గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం (గ్రీకు: "ఆస్ట్రో" - అర్థం "నక్షత్రం" మరియు గ్రీకు: "ఫిజిక్స్" - "φύσις" - అర్థం "ప్రకృతి") అనేది పాలపుంతలు, నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, ఎక్సోప్లానెట్‌లు మరియు ఇంటర్‌సెల్లార్ వాహకం అలాగే వారి పరస్పర చర్యల వంటి ఖగోళ అంశ భౌతిక లక్షణాలతో (మెరుపు, సాంద్రత, ఉష్ణోగ్రత మరియు రసాయనిక సంవిధానం) సహా ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రంతో వ్యవహరించే ఖగోళ శాస్త్రంలోని ఒక విభాగంగా చెప్పవచ్చు. విశ్వోద్భవ శాస్త్ర అధ్యయనం విశ్వంలోని నిర్దిష్ట పరిమాణంలోని గురుత్వాకర్షణ శక్తిచే బంధించబడిన అంశాల కంటే ఎక్కువ స్థాయి ఖగోళ భౌతిక శాస్త్ర ప్రశ్నలకు సమాధానాలను అందిస్తుంది.