వృషణాల క్యాన్సర్
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు.[1][2] ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది[3]. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
క్లైనీఫెల్టర్ సిండ్రోమ్
తరచూ,గమనించదగిన రీతిలో స్తన కణజాలాన్ని కలిగి వున్నవారు సాంఘిక ఆదరణ/మర్యాదకు వెలుపల ఉండుట వలన వ్యాకులత మరియు/లేదా సాంఘిక ఆదుర్ధాకు లోనగుత్తున్నారు.దీనిని విద్యాపరంగా సైకోలాజికల్ వ్యాధిగ్రస్థత అంటారు.కనీసం,ks తో బాధపడుతున్న యువతకు,ప్రస్తుత దారుణ సైకోలాజికల్ పరిణామాల నుంచి ఉపశమించుటకు యోచించిన మరియు సమయానుకూల ఆదరణను సూచించే ఒక విద్యను కల్పించాలి.శస్త్ర చికిత్స ద్వారా స్థనములను తొలగించటం అనేది సైకోలాజికల్ కారణముగా మరియు స్తన కాన్సర్ ను తగ్గించటానికి అనగా రెండు విధాలుగా పరిగణించాలి.
వ్యవహార థెరపీని వాడటం వలన ఏదైనా భాషా లోపాలను,పాఠశాలలో ఎదుర్కొనే సమస్యలను,మరియు సాంఘీకరణ లను అధికమించవచ్చు.వృత్తిపరమైన థెరపీ ని వాడుటం పిల్లలకు,ముఖ్యముగా డైస్ప్రాక్సియా dyspraxia కలిగి వున్న వారికి బాగా ఉపయోగపడుతుంది.