గుండె
మానవుని గుండెలో నాలుగు గదులు ఉంటాయి. అవి: రెండు కర్ణికలు (Atria), రెండు జఠరికలు (Ventricles) . రెండు కర్ణికలు గుండె పూర్వభాగాన ఉంటాయి. రెండింటినీ వేరుచేస్తూ కర్ణికాంతర పటం ఉంటుంది. కర్ణికల గోడలు పలచగా ఉంటాయి. పిండదశలో ఈ విభాజకానికి ఫోరామెన్ ఒవాలిస్ అనే చిన్న రంధ్రం ఉంటుంది. శిశు జనన సమయంలో ఊపితితిత్తులు పనిచేయడం ప్రారంభించటం మొదలయిన తర్వాత ఈ రంధ్రం క్రమంగా మూసుకుపోయి ఫోసా ఒవాలిస్ అనే మచ్చ మిగులుతుంది. ఎడమ కర్ణిక కంటే కుడి కర్ణిక పెద్దగా ఉంటుంది. ఇది దేహంలోని వివిధ భాగాలనుంచి (ఊపిరితిత్తులు తప్ప) రెండు పూర్వమహాసిరలు, ఒక పరమహాసిర ద్వారా మలిన రక్తాన్ని గ్రహిస్తుంది.
డీఫైబ్రిలేషన్
తొలుత దీనిని క్లాడ్‌ బెక్‌ 1947లో మనిషి మీద ప్రయోగించారు. ఈయన కేస్‌ వెస్టర్న్‌ రిజర్వ్‌ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్‌ ఆఫ్‌ సర్జరీగా ఉండేవారు. బెక్‌ యొక్క సిద్ధాంతం ప్రకారం, గుండెల్లో వెంట్రిక్యులర్‌ ఫైబ్రిలేషన్‌ తరచుగా జరుగుతుంది, నిజానికి ఇది ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. ఆయన మాటల్లో "గుండెలు చాలా బాగున్నాయి" మరియు వీటిని రక్షించడానికి ఇది మంచి మార్గం. బెక్‌ ఈ ప్రక్రియ‌ను తొలుత 14 ఏళ్ల బాలుడి పై విజయవంతంగా ప్రయోగించారు. ఈ బాలుడికి అప్పటికే కాంజినిటల్‌ చాతి లోపం కారణంగా శస్త్రచికిత్స జరిగింది. ఈ బాలుడి చాతి ఆపరేషన్‌ కోసం తెరచి ఉంది, డీఫైబ్రిలేటర్‌ వచ్చే వరకూ దాదాపు 45 నిమనిషాల పాటు మాన్యువల్‌గా అతడికి కార్డియాక్‌ మసాజ్‌ చేశారు. బెక్‌ ఇంటర్నల్‌ ప్యాడిల్స్‌ను గుండెకు రెండు వైపులా ఉపయోగించారు. దీనితో పాటు ప్రొకైనమైడ్‌ అనే ఆంటిఅరైత్‌మియాన్‌ మందును ఇచ్చారు. దీని ద్వారా సైనస్‌ రిథమ్‌ను సాధారణ స్థాయికి తీసుకొచ్చారు.