సుడోకు
సుడోకు ఒక తర్క-భరితమైన, గళ్ళలో అంకెలు నింపే ప్రహేళిక. ఈ ప్రహేళికలో ఒక 9x9 గళ్ళ చతురస్రము ఉంటుంది. అందులో మళ్ళీ తొమ్మిది 3x3 చతురస్రాలు ఉంటాయి. ఈ గళ్ళలో 1 నుండి 9 వరకు నింపాలి. చిన్న చతురస్రం (3x3) లో కాని పెద్ద చతురస్రం (9x9) లో అడ్డు ‍ మరియు‍ నిలువు వరుసలలో ఒకసారి ఉపయోగించిన అంకెలు మరోసారి ఉపయోగించరాదు. ఈ ప్రశ్నా ప్రహేళికలో అక్కడక్కడా కొన్ని అంకెలు నింపబడి ఉంటాయి. పూర్తయిన ప్రహేళిక ఒక రకమైన లాటిన్ చతురస్రము పోలి ఉంటుంది. లియొనార్డ్ ఆయిలర్ అభివృద్ధి చేసిన ఈ లాటిన్ చతురస్రాల నుండి ఈ ప్రహేళిక పుట్టింది అంటారు కానీ, ఈ ప్రహేళికను కనుగొన్నది మాత్రము అమెరికాకు చెందిన హావర్డ్ గార్నస్. ఈ ప్రహేళిక 1979లో డెల్ మ్యాగజిన్ లో నంబర్ ప్లేస్[1] మొదటి సారి ప్రచురితమైనది. 1986లో నికోలాయి దీనిని సుడోకు అనే పేరుతో ప్రాచుర్యానికి తీసుకొచ్చాడు. 2005లో సుడోకు అంతర్జాతీయంగా ఖ్యాతిని గడించింది.
సంకేతాధ్యయన శాస్త్రం
ఇతడు సంకేతకం ని ఉచ్చరించే పదం లేదా పదబంధంగా, సంకేతించబడిన దానిని మానసిక భావనతో కలిపాడు. సాసర్ ప్రకారం, సంకేతం అనేది పూర్తిగా ఏకపక్షమైనదని అంటే సంకేతానికి దాని అర్థానికి మధ్య ఎలాంటి సంబంధం అవసరం లేదని చెప్పడాన్ని పరిగణలోకి తీసుకోవడం ముఖ్యం. ఇది ఇతడిని ప్లేటో లేదా పాండిత్య వాదులు వంటి పూర్వ తత్వవేత్తలనుండి వేరు చేసింది, వీరు సంకేతికం మరియు అది సంకేతిస్తున్న వస్తువు మధ్య సంబంధం ఉండేదని భావించేవారు. తన కోర్స్ ఇన్ జనరల్ లింగ్విస్టిక్స్‌లో, సాసర్ స్వయంగా సంకేతం యొక్క ఏకపక్ష స్వభావాన్ని నొక్కి చెప్పిన అమెరికన్ భాషాశాస్త్రవేత్త విలియం డ్వైట్ విట్నీ (1827–1894)తో పోల్చుకున్నాడు. సంకేతం యొక్క ఏకపక్ష స్వభావాన్ని నొక్కి చెప్పిన సాసర్ శైలి తదుపరి తత్వవేత్తలు, సిద్ధాంతకారులు అయిన జాక్విస్ డెర్రిడా , రోలండ్ బార్తెస్, మరియు జీన్ బాడ్రిలార్డ్ వంటి వారిపై ప్రభావం వేసింది. జెనీవా యూనివర్శిటీలో 1906-11 మధ్యలో తన ప్రామాణిక రచన "కోర్స్ ఆన్ జనరల్ లింగ్విస్టిక్స్"ని బోధిస్తుండగా ఫెర్డినాండ్ డె సాసర్ సంకేత అధ్యయన శాస్త్రం అనే పదానికి ప్రాచుర్యం కలిగించాడు. ఏ పదం కూడా పుట్టుకతోనే అర్థవంతం కాదని సాసర్ సూత్రీకరించాడు. పైగా, ఒక పదం కేవలం "సంకేతకం" మాత్రమే, అంటే ఏదైనా ఒకదాని ప్రాతినిధ్యం, ఒక అర్థవంతమైన "సంకేతం"ని ఏర్పర్చేందుకోసం ఇది మెదడులో "వ్యక్తీకరణ"తో లేదా వస్తువుతో స్వయంగా మిళితం కావాలి. సంకేతాల ఉపసంహరణే నిజమైన శాస్త్రంగా సాసర్ విశ్వసించేవాడు, దీనికోసం మనం మానవులు పదాలను ఇతర నైరూప్య భావనలను భౌతిక ఉద్దీపన కల్పిస్తారో వాస్తవప్రాతిపదికన అర్థం చేసుకోవలసి ఉంది.