కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
కిలిమంజారో పర్వతం
కిలిమంజారో అధిరోహణ సులభమైనదిగా గ్రహించి ప్రవాహంగా వస్తున్న ప్రస్తుత పర్యాటకుల మీద, పర్వతం చుట్టుప్రక్కల ఉన్న టాంజానియా వైద్య సేవలు ఇటీవల ఆందోళనను వ్యక్తపరిచాయి . అయినప్పటికీ సమస్య అది కాదు. అనేకమంది వ్యక్తులు వారు ప్రయత్నాలు చేస్తున్నప్పుడు గణనీయమైన శ్రద్ధను కోరుకుంటారు మరియు చాలామంది అధిరోహణాన్ని బలవంతంగా ఆపివేస్తారు. అధిరోహణ చేయటానికి కావలసిన శారీరక ధారుఢ్యాల గురించి అవగాహన లేకుండా పర్వత అధిరోహణ చేసే బృందాలలో చేరటానికి టాంజానియా విచ్చేసిన పర్యాటకులను ప్రోత్సహించటం జరుగుతుందని, అయినప్పటికీ ఉపకరణాలను అమ్మే అనేకమంది మరియు పర్యాటక నిర్వాహకులు శిఖరాన్ని చేరటంలో అధిక విజయవంతమైన ఫలితాలను సాధించారు. కిలిమంజారో నేషనల్ పార్క్ ప్రకారం కేవలం 30% అధిరోహకులు మాత్రమే వాస్తవానికి ఉహురు శిఖరం చేరతారు, అధికసంఖ్యలో ఉహురు శిఖరానికి 300ల మీటర్ల దూరంలో ఉన్న గిల్మాన్స్ పాయింట్ లేదా ఉహురుకు 200ల మీటర్ల దూరంలో ఉన్న స్టెల్లా పాయింట్ నుండి వెనుతిరుగుతున్నారు. కిలిమంజారో సాంకేతికమైన అధిరోహణను కలిగి లేనందున దీనిని తరచుగా తక్కువగా అంచనా వేయబడుతుంది. అయినప్పటికీ అనేకమంది పర్వతారోహణ చేసేవారు కిలిమంజారోను శారీరక ధారుడ్యం కోరే అధిరోహణంగా భావిస్తారు.