అలిపిరి
పూర్వం అలిపిరిని అడిపుళీ అని పిలిచేవారు. అడి అంటే పాదం పుళ అంటే చింత చెట్టు. పూర్వం పెద్ద చింత చెట్టు వున్నందున ఇది అలిపిరిగా పిలువబడింది. ఈచెట్టు క్రిందే తిరుమల నంబి రామానుజునికి రామాయణ రహస్యాలను ఉపదేశించాడని ఇతిహాసాలు చెబుతున్నాయి. మధ్యాహ్నాపు వేళలో రామానుజునికి పాఠం చెప్పడంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు పరమాత్ముని పూజలకు వేళ అయినప్పుడు నంభి తపనని తీర్చే స్వామి పాదాలు ప్రత్యక్ష మయ్యాయట. ఇంకో ఇతిహాసం ప్రకారం కురువతి నంభి వేంకటేశ్వరుని నైవేద్యం కోసం మట్టికుండలు తయారు చేస్తూ ఇక్కడ నివసించాడు. మట్టితో పుష్పాలు చేస్తూ వాటిని భగవత్పాదులకు అర్పణ చేసేవాడు. నంభి కూలాల చక్రం, మట్టి ముద్ద, కూలాల సమ్మెట్టలు శిలాఫలకాలుగా రెండవ గాలి గోపురం మెట్ల ప్రక్కన ఉన్నాయి.
కొప్పర్రు కైఫియత్తు
ఈ గ్రామం పూర్వం నుంచి కూడా "కొప్పర్రు" అనే పేరుతోనే ప్రసిద్ధిగాంచింది. శాలివాహన శకం ప్రారంభమైన తర్వాత కొందరు రాజులు దీన్ని పరిపాలించారు. ఆ తరువాత యిది అశ్వపతి, నరపతి, గజపతి అనే మూడు సింహాసనాలుగా ఏర్పడింది. గజపతి సింహాసనాన్ని అలంకరించిన గజపతి మహారాజు గారు శాలివాహన శకం 1056 (1134 AD) మొదలుకొని ధర్మవంతుడై రాజ్యాన్ని పాలించాడు. వీరి దగ్గర ప్రధానిగా పనిచేసిన గోపరాజు రామన్న గారు శాలివాహన శకం 1067 (1145 AD) అంటే రక్తాక్షి నామ సంవత్సర భాద్రపద బహుళ అమావాస్య మంగళవారం సూర్యగ్రహణం సమయంలో రాజుగారి నుండి ఈ ప్రాంతాన్ని దానంగా స్వీకరించి బ్రాహ్మణులకు వంశపారంపత్యపు గ్రామకరణీకపు హక్కులు నిర్ణయించగా యీ కొప్పర్రుకు యజుశ్శాఖాధ్యయనులైన "కొప్పర్తి" వారికి ఒక కరణీకం, "పుణ్యమూర్తి" వారికి ఒక కరణీకం మొత్తం మీద రెండు కరణీకాలుగా ఏర్పాటు చేయబడ్డది. ఈ రెండు కరణీకాలకు చెందిన ఆరువేల నియోగులకు సమభాగాలుగా మిరాశీ (వంశపారంపర్యపు హక్కు) యిచ్చారు. కాబట్టి అప్పటి నుండి ఈ రెండు వంశాలకు చెందినవారు కరణీకం అనుభవిస్తున్నారు.