సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
మసాచుసెట్స్ ఇన్సిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ
పరిశోధనా ప్రణాళికల మీద సమాఖ్య ప్రభుత్వంతో MITకు ఉన్న విస్తారమైన తోడ్పాటువల్ల అనేక MIT నాయకులు 1940 నాటినుంచి శాస్త్రీయ అధ్యక్ష సలహాదారులుగా సేవలు అందిస్తున్నారు. 1991లో పరిశోధనా నిధులసేకరణ ఒక ప్రదేశంలో కొనసాగించడానికి మరియు జాతీయ విజ్ఞానశాస్త్ర విధానం కొరకు MIT వాషింగ్టన్ కార్యాలయంను ఏర్పరచారు. MITకు బదులుగా, ఎనిమిది ఐవి లీగ్ కళాశాలలు, మరియు 11 ఇతర సంస్థలు అవసరమైన విద్యార్దివేతనాల కొరకు నిధులను యోగ్యులైన విద్యార్దులమీద వినియోగించడం మీద పోరాటాలను ఆపటానికి "ఒకదాని తర్వాత ఇంకొక సమావేశం"ను ఏర్పాటుచేశారు, న్యాయ విభాగం నమ్మకమునకు వ్యతిరేకంగా ఒక పరిశోధనను 1989లో ఆరంభించింది మరియు 1991లో నమ్మకవిరుద్ద దావాను ఈ విశ్వవిద్యాలయములకు వ్యతిరేకంగా వేసింది . అయితే ఐవి లీగ్ సంస్థలు స్థిరపడిన తర్వాత, MIT ఈ అభ్యాసం పోటీకి విరుద్దం కాదనే అంశంమీద ఆరోపణలను ఎదిరించింది ఎందుకంటే ఇది పెద్ద సంఖ్యలో విద్యార్ధులకు ఈ సహాయం లభ్యమయ్యేటట్టు చూసింది. 1994లో న్యాయవిభాగం ఈ కేసును వదిలివేసింతర్వాత MIT ఎట్టకేలకి విజయం సాధించింది.