సుబ్రహ్మణ్య భారతి
భారతి చిన్నసామి సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్, లక్ష్మీ అమ్మాళ్ దంపతులకు సుబ్బయ్యగా 11 డిసెంబర్ 1882లో ఎట్టయపురం గ్రామంలో జన్మించారు. తిరునల్వేలిలోని ఎం.డి.టి. హిందూ కళాశాల అన్న స్థానిక ఉన్నత పాఠశాలలో విద్యాభ్యాసం చేశారు. అత్యంత యుక్త వయసు నుంచి సంగీతం అభ్యసించడం ప్రారంభించారు, పదకొండవ యేటనే కవితలల్లడం నేర్చారు. విద్యలకు అధిదేవత అయిన సరస్వతీ దేవి పేరిట "భారతి" అన్న బిరుదాన్ని ఆ సమయంలోనే ఆయన పొందారు. ఐదవ యేట తల్లిని, పదహారవ యేట తండ్రిని భారతి కోల్పోయారు. పద్నాలుగేళ్ళ వయసులో ఏడేళ్ళ వయసున్న చెల్లమ్మతో వివాహమైంది. ఆయన తండ్రి ఆయన ఆంగ్ల విద్య అభ్యసించి, గణితంలో ప్రతిభ కనపరిచి, ఇంజనీర్ కావాలని ఆశించారు.[2][3] విశేషమైన పట్టుదల, కృషితో ఆయన 32 భాషలు (29 భారతీయ భాషలు, 3 విదేశీ భాషలు) నేర్చుకున్నారు. వారణాసిలో నివసించినప్పుడు, భారతీయ తాత్త్వికత, జాతీయతల గురించి లోతుగా తెలుసుకున్నారు. ఇది ఆయన దృక్పథాన్ని విస్తృతం చేసింది, ఆయన సంస్కృతం, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలను నేర్చుకున్నారు. దీనితో పాటుగా ఆయన కట్టుబొట్టు మార్చుకున్నారు. తలపాగా చుట్టుకుని, గడ్డం పెంచుకుని, కోటు చొక్కా, పంచె కట్టుకోవడం ప్రారంభించారు. ఉద్యోగానికి అర్హత పరీక్షలో ప్రవేశ స్థాయిలో ఉత్తీర్ణుడైనా,1901లో ఎట్టాయపురం తిరిగి వచ్చి, ఎట్టాయపురం రాజా వద్ద ఆస్థాన కవిగా రెండు, మూడు సంవత్సరాలు పనిచేశారు. 1904లో ఆగస్టు నుంచి నవంబరు వరకూ మదురైలో సేతుపతి హైస్కూల్లో ఉద్యోగం చేశారు.[3] ఈ కాలంలోనే బయటి ప్రపంచం గురించి తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం ఎంత ఉందనేది అర్థం చేసుకుని పశ్చిమాన సాగుతున్న పాత్రికేయరంగ మార్పుల గురించి ఆసక్తి కనబరిచేవారు. భారతి 1904లో స్వదేశమిత్రన్ దిన పత్రికకు సహాయ సంపాదకునిగా చేరారు. డిసెంబరు 1905లో ఆయన కాశీలో జరిగిన అఖిల భారత కాంగ్రెస్ సమావేశాలకు హాజరయ్యారు. స్వగ్రామానికి తిరిగివచ్చేప్పుడు దారిలో స్వామి వివేకానందుని ఆధ్యాత్మిక వారసురాలైన సోదరి నివేదితను కలిశారు. ఆమె భారతి స్త్రీల స్థితి, స్త్రీ విముక్తి అవసరాన్ని గుర్తించేలా ప్రభావితం చేశారు. ఆయన శక్తి స్వరూపిణి, మగవారితో కలిసి కొత్త ప్రపంచాన్ని నిర్మించేందుకు సహకారాన్ని అందించే సరిజోడైన నూతన మహిళను భవిష్య కాలానికి దర్శించారు. అలానే నివేదిత తనకు భారతమాత స్వరూపాన్ని చూపించారని భారతి పేర్కొన్నారు. సోదరి నివేదితను తన గురువుగా భావిస్తూ, ఆమెను ప్రస్తుతిస్తూ కృతులు రచించారు. దాదాభాయ్ నౌరోజీ నేతృత్వంలో సాగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కలకత్తా సమావేశాలకు హాజరయ్యారు. ఈ సమావేశం స్వరాజ్యాన్ని కాంక్షించి, బ్రిటీష్ వస్తువుల బహిష్కరణ కోరింది.[3]
వైజర్సు బాలసుబ్రహ్మణ్యం
వైజర్సు బాలసుబ్రహ్మణ్యం సుప్రసిద్ధ కర్ణాటక సంగీతకారుడు.
ఆయన మే 4 1971న తూర్పుగోదావరి జిల్లా లోని కాకినాడలో జానకి, శేషగిరిరావు దంపతులకు జన్మించారు.ప్రాథమిక విద్య కాకినాడలోనూ, ఉన్నత విద్య తిరుపతిలోనూ సాగింది. ఆయన సంగీతంలో ఎం.ఎ., ఎం.ఫిల్ చేసారు. బాల్యంలో ఆయన తల్లిదండ్రులు భజనలకు హాజరయ్యేవారు. వారి తల్లికి సంగీతంపై మక్కువ ఎక్కువ. చిన్నప్పటి నుండి ఆయనకు వారి తల్లిదండ్రులద్వారా సంగీతంపై మక్కువ యేర్పడింది. తెలుగు భాష పరంగా కాకుండా సంగీత పరంగా వారి తల్లి దండ్రులద్వారా ప్రోత్సాహం ఉండేది. వారికి కాకినాడలో నివసించేవారు. పొద్దున్నే ఉదయం కాకినాడలో కృష్ణ మందిరానికి వెళ్ళేవారు. అచ్చట కొన్ని భజన పాటలు పాడేవారు. ఈయనకు గల సంగీతంపై ఉన్న ఆసక్తిని గమనించి ఆయనను అల్లం రాజు సోమేశ్వరం వద్దకు పంపించారు. ఆయన వద్ద సరళస్వరాలను నేర్చుకున్నారు. తరువాత బి.ఎ సంగీతం చేయడానికి తిరుపతి వెల్లారు. అచట పుదుక్కొట కృష్ణమూర్తి వద్ద సంగీతం నేర్చుకున్నారు. ఆయన ఎం.ఎ మ్యూజిక్ తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో చేయడానికి హైదరాబాదు వచ్చారు. ఎం.ఎ పూర్తి చేసిన తరువాత ఆయన తంపెల సూర్యనారాయణ గారి వద్ద సంగీత విద్యను అభ్యసించారు. ఆ తరువాత ఆకలి మల్లిఖార్జునశర్మ గారి వద్ద "లయ" పై శిక్షణ పొందారు. నేదునూరి కృష్ణమూర్తి సంగీతాన్ని ఎక్కువగా వినేవారు. దానివల్ల ఆయన సంగీత జ్ఞానాన్ని అభివృద్ధి చేసుకున్నారు. 1996లో జరిగిన తిరుపతి బ్రహ్మీత్సవాలలో తొలి కచేరీని శ్రీవారి చెంతనె చేసారు. ఆయన తొలి ఆల్బం "బ్రోవవమ్మా". ఆయనకు "బ్రోవవమ్మా", "జావళీ ఝరి" మంచి పీరును తీసుకొని వచ్చాయి. అనేక ఆల్బం లను రూపొందిన వీరు 100కు పైగా ప్రైవేటు ఆల్బం లను రూపొందించారు. ఆయన సంగీత త్రైమాసిక పత్రికకు సంపాదకునిగా బాధ్యతలు నిర్వర్తిస్తున్నారు. ఆయన "భైరవి సంగీత అకాడమీ" అనే సంస్థను స్థాపించి అనేక మందికి సంగీత జ్ఞానాన్ని నేర్పుతున్నారు. వీరు మద్రాసు, ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయాలనుండి డాక్టరేట్ అందుకున్నారు. 