సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
సామాజిక తరగతి
లక్ష్య అంశాలు (అంటే వస్తు పరిస్థితులు, సామాజిక నిర్మాణం) మరియు ఆత్మాశ్రయ అంశాలు (అంటే తరగతి సభ్యుల యొక్క చైతన్య సంస్థ) మధ్య ద్వంద్వ తర్కాన్ని మార్క్సిజం వివరించింది. మరోవైపు పలు మార్క్స్ సిద్ధాంతాలు ప్రజల యొక్క తరగతిని లక్ష్య అంశాల (తరగతి నిర్మాణం) ఆధారంగా విశ్లేషించాయి. ప్రధాన మార్క్సిస్టు పంథాలు శ్రామిక వర్గం యొక్క చరిత్రను అవగతం చేసుకునే దిశగా ఆత్మాశ్రయ అంశాలను ఎక్కువగా ఉపయోగించుకున్నాయి. E.P. థాంప్సన్ రాసిన "ది మేకింగ్ ఆఫ్ ది ఇంగ్లీష్ వర్కింగ్ క్లాస్" అనేది ఈ "లక్ష్య" మార్క్సిస్టు పంథాకు ఒక నిశ్చయాత్మక ఉదాహరణ. ఇంగ్లీష్ కార్మిక తరగతిని థాంప్సన్ విభక్త వస్తు పరిస్థితులు కలిగి, తమ సామాజిక స్థితి యొక్క సానుకూల ఆత్మ చైతన్యానికి వచ్చే వ్యక్తుల సమూహంగా పేర్కొన్నారు. సామాజిక తరగతి యొక్క ఈ విశిష్టత మార్క్సిజంలో సాధారణంగా వర్గ చైతన్యంగా పిలవబడుతుంది. ఈ భావన జార్జ్ లుకాస్ యొక్క "హిస్టరీ అండ్ క్లాస్ కాన్షియస్‌నెస్‌" (1923) ద్వారా ప్రసిద్ధిగాంచింది. దీనిని "స్వీయ తరగతి" దిశలో కదిలే "సొంత తరగతి" ప్రక్రియగా చూడటం జరిగింది. సాధారణంగా ఒక చారిత్రక ప్రక్రియ యొక్క బాధితుడుగా కంటే చరిత్రను మార్చే ఒక సంఘటిత కారకంగా ఇది పనిచేస్తుంది. లూకాస్ మాటల్లో, శ్రామికవర్గం అనేది చరిత్ర యొక్క "ఉద్దేశం-లక్ష్యం" మరియు మొదటి తరగతి తప్పుడు చైతన్యం (మధ్యతరగతి జనుల చైతన్యానికి స్వాభావికమైన ఉంటుంది) ను వేరు చేయగలదు మరియు ఆర్థికపరమైన నిబంధనలను విశ్వజనీనంగా (అదే విధంగా అవి చారిత్రక పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ యొక్క ఏకైక పరిణామంగా ఉంటాయి) భావించగలవు.