Siatkarze pokonali Argentynę
Radość polskich siatkarzy
Fot. Krzysztof Szatkowski / AG
ZOBACZ TAKŻE
 Wyniki piątkowych spotkań Ligi Światowej (27-05-05, 22:23)
 Zwycięstwo na inaugurację Ligi Światowej - zdjęcia (27-05-05, 20:00)
 Liga Światowa - raport
Rafał Stec, Bydgoszcz 27-05-2005 , ostatnia aktualizacja 27-05-2005 23:14
Polska - Argentyna 3:1. Zdziesiątkowana, wycieńczona harówką w Spale - taka reprezentacja rozpoczęła Ligę Światową. Rozpoczęła ją od zwycięstwa. Inaczej nie wypadało - w meczu o stawkę debiutował Argentyńczyk Raul Lozano, selekcjoner biało-czerwonych.
- Podczas hymnów czułem się dziwnie. Jakbym szedł na ukrzyżowanie. W końcu walczyłem z rodakami... To był najtrudniejszy moment meczu. Później przeżyłem coś niesamowitego. Ludzie na trybunach cały czas świętowali, niezależnie od tego, jak grała drużyna! To tutaj powinni kręcić reklamówki LŚ, żadnemu innemu krajowi te rozgrywki nie zawdzięczają więcej - argentyński trener zna już atmosferę polskich hal, ale był pod wrażeniem. Ba, pod wrażeniem byliby też fani Liverpoolu. To oni cieszą się sławą najgłośniejszych w świecie, jeśli jednak podzielić liczbę decybeli przez liczbę gardeł, polscy kibice siatkówki to również ścisła czołówka światowa.
Tak jak Lozano wśród trenerów. On ma zrobić z reprezentacją Polski to, co z Liverpoolem wyczynia Rafa Benitez. Wprowadzić ją do elity, czyli tam, gdzie jej miejsce. Jak Benitez kontynuuje dzieło legendarnych poprzedników Boba Paisleya i Billa Shankly'ego, tak Lozano ma zmierzyć się z legendą Huberta Wagnera. Zaczął w jego stylu, bo zaprowadził w drużynie wojskowy dryl i zarządził morderczy trening.
Zaczął też od zwycięstw. Tydzień temu - w sparingach z rezerwami Słowacji. W piątek - na inaugurację LŚ z mocno osłabioną Argentyną. - Tylko trzech graczy pamiętamy z igrzysk olimpijskich w Atenach. Jutro będzie łatwiej, bo rozpracujemy ich taktycznie - mówił Piotr Gruszka. A Lozano narzekał, że nie mógł siatkarzom pokazać choćby jednej kasety z ich występami.
Sygnał do natarcia dał Mariusz Wlazły. Mistrz świata juniorów z Teheranu to na pewno nie jest siatkarskie alter ego Stevena Gerrarda, ale jak lider Liverpoolu bombarduje bramkę rywali uderzeniami z dystansu, tak on potrafi zainspirować kolegów mocną, agresywną zagrywką. W piątek asa ustrzelił już pierwszym serwisem, w drugim go powtórzył i później jeszcze kilkakrotnie strącał w ten sposób Argentyńczyków. To jego asy przesądziły o triumfie w pierwszej partii, bo gra była raczej wyrównana. Lozano udowodnił jednak, ile trzeba, by go zadowolić i oświadczył, że grał bardzo nierówno. Zresztą w ostatniej partii nie wpuścił go już na parkiet.
W końcówce drugiej partii Polacy zafundowali fanom to, czym tak irytowali w ostatnich latach. Prowadzili wyraźnie (22:18) i nagle, ni stąd, ni zowąd, stanęli, jakby ktoś odciął im prąd. To nie było w stylu Liverpoolu, to było w stylu Milanu, który traci trzy gole w sześć minut. Z ostatnich ośmiu akcji tego seta siatkarze Lozano wygrali... jedną.
Czy to dekoncentracja, ta nieszczęsna przypadłość reprezentacji Polski, czy zwyczajnie stracili siły? Aż chciało się usłyszeć "Pieśń o Małym Rycerzu", czyli odpowiedniku liverpoolskiego "You'll never walk alone". To ona zawsze wybrzmiewała w momentach kryzysowych, to ona podrywała siatkarzy do walki, tymczasem chwile, w których Polaków ogarniał wtórny siatkarski analfabetyzm, jeszcze się w piątek powtarzały. W końcówce trzeciego seta błędy w przyjęciu popełniał Michał Winiarski i z prowadzenia 24:20 zrobiło się 24:23. Na szczęście sytuację potężnym atakiem z drugiej linii uratował Piotr Gruszka, nowy kapitan reprezentacji. Ten sam scenariusz, czyli seria głupio oddanych piłek, powtórzył się na finiszu następnego seta. Wtedy kibice wreszcie wyśpiewali nieoficjalny hymn reprezentacji. I goście nie mieli już nic do powiedzenia na boisku.
- Niestety, zobaczyliśmy, jak wiele pracy nas czeka. Zwłaszcza pracy nad blokiem - wzdychał trener Lozano. Wczoraj po raz pierwszy Polacy zdobyli dzięki niemu punkt w ostatniej akcji pierwszego seta. I to głównie wskutek anemicznego zbicia Gastona Gianiego. Potem też rywale dość łatwo znajdowali luki między ich rękami.
Lozano tłumaczył ich trochę inteligencją rozgrywającego Hernano Ferraro. W swojej drużynie chwalił skuteczny atak, a indywidualnie - Gruszkę. On pamięta, że po sezonie odpoczywa Świderski, że leczy się Murek (obaj kandydaci do pierwszej szóstki), że problemy ze zdrowiem pozbawiły też kadrę Papkego i Bąkiewicza. Z przyjmującymi jest tak krucho, że Lozano przestawił na tę pozycję Ignaczaka, a jako libero grał rezerwowy Piotr Gacek. No i najważniejsze - LŚ to przetarcie przed priorytetami, czyli lipcowymi eliminacjami do mistrzostw świata oraz wrześniowymi mistrzostwami Europy.
Lozano przestrzegał, że w drodze o medale mogą się przytrafić porażki, i to nawet dość nieprzyjemne, po słabej grze. Na razie nie dotrzymuje słowa. Nie gniewamy się.
Polska - Argentyna 3:1 (25:20, 23:25, 25:23, 25:23)
POLSKA: Zagumny, Wlazły, Kadziewicz, Gołaś, Gruszka, Winiarski, Gacek (libero) oraz Ignaczak, Szymański, Stelmach, Pliński
ARGENTYNA: Ferraro, Peralta, Porporatto, Giani, Chavez, Bidegain, Gonzalez (libero) oraz Bernasconi, Patti, Dominguez,
Arroyo, Torcello
WIDZÓW 8200.
Rafał Stec, Bydgoszcz- Podczas hymnów czułem się dziwnie. Jakbym szedł na ukrzyżowanie. W końcu walczyłem z rodakami... To był najtrudniejszy moment meczu. Później przeżyłem coś niesamowitego. Ludzie na trybunach cały czas świętowali, niezależnie od tego, jak grała drużyna! To tutaj powinni kręcić reklamówki LŚ, żadnemu innemu krajowi te rozgrywki nie zawdzięczają więcej - argentyński trener zna już atmosferę polskich hal, ale był pod wrażeniem. Ba, pod wrażeniem byliby też fani Liverpoolu. To oni cieszą się sławą najgłośniejszych w świecie, jeśli jednak podzielić liczbę decybeli przez liczbę gardeł, polscy kibice siatkówki to również ścisła czołówka światowa.Tak jak Lozano wśród trenerów. On ma zrobić z reprezentacją Polski to, co z Liverpoolem wyczynia Rafa Benitez. Wprowadzić ją do elity, czyli tam, gdzie jej miejsce. Jak Benitez kontynuuje dzieło legendarnych poprzedników Boba Paisleya i Billa Shankly'ego, tak Lozano ma zmierzyć się z legendą Huberta Wagnera. Zaczął w jego stylu, bo zaprowadził w drużynie wojskowy dryl i zarządził morderczy trening.Zaczął też od zwycięstw. Tydzień temu - w sparingach z rezerwami Słowacji. W piątek - na inaugurację LŚ z mocno osłabioną Argentyną. - Tylko trzech graczy pamiętamy z igrzysk olimpijskich w Atenach. Jutro będzie łatwiej, bo rozpracujemy ich taktycznie - mówił Piotr Gruszka. A Lozano narzekał, że nie mógł siatkarzom pokazać choćby jednej kasety z ich występami.Sygnał do natarcia dał Mariusz Wlazły. Mistrz świata juniorów z Teheranu to na pewno nie jest siatkarskie alter ego Stevena Gerrarda, ale jak lider Liverpoolu bombarduje bramkę rywali uderzeniami z dystansu, tak on potrafi zainspirować kolegów mocną, agresywną zagrywką. W piątek asa ustrzelił już pierwszym serwisem, w drugim go powtórzył i później jeszcze kilkakrotnie strącał w ten sposób Argentyńczyków. To jego asy przesądziły o triumfie w pierwszej partii, bo gra była raczej wyrównana. Lozano udowodnił jednak, ile trzeba, by go zadowolić i oświadczył, że grał bardzo nierówno. Zresztą w ostatniej partii nie wpuścił go już na parkiet.W końcówce drugiej partii Polacy zafundowali fanom to, czym tak irytowali w ostatnich latach. Prowadzili wyraźnie (22:18) i nagle, ni stąd, ni zowąd, stanęli, jakby ktoś odciął im prąd. To nie było w stylu Liverpoolu, to było w stylu Milanu, który traci trzy gole w sześć minut. Z ostatnich ośmiu akcji tego seta siatkarze Lozano wygrali... jedną.Czy to dekoncentracja, ta nieszczęsna przypadłość reprezentacji Polski, czy zwyczajnie stracili siły? Aż chciało się usłyszeć "Pieśń o Małym Rycerzu", czyli odpowiedniku liverpoolskiego "You'll never walk alone". To ona zawsze wybrzmiewała w momentach kryzysowych, to ona podrywała siatkarzy do walki, tymczasem chwile, w których Polaków ogarniał wtórny siatkarski analfabetyzm, jeszcze się w piątek powtarzały. W końcówce trzeciego seta błędy w przyjęciu popełniał Michał Winiarski i z prowadzenia 24:20 zrobiło się 24:23. Na szczęście sytuację potężnym atakiem z drugiej linii uratował Piotr Gruszka, nowy kapitan reprezentacji. Ten sam scenariusz, czyli seria głupio oddanych piłek, powtórzył się na finiszu następnego seta. Wtedy kibice wreszcie wyśpiewali nieoficjalny hymn reprezentacji. I goście nie mieli już nic do powiedzenia na boisku.- Niestety, zobaczyliśmy, jak wiele pracy nas czeka. Zwłaszcza pracy nad blokiem - wzdychał trener Lozano. Wczoraj po raz pierwszy Polacy zdobyli dzięki niemu punkt w ostatniej akcji pierwszego seta. I to głównie wskutek anemicznego zbicia Gastona Gianiego. Potem też rywale dość łatwo znajdowali luki między ich rękami.Lozano tłumaczył ich trochę inteligencją rozgrywającego Hernano Ferraro. W swojej drużynie chwalił skuteczny atak, a indywidualnie - Gruszkę. On pamięta, że po sezonie odpoczywa Świderski, że leczy się Murek (obaj kandydaci do pierwszej szóstki), że problemy ze zdrowiem pozbawiły też kadrę Papkego i Bąkiewicza. Z przyjmującymi jest tak krucho, że Lozano przestawił na tę pozycję Ignaczaka, a jako libero grał rezerwowy Piotr Gacek. No i najważniejsze - LŚ to przetarcie przed priorytetami, czyli lipcowymi eliminacjami do mistrzostw świata oraz wrześniowymi mistrzostwami Europy.Lozano przestrzegał, że w drodze o medale mogą się przytrafić porażki, i to nawet dość nieprzyjemne, po słabej grze. Na razie nie dotrzymuje słowa. Nie gniewamy się.POLSKA: Zagumny, Wlazły, Kadziewicz, Gołaś, Gruszka, Winiarski, Gacek (libero) oraz Ignaczak, Szymański, Stelmach, PlińskiARGENTYNA: Ferraro, Peralta, Porporatto, Giani, Chavez, Bidegain, Gonzalez (libero) oraz Bernasconi, Patti, Dominguez,Arroyo, TorcelloWIDZÓW 8200.
Polska reprezentacja mężczyzn w siatkówce udanie rozpoczęła zmagania w Lidze Światowej. W swoim pierwszym meczu pokonała Argentynę 3:1 (25:20, 23:25, 25:23, 25:23). 

Były trener polskich siatkarzy, Ryszard Bosek, powiedział przed meczem, że "''nie widzi innej możliwości niż zwycięstwo polskiego zespołu''". Miał on rację. Polski zespół od samego początku dyktował warunki gry w meczu. Zaczęło się od mocnych zagrywek. Polska drużyna nie przerywała swoich ataków i systematycznie powiększała przewagę nad Argentyńczykami - 8:4, 12:8 i 17:11. W końcówce pierwszego seta przewaga stopniała do dwóch punktów, ale skuteczna gra w bloku polaków sprawiła, iż to oni wygrali pierwszą część spotkania 25:20.

Drugi set był bardziej udany dla reprezentanów Argentyny. O ile sam przebieg nie wskazywał na nic poważnego i polski zespół nadal utrzymywał przewagę, to od stanu 22:17 inicjatywę przejęli Argentyńczycy. Przy ich skutecznych atakach i słabej obronie przeciwnika, wygrywając 23:25 doprowadzili do remisu w całym spotkaniu 1:1.

Ryszard Kruk, były trener reprezenatcji Polski w siatkówce, stwierdził - "''W drugim secie było to, co w polskiej siatkówce trzeba jak najszybciej wyplenić, ale tego w ciągu miesiąca czy dwóch nie zrobi chyba najlepszy trener. Graliśmy zupełnie nieźle zagrywką, blokiem czy w ataku i nagle ze względów dla mnie niezrozumiałych stajemy całkowicie w miejscu, oddając inicjatywę rywalom.''"

W trzecim secie gra przypominałą rozgrywkę z poprzednigo. Polacy znowu w końcowce w prosty sposób tracili punkty. Czteropunktowe prowadzenie (24:20) stopniało do jednego punktu. Polski zespół uratował jednak swoim atomowym atakiem z drugiej linii nowy kapitan drużyny - Piotr Gruszka.

Ostatni, czwarty set był pewną dominacją polskiego zespołu na boisku, który pokonując rywali 25:23 wygrali całe spotkanie 3:1.

Spośród polskich siatkarzy najwięcej punktów zdobyli Grzegorz Szymański (13) oraz Michał Winiarski i Piotr Gruszka (po 12). W zespole Argentyny najskuteczniejszy okazał się Lucas Chavez (17 punktów).

Trener polskiej reprezentacji, Argentyńczyk Raul Lozano stwierdził po meczu, iż potrzeba jeszcze wiele pracy nad jego zespołem.