మానవ పాపిల్లోమా వైరస్
మొటిమలు సాధారణంగా చేతులు మరియు కాళ్ళ మీద కనిపిస్తాయి, అయితే మోచేతులు లేదా మోకాలు వంటి ఇతర ప్రాంతాల్లో కూడా ఇవి రావచ్చు. సాధారణ మొటిమలు కాలీఫ్లవర్ వంటి పైభాగం కలిగి ఉంటాయి మరియు చుట్టుపక్కల ఉన్న చర్మంపై సాధారణంగా కొద్దిగా ఎత్తులో ఉంటాయి. చర్మసంబంధమైన HPV జన్యు మొటిమలకు కారణమవుతుంది కాని క్యాన్సర్ అభివృద్ధికి సంబంధం లేదు. అరికాలికి సంబంధించిన మొటిమలు అరికాళ్ళలో కనిపిస్తాయి; అవి లోపలికి పెరుగుతాయి, సాధారణంగా నడిచేటప్పుడు నొప్పిని కలిగించవచ్చు. సంభోగాంగ మొటిమలు వేళ్ళ గోళ్లు , వ్రేళ్ళ చుట్టూ, రావచ్చు . ఇతర ప్రదేశాల్లో మొటిమలను చికిత్స చేయటం చాలా కష్టం.[12] సమతలమైన మొటిమలు సామాన్యంగా చేతులు, ముఖం, లేదా నుదిటిపై కనిపిస్తాయి. సాధారణ మొటిమల్లో వలె,సమతలమైన మొటిమలు పిల్లలు మరియు యుక్తవయస్సు లో చాలా తరచుగా వస్తాయి . సాధారణ రోగనిరోధక పనితీరు కలిగిన వ్యక్తులలో,సమతలమైన మొటిమలు క్యాన్సర్ అభివృద్ధికి సంబంధించినవి కాదు.[13]
మలేరియా
దోమలను అదుపుచేయడం అనేది చాలా మంచి పద్ధతి. ఇదికూడా ప్రాంతాలను బట్టి మారుతూ ఉంటుంది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు దోమలను అరికట్టటానికి డైక్లోరో డైఫినైల్ ట్రైక్లోరోఈథేన్ (డి.డి.టి) అనే క్రిమి సంహారక మందును వాడేవారు. ఇది చాలా తక్కువధరలో లభిస్తుంది, బాగానే పనిచేస్తుంది. మనుషులకు కూడా పెద్దగా అపాయం కాదు. కానీ ఇది పర్యావరణంలో ఎక్కువసేపు ఉండి కాలుష్యాన్ని పెంచి, తద్వారా దీర్ఘకాలంలో కీడును కలుగ చేస్తుందని కనుగొన్నారు. కానీ ఈ వాదన మలేరియాకు గురికాని ధనిక దేశాలలో మాత్రమే వినిపిస్తుంది. ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ కూడా డి.డి.టిని వాడమనే చెబుతుంది. ఎందుకంటే ప్రతీ నిముషానికి ఇద్దరు చిన్నారులు మలేరియా వలన మరణిస్తున్నారు. దీని ముందు డి.డి.టి చేసే హాని చాలా తక్కువ. కానీ వచ్చిన చిక్కల్లా కొన్ని ప్రాంతపు దోమలు ఈ డీడీటీని తట్టుకునే సామర్థ్యం పెంచేసుకున్నాయి. ఈ క్రింది ప్రాతాలలో డి.డి.టితో దోమలను అరికట్టడం చాలా కష్టమయిపోతుంది: