కురుక్షేత్ర సంగ్రామం
కురుక్షేత్ర యుద్ధం పద్దెనిమిది రోజులు జరిగింది. మహాభారతంలోని భీష్మ, ద్రోణ, కర్ణ, శల్య, సౌప్తిక పర్వాలలో ఈ యుద్ధం గురించిన వర్ణన ఉంది. భగవద్గీత మహాభారత యుద్ధ ప్రారంభంలో ఆవిర్భవించింది. పాండవవీరుడైన అర్జునుని కోరికపై అతడి రథసారథి శ్రీకృష్ణుడు రథాన్ని రణభూమిలో మోహరించిన రెండుసైన్యాల మధ్యకు తెచ్చాడు. అర్జునుడు ఇరువైపులా పరికించి చూడగా తన బంధువులు, గురువులు, స్నేహితులు కనిపించారు. వారిని చూసి అతని హృదయం వికలమైంది. రాజ్యం కోసం బంధుమిత్రులను చంపుకోవడం నిష్ప్రయోజనమనిపించింది. దిక్కుతోచని అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుని "నా కర్తవ్యమేమి?" అని అడిగాడు. అలా అర్జునునికి అతని రథసారథి శ్రీకృష్ణునికి మధ్య జరిగిన సంవాదమే భగవద్గీత.
లవకుశ
మార్చి 29 1963లో విడుదలైన లలితాశివజ్యోతి వారి లవకుశ నభూతో అన్న రీతిలో సంచలన ఘనవిజయం సాధించింది. అపూర్వమైన విజయంతో పాటుగా ఎన్నో రికార్డులు సృష్టించింది. మార్చి 29న విడుదలైన 26 కేంద్రాలలోనూ శతదినోత్సవం జరుపుకుని 150 రోజుల వరకు ప్రదర్శితమైంది. లేట్ రన్ లో 46కేంద్రాల్లో వందరోజులు ఆడిన తొలిచిత్రంగా చరిత్రకెక్కింది. 14 కేంద్రాలలో రజతోత్సవం జరుపుకొంది. తెలుగునాట మొట్టమొదట 500రోజులు ప్రదర్శితమైన చలనచిత్రంగానూ చరిత్ర సృష్టించింది. రిపీట్ రన్ లోనూ ఈ చిత్రం స్థాయిలో ఆడిన చిత్రం మరొకటి లేదు. రిపీట్ రన్లోని ప్రదర్శనలన్నీ కలుపుకుంటే వందకు పైగా కేంద్రాల్లో ఏడాదిపైగా ఆడిన చిత్రంగా భారతదేశం మొత్తమ్మీద మరో రికార్డు స్వంతం చేసుకుంది. సినిమా తమిళ డబ్బింగ్ వెర్షన్ ఘనవిజయం సాధించి మదురైలో 40వారాల పాటు ప్రదర్శితమైంది. హిందీ అనువాద వెర్షన్ కూడా రజతోత్సవం జరుపుకుంది.[2] వాణిజ్యపరంగానూ భారతీయ సినీ చరిత్రలోనే చెప్పుకోవాల్సిన విజయం సాధిచింది లవకుశ. పత్రికలలో కలెక్షన్లు ప్రకటించిన తొలి దక్షిణాది చిత్రంగా చరిత్రకెక్కి వందరోజులకు రూ. 25 లక్షలు పోగుచేసి, 365 రోజులకు కోటి రూపాయలను నాటి 25 పైసలు, రూపాయి టిక్కెట్లపై వసూలు చేసింది. ఆనాడు ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర జనాభా 3 కోట్లు మాత్రమే, పైగా ఈ సినిమా ప్రదర్శితమైన వంద కేంద్రాల్లోనూ కలుపుకుంటే 60 లక్షల లోపు జనాభానే ఉండేది అయితే ఈ సినిమాను నూరు కేంద్రాలలో 1.98 కోట్ల మంది ప్రజలు ఆదరించినట్లు ఆనాటి పత్రికా ప్రకటనలు చెబుతున్నాయి. అంటే ప్రతి కేంద్రంలోనూ ఆయా కేంద్రాల జనాభా కంటే నాలుగు రెట్లు టిక్కెట్లు అమ్ముడై అప్పటికీ ఇప్పటికీ కనివినీ ఎరుగని చరిత్రను సొంతం చేసుకుందీ చిత్రం. ఉదాహరణకు 1-1-1964 తేదీన వరంగల్‌ రాజరాజేశ్వరి థియేటర్‌ విడుదల చేసిన పత్రికా ప్రకటన ప్రకారం ఆ ఊరిలో ఆ చిత్రాన్ని 4,34,800 మంది చూశారు. ఆ నాటి వరంగల్‌ జనాభా ఒక లక్ష మాత్రమే. అంటే సినిమాను ఒక్కొక్కరు అన్నిమార్లు చూశారు.[2]