సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
విసుగుదల
విసుగుదల (Boredom) అనేది ఒక క్రియాశీల రహిత కాల వ్యవధిలో లేదా ఒక స్వతంత్ర వ్యక్తి తన పరిసరాల మీద అనాసక్తిని కలిగి ఉన్నప్పుడు అనుభవమయ్యే ఒక భావోద్వేగ స్థితి. "విసుగ్గా ఉండటం" అనే వ్యక్తీకరణ `అలిసిపోయి ఉండటం లేదా నిరుత్సాహంగా ఉండటం’ అనే అర్ధంలో 1768 నుండి ఉపయోగించబడుతున్నప్పటికీ "విసుగుదల" అనే పదం యొక్క తొలి ప్రయోగం 1852లో, ఛార్లెస్ డికెన్స్ చేత రాయబడిన బ్లాక్ హౌస్ నవలలో వాడబడింది, అందులో ఆరుసార్లు ఇది కనబడుతుంది. కొన్నిసార్లు విసుగుదలకు ఇన్యూ అనే ఫ్రెంచి పదం ఇంగ్లీషులో కూడా వినబడుతుంది.