మార్లిన్ డీట్రిచ్
డీట్రిచ్ 1901 డిసెంబరు 27న ప్రస్తుతం బెర్లిన్‌లోని లాబెర్‌స్ట్రేబ్ అనే ప్రాంతంలో స్కూన్‌బెర్గ్‌లోని రోటె ఇన్సెల్‌లో జన్మిచింది.[8] ఆమె తల్లి విల్‌హెల్మినా ఎలిజబెత్ జోసఫైన్ (లేక ఫెల్సింగ్) సంపన్న బెర్లిన్ కుటుంబం నుంచి వచ్చింది, ఆమెకు జువెలరీ దుకాణం, గడియారాలు తయారుచేసే సంస్థ ఉండేవి. ఆమె తండ్రి లూయీస్ ఎరిక్ ఒట్టో డీట్రిచ్ ఒక పోలీసు లెఫ్టినెంట్. డీట్రిచ్‌కు తన కన్నా ఏడాది పెద్ద అయిన ఎలిజబెత్ అన్న సోదరి ఉండేది. డీట్రిచ్ తండ్రి 1907లో చనిపోయాడు.[9] అతని ప్రాణమిత్రుడు, గ్రెనెడియర్స్‌లో మొదటి లెఫ్టినెంట్ అయిన ఎడ్యువార్డ్ వాన్ లోస్క్ స్నేహితుని మరణం తర్వాత విల్‌హెల్మినాను పెళ్ళిచేసుకున్నాడు. కానీ కొద్దికాలానికే మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో తగిలిన గాయాలతో బాధపడి మరణించాడు.[8] వాన్ లోస్క్ ఎప్పుడూ అధికారికంగా డీట్రిచ్ కుమార్తెలను దత్తత తీసుకోలేదు, కనుక కొందరు భావించినట్టు మార్లిన్ ఇంటిపేరు వాన్ లోస్క్‌గా చెప్పడం సరికాదు, తండ్రి ఇంటిపేరిట డీట్రిచ్‌గానే ఉంది.[10]
దేవదాసి
మంజులవాగ్విలాసం మహేంద్ర నీలద్యుతి కోమలాంగీం మాతంగకన్యాం మనసా స్మరామి అని కాళిదాసు కీర్తించిన మాతంగి మహావిద్య సరస్వతీ అవతారం. అటువంటి దేవదాసీల ఉన్నత స్థానం క్రమక్రమంగా దిగజారింది. ఈ సంప్రదాయం ప్రకారం ఒక వంశంలోని స్త్రీలలో తరానికొక్కరి చొప్పున గుడిలోని దేవుడికి "పెళ్ళి" చేసేవారు. ఆ స్త్రీ జీవితాంతం అవివాహితగా ఉండి, దేవాలయం నిర్వహణ చూస్తూ, భరతనాట్యం ప్రదర్శిస్తూ గడపాలి. జోగినులు ప్రతి శుక్రవారం, మంగళవారం స్నానం చేసి ఎల్లమ్మ దేవత గుడి కడగాలి. పూజలు చేయాలి. ఆ రెండు రోజులు ఒక్కపూటే భోజనం చేయాలి. మాంసం ముట్టుకోరాదు. వారంలో ఆరెండు రోజులే ఊర్లో యాచించి, వారమంతా గడపాలి. బస్వినులు సోమవారం, శనివారం పూజ చేయాలి.వికలాంగులు, అత్యాచారానికి గురైన వారిని జోగినులుగా మారుస్తున్నారు.
ఒక కుటుంబంలో జోగిని చనిపోతే శవానికి మరో జోగినితో పెళ్ళి చేస్తారు. అప్పుడు ఒకరు పూనకం నిండి, ఆ కుటుంబ వారసత్వాన్ని నిలబెట్టేందుకు ఎవరు జోగినిగా కొనసాగాలో పేరు చెబుతారు. మరణించిన జోగినీ తల్లి అయితే ఆమె పెద్దకోడలు లేదా చిన్న కోడలు నగ్నంగా శరీరమంతా వేపాకు కట్టుకుని, ఎల్లమ్మ ఆలయం చుట్టూ తిరగాలి. అక్కడే కొత్త తెల్లచీర కట్టుకుని జోగినిగా కొనసాగాలి.జోగినుల పిల్లలు తండ్రి పేరు విషయంలో సమస్యను ఎదుర్కొంటున్నారు. ఏ దేవుడి పేరునో తండ్రి పేరుగా చెబుతున్నారు. తండ్రి పేరు లేదని పాఠశాలలో చేర్చుకోకపోవడంతో చదువు మానేసిన పిల్లలున్నారు. జోగిని వ్యవస్థ
జోగిని వ్యవస్థ భూస్వామ్య విధాన అవశేషంగా, మతం, ఆచారం పేరుతో నిమ్న వర్గాలకు చెందిన స్త్రీలను సామాజిక వ్యభిచారం పేరుతో దింపేవారని సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు పేర్కొన్నారు. 75 శాతం జోగినులు షెడ్యూల్డ్ కులాలకు చెందినవారే ఉండేవారు. పేదరికం, నిరక్షరాస్యత, అమాయకత్వం వారిని భూస్వామికి దాసీలుగా చేస్తుంది. ఇదే వ్యవస్థ వారిని జోగినులుగా మారుస్తుంది. సంప్రదాయం, మతం పేరుతో సామాజిక అనుమతితో జోగినులను వ్యభిచార వృత్తిలోకి దింపేవారు. ఒకసారి దేవతకు అర్పితమైన జోగినులు జీవితాంతం దుర్భర జీవితాన్ని గడపాల్సిందే. జోగినుల సంప్రదాయం మూఢనమ్మకాల విష వలయంలో చిక్కుకున్నది.
మొక్కుబడి పేరుతో దళిత స్త్రీలను దేవతలకు సమర్పించడం అనంతరం జీవితాంతం సమాజం సొత్తుగా, అందరికి ఆనందాన్ని పంచుతూ తాను విషాదంలో జీవితాన్ని గడపటం జోగిని వ్యవస్థలో విషాద అంశం. జోగినిగా మార్చడానికి కుటుంబంకానీ, గ్రామంలోకానీ ఏర్పడ్డ అరిష్టమే ప్రధాన కారణం. గ్రామంలో అంటువ్యాధులు, ప్రకృతి వైపరీత్యాలు సంభవించినప్పుడు భవిష్యత్తులో ఏదో ప్రమాదం పొంచి ఉందని భావించి దీన్ని ఎదుర్కోడానికి గ్రామంలో నిమ్న కులానికి చెందిన కన్యకు దేవుళ్లతో వివాహం జరిపేవారు. వీరినే జోగినులుగా పిలిచేవారు.