బంగ్లాదేశ్
అవామీ లీగ్ నాయకులు భారతదేశంలో కొలకత్తా ఉంటూనే తూర్పు బెంగాల్‌లో ప్రభుత్వం రూపొందించారు. 1971 ఏప్రిల్ 17న అఙాతంలో ఏర్పాటైన ప్రభుత్వం మెహర్‌పూర్ వద్ద ప్రమాణ స్వీకారం చేసారు. తిజుద్దీన్ అహ్మద్ మొదటి ప్రధానిగా మరియు సయ్యద్ నజ్రుల్ ఇస్లాం తాతాకాలిక అధ్యక్షునిగా ప్రమాణస్వీకారం చేసారు. 9 సంవత్సరాల పోరాటం తరువాత బంగ్లాదేశ్ స్వతంత్ర పోరాటం ముగింపుకు వచ్చింది. ముల్కీ బహ్ని కాదర్ బహ్ని మరియు హెమయత్ బహ్ని నాయకత్వంలో సైన్యం బంగ్లాదేశ్ సైన్యంగా రూపొందింది. జనరల్ ఎం.ఎ.జి ఒస్మని ఆధ్వర్యంలో పాకిస్థాన్ సౌన్యం ఒకవైపు నిలిచింది. ముల్కీ బహ్ని సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఎదుర్కొంటూ గొరిల్లా పోరు సాగించింది. 1971 బంగ్లాదేశ్ మారణహోమంలో పాకిస్థాన్ సైన్యం మరియు మతపరమైన సహాయ సైన్యాలు బెంగాలీ పౌరులు, మేధావులు, యువకులు, విద్యార్థులు, రాజకీయ వాదులు, ఉద్యమకారులు మరియు మత సంబంధిత అల్పసంఖ్యాకులను లక్ష్యంగా చేసుకుని దాడులు సాగించారు. శీతాకాలంలో మైత్రో బహినిల్ బంగ్లాదేశ్ - ఇండియా అలైయ్డ్ సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఓడించారు. పాకిస్థాన్ లొంగిపోయిన తరువాత 1971 డిసెంబరు 16న స్వతంత్ర బంగ్లాదేశ్ అవతరించింది.
కాంగో గణతంత్ర రిపబ్లిక్
కాంగో బేసిన్లో కేంద్రీకృతమై డి.ఆర్.సి భూభాగంలో 90,000 సంవత్సరాల క్రితం సుమారు సెంట్రల్ ఆఫ్రికన్ దోపిడీదారుల చేత మొట్టమొదటిదిగా నివాసితప్రాంతంగా మారింది. 3,000 సంవత్సరాల క్రితం బంటు విస్తరణలో భాగంగా ఈ ప్రాంతానికి బంటు ప్రజలు వచ్చి చేరారు. పశ్చిమప్రాంతంలో కాంగో రాజ్యం 14 - 19 వ శతాబ్దాల్లో కాంగో నదీ ముఖద్వారం చుట్టూ పాలించింది. 16 వ మరియు 17 వ శతాబ్దాల నుండి 19 వ శతాబ్దం వరకు మధ్య, తూర్పు ప్రాంతాలలో లూబా, లుండా రాజ్యాలు పాలించాయి. 1870 వ దశాబ్ధంలో ఆఫ్రికా పెనుగులాట ప్రారంభించే ముందు కాంగో ముఖద్వారంలో యూరోపియన్ అన్వేషణ మొదలైంది. బెల్జియం రాజు రెండవ లియోపోల్డు నిధి సహాయంతో హెన్రీ మోర్టన్ స్టాన్లీ నేతృత్వంలో మొదటి అన్వేషణ జరిగింది. 1885 లో బెర్లిను కాన్ఫరెన్సులో కాంగో భూభాగంపై లియోపోల్డు అధికారికంగా హక్కులను సొంతం చేసుకుని తన వ్యక్తిగత ఆస్తిగా చేసుకుని ఈ ప్రాంతానికి కాంగో ఫ్రీ స్టేట్ అని పేరు పెట్టారు. ఫ్రీ స్టేట్ సమయంలో వలస సైనిక విభాగం " ఫోర్స్ పబ్లికు " స్థానిక ప్రజలతో రబ్బరును ఉత్పత్తి చేయించింది. 1885 నుండి 1908 వరకు కాంగో ప్రజలు మిలియన్లసంఖ్యలో వ్యాధులు, బలవంతపు శ్రమదోపిడీ ఫలితంగా మరణించారు. 1908 లో బెల్జియం ప్రారంభ విముఖత ఉన్నప్పటికీ అధికారికంగా ఫ్రీ స్టేటును స్వాధీనం చేసుకుని దీనిని బెల్జియన్ కాంగోగా మార్చింది.
1960 జూన్ 30 లో కాంగో రిపబ్లిక్ పేరుతో బెల్జియన్ కాంగో స్వాతంత్ర్యం పొందింది. కాంగో జాతీయవాద ప్యాట్రిస్ లుమెంబా మొట్టమొదటి ప్రధానమంత్రిగా ఎన్నికయ్యాడు. జోసెఫ్ కసా-వుబు మొదటి అధ్యక్షుడు అయ్యారు. భూభాగ పరిపాలనపై సంఘర్షణ చెలరేగింది. ఇది కాంగో సంక్షోభం అని పిలువబడింది. మోయిస్సోషోబ్, సౌత్ కసాయి నేతృత్వంలోని కటాంగా ప్రాంతాలు విడిపోవడానికి ప్రయత్నించాయి. సంక్షోభంలో సహాయం కోసం లుమెంబా సోవియట్ యూనియనుకు మారిన తరువాత యు.ఎస్ బెల్జియస్ జాగరూకతతో సెప్టెంబరున 5 కాసా - వుబు ద్వారా తొలగించి 1961 జనవరి 17 న బెల్జియన్ నేతృత్వంలోని కటాన్గీస్ దళాల సాయంతో లుమెంబాకు మరణశిక్ష అమలైంది. 1965 నవంబరు 25 న ఆర్మీ చీఫ్ ఆఫ్ స్టాఫ్ జోసెఫ్-డెసిరె మోబుటు (తర్వాత అతను స్వయంగా మొబూటు సేస్ సేకో పేరు మార్చారు) తిరుగుబాటు ద్వారా అధికారికంగా పదవీబాధ్యతలు చేపట్టాడు. 1971 లో అతను దేశం పేరును జైరేగా మార్చాడు. ప్రజా ఉద్యమం విప్లవంతో చట్టబద్ధమైన ఏకైక పార్టీ దేశంలో నియంతృత్వ పాలన కొనసాగింది. కమ్యూనిస్ట్ వ్యతిరేక వైఖరి కారణంగా మోబుటు ప్రభుత్వం ప్రచ్చన్న యుద్ధంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ నుండి గణనీయమైన మద్దతు పొందింది. 1990 ల ప్రారంభంలో మొబూటు ప్రభుత్వం బలహీనపడటం ప్రారంభించింది. తూర్పు ప్రాంతంలో అస్థిరత కారణంగా 1964 లో రువాండన్ జాతి నిర్మూలన హత్యలు సంభవించాయి. 1996 రువాండా పాట్రియాటిక్ నేతృత్వంలో బాన్మములేగే (కాంగోలస్ టుట్సి) ప్రజలు ముట్టడి చేయడానికి ఈ పరిస్థితులు దారి తీసాయి. మొదటి కాంగో యుద్ధాన్ని ప్రారంభంగా భావించబడింది.1997 మే 17 న మొబూటు మొరాకోకు పారిపోయాడు. దేశం పేరును " డెమోక్రాటిక్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ది కాంగో" గా మార్చిన తరువాత దక్షిణ కివూ ప్రావిన్సుకు చెందిన టుట్సీ దళాల నాయకుడైన లారెంట్-డిసిర కాబిలా అధ్యక్షుడయ్యాడు. అధ్యక్షుడు కబిలా, రువాండా, దేశంలోని టుట్సీల మధ్య ఉద్రిక్తతల కారణంగా 1998 నుండి 2003 వరకు రెండో కాంగో యుద్ధం జరగడానికి దారితీశాయి. అంతిమంగా తొమ్మిది ఆఫ్రికన్ దేశాలు, ఇరవై సాయుధ సమూహాలు యుద్ధంలో పాల్గొన్నాయి. దీని ఫలితంగా 54 లక్షల మంది ప్రజలు మరణించారు. ఈ రెండు యుద్ధాలు దేశాన్ని నాశనం చేసాయి. 2001 జనవరి 16 న అధ్యక్షుడు లారెంట్-డిసిరబుల్ కాబిలాను అతని అంగరక్షకులలో ఒకరు హతమార్చాడు. ఎనిమిది రోజుల తరువాత అతని కుమారుడు జోసెఫ్ అధ్యక్షుడిగా నియమితుడయ్యాడు.