న్యాపతి సుబ్బారావు పంతులు
సుబ్బారావు 1856వ సంవత్సరం జనవరి 14 వ తేదీ మకర సంక్రాంతి రోజున నెల్లూరులో రాఘవరావు, రంగమ్మ దంపతులకు జన్మించాడు. ఆ తరువాత కుటుంబం రాజమండ్రికి మారింది.[1] బాల్యం నుండే సుబ్బరావు విషయ పరిజ్ఞాన సముపార్జన పట్ల అమిత జిజ్ఞాస కలిగి ఉండి పేదరికం కారణంగా వీధిలాంతర్ల మసక వెలుతులో చదువు కొనసాగించాడు. మెట్రిక్యులేషన్‌ పాస్‌ అయ్యి అనంతరం మద్రాసు క్రైస్తవ కళాశాలలో చేరి స్కాలర్‌షిప్‌ సహాయంతో చదువుకుని 1876లో బిఎ డిగ్రీ పొందాడు. అనంతరం అధ్యాపకునిగా ఉద్యోగ జీవితాన్ని ప్రారంభించాడు. బోధనా వృత్తిలో కొనసాగుతూనే న్యాయవాద విద్యను అభ్యసించి 1879లో లా పట్టాను పొందాడు. ఉపాధ్యాయునిగా పనిచేస్తూ న్యాయవాద పట్టాను పొందటం అప్పట్లో అరుదైన విషయం. ఈ ఖ్యాతిని సాధించిన దక్షిణ భారతదేశంలోని అతి కొద్దిమందిలో ఒకరిగా కోస్తా జిల్లాల్లో తొలి వ్యక్తిగా ఆయన చరిత్ర సృష్టించారు.
చిరుమామిళ్ళ సుబ్రహ్మణ్య కవి
చిరుమామిళ్ళ సుబ్రహ్మణ్య కవి వాగ్గేయకారుడు. ఆయన పలనాటి ప్రాంతంలో సుప్రసిద్ధ కవిగా నిలిచారు.
గుంటూరు జిల్లా పలనాడు ప్రాంతం దుర్గి మండలం ధర్మవరం (దుర్గి) గ్రామంలో చిరుమామిళ్ల నర సయ్య తిరుమలమ్మ కుమారునిగా సుబ్రహ్మణ్య కవి 1802లో జన్మించారు. అద్దంకి తిరుమల తాతాచార్యదేశికుల వద్ద గురూపదేశాన్ని పొంది సుబ్బదాసుగా ప్రసిదుడయ్యారు. సంగీత సాహిత్యాలపై మక్కువ కలిగిన సుబ్బదాసు అంబరీషోపాఖ్యానము కావ్యా న్ని రచించి దుర్గి వేణుగోపాలునికి అంకితమిచ్చారు. సహజ పాండిత్యం ఉన్న సుబ్బదాసు నానార్ధ స్తవము, రుగ్మాంగద చరిత్ర, త్రిలోక వందిత శతకము, చిత్తశతకము, భక్త వశవర్తి శతకము, గోపాల శతకము, కేశవ శతకము, శ్రీదుర్గి పురీశ శతకము, నిఖిల విచిత్ర శతకము, నృశింహ సీస పంచకము, శ్రీరామస్తుతి, రామసీస పంచకము, కంద పంచవింశతి, శ్రీకృష్ణస్తవములను రచించారు. అనేక కీర్తనలను రచించి స్వయంగా పా డుతూ భక్తులకు వినిపించేవారు. పలనాటి పోతనగా పేరుపొందిన సుబ్ర మణ్య కవి భక్తి చరితములు, సీసార్ధములు, కందార్ధములు, దరువులు, తత్వములు, కీర్తనలు, దండకాలు, సూర్ణికలను రచించారు. అడిగొప్పుల, ఒప్పిచెర్ల గ్రామాల్లో అంటు రోగాలు ప్రబలినప్పుడు వారికి వైద్య సాయాన్ని అందించి అందరి మెప్పు పొందారు. సుబ్బదాసు తన స్వీయ చరిత్రను రచించినట్లు తెలుస్తున్నప్పటికీ అది అలభ్యంగా ఉంది. సుబ్బదాసు 1882 పుష్య బహుళ అష్టమినాడు ధర్మవరంలో స్వచ్ఛంద మరణము పొందారు. ప్రజలు ఏటా వారి ఆరాధనోత్సవాలను నిర్వహిస్తున్నారు.