పి.వి.రాజమన్నార్
పాకాల వెంకటరమణారావు రాజమన్నార్ (మే 1, 1901 - అక్టోబర్ 1, 1979) న్యాయవాది, పండితుడు, భారత రాజకీయనాయకుడు. 1948 నుండి 1961 వరకు మద్రాసు రాష్ట్రపు ఉన్నత న్యాయస్థానంలో ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా పనిచేశాడు.[1] అప్పటి మద్రాసు రాష్ట్ర గవర్నరు ఏ.జె. జాన్ మరణించడంతో హైకోర్టు ప్రధాన న్యాయాధిపతిగా ఉన్న రాజమన్నారు 1957 నుండి 1958 వరకు మద్రాసు రాష్ట్ర ఆపద్ధర్మ గవర్నరుగా పనిచేశాడు[2][3]
భారత రాజ్యాంగ ఆధికరణలు
124 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానము; స్థాపించుట, కూర్పు
125 వ అధికరణ: న్యాయమూర్తుల జీతభత్యములు
126 వ అధికరణ: తాత్కాలిక ప్రధాన న్యాయమూర్తి నియామకం
127 వ అధికరణ: అవసరసిద్ధి కొరకు నియమింపబడె న్యాయమూర్తి 
128 వ అధికరణ: పదవీ విరమణ చేసిన న్యాయమూర్తుల సహాయం
129 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానము కోర్టు ఆఫ్ రికార్డ్
130 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థాన సమావేశస్థలము
131 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానము ప్రారభింక విచారణాధికార పరిధి 
131 ఎ వ అధికరణ: ఉపసంహరింపబడినది
132 వ అధికరణ: హ్తెకోర్టు తీర్పులప్తె సర్వోన్నత న్యాయస్థానానికి వున్న అప్పీలు పరిధులు, కేసుల స్వభావం
133 వ అధికరణ: హ్తెకోర్టు తీర్పులప్తె సర్వోన్నత న్యాయస్థానానికి వున్న అప్పీలు పరిధులు, కేసుల స్వభావం
134 వ అధికరణ: క్రిమినల్ కేసులో సర్వోన్నత న్యాయస్థానానికి వున్న అప్పీలు పరిధులు
134 ఎ) వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానమునకు పోవు అప్పీలును గురిచింన హ్తెకోర్టులు ఇచ్చే సర్టిపికెట్
135 వ అధికరణ: ఫెడరల్ కోర్టు అధికారల బదిలీ
136 వ అధికరణ: అప్పీలు అర్హతలపై సర్వోన్నత న్యాయస్థానం మంజూరు చేసే ప్రత్యేకాధికారం 
137 వ అధికరణ: పునర్విచారణాధికారం
138 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానము; పరిధుల విస్తరణ
139 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానమునకు గల రిట్టులను మంజూరు చేయు అధికార విస్తరణ
139 ఎ) వ అధికరణ: కేసులను బదలి చేయు అధికారము
140 వ అధికరణ: అనుబందిత అధికారలు
141 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానము తేల్చీన న్యాయమును అన్ని కోర్టులు విధిగా పాటించుట
142 వ అధికరణ: సర్వోన్నత న్యాయస్థానం తీర్పులోని అదేశముల అమలు
143 వ అధికరణ: రాష్ట్రపతి సర్వోన్నత న్యాయస్థానమును సలహ అడగవచ్చు
144 వ అధికరణ: సివిల్ మరియు జుడిషియల్ అధికారులు అందరూ సర్వోన్నత న్యాయస్థానంతో సహకరించవలెను
144 ఎ) వ అధికరణ: ఉపసహరించబడినది
145 వ అధికరణ: కోర్టు నియమావళి
146 వ అధికరణ: కోర్టు ఉద్యోగులు మరియు సిబ్బంది; సర్వోన్నత న్యాయస్థాన కార్యలయ ఖర్చులు
147 వ అధికరణ: వివరణ