మణి శంకర్ అయ్యర్
మణి శంకర్ అయ్యర్ (హిందీ: मणि शंकर अय्यर | Tamil: மணிசங்கர் அய்யர்) (జననం ఏప్రిల్ 10, 1941, లాహోర్) ఒక మాజీ భారత దౌత్యవేత్త, 1989-1991 మధ్యకాలంలో రాజీవ్ గాంధీ కోసం పనిచేసేందుకు, విదేశాంగ శాఖలో తన విధులకు రాజీనామా చేసి ఆయన రాజకీయ నాయకుడిగా మారారు. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీలో ఆయన ఒక సభ్యుడు, అంతేకాకుండా 2009 ఎన్నికల్లో తన సీటు కోల్పోయే వరకు పంచాయితీరాజ్ శాఖ మంత్రిగా పనిచేశారు. ఆయన మే 2004 నుంచి జనవరి 2006 వరకు కేంద్ర పెట్రోలియం మరియు సహజ వాయువు శాఖ మంత్రిగా పనిచేశారు, మరియు 2009 వరకు యువజన వ్యవహారాలు మరియు క్రీడల శాఖ మంత్రిగా విధులు నిర్వహించారు.
ముష్టి లక్ష్మీనారాయణ
నరసాపురంలో ఉన్నత విద్యనభ్యసించే రోజుల నుంచే జాతీయోద్యమంపై ఆసక్తి పెంచుకున్న లక్ష్మీనారాయణ వందేమాతరం ఉద్యమం గురించి తెలుసుకునేవారు. జుగాంతర్ అనే జాతీయోద్యామానికి చెందిన రహస్య పత్రిక చదివి దేశంలోని పరిస్థితులను ఆకళింపు చేసుకునేవారు. గాంధీ ఇచ్చిన సహాయనిరాకరణ ఉద్యమం పిలుపుతో మంచిగా నడుస్తున్న ప్లీడరు వృత్తిని మే 10 1920న వదిలిపెట్టి స్వాతంత్ర్యోద్యమంలోకి ప్రవేశించారు ఆయన.[1] తటవర్తి కృష్ణమూర్తి, ములుకుట్ల సుబ్బారాయుడు వంటి స్నేహితులతో కలసి 1920 మే 7న భీమవరం, చెరుకుమిల్లి, ఏలూరుపాడు ప్రాంతాల్లోనూ, 8న జువ్వలపాలెం, కాళ్ళకూరు గ్రామాల్లో సహాయనిరాకరణ ఉద్యమం గురించీ, గాంధీజీ సిద్ధాంతాల గురించీ విస్తృత ప్రచారం నిర్వహించారు. ప్రభుత్వం నడిపే శాసనసభ ఎన్నికలకూ, న్యాయస్థానాలు, విద్యాసంస్థలనూ బహిష్కరించాలని పిలుపునిచ్చారు. అందులో భాగంగానే పెదఅమిరం, గరగపర్రు, వీరవాసరం గ్రామాల్లో తటవర్తి, కృష్ణమూర్తి, ములుకుట్ల సుబ్బారాయుడు, అత్తోటి వీరరాఘవరావులతో కలసి చందాలు పోగు చేసి, 1921 ఫిబ్రవరి 6తేదీన జాతీయ పాఠశాల ప్రారంభించారు లక్ష్మీనారాయణ. 1929లో ఆయన హిందుస్థానీ సేవాదళ సంఘ సభ్యునిగా ఎన్నిక కాబడ్డారు.