ఐక్యరాజ్య సమితి
ఐక్యరాజ్య సమితి (ఆంగ్లం: United Nations) అంతర్జాతీయ చట్టం, భద్రత, ఆర్థిక అభివృద్ధి, సామాజిక అభివృద్ధి మరియు మానవ హక్కులపై సమిష్టి కృషి చేసేందుకు ప్రపంచ దేశాలు ఏర్పాటు చేసుకున్న ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థ. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత ఏర్పాటు చేసిన నానాజాతి సమితి (లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్) రెండవ ప్రపంచ యుద్ధాన్ని నివారించుటలో విఫలమగుటచే దానికి ప్రత్యామ్నాయముగా 1945లో ఐక్యరాజ్య సమితి స్థాపించబడింది. ప్రస్తుతము 193 దేశాలు ఐక్యరాజ్య సమితిలో సభ్యదేశాలుగా ఉన్నాయి. ఐక్యరాజ్య సమితిలో ప్రధానంగా 6 అంగాలు ఉన్నాయి. సర్వప్రతినిధి సభలో ఐక్యరాజ్య సమితిలో ప్రవేశించిన అన్ని దేశాలకు సభ్యత్వం ఉండగా, భద్రతామండలిలో 15 దేశాలకు మాత్రమే సభ్యత్వం ఉంటుంది. అందులో 10 దేశాలు రెండేళ్ళకోసారి ఎన్నిక ద్వారా సభ్యత్వం పొందగా, మరో 5 దేశాలు శాశ్వత సభ్య దేశాలు. అవి: అమెరికా, రష్యా, బ్రిటన్, చైనా మరియు ఫ్రాన్స్. ప్రధాన కార్యాలయం న్యూయార్క్ నగరంలో ఉంది. దీని ప్రస్తుత ప్రధాన కార్యదర్శి ఆంటానియో గుట్టెర్స్. ఐక్యరాజ్య సమితి స్థాపించబడిన అక్టోబరు 24వ తేదీని ప్రతి సంవత్సరం ఐక్యరాజ్య సమితి దినోత్సవం గా పాటిస్తారు.
కార్మిక సంఘాలు
1924లో గోపర్స్‌ మృతి తరువాత ఎఎఫ్‌ఎల్‌లో సమస్యలు ఇంకా అలాగే ఉండటంతో జాన్‌ ఎల్‌. లూయిస్‌ సీఐవోను ఏర్పాటు చేశాడు. గోపర్స్‌ పెట్టిన అనేక నిబంధనలు తొలగించాలని చాలా మంది యూనియన్‌ సభ్యులు కోరారు. ఒక వృత్తికి సంబంధించి నైపుణ్యం ఉన్న కార్మికుని కంటే.. పెద్దగా అనుభవం లేని కార్మికునికి మద్దతుగా నిలవాలని వారు కోరారు. ALFలో ఈ విషయంపై 1935లో మొదట గళం విప్పిన వ్యక్తి జాన్‌ ఎల్‌. లూయిసే. ALF‌కు అనుబంధ సంస్థగా ఏర్పాటు చేసిన కమిటీ ఫర్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌ యొక్క వ్యవస్థాపకుడు. కమిటీ ఫర్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషనే తరువాత దశలో కాంగ్రెస్‌ ఆఫ్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌గా మారింది. అమెరికా చరిత్రలోనే కాంగ్రెస్‌ ఆఫ్‌ ఇండస్ట్రియల్‌ ఆర్గనైజేషన్‌ అతి పెద్ద ప్రభావశీల సంఘంగా గుర్తింపు పొందింది. 1930 తరువాత పలువిజయవంతమైన సమ్మెల ద్వారా ఇది పలువురి దృష్టిని ఆకర్షించింది. 1935 సంవత్సరంలో గుడ్‌ ఇయర్‌ టైర్‌ మరియు రబ్బర్‌ కంపెనీల కార్మికులు తమ సొంతంగా యునైటెడ్‌ రబ్బర్‌ వర్కర్స్‌ పేరిట యూనియన్‌ను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. రబ్బరు కార్మికులు 1936లో ఉత్పత్తికి తగ్గ జీతాలు లేవంటూ సమ్మెకు దిగారు. 1936లో మొత్తం 48సార్లు సమ్మె జరిగింది. అందులో ఒకసారి సమ్మె చేసే వారంతా ఒకరోజు మొత్తం ఆఫీసులో ఉండిపోయారు. 22 సార్లు పని ఆగిపోయింది. మొత్తం 34,565 మంది సమ్మెలో పాల్గన్నారు. సమ్మె చేసే వారు తమ ప్లాంట్‌లో 24గంటలకంటే ఎక్కువ సేపు అలానే ఉండిపోయారు. కార్మికులు ఏ మాత్రం పనిచేయకుండా తమ తమ స్థానాల్లో కూర్చొని సిట్‌ డౌన్‌ సమ్మె చేశారు. సమ్మె కాలంలో యజమానులు కొత్తవారిని తీసుకొచ్చి పని చేయించుకునే అవకాశం ఉండేది కాదు. ఎందుకంటే సమ్మెకు దిగిన కార్మికులు ఫ్యాక్టరీల్లో తమతమ సీట్లలో ఉండటమే దీనికి కారణం. ఇది గతంలో ఎన్నడూ జరగని తరహా సమ్మె.