పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:
స్విట్జర్లాండ్
మధ్య పర్వతాల లోయల్లో నివసించే సంఘాలు ఏర్పాటు చేసుకున్న రాజ్యాల కూటమే ప్రాచీన స్విస్ సమాఖ్య. సారూప్య అవసరతలను (స్వేచ్ఛాయుత వాణిజ్యం) అనుకూలపరుస్తూ మరియు ముఖ్యమైన పర్వత వాణిజ్య రహదారుల్లో శాంతి నెలకొల్పడానికి ఈ సమాఖ్య ఎంతో కృషి చేసింది. దశాబ్దాల ముందు ఎన్నో ఒప్పందాలు ఆచరణలోకి వచ్చినప్పటికీ 1291 సంవత్సరంలో యూరి ఖండం, ష్విజ్ ఖండం మరియు నిడ్వాల్డెన్ మధ్య యుగ ప్రదేశాలు సమ్మతితో ఏర్పడిన సంయుక్త రాజశాసనం సమాఖ్య యొక్క వ్యవస్థాపక దస్తావేజుగా పరిగణింపబడుతుంది.[14][15]