భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
బ్రిటీష్ పాలన లేదా బ్రిటీష్ రాజ్ భారత ఉపఖండంలో స్థూలంగా 1858 నుంచి 1947 వరకూ సాగిన బ్రిటీష్ పరిపాలన. [1][2] ఈ పదాన్ని అర్థస్వతంత్ర కాలావధికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.[2][3] ఇండియాగా సాధారణంగా పిలిచే ఈ బ్రిటీష్ పాలిత ప్రాంతంలో -బ్రిటీషర్లు నేరుగా పరిపాలించే ప్రాంతాలతో పాటుగా, వేర్వేరు రాజులు పరిపాలించే ప్రిన్స్ లీ స్టేట్స్ కూడా కలిసివున్నాయి- మొత్తంగా ఆ ప్రాంతమంతా బ్రిటీష్ సార్వభౌమత్వం లేదా చక్రవర్తిత్వం కింద ఉన్నట్టు. ఈ ప్రాంతాన్ని కొందరు బ్రిటీష్ ఇండియా అని కూడా వ్యవహరించేవారు.[4] విక్టోరియా రాణి కొరకు భారత సామ్రాజ్యాన్ని అధికారికంగా టోరీ ప్రధాని బెంజమిన్ డిస్రేలీ 1876లో ఏర్పరిచారు. జర్మనీ, రష్యా పాలకులకు విక్టోరియా తీసిపోయినట్టు భావించకుండా ఉండేందుకు ఈ ఏర్పాటుచేశారు.[5] భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలనలో ఉండగానే లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు, 1900, 1920, 1928, 1932,1936 సంవత్సరాల్లో వేసవి ఒలింపిక్ క్రీడల్లో పాల్గొన్న దేశం, 1945లో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో ఐక్యరాజ్యసమితిలో వ్యవస్థాపక సభ్యురాలూ.[6]
మరాఠా సామ్రాజ్యం
ఇక సార్వభౌమాధిపత్యాన్ని నిలబెట్టుకునే దిశగా చివరి ప్రయత్నంగా జరిగిన మూడవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధం (1817–1818) మరాఠా స్వాతంత్ర్యం కోల్పోయేందుకు దారితీసింది: దీంతో దాదాపు భారతదేశం మొత్తం బ్రిటన నియంత్రణలోకి వెళ్లిపోయింది. ఈ సందర్భంగా పేష్వాను బితూర్ (U.Pలోని కాన్పూర్‌కు సమీపం) కు పంపివేయడంతో పాటు అతనికి బ్రిటిష్ నుంచి ఫించను వచ్చే ఏర్పాటు చేయబడింది. ఈ నేపథ్యంలో మరాఠా రాజ్యంలో కీలకమైన పూణేతో సహా దేశ్ సైతం ప్రత్యక్ష బ్రిటిష్ పాలన కిందకు చేరింది, అయితే కొల్హాపూర్ మరియు సతారాలు ఇందులోంచి మినహాయింపు పొందాయి, ఆ సమయంలో అవి స్థానిక మరాఠా పాలకుల చేతిలో ఉండేవి. మరాఠా పాలనలోని రాష్ట్రాలైన గాల్వియర్, ఇండోర్, మరియు నాగ్‌పూర్ లాంటి భూభాగాలన్నీ మరాఠాల చే జారడంతో పాటు, ప్రిన్సియలీ స్టేట్స్ రూపంలో అవన్నీ బ్రిటిష్ రాజ్‌తో సంబంధం కలిగిన సంకీర్ణ రాజ్యాల కిందికి చేరాయి, అదేసమయంలో బ్రిటిష్ సార్వభౌమాధిపత్యం కింద ఆయా రాజ్యాల్లో అంతర్గత సార్వభౌమాధిపత్యం చోటు చేసుకుంది. అలాగే మరాఠా యోధుల చేతిలో మిగిలిన ఇతర చిన్నపాటి ప్రిన్సియలీ స్టేట్స్ సైతం బ్రిటిష్ రాజ్ అధికారం కిందకు చేరాయి.