జర్మనీ
జర్మనీ భూభాగం 357,021km2 (137,847sqmi), దీనిలో 349,223km2 (134,836sqmi) భూభాగం 7,798km2 (3,011sqmi) నీరు. వైశాల్యం ప్రకారం ఐరోపాలో ఇది ఏడవ స్థానంలో ఉంది. ప్రపంచంలో 63వ పెద్దదేశం. దక్షిణాన ఆల్ప్స్ (ఎత్తైన ప్రదేశం:జుగ్స్ పిట్జే ) పర్వతాల నుండి వాయవ్యంలోని ఉత్తర సముద్ర తీరం వరకు (నోర్డ్ సీ) మరియు ఈశాన్యంలో బాల్టిక్ సముద్రం(ఒస్ట్ సీ) వరకు ఉన్నత ప్రాంతం వ్యాపించిఉంది. వీటిమధ్య అడవులతో నిండిన మెట్టభూములైన మధ్య జర్మనీ మరియు పల్లపు ప్రాంతాలైన ఉత్తర జర్మనీ (అత్యంత నిమ్నప్రాంతం: విల్స్‌టర్ మర్స్‌చ్ సముద్ర మట్టానికంటే తక్కువ లోతు), ఐరోపా యొక్క పెద్ద నదులైన రైన్, డాన్యూబ్ మరియు ఎల్బే లచే ఖండించబడుచున్నాయి.[1]
జర్మనీ
1989 వేసవికాలంలో హంగరీ (మే 2) ఇనుప తెరను, సరిహద్దులను (ఆగష్టు 23) తీసివేయాలని నిశ్చయించుకుంది. ఇది వేలమంది తూర్పు జర్మన్లు (సెప్టెంబర్ 11)హంగరీ గుండా పశ్చిమ జర్మనీకి సమూహాలుగా వలసపోవడానికి కారణమైంది. సమూహ ప్రదర్శనలు, హంగేరియన్ సంఘటనలు జి డి ఆర్ పై వినాశకరమైన ప్రభావాన్ని చూపాయి. నవంబర్లో తూర్పు జర్మన్ అధికారులు ఊహించని విధంగా సరిహద్దు నియంత్రణలను సడలించి, తూర్పు జర్మనీ పౌరుల పశ్చిమ ప్రయాణానికి అనుమతించారు. నిజానికి ఇది తూర్పు జర్మనీని ఒక రాజ్యంగా ఉంచేలా వత్తిడికి గురిచేయడానికి ఉద్దేశించినది అయినప్పటికీ ఈ సరిహద్దుని తెరవడం తూర్పు జర్మనీలో వెండే సంస్కరణ ప్రక్రియ వేగవంతం అవడానికి దారితీసింది. దీని తుది ఫలితంగా ఒక సంవత్సరం తరువాత 12 సెప్టెంబర్ 1990 సెప్టెంబర్ 12 న టు ప్లస్ ఫోర్ ఒప్పందం తో సంస్కరణ ప్రక్రియ ముగిసింది. శక్తులు నాలుగు హక్కులను వదులుకోవడంతో జర్మనీ సంపూర్ణ సార్వభౌమాధికారం పొందింది. ఇది పూర్వ జి.డి.ఆర్. లోని ఐదు పున-స్థాపిత రాజ్యాలను చేర్చుకొని (నూతన రాష్ట్రాలు లేదా "నెయు లాండర్") 1990న అక్టోబర్ 3 న జర్మనీ పునరేకీకరణకు అనుమతించింది.