సూక్ష్మ జీవశాస్త్రం
బాక్టీరియా, మరియు ఇతర సూక్ష్మజీవులను, మొదటిసారిగా అంటోనీ వాన్ లీయువెన్హొక్ 1676లో అతనే ఆకృతి చేసిన ఒకే-అద్దాలు కల సూక్ష్మదర్శిని ఉపయోగించి పరిశీలించాడు. అలా చేయటం ద్వారా లీయువెన్హొక్ జీవశాస్త్రంలో ముఖ్యమైనవి కనుగొన్నాడు మరియు సూక్ష్మజీవశాస్త్రం మరియు బాక్టీరియా శాస్త్రం యొక్క శాస్త్రపరమైన రంగాలను ప్రారంభించాడు.[6] "బాక్టీరియం" అనే పదం చాలా కాలం తర్వాత ప్రవేశ పెట్టబడింది, ఇది 1828లో ఎహ్రెన్బెర్గ్ పరిచయం చేశారు, ఇది గ్రీకు శబ్దం βακτηριον నుంచి స్వీకరించబడింది, దీనర్ధం "చిన్న కర్ర". మొదటి పొందుపరచబడిన సూక్ష్మజీవశాస్త్రపరమైన పరిశీలన, బూజుల మీద పుష్పించే జీవాలు ఉన్నాయి, దీనిని ఇంతక్రితమే 1665లో రాబర్ట్ హుక్ చే చేయబడింది, అయితే వాన్ లీయువెన్హొక్ తరచుగా మొదటి సూక్ష్మజీవశాస్త్రవేత్తగా చూపబడ్డాడు.[7]
శరీరశాస్త్రం
ఇక 19వ శతాబ్దంలో శరీరధర్మశాస్త్ర విజ్ఞానం శీఘ్రగతిన అభివృద్ధి చెందింది. మరీ ముఖ్యంగా 1838లో మత్తయ్యాస్ షిల్డెన్ మరియు థియొడార్ ష్వాన్ ప్రతిపాదించిన కణ సిద్ధాంతం ప్రాణుల శరీరాలు అతి చిన్న కణాలతో నిర్మితమవుతాయని ఆ సిద్ధాంత సారాంశం కాగా అది అప్పటికి విప్లవాత్మక సిద్ధాంతం. క్లాడ్ బెర్నార్డ్ (1813–1878) ఈ రంగంలో మరిన్ని ఆవిష్కరణలు చేయగా వాటితో ఆయన సిద్ధాంతమైన "మిలియు ఇంటీరియర్" (అంతర్గత వాతావరణం) వెలుగులోకి వచ్చింది. ఈ సిద్ధాంతంపై అమెరికా శరీరధర్మ శాస్త్రవేత్త వాల్టర్ కేనన్ (1871–1945) మరిన్ని పరిశోధనలు చేసి దీనిని "హోమియోస్టాసిస్"గా అభివృద్ధి చేశాడు.