స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.[2]
మనోరోగచికిత్స
మానసిక రుగ్మతల చికిత్స కోసం 13వ శతాబ్దానికి చెందిన మధ్యయుగ ఐరోపాలో మనోవిక్షేప ఆసుపత్రులను నిర్మించారు. అయితే పరిరక్షక సంస్థలుగా మాత్రమే ఉపయోగించబడిన అవి ఏ రకమైన చికిత్సనూ అందించలేదు. 13వ శతాబ్దంలో స్థాపించిన లండన్‌లోని బెత్లేమ్ రాయల్ హాస్పిటల్ అత్యంత పురాతన మనోవిక్షేప ఆసుపత్రుల్లో ఒకటి. 1547 నాటికి, లండన్ నగరం ఈ ఆసుపత్రిని స్వాధీనం చేసుకుంది. దాని కార్యకలాపాలు 1948 వరకు కొనసాగాయి. ప్రస్తుతం నేషనల్ హెల్త్ సర్వీసులో భాగమైన ఇది ఒక NHS ఫౌండేషన్ ట్రస్టు కూడా.
1656లో, ఫ్రాన్స్‌కు చెందిన లూయిస్ XIV మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడే వారి కోసం ఒక ఆసుపత్రుల ప్రజా వ్యవస్థను ఆవిష్కరించారు. అయితే ఇంగ్లాండులో మాదిరిగా, వాస్తవిక చికిత్స లభించలేదు. 1758లో ఇంగ్లీషు వైద్యుడు విలియం బాటీ "ట్రీటైజ్ ఆన్ మ్యాడ్‌నెస్‌"ను రాశారు. శరణాలయాల్లో చికిత్సల వినియోగానికి ఇది పిలుపునిచ్చింది. ముప్పై ఏళ్ల తర్వాత ఇంగ్లాండ్‌లోని కొత్త పరిపాలకుడు జార్జ్ III ఒక మానసిక రుగ్మతతో బాధపడుతున్నట్లు తెలిసింది. 1789లో రాజు యొక్క ఉపశమనం నేపథ్యంలో మానసిక రోగం అనేది చికిత్సకు లోనవుతుందని మరియు నయం చేయబడుతుందనే విధంగా చూడబడింది. 1792 నాటికి ఫ్రెంచ్ వైద్యుడు ఫిలిప్పీ పైనెల్ మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడే వారి కోసం మానవత్వ చికిత్సా విధానాలను ఆవిష్కరించారు. పైనెల్ నిర్దేశించిన విధానాలను విలియం ట్యూక్ అవలంభించారు. అదే ఏడాది ట్యూక్ ఇంగ్లాండ్‌లో యోర్క్ రీట్రీట్‌ను ప్రారంభించారు. ఆ సంస్థ మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడే రోగులకు మానవత్వ మరియు నైతిక చికిత్సను అందించేదిగా ప్రపంచమంతటా ఒక ప్రతీకగా అవతరించింది. ఇది అమెరికా సంయుక్తరాష్ట్రాల్లోని అదే విధమైన సంస్థలను కూడా ప్రేరేపించింది. వాటిలో 
బ్రాటిల్‌బోరో రీట్రీట్ మరియు హార్ట్‌ఫోర్డ్ రీట్రీట్ (ప్రస్తుతం ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ లివింగ్‌) అతి ముఖ్యమైనవి.