పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:
పొగాకు ధూమపానం
1980లలో శాస్త్రీయ ఆధారాలు పెరగడం వలన, పొగాకు సంస్థలు, సహకార ఉపేక్ష కారణమని ఆరోగ్యంపై ప్రతికూల ప్రభావాలు ఇంతకుముందు తెలియనివని లేదా బలమైన విశ్వసనీయత లోపించాయని ఆరోపించాయి. ఆరోగ్య అధికారులు కూడా 1998 వరకు ఈ వాదనల పక్షాన నిలిచారు, ఆ తరువాత వారు వ్యతిరేకమయ్యారు. నాలుగు అతిపెద్ద US పొగాకు సంస్థలు మరియు 46 రాష్ట్రాల ఆటార్నీ జనరల్ మధ్య ఒప్పందం టొబాకో మాస్టర్ సెటిల్మెంట్ అగ్రిమెంట్, కొన్ని రకాల పొగాకు ప్రకటనలను నియంత్రించింది మరియు ఆరోగ్య పరిహార చెల్లింపులను జరుపవలసి ఉంటుంది; తరువాత ఇది యునైటెడ్ స్టేట్స్ చరిత్రలోనే అతిపెద్ద పౌర ఒప్పందం అయింది.