వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
మైకేల్ ఫారడే
బున్సెన్ బర్నర్గా తరువాయి దశలో పిలువబడి ప్రపంచవ్యాప్తంగా దాదాపుగా అన్ని శాస్త్రీయ పరిశోధనాగారాలలో సుళువుగా వేడిమిని కల్పించేందుకు వాడబడిన ఈ పరికరము యొక్క ప్రాథమిక రూపకల్పనను అతడే కనిపెట్టాడు.[17][18] ఫెరడే రసాయన శాస్త్ర రంగంలో విస్తృతంగా పనిచేసి, బెంజీన్ (దానిని అతను బికార్బురేట్ ఆఫ్ హైడ్రోజన్ అని పిలిచాడు)వంటి రసాయనిక పదార్ధాలు మరియు ద్రవంగా మారు చెందే వాయువులయిన క్లోరిన్ వంటి వానిని కనుగొన్నాడు. వాయువులు ద్రవరూపములోనికి మారటంతో వాయువులు కేవలం అతి తక్కువ మరిగే స్థానం ఉన్న ద్రవాల యొక్క ఆవిరులు మాత్రమేనని నిర్ధారించి, బృహదణువు యొక్క సముదాయము అనే ఆలోచనా ధోరణులకు తగిన ఆధారాలను అందించింది. 1820 లో ఫెరడే కార్బన్ మరియు క్లోరిన్ నుండి తయారు చేయబడిన మొట్టమొదటి మిశ్రమదాతువులు C2Cl6 మరియు C2Cl4 గురించి తెలిపి, తరువాత తన పరిశోధనా ఫలితాలను ఆ మరుసటి సంవత్సరం ప్రచురించాడు.[19][20][21] ఫెరడే, హంప్రీ డేవీ 1810 వ సంవత్సరములో కొనుగొన్న క్లోరిన్ క్లాతరేట్ క్రిస్టల్స్ యొక్క కూర్పును తెలుసుకున్నాడు.[22][23]