అన్నమయ్య
అన్నమయ్య లేదా తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు (మే 9, 1408 - ఫిబ్రవరి 23, 1503) తెలుగు సాహితీ చరిత్రలో లభించిన ఆధారాల ప్రకారం మొదటి వాగ్గేయకారుడు (సాధారణ భాషలో గేయాలను కూర్చేవారు). అన్నమయ్యకు పదకవితా పితామహుడు అని బిరుదు ఉంది. దక్షిణాపథంలో భజన సంప్రదాయానికి, పదకవితాశైలికి ఆద్యుడు. గొప్ప వైష్ణవ భక్తుడు. తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి ని, అహోబిలము లోని నరసింహ స్వామి ని, ఇతర వైష్ణవ సంప్రదాయ దేవతలను కీర్తిస్తూ 32వేలకు పైగా కీర్తనలు రచించాడు . అన్నమయ్య పాటలు, పదాలు, పద్యాలలో భక్తి, సాహిత్యం, సంగీతం, శృంగారం, భావలాలిత్యం పెనవేసికొని ఉంటాయి.
వైద్యం వేంకటేశ్వరాచార్యులు
కర్నూలుజిల్లా అధికారభాషా సంఘం సభ్యునిగా పనిచేశారు. తాళపత్రగ్రంధ సమాచార సేకరణలో దేశస్థాయి ఉద్యమం జరుగుతున్న తరుణంలో జిల్లాలో ఆ ఉద్యమానికి సహ సమన్వయకర్తగా పనిచేశారు. ఇప్పటివరకు గడియారం రామకృష్ణమశర్మ స్ఫూర్తి పురస్కారం, పరవస్తు చిన్నయసూరి సాహిత్య పరిశోధనా పురస్కారం, లలితకవి తాటిమానునారాయణరెడ్డి స్మారక సాహిత్య పురస్కారం, ఆచార్య దివాకర్ల వేంకటావధాని సాహిత్య పురస్కారం, బిఎన్‌ శాస్త్రి స్మారక ప్రత్యేక ప్రతిభా పురస్కారం, ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల సందర్భంగా కర్నూలులో విశిష్ట పురస్కారం లభించాయి. ఈయన రచనలపై అనేక విశ్వవిద్యాలయాల్లో పరిశోధన జరుగుతున్నది. అనేక శతక కావ్యాలు రాసి శతకసాహిత్యంలో మేటి అనిపించుకున్నారు.[3] అవధానాల్లో పృచ్ఛకులుగానూ, అధ్యక్షులుగానూ, అవధానిగానూ చేశారు. సాహిత్యంలో బహుముఖీయ పజ్ఞాపాఠవాలు కలిగిన వీరు అనేక సాహిత్య, సాంస్కృతిక, కళాసంస్థలలో సభ్యులుగా ఉన్నారు. ఇంకా అనేక అముద్రిత రచనల్ని ముద్రించే పనిలోనూ, తితిదే ప్రాజెక్టుల నిర్వహణ, రూపకల్పన, పర్యవేక్షణలో ఉన్న వైద్యం వేంకటేశ్వరాచార్యులు సాహిత్యంలో ఆణిముత్యం.[4]