డిజేంద్ర కుమార్
ఆయన రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని లికర్ జిల్లాకు చెందిన నీమ్-క-తానా తహసీల్ నందలి జలారా గ్రామ నివాసి. ఆయన జాట్ కుటుంబంలో 3 జూలై 1969 న జన్మించారు. ఆయన తల్లిపేరు రాజ్‌కౌర్. ఆమె తండ్రి బుజన్ శరావత్ సాతంత్ర్య సమరయోధుడు. వారు హర్యానా రాష్ట్రంనందలి మహేంద్రగడ్ జిల్లాలోని లారనౌల్ తహసీల్ లో సిరోహీ భాలీ గ్రామంలో నివసించేవారు. బుజన్ శరావత్ సుభాష్ చంద్రబోస్ స్థాపించిన అజాద్ హింద్ ఫౌజ్ లో సైనికునిగా పనిచేసి రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు. డిజేంద్ర కుమార్ యొక్క తండ్రి శివదాన్ సింగ్ ఆర్య సమాజం యొక్క సభ్యుడు. ఆయన దేశ స్వాతంత్ర్యోద్యమ సమయంలొ ప్రజలను చైతన్యపరచుటకు గ్రామగ్రామాలు పర్యటించారు. ఆయన భారత సైన్యంలో పనిచేసారు. ఆయన 1948 లో ఇండో పాక్ యుద్ధంలో తీవ్రంగా గాయపడ్డారు.[1] డిజేంద్ర కూమర్ కు ఒక కుమార్తె (సమిత) మరియు ఇద్దరు కుమారులు (జపెందెర్ మరియు మహావీర్). మహావీర్ జైపూర్ లోని శంకర్ పాఠశాల విద్యార్థి మరియు జాతీయ బాస్కెట్ బాల్ క్రీడాకారుడు. జపేందర్ ధిల్లీ టెక్నలాజిల్ విస్వవిద్యాలయ విద్యార్థి. సమిత జాతీయ కబాడ్డీ క్రీడాకారిణి.
డిజేంద్ర కుమార్
1999 మే 5న అయిదుగురు భారత సైనికులను బంధించి, వారిని చిత్ర హింసలు పెట్టి చంపారు పాక్ సైనికులు. అక్కడి నుంచి మొదలైన పోరాటం చివరకు కార్గిల్ వార్ తో ముగిసింది. ఈ వార్ లో ఇండియా విజయం సాధించింది. అందులో డిజేంద్ర చూపిన తెగువ అంతా ఇంతా కాదు. పాకిస్థాన్ ఆక్రమించిన 15000 అడుగుల ఎత్తులో ఉన్న ద్రాస్ సెక్టారులోని 4590 పాయింటును తిరిగి స్వాధీనం చేసుకునే భాద్యతను డిజేంద్ర పనిచేస్తున్న రాజపుటాన రైఫిల్సుకు అప్పగించారు. ఇక్కడ మొదట పాకిస్థాన్ దే పైచెయ్యి అయ్యింది. ఈలోపు శ్రీనగర్ లోని మరొక ఆపరేషన్ ముగించుకుని వచ్చిన డిజేంద్ర ఆ బెటాలియన్ కు నాయకత్వం వహించారు. తను ఒక్కడే Light Machine Gunతో పాకిస్థాన్ సైనికులను అడ్డుకుని, మరొక దారిలో మన సైనికులను ఆ ప్రాంతానికి చేరేల చేసి, కేవలం రెండు రోజులలో 4590 పాయింటును ఆక్రమించాడు. తన ఒళ్ళంతా బుల్లెట్ గాయాలతో రక్తస్రావమవుతున్నప్పటికీ ఒంటి చేత్తో 48 మంది పాకిస్థాన్ సైనికులను చంపి జూన్ 13, 1999 రోజున 4590 పాయింటులో మన మువ్వన్నెల జెండా ఎగుర వేసి జాతి గౌరవాన్ని నిలబెట్టాడు.