة اللاعنف.
وقال إن على الحكومات والأفراد أن ينبذوا العنف
إن كانوا يرون أنفسهم مسيحيين حقًا،
كما رأى تولستوي اللاعنف حلاً لإنهاء الاستعمار.
عام 1908، كتب تولستوي "رسالة لهندوسي"
لموهنداس غاندي،
وفي الرسالة، قال إن على الهنود مواجهة
الإمبريالية البريطانية بالحب واللاعنف.
لم يقرأ غاندي الرسالة وحسب، بل أيضًا نشرها
في صحيفته في إفريقيا الجنوبية
"الرأي الهندي" عام 1909.
وكانت أفكار تولستوي في مراسلته هذه مع غاندي
بدايةً لحوار غير رسمي بين مؤيدي اللاعنف
في أنحاء العالم طوال القرن العشرين.
لم يكن تولستوي التأثير الوحيد
على موهنداس غاندي،
فقد نشأ غاندي بمنطقة غوجارات في الهند،
حيث هناك مجتمع جاني كبير،
من خلال النساك الجانيين، تعرف غاندي على مفهوم
"أهيمسا"، وهو اللاعنف وعدم إيذاء الحياة.
كما أنه قرأ لمفكرين كثر، من ضمنهم الغربيون
جون راسكين وهنري دايفيد ثورو.

Finnish: 
Joten palattuaan Intiaan Etelä-Afrikasta v. 1915, Gandhi alkoi hioa ajatteluaan
täsmällisemmäksi. Hänen vuoden 1929 omaelämänkerrassaan
"Tarina kokemuksistani totuuden kanssa", Gandhi kirjoitti kuinka hänen uskonsa Ahimsaan voisi
olla perusta Intian vastustukseen Britannian hallintoa vastaan. Joten Gandhille väkivallattomuus oli
sekä elämäntapa, että työkalu Intian itsehallinnon elvyttämiseksi. Hän näki lämsimaisen sivilisaation
väkivaltaisena ja hyväksikäyttävänä. Se on naurettavaa. Tiedän että eurooppakeskeiset raivostuvat tästä,
mutta se on totta, hiukan väkivaltainen ja hyväksikäyttävä toisinaan.
Hyvin tehty markkinaehtoisten uudistusten ja Mona Lisan kanssa jne.
Gandhi uskoi että Intialaiset voisivat hylätä tällaisen elämäntavan ja korvata sen väkivallattomalla
vaihtoehdolla. Gandhi uskoi myös että intialaiset voisivat tehdä lopun Britannian hallinnolle
Ahimsan ja Satyagrahan yhdistelmällä, joka usein käännetään "totuuteen sulautumisena".
Hyvä on, siirrytään ajatus kuplaan.
Nämä Ahimsan ja Satyagrahan yhdistyneet näkemykset ovat parhaiten nähtävissä vuoden 1930 Suolamarssissa.

French: 
Ainsi, après son retour en Inde en Afrique du Sud
en 1915, Gandhi commence à distiller sa pensée
liée à la non-violence dans une plus explicite
philosophie. Dans son autobiographie 1929 "
l'Histoire de mes expériences de vérité ", Gandhi
a écrit sur la façon dont sa croyance en Ahimsa pourrait
être la base de la résistance indienne à la domination Britannique . Donc, pour Gandhi la non-violence était à la fois
un mode de vie, et un outil pour gagner l’indépendance Indienne. Il a vu la civilisation occidentale
violente et l'exploitation. C'est ridicule.
Je sais que les Eurocentristes vont s’énervaient
sur moi pour dire cela, mais il est vrai, un tantinet
violent et abusif à la fois. Cela dit,
bien fait avec l'innovation axée sur le marché comme
et Mona Lisa, etc OK passons à autre chose.
Gandhi croyait que les Indiens pourraient rejeter
ce mode de vie et le remplacer par une non-violence
un. Et Gandhi croyait aussi que les Indiens
pourrait mettre un terme à la domination britannique par le biais
d'une combinaison de Ahimsa et Satyagraha, une
mot souvent traduit par l'adhésion à la vérité.
Très bien, allons à la bulle de pensée.
Ces idées interconnectées de Ahimsa et Satyagraha
sont les mieux vu dans la marche du sel de 1930. Ainsi,

Spanish: 
Entonces, luego de su regreso a India desde Sudáfrica en 1915, Gandhi comenso a destilar su pensamiento
relacionado a la no violencia en una filosofía más explícita. En su autobiografía de 1929 "The story of my experiments with truth"
Gandhi escribió sobre cómo su creencia en Ahimsa pudo
ser la base para la resistencia India al dominio Británico. Entonces para Gandhi la no violencia era ambas:
Un modo de vida, y una herramienta para ganar la soberanía India. El vió la civilización occidental como
violenta y explotadora. Eso es ridiculo. Sé que los eurocentristas se enojarán
conmigo por decir eso pero es verdad, un poquito violenta y explotadora a veces. Dicho esto,
bien hecho con la innovación basada en el mercado y la Mona Lisa y etc. Ok, Sigamos.
Gandhi creía que los Indios podían rechazar ese estilo de vida y remplazarlo con uno libre de violencia
Y Gandhi también creía que los Indios podrían brindar un fin con el dominio Británico mediante
una combinacion de Ahimsa y Satyagraha, una plabara a menudo traducida como "insistencia a la verdad".
Perfecto, vayamos a la Burbuja de pensamiento.
Esas ideas interconectadas de Ahimsa y Satyagraha son más visibles en la Marcha de la Sal de 1930. Entonces

Arabic: 
وبعد رجعته للهند من إفريقيا الجنوبية،
بدأ غاندي يرتب أفكاره عن اللاعنف
في فلسفة أكثر وضوحًا.
في سيرته الذاتية الصادرة عام 1929،
"قصة تجاربي مع الحقيقة"،
كتب غاندي عن إيمانه بمفهوم "أهيمسا"
كأساس للمقاومة الهندية للحكم البريطاني.
إذن، كان اللاعنف بالنسبة لغاندي أسلوب حياة
وكذلك وسيلة لنيل حكم ذاتي للهند.
وقد اعتبر الحضارة الغربية
عنيفة واستغلالية. يا للسخف.
أعرف أن المتحيزين لأوروبا سيغضبون مما سأقوله
لكن ذلك صحيح، فهي حضارة
عنيفة واستغلالية بعض الشيء أحيانًا،
ومع ذلك، فهنيئاً للابتكار المبني على السوق
وللموناليزا وغيرها... حسنًا، انتهى الموضوع.
آمن غاندي بأن الهنود يمكنهم نبذ هذا الأسلوب
وتبني أسلوب سلمي بدلًا منه.
كما آمن بأن الهنود
يمكنهم إنهاء الحكم البريطاني
بمزيج من فلسفتي أهيمسا وساتياغراها،
وهي كلمة تُترجم أحيانًا بالالتزام بالحقيقة.
فلنذهب لفقاعة التفكير.
إن ترابط فكرتي أهيمسا وساتياغراها
يتجلى أكثر ما يتجلى في مسيرة الملح عام 1930.

Romanian: 
Astfel după întoarcerea în India din Africa de Sud în 1915, Ghandi a început să își adune gândurile
legate de non-violență într-o filosofie mai clară. În autobiografia sa din 1929 „Povestea
experimentelor mele cu adevărul”, Ghandi a scris despre felul în care credința sa Ahimsa ar putea
reprezenta baza pentru rezistența indiană în fața dominației Britanice. Deci pentru Ghandi non-violența a fost atât
un mod de viață cât și o unealtă pentru a obține autonomia Indiei. El vedea civilizația occidentală ca fiind
violentă și exploatatoare. E ridicol. Știu că Eurocentriștii se vor supăra
pe mine că spun asta dar este adevărat, puțin violentă și exploatatoare uneori. Acestea fiind spuse,
felicitări pentru inovația bazată pe piață și Mona Lisa etc. Ok, să mergem mai departe.
Ghandi credea că indienii ar putea respinge acel stil de viață și să îl înlocuiască cu unul non-violent.
De asemenea credea că indienii ar putea pune capăt dominației britanice printr-o
combinație a conceptelor Ahimsa și Satyagraha, un cuvânt adesea tradus ca respectarea adevărului.
Bine, hai să mergem la Thought Bubble.
Aceste idei interconectate Ahimsa și Satyagraha sunt cel mai bine puse în evidență de Marşul Dandi din 1930.

English: 
So after his return to India from South Africa in 1915, Gandhi began to distill his thinking related to non-violence into a more explicit philosophy.
In his 1929 autobiography "The Story of my Experiments with Truth", Gandhi wrote about how his belief in Ahimsa could be the basis for Indian resistance to British rule.
So for Gandhi non-violence was both a way of life, and a tool for gaining Indian self-rule. He saw Western civilization as violent and exploitative. That's ridiculous.
I know the Eurocentrists are gonna get mad at me for saying that but it is true, a smidge violent and exploitative at times.
That said, well done with like market-based innovation and the Mona Lisa and etc. OK let's move on.
Gandhi believed that Indians could reject that lifestyle and replace it with a nonviolent one.
And Gandhi also believed that Indians could bring about an end to British rule through a combination of Ahimsa and Satyagraha, a word often translated as adherence to truth.
All right, let’s go to the Thought Bubble.
These interconnected ideas of Ahimsa and Satyagraha are best seen in the Salt March of 1930.

Spanish: 
desde mediados del siglo 19, los Británicos pusieron impuestos a la sal, y como la sal, en adición
a hacer la comida mas deliciosa, es necesaria para la vida, Gandhi vió esas leyes como un ejemplo
perfecto de como el despotismo Británico afectaba a todos los Indios. Gandhi anunció que el y
un pequeño grupo planeaba marchar desde su casa en Ahmedabad hacia la costa con el fin de cosechar
sal. La marcha tomó casi dos meses y rápidamente acumuló la atención de los medios alrededor
del mundo y el Raj Británico en India fue forzado a elegir entre arestar a Gandhi
por violar una ley Británica o permitirle  violar la ley porque estaba cosechando
sal ilegalmente. Millones de Indios fueron inspirados por el desafío de Gandhi al dominio Británico
y comenzaron sus propias protestas en contra de la ley de la sal. Al esparcirse la desobediencia civil se dispersó por India,
los Británicos comenzaron a arrestar personas y la prensa internacional se concentró todavía más en
las protestas y la opinión popular comenzó a ver el dominio Británico como injusto, Al rehusarse a responder
al violento dominio Británico con violencia propia y destacando la injusticia del dominio

Romanian: 
Înca de la jumătatea secolului al IXX-lea, britnicii puseseră taxe pe sare și din moment ce sarea, pe lângă
faptul că face mâncarea mai gustoasă este necesară vieții, Ghandi vedea aceste legi ca exemplul
perfect al felului în care despotismul britanic îi afecta pe toți indienii. Ghandi a anunțat că el împreună cu
un mic grup plănuia un marș de la casa sa în Ahmedabad până la coasta mării Arabiei pentru a aduna
sare. Marșul a durat aproape două luni și a atras imediat atenția presei din întreaga
lume iar Raj-ul Britanic a fost nevoit să aleagă între a-l aresta pe Ghandi
pentru încălcarea legii britanice sau a-i permite să încalce legea deoarece aduna
sare ilegal. Milioane de indieni au fost inspirați de Ghandi să înfrunte dominația britanică și
au început propriile proteste împotriva legii sării. Pe măsură ce nesupunerea civică se răspândea în toată India,
britanicii au început să aresteze oameni iar presa internațională s-a concentrat și mai mult pe
proteste în timp ce opinia publică începea să vadă dominația britanică drept injustă. Refuzând să răspundă la
violențele britanicilor cu violență și scoțând în evidență nedreptatea dominației

Finnish: 
1900-luvun puolivälistä lähtien britit olivat asettaneet veroja suolaan. Ja koska
ruoan maun parantamisen lisäksi suola on välttämätöntä elämälle, Gandhi näki nämä lait täydellisenä
esimerkkinä siitä kuinka Britannian itsevaltius vaikutti kaikkiin intialaisiin. Gandhi ilmoitti
marssivansa pienen ryhmän kanssa kotoaan Ahmedabadista rannikolle suolan korjaamiseksi.
Marssi kesti lähes kaksi kuukautta ja kiinnitti nopeasti median huomion ympäri
maailmaa.  Brittiläinen hallitsija Intiassa pakotettiin joko pidättämään Gandhi
lain rikkomisesta, tai sitten antaa hänen rikkoa lakia, koska hän korjasi
suolaa laittomasti. Gandhi inspiroi miljoonia intialaisia järjestämään omia mielenosoituksia
haastamalla Britannian hallinnon. Kansalaistottelemattomuuden levitessä Intiassa
britit alkoivat pidättää ihmisiä ja kansainvälinen media keskittyi yhä enemmän
mielenosoituksiin ja yleinen kanta alkoi pitää Britannian hallintoa epäreiluna. Kieltäytymällä kohtaamasta
Britannian väkivaltaa väkivallalla, Gandhi

English: 
So, since the mid 19th century, the British had placed taxes on salt, and since salt, in addition to making food more delicious is necessary to live, Gandhi saw these laws as a perfect example of how British despotism affected all Indians.
Gandhi announced that he and a small group planned to march from his home in Ahmedabad to the coast in order to harvest salt.
The march took almost two months and quickly gathered media attention from around the world and the British raj in India was forced to choose between arresting Gandhi for breaking a British law
or else allowing him to break the law because he was harvesting  salt illegally.
Millions of Indians were inspired by Gandhi’s challenge to British rule and began their own protests against the salt law.
As civil disobedience spread across India, the British began to arrest people and the international media focused even more on the protests and popular opinion began to see British rule as unjust.

Arabic: 
كان البريطانيون قد فرضوا ضريبة على الملح
منذ منتصف القرن التاسع عشر،
وبما أن الملح، إضافة لجعله الطعام ألذ،
أساسي للحياة، فقد رأى غاندي هذه القوانين
أقوى مثال على أثر الاستبداد البريطاني
على الهنود جميعًا.
فأعلن غاندي أنه هو وجماعة صغيرة سيسيرون
من منزله في أحمد أباد إلى الساحل لحصاد الملح.
أخذت المسيرة شهرين تقريبًا،
وسرعان ما حصدت انتباه الإعلام
في أنحاء العالم، وأجبِر الحكام البريطانيون
في الهند على الاختيار
بين اعتقال غاندي لمخالفته القانون البريطاني
أو تركه يخالف القانون
إذ كان حصاده للملح غير قانوني.
ألهم غاندي ملايين الهنود
بتحديه الحكم البريطاني
وبدأوا بالتظاهر ضد قانون الملح أنفسهم.
ومع انتشار العصيان المدني عبر الهند،
بدأ البريطانيون باعتقال الناس
وركز الإعلام الدولي أكثر على المظاهرات،
وصار الرأي العام
يميل لاعتبار الحكم البريطاني غير عادل.
برفضه بمبادلة عنف البريطانيين بالعنف،
وإظهاره لظلم الحكم البريطاني،

French: 
depuis le milieu du 19ème siècle, les Britanniques avaient placé taxes sur le sel, et depuis le sel, en plus
de rendre les aliments plus délicieux est nécessaire
à vivre, Gandhi a vu ces lois comme une parfaite
exemple du despotisme comment britannique affecté
tous les Indiens. Gandhi a annoncé que lui et
un petit groupe prévu de marcher de son domicile
à Ahmedabad à la côte afin de récolter
du sel. La marche a fallu près de deux mois et
recueillies rapidement l'attention des médias du monde
le monde et le raj britannique en Inde était
forcé de choisir entre arrêter Gandhi
pour avoir enfreint une loi britannique ou autre il enfreignait la loi parce qu'il récoltait
du sel illégalement. Des millions d'Indiens ont été inspirés par le défi de Gandhi à la domination britannique et
ont commencé leurs propres protestations contre la loi du sel.Comme la désobéissance civile, se propager à travers l'Inde,
les Britanniques ont commencé à arrêter des gens et les médias internationaux observer encore plus  la
protestations et l'opinion populaire a commencé à voir la domination britannique comme injuste. En refusant de répondre
à la domination britannique violente avec violence de son propre et mettant en évidence l'injustice de l’Angleterre

Spanish: 
Británico, Gandhi fue capaz de usar la no violencia como una herramienta efectiva para socavar el régimen colonial.
Gracias Burbuja del Pensamiento. Entonces como resaltamos anteriormente, El uso de la no violencia por parte de Gandhi es bastante
conocido pero no fue único. A lo largo del temprano siglo 20 los movimientos nacionalista en
las colonias a través de Africa y Asia tambíen adoptaron la no violencia. Uno de los primeros lideres nacionalistas
en advocar por la resistencia no violenta al Imperialismo  fue Phan Chu Trinh. Al igual que
el movimiento Vietnamita por la independencia se estaba desarrollando en la primer década del 1900's,
Phan comenzó a cuestionar los métodos violentos defendidos por otros nacionalistas. Como se
pronunció en contra de los levantamientos violentos que estaban ocurriendo en muchas partes de Vietnam. El también
se resistió a solicitar ayuda de Japón en la lucha por la independencia Vietnamita debido al militarismo Japonés.
En 1919, Egipcios protestaron contra el dominio Británico yendo a huelga, y boicoteando los
bienes Británicos, y organizando demostraciones a lo largo del país. Esas protestas duraron por meses
y eventualmente en 1922 los Británicos garantizaron la independencia de Egipto. Aunque algunas áreas claves,
incluyendo el Canal de Suez, continuaron bajo control Británico. E incluso como la no violencia se convirtió

French: 
règle, Gandhi était en mesure d'utiliser la non-violence comme outil efficace pour saper le régime colonial.
Merci Bulle de pensée. Donc, comme mentionné précédemment,
L'utilisation de Gandhi de la non-violence est très bien
connu, mais il n'a pas été unique. Tout au long des mouvements nationalistes au début du 20e siècle dans
les colonies à travers l'Afrique et l'Asie ont également adopté La non-violence. Comme l'un des nationaliste premiers
meneurs pour plaider pour la résistance à la non-violence à l'impérialisme était Phan Chu Trinh. Tout comme le
mouvement indépendantiste vietnamien se développe
dans la première décennie des années des centaines,
Phan a commencé à remettre en question les méthodes violentes
préconisée par d'autres nationalistes. Comme il a parlé
contre les soulèvements violents qui étaient
se produisant dans de nombreuses régions du Vietnam. Il a aussi
résisté à demander de l'aide du Japon dans la lutte de l'indépendance vietnamienne à cause du militarisme du Japon.
En 1919, les Egyptiens ont protesté contre la domination britannique
règle en allant sur la grève et le boycott britannique
produits, et organisant des manifestations à travers
le pays. Ces protestations ont continué pendant des mois
et, finalement, en 1922, les Britanniques accordé
l'indépendance de l'Egypte. Bien que certains domaines clés,
y compris le canal de Suez,  rester sous
contrôle britannique. Et de même que la non-violence est devenu

Romanian: 
britanice, Ghandi a reușit să folosească non-violența ca pe o unealtă eficace în subminarea regimului colonial.
Mulțumesc, Thought Bubble. Deci, cum am notat mai devreme, utilizarea non-violenței de către Ghandi este foarte bine
cunoscută dar nu a fost unică. De-a lungul începutului de secol XX mișcări naționaliste în
colonii din toată Africa și Asia au adoptat de asemena non-violența. Spre exemplu unul dintre primii lideri
naționaliști care a pledat pentru rezistența non-violentă în fața imperialismului a fost Phan Chu Trinh. Chiar în timp ce
mișcarea pentru independența Vietnamului se dezvolta în prima decadă a secolului XX,
Phan a început să pună sub semnul întrebării metodele violente propuse de alți naționaliști. El s-a ridicat
împotriva revoltelor violente care aveau loc în multe locuri în Vietnam. De asemenea
s-a opus cererii de ajutor din partea Japoniei în lupta pentru independența Vietnamului din cauza militarismului japonez.
În 1919, poporul Egiptean a protestat împotriva dominației britanice prin greve, boicotarea bunurilor
britanice, și organizarea de demonstrații în întreaga țară. Protestele au durat luni de zile
iar în final în 1922 britanicii au acordat independența Egiptului. Deși unele zone cheie,
inclusiv Canalul Suez, au rămas sub control britanic. În timp ce non-violența devenea

Arabic: 
استطاع غاندي أن يستخدم اللاعنف
كوسيلة فعالة لإضعاف النظام الاستعماري.
شكرًا يا فقاعة التفكير.
إذن، كما ذكرنا سابقًا،
فإن استخدام غاندي للاعنف مشهور جدًا
لكنه ليس مميزًا،
ففي مطلع القرن العشرين،
كانت التحركات القومية في المستعمرات
الإفريقية والآسيوية تتخذ منحى اللاعنف.
فقد كان أحد أول القادة الوطنيين المنادين
بالمقاومة السلمية للإمبريالية فان تشو ترين.
مع بداية تشكل حركة الاستقلال الفيتنامية
في أول عقد من القرن التاسع عشر،
بدأ فان يشكك في الأساليب العنيفة
التي كان ينادي بها قوميون آخرون.
فقد عارض مثلًا علنًا المظاهرات العنيفة
التي كانت تقع بأنحاء الفيتنام المختلفة،
كما أنه رفض تلقي المساعدة من اليابان
في صراع الفيتنام نحو الاستقلال
بسبب هيمنة العسكر فيها.
عام 1919، احتج المصريون
على الحكم البريطاني عن طريق الإضراب
ومقاطعة البضائع البريطانية
وتنظيم الاحتجاجات في أنحاء الدولة.
استمرت الاحتجاجات أشهر، وعام 1922،
أعطت بريطانيا الاستقلال لمصر أخيرًا،
مع أن مناطق استراتيجية، مثل قناة السويس،
بقيت تحت حكم البريطانيين.

Finnish: 
onnistui käyttämään rauhanomaisuutta tehokkaana aseena kolonialistisen hallinnon kaatamiseksi.
Kiitos ajatuskupla. Kuten aiemmin mainittu, Gandhin rauhanomaisuuden käyttö on hyvin
tunnettua, muttei ainutkertaista. Läpi aikaisen 1900-luvun nationalistiset liikkeet
Afrikan ja Aasian siirtomaissa käyttivät myös rauhanomaisuutta. Yksi ensimmäisistä
rauhanomaista vastustusta kannattavista nationalistisista johtajista oli Phan Chu Trinh.
Samaan aikaan kun Vietnamilainen itsenäisyysliike oli kehittymässä 1910-luvulla
Phan alkoi kyseenalaistaa väkivaltaiset keinot, joita toiset nationalistit kannattivat.
Hän puhui väkivaltaisia kansannousuja vastaan, joita oli tapahtunut useissa paikoissa Vietnamissa.
Hän myös vastusti avun anomista Japanilta, sen militarismin takia.
Vuonna 1919 egyptiläiset protestoivat Britannian hallintoa vastaan menemällä lakkoon, boikotoimalla
Britannian kauppatavaroita ja järjestämällä mielenosoituksia ympäri maata. Nämä protestit jatkuivat
kuukausien ajan ja lopulta v. 1922 Britannia myönsi Egyptille itsenäisyyden. Joskin jotkin alueet,
kuten Suezin kanava jäivät Britannian hallintaan. Ja kun rauhanomaisuudesta tuli

English: 
By refusing to meet violent British rule with violence of his own and highlighting the injustice of British rule, Gandhi was able to use nonviolence as an
effective tool in undermining the colonial regime.
Thanks Thought Bubble. So as previously noted, Gandhi’s use of nonviolence is very well known but it wasn’t unique.
Throughout the early 20th century nationalist movements in colonies throughout Africa and Asia also adopted nonviolence.
Like one of the first nationalist leaders to advocate for nonviolence resistance to Imperialism was Phan Chu Trinh.
Just as the Vietnamese independence movement was developing in the first decade of the nineteen hundreds, Phan began to question the violent methods advocated by other nationalists.
Like he spoke out against the violent uprisings that were occurring in many parts of Vietnam.
He also resisted requesting help from Japan in the Vietnamese Independence struggle because of Japan's militarism.
In 1919, Egyptians protested against British rule by going on strike, and boycotting British goods, and organizing demonstrations across the country.
Those protests went on for months and eventually in 1922 the British granted independence to Egypt.
Although some key areas, including the Suez Canal, did remain under British control.

French: 
une tactique associée à des mouvements anti-impérialistes
en Afrique et en Asie, il a également été de se retrancher derrière
dans le mouvement de la paix qui a développé en réponse à la Première Guerre mondiale. Lorsque la guerre a éclaté dans la
chute de 1914, il y avait beaucoup de protestations dans les États-Unis, qui allait encore entrer
en guerre. Un certain nombre de jeunes militants se sont réunis pour
discuter de la façon de l'arrêter et de la façon de prévenir
les États-Unis d'y entrer. Ce groupe
inclus AJ Musty et Kirby  Page  et Dorothy
un jour, tout de ceux qui deviendraient  des figures importantes dans le Mouvement pour la paix dans les États
Unies. Ils ont aidé également à trouvé la communauté
de réconciliation ou (FOR), qui préconisait
au nom des objecteurs de conscience et encouragé
l'alternatives non-violentes aux conflits. Et alors
après la fin de la guerre beaucoup de ces américains
militants de la paix ont commencé à élargir leurs horizons
et ils ont vu des liens entre la non-violence
et les mouvements anti-guerre et la non-violence dans la
lutte anti-impériale.
Il y avait, par exemple, Ricard Gregg, un jeune
activiste qui avait été impliqué dans l'anti-guerre
mouvement aux États-Unis, qui a voyagé
en Inde en 1925. Il a passé quatre ans en Inde

Spanish: 
en una táctica asociada con los movimientos anti imperialistas en África y Asia fue también atrincherándose
en el movimiento por la paz que se desarrolló en respuesta de la Primera Guerra Mundial. Cuando la guerra estalló
en el otoño de 1914 hubieron muchas protestas en los Estados Unidos, los cuales no habían
entrado en guerra todavía. Un número de jóvenes activistas se reunieron para discutir cómo detener y cómo prevenir
la entrada de los Estados Unidos a la guerra. Este grupo. inluído AJ Musty y Kirby Page y Dorothy
Day, todos los cuales serían importantes figuras en el Movimiento por la Paz en los Estados
Unidos. También ayudaron a fundar la Comunidad de Reconciliación o (FOR), Que abogó
en nombre de los objetores de conciencia y alentaron alternativas no violentas al conflicto. Entonces
luego que la guerra terminara, muchos de esos activistas americanos por la Paz comenzaron a expandir sus horizontes
y vieron conecciones entre los movimientos no violentos y anti guerra, y la no violencia en la
lucha anti imperialista.
Estaban, por ejemplo, Ricard Gregg, un joven activista que estuvo involucrado en el movimiento anti guera
en los Estados Unidos, quien viajó a India en 1925. Pasó cuatro años en India

Arabic: 
ومع أن اللاعنف أصبح أسلوبًا مقترنًا بالتحركات
المناهضة للإمبريالية في إفريقيا وآسيا،
إلا أنها أصبحت أيضًا جزءًا من التحركات السلمية
التي تشكلت استجابة للحرب العالمية الأولى.
ومع اندلاع الحرب في خريف 1914،
حدثت مظاهرات كثيرة في الولايات المتحدة
التي كانت لم تشارك فيها بعد.
واجتمع نشطاء شباب لمناقشة كيفية إيقاف الحرب
ومنع الولايات المتحدة من المشاركة فيها.
كان من ضمنهم إي جي ماستي
وكيربي بايج ودوروثي داي،
الذين أصبحوا فيما بعد شخصيات مهمة
في حركة السلام في الولايات المتحدة.
كما أنهم أسهموا في إنشاء جماعة المصالحة،
التي مثلت المحتجين ذوي الضمير
وحثت على بدائل سلمية للنزاع.
وبعد انتهاء الحرب، بدأ كثير من النشطاء
السلميين الأمريكيين بتوسيع آفاقهم
كما رأوا ترابطًا بين اللاعنف
والتحركات المناهضة للحرب
واللاعنف في الصراع ضد الإمبريالية.
فمثلًا، ريكارد غريغ، الناشط الشاب الذي شارك
في الحركة المناهضة للحرب في الولايات المتحدة،
سافر للهند عام 1925،
وقضى أربع سنوات يدرس لدى غاندي،

Finnish: 
anti-imperialistisiin liikkeisiin liittoutunut taktiikka Afrikassa ja Aasiassa, se oli myös juurtumassa
rauhanliikkeeseen, joka muodostui vastauksena ensimmäiselle maailmansodalle. Kun sota syttyi
syksyllä 1914, paljon protesteja järjestettiin Yhdysvalloissa, joka ei ollut vielä liittynyt
sotaan. Joukko nuoria aktivisteja tapasivat miettiäkseen kuinka estää
Yhdysvaltoja liittymästä sotaan. Tähän ryhmään kuuluivat mm. AJ Musty, Kirby Page ja Dorothy
Day, joista kaikista tuli tärkeitä hahmoja Yhdysvaltojen rauhanliikkeessä.
He auttoivat myös FOR:in perustamisessa, joka puhui
tunnollisten vastustajien puolesta ja tarjosi rauhanomaisia vaihtoehtoja konflikteihin.
Sodan loputtua monet näistä amerikkalaisista aktivisteista alkoivat laajentaa näkemyksiään
ja näkivätkin yhteyksiä rauhanomaisuuden ja sodanvastaisten liikkeiden välillä.
 
Mm. Richard Gregg oli nuori aktivisti, joka oli ollut mukana sodanvastaisessa liikkeessä Yhdysvalloissa.
Hän matkusti Intiaan v. 1925 ja vietti neljä vuotta

Romanian: 
o tactică asociată cu mișcările anti-imperialiste din Africa și Asia aceasta s-a înrădăcinat
și în protestele pentru pace care s-au dezvoltat ca răspuns la primul război mondial. La începera războilui in
vara lui 1914 au existat numeroase proteste în Statele Unite, care încă nu intraseră
în război. Un număr de tineri activiști s-au întâlnit să discute cum să pună capăt războiului și cum să prevină
intrarea Statelor Unite în război. Din acest grup au făcut parte AJ Musty, Kirby Page și Dorothy
Day, toti urmând să devină figuri importante în mișcările pentru Pace din Statele
Unite. Aceștia au ajutat la fondarea Fellowship of Reconciliation sau (FOR), care îi susținea
pe cei care refuzau înrolarea în armată pe motive religioase și încuraja alternative la conflict. Apoi
după terminarea războiului, mulți dintre acești activiști pentru pace americani au început să își extindă orizonturile
observând legatura dintre non-violență , mișcările anti-război și
lupta anti-imperialistă.
Cum a fost, spre exemplu, Richard Gregg, un tânăr activist care fusese implicat în mișcarea
anti-război din Statele Unite și care a călătorit în India in 1925. A petrecut patru ani acolo

English: 
And even as nonviolence became a tactic associated with anti-imperial movements in Africa and Asia it was also becoming entrenched in the peace movement that developed in response to World War One.
When war broke out in the fall of 1914 there were lots of protests in the United States, which had yet to enter the war.
A number of young activists met to discuss how to stop it and how to prevent the United States from entering it.
This group included AJ Musty and Kirby Page and Dorothy Day, all of whom would go on to become important figures in the Peace Movement in the United States.
They also helped found the Fellowship of Reconciliation or (FOR), which advocated on behalf of conscientious objectors and encouraged nonviolent alternatives to conflict.
And then after the war ended many of these American peace activists began to expand their horizons and they saw connections between nonviolence and antiwar movements and nonviolence in the anti-imperial struggle.
There was, for instance, Richard Gregg, a young activist who had been involved in the anti-war movement in the United States, who traveled to India in 1925.

Arabic: 
بما فيها سبعة أشهر
عاشها في أشرام غاندي في غوجارات.
وعندما عاد للولايات المتحدة،
كتب كتابه الشهير، "قوة اللاعنف"،
الذي ناقش فيه
كيف يمكن للاعنف أن يعيد هندسة العالم.
أذكر ذلك لأشير إلى أنها كانت حركة دولية
تضمنت تبادلًا ثقافيًا
من الشرق للغرب ومن الغرب إلى الشرق.
كما كانت فكرة المقاومة السلمية
مثيرة جدًا للفنانين.
خلال الحرب الأهلية الإسبانية،
قصفت قوات اللواء فرانكو القومية
قرية غويرنيكا الباسكية بشكل عنيف،
وبعد ما قرأه الفنان الإسباني بابلو بيكاسو
عن الدمار الواقع بالقرية،
ومع أنه كان يعمل على جدارية
بتوكيل من الجمهورية الإسبانية،
ترك الجدارية وبدأ يرسم لوحة غويرنيكا
كي يجذب الانتباه للمآسي
التي أوقعتها الحرب بالمدنيين البريئين.
أصبحت اللوحة إحدى أشهر لوحات القرن العشرين،
وما تزال حتى اليوم رمزًا شهيرًا لمقاومة الحرب.
كانت هناك تحركات سلمية ضد النازيين حتى.
ففي عام 1943، اعتقل الغيستابو الألماني حوالي
1800 رجلًا يهوديًا متزوجًا من امرأة غير يهودية.
وأثناء احتجاز هؤلاء الرجال في مبنى إداري،
تجمعت زوجاتهن في الشارع.

French: 
a étudier avec Gandhi, y compris sept mois
vivant à l'ashram de Gandhi dans le Gujarat. Et
puis quand il est retourné aux États-Unis, Gregg a écrit
le livre très influent The Power of Nonviolence 
(la puissance de la non violence)
dans lequel il décrit la façon dont la non-violence allait
refaire le monde.
Je ceci mentionne pour faire comprendre l'idée que ceci était vraiment un mouvement international
d'échange culturel impliqué qui est allé à la fois à l'ouest à l'est et à l'est à l'ouest. Et cette idée
de la résistance non-violente était aussi très convaincante aux artistes. Pendant la guerre civile espagnole, la
forces nationalistes du général Franco 
bombardé lourdement le village basque de Guernica et
après avoir lu le sujet de la destruction du village, l'espagnol artiste Pablo Picasso
qui travaillait sur une peinture murale commandée pour
la République espagnole a abandonné la peinture murale et
a commencé à peindre Guernica pour attirer l'attention
sur l'horreurs que la guerre inflige innocent
aux civils. La peinture est devenue l'une des le plus célèbre du 20ème siècle et il reste
un symbole anti-guerre puissante. Il y avait même des
manifestations non-violentes contre les nazis. Comme
en 1943, la Gestapo allemande a arrêté environ
1800 hommes juifs qui étaient mariées à des non-juifs
femmes. Et comme ces hommes étaient détenus dans
un immeuble de bureaux, leurs épouses se sont réunis

English: 
He spent four years in India studying with Gandhi including seven months living at Gandhi’s ashram in Gujarat.
And then when he returned to the US, Gregg wrote the very influential book The Power of Nonviolence in which he described how nonviolence would remake the world.
I mention this to get across the idea that this was truly an international movement that involved cultural exchange that went both west to east and east to west. And this idea of nonviolent resistance was also very compelling to artists.
During the Spanish Civil War the nationalist forces of General Franco heavily bombed the Basque village of Guernica and after reading about the destruction of the village,
the Spanish artist Pablo Picasso who was working on a commissioned mural for the Spanish Republic
abandoned the mural and began painting Guernica to draw attention to the horrors that war inflicts upon innocent civilians.
The painting became one of the most famous of the 20th century and it remains a powerful antiwar symbol.
There were even nonviolent protests against the Nazis.
Like in 1943 the German Gestapo arrested about 1800 Jewish men who were married to non-Jewish women.
And as those men were being held in an office building, their wives gathered together on the street.

Finnish: 
opiskellen Gandhin kanssa.
Palattuaan Yhdysvaltoihin, Gregg kirjoitti vaikutusvaltaisen kirjan "Rauhanomaisuuden voima",
jossa hän kertoi kuinka rauhanomaisuus voisi uudistaa maailman.
Tämä aate todella oli kansainvälinen liike, joka
mahdollisti kulttuurien sekoittumisen.
Tämä liike houkutteli myös taiteilijoita. Espanjan sisällissodan aikaan
kenraali Francon nationalistiset joukot pommittivat baskikylä Guernicaa.
Luettuaan Guernican tuhosta, tilaustöitä tekevä espanjalainen taiteilija Pablo Picasso
lopetti tilaustyöt ja alkoi maalata
Guernicaa, kiinnittääkseen ihmisten huomion kauheuksiiin, joita sota aiheuttaa
viattomille kansalaisille. Maalauksesta tuli yksi 1900-luvun kuuluisimmista ja se on edelleen
voimakas sodanvastaisuuden symboli. Jopa natseja vastaan oli mielenosoituksia.
Esimerkiksi v. 1943 Saksan Gestapo pidätti 1800 ei- juutalaisen naisen kanssa naimisissa olevaa
juutalaismiestä. Samaan aikaan kun miehet vietiin toimistorakennukseen, heidän vaimonsa kerääntyivät

Romanian: 
studiind cu Ghandi inclusiv locuind timp de șapte luni la ashram-ul (mănăstire) lui Ghandi din Gujarat. Apoi
la întoarcerea în S.U.A, Gregg a scris influenta carte „The Power of Nonviolence”
în care acesta a descris felul în care non-violența ar reface lumea.
Menționez acest lucru pentru a întări ideea ca aceasta a fost cu adevărat o mișcare ce
a cuprins schimburi culturale care au mers atât dinspre vest spre est cât și dinspre est spre vest. Iar ideea
de rezistență non-violentă a fost foarte convingătoare pentru artiști. În timpul Războiului Civil Spaniol
forțele naționaliste ale generalului Franco au bombardat intens satul basc Guernica iar
după ce a citit despre distrugerea satului, artistul spaniol Pablo Picasso
care lucra la o pictură murală comandată de către Republica Spaniolă a abandonat pictura și
a început să picteze Guernica pentru a atrage atenția asupra ororilor pe care războiul le pricinuiește civililor
nevinovați. Pictura a devenit una dintre cele mai faimoase ale secolului XX și rămâne
un puternic simbol anti-război. Au fost până și proteste non-violente impotriva Naziștilor precum cel
din 1943 când Gestapo-ul german a arestat 1800 de bărbați evrei căsătoriți cu femei ne-evreice.
Iar în timp ce bărbații erau reținuți intr-o clădire de birouri. soțiile lor s-au adunat

Spanish: 
estudiando con Gandhi incluyendo siete meses viviendo en el ashram de Gandhi en Gujarat, Y
luego cuando volvió a los EEUU, Gregg escribio el muy influyente libro "The Power of Nonviolence"
en el cual describió como la no violencia podría rehacer el mundo.
He mencionado esto para llegar a la idea de que este fue verdaderamente un movimiento internacional que
incluyó un intercambio cultural que fue de ambos, oeste a este y este a oeste. Y esta idea
de resistencia no violenta fue también algo muy irresistible a los artistas. Durante la Guerra Civil Española las
fuerzas nacionalistas del general Franco bombardeó fuertemente  el pueblo vasco de Guernica y
luego de leer sobre la destrucción del pueblo, el artista Español Pablo Picasso
quien estaba trabajando en un mural encargado por la Republica Española, abandonó el mural y
comenzó a pintar Guernica que atrajo la atención de los horrores que la guerra infligió en civiles
inocentes. La pintura se convirtió en uno de las más famosas del siglo 20 y permanece
siendo un poderoso simbolo anti guerra. Hubo incluso protestas no violentas contra los Nazis. Como
en 1943 la Gestapo Alemana arrestó alrededor de 1800 hombres judíos que estaban casados con mujeres
no judías. Y mientras estaban retenidos en un edificio de oficinas, sus esposas se reunieron

Arabic: 
حاول رجال الغيستابو المسلحون تفريقهن
بتهديدهن بإطلاق النار على التجمع
واستمرت المواجهة بين النساء غير المسلحات
والغيستابو المسلح لأسبوع.
وبدلًا من إطلاق النار على النساء، قرر جوزيف
غيربيلس، رئيس الحزب النازي في برلين،
التراجع وإطلاق سراح الرجال في النهاية.
كان هذا الاعتصام المسمى باعتصام روزينشتراسيه
الاعتصام العام الوحيد الناجح
ضد السياسات النازية في ألمانيا،
لكنه لم يكن الوحيد.
ثم هناك حركة الحقوق المدنية
في الولايات المتحدة
التي جمعت بين شتى أشكال المقاومة السلمية
في القرن العشرين.
فخلال الحرب العالمية الثانية،
التقى رائد الحقوق المدنية إي جاي ماستي
بأعضاء آخرين لجماعة المصالحة،
وقضوا كثيرًا من الوقت خلال الحرب
يحتجون على التفريق العنصري في القوات المسلحة،
لكن، في الوقت نفسه،
أخذ راستين يعي أكثر فأكثر
ظلم الاستعمار البريطاني في الهند وإفريقيا،
وبدأ بالتظاهر على ذلك أيضًا.
كما نرى هذا التبادل العالمي
لأفكار اللاعنف أيضًا عام 1948،
حين ارتحل راستين للهند
والتقى بكثير من معارف غاندي،
إذ كان غاندي قد اغتيل
في كانون الثاني من ذاك العام،

Spanish: 
en la calle. Los agentes armados de la Gestapo intentaron dispersarlas con amenazas
de disparar a la multitud y un duelo entre mujeres desarmadas y la Gestapo armada se llevó
acabo durante una semana. En lugar de disparar a las mujeres, Joseph Gerbils, el director del partido Nazi en
Berlin, finalmente decidió ir atrás y soltar a los hombres. La así llamada protesta
Rosenstrasse fue la única protesta pública exitosa en contra de las politicas Nazis en Alemania, pero no fue la única protesta.
Y luego tenemos el Movimiento por los Derechos Civiles en los Estados Unidos el cual atrajo
muchas de las diferentes corrientes de resistencia no violenta en el siglo 20. al igual que durante
la Segunda Guerra Mundial, el pionero en derechos civiles Bayard Rustin conoció a Aj Musty y otros miembros de la
Comunidad por la Reconciliación, y ellos pasaron gran parte de la guerra protestando la discriminación racial
en las fuerzas armadas pero al mismo tiempo Rustin fue volviéndose cada vez más conciente de
la injusticia del colonialismo Británico en India y África y comenzó a protestar también.
Y hemos visto esta fertilización cruzada global de ideas no violentas nuevamente en 1948 cuando Rustin
traveled to India, donde el se encontró con muchos asociados de Gandhi -- Gandhi fue

English: 
Armed German Gestapo agents attempted to disperse them with threats of firing into the crowd and a stand off between the unarmed women and the armed Gestapo went on for a week.
Instead of firing on the women, Joseph Gerbils, the Nazi party director in Berlin, ultimately decided to back down and he released the men.
The so called Rosenstrasse protest was the only successful public protest against Nazi policies in Germany but it wasn't the only protest.
And then we have the Civil Rights Movement in the United States which brought together many of the different strains of nonviolent resistance in the 20th century.
Like during World War II, civil rights pioneer Bayard Rustin met AJ Musty and other members of the Fellowship of Reconciliation,
and they spent much of the war protesting racial discrimination in the armed forces but at the same time Rustin was also becoming increasingly aware of the injustice of the British colonialism in India and Africa and began to protest that as well.
And we see this global cross-fertilization of nonviolent ideas again in 1948 when Rustin traveled to India, where he met with many of Gandhi’s associates --

Finnish: 
kadulle. Aseistetut Gestapo- agentit yrittivät hajaannuttaa heidät uhkailemalla
ampuvansa väkijoukkoa ja pattitilanne aseettomien naisten ja aseistettujen agenttien välillä
jatkui koko viikon. Naisten ampumisen sijaan, Joseph Gerbils, natsien johtaja
Berliinissä päätti lopulta perääntyä ja vapauttaa miehet. Tämä niin kusuttu Rosenstrassen
mielenosoitus oli ainut onnistunut julkinen mielenosoitus Nazi poliiseja vastaan Saksassa. Se ei kuitenkaan ollut ainoa.
Sitten on tietysti kansalaisoikeus liike Yhdysvalloissa, joka yhdisti
useita erilaisia rauhanomaisen vastustuksen kantoja 1900-luvulla.
Toinen maailmansota, kansalaisoikeuksien puolestapuhuja Bayard Rustin tapasi AJ Mustyn ja muita
FOR:in jäseniä. He osoittivat mieltään rodullista syrjintää vastaan
puolustusvoimissa. Samaan aikaan Rustin tuli tietoiseksi
Britannian kolonialismin epäoikeudenmukaisuudesta Intiassa ja Afrikassa ja alkoi vastustaa sitäkin.
Näemme rauhanomaisten liikkeiden maailmanlaajuisen leviämisen jälleen v. 1948, kun Rustin
matkusti Intiaan, missä hän tapasi useita Gandhin liittolaisia- Gandhi oli kuollut

French: 
dans la rue. Armées agents de la Gestapo allemande
tenté de les disperser avec des menaces de
tirer dans la foule et un périmètre entre
les femmes non armés et la Gestapo armés fut maintenue
pendant une semaine. Au lieu de tirer sur les femmes,
Joseph Gerbils, le directeur du parti nazi à
Berlin, a finalement décidé de reculer et
il a libéré les hommes. La soi-disant Rosenstrasse
protestation était la seule manifestation publique réussie contre la politique nazie en Allemagne, mais il n'a pas été la seule protestation.
Et puis nous avons le mouvement des droits civiques
aux États-Unis qui a réuni
un grand nombre de souches différentes de non-violente
résistance au 20ème siècle. Comme lors de
La Seconde Guerre mondiale, les droits civils pionnier Bayard
Rustin a rencontré AJ Musty et d'autres membres de la
Fellowship of Reconciliation, 
(communauté de la réconciliation)
et ils ont passé une grande partie de la guerre pour protester contre la discrimination raciale
dans les forces armées, mais en même temps Rustin
a également été de plus en plus conscients de
l'injustice du colonialisme britannique en Inde
et en Afrique et a commencé à protester aussi.
Et nous voyons cette fertilisation croisée mondiale
des idées non-violentes à nouveau en 1948, lorsque Rustin
voyage en Inde, où il a rencontré de nombreux
 associés de Gandhi - Gandhi avait été

Romanian: 
pe stradă. Agenti înarmați ai Gestapo-ului german au încercat să le disperseze amenințând că vor
trage în mulțime dar fără succes iar impasul a durat
o săptămână. În loc să deschidă focul asupra femeilor, Joseph Goebbels, liderul partidului Nazist în
Berlin, a decis în cele din urmă să dea înapoi și a eliberat bărbații reținuți. Așa numitul protest
Rosenstrasse nu a fost singurul protest public împotriva politicilor Naziste din Germania dar a fost unicul care a avut succes.
Apoi avem mișcarea pentru drepturile civile în Statele Unite care a reunit
multe dintre formele diferite de rezistență non-violentă ale secolului XX. Spre exemplu
în Al Doilea Război Mondial, un pionier al drepturilor civile Bayard Rustin i-a întâlnit pe AJ Musty și pe alți membri ai
Fellowship of Reconciliation și și-au pentrecut majoritatea războiului protestând împotriva discriminării rasiale
în armată dar în același timp Rustin devenea tot mai conștient de
nedreptatea colonialismului britanic in India și Africa și a început să protesteze împotriva acestuia de asemenea.
Vedem aceasta fertilizare încrucișată de idei non-violente din nou în 1948 când Rustin
a călătorit în India, unde s-a întâlnit cu mulți dintre apropiații lui Ghandi, care fusese

Arabic: 
وتعرف لدور التظاهر السلمي ضد البريطانيين.
وفي العقد اللاحق، علّم راستين
مارتن لوثر كينغ جونيور أساليب غاندي
التي استعملها الثاني في الاحتجاج
على التفريق العنصري في الولايات المتحدة.
كينغ نفسه سافر للهند عام 1959
ليتعلم عن اللاعنف.
وقبل رحيله شرح قائلًا
إنه "مقتنع أكثر من أي وقت مضى
بأن منجية المقاومة السلمية
أقوى سلاح في يد المقهورين
في النضال من أجل العدالة والكرامة الإنسانية."
وأصبحت مبادئ اللاعنف
فيما بعد أساس استراتيجياته
التي استخدمها في باقي حركة الحقوق المدنية.
كانت المقاومة السلمية أيضًا أسلوبًا مهمًا
في الاحتجاج خلال الحرب الباردة.
أليكساندر دوبتشيك،
السكرتير الأول للحزب الشيوعي في التشيك،
قاد حركة إصلاحات للحكم الشيوعي
في تشيكوسلوفاكيا بكانون الثاني 1968،
أصبحت تُعرف فيما بعد بربيع براغ.
فكان رد الاتحاد السوفييتي: "لا، لا، لا.
نحن لا نحب الإصلاحات الديمقراطية ولا الربيع."
فأرسلوا القوات لتفكيك حكومة دوبتشيك،

Romanian: 
omorât în Ianuarie același an, și a învățat despre rolul protestului non-violent împotriva
britanicilor. Iar în următorul deceniu, Rustin îl va învăța pe Martin Luther King Jr despre
tacticile lui Ghandi, pentru ca acesta să le poata utiliza protestând împotriva segregării rasiale în
Statele Unite. King însuși a călătorit in India in 1959 pentru a învăța mai mult despre non-violență.
Înainte de plecare el a afirmat ca era citez „mai convins ca niciodată că
metoda rezistenței non-violente este cea mai puternică armă disponibilă oamenilor asupriți
în lupta lor pentru dreptate și demnitate umană”
Principiile non-violenței vor continua să modeleze strategiile folosite pentru toată durata
mișcării pentru drepturi civile. Rezistența non-violentă a fost o importantă strategie de protest in timpul
Războiului Rece. Alexander Dubcek, prim-secretarul Partidului Comunist Ceh a început
o serie de reforme ale dominației comuniste în Cehoslovacia în ianuarie 1968 care vor deveni cunoscute ca
Primăvara de la Praga. Iar Uniunea Sovietică a spus nu nu nu nu nu nu nu, nu ne plac
reformele democratice sau primăvara. Așa încât au trimis trupe pentru destabilizarea guvernului condus de Dubcek

Finnish: 
saman vuoden tammikuussa -ja oppi lisää rauhanomaisuuden roolista vastustuksessa
Britanniaa vastaan. Seuraavana vuosikymmenenä Rustin opetti Martin Luther Kingille
Gandhin taktiikoita, jotta hän voisi käyttää niitä vastustaessaan rotuerottelua
Yhdysvalloissa. King matkusti Intiaan v. 1959 oppiakseen lisää rauhanomaisuudesta.
Ennen lähtöään hän lausui sitaatin "vakuuttunut enemmän kuin koskaan aikaisemmin, siitä että
rauhanomainen vastarinta on kaikkein tehokkain ase sorretuille ihmisille
heidän kamppailussaan oikeuden ja ihmisarvon puolesta."
Rauhanomaisuuden periaatteet tulisivat muokkaamaan Kansalaisoikeusliikkeen
strategioita. Rauhanomainen vastustus oli tärkeä mielenosoitustaktiikka myös
kylmän sodan aikana. Alexander Dubcek, Tsekin kommunistipuolueen ensimmäinen ministeri
aloitti sarjan uudistuksia kommunistiseen hallintoon Tsekkoslovakiassa tammikuussa 1968, joka tunnetaan
Prahan keväänä. Neuvostoliitto ei pitänyt
demokraattisista uudistuksista tai keväästä. Joten he lähettivät joukkoja horjuttamaan Dubcekin hallitusta

Spanish: 
asesinado en enero de ese año -- y aprendió sobre el rol de la protesta no violenta en contra
los Británicos. Y en la década siguiente, Rustin debió enseñar a Martin Luther King Jr acerca
de las tacticas de Gandhi, asi él podría usarlas en la protesta en contra de la segregación racial en
los Estados Unidos. King viajó a India en 1959 para aprender más acerca de la no violencia. Y
antes de partir explicó que el fue cita "Más convencido que nunca antes que el
método de resistencia no violenta es el arma disponible más potente para la gente oprimida
en su lucha por la justicia y dignidad humana".
Y los principios de la no violencia vendrían a dar forma a las estrategias usadas por el resto
del Movimiento por los Derechos Civiles. La resistencia no violenta fue también una importante táctica de protesta durante
la Guerra Fría. Alexander Dubcek, el primer secretario del Partido Comunista Checo, comenzó
una serie de reformas al dominio Comunista en Checoslovaquia en enero de 1968 que sería conocido como
la Primavera de Praga. Y en la Unión Soviética estaban como "no, no, no ,no, no, no, no nos gusta
las reformas democraticas ni la Primavera". Así que mandaron tropas para desestabilizar el gobierno de Dubcek

English: 
Gandhi had been killed in January of that year -- and learned about the role of nonviolent protest against the British.
And in the following decade, Rustin would teach Martin Luther King Jr about Gandhi’s tactics, so he could use them in protesting against racial segregation in the United States.
King himself traveled to India in 1959 to learn more about nonviolence.
And before leaving he explained that he was quote
“more convinced than ever before that the method of nonviolent resistance is the most potent weapon available to oppressed people in their struggle for justice and human dignity.”
And the principles of nonviolence would come to shape the strategies used for the remainder of the Civil Rights Movement.
Nonviolent resistance was also an important protest tactic during the Cold War.
Alexander Dubcek, the Czech Communist Party’s first secretary, began a series of reforms to communist rule in Czechoslovakia in January 1968 that would become known as the Prague Spring.
And the Soviet Union was like no no no no no no no we don’t like democratic reforms or Spring.

French: 
assassiné en Janvier de cette année - et appris
sur le rôle de la protestation non-violente contre
l'anglais. Et dans la décennie suivante,
Rustin enseignerait Martin Luther King Jr à propos de
Les tactiques de Gandi, pour qu'il puisse les utiliser dans pour protester contre la ségrégation raciale dans
les États Unis. King lui-même voyagé en Inde
en 1959 pour en savoir plus sur la non-violence. Et
avant de partir, il a expliqué qu'il était je site:
"Plus convaincu que jamais que la
méthode de la résistance non-violente est la plus puissante arme  à la disposition des peuples opprimés
dans leur lutte pour la justice et la dignité humaine ".
Et les principes de la non-violence viendrait
à façonner les stratégies utilisées pour le reste
du mouvement des droits civils. La résistance non violente était aussi une importante tactique de protestation au cours
de la guerre froide. Alexander Dubcek, le premier secrétaire du Parti  communiste tchèque, a commencé
une série de réformes pour le régime communiste en Tchécoslovaquie
en Janvier 1968, sera connu sous
le Printemps de Prague. Et l'Union soviétique était
comme non non non non non non non, nous ne voulons pas
de réformes ou de printemps démocratiques. Donc, ils ont envoyé des troupes pour déstabiliser le gouvernement Dubcek

Finnish: 
ja vastauksena tälle maahantunkeutumiselle, kansalaiset valtasivat kadut tukeakseen
Dubdeckiä ja vastustaakseen tunkeutumista. Useimmat ihmiset vastustivat väkivallattomilla keinoilla,
kuten näyttämällä vääriä suuntia Neuvostoliiton tankeille, muodostamalla ihmismuureja,
sekä levittämällä protestimateriaalia. Salaisia radioasemia perustettiin lähettämään
ohjelmia väkivallattomalle vastarinnalle ympäri maata. Mielenilmaus jatkui
vuoden 1968 loppuun. Tammikuussa 1969, kaksi Tsekkiläistä opiskelijaa polttivat itsensä kuoliaaksi
Prahan torilla vastustaakseen Neuvostoliittolaisten valtausta. Jännitteen kärjistyessä mielenosoittajien
ja Neuvostoliittolaisten välillä, Neuvostoliitto aloitti väkivaltaisen tehoiskun. Kesään 1969 mennessä
he olivat tehneet lopun mielenosoituksille.
Historioitsijat ottivat huomioon kaiken tämän. Esim. historijoitsija Gene Sharp julkaisi
kirjansa "Rauhanomaisten tekojen politiikka", jonka raporttien mukaan
moni mielenosoittaja Arabikeväässä 2011 luki. Tämä muistuttaa meitä siitä, että rauhanomaiset vastarintaliikkeet
-kannattaen, ja joissain tapauksissa myös saavuttaen poliittisia muutoksia- eivät ole vain osa historiaa,

Romanian: 
iar ca răspuns la invazie, civilii au ieșit repede în stradă în sprijinul lui
Dubcek și ca să reziste invaziei. Majoritatea oamenilor au rezistat printr-o varietate de mijloace non-violente
inclusiv dând cu bună știință indicații rutiere false tancurilor sovietice, formând baricade umane pe
poduri și distribuind materiale de protest. Stații radio clandestine au fost puse în funcțiune pentru a transmite
apeluri la protest non-violent în întreaga țară. Iar protestul a continuat tot
restul anului 1968. In ianuarie 1969, doi studenți cehi și-au dat foc murind
într-o piață a Pragăi pentru a protesta împotriva ocupației Sovietice în timp ce tensiunile între protestatari
și sovietici au crescut, Sovieticii începând o represiune violentă. Până în vara lui 1969
au reușit să pună capăt demonstrațiilor.
Istorici au luat notă de toate acestea, precum istoricul Gene Sharp care a publicat in mai
multe volume lucrarea sa ”Politics of Nonviolent Action” citită se pare de catre multi dintre protestatarii
care au început Primăvara Arabă în 2011 fapt ce ne amintește că mișcările de rezistență non-violentă
care pledează pentru și în unele cazuri obțin schimbare politică nu sunt doar parte a istoriei,

English: 
So they sent in troops to destabilize Dubcek’s government and in response to that invasion, civilians quickly took to the streets in support of Dubcek and to resist the invasion.
Most people resisted through a variety of nonviolent means, including deliberately giving wrong directions to Soviet tanks, forming human blockades across bridges, and distributing protest materials.
Secret radio stations were set up to broadcast calls for nonviolent resistance across the country.
And the protest continued on for the rest of 1968.
In January of 1969, two Czech students burned themselves to death in a Prague square to protest the Soviet occupation and as the tensions between the protesters and the Soviets escalated, the Soviets began a violent crackdown.
By the summer of 1969 they'd brought the demonstrations to an end.
Historians took note of all of this stuff, like historian Gene Sharp published his multi volume Politics of Nonviolent Action which was reportedly read by a lot of the original protesters in the Arab Spring of 2011,
which reminds us that nonviolent resistance movements advocating for and in some cases achieving political change are not just part of history, they are also part of the world in which we live today.

Spanish: 
y en respuesta a esa invasión, los civiles rapidamente tomaron las calles en apooyo a
Dubcek y para resistir la invación. La mayoría de las personas resistieron gracias a una variedad de medios no violentos,
incluyendo dar direcciones equivocadas deliberadamente a los tanques Sovieticos, formar bloqueos humanos en
puentes, y distribuyendo materiales de protesta. Estaciones de radio secretas fueron puestas a trasmitir
llamados de resistencia no violenta a lo largo del país. Y la protesta continuó por
el resto de 1968. en enero de 1969, dos estudiantes Checos se incineraron hasta la muerte
en la plaza de Praga para protestar por la ocupación Soviética y a medida que las tensiones entre protestantes
y Soviéticos incrementaron, los Soviéticos comenzaron una represión violenta. Para el verano de 1969
llevaron las demostraciones a su fin.
Los historiadores tomaron nota de todo esto, como el historiador Gene Sharp público su
multi volumen: "Politics of Nonviolent Action" el cual fue, según se dice, leído por muchos de los protestantes
originales en la Primavera Árabe de 2011, lo cual nos recuerda que los movimientos de resistencia no violenta
abogando por y en algunos casos logrando un cambio politico no son solo parte de la historia,

Arabic: 
فنزل المدنيون إلى الشارع كرد على ذلك
لمناصرة دوبتشيك ومقاومة الاجتياح.
قاوم معظم الناس
بطرق مختلفة من اللاعنف،
منها إعطاء إرشادات خاطئة
للدبابات السوفييتية قصدًا،
وتشكيل الحواجز البشرية على الجسور
وتوزيع مواد احتجاجية.
نشأت محطات إذاعية سرية
تذيع النداءات للمقاومة السلمية عبر الدولة.
واستمر التظاهر حتى نهاية عام 1968.
في كانون الثاني 1969، أضرم طالبان تشيكيان
النار بأنفسهما وماتا في ميدان في براغ
احتجاجًا على الاحتلال السوفييتي،
ومع تفاقم التوتر بين المتظاهرين والسوفييتيين،
أطلق السوفييتيون حملة قمعية عنيفة.
وبحلول عام 1969،
كانوا قد قمعوا جميع المظاهرات.
لاحظ المؤرخون جميع ذلك، مثل المؤرخ جين شارب
الذي نشر كتابه ذي الأجزاء العديدة
"سياسة العمل السلمي"
والذي قرأه كثيرون من أول متظاهري
الربيع العربي عام 2011،
ما يذكرنا بأن حركات المقاومة السلمية
التي تنادي بالتغيير السياسي
وأحيانًا تحققه، ليست فقط جزءًا من التاريخ،
بل هي أيضًا جزء من العالم الذي نعيش فيه اليوم.

French: 
et en réponse à cette invasion, les civils
rapidement descendus dans les rues à l'appui de
Dubcek afin de résister à l'invasion. La plupart des gens
résisté à travers une variété de moyens non-violents,
notamment en donnant délibérément de mauvaises directions aux chars soviétiques, formant des barrages humains à travers
une distribution des ponts et des matériaux de protestation. Des stations de radio secrètes ont été mis en place pour diffuser
l'appelle à la résistance non violente à travers le
Pays. Et la manifestation a continué pendant
le reste de 1968. En Janvier 1969, deux
étudiants tchèques se sont immolés
dans un carré de Prague pour protester contre l'occupation soviétique
et que les tensions entre les manifestants
et les Soviétiques ont dégénéré, les Soviétiques ont commencé
une répression violente. En l'été 1969
ils avaient apporté les manifestations à leur fin.
Les historiens ont pris note de toutes ces choses,
comme historien Gene Sharp a publié son multiple
volume de Politique d'action Non-violent qui aurait été lu par beaucoup de l'original
manifestants dans le printemps arabe de 2011, qui
nous rappelle que les mouvements de résistance non-violente
préconisant et dans certains cas, la réalisation de
changement politique ne sont pas seulement une partie de l'histoire,

Romanian: 
sunt de asemenea parte a lumii în care trăim astăzi. Idei despre non-violență care au început
cu Lev Tolstoi la începutul secolului XX sunt înca foarte actuale.
Și cred că este important să ne amintim două lucruri. În primul rând, cartea
cea mai faimoasă a lui Tolstoi se numește „Război ȘI Pace”. Iar în al doilea rând că secolul XX, deși
martor al unor războaie extrem de distructive, a fost din multe puncte de vedere cel mai puțin violent secol.
Războaiele sunt traumatice și au o poveste simplă ce ne permite să
ne concentrăm asupra dramelor umane și  a acelor lucruri de interes pentru istorici. Dar în realitate
luptele non-violente împotriva opresiunii în secolul al XX-lea au fost la fel de dramatice
și în special in a doua jumătate a secolului XX au rodit și nu numai
în S.U.A și India. Când presa se concentrează numai pe moarte și distrugere poate fi dificil
să ne amintim că mai mulți oameni trăiesc acum în regimuri pașnice decât în orice alt moment al istoriei și că
cel puțin intre națiuni. inegalitatea și nedreptatea se diminuează. Rezistența non-violentă nu
are întotdeauna succes, iar guvernele ce iau naștere din aceasta nu sunt întotdeauna guverne bune.

Spanish: 
si no que también son parte del mundo en el que vivimos hoy. Ideas acerca de la no violencia que comenzaron
con Leo Tolstoy al principio del siglo 20 continuan en su mayor parte con nosotros.
Y creo que es importante recordarnos dos cosas. Primero, que el libro mas famoso de Tolstoy
es llamado "War and Peace". Y segundo, que el siglo 20 a la vez que destacó por
guerras intensamente destructivas, fue por varias medidas el siglo menos violento que nunca.
Las guerras son traumáticas y tienen narrativas relativamente sencillas que nos permiten
concentrarnos en los dramas humanos y todas esas cosas que son atractivas para los historiadores. pero realmente las
luchas no violentas en contra de la opresión en el siglo 20 fueron igual de dramáticas
y especialmente en la segunda mitad del siglo 20 dieron fruto y no solamente
en EEUU e India. Mientras que las noticias se concentran solo en muerte y destrucción puede ser difícil
recordar que más personas están viviendo bajo regímenes pacíficos que nunca antes y que,
al menos entre naciones, desigualdad e injusticia están disminuyendo. La resistencia no violenta no
siempre funcionan y los gobiernos que emergen de esos movimientos no siempre son buenos

Arabic: 
إن أفكار اللاعنف التي بدأت من تولستوي
في القرن العشرين ما تزال حية بيننا إلى اليوم.
وأعتقد أنه يجدر بنا أن نتذكر شيئين،
أولهما أن كتاب تولستوي الأشهر
اسمه "الحرب والسلم" معًا،
وثانيهما، أن القرن العشرين،
ومع أنه اشتهر بحروب شديدة التدمير،
كان بمعايير كثيرة
أقل القرون عنفًا على الإطلاق.
إن الحروب تترك آثارًا نفسية
وسردها يكون مباشرًا نسبيًا،
ما يجعلنا نركز على المآسي البشرية
وما يميل له المؤرخون،
لكن المقاومة السلمية للاضطهاد
في القرن العشرين كانت مأساوية بالقدر نفسه،
وأثمرت خصوصًا في النصف الثاني للقرن
ليس فقط في الولايات المتحدة والهند.
عندما تركز الأخبار على الموت والدمار فقط،
يصعب أن نتذكر أن أنظمة الحكم السلمية
عددها اليوم أكثر من أي وقت مضى،
وأن اللامساواة والظلم يتلاشيان،
على الأقل بين الدول.
لا تنجح المقاومة السلمية دائمًا،
والحكومات الناشئة عن هذه التحركات
ليست دائمًا حكومات جيدة.
إن القصص معقدة كما هو الحال دائمًا.

English: 
Ideas about nonviolence that began with Leo Tolstoy at the beginning of the 20th century are still very much with us.
And I think it is good important to remind ourselves of two things.
First, that Tolstoy’s most famous book is called War and Peace.
And secondly, that the 20th century while it featured intensely destructive wars, was by many measures the least violent century ever.
Wars are traumatic and they have relatively straightforward narratives that allow us to focus on human dramas and all of that stuff is appealing to historians.
But really the nonviolent struggles against oppression in the 20th century have been just as dramatic and especially in the second half of the 20th century they have born fruit and not just in the US and India.
When the news focuses just on death and destruction it can be hard to remember that more people are living under peaceful regimes than ever before and that, at least between nations, inequality and injustice are diminishing.
Nonviolent resistance doesn’t always work and the governments that emerge form these movements aren’t always good governments.

French: 
ils font également partie du monde dans lequel nous
aujourd'hui en direct. Les idées sur la non-violence qui a commencé
avec Léon Tolstoï au début du 20e
siècle sont encore très présents.
Et je pense qu'il est bon important que
nous nous rappelions deux choses. Tout d'abord, que Tolstoï
auteur du célèbre livre est appelée: Guerre et Paix et d'autre part, que le 20e siècle tout en
ayant comporté d'intense guerres destructrices, était par de nombreuses mesures le siècle le moins violent connu.
Les guerres sont traumatisants et ils ont relativement
récits simples qui nous permettent de
mettre l'accent sur des drames humains et tous ces trucs est attrayant pour les historiens. Mais vraiment la
luttes non-violentes contre l'oppression dans le
20e siècle ont été tout aussi spectaculaire
et surtout dans la seconde moitié du 20e
siècle, ils ont porté leurs fruits, et pas seulement
aux États-Unis et en Inde. Quand les nouvelles se concentre juste sur la mort et la destruction, il peut être difficile
de se rappeler que plus de gens vivent sous
régimes pacifiques que jamais auparavant et que,
au moins entre les nations, l'inégalité et l'injustice
sont en diminution. La résistance non violente ne
fonctionne pas à chaque fois et les gouvernements qui en émergent  ne sont pas toujours de bon

Finnish: 
vaan myös osa maailmaa jossa elämme tänä päivänä. Aatteet rauhanomaisuudesta, jonka
Leo Tolstoi aloitti 1900-luvun alussa elävät edelleen.
Mielestäni on hyvä muistaa kaksi asiaa: Ensinnäkin, Leo Tolstoin
kuuluisin kirja on nimeltään Sota ja Rauha. Ja toiseksi, vaikka 1900-luku tunnetaan
tuhoisista sodistaan, se on monien mittapuiden mukaan vähiten väkivaltainen vuosisata ikinä.
Sodat ovat traumaattisia ja niistä on suoraviivaisia kertomuksia, jotka saavat meidät
keskittymään ihmisdraamaan ja kaikkeen siihen, mikä vetoaa historioitsijoihin. Mutta tosiasiassa
rauhanomaiset kamppailut sortoa vastaan 1900-luvulla ovat olleet aivan yhtä dramaattisia
ja varsinkin 1900-luvun myöhäisemmällä puoliskolla ne ovat synnyttäneet hedelmää, eivätkä vain
Yhdysvalloissa ja Intiassa. Kun uutiset keskittyvät vain kuolemaan ja tuhoon, voi olla vaikeaa
muistaa, että enemmän ihmisiä kuin koskaan aikaisemmin elää entistäkin rauhallisemman hallinnon turvissa.
Ainakin valtioiden välillä, epätasa-arvoisuus ja epäoikeudenmukaisuus ovat vähentymässä. Rauhanomainen vastustaminen
ei aina toimi ja hallinnot jotka kehkeytyvät näistä liikeistä, eivät ole aina hyviä hallintoja.

Finnish: 
Mutta tarinat, kuten aina, ovat monimutkaisia. Joten seuraavan kerran kun ajattelemme 1900-lukua
pelkästään sotien, kansanmurhien ja ydinaseiden vuosisatana, meidän täytyy muistaa
että se oli myös vuosisata, jona sadat miljoonat ihmiset selvisivät köyhyydestä
ja vähemmän ihmisiä kuoli väkivallan seurauksena. Kiitos kun katsoit. Näemme taas ensiviikolla.
Crash Course on kuvattu täällä Chad and Stacey Emigholz studioissa Indianapolisissa ja
sen ovat mahdollistaneet meidän Subbable tilaajamme. Kiitos kun katsoit ja kuten me sanomme
kotikaupungissani; muistakaa olla mahtavia.

Arabic: 
لذا، في المرة المقبلة التي نعتبر فيها
القرن العشرين قرن حرب ومذابح وأسلحة نووية،
دعونا نتذكر أنه كان أيضًا القرن الذي خرج فيه
ملايين الناس من دائرة الفقر،
ومات فيه عدد أقل من الناس بسبب العنف.
شكرًا لمتابعتكم، أراكم الأسبوع المقبل.
يصور Crash Course في استوديو
تشاد آند ستايسي إيميغهولتز في إنديانابوليس،
وهو قائم بفضل مشتركينا عبر Subbable.
شكرًا لحسن متابعتكم، وكما نقول
في مسقط رأسي: "لا تنسوا أن تكونوا رائعين."

French: 
Gouvernements. Les histoires, comme d'habitude, sont compliquées. Alors la prochaine fois que nous pensons sur le 20e siècle
simplement comme un siècle de guerre et de génocide et armes nucléaires, nous devons nous rappeler
qu'il était également un siècle où des centaines de millions de personnes ont émergé de la pauvreté
et moins de personnes sont mortes à la suite de violence. Merci d'avoir regardé. Je vous verrai la semaine prochaine.
Crash Course est filmé ici au Tchad et
studios Stacey Emigholz à Indianapolis et
il est rendu possible par nos abonnés sur les tableaux
Merci beaucoup pour regarder et comme on dit
dans ma ville natale, n' oublier pas d'être génial.

Romanian: 
Povestea, ca întotdeauna, este complicată. Așa încât data viitoare cand ne gândim la secolul XX
ca la un secol doar al războiului, genocidelor și armelor nucleare trebuie să ne reamintim
că a fost de asemenea un secol în care sute de milioane de oameni au ieșit din sărăcie
și în care mai puțini oameni au murit ca rezultat al violenței. Vă mulțumesc pentru vizioanre. Ne revedem săptămâna viitoare.
Crash Course este filmat aici, în studiourile Chad and Stacey Emigholz în Indianopolis iar acest lucru este
posibil prin susținerea abonaților noștri Subbable. Vă mulțumesc foarte mult că ne-ați urmărit și cum spunem
în orașul meu natal, nu uita să fii (awesome) minunat.

Spanish: 
gobiernos, Las historias, como de costumbre, son complicadas. Así que la próxima vez que pensemos sobre el siglo 20
simplemente como un siglo de guerra y genocidio y armas nucleares necesitamos recordarnos
que fue también un siglo en el cual cientos de millones de personas salieron de la pobreza
y que menos gente murió como resultado de la violencia. Gracias por vernos. Los veré la próxima semana.
Crash Course es filmado aquí en los estudios Chad and Stacey Emigholz en Indianapolis y
es hecho posible gracias a nuestros suscriptores de Subbable. Muchas gracias por vernos y como decimos
en mi ciudad natal, no te olvides ser asombroso.

English: 
The stories, as usual, are complicated. So the next time we think about the 20th century merely as a century of war and genocide and nuclear weapons
we need to remind ourselves that it was also a century in which hundreds of millions of people emerged from poverty and fewer people died as a result of violence.
Thanks for watching. I’ll see you next week.
Crash Course is filmed here in the Chad and Stacey Emigholz studios in Indianapolis and it’s made possible by our Subbable subscribers.
Thank you so much for watching and as we say in my home town, don’t forget to be awesome.
