గణన యంత్రం
60వ దశకంలోఆధునిక కాలిక్యులేటర్ ఆవిష్కరణకు మూలాలు క్రీస్తుపూర్వం 2000 వ సంవత్సరంలో కనుగొనబడిన అబాకస్ మరియు స్లయిడ్ నియమం వంటి యాంత్రిక సాధనాల్లో ఉన్నాయి. గతంలో, సంఖ్యా గణనల కోసం అబాసి, కంప్టోమీటర్లు, నాపైర్స్ బోన్స్, గణిత శాస్త్ర పట్టికల పుస్తకాలు, స్లయిడ్ నియమాలు, లేదా యాంత్రిక సంకలన యంత్రం వంటి యాంత్రిక గుమస్తా సహాయ సాధనాలను ఉపయోగించేవారు. గణన యొక్క ఈ పాక్షిక-మానవ విధానం కచ్చితమైనది మరియు దోషరహితం. మొట్టమొదటి డిజిటల్ యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్ 1623లో రూపొందించబడింది మరియు వ్యాపారపరంగా విజయం సాధించిన మొట్టమొదటి పరికరాన్ని 1820లో ఉత్పత్తి చేశారు. 19వ మరియు 20వ శతాబ్దాల్లో అనలాగ్ కంప్యూటర్లతో సమాంతరంగా యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్లు అభివృద్ధి చెందాయి. మొట్టమొదటి డిజిటల్ ఎలక్ట్రానిక్ కాలిక్యులేటర్లు 1960ల్లో రూపొందించబడి ఇవి అరుదైన మరియు వ్యయభరిత కంప్యూటర్ వనరుల ఉపయోగాన్ని తొలగిస్తూ, లెఖ్ఖలు చేసుకోవటానికి కోసం విరివిగా వాడకంలోనికి వచ్చాయి.
ఎలక్ట్రానిక్ న్యూమెరికల్ ఇంటిగ్రేటర్ అండ్ కంప్యూటర్‌
1948 నుండి ENIACకు పలు మెరుగుదలలు కూడా జరిగాయి, వాటిలో ROM ప్రోగ్రామ్ వలె ఫంక్షన్ టేబుల్‌లను ఉపయోగించి ఒక ఆదిమ రీడ్-ఓన్లీ నిల్వ చేయబడిన ప్రోగ్రామింగ్ యంత్రాంగం ఉంది, ఇది ENIAC పేటెంట్‌లో చేర్చిన మరియు BRLలోని Dr. రిచర్డ్ క్లింపింగెర్‌చే వ్యక్తిగతంగా ప్రతిపాదించిన ఒక ఆలోచనగా చెప్పవచ్చు. క్లిపెంగర్ అమలు చేయడానికి ఏమి చేయాలనే విషయం గురించి వోన్ న్యూమ్యాన్‌ను సంప్రదించాడు. క్లిపెంగర్ 3-చిరునామాల నిర్మాణాన్ని ఊహించాడు, వోన్ న్యూమెన్ అమలు చేయడానికి సులభంగా ఉంటుందని ఒక 1-చిరునామా నిర్మాణాన్ని ప్రతిపాదించాడు. ఒక నిల్వ చేసే పరికరం యొక్క మూడు అంకెలు (6) ప్రోగ్రామ్ కౌంటర్ వలె ఉపయోగించారు, మరొక నిల్వ చేసే పరికరం (15) ఒక ప్రధాన నిల్వ చేసే పరికరం వలె ఉపయోగించారు, ఒక మూడవ నిల్వ చేసే పరికరాన్ని (8) ఫంక్షన్ టేబుల్‌ల నుండి డేటాను చదవడానికి చిరునామా పాయింటర్ వలె ఉపయోగించారు మరియు ఇతర నిల్వ చేసే పరికరాల్లో ఎక్కువ వాటిని (1–5, 7, 9–14, 17–19) డేటా మెమరీ కోసం ఉపయోగించారు. ENIAC కోసం నిల్వ చేయబడిన ప్రోగ్రామింగ్‌ను బెట్టీ జెన్నింగ్స్, క్లిపెంగర్ మరియు అడెలె గోల్డ్‌స్టైన్‌లు చేశారు. ఇది ముందుగా జాన్ వోన్ న్యూమ్యాన్ కోసం అడెలె గోల్డ్‌స్టైన్ రాసిన ఒక ప్రోగ్రామ్‌ను అమలు చేస్తూ 1948 సెప్టెంబరు 16న ఒక నిల్వ చేయబడిన ప్రోగ్రామ్ కంప్యూటర్ వలె ప్రదర్శించబడింది. ఈ సవరణ ENIAC యొక్క వేగాన్ని ఆరు కారకం వలె తగ్గించింది మరియు ఒకేసమయంలో గణన సామర్థ్యాన్ని తొలగించింది, దీని రీప్రోగ్రామింగ్ సమయం రోజులకు బదులుగా గంటలకు మార్చడం వలన కూడా, ఇది పనితీరు కోల్పోయినా మంచి నిర్మాణంగా భావించారు. అలాగే విశ్లేషణ గణన యొక్క ఎలక్ట్రానిక్ వేగం మరియు ఇన్‌పుట్/అవుట్‌పుట్ యొక్క ఎలక్ట్రోమెకానికల్ వేగాల మధ్య వ్యత్యాసాల కారణంగా దాదాపు అన్ని నిజ-ప్రపంచ సమస్య నిజమైన యంత్రం యొక్క సమాంతరత్వాన్ని ఉపయోగించకుండా పూర్తిగా I/O బౌండ్‌గా పేర్కొంది మరియు ఈ సవరణ నుండి వేగాన్ని తగ్గించిన తర్వాత కూడా ఇప్పటికీ ఎక్కువ అంశాలు I/O బౌండ్‌గా చెప్పవచ్చు. 1952 ప్రారంభంలో, ఒక అధిక-వేగ షిఫ్టర్ జోడించబడింది, ఇది ఐదవ గుణకంచే షిఫ్టింగ్ కోసం వేగాన్ని మెరుగుపర్చింది. 1953 జూలైలో, ఒక 100-పదాల విస్తరణ ప్రధాన మెమరీని బైనరీ కోడెడ్ డెసిమల్, ఎక్సెస్-3 సంఖ్యా సూచనను ఉపయోగించి వ్యవస్థకు జోడించబడింది. ఈ విస్తరణ మెమరీకి మద్దతుగా, ENIACకు ఒక నూతన ఫంక్షన్ టేబుల్ సెలెక్టర్‌తో, ఒక మెమరీ చిరునామా సెలెక్టర్, పల్స్ షేపింగ్ సర్క్యూట్‌లను జోడించబడ్డాయి మరియు ప్రోగ్రామింగ్ యంత్రాంగానికి మూడు నూతన క్రమాలు జోడించబడ్డాయి.