లార్డు హార్డింజి
తండ్రి పేరు కూడా ఛారల్సు హార్డింజి (2nd Viscount Hardinge). ఇంగ్లండులో కెంట్ అను జిల్లాలోని పెంటహ్రుస్ట్ అను గ్రామములో 1858జూన్ 20 తేది జన్మించెను. లండన్ నగరములోని ప్రఖ్యాత హారో పాఠశాల, ట్రింటీ కలేజీ, లండన్ దగ్గరలోని కెంబ్రిడ్జి విశ్వవిద్యాలయములందు ఉన్నత విద్యనభ్యసించెను. 1880 సంవత్సరమున రాజకీయ ఉద్యోగములో (diplomatic career) ప్రవేశించెను. రాజకీయముగా బ్రిటిన్ లోని కన్సరవేటివి పార్టీకి చెందియుండెను. 1896-1898 లలో ఇరాన్ లోోనూ, రష్యాలోను బ్రిటన్ రాజకీయ ప్రతినిధి కార్యాలయములో పనిచేసి త్వరితగతిలో పదోన్నతులతో 1904 లో రష్యాదేశానికి బ్రిటిష్ దూత గనూ, 1906లో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వములో విదేశాంగ ఉపమంత్రిగను ఉద్యోగరీత్యా పురోగతి కలిగి 1910లో తన పుట్టిన కెంట్ జిల్లాలోని పెన్ హ్రుస్ట్ కి మొదటి బరాన్ అను ఆంగ్ల రాజకీయ హోదా గడించెను. రాజకీయముగా కన్సరవేటివి పార్టీవాడైనప్పటికీ గొప్ప పేరు సంపాదించి లిబరల్ పార్టీ వారి సత్తాలోనుండినప్పుడు ఆస్కిత్ ప్రభుత్వము వారు 1910 లో లార్డు హార్డింజిను భారతదేశానికి వైస్రాయిగా నియమించిరి. 1910 నుండి 1916 దాకా భారతదేశములో బ్రిటిష్ ఇండియా వైస్రాయిగా పనిచెేసి ఇంగ్లండు వెళ్లి పోయిన పిదప మరల బ్రిటిష్ ప్రభుత్వములోని విధేశాంగ మంత్రి కార్యాలయములో ఉపమంత్రిగానియమించబడెను. 1920 లో ఫ్రాన్సు దేశానికి బ్రిటిన్ రాయబారిగా నియమింపబడి 1922 సంవత్సరములో పూర్తిగా పదవీ విరమణానంతరం తన స్వీయచరిత్ర రచించాడు. కాని ఆ రచన చాలాకాలమునకు గాని ప్రచురించబడలేదు. లార్డు హార్డింజి 1944 ఆగస్టు 2 వ తారీకున చనిపోయాడు. ఆతని స్వీయచరిత్ర 1948 లో ప్రచురించబడింది.[1]
ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే
1955 ముగింపు మొదలుకుని 1956 ఆరంభం వరకు హెమింగ్‌వే మంచానికే పరిమితమైపోయాడు.[128] కాలేయం దెబ్బతినడాన్ని తగ్గించడానికి తాగుడు నిలిపివేయమని అతనికి వైద్యులు సూచించారు. తొలుత వారి సలహాను పాటించినా, ఆ తర్వాత విస్మరించాడు.[129] అక్టోబరు, 1956లో ఐరోపా‌కు తిరిగొచ్చిన హెమింగ్‌వే బాస్క్యూ రచయిత పియో బరోజాను కలిశాడు. అయితే కొద్దివారాలకే అతను తీవ్ర అనారోగ్యంతో, మరణించాడు. ఈ ప్రయాణంలో హెమింగ్‌వే మళ్లీ అనారోగ్యంపాలయ్యాడు. "అధిక రక్తపోటు, కాలేయ వ్యాధి మరియు ధమనులు గట్టిపడే వ్యాధికి చికిత్స పొందాడు".[128] అదే నవంబరులో, ప్యారిస్‌లో ఉండగా రాసిన నోటు పుస్తకాలు మరియు రచనలను అతను వెంటబెట్టుకుని, "1928లో కీ వెస్ట్‌కు వెళ్లినప్పుడు, ప్యారిస్‌లోని రిట్జ్ హోటల్ దిగువ అంతస్తులో" అతను కోలుకున్నాడు. 1957లో తిరిగి క్యూబా చేరగానే, అతను తన స్వస్థతకు సంబంధించిన వృత్తాంత రచన ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ కి మెరుగులుదిద్దడం ప్రారంభించాడు.[130] 1959 కల్లా తీవ్రంగా శ్రమించి, ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ ముగించాడు (మరుసటి ఏడాది దానిని విడుదల చేయాలని అనుకున్నారు). అలాగే ట్రూ ఎట్ ఫస్ట్ లైట్ నవలను సుమారు 200,000 పదాలు పూర్తి చేశాడు. ది గార్డెన్ ఆఫ్ ఈడెన్‌ కు అదనపు ఛాప్టర్లు జోడించడం మరియు ఐలాండ్స్ ఇన్ ది స్ట్రీమ్‌ రచనపై కూడా కసరత్తు చేశాడు. ఎ మూవబుల్ ఫీస్ట్‌ కు తుదిమెరుగులు దిద్దడంపై అతను దృష్టి సారించడంతో చివరి మూడింటిని హవానాలోని ఒక సురక్షిత డిపాజిట్ బాక్సులో భద్రపరిచారు. రీనాల్డ్స్ ఈ విధంగా వివరించాడు, ఆ సమయంలో హెమింగ్‌వే కోలుకోలేని విధంగా వ్యాకులత చెందాడు.[131] ఫింకా విజియాలో జీవితం అసంతృప్తికరంగా ఉందని, ఇదాహోకి శాశ్వతంగా వెళ్లిపోవాలని హెమింగ్‌వే భావించడంతో అక్కడకి అతిథులు మరియు పర్యాటకులు భారీగా గుమిగూడారు. 1959లో కెట్చుమ్‌కి వెలుపల, బిగ్ వుడ్ రివర్‌కి అభిముఖంగా ఉండే ఒక ఇంటిని హెమింగ్‌వే కొని, క్యూబాను విడిచిపెట్టాడు. క్యాస్ట్రో ప్రభుత్వంతో హెమింగ్‌వే సులభ షరతుల ద్వారా కొనసాగినప్పటికీ, క్యాస్ట్రోని హవానా గద్దెదింపడం పట్ల అతను "సంతోష పడినట్లు" న్యూయార్క్ టైమ్స్ పత్రిక వెల్లడించింది.[132][133] 1960లో బే ఆఫ్ పిగ్స్ దాడి తర్వాత (హెమింగ్‌వే మరణానికి రెండు నెలల ముందు), ఫింకా విజియాను హెమింగ్‌వేకి సంబంధించిన మొత్తం "నాలుగు నుంచి ఆరు వేల పుస్తకాల"ను కూడా క్యూబా ప్రభుత్వం బలవంతంగా కొనుగోలు చేసింది. అంతేకాక హెమింగ్‌వే కుటుంబసభ్యులు అతని కళ మరియు లిఖిత ప్రతులను హవానాలోని ఒక బ్యాంకు ఖజానాలోనే విడిచిపెట్టాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది.[134]