జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
జర్మనీ
ఫ్రాన్స్లో విజయవంతంగా గణతంత్రాన్ని స్థాపించిన తరువాత ఐరోపాలో విప్లవ పోరాటాల శ్రేణి స్ఫూర్తితో మేధావులు, సామాన్య ప్రజలు 1848లో జర్మన్ రాష్ట్రాల విప్లవాలను ప్రారంభించారు. ప్రారంభంలో రాజులు విప్లవకారుల స్వేచ్ఛాయుత కోరికలకు తలొగ్గారు. ప్రష్యా ఫ్రెడరిక్ విలియం 4వ రాజుకు అధికారం లేని చక్రవర్తి బిరుదును ఇవ్వచూపారు. అయితే అతను సింహాసనాన్ని, ప్రతిపాదిత రాజ్యాంగాన్ని తిరస్కరించడం విప్లవాననికి తాత్కాలిక అవరోధం కలగడానికి దారితీసింది. ప్రష్యా రాజు మొదటి విలియం మరింత స్వేచ్ఛాయుత పార్లమెంట్కు మధ్య విభేదం వలన 1862 సైనిక సంస్కరణలు ఉద్భవించాయి. రాజు ఓట్టోవాన్ బిస్మార్కును నూతనంగా ప్రష్యా ప్రధాన మంత్రిగా నియమించారు. 1864లో బిస్మార్క్ విజయవంతంగా డెన్మార్కుపై యుద్ధం ప్రకటించాడు. 1886 ఆస్ట్రో-ప్రష్యన్ యుద్ధంలో ప్రష్యా విజయం మిగిలిన జర్మన్ రాజ్యాల వ్యవహారాల నుండి ఇంతకు పూర్వం ముఖ్య రాజ్యంగా ఉన్న ఆస్ట్రియాను మినహాయించి ఉత్తర జర్మన్ సమాఖ్య (నోర్డ్ డచేర్ బండ్) ఏర్పాటు చేయడానికి అతనికి వీలు కల్పించింది.