ఆంధ్రప్రదేశ్ పంచాయితీ రాజ్ వ్యవస్థ
గ్రామస్థాయిలో అమల్లో ఉండే అతి ప్రాచీన పాలనా వ్యవస్థే పంచాయతీ. దీన్నే స్థానిక స్వపరిపాలనా సంస్థల వ్యవస్థ, పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థ అని కూడా అంటారు. గ్రామ రాజ్యం ద్వారా రామరాజ్యం ఏర్పాటు చేయాలని గాంధీజీ కలలు కన్నారు.ఆయన దృష్టిలో ప్రతి గ్రామపంచాయతీ ఒక చిన్న గణతంత్ర రాజ్యం. దేశాభివృద్ధికి మూలం గ్రామాభివృద్ధే. అందువల్ల గ్రామాభ్యుదయానికి గ్రామపంచాయతీల ఏర్పాటు, వాటికి విస్తృత అధికారాలు ఇవ్వడానికి రాజ్యాంగం ప్రాధాన్యం ఇచ్చింది. పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థలో గ్రామాల అభివృద్ధికి ఆ గ్రామ ప్రజలే పాటుపడటానికి వీలు కల్పించారు. ప్రాచీన కాలంలో పనిచేస్తున్న గ్రామపాలన వ్యవస్థ అప్పటి సాంఘిక పరిస్థితులకు అనుగుణంగా అయిదు ప్రధాన వృత్తుల ప్రతినిధులతో పనిచేసేది. అయితే ఇది ఎక్కువగా అణిచివేతకు గురయ్యేది. బ్రిటిష్ పాలనా ప్రారంభంలో అంతగా ఆదరణకు నోచుకోకపోయినప్పటికీ జనరల్ గవర్నర్ 'రిప్పన్' ప్రోత్సాహంతో స్థానిక స్వపరిపాలనా సంస్థలు పునరుజ్జీవనం పొందాయి. 1919, 1935 భారత ప్రభుత్వ చట్టాలు కొంతమేరకు వీటికి బలాన్ని చేకూర్చాయి. భారతదేశంలో మూడంచెల పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థను ప్రారంభించిన తొలి రాష్ట్రం రాజస్థాన్ కాగా, ఆంధ్రప్రదేశ్ రెండోది. 1959 నవంబరు 1న ఆంధ్రప్రదేశ్లోని రంగారెడ్డి జిల్లా షాద్నగర్లో ఈ వ్యవస్థను ప్రారంభించారు. 73వ రాజ్యాంగ సవరణకు అనుగుణంగా ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం 1994లో కొత్త పంచాయతీరాజ్ చట్టాన్ని చేసింది. ప్రస్తుత వ్యవస్థ దీనికి అనుగుణంగా ఉంది.కేంద్ర గ్రామీణాభివృద్ధి, పంచాయతీ రాజ్ మంత్రిత్వ శాఖ రాష్ట్రాల మంత్రిత్వ శాఖలతో దీనికి సంబంధించిన కార్యక్రమాలను చేపడుతుంది. ఏప్రిల్ 24ను పంచాయతీరాజ్ దినంగా పాటిస్తున్నారు. దాదాపు 30 లక్షల మంది ప్రజాప్రతినిధులతో నడుస్తున్న పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థ ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ. ప్రధానంగా మన గ్రామాలకు ఇది వెన్నెముకగా పనిచేస్తుంది. దేశవ్యాప్తంగా 537 జిల్లాపంచాయతీలు, 6097 మండల పంచాయతీలు, 2,34,676 గ్రామపంచాయతీలు పనిచేస్తున్నాయి. జిల్లా పంచాయతీ స్థాయిలో 11,825 మంది ప్రతినిధులు, మండల పంచాయతీ స్థాయిలో 1,10,070 మంది ప్రతినిధులు, గ్రామపంచాయతీ స్థాయిలో 20,73,715 మంది ప్రతినిధులు ఓటర్ల ద్వారా ఎన్నికయ్యారు.
శ్రీ కృష్ణ కమిటీ నివేదిక
వాయిస్3: రాష్ట్రపతి ఉత్తర్వుల తర్వాత ప్రస్తుతం రాష్ట్రంలో యూనివర్సిటీలు, ఉన్నత విద్యా సంస్థల విధానాలు రెండు విధాలుగా ఉన్నాయి.17 యూనివర్సిటీలలో రాష్ట్ర వ్యాప్తమైనవి. వాటిని స్టేట్ యూనివర్సిటీలు అంటున్నారు. వీటిల్లో అడ్మిషన్ల కోసం రాష్ట్రాన్ని మూడు ప్రాంతాలుగా విభజించారు. ఉస్మానియాలో తెలంగాణ వారికి, వెంకటేశ్వరలో రాయలసీమ, నెల్లూరు వారికి, ఆంధ్ర యూనివర్సిటీలో ఎనిమిది కోస్తా జిల్లాల వారికి ప్రవేశాలుంటాయి. తక్కిన వాటిలో 85 శాతం సీట్లు స్థానికులకు రిజర్వవుతాయి. 2008-09 లెక్కల ప్రకారం తెలంగాణలో ప్రభుత్వ కాలేజీలు 99, ఎయిడెడ్ కాలేజీలు 17, మొత్తం 116 ఉన్నాయి. హైదరాబాద్‌తో కలిపి ప్రభుత్వ కాలేజీలు 106, ఎయిడెడ్‌వి 53, మొత్తం 159 ఉన్నాయి. దీంతో పోల్చితే ఆంధ్రలో ప్రభుత్వానివి 80, ఎయిడెడ్‌ 101, మొత్తం 181, సీమలో ప్రభుత్వానికి 54, ఎయిడెడ్ 25, మొత్తం 79 ఉన్నాయి. అంటే......... యువకుల జనాభా విషయంలో ఆంధ్ర, తెలంగాణలు ఇంచుమించు ఒకే స్థాయిలో ఉన్నా కోస్తాలో ఎక్కువ కాలేజీలు ఉన్నాయి. ఇందుకు ఒక కారణం ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పాటు నాటికే ఆంధ్రలో ఎయిడెడ్ కాలేజీలు ఎక్కువగా ఉండటం. సాంకేతిక విద్య, వృత్తి విద్యతో పాటు... హైదరాబాద్‌, రంగారెడ్డి జిల్లాల్లో విద్యారంగం పరిస్థితిపైనా శ్రీకృష్ణ కమిటీ లోతుగా అధ్యయనం చేసింది.రాష్ట్రంలో వృత్తి విద్యా కళాశాలలు సంఖ్య 1996 నుంచి గణనీయంగా పెరిగింది. ఆ సంఖ్య 1996లో 37 కాగా, 2008-09 నాటికి 540 పెరిగింది. ఇది 1359 శాతం పెరుగుదల. ఫార్మసీ కాలేజీలు 4167 శాతం పెరిగి 6 నుంచి 256కు చేరాయి. ఎంబిఏ కాలేజీలు 775 శాతం పెరిగి 57 నుంచి 499కి పెరిగాయి. ఎంసిఎ కాలేజీలు 44 నుంచి 698 అయ్యాయి. ఇది 1486 శాతం పెరుగుదల. ప్రాంతాలవారీగా చూసినపుడు 2009-10లో ఇంజినీరింగ్ కాలేజీలు కోస్తాలో 233, రాయలసీమలో 87, హైదరాబాద్‌ను కలిపిన తెలంగాణలో 286, హైదరాబాద్-రంగారెడ్డిన తీసివేసిన తెలంగాణలో 134 ఉన్నాయి. ఫార్మసీ కాలేజీలు కోస్తాలో 93, సీమలో 27, హైదరాబాద్ కలిపిన తెలంగాణలో 159, హైదరాబాద్‌ను రంగారెడ్డిని తీసివేసిన తెలంగాణలో 92 ఉన్నాయి. ఇతర కోర్సులకు సంబంధించి కూడా ఇంచుమించు ఇటువంటి పరిస్థితే ఉంది.