భారత క్రికెట్ జట్టు
1970 దశాబ్దం ద్వితీయార్థం నుంచి టెస్టులలో భారత్ బలంగా తయారైంది. 1976లో క్లైవ్ లాయిడ్ నేతృత్వంలోని వెస్ట్‌ఇండీస్ జట్టుతో జరిగిన టెస్ట్ మ్యాచ్‌లో 403 పరుగుల లక్ష్యాన్ని ఛేదింది భారత్ రికార్డు సాధించింది. నాల్గవ ఇన్నింగ్సులో గుండప్ప విశ్వనాథ్ 112 పరుగులు సాధించాడు. 1976లోనే న్యూజీలాండ్‌పై మరో రికార్డు సాధించింది. కాన్పూర్లో జరిగిన టెస్టులో 524 పరుగులు సాధించి (9 వికెట్లకు) ఇన్నింగ్సు డిక్లేర్ చేసింది. ఆ టెస్టులో ఎవరూ సెంచరీ సాధించకున్ననూ ఆరుగురు బ్యాట్స్‌మెన్లు 50కు పైగా పరుగులు సాధించడం గమనార్హం. ఆ ఇన్నింగ్సులోని మరో విశేషం మొత్తం 11 క్రికెటర్లు రెండంకెల స్కోరును చేయడం. ప్రపంచ టెస్ట్ క్రికెట్‌లో అప్పటికి ఇలాంటిది 8వ సారి మాత్రమే.
బ్యాటింగ్ (క్రికెట్)
జట్టులో టాప్ ఆర్డరులో ఉన్న నిపుణులైన బ్యాట్స్‌మన్ ఎక్కువ పరుగులు తీసే ఉద్దేశంతో ముందుగా బ్యాటింగు చేస్తారు. బరిలోకి వచ్చే మొదటి ఇద్దరు బ్యాట్స్‌మన్లను ప్రారంభ బ్యాట్స్‌మన్లు అంటారు. వారు అత్యుత్తమ బ్యాట్స్‌మన్ కానవసరము లేదు కాని వారు కొత్త బంతి దూకుడును తట్టుకుని, దాని మెరుపు తగ్గేవరకు వికెట్ కోల్పోకుండా చూస్తారు (గట్టిగా, మెరుస్తూ ఉన్న బంతి ఎక్కువగా బౌన్స్ అవుతుంది. ఎక్కువగా స్వింగు అవుతుంది. బ్యాట్స్‌మన్‌కు దానిని ఎదుర్కోవడం చాలా కష్టం). దీనికి తోడు, వారు వేగంగా పరుగులు తీయాలి (తక్కువ బంతులలో ఎక్కువ పరుగులు). ఫీల్డింగ్ చేసేజట్టుకు మొదటి 15 ఓవర్లలో ఫీల్డర్లను ఉంచే విషయంలో కొన్ని ప్రతిబంధకాలుంటాయి కాబట్టి, ఎక్కువ పరుగులు స్కోరు చేసుకునే అవకాశం ఉంటుంది. ODI క్రికెట్ నియమాలకు ఇటీవల చేసిన సవరణలలో , ఫీల్డింగ్ చేసే జట్టు మొదటి 10 ఓవర్లు తప్పనిసరిగాను, తరువాత రెండు సార్లు ఐదేసి ఓవర్ల చొప్పున, తమకు ఇష్టం వచ్చిన సమయంలోనూ ఫీల్డింగు ప్రతిబంధకాలను అనుసరించాలి. వీటిని "పవర్-ప్లే" ఓవర్లు అంటారు. వీటిని వారు నిర్దేశించిన 50 ఓవర్లలో వారి ఇష్ట ప్రకారము ఎప్పుడైనా విధించవచ్చు.