గూడవల్లి రామబ్రహ్మం
ఆయన ఆసక్తి సినిమాల మీదకుమళ్ళాక ఆయన పత్రికారంగాన్ని వదిలి పెట్టి సారథిచిత్ర అనే చిత్ర నిర్మాణ సంస్థను స్థాపించాడు. ఆయన 1934లో తీసిన శ్రీ కృష్ణ లీలలు చిత్రంలో శ్రీకృష్ణుడి పాత్ర వేయించడం కోసం రామబ్రహ్మం, నిర్మాత పి.వి.దాసు కలిసి రాజేశ్వర రావు అనే నటుడిని బెంగుళూరు నుంచి తీసుకు వచ్చారు. తర్వాత 1936లో విడుదలైన ద్రౌపదీ వస్త్రాపహరణం సినిమాలో కూడా ఆయన పనిచేశాడు. ఈ అనుభవాలతో చిత్రనిర్మాణ కళ తనకు పట్టుబడిన తర్వాత, పౌరాణిక చిత్రాల జోరులో కొట్టుకుని పోతున్న జనం అభిరుచులను మార్చడానికి సాహసించి సఫలుడైన ధీశాలి గూడవల్లి. తెలుగు సినిమా చరిత్రలో ఒక మైలురాయిగా నిలిచిపోయిన చిత్రం మాలపిల్ల ఆయన తీసిన తదుపరి చిత్రం. సారథిచిత్ర బ్యానర్ మీద రామబ్రహ్మం నిర్మించి దర్శకత్వం వహించిన ఈ సినిమా 1938లో విడుదలైంది.
లవకుశ
లలితా శివజ్యోతి బ్యానర్లో నిర్మించిన చరణదాసి సినిమాలో ఎన్.టి.రామారావు, అంజలీదేవి ఓ చిన్న సన్నివేశంలో సీతారాములుగా నటించారు. వారిద్దరూ సీతారాములుగా కనిపించిన దృశ్యం ఆ చిత్ర నిర్మాత శంకరరెడ్డిని చాలా ఆకట్టుకుంది. వారిద్దరూ సీతారాములుగా ఉత్తర రామాయణాన్ని తీస్తే బావుంటుందని ఆయనకు ఆలోచన వచ్చింది. అయితే అప్పటికే పలు లవకుశలు ఉత్తర రామాయణం కథాంశంతో వచ్చాయి. మొట్టమొదట ఈస్టిండియా ఫిల్మ్ కంపెనీ బానర్ పై దేవకీబోస్ దీనిని బెంగాలీలో తీశారు. అదే స్క్రిప్టుతో ఆ కంపెనీవారే తెలుగులో తీసే బాధ్యత సి.పుల్లయ్యకు అప్పగించారు. అప్పటి డ్రామా నటులైన పారుపల్లి సుబ్బారావు రామునిగా, శ్రీరంజని సీతగా 1934లో బ్లాక్ అండ్ వైట్ లో "లవకుశ" తెరకెక్కి బాగా విజయవంతమైనది. అయితే చూసిన కథనే మళ్ళీ తీస్తే విజయవంతమవుతుందా అన్న సందేహం కలిగింది. దాంతో ప్రేక్షకులకు కొత్తదనం కలిగించి, ఆసక్తి కల్పించేందుకు సినిమాను రంగుల్లో చిత్రీకరించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. లవకుశ ప్రారంభించేనాటికి తెలుగులో రంగుల సినిమా రాలేదు. తమిళంలో వచ్చిన ఓ సినిమాను మాత్రం తెలుగులోకి అనువదించగా అది ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంది. సినిమాకు గతంలో దర్శకత్వం వహించిన సి.పుల్లయ్యనే మళ్ళీ దర్శకునిగా తీసుకున్నారు.[1]