ప్లూటో
ఇలా ఉండగా, 1930 ఫిబ్రవరి 18 నాడు ఆకాశపు లోతుల నుండి మరో గ్రహం ఊడి పడింది. గ్రహశకలాలలా కాకుండా ఈ కొత్త గ్రహం నెప్టూన్ కి అవతల, ఇంకా చాలా దూరంలో, "మినుకు మినుకుమంటూ" దుర్భిణితో ఆకాశానికి తీసిన ఛాయా చిత్రాలలో, పెర్సివల్‌ లోల్ వేధశాలలో పని చేసే క్లైడ్‌ టాంబా అనే 24-ఏళ్ల కుర్రాడికి, కనబడింది. మిగిలిన ఎనిమిది గ్రహాలు సూర్యుడి చుట్టూ దరిదాపు వృత్తాకార కక్ష్యలో తిరుగుతూ ఉంటే ఈ కొత్త గ్రహం దీర్ఘవృత్తాకారంలో తిరుగుతోందని నిర్ధారణ చేసేరు. పైపెచ్చు ఈ కొత్త గ్రహం పరిభ్రమించే తలం, మిగిలిన గ్రహాలు అన్నీ పరిభ్రమిస్తూన్న తలంలో కాకుండా వాటన్నికి ఏటవాలుగా మరొక తలంలో ఉంది.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
ఆరిస్టార్కస్ ఆఫ్ సామోస్ (c. 310–250 BC) మొట్టమొదటిసారి సౌర కుటుంబంలో సూర్యుని చుట్టూ కక్ష్యల్లో భూమి మరియు అన్ని ఇతర గ్రహాలు తిరుగుతున్నాయని ఊహించడం ద్వారా ఖగోళ పదార్థాల కదిలికలను వివరించవచ్చని ఒక అభిప్రాయాన్ని తెలిపాడు. దురదృష్టకరంగా, ఆ సమయంలోని భూ కేంద్రీయ ప్రపంచంలో, ఆరిస్టార్కస్ సూర్యకేంద్రక సిద్ధాంతం అసాధారణంగా మరియు అవిశ్వాసంగా భావించారు. శతాబ్దాల తర్వాత, 16వ శతాబ్దం ADలో కోపెర్నికన్ సూర్యకేంద్రక సిద్ధాంతం అభివృద్ధి అయ్యే వరకు సూర్యుడు మరియు ఇతర గ్రహాలు భూమి చుట్టూ తిరుగుతున్నాయనే స్పష్టమైన లోకజ్ఞానం ఉద్భవించకుండా ఉంది. దీనికి కారణంగా భూ కేంద్రీయ నమూనా ప్రాధాన్యతను చెప్పవచ్చు, దీనిని ప్టోలెమే (c. 83-161 AD), రోమన్ ఈజిప్ట్ నుండి ఒక హెలెనిజెడ్ ఖగోళ శాస్త్రవేత్త తన "ఆల్మాజెస్ట్" రచనలో పేర్కొన్నాడు.