బంగ్లాదేశ్
అవామీ లీగ్ నాయకులు భారతదేశంలో కొలకత్తా ఉంటూనే తూర్పు బెంగాల్‌లో ప్రభుత్వం రూపొందించారు. 1971 ఏప్రిల్ 17న అఙాతంలో ఏర్పాటైన ప్రభుత్వం మెహర్‌పూర్ వద్ద ప్రమాణ స్వీకారం చేసారు. తిజుద్దీన్ అహ్మద్ మొదటి ప్రధానిగా మరియు సయ్యద్ నజ్రుల్ ఇస్లాం తాతాకాలిక అధ్యక్షునిగా ప్రమాణస్వీకారం చేసారు. 9 సంవత్సరాల పోరాటం తరువాత బంగ్లాదేశ్ స్వతంత్ర పోరాటం ముగింపుకు వచ్చింది. ముల్కీ బహ్ని కాదర్ బహ్ని మరియు హెమయత్ బహ్ని నాయకత్వంలో సైన్యం బంగ్లాదేశ్ సైన్యంగా రూపొందింది. జనరల్ ఎం.ఎ.జి ఒస్మని ఆధ్వర్యంలో పాకిస్థాన్ సౌన్యం ఒకవైపు నిలిచింది. ముల్కీ బహ్ని సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఎదుర్కొంటూ గొరిల్లా పోరు సాగించింది. 1971 బంగ్లాదేశ్ మారణహోమంలో పాకిస్థాన్ సైన్యం మరియు మతపరమైన సహాయ సైన్యాలు బెంగాలీ పౌరులు, మేధావులు, యువకులు, విద్యార్థులు, రాజకీయ వాదులు, ఉద్యమకారులు మరియు మత సంబంధిత అల్పసంఖ్యాకులను లక్ష్యంగా చేసుకుని దాడులు సాగించారు. శీతాకాలంలో మైత్రో బహినిల్ బంగ్లాదేశ్ - ఇండియా అలైయ్డ్ సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఓడించారు. పాకిస్థాన్ లొంగిపోయిన తరువాత 1971 డిసెంబరు 16న స్వతంత్ర బంగ్లాదేశ్ అవతరించింది.
బల్గేరియా
తూర్పు బ్లాక్ కుప్పకూలిన ప్రభావంతో 1989 నవంబరు 10 న కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ తన రాజకీయ గుత్తాధిపత్యాన్ని వదులుకుంది. జివ్కోవ్ రాజీనామా చేశాడు బల్గేరియా పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యానికి పరివర్తన చెందింది.1990 లో మొదటి ఉచిత ఎన్నికలు బల్గేరియన్ సోషలిస్ట్ పార్టీ (బిఎస్పి, తాజాగా పేరు మార్చబడిన కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ) గెలిచింది. బలహీనమైన ఆధిక్యతతో ఎన్నికైన అధ్యక్షుడిగా మరియు శాసనసభకు బాధ్యత వహించిన ప్రధాన మంత్రి 1991 జూలైలో అందించిన ఒక నూతన రాజ్యాంగం, కొత్త వ్యవస్థ ప్రారంభంలో జీవన ప్రమాణాలను మెరుగుపరచడం లేదా ఆర్థిక వృద్ధిని సృష్టించడంలో విఫలమైంది-సగటు జీవన నాణ్యత మరియు ఆర్థిక పనితీరు తక్కువగానే ఉంది. 1997 సంస్కరణల ప్యాకేజీ ఆర్థిక వృద్ధిని పునరుద్ధరించింది. కానీ జీవన ప్రమాణాలు బాధపడటం కొనసాగించాయి. 2001 తరువాత ఆర్థిక, రాజకీయ మరియు భౌగోళిక రాజకీయ పరిస్థితులు బాగా మెరుగుపడ్డాయి.