లోబోటోమి
లోబోటోమి ([λοβός – lobos]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help): "లోబ్ (మెదడు)" యొక్క; τομή – tome: "cut/slice") అనేది ఒక న్యూరోసర్జికల్ ప్రక్రియ, అది ఒక రకమైన సైకో సర్జరి, దానిని leukotomy లేదా leucotomy (గ్రీకు భాష λευκός – leukos: "స్పష్టమైన/తెల్లదయిన" మరియు 'టోమె ) అని కూడా పిలుస్తారు. దీనిలో ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ నుండి మరియు అదే కార్టెక్స్ వరకు ఉండే సంబంధాలను కత్తిరించడం జరుగుతుంది, ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ అనేది, మెదడు యొక్క ఫ్రంటల్ లోబ్స్ యొక్క ముందరి భాగం. మొదట్లో ల్యూకోటోమిగా పేరొందిన ప్రక్రియ, 1935లో ప్రారంభమయిన దగ్గరి నుండి వివాదాస్పదంగా ఉన్నప్పటికీ, అది రెండు దశాబ్దాలకు పైగా ఒక ముఖ్యస్రవంతి ప్రక్రియ, దీనివల్ల తరచు సంభవించే మరియు తీవ్రము అయిన సైడ్ ఇఫెక్ట్స్ ఉంటాయన్న సాధారణ గుర్తింపు ఉన్నప్పటికీ సైకియాట్రిక్ (మరియు అప్పుడప్పుడూ ఇతర) స్థితులకు నిర్దేశించేవారు. 1949లో శరీరధర్మ శాస్త్రం లేదా వైద్య నోబెల్ పురస్కారం ఆంటోనియో ఎగాస్ మోనిజ్‌కు వచ్చింది. కొన్ని రకాల తీవ్రమయిన మానసిక ఋగ్మతలలో ల్యూకోటోమికి సంబంధించిన గుణపర్చగల విలువను కనిపెట్టినందుకు గాను అతనికి ఈ పురస్కారం లభించింది.[1] ఆధునిక న్యూరోలెప్టిక్ (ఆంటిసైకోటిక్) ఔషధాలను ప్రవేశపెట్టినపుడు దాని ఉపయోగం యొక్క పురోభివృధ్ధి సమయం 1940వ దశాబ్దపు తొలి సంవత్సరాల నుండి 1950వ దశాబ్దపు మధ్య భాగం వరకు ఉండింది. 1951 వచ్చే సరికి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 20,000 లోబోటోమీలు చేసారు. ఈ ప్రక్రియ యొక్క తగ్గుదల తొందరపాటు చర్యగా కాకుండా క్రమక్రమంగా సంభవించింది. 1954లో ఆంటిసైకోటిక్ ఔషధం క్లోర్‌ప్రోమాజైన్ కెనడాలో ప్రవేశించాక ఒట్టావా యొక్క సైకియాట్రిక్ ఆసుపత్రులలో, ఉదాహరణకు, 1953లో 153 లోబోటోమీలు చేస్తే ఆ సంఖ్య 1961 నాటికి 58కి తగ్గింది.[2][3]
లాట్వియా
1939 ఆగస్టు 24 ఉదయం సోవియట్ యూనియన్ మరియు నాజి జర్మనీ మోలోటోవ్-రిబ్బెంత్రోప్ ఒప్పందం అని పిలవబడే ఒక 10-సంవత్సరాల అక్రమ-ఆక్రమణ ఒప్పందంపై సంతకం చేసింది. ఈ ఒప్పందంలో ఒక రహస్య ప్రోటోకాల్ 1945 లో జర్మనీ ఓటమి తరువాత మాత్రమే వెల్లడైంది దీని ఆధారంగా ఉత్తర మరియు తూర్పు ఐరోపా రాష్ట్రాలు జర్మన్ మరియు సోవియట్ "ప్రభావాల గోళాలు"గా విభజించబడ్డాయి. [38] ఉత్తరప్రాంతంలో లాట్వియా, ఫిన్లాండ్ మరియు ఎస్టోనియా సోవియట్ గోళానికి కేటాయించబడ్డాయి.[38] ఒక వారం తరువాత 1939 సెప్టెంబరు 1 సెప్టెంబరు 1 న జర్మనీ మరియు సెప్టెంబరు 17 లో సోవియట్ యూనియన్ పోలాండ్‌ను ఆక్రమించుకుంది. [39] మోలోటోవ్-రిబ్బెంత్రోప్ ఒప్పందం ప్రభావంతో తరువాత ఉల్మానిస్ ప్రభుత్వం మరియు నాజి జర్మనీ హేమ్ ఇన్ రీచ్ ఒప్పందం ఆధారంగా బాల్టి జర్మన్లు ​​చాలామంది లాట్వియాను వదిలారు. [40] డిసెంబరు 1939 గడువు ముగిసిన నాటికి మొత్తం 50,000 బాల్టిక్ జర్మన్లలో 1,600 మంది వ్యాపారాన్ని కొనసాగించారు. 13,000 మంది లాట్వియాలో ఉండటానికి ఎంచుకున్నారు. [40] రెండవ పునరావాసం పథకం అంగీకరించినప్పుడు. వేసవిలో 1940 లో మిగిలిన వారిలో చాలామంది జర్మనీకి వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకున్నారు.[41]జాతిపరంగా ఆమోదించబడిన పోలాండ్‌లో ప్రధానంగా పునరావాసం పొందారు.వారి మునుపటి ఆస్తుల విక్రయం నుండి వారు పొందిన డబ్బుకు బదులుగా భూమి మరియు వ్యాపారాలు ఇవ్వబడ్డాయి. [39]