ఆనందీబాయి జోషి
ఆనందీబాయి పూణే (మహారాష్ట్ర) లోని సనాతన సంపన్న బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఈమెకు తల్లితండ్రులు యమున అని పేరు పెట్టారు. 9 సంవత్సరాల వయసులో దాదాపు ఇరవై సంవత్సరాలు పెద్దయిన గోపాల్ రావు జోషిని వివాహం చేసుకుంది. వివాహం తరువాత, ఆమె భర్త ఆమెకు ఆనందీబాయి అని పేరు పెట్టారు. గోపాల్ రావు, కళ్యాణ్ లో తపాలా గుమాస్తాగా పనిచేసేవారు. తరువాత, అతను అలీభాగ్, చివరకు కలకత్తా బదిలీ అయ్యారు. గోపాల్ రావు సామాజిక భావాలు కలిగిన వ్యక్తి. అతను మహిళల విద్యకు మద్దతు పలికారు. విద్య అనేది ఆనాటి బ్రహ్మణుల కుటుంబాలలో సర్వసాధారణంగా ఉండేది. లోఖితవాదీ' యొక్క షట్ పత్రేతో ప్రభావితుడై, సంస్కృతం కంటే ఆంగ్ల భాష నేర్చుకోవడం ముఖ్యమని భావించారు. విద్య పట్ల ఆనందీబాయికి ఉన్న ఆసక్తి గమనించి, ఆంగ్లం నేర్చుకోవడానికి సహాయం చేశారు. 14 సంవత్సరాల వయస్సులో, ఆనందీబాయి ఒక బాలుడికి జన్మనిచ్చింది. అవసరమైన వైద్య సంరక్షణ అందుబాటులో లేకపోవడంతో బాలుడు పది రోజుల్లో చనిపోయాడు. ఈ సంఘటన ఆనందీబాయి జీవితంలో ఒక మలుపును తీసుకొచ్చింది. తను వైద్యురాలు కావడానికి ప్రేరణనిచ్చింది.[4]
బలిజేపల్లి లక్ష్మీకాంతం
లవకుశ (1934) (మాటలు మరియు పాటల రచయిత) హరిశ్చంద్ర (1935) (రచయిత) అనసూయ (1936) (రచయిత) మళ్ళీ పెళ్ళి (1939) (నటుడు మరియు మాటల రచయిత) వర విక్రయం (1939) (నటుడు మరియు మాటల రచయిత) భూకైలాస్ (1940) (మాటల రచయిత) విశ్వమోహిని (1940) (మాటల చయిత) బాలనాగమ్మ (1942) (నటుడు మరియు రచయిత) తాసిల్దార్ (1944) (నటుడు మరియు మాటల రచయిత) రక్షరేఖ (1949) (నటుడు, కథ మరియు మాటల రచయిత) బ్రహ్మరథం (1947) (నటుడు, కథ మరియు పాటల రచయిత) భీష్మ (1944) (నటుడు) నా చెల్లెలు (1953) మంజరి (1953) (నటుడు మరియు మాటల రచయిత) జీవిత నౌక (1951) (మాటలు మరియు పాటల రచయిత)[4]