ఉన్నవ లక్ష్మీనారాయణ
ఉన్నవ లక్ష్మీనారాయణ గుంటూరు జిల్లా అప్పటి సత్తెనపల్లి తాలూకా వేములూరుపాడు గ్రామంలో 1877 డిసెంబరు 4వ తేదీన శ్రీరాములు, శేషమ్మ దంపతులకు జన్మించాడు. ప్రాథమిక విద్య స్వగ్రామంలోనే సాగింది.1897లో గుంటూరులో మెట్రిక్యులేషన్ చదివాడు. 1906లో రాజమండ్రి ఉపాధ్యాయ శిక్షాణా కళాశాలలో శిక్షణ పొందాడు. 1916లో బర్లాండ్, డబ్లిన్ ‍లలో బారిష్టర్ చదువు సాధించాడు. 1892లోనే లక్ష్మీబాయమ్మతో వివాహం జరిగింది.
ఉన్నవ
పూర్వం ఈ గ్రామం ఏర్పడక ముందు దక్షణపు దిక్కున పుచ్చకాయలపాడు అనే గ్రామం ఉండేది. శాతవాహనులు పరిపాలన కాలంలో జన్యావుల పెద్దక్క గోపశ్రీ అనే ఆమె తన పశువుల మందల మేపుకొనుటకు నల్లకొండ శీను అనే  కాపరిని వెంటపెట్టుకొని ఈ ప్రదేశంనకు వచ్చింది. గ్రామం ప్రక్కన ఉన్న మెరక ప్రదేశంలో దొడ్డికాకర పంటను పండిస్తూ,అక్కడే పశువుల మందతో ఉంటుంది. కొన్నాళ్లకు  ఆవుల మందలో పాలు శ్రేష్టంగా ఇచ్చే మూడు ఆవుల పాలు ఉదయంనకు ఎవరో దొంగిలించినట్లుగా పాలు ఇచ్చేవి కావు.  కాపరి పాలు తీయుటకు వెళ్లగా ఆ మూడు ఆవుల పాలు ఇవ్వక పోగా “వుంన్నా, వుంన్నా”  అనే ధ్వని వినిపించేది. ఈ సంగతిని కాపరి కొన్ని రోజులు చూచి తన యజమాని పెద్దక్కతో చెప్పగా, ఆమె పరిక్షించి ఇదేమో వింతగా ఉన్నదని ఆలోచన చేస్తూ, ఆ రాత్రి తన ఇష్టదైవంను మనసు నందు తలుచుకొని నిదురించగా శ్రీరాజగోపాలస్వామి  పెద్దక్కకు కలలో కనపడి మేము స్యయం వ్యక్తంగా ముగ్గురు రాజగోపాల మూర్తులం.రుక్మిణి, సత్యభామ సమేతంగా ఆ ప్రదేశంలోఅవతరించాం. మమ్ములను వెలుపలికి తీయించి మూడు బండ్లపై ఉంచి, అరక కట్టే మువ్వ కోడెదూడలను ఆ బండ్లకు కట్టి విడిచిపెడితే, ఆబండ్లు ఎక్కడికి వెళ్లి ఆగితే అక్కడ ఆలయం కట్టించి ప్రతిష్ఠ చేయవలెనని చెప్పుట జరిగింది. ఆ మరుసటి రోజు ఆవుల మంద నివాసం ఉన్న స్థలం వద్దనున్న భావిలో వెతకగా మూడు రాతి తొట్ల నందు మూడు రాజగోపాలస్వామి విగ్రహాలు రుక్మిణి, సత్యభామ సమేతంగా బయల్పడినవి. వాటిని వెలుపలికి తీసి కలలో పెద్దక్కకు తన ఇష్ట దైవం చెప్పిన ప్రకారం చేయగా, మూడు బండ్లలో ఈ ప్రదేశంనకు నాలుగు ఆమడల దూరంలో బెల్లంకొండ శీమలో ఉన్న క్రోసూరు వద్ద ఒక బండి, మూడు ఆమడల దూరంలో ఉన్న పణిదెం వద్ద ఒక బండి ఆగినవి. ఒక బండి ఎక్కడకు వెళ్లకుండా అక్కడే ప్రదక్షిణ చేసి ఆప్రదేశంనందే ఆగినది.ఈ మూడు ప్రదేశంలనందు పెద్దక్క ఆలయంలు కట్టించి స్వామి వారలను ప్రతిష్ఠ చేసినది. శ్రీరాజగోపాలస్వామి ఈ ప్రదేశంలో అవతరించి “వుంన్నా, వుంన్నా” అని పలికినందున అక్కడ గ్రామం నిర్మించి “వుంన్నవ” అనే పేరుతో గ్రామం నిర్మించబడినది. తరువాత అది “వున్నవ” గా ప్రస్తుత కాలంలో "ఉన్నవ" గా పిలువబడుతుంది.