డియెగో గార్సియా
డియెగో గార్సియా (Diego Garcia) అనేది కాలిముద్ర-ఆకారంలో ఉండే ఒక ఉష్ణమండల పగడపు దీవి, ఇది హిందూ మహాసముద్రం మధ్యభాగంలో భూమధ్యరేఖకు దక్షిణంగా ఏడు డిగ్రీల వద్ద, ఇరవై ఆరు నిమిషాల దక్షిణ అక్షాంశంపై (భూమధ్యరేఖకు దక్షిణంగా) ఉంది. బ్రిటీష్ హిందూ మహాసముద్ర భూభాగం [BIOT]లో భాగంగా ఉన్న డియెగో గార్సియా 72°23' తూర్పు రేఖాంశం వద్ద ఉంది. ఈ పగడపు దీవి తూర్పు ఆఫ్రికా తీరానికి సుమారుగా 1,800 నాటికన్ మైళ్ల (3,300 కిమీ) దూరంలో, దక్షిణ భారతదేశం యొక్క చివరి భాగానికి దక్షిణంగా 1,200 నాటికన్ మైళ్ల (2,200 కిమీ) దూరంలో ఉంది (చిత్రం 2.3). లక్షద్వీప్, మాల్దీవులు మరియు చాంగోస్ ద్వీపసమూహంతో కూడిన ఒక పొడవైన పగడపు దిబ్బలు, పగడపు దీవులు, మరియు ద్వీపాల గొలుసు దక్షిణ చివరన డియెగో గార్సియా ఉంది, భౌగోళికంగా ఈ పగడపు దీవి చాగోస్ ద్వీపసమూహంలో ఉంది. సంవత్సరం పొడవునా స్థానిక సమయం GMT + 6 గంటలు (పగటి సమయంలో మార్పు ఉండదు).
పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.