శ్రీ కృష్ణుడు
దేవకి గర్భం నుండి శ్రావణ శుద్ధ అష్టమి తిథి నాడు విష్ణువు శ్రీకృష్ణుడై రోహిణీ నక్షత్ర యుక్తమైనప్పుడు జన్మిస్తాడు. కృష్ణుడు జన్మించాక వసుదేవుడు కృష్ణుడిని పొత్తిళ్ళలో పెట్టుకొని, చెరసాల బయట నిద్ర పోతూ ఉన్న కావలి వాళ్ళను తప్పించుకొని, యమునా నది వైపు బయలు దేరుతాడు. యమునానది రెండుగా చీలి పోతుంది. నందనవనంలో తన స్నేహితుడైన నందుని ఇంటికి వెళ్ళి యశోద ప్రక్కన ఉన్న శిశువు ప్రదేశంలో శ్రీకృష్ణుడిని విడిచి ఆ శిశువును తీసుకొని తిరిగి చెరసాలకు వస్తాడు. చెరసాలకు చేరిన వెంటనే ఆ శిశువు ఏడుస్తుంది. కంసుడు ఆ శిశువును తీసుకొని చంపడానికి పైకి విసరగా ఆ శిశువు ఎనిమిది చేతులతో శంఖ చక్ర గదా శారంగాలతో ఆకాశం లోకి లేచి పోయి తాను యోగ మాయ నని కంసుడిని చంపేవాడు వేరే చోట పెరుగుతున్నాడని చెప్పి మాయం అవుతుంది. దేవకీవసుదేవులకు అష్టమ సంతానంగా కంసుని చెరలో జన్మించిన శ్రీకృష్ణుడు వ్రేపల్లె లోని యశోదాదేవి ఒడిని చేరి, అక్కడే పెరిగాడు.
బృందావని వుంది (పాట)
వెంటపడి వేధించే వేలమంది స్త్రీలున్నా…
ఇంటనుండి పూజించే ఇంతి ఉంటె చాలన్నా…
ఆ కిటుకు తెలిసేరా…
ఆ కిటుకు తెలిసేరా… శ్రీకృష్ణమూర్తి
రాధ గుండె దోచినాడు వేదాంతమూర్తి.ఈ పాటలో ప్రతి పదమూ ఓ అద్భుతమే. శ్రీకృష్ణుడి లీలామానుష తత్వాన్ని ఇంతకంటె గొప్ప పదాల్లో ఎవరు మాత్రం చెప్పగలరు. మహాభారతంలో గానీ, భాగవతంలో గానీ శ్రీకృష్ణుని గొప్పతనాన్ని తెలియజెప్పిన వాటిలో బృందావనం, యమునా నది, మధుర, కాళింది విశిష్టమైనవి. ఇక్కడ లోలోపల కనిపించే భావమూ ఉంది. ఇవన్నీ కృష్ణుణ్ని గొప్పతనాన్ని తెలియజేసిన ప్రదేశాలు. అలాంటి అంశాలు మనిషిలోనూ ఉన్నాయి. మనిషి గొప్పవాడు కావాలంటే అవన్నీ తెలుసుకోవాలి. ఇవన్నీ శ్రీకృష్ణమూర్తి కే తెలుస్తాయి. తెలియలేదంటే ఆ మహనీయుడు లేనట్టేగా. అన్నీ ఉన్నాయి కృష్ణుడొక్కడే లేడు. అందుకే మహాత్ముడు కాలేడు అని. ఇక్కడ ఇంకో పదాన్ని కూడా వాడారు. కలిలోన శిలయైన కళ్యాణమూర్తి అని. మహావిష్ణువు అంశల్లో పరిపూర్ణ వ్యక్తిత్వంగా భావించేది శ్రీకృష్ణావతారం. అందుకే వెంకటేశ్వరుణ్ణి పదకవితలతో అర్చించిన అన్నమయ్య సైతం… ఆ స్వామిని కృష్ణునిగా భావించిన సందర్భాలు అనేకం. అదే లాలిత్యం ఇక్కడా కనిపిస్తుంది. కలికాలంలో శిల రూపంలో మాత్రమే ఉన్నాడు ఆ నిత్యకళ్యాణ మూర్తి.