ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో, క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కాలం నుండి, 1802లో భ్రిటిష్ వాళ్ళు స్వంతం చేసుకున్నప్పటి వరకూ, ఒక స్పెయిన్ దేశపు కాలనీగా ఉంది. దేశం 1962లో స్వాతంత్ర్యం పొంది, 1976లో గణతంత్ర దేశంగా మారింది. చాలామంది ఆంగ్ల భాష మాట్లాడే కారిబ్బియన్ దేశంలా కాక, ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ, ప్రాథమికంగా పారిశ్రామికమైనది[7], ముఖ్య ప్రాధాన్యత పెట్రోలియం మరియు పెట్రోకెమికల్స్ రంగాలది. ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగోకు చాలా బలమైన స్థూల ఆర్థిక వ్యవస్థ ఉన్నది, ఇంకా సంస్థాగతమైన స్థిరతకు సంబంధించిన సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉంది. పది ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాలలో అది సంబంధపూర్వకంగా చాలా బాగా ఉండి, దాని జాతీయోత్పత్తి, 2003-2008 మధ్యలో సగటున 7 శాతం వృధ్ధిచెందింది. ప్రభుత్వం తన ఆర్థిక పునాదిని మళ్ళించాలని ప్రయత్నించింది, దేశం కారిబ్బియన్ ప్రాంతంలో కీలకమైన ఆర్థిక కేంద్రంగా ఎదిగింది.
ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
1797లో, జనరల్ సర్ రాల్ఫ్ అబెర్‌క్రోంబి మరియు అతని స్క్వాడ్రన్ బోకాస్ గుండా ప్రయాణించి చగువారమస్ ఒడ్డున లంగరు వేశారు. స్పెయిన్ గవర్నర్ చాకొన్ యుధ్ధం చేయకుండా లొంగిపోదామని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఫ్రెంచ్ మాట్లాడే జనాభాాతోటి ఇంకా స్పెయిన్ దేశపు చట్టాలతోటీ, ట్రినిడాడ్, బ్రిటిష్ క్రౌన్ యొక్క కాలనీగా మారిపోయింది. 1802లో ట్రినిడాడ్ అధికారికంగా లొంగిపోవడం మరియు దాని ఆక్రమణ ఇంగ్లాండ్ నుండి లేదా ఈస్టర్న్ కారిబ్బియన్‌లోని బ్రిటిష్ కాలనీల నుండి జనాలు నివాసం కోసం వలస వచ్చేలా చేసింది. స్పానిష్ పాలన, ఇంకా బ్రిటిష్ పాలనలో కూడా, పలుచగా విస్తరించిన నివాసం మరియు నెమ్మదిగా పెరుగుతోన్న జనాభాా పెరుగుదల ట్రినిడాడ్‌ను, అతి తక్కువ అభివృధ్ది చెందిన సేద్యపు మౌలిక సదుపాయాలతో, వెస్ట్ ఇండీస్‌లో ఒక తక్కువ జనాభాా ఉన్న కాలనీగా మార్చింది.[13] బ్రిటిష్ పాలనలో, కొత్త ఎస్టేట్స్ నిర్మాణం జరిగింది, ఇంకా భూమిని ఎక్కువగా లాభం వచ్చే చెరకు పంటలుగా అభివృధ్ధి చేయడానికి బానిసలను దిగుమతి చేసుకోవడం పెరిగింది, కానీ బానిసలను సమూహాలుగా దిగుమతి చేసుకోవడం వాదించదగిన విధంగా, బ్రిటన్‌లో బానిసత్వాన్ని రద్దు చేసే ప్రయత్నాలకి అడ్డుకట్ట వేసాయి.[14][15]