నీరు (అణువు)
సాధారణ పీడన వద్ద మంచు కరిగే దశ 0°C (32°F, 273 K) మొదలవుతుంది, అయితే, ద్రవం యాంత్రికంగా అవరోధానికి గురికాకపోయినట్లయితే గడ్డకట్టకుండానే ఆ ఉష్ణోగ్రతకు తక్కువ స్థితిలోనే స్వచ్ఛమైన ద్రవరూపం జలం అతిశీతలం అవుతుంది. దాదాపుగా 231 K (−42°C) [13] వద్ద దాని సజాతీయ కేంద్రక స్థితికి కిందిదశలో అది ద్రవరూపంలోనే ఉంటుంది. సాధారణ షట్కోణ మంచు యొక్క కరిగే స్థితి, కొంచెం అధిక పీడనల వద్ద స్వల్పంగా తగ్గిపోతుంది, అయితే మంచు దాని బహురూపాలలోకి రూపాంతరం చెందుతున్నందువలన (పైన మంచు యొక్క స్పటిక స్థితి) చూడండి 209.9MPa (2,072atm), దాని కరిగే స్థితి అనేది పీడనతో గుర్తించదగినమేరకు పెరుగుతుంది, అంటే, 355K (82°C) వద్ద 2.216GPa (21,870atm) (మంచు VII[14] యొక్క మూడు రెట్ల స్థితికి చేరుతుంది).
జీవాణుపుంజం (బయోపాలిమర్)
అన్ని ఎంజైమ్‌లు ఒక నిర్దిష్ట పర్యావరణానికి పరిమితమై ఉంటాయి, ఈ పర్యావరణంలో వాటి కార్యకలాపం మరియు త్రికోణీయ నిర్మాణం ఒక నిర్దిష్ట ప్రయోజనం కోసం ప్రత్యేకించబడతాయి. మానవ ఎంజైమ్‌లు లేదా మానవ కణాల నుంచి వియుక్తపరచబడిన ఎంజైమ్‌లకు, 6–8 pH వద్ద, 0.15 మోలార్ అయాన్ బలం (0.9% NaCl వద్ద సాధారణ శారీరక సెలైన్ మాదిరిగా) మరియు 35–40 °C (సెంటీగ్రేడ్) ఉష్ణోగ్రత వద్ద ఉన్న నీటి ద్రావణాన్ని ఈ పర్యావరణంగా పరిగణించవచ్చు. ఈ కొలత్లో అతి తక్కువ మార్పు చోటుచేసుకున్నా ఎంజైమ్ పూర్తిగా క్రియాశూన్యమవుతుంది మరియు కొన్నిసార్లు తిరిగిపొందలేని విధంగా అది నాశనం కావొచ్చు. నీరు కాకుండా ఇతర ద్రావకాలు, ముఖ్యంగా కర్బన ద్రావకాలు అనేక ఎంజైమ్‌లకు ప్రాణాంతకంగా ఉంటాయి, అయితే, మరోవైపు, తీవ్రమైన పర్యావరణాల్లోనూ క్రియాశీలంగా ఉండే ఎంజైమ్‌లు ఉన్నాయి, ఉదాహరణకు వేడి నీటి బుగ్గలు లేదా ఉప్పునీటి పర్యావరణాల్లో మనుగడ సాధించే ఎంజైమ్‌లు కూడా ఉన్నాయి.