మాయాబజార్
మూగసినిమాల కాలంలో "మాయాబజార్" లేదా "సురేఖా హరన్" - 1925లో విడుదలయ్యింది. బాబూరావు పైంటర్ దర్శకత్వంలో వచ్చింది. ఇందులో కథానాయకుడు శాంతారాం. అదే పేరుతో 1932లో నానూభాయి పటేల్ దర్శకత్వంలో వచ్చింది. అదే సినిమా తమిళంలో "మాయాబజార్" లేదా "వత్సల కళ్యాణ్"గా వచ్చింది. తమిళ రూపకానకి ఆర్.పద్మనాభన్ దర్శకుడు. పి.వి.దాసు దర్శకత్వంలో 1935లో "మాయాబజార్" లేదా "శశిరేఖా పరిణయం" పేరుతో తెలుగు సినిమాగా వచ్చింది. ఇందులో శశిరేఖగా శాంతకుమారి నటించింరది. మరాఠీ మాయాబజార్ జి.వి.పవార్ దర్శకత్వంలో 1939లో వచ్చింది. ధర్మదత్తాధికారి దర్శకత్వంలో "మాయాబజార్" లేదా "వత్సలా హరన్"గా 1949లో హిందీ, మరాఠీ భాషలలో తీశారు. నానాభట్ సినిమా "వీర ఘటోత్కచ" లేదా "సురేఖా హరన్" 1949లో వచ్చింది. ఇందులో శశిరేఖగా మీనాకుమారి నటించింది. తెలుగు, తమిళ భాషలలో కె.వి.రెడ్డి దర్శకత్వంలో 1957లో వచ్చిన ప్రఖ్యాత "మాయాబజార్" దీనిని 1971లో హిందీలోకి డబ్బింగ్ చేశారు. బాబూభాయి మిస్త్రీ 1958లో తీసిన మాయాబజార్‌లో కథానాయిక అనితా గుహా. తరువాత ఈ సినిమా "వీర ఘటోత్కచ" పేరుతో తెలుగు, తమిళ, కన్నడ భాషలలోకి అనువదింపబడింది. శాంతిలాల్ సోనీ హిందీలో "వీర్ ఘటోత్కచ" సినిమా తీశాడు. హిందీలోను, గుజరాతీలోను 1984లో బాబూభాయి మిస్త్రీ "మాయాబజార్" చిత్రం రంగులలో నిర్మించాడు.
బాబ్రీ మసీదు
ఒక 2005 గ్రంథంలో ఇంటలిజెన్స్ బ్యూరో (IB) మాజీ జాయింట్ డైరెక్టర్ మాలోయ్ కృష్ణధర్ బాబ్రీ మసీదు విధ్వంసానికి పదినెలల ముందుగానే ఆర్.ఎస్.ఎస్., బి.జె.పి. మరియు వి.హెచ్.పి. అగ్రనాయకుల చేత పథకం రచించబడిందని పేర్కొన్నాడు మరియు అప్పటి ప్రధాన మంత్రి పీవీ నరసింహారావు ఆ విషయాన్ని నిర్వహించిన విధానం మీద ప్రశ్నలు లేవనెత్తాడు. ధర్ తనని బి.జె.పి./సంఘ్ పరివార్ యొక్క కీలక సమావేశాన్ని కవర్ చేయుటకు ఏర్పాటు చేయవలసిందిగా ఆదేశించారని, మరియు ఆ సమావేశం “సందేహాలకు అతీతంగా వారు (ఆర్.ఎస్.ఎస్., బి.జె.పి., వి.హెచ్.పి.) రానున్న నెలలలో హిందుత్వ దౌర్జన్యానికి పధక నమూనా చిత్రించారని మరియు అయోధ్యలో 1992 డిసెంబరులో ప్రళయ నృత్యానికి (విధ్వంస నాట్యం) నాట్య దర్శకత్వం వహించారని నిరూపించింది…..” ఆర్.ఎస్.ఎస్., బి.జె.పి., వి.హెచ్.పి. మరియు భజరంగ్ దళ్ నాయకులు ఆ సమావేశానికి హాజరయి, చక్కని-వాద్య బృందం తరహాలో పనిచేసేందుకు కావలసినంతగా అంగీకరించారు.” సమావేశపు టేపులను అతడు స్వయంగా తన పై అధికారికి అప్పగించారని పేర్కొంటూ, తన పై అధికారి అందులోని విషయాలని ప్రధానమంత్రి (రావు) మరియు గృహమంత్రి (ఎస్.బి.చవాన్) తో పంచుకున్నా రనే విషయంలో తనకి సందేహాలు లేవని నిర్ధారించాడు. “రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం హిందుత్వ తరంగాన్ని శిఖర స్థాయికి తీసుకుపోయేందుకు ఒక అనితర అవకాశాన్ని” అయోధ్య ఇచ్చిందని రచయిత పేర్కొన్నాడు.[3]