నీరు (అణువు)
సాధారణ పీడన వద్ద మంచు కరిగే దశ 0°C (32°F, 273 K) మొదలవుతుంది, అయితే, ద్రవం యాంత్రికంగా అవరోధానికి గురికాకపోయినట్లయితే గడ్డకట్టకుండానే ఆ ఉష్ణోగ్రతకు తక్కువ స్థితిలోనే స్వచ్ఛమైన ద్రవరూపం జలం అతిశీతలం అవుతుంది. దాదాపుగా 231 K (−42°C) [13] వద్ద దాని సజాతీయ కేంద్రక స్థితికి కిందిదశలో అది ద్రవరూపంలోనే ఉంటుంది. సాధారణ షట్కోణ మంచు యొక్క కరిగే స్థితి, కొంచెం అధిక పీడనల వద్ద స్వల్పంగా తగ్గిపోతుంది, అయితే మంచు దాని బహురూపాలలోకి రూపాంతరం చెందుతున్నందువలన (పైన మంచు యొక్క స్పటిక స్థితి) చూడండి 209.9MPa (2,072atm), దాని కరిగే స్థితి అనేది పీడనతో గుర్తించదగినమేరకు పెరుగుతుంది, అంటే, 355K (82°C) వద్ద 2.216GPa (21,870atm) (మంచు VII[14] యొక్క మూడు రెట్ల స్థితికి చేరుతుంది).
జీవాణుపుంజం (బయోపాలిమర్)
ఈ పాలియెస్టర్‌లన్నీ β-స్థానం వద్ద 100% దృగ్గోచర స్పష్టతను కలిగివున్న భాగాలను కలిగివుంటాయి, అందువలన ఇవన్నీ 100% ఐసోటాక్టిక్‌గా ఉంటాయి. R=CH3 పాలిమర్, పాలీ-β-హైడ్రాక్సీబ్యుటైరేట్ (PHB) బాగా ఎక్కువగా స్ఫటిక రూపంలో ఉంటుంది, దీని ద్రవీభవన ఉష్ణోగ్రత 180 °C, గాజు రూపంలో రూపాంతరణ చెందే ఉష్ణగ్రత, Tg సుమారుగా 5 °C. బాగా ఎక్కువగా స్ఫటికాకృతిలో ఉండటం మరియు ఎక్కువ స్థాయిలో ఉన్న Tg కారణంగా PHB యొక్క ఫిల్మ్‌లు మరియు పొరలు బాగా పెళుసుగా ఉంటాయి, అందువలన ఇతర ఆల్కైల్ సమూహాలు, ముఖ్యంగా R=C2H5 భాగాలు గల కోపాలిమర్‌లకు ప్రాధాన్యత లభిస్తుంది. ఈ పదార్థాలన్నీ స్వతస్సిద్ధంగా జీవఅధోకరణం చెందే గుణం కలిగివుంటాయి. దీర్ఘ ఆల్కైల్ ప్రతిక్షేపాలు గల పాలియెస్టర్‌లు కూడా వివిధ రకాల బ్యాక్టీరియా చేత ఉత్పత్తి చేయబడతాయి, సాధారణంగా కోపాలిమర్‌ల రూపంలో ఇవి తయారవతాయి, వీటికి తక్కువ స్థాయిలో స్ఫటికాకృతి మరియు తక్కువ T మరియు T విలువలు ఉంటాయి. దీని ఫలితంగా, ఈ దీర్ఘ ఆల్కైల్ గొలుసు పాలియెస్టర్‌లు థర్మోప్లాస్టిక్ ఎలాస్టోమర్‌లుగా ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి, వీటికి అద్భుతమైన బలం మరియు దృఢత్వం ఉంటాయి, ఇవి కూడా స్వతస్సిద్ధంగా జీవఅధోకరణం చెందుతాయి.