గబ్రియేలా మిస్ట్రాల్
గబ్రియేలా మిస్ట్రాల్ అసలు పేరు లుసిల గొడొయ్ అల్చయాగ. ఏప్రిల్ 7, 1885లో లాటిన్ అమెరికా ప్రాంతానికి చెందిన చిలీ దేశంలో జన్మించారు. తండ్రి జూఅన్ గెరొనిమొ గొడొయ్ విల్లన్యువ వృత్తిరీత్యా ఉపాధ్యాయుడు. తల్లి పెట్రొనిల అల్చయగ దర్జీగా పనిచేస్తూ దేశదిమ్మరి కవిత్వాన్ని రచించారు.[1] మిస్ట్రాల్ వ్యక్తిగత జీవితం కష్టాలమయంగా సాగింది. ఆమె తండ్రి మూడేళ్ళ ప్రాయంలోనే కుటుంబాన్ని వదిలిపెట్టేశారు. పదహారేళ్ళ వయసులోనే ఆర్థిక స్థితి కారణంగా పల్లెలో ఉపాధ్యాయనిగా చేరారు. ఆ సమయంలో రైల్వేలో ఉద్యోగిగా పనిచేసే రోమెలియో ఉరేటాని ప్రేమించింది. అయితే అతను కొద్దికాలంలోనే ఆత్మహత్య చేసుకుని మృతిచెందారు. మరణించినప్పుడు అతని జేబులో మిస్ట్రాల్ రాసిన లేఖ మాత్రమే దొరికింది. ఆ ఘటనకు కలతచెందిన ఆమె జీవితాంతం అవివాహితగానే ఉండిపోయింది. గబ్రియేలా పెంచుకున్న కొడుకు కూడా యుక్త వయసులో మరణించారు.[3] ఈ విషాదాలు ఆమె వ్యక్తిత్వంపై, తద్వారా కవిత్వంపై ముద్రవేశాయి. వివిధ ఉద్యోగాలు నిర్వహించి, పలు పదవులు చేపట్టిన గబ్రియేలా జీవితమంతా కవిత్వాన్ని రచించారు. జనవరి 10, 1957లో అమెరికాలో కాన్సర్ వ్యాధి కారణంగా మరణించారు.[2]
బ్రెజిల్
బ్రెజిలియన్ చిత్రలేఖనం 16 వ శతాబ్దంలో ప్రారంభం అయింది.[383] 16 వ శతాబ్దంలో బరోక్యు, రొకోకో, నియోక్లాసిసిజం, శృంగారం, రియలిజం,ఆధునికత, ఎక్స్ప్రెషనిజం, సర్రియలిజం, క్యూబిజం మరియు అబ్స్ట్రాసియోనిజం చేత ప్రభావితమై బ్రెజిలియన్ చిత్రలేఖనం ఉద్భవించింది. ఇది బ్రెజిలియన్ అకాడెమిక్ కళ అని పిలిచే ఒక ప్రధాన కళా శైలి. [384][385] 1816 లో బ్రెజిల్లో " మిస్సౌ ఆర్టిస్టికా ఫ్రాన్సెసా (ఫ్రెంచ్ ఆర్టిస్టిక్ మిషన్) బ్రెజిల్ చేరుకుని " కళాకృతి అకాడమీని " స్థాపించాలని ప్రతిపాదించాడు. తరువాత అకాడెమీ డెస్ బియాక్స్-ఆర్ట్స్ రూపకల్పన చేసిన " మోడలింగ్, అలంకరణ, వడ్రంగి మరియు ఇతరులు మరియు జీన్-బాప్టిస్ట్ డేబ్రేట్ వంటి కళాకారులను తీసుకువచ్చారు. [385] 19 వ శతాబ్దంలో ఇంపీరియల్ అకాడెమి ఆఫ్ ఫైన్ ఆర్ట్స్ సృష్టించడంతో 19 వ శతాబ్దంలో దేశవ్యాప్తంగా నూతన కళాత్మక ఉద్యమాలు విస్తరించాయి. తరువాత 1922 లో వీక్ ఆఫ్ మోడర్న్ ఆర్ట్ అని పిలువబడే కార్యక్రమంలో విద్యావిషయక సంప్రదాయంతో కచ్చితంగా అభివృద్ధి అయింది. ఆధునికవాద కళలచే ప్రభావితమైన జాతీయవాద ధోరణిని ప్రారంభించింది. విక్టోరియా డియో కావాల్కంటి, విమెంటె డి కావల్కాంటి, విమెర్ డీ పైలార్ మరియు మ్యొఎల్ డా కోస్టా అటాడే (బారోక్యూ మరియు రొకోకో), విక్టర్ మీరేల్స్, పెడ్రో అమెరికో మరియు అల్మెడా జూనియర్ (రొమాంటిసిజం అండ్ రియలిజం), అనితా మాల్ఫట్టి, ఇస్మాల్ నేరీ, లేసర్ సెగల్, రీగో మొంటెరో మరియు టార్సిలా డో అమరల్ (వ్యక్తీకరణవాదం, అధివాస్తవికత మరియు క్యూబిజం), ఆల్డో బోనాడే, జోస్ పాన్సేట్టి మరియు కండిడో పోర్టినారి (ఆధునికవాదం) కళాకారులు వెలులోకి వచ్చారు.[386]