భూమి
భూమి యొక్క రూపు గోళ ఆకరమునకు దగ్గరగా వుండును. ఒక గోళమును పైన కిందా అణచి, మధ్యలో సాగదీసినట్లుగా వుండును. భూ గోళము ధ్రువాల వద్ద అణచి భూమధ్యరేఖకు[58] సమాంతరంగా సాగదీసినట్లుగా వుండును. భూమి, ధ్రువాల వద్ద వంగి ఉండటం వల్ల అది తిరిగేటప్పుడు భూ మధ్య రేఖ ప్రాంతంలో ఒక మధ్యరేఖ ఏర్పడుతుంది,అది ధ్రువాల రెండిటి మధ్యరేఖ[59] కన్నా 43 కిమీ ఎక్కువ ఏర్పడుతుంది.[59] సగటు ఉండాల్సిన మధ్యరేఖ 12,742 కిమీ, అది 40,000 కిమీలకు/π,దగ్గరగా ఉంటుంది. పారిస్ నుంచి భూమి యొక్క ఉత్తర ధ్రువానికి భూ మధ్యరేఖకు 1/10,000,000 మీటర్ల దూరం ఉంటుంది.[60]
శానపల్లి లంక
ఆపైన స్వీకరించిన భూమిని కొలిపించే క్రమంలో ఠాణేదారును తన పాండిత్యంతో వశుణ్ణి చేసుకుని 18 పుట్ల భూమి కొలిపించుకున్నారు. ఈ అవినీతి తెలుసుకుని జమీందారు తన ఉద్యోగియైన ఠాణేదారును తొలగించారు. ఠాణేదారు ద్వారా ఈ విషయాన్ని తెలుసుకున్న పాపయ్యశాస్త్రి వెళ్ళి నా వద్ద స్వీకరించిన భూమి మళ్ళీ మీరే తీసుకోండ</i>న్నారట. దానికి కారణమడిగితే శాస్త్రి మాకు భూమిని కొలిచిన ఠాణేదారుణ్ణి బర్తరఫు చేశారంటే యిక దాని అర్థం మాపై అభియోగమనే కదా అని జవాబిచ్చారు. మా ఉద్యోగస్థుడు మా మాటను ఉల్లంఘించి వేరేగా ప్రవర్తించడం అక్రమం కనుక తీసివేశాం తప్ప మీపై లేశమూ అనాదరం లేదే అన్నారు జమీందారు. మీరు మాకెంత ఇమ్మన్నారో అతను అంతే కొలిచియిచ్చారు దీనిలో ఉల్లంఘన ఏముంది అని తిరగవేయగా సంస్థానాధీశులు మేము 12 పుట్ల భూమి యివ్వడమూ అతను 18 పుట్లు కొలిచి అధీనం చేయడమూ జరిగింది మరి యిది ఉల్లంఘన కాదా అన్నారు. కాదు. ఎందుకంటే మీరు మాకెందుకు ఈ భూమి యిచ్చనది అని ప్రశ్నించగా వేదశాస్త్రాలలో తిరుగులేని పండితులు కావడంతో, మిమ్మల్ని గౌరవించడం శాస్త్రాన్ని గౌరవించినట్లు కాబట్టి తద్వారా తరించేందుకు అని సమాధానమిచ్చారు రామారావు. ఐతే మీరన్న వేదాలు దేవతల వాణియైన గీర్వాణ భాషలో వున్నాయి కదా, గీర్వాణులంటే దేవతలు కాదా అనగా అవునని జవాబు వచ్చింది. మేము ఆ భూమి దేవమానం చేత కొలిపించుకుంటాం కాని మనుష్యమానం చేత ఎందుకు కొలిపించుకుంటామని తమరనుకున్నారు? అని ఎలాగైతేనేం చమత్కారంతో ఒకటికి ఒకటిన్నర పుట్టి చొప్పున దేవమానమని లెక్కకట్టి తీసుకున్నారు. ఈ చమత్కారానికి, ఆయన పాండిత్యానికి తలఒగ్గి గంగాధర రామారావు ఈ గ్రామంలో ఆయన కొలిపించుకున్న భూమిని వారికి స్థిరపరిచి, ఠాణేదారును తిరిగి ఉద్యోగంలోకి తీసుకున్నారు. అప్పట్లో ఆయన స్వీకరించిన భూమిని తమ కాలంలో కూడా వారి వారసులు అనుభవిస్తూనే వున్నారని చెళ్ళపిళ్ళ వేంకట శాస్త్రి వ్రాశారు[3].