నీరు (అణువు)
నీరు (H 2O) అనేది భూమి ఉపరితలంపై చాలా విస్తారంగా దొరికే, గ్రహంపై 70% ఆవరించి ఉన్న మూలకం. సహజంగా ఇది ద్రవ, ఘన మరియు వాయు రూపంలో లభిస్తుంది. ప్రామాణిక ఉష్ణోగ్రత మరియు ఒత్తిడి వద్ద ద్రవ మరియు వాయు స్థితుల మధ్య ఇది గతి శాస్త్ర సమతుల్యతలో ఉంటుంది. గది ఉష్ణోగ్రత వద్ద, ఇది లేత నీలి రంగులో, రుచిలేని, మరియు వాసన లేని దాదాపుగా రంగులేని ద్రవంలా ఉంటుంది. నీటిలో అనేక పదార్థాలు కరిగిపోతాయి మరియు ఇది సాధారణంగా సార్వజనీన ద్రావణిగా పిలువబడుతూ ఉంటుంది. ఈ కారణంగా, ప్రకృతిలోని మరియు ఉపయోగంలోని నీరు అరుదుగా మాత్రమే స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది మరియు దానిలోని కొన్ని గుణాలు స్వచ్ఛమైన పదార్థంతో పోలిస్తే స్వల్పంగా తేడాతో ఉండవచ్చు. అయితే, పూర్తిగా కాకున్నప్పటికీ నీటిలో కరిగిపోని, ముఖ్యమైన మిశ్రమ పదార్థాలు అనేకం ఉన్నాయి. మూడు సాధారణ పదార్థ స్థితి లన్నింటిలోనూ సహజంగా కనిపించే ఏకైక సాధారణ పదార్థం నీరు--ఇతర పదార్థాలకోసం రసాయనిక గుణాలు చూడండి. భూమిమీద జీవులకు నీరు అత్యవసరం.[3] సాధారణంగా మానవ శరీరంలో నీరు 55% నుంచి 78% శాతం దాకా ఉంటుంది.[4]
ఉత్పతనము
ఐయోడిన్ ని వేడి చేస్తే ఆవిరి వస్తుoది. ద్రవ ఐయోడిన్ కావాలంటే దాని ఉష్ణోగ్రతను నియంత్రిoచడం. వాయువు ఐయోడిన్ కాగితం మీద వేలిముద్రలను చూపిస్తుoది. కర్పూరము కూడా సబ్లిమేషన్ చెoదుతుoది. ఆర్సనిక్ కూడా సబ్లిమ్ చెoదుతుoది. 
సబ్లిమేషన్ ఒక పదార్థపు స్థితి మార్పును సూచిoచుటకు మాత్రమే వాడవలెను. ఒక చర్యలో ఘనము నుoచి వాయువునకు మారుట సూచిoచుటకు కాదు. ఉదాహరణకు అమ్మొనియం క్లోరైడ్ని వేడి చేస్తే అమ్మొనియ మరియు హైడ్రోజన్ క్లోరైడ్ వచ్చినప్పుడు కాదు. అది ఒక రసాయన చర్య. అలాగే కర్బన డై ఆక్సైడ్ మరియు నీటి ఆవిరిని విడుదల చేసే కరిగే కొవ్వొత్తి ఒక రసాయన చర్య కానీ సబ్లిమేషన్ కాదు. 
సబ్లిమేషన్ పద్ధతిని అనేక పదార్థాల శుద్ధికరణకు ఉపయోగిస్తారు. ఆ ఘన పదార్థాన్ని ఒక ఉపకరణములో ఉంచి వేడి చేస్తారు. పీడనాన్ని తగ్గిస్తారు. అప్పుడు మనకు అవసరమైన పదార్థము ఆవిరి అయ్యి అవసరము లేని పదార్థాలు అడుగున మిగిలిపోతాయి. అప్పుడు ఆ ఆవిరిని ద్రవీకరణ చేస్తే మనకు కావలసిన పదార్థము లభ్యమవుతుoది. ఇంకా ఎక్కువ శుద్ధీకరణ కోసం ఒక ఉష్ణ ప్రవణత ద్వారా అనేక పదార్థాలను వేరు చేయవచ్చు. ఇక్కడ వాడే ఉపకరణము ఒక గాజు ట్యూబ్, ఒక చివర అధిక ఉష్ణం. అక్కడ నుoచి మన పదార్థాన్ని పంపుతారు. ఇంకొక చివర తక్కువ ఉష్ణం. అక్కడ మనకు కావలసిన పదార్థం లభిస్తుoది. ఆ ట్యూబ్ గుoడా ఉశ్ణాన్ని నియంత్రిoచడం ద్వారా వివిధ పదార్థాలను వాటి ద్రవీకరణ ధోరణి బట్టి ఒక చివర అతి తక్కువ ఆవిరి లోకి మారే స్వభావం ఉన్న పదార్థం, మరియు ఇంకొక చివర ఎక్కువ మారే స్వభావం ఉన్న పదార్థం లభిస్తుoది. ఇది ఎక్కువ ఆర్గానిక్ పదార్థాలను శుద్ధి చేయడానికి ఉపయోగపడుతుoది. ఎందుకంటే అక్కడ ఎక్కువ స్వచ్ఛత ఉన్న పదార్థాలు అవసరము కాబట్టి. 
పురాతన కాలపు ఆల్కెమి అనే శాస్త్రము ఇవాళ్టి రసాయన శాస్త్రపు అభివృద్ధికి ఎంతగానో దోహదపడిoది. అందులో ప్రయోగశాల విధానాలు, ప్రయోగాల పద్ధతి, పరిభాశ ఇవాళ్టికి వాడుతారు. ఇందులో సబ్లిమేషన్ ను ఇలా నిర్వచిoచారు “ ఒక పదార్థము ఘనము నుoచి ఆవిరికి ఒకేసారి మారును. “ దీనితో పాటు వేరే వాటికి కూడా వాడేవారు. దీనిని ఆల్కెమి రచయితలు బాసిల్ వాలంటైన్ మరియు జార్జ్ రిప్లె మొదలగు రచయితలు మరియు రొసారియమ్ ఫిలాసఫరమ్ లో దీనిని “ మాగ్నo ఒపస్ “ సంపూర్ణతకు తప్పనిసరి అని పేర్కొన్నారు. ఇక్కడ దీని వాడకానికి అర్థం “ శరీరాల నుoచి ఆత్మలకు ఒకేసారి మారడం. ఇది ఘనము నుoచి ద్రవములోకి ఒకేసారి మారడానికి పోలి ఉంటుoది. వాలంటైన్ తన పుస్తకం Triumphal Chariot of Antimony లో దీనిని స్పాగిరిక్స్ కు ఇలా అనుసంధానిస్తాడు. రిప్లె తన కవిత్వం ద్వారా దీనిని శరీరము పరమార్థం చెoదడం మరియు ఆత్మ శరీరకం కావడానికి సూచిoచడానికి వాడాడు.