మెసొపొటేమియా నాగరికత
మెసొపొటేమియా (గ్రీకు నుండి తీసుకోబడిన దీనర్థం Μεσοποταμία "నదుల మధ్య [భూమి]", అరబిక్ లోبلاد الرافدينగా అన్వయించబడింది bilād al-rāfidayn )[1] స్థలవర్ణన లక్షణంతో తీసుకున్న ఈ పేరు టైగ్రిస్-యూఫ్రేట్స్ నదీవ్యవస్థ ప్రాంతం, దానితోపాటు ఆధునిక ఇరాక్కు అధికంగా అవసరమైన టైగ్రిస్ మరియు యూఫ్రేట్స్ నదులు,[2] అలానే ఈశాన్య సిరియా యొక్క కొన్ని ఖండాలు,[2] టర్కీ యొక్క కొన్ని దక్షిణతూర్పు ప్రాంతాలు, మరియు ఇరాన్ దక్షితూర్పు యొక్క ఖుజెస్థాన్ జిల్లా యొక్క కొన్ని ప్రాంతాలకు వర్తిస్తుంది.[3][4]
మెల్‌బోర్న్
యురోపియన్ నివాసకులు రాక పూర్వం, ఈ ప్రాంతం 31,000 నుంచి 40,000 సంవత్సరాల పాటు మూడు స్థానిక ప్రాంతీయ తెగల నుండి 20,000 లోపు ఉన్న వేటగాళ్లు-సంగ్రాహకులచే ఆక్రమించబడి ఉన్నది: ఆ తెగలు వురుండ్ జెరి, బూన్ వురుంగ్ మరియు వాతురోంగ్. ఈ ప్రాంతము కులిన్ దేశముతో సంబంధము ఉన్న వర్గం వారికి ఒక ముఖ్యమైన సమావేశ స్థలము, అదేవిధంగా ఆహారము మరియు నీటికి ముఖ్యమైన మూలము. 1803లో విక్టోరియాలో యూరోపియన్ స్థావరము ప్రస్తుతపు సోరేంటో సమీపంలోని, సుల్లివాన్ బే పైన ఏర్పడింది, కానీ వనరులు లేవని కనుగొనటంతో ఈ స్థావరము వదిలిపెట్టబడింది. ఇంకొక స్థావరం గురించి ప్రయత్నం ప్రారంభించటానికి 30 సంవత్సరములు పట్టింది. మే మరియు జూన్ 1835లో, ప్రస్తుతం మధ్య మరియు ఉత్తర మెల్బోర్న్ అయిన ఈ ప్రాంతమును జాన్ బాట్మాన్ కనిపెట్టాడు, ఈయన టాస్మానియన్ పోర్ట్ ఫిలిప్ అసోసియేషన్ లో ఒక ప్రముఖ సభ్యుడు. ఇతను ఎనిమిది మంది వురుండ్జెరి పెద్ద మనుషులతో కలిసి కొనుగోలు గురించి చర్చలు జరిపాడు. బాట్మాన్ యారా నది యొక్క ఉత్తర తీరం పైన ఒక స్థలాన్ని ఎంచుకుంటూ, "ఒక గ్రామానికి ఇది సరి అయిన స్థలము" అని ప్రకటించి టాస్మేనియా (అప్పట్లో వాన్ డిమెన్స్ ల్యాండ్ గా ప్రసిద్ధమైనది) లోని లంసేస్టన్ కు తిరిగి వచ్చాడు. ఆ సమయానికి ఆ అసోసియేషన్ నుండి ఒక వలస వర్గం కొత్త గ్రామాన్ని ఏర్పరచటానికి వచ్చింది, జాన్ పాస్కో ఫాక్నర్ చే నిర్వహించబడి ఆర్థిక సహకారం పొందిన వేరే వర్గం అతని ఓడ "ఎంటర్ ప్రైజ్"లో అప్పటికే అక్కడికి చేరుకొని (1835 ఆగస్టు 30 న) అదే స్థలంలో ఒక స్థావరాన్ని ఏర్పరుచుకుంది. చిట్టచివరకు ఆ రెండు వర్గములు ఆ స్థావరాన్ని పంచుకోవటానికి అంగీకరించాయి.