కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
ఇన్స్టంట్ కెమెరా
పోలరాయిడ్ కెమెరాలో డబుల్ పిక్చర్ రోల్ లోడ్ చేసి ఉంటుంది, వీటిలో ఒకటి నెగటివ్, మరొకటి ప్రత్యేకమైన కాగితంపై ఉండే పాజిటివ్ రోల్. పాజిటివ్ రోల్ మీద కొన్ని రసాయనిక పూతలు పూయబడి ఉంటాయి. ఫొటో తీసినప్పుడు కెమెరా లెన్స్ నుంచి కాంతినందుకున్న నెగటివ్, పాజిటివ్ రోల్స్ రెండూ రసాయనపు పొరలను ఛేదించుకుంటూ ఒక రోలర్ గుండా బయటికి వస్తాయి. అప్పటికే ఎక్స్‌పోజ్ అయి ఉన్న నెగటివ్ రోల్ నుంచి రసాయన పూతలు చొచ్చుకుపోయి నెగటివ్ రోల్ పైన నలుపు, తెలుపు రంగులతో కూడిన నెగటివ్ ఇమేజ్ ఏర్పడుతుంది. పాజిటివ్ రోల్‌కూ, కెమెరాలో ఉన్న రసాయనాలకు మధ్య జరిగిన చర్య ఫలితంగా ఫొటోగ్రాఫ్ పైన గల తెలుపు బొమ్మ తెల్లగానూ, నలుపు బొమ్మ నల్లగానూ ఉండేలా చిత్రం ఆవిష్కృతమవుతుంది. బ్లాక్ అండ్ వైట్ చిత్రం ఆవిష్కృతమవడానికి 10 సెకండ్లు మాత్రమే పడితే, రంగుల చిత్రం ఆవిష్కృతమవడానికి నిమిషం దాకా వ్యవధి పడుతుంది. ఫిల్మ్‌ను లైట్‌లో ఎక్స్‌పోజ్ చేసినప్పుడు దాని మీద ఉండే సిల్వర్ సాల్ట్, మెటాలిక్ సిల్వర్‌గా మారిపోతుంది. ఫోటో తీసినప్పుడు జరిగే ఒక రసాయన చర్య వలన ఫిల్మ్‌పైన రంగులు ఏర్పడతాయి. ఇలా తొలిదశ పోలరాయిడ్ కెమెరాల పనితీరు ఉండగా, ఆ తరువాత 1972లో, 1978లో జరిగిన సాంకేతికాభివృద్ధి ఫలితంగా వీటి పనితీరు బాగా మెరుగయింది.