గులాబి
100 కు పైగా జాతులు కలిగి అనేక రంగులలో లభించే గులాబి , రోసాసీ కుటుంబానికి చెందినది, అన్ని కాలాలలో లభించే ఈ పూపొద లేదా తీగ రోసా జాతికి చెందినది.కాండంపై పదునైన ముళ్ళను కలిగి ఉండే ఈ జాతి తిన్నని పొదలు, పైకి లేదా నేలపై పాకే మొక్కల సముదాయంగా ఉంటుంది.గులాబీలను ముళ్ళు కలిగినవిగా పేర్కొనడం తప్పు. సాధారణంగా రూపాంతరం చెందిన శాఖ లేదా కాండం ముళ్ళు కాగా, గులాబీలో రూపాంతరం చెందిన బాహ్య కణజాలం పదునైన ముందుకు పొడుచుకు వచ్చినట్లు ఉండే భాగాలు[ముళ్ళు]గా మారతాయి.ఎక్కువ జాతులు ఆసియాకి చెందినవైతే, కొన్ని జాతులు మాత్రం యూరోప్, ఉత్తర అమెరికా, వాయవ్య ఆఫ్రికాలకు చెందినవి. సహజమైనవి, సాగుచేయబడేవి, మరియు సంకర జాతులు అన్నీ కూడా సౌందర్యానికి మరియు సువాసనకి విస్తారంగా పెంచబడుతున్నాయి.[1]
జిలేబీ
జైన మత బోధకుడు జినసుర క్రీ.శ 1450 లో రాసిన ప్రియకర్ణపాకత అనే పుస్తకంలో జిలేబీల ప్రస్తావన ఉంది. భారత దేశంలో ఈ మిఠాయి సుమారు 500 ఏళ్ళకు పూర్వమే తయారైనట్లు ఆధారాలున్నాయి.
జిలేబీల్లో రెండు రకాలు ఉన్నాయి.అవి
మైదా పిండి పలుచని ముద్దను సన్నని గొట్టాల ద్వారా వచ్చినట్టుగా చేసి, గొట్టాన్ని గుండ్రంగా తిప్పుతూ నూనెలో వేపుతారు. తరువాత వానిని లేత పాకంలో ముంచితే జిలేబీలు పీల్చుకొని తియ్యగా రుచికరంగా ఉంటాయి.
రుచికరమైన బెల్లం జిలేబిని ఈ క్రింద వివరించిన పద్ధతిలో చెయ్యవచ్చును.
అటుతరువాత ఒక బాణలిలో నూనె పోసి పొయ్యి మీద పెట్టి తగిన విధంగా కాగిన తరువాత -పిండిని ఒక చిన్న రంధ్రం కలిగినగట్టి జిలేబీ వస్త్రం (పద్నాలుగు అంగుళాల చతురస్రాకారంగా ఉన్నా గట్టి వస్త్రానికి మద్యలో చిన్న రంధ్రం ఉండి, బటన్ కాజాకి కుట్టిన రీతిలో కుట్టినది) లో పోసి-అన్ని వైపులనుండి మూసి మూటగా చేయండి. ఈ మూటను చేతితో పిండుతూ నూనెలో మూడు నాలుగు సార్లు జిలేబిల మాదిరి తిప్పవలెను. నూనెలో జిలేబి వలయాల వలె ఏర్పడును. తగినట్టుగా వేగిన పిదప వీటిని సిద్ధంగా ఉంచిన బెల్లం పాకంలో ముంచి కొద్ది సేపు ఉంచి బయటికి తీసిన తీయని రుచికరమైన జిలేబీలు సిద్ధం.