మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘలాయిలు కీ.శ. 1526 నుండి 1707 వరకు భారత ఉపఖండాన్ని (ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారత్) పరిపాలించిన రాజవంశీయులు. 1526లో తైమూరు వంశానికి చెందిన బాబరు ఒకటవ పానిపట్టు యుద్ధంలో ఇబ్రాహీమ్ లోడీను ఓడించి మొఘల్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. ముఘల్ అంటే మంగోల్ అనే పదానికి పెర్షియా భాషలో సమానమైన పదం. మంగోల్ అంటే మధ్య ఆసియాలోని చెంఘీజ్ ఖాన్ వంశీయులైన సంచార యుద్దవీరులు అని అర్థం. మొఘల్ వంశీయులంతా ఇస్లాం మతాన్ని కచ్చితంగా పాటించారు. బాబరు తరువాత పరిపాలనా బాధ్యతల్ని చేపట్టిన హుమాయూన్ను పఠాన్ వీరుడైన షేర్ షా సూరి జయించి సుర్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. పదహారేళ్ళ తరువాత పోగట్టుకున్న కోటలన్నింటినీ హుమాయూన్ మళ్ళీ జయించాడు. హుమాయూన్ తరువాత అతని కుమారుడైన అక్బర్ మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించి 1556 నుండి 1605 వరకు పాలించాడు. అక్బర్ తరువాత విశాలమైన మొఘల్ సామ్రాజ్యం అతని కుమారుడైన జహాంగీర్కు సంక్రమించింది. జహాంగీర్ తర్వాత ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన షాజహాన్ కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలోనే అతి గొప్ప రాజ్యంగా కీర్తింపబడింది. ఇతను పరిపాలించిన కాలాన్నే చరిత్రకారులు మొఘల్ సామ్రాజ్య స్వర్ణ యుగంగా వర్ణిస్తారు.
సహారన్పూర్
ఢిల్లీ మరియు ఇతర తూర్పు భూభాగాలపై దాడి చేసేందుకు పురాతన కాలం నుంచి ఉపయోగంలో ఉన్న ఒక పశ్చిమవైపు రహదారిలో సహారన్పూర్ భాగంగా ఉంది, మధ్య ఆసియాను అస్థిరపరిచిన ప్రారంభ తుర్కుల దండయాత్రలు (1018–1033 A.D.) ప్రస్తుత సహారన్పూర్ ప్రాంతంలోని భూభాగాల గుండా సాగిన తరువాత - దీనిని పలువురు ఇతర పాలకులు కూడా ఆక్రమించారు, వీరిలో ముఖ్యమైనవారు భోజ పరమారా, లక్ష్మీకర్ణ కలచూరి, చంద్ర దేవ్ గహద్వాలా మరియు చౌహాన్‌లు. వీరు ఢిల్లీ సుల్తానేట్‌ (1192–1526 A.D.) ఏర్పాటయ్యే వరకు ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు.