భారతీయ రైల్వేలు
భారతదేశంలో రైలు మార్గాల కొరకు మొదటిసారిగా 1832లో ప్రణాళిక ప్రవేశపెట్టబడినప్పటికీ, ఆ తరువాత మరో దశాబ్దం వరకూ ఇందులో ఎటువంటి పురోగతి సాధించలేదు. 1844లో అప్పటి గవర్నర్ జనరెల్ విస్కౌంట్ హార్డింగ్ (Lord Hardinge) రైల్వేలలో ప్రయివేటు వ్యక్తుల పెట్టుబడులను అనుమతించాడు. ఇదే కాక రెండు రైల్వే సంస్థలను (బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరియు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ)స్థాపించి నూతన పెట్టుబడిదారులకు సాహయపడవలసిందిగా కోరాడు. ఆ తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా అనేక రైలు మార్గాలు వేగంగా నిర్మించబడ్డాయి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి రైలు 1851 డిసెంబరు 22న నడుపబడింది. ఇది రూర్కీలో నిర్మాణ సామాగ్రిని తరలించడానికి వినియోగించబడింది. ఆ తరువాత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలకు అనగా ది.1853 ఏప్రిల్ 16లో మొదటి ప్రయాణీకుల రైలు బోరిబందర్, బొంబాయి, థాణేల మధ్య నడుపబడింది. ఈ ప్రయాణం మొత్తం దూరం 34 కి.మీ కాగా, సాహిబ్, సుల్తాన్, సింధ్ అనే ఇంజిన్లను వినియోగించారు. ఒక విధంగా ఈ సంఘటన భారత రైల్వేలకు అంకురార్పణ చేసిందని చెప్పుకోవచ్చు.
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
భారతీయ రైల్వేలు లోని ఆరు కేంద్రీకృత ట్రైనింగ్ ఇన్స్టిట్యూట్స్ లోని ఒకటి అయిన ఇండియన్ రైల్వే ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సిగ్నల్ ఇంజనీరింగ్ అండ్ టెలికమ్యూనికేషన్స్ (IRISET)ను 1957 నవంబరు 24 న మినిస్ట్రీ ఆఫ్ రైల్వేస్ ద్వారా సికింద్రాబాద్‌లో ఏర్పాటు చేశారు. ఇది రైల్వే సిబ్బంది మరియు రైల్వే సిగ్నలింగ్ మరియు టెలీకమ్యూనికేషన్ రంగాల్లోని అధికారులు ప్రత్యేక శిక్షణ అవసరాలు తీర్చటానికి ఉద్దేశించింది. 1967 సం.లో అజంతా ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును కాచిగూడ రైల్వే స్టేషను మరియు మన్మాడ్ (సికిందరాబాద్ ద్వారా) మధ్య ప్రవేశ పెట్టారు. ఈ రైలు ప్రారంభం చేసినప్పుడు 42.5 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో ప్రయాణించింది. ఇది భారతదేశంలో అతి వేగంగా నడిచిన మీటర్ గేజ్ రైలు. 1969 సం.లో గోల్కొండ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలును సికింద్రాబాద్ మరియు విజయవాడ మధ్య ప్రయాణం చేసే విధంగా ప్రవేశపెట్టారు. ఆ సమయంలో 58 కి.మీ./గం. సగటున వేగంతో దేశంలో అతి వేగంగా ఆవిరితో నెట్టబడే రైలుగా గుర్తించ బడినది మరియు తరువాత గుంటూరు వరకు ఇది పొడిగించబడింది. సమర్థవంతమైన కార్యాచరణ మరియు నిర్వాహక నియంత్రణ సులభతరం చేయడానికి:. సికింద్రాబాద్ డివిజన్ ఫిబ్రవరి 1978 సం.లో సికింద్రాబాదు రైల్వే డివిజను మరియు హైదరాబాదు రైల్వే డివిజను లుగా అనేరెండు విభాగాలుగా విభజించారు.