మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
టాక్సీ డ్రైవర్ స్కోర్సెస్ మరియు రచయిత పాల్ షూరాడెర్‌స మధ్య కొన్ని సహకార నిర్మాణాల్లో ప్రారంభ నిర్మాణంగా కూడా చెప్పవచ్చు, వీరు ప్రభావాలు కాబోయే హంతకుడు ఆర్థర్ బ్రెమెర్ మరియు ఫ్రెంచ్ దర్శకుడు రాబర్ట్ బ్రెసెన్‌చే నిర్మించబడిన పిక్‌ప్యాకెట్ చలన చిత్రాలపై చూడవచ్చు. రచయిత/దర్శకుడు షూరాడెర్ తరచూ అమెరికన్ గిగోలో, లైట్ స్లీపెర్ వంటి చిత్రాలకు బ్రెసెన్ యొక్క పనిలో వచ్చి పాల్గొనేవాడు మరియు స్కోర్సెస్ తర్వాత బ్రింగింగ్ అవుట్ ది డెడ్‌ ను నిర్మించాడు.[12]