భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి.[9] ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు.[10] మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు.[11] వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.[11]
భారతీయ కుల వ్యవస్థ
లాటిన్ రైట్ క్రైస్తవులు కేరళ యొక్క తీర ప్రాంతంలోని షెడ్యూల్డ్ కులాలలోని వారు, వీరి ప్రధాన వృత్తి చేపలు పట్టడం. వీరి చేత మత మార్పిడిని చురుకుగా 16 మరియు 19వ శతాబ్దాలలో మిషనరీలు చేయించాయి. ఈ మిషనరీ కార్యకలాపాలను వెస్ట్రన్ లాటిన్ రైట్ మిషనరీలు నిర్వహించాయి, వీరికి భారతదేశంలోని కుల వ్యవస్థ యొక్క ప్రాముఖ్యం గురించి తెలియదు; భారతదేశంలో షెడ్యూల్డ్ కులాలలో జరుగుతున్న అట్లాంటి కార్యకలాపాలలో ఏ సిరియన్ చర్చి కూడా పాల్గొనలేదు ఎందుకంటే కుల వ్యవస్థ యొక్క అసూయల గురించి వారికి అవగాహన ఉంది. భారత ప్రభుత్వం తరువాత ఈ సమూహానికి OBC స్థితిని మంజూరు చేసింది. చాలా అరుదుగా సిరియన్ క్రైస్తవులు మరియు లాటిన్ రైట్ క్రైస్తవుల మధ్య వివాహాలు జరుగుతాయి.