రామాయణము
రామాయణము భారతీయ వాఙ్మయములో ఆదికావ్యముగాను, దానిని సంస్కృతము లో రచించిన వాల్మీకి మహాముని ఆదికవిగాను సుప్రసిధ్ధము. సాహిత్య చరిత్ర (History of Epic Literature) పక్రారం రామాయణ కావ్యము వేద కాలం తర్వాత, అనగా సుమారు 15000 AC లో దేవనాగరి భాష అనబడిన సంస్కృతం భాషలో రచించబడినది [1][2]. రామాయణం కావ్యంలోని కథ త్రేతాయుగం కాలంలో జరిగినట్లు వాల్మీకి పేర్కొన్నారు. భారతదేశం లోని అన్ని భాషల యందు, అన్ని ప్రాంతములందు ఈ కావ్యము ఎంతో ఆదరణీయము, పూజనీయము. ఇండొనీషియా, థాయిలాండ్, కంబోడియా, మలేషియా, వియత్నాం, లావోస్ దేశాలలో కూడా రామాయణ గాథ ప్రచారంలో ఉంది. ఇండోనీషియా లోని బాలి దీవిలో రామాయణము నృత్య నాటకము బాగా ప్రసిద్ధము. .
సత్యవ్రత శాస్త్రి‌
సత్యవ్రత శాస్త్రి సంస్కృత భాషలో అనేక ముఖ్యమైన కవితా సేవలను అందించారు. ఆయన రామాయణ గంథాన్ని థాయ్ నుండి సంస్కృతం నకు ముఖ్యమైన కూర్పును రూపొందించారు. ఉదా: శ్రీ రామ కీర్తి మహా కావ్యం, రాజు యొక్క అభ్యర్థన మేరకు ఈ రచన చేసారు. ఇందులో యువరాణి ముందుమాటను వ్రాసారు. ఆయన ప్రస్తుత పరిశోధనా ప్రాజెక్టులు థాయ్‌లాండ్ లోని హిందూ దేవాలయాలు మరియు సంస్కృత శిలాశాసనాలు. 
కాళిదాసు అధ్యయనం, యోగవాశిష్టం యొక్క విమర్శనాత్మక ప్రచురణ, దక్షిణ ఆసియా సంస్కృత పదజాలం, మరియు దక్షిణ ఆసియాలోని రామ కథ.