సాల్మా హాయక్
హాయక్ మెక్సికోలోని వెరాక్రుజ్లో కోట్జాకోల్కోస్‌లో ఒక సంగీత శాల గాయకుడు మరియు ప్రతిభ గల వేగు అయిన డయానా జిమెనెజ్ మరియు ఒక చమురు సంస్థ నిర్వహణాధికారి సామీ హాయక్ దంపతులకు జన్మించింది.[5][6][7] హాయక్ యొక్క తండ్రి లెబనన్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థుడు కాగా, ఆమె తల్లి స్పానిష్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థురాలు.[8] ఆమెకు మొదటిగా పెట్టిన పేరు సాల్మా, దీనికి అరబిక్‌లో "భద్రత" అని అర్ధం. సంపన్నమైన, పవిత్రమైన క్యాథలిక్ కుటుంబంలో పెరిగిన ఆమె పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సులో లూసియానాలోని అకాడమీ ఆఫ్ స్కేరెడ్ హార్ట్, గ్రాండ్ కోటెయుకు పంపబడింది.[7] అక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఆమెకు డెస్లెక్సియా వ్యాధి నిర్ధారించబడింది.[9] ఈమె ఒలింపిక్స్‌లో పాల్గొనేందుకు అభిలషించే నిష్ణాత జిమ్నాస్ట్ కూడా, కానీ మెక్సికన్ జాతీయ జట్టు తరపున పాల్గొనడానికి ఆమె తండ్రి నిరాకరించాడు.[10] హాయక్ ప్రవర్తన సమస్యల కారణంగా, అకాడమీని నడుపుతున్న మతపరమైన సిస్టర్స్ ఆమెను తిరస్కరించారు, దీని వలన ఆమె మళ్లీ మెక్సికోకు చేరుకుంది. ఆ తర్వాత, ఆమె 17 సంవత్సరాలు వచ్చే వరకు టెక్సాస్‌లోని హౌస్టన్‌లో ఉంటున్న ఆమె అత్తతో జీవితాన్ని గడిపింది. ఆమె తన కాలేజీ విద్యను మెక్సికో నగరంలో హాజరు అయ్యింది, ఆమె అక్కడ యూనివర్సిదాద్ ఇబెరోమెరికానాలో అంతర్జాతీయ సంబంధాలను చదివింది. ఆమె కుటుంబం ఆశ్చర్యపడేలా, ఆమె ఒక నటిగా, నటనను వృత్తిగా ఎంచుకుంది.[7]
మలాలా యూసఫ్‌జాయ్
మలాలా ఆశయం వైద్యవృత్తి. కానీ తండ్రి ప్రోత్సాహం మేరకు రాజకీయాలలో చేరాలని నిర్ణయిం చుకుంది. ఇద్దరు తమ్ముళ్లు నిద్రపోతున్నా, అర్థరాత్రి దాటే వరకు మలాలా తండ్రితో రాజకీయాల గురించి చర్చిస్తూనే ఉండేది. ఆ చైతన్యం ఫలితమే 2008 సెప్టెంబరులో పెషావర్ ప్రెస్‌క్లబ్‌లో ఇచ్చిన ఉపన్యాసం. అక్కడే మలాలా వేసిన ప్రశ్న ‘చదువుకోవడానికి నాకు ఉన్న హక్కుని లాక్కోవడానికి తాలిబన్లు ఎవరు?’ ఇదే ప్రశ్న చానెళ్ల ద్వారా స్వాత్ లోయ మొత్తం ప్రతిధ్వనిం చింది. అప్పటి నుంచే ఆమె, ఆమె కుటుంబ సభ్యులు తాలిబన్లకు శత్రువులయ్యారు. 
యుద్ధవాతావరణానికి ఏ మాత్రం తీసిపోని స్వాత్ లోయలో సాధారణ ప్రజల జీవితం ఎలా ఉన్నదో ప్రపంచానికి తెలియచేసేందుకు బీబీసీ పూనుకున్నది. స్వాత్‌లోయ అనుభవాలను మలాలా ‘గుల్ మకాయ్’ (జొన్న పువ్వు అని అర్థం) అనే మారుపేరుతో డైరీ రూపంలో బీబీసీ కోసం ఉర్దూలో రాసింది. అది తాలిబన్ల నెత్తుటి చరిత్రే. ‘తూటాలతో మనలని మౌనంగా ఉండేటట్టు చేయగలమని ఉగ్రవాదుల ఆలోచన.
అందులో వాళ్లు విఫలమయ్యారు. ఆ మౌనం నుంచి వేల గొంతులు వినిపించాయి’ అంటూ సమితి సభలో మలాలా చెప్పిన మాట అక్షరాలా నిజం. మలాలా మీద కాల్పులు జరగగానే పాకిస్థాన్ ప్రజలతోపాటు, ప్రపంచంలో చాలామంది ఆ బాలికకు సంఘీభావం ప్రకటించారు. మలాలా మీద ఉగ్రవాదులు కాల్పులు జరిపిన (2012 అక్టోబరు 9) వార్త పెనుగాలిలా ప్రపంచాన్ని తాకగానే నోబెల్ శాంతి బహుమతి గ్ర హీత డెస్మాండ్ టుటు అదే బహుమతికి మలాలా పేరును సిఫారసు చేశారు. అంతటి పురస్కారం పరిశీలనకు ఎంపికైన పిన్న వయస్కురాలు మలాలాయే. నాటికి ఆమె వయసు పదిహేనేళ్లు. అప్పటికే ఎన్నో జాతీయ, అంతర్జాతీయ బహుమతులు ఆమెను వెతుక్కుంటూ వచ్చాయి. ఆ ప్రయాణం ఎంత స్ఫూర్తిదాయకమో, అంత విప్లవాత్మకం కూడా.
‘ఎవరి మీదో ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం గురించి మాట్లాడటానికి రాలేద’ని సమితి సభలో మలాలా చెప్పింది. ‘ఈ ప్రపంచంలోకి వచ్చిన ప్రతి చిన్నారికి చదువుకునే హక్కు ఉంది. అది మాట్లాడేందుకు ఇక్కడ నిలబడ్డాను’ అని ప్రకటించింది. నిజానికి ఆ ఆశయాన్నే పాకిస్థాన్‌లో, స్వాత్ లోయలో ఆచరణలో పెట్టడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ స్వాత్ లోయ ఒక యుద్ధభూమి. మత ఛాందసవాదుల స్థావరం. 2007-2008 విద్యాసంవత్సరంలో తాలిబన్లు అక్కడ యుద్ధం మొదలుపెట్టారు. తాలిబన్ల సమాంతర ప్రభుత్వంతో లోయ నలిగిపోతోంది.