పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:
మాన్హాటన్
తిరిగి వస్తున్న రెండవ ప్రపంచ యుద్ద బాధితులు యుద్ధం తరువాత ఒక ఆర్ధిక పెరుగుదలను తీసుకువచ్చారు, ఫలితంగా 1947 లో ప్రారంభం అయిన పీటర్ కూపర్ గ్రామం---స్టుయ్వేసంట్ పట్టణంతో పాటుగా తిరిగి వస్తున్న బాధితులు లక్ష్యంగా భారీ స్థాయిలో గృహనిర్మాణ అభివృద్ధి జరిగింది.[37] 1951 లో ఐక్యరాజ్యసమితి క్వీన్స్లో ఉన్న తన మొదటి ప్రధాన కార్యాలయం నుండి మాన్హాటన్ యొక్క తూర్పు వైపుకు మారిపోయింది.[38]