మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.[5][6]
వేపా కృష్ణమూర్తి
పార్వతీపురంలో ప్రాథమిక విద్య, మచిలీపట్నం లో ఉన్నత పాఠశాల విద్య, మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి బి.ఇ. (మెకానికల్) పూర్తి చేశాడు. యూనివర్సిటీ ప్రథముడిగా ఉత్తీర్ణుడై బంగారు పతకాన్ని సాధించాడు. విద్యార్థి దశలోనే పెలెటన్ చక్రం తయారుచేసి తాను చదువుతున్న కళాశాలకు అందించాడు.ఐ.ఎస్.యు. పరీక్షలో సర్వప్రథముడిగా విజయం సాధించాడు.1931 లో భారతీయ తంతి తపాలా శాఖవారి యాజమాన్యాన నిర్వహించిన సుపిరియర్ టెలిగ్రాఫ్ మరియు వైర్లెస్ ఇంజనీరింగ్ సర్వీస్ పరీక్షకు హాజరయ్యి, భారతదేశం మొత్తం మీద రెండవ స్థానాన్ని పొందాడు.
1932 లో రైల్వే లో ఉద్యోగంలో చేరాడు. విద్యుచ్చక్తి సరఫరా విభాగంలో అనేక నూతన పథకాలకు రూపకల్పన చేసి ప్రొఫెసర్ వెల్ఫూచే అభినందనలు అందుకున్నాడు. ఆ తర్వాత పి.డబ్ల్యూ.డి.లో చేరాడు. అనతికాలంలోనే తన ప్రతిభాపాటవాలతో అంచెలంచెలుగా ఎదిగాడు.1946 లో తన 38వ యేట అప్పటి హైదరాబాద్ రాష్ట్రం లో ప్రధానమైన ముఖ్య ఇంజనీరుగా నియమించబడ్డాడు. 1952 లో సూపరింటెండ్ ఇంజనీరుగా నియమింపబడి విజయవాడ కు బదిలీపై వచ్చాడు. అదే సంవత్సరం విధి నిర్వహణలో ప్రాణాలు కోల్పోవడం విషాదం.
1952 లో కృష్ణానదికి వరదలు వచ్చాయి. విజయవాడ వద్ద ఆనకట్ట గోడకు నీరు ఎగబ్రాకి 130 అడుగుల వెడల్పు, 30 అడుగుల లోతుగల గండిపడింది. ఆ గండి వలన నీరు వృధా అయి ప్రాజెక్టు ఆయుకట్టు కింద సాగుచేసే పంటలు ఎండిపోయి రైతులకు తీవ్ర నష్టం వాటిల్లుతుందని భావించాడు. ప్రాణానికన్నా దేశ శ్రేయస్సే ముఖ్యమని భావించి, ఎలాగైనా ఆ గండిని పూడ్పించాలన్న ఉద్దేశంతో, సాయంత్రం వేళ, ప్రమాదకర ప్రయత్నమని తెలిసినప్పటికీ, పట్టువదలక లాంచీలో ప్రయాణమయ్యి నిపుణులైన పనివారికి సలహాలిచ్చి, తిరుగుప్రయాణమయ్యాడు. ఆ చీకటిలో లాంచీ సుడిగండానికి చిక్కి, ఆయన అశువులు బాసాడు. తెలుగువాడైన ఓ గొప్ప ఇంజనీరును తెలుగునేల సెపెంబర్ 9, 1952 న కోల్పోయింది.