పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:
భక్త సింగ్
1941 లో పర్వతప్రాంతంలో ప్రార్థనలో ఒక రాత్రి గడిపిన తరువాత నూతన నిబంధన సూత్రాలపై సమీకృత స్థానిక సమావేశాలు ప్రారంభించబడ్డాయి. 1941 లో మద్రాసులో లెవిటికాస్ 23 పై ఆధారపడిన అతని మొదటి "పవిత్ర కన్వొకేషన్"ను ఆయన నిర్వహించారు. దీని తరువాత, సమావేశాలు ప్రతి సంవత్సరం జరిగాయి దక్షిణాన మద్రాస్ మరియు హైదరాబాదులో, అహ్మదాబాద్ మరియు కాలింపాంగ్ల్లో ఉత్తర ప్రాంతంలో ఉన్నాయి.హైదరాబాదులో ఎప్పుడూ 25,000 మంది పాల్గొనేవారికి ఇది పెద్దది. వారు పెద్ద గుడారాలలో తింటారు, నిద్రపోతారు, మరియు తెల్లవారగా మొదలయ్యే సమావేశాలు, రాత్రి పూట ఆలస్యంగా ప్రార్థన, ప్రశంసలు మరియు బోధనల కోసం ఒక పెద్ద కంచె పండంలో కలుస్తారు. అతిథుల సంరక్షణ మరియు దాణాను స్వచ్ఛంద సేవకులు నిర్వహించారు. సమావేశాల కోసం ఖర్చులు స్వచ్ఛంద సమర్పణలు ఇవ్వబడ్డాయి; ఏ విజ్ఞప్తులు జారీ కాలేదు.