ముహమ్మద్ ప్రవక్త
ముహమ్మద్‌ (అరబిక్: محمد), (మొహమ్మద్‌, మహమ్మద్ అని కూడా పలకవచ్చు), అరబ్బుల మత మరియు రాజకీయ నాయకుడు మరియు ఇస్లాం యొక్క చివరి ప్రవక్త. ముస్లింలు ఇస్లాంను, ఏకేశ్వరోపాసక మతముల ప్రకటనలో చివరి మెట్టుగా భావిస్తారు. ఇస్లాం పరంపర ఆదమ్ ప్రవక్తతో ప్రారంభమయినది. అనేక ప్రవక్తల గొలుసుక్రమంలో ముహమ్మద్ చివరివాడు. ముహమ్మద్ ప్రవక్త బోధనలకు ముందస్తుగా మూసా (మోజెస్) మరియు ఈసా (యేసు) యొక్క బోధనలు ఉన్నాయి. ముస్లిమేతరులు సాధారణంగా ఇతనిని ఇస్లాంమత స్థాపకునిగా భావిస్తారు. కానీ ఇస్లాం మతం ప్రారంభమయినది ఆదిపురుషుడయిన ఆదమ్ ప్రవక్తతో. సాంప్రదాయిక ముస్లిం జీవితకర్తల ప్రకారము c.570 మక్కాలో జన్మించాడు మరియు జూన్‌ 8, 632లో మదీనాలో మరణించారు. మక్కా మరియు మదీనా నగరములు రెండూ అరేబియన్‌ ద్వీపకల్పములో ఉన్నాయి.
జిహాద్
In 1784, Imam Sheikh Mansur, a Chechen warrior and Muslim mystic, led a coalition of Muslim Caucasian tribes from throughout the Caucasus in a ghazavat, or holy war, against the Russian invaders. Sheikh Mansur was captured in 1791 and died in the Schlusselburg Fortress. Avarian Islamic scholar Ghazi Muhammad preached that Jihad would not occur until the Caucasians followed Sharia completely rather than following a mixture of Islamic laws and "adat" (customary traditions). By 1829, Mullah began proselytizing and claiming that obeying Sharia, giving zakat, prayer, and hajj would not be accepted by Allah if the Russians were still present in the area. He even went on to claim that marriages would become void and children bastards if any Russians were still in the Caucasus. In 1829 he was proclaimed imam in Ghimry, where he formally made the call for a holy war. In 1834, Ghazi Muhammad died at the battle of Ghimri, and Imam Shamil took his place as the premier leader of the Caucasian resistance. Imam Shamil succeeded in accomplishing what Sheik Mansur had started: to unite North Caucasian highlanders in their struggle against the Russian Empire. He was a leader of anti-Russian resistance in the Caucasian War and was the third Imam of Dagestan and Chechnya (1834-1859).