భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
బ్రిటీష్ పాలన లేదా బ్రిటీష్ రాజ్ భారత ఉపఖండంలో స్థూలంగా 1858 నుంచి 1947 వరకూ సాగిన బ్రిటీష్ పరిపాలన. [1][2] ఈ పదాన్ని అర్థస్వతంత్ర కాలావధికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.[2][3] ఇండియాగా సాధారణంగా పిలిచే ఈ బ్రిటీష్ పాలిత ప్రాంతంలో -బ్రిటీషర్లు నేరుగా పరిపాలించే ప్రాంతాలతో పాటుగా, వేర్వేరు రాజులు పరిపాలించే ప్రిన్స్ లీ స్టేట్స్ కూడా కలిసివున్నాయి- మొత్తంగా ఆ ప్రాంతమంతా బ్రిటీష్ సార్వభౌమత్వం లేదా చక్రవర్తిత్వం కింద ఉన్నట్టు. ఈ ప్రాంతాన్ని కొందరు బ్రిటీష్ ఇండియా అని కూడా వ్యవహరించేవారు.[4] విక్టోరియా రాణి కొరకు భారత సామ్రాజ్యాన్ని అధికారికంగా టోరీ ప్రధాని బెంజమిన్ డిస్రేలీ 1876లో ఏర్పరిచారు. జర్మనీ, రష్యా పాలకులకు విక్టోరియా తీసిపోయినట్టు భావించకుండా ఉండేందుకు ఈ ఏర్పాటుచేశారు.[5] భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలనలో ఉండగానే లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు, 1900, 1920, 1928, 1932,1936 సంవత్సరాల్లో వేసవి ఒలింపిక్ క్రీడల్లో పాల్గొన్న దేశం, 1945లో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో ఐక్యరాజ్యసమితిలో వ్యవస్థాపక సభ్యురాలూ.[6]
బ్రిటిష్ రాజ్య చరిత్ర
1935లో, రౌండ్ టేబుల్ సమావేశాల తర్వాత, బ్రిటిష్ పార్లమెంటు, బ్రిటిష్ ఇండియాలో ఉన్న అన్ని ప్రాంతాలలో స్వతంత్ర శాసనసభల స్థాపనకు బ్రిటిష్ ప్రాంతాలు మరియు రాజాస్థానాలతో కలిపిన కేంద్రప్రభుత్వ స్థాపన మరియు ముస్లిం మైనారిటీల పరిరక్షణకు అధికారమిస్తున్న, భారత ప్రభుత్వ చట్టం (1935) కు ఆమోదముద్ర వేసింది భవిష్యత్తు స్వతంత్ర భారత రాజ్యాంగం ఈ చట్టం పాఠ్యానికి అధిక ప్రాధాన్యతను ఇవ్వనుంది. ఈ చట్టం ద్విసభాజాతీయ పార్లమెంట్‌ని, బ్రిటిష్ పార్లమెంటు పరిధిలో ఒక కార్యనిర్వాహక శాఖను కూడా అందించింది. జాతీయ సమాఖ్య ఎన్నడూ ఉనికిలోకి రానప్పటికీ, ప్రాదేశిక శాసనసభలకు 1937లో జాతీయ ఎన్నికలు నిర్వహించబడినవి. ప్రారంభంలో కాస్త ఊగిసలాట ఉన్నప్పటికీ, కాంగ్రెస్ ఈ ఎన్నికల్లో పాల్గొని బ్రిటిష్ ఇండియా లోని పదకొండు ప్రాంతాల్లో ఏడింటిలో విజయాలు సాధించింది, ఈ ప్రాంతాల్లో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వాలు విస్తృత అధికారాలతో ఏర్పడ్డాయి. గ్రేట్ బ్రిటన్‌లో, ఈ విజయాలు తదనంతరం భారత స్వతంత్ర భావన వెల్లువను తీసుకొచ్చాయి.