బంగ్లాదేశ్
అవామీ లీగ్ నాయకులు భారతదేశంలో కొలకత్తా ఉంటూనే తూర్పు బెంగాల్‌లో ప్రభుత్వం రూపొందించారు. 1971 ఏప్రిల్ 17న అఙాతంలో ఏర్పాటైన ప్రభుత్వం మెహర్‌పూర్ వద్ద ప్రమాణ స్వీకారం చేసారు. తిజుద్దీన్ అహ్మద్ మొదటి ప్రధానిగా మరియు సయ్యద్ నజ్రుల్ ఇస్లాం తాతాకాలిక అధ్యక్షునిగా ప్రమాణస్వీకారం చేసారు. 9 సంవత్సరాల పోరాటం తరువాత బంగ్లాదేశ్ స్వతంత్ర పోరాటం ముగింపుకు వచ్చింది. ముల్కీ బహ్ని కాదర్ బహ్ని మరియు హెమయత్ బహ్ని నాయకత్వంలో సైన్యం బంగ్లాదేశ్ సైన్యంగా రూపొందింది. జనరల్ ఎం.ఎ.జి ఒస్మని ఆధ్వర్యంలో పాకిస్థాన్ సౌన్యం ఒకవైపు నిలిచింది. ముల్కీ బహ్ని సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఎదుర్కొంటూ గొరిల్లా పోరు సాగించింది. 1971 బంగ్లాదేశ్ మారణహోమంలో పాకిస్థాన్ సైన్యం మరియు మతపరమైన సహాయ సైన్యాలు బెంగాలీ పౌరులు, మేధావులు, యువకులు, విద్యార్థులు, రాజకీయ వాదులు, ఉద్యమకారులు మరియు మత సంబంధిత అల్పసంఖ్యాకులను లక్ష్యంగా చేసుకుని దాడులు సాగించారు. శీతాకాలంలో మైత్రో బహినిల్ బంగ్లాదేశ్ - ఇండియా అలైయ్డ్ సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఓడించారు. పాకిస్థాన్ లొంగిపోయిన తరువాత 1971 డిసెంబరు 16న స్వతంత్ర బంగ్లాదేశ్ అవతరించింది.
పాకిస్తాన్ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం
ఆగస్టు పద్నాలుగు (August 14) పాకిస్తాన్ దేశపు స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం గా జరుపుకోబడుతోంది. 1947 ఆగస్టు పద్నాలుగున పాకిస్తాన్ వందల ఏళ్ళ బానిసత్వాన్నుంచి విడుదలయింది. దానికి గుర్తుగా, స్వాతంత్ర్యానంతర ప్రభుత్వం ఆగస్టు పద్నాలుగుని పాకిస్తాన్ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవంగా, జాతీయ శెలవు దినంగా ప్రకటించి అమలు చేస్తోంది. 1947 ఆగస్టు 14 న అప్పటి వరకు పాకిస్తాన్ ను పరిపాలిస్తున్న చివరి బ్రిటిష్ రాజు పాకిస్తాన్ కు స్వాతంత్ర్యం ఇస్తున్నట్లు ప్రకటించడంతో అప్పటినుంచి సార్వభౌమ దేశమైంది.పాకిస్థాన్ కు ఆగస్టు 14న స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పుడు బంగ్లాదేశ్ పాకిస్తాన్ లోనే ఉంది. అది 1971లో విడిపోయింది. అప్పడు పాకిస్థాన్ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం మారలేదు Pakistan came into existence as a result of the Pakistan Movement; the Pakistan Movement aimed for creation of an independent Muslim state by division of the north-western region of the South Asia and was led by All-India Muslim League under the leadership of Muhammad Ali Jinnah. The event was brought forth by the Indian Independence Act 1947 in which the British Indian Empire was divided into two new countries—the Dominion of India (later the Republic of India) and the Dominion of Pakistan (later the Islamic Republic of Pakistan) which included the West Pakistan (present Pakistan) and East Pakistan (now Bangladesh).