కాథలిక్ చర్చి
కాథలిక్ సిద్ధాంతం బోధిస్తున్న ప్రకారం, క్రీ.శ 1వ శతాబ్దంలో యేసు క్రీస్తు ద్వారా కాథలిక్ చర్చ్ స్థాపితమైంది, దైవదూతల మీదుగా హోలీ స్పిరిట్ యొక్క ఆగమనం దాని ప్రజా సమూహం యొక్క ప్రారంభాన్ని సూచిస్తుంది.[13]
కాథలిక్ చర్చి
రోమన్ సామ్రాజ్యంలోని అత్యధిక మతాల మాదిరిగా కాకుండా, క్రైస్తవ మతం విషయంలో దాని మద్దతుదారులు ఇతర దేవుళ్లను త్యజించాల్సిన అవసరం ఉండేది. ప్రజా జీవితంలో ఎక్కువగా భాగం వహించేందుకు వీలు కాకపోవడం వల్ల పాగన్ వేడుకల్లో పాల్గొనేందుకు క్రైస్తవులు నిరాకరించేవారు. దీంతో క్రైస్తవులు దేవుళ్ల విషయంలో కోపం తెచ్చుకుంటారని క్రైస్తవేతరులు భయపడేందుకు ఈ రకమైన నిరాకరణ అనేది కారణంగా నిలిచింది. దీంతోపాటు క్రైస్తవులు తమ ఆచారాలను గోప్యంగా ఉంచడం వల్ల క్రైస్తవులు కామ్మోద్దీపన పూజలు చేసేవారని, రక్త సంబంధీకులతో లైంగిక సంబంధాలు పెట్టుకునేవారని, నాస్తికులైన నరమాంసభక్షకులనే పుకార్లు విస్తరించాయి.[24][25] దీంతో స్థానిక అధికారులు కొన్నిసార్లు క్రైస్తవులను ఇబ్బందులను కలగజేసేవారుగా చూడడమే కాకుండా అప్పుడప్పుడూ హింసలకు సైతం గురిచేసేవారు.[26] అటుపై కాలంలో ఈ రకమైన హింసలు పెచ్చుమీరడంతో పాటు 3వ శతాబ్దం చివరి నాటికి క్రైస్తవుల పీడనము అనేది కేంద్రీయ నిర్వహణ స్థాయికి చేరాయి, దీంతోపాటు దేవుళ్ల ఆగ్రహమనేది రాజ్యం యొక్క సైన్యం, రాజకీయ, మరియు ఆర్థిక సంక్షోభాలకు కారణమవుతోందని ఆసమయంలో చక్రవర్తులు డిక్రీ జారీ చేశారు. దీంతోపాటు స్థానికులందరూ దేవుళ్ల కోసం త్యాగాలు చేయాలని లేదంటే శిక్షింపబడుతారని ఆజ్ఞలు జారీ అయ్యాయి.[27] ఈ రకమైన శిక్షల్లో భాగంగా కొంతమంది క్రైస్తవులు ఉరిశిక్షకు గురికాగా,[28][note 3] ఇతరులు జైలు శిక్ష, హింస, బలవంతంగా శ్రామికులుగా మార్చబడుట, బీజాలను తొలగించబడుట, లేదా వేశ్యా గృహాలకు తరలించబడుట లాంటి శిక్షలకు గురయ్యారు;[32] మిగిలినవారు పారిపోవడం లేదా కనిపించకుండా దాక్కోవడం,[33] మరికొంతమంది తమ విశ్వాసాలను విడిచిపెట్టడం లాంటివి చోటుచేసుకున్నాయి. పాత్ర ఏమిటనే విషయంపై భేదాభిప్రాయాలు చోటు చేసుకోవడం ద్వారా ఈ రకమైన మతభ్రష్టులు కాథలిక్ చర్చ్‌లో ఉండడమనేది డొనటిస్ట్ మరియు నొవాటియానిస్ట్ విభేదాలకు దారితీసింది.[34]