మెక్సికో
మెక్సికో సంయుక్త రాష్ట్రాలు[2] లేదా సాధారణనామం మెక్సికో, ఇది ఉత్తర అమెరికాలోని ఒక ఫెడరల్ రాజ్యాంగ ప్రజాతంత్రం; దీనికి ఎల్లలు ఉత్తరాన అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, దక్షిణం మరియు పశ్చిమాన పసిఫిక్ మహాసముద్రం; ఆగ్నేయాన గౌతమాలా, బెలిజె, మరియు కరీబియన్ సముద్రం, మరియు తూర్పున మెక్సికో అఖాతం ఉన్నాయి.[3][4] దీనిలో 31 రాష్ట్రాలు మరియు ఒక ఫెడరల్ జిల్లా గలదు. దీని రాజధాని మెక్సికో నగరం, ఇది ప్రపంచములోని అత్యధిక జనసాంద్రతగల నగరాలలో ఒకటి.
మెక్సికో
1940 మరియు 1980 మద్య మెక్సికో బీద దేశంగా ఉండి పోయింది. తరువాత జరిగిన ఆర్థికాభివృద్ధి " మెక్సికన్ మిరాకిల్ "గా అభివర్ణించబడింది.[63] ఆర్ధికాభివృద్ధి కొనసాగినప్పటికీ సాంఘిక అసమానత ప్రజలలో అసంతృప్తి కలిగించింది. అదనంగా పి.ఆర్.ఐ పాలన అధికారయుతంగా మారింది భారంగా కొనసాగిన కాలం " మెక్సికో డర్టీ వార్ "గా అభివర్ణించబడింది.[64] తరువాత 1968లో జరిగిన ట్లాటెలొకొ నరమేధంలో 300 మంది నిరసనప్రదర్శకులు మరణించినట్లు కనసర్వేటివ్స్ అంగీకరించినా చాలామంది ప్రజలు 800 మంది మరణించారని భావించారు.[65] లూయిస్ ఎచెవెర్రియా పాలనలో ఎన్నికల సంస్కరణలు మరియు అయిల్ ధరలు అధికరించడం కొనసాగింది.[66][67] ఆదాయనిర్వహణా లోపం ఆర్థికసంక్షోభానికి (1982) దారితీసింది. 1980లో ఆయిల్ ధరలు పతనమై వడ్డీరేట్లు అధికమై ప్రభుత్వానికి ఋణభారం అధికమైంది. అధ్యక్షుడు " మైగ్యుయేల్ డీ లా మాడ్రిడ్ " కరెంసీ విలివ తగ్గించిన కారణంగా ద్రవ్యోల్భణం మొదలైంది.1880లో పి.ఆర్.ఐ. ఏకచ్ఛత్రాధిఓత్యంలో మొదటిసారిగా బీటలు పడ్డాయి. బాజా కలిఫోర్నియాలో " ఎర్నెస్టో రుఫ్ఫో అప్పెల్ " గవర్నరుగా ఎన్నికయ్యాడు. 1988 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో జరిగిన మోసం కారణంగా లెఫ్టిస్ట్ అభ్యర్థి " కుయాయుహ్తెమొక్ కార్డెనాస్ " విజయావకాశం కోల్పోయి " కార్లోస్ శాలినాస్ డీ గార్టరీ " అధ్యక్షుడవడం మెక్సికో నగరంలో పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు తలెత్తడానికి దారితీసింది.[68]