మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
స్కోర్సెస్ యొక్క రచన ఇటాలియన్ అమెరికన్ గుర్తింపు, రోమన్ క్యాథలిక్ యొక్క అపరాధం మరియు విముక్తి అంశాలు,[2] పురుష లక్షణాలు గల మరియు హింస వంటి నేపథ్యాలను పరిచయం చేసింది. స్కోర్సెస్ అతని కాలంలోని అత్యధిక ప్రభావం చూపిన అమెరికన్ చలన చిత్ర నిర్మాతల్లో ఒకడిగా పేరు పొందాడు, ఇతను టాక్సీ డ్రైవర్, రేజింగ్ బుల్ మరియు గుడ్‌ఫెల్లాస్ వంటి మైలురాయి చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించాడు - వీటన్నింటినీ అతను నటుడు మరియు అతని ప్రాణ స్నేహితుడు రోబర్ట్ డె నిరోతో సహకారంతో నిర్మించాడు.[3] అతను ది డిపార్టెడ్‌ కు అకాడమీ అవార్డు ఫర్ బెస్ట్ డైరెక్టర్‌ను సొంతం చేసుకున్నాడు మరియు అతను చలన చిత్ర దర్శకత్వంలో న్యూయార్క్ యూనివర్శిటీ టిస్క్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ నుండి ఒక MFAను అందుకున్నాడు.