భారత క్రికెట్ జట్టు
1970 దశాబ్దం ద్వితీయార్థం నుంచి టెస్టులలో భారత్ బలంగా తయారైంది. 1976లో క్లైవ్ లాయిడ్ నేతృత్వంలోని వెస్ట్‌ఇండీస్ జట్టుతో జరిగిన టెస్ట్ మ్యాచ్‌లో 403 పరుగుల లక్ష్యాన్ని ఛేదింది భారత్ రికార్డు సాధించింది. నాల్గవ ఇన్నింగ్సులో గుండప్ప విశ్వనాథ్ 112 పరుగులు సాధించాడు. 1976లోనే న్యూజీలాండ్‌పై మరో రికార్డు సాధించింది. కాన్పూర్లో జరిగిన టెస్టులో 524 పరుగులు సాధించి (9 వికెట్లకు) ఇన్నింగ్సు డిక్లేర్ చేసింది. ఆ టెస్టులో ఎవరూ సెంచరీ సాధించకున్ననూ ఆరుగురు బ్యాట్స్‌మెన్లు 50కు పైగా పరుగులు సాధించడం గమనార్హం. ఆ ఇన్నింగ్సులోని మరో విశేషం మొత్తం 11 క్రికెటర్లు రెండంకెల స్కోరును చేయడం. ప్రపంచ టెస్ట్ క్రికెట్‌లో అప్పటికి ఇలాంటిది 8వ సారి మాత్రమే.
క్రికెట్ ప్రపంచ కప్
ప్రారంభించినప్పటి నుంచి క్రికెట్ ప్రపంచ కప్ యొక్క ఫార్మాట్‌లో పెద్దఎత్తున మార్పులు చోటుచేసుకున్నాయి. మొదటి నాలుగు టోర్నమెంట్‌లలో ప్రతిసారి ఎనిమిది జట్లు పాల్గొన్నాయి, వీటిని నాలుగేసి జట్లు ఉన్న రెండు గ్రూపులుగా విభజించి టోర్నమెంట్‌ను నిర్వహించారు.[38] ఈ సమయంలో, పోటీలు రెండు దశల్లో జరిగాయి, అవి గ్రూపు దశ మరియు నాకౌట్ దశ. ప్రతి గ్రూపులోని నాలుగు జట్లు ఒకదానితో ఒకటి రౌండ్-రాబిన్ గ్రూపు దశలో తలపడతాయి, ప్రతి గ్రూపులో మొదటి రెండు స్థానాల్లో నిలిచిన జట్లు సెమీ-ఫైనల్స్‌కు చేరుకుంటాయి. సెమీ-ఫైనల్స్‌లో విజేతలుగా నిలిచిన జట్లు ఫైనల్ మ్యాచ్‌లో కప్ కోసం పోటీ పడతాయి. వర్ణవివక్ష నిషేధం ఎత్తివేయడం ద్వారా, 1992లో దక్షిణాఫ్రికా తిరిగి రావడంతో తొమ్మిది జట్లు గ్రూపు దశలో పోటీ పడ్డాయి, నాలుగు జట్లు సెమీ ఫైనల్‌లోకి అడుగుపెట్టాయి.[39] 1996లో టోర్నమెంట్‌ను మరింత విస్తరించారు, ఆరు జట్లు ఉన్న రెండు గ్రూపులుగా ఈసారి టోర్నీలో జట్లను విభజించారు.[40] ప్రతి గ్రూపులో మొదటి నాలుగు స్థానాల్లో నిలిచిన జట్లు క్వార్టర్-ఫైనల్స్‌లోకి అడుగు పెడతాయి, తరువాత నాలుగు జట్లు సెమీస్‌కు చేరుకుంటాయి.