జైన మతము
సన్యసించిన మొదట్లో అతడు నిర్గ్రంధులనే ఒక తెగ ఆచారాలను, విధానాలను అనుసరించారు. ఆ తెగను అంతకు 200 సంవత్సరాల ముందు పార్శ్వనాధుడనే వాడు స్థాపించాడు. ఆ తరువాత 'నిర్గ్ంధ" పదాన్ని మహావీరుని అనుచరులకు మొదట్లో ఉపయోగించారు. పార్శ్వనాధుడు 22 వ తీర్థంకరునిగా గుర్తు పెట్టుకొన్నారు. కనుక జైన మతం వర్థమాన మహావీరుని కంటే ముందే ఉంటుందంటారు. అంతే కాదు, ఇది వేదమతం కాలం నుంచే ఉందంటారు. ఎలాగంటే ఈ మతానికి 24 మంది తీర్థంకరులున్నారని, చివరివాడు వర్థమానుడని, మొదటి వాడు ఋషభదేవుడు, అరిష్టనేములని అంటారు. ఋషభదేవుడు మొదటి తీర్థంకరుడు. అతని గురించి ఋగ్వేదంలో పేర్కొనబడింది. అంతే కాదు యితడు విష్ణుపురాణం లో, భాగవత పురాణంలో నారాయణావతారంగా కీర్తించబడ్డాడు. దీనిని బట్టి జైన మతం ఋగ్వేద మతం అంత పాతది. ఈ 24 తీర్థంకరుల లేదా ప్రవక్తల ప్రవచనమే జైనం. ఆ 24 ప్రవక్తలు వీరు;
ఆంధ్ర యోగినులు
మహాభారతం, అరణ్యపర్వంలోని ధర్మవ్యాధోపాఖ్యానంలోని కౌశికునికి గుణపాఠం నేర్పిన పతివ్రత కథ ఈ రచనకు ప్రేరణ. ఈమె డా. బి. రామరాజు గారి పుత్రిక. వీరితో ఆంధ్రయోగుల గురించిన సమాచారం సేకరణ కొరకు ఎందరో మహనీయుల సమాధులను దర్శించారు. ఆంధ్ర యోగుల చరిత్రను రామరాజు గారు రచించగా, యోగినుల చరిత్రను రుక్మిణి గారు చేపట్టారు. ఈ పర్యటనలో దాదాపు 50 కి పైగా యోగినుల సమాచారం లభించగా అందు 27 మంది యోగినులను ఈ పుస్తకంలో పరిచయం చేశారు. ఈ యోగినులలో బ్రహ్మచారిణులై సాధన లేదా తపస్సుతో సిద్ధిపొందినవారు, వివాహమైన కొద్దికాలానికి వైధవ్యం ప్రాప్తించగా ఆధ్యాత్మిక మార్గాన లక్ష్యాన్ని సాధించినవారు, గృహస్థాశ్రమం స్వీకరించి విరాగిణులై భగవదన్వేషణలో కృతార్ధులైన వారు ఉన్నారు.