సైకిల్
20 సంవత్పరాల తరువాత మాక్మిలన్ అనే కమ్మరి యువకుడు "డ్రే ఈ" నమూనాను మెరుగుపరచటానికి ప్రయత్నించాడు. వెనకచక్రం ఇరుసుకి రెండు కాంక్ లను అమర్చి, వాటిని రెండు పొడుగాటి తులాదండాలకు కలిపాడు. వీటిని కాళ్ళతో తోసినపుడు వాహనం ముందుకు కదులుతుంది. మాక్మిలన్ ఈ వాహనం పై డంఫ్రీన్ నుంచి గ్లాస్కో వరకు 40 మైళ్ళ దూరం ప్రయాణం చేశాడు. ఈ ప్రయాణానికి అతనికి రెండు రోజులు పట్టింది. ఈ దశలో కూడా ఇది వ్యాపారవేత్తల దృష్టికి రాలేదు. పదేళ్ళ తరువాత జర్మనీకి చెందిన ఫిలిప్ హెనిరిక్ ఫిషర్ అనే మెకానిక్ మరికొన్ని మార్పులు చేశాడు. ముందు చక్రానికి రెండు వైపులా పెడల్ లను అమర్చటం వల్ల కాళ్ళను నేలపై నెట్టినప్పటి లాగా కుదుపుల చలనం కాకుండా వాహనం నెమ్మదిగా, అవిచ్ఛిన్నంగా చలిస్తుంది. కానీ చలిస్తున్నంత వరకూ వాహనాలు పడిపోకుండా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాయో మాక్మిలన్ గానీ, ఫిషర్ కానీ చెప్పలేకపోయారు. కారణమేమిటంటే, చక్రాలు తిరుగుతున్నపుడు జైరోస్కోవ్ లాంటి ప్రభావం ఉంటుంది. వాహన వేగం ఎక్కువయ్యే కొద్దీ దాని స్థిరత్వం పెరుగుతుంది.
విలియం హెన్రీపెర్కిన్
సర్ విలియం హెన్రీ పెర్కిన్, (FRS) (1838 మార్చి 12 – 1907 జూలై 14) ఒక ఇంగ్లీషు రసాయన శాస్త్రవేత్త. అతడు తన 18 వ ఏట అనిలీన్ అద్దకాన్ని, మావోయిన్ ని కనుగొన్నాడు. చిన్న తనం నుంచే నూతన విషయాలపై అమితమైన జిజ్ఞాస కలిగిన పెర్కిన్ కి పరికరాలు, రంగులు వగైరాలు అతని ఆట వస్తువులుగా ఉండేవి. సిటీ ఆఫ్ లండన్ స్కూల్లో చదువుతున్న పెర్కిన్ ప్రతిభని గుర్తించిన ధామస్ హాల్ అనే ఇన్‌స్ట్రక్టర్ అతన్ని రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సైన్స్ లో చేరమని ప్రోత్సహించాడు. పట్టుమని పదిహేడేళ్లు రాకముందే ఆగస్టు విల్ హెల్మ్‌ ఫొన్ హొఫ్ మాన్ అనే జర్మనీ సైంటిస్ట్ కి అసిస్టెంట్ అయ్యాడు పెర్కిన్. ఉష్ణ మండల వ్యాధుల చికిత్సకు గానూ అప్పుడప్పుడే వ్యాప్తి లోకి వస్తున్న క్వినైన్ తో కొత్త ప్రయోగాలు చెయ్యమన హొఫ్ మాన్ పెర్కిన్ కి చెప్పాడు. 1856 వ సంవత్సరంలో ఆస్టర్ పండుగ రోజుల్లో పెర్కిన్ ఇంట్లోనే కూర్చుని అనిలైన్ ని ఆక్సిడైజ్ చేసి క్వినైన్ తయారు చేయటానికి ప్రయత్నించాడు.