నీరు (అణువు)
సాధారణ పీడన వద్ద మంచు కరిగే దశ 0°C (32°F, 273 K) మొదలవుతుంది, అయితే, ద్రవం యాంత్రికంగా అవరోధానికి గురికాకపోయినట్లయితే గడ్డకట్టకుండానే ఆ ఉష్ణోగ్రతకు తక్కువ స్థితిలోనే స్వచ్ఛమైన ద్రవరూపం జలం అతిశీతలం అవుతుంది. దాదాపుగా 231 K (−42°C) [13] వద్ద దాని సజాతీయ కేంద్రక స్థితికి కిందిదశలో అది ద్రవరూపంలోనే ఉంటుంది. సాధారణ షట్కోణ మంచు యొక్క కరిగే స్థితి, కొంచెం అధిక పీడనల వద్ద స్వల్పంగా తగ్గిపోతుంది, అయితే మంచు దాని బహురూపాలలోకి రూపాంతరం చెందుతున్నందువలన (పైన మంచు యొక్క స్పటిక స్థితి) చూడండి 209.9MPa (2,072atm), దాని కరిగే స్థితి అనేది పీడనతో గుర్తించదగినమేరకు పెరుగుతుంది, అంటే, 355K (82°C) వద్ద 2.216GPa (21,870atm) (మంచు VII[14] యొక్క మూడు రెట్ల స్థితికి చేరుతుంది).
గ్రీన్‌హౌస్ వాయువు
నీటియావిరికి సంబంధించిన ఇతర ముఖ్యమైన పరిశీలనలుగా, వాతావరణంలోని విశాలమైన ప్రదేశం మరియు కాలంలో సాంద్రత అత్యధికంగా మారే ఏకైక గ్రీన్‌హౌస్ వాయువు నీటియావిరి. అలాగే ద్రవ మరియు ఘన రూపాలు రెండింటిలోనూ ఇది ఉండగలదు. మూడు రూపాల్లోని ప్రతి ఒక్క దాని ద్వారా ఇది తరచూ మారుతుండటం లేదా మిశ్రమంగా ఉంటుంది. అలాంటి పరిశీలనల్లో, మేఘాలు, గాలి, నీటియావిరి సాంద్రత పరస్పర బదిలీలు అనేవి అవి సారూప్య లేదా విభిన్న ఉష్ణోగ్రతల వద్ద ఉన్నప్పుడు సంభవిస్తాయని గుర్తించబడింది. నీరు ఆవిరవడం ద్వారా గతిశక్తి గ్రహించడం మరియు విడుదలవడం జరుగుతుంది. తర్వాత అది ఆవిరి మరియు పాక్షిక ఆవిరి పీడనానికి సంబంధిత లక్షణాల ద్వారా ఘనీభవిస్తుంది. ఉదాహరణకు, ITCZలో వర్షం ద్వారా విడుదలయ్యే గుప్తోష్ణం వాతావరణ వ్యాప్తికి కారణమవుతుంది. అలాగే వాతావరణం యొక్క పరావర్తన కాంతి శాతం స్థాయిలను మేఘాలు మారుస్తాయి. గ్రీన్‌హౌస్ ప్రభావాన్ని అంచనా వేసిన 67°C ఉపరితల ఉష్ణోగ్రత నుంచి తగ్గించగలిగే విధంగా సముద్రాలు బాష్పీభవన చల్లదనాన్ని కలిగిస్తాయి.[5][34]