సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క ఈ చరణంలో ముఖ్యమైన చట్టపరమైన విజయాలు ఇవి: ది సివిల్ రైట్స్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1964 - ఇది ఉద్యోగాల నియామకాల్లో మరియు ప్రజా వసతులలో "జాతి, రంగు, మతము లేదా జాతీయ మూలాలు" వంటి వాటి ఆధారముగా భేదాలను నిషేధించింది; ది వోటింగ్ రైట్స్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1965 - వోటింగ్ హక్కులను సంరక్షించి పునరుద్ధరించింది; ది ఇమ్మిగ్రేషన్ అండ్ నేషనాలిటి సర్వీసెస్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1965 - ఇది సంప్రదాయక యూరోపియన్ సమూహాలకు కాక ఇతర వలసదారులకు కూడా నాటకీయంగా U.S.కు ప్రవేశాన్ని తెరిచింది; మరియు ది ఫెయిర్ హౌసింగ్ ఆక్ట్ ఆఫ్ 1968 - ఇది ఇంటి యొక్క అమ్మకము లేదా అద్దెకు తీసుకొనడములో భేదమును నిషేధించింది. ఆఫ్రికా అమెరికన్లు దక్షిణాన రాజకీయాలలో తిరిగి ప్రవేశించారు మరియు దేశమంతటా యువకులు స్ఫూర్తిపొందారు.