సాల్వడార్ డాలీ
సాల్వడార్ డొమింగో ఫెలిపే జసింతో డాలీ ఐ డొమినెక్, 1904 మే 11 న ఉదయం 8:45 గంటలకు[5]స్పెయిన్, కెటలోనియాలో ఫ్రెంచ్ సరిహద్దు ప్రదేశమైన ఏమ్పోర్డాప్రాంతంలో ఫిగ్యురెస్ పట్టణంలో జన్మించాడు.[6] సాల్వడార్ అనే పేరునే కలిగిన డాలీ అన్న (జననం 1901 అక్టోబరు 12), తొమ్మిది నెలల ముందు అతిసారవ్యాధితో 1903 ఆగస్టు 1 న మరణించారు. ఆయన తండ్రి, సాల్వడార్ డాలీ ఐ క్యుసీ, ఒక మధ్య-తరగతి న్యాయవాది మరియు నోటరీ[7] ఈయన కచ్చితమైన క్రమశిక్షణావిధానం భార్య ఫెలిపా డొమినిక్ ఫెర్రీస్ చే నియంత్రించబడింది. ఈమె తన కుమారుని కళాత్మక ప్రయత్నాలను ప్రోత్సహించారు.[8] ఐదు సంవత్సరాల వయసులో, తల్లితండ్రులు డాలీని అతని అన్న సమాధివద్దకు తీసుకువెళ్లి అతడిని అతని అన్నయొక్క పునర్జన్మగా పేర్కొన్నారు,[9] ఈ భావనను అతను నమ్మాడు.[10] తన అన్న గురించి డాలీ ఈ విధంగా చెప్పాడు, "…[మేము] రెండు నీటి బిందువులవలె ఒకరితో ఒకరిని పోలి ఉన్నాము, కానీ మా ప్రతిబింబాలు వేరు." [11] "అతను బహుశా నామొదటి రూపం. కానీ సంపూర్ణత్వంలో అతిగా భావించారు." [11]
సర్దార్ వల్లభభాయి పటేల్
భారతదేశపు ఉక్కు మనిషిగా పేరుగాంచిన సర్దార్ వల్లభ్ భాయి పటేల్ జవేరిభాయ్, లాడ్ బాయి దంపతులకు 1875, అక్టోబరు 31న గుజరాత్‌లోని నాడియార్‌లో జన్మించారు.[1] ఇతను ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య యోధుడిగానే కాకుండా స్వాతంత్ర్యానంతరం సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం కావడానికి గట్టి కృషిచేసి సఫలుడై ప్రముఖుడిగా పేరుపొందారు. హైదరాబాదు, జునాగఢ్ లాంటి సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం చేసిన ఘనత ఇతనికే దక్కుతుంది. ఇంగ్లాండులో బారిష్టరు పట్టా పుచ్చుకొని స్వదేశానికి తిరిగివచ్చి దేశంలో జరుగుతున్న జాతీయోద్యమానికి ఆకర్షితుడై బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా మహాత్మాగాంధీ నేతృత్వంలో కొనసాగుతున్న స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో పాలుపంచుకున్నాడు. బార్దోలిలో జరిగిన సత్యాగ్రహానికి నాయకత్వం వహించి విజయవంతం చేయడమే కాకుండా తాను దేశప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించాడు. బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలోనే కాకుండా దేశప్రజల సంక్షేమం కోసం అనేక సాంఘిక ఉద్యమాలను చేపట్టాడు. 1931లో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు. భారత రాజ్యాంగం రచనలో ప్రముఖ పాత్ర వహించాడు. రాజ్యాంగ రచనలో అతిముఖ్యమైన ప్రాథమిక హక్కుల కమిటీకి చైర్మెన్‌గా వ్యవహరించాడు. స్వాతంత్ర్యానంతరం జవహార్ లాల్ నెహ్రూ నేతృత్వంలోని కేంద్రమంత్రిమండలిలో హోంశాఖ మంత్రి గానూ, ఉప ప్రధానమంత్రి గానూ బాధ్యతలను నిర్వహించాడు. దేశవిభజన అనంతరం అనేక ప్రాంతాలలో జరిగిన అల్లర్లను చాకచక్యంతో అణచివేశాడు. నెహ్రూ మంత్రిమండలిలో ఉన్ననూ అనేక విషయాలలో నెహ్రూతో విభేదించాడు. నెహ్రూ శాంతికాముకతను కాదని అనేక పర్యాయాలు బలప్రయోగం చేపట్టి సఫలుడైనాడు. కేవలం 40 మాసాలు మాత్రమే పదవిలో ఉన్ననూ అనేక దేశ సమస్యలను తనదైన పద్ధతితో పరిష్కరించి 1950 డిసెంబరు 15న మరణించాడు. మరణించిన 4 దశాబ్దాల అనంతరం 1991లో భారత ప్రభుత్వం భారతరత్న బిరుదాన్ని ఇచ్చి గౌరవించింది.