గోధుమ
గోధుమ గడ్డి రసంలో ప్రొటీన్లు, ఎంజైమ్స్‌, విటమిన్లు, మినరల్స్‌ ఉన్న కారణాన ఈ రసాన్ని సేవించిన వారికి శక్తిని చేకూరుస్తుంది. గోధుమ గడ్డిలో క్లోరోఫిల్‌ ఉండటం వలన బ్యాక్టీరియాను నివారించి శరీరానికి నూతనో త్తేజం కలిగిస్తుంది. గోధుమ గడ్డిని మనం ఇంట్లోనే పెంచు కుని దానినుండి రసం తీసుకోవచ్చును.గోధుమ లను ఓ గిన్నెలో 8 నుండి 10 గంటలవరకు నానబెట్టాలి. ప్రతి నాలుగు గంటలకూ నీ రు మార్చాలి.రెండు అం గుళాల రం ధ్రాలు గలిగిన ఓ ట్రేను తీసు కోవాలి. దానిలో మూడిం తలు మట్టిని వేయాలి. ఆ మట్టిపై నీటిని పోయాలి.గోధుమలను సమానంగా ఆ మట్టిలో వేయాలి. కిటీకీ సమీపాన గాలి తగిలేటట్లు మొక్కలకు పేపర్‌ టవల్‌ను ఉంచాలి. సరాసరి సూర్య రశ్మి పడకుండా తగు జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. రోజూ ఉ దయాన్నే నీరు పోయాలి. సాయంకాలం కొంచెం నీరు చిమ్మితే సరి పోతుంది. ఐదో రోజుకి మొక్కలు ఒక అంగు ళం ఎదుగు తాయి. ఇపðడు కొంచెం నీరు రోజుకు ఒక సారి పెడితే సరిపోతుంది. పదోరోజుకి గోధుమ గడ్డి 6, 7 అంగుళాల ఎత్తుకి పెరుగుతుది. ఈ సమయంలో గడ్డిని కోసి రసాన్ని తీసుకోవచ్చు. --------------------- భారతదేశంలోని వ్యవసాయ భూమిలో 14% విస్తీర్ణంలో గోధుమ సాగు చేయబడుతుంది. 70% గోధుమ, సాగునీటి ఆధారంగా పండిస్తున్నారు. పండించే ప్రాంతాలు-- సాధారణ గోధుమ గంగా సింధు నది మైదానాలలో, దురమ్ (డ్యురమ్) గోధుమ వాయువ్య భారతదేశంలో, భారత ద్వీపకల్పంలో (Peninsular India) ఎమర్ గోధుమలు కర్ణాటక, తమిళనాడు, మహారాష్ట్రలలో పండిస్తున్నారు. అధిక విస్తీర్ణం సాగులో వున్న రాష్ట్రాలు 1. ఉత్తరప్రదేశ్ 2. మధ్యప్రదేశ్ 3. పంజాబ్ 4. రాజస్తాన్ 5. బీహార్ 6. హర్యానా అధిక ఉత్పత్తి ఉన్న రాష్ట్రాలు 1. ఉత్తరప్రదేశ్ 2. పంజాబ్ 3. హర్యానా 4. బీహార్ అత్యధిక ఉత్పాదకత ఉన్న రాష్ట్రాలు 1. పంజాబ్ 2. పశ్చిమబెంగాల్ 3. రాజస్తాన్ 4. ఉత్తరప్రదేశ్ గోధుమ కావాలిసిన వాతావరణం, భూమి విత్తు సమయంలో కోత సమయంలో ఉష్ణోగ్రత 15 -20 సెం.గ్రే 25-28 సెం.గ్రే వర్షపాతం 50-100 సెం.మీ. పొడిగా (అనార్ధ్ర) భూమి: ఒండ్రుమట్టి, లోయ్ వృత్తికలు, సిల్టు నేలలు, బ్లాక్ చెర్నొజెమ్.
గూడూరు వెంకటాచలం
ఇతడు చదువు ముగించిన తరువాత కొంతకాలం ఇండియన్ అగ్రికల్చరల్ రీసర్ ఇన్‌స్టిట్యూట్(IARI)లో పనిచేశాడు. ఆ తర్వాత ఇతడు ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని కటక్ లో ఉన్న కేంద్ర వరి పరిశోధనా సంస్థలో రీసర్చ్ అసిస్టెంట్‌గా చేరాడు. రీసర్చ్ అసిస్టెంట్‌గా ఇతడు వరిధాన్యం వర్గీకరణపై పరిశోధించి పాట్నా విశ్వవిద్యాలయం నుండి 1943లో డాక్టరేట్ పట్టాసాధించాడు. వ్యవసాయ శాస్త్రంలో బీహారు, ఒరిస్సా రాష్ట్రాలనుండి ఇదే మొట్టమొదటి పి.హెచ్.డి కావడం విశేషం. వరిధాన్య శాస్త్రవేత్తగా ఇతడు అనేక రకాలైన వరివంగడాలను అభివృద్ధి చేశాడు. అవి ఒరిస్సా, కోస్తాంధ్ర, శ్రీలంక, కోన్ని ఆగ్నేయ ఆసియా దేశాలలో ముఖ్యమైన పంటలను పండిస్తున్నాయి. ఇతడు అభివృద్ధి చేసిన వరివంగడాలలో T-1145, T-141, T-1242, SR 26B రకాలు ముఖ్యమైనవి. 
వ్యవసాయ భూపునరుద్ధరణ మరియు విత్తనాభివృద్ధి డైరెక్టర్ కార్యాలయంలో ఇతడు అసిస్టెంట్ డైరెక్టరు హోదాలో 1967లో అటవీ భూములను పునరుద్ధరించి రెండు భారీ వ్యవసాయ క్షేత్రాలను అభివృద్ధి చేశాడు. ఇవి ఒరిస్సా రాష్ట్రానికి అవసరమైన వరి విత్తనాలలో 50 శాతాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తాయి. ఇతడు జపానికా, ఇండికా అనే సంకర వరి విత్తనాలను సృష్టించాడు. ఇతని నిర్విరామ కృషి ఫలితంగా ఇంకా అనేక సంకరజాతి వరివిత్తనాలను సృష్టించి ఒరిస్సా ప్రభుత్వం ద్వారా రైస్ ఇన్ ఒరిస్సా అనే మోనోగ్రాఫును ప్రచురించి అంతర్జాతీయ రైస్ కమీషన్‌కు సమర్పించాడు. రైతులకు 'రెండవ సాగు' అంటే తెలియని రోజులలో ఇతడు అనేక రకాలైన పంటలను రెండవ సాగు క్రింద ప్రవేశపెట్టి హీరాకుడ్ డ్యాం పరీవాహక ప్రాంతంలో రెండవ సాగు పంటను జనబాహుళ్యానికి తెచ్చాడు.