ఆకాశం
ఆరుబయటనుండి పైకి చూస్తే మనకు కనిపించే నీలిరంగు ఆవరణమే ఆకాశం. ఆకాశానికి తెలుగు భాషలో వికృతి పదము ఆకసము. భూమి ఉపరితలంపై ఉండే మేఘాలు, నీటియావిరితో కూడిన వాయు ఆవరణాలపై పడిన సూర్యకాంతి పరావర్తనం చెందడం వలన ఆకాశం మనకు నీలిరంగులో కనబడుతుంది. కాని నిజానికి ఆకాశం ఏ రంగునూ కలిగి ఉండదు. అందుకే మనకు రాత్రి సమయంలో ఆకాశం సూర్యకాంతి లేకపోవడం వలన చీకటిగా కనిపిస్తుంది. ఆ చీకటిలో అనంత దూరాలలో ఉన్న నక్షత్రాలు, గ్రహాలు చిన్న చిన్న చుక్కలుగా కనిపిస్తాయి.
మానవీయ శాస్త్రాలు
రంగు చిత్రలేఖనము యొక్క సారమయినట్లే, ధ్వని సంగీతమునకు సారం. రంగు చాలా స్వీయాత్మకమైనది, కాని దానికి గమనించదగ్గ మానసిక ప్రభావాలు ఉన్నాయి. కానీ అవి ఒక సంస్కృతికి దాని తరువాత సంస్కృతికి వేరువేరుగా ఉంటాయి. నలుపు పశ్చిమంలో దుఃఖాన్ని సూచిస్తుంది. కానీ ఇతర ప్రదేశాలలో తెలుపు సూచించవచ్చు. కొందరు చిత్రకారులు, సిద్దాంతకర్తలు, రచయితలు మరియు శాస్త్రజ్ఞులు, ముఖ్యంగా గోయేత్, కాన్డిన్స్కీ, ఐస్సాక్ న్యూటన్, వారి స్వంత రంగు సిద్ధాంతమును రచించారు. అయినా కూడా భాష వాడటం అనేది రంగుతో సమానమైన సర్వసమంవయం మాత్రమే. "ఎరుపు" అను పదం, ఉదాహరణకి, స్పెక్ట్రంలోని స్వచ్ఛమైన ఎరుపు రంగుకు సంబంధించిన అనేక మార్పులను పొందుపరచుకుంటుంది. సంగీతంలోని వివిధ ధ్వనుల మధ్యనున్న అంగీకారము మాదిరిగా వివిధ రంగులలో ఒక సాంప్రదాయ పద్ధతి అనుసరించటం లేదు. సంగీతంలోని వివిధ ధ్వనులైన C లేక C#లలో ఉన్నట్లు, ఈ అవసరాలకు పాంటోన్ విధానమును ముద్రణ మరియు రూపకల్పన పరిశ్రమలో విరివిగా వాడినట్లుగా రంగులలో ఒక పద్ధతి ఏర్పడలేదు.