గుండె
మానవుని గుండెలో నాలుగు గదులు ఉంటాయి. అవి: రెండు కర్ణికలు (Atria), రెండు జఠరికలు (Ventricles) . రెండు కర్ణికలు గుండె పూర్వభాగాన ఉంటాయి. రెండింటినీ వేరుచేస్తూ కర్ణికాంతర పటం ఉంటుంది. కర్ణికల గోడలు పలచగా ఉంటాయి. పిండదశలో ఈ విభాజకానికి ఫోరామెన్ ఒవాలిస్ అనే చిన్న రంధ్రం ఉంటుంది. శిశు జనన సమయంలో ఊపితితిత్తులు పనిచేయడం ప్రారంభించటం మొదలయిన తర్వాత ఈ రంధ్రం క్రమంగా మూసుకుపోయి ఫోసా ఒవాలిస్ అనే మచ్చ మిగులుతుంది. ఎడమ కర్ణిక కంటే కుడి కర్ణిక పెద్దగా ఉంటుంది. ఇది దేహంలోని వివిధ భాగాలనుంచి (ఊపిరితిత్తులు తప్ప) రెండు పూర్వమహాసిరలు, ఒక పరమహాసిర ద్వారా మలిన రక్తాన్ని గ్రహిస్తుంది.
డీఫైబ్రిలేషన్
1950ల ఆరంభం వరకూ, శస్త్రచికిత్స సమయంలో ఛాతి క్యావిటీని తెరచి ఉంచితేనే గుండెకు డీఫైబ్రిలేషన్‌ చేయడం సాధ్యపడేది. ఈ టెక్నిక్‌ను 300 లేదా అంతకంటే ఎక్కువ వోల్ట్స్‌ ప్రత్యామ్నాయ విద్యుత్‌ను పంపించడం ద్వారా చేసేవారు. తెరచి ఉంచిన గుండెకు రెండు వైపులా పాడిల్‌ ఎలక్ట్రోడ్‌ను పంపుతారు. ఇందులో ప్రతి ఎలక్ట్రోడ్‌ కొద్దపాటి కాన్‌సేవ్‌ మెటల్‌ ప్లేట్‌ను 40mm వ్యాసార్ధంలో పంపుతాయి. 
మూసి ఉన్న ఛాతి డీఫైబ్రిలేటర్‌, 1000 కంటే ఎక్కువ వోల్ట్స్‌ ఉన్న విద్యుత్‌ను పంపడం ద్వారా వినియోగిస్తారు. ఇవి ఛాతి కేజ్‌ నుంచి గుండెక్‌ బాహ్య పద్దతి ద్వారా ఎలక్ట్రోడ్స్‌ను చేరుస్తాయి. దీనిని డాక్టర్‌ వి. ఎస్కిన్‌ అనే వైద్యుడు ఎ. క్లిమోవ్‌ అనే సహాయకుడితో కలిసి 1950ల మధ్య కాలంలో ఫ్రుంజ్‌, USSR (ప్రస్తుతం బిష్‌కెక్‌, క్రిగిజస్థాన్‌)లో కనుగొన్నారు.