సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
వరల్డ్ వైడ్ వెబ్
చాలా వెబ్ పేజీలు తమ దగ్గరే హైపర్ లింక్లను సంభదిత పేజీలతో, ఇంకా డౌన్ లోడ్స్, సోర్స్ డాక్యుమెంట్స్, డేఫినిషన్స్ మరియు ఇతర వెబ్ రిసోర్స్ లతో కలిగిఉంటాయి. అటువంటి ఉపయోగపడే సేకరణ, సంబంధిత రిసోర్స్ లు, హైపర్ టెక్స్ట్ లింక్ లతో అంతర్గతముగా ముడిపడినవి, అనేదే వెబ్ సమాచారమును సూచించేది.నవంబరు 1990లో ఇంటర్నెట్ లో సృష్టించి లభ్యమయ్యేటట్టు చేసినదాన్ని టిం బెర్నెర్స్-లీ మొదటగా వరల్డ్ వైడ్ వెబ్ అని పిలిచారు, (దాని మూలమైన కామేల్ కేసు లో, దీనిని తర్వాత తొలగించారు ).[4]