ముల్క్ రాజ్ ఆనంద్
ఆనంద్ యొక్క సాహిత్య వృత్తిని కుటుంబ విషాదపూరిత సంఘటనలు ఆరంభింప చేశాయి, మరియు కులవ్యవస్థ యొక్క తీవ్రత ప్రేరేపించింది. అతని మొదటి వచన వ్యాసాన్ని అతని అత్త యొక్క ఆత్మహత్యకు బదులుగా వ్రాశాడు, ముస్లిం వారితో భోజనాన్ని పంచుకున్నందుకు అతని కుటుంబం ఆమెను వెలివేసింది. అతని మొదటి ముఖ్య నవల అన్ టచబుల్, 1935లో ప్రచురితమైనది, ఇది భారతదేశం యొక్క అంటరాని కులంలోని వారి దైనందిన జీవితం యొక్క అధైర్యకరమైన విషయాలను వెల్లడి చేసింది. ఇది మరుగుదొడ్లను శుభ్రపరిచే బఖా యొక్క ఒక రోజు జీవిత కథ, అతను పొరపాటున ఉన్నత కులాల వారి ఇంటిలోకి వెళతాడు.
అనురాగ్ కశ్యప్
చలన చిత్రోత్సవం మరియు ది సీకా కశ్యప్ పై గొప్ప ప్రభావాన్ని కలిగించాయి-ఆయన చిత్రాలతో ఏదో ఒకటి చేయాలని అనుకున్నారు- మరియు దానివలన 1993 జూన్ లో INR 5,000-6,000 తో ఆయన ముంబైకి వచ్చి చేరారు. ఒక "మంచి హోటల్"లో కొద్ది రోజులు ఉండేసరికి డబ్బులు ఖాళీ అయ్యాయి. ఆ తరువాతి ఎనిమిది నెలలు ఆయన వీధులపై, అటకలపై ఉంటూ, " సముద్ర తీరాన నిద్రపోతూ," "సెయింట్ జేవియర్'స్ [కళాశాల] అబ్బాయిల వసతిగృహం యొక్క నీళ్ళ తొట్టి కింద" గడిపారు. ప్రిథ్వీ థియేటర్ లో పనిని సంపాదించటం ఆయనకు సాధ్యమైంది, కానీ దర్శకుని యొక్క మరణంతో ఆయని మొదటి నాటిక అసంపూర్తిగా ఉండిపోయింది. ఆ తరువాత మకరంద్ దేశ్ పాండే యొక్క బృందం - "సంరంగన్"లో చేరారు - కానీ దానిని విడిచిపెట్టారు ఎందుకంటే "ఆయన జీవితాన్ని ఎదుర్కోలేకపోయారు. [ఆయన] నటించాలని అనుకున్నారు కానీ [ఆయన] ఆ నిరుత్సాహంతో ఆయన నటించలేకపోయారు."