సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
వ్యావహారికసత్తావాదం
1906లో, పియర్స్ రాస్తూ, దశాబ్దాల పూర్వం మెటాఫిజికల్ క్లబ్ లో దశాబ్దాల పూర్వం, నికోలస్ సెయింట్. జాన్ గ్రీన్తరచూ నమ్మకంపై బెయిన్ యొక్క "దేని గురించి అయితే మానవుడు చర్యకు ఉపక్రమిస్తాడో" అనే నిర్వచనాన్ని అన్వయించవలసిన ఆవశ్యకతను పేర్కొన్నాడు. ఈ నిర్వచనాన్ని అనుసరించి, వ్యావహారికసత్తావాదం ఒక ఉపసిద్ధాంతం కంటే ఎక్కువనడంలో సందేహం లేదు; అందువలన నేను ఆయనను వ్యావహారికసత్తావాదం యొక్క పితామహుడిగా భావించడానికి ఇష్టపడతాను. నమ్మకం, ప్రవర్తన, మరియు గుణముల మధ్య కీలక సంధానాలతో ప్రేరణ పొందిన జేమ్స్ మరియు పియర్స్, గ్రీన్ తో ఏకీభవించారు. పియర్స్ మరియు జేమ్స్ పేర్కొన్నట్లుగా, తార్కిక అంచనాకు ఒక బలమైన ప్రత్యామ్నాయంగా, ఇంద్రియవాద మరియు దోషవాద అనుభవవాదంను చూపిన చాన్సీ రైట్ కు కూడా తగినంత గుర్తింపు ఇవ్వాలని జాన్ షుక్ పేర్కొన్నాడు.