సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
మార్క్సిజం
మార్క్సిజం అనే ఆర్థిక మరియు సాంఘిక-రాజకీయ ప్రపంచ దృక్కోణం కమ్యూనిజం అనే అంతిమ లక్ష్యంతో సామ్యవాదం అమలు పరచడం ద్వారా సమాజ అభివృద్ధిని కోరుకునే రాజకీయ భావజాలం చుట్టూ కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది. 19వ శతాబ్ద ప్రారంభంలో ఇద్దరు జర్మన్‌లైన, కార్ల్ మార్క్స్ మరియు ఫ్రెడరిక్ ఏంగెల్స్‌చే అభివృద్ధిపరచబడిన మార్క్సిజం, చరిత్ర యొక్క భౌతికవాద వివరణపై ఆధారపడింది. ఒకరికొకరు విరుద్ధంగా ఉండే సమాజంలోని విభిన్న వర్గాల మధ్య పోరు కారణంగా సాంఘిక మార్పు సంభవిస్తుందనే భావనతో, మార్క్స్‌వాద విశ్లేషణ ప్రస్తుతం ఆధిపత్యంలో ఉన్న ఆర్థిక నిర్వహణారూపమైన సామ్రాజ్యవాదం, ప్రపంచ జనాభాలో అధికంగా ఉండటమే కాక బూర్జువాలు లేదా సమాజంలోని సంపన్న పాలక వర్గాల ప్రయోజనం కొరకు తమ జీవిత కాలమంతా పనిచేసే శ్రామిక ప్రజల అణచివేతకు దారితీస్తుందనే ముగింపును ఇస్తుంది.