సూక్ష్మ జీవశాస్త్రం
బాక్టీరియా, మరియు ఇతర సూక్ష్మజీవులను, మొదటిసారిగా అంటోనీ వాన్ లీయువెన్హొక్ 1676లో అతనే ఆకృతి చేసిన ఒకే-అద్దాలు కల సూక్ష్మదర్శిని ఉపయోగించి పరిశీలించాడు. అలా చేయటం ద్వారా లీయువెన్హొక్ జీవశాస్త్రంలో ముఖ్యమైనవి కనుగొన్నాడు మరియు సూక్ష్మజీవశాస్త్రం మరియు బాక్టీరియా శాస్త్రం యొక్క శాస్త్రపరమైన రంగాలను ప్రారంభించాడు.[6] "బాక్టీరియం" అనే పదం చాలా కాలం తర్వాత ప్రవేశ పెట్టబడింది, ఇది 1828లో ఎహ్రెన్బెర్గ్ పరిచయం చేశారు, ఇది గ్రీకు శబ్దం βακτηριον నుంచి స్వీకరించబడింది, దీనర్ధం "చిన్న కర్ర". మొదటి పొందుపరచబడిన సూక్ష్మజీవశాస్త్రపరమైన పరిశీలన, బూజుల మీద పుష్పించే జీవాలు ఉన్నాయి, దీనిని ఇంతక్రితమే 1665లో రాబర్ట్ హుక్ చే చేయబడింది, అయితే వాన్ లీయువెన్హొక్ తరచుగా మొదటి సూక్ష్మజీవశాస్త్రవేత్తగా చూపబడ్డాడు.[7]
వృక్షసంపద
వృక్షసంపద శాస్త్రం దాని మూలాలను 18వ శతాబ్దం లేదా ఇంకా ముందు కొన్ని సందర్భాలలో వృక్షశాస్త్రజ్ఞులు మరియు/లేదా ప్రాకృతికవాదులు చేసిన అధ్యయనాలలో కలిగి ఉన్నాయి. వీరిలో చాలామంది అన్వేషణా కాలంలో అన్వేషణా సముద్రయానాల మీద ప్రపంచ పర్యాటకులుగా ఉన్నారు, మరియు వారిచే చేయబడిన పని వృక్షశాస్త్రం మరియు భూగోళశాస్త్రం యొక్క సంధానాత్మక సమ్మేళనంగా ఉంది, దానిని ఈనాడు మనం జీవభూగోళశాస్త్రం (లేదా "వృక్షభూగోళశాస్త్రం" అని పిలుస్తున్నాం). ఆ సమయంలో ప్రపంచవ్యాప్త వృక్షీయ లేదా వృక్షసంపద ఆకృతుల గురించి స్వల్పంగా తెలిసి వాటిని ఏవి నిర్ణయిస్తాయనేది తెలియకుండా చాలా పని వాటిని సేకరించడం, వర్గీకరించడం, మరియు మొక్కల నమూనాలకు పేర్లు పెట్టడం వంటివి ఉండేవి. చాలా స్వల్పంగా లేదా అస్సలు ఏవిధమైన సిద్ధాంతపరమైన కృషి 19వ శతాబ్దం వరకూ జరగలేదు. ప్రాచీన ప్రాకృతికవాదులలో అత్యంత ముఖ్యులలో అలగ్జాండర్ వాన్ హమ్‌బోల్డ్‌ట్ ఉన్నారు, ఈయన 60,000ల మొక్కల నమూనాలను దక్షిణ మరియు మధ్య అమెరికాలో 1799 నుండి 1804 వరకూ చేసిన సముద్రయానంలో సేకరించారు. శీతోష్ణస్థితి మరియు వృక్షసంపద ఆకృతుల మధ్య సంబంధాన్ని మొట్టమొదటిసారి దత్తాంశం చేసినవారిలో హమ్‌బోల్డ్‌ట్ ఒకరు, అతని సుదీర్ఘంగా సవిస్తారంగా "వాయేజ్ టు ది ఈక్వినోక్టియల్ రీజన్స్ ఆఫ్ ది న్యూ కాంటినెంట్"ను అతని వెంట వచ్చిన వృక్షశాస్త్రజ్ఞుడు ఐమీ బాన్‌ప్లాండ్‌తో కలసి వ్రాశారు. హమ్‌బోల్డ్‌ట్ వృక్షసంపదను కేవలం వర్గీకరణశాస్త్రపరంగా కాకుండా ముఖాకృతుల శబ్దాలలో కూడా వర్ణించారు. అతను చేసిన పని పర్యావరణ-వృక్షసంపద సంబంధాల మీద ముందు సూచనగా మరింత తీవ్రమైన పనికి ఉంది, అది ఈనాటికీ కొనసాగుతోంది (బార్బర్ ఇతరులు., 1987).