శ్రీనివాస రామానుజన్
రామానుజన్ డిసెంబర్ 22, 1887 నాడు తమిళనాడు రాష్ట్రం లోని ఈరోడ్ పట్టణములో ఆయన అమ్మమ్మ ఇంట్లో జన్మించాడు.[1] రామానుజన్ తండ్రి కె శ్రీనివాస అయ్యంగార్ ఒక చీరల దుకాణంలో గుమస్తాగా పని చేసేవారు. ఈయన తంజావూరు జిల్లాకి చెందిన వారు.[2] తల్లి కోమలటమ్మాళ్ గృహిణి మరియు ఆ ఊరిలోని గుడిలో పాటలు పాడేది. వీరు కుంబకోణం అనే పట్టణంలో, సారంగపాణి వీధిలో, దక్షిణ భారతదేశ సాంప్రదాయ పద్ధతిలో నిర్మించబడ్డ ఒక పెంకుటింట్లో నివాసం ఉండేవారు. ఇది ఇప్పుడు మ్యూజియంగా మార్చారు. రామానుజన్ ఒకటిన్నర సంవత్సరాల వయసులో ఉండగా ఆయన తల్లి సదగోపన్ అనే రెండో బిడ్డకు జన్మనిచ్చింది. కానీ మూడు నెలలు పూర్తవక మునుపే ఆ బిడ్డ కన్నుమూశాడు. డిసెంబర్ 1889 లో రామానుజన్ కు మశూచి (అమ్మవారు) వ్యాధి సోకింది. కానీ తంజావూరు జిల్లాలోని ఈ వ్యాధి సోకి మరణించిన చాలామంది లాగా కాకుండా బ్రతికి బయట పడగలిగాడు.[3] తరువాత రామానుజన్ తల్లితోపాటు చెన్నైకి దగ్గరలో ఉన్న కాంచీపురంలో ఉన్న అమ్మమ్మ వాళ్ళింటికి చేరాడు. 1891లో మళ్ళీ 1894 లో రామానుజన్ తల్లి ఇరువురి శిశువులకు జన్మనిచ్చినా ఏడాది తిరగక మునుపే వారు మరణించడం జరిగింది.
కె. వాసవదత్త రమణ
కె. వాసవదత్త రమణ వర్తమాన తెలుగు రచయిత్రులలో ఒకరు. ఈమె ఎం.వి.రామారావు, హైమావతి దంపతులకు 1967, జనవరి 12వ తేదీన హైదరాబాదులో జన్మించింది. ఈమె విద్యాభ్యాసం అంతా హైదరాబాదు, సికిందరాబాదులలో గడచింది. ఈమె తల్లి రేడియో కళాకారిణి, తండ్రి ప్రముఖ రంగస్థల నాటక దర్శకుడు, నటుడు, ప్రయోక్త మరియు సాహిత్యవేత్త కావడంతో ఈమెకు చిన్న తనం నుండే తెలుగు భాష పట్ల మక్కువ ఏర్పడింది. ఈమె తాతగారు స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. ఈమె స్నాతకోత్తర పట్టాను పొంది ప్రస్తుతం హైదరాబాదులో ఎ.పి.బివరేజస్ కార్పొరేషన్‌లో డాటా ప్రాసెసింగ్ ఆఫీసర్‌గా పనిచేస్తున్నది. ఈమె భర్త హెచ్.ఐ.ఎల్.లో ఉన్నతోద్యోగి. ఈమెకు ఇద్దరు కుమారులు. వారు అమెరికాలో స్థిరపడ్డారు. ఈమె ఆకాశవాణి, దూరదర్శన్‌లలో గ్రేడెడ్ కళాకారిణిగా పాతికేళ్ళకు పైగా కృషి చేసి అనేక పిల్లల కథలు, నాటికలు, సాంఘిక నాటకాలు, కథానికలు వ్రాసి ప్రసారం చేసింది. ఈమె దూరదర్శన్‌లో స్త్రీలకార్యక్రమాలు, ఆరోగ్య కార్యక్రమాలు, న్యాయసలహాలు, ఈ వారం అథితి వంటి అనేక కార్యక్రమాలకు వ్యాఖ్యాత్రిగా పనిచేసింది. ఈమె శ్రీదత్త సాంస్కృతిక సంస్థను ఏర్పాటు చేసి దానికి కార్యదర్శిగా పనిచేస్తున్నది. ఈ సంస్థ ద్వారా తన తండ్రి ఎం.వి.రామారావు పేర ప్రతి సంవత్సరం ఒక రంగస్థల కళాకారునికి పురస్కారాన్ని అందజేస్తున్నది. ఈ పురస్కారం అందుకున్నవారిలో కాకరాల, శ్రీపాద కుమారశర్మ తదితరులకు లభించింది.
ఈమె తొలి కథ అరుగు 2006లో ప్రచురితమైనది. అప్పటి నుండి ఈమె 70కి పైగా కథలు, కొన్ని నవలలు వ్రాసింది. ఈమె కథల సంపుటి వెలుగురేఖలు Tribute పేరుతో ఆంగ్లంలోనికి అనువదించబడింది.