వృషణాల క్యాన్సర్
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు.[1][2] ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది[3]. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
క్షయవ్యాధి చికిత్స
ఆధునిక కాలాల్లో, క్షయవ్యాధి యొక్క శస్త్రసంబంధి చికిత్స బహుళ-ఔషధ నిరోధక TB నిర్వహణకు మాత్రమే పరిమితమైంది. చికిత్స పొందిన అనేక నెలల తర్వాత కూడా ఎలాంటి మార్పుకు నోచుకోని ఒక 
MDR-TB రోగిని దెబ్బతిన్న కణజాలాన్ని తొలగించే లక్ష్యంతో ఖండోచ్ఛేదన లేదా ఊపిరితిత్తి తొలగింపుకు సూచించవచ్చు. శస్త్రచికిత్సకు ఉత్తమ కాలం మాత్రం నిర్వచించబడలేదు. శస్త్రచికిత్స ఇప్పటికీ విశిష్టమైన వ్యాధిగ్రస్తత గురించి తెలుపుతుంది. USలో విశేష అనుభవం ఉన్న కేంద్రంగా డెన్వర్, కొలరాడో‌లో ఉన్న నేషనల్ జూయిష్ మెడికల్ అండ్ రీసెర్చ్ సెంటర్‌ను చెబుతారు. 1983 నుంచి 2000 వరకు, సదరు కేంద్రంలో పనిచేసే వైద్యులు 172 రోగులకు 180 ఆపరేషన్లు చేశారు. వాటిలో 98 ఖండోచ్ఛేదనలు కాగా 82 ఊపిరితిత్తుల తొలగింపులు. వారు 3.3% ఆచరణాత్మక మరణాలను నివేదించారు. ఆపరేషన్ నేపథ్యంలో అదనంగా 6.8% మంది చనిపోగా, 
12% మంది విశిష్ట వ్యాధిగ్రస్తత (ప్రత్యేకించి తీవ్రమైన శ్వాసలేమి) ని చవిచూశారు. శస్త్రచికిత్సకు ముందు ఎలాంటి మార్పులేని 91 మంది రోగుల్లో చికిత్స తర్వాత నలుగురిలో మాత్రమే ఎలాంటి మార్పు రాలేదు.