వడ్డాది పాపయ్య
ప్రముఖ చిత్రకారుడు వడ్డాది పాపయ్య పవిత్ర నాగావళి నదీ తీరాన శ్రీకాకుళం పట్టణంలో రామమూర్తి, మహాలక్ష్మి దంపతులకు సెప్టెంబరు 10, 1921 న జన్మించారు. తండ్రి చిత్రకళా ఉపాధ్యాయుడు కావడంతో ఓనమాలు తండ్రి వద్దనే నేర్చి . తండ్రి బొమ్మలు గీచే పద్ధతిని చాలా శ్రద్ధతో పరిశీలించేవారు. క్షుణ్ణంగా అవగాహన చేసుకున్నారు. పట్టుదలతో సాధన చేశారు.రంగులు కలపడం, వాటిని ఉపయోగించే పద్ధతిని తండ్రి వద్దనే నేర్చుకున్నారు. తండ్రి బొమ్మలు వేస్తున్నంతసేపూ ఆయనకంటే దీక్షగా పరిశీలించుతూ కచ్చితమైన పెర్‌ఫెక్టివ్‌నెస్ జాడలను తెలుసుకొనేవారు. రంగులు కలపడం, బ్రష్ లు ఎప్పటి కప్పుడు శుభ్రం చేయడం వంటి పనులన్నీ వినయ విధేయలతో నెరవేరుస్తూ తండ్రి వద్ద శిష్యుడి పాత్రను అద్వితీయంగా నిర్వహించారు. ఐదు సంవత్సరాల పిన్న వయసులోనే తన ఇంటిలో ఉన్న రవివర్మ చిత్రం "కోదండ రామ"ను ప్రేరణగా తీసుకుని హనుమంతుని చిత్రాన్ని గీసారు. పాపయ్య చిన్న తనంలో తండ్రి భారత, భాగవతాలను వినిపిస్తుండేవారు. ఆ ప్రభావం వలన పాపయ్య ఆధునికత కంటే ప్రాచీనత మీద, ముఖ్యంగా భారతీయ శిల్ప, చిత్ర కళల మీద మక్కువ పెంచుకొన్నాడు.
రెండుజెళ్ళ సీత
ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ రాసిన బుడుగు పుస్తకంలో ఆయన బుడుగు పాత్రతో రెండు జెళ్ళ సీత అన్న పదాన్ని కాయిన్ చేశారు. అందంగా, కాస్త అమాయకంగా కనిపించే అమ్మాయిల్ని అబ్బాయిలు రెండు జెళ్ళ సీత అన్న పేరుతో పిలిచేవారు. దాంతో ఈ సినిమాకు రెండు జెళ్ళ సీత అన్న పేరుపెట్టారు. విశాఖపట్టణంలోని ఓ ఆటోడ్రైవర్ బాపు రమణల పేర్లు ఆటో వెనుక రాసుకున్నారు. అది యూనిట్లోని వారు చూసి, జంధ్యాలకు చెప్పడంతో ఆ ఆటోని రప్పించి హీరోయిన్ సీత సినిమాలో మొట్టమొదట ఆ ఆటోలోంచే దిగినట్టు చిత్రీకరించారు. బాపు-రమణల రెండు జెళ్ళ సీతేనని అన్నట్టు కవితాత్మకత ఈ షాట్ ద్వారా వ్యక్తపరిచారు. సినిమాలో కథాంశం వరకట్న దురాచారాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ అల్లుకున్నది. సినిమా క్లైమాక్సులో పురుషులలో పుణ్యపురుషులు వేరు అంటూ ఓ పాటను కూడా వరకట్నానికి వ్యతిరేకంగా చిత్రీకరించారు. "కృష్ణ, గోదావరుల్లో ప్రవహించేది నీరు కాదు.. కన్నీరు. కట్నం ఇచ్చుకోలేని కన్నెపిల్లల కన్నీరు" అంటూ జంధ్యాల రాసిన డైలాగ్ వరకట్నం ఎంతటి సాంఘిక దురాచారమో తెలుపుతుంది.[1]