భారతీయ రైల్వేలు
భారతదేశంలో రైలు మార్గాల కొరకు మొదటిసారిగా 1832లో ప్రణాళిక ప్రవేశపెట్టబడినప్పటికీ, ఆ తరువాత మరో దశాబ్దం వరకూ ఇందులో ఎటువంటి పురోగతి సాధించలేదు. 1844లో అప్పటి గవర్నర్ జనరెల్ విస్కౌంట్ హార్డింగ్ (Lord Hardinge) రైల్వేలలో ప్రయివేటు వ్యక్తుల పెట్టుబడులను అనుమతించాడు. ఇదే కాక రెండు రైల్వే సంస్థలను (బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరియు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ)స్థాపించి నూతన పెట్టుబడిదారులకు సాహయపడవలసిందిగా కోరాడు. ఆ తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా అనేక రైలు మార్గాలు వేగంగా నిర్మించబడ్డాయి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి రైలు 1851 డిసెంబరు 22న నడుపబడింది. ఇది రూర్కీలో నిర్మాణ సామాగ్రిని తరలించడానికి వినియోగించబడింది. ఆ తరువాత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలకు అనగా ది.1853 ఏప్రిల్ 16లో మొదటి ప్రయాణీకుల రైలు బోరిబందర్, బొంబాయి, థాణేల మధ్య నడుపబడింది. ఈ ప్రయాణం మొత్తం దూరం 34 కి.మీ కాగా, సాహిబ్, సుల్తాన్, సింధ్ అనే ఇంజిన్లను వినియోగించారు. ఒక విధంగా ఈ సంఘటన భారత రైల్వేలకు అంకురార్పణ చేసిందని చెప్పుకోవచ్చు.
మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.[5][6]