VOLKSWAGEN
Die VW-Affäre um Schmiergelder, Begünstigung von Betriebsräten, Partys und Vergnügungsreisen auf Firmenkosten begann im Juni 2005. Damals hätte kaum jemand das Ausmaß geahnt, für das sich unter anderen Ex-Arbeitsdirektor Peter Hartz vor Gericht verantworten muss. Weitere Prozesse dürften folgen.
Am Anfang standen Korruptionsvorwürfe gegen den Ex- Personalchef der tschechischen VW-Tochter Skoda, Helmuth Schuster. Im Laufe der Ermittlungen gerieten 14 Beschuldigte ins Visier der Justiz. Das Verfahren gegen den früheren VW-Arbeitsdirektor Peter Hartz ist der Beginn des juristischen Nachspiels. Ein Rückblick:
© DPA Großansicht Im Blickpunkt: Bei VW kam ein Sumpf von Begünstigung und Gier zutage
Erste Berichte über eine Schmiergeld-Affäre bei Volkswagen. Hauptpersonen sollen der Ex-Personalchef der tschechischen Volkswagen-Tochter Skoda, Helmuth Schuster, sowie ein Mitarbeiter der VW-Personalabteilung, Klaus-Joachim Gebauer sein. Gebauer war für die Beziehungen zum Betriebsrat zuständig.
28. Juni 2005: Volkswagen erstattet Anzeige bei der Staatsanwaltschaft Braunschweig gegen Schuster. Er soll Schmiergeld von Zulieferfirmen gefordert haben. Zudem soll er über Strohmänner und ein Geflecht von Tarnfirmen in die eigene Tasche gewirtschaftet haben. Auch gegen Gebauer ermittelt die Justiz.
30. Juni 2005: Betriebsratschef Klaus Volkert tritt zurück.
5. Juli 2005: Medien berichten, der VW-Vorstand habe dem Betriebsrat teure Luxusreisen ins Ausland zugeschanzt. Dafür seien Betriebsräte bereit gewesen, Vorstandsbeschlüsse mitzutragen. VW-Arbeitsdirektor Peter Hartz weist die Vorwürfe zurück.
8. Juli 2005: Hartz bietet seinen Rücktritt an. Er übernehme damit die Verantwortung für Verfehlungen in seinem Zuständigkeitsbereich.
28. Juli 2005: VW stellt Strafantrag wegen des Verdachts der Begünstigung von Betriebsräten.
31. Juli 2005: Gebauer erklärt, er habe für Betriebsräte auf VW-Kosten Besuche in Nobelhotels und in Nachtclubs organisiert. Er habe im Auftrag des Vorstands gehandelt.
5. August 2005: Der VW-Aufsichtsrat nimmt Hartz' Rücktritt an.
28. September 2005: Hartz wird als Zeuge vernommen.
17 stycznia przed Sądem Krajowym w Brunszwiku odbyła się pierwsza rozprawa w procesie przeciwko byłemu dyrektorowi kadrowemu Volkswagena, Peterowi Hartzowi, o wielokrotną defraudację i przekupywanie członka rady zakładowej koncernu.

Wiele wskazuje na to, że rozprawa ta była równocześnie przedostatnią: sędzia prowadząca poinformowała, że doszło do układu między sędziami, adwokatem Hartza i prokuraturą, który przewiduje zagwarantowanie oskarżonemu nieprzekraczalnego wymiaru kary na poziomie 2 lat więzienia w zawieszeniu i 360 stawek dziennych (według ocen obserwatorów mogłoby chodzić o kwotę 300 – 400 tys. euro).

Za takim rozwiązaniem ma przemawiać m.in. to, że Hartz nie wzbogacił się w wyniku przestępstwa oraz że dokonując potajemnych wypłat z kasy VW w subiektywnym mniemaniu służył interesom koncernu. Do spełnienia wymogów układu potrzebne są jeszcze dokładniejsze zeznania Hartza. Prawdopodobnie złoży je 25 stycznia, w drodze odpowiedzi na pytania sądu i prokuratury, jego adwokat. Wtedy doszłoby też do wydania wyroku, bez konieczności wzywania świadków.  

Konieczność wysłuchania zarzutów po raz kolejny nie była jedyną nieprzyjemnością dla Hartza tego dnia - wcześniej przed siedzibą sądu przywitały go transparenty miejscowych bezrobotnych protestujących przeciwko tzw. reformie Hartz IV jego autorstwa, w wyniku której drastycznie zmniejszono państwowe zasiłki dla osób bez pracy; padły wyzwiska: "lump" i "zdrajca robotników".