– Musieli dostać rozkaz ostrzału wioski. A teraz robią z nich kozły ofiarne – mówią koledzy podejrzanych o dokonanie masakry w Afganistanie
Poniżej dalsza część artykułu Żołnierzy podejrzanych o masakrę w afgańskiej wiosce doprowadzili do poznańskiego sądu garnizonowego uzbrojeni żandarmi. Na korytarzu czekały rodziny. – Co oni z nich zrobili. Bandytów... Do teraz jestem w szoku – powtarzała ciotka jednego z żołnierzy.
Cała siódemka pochodzi z Batalionu Desantowo-Szturmowego w Bielsku-Białej. Większość mieszka z rodzinami w tych samych wojskowych blokach, klatka w klatkę. Olgierd, dowódca oddziału, jest sąsiadem “Osy”, pomocnika dowódcy. Razem feralnego dnia jechali w konwoju. To Olgierd kazał wycelować moździerz w wioskę. Ich koledzy z bazy zgadzają się mówić, ale tylko anonimowo. Rodziny nie chcą rozmawiać. Według żołnierzy, którzy byli w Afganistanie, centrum dowodzenia musiało dostać cynk, że w wiosce są talibowie. I na tej podstawie mogło dać rozkaz grupie Olgierda. – To można sprawdzić, tego się nie wykasuje. Informacje są przekazywane do hummerów przez AFTS, specjalny system satelitarny. Bez rozkazu z centrum nie robimy nic. Takie są zasady, a to byli doświadczeni żołnierze – mówi jeden z nich.
Czy cynk mógł być niesprawdzony? – Na misji w Afganistanie nie było pieniędzy na kontrwywiad, a bez nich nie można było kupować informacji – wtrąca inny. Wojskowi opowiadają też o braku podstawowego sprzętu: środków łączności, noktowizorów i nieopancerzonych hummerów, które sprowadzono do Afganistanu z jednostek z całej Polski, a które teraz stoją w bazach i się kurzą. – Pracowaliśmy tam w dużym napięciu, w obawie o kolegów wyjeżdżających poza bazę, czy wrócą. Byli tacy, którzy spali z otwartymi oczami – przyznaje doświadczony w misjach żołnierz i kolega oskarżonych o masakrę w Nangar Khel. Do tego fatalny, męczący klimat. Kolejny dodaje: – Rozczarowałem się polskim wojskiem, tą misją.
Jeden z zatrzymanych wczoraj żołnierzy powiedział swojemu obrońcy, że wolałby zginąć w Afganistanie. Gdyby tak się stało, wracałby jako bohater, a żona miałaby rentę. – To doskonale oddaje nastrój zatrzymanych – mówi Jakub Kolańczyk, obrońca dwóch podejrzanych. – To nie zbrodniarze, lecz żołnierze w polskich mundurach z orzełkiem w koronie.
Wnioski o areszt sąd rozpatrywał w środę i w czwartek. Przychylił się do wszystkich. – Istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa przez podejrzanych, groźba matactwa, poza tym grozi im surowa kara – tłumaczy płk Piotr Tabor z Wojskowego Sądu Garnizonowego w Poznaniu.
Z takim werdyktem nie zgadza się mecenas Kolańczyk. – Moi klienci nie przyznają się do winy. Ostrzał nie był prowadzony z myślą o zagrożeniu cywilom – twierdzi. Zapowiada zażalenie na decyzję sądu. Kolańczyk zaprzeczył też, aby istniało jakiekolwiek nagranie dokonane przez żołnierzy. Tę wersje potwierdzają ich koledzy. – Bzdura z tym nagraniem. Zrobiła je Żandarmeria Wojskowa, która dojechała na miejsce masakry – mówi żołnierz z bazy.
Prokuratura nie komentuje decyzji sądu. Zarzuty, które stawia, są jednak niezwykle poważne. Według śledczych żołnierze ostrzelali wioskę, mimo że nie zostali wcześniej zaatakowani. – Nie jesteśmy mordercami – powtarza wiele razy kolega żołnierzy. – Zrobili z nich kozły ofiarne. Jestem ciekawy, czy kiedykolwiek dowiemy się prawdy. Ja już w nic nie wierzę. Widziałem, jak wyprowadzali ich z bloku w kajdankach. Oni zostali już skazani.
Masz pytanie, wyślij e-mail do autorów i.kacprzak@rp.pl , [mailto:link=l.zalesinski@rp.pl]l.zalesinski@rp.pl[/link]
Sąd wojskowy w Poznaniu ogłosił o tymczasowym areszcie na trzy miesiące wobec siedmiu żołnierzy oskarżonych o zabójstwo afgańskich cywili, których dokonać mieli trzy miesiące temu, 16 sierpnia.

Sąd analizował osobno wszystkie siedem wniosków prokuratury o aresztowanie żołnierzy i stwierdził, że jest ryzyko konfabulacji ze strony podejrzanych. Chciał także zabezpieczyć postępowanie, ponieważ wszyscy żołnierze zagrożeni są wysoką karą. Sześciu z nich grozi dożywocie, siódmemu z nich do 25 lat więzienia.

Płk Piotr Tabor z poznańskiego sądu wojskowego oznajmił, że sędziowie uznali, iż materiały prokuratury wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez żołnierzy zarzucanych im czynów. Żołnierzom - dwóm oficerom, dwóm podoficerom i trzem starszym szeregowym - przysługuje zażalenie od decyzji sądu, w ciągu siedmiu dni od jej ogłoszenia.

Tragicznej akcji w Afganistanie, w której zginęli cywile nie można rozciągać na cały stacjonujący w tym kraju kontyngent - mówi Jarosław Rybak, rzecznik MON. Zaznaczył, że "w tej sprawie musi być jasno powiedziane, co się dokładnie stało".

Dodał, że w kontyngencie panuje atmosfera przygnębienia i wiary, że to co się stało jest pomyłką. Rybak powiedział również, że "to był jednostkowy i makabryczny wyczyn siedmiu żołnierzy" oraz "należy rozdzielić postrzeganie oskarżonych i 1,2 tys. stacjonujących w Afganistanie polskich wojskowych". Podobne zdanie wyraził Aleksander Szczygło: "przekonujemy się nieustannie od kilkudziesięciu lat, także w momentach takich jak ten, gdy słyszymy o wydarzeniach w Afganistanie, gdy czujemy ból, gdy chwieje się wiara niektórych w polskiego żołnierza jako tego, który zawsze walczył o sprawy wielkie i sprawiedliwe."

Jerzy Szmajdziński skrytykował MON za to, że nie bronił swoich żołnierzy. Powiedział też, że należało sprawdzić, czy żołnierze mieli zapewnioną pomoc psychologa i kto podjął decyzję o ataku na wioskę po tym, jak wcześniej zabity został ich współtowarzysz. Zbadania sprawy także domagał się Bronisław Komorowski.

Inni żołnierze, stacjonujący w Afganistanie twierdzą, że w tym przypadku zrobiono z ich kolegów kozły ofiarne. Jeden z nich stwierdził, że informację o rozkazie z góry można sprawdzić. "Informacje są przekazywane do hummerów przez AFTS, specjalny system satelitarny. Bez rozkazu z centrum nie robimy nic. Takie są zasady, a to byli doświadczeni żołnierze".

Trybuna natomiast podaje ogłoszenie Dariusza Kacperczyka z Wydziału Prasowego Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych z dnia 22 sierpnia tego roku: "W czasie akcji pościgowej żołnierze zmuszeni zostali do prowadzenia działań obronnych. Terroryści atakujący siły koalicyjne nie dbają o straty wśród ludności cywilnej, narażając jej życie na niebezpieczeństwo. Taki sposób działania zastosowali i tym razem. W wyniku wymiany ognia pomiędzy terrorystami a naszymi żołnierzami, doszło do ofiar wśród ludności cywilnej, a kilka osób odniosło rany".

Także inne media podają informacje o tym, że fakt zabójstwa cywilów w wyniku wydania błędnego rozkazu był tuszowany przez MON oraz wcześniej przez dowództwo w Afganistanie.