మహీంద రాజపక్స
శ్రీలంకలోని దక్షిణ గ్రామీణ ప్రాంత జిల్లా హంబన్‌తోటలోని వీరకటియాలో రాజపక్స జన్మించారు.[4] ఆయన శ్రీలంకలో ఒక ప్రసిద్ధ రాజకీయ కుటుంబానికి చెందిన వ్యక్తి. ఆయన తండ్రి డి.ఎ. రాజపక్స ఒక ప్రముఖ రాజకీయ నాయకుడు, స్వాతంత్ర్యోద్యమ ఆందోళనకారుడు, పార్లమెంట్ సభ్యుడు, అంతేకాకుండా విజయనందా దహనాయకే ప్రభుత్వంలో కేంద్ర వ్యవసాయ మరియు భూముల శాఖ మంత్రిగా కూడా ఆయన పనిచేశారు. మహీంద రాజపక్స పెదనాన్న డి.ఎం. రాజపక్స 1930వ దశకంలో హంబన్‌తోట రాష్ట్ర కౌన్సిలర్‌గా పనిచేశారు, ఈ ప్రాంతంలో ప్రజల ద్వారా జీవితమంతా విజయవంతమైన వ్యక్తిగా నిలిచిన ఆయన వారు పండించే కురాక్కన్‌</i>ను (రాగి (పంట) ) సూచించే గోధుమరంగు శాలువాను ధరించడం మొదలుపెట్టారు. రాజపక్స ధరించే శాలువా అలవాటు కూడా ఆయన నుంచి స్వీకరించడం జరిగింది.[4]
కోలాచలం మల్లినాథసూరి
మల్లినాథ సూరి మెదక్ జిల్లా కొల్చారంలో జన్మించాడు. ఆయన క్రీ.శ 1350-1430 మధ్య కాలంలో జీవించాడు. చిన్నతనంలో మల్లినాథసూరికి చదువు అబ్బకపోవడంతో పశువులను కాసేవాడు. ఈ క్రమంలోనే అడవిలో ఓ యోగి పరిచయం కాగా, ఆ యోగి అవసాన దశలో ఉండగా, మల్లినాథసూరి ఆయనకు సపర్యలు చేశాడు. దీనితో ఆ యోగి మల్లినాథసూరికి మంత్రోపదేశం చేసి నాలుకపై బీజాక్షరాలు వ్రాశాడు. వెంటనే దుర్గామాత సాక్షాత్కారం పొందిన మల్లినాథ సూరి కాశీకి వెెళ్లి అక్కడ 19 శాస్త్రాల్లో ప్రావీణ్యం సాధించి మహాభాషా కర్తగా, విద్యాపండితుడిగా ఖ్యాతి పొందాడు.
మల్లినాథసూరిని వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తి అంటారు. ఆయన సంస్కృత భాష లో మహాకావ్యాలైన మేఘసందేశం, కుమారసంభవం, రఘువంశం( ఈ మూడూ కాళిదాస మహా కవి కృతులు), కిరాతార్జునీయం ( ఇది భారవి రచన). శిశుపాలవధ ( ఇది మాఘుని రచన ), హర్షనైషధం ( ఇది శ్రీహర్ష మహారాజ కృతి) లను తన వ్యాఖ్యానాలతో జనరంజకం చేశాడు. "న మూలం లిఖ్యతే/నానపేక్షిత ముచ్యతే"-మూలంలో లేనిది చెప్పను, అనవసరమైనదీ చెప్పను అంటూ ఆయన తన వ్యాఖ్య రచనా సరళి గురించి చెప్పుకున్న విషయాలు సుప్రఖ్యాతం.