మధ్యాహ్న భోజన పథకము
1923 లోనే మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ, మద్రాసు సిటీ కార్పొరేషన్ పాఠాశాలల్లో చదివే పిల్లలకి భోజనం పెట్టేది. 1960లో కామరాజ్ నాడార్ ప్రభుత్వం దీనిని విస్తృతంగా అమలు పరిచింది. 1982 లో ఎం జి రామచంద్రన్ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని అన్ని ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలకు విస్తరింపచేసింది. తరువాత తమిళనాడు ప్రభుత్వం, పదవ తరగతి చదివే పిల్లలందరికీ ఈ పథకాన్ని వర్తింపజేసింది. తమిళనాడులో అమలవుతున్న ఈ పథకం దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాలకు ఆదర్శమైంది.
భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
చట్టం కేంద్రంలో ద్వంద్వ ప్రభుత్వం కొరకు ఏర్పాటు చేయబడింది. బ్రిటీషు ప్రభుత్వం, వ్యక్తిగతంగా భారతీయ దేశీయ కార్యదర్శి భారతీయ గవర్నర్ జనరల్ – భారత వైస్రాయ్ల ద్వారా, భారతీయ ఆర్థిక విధులను నియంత్రించటాన్ని రక్షణ, విదేశీ వ్యవహారాలు, మరియు బ్రిటీషు ఇండియా సైన్యం మరియు రిజర్వ్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియా (ఎక్స్ఛేంజ్ రీత్యా) రైల్వే బోర్డులలో కీలక నియామకాలు చేయటాన్ని కొనసాగించాలి మరియు చట్టం గవర్నర్ జనరల్ యొక్క ఆమోదం లేకుండా కేంద్ర చట్టసభలో ఏ ఆర్థిక బిల్లు కూడా ప్రవేశ పెట్టకూడదని చెబుతోంది. బ్రిటీషు బాధ్యతలకు మరియు విదేశీ విధులకు నిధులు సమకూర్చటం (ఉదా. ఋణాలను తిరిగి చెల్లించటం, పింఛన్లు) కనీసం 80 శాతం సమాఖ్య ఖర్చులు (ఉదాహరణకు) సాంఘిక మరియు ఆర్థికాభివృద్ధి పధకాలకు ఓటుకు అర్హంకాని మరియు ఏవిధమైన క్లెయిమ్‌లకైనా ముందుగా తీసుకోబడతాయి. భారతీయ దేశీయ కార్యదర్శి పర్యవేక్షణ క్రింద, వైస్రాయి అధీకృత మరియు అర్హతా పత్రాల అధికారాన్ని కలిగి ఉంటాడు, సిద్ధాంతపరంగా, అతడు యాంత్రికంగా పరిపాలించేందుకు అనుమతింపబడతాడు.[7]