మైక్రోవేవ్ ఓవెన్
మైక్రోవేవ్ ల యొక్క వేడి చేసే ప్రభావము గురించి 1945 లో ఆకస్మికంగా కనిపెట్టబడింది. హాలండ్, మైనేకు చెందిన స్వంతముగా నేర్చుకున్న అమెరికన్ ఇంజినీర్ పెర్సీ స్పెన్సర్ అమెరికన్ సంస్థ రేథియాన్ తో కలిసి రాడార్ సెట్ల కొరకు మాగ్నేట్రాన్ లను తయారు చేస్తున్నాడు. అతను ఒక యాక్టివ్ రాడార్ సెట్ గురించి పనిచేస్తున్నాడు, అదే సమయములో అతను తన జేబులో ఉన్న ఒక బఠానీ గింజల చాక్లెట్ బార్ కరగడము మొదలైనట్లు గమనించాడు. రాడార్ అతని చాక్లెట్ బార్ ను మైక్రోవేవ్ లతో కరిగించింది. స్పెన్సర్స్ మైక్రోవేవ్ తో ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా తయారు చేయబడిన మొదటి ఆహారము పాప్కార్న్ మరియు రెండవది ఒక గుడ్డు, ఇది ప్రయోగం చేస్తున్న వారిలో ఒకరి మొహం పైకి చిమ్మింది..[1][2] తను కనిపెట్టిన విషయమును సరిచూసుకోవడము కొరకు స్పెన్సర్ ఒక ఎక్కువ సాంద్రత కలిగిన ఎలెక్ట్రిక్ ఫీల్డ్ ను తయారు చేసాడు, దీని కొరకు అతను మైక్రోవేవ్ పవర్ ను తప్పించుకుని పోవడానికి ఏ మాత్రము వీలు లేని ఒక లోహ బాక్స్ లో పట్టి పెట్టాడు. ఆహారము మైక్రో వేవ్ శక్తి కలిగిన బాక్స్ లో పెట్టబడినప్పుడు దాని యొక్క ఉష్ణోగ్రత త్వరగా, బాగా పెరిగింది.
మైకేల్ ఫారడే
ఫెరడే తాను విద్యుచ్ఛక్తి మరియు అయస్కాంతశక్తి పై జరిపిన అనేక పరిశోధనలకుగానూ ప్రసిద్ధి చెందాడు. అతను నమోదు చేసిన మొట్టమొదటి పరీక్ష, ఏడు సగం పెన్స్ ముక్కలు కలిగి, ఏడు డిస్క్ ఆకారములోని జింకు రేకులతో పేర్చబడిన మరియు ఆరు ఉప్పు నీటిలో నానిన కాగితపు ముక్కలతో నిర్మించబడిన వోల్టాయిక్ పైల్. ఈ ఇలా పేర్చబడిన వానితో అతను సల్ఫేట్ ఆఫ్ మాగ్నీషియాను (1812 జూలై 12 నాటి అబ్బాట్ కు మొదటి ఉత్తరం) విడదీశాడు. 1821లో డేనిష్ భౌతిక మరియు రసాయన శాస్త్రవేత్త అయిన హన్స్ క్రిస్టియన్ ఆర్స్టెడ్ విద్యుత్-ఐస్కాంత తత్వాన్ని కనుగొన్న వెనువెంటనే, డేవి మరియు బ్రిటిష్ శాస్త్రవేత్త విల్లియం హైడ్ వల్ల్స్టన్ ఒక విద్యుత్ మోటార్ ను రూపొందించడానికి ప్రత్నించి విఫలమయ్యారు.[2] ఈ ఇద్దరుతో సమస్యను చర్చించిన అనంతరం, ఫెరడే విద్యుత్-ఐస్కాంత తిరుగుడును ఉత్పన్నం చేయగల రెండు సాధనాలను రూపొందించారు: ఒక తీగ చుట్టూ ఉన్న గుండ్రని ఐస్కాంత బలమునుండి నిరంతర గుండ్రని కదిలికను ఇస్తుంది. మరొక సాధనంలో ఒక తీగను ఐస్కాంతం ఉన్న పాదరసం ద్రవంలో పెట్టి ఒక రసాయన బేటరీ నుండి విద్యుత్ ను పంపినప్పుడు, ఆ ఐస్కాంతం తిరుగుతుంది. ఈ రెండవ సాధానము హోమోపోలర్ మోటర్ అని పిలవబడుతుంది. ఈ ప్రయోగాలు, క్రొత్త ఆవిష్కరణలు ఆధునిక విధ్యుత్-ఐస్కాంత సిద్ధాంతానికి పునాదిగా ఉన్నాయి. ఉత్సాహం, అదివరకి వోల్లాస్టన్, డేవి చేసిన పనులను ప్రస్థాపించకుండా తాను కనుగొన్న ఫలితాలను ఫెరడే ప్రచురించాడు. ఈ విషయం రాయల్ సొసైటీలో వివాదానికి దారి తీసి డేవితో తనకు ఉన్న గురువనే సత్సంబంధం క్షీణించింది. బహుశా దీని వలెనే చాలా సంవత్సరాలు ఫెరడే విద్యుత్-ఐస్కాంత పరిశోధనలకు దూరంగా ఉంచి అతనికి ఇతర కార్యకలాపాలు ఇవ్వబడ్డాయి.[26][27]