మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘలాయిలు కీ.శ. 1526 నుండి 1707 వరకు భారత ఉపఖండాన్ని (ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారత్) పరిపాలించిన రాజవంశీయులు. 1526లో తైమూరు వంశానికి చెందిన బాబరు ఒకటవ పానిపట్టు యుద్ధంలో ఇబ్రాహీమ్ లోడీను ఓడించి మొఘల్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. ముఘల్ అంటే మంగోల్ అనే పదానికి పెర్షియా భాషలో సమానమైన పదం. మంగోల్ అంటే మధ్య ఆసియాలోని చెంఘీజ్ ఖాన్ వంశీయులైన సంచార యుద్దవీరులు అని అర్థం. మొఘల్ వంశీయులంతా ఇస్లాం మతాన్ని కచ్చితంగా పాటించారు. బాబరు తరువాత పరిపాలనా బాధ్యతల్ని చేపట్టిన హుమాయూన్ను పఠాన్ వీరుడైన షేర్ షా సూరి జయించి సుర్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. పదహారేళ్ళ తరువాత పోగట్టుకున్న కోటలన్నింటినీ హుమాయూన్ మళ్ళీ జయించాడు. హుమాయూన్ తరువాత అతని కుమారుడైన అక్బర్ మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించి 1556 నుండి 1605 వరకు పాలించాడు. అక్బర్ తరువాత విశాలమైన మొఘల్ సామ్రాజ్యం అతని కుమారుడైన జహాంగీర్కు సంక్రమించింది. జహాంగీర్ తర్వాత ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన షాజహాన్ కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలోనే అతి గొప్ప రాజ్యంగా కీర్తింపబడింది. ఇతను పరిపాలించిన కాలాన్నే చరిత్రకారులు మొఘల్ సామ్రాజ్య స్వర్ణ యుగంగా వర్ణిస్తారు.
సహారన్పూర్
మొగల్ చక్రవర్తులు అక్బర్ మరియు తరువాత షాజహాన్ (1592–1666) సయ్యద్ కుటుంబాలకు సర్వాత్ పరగణాను బహుమతిగా ఇచ్చారు; 1633లో వీరిలో ఒకరు ఒక నగరాన్ని స్థాపించి, దానికి చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలతో కలిపి ముజాఫర్‌నగర్ అనే పేరు పెట్టారు, తన తండ్రి సయ్యద్ ముజాఫర్ అలీ ఖాన్ మీదగా దీనికి ఆ పేరు పెట్టడం జరిగింది. సయ్యద్‌లు 1739లో నాదీర్ షా ముట్టడి వరకు ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. ఆయన పతనం తరువాత, దోవాబ్ ప్రాంతమంతటా అస్థిరత ఏర్పడింది, రాజపుత్రులు, త్యాగీలు, బ్రాహ్మిణ్‌లు, జాత్‌లు ఈ ప్రాంతాన్ని కొల్లగొట్టారు, తరచుగా సిక్కులు కూడా ఈ ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అస్థిరతను అనుకూలంగా చేసుకొని, రోహిల్లాలు గంగానది పరిసర ప్రాంతాన్ని పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకున్నారు.