మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
శ్రామిక చట్టం
మొట్టమొదటి గుర్తించదగిన ఆధునిక ఉద్యోగితా చట్ట శాసనం 1970 యొక్క ఈక్వల్ పే ఆక్ట్, అది కొంత తీవ్రవాద భావనను కలిగి ఉన్నప్పటికీ 1972 వరకు అమలులోకి రాలేదు. పనిచేసే ప్రదేశాలలో స్త్రీలకు సమానత్వాన్ని తీసుకురావాలనే ఉమ్మడి ప్రయత్నంలో భాగంగా ఈ చట్టం ప్రవేశపెట్టబడింది. 1977లో లేబర్ ప్రభుత్వం ఎన్నుకోబడిన తరువాత, UK ఉద్యోగితా చట్టంలో అనేక మార్పులు చేయబడ్డాయి. వీటిలో పెంపొందించబడిన ప్రసూతి మరియు పితృస్వామ్య హక్కులు, జాతీయ కనీస వేతనం మరియు పని కాలానికి వర్తించే పని గంటల నిర్దేశకం, విరామ అంతరాలు మరియు చెల్లింపుతో కూడిన సాంవత్సరిక సెలవును పొందే హక్కు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. వివక్షతా చట్టం కూడా కఠినతరం చేయబడి, వయసు, మతం లేదా నమ్మకం మరియు లైంగిక విధానం లేదా లింగం, జాతి లేదా వైకల్యం కారణంగా వివక్షత నుండి రక్షణ లభించింది.