నెయ్యి
మానవుడు సంచారజీవనం వదలి, స్దిరనివాసం ఏర్పరచుకొని వ్యవసాయం చేయ్యడం మొదలుపెట్టుటకు మునుపే పశువులను మచ్చిక చేసుకొని పాల వుత్పత్తి, మరియు ఇతర వ్యవసాయ పనులకు వినియోగించుకోవటం ప్రారంభించాడు. పాల నుండి వెన్న, మీగడ, నెయ్యి తయారుచేయటం నేర్చుకున్నాడు. విదేశాలలో వెన్ననే ఎక్కువగా ఆహారంగా వాడెదరు. విదేశాలలో నెయ్యిని క్లారిఫైడ్‌ బట్టరు అంటారు. తూర్పు దక్షిణ ఆసియా దేశాలు (ఇండియా, పాకిస్దాన్, బంగ్లా, ఛైనా తదితర దేశాలు) వెన్ననుండి నెయ్యిని తయారుచేసి ఉపయోగించడం ఎక్కువ. భారతదేశంలో వేదకాలం నాటికె నెయ్యిని వాడటం మొదలైనది. యజ్ఞాలలో హోమగుండంలో అగ్నిని ప్రజ్వలింప చేయుటకు నెయ్యిని వాడెదరు. ఆయుర్వేదంలో నెయ్యిని ప్రశస్తమైన స్వాత్తిక ఆహారంగా పెర్కొన్నారు. నెయ్యిని ఆవు, గేదె, మేక పాల వెన్ననుండి తయారుచేయుదురు. విదేశాలలో ఆవు పాల వెన్ననుండి ఎక్కువగా నెయ్యిని చేయుదురు. భారతదేశంలో ఆవు మరియు గేదె పాల వెన్ననుండి నెయ్యిని చేయుదురు. గేదె నెయ్యి కన్న ఆవు నెయ్యిని శ్రేష్టమైనదిగా ఆయుర్వేదంలో పెర్కొన్నారు. నెయ్యి జ్ఞాపకశక్తిని, జీర్ణశక్తిని పెంచుతుందని, మరియు రోగ నిరోధక శక్తిని పెంచుతుందని భావిస్తారు. నెయ్యి మెదడు, నాడీ వ్యవస్థను చురుకుగా వుండునట్లు చేయునని ఆయుర్వీదంలో చెప్పారు.
బ్రాందీ
మొదట వైను సంరక్షణ పద్ధతిగా స్వేదనాన్ని ఉపయోగించేవారు, వ్యాపారులు వైన్‌ను రవాణా చేయడానికి ఇది సులభమైన మార్గంగా ఉపయోగపడింది. పరిమాణాన్నిబట్టి అంచనావేసే పన్నును తగ్గించేందుకు వైన్‌ను మొదట స్వేదనం చేసేవారనే భావన కూడా ఉంది. బ్రాందీకి నీటిని జోడించడం మరియు వినియోగానికి కొంతసేపు ముందు స్వేదనం ద్వారా తిరిగి నీటిని తీసివేయడం దీని ఉద్దేశం. చెక్క పీపాల్లో నిల్వ చేసిన తరువాత వచ్చే ఉత్పత్తికి అసలు స్వేదన మద్యం కంటే మెరుగ్గా ఉంటుందని గుర్తించబడింది.[2] నీటిని తొలగించడంతోపాటు, స్వేదన ప్రక్రియ అనేక సుగంధ పదార్థాలు ఏర్పడటం మరియు శిథిలమవడానికి దారితీస్తుంది, సిద్ధాంతపరంగా స్వేదద్రవం యొక్క సమ్మేళనం దాని యొక్క మూలం నుంచి మారిపోతుంది. వర్ణద్రవ్యాలు, చక్కెరలు మరియు ఉప్పులు వంటి స్థిర పదార్థాలు బట్టీలో మిగిలివుంటాయి. దీని ఫలితంగా, స్వేదద్రవం యొక్క రుచి అసలు మూలం యొక్క రుచి కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది.