వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది.[1][2] ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది.[3] దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.