వరల్డ్ వైడ్ వెబ్
జావా స్క్రిప్ట్ అనేది ఒక ప్రతి భాష, దీనిని ముందుగా 1995 లో అభివృద్ధి చేసినది బ్రెన్డాన్ ఇచ్,, వెబ్ పేజీలలో ఉపయోగమును తర్వాత నెట్ స్కేప్ చేసింది.[13] ప్రామాణికముగా దీని తర్జుమా ECMAస్క్రిప్ట్లో ఉంది.[13] పైన ఉదహరించిన పేజీ నుంచి పేజీకి ఉన్న కొన్ని అడ్డంకులను అధిగమించటానికి, కొన్ని వెబ్ అప్లికేషనులు అజాక్స్ (విరుద్ధమైన జావా స్క్రిప్ట్ మరియు XML) వాడతాయి. జావా స్క్రిప్ట్ ను అధిక HTTP అభ్యర్ధనలు సర్వర్కు పేజీతో సహా విడుదలచేయబడుతుంది, లేదా వాడుకదారుని పనులకు బదులు ఇవ్వటం, మౌస్ నొక్కటం వంటివి, లేదా గతించిపోయిన కాలము ఆధారంగా ఉంటాయి.సర్వర్ యొక్క బదులులు ప్రస్తుతము ఉన్న పేజీని మార్చటానికి వాడపడుతుంది అంతేకానీ ప్రతి సమాధానానికి కొత్త పేజీ ఏర్పరచటానికి కాదు.అందుచే సర్వర్ పరిమితమైన, పెంపొందే సమాచారమును ఇచ్చే అవసరము మాత్రమే కలిగిఉంటుంది.అనేకమైన అజాక్స్ అభ్యర్ధనలు ఒకే సమయములో నిర్వహించ గలగటమువల్ల, వాడుకదారులు పేజీను సమాచారము తిరిగి పొందుతుండగానే చూడవచ్చు.కొన్ని వెబ్ అప్లికేషనులు ఒకవేళ కొత్త సమాచారము లభ్యమవుతుంటే క్రమవిధానములో సర్వర్ను ఎన్నిక చేయబడుతుంది.
సింధు లోయ నాగరికత
హరప్పా శిథిలాల గురించి 1842లో మొట్టమొదటగా ఛార్లెస్ మాసన్ అనే యాత్రికుడు బెలూచిస్తాన్, ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పంజాబ్‌లలో పర్యటించి అక్కడి స్థానికుల నుంచి సుమారు 13 కోసులు ( 25 మైళ్ళ) దూరం విస్తరించిన ఒక నగరాన్ని గురించి చెప్పారని తన రచనల్లో వర్ణించాడు. కానీ పురాతత్వ శాస్త్రజ్ఞులెవరూ దీనిని ఒక శతాబ్ద కాలంపాటు పట్టించుకోలేదు.[10] 1856లో బ్రిటీష్ ఇంజనీర్లైన జాన్ మరియు విలియం బ్రంటన్ ఈస్ట్ ఇండియన్ రైల్వే కంపెనీ కోసం కరాచీ నుంచి లాహోర్ వరకు పట్టాలు వేస్తున్నారు. జాన్ రైలు మార్గానికి కావల్సిన కంకర కోసం వెతుకుతున్నాడు. ఆ ప్రదేశానికి దగ్గరలో గల కొంత మంది ప్రాంతీయులు శిథిలావస్థలో ఉన్న బ్రహ్మినాబాద్ అనే నగరాన్ని గురించి చెప్పారు. దాన్ని సందర్శించిన జాన్ అందులో బాగా కాలిన దృఢమైన ఇటుకలు కనిపించాయి. రైలు మార్గం వేయడం కోసం కంకర కోసం వచ్చిన వాళ్ళకు శిథిలమైన ఆ నగరంపైనే రైలు మార్గంగా వేయడానికి అనుకూలంగా తోచింది.[11] కొద్ది నెలల తర్వాత ఇంకా ఉత్తరంగా జాన్ సోదరుడైన విలియం బ్రంటన్ వేయవల్సిన రైలు మార్గానికి దగ్గరలో ఇంకొక శిథిలమైన నగరం కనిపించింది. అందులో నుంచి ఇటుకలను తీసి చుట్టుపక్కల గ్రామస్థులు కొద్దిమంది తమ అవసరాలకు వాడుకుని ఉన్నారు. ఆ ఇటుకలే ఇప్పుడు కరాచీ, లాహోర్ రైలు మార్గానికి కంకర</b>గా ఉపయోగపడ్డాయి.[11]