నిజామాబాదు జిల్లా
నిజామాబాద్ ను 8వ శతాబ్దములో రాష్ట్రకూట వంశానికి చెందిన ఇంద్రవల్లభ పాంత్యవర్ష ఇంద్ర సోముడనే రాజు పరిపాలించాడు. అతని పేరుపైననే ఈ ప్రాంతానికి ఇందూరు అని పేరు వచ్చింది. ఇందూరుకు పూర్వం పేరు ఇంద్రపురి. ఇంద్రపురి అని ఒక రాజు పేరు మీదుగా పేరు వచ్చిందని భావించబడుతున్నది. కానీ ఆ రాజు క్రీ.శ.388 ప్రాంతంలో నర్మదా, తపతిల దక్షిణ ప్రాంతాన్ని పాలించిన త్రికూటక వంశానికి చెందిన ఇంద్రదత్తుడా, విష్ణుకుండిన చక్రవర్తి మొదటి ఇంద్రవర్మనా ఇదమిద్ధంగా తెలియడం లేదు. 20వ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ వరకు కూడా ఈ ఊరు, జిల్లా ఇందూరుగానే పిలవబడింది.[2] 1901వ సంవత్సరములో ఈ ప్రాంతములో నుండి (సికింద్రాబాద్ నుండి మన్మాడ్ వరకు) రైలు మార్గము ఏర్పాటు చేసినప్పుడు ఇక్కడి ప్రాంతానికి అప్పటి రాజు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ పేరు పెట్టి, జిల్లా పేరును నిజామాబాద్ గా మార్చడం జరిగింది.
హైదరాబాదులో ప్రదేశాలు
నిజాం కాలంలో తోటలకు నిలయంగా అంబర్‌పేట ఉండేది. తోట అంటే ఉర్దూలో బాగ్‌ అని అర్థం. తోటలకు నిలయంగా ఉండటంతో దీనిని బాగ్‌అంబర్‌పేటగా పిలిచేవారు. ఇందులోని బస్తీలు, కాలనీలు:మల్లికార్జుననగర్‌ నార్త్‌, వినాయకనగర్‌, తురాబ్‌నగర్‌, ఎరుకలబస్తీ, భరత్‌నగర్‌, కుమ్మర్‌వాడి, గజానంద్‌గడ్డా, పాములబస్తీ, అంబేద్కర్‌నగర్‌, పోచమ్మబస్తీ, జంజంమసీదు, శారదానగర్‌, బతుకమ్మకుంట, బుర్జుగల్లీ, వడ్డబస్తీ, సిద్దిఖీ అషూర్‌ఖానా, కుర్మబస్తీ, మున్సిపల్‌కాలనీ, అనంతరామ్‌నగర్‌ .