ముల్క్ రాజ్ ఆనంద్
ఆనంద్ యొక్క సాహిత్య వృత్తిని కుటుంబ విషాదపూరిత సంఘటనలు ఆరంభింప చేశాయి, మరియు కులవ్యవస్థ యొక్క తీవ్రత ప్రేరేపించింది. అతని మొదటి వచన వ్యాసాన్ని అతని అత్త యొక్క ఆత్మహత్యకు బదులుగా వ్రాశాడు, ముస్లిం వారితో భోజనాన్ని పంచుకున్నందుకు అతని కుటుంబం ఆమెను వెలివేసింది. అతని మొదటి ముఖ్య నవల అన్ టచబుల్, 1935లో ప్రచురితమైనది, ఇది భారతదేశం యొక్క అంటరాని కులంలోని వారి దైనందిన జీవితం యొక్క అధైర్యకరమైన విషయాలను వెల్లడి చేసింది. ఇది మరుగుదొడ్లను శుభ్రపరిచే బఖా యొక్క ఒక రోజు జీవిత కథ, అతను పొరపాటున ఉన్నత కులాల వారి ఇంటిలోకి వెళతాడు.
రమేష్ చంద్ర మజుందార్
మజుందార్ ప్రాచీన భారతదేశ చరిత్ర గురించి పరిశోధించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆగ్నేయాసియా దేశాలలో విస్తృతంగా పర్యటించి, పరిశోధించి చంపా (1927), సువర్ణద్వీప (1929), కాంభోజ దేశ సమగ్ర చరిత్రలను వ్రాశాడు. భారతీయ విద్యాభవన్ ప్రోత్సాహంతో ఇతడు బహు సంపుటాల భారతచరిత్ర బృహద్గ్రంథానికి సంపాదకుడిగా ఉన్నాడు. 1951లో ప్రారంభమైన ఈ ప్రయత్నం పూర్తి కావడానికి 26 సంవత్సరాల సమయం పట్టింది. వేదకాలం నుండి ప్రస్తుతం వరకు భారతీయుల చరిత్రను ఈ పదకొండు సంపుటాల గ్రంథంలో నిక్షిప్తం చేశాడు. చివరి సంపుటం వెలువడే నాటికి ఇతని వయసు 88 సంవత్సరాలు. ఇతడు చికాగో విశ్వవిద్యాలయం, పెన్సిల్వేనియా విశ్వవిద్యాలయాలలో భారతీయ చరిత్రను బోధించాడు. ఇతడు ఏషియాటిక్ సొసైటీకి అధ్యక్షుడిగా, బంగీయ సాహిత్య పరిషత్ అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. 1967-68లో కొంతకాలం "కలకత్తా షరీఫ్"గా కూడా సేవలనందించాడు.