నరేంద్ర మోదీ
1987లో నరేంద్ర మోదీ భారతీయ జనతా పార్టీలో ప్రవేశించారు. కొద్దికాలంలోనే రాష్ట్ర భారతీయ జనతా పార్టీ ప్రధాన కార్యదర్శి పదవిని చేపట్టారు. 1990లో లాల్ కృష్ణ అద్వానీ చేపట్టిన అయోధ్య రథయాత్రకు, 1992లో మరళీ మనోహర్ జోషి చేపట్టిన కన్యాకుమారి-కాశ్మీర్ రథయాత్రకు ఇన్‌చార్జీగా పనిచేశారు[4]. 1998లో భారతీయ జనతా పార్టీ జాతీయ ప్రధాన కార్యదర్శిగా నియమించబడ్డారు. ఆ తర్వాత జరిగిన ఎన్నికలలో భారతీయ జనతా పార్టీ విజయం సాధించింది. పార్టీలో సీనియర్ నాయకుడైన కేశూభాయి పటేల్ ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఆ సమయంలో గుజరాత్‌లో సంభవించిన పెను భూకంపం తర్వాత సహాయ కార్యక్రమాలు చేపట్టడంలో కేశూభాయి ప్రభుత్వం విఫలమైందని ప్రతిపక్షాలు విమర్శించడంతో భారతీయ జనతా పార్టీ నాయకత్వం 2001 అక్టోబరులో నరేంద్ర మోదీని గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి పీఠంపై అధిష్టించింది. అప్పటి నుంచి 2014 మే 21 నాడు ప్రధానమంత్రి పదవి చేపట్టేందుకు వీలుగా రాజీనామా చేసేవరకు గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా నరేంద్ర మోదీనే కొనసాగారు.
మంథని శాసనసభ నియోజకవర్గం
2009 ఎన్నికలలో మహాకూటమి తరఫున పొత్తులో భాగంగా తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి పార్టీకి చెందిన రౌతు కనకయ్య పోటీచేయగా, కాంగ్రెస్ పార్టీ తరఫున దుద్దిళ్ళ శ్రీధర్ బాబు పోటీచేశారు. భారతీయ జనతా పార్టీ నుండి శశిభూషన్ కాచే, ప్రజారాజ్యం పార్టీ తరఫున పుట్ట మధు, లోక్‌సత్తా నుండి ఓ.సంపత్ పోటీచేశారు. శాసనసభ్యునిగా మంథని తరఫున మూడోసారి గెలుపొందిన శ్రీధర్‌బాబుకు 2009లో వై.ఎస్.రాజశేఖరరెడ్డి ప్రభుత్వంలో ఉన్నత విద్యాశాఖ, ప్రవాసాంధ్రుల శాఖలల మంత్రిగా పదవీబాధ్యతలు చేపట్టారు. వై.ఎస్.రాజశేఖరరెడ్డి మరణానంతరం రోశయ్య ఏర్పాటుచేసిన ప్రభుత్వంలోనూ ఉన్నత విద్యాశాఖ, ప్రవాసాంధ్రుల శాఖలకు మంత్రిగానే కొనసాగారు. అనంతరం ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు స్వీకరించిన నల్లారి కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి ప్రభుత్వంలో శాసనసభ వ్యవహారాలశాఖ, పౌరసరఫరాల శాఖలను చేపట్టారు. 2014లో శ్రీధర్‌బాబును శాసనసభ వ్యవహారాలశాఖ నుంచి తప్పించి వాణిజ్యపన్నుల శాఖను అప్పగించారు. తెలంగాణా రాష్ట్ర ఏర్పాటుకు సంబంధించిన బిల్లు ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభలో చర్చకు వచ్చే తరుణంలో తనను కీలకమైన శాసనసభ వ్యవహారాల శాఖ నుంచి తప్పించడం అవమానకరమని పేర్కొంటూ శ్రీధర్‌బాబు మంత్రి పదవులకు రాజీనామా చేశారు. ఆయన రాజీనామా ఆమోదానికి కాకుండానే ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రపతి పాలనలోకి, శాసన సభ సుప్తచేతనావస్థలోకి వెళ్లడంతో సాంకేతికంగా మంత్రిగానే తదుపరి ఎన్నికలు ఎదుర్కొన్నట్టు భావించాలి.