తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. [11] చివరి దశలో ఉన్న ముంతాజ్ మహల్ షాజహాన్‌ను ప్రపంచంలో ఎవరూ ఇంతవరకు చూడని అత్యంత సుందరమైన సమాధిని తనకోసం నిర్మించమని కోరింది. షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు.[12] షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది.[13][14] ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:[15]
జానకి మందిరం
ఈ ఆలయం నౌ లఖ మందిర్ ("తొమ్మిది లక్షలు" అర్ధం) గా ప్రసిద్ది చెందింది. ఆలయ నిర్మాణానికి సంబంధించిన వ్యయం ఒకే మొత్తంలోనే ఉంది: అనగా తొమ్మిది లక్షలు లేదా తొమ్మిది వందల వేల రూపాయలు అయ్యింది. అందుకే ఈ పేరు వచ్చింది. 1910 ఎడి లో భారతదేశం తికాగఢ్ (తికంఘర్) రాణి విరిష్ భాను ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించటం జరిగింది. 1657 లో, దేవత సీత యొక్క బంగారు విగ్రహం చాలా అరుదుగా గుర్తించబడింది, సీత అక్కడ నివసించినట్లు చెబుతారు. అక్కడ సన్యాసి షుర్‌కిషోర్ దాస్ దేవత సీత చిత్రాలను కనుగొన్నాడు, ఈ పవిత్ర స్థలంలోనే నిర్మించినట్లు పురాణం పేర్కొంది. నిజానికి, షుర్‌కిషోర్ దాస్‌ ఆధునిక జనక్‌పూర్ వ్యవస్థాపకుడు, గొప్ప సెయింట్ మరియు కవి. సీతా ఉపాసనా (సీతా ఉపనిషత్తు అని కూడా పిలుస్తారు) తత్వశాస్త్రం గురించి బోధించాడు. ఈ ప్రదేశంలోనే రాజు జనకుడు (సీరధ్వాజుడు) శివ ధనస్సు స్వయంవరం నిర్వహించినట్లు పేర్కొనబడింది. ఏప్రిల్ 2015 లో వచ్చిన భూకంపం కారణంగా, 2015 ఏప్రిల్ 26 నాటికి, ఈ ఆలయం పాక్షికంగా కుప్పకూలిందని తెలుస్తోంది. 