కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
లలితాదిత్య ముక్తాపీడుడు
భారత ఉపఖండంలోని కాశ్మీరును పరిపాలించిన కార్కోటక వంశ రాజులలో సుప్రసిద్ధ పాలకుడు లలితాదిత్య ముక్తాపీడుడుఇతను క్రీ.శ. 724–760 సంవత్సరాల మధ్య కాశ్మీర్ రాజ్యపాలన చేసాడు. కాశ్మీర్ చరిత్రడు. లో లలితాదిత్యుని పాలనాకాలం స్వర్ణయుగంగా పేరుపొందింది. క్రీ.శ. 12 వ శతాబ్దానికి చెందిన కాశ్మీర్ కవి కల్హణుడు తన విఖ్యాత చారిత్రిక గ్రంధం ‘రాజ తరంగిణి’ లో లలితాదిత్యుని జైత్రయాత్రలను, అతని పరిపాలనా విశేషాలను హృద్యంగా వర్ణించాడు. అతని ప్రకారం లలితాదిత్యుని దిగ్విజయయాత్ర తూర్పున బెంగాల్ నుండి పశ్చిమాన గుజరాత్ వరకు, దక్షిణాన దక్కన్ భారతదేశం నుంచి ఉత్తరాన ఆక్సాస్ (Oxus) నదీ లోయ, మధ్య ఆసియా ఎడారుల వరకు కొనసాగిందని తెలుస్తున్నది. లలితాదిత్యుడు కనోజ్ రాజైన యశోవర్మను ఓడించాడు. తుఖారీలపై (బాక్ట్రియా రాజ్యంపై) చారిత్రిక విజయాన్ని సాధించాడు. టిబెట్‌ను జయించి చైనా లోనికి దారి తీస్తున్న 5 మార్గాలను మూసి వేసాడు. ఓడిన రాజుల నుంచి తరలించిన సంపదలతో కాశ్మీర్‌లో అమోఘమైన వాస్తు నిర్మాణాలను, ప్రజోపయోగ నిర్మాణ కార్యక్రమాలను చేపట్టాడు. అతను నిర్మించిన ఆలయాలలో అనంతనాగ్ సమీపంలోని మార్తాండ దేవాలయం అత్యంత ప్రధానమైంది. తన రాజ్యంలో హిందూ, బౌద్ధమతాలను సమాదరించాడు.