క్యోటో ఒప్పందం
క్యోటో ఒప్పందం అనేది భూతాపంపై పోరాటానికి పర్యావరణ మార్పుపై ఐక్యరాజ్యసమితి ముసాయిదా సదస్సు (UNFCCC లేదా FCCC)కు సంబంధించిన ఒక ఒడంబడిక. UNFCCC అనేది పర్యావరణ వ్యవస్థపై ప్రమాదకర మానవజన్య జోక్యమును నిరోధించే స్థాయికి వాతావరణంలోని గ్రీన్‌హౌస్ వాయు ఉద్గారాల స్థిరీకరణ లక్ష్యంగా కుదుర్చుకున్న ఒక అంతర్జాతీయ పర్యావరణ ఒప్పందం.[1]
కాంగో గణతంత్ర రిపబ్లిక్
జంతువుల నష్టం డి.ఆర్.సి.లో సమస్యగా పేర్కొనబడింది. తద్వారా మైనింగ్, కలప ఇంధనం, మౌలిక సదుపాయాలు, వ్యవసాయం వంటి వనరులు యుద్ధం, అక్రమ ఆక్రమణ, అధిక జనాభా ఆహారం, ఆహార భద్రత లేకపోవటం వలన వన్యమాంసం అధిక వినియోగం కోసం అటవీ నిర్మూలన కూడా ఒక కారణంగా ఉంది. 
డి.ఆర్.సి వంటి దేశాల్లో వృక్షజాతుల నష్టాన్ని ఎదుర్కోవడానికి కొన్ని ప్రయత్నాలు ఐఖ్యరాజ్య సమితి సస్టైనబుల్ డెవలప్మెంటు గోల్సు (ప్రత్యేకంగా భూమి మీద SDG 15 లైఫ్ ఆన్ లైఫ్) కృషి చేస్తుంది. అడవులను తిరిగి పెంచడం, జీవవైవిధ్యం పెంచడం, వృక్షజాతుల నష్టం తగ్గించడం, ఎడారీకరణ, అక్రమ ఆక్రమణలను క్రమబద్ధీకరించడం వీటి ప్రాధమిక లక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి. డి.ఆర్.సి. లో వృక్షజాతులు, జంతువుల ఆవాసాల ప్రాధమిక రక్షణలకు జాతీయ ఉద్యానవనాలు, రిజర్వ్ అరణ్యాలు ప్రధానకారణాలుగా ఉన్నాయి. డి.ఆర్.సి.లోని సుమారు 12% వర్షారణ్యాలు సురక్షిత అటవీప్రాంతంగా ఉంది. ఈ పార్కులు, రిజర్వులలో ఐదు యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రాంతాల జాబితాలో ఉన్నాయి. వీటిలో ఆఫ్రికా మొట్టమొదటి జాతీయ ఉద్యానవనం " విరుంగా జాతీయ ఉద్యానవనం " కూడా ఒకటి. ఈ పార్కులు అన్నీ " వరల్డ్ హెరిటేజ్లో " ప్రమాదకర జాబితాలో ఉంచబడ్డాయి. పేలవమైన పాలన, ఆర్ధిక పరిస్థితుల లోపం, ఈ రక్షణల ప్రభావాన్ని (ముఖ్యంగా యుద్ధ సమయాల్లో) తగ్గించాయి. ఈ పార్కులను రక్షించే సిబ్భంధికి చేస్తున్న వ్యయం అధికరించింది. గత 20 సంవత్సరాల్లో 200 పార్కు రేంజర్లు మరణించారు. విరుంగా జాతీయ ఉద్యానవనం, సలోన్గా నేషనల్ పార్క్ రెండూ యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రాంతాలుగా ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం ఈప్రాంతాలలో మైనింగు, చమురు అన్వేషణ కోసం చూస్తున్నారు. ఇది విరాంగ పార్కులో 21.5% దురుపయోగం చేయబడుతుందని భావిస్తున్నారు. ఇది జంతువుల హక్కుల కార్యకర్తలచే విమర్శించబడింది. ఇది పర్వత గొరిల్లాలు, ఇతర అంతరించిపోతున్న జాతుల నివాసాలను హానికరంగా మారుతుందని ఆందోళనపడుతున్నారు.
2000 మరియు 2014 మధ్య కాలంలో డి.ఆర్.సి. వార్షికంగా ఆటవీనిర్మూలనలో భాగంగా దాదాపు 5,70,000 హెక్టార్ల (0.2%) వర్షారణ్యాన్ని కోల్పోయింది. 2011 - 2014 మధ్యకాలంలో అత్యధిక అటవీ నిర్మూలన జరిగింది. జీవవైవిధ్యం తగ్గడానికి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా జీవవైవిధ్యం క్షీణించడం, వన్యజంతువుల ఆవాసాల నష్టానష్టం, వృక్ష జాతుల నష్టానికి ప్రధాన కారణం అటవీ నిర్మూలనగా భావించబడుతుంది. 2020 నాటికి అటవీ నిర్మూలనను తగ్గించడం, తిరిగి అడవులను అభివృద్ధిచేయడం వంటివి ఎస్.డి.జి. 15 లక్ష్యాలలో ఒకటి.