సైకిల్
20 సంవత్పరాల తరువాత మాక్మిలన్ అనే కమ్మరి యువకుడు "డ్రే ఈ" నమూనాను మెరుగుపరచటానికి ప్రయత్నించాడు. వెనకచక్రం ఇరుసుకి రెండు కాంక్ లను అమర్చి, వాటిని రెండు పొడుగాటి తులాదండాలకు కలిపాడు. వీటిని కాళ్ళతో తోసినపుడు వాహనం ముందుకు కదులుతుంది. మాక్మిలన్ ఈ వాహనం పై డంఫ్రీన్ నుంచి గ్లాస్కో వరకు 40 మైళ్ళ దూరం ప్రయాణం చేశాడు. ఈ ప్రయాణానికి అతనికి రెండు రోజులు పట్టింది. ఈ దశలో కూడా ఇది వ్యాపారవేత్తల దృష్టికి రాలేదు. పదేళ్ళ తరువాత జర్మనీకి చెందిన ఫిలిప్ హెనిరిక్ ఫిషర్ అనే మెకానిక్ మరికొన్ని మార్పులు చేశాడు. ముందు చక్రానికి రెండు వైపులా పెడల్ లను అమర్చటం వల్ల కాళ్ళను నేలపై నెట్టినప్పటి లాగా కుదుపుల చలనం కాకుండా వాహనం నెమ్మదిగా, అవిచ్ఛిన్నంగా చలిస్తుంది. కానీ చలిస్తున్నంత వరకూ వాహనాలు పడిపోకుండా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాయో మాక్మిలన్ గానీ, ఫిషర్ కానీ చెప్పలేకపోయారు. కారణమేమిటంటే, చక్రాలు తిరుగుతున్నపుడు జైరోస్కోవ్ లాంటి ప్రభావం ఉంటుంది. వాహన వేగం ఎక్కువయ్యే కొద్దీ దాని స్థిరత్వం పెరుగుతుంది.
బజాజ్‌ పల్సర్‌
పల్సర్‌ను ప్రవేశపెట్టడానికి ముందు, భారత దేశ మోటార్‌ సైకిల్‌ మార్కెట్‌ పూర్తిగా ఇంధన సామర్థ్యం దిశగానే సాగింది. చిన్న సామర్థ్యం ఉన్న మోటారు సైకిళ్లు (80-125 సిసి తరగతిలో) మాత్రమే ఉండేవి. పెద్ద మోటారు సైకిళ్లు ఎక్కువ సామర్థ్యంతో వచ్చేవి కాదు. (దీనికి ఎన్‌ఫీల్డ్‌ బులెట్‌ మినహాయింపు). 1999లో హీరోహోండా సిబిజెడ్‌ను ప్రవేశపెట్టి విజయం సాధఙంచింది. దీనివల్ల దేశంలో ప్రదర్శన బైకులకు డిమాండ్‌ ఉంటుందని రుజువయింది. అక్కడ నుంచి బజాజ్‌ ఈ మార్గంలోకి వచ్చి, పల్సర్‌ ట్విన్స్‌ను నంబరు 24, 2001లో విడుదల చేసింది.[3] బజాజ్‌ పల్సర్‌ను విడుదల చేసి, అది విజయం సాధించిన దగ్గర్నించి, భారత దేశంలో యువత బైకులలో ఎక్కువ సామర్థ్యం మరియు లక్షణాలు ఉండాలని ఆశించడం మొదలయింది.