భారతీయ రైల్వేలు
భారతదేశంలో రైలు మార్గాల కొరకు మొదటిసారిగా 1832లో ప్రణాళిక ప్రవేశపెట్టబడినప్పటికీ, ఆ తరువాత మరో దశాబ్దం వరకూ ఇందులో ఎటువంటి పురోగతి సాధించలేదు. 1844లో అప్పటి గవర్నర్ జనరెల్ విస్కౌంట్ హార్డింగ్ (Lord Hardinge) రైల్వేలలో ప్రయివేటు వ్యక్తుల పెట్టుబడులను అనుమతించాడు. ఇదే కాక రెండు రైల్వే సంస్థలను (బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరియు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ)స్థాపించి నూతన పెట్టుబడిదారులకు సాహయపడవలసిందిగా కోరాడు. ఆ తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా అనేక రైలు మార్గాలు వేగంగా నిర్మించబడ్డాయి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి రైలు 1851 డిసెంబరు 22న నడుపబడింది. ఇది రూర్కీలో నిర్మాణ సామాగ్రిని తరలించడానికి వినియోగించబడింది. ఆ తరువాత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలకు అనగా ది.1853 ఏప్రిల్ 16లో మొదటి ప్రయాణీకుల రైలు బోరిబందర్, బొంబాయి, థాణేల మధ్య నడుపబడింది. ఈ ప్రయాణం మొత్తం దూరం 34 కి.మీ కాగా, సాహిబ్, సుల్తాన్, సింధ్ అనే ఇంజిన్లను వినియోగించారు. ఒక విధంగా ఈ సంఘటన భారత రైల్వేలకు అంకురార్పణ చేసిందని చెప్పుకోవచ్చు.
మాల్వా ఎక్స్‌ప్రెస్
నిజానికి ఈ రైలును ప్రవేశపెట్టిన సమయంలో ఇండోర్ మరియు న్యూఢిల్లీ మధ్య నడిచేది. ఆ తర్వాత కాలంలో దీనిని జమ్ముతావి వరకు పొడగించారు. భారత విదేశాంగ విధానంలో భాగంగా భారత్ నుంచి పాకిస్థాన్ దేశాన్ని చేరుకున్న మొదటి భారతీయ రైలుగా ఇది గుర్తింపు పొందింది. కొంతకాలం ఇండోర్ – లాహోర్ స్పెషల్ పేరుతో పాకిస్థాన్ లోని లాహోర్ వరకు ఈ రైలును నడిపించారు. కానీ దీనిపై పలు వివాదాలు రావడంతో 55 రోజుల తర్వాత 1985, అక్టోబరు 22 ఈ రైలును ఉపసంహరించారు. ఇండోర్ - లాహోర్ మధ్య నడిచిన కాలంలో వారానికి ఓ సారి ఈ రైలు వెళ్లేది. ఇరు మార్గాల్లోనూ ప్రతి శుక్రవారం రైలు బయలుదేరేది. ఐ.ఎస్.ఓ ధ్రువీకరణ పత్రం పొందిన భారతీయ, మధ్యప్రదేశ్ రైళ్లలో ఇది ఐదో రైలు కావడం విశేషం. దీని తర్వాత భోపాల్ ఎక్స్ ప్రెస్, రేవాంచల్ ఎక్స్ ప్రెస్ మరియు అహిల్యానగరి ఎక్స్ ప్రెస్ కూడా ఈ జాబితాలో చేరాయి.