నరేంద్ర మోదీ
1987లో నరేంద్ర మోదీ భారతీయ జనతా పార్టీలో ప్రవేశించారు. కొద్దికాలంలోనే రాష్ట్ర భారతీయ జనతా పార్టీ ప్రధాన కార్యదర్శి పదవిని చేపట్టారు. 1990లో లాల్ కృష్ణ అద్వానీ చేపట్టిన అయోధ్య రథయాత్రకు, 1992లో మరళీ మనోహర్ జోషి చేపట్టిన కన్యాకుమారి-కాశ్మీర్ రథయాత్రకు ఇన్‌చార్జీగా పనిచేశారు[4]. 1998లో భారతీయ జనతా పార్టీ జాతీయ ప్రధాన కార్యదర్శిగా నియమించబడ్డారు. ఆ తర్వాత జరిగిన ఎన్నికలలో భారతీయ జనతా పార్టీ విజయం సాధించింది. పార్టీలో సీనియర్ నాయకుడైన కేశూభాయి పటేల్ ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఆ సమయంలో గుజరాత్‌లో సంభవించిన పెను భూకంపం తర్వాత సహాయ కార్యక్రమాలు చేపట్టడంలో కేశూభాయి ప్రభుత్వం విఫలమైందని ప్రతిపక్షాలు విమర్శించడంతో భారతీయ జనతా పార్టీ నాయకత్వం 2001 అక్టోబరులో నరేంద్ర మోదీని గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి పీఠంపై అధిష్టించింది. అప్పటి నుంచి 2014 మే 21 నాడు ప్రధానమంత్రి పదవి చేపట్టేందుకు వీలుగా రాజీనామా చేసేవరకు గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా నరేంద్ర మోదీనే కొనసాగారు.
జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ తొలి ప్రధానమంత్రిత్వం
కాంగ్రెస్ పార్టీ అధ్యక్షుడిని రాజ్యాంగ ప్రక్రియలో భాగంగా ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు ఆహ్వానిస్తారు అని స్పష్టం అయ్యాక 1946లో కాంగ్రెస్ అంతర్గత ఎన్నికలు జరిగాయి. అత్యధికంగా 12 కాంగ్రెస్ కమిటీలు పటేల్ పేరును ప్రతిపాదించాయి. 1942లోనే మహాత్మా గాంధీ "నా వారసుడు పటేల్ కాదు, రాజాజీ కాదు. జవాహర్ లాల్ నెహ్రూనే నా రాజకీయ వారసుడు" అని తన నిర్ణయాన్ని ప్రకటించాడు. 1946 కాంగ్రెస్ పార్టీ అధ్యక్ష ఎన్నికల్లో గాంధీ కోరిక మేరకు నెహ్రూ పేరును వర్కింగ్ కమిటీ సభ్యులు ప్రతిపాదించారు. పార్టీ కమిటీలు పటేల్ నే కోరుతున్న విషయం సూచన మాత్రంగా ప్రస్తావించినా నెహ్రు విరమించుకునేందుకు ఇష్టపడక పోవడంతో అతని ఎన్నికకు అనుకూలంగా పటేల్ ను విరమింపజేశాడు గాంధీ. అలా 1946లో తద్వారా కాంగ్రెస్ అధ్యక్ష పదవి, భావి భారత ప్రధానమంత్రిత్వం నెహ్రూకు లభించాయి. 