సాముద్రికము
హస్తసాముద్రికం తన మూలాలను చైనీస్ యిజింగ్ (ఐ చింగ్), భారతదేశంలో (హిందూ) జ్యోతిశ్శాస్త్రం (సంస్కృతంలో జోతిష్య అని సూచిస్తారు) మరియు రోమా (గైప్సే) భవిష్యత్తు చెప్పేవారు నుండి కలిగి ఉంది. హిందూ మహర్షి వాల్మికీ ఒక పుస్తకాన్ని రచించినట్లు భావిస్తారు, దీని పేరు యొక్క ఆంగ్ల అనువాదం "ది టీచింగ్స్ ఆఫ్ వాల్మికీ మహర్షి ఆన్ మేల్ పామిస్టరీ", ఇది 567 చరణాలు కలిగి ఉంది. భారతదేశం నుండి, హస్తసాముద్రికం చైనా, టిబెట్, ఈజిప్ట్, పెర్షియా మరియు ఐరోపాలోని ఇతర దేశాలకు విస్తరించింది. చైనా నుండి, హస్తసాముద్రికం గ్రీస్కు విస్తరించింది, ఇక్కడ దీనిని సిద్ధాంతకర్తలు అభ్యసిస్తారు. అయితే, ఆధునిక హస్తసాముద్రికులు తరచూ మనస్తత్త్వ శాస్త్రం, అవిభాజ్యతత్వ వైద్యం మరియు భవిష్యవాణి యొక్క ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులతో సాంప్రదాయిక భావి కథన మెళుకువలను మిళితం చేస్తారు.
విష్ణుమాయా విలాసము
ఈ కావ్యాన్ని మొట్టమొదట పాలపర్తి నాగేశ్వరశాస్త్రి లేఖక ప్రమాదాలను సవరించి పరిష్కరించాడు. ఇతడు వ్యాకరణం అంగీకరించని ప్రయోగాలను దిద్దకుండా కవి ప్రయోగాలను యథాతథంగా ఉద్ధరించాడు. ఈ గ్రంథాన్ని మొదటిసారి చెన్నపురిలోని విద్వన్మనోరంజనీ ముద్రాక్షరశాలలో పాలపర్తి నాగేశ్వరశాస్త్రి, మద్దాళి అయ్యపరాజు, గోవిందరాజు అప్పయ్య పంతులు, రామచంద్రుని కామయ్య పంతులు క్రీ.శ.1865లో ప్రకటించారు. కానీ తరువాతి కాలపు పరిష్కర్తలు, వేదం వేంకటరాయశాస్త్రి వంటివారు పరిష్కరణమంటే వ్యాకరణానుకూలంగా దిద్ది ప్రకటించడమనే భావాన్ని తీసుకు వచ్చారు.