ఆనందీబాయి జోషి
ఆనందీబాయి పూణే (మహారాష్ట్ర) లోని సనాతన సంపన్న బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఈమెకు తల్లితండ్రులు యమున అని పేరు పెట్టారు. 9 సంవత్సరాల వయసులో దాదాపు ఇరవై సంవత్సరాలు పెద్దయిన గోపాల్ రావు జోషిని వివాహం చేసుకుంది. వివాహం తరువాత, ఆమె భర్త ఆమెకు ఆనందీబాయి అని పేరు పెట్టారు. గోపాల్ రావు, కళ్యాణ్ లో తపాలా గుమాస్తాగా పనిచేసేవారు. తరువాత, అతను అలీభాగ్, చివరకు కలకత్తా బదిలీ అయ్యారు. గోపాల్ రావు సామాజిక భావాలు కలిగిన వ్యక్తి. అతను మహిళల విద్యకు మద్దతు పలికారు. విద్య అనేది ఆనాటి బ్రహ్మణుల కుటుంబాలలో సర్వసాధారణంగా ఉండేది. లోఖితవాదీ' యొక్క షట్ పత్రేతో ప్రభావితుడై, సంస్కృతం కంటే ఆంగ్ల భాష నేర్చుకోవడం ముఖ్యమని భావించారు. విద్య పట్ల ఆనందీబాయికి ఉన్న ఆసక్తి గమనించి, ఆంగ్లం నేర్చుకోవడానికి సహాయం చేశారు. 14 సంవత్సరాల వయస్సులో, ఆనందీబాయి ఒక బాలుడికి జన్మనిచ్చింది. అవసరమైన వైద్య సంరక్షణ అందుబాటులో లేకపోవడంతో బాలుడు పది రోజుల్లో చనిపోయాడు. ఈ సంఘటన ఆనందీబాయి జీవితంలో ఒక మలుపును తీసుకొచ్చింది. తను వైద్యురాలు కావడానికి ప్రేరణనిచ్చింది.[4]
ఆనందిబెన్ పటేల్
ఆనంది బెన్ పటేల్ మెహసాన జిల్లాలోని విజపూర్ తాలూకాకు చెందిన ఖరోడ్ జిల్లాలో నవంబరు 21 1941 న జన్మించారు. ఆమె తండ్రి జేథాభాయి ఒక సాధారన రైతు. ఆమె 4వ గ్రేడు వరకు విద్యను స్థానికంగా ఉన్న బాలికల పాఠశాలలో పూర్తిచేశారు. కానీ దగ్గరలో బాలికల పాఠశాల లేనందువల్ల తదుపరి విద్యాభ్యాసాన్ని బాలుర పాఠశాలలో చేరారు. ఆ పాఠశాలలో గల 700 మంది బాలురలో ఒకతే బాలిక ఆమె.ఆమె 8 వ గ్రేడు విద్యాభ్యాసం కోసం విశనగర్ లో గల సూతన్ సర్వ విద్యాలయంలో చేరారు. ఆమె అథ్లెటిక్స్ లో సాధించిన విజయాలకు గానూ "వీరబాల" అవార్డును అందుకున్నారు.[1]