సూక్ష్మ జీవశాస్త్రం
బాక్టీరియా, మరియు ఇతర సూక్ష్మజీవులను, మొదటిసారిగా అంటోనీ వాన్ లీయువెన్హొక్ 1676లో అతనే ఆకృతి చేసిన ఒకే-అద్దాలు కల సూక్ష్మదర్శిని ఉపయోగించి పరిశీలించాడు. అలా చేయటం ద్వారా లీయువెన్హొక్ జీవశాస్త్రంలో ముఖ్యమైనవి కనుగొన్నాడు మరియు సూక్ష్మజీవశాస్త్రం మరియు బాక్టీరియా శాస్త్రం యొక్క శాస్త్రపరమైన రంగాలను ప్రారంభించాడు.[6] "బాక్టీరియం" అనే పదం చాలా కాలం తర్వాత ప్రవేశ పెట్టబడింది, ఇది 1828లో ఎహ్రెన్బెర్గ్ పరిచయం చేశారు, ఇది గ్రీకు శబ్దం βακτηριον నుంచి స్వీకరించబడింది, దీనర్ధం "చిన్న కర్ర". మొదటి పొందుపరచబడిన సూక్ష్మజీవశాస్త్రపరమైన పరిశీలన, బూజుల మీద పుష్పించే జీవాలు ఉన్నాయి, దీనిని ఇంతక్రితమే 1665లో రాబర్ట్ హుక్ చే చేయబడింది, అయితే వాన్ లీయువెన్హొక్ తరచుగా మొదటి సూక్ష్మజీవశాస్త్రవేత్తగా చూపబడ్డాడు.[7]
గ్లూకోస్
గ్లూకోజ్ మొట్టమొదట 1747లో ఎండిన ద్రాక్ష నుండి ఆండ్రియస్ మార్గాఫ్ అనే జర్మన్ రసాయన శాస్త్రవేత్త వేరుచేసాడు. గ్లూకోజ్ అనునది అనేక జీవరాశులకు ప్రాథమిక ఆవశ్యకత కలిగిన పదార్థం అయినందువల్ల దాని రసాయన నిర్మాణంపై సరియైన అవగాహన - నిర్మాణం కర్బన సమ్మేళనాల రసాయన శాస్త్రంలో పురోగతికి గొప్పగా దోహదపడింది. ఈ అవగాహన ఎక్కువగా ఉండటంఫలితంగా, దీని అన్వేషనకు కృషి చేసినందుకు గాను ఎమిల్ ఫిషర్ అనే జర్మన్ రసాయన శాస్త్రవేత్తకు 1902 లో రసాయన శాస్త్రంలో నోబెల్ బహుమతి వచ్చింది. గ్లూకోజ్ యొక్క సంశ్లేషణ దాని సేంద్రియ పదార్థాల నిర్మాణాన్ని నిరూపించింది. రసాయన గతిశాస్త్రం, కర్బన సమ్మేళనాలలోని రసాయన బంధాల అమరికు సంబంధించి "జాకబస్ హన్రిక్ వాంట్ హాఫ్" సిద్ధాంతాల యొక్క మొదటి కచ్చితమైన ధ్రువీకరణ జరిగింది. 1891, 1894 ల మధ్య ఫిషర్ అనే శాస్త్రవేత్త అన్ని తెలిసిన చక్కెరలకు స్టీరియో కెమికల్ విన్యాసాలను రూపొందించాడు. అలాగే సాధ్యమైన ఐసోమర్లను కచ్చితంగా ఊహించాడు.