సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
మరమనిషి
లియోనార్డో డావిన్సీ (1452–1519) మానవరూప రోబోట్‌కు సంబంధించిన నమూనాలను 1495 ప్రాంతంలో గీశాడు. 1950వ దశకంలో గుర్తించిన డావెన్సీ పుస్తకాలు యాంత్రిక వీరుల సమగ్ర చిత్రాలు కలిగివున్నాయి, వీటిని ఇప్పుడు లియోనార్డో రోబోట్‌గా పిలుస్తున్నారు, ఇవి నడుము వంచడం, చేతులు, తల, దవడ కదిపే సామర్థ్యం కలిగివుంటాయి. అతని యొక్క "విట్రువియాన్ మ్యాన్‌"లో నమోదయిన శరీరనిర్మాణానికి సంబంధించిన పరిశోధన ఆధారంగా బహుశా ఈ నమూనాను రూపొందించి ఉండవచ్చు. అయితే అతను ఈ నమూనాను తయారు చేసేందుకు ప్రయత్నించాడో లేదో తెలియదు.
1738 మరియు 1739 సంవత్సరాల్లో, జాక్వెస్ డి వాకాన్సోన్ అనేక చలనమున్న స్వయంచాలక వ్యవస్థలు ప్రదర్శించాడు: అవి ఫ్లూట్ ప్లేయర్, పైప్ ప్లేయర్ మరియు బాతు. యాంత్రిక బాతు రెక్కలు ఆడించడం, మెడను ఎత్తడం మరియు సందర్శకుల యొక్క చేతి నుంచి ఆహారం తినడం, రహస్య భాగంలో నిల్వ చేసిన ఆహారాన్ని విసర్జించడం ద్వారా అది జీర్ణమైనట్లు భ్రమ కల్పించడం చేయగలిగేది. జపాన్‌లో 18వ శతాబ్దంలో సంక్లిష్ట యాంత్రిక బొమ్మలు మరియు జంతువులు తయారు చేయబడ్డాయి, ఇవి "కారాకూరి జుయ్‌" ("సచిత్ర యంత్రాంగం", 1799)లో వర్ణించబడ్డాయి.