నరేంద్ర మోదీ
1987లో నరేంద్ర మోదీ భారతీయ జనతా పార్టీలో ప్రవేశించారు. కొద్దికాలంలోనే రాష్ట్ర భారతీయ జనతా పార్టీ ప్రధాన కార్యదర్శి పదవిని చేపట్టారు. 1990లో లాల్ కృష్ణ అద్వానీ చేపట్టిన అయోధ్య రథయాత్రకు, 1992లో మరళీ మనోహర్ జోషి చేపట్టిన కన్యాకుమారి-కాశ్మీర్ రథయాత్రకు ఇన్‌చార్జీగా పనిచేశారు[4]. 1998లో భారతీయ జనతా పార్టీ జాతీయ ప్రధాన కార్యదర్శిగా నియమించబడ్డారు. ఆ తర్వాత జరిగిన ఎన్నికలలో భారతీయ జనతా పార్టీ విజయం సాధించింది. పార్టీలో సీనియర్ నాయకుడైన కేశూభాయి పటేల్ ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఆ సమయంలో గుజరాత్‌లో సంభవించిన పెను భూకంపం తర్వాత సహాయ కార్యక్రమాలు చేపట్టడంలో కేశూభాయి ప్రభుత్వం విఫలమైందని ప్రతిపక్షాలు విమర్శించడంతో భారతీయ జనతా పార్టీ నాయకత్వం 2001 అక్టోబరులో నరేంద్ర మోదీని గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి పీఠంపై అధిష్టించింది. అప్పటి నుంచి 2014 మే 21 నాడు ప్రధానమంత్రి పదవి చేపట్టేందుకు వీలుగా రాజీనామా చేసేవరకు గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా నరేంద్ర మోదీనే కొనసాగారు.
ప్రగతివాదం
భారతదేశంలో జాతీయ స్థాయిలో, రాష్ట్రాల స్థాయిలో మనుగడ సాగిస్తున్న ఎన్నో రాజకీయ పార్టీలున్నాయి. ది నేషనల్ డెమోక్రటిక్ ఎలయెన్స్ (ఎన్ డీఏ), ది యునైటెడ్ ప్రోగ్రసివ్ ఎలియెన్స్ (యుపిఎ)లు రెండు ప్రధాన రాజకీయ కూటములు. భారత్లో గతంలో వామపక్ష రాజకీయ పార్టీల ప్రభావం ఉండి వారి యొక్క భావాలతో సోషలిజం లేదా కమ్యునలిజం వైపు మొగ్గు చూపేది. కానీ 1991లో ఆర్థిక సంస్కరణలు ప్రారంభమయ్యాక ఈ రెండు రాజకీయ పార్టీలు.. పెట్టుబడి దారీ విధానంవైపు మరింత మొగ్గు చూపే వారి రైట్ వింగ్ సంస్కరణలుగా వాటికవే చూపించుకున్నాయి. కమ్యూనిజం అనేది వాస్తవ పాశ్చాత్య ప్రగతి వాద ఉద్యమంలో ఎలాంటి ప్రధాన పాత్ర పోషించని కారణంగా భారత్ లో ప్రగతివాదం నిర్వచనాన్ని విభిన్నంగా అర్థం చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. ఇంకా చెప్పాలంటే సామాజిక స్థాయిలో భారత్ లోని వామపక్ష పార్టీలు పశ్చిమ దేశాల్లో ప్రగతి వాదంగా భావించే ఎలాంటి విధానాలను బలపర్చలేదు. .. ప్రగతి వాదం కాని భారత రాజకీయ పార్టీల కంటే .. కుల వ్యవస్థ, కార్మికుల హక్కులు, మహిళల హక్కుల విధానలు అనేవి ప్రగతి వాదానికి ఎంతో దూరంలో ఉన్నప్పటికీ వామపక్షాలు ఆ దిశగా కృషి చేయలేదు. ప్రస్తుతం భారతీయ జనతా పార్టీ, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్లు వరుసగా ఎన్ డీఏ, యుపిఎలలో ప్రధాన సభ్యులుగా ఉన్నాయి.