పప్పూరు రామాచార్యులు
నరసింహాచార్యులు, కొండమ్మ దంపతులకు 1896 నవంబర్ 8వ తేదీనఅనంతపురంలో పప్పూరు రామాచార్యులు జన్మించాడు. శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయానికి చెందిన బ్రాహ్మణ కుటుంబీకుడు. ఇతని పూర్వీకులు పప్పూరు నుండి అనంతపురానికి వచ్చి స్థిరపడినవారు కాబట్టి ఇతని కుటుంబాన్ని పప్పూరువారని అనటం ఆనవాయితీ అయింది. ఇతని తండ్రి నరసింహాచార్యులు పేరు మోసిన పౌరాణికుడు. హరికథలు చెప్పడంలో సిద్ధహస్తుడు. అతడి పురాణప్రసంగాలలో హాస్యధోరణి అధికం. ఆ లక్షణాలే కుమారునిలో కూడా పొడచూపాయి. పప్పూరు రామాచార్యులు తండ్రివద్దే సంస్కృతాంధ్రాలు నేర్చుకున్నాడు. ప్రాథమిక విద్య అనంతపురం మునిసిపల్ హైస్కూలులో సాగింది. రాజమండ్రిలో అతని బావ కుంటిమద్ది రంగాచార్యుల వద్ద చేరి స్కూలు ఫైనల్ పాసయ్యాడు.[2] రాజమండ్రి పాఠశాలలో వడ్డాది సుబ్బారాయుడు ఇతనికి ఆంధ్రభాషను బోధించే గురువు. అక్కడే కందుకూరి వీరేశలింగంతో పరిచయం ఏర్పడింది. 1914-16లో మద్రాసులోని పచ్చయప్ప కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ పూర్తిచేశాడు. ఆ సమయంలోనే రాజకీయాలంటే మక్కువ ఏర్పడింది. 1917లో అనంతపురం లోని దత్తమండల కళాశాలలో బి.ఏ.చేరాడు. రామాచార్యులు 1917-1918లలో బి.ఏ. చదువుకుంటున్న సమయంలో సహాధ్యాయి కర్నమడకల గోపాలకృష్ణమాచార్యులతో కలిసి పదిహేను రోజులకొకసారి ‘వదరుబోతు’ పేరున వ్యాసాలను ప్రచురించి కరపత్రాలుగా పంచేవాడు. అప్పటి సమకాలీన సమాజ పరిస్థితులు, సాంఘిక దురాచారాల ఖండన, జాతీయోద్యమం మొదలైన అంశాలపై హాస్య, వ్యంగ్యాత్మక ధోరణిలో, సులభమైన భాషాశైలిలో రెండు సంవత్సరాల పాటు యాభైకి పైగా వ్యాసాలను వెలువరించారు. వీటిలో ఒక వ్యాసం మాత్రం రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణశర్మ వ్రాశాడు. వీటిని అనాటి అనంతపురంలోని స్వామి విలాస ప్రెస్సు లో ముద్రించారు. ఆంగ్ల సాహిత్యంలో టాట్లర్ పేరుతో వ్యాసాలు రాసిన స్టీలు ప్రేరణతో వీరు ఈ వ్యాసాలు రాశారు[3]. యాబై వ్యాసాలలో ఇరవై రెండు వ్యాసాలను వ్యాసపాఠకుడైన హిందూపురానికి చెందిన పక్కా గురురాయాచార్యుల నుండి సేకరించి, 1932న పుస్తకరూపంలో ముద్రించారు. ఈ పుస్తకానికి రాళ్ళపల్లి అనంతకృష్ణశర్మ ముందుమాట రాశాడు. 1920లో బి.ఏ. పూర్తికాగానే కలెక్టర్ ఆఫీసులో చిన్న ఉద్యోగంలో చేరాడు.
కూరేశులు
కూరేశుడు లేదా కూరేశులు విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంత ప్రవర్తకుల్లో ప్రముఖులుగా పేరొందిన రామానుజుల శిష్యులలో సర్వప్రథములు. వీరు కంచి సమీపంలోని కూర అనే గ్రామంలో క్రీ.శ.1008 సంవత్సరంలో పుష్యమాసం హస్తా నక్షత్రంలో అనంతభట్టార్యులకు కుమారులుగా అవతరించారు. అనంతభట్టాచార్యులు కూర గ్రామాధిపతి, గొప్ప సంపన్నులు. కూరేశులు బాల్యదశలోనే తన ప్రతిభా విశేషాన్ని వ్యక్తం చేసి కాలక్రమేణా పెద్దవాడై, సకల విద్యలను అనతికాలంలోనే అభ్యసించారు. వ్యాకరణ శాస్త్రంలో వీరికి గల విశేష పాండిత్యం వల్ల 'నడయాడుమ్ పతంజలి' (నడిచే పతంజలి) అనే బిరుదు వచ్చింది. తండ్రి తదనంతరం కూర గ్రామాధిపత్యాన్ని చక్కగా నిర్వహిస్తున్న ఆయన ఆండాళ్ అనే బ్రాహ్మణ కన్యను వివాహం చేసుకున్నారు. కూరేశులకు క్రమంగా ఇహలోక సుఖాలపై వైరాగ్యం ఎక్కువై అపారమైన ఐశ్వర్యాన్ని, అధికారాన్ని తృణప్రాయంగా త్యజించి, సతీమణితో కలసి శ్రీరంగాన్ని చేరి, అక్కడ శ్రీరామానుజాచార్యులను ఆశ్రయించి వారి అంతరంగ శిష్యులైనారు.