బకింగ్ హామ్ పాలెస్
అనాదిగా బకింగ్ హామ్ హౌస్ గా చిరపరిచితమై, ఈ నాటి భవనానికి, అంతర్భాగంగా రూపు దాల్చిన ఆ ఇల్లు 1703లో అప్పటి బకింగ్ హామ్‍ యొక్క డ్యూక్ కోసం నిర్మితమై, ఒకప్పటి అతిపెద్ద ప్రాసాదంగా నిలిచి, దాదాపు 150 సంవత్సరాల వరకూ ఒక ప్రభుత్వేతర యాజమాన్య స్థలంలో ఉంది. అనంతరం ఆ భవనము 1761[2]కి చెందిన జార్జ్ III ద్వారా ఆక్రమింపబడి, క్వీన్ చార్లొట్ యొక్క వ్యక్తిగత నివాసంగా మారి, “ది క్వీన్స్ హౌస్”గా పిలువబడింది. 19వ శతాబ్దంలో జాన్ నాష్ మరియు ఎడ్వర్డ్ బ్లోర్ అనబడే వాస్తు శిల్పులు సూత్ర ప్రాయంగా ఆ భవనాన్ని విస్తరించి, ప్రధాన ప్రాంగణాన్ని మూడు శాఖలుగా ఏర్పరిచారు. అంతిమంగా 1837లో క్వీన్ విక్టోరియా హయాంలో బకింగ్ హమ్ పాలెస్, బ్రిటిష్ రాచరికపు అధికారిక రాజ ప్రాసాదంగా మారిపోయింది. ఆ కట్టడానికి చివరి ప్రధాన సంకలనాలు, ముఖ్యంగా రాజ కుటుంబీకులు సమావేశమై బయట ఉన్న జన సమూహాలను పలకరించే తూర్పు ముఖంలోని పిట్టగోడలాంటి బాగా ప్రాచుర్యం పొందిన కట్టడాలు, 19వ శతాబ్దం చివరి కాలం నుండి 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభకాలంలోగా నిర్మితమైనాయి. అయినప్పటికీ, రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో జర్మన్ బాంబ్ వల్ల ఆ భవనంలోని ప్రార్థనా మందిరం ధ్వంసమై, ఆ ప్రదేశంలోనే క్వీన్స్ గాలరీ (ప్రదర్శన శాల) నిర్మింపబడి, రాచరిక వస్తు సేకరణను ప్రజల సందర్శనార్థం 1962 నుండి ప్రదర్శన కోసం ఏర్పాటు చేయబడింది.
వెస్ట్ మినిస్టర్ రాజభవనం
అగ్నిప్రమాదము జరిగిన వెంటనే, కింగ్ విలియం IV ఇంచుమించు పూర్తి అయినటువంటి బకిన్ఘం రాజభవనమును పార్లమెంటుకు ఇచ్చుటకు ముందుకు వచ్చాడు. తన నివాసముగా ఉన్న ఈ భవనము ఆయనకు నచ్చక దానిని వదిలించుకోవాలని ఆశపడ్డాడు. అయినప్పటికీ, ఆ భవనము పార్లమెంటరి వాడకమునకు తగినటువంటిది కాదని భావించి కానుక నిరాకరించ బడింది.[4] చారింగ్ క్రాస్ లేక సెయింట్ జేమ్స్ పార్కులకు మారడము గురించిన ప్రతిపాదనల విషయంలో కూడా ఇలాగే జరిగింది; రాజ భవనము యొక్క స్థలాభావము ఉన్నప్పటికీ సంప్రదాయము పట్ల ఆకర్షణ మరియు వెస్ట్ మినిస్టర్ యొక్క చారిత్రాత్మక మరియు రాజకీయ సంఘాలు అన్ని రాజభవనము మార్పుకు చాల బలంగా వ్యతిరేకించాయి.[5] ఈ మధ్యకాలంలో, తరువాతి పార్లమెంటుకు వసతి ఏర్పాటు చేయడము అత్యవసరము అయ్యింది అందువలన పెయింటెడ్ చాంబరు మరియు వైట్ చాంబరు త్వరితగతిని మరమ్మత్తు చేయబడి హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ మరియు కామన్స్ యొక్క తాత్కాలిక వాడకము కొరకు తయారు చేయబడ్డాయి. ఈ పనులు బోర్డ్ ఆఫ్ వర్క్స్ యొక్క మిగిలిన నిర్మాణశిల్పి సర్ రాబర్ట్ స్మిర్కే ఆధ్వర్యములో జరిగాయి. పనులు త్వరిత గతిని పూర్తయ్యాయి మరియు ఫిబ్రవరి 1835 నాటికి చాంబరులు వాడకమునకు సిద్ధంగా తయారయ్యాయి.[6]