బైసికిల్ థీవ్స్
బైసికిల్ థీవ్స్ (ఇటాలియన్: లాద్రి డి బైసిక్లెట్టె; యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో మొదట బైసికిల్ థీఫ్ అన్న పేరుతో వచ్చింది) విట్టొరియో ద సిక దర్శకత్వం వహించిన 1948 నాటి ఇటాలియన్ చలనచిత్రం. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిశాకా రోమ్ లో ఓ పేద ఉద్యోగస్తుడు, అతని కొడుకు చుట్టూ అల్లుకున్న కథ ఇది. తన కుటుంబాన్ని పోషించకునేందుకు ఉపకరించే, అత్యంత అవసరమైన తన ఉద్యోగం సైకిల్ ఉంటేనే ఉంటుంది, లేకుంటే పోతుంది. ఈ నేపథ్యంలో పోగొట్టుకున్న తన సైకిల్ కోసం అతను నగరమంతా తిరుగుతూ వెతకడం చిత్ర కథాంశం. ఇటాలియన్ నియోరియలిజం అన్న సినీ ఉద్యమంలో వచ్చిన సినిమాల్లో అత్యుత్తమమైనదిగా ఈ సినిమా విస్తృతంగా గుర్తింపు పొందింది. సినిమాకి 1950ల్లో ఆస్కార్ గౌరవ పురస్కారం లభించింది. విడుదలైన నాలుగు సంవత్సరాలకే సైట్ & సౌండ్ పత్రిక నిర్వహించిన సినీ రూపకర్తలు, విమర్శకుల పోల్ లో సార్వకాలికంగా అతిగొప్ప చిత్రంగా నిలిచింది.;[1] 50 సంవత్సరాలు గడిచాకా కూడా అదే పోల్ లో సార్వకాలికంగా అత్యుత్తమ చిత్రాల్లో ఆరో స్థానంలో నిలిచింది.[2] 14 సంవత్సరాల వయసు వచ్చేసరికి చూసితీరాల్సిన 10 సినిమాలు అంటూ బ్రిటీష్ ఫిల్మ్ ఇన్స్టిట్యూట్ వేసిన జాబితాలో బైసికిల్ థీవ్స్ నిలిచింది.
చే గువేరా
1948లో గువేరా వైద్యశాస్త్రాన్ని అభ్యసించడానికి బ్యూనస్ యెయిర్స్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రవేశించాడు. 1951లో తన స్నేహితుడు అల్బెర్టో గ్రనాడోతో కలిసి మోటర్ సైకిల్ పై దక్షిణఅమెరికా అంతా సంచరించడానికి అధ్యయనంనుండి ఒక సంవత్సరం తప్పుకున్నారు, దీని అంతిమఉద్దేశ్యం పెరులో అమెజాన్ నది ఒడ్డునగల సాన్ పాబ్లో కుష్టువ్యాధి గ్రస్తుల ఆశ్రమంలో కొన్నివారాలు స్వచ్చందంగా సేవచేయడం. అండీస్ లోగల మాచు పిచ్చుకు వెళుతున్నపుడు, దూర గ్రామీణ ప్రాంతాలలో అణగద్రొక్కుతున్న పేదరికాన్నిచూసి ఆయన చలించిపోయారు, ఈప్రాంతంలో రైతుకూలీలు ధనికభూస్వాముల స్వంతమైన చిన్నకమతాలలో పనిచేసేవారు.[21] తరువాత తన ప్రయాణంలో, గువేరా కుష్టు వ్యాధిగ్రస్తుల ఆశ్రమంలోని సహోదరత్వంతో ప్రత్యేకంగా ప్రభావితులయ్యారు, "ఆ విధంగా ఒంటరిగా మరియు నిరాశగా ఉన్న ప్రజలమధ్య అత్యున్నతమైన మానవఐక్యత మరియు విశ్వాసం పెంపొందుతుంది" అని తెలిపారు.[21] గువేరా ఈయాత్రలో తన అనుభవాలను రచించేందుకు తీసుకువెళ్ళిన నోట్స్ పేరు ది మోటర్ సైకిల్ డైరీస్ , తరువాత అది న్యూ యార్క్ టైమ్స్ అధికంగా-అమ్ముడైన పుస్తకాలలో నిలిచింది,[22] అదేపేరుతో 2004లో పురస్కారం-పొందిన చిత్రం తీయబడింది.