భరతనాట్యం
భరతనాట్యం దక్షిణ భారతదేశంలో నాట్య శాస్త్రం రచించిన భరతమువి పేరుతో పుట్టి, ప్రసిద్ధి గాంచిన ఒక శాస్త్రీయ నృత్య విధానం. దక్షిణ భారతదేశం లోని పురాతవ దేవాలయాలలో శిల్పాలు భరతనాట్య భంగిమలలో అప్సరలు నాట్యం చేస్తున్నట్లుగా తీర్చిదిద్దబడి ఉంటాయి. పూర్వకాలంలో దేవదాసీలు దేవాలయాలలో భరతనాట్యాన్ని ప్రదర్శించేవారు. ముఖ్యంగా తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని "తంజావూరు"లో 'నట్టువన్నులు' మరియు దేవదాసీలు ఈ కళకు పోషకులు. భావం, రాగం, తాళం - ఈ మూడు ప్రాథమిక నృత్య కళాంశాలనూ భరతనాట్యం చక్కగా మేళవిస్తుంది. ఇందులో పలు నృత్య భంగిమలతో పాటు 64 ముఖ, హస్త, పాద కదలికలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా భరతనాట్యంలో నియమాలు అత్యంత కఠినంగా ఉంటాయి. కట్టుబాట్లు మరీ ఎక్కువ
గిద్దా
గిద్దా (, ) భారతదేశంలోని పంజాబ్ ప్రాంతంలో మరియు పాకిస్తాన్ లోనూ ప్రసిద్ధి పొందిన ఫోక్ నృత్యం. ఇది ప్రాచీన నృత్యమైన రింగ్ డ్యాన్స్ నుండి ఈ నృత్యం ఆవిర్భవించింది. ఈ నృత్యం బాంగ్రా (నృత్యం) కంటే కొంచెం శక్తివంతమైనది. ఈ నృత్యం రంగులతో కూడిన నృత్యం. ఈ నృత్యం భారతదేశంలోని అన్ని ప్రాంతాలలోనూ మరియు కేంద్రప్రాలిత ప్రాంతాలలోనూ విస్తరించింది. ముఖ్యమైన పండగలు మరియు కార్యక్రమాలలో మహిళలు ఎక్కువగా ఈ నృత్యం నిర్వహిస్తారు.