సెక్యులరిజం
సెక్యులరిజం అనే పదాన్ని మొదటిసారిగా బ్రిటిషు రచయిత 'జార్జి హోలియోక్' 1846 లో ఉపయోగించాడు.[2] ఈ పదము క్రొత్తదైననూ, 'స్వతంత్ర ఆలోచన' గా మరియు సాధారణ వ్యాఖ్యగా చరిత్రలో కానవస్తుంది. ప్రత్యేకంగా, తొలి సెక్యులర్ భావాలు తత్వము మరియు మతమును విడిచేసి చూసే విధము, అవెర్రోజ్ (ఇబ్న్ రుష్ద్) తత్వములోను, అవెర్రోయిజం తాత్విక పాఠశాలలో కనబడుతుంది.[3][4] హోలియోక్ 'సెక్యులరిజం' అనే పదాన్ని సృష్టించి, మతమునుండి సమాజాన్ని వేరుచేసి, సమాజాభివృద్ధికొరకు తన సూచనలిచ్చాడు. దీనిలో మతాన్ని విమర్శించడము గాని, వ్యాఖ్యలు చేయడము గాని చేయలేదు. తనవాదనలో "సెక్యులరిజం, క్రైస్తవమతానికి వ్యతిరేకి కాదు, ఇదో స్వేచ్ఛాయుత ఆలోచన" అని అన్నాడు. ఇంకనూ "ఇది క్రైస్తవ మతాన్ని ప్రశ్నించదు, మతము యొక్క అస్థిత్వాన్ని, హేతువునూ ప్రశ్నించదు, సెక్యులరిజంలో వున్న జ్ఞానాన్ని ముందుపెడుతుంది మరియు ప్రోత్సహిస్తుంది" అన్నాడు. సామాజిక జీవితాలకు కావలసిన వనరులను చూపెడుతుంది, మరియు పలు మతాల వారికి సామాజిక స్థితిగతుల శాస్త్రాలను బోధిస్తుంది.[5]
భూస్వామ్య విధానం
కారల్ మార్క్స్ కూడా ఈ పదాన్ని రాజకీయ విశ్లేషణలో ఉపయోగించారు. 19వ శతాబ్దంలో, మార్క్స్ భూసామ్య విధానాన్ని పెట్టుబడిదారీ విధానం అనివార్యంగా ఆవిర్బవించడానికి ముందు వచ్చే ఆర్థిక స్థితిగా వర్ణించాడు. మార్క్స్ దృష్టిలో, పాలక వర్గం (కులీనవర్గం) శక్తి, వ్యవసాయ భూమిపై నియంత్రణపై ఆధారపడి ఉండటమే భూస్వామ్య విధానం, ఇది ఈ భూముల్లో వ్యవసాయం చేస్తున్న రైతులు ప్రత్యేకించి భూదాస్యం యొక్క పీడనపై ఆధారపడిన వర్గ సమాజం ఆవిర్భావానికి దారితీస్తుంది. "చేతి మగ్గం నీకు ఫ్యూడల్ ప్రభువుతో కూడిన సమాజాన్ని ఇస్తుంది; ఆవిరి మిల్లు, పారిశ్రామిక పెట్టుబడిదారుడితో కూడిన సమాజాన్ని మీకు ఇస్తుంది." అందుచేత మార్క్స్ భూస్వామ్య విధానాన్ని శుద్ధ ఆర్థిక నమూనాగా పరిగణించాడు.