సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
"బ్రౌన్" యొక్క విజయముతో త్రాణ వచ్చి మరియు వెంటనే అమలుకాని చర్యలతో ఆశాభంగము చెందిన ప్రజలు క్రమముగా మరియు చట్టబద్దముగా జరుగు ఆలోచనలను నిరాకరించారు. దీనిని వారు ఏకీకరణ వచ్చుటకు ఒక ప్రాథమిక ఆయుధముగా ఉపయోగించారు. వారు దక్షిణాన జాతి వర్గీకరణ మరియు వోటర్ అణచివేత యొక్క సానుకూలపరుల నుండి "స్థూలమైన ప్రతిరోదాన్ని" ఎదుర్కొన్నారు. దీనిని అలక్ష్యము చేస్తూ, ఆఫ్రికా అమెరికన్లు ఆహింసాత్మక ప్రతిరోధముతో కూడిన ఒక నేరు చర్యను ఏకీభావ తంత్రమును ఆమోదించారు. దీనిని పౌర అవిధేయత అంటారు. దీనిద్వారా 1955-1968 ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమము మొదలయ్యింది.