గులాబి
100 కు పైగా జాతులు కలిగి అనేక రంగులలో లభించే గులాబి , రోసాసీ కుటుంబానికి చెందినది, అన్ని కాలాలలో లభించే ఈ పూపొద లేదా తీగ రోసా జాతికి చెందినది.కాండంపై పదునైన ముళ్ళను కలిగి ఉండే ఈ జాతి తిన్నని పొదలు, పైకి లేదా నేలపై పాకే మొక్కల సముదాయంగా ఉంటుంది.గులాబీలను ముళ్ళు కలిగినవిగా పేర్కొనడం తప్పు. సాధారణంగా రూపాంతరం చెందిన శాఖ లేదా కాండం ముళ్ళు కాగా, గులాబీలో రూపాంతరం చెందిన బాహ్య కణజాలం పదునైన ముందుకు పొడుచుకు వచ్చినట్లు ఉండే భాగాలు[ముళ్ళు]గా మారతాయి.ఎక్కువ జాతులు ఆసియాకి చెందినవైతే, కొన్ని జాతులు మాత్రం యూరోప్, ఉత్తర అమెరికా, వాయవ్య ఆఫ్రికాలకు చెందినవి. సహజమైనవి, సాగుచేయబడేవి, మరియు సంకర జాతులు అన్నీ కూడా సౌందర్యానికి మరియు సువాసనకి విస్తారంగా పెంచబడుతున్నాయి.[1]
గులాబి
డేవిడ్ ఆస్టిన్, వలె ఇవి కూడా ఒక ప్రత్యేక జాతిగా ఏ అధికారక సంస్థచేతనూ అధికారికంగా గుర్తించ బడకపోయినా, వినియోగదారులు, దృశ్య చిత్రణ కారులు మరియు పరిశ్రమ తివాచీ గులాబీలను గుర్తించాయి. 1965 లో వేర్నేర్ నోఅక్ (జర్మనీ) వ్యాధి నిరోధకత కలిగిన గులాబీలను పెంచడం మొదలు పెట్టాడు.ఆయనకు గులాబీల పట్ల మక్కువ ఎక్కువ, కానీ చాల కాలంగా పెంపకం దారులను వ్యాధులు ఇబ్బంది పెట్టడం గమనించారు.1989 లో తన మొదటి పూల కార్పెట్ గులాబీ, ఫ్లవర్ కార్పెట్ పింక్ ని ప్రవేశపెట్టారు.వ్యాధి నిరోధకతను తట్టుకోవడంతో పాటు, మిగిలిన గులాబీల కంటే ఎక్కువ పుష్పించే కాలం ( 5–9 నెలలు వాతావరణం ఆధారంగా) అందం కోసం కత్తిరించనవసరం లేదు - పెద్ద కత్తెర లేదా ట్రాక్టర్ల ద్వారా కత్తిరించ వచ్చు ( 1/3 వ వంతు లేదా నేలతో సమానంగా) మరియు పచ్చని ఆకులతో ఉండగానే ఈ పనులన్నీ చేయవచ్చు.నిరంతర అభివృద్ధి మరియు బలమైన పెంపక కార్యక్రమం అనేక రంగులు లభించేటట్లు చేసాయి:తెలుపు, ఆపిల్ రంగు, ఎరుపు, పసుపు, బంగారం మరియు పగడం.ఈ కాలానికి పెంపకాన్ని ఆయన కుమారుడైన రెయిన్హార్డ్ నోఅక్ చేపట్టారు. 2007 లో తరువాతి తరం మొక్కలను ప్రవేశ పెట్టారు ఫ్లవర్ కార్పెట్ పింక్ సుప్రీం, స్కార్లెట్ మరియు అమ్బెర్ - మిగిలిన అన్ని లక్షణాలతో పాటు ఈ మొక్కలు 41C ల వేడిని కూడా భరిస్తాయి.