విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
డైనమో
మొట్టమొదటి డైనమో 1832లో హిప్పోలైట్ ఫ్యారడే సూత్రములను ఉపయోగింఛి తయారు చేసారు, ఇతను ఒక పరికరాలు తయారు చేయు ఫ్రెంచ్ దేశస్థుడు. దీనిలో శాశ్వత అయస్కాంతాన్ని ఉపయోగించారు. దీనిని వంపుగల ఇరుసుతో తిప్పడం జరుగుతుంది. ఈ అయస్కాంతము యొక్క ఉత్తర దక్షిణ ద్రువాల మధ్య దేనికి అంటకుండా చేయబడిన తీగతో చుట్టబడిన ఇనుప ముక్క తిరుగునట్లు దాని అమరిక ఉంటుంది. పిక్సీ అయస్కాంతం తీగచుట్ట మీద తిరుగుతున్నపుడు తీగలో విద్యుత స్పందన ఉత్పతి అవుతున్నదని కనిపెట్టడం జరిగింది. అయినప్పటికీ అయస్కాంతంయొక్క ఉత్తర దక్షిణ దృవాలు ప్రవాహమును వేర్వేరు దిశలో ప్రేరేపించడం జరుగుతుంది. ఏక ముఖ ప్రవాహమును డీ.సి.కి మార్చుటకు, పిక్సీ ఒక దిక్పరివర్తకం రూపొందించారు, దానిలో ఇనుప కడ్డీ మీద చిలిన లోహ స్తూపం ఉంచి, దానికి అభిముఖంగా రెండు బిర్రుగా ఉండే లోహములతో తగిలేట్టుగా వత్తడం జరుగుతుంది.