గ్రీక్ భాష
మధ్యధరా ప్రపంచంలో మరియు సనాతన ప్రాచీన ప్రపంచంలో గ్రీక్ విస్తృతంగా మాట్లాడే సంధాన భాషగా ఉండేది మరియు ఇది చివరకు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం యొక్క అధికారిక ఉమ్మడి భాషగా మారింది. దీని ఆధునిక రూపంలో, ఇది గ్రీసు మరియు సైప్రస్ దేశాల అధికారిక భాషగా ఉంది మరియు యూరోపియన్ యూనియన్‌కి చెందిన 23 అధికారిక భాషలలో ఇదీ ఒకటి. ఈ రోజు[1] గ్రీసు, సైప్రస్ మరియు ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో ఉన్న వలస కమ్యూనిటీలకు చెందిన దాదాపు కోటి, 30 లక్షలమంది ప్రజలు ఈ భాషలో మాట్లాడుతున్నారు. ఇంగ్లీష్ వంటి అనేక ఆధునిక భాషలు గ్రీక్ నుంచి పదాలను తమలో ఇముడ్చుకున్నాయి. ఇంగ్లీష్ భాష ప్రత్యేకించి వైద్యం, శాస్త్రరంగాలకు సంబంధించి, గ్రీక్ భాష నుంచి దాదాపు 50,000 పదాలను తన శబ్దకోశంలో కలిగి ఉంది. ఆధునిక భాషలలో కొత్త పదాల వ్యుత్పత్తి ప్రక్రియలో లాటిన్‌తో పాటు గ్రీక్ భాషను కూడా ఉపయోగిస్తున్నారు.
ఇటలీ
చరిత్రాత్మకంగా అల్పసంఖ్యాక ప్రజల భాషలలో అల్బేనియన్, కాటలాన్, జర్మన్, గ్రీకు, స్లోవేనే, క్రొయేషియన్, ఫ్రెంచ్, ఫ్రాంకో-ప్రొవెన్కల్, ఫ్రియులియన్, లాడిన్, ఆక్సిడెయన్ మరియు సార్డినియన్: పన్నెండు చారిత్రక మైనారిటీ భాషలు చట్టబద్దంగా గుర్తించబడ్డాయి. వీటిలో నాలుగు భాషలు కూడా వారి సంబంధిత ప్రాంతంలో ఒక సహ-అధికారిక హోదాని కలిగి ఉన్నాయి: అయోస్టా వ్యాలీలో ఫ్రెంచ్ - ఫ్రాంకో-ప్రోవెన్సల్ సాధారణంగా మాట్లాడేది అయినప్పటికీ, దక్షిణ టైరోల్లో జర్మన్ మరియు లాడిన్ అలాగే అదే ప్రావిన్స్ మరియు పొరుగు ట్రెంటినో ప్రాంతాలలో; చివరకు, ట్రిస్టీ, గోరిజియా మరియు ఉడిన్ ప్రావిన్స్లో స్లోవేనే. ఇతర ఎథ్నోలోగ్, ఐ.ఎస్.ఒ. మరియు యునెస్కొ భాషలు ఇటాలియన్ చట్టం ద్వారా గుర్తించబడలేదు. ఫ్రాన్స్ మాదిరిగా, ఇటలీ ప్రాంతీయ లేదా మైనారిటీ భాషల కోసం యూరోపియన్ చార్టర్ మీద సంతకం చేసింది. కానీ దానిని ఆమోదించలేదు.