భారతీయ రైల్వేలు
భారతదేశంలో రైలు మార్గాల కొరకు మొదటిసారిగా 1832లో ప్రణాళిక ప్రవేశపెట్టబడినప్పటికీ, ఆ తరువాత మరో దశాబ్దం వరకూ ఇందులో ఎటువంటి పురోగతి సాధించలేదు. 1844లో అప్పటి గవర్నర్ జనరెల్ విస్కౌంట్ హార్డింగ్ (Lord Hardinge) రైల్వేలలో ప్రయివేటు వ్యక్తుల పెట్టుబడులను అనుమతించాడు. ఇదే కాక రెండు రైల్వే సంస్థలను (బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరియు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ)స్థాపించి నూతన పెట్టుబడిదారులకు సాహయపడవలసిందిగా కోరాడు. ఆ తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో బ్రిటిష్ పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా అనేక రైలు మార్గాలు వేగంగా నిర్మించబడ్డాయి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి రైలు 1851 డిసెంబరు 22న నడుపబడింది. ఇది రూర్కీలో నిర్మాణ సామాగ్రిని తరలించడానికి వినియోగించబడింది. ఆ తరువాత ఒకటిన్నర సంవత్సరాలకు అనగా ది.1853 ఏప్రిల్ 16లో మొదటి ప్రయాణీకుల రైలు బోరిబందర్, బొంబాయి, థాణేల మధ్య నడుపబడింది. ఈ ప్రయాణం మొత్తం దూరం 34 కి.మీ కాగా, సాహిబ్, సుల్తాన్, సింధ్ అనే ఇంజిన్లను వినియోగించారు. ఒక విధంగా ఈ సంఘటన భారత రైల్వేలకు అంకురార్పణ చేసిందని చెప్పుకోవచ్చు.
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
హైదరాబాదు- గోదావరి వ్యాలీ రైల్వే కంపెనీ 1900 సం.లో మన్మాడ్-సికింద్రాబాద్ మీటర్ గేజ్ రైలు మార్గము (లైన్) ప్రారంభంతో స్థాపించబడింది. అయితే, చివరికి ఈ సంస్థ 1930 సం.లో నిజాం రాష్ట్రం రైల్వేలో విలీనమయ్యింది. 1916 సం.లో మరో రైల్వే టెర్మినస్, కాచిగూడ రైల్వే స్టేషను, నిజాం గ్యారంటీడ్ స్టేట్ రైల్వే యొక్క ప్రధానకార్యాలయము కొరకు మరియు సికింద్రాబాద్ లో ట్రాఫిక్‌ను నియంత్రించడానికి కూడా దీనిని నిర్మించారు. 1939 సం.లో నిజాం స్టేట్ రైల్వే ద్వారా హైదరాబాదు రాష్ట్రంలో మొదటి సారిగా గాంజ్ డీజిల్ రైలు కార్లను ప్రవేశ పెట్టడానికి ప్రయత్నించారు.