మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.[5][6]
బెంజీన్
1825లో మొదటగా మైఖేల్ ఫారడే వెలుగించుటకు ఉపయోగించు వాయువు నుండి వేరు చేసి, దీనికి బైకార్బురేట్ ఆఫ్ హైడ్రోజన్ అని నామకరణం చేసాడు[14] . 1833లో ఎయిల్హార్డ్ మిత్స్ చెర్లిష్ (Eilhard Mitscherlich) బెంజోయిక్ ఆమ్లం మరియు సున్నాన్ని కలిపి స్వేదన క్రియద్వారా బెంజీన్ ఉత్పత్తి చేసాడు. ఆయన రసాయన పదార్థాన్ని బెంజైన్ (benzin) అని పిలిచాడు. 1836 లో ఆగస్టు లారెంట్ (Auguste Laurent ) ఈ పదార్థానికి పేరును ఫేనే (phène) గా నిర్ణయించాడు. ఈ పదమే ఇంగ్లీషు పదం ఫెనోల్ ("phenol") కు మూలపదం. ఫెనోల్ అనునది హైడ్రోక్సిలేటేడ్ బెంజీన్. ఫెనైల్ (phenyl", ) అనునది బెంజీన్ నుండి హైడ్రోజన్ పరమాణువు (స్వేచ్ఛా రాడికల్ H•) ను వేరుచేయగా/ సారగ్రహణం చేయగా (abstraction) ఏర్పడిన రాడికల్ పదార్థం. 1845లో ఆగస్టు విలహేం వోన్ హోఫ్ మాన్ (August Wilhelm von Hofmann) తో పనిచేయునపుడు చార్లెస్ మాన్స్‌ఫీల్డ్ (Charles Mansfield) కోల్ తార్ నుండి బెంజీన్‌ను వేరు చేసాడు. నాలుగు సంవత్సారాల తరువాత చార్లెస్ మాన్స్‌ఫీల్డ్ మొదటిసారిగాపారిశ్రామిక స్థాయిలో, కోల్ తార్ విధానంపై ఆధారపడి బెంజీన్‌ను ఉత్పత్తి చేయడం ప్రారంభించాడు.