ఆనందిబెన్ పటేల్
ఆనంది బెన్ పటేల్ మెహసాన జిల్లాలోని విజపూర్ తాలూకాకు చెందిన ఖరోడ్ జిల్లాలో నవంబరు 21 1941 న జన్మించారు. ఆమె తండ్రి జేథాభాయి ఒక సాధారన రైతు. ఆమె 4వ గ్రేడు వరకు విద్యను స్థానికంగా ఉన్న బాలికల పాఠశాలలో పూర్తిచేశారు. కానీ దగ్గరలో బాలికల పాఠశాల లేనందువల్ల తదుపరి విద్యాభ్యాసాన్ని బాలుర పాఠశాలలో చేరారు. ఆ పాఠశాలలో గల 700 మంది బాలురలో ఒకతే బాలిక ఆమె.ఆమె 8 వ గ్రేడు విద్యాభ్యాసం కోసం విశనగర్ లో గల సూతన్ సర్వ విద్యాలయంలో చేరారు. ఆమె అథ్లెటిక్స్ లో సాధించిన విజయాలకు గానూ "వీరబాల" అవార్డును అందుకున్నారు.[1]
ఆనందీబాయి జోషి
గోపాలరావు తన భార్య వైద్యశాస్త్రాన్ని అభ్యసించడానికి ప్రోత్సహించాడు. అనందీబాయి భర్త ఆమెకు అమెరికాలో విశ్వవిద్యాలయం ప్రవేశం కొరకు ప్రయత్నాలు సాగించాడు. 1880 లో, అతను రాయల్ విల్డర్ (ఒక ప్రసిద్ధ అమెరికన్ మిషనరీ) కు వ్రాసిన లేఖలో ఆనందీబాయికి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో వైద్య అధ్యయనం చేయడానికి గల ఆసక్తిని పేర్కొంటూ, తన కోసం అమెరికాలో సరైన ఉద్యోగానికై విచారించారు. ఇద్దరు ఆలుమగలు క్రైస్తవ మతం స్వీకరిస్తే సహాయం ఇవ్వగలనని విల్డర్ ప్రతిపాదించాడు. అయితే ఈ ప్రతిపాదన జోషి జంటకు ఆమోదయోగ్యం కాలేదు. అయితే విల్డర్ ఈ ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలను తన సొంత పత్రికైన ప్రిన్స్టన్ మిషనరీ రివ్యూలో ప్రచురించాడు. రొస్సెల్, న్యూజెర్సీకి చెందిన థియోడెసియా కార్పెంటర్ అనే ఆవిడ తన దంత వైద్యుని కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆయన కార్యాలయంలో యాధృఛ్ఛికంగా ఈ పత్రికలో ఆనందీబాయి గురించి చదివింది. వైద్యవిద్య చదవాలన్న ఆనందీబాయి తపన, దాన్ని ప్రోత్సహిస్తున్న భర్త యొక్క వృత్తాంతం ఆమెను కదిలించింది. ఆనందీబాయికి ఉత్తరం వ్రాసి తాను ఆనందీబాయి అమెరికాలో ఉండటానికి వసతి సహాయం చేయగలనని ముందుకువచ్చింది. కార్పెంటర్‌కు, ఆనందీబాయికి మధ్య అనేక విషయాలపై ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు నడిచాయి. వారు పరస్పరం సాగించిన ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలలో బాల్యవివాహం కారణంగా స్త్రీలు ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలు కూడా ఒకటి కావటం విశేషం.