భౌతిక శాస్త్రము
భౌతిక శాస్త్రము అత్యంత ప్రాచీనమైన శాస్త్రాలలో ఒకటి. 17వ శాతబ్దం నాటికి భౌతిక శాస్త్రం ఒక ఆధునిక శాస్త్రముగా ఆవిర్భవించింది. ఇందులో అత్యంత ప్రాచీనమైనా ఉపశాస్త్రము ఖగోళశాస్త్రం (Astronomy) అని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ రంగంలో పని చేసేవారిని "భౌతికశాస్త్రవేత్తలు" (Physicists) అంటారు.
గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
12వ శతాబ్దంలో, భాస్కరా తొలిసారి అవకలన కలనానికి నాంది పలికాడు, దీనితోపాటు నిష్పాదక, అవకలన గుణకం మరియు అవకలనం ధర్మాలను అభివృద్ధి పరిచాడు. రోలెస్ సిద్ధాంతాన్ని (సగటు విలువ సిద్ధాంతంలో ఒక ప్రత్యేక సందర్భం) కూడా ప్రతిపాదించాడు, పెల్స్ సమీకరణంపై అధ్యయనం చేయడంతోపాటు, సైన్ ప్రేమేయం యొక్క నిష్పాదకాన్ని పరిశోధించాడు. 14వ శతాబ్దం నుంచి, మాధవ మరియు ఇతర కేరళ పాఠశాల గణిత శాస్త్రజ్ఞులు అతని యొక్క ఆలోచనలను మరింత అభివృద్ధి పరిచారు. గణిత శాస్త్ర విశ్లేషణ మరియు ఫ్లోటింగ్ పాయింట్ సంఖ్యలు వంటి భావనలను వారు అభివృద్ధి పరిచారు మరియు సగటు విలువ సిద్ధాంతం, ఒక్కో పదం చొప్పున సమాకలనం, ఒక వక్రరేఖ పరిధిలోని ప్రదేశం మరియు దాని యొక్క అనిష్పాదకం లేదా సమాకలన మధ్య సంబంధం, కూడికకు సమాకలన పరీక్ష, సరళేతర సమీకరణాలకు పరిష్కారం కోసం పునరుత్థాన పద్ధతులు మరియు అనంత శ్రేణికి ఒక సంఖ్య, ఘాతక శ్రేణి, టేలర్ శ్రేణి మరియు త్రికోణీయ శ్రేణి వంటి కలన శాస్త్ర సమగ్ర వృద్ధికి మూల భావనలు వీరు వృద్ధి చేశారు. 16వ శతాబ్దంలో, జ్యేష్టదేవ కేరళ పాఠశాల అభివృద్ధి చేసిన పరిణామాలు మరియు సిద్ధాంతాలను యుక్తిభాసా</i>లో సమగ్ర పరిచాడు, ప్రపంచంలో మొట్టమొదటి అవకలన కలన శాస్త్ర గ్రంథంగా ఇది గుర్తింపు పొందింది, ఇందులో సమాకలన కలనం వంటి అంశాలు కూడా చేర్చబడ్డాయి. రాజకీయ అనిశ్చితి కారణంగా 16వ శతాబ్దం చివరి నుంచి 20వ శతాబ్దం వరకు భారతదేశంలో గణిత శాస్త్ర పురోగతి నిలిచిపోయింది.