ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్
ది సౌండ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ (“The Sound of Music”) 1965లో 38వ అకాడెమీ అవార్డుల్లో ఉత్తమ చిత్రంగా పురస్కారాన్ని అందుకున్న సంగీత భరితమైన ఆంగ్ల చిత్రం. ఇది ఏభైఏళ్లగా సినీ సంగీత ప్రేమికులను ఆకట్టుకుంటూనే ఉంది. 1959లో అప్పటి ప్రముఖ సంగీతరూపకర్తలైన రిచర్డ్స్ రాడ్జర్స్ మరియు ఆస్కార్ హేమర్స్టీన్II, బ్రాడ్వే మ్యూజికల్ థియేటర్ కోసం సంయుక్తంగా రచించిన సంగీతరూపకం ది సౌండ్ అఫ్ మ్యూజిక్,. “జార్జ్ లుడ్విగ్ వోన్ ట్రాప్” (Georg Ludwig von Trapp) అనే మిలిటరీ కేప్టెన్ జీవిత కథ ఈ సంగీతరూపకానికి ఆధారం. ఎన్నో అవార్డులు, ప్రశంసలు అందుకున్న ఈ సంగీతరూపకాన్ని 1965లో రాబర్ట్ వైజ్ తానే దర్శక నిర్మాణ బాధ్యతలు చేపట్టి సినిమాగా తీసి ట్వంటీయెత్ సెంచరీ ఫాక్స్ సంస్థ ద్వారా విడుదల చేసారు. బాక్సాఫీస్ రికార్డులను బద్దలు చేస్తూ ఈ సినిమా అఖండ విజయాన్ని చవిచూసి కాసుల వర్షం కురిపించింది. అంతర్జాతీయ ప్రఖ్యాతిని సంపాదించుకున్న ఈ సినిమా వందేళ్ళ ప్రపంచ సినీ చరిత్రలో నూరు గొప్పచిత్రాల్లో ఒకటిగా నిలిచింది.
కెంజి మిజోగుచి
ఆయన సమకాలీకుడైన యసుజిరో ఓజుతో పాటుగా యుద్ధానంతరం జపనీస్ ప్రేక్షకుల్లో పాతరకం దర్శకుడిగా పేరుతెచ్చుకుని, ఫ్రెంచ్ నవవతరంగానికి చెందిన కయె డు సినిమా పత్రికకు చెందిన జాక్వస్ రివెట్టె వంటి సినీ విమర్శకుల ద్వారా పశ్చిమ దేశాల్లో ప్రఖ్యాతిపొందారు. జపనీస్ స్త్రీల దు:ఖం నుంచి స్ఫూర్తి పొంది రాడికల్ సినిమాలైన విక్టరీ ఆఫ్ ద ఉమెన్ (1946) మై లవ్ హాజ్ బీన్ బర్నింగ్ (1949) వంటివి తీసిన దశ తర్వాత జీడయ్-గెకి లేదా చారిత్రిక నేపథ్యంలోని చలన చిత్రాల రూపకల్పనలో మిజొగుచి - ఎన్నాళ్ళో కలిసి పనిచేసిన స్క్రీన్ రైటర్ యొషికట యోదాతో కలిసి కృషిచేశారు. ఆ క్రమంలో వచ్చిన సినిమాల్లో ఆయన అత్యుత్తమ సినిమాగా పేరొంది ప్రపంచప్రఖ్యాతి తెచ్చిపెట్టిన ద లైఫ్ ఆఫ్ ఒహరు (1952), వెనిస్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ లో సిల్వర్ లయన్ పురస్కారం గెలిచిన ఉగెత్సు (1953) వంటి అత్యంత ప్రఖ్యాతమైన సినిమాలు ఉన్నాయి. సాన్షో ది బైలిఫ్ (1954) భూస్వామ్య జపాన్ నేపథ్యంలో తీసిన సినిమా, మోరి ఓగయ్ రాసిన ఓ చిన్న కథ దానికి ఆధారం. ఆయన తీసిన దాదాపు వంద సినిమాల్లో టేల్స్ ఆఫ్ ది టైరా క్లాన్ (1955), ప్రిన్సెస్ యాంగ్ క్వై-ఫీయ్ (1955) — మాత్రమే రంగుల్లో తీశారు.