కె. జి. బాలకృష్ణన్
కోనాకుపాకతిల్ గోపీనాథన్ బాలకృష్ణన్ (Malayalam: കൊനകുപ്പക്കാട്ടില്‍ ഗോപിനാഥന്‍ ബാലകൃഷ്ണന്‍, జ. 12 మే 1945) కె. జి. బాలకృష్ణన్ పేరుతో గుర్తింపు పొందారు, ఈయన ముప్పై-ఏడవ భారతదేశ ప్రధాన న్యాయమూర్తి. ఈయన ఉన్నత స్థాయికి ఎదిగిన దళిత ప్రాంతానికి చెందిన మొట్టమొదటి వ్యక్తి. ఆయన మూడు సంవత్సరాలు కంటే అధిక పదవీకాలాన్ని భారతదేశ ఉన్నత న్యాయస్థానంలో దీర్ఘకాల పదవీకాలంగా చెప్పవచ్చు.
అల్లాడి కృష్ణస్వామి అయ్యర్
1930లో ఈయన దీవాన్ బహదూరుగాను, 1932 కొత్త సంవత్సర గౌరవజాబితాలో సర్ గానూ సన్మానం పొందాడు.[1] ఈయనకు వెంకలక్ష్మమ్మతో వివాహమైంది.ఈయన 1929 నుండి 1944 వరకు మద్రాసు రాష్ట్ర అడ్వొకేటు జనరల్ గా కూడా పనిచేశాడు. భారత రాజ్యంగ రచనలో ప్రముఖపాత్ర పోషించాడు[2] రాజ్యాంగ ప్రధాన సృష్టికర్త, రచనా సంఘపు అధ్యక్షుడైన అయిన బి.ఆర్.అంబేద్కర్, రాజ్యాంగ రచన అల్లాడి పోషించిన పాత్రను కొనియాడుతు "రచనా సంఘంలో నా స్నేహితుడు అల్లాడి కృష్ణస్వామి అయ్యర్ వంటి, నాకంటే పెద్దవారు, గొప్పవారు మరియు సమర్ధవంతమైన వ్యక్తులు ఉన్నారు" అని ప్రశసించాడు.[3] రాజ్యాంగ పరిషత్తు సార్వజనీక వయోజన ఓటుహక్కును అనే ఆదర్శాన్ని చేపట్టినప్పుడు కృష్ణస్వామి అయ్యర్, “సామాన్య ప్రజలపై అపారమైన నమ్మకంతో, ప్రజాస్వామ్య పరిపాలనే తుదికి జయిస్తుందనే నిశ్చలమైన అభిప్రాయంతో, సార్వజనీక ఓటుహక్కుతో ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాన్ని నెలకొల్పితే అది అందరికీ జ్ఞానోదయం మరియు శాంతి సౌభ్రాతుత్వాలు, సామాన్య ప్రజలందరికీ ఉన్నత జీవన ప్రమాణాలు, సౌఖ్యమైన, గౌరవప్రదమైన జీవనాన్ని చేకూరుస్తుందనే పూర్తి నమ్మకంతో” ఇది చేయబడిందని వ్యాఖ్యానించాడు.