సెమ్మంగుడి శ్రీనివాస అయ్యర్
తంజావూరు జిల్లా తిరుక్కోడిక్కావల్ గ్రామంలో రాధాకృష్ణ అయ్యర్, ధర్మసంవర్ధిని అమ్మాళ్ దంపతుల మూడవ కుమారునిగా శ్రీనివాస అయ్యర్ జన్మించారు. నాలుగేళ్ళ వయసు వరకూ ఆయన మేనమామ వయొలిన్ విద్వాంసుడైన తిరుక్కోడిక్కావల్ కృష్ణ అయ్యర్ వద్ద పెరిగారు, కృష్ణ అయ్యర్ మరణానంతరం తిరువారూర్ జిల్లాలోని సెమ్మంగుడి వద్దకు తిరిగివచ్చారు. ఎనిమిదేళ్ళ వయసు నుంచి ఆయనకు వరుసకు అన్నయ్య అయిన సెమ్మంగుడి నారాయణస్వామి అయ్యర్ వద్ద సంగీతం నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఆ తర్వాత గొట్టువాద్యం విద్వాంసుడు తిరువిడైమరుతూర్ సఖరామారావు వద్ద కఠినమైన శిక్షణ తీసుకున్నారు, ఇదే సెమ్మంగుడి తన సంగీత జీవితంలో మలుపుతిప్పిన ఘటనగా భావిస్తారు. దీని వెంటనే వర్ణాలు, కృతుల్లో శ్రీనివాస అయ్యర్, నారాయణస్వామి అయ్యర్ వద్ద అభ్యాసం ఆరంభించారు. ఆపైన కర్ణాటక సంగీత రంగంలో ప్రఖ్యాతులైన రాజపురం విశ్వనాథ అయ్యర్ వద్ద శిష్యరికం ప్రారంభించారు. 1926లో కుంభకోణంలో ఆయన మొట్టమొదటి సంగీత ప్రదర్శన ప్రారంభించారు.[5] 1927లో మద్రాసులో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సభల్లో కచేరీ చేశారు, ఈ కచేరీతో ఆయన ఆ కాలపు పెద్ద విద్వాంసుల సరసన హఠాత్తుగా చేరినట్టైంది, సెమ్మంగుడి తన జీవితంలో దీన్ని మరో మలుపుగా పేర్కొంటారు. సెమ్మంగుడి అత్యంత సృజనాత్మకత, విపరీతమైన సనాతన భావాల సమ్మిశ్రమంగా అపురూపమైన సంగీతాన్ని తన అవిధేమైన స్వరంలోనే పలికించేవారు.
రాధాగోపాలం కథలు
రాధాగోపాలాల కథల్లో కాలక్రమంలో కొత్త దంపతుల ప్రణయకలహాలు, చుట్టాలరాక, పుత్రోదయం వంటివి వస్తూంటాయి. కొడుకు పుట్టినపుడు భార్యప్రేమను పంచుకోబోవడం వంటి మనోవైజ్ఞానిక విశ్లేషణ సీరియస్ గా కనిపించకుండానే చేస్తారు రమణ. చుట్టాలొచ్చారు కథలో చిట్టెమ్మ గారి వంటి పెద్దతరం వాళ్ల ఆప్యాయతతో పాటు, లౌక్యం కూడా చిత్రీకరించారు.స్పూనరిజం వంటి విచిత్ర భాషాప్రయోగాలెన్నో ఈ కథల్లో చేశారు రచయిత. "బ్రూసు ఏడుసార్లు సాలెగూడు కట్టాడు" అంటూ బ్రూసు కథని తిరగేసి చెప్పడం ఆ విధమైన శైలికి చక్కని ఉదాహరణ. కెమేరాభాషగా పిలిచే మరో రకం శైలి కూడా ఆయన పండించారు. రాధమ్మ బాకీ కథలో రాధ స్కూలుకు వెళ్లే నాటి విషయాలు చెప్తూ "నేను నా దారిన స్కూలు కెళ్ళేదాన్ని. ఈయనేమో రోజూ కిళ్ళీ కొట్టుదగ్గర హాజరుగా కనపడేవారు. ఎలక్ట్రిక్ స్తంభాలూ, పోస్టుడబ్బా, గంట స్తంభం, నల్లపిల్లవాడూ వరసగా కనపడేవారు" అంటుంది. ఆ సంభాషణ కెమేరాభాషగా పరిగణిస్తారు.