భారతదేశంలో అధికార హోదా ఉన్న భాషలు
భారత రాజ్యాంగం లోని 343 వ అధికరణం దేవనాగరి లిపిలోని హిందీని అధికార భాషగా గుర్తించింది. 1950 లో రాజ్యాంగంలో పొందుపరచినట్లుగానే 1965 లో ఇంగ్లీషు అధికార భాష హోదాను (హిందీతో సమానంగా) కోల్పోయింది. ఆ తరువాత దాన్ని అదనపు అధికార భాషగా కొన్నాళ్ళపాటు కొనసాగించి, హిందీని పూర్తి స్థాయిలో అమలుపరచాలనేది ప్రభుత్వ ఉద్దేశంగా ఉండేది. అయితే, హిందీ అంతగా ప్రాచుర్యం పొందని దక్షిణాది రాష్ట్రాలు దీన్ని వ్యతిరేకించడంతో జంట భాషల పద్ధతి ఇంకా కొనసాగుతూ వస్తోంది. శీఘ్ర పారిశ్రామికీకరణ, ఆర్థిక వ్యవస్థపై బహుళజాతి సంస్థల ప్రభావం మొదలైన వాటి కారణంగా ప్రభుత్వంలోనూ, బయటా కూడా దైనందిన కార్యకలాపాల్లో ఇంగ్లీషు ప్రాధాన్యత పెరుగుతూ వచ్చింది. దాన్ని తొలగించాలన్న ప్రతిపాదనలు అటకెక్కక తప్పలేదు.
జాతీయ సమైక్యత
మన దేశము భారతదేశము, మనము భారతీయులము, మనము ఒకే జాతికి చెందిన వారము అయినను మన దేశములో పలు విధములైన భాషలవారుండుట చేత, భాషాభేదములు అనైక్యతకు దారితీయుచున్నవి, అనేక కులములవారు, అనేక మతముల వారుండుటచే కూడా అనైక్యత ఏర్పడుచున్నది.అన్యరాష్ట్రముల భాషా సాహిత్యముల వారి కందించిన యిరుగు పొరుగు నున్న సోదరులను గురించిన అవగాహన ఏర్పడును.
విద్యా విధానము ద్వారా, సాంస్క్రుతిక కార్యక్రమముల మూలమున ఉపాధి కల్పన వలన, వర్ణాంతర, రాష్ట్రాంతర వివాహములను ప్రోత్సహించుట వలన సమైక్యత కాపాడుకొనగలము.సంబంధ బాంధవ్యములు తరతరాలుగా నిలిచిపోతాయి.ఒక ప్రాంతము సంగీత నృత్య నాటక బృందముల వారు మరియొక ప్రాంతమునకు వెళ్ళి ప్రదర్మనలిచ్చిన సమైక్య భావము వృద్ధియగును.