ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం
ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం (Marathi: छ्त्रपती शिवाजी अंतरराष्ट्रीय विमानतळ) (IATA: BOM, ICAO: VABB), గతంలో సహార్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం, ఇది ముంబాయి లోని ప్రధాన విమానాశ్రయం మరియు ప్రయాణికుల రవాణాను దృష్టిలో పెట్టుకుంటే దక్షిణ ఆసియా యొక్క అత్యంత బిజీగా ఉండే విమానాశ్రయం.[4][5]
ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం
ఈ విమానాశ్రయంలో రెండు ప్రధాన టెర్మనల్స్ ఉన్నాయి: టెర్మినల్ 1 (శాంటాక్రూజ్) దేశం లోపల వెళ్ళే విమానాలకు మరియు టెర్మినల్ 2 (సహార్) అంతర్జాతీయ విమానాల కొరకు ఉంది. ఈ టెర్మినల్స్ ఒకే ఎయిర్‌సైడ్ సౌలభ్యాలను ఉపయోగిస్తాయి కానీ వాటికి కేటాయించిన ప్రదేశాలు వేరుగా ఉంటాయి, ఒకదాని నుంచి వేరొక దానికి చేరాలంటే 10–15 నిమిషాలు ప్రయాణించవలసి ఉంటుంది. విమానాశ్రయం యొక్క కార్యనిర్వాహక ఏజన్సీ (MIAL) ట్రాన్సిట్ ప్రయాణికుల కొరకు కోచ్ షటిల్ సేవలను దేశీయ మరియు అంతర్జాతీయ టెర్మినల్స్ మద్యం నడుపుతుంది. టెర్మినల్ 1ను ఇంకనూ టెర్మినల్ 1-A (ఏప్రిల్ 1992లో ఆరంభించబడింది, మరియు ఎయిర్ ఇండియా యొక్క అనుబంధసంస్థలు ఇండియన్ ఎయిర్‌లైన్స్ మరియు ఎయిర్ ఇండియా రీజనల్‌, అలానే కింగ్‌ఫిషర్ ఎయిర్‌లైన్స్‌కు సేవలు అందిస్తుంది)‌గా, టెర్మినల్ 1-B (1998లో ఆరంభించబడినది, మరియు జెట్‌లైట్, స్పైస్‌జెట్, గోఎయిర్, ఇండిగో ఎయిర్‌లైన్స్ మరియు ఇతర ప్రైవేటు దేశీయ చవకైన కారియర్లకు సేవలు అందిస్తోంది) మరియు టెర్మినల్ 1-C (ఏప్రిల్ 2010న ఆరంభించబడింది, ఇది జెట్ ఎయిర్వేస్ కొరకు ఉంది)గా విభజించారు టెర్మినల్ 2ను ఏరోపోర్ట్స్ డే పారిస్ నిర్మించింది మరియు ఇప్పుడు టెర్మినల్ 2-Aగా ఉన్న దీనిని జనవరి 1981న ఆరంభించారు. ముందుగా ఉన్న కాంప్లెక్స్‌లో 41–46 పార్కింగ్ బేలు ఉన్నాయి, అవి గేట్లు 3 నుండి 8 వరకు ఉన్నాయి, ఉప-ఖండంలో మొదటిసారిగా నిర్మించబడిన ఏరోబ్రిడ్జిలు అనేక ఎయిర్‌లైన్స్‌కు సేవలు అందిస్తోంది, అయితే అక్టోబరు 1999న ఆరంభమయిన టెర్మినల్ 2-C ప్రత్యేకంగా ఎయిర్ ఇండియా, ఎయిర్-ఇండియా ఎక్స్‌ప్రెస్ మరియు ఎయిర్ ఇండియాచే నిర్వహించబడుతున్న ఎయర్‌లైన్స్‌కు సేవలు అందిస్తోంది. 2-C ఆరంభమయిన తరువాత నిరుపయోగం అయ్యేముందు వరకూ టెర్మినల్ 2-B విస్తరించిన విభాగంగా సెప్టెంబరు 1986 మరియు అక్టోబరు 1999 మధ్య ఎయిర్ ఇండియా మరియు దానిచే నడపబడుతున్న ఎయిర్‌లైన్స్ కొరకు ఉపయోగించబడింది. టెర్మినల్ 2-Bను తిరిగి 2-A యెుక్క మూసివేత మరియు పడవేయుట తరువాత ఉపయోగించబడుతోంది.