సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత (క్రీ.పూ6000 - క్రీ.పూ.1750)[1] ప్రస్తుత భారత దేశం మరియు పాకిస్తాన్ లోగల గగ్గర్ హక్రా మరియు సింధు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో విలసిల్లిన అతి ప్రాచీన నాగరికత. ఇది ప్రాథమికంగా పాకిస్థాన్‌లో గల సింధ్ మరియు పంజాబ్ ప్రావిన్సులలో, పశ్చిమం వైపు బెలూచిస్తాన్ ప్రావిన్సు వైపుకు కేంద్రీకృతమైనట్లు తెలుస్తుంది. ఇంకా ఆఫ్ఘనిస్తాన్, తుర్కమేనిస్తాన్, ఇరాన్ దేశాలలో కూడా ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన శిథిలాలను వెలికి తీయడం జరిగింది. ఈ నాగరికతకు చెందిన హరప్పా నగరము మొదటగా వెలికి తీయుటచే ఇది సింధు లోయ హరప్పా నాగరికత అని పిలువబడుతున్నది. సింధు నాగరికత మెసొపొటేమియా మరియు ప్రాచీన ఈజిప్టు కంచు యుగాలకు సమకాలికమైన అతి ప్రాచీన నాగరికతల్లో ఒకటి. అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దశగా గుర్తించబడిన నాగరికతను హరప్పా నాగరికత</b>గా పేర్కొంటారు. ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన తవ్వకాలు 1920వ సంవత్సరం నుండి జరుగుతున్నా అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన వివరాలు మాత్రం 1999లోనే వెలువడ్డాయి.[2]
గౌతమాలా
సమీపకాలం వరకు ప్రీ క్లాసిక్ పీరియడ్‌ను నిర్మాణాత్మక కాలంగా గౌరవించారు. వ్యవసాయ దారులు గ్రామాలలోని గుడిసెలు మరియు స్థిరనివాసాలు ఏర్పరచుకున్నారని భావిస్తున్నారు.అయినప్పటికీ లాబ్లాంకా లోని ఆల్టర్, శాన్ మొరాకోస్ లభించిన క్రీ.పూ 1,000 కాలంనాటికి చెందిన స్మారకచిహ్నాలు,మరిఫ్లోర్స్ మరియు నరంజోలోని క్రీ.పూ. 801 నాటికి చెందిన ఉత్సవప్రదేశాలు, ఆరంభకాల మోన్యుమెంటల్ మాస్కులు మరియు మిరాడర్ బేసిన్ ప్రాంతంలోని నక్బె, క్సుల్నల్, ఎల్ టింటల్, వక్నా మరియు ఎల్ మిరాడర్ ప్రాంతాలలో లభించిన ఆధారాల కారణంగా ఆరంభకాల పరిశోధనలను సవాలు చేస్తున్నారు.
మెసొమెరికన్ నాగరికతకు చెందిన క్లాసిక్ పీరియడ్ మాయానాగరికత ఉన్నతస్థితికి చేరుకుంది. మాయానగరికత పెటెన్ ప్రాంతంలో అధికంగా కేంద్రీరించినప్పటికీ దేశంలో పలుప్రాంతాలకు విస్తరించింది. ఈ సమయంలో నగరాలు, స్వతంత్ర నగరరాజ్యాలు ఏర్పడి ఇతర మెసొమెరికన్ నాగరికతతో సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి.
క్రీ.శ 900 లలో క్లాసిక్ మాయా నాగరికత పతనమయ్యేవరకు ఇది కొనసాగింది. 
మద్యదిగువ ప్రాంత వాసులు మాయానాగరికతను విడిచిపెట్టడం మరియు కరువు కారణంగా మాయానాగరికతకు చెందిన ప్రజలు మరణించించడం వంటి సంఘటనలు సంభవించాయి. పతనానికి కారణాలను చర్చనీయంగా మార్చినప్పటికీ లేక్‌బెడ్స్, పురాతన పోలెన్ మరియు ఇతర ఆధారాలు మాత్రం కరువు సంభవించిన సంఘటనను బలపరుస్తున్నాయి. దీర్ఘకాలం కొనసాగిన వరుస కరువులు, అధిక జసంఖ్య మాయానాగరికత పతనానికి దారితీసాయని భావిస్తున్నారు. 16 వ శతాబ్దంలో కరువు కారణంగా ప్రబలిన హెమొరాజిక్ జ్వరం కారణంగా 80 - 90% స్త్యానిక ప్రజలు మరణించారు. 
క్లాసిక్ పీరియడ్ తరువాతి కాలంలో పెటెన్‌లో ఇత్జా, కొవొజ్, యలైన్ మరియు కెజచె రాజ్యాలు వెలసాయి. ఎగువభూములలో మాం, కిచె, కాక్విచీఎ, చజొమ, ట్జ్, ఉత్జిల్, పొక్వొంచి, క్యూ ఎక్విచి మరియు చొరిటి రాజ్యాలు వెలిసాయి. నగరాలు విభిన్న మాయానాకరికతా రూపాలను సంరక్షించాయి. అయిన క్లాసిక్ కాలంనాటి స్థాయికి చేరుకోలేక పోయాయి.
మాయానాగరికత ఇతర మెసొనెరికన్ నాగరికతలోని పలు అంశాలను కలుపుకుని సాంస్కృతిక సమ్మిశ్రిత రూపం సంతరించుకుంది. వ్రాతకళ, మాయా కేలండర్ మాయానాగరికతకు చెందినవి కానప్పటికీ మాయానగరికతకు చెందిన ప్రజలు వీటిని అభివృద్ధి చేసారు. మాయానాగరికతా చిహ్నాలు హండూరాస్, గౌతమాలా, ఉత్తర ఎల్ సల్వేడర్ నుండి మద్య మెక్సికో వరకు విస్తరించింది. మాయా కళలు మరియు నిర్మాణకళలో ఇతర నాగరికతల ప్రభావం కనుగొనబడింది. ఇది ప్రచ్ఛన్న యుద్ధాల కారణంగా కాక వాణిజ్య సంబంధాలు మరియు పరస్పర సాంస్కృతిక మార్పిడి చేసుకున్న కారణంగా సంభవించిందని పరిశీలకులు భావిస్తున్నారు.