జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
జర్మనీ
నేర చట్టం, వ్యక్తిగత చట్టం జాతీయస్థాయిలో వరుసగా స్త్రాఫ్గెసేట్జ్బుచ్, బర్గేర్లిచేస్ గెసేట్జ్బుచ్ లలో క్రోడీకరించబడ్డాయి. జర్మన్ శిక్షా వ్యవస్థ నేరస్థుల పునరావాసం లక్ష్యంగా ఉంటుంది. సాధారణ ప్రజల భద్రత దాని రెండవ లక్ష్యంగా ఉంటుంది.[34] నేరం రుజువైన నేరస్థుడు సాధారణ ప్రజానీకానికి ముప్పు అని భావించినపుడు మామూలు శిక్షకు ముందు రెండవ లక్ష్య సాధన జాగ్రత్తగా నిలిపి ఉంచుతారు సిచేర్ఉన్గ్స్వేర్వాహృంగ్ ). వూల్కేర్స్త్రాఫ్గేసేత్జ్బుచ్ మానవత్వానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే నేరాలు, సామూహిక జాతిహత్యలు, యుద్ధ నేరాల పరిణామాలను నియంత్రిస్తుంది. నేరం జరిగిన ప్రదేశంలోని విచారణ దేశంలోని లేదా అంతర్జాతీయ న్యాయస్థానాలకు సాధ్యం కానపుడు అది జర్మనీ న్యాయస్థానాలకు సార్వత్రిక పరిధిని ఇస్తుంది.