వృషణాల క్యాన్సర్
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు.[1][2] ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది[3]. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
సార్కోమా
కాన్సర్ సంబంధ జీవ ప్రవర్తనతో ఉన్న కొన్ని ప్రత్యేక కణజాల మరియు ఉప కణజాలాలలో ఉన్న లక్షణాల పౌనఃపున్యం ఆధారంగా కణజాలం యొక్క మూలం ఆధారంగా దాని నామముని ఇవ్వటంతో పాటు సార్కోమాలకు ఒక స్థాయిని కూడా నిర్ణయిస్తారు (అత్యల్పం, మధ్యస్థం, లేదా అత్యధికం). తక్కువ స్థాయి సార్కొమాలకు సాధారణంగా శస్త్రచికిత్సతో చికిత్స చేస్తారు, కొన్ని సమయాలలో రేడియేషన్ థెరపి లేదా కెమోథెరపిలను కూడా ఉపయోగిస్తారు. మధ్యస్థ మరియు అత్యధిక స్థాయి సార్కోమాలకు తరచుగా శస్త్రచికిత్స, కెమోథెరపి మరియు/లేదా రేడియేషన్ థెరపిల మిశ్రమ చికిత్స చేస్తారు. అధిక తీవ్రత కలిగిన కణితిలు మెటాస్టేసిస్ (రోగ ప్రభావిత కణాల నుండి దాని ప్రక్కనే ఉన్న కణాలకు కాకుండా ఇతర కణాలకు లేదా భాగాలకు వ్యాప్తి చెందుట) వలె ఉంటాయి, వీటికి వేగవంతంగా చికిత్స చేయాలి. చాలా రకాల సార్కోమాలు కెమోథెరపికీ స్పందిస్తున్నాయి అని గుర్తించిన తరువాత రోగుల యొక్క జీవన కాలము నాటకీయముగా పురోభివృద్ధి చెందినది. ఉదాహరణకు, కెమోథెరపి లేని కాలములో, ఆస్టియోసార్కోమా ఉన్న రోగుల యొక్క దీర్ఘ కాల జీవనం కేవలం 20% మాత్రమే ఉండేది కాని ఇప్పుడు అది 60-70% కి పెరిగింది.