‘Bij ons vorige platenlabel zeiden ze op gegeven moment: doe er alles aan om zo min mogelijk ook maar te ruiken naar symfonisch of gothic. Het was ineens vies”, vertelt Charlotte Wessels (32), zangeres van symfonische metalband Delain. Ze zit met toetsenist Martijn Westerholt (40) aan de keukentafel in haar nieuwe huis in Utrecht, tussen tours in Noord-Amerika en Groot-Brittannië in. Ze maken zich op voor de release volgende week van hun zesde album, Apocalypse & Chill. „Internationaal is ons genre heel sterk”, zegt Westerholt. „Er zijn voor ons geen grenzen, dat is onze kracht. Daardoor zijn we altijd tegen de stroom in gegroeid.”

Delain, dat verder bestaat uit gitarist Timo Somers, bassist Otto Schimmelpenninck van der Oije en drummer Joey Marin de Boer, maakt een snel herkenbare mix van pop en metal: strak en bombastisch, en tegelijk glooiend en catchy. Net iets aanstekelijker dan de meeste bands in hun genre, en een schuifje harder dan de bands daar net buiten. Westerholt: „Ik ben groot liefhebber van Rammstein en Nightwish, dat zijn invloeden die je wel hoort denk ik. Het gaat mij om de dynamiek. Melodie, metal, riffs, zacht, hard, dat contrast is heel vet. En je hoort ook dat ik erg van de jaren tachtig hou. Charlotte brengt er juist jarennegentigdingen in.”

De titel van het album, Apocalypse & Chill, slaat op hoe mensen aan de ene kant kijken naar wat er misgaat op de wereld. Klimaatcrisis, branden in Australië en de Amazone, smeltende poolkappen. En tegelijk houdt iedereen op sociale media de schijn op: niks aan de hand. Maar een vingertje ophouden wil de band niet. Ze zijn zich zeer bewust van hun eigen bijdrage aan de klimaatcrisis als tourende band, zegt Westerholt. „Wij zijn echt geen heilige boontjes. Vliegen is snel en goedkoop, en we moeten veel spelen om rond te komen. Maar het is wel iets waar we over nadenken. We kregen bijvoorbeeld net een aanbod voor een concert in Mexico. Maar ja, even naar Mexico voor één show. Je moet er toch een aardig bos voor planten om dat te compenseren.”

Maatschappelijke betrokkenheid past bij Delain. Zo valt Wessels de laatste maanden op Instagram op met haar make-uploze foto’s. ‘Art is a lie’, zet ze erbij. Opvallend in dit genre, dat zichzelf vaak een beetje hult in een sprookjeswereld waar de frontvrouwen perfectie lijken na te streven. „Daar wil ik dus niet aan bijdragen. Ik wil mensen niet het idee geven dat je alleen maar een podium op kan als je er perfect uitziet”, zegt Wessels. „En ja ik gebruik veel make-up op het podium, dat vind ik leuk want dan kun je ook achterin de zaal goed m’n expressie en emotie zien. Soms lukt dat ook best wel goed en dan vind ik het leuk om dat te delen. Het is grappig dat daar heel veel op gereageerd wordt.”

Hoe slechter de foto’s zijn, hoe leuker mensen het vinden, zegt ze. „Ik heb een moeilijke huid en juist daar krijg ik veel reacties op. Van: ooh ik heb ook acne en je ziet niemand op Instagram die dat heeft. Dat is leuk. Veel andere reacties zijn minder leuk. Je moet een dikke huid hebben.”

Westerholt: „En je hebt al zo’n moeilijke huid.” Ze schieten in de lach.

Dat het dapper zou zijn, daar wil Wessels niks van weten. „Dapper? Dat zou betekenen dat ik me moet schamen voor mijn gewone gezicht. In wat voor maatschappij leven we dat het dapper is om je eigen kop te laten zien zonder verf erop?”

Soms wordt het grimmiger, vertelt Wessels, die veel tijd kwijt is aan het laten aanpakken van vervelende Instagram-accounts met haar foto’s, veelal seksueel getint. „Er zijn gewoon een heleboel mensen die oppervlakkig geïnteresseerd zijn in de frontpersoon. Ik durf al bijna niet te zeggen dat ik make-up leuk vind, omdat ik het idee heb dat het vooroordeel heerst dat je wel niet je eigen liedjes zal schrijven.”

Westerholt: „Ja zo zien ze ons soms. Ofwel ze zien mij helemaal niet, terwijl ik producer en songwriter ben, of ze zien mij als de maestro en haar als slechts de zangeres. Terwijl Charlotte evenwaardig meeschrijft. Erg zwart-wit, maar we doen het gewoon samen.”

Hun vorige label, het grote Warner, hielp niet. Wessels lichaam werd tot haar afgrijzen dunner gephotoshopt, vertelt ze. En als ze dat niet wilde, zouden ze in de problemen komen, werd er gedreigd. „Onze manager had ook nog eens bedacht dat ik op de cover voor ons album We Are The Others naakt moest gaan staan, à la Helmut Newton. En dan een blok voor mijn borsten met ‘We are’ en over mijn kruis ‘the others’. Wij vroegen: en wat heeft dat dan te maken met het album? Dat album gáát juist over dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn.”

Uiteindelijk zijn ze terechtgekomen bij het Oostenrijkse metallabel Napalm Records, waar ze alles rond hun releases zelf kunnen bepalen. Rijk worden ze er niet van. Wessels en Westerholt zijn voltijds bezig met de BV Delain. Dat kan nét uit, zegt Wessels, mits ze niet minder gaan spelen om wat voor reden dan ook. Westerholt: „Ik moet echt wel even nadenken voor ik naar de bioscoop ga, of dat ik daar even mee moet wachten. Maar ook al is het zwaar en knoerthard werken, we kunnen ervan leven dus je hoort me niet klagen.”

De 70.000 Delain-volgers op Instagram, of de ruim 100.000 op Wessels’ persoonlijke account inzetten om wat bij te verdienen zien ze niet zitten, dat gaat in tegen hun gevoel voor integriteit, ook al worden ze vaak benaderd. Wessels: „Laatst werd ik weer gemaild of ik iets wilde doen met gesponsorde make-up. Dat is best wel leuk want ik betaal me er blauw aan, maar het is echt niks voor mij om tegen mensen te zeggen: jij hebt dit nodig om je mooi te voelen. Dat is in essentie wat je doet.”

Apocalypse & Chill komt 7 febr uit. Delain speelt op 14 febr komt 7 febr uit. Delain speelt op 14 febr in TivoliVredenburg, Utrecht . Inl: delain.nl

NRC Cultuurgids Wat moet je deze week zien, horen of luisteren? Onze redacteuren tippen en recenseren Inschrijven

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 6 februari 2020