భారతీయ రైల్వేలు
భారతదేశంలో రైలు మార్గాల కొరకు మొదటిసారిగా 1832లో ప్రణాళిక ప్రవేశపెట్టబడినప్పటికీ, ఆ తరువాత మరో దశాబ్దం వరకూ ఇందులో ఎటువంటి పురోగతి సాధించలేదు. 1844లో అప్పటి గవర్నర్ జనరెల్ విస్కౌంట్ హార్డింగ్ (Lord Hardinge) రైల్వేలలో ప్రయివేటు వ్యక్తుల పెట్టుబడులను అనుమతించాడు. ఇదే కాక రెండు రైల్వే సంస్థలను (బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరియు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ)స్థాపించి నూతన పెట్టుబడిదారులకు సాహయపడవలసిందిగా కోరాడు. ఆ తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా అనేక రైలు మార్గాలు వేగంగా నిర్మించబడ్డాయి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి రైలు 1851 డిసెంబరు 22న నడుపబడింది. ఇది రూర్కీలో నిర్మాణ సామాగ్రిని తరలించడానికి వినియోగించబడింది. ఆ తరువాత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలకు అనగా ది.1853 ఏప్రిల్ 16లో మొదటి ప్రయాణీకుల రైలు బోరిబందర్, బొంబాయి, థాణేల మధ్య నడుపబడింది. ఈ ప్రయాణం మొత్తం దూరం 34 కి.మీ కాగా, సాహిబ్, సుల్తాన్, సింధ్ అనే ఇంజిన్లను వినియోగించారు. ఒక విధంగా ఈ సంఘటన భారత రైల్వేలకు అంకురార్పణ చేసిందని చెప్పుకోవచ్చు.
మీరట్ కుట్ర కేసు
మీరట్ కుట్ర కేసు బ్రిటీష్ ఇండియా 1929 మార్చిలో ప్రారంభించి, 1933లో నిర్ణయం వెలువడ్డ వివాదాస్పదమైన కోర్టు కేసు. భారత జాతీయోద్యమంపై కమ్యూనిస్టులు మరియు కార్మిక ఉద్యమ ప్రభావాన్ని నిరోదించే లక్ష్యంతో ఈ కుట్ర కేసు ప్రారంభమైంది. భారతీయ రైల్వే సమ్మెను నిర్వహించినందుకు ముగ్గురు ఆంగ్లేయులు సహా పలువురు ట్రేడ్ యూనియన్ నాయకులపై కేసును పెట్టారు. సుమారు నాలుగున్నర సంవత్సరాల పైగా కొనసాగిన ఈ కుట్ర కేసు విచారణలో 27 మంది కమ్యూనిస్ట్ నాయకులను దోషులుగా ప్రకటించి వారికి ఖైదు శిక్షలు విధించారు. 