సుబ్రహ్మణ్య భారతి
భారతి చిన్నసామి సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్, లక్ష్మీ అమ్మాళ్ దంపతులకు సుబ్బయ్యగా 11 డిసెంబర్ 1882లో ఎట్టయపురం గ్రామంలో జన్మించారు. తిరునల్వేలిలోని ఎం.డి.టి. హిందూ కళాశాల అన్న స్థానిక ఉన్నత పాఠశాలలో విద్యాభ్యాసం చేశారు. అత్యంత యుక్త వయసు నుంచి సంగీతం అభ్యసించడం ప్రారంభించారు, పదకొండవ యేటనే కవితలల్లడం నేర్చారు. విద్యలకు అధిదేవత అయిన సరస్వతీ దేవి పేరిట "భారతి" అన్న బిరుదాన్ని ఆ సమయంలోనే ఆయన పొందారు. ఐదవ యేట తల్లిని, పదహారవ యేట తండ్రిని భారతి కోల్పోయారు. పద్నాలుగేళ్ళ వయసులో ఏడేళ్ళ వయసున్న చెల్లమ్మతో వివాహమైంది. ఆయన తండ్రి ఆయన ఆంగ్ల విద్య అభ్యసించి, గణితంలో ప్రతిభ కనపరిచి, ఇంజనీర్ కావాలని ఆశించారు.[2][3] విశేషమైన పట్టుదల, కృషితో ఆయన 32 భాషలు (29 భారతీయ భాషలు, 3 విదేశీ భాషలు) నేర్చుకున్నారు. వారణాసిలో నివసించినప్పుడు, భారతీయ తాత్త్వికత, జాతీయతల గురించి లోతుగా తెలుసుకున్నారు. ఇది ఆయన దృక్పథాన్ని విస్తృతం చేసింది, ఆయన సంస్కృతం, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలను నేర్చుకున్నారు. దీనితో పాటుగా ఆయన కట్టుబొట్టు మార్చుకున్నారు. తలపాగా చుట్టుకుని, గడ్డం పెంచుకుని, కోటు చొక్కా, పంచె కట్టుకోవడం ప్రారంభించారు. ఉద్యోగానికి అర్హత పరీక్షలో ప్రవేశ స్థాయిలో ఉత్తీర్ణుడైనా,1901లో ఎట్టాయపురం తిరిగి వచ్చి, ఎట్టాయపురం రాజా వద్ద ఆస్థాన కవిగా రెండు, మూడు సంవత్సరాలు పనిచేశారు. 1904లో ఆగస్టు నుంచి నవంబరు వరకూ మదురైలో సేతుపతి హైస్కూల్లో ఉద్యోగం చేశారు.[3] ఈ కాలంలోనే బయటి ప్రపంచం గురించి తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం ఎంత ఉందనేది అర్థం చేసుకుని పశ్చిమాన సాగుతున్న పాత్రికేయరంగ మార్పుల గురించి ఆసక్తి కనబరిచేవారు. భారతి 1904లో స్వదేశమిత్రన్ దిన పత్రికకు సహాయ సంపాదకునిగా చేరారు. డిసెంబరు 1905లో ఆయన కాశీలో జరిగిన అఖిల భారత కాంగ్రెస్ సమావేశాలకు హాజరయ్యారు. స్వగ్రామానికి తిరిగివచ్చేప్పుడు దారిలో స్వామి వివేకానందుని ఆధ్యాత్మిక వారసురాలైన సోదరి నివేదితను కలిశారు. ఆమె భారతి స్త్రీల స్థితి, స్త్రీ విముక్తి అవసరాన్ని గుర్తించేలా ప్రభావితం చేశారు. ఆయన శక్తి స్వరూపిణి, మగవారితో కలిసి కొత్త ప్రపంచాన్ని నిర్మించేందుకు సహకారాన్ని అందించే సరిజోడైన నూతన మహిళను భవిష్య కాలానికి దర్శించారు. అలానే నివేదిత తనకు భారతమాత స్వరూపాన్ని చూపించారని భారతి పేర్కొన్నారు. సోదరి నివేదితను తన గురువుగా భావిస్తూ, ఆమెను ప్రస్తుతిస్తూ కృతులు రచించారు. దాదాభాయ్ నౌరోజీ నేతృత్వంలో సాగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కలకత్తా సమావేశాలకు హాజరయ్యారు. ఈ సమావేశం స్వరాజ్యాన్ని కాంక్షించి, బ్రిటీష్ వస్తువుల బహిష్కరణ కోరింది.[3]
చిత్రపూర్ సరస్వత బ్రాహ్మణులు
భారతదేశంలోని హిందూ బ్రాహ్మణుల యొక్క కొంకణి-మాట్లాడే చిన్న సమాజం చిత్రపూర్ సరస్వత బ్రాహ్మణులు. వీరు సాంప్రదాయకంగా కనరా తీరంలో కనిపిస్తారు మరియు కొంకణి భాషలో వీరిని భానప్స్ అని పిలుస్తారు.
శ్రీ చిత్రాపుర్ మఠం చిట్రోపుర్ సరస్వత్ సమజా యొక్క శక్తివంతమైన మరియు నిర్మలమైన ఆధ్యాత్మిక సంకేతం, ఇది ఒక చిన్న కానీ అత్యంత ఔత్సాహిక మరియు విజయవంతమైన ప్రపంచ కుటుంబం. భవానీశంకర్ అతని భార్య పార్వతితో శివుడు ఇక్కడ ప్రధాన దేవత మరియు ఈ మఠం యొక్క ఆరాధ దేవత.
ఖచ్చితమైన నిజం కోసం అన్వేషణ వీరి విశ్వాసం మరియు అన్వేషణ. ప్రపంచ ప్రఖ్యాత 8 వ శతాబ్దపు సాధువు/సన్యాసి అయిన ఆది శంకరాచార్య ద్వారా ప్రచారం చేయబడిన అద్వైత తత్వంలో ఇది పాతుకుపోయినది. అందుచేత ఈ దేవస్థానం బ్రహ్మ యొక్క నాలుగు కుమారులు మొత్తం నిశ్శబ్దం లో స్వీయ-పరిపూర్ణత అందించడానికి ఒక మర్రి చెట్టు కింద భగవంతుడు దక్షిణామూర్తి లాగా కనిపించిన దైవం భవానీశంకర్ నుండి పుట్టుకను కలిగి ఉంది. ఇప్పటికి మూడు శతాబ్దాల పాటు, 11 మంది ఋషులుగా మరియు కరుణ గల యతీశ్వర్గాలు ఈ మఠం యొక్క పీఠాన్ని సనాతన ధర్మా మార్గంలో మన లౌకిక పురోగతిని మార్గదర్శకంగా నడిపించారు. శ్రావ్యమైన సుప్రభాతం నుండి శ్రావ్యమైన మంగళాశాసనం (మంగళం) వరకు దైవికంగా అందించే శైలితో మరియు అర్ధవంతమైన పూజలు, హోమాలు మరియు వివిధ వేడుకలు, శైలీకృతమైన శ్లోకాలు మరియు నీతి-నియమములతో కూడిన వైదిక పాఠశాల, శాశ్వత విశ్వాసంను ప్రేరేపించడానికి అవసరమైన లోతైన భక్తి మరియు క్రమశిక్షణ యొక్క కేంద్రకం ఈ మఠం. అంతేకాకుండా, ఆరోగ్యం, విద్య, ఉపాధి అవకాశాలు మరియు మహిళల సాధికారికత వంటి వాటిలో మఠం చేత నిర్వహించబడుతున్న అనేక సామాజిక ఆర్థిక ప్రాజెక్టులు ఉన్నాయి. మన సమజంలోని అనేక తెలివైన మరియు పెద్దలు, సహృదయపూర్వక సభ్యులు సమీపంలో గడపడానికి మరియు మఠం మరియు గురుతో శాశ్వత సంబంధం ఏర్పరచడానికి మరియు సేవా యొక్క సుసంపన్నమైన ఆనందాన్ని కనుగొనేందుకు ఇది నిలయం. 
ఈ ప్రార్ధనలు ప్రారంభానికి మరియు ఎటువంటి సభలలో అయినా ముగింపులో ఈ క్రింద సూచించబడినవి చెప్పబడతాయి.