సురేంద్రనాథ్ బెనర్జీ
సర్ సురేంద్రనాథ్ బెనర్జీ (నవంబర్ 10, 1848 – ఆగష్టు 6, 1925) బ్రిటిష్ పరిపాలనలో తొలినాటి భారత రాజకీయ నాయకులలో ఒకరు. ఆయన తొలి భారతీయ రాజకీయ సంస్థలలో ఒకటైన ఇండియన్ నేషనల్ అసోసియేషన్‌ను స్థాపించారు, మరియు ఆ తరువాత ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్ యొక్క ప్రధాన నాయకుడు అయ్యారు. ఆయన రాష్ట్రగురు (జాతి యొక్క గురువు) అనే మారుపేరుతో కూడా ప్రసిద్ధులు.[1]
సురేంద్రనాథ్ బెనర్జీ
1905వ సంవత్సరంలో బెంగాల్ రాష్ట్రం యొక్క విభజనను వ్యతిరేకించిన ప్రజా నాయకులలో సురేంద్రనాథ్ అత్యంత ప్రముఖులు. బెనర్జీ ఉద్యమం యొక్క నాయకత్వ స్థానంలో ఉన్నారు మరియు నిరసనలు, అర్జీలు మరియు బెంగాల్ మరియు భారతదేశం అంతటా విస్తారమైన జన సమర్థనను సంఘటితం చేశారు, ఇది చివరకు 1912వ సంవత్సరంలో విభజనను వెనక్కు తెసుకునేట్టుగా బ్రిటీషు వారిపై వత్తిడితెచ్చింది. బెనర్జీ గోపాల కృష్ణ గోఖలే మరియు సరోజినీ నాయుడు వంటి ఎదుగుతున్న భారతీయ నాయకుల యొక్క సంవర్థకుడు అయ్యారు. బాల గంగాధర్ తిలక్‌చే నడిపించబడి - తిరుగుబాటు మరియు రాజకీయ స్వాతంత్ర్యానికై వాదించిన "అతివాదులు" 1906వ సంవత్సరంలో పార్టీని విడిచిపెట్టిన తరువాత - బ్రిటీషు వారితో సర్దుబాటు మరియు సంభాషణకు ఇష్టపడిన అత్యంత జ్యేష్ఠ "మితవాద" కాంగ్రెస్ నాయకులలో బెనర్జీ కూడా ఒకరు. విదేశీ ఉత్పత్తులకు వ్యతిరేకంగా భారతదేశంలో తయారుచేయబడిన వస్తువులకై వాదించిన బెనర్జీ స్వదేశీ ఉద్యమంలో ఒక ముఖ్య వ్యక్తి - మరియు శిఖరాగ్రంపై ఉన్న ఆయన జనాకర్షణ, అభిమానుల యొక్క మాటలలో, "బెంగాల్ యొక్క కిరీటంలేని రాజు"ను చేసింది.