పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:
బర్మింగ్‌హామ్
బర్మింగ్‌హామ్ జాతీయ రాజకీయ ప్రాముఖ్యానికి పంతొమ్మిదవ శతాబ్ద ఆరంభంలో రాజకీయ సంస్కరణ కొరకు జరిగిన ప్రచారంలో చేరింది, థామస్ అట్ట్వుడ్ యెుక్క బర్మింగ్‌హామ్ పొలిటికల్ యూనియన్ దేశాన్ని పౌరయుద్ధం అంచుకు తీసుకువెళ్ళింది మరియు డేస్ ఆఫ్ మే రోజులకు తీసుకువెళ్ళడంతో గ్రేట్ రిఫాం ఆక్ట్ను 1832లో జారీచేయటానికి దారితీసింది. న్యూహాల్ హిల్‌లో 1831 మరియు 1832లలో జరిగిన యూనియన్ సమావేశాలు బ్రిటన్‌లో ఇంతకముందు ఎన్నడూ జరగనంత పెద్ద సమావేశాలుగా అయ్యాయి. ఈ చట్టాన్ని ముసాయిదా చేసిన లార్డ్ దుర్హం వ్రాస్తూ "బర్మింగ్‌హామ్‌కు సంస్కరణను ఇవ్వటంలో మరియు విప్లవం నుండి ముక్తిని ఇవ్వడంలో దేశం బాకీ పడింది" అని తెలిపారు.