వ్యవసాయం
ఖరీఫ్ పంట కాలం: జూన్ నెల నుంచి అక్టోబరు వరకు సాగయ్యే పంటలను ఖరీఫ్ పంటలు అంటారు. ఈ కాలంలో పండే ప్రధానమైన పంటలు వరి, జొన్నలు, మొక్క జొన్న, పత్తి,చెరకు, నువ్వులు, సోయాబీన్, వేరు శనగ. రబీ పంటకాలం: అక్టోబరు నుంచి మార్చి, ఏప్రిల్ వరకు సాగయ్యే పంటలు - గోధుమ, బార్లీ, మినుములు, ప్రొద్దు తిరుగుడు, ధనియాలు, ఆవాలు మొదలైనవి. జైద్ పంటకాలం: మార్చి నుంచి జూన్ వరకు సాగయ్యే పంటలు - పుచ్చకాయలు, దోస కాయలు, కూరగాయలు, మొదలైనవి.
నల్ల మిరియాలు
సుగంధ ద్రవ్యాలలో రారాజు మిరియం అందుకే దీన్ని క్వీన్ ఆఫ్ స్పిచెస్ అన్నారు. ఒకప్పుడు భారత దేశంలో అత్యధికంగా పండేవి. ప్రస్తుతం ఆస్థానాన్ని వియత్నాం స్వంతం చేసు కున్నది. ఆహారాల్లో రుచిని పెంచడానికి మిరియాలను వాడతారు. దీంతో ఆహారానికి మంచి రుచి వాసన వస్తుంది. అంతే కాదు మిరియాలను ముఖ్యంగా ఔషధంగా ఎక్కువగా వాడతారు. ఈ పద్ధతి మన దేశంలోనే ఎక్కువ. జలుబుకు, దగ్గుకు, గొంతు గర గరకు, ముక్కు దిబ్బడకు, అజీర్తికి ఇలా అనేక వ్యాధులకు మిరియాలను వాడతారు. ప్రస్తుతం మిరియాల వాడకంలో అమెరికన్లదే మొదటి స్థానం. మిరియాలను నూర్చే టప్పుడు వెలువడే పొట్టును ఒక సంచిలో వేసి దాన్ని ఒక దిండుగా వాడతారు. దాని వలన తలనొప్పి వంటి దీర్ఘ వ్యాధులు దూరం అవుతాయి. సాధారణంగా మిరియాలంటే నల్లటి మిరియాలే తెలుసు. కాని వాటిలో తెల్లనివి, ఆకుపచ్చనివి, ఎర్రనివి అరుదుగా గులాబి రంగువి కూడా వుంటాయి. మిరియాలకు పుట్టిల్లు మనదేశంలో మలబార్ ప్రాంతమైనా చాల ప్రాంతాలలో వీటిని పండిస్తున్నారు. పోషకాల విషయానికొస్తే చిట్టి మిరియాలలో పీచు పదార్థం, ఐరన్, మాంగనీసు, పొటాషియం, కాల్షియం, విటమిన్ సి ఎక్కువ పాళ్ళలో దొరుకు తాయి. అన్ని సుగంధ ద్రవ్యలకన్నా అత్యధిక విదేశీమారక ద్రవ్యాన్ని ఆర్జిస్తోంది. పలురకాల భూములు దీని సాగుకు అనుకూలమైనప్పటికీ 4.5-6.0 ఉదజని సూచికగల ఎర్ర లేటరైట్ నేలలు ఎక్కువ అనుకూలం. మిరియాలు తీగ జాతిపంట కనుక తీగలు పాకటానికి అనువుగా నిటారుగా పెరిగే చెట్లను పెంచుకోవాలి. సిల్వర్ ఓక్ అనే చెట్టు దీనికి సిరిపోతుంది. మిరియాల మొక్కలు నాటడానికి మూడేళ్లు ముందుగానే 2.5 - 3 మీటర్ల దూరంలో ఆధారపు చెట్లను నాటుకోవాలి. సాధారణంగా మిరియాల మొక్కల అడుగుభాగం నుంచి నేల బారున తీగలు పాకుతాయి. వీటిని రన్నర్ షూట్స్ అంటారు. ఫిబ్రవరి, మార్చి నెలల్లో నారుమడులు పోసుకొని మే - జూన్ నెలల్లో మొక్కలు నాటుకునేందుకు అనుకూలం. మొక్కలు మూడో సంవత్సరం నుంచి క్రమబద్ధమైన దిగుబడినిస్తాయి. మార్చి నెలలో గింజలు తయారవుతాయి. సాధారణంగా ఒకటి రెండు బెర్రీలు ఎర్రగా మారితే గుత్తులను కోయాలి. గుత్తులను చిన్న కుప్పలుగా పోసుకుని కాళ్ళతో తొక్కుతూ బెర్రీలను వేరు చేయాలి. బెర్రీలను పై చర్మం ముడతలుపడి నల్లగా తయ్యారయ్యే వరకు వారం రోజులదాకా ఎండలో వుంచాలి. ఒక హెక్టారుకు సుమారుగా 600 నుంచి 800 కిలోల ఎండు మిరియాల దిగుబడి వస్తుంది. ఈ పంటలో అధికంగా ఆశించే కుళ్ళు తెగులును నివారించడానికి కొన్ని చర్యలు తీసుకోవాలి. వర్షాకాలంలో నీరు నిలువకుండా చూడాలి.