భారత జాతీయపతాకం
ఐతే కాషాయం స్వచ్ఛతకు, ఆధ్యాత్మికతకు; తెలుపు శాంతికి, సత్యానికి; ఆకుపచ్చ సాఫల్యతకు, సస్యసమృద్ధికి చిహ్నాలనే ఒక అనధికారిక అన్వయం కూడా బాగా ప్రచారంలో ఉంది.
భారతీయ దుస్తులు
భారత సంస్కృతికి అద్దంపట్టే భారతీయ దుస్తులు ప్రపంచానికి ఆదర్శాలు. ఒక్కో ప్రదేశంలో ఒక్కో విధంగా ఉండే భారతీయ దుస్తుల పై విభిన్న సంస్కృతుల (ఆర్యుల సంస్కృతి, హిందూ సంస్కృతి, ద్రవిడ సంస్కృతి, పర్షియన్ సంస్కృతి, అరబ్బు సంస్కృతి, పంజాబీ సంస్కృతి, టిబెటన్ సంస్కృతి) ఆయా ప్రదేశాల భౌగోళిక/వాతావరణ పరిస్థితుల, సంప్రదాయాల ప్రభావం గోచరిస్తుంది. ప్రాథమిక ఆచ్ఛాదననిచ్చే లంగోటీ ల నుండి రోజువారీ జీవితంలో ధరించే దుస్తులు, ప్రత్యేక సందర్భాలలో ధరించే దుస్తులు మరియు నాట్యానికి రూపొందించిన ప్రత్యేకమైన దుస్తులన్నింటిలోనూ ఈ ప్రభావాలు కనబడతాయి. పట్టణ ప్రాంతాలలో పాశ్చాత్య దుస్తుల వైపే ఎక్కువ మొగ్గు ఉన్ననూ, భారతీయత ఉట్టిపడే దుస్తులకు అక్కడ కూడా కొదవ లేదు. నేత, రంగులు మతానుసారం, సందర్భానుసారం ఉంటాయి. ఉదా: హిందువులు తెలుపు రంగుని సంతాపానికి ధరించగా పార్సీలు వీటినే వివాహోత్సవాలకి ధరించటం జరుగుతుంది. . ఇన్ని విభిన్న సంస్కృతులున్ననూ, వీటన్నిటీ సమ్మేళణంగా ప్రత్యేకమైన భారతీయ సంస్కృతి కానవస్తుంది.
భారతదేశ వస్త్ర చరిత్ర 5వ శతాబ్దం నాటి నూలుని అల్లి, నేసి, దానికి రంగులద్దిన సింధు లోయ నాగరికత నుండి మొదలవుతుంది. ఎముకలతో చేసిన కుట్టు సూదులు, చెక్కతో చేసిన నూలు వడికే యంత్రాలు త్రవ్వకాలలో వెలువడ్డాయి. అప్పటి పత్తి పరిశ్రమ చాలా అభివృద్ధి చెందినదై ఉండి, అప్పటి చాలా పద్ధతులు ఇప్పటికి కూడా వినియోగంలో ఉన్నాయి. తేమ తక్కువగా ఉండి, అధిక వేడి గల ఉపఖండా వేసవులకి పత్తితో చేసిన వస్త్రాలు సౌకర్యవంతంగా ఉండేవి. పురాతన భారతీయ దుస్తుల పై లభ్యమైన ప్రస్తుత పరిజ్ఞానం చాలా వరకు ఎల్లోరా వంటి రాతి శిల్పాలు మరియు గుహ సముదాయాల్లో ఉండే చిత్రాలతో వచ్చింది. ఈ చిత్రాలలో నృత్యకారులు, దేవతలు చీరలని ధోవతి కట్టు వలె కట్టినట్లు ఉన్నాయి. ఉన్నత కులాల వారు ముస్లిన్ మరియు బంగారు నగలు ధరించేవారు. ఈ కాలంలోనే వారికి పట్టు ఉత్పత్తి కూడా తెలుసు. ఇటీవలె హరప్పన్ పూసలలో దొరికిన పట్టు దారాలపై జరిగిన విశ్లేషణలు బట్టి చూస్తే తొలి శతాబ్దాలలో చైనీయులకి మాత్రమే తెలిసిన తిరగళ్ళ ద్వారా పట్టుని ఉత్పత్తి చేసేవారని తేలినది.
భారతీయ దుస్తులలో ప్రముఖమైనవి.