క్రైస్ట్‌ ద రిడీమర్ (శిలా విగ్రహం)
స్థానిక ఇంజనీర్ అయిన హెయ్‌టార్‌ ద సిల్వ కోస్తా, ఈ విగ్రహా నమూనా తయారు చేశాడు. పాల్‌ లాండోస్కీ అనే ఫ్రెంచ్‌ శిల్పి దీనిని తయారుచేశాడు.[1][9] లాండోస్కీ ఇచ్చిన ప్రతిపాదనలను, ఇంజినీర్లు సాంకేతిక నిపుణులతో కూడిన బృందం అధ్యయనం చేసింది. స్టీలుకు బదులుగా రీఇన్‌ఫోర్స్‌డ్‌ కాంక్రీట్‌ (ఆల్బర్ట్ కేకట్ దీనికి రూపకర్త)ను, ఈ క్రాస్‌షేపుడ్‌ విగ్రహ తయారీకి వాడాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు.[6] ఉపయోగించడానికి సులభంగా అత్యంత నాణ్యంగా ఉండే సోప్‌స్టోన్‌తో విగ్రహం బాహ్యనిర్మాణాన్ని తీర్చిదిద్దాలని నిర్ణయించారు.[4] దీని నిర్మాణానికి 1922 నుంచి 1931 వరకు, అంటే తొమ్మిదేళ్లు పట్టింది. ఈ విగ్రహం తయారీకి 2,50,000 అమెరికా డాలర్లు ఖర్చయింది. (2009 ప్రకారం చూస్తే అది 3.5 మిలియన్ల అమెరికా డాలర్లు) ఈ విగ్రహం 1931 అక్టోబర్‌ 12న ప్రారంభమైంది.[4][5] రేడియో పయనీర్‌ గుగ్లీమో మార్కోనీ ద్వారా ఈ విగ్రహానికి బ్యాటరీ ఫ్లడ్లలైట్లతో లైటింగ్‌ సదుపాయం కల్పించారు. దీని స్టేషను km రోమ్‌కి దూరంగా ఉంటుంది. కాని వాతావరణం అనుకూలంగా లేనప్పుడు, రియోలోని పనివాళ్లు వీటిని ఆపరేట్ చేస్తారు.[6][7]
వెనుజులా
1498లో క్రిస్టోఫర్ కొలబస్ అమెరికాకు మూడవమారు ప్రయాణంచేస్తూ గల్ఫ్ ఆఫ్ పరియా చేరుకున్నాడు. భూభాగంలో విస్తారంగా ఉన్న మంచినీటిని చూసి ఆశ్చర్యచకితుడై కొలంబస్ ఈప్రాంతాన్ని " భూలోక స్వర్గం " అని వర్ణించాడు.కొలమస్ భూలోకస్వర్గంగా భావించిన ఈప్రాంతానికి " లాండ్ ఆఫ్ గ్రేస్ " అని నామకరణం చేసాడు. అది ప్రస్తుతం వెనుజులా ముద్దుపేరుగా మారింది.1522లో వెనుజులా ప్రధానభూమిలో స్పెయిన్ స్థాపించిన శాశ్వత సెటిల్మెంటు (కుమనా నగరం) దక్షిణ అమెరికాలో మొదటి సెటిల్మెంటుగా భావించబడుతుంది. 16వ శతాబ్దంలో స్పెయిన్ రాజు కాంట్రాక్ట్ ద్వారా జర్మన్ వెల్సర్ బ్యాంకింగ్ కుటుంబానికి మినహాయింపు ప్రాంతంగా (1528-1546) ఇచ్చాడు. స్థానిక నాయకులు గుయాయికైపురొ (సిర్కా 1530-1568) మరియు టమనకొ (1573లో మరణించాడ్) స్పానిష్ దాడులను అడ్డగించడానికి ప్రయత్నించారు.కొత్తగా చేరిన యురేపియన్లు వారిని అణిచివేసారు. కరాకాస్ స్థాపుకుడు " డియాగొ డీ లొసాడా " అదేశంతో టమనకొ మరణించాడు. 16వ శతాబ్దంలో స్పెయిన్ కాలనైజేషన్ సమయంలో కలినా సంతతికి చెందిన ప్రజలు తమకుతాముగా రోమన్ కాథలిజం స్వీకరించాడు. దీనిని అడ్డగించిన గిరిజన నాయకుల పేర్లు వారి స్మారకార్ధం (కారకాస్, చకాయో మరియు లాస్ టెకక్యూ) కొన్ని ప్రాంతాలకు పెట్టారు.వారు ఉత్తర సముద్రతీరంలో ఆరంభకాల సెటిల్మెంట్లను స్థాపించడంపై దృష్టి కేంద్రీకరించారు. 18వ శతాబ్దం మద్యలో స్పానిష్ ఒరియంటో నది లోతట్టు ప్రాంతాలకు విస్తరించారు. ఇక్కడ వారిని యెకునా ప్రజలు (మకిరిటారే ప్రజలు) తీవ్రంగా అడ్డగించారు (1775-1776).తూర్పు వెనుజులా స్పానిష్ ప్రాంతాలను " న్యూ అండలుసియా ప్రొవింస్ " రూపొందించారు.16వ శతాబ్దం ఆరంభంలో ఇది " రాయల్ అయుడియంసియా ఆఫ్ శాంటో డోమింగో " పాలనలో ఉండేది. 18వ శతాబ్దం ఆరంభంలో వెనుజులా లోని అధికభాగం " వైశ్రాయల్టీ ఆఫ్ న్యూగ్రనడా "లో భాగంగా ఉండేది.1777 లో ఇది " కేప్టెంసీ జనరల్ " పేరుతో స్వయప్రతిపత్తి కలిగి ఉంది. 1567లో మద్య సముద్రతీరప్రాంతంలో కారకాస్ పట్టణం స్థాపించబడింది. " లా గుయైరా " నౌకాశ్రయానికి సమీపంలో ఉన్నందున ఇది చాలా కీలకప్రాంతంగా మారింది. ఈప్రాంతం పర్వత లోయలలో ఉన్నందున సముద్రపు దొంగల నుండి రక్షణ లభించింది. ఇది సారవంతమైన మరియు ఆరోగ్యవంతమైన వాతావరణ పరిస్థితులను కలిగి ఉంది.