పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
యుద్ధం పోర్చుగల్ పురాతన మిత్రదేశం ఇంగ్లాండ్, ఇరాన్ మరియు ఒమన్ మధ్య ఉన్న ఒక వ్యూహాత్మక వ్యాపార సంబంధాల క్షీణతకు దారితీసింది. 1595 నుండి 1663 వరకు డచ్-పోర్చుగీస్ యుద్ధంలో ప్రధానంగా డచ్ కంపెనీలు బ్రెజిలియన్, ఆఫ్రికా, ఇండియా మరియు ఫార్ ఈస్ట్ లలో పోర్చుగీస్ భారతీయ సముద్ర వాణిజ్యం గుత్తాధిపత్యాన్ని కోల్పోయిన ఫలితంగా అనేక పోర్చుగీస్ హిందూమహాసముద్ర వాణిజ్య ప్రయోజనాలను కోల్పోయింది.