కృత్రిమ ఉపగ్రహము
కృత్రిమ ఉపగ్రహం అనేది మానవ ప్రయత్నం చేత కక్ష్యలోకి ప్రవేశ పెట్టబడిన వస్తువు. మొట్టమొదటి కృత్రిమ ఉపగ్రహం, స్పుత్నిక్ 1 ను సోవియట్ యూనియన్ 1957 లో ప్రవేశ పెట్టింది. 2009 నాటికి వేలకొద్దీ ఉపగ్రహాలు వివిధ కక్ష్యలలోకి ప్రవేశ పెట్టబడ్డాయి. 40 దేశాలకు చెందిన ఉపగ్రహాలను పది దేశాలకు చెందిన ప్రయోగ సామర్థ్యాన్ని వినియోగించి ప్రయోగించారు. కొన్ని వందల ఉపగ్రహాలు ప్రస్తుతం పనిచేస్తూ వుండగా, ఆయుర్దాయం తీరిపోయిన వేలాది ఉప్రగ్రహాలు, ఉపగ్రహ శకలాలు భూకక్ష్యలో అంతరిక్ష శిధిలాలుగా ఉన్నాయి. కొన్ని అంతరిక్ష నౌకలు ఇతర గ్రహాల కక్ష్యల్లోకి ప్రవేశ పెట్టబడి, చంద్రుడు, శుక్రుడు (వీనస్), అంగారకుడు (మార్స్), బృహస్పతి (జూపిటర్), శని (సాటర్న్) లకు కృత్రిమ ఉపగ్రహాలుగా మారతాయి.
జర్మనీ
అంతరిక్ష ఇంజనీర్ వెర్న్హెర్ వోన్ బ్రున్ మొదటి అంతరిక్ష నౌకను అభివృద్ధి. ఆయన నాసాలో ప్రముఖమైన సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. ఇంకా సాటర్న్ వి అనే చంద్ర నౌక అభివృద్ధి చేయడం యు.ఎస్ అపోలో ప్రోగ్రాం సఫలంకావడానికి మార్గం సుగమం అయింది. విద్యుదయస్కాంత వికిరణ సమితిలో ఆధునిక టెలికమ్యూనికేషన్ అభివృద్ధికి హెయిన్రిచ్ రుడోల్ఫ్ హెర్ట్జ్ కృషి చాలా ముఖ్యమైనది. 1879లో లీప్జిగ్ విశ్వవిద్యాలయంలో మొదటి పరిశోధనాశాల నిర్మాణం ద్వారా మనస్తత్వశాస్త్రాన్ని స్వతంత్రమైన అనుభవ ఆధార శాస్త్రంగా స్థాపించటంతో విల్హేల్మ్ వున్ద్ట్ ఖ్యాతి గడించారు. ప్రకృతి శాస్త్రవేత్త, పరిశోధకుడు అయిన అలెగ్జాండర్ వోన్ హుమ్బోల్ద్ట్ కృషి జీవ భూగోళశాస్త్రానికి పునాది వంటిది.[80]