సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
భూస్వామ్య విధానం
భూస్వామ్య విధానంపై సర్వత్రా ఆమోదించబడిన నిర్వచనం అంటూ ఏమీ లేదు. "భూస్వామ్యవిధానం" లేదా "భ్యూస్వామ్య. వ్యవస్థ" అనే పదాలు తొలి ఆధునిక యుగం (17వ శతాబ్ది)లో వెలుగులోకి వచ్చాయి. ఇవి తరచుగా రాజకీయ, ప్రచార నేపథ్యంలో ఉపయోగించబడుతుంటాయి. 20వ శతాబ్ది మధ్యనాటికి, ఫ్రాంకోయిస్ లూయిస్ గాన్‌షాఫ్ రచించిన "భూస్వామ్య విధానం" , 3వ ఎడిషన్. (1964; మొట్టమొదటగా 1947లో ప్రెంచ్ భాషలో ప్రచురించబడింది), ప్యూడలిజం యొక్క సాంప్రదాయిక నిర్వచనంగా మారింది. కనీసం 1960ల నుండి, ఇంకా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే మార్క్ బ్లాచ్ రాసిన "ఫ్యూడల్ సొసైటీ" (1939) ఇంగ్లీషులోకి మొదటిసారిగా 1961లో అనువదించబడినప్పుడు, పలువురు మధ్యయుగ చరిత్రకారులు, భూస్వామికి రైతాంగ బంధనాలను జోడిస్తూ ఒక విస్తృత సామాజిక అంశాన్ని పొందుపర్చుకున్నారు, కొన్నిసార్లు ఇది "". అని పేర్కొనబడింది 1970ల నుండి అంటే ఎలిజబెత్ A. R. బ్రౌన్ (1974)లో "ది టిరనీ ఆఫ్ ఎ కన్‌స్ట్రక్ట్‌" ని ప్రచురించినప్పటి నుంచి అనేకులు ఈ పదానికి ఉన్న ఆధారాన్ని పునఃపరిశీలించి ఫ్యూడలిజం ఒక పనిచేయని పదమని, పరిశోధనాత్మక, విద్యావిషయిక చర్చ నుంచి దీన్ని పూర్తిగా తొలగించాలని అభిప్రాయపడ్డారు లేదా తీవ్రమైన అర్హతతో, హెచ్చరికతో మాత్రమే దీన్ని ఉపయోగించాలని భావించారు.