సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
సామాజిక శాస్త్రం
"సోషియాలజీ " అనే పదాన్ని 1780లో ఫ్రెంచ్ గ్రంథకర్త ఇమాన్యువల్ జోసెఫ్ సీయెస్ (1748–1836) ఒక ప్రచురితంకాని లిఖిత గ్రంథంలో ఉపయోగించాడు.[9] దీనిని తరువాత 1837లో ఆగస్టే కాంమ్టే (1798–1857) స్థిరపరిచాడు.[10] కాంప్టే దీనికి ముందు "సామాజిక భౌతికశాస్త్రం" అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడు, దీనిని తరువాత అనేక మంది అభినందించారు, ముఖ్యంగా బెల్జియానికి చెందిన గణాంకశాస్త్ర నిపుణుడు అడోల్ఫ్ క్వెటెలెట్ ఈ పదప్రయోగాన్ని సమర్థించాడు. అయితే కాంప్టే సామాజిక రంగాన్ని శాస్త్రీయంగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా చరిత్ర, మనస్తత్వ శాస్త్రం మరియు ఆర్థిక శాస్త్రాన్ని ఐక్యం చేసేందుకు ప్రయత్నించాడు. ఫ్రెంచ్ విప్లవం యొక్క వ్యాకులతపై ఆ వెంటనే అతను ఒక ప్రతిపాదన రాశాడు, సామాజిక అనారోగ్యాలను సామాజిక ప్రత్యక్షైకవాదంతో నయం చేయవచ్చనేది ఆయన ప్రతిపాదన సారాంశం, ఈ జ్ఞానాన్వేషణ పద్ధతిని అతను ది కోర్స్ ఇన్ పాజిటివ్ ఫిలాసఫీ [1830–1842] మరియు ఎ జనరల్ వ్యూ ఆఫ్ పాజిటివిజమ్ [1844]లో ప్రస్తావించాడు. మానవ అవగాహన గమనంలో ప్రతిపాదనాత్మక వేదాంత మరియు అధిభౌతిక దశల తరువాత వచ్చే 'ప్రత్యక్షైకవాద దశ' తుది శకానికి గుర్తుగా నిలిచిపోతుందని భావించాడు.[11] "ఫాదర్ ఆఫ్ సోషియాలజీ"గా కాంప్టే గుర్తించబడుతున్నప్పటికీ,[11] దీనిని ఎమిలే డుర్కీమ్ (1858–1917) అనే మరో ప్రత్యక్షైకవాద భావకుడు స్థిరపరిచాడు, ఇతను ఐరోపాలో తొలి విద్యా విభాగాన్ని స్థాపించడంతోపాటు, ప్రత్యక్షైకవాదాన్ని మరింత అభివృద్ధి పరిచాడు. ఆ తరువాత నుంచి, సామాజిక జ్ఞానాన్వేషణ పద్ధతులు, పరిశోధనా పద్ధతులు మరియు విచారణ ప్రణాళికలు గణనీయంగా విస్తరించబడటంతోపాటు, విపరిణామం చెందాయి.