భారతదేశంలో అధికార హోదా ఉన్న భాషలు
భారత రాజ్యాంగం లోని 343 వ అధికరణం దేవనాగరి లిపిలోని హిందీని అధికార భాషగా గుర్తించింది. 1950 లో రాజ్యాంగంలో పొందుపరచినట్లుగానే 1965 లో ఇంగ్లీషు అధికార భాష హోదాను (హిందీతో సమానంగా) కోల్పోయింది. ఆ తరువాత దాన్ని అదనపు అధికార భాషగా కొన్నాళ్ళపాటు కొనసాగించి, హిందీని పూర్తి స్థాయిలో అమలుపరచాలనేది ప్రభుత్వ ఉద్దేశంగా ఉండేది. అయితే, హిందీ అంతగా ప్రాచుర్యం పొందని దక్షిణాది రాష్ట్రాలు దీన్ని వ్యతిరేకించడంతో జంట భాషల పద్ధతి ఇంకా కొనసాగుతూ వస్తోంది. శీఘ్ర పారిశ్రామికీకరణ, ఆర్థిక వ్యవస్థపై బహుళజాతి సంస్థల ప్రభావం మొదలైన వాటి కారణంగా ప్రభుత్వంలోనూ, బయటా కూడా దైనందిన కార్యకలాపాల్లో ఇంగ్లీషు ప్రాధాన్యత పెరుగుతూ వచ్చింది. దాన్ని తొలగించాలన్న ప్రతిపాదనలు అటకెక్కక తప్పలేదు.
అనుపమ
ఇన్ స్క్రిప్ట్ ( ఇండియన్ స్క్రిప్ట్ ) కీబోర్డు లేఅవుట్ ను 1986 లో డిపార్ట్ మెంట్ ఆఫ్ ఎలక్ట్రానిక్స్, ( DOE ) భారత ప్రభుత్వము వారు కంప్యూటర్లలో బ్రాహ్మీ లిపి ఆధారిత లిపులను ( తెలుగు, తమిళము, కన్నడము, మలయాళము, ఒరియా, బెంగాళీ, అస్సామీ, గుజరాతీ, గురుముఖి (పంజాబీ), దేవనగరి (హిందీ, మరాఠీ, సంస్కృతం) ), కలిగిన భారతీయ భాషలలో రాయడానికి ఒక స్టాండర్డ్ కీబోర్డు లేఅవుట్ గా నిర్ణయించారు. అందుకే బ్రహ్మీ లిపి ఆధారిత లిపులను కలిగిన భారతీయ భాషలలో, కంప్యూటర్లో రాయడాన్ని అతిసులభంగా నేర్చుకోవడానికి మరియు అధిక వేగంతో రాయడానికి అనుగుణమైన కీబోర్డులేఅవుట్ ఈ ఇన్ స్క్రిప్ట్ ఒక్కటే అని చెప్పడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.