సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
గుర్తు తెలియని ఎగిరే వస్తువు
1978 నుండి 1987 వరకు ఎనిమిది యు.ఎఫ్.ఒ వీక్షణలు మొదటగా 2008 మే 14న యు.కె జాతీయ భండాగారాలకి రక్షణ మంత్రిత్వశాఖచే విడుదల చెయ్యబడ్డాయి.[47] చాలా సంవత్సరాల వరకు ప్రజల నుండి రహస్యంగా ఉంచినప్పటికీ చాలా మటుకు దస్త్రాలు తక్కువ స్థాయి విభజన కలిగి ఉన్నాయి మరియు ఏ ఒక్కటి కూడా పెద్ద రహస్యంగా విభజింపబడలేదు. 2012 నాటికి బహిర్గతం చెయ్యటానికి 200 దస్త్రాలు సిద్దం చెయ్యబడుతున్నాయి. ఈ దస్త్రాలు ఎం.ఒ.డి. మరియు మార్గరెట్ తట్చేర్ వంటి ప్రభుత్వ అధికారులకు ప్రజల నుండి పంపించబడ్డ సమాచారం. పరిశోధకుల నుండి వచ్చిన అభ్యర్ధనల కారణంగా ఎం.ఒ.డి సమాచార హక్కు చట్టం క్రింద ఆ దస్త్రాలను విడుదల చేసింది.[48] ఈ దస్త్రాలు లండన్ లోని లివర్పూల్ మరియు వాటర్లూ వంతెన లపై చూసిన యు.ఎఫ్ లను కలిగి ఉన్నాయి, అయితే వీటికే పరిమితం కాలేదు.[49]