డిజేంద్ర కుమార్
ఆయన రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని లికర్ జిల్లాకు చెందిన నీమ్-క-తానా తహసీల్ నందలి జలారా గ్రామ నివాసి. ఆయన జాట్ కుటుంబంలో 3 జూలై 1969 న జన్మించారు. ఆయన తల్లిపేరు రాజ్‌కౌర్. ఆమె తండ్రి బుజన్ శరావత్ సాతంత్ర్య సమరయోధుడు. వారు హర్యానా రాష్ట్రంనందలి మహేంద్రగడ్ జిల్లాలోని లారనౌల్ తహసీల్ లో సిరోహీ భాలీ గ్రామంలో నివసించేవారు. బుజన్ శరావత్ సుభాష్ చంద్రబోస్ స్థాపించిన అజాద్ హింద్ ఫౌజ్ లో సైనికునిగా పనిచేసి రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు. డిజేంద్ర కుమార్ యొక్క తండ్రి శివదాన్ సింగ్ ఆర్య సమాజం యొక్క సభ్యుడు. ఆయన దేశ స్వాతంత్ర్యోద్యమ సమయంలొ ప్రజలను చైతన్యపరచుటకు గ్రామగ్రామాలు పర్యటించారు. ఆయన భారత సైన్యంలో పనిచేసారు. ఆయన 1948 లో ఇండో పాక్ యుద్ధంలో తీవ్రంగా గాయపడ్డారు.[1] డిజేంద్ర కూమర్ కు ఒక కుమార్తె (సమిత) మరియు ఇద్దరు కుమారులు (జపెందెర్ మరియు మహావీర్). మహావీర్ జైపూర్ లోని శంకర్ పాఠశాల విద్యార్థి మరియు జాతీయ బాస్కెట్ బాల్ క్రీడాకారుడు. జపేందర్ ధిల్లీ టెక్నలాజిల్ విస్వవిద్యాలయ విద్యార్థి. సమిత జాతీయ కబాడ్డీ క్రీడాకారిణి.
గాడ్గే బాబా
ఆయన అసలుపేరు దేవీదాస్ దేబూజీ. గాడ్గే బాబా మహారాష్ట్రలోని అమరావతి జిల్లాకు చెందిన అంజన్గావ్ తాలూకాకు చెందిన షేన్గావ్ గ్రామంలోని రజక కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన తల్లిదండ్రులు జింగ్రాజీ, సక్కుబాయిలు. వారు రజక కులంలో జన్మించినా తండ్రితాతల కాలం నుంచే ఉన్న భూమిని సాగుచేసుకుంటూ జీవించేవారు. తండ్రి దేబూజీ చిన్నతనంలోనే మద్యపానానికి బానిసై మరణించడంతో దేబూజీ మేనమామ ఇంట్లో ఆశ్రయం పొందారు. మేనమామ కూడా మంచి భూవసతి కలిగినవాడు కావడంతో దేబూజీ ఆయన పశువుల్ని చూసుకుంటూ, పొలంపనులు చేస్తూ కుటుంబంలో మంచిపేరు తెచ్చుకున్నారు. చిన్నతనం నుంచీ భజనమండళ్ళలో కీర్తనలు, పాటలు పాడుతూ చుట్టుపక్కల గ్రామాలలో కూడా ప్రఖ్యాతిపొందారు. ఆయన సన్యాసాశ్రమ పూర్వపు జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన ఘటన జరిగింది. షావుకారు తన ఆస్తిని అన్యాయంగా ఆక్రమించుకోబోగా దానిని సహించలేక ఎదురుతిరిగారు. షావుకారు గూండాలను పంపితే దేబూజీ ఒక్కడే వారందరినీ తన్ని తరిమేశారు.[1] దేబూజీ తన 29వ ఏట ఫిబ్రవరి 5, 1904న కుటుంబాన్ని అర్థరాత్రివేళ విడిపెట్టి వెళ్ళిపోయారు. ఆ సమయంలో ఆయనకు తల్లి, తాత, భార్య, పిల్లలు ఉన్నారు. అప్పటికే ఆయన ఇద్దరు బిడ్డల తండ్రి కావడంతోపాటుగా భార్య గర్భవతిగా ఉంది. అనంతరకాలంలో ఆయన సన్యాసం స్వీకరించి, గాడ్గేబాబాగా సుప్రసిద్ధులయ్యారు. తర్వాతి కాలంలో ఆయన కుటుంబం అనుసరించగా వారిని ఎప్పటిలాగానే సామాన్యమైన పూరిల్లులో ఉంచారు.[1]