Francesco Zanardi i Manuel Incorvaia poprosili o azyl polityczny w Hiszpanii, gdzie homoseksualiści mogą się pobierać i adoptować dzieci
Poniżej dalsza część artykułu Włosi czują się we własnym kraju prześladowani dlatego, że są parą. Od miesiąca prowadzą głodówkę, by zwrócić uwagę na sytuację lesbijek, gejów, bi- i transseksualistów (LGBT) pozbawionych ich zdaniem we Włoszech podstawowych praw. Jako obywatele UE mogliby się i bez azylu osiedlić w Hiszpanii, ale nie o to im chodzi.
Chcą zmusić włoski parlament do zajęcia się kwestią związków cywilnych osób tej samej płci. Mówią, że pisali w tej sprawie do wszystkich deputowanych i senatorów, prosząc ich o pomoc, ale odpowiedziały im tylko trzy osoby.
Parlamentarzyści nie ulegli też presji grupy członków Parlamentu Europejskiego, która w liście otwartym zaliczyła Włochy do krajów Europy traktujących społeczność LGBT w sposób najbardziej niesprawiedliwy i dyskryminujący.
Teraz geje napisali listy z prośbą o azyl do ambasad Hiszpanii w Rzymie i Watykanie. Skarżą się, że Włochy „pozwalają im umierać z głodu”. „Nasza sytuacja jest beznadziejna. Lekarz powiedział, że nie mogę dłużej tego ciągnąć” – mówi cytowany przez agencję EP Zanardi, który od 4 stycznia stracił 11 kg.
Twierdzi, że właściciele włoskich mediów nie dopuszczają do publikowania informacji o ich głodówce lub je cenzurują „do tego stopnia, że mówi się o tym strajku w całej Europie, a nawet w USA, ale nie we Włoszech”. W ten weekend kandydaci na azylantów zorganizują przed ambasadą Hiszpanii demonstrację, by poprosić premiera Zapatero o pozytywne rozpatrzenie ich wniosku.
'''Dwóch Włochów – Francesco Zanardi i Manuel Incorvaia, którzy od miesiąca prowadzą protest głodowy, poprosili o azyl polityczny w Hiszpanii, gdzie jako homoseksualiści będą mogli korzystają z pełni praw obywatelskich: pobrać się, stworzyć wspólnotę majątkową, rozliczać się zrazem wobec fiskusa, dziedziczyć po sobie, a także wychowywać dzieci.'''

Obaj czują się we własnym kraju dyskryminowani i prześladowani dlatego, że są gejowską parą. Miesiąc wcześniej podjęli protest głodowy aby zwrócić uwagę mediów i polityków na sytuację lesbijek, gejów, bi- i transseksualistów w swoim kraju. Chcą skłonić włoski parlament do zajęcia się sprawą związków cywilnych osób tej samej płci. Francesco i Manuel napisali w tej sprawie list do wszystkich deputowanych i senatorów. Mówią, że jak dotąd uzyskali odpowiedź tylko od trzech z nich.

Francesco Zanardi ma 38 lat i jest przedsiębiorcą z branży komputerowej i jednym z założycieli włoskiego ruchu gejowskiego. 22 letni Manuel Incorvaia jest bezrobotnym od 2007 r. i pochodzi z miejscowości Villapiana w południowych Włoszech.

Na kwestię cywilnych związków osób tej samej płci zwracała grupa deputowanych Parlamentu Europejskiego (Intergroup on Gay and Lesbian Rights), która w liście otwartym zaliczyła Włochy do krajów Europy traktujących społeczność LGBT w sposób najbardziej niesprawiedliwy i dyskryminujący. Choć obaj protestujący mogliby jako obywatele Unii Europejskiej bez przeszkód zamieszkać w Hiszpanii, to jednak twierdzili, że nie chodzi im tylko o siebie. Skarżyli się przy tym na właścicieli włoskich mediów, którzy nie dopuszczają do opinii publicznej informacji o proteście głodowym, który bardziej znany jest za granicą niż w ich własnym kraju. Wobec braku reakcji postanowili zwrócić się do rządu Hiszpanii poprzez jego ambasady w włoskie i watykańskie o udzielenie im azylu, jako osobom dyskryminowanym w ich ojczyźnie.

Obecny strajk głodowy pary gejowskiej nie jest najostrzejszym indywidualnym protestem w historii współczesnych Włoch. Dwanaście lat wcześniej na placu św. Piotra dokonał samospalenia pisarz Alfredo Ormando, dramatycznie manifestując przeciwko postawie i polityce kościoła katolickiego wobec chrześcijan o orientacji homoseksualnej. Obecna polityka Włoch w sprawie LGBT pozostaje pod dużym wpływem Watykanu.

Głodujący od 3 stycznia Włosi mają zamiar w ten weekend zamanifestować pod ambasadami Hiszpanii w Rzymie.