జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
ఫెరారీ
1920ల నుండి, ఆల్ఫా రోమియో యొక్క ఇటాలియన్ రేస్ కార్లు, మాసెరాటి మరియు తదుపరి ఫెరారీ మరియు ఆబార్త్‌లు (మరియు ఇప్పటివరకు) "రేస్ ఎరుపు" రంగు పెయింట్ చేసేవారు ("రోసో కోర్సా" ) ఇది ఇటలీ యొక్క సాధారణ జాతీయ రేస్ రంగుగా చెప్పవచ్చు, దీనిని ప్రపంచ యుద్ధాల సమయంలో సంస్థలచే సిఫార్సు చేయబడింది, ఈ సంస్థలు తర్వాత FIAగా మారాయి. ఇది పోటీలో పాల్గొనే బృందం యొక్క జాతీయతను సూచిస్తుంది కాని కారు తయారీదారులు లేదా డ్రైవర్‌ను కాదు. ఈ పద్ధతిలో, బుగాటీ వంటి ఫ్రెంచ్-ప్రవేశిత కార్లు నీలం వర్ణం, బెంజ్ మరియు మెర్సిడెస్ వంటి జర్మన్ కార్లు తెలుపు వర్ణం (1934 నుండి బేర్ షీట్ మెటల్ సిల్వర్ వర్ణం కూడా) మరియు 1960 మధ్య కాలానికి చెందిన లోటస్ మరియు BRM వంటి బ్రిటీష్ కార్లు ఆకుపచ్చ వర్ణంలో ఉంటాయి.