సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత (క్రీ.పూ6000 - క్రీ.పూ.1750)[1] ప్రస్తుత భారత దేశం మరియు పాకిస్తాన్ లోగల గగ్గర్ హక్రా మరియు సింధు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో విలసిల్లిన అతి ప్రాచీన నాగరికత. ఇది ప్రాథమికంగా పాకిస్థాన్‌లో గల సింధ్ మరియు పంజాబ్ ప్రావిన్సులలో, పశ్చిమం వైపు బెలూచిస్తాన్ ప్రావిన్సు వైపుకు కేంద్రీకృతమైనట్లు తెలుస్తుంది. ఇంకా ఆఫ్ఘనిస్తాన్, తుర్కమేనిస్తాన్, ఇరాన్ దేశాలలో కూడా ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన శిథిలాలను వెలికి తీయడం జరిగింది. ఈ నాగరికతకు చెందిన హరప్పా నగరము మొదటగా వెలికి తీయుటచే ఇది సింధు లోయ హరప్పా నాగరికత అని పిలువబడుతున్నది. సింధు నాగరికత మెసొపొటేమియా మరియు ప్రాచీన ఈజిప్టు కంచు యుగాలకు సమకాలికమైన అతి ప్రాచీన నాగరికతల్లో ఒకటి. అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దశగా గుర్తించబడిన నాగరికతను హరప్పా నాగరికత</b>గా పేర్కొంటారు. ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన తవ్వకాలు 1920వ సంవత్సరం నుండి జరుగుతున్నా అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన వివరాలు మాత్రం 1999లోనే వెలువడ్డాయి.[2]
స్పెయిన్
ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పంలోని ముస్లిం సమాజం విభిన్నమైన సాంఘిక ఉద్రిక్తతలచే చుట్టుముట్టబడింది. ఉత్తర ఆఫ్రికా బెర్బెర్ ప్రజలు ఆక్రమించడానికి అవసరమైన ఆయుధాలు మరియు సైన్యాలను విస్తారంగా అత్యధికంగా అందించారు. వీరు మధ్య ప్రాచ్యం నుండి అరబ్ నాయకత్వంతో గొడవపడ్డాకాలక్రమేణా ప్రధానంగా గుడాల్‌క్వివిర్ నది లోయలో వాలెన్సియా, ఎబ్రో నదీ లోయ మరియు (ఈ కాలం చివరిలో) గ్రెనడా పర్వత ప్రాంతంలో ఉన్న తీరప్రాంత ప్రాంతంలో పెద్ద మూరిష్ జనాభా స్థాపించబడింది.
మూడవ అబ్దుర్రహ్మాన్ పాలనలో ఖలీఫా రాజధాని కార్డోబా పశ్చిమ ఐరోపాలో అతిపెద్ద ధనిక మరియు అధునాతనమైన నగరం అయింది. మధ్యధరా వాణిజ్యం మరియు సాంస్కృతిక మార్పిడి వృద్ధి చెందాయి. ముస్లింలు మధ్య ప్రాచ్యం మరియు ఉత్తర ఆఫ్రికా నుండి గొప్ప మేధో సంప్రదాయాన్ని దిగుమతి చేసుకున్నారు. ఆ సమయంలో అవేరోస్ ఇబ్న్ అరబీ మరియు మైమోనిడెస్ వంటి కొంతమంది ప్రముఖ తత్వవేత్తలుగా గుర్తించబడ్డారు. ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పంలోని రోమన్ సంస్కృతులు ముస్లిం మరియు యూదు సంస్కృతులతో సంక్లిష్ట మార్గాల్లో సంకర్షణ చెందాయి. ఈ ప్రాంతం ప్రత్యేకమైన సంస్కృతిని అందించింది. 