ఋతువు (భారతీయ కాలం)
సంవత్సరమునకు ఆరు ఋతువులు: అవి
ఋగ్వేదకాలం స్త్రీలు
ఆకాలమున వివాహము నాల్గు విధములుగా నుండెను. స్త్రీ పురుషులకు పరస్పరము అంగీకారముండి వివాహము జరుపుట. బలవంతముగా నెత్తుకుపోయి వివాహమాడుట. ఇది రాక్షసము. విముదుడనువాడు పురుమిత్ర దుహితనిట్లు వివాహమాడెను. కుమార్తెను ఋషికిచ్చి వివాహముచేయుట. ఇది ఆర్షము. ఋగ్వేదకాలమున యౌవ్వొనవతియగు కన్య భర్తను వరించు అధికారము కలిగియుండెను. వధూవరులు సమాన గోత్రమువారు కాకూడదు. వివాహమంతయు నాల్గుదినములు వేదమంత్రములతో జేయుచుండెను. కంకన బంధన సమయమున వరుడు వధువుతో బలికిన మంత్రము లిచిట విడువదగినవి కావు. నాతో మద్గృహమునకు రాము. గృహాధికారము వహించుము. మొదట సోముడు నిన్ను జేపట్టెను. తరువాత గంధర్వుడును, పిదప నగ్నియు హ్జేపట్టిరి. మానవుడగు నేను నాల్గవవడను. బాలయమున కన్యల అభివృద్ధి సోమదేవున అనుగ్రహము కలుగునట్లు నమ్మకము. గంధర్వుడు సర్వాంగసౌష్ఠముకు కారకుడు. తేజోవంతుడగు అగ్ని దేవుడు కన్యల రజోదర్సమునకు కారకుడు. ఇట్టియువతి ఈమూడవస్థలు దాటిన తరువాత బురుషుని జేపట్టు నాచార ముండెను. వివాహమయిన ప్రథమ దినానంతరము రథారూఢురాలై వధూవరులు వారి గృహమునకు బోయి కన్యపుట్టినింటినుండి తెచ్చిన యగ్నిహోత్రమున ప్రధానహొమము చేసి మరల వివాహకర్మ నడపించుచుండిరి. తరువాత మూడుదినములు వరుడు బ్రహ్మ చర్యవ్రత మవలంబించి నాల్గవదినము శోషహోమము చేయుచుండెను. నాటిరాత్రి గర్భాదానమహోత్సవముతో వివాహకర్మ పూర్తియయ్యెను.