గౌతమ బుద్ధుడు
తర్వాత సిద్ధార్దుడు ధ్యానం, అనాపనసతి (ఉశ్చ్వాస, నిశ్వాసలు) ద్వారా మధ్యయ మార్గాన్ని కనిపెట్టాడు (ఐహిక సుఖాలను, కోరికలను త్యజించడం). ఈ సమయంలో సుజాత అనే పల్లె పడుచు తెచ్చే కొద్ది అన్నాన్ని, పాలను ఆహారంగా తీసుకునేవాడు. తర్వాత సిద్ధార్దుడు, బుద్ధ గయలో ఒక బోధి వృక్షం నీడలో పరమ సత్యం తెలుసుకొనుటకు భగవత్ ధ్యానం చేశాడు. కాని కౌండిన్యుడు మరియు అతని ఇతర శిష్యులు, సిద్ధార్దుడు జ్ఞాన సముపార్జన సాధనను విరమించినట్లుగా, క్రమశిక్షణా రహితుడుగా భావించారు. చివరకు, తన 35వ ఏట, 49 రోజుల ధ్యానం తర్వాత, సిద్ధార్దునకు జ్ఞానోదయమయ్యింది. కొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం సిద్ధార్దునకు బాధ్రపద మాసంలో జ్ఞానోదయమయ్యిందని, ఇంకొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం సిద్ధార్దునకు ఫాల్గుణమాసంలో జ్ఞానోదయమయ్యిందని చెప్తారు. అప్పటి నుండి గౌతమ సిద్ధార్దుడు, గౌతమ బుద్ధునిగా మారాడు. బౌద్ధ మతంలో ఇతనిని శాక్యముని బుద్ధుడని భావిస్తారు.
వివేకం
నార్స్ పురాణంలో, దేవుడు ఓడిన్ ముఖ్యంగా వివేకం కొరకు ప్రాముఖ్యత వహించాడు, బాధ మరియు తనను తాను త్యాగం చేసుకోవటంలోని అనేక కష్టాలు మరియు కఠిన పరీక్షల ద్వారా వివేకాన్ని పొందాడు. ఉదాహరణకు అతను తన కన్నును తీసుకొని మంచి విజ్ఞానం మరియు వివేకం యొక్క మార్గదర్శకుడుగా ఉన్న మిమిర్‌కు అందించాడు, బదులుగా బావి నుండి నీటిని అందిస్తాడు.
వేరొక ప్రముఖ లెక్క ప్రకారం, ఓడిన్ తొమ్మిది రాత్రులు తనని తాను యగ్‌డ్రాసిల్ నుండి వ్రేలాడేసుకున్నాడు, ఈ ప్రపంచ వృక్షం అన్ని ప్రాణుల నియమాలను సమష్టిగా చేస్తుంది, ఆకలి మరియు దప్పికలతో బాధపడి చివరకు శక్తివంతమైన మాయను ఉపయోగించటం కొరకు సంకేతాల యొక్క విజ్ఞానాన్ని పొందేవరకూ తనను తాను బల్లెంతో గాయపరుచుకుంటాడు. అతను రాక్షసుల నుండి కవిత్వపు మధువును పొందగలుగుతాడు, దేవుళ్ళు మరియు అట్లాంటి అనిత్యుల ప్రయోజనం కొరకు ఈ పానీయం పండితుడు లేదా కవిని ప్రసాదిస్తుంది.