శివుడు
శివుడు (సంస్కృతం: Śiva) హిందూ మతంలోని ప్రధాన దేవతలలో ఒకరు. శివ అనగా సంస్కృతంలో శుభం, సౌమ్యం అని అర్థాలున్నాయి. ఈయన త్రిమూర్తులలో చివరివాడైన లయకారుడు. శివుడు హిందువులు పూజించే దేవుళ్లలో ప్రథముడు. శివుడు పశుపతిగాను, లింగం రూపములోను సింధు నాగరికత కాలానికే పూజలందుకున్నాడు.నేటికీ దేశమంతటా శివాలయాలే అధిక సంఖ్యలో ఉన్నాయి. వేదాలలో శివుడు రుద్రునిగా పేర్కొనబడినాడు.[1]
శ్మశాన అథిపతి
హిందూమత గ్రంథాలు ప్రకారం శ్మశానవాటికకు అథిపతి మహాశివుడు. శివుడుకు ఒకానోక పేరు "శ్మశానవాసి" (సంస్క్రతం:శ్మశానవాసిన్) గా కుడా పిలువబడుతాడు. శ్మశానవాసి యెుక్క భార్య కాళిమాతా శ్మశాన కాళిగా కుడా పిలువబడుతుంది. కాళిమాత యెుక్క నలుపు రంగు తన భర్త యెుక్క నలుపు రంగును ప్రతిభింబిస్తుంది, శివుడు తన శరీరం పై శవాలను కాల్చిన భుడిదను తన శరీరంపై పుసుకోని ఉంటాడు. (Sanskrit: śmaśāna) శివుడు శ్మశానంలో యోగా ముద్రలో తపస్సు చేస్తూ ఉంటాడు మరియు śmaśāna-kālī. శ్మశాన సంరక్షకురాలు.
ఆమె దుష్టశక్తులను శ్మశానం నుండి పారద్రోలుతుంది. కనుక హిందూ సంప్రదాయాలు ప్రకారం శివుడు మరియు కాళి ఇద్దరు శ్మశాన అథిపతులు.