గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
సంఖ్యాశాస్త్రము
సంఖ్యాశాస్త్రము ఏ విధంగా విజ్ఞానశాస్త్రముతో ఏకీభవించి పోలిక ఉన్న కొన్ని పెద్ద సంఖ్యల ప్రమేయంవల్ల, ఉన్నతమైన వ్యక్తులు గణిత భౌతిగ్నుడు పాల్ డిరాక్, గణకుడు హెర్మాన్ వేల్ ఇంకా ఖగోళ శాస్త్రజ్ఞుడు ఆర్థర్ స్టాన్లీ ఎడింగ్టన్ మీద కుతంత్రము లాగా అయింది. ఈ విధమైన సంఖ్యల ఏకీభవనం విశ్వము యొక్క వయసు ఇంకా అణువు యూనిట్ కాలము, విశ్వములోని ఎలెక్ట్రాన్ల సంఖ్యా, ఎలక్ట్రాన్ ఇంకా ప్రోటాన్ ల భూమ్యాకర్షణశక్తికీ ఇంకా విద్యుచ్చక్తి బలానికి ఉన్న వ్యత్యాసాలను సూచిస్తాయి. ("ఈజ్ ది యూనివర్స్ ఫైన్ ట్యూన్డ్ ఫర్ యుయస్ ?", స్టెన్జెర్, V.J., పేజ్ 3).