ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
రసవాదం
పదిహేడొవ శతాబ్దం సందర్భంగా రసాయన శాస్త్రం రసవాదం నుంచి వేరుచేయబడి ఒక ప్రత్యేక విజ్ఞాన శాస్త్రంగా అవతరించింది, కొన్నిసార్లు "ది ఫాదర్ ఆఫ్ కెమిస్ట్రీ" (రసాయన శాస్త్ర పితామహుడు)గా గుర్తించబడుతున్న రాబర్ట్ బోయ్లే రసాయన శాస్త్రానికి ప్రత్యేక స్థానం కల్పించేందుకు కృషి చేశాడు, ఆయన తన పుస్తకం "ది స్కెప్టికల్ కెమిస్ట్"లో పారాసెల్సస్ మరియు పురాతనకాలంలో అరిస్టాటిల్ యొక్క మూలకాల భావనలను ఖండించాడు. అయితే, బోయ్లే జీవితచరిత్ర రాసినవారు, వారి వివరణల్లో అతను ఆధునిక రసాయన శాస్త్రానికి పునాదులు వేసినట్లు ఉద్ఘాటించారు, అతను సిద్ధాంతం, ఆచరణ మరియు వాదనపరంగా పాండిత్య విజ్ఞానశాస్త్రాలు మరియు రసవాదాన్ని ఏ విధంగా కలిపివుంచాడనే దానిని విస్మరించారు.