పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
5 వ శతాబ్దం తొలిదశలో జర్మానిక్ గిరిజనులు స్యూబి మరియు వాండల్స్ (సైలింగ్ మరియు హస్డిది) కలిసి తమ మిత్రులతో కలిసి సర్మాటియన్లు మరియు అలయన్స్ ఐబిరియన్ ద్వీపకల్పాన్ని ఆక్రమించారు. అక్కడ వారు తమ రాజ్యాన్ని ఏర్పరిచారు. సుయెబి రాజ్యం రోమన్ సామ్రాజ్యం తరువాత జర్మనీ రాజ్యంగా స్థాపించబడింది.ఇది మునుప్టి రోమన్ ప్రొవింస్‌లైన గల్లెసియా-లుసిటానియా వంటి మాజీ రోమన్ ప్రొవింస్‌లలో స్థాపించబడింది. అలెన్క్యూలో 5 వ శతాబ్దపు వంతెనలు అలెంక్యూర్ ఆలయాలు (పురాతన జర్మానిక్ అలాన్ కేర్క్, అలన్స్ ఆలయం), కోయిమ్బ్రా మరియు లిస్బన్లలో కనుగొనబడ్డాయి.[27]