రసాయన శాస్త్రము
జీవ రసాయనం (Biochemistry)జీవ రసాయనం అంటే జీవ పదార్థము (organism) లో జరిగే సంయోగ, వియోగాది ప్రక్రియలని అధ్యయనం చేసే శాస్త్రం. ఈ విభాగాన్ని అధ్యయనం చెయ్యటానికి జీవశాస్త్రం, రసాయనశాస్త్రం రెండూ వచ్చి ఉండాలి.
కళా ప్రక్రియ
చరిత్ర మరియు దృశ్యమాన కళల్లో కళా ప్ర్రక్రియ అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు, అయితే కళా చరిత్రలో గందరగోళాన్ని సృష్టించే అర్థాలు ఉన్నాయి. చిత్రలేఖనాలకు ఉపయోగించే పదాన్ని కళా ప్రక్రియ చిత్రీలేఖనం అంటారు, దీనిలో ప్రధాన విషయం మానవులను చూపిస్తుంది, వీరికి ఎటువంటి నిర్దిష్ట గుర్తింపు జోడించివుండదు- మరోరకంగా చెప్పాలంటే, ఆకారాలు చిత్రాలు కావు, ఒక కథలో పాత్రలు లేదా రూపకంగా ఉండే మానవీకరణలు. అనేక కళా పక్రియ చిత్రాలు సాధారణ జీవితంలోని సన్నివేశాలుగా ఉంటాయి, ముఖ్యంగా దిగువ తరగతి పౌరులను వర్ణిస్తుంటాయి. వీటిని జంగమారోపణ నుంచి ప్రత్యేకించవచ్చు: సందర్భానుసార చిత్రాల్లో ప్రధానంగా భూదృశ్యం లేదా వాస్తు చిత్రణ ఉంటుంది. సరైన కళా ప్రక్రియ చిత్రణలు మరియు ఇతర ప్రత్యేక రకాల చిత్రీకరణలైన స్టిల్ లైఫ్, ల్యాండ్‌స్కేప్స్, మెరైన్ పేయింటింగ్ మరియు జంతు చిత్రలేఖనాలను కలిపి "కళా ప్రక్రియ చిత్రీకరణ"ను ఒక విస్తృత పదంగా కూడా ఉపయోగిస్తున్నారు.
కళా ప్రక్రియల అధిక్రమం యొక్క భావన కళాకారుడి సిద్ధాంతంలో, ముఖ్యంగా 17వ మరియు 19వ శతాబ్దాల మధ్యకాలంలో ఒక శక్తివంతమైన అంశంగా ఉంది. ఫ్రాన్స్‌లో ఇది బలంగా ఉండేది, ఇక్కడ ఇది విద్యా కళలో కేంద్ర పాత్ర పోషించిన అకాడమీ ఫ్రాకాయిస్‌తో అనుబంధం కలిగివుంది. అధికార క్రమంలో కళా ప్రక్రియలు:భాషా తత్వశాస్త్రంలో, తత్వవేత్త మరియు భాషా అధ్యయనకారుడు మిఖాయిల్ బాక్తిన్ యొక్క పనులు ప్రముఖంగా ప్రస్తావించబడుతున్నాయి. సంభాషణ కళా ప్రక్రియలు (హెటెరోగ్లోసియా ఆలోచన), మాట్లాడే పద్ధతులు లేదా రాసే పద్ధతులు మరియు సర్దుబాటులను (నియత అక్షరం మరియు పచారీ జాబితా లేదా విశ్వవిద్యాలయ వ్యాఖ్యానం మరియు వ్యక్తిగత సమాంతర విషయ ప్రస్తావన వంటివి) బాక్తిన్ యొక్క ప్రాథమిక పరిశీలనలుగా చెప్పవచ్చు. ఈ కోణంలో కళా ప్రక్రియలు సామాజికంగా ఒక నిర్దిష్ట సంస్కృతి లేదా సమూహం ద్వారా ప్రత్యేకంగా పేర్కొనబడటం, గుర్తించడం మరియు నిర్వచించడం (తరుచుగా అనియతంగా) జరుగుతుంది. జార్జి లూకాస్ యొక్క కృషి కూడా సాహిత్య కళా ప్రక్రియల ప్రవృత్తిపై దృష్టి పెడుతుంది, ఇవి కూడా దాదాపుగా బాక్తిన్ సమయంలోనే (1920–1930వ దశకాల్లో) కనిపించాయి. పాఠ్యం యొక్క సామాజిక సందర్భాన్ని ఉద్ఘాటించే ఇటువంటి కళా ప్రక్రియ భావననే నార్మాన్ ఫెయిర్‌క్లౌగ్ కూడా ప్రస్తావించారు: కళా ప్రక్రియలు వివిధ రకాల ప్రసంగాలకు సంబంధించినవిగా ఆయన పేర్కొన్నారు (ఫెయిర్‌క్లౌగ్, 2003: 26)