గుర్తు తెలియని ఎగిరే వస్తువు
గుర్తించబడని ఎగురుతున్న వస్తువు లేదా యు.ఎఫ్.ఒ. (సాధారణంగా అన్ ఐడెంటిఫైడ్ ఫ్లైయింగ్ ఆబ్జెక్ట్ లేదా " యు.ఎఫ్.ఒ . అని సంక్షిప్తీకరించబడింది) అనేది వీక్షకునిచే సులువుగా లేదా తక్షణమే గుర్తింపబడని ఏదైనా విహంగ విషయాన్ని సూచించటానికి వినియోగించబడుతుంది. 1952 లో ఈ పదాన్ని ప్రవేశపెట్టిన సంయుక్త రాష్ట్రాల వాయుదళం ఏ వస్తువులు అయితే నిపుణులు అయిన పరిశోధకులచే సూక్ష్మంగా గమనింపబడిన తరువాత కూడా గుర్తింపబడకుండా ఉండిపోతాయో వాటిని ప్రాథమికంగా యు.ఎఫ్.ఒ లుగా నిర్వచించింది[1] అయితే యు.ఎఫ్.ఒ అనే పదం తరచుగా వీక్షకులచే గుర్తించబడని ఏ వస్తువును సూచించటానికి అయినా సాధారణంగా వాడబడుతుంది. ప్రసిద్ధ సంస్కృతి తరచుగా యు.ఎఫ్.ఒ</i>ను గ్రహాంతరవాసి రోదసి నౌకకి పర్యాయపదంగా వాడుతుంది. మతపరమైన నమ్మకాలు యు.ఎఫ్.ఒతో అనుసందానిమ్పబడ్డాయి మరియు ఈ విషయం చుట్టూ కల్పితాలు మరియు జానపద కథలు ఉద్భవించాయి.[2] గందరగోళాన్ని మరియు యు.ఎఫ్.ఒకి జత చెయ్యబడ్డ అపాయకర అనుసంధానాలను నివారించటానికి కొంతమంది పరిశోధకులు ఇప్పుడు మరింత విస్తారమైన పదం అయిన గుర్తింపబడని విహంగ విషయాలు (లేదా యు.ఎ.పి ) ని ఉపయోగించటానికి ఆసక్తి చూపిస్తున్నారు. స్పానిష్, ఫ్రెంచ్, పోర్చుగీస్ మరియు ఇటాలియన్ లలో యు.ఎఫ్.ఒ యొక్క మరొక పర్యాయపదం ఒ.వి.ఎన్.ఐ
కార్మిక సంఘాలు
1924లో గోపర్స్‌ మృతి తరువాత ఎఎఫ్‌ఎల్‌లో సమస్యలు ఇంకా అలాగే ఉండటంతో జాన్‌ ఎల్‌. లూయిస్‌ సీఐవోను ఏర్పాటు చేశాడు. గోపర్స్‌ పెట్టిన అనేక నిబంధనలు తొలగించాలని చాలా మంది యూనియన్‌ సభ్యులు కోరారు. ఒక వృత్తికి సంబంధించి నైపుణ్యం ఉన్న కార్మికుని కంటే.. పెద్దగా అనుభవం లేని కార్మికునికి మద్దతుగా నిలవాలని వారు కోరారు. ALFలో ఈ విషయంపై 1935లో మొదట గళం విప్పిన వ్యక్తి జాన్‌ ఎల్‌. లూయిసే. ALF‌కు అనుబంధ సంస్థగా ఏర్పాటు చేసిన కమిటీ ఫర్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌ యొక్క వ్యవస్థాపకుడు. కమిటీ ఫర్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషనే తరువాత దశలో కాంగ్రెస్‌ ఆఫ్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌గా మారింది. అమెరికా చరిత్రలోనే కాంగ్రెస్‌ ఆఫ్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌ అతి పెద్ద ప్రభావశీల సంఘంగా గుర్తింపు పొందింది. 1930 తరువాత పలువిజయవంతమైన సమ్మెల ద్వారా ఇది పలువురి దృష్టిని ఆకర్షించింది. 1935 సంవత్సరంలో గుడ్‌ ఇయర్‌ టైర్‌ మరియు రబ్బర్‌ కంపెనీల కార్మికులు తమ సొంతంగా యునైటెడ్‌ రబ్బర్‌ వర్కర్స్‌ పేరిట యూనియన్‌ను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. రబ్బరు కార్మికులు 1936లో ఉత్పత్తికి తగ్గ జీతాలు లేవంటూ సమ్మెకు దిగారు. 1936లో మొత్తం 48సార్లు సమ్మె జరిగింది. అందులో ఒకసారి సమ్మె చేసే వారంతా ఒకరోజు మొత్తం ఆఫీసులో ఉండిపోయారు. 22 సార్లు పని ఆగిపోయింది. మొత్తం 34,565 మంది సమ్మెలో పాల్గన్నారు. సమ్మె చేసే వారు తమ ప్లాంట్‌లో 24గంటలకంటే ఎక్కువ సేపు అలానే ఉండిపోయారు. కార్మికులు ఏ మాత్రం పనిచేయకుండా తమ తమ స్థానాల్లో కూర్చొని సిట్‌ డౌన్‌ సమ్మె చేశారు. సమ్మె కాలంలో యజమానులు కొత్తవారిని తీసుకొచ్చి పని చేయించుకునే అవకాశం ఉండేది కాదు. ఎందుకంటే సమ్మెకు దిగిన కార్మికులు ఫ్యాక్టరీల్లో తమతమ సీట్లలో ఉండటమే దీనికి కారణం. ఇది గతంలో ఎన్నడూ జరగని తరహా సమ్మె.