సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
భారతదేశంలో సెక్యులరిజం
ప్రభుత్వం సెక్యులరిజం పేరుతో మైనారిటీలైన ముస్లింలు మరియు క్రైస్తవుల వోటు బ్యాంక్ రాజకీయాలు నడుపుతోందని విమర్శ. భారత దేశంలో 85% హిందువులన్నా భారత ప్రథానమంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ ముస్లింలు మాత్రమే భారతదేశ వనరులకు మొదటి హక్కుదారులు అనడంతో అనేక విమర్శలు తలెత్తాయి. రామ జన్మస్థానం అయిన బాబ్రీ మసీదుని కూల్చినందుకు ఒకటికి పదిసార్లు యావత్ భారత మీడియా హిందువులపై ఒంటికాలిపై లేస్తుంది కానీ ఒక్కరు కూడా అనేక సంఖ్యలో ముస్లింలు కూల్చిన హిందూ మందిరాలపై పెదవి విప్పరు. కాశ్మీరు నుండి ఏకంగా ఐదు లక్షల హిందువులని గెంటివేసినా ఇప్పిటికీ వారిని తిరిగి పంపే చర్యలు చేపట్టలేదు. భారత దేశంలో హిందువులకి మాత్రమే లౌకికతత్వంతో ఉండాలని మిగిలిన వారు ఇతర మతాలని ఎన్ని తిట్లు తిట్టినా పట్టించుకోని దుస్థితి. హిందూ మతాన్ని కించపరుస్తూ అనేక చిత్రాలకి విపరీతంగా ప్రచారం కల్పిస్తారు, అవార్డులు ఇస్తారు కానీ ఇతర మతాలపై కాస్త విమర్శ వచ్చినా అది నిషేధానికి గురౌతుంది. ఇందుకు ఉదాహరణ ది డావిన్సీ కోడ్ అనే చిత్రాన్ని క్రైస్తవులు నిషేధించడమే. హిందూ వ్యతిరేక రచనలు చేసిన వారికి అవార్డులు తామరతంపరగా వచ్చి పడతాయి. ఉదాహరణకి ద్రౌపది పై అత్యంత హేయమైన పుస్తకం రాసిన యార్లగడ్డ లక్ష్మీ ప్రసాద్ కి కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ వారు ఉత్తమ రచనగా అవార్డు ప్రకటించారు. ఈ పుస్తకంలో ఏకంగా వావి వరసలు కూడా మరచి వాక్యాలు రాసినప్పటికీ కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ వారికి ఇది అత్యుత్తమ రచనగా గోచరించడం తీవ్ర విమర్శలకు దారి తీసింది.