డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ (నవల)
డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ లేదా ది పర్సనల్ హిస్టరీ, అడ్వెంచర్స్, ఎక్స్‌పీరియన్స్ అండ్ అబ్జర్వేషన్ ఆఫ్ డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్ ది యంగర్ ఆఫ్ బ్లండెర్‌స్టోన్ రూకెరీ (దీనిని ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనూ ప్రచురించకూడదని భావించాడు) [1] అనేది 1850లో మొట్టమొదటిసారిగా ఒక నవల వలె ప్రచురించబడిన చార్లెస్ డికెన్స్ రాసిన ఒక నవల. అతని రచనల్లో ఎక్కువ రచనలు వలె, ఇది నిజానికి ఒక సంవత్సరం ముందు ధారావాహికంగా ప్రారంభమైంది. నవలలో పలు అంశాలు డికెన్స్ యొక్క నిజ జీవితంలోని సంఘటనలు ఆధారంగా ఉంటాయి మరియు ఇది అతని నవలలు అన్నింటిలోనూ అధిక శాతం ఆత్మకథగా చెప్పవచ్చు[2]. 1867 చార్లెస్ డికెన్స్ ఎడిషన్‌లోని ముందుమాటలో, అతను ఇలా రాశాడు, "... పలువురు వాత్సల్యంతో కూడిన తల్లిదండ్రులు వలె, నా హృదయాన్ని నాకు ఇష్టమైన బాలుడు ఆక్రమించాడు. మరియు అతని పేరు డేవిడ్ కాపర్‌ఫీల్డ్." [3]
హ్యారీ పోట్టర్ అండ్ ది ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్
పన్నెండేళ్ల వయసున్నప్పటి నుంచి రోలింగ్ గొప్పగా ప్రశంసించే జానే ఆస్టెన్ ప్రేరణను ఫిలిప్ నెల్ గుర్తించారు. ఈ ఇద్దరు నవలా రచయితలు పునఃపఠనాన్ని ప్రోత్సహిస్తారు. ఎందుకంటే, అప్రధానమైనవిగా కన్పించే ముఖ్యమైన సంఘటనలు లేదా పాత్రలకు సంబంధించిన వివరాలు కథలో ఆలస్యంగా రావడం. ఉదాహరణకు, సిరియస్ బ్లాక్ పాత్రను దగ్గరదగ్గర హ్యారీ పోట్టర్ అండ్ ది ఫిలాసఫర్స్ స్టోన్ ప్రారంభ సమయంలో క్లుప్తంగా తెలపడం జరిగింది. ఆ తర్వాత మూడు నుంచి ఐదో పుస్తకాల్లో అది ప్రధాన పాత్రగా అవతరించింది. ఆస్టెన్ కథానాయికల మాదిరిగా, హ్యారీ తరచూ పుస్తకాల ముగింపు సమయాల్లో అతని ఆలోచనలను పునఃపరిశీలించేవాడు. హ్యారీ పోట్టర్ పుస్తకాల్లోని కొంత సామాజిక ధోరణి ఆస్టెన్‌ను గుర్తుకు తెస్తుంది. ఉదాహరణకు, లేఖల యొక్క ఉద్వేగపూరిత సమూహ పఠనం. ఇరువురు రచయితలు సామాజి ధోరణిని పరిహసించేవారు మరియు పాత్రలకు వాటి వ్యక్తిత్వాలను తెలిపే విధంగా పేర్లు పెట్టేవారు. ఏదేమైనా, నెల్ అభిప్రాయంలో, రోలింగ్ హాస్యం ఎక్కువగా వ్యంగ్య చిత్రంపై ఆధారపడి ఉంటుంది మరియు ఆమె కనిపెట్టే పేర్లు ఎక్కువగా చార్లెస్ డికెన్స్ యొక్క కథల,[90]లో గుర్తించేవిగా ఉంటాయి. వీరిలో పలువురు వారి యజమానుల యొక్క విశిష్ట గుణాలను సందర్భసూచనల ద్వారా వ్యక్తం చేశారని అమండా కాక్‌రెల్ గుర్తించారు. ఈ ఒరవడి పురాతన రోమన్ పురాణం మొదలుకుని పద్దెనిమిదో శతాబ్దపు జర్మన్ సాహిత్యం వరకు కొనసాగింది.[91] నార్నియా శ్రేణి రచయిత C.S. లెవిస్ మాదిరిగా రోలింగ్ పిల్లలు మరియు పెద్దల కథల మధ్య బలమైన తేడా లేదని భావించారు. పలువురు పిల్లల పుస్తకాల రచయితల మాదిరిగానే నెల్ కూడా దానిని గుర్తించారు. సాహిత్య కళలు కల్పిత గాథలు, యుక్త వయసు కల్పిత కథలు, బోర్డింగ్ స్కూల్ కథలు, బిల్డంగ్స్‌రోమన్ మరియు పలు రకాలను రోలింగే సమ్మిళితం చేసేవారు.[92]