మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
బ్లేడ్ రన్నర్
నిర్మాత మైఖేల్ డీలీ ఫ్యాంచర్ యొక్క ముసాయిదాపై ఆసక్తి కనబరిచాడు. తద్వారా దర్శకుడు రిడ్లీ స్కాట్‌ దానిని ఉపయోగించుకుని, అతను తొలి అమెరికన్ చలనచిత్రాన్ని రూపొందించే విధంగా ఒప్పించాడు. తొలుత ఈ ప్రాజెక్టుకు స్కాట్ నిరాకరించాడు. తర్వాత నత్తనడకన నిర్మాణం జరుపుకుంటున్న "డ్యూన్‌" చిత్రం నుంచి వైదొలిగి, ఇటీవల మరణించిన అతని పెద్ద సోదరుడి మరణ విషాదం నుంచి తేరుకునే విధంగా శరవేగ ప్రాజెక్టును చేపట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 21 ఫిబ్రవరి 1980న అతను ప్రాజెక్టును చేపట్టాడు. ఫిల్మ్‌వేస్ సంస్థ ద్వారా $13 మిలియన్ల నుంచి $15 మిలియన్ల వరకు ఆర్థిక సాయానికి అతను చేసిన హామీని నిలబెట్టుకోగలిగాడు. ఫ్యాంచర్ స్క్రిప్ట్ ఎక్కువగా పర్యావరణ సంబంధ సమస్యలపై, నవలలో ఎక్కువగా ప్రస్తావించిన మానవత్వం మరియు విశ్వాస సమస్యలపై తక్కువగా దృష్టి సారించింది. దాంతో మార్పులు చేయాలని స్కాట్ కోరాడు. అలాన్ E. నర్స్ యొక్క నవల "ది బ్లేడ్‌రన్నర్" (1974)కు "బ్లేడ్ రన్నర్ (ఎ మూవీ)" అని 
విలియం S. బరోస్ చేసిన సినిమా చికిత్సను ఫ్యాంచర్ గుర్తించాడు. ఈ పేరు స్కాట్‌కు నచ్చింది. దాంతో శీర్షికల హక్కులను డీలీ పొందాడు. ఎట్టకేలకు స్క్రిప్ట్‌ను మళ్లీ రాయడానికి అతను డేవిడ్ పీపుల్స్‌ను నియమించాడు. ఈ కారణంగా ఫ్యాంచర్ 21 డిసెంబరు 1980న ప్రాజెక్టు నుంచి వైదొలిగాడు. అయితే తర్వాత అదనపు పునఃరచనలు చేయడానికి తిరిగిరావడం గమనార్హం.