మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.[5][6]
మోనోరైలు
ఆరంభ ఆకృతులు దృష్టిని జంట-ముందుకు పొడుచుకొని వచ్చి ఉండే ఒకే లోహ రైల్‌ను సాంప్రదాయక రైల్వేల యొక్క జంట రైల్ ప్రత్యామ్నాయ ఉపయోగం మీద ఉంచాయి. ఈ పట్టాల మీద ఉన్న చక్రాలు మోనోరైల్ కారుకు దిశానిర్దేశం మరియు ఆధారాన్ని అందిస్తాయి. ప్రస్తుతం కొనసాగుతున్న వ్రేలాడునట్టు ఉండే శైలిలో ఉపెర్టల్ మోనోరైల్ ఉంది. 1900లలో, గైనో మోనోరైళ్ళు, ఒకే పట్టా మీద చక్రం అమరికతో కార్లను సమతులనం చేయబడింది, కానీ వీటిని ప్రయోగాత్మక స్థితి నుండి అభివృద్ధి చేయలేదు. ఎవింగ్ సిస్టంను భారతదేశంలోని పంజాబ్ రాష్ట్రంలో ఉన్న పటియాలా స్టేట్ మోనోరైల్ ట్రైన్వేస్‌లో ఉపయోగించబడినది, బరువును మోసే ఏకైక పట్టాను మరియు సమతులనం కొరకు వెలుపల ఉన్న చక్రంతో ఒక హైబ్రిడ్ నమూనా మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. మొదటి విధానాలలో ఒకదానిని అభ్యాసపరమైన వాడుకలో పెట్టినది ఫ్రెంచ్ ఇంజనీర్ చార్లెస్ లార్టిగ్, ఇతను ఒక మోనోరైల్ మార్గాన్ని ఐర్లాండ్‌లోని బాలీబునియన్ మరియు లిస్టోవెల్ మధ్య నిర్మించారు, దీనిని 1888లో ఆరంభించి 1924లో మూసివేశారు (ఐర్లాండ్ యొక్క పౌర యుద్ధం కారణంగా దెబ్బతినటం వల్ల). లార్టిగ్ విధానంలో బరువును-మోసే ఒక కమ్ము మరియు సమతులనం కొరకు రెండు దిగువున, వెలుపల కమ్ములు ఉంటాయి, ఈ మూడు త్రిభుజాకారంలో ఆధారంగా ఉంటాయి.