నీరు (అణువు)
నీరు (H 2O) అనేది భూమి ఉపరితలంపై చాలా విస్తారంగా దొరికే, గ్రహంపై 70% ఆవరించి ఉన్న మూలకం. సహజంగా ఇది ద్రవ, ఘన మరియు వాయు రూపంలో లభిస్తుంది. ప్రామాణిక ఉష్ణోగ్రత మరియు ఒత్తిడి వద్ద ద్రవ మరియు వాయు స్థితుల మధ్య ఇది గతి శాస్త్ర సమతుల్యతలో ఉంటుంది. గది ఉష్ణోగ్రత వద్ద, ఇది లేత నీలి రంగులో, రుచిలేని, మరియు వాసన లేని దాదాపుగా రంగులేని ద్రవంలా ఉంటుంది. నీటిలో అనేక పదార్థాలు కరిగిపోతాయి మరియు ఇది సాధారణంగా సార్వజనీన ద్రావణిగా పిలువబడుతూ ఉంటుంది. ఈ కారణంగా, ప్రకృతిలోని మరియు ఉపయోగంలోని నీరు అరుదుగా మాత్రమే స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది మరియు దానిలోని కొన్ని గుణాలు స్వచ్ఛమైన పదార్థంతో పోలిస్తే స్వల్పంగా తేడాతో ఉండవచ్చు. అయితే, పూర్తిగా కాకున్నప్పటికీ నీటిలో కరిగిపోని, ముఖ్యమైన మిశ్రమ పదార్థాలు అనేకం ఉన్నాయి. మూడు సాధారణ పదార్థ స్థితి లన్నింటిలోనూ సహజంగా కనిపించే ఏకైక సాధారణ పదార్థం నీరు--ఇతర పదార్థాలకోసం రసాయనిక గుణాలు చూడండి. భూమిమీద జీవులకు నీరు అత్యవసరం.[3] సాధారణంగా మానవ శరీరంలో నీరు 55% నుంచి 78% శాతం దాకా ఉంటుంది.[4]
పర్యావరణ జలధర్మశాస్త్రం
"పర్యావరణ జలధర్మ శాస్త్రం"' (గ్రీకులో , "ఇకోస్" , అంటే "గృహము", " హైడోర్" , అంటే "నీరు", "-లాజియా" ) అంటే నీరు, పర్యావరణ వ్యవస్థల మధ్య గల పరస్పర చర్యలను అధ్యయనం చేసే శాస్త్రం. ఈ పరస్పర చర్యలు జల సముదాయాలైన నదులు, సరస్సుల మధ్యగానీ, లేదా భూమిపై ఉన్న అడవులు, ఎడారులు, భూమిపై నెలకొని ఉన్న ఇతర పర్యావరణ వ్యవస్థల నడుమగానీ జరుగుతాయి. బాష్పోత్సేకం, మొక్కలలో జల వినియోగం, నీటి లభ్యతకు అనుగుణంగా జీవులలో కలిగే మార్పులు, ప్రవాహాలపై, వాటి పని విధానాలపై వృక్ష సముదాయపు ప్రభావం, పర్యావరణ ప్రక్రియకు, జల పరిణామ చక్రానికి నడుమ జరిగే పునర్వ్యాప్తి వంటి విషయాలు పర్యావరణ జల ధర్మ శాస్త్రంలో పరిశోధనాంశాలుగా ఉంటాయి.