సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
జన సాహితితో మా విభేదాలు
రంగనాయకమ్మ కొంత కాలం "జన సాహితి" అనే సాంస్కృతిక సంస్థలో పనిచేశారు. సైధ్ధాంతిక విభేదాల వల్ల ఆ సంస్థ నుంచి బయటకి వచ్చేశారు. ఆ సంస్థ వారు తమది భూస్వామ్య సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక సంస్థ అని చెప్పుకున్నారు కానీ వారు వ్యక్తిగతంగా ఆచరించేది మాత్రం భూస్వామ్య సంస్కృతే. ఆ సంస్థ వారు ఒక వైపు భూస్వామ్య సంస్కృతిని విమర్శిస్తూనే మరో వైపు భూస్వామ్య సంస్కృతిలో భాగమైన కట్నం లాంటి ఆచారాలు పాటిస్తుంటారు. వీరు రంగనాయకమ్మకి తెలియకుండా ఆమె వ్యక్తిగత జీవితం గురించి కూడా చెడుగా మాట్లాడేవారు. రంగనాయకమ్మ తన మొదటి భర్తని విడిచిపెట్టి తన కంటే వయసులో పదేళ్ళు చిన్నవాడైన గాంధీతో సంప్రదాయ వివాహం లేకుండా కలిసి ఉండడం గురించి గుసగుసలాడుకునే వారు. రంగనాయకమ్మ భూస్వామ్య సంస్కృతికి వ్యతిరేకంగా వ్రాసిన రామాయణ విషవృక్షం పుస్తకాన్ని కూడా విమర్శించారు. ప్రగతివాద సాహిత్యమైన చలం సాహిత్యాన్ని కూడా విమర్శించేవారు. వీరు చలం సాహిత్యంలోని పాజిటివ్ అంశాలని చూడలేకపోయేవారు.