మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
యానిమేషన్
J. స్టౌర్ట్ బ్లాక్టన్‌ను స్టాప్-మోషన్ మరియు చేతితో గీసిన యానిమేషన్ సాంకేతికతలను ఉపయోగించిన మొదటి అమెరికన్ చిత్రనిర్మాతగా చెప్పవచ్చు. ఇది ఎడిసన్‌చే చిత్రనిర్మాణానికి పరిచయం చేయబడింది, అతని మొదటి 1900 తేదీతో కాపీరైట్ చేయబడిన పని 20వ శతాబ్దపు మార్పులకు ఈ విషయాల మార్గదర్శకునిగా చెప్పవచ్చు. అతని పలు చిత్రాల్లోని "ది ఎన్‌చాంటెడ్ డ్రాయింగ్" (1900) మరియు "హ్యూమరస్ పేసెస్ ఆఫ్ ఫన్నీ ఫేసెస్" (1906)లు బ్లాక్టన్ యొక్క "లైట్నింగ్ ఆర్టిస్ట్" వాడుక యొక్క చలన చిత్ర వెర్షన్‌లు మరియు నల్లబల్ల చిత్రాల శ్రేణి కదిలినట్లు మరియు వాటికవే రూపం మార్చుకునేటట్లు కనిపించడానికి మెలైస్ ప్రారంభ స్టాప్-మోషన్ సాంకేతికతల యొక్క నవీకరణ వెర్షన్‌లను ఉపయోగించాడు.'హ్యూమరస్ పేసెస్ ఆఫ్ ఫన్నీ ఫేసెస్'ను సాధారణంగా మొదటి యథార్థ యానిమేటడ్ చిత్రంగా ఉదహరించవచ్చు మరియు బ్లాక్టన్‌ను మొదటి యథార్థ యానిమేటర్‌గా చెబుతారు.