యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్
పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం కలిగిన యునైటెడ్ కింగ్డమ్ ఒక రాచరికప్రజాస్వామ్యదేశ రాజ్యాంగంగా ఉంది.[19][20] ఈ రాజవంశం 1952 ఫిబ్రవరి 6 నుండి క్వీన్ రెండవ ఎలిజబెత్ పాలిస్తూ ఉంది. యునైటెడ్ కింగ్డమ్ రాజధాని మరియు దాని అతిపెద్ద నగరం లండన్ ప్రపంచ పట్టణం మరియు ఆర్థిక కేంద్రంగా 10.3 మిలియన్ జనసంఖ్య కలిగిన పట్టణ ప్రాంతంగా ఉంది. ఐరోపాలో నాల్గవ-అతిపెద్ద మరియు యూరోపియన్ యూనియన్లో రెండవ అతిపెద్దది. [21] యునైటెడ్ కింగ్డంలోని ఇతర ప్రధాన పట్టణ ప్రాంతాలు బర్మింగ్హామ్, లీడ్స్, గ్లాస్గో, లివర్పూల్ మరియు మాంచెస్టర్ లలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. యునైటెడ్ కింగ్డంలో నాలుగు దేశాలు ఉన్నాయి - ఇంగ్లాండ్, స్కాట్లాండ్, వేల్స్ మరియు ఉత్తర ఐర్లాండ్.[22] చివరి మూడు సంస్థలు పరిపాలనలను [23] ప్రతి ఒక్కరికి విభిన్న శక్తులు [24][25] వారి రాజధానులు ఎడిన్బర్గ్, కార్డిఫ్ మరియు బెల్ఫాస్ట్ లలో ఉన్నాయి. సమీపంలోని ఐల్ ఆఫ్ మాన్, బెయిల్విక్ ఆఫ్ గ్వెర్నిసీ మరియు బెయిల్విక్ జెర్సీలు యునైటెడ్ కింగ్డంలో భాగం కావడం లేదు. రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ ప్రాతినిధ్య బాధ్యత కలిగిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం వహిస్తుంది.[26]
యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్
2008 ప్రపంచ ఆర్థిక సంక్షోభం యు.కె. ఆర్థిక వ్యవస్థను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది. 2010 సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ఫలితంగా గణనీయమైన ప్రభుత్వలోటును అధిగమించడానికి ఉద్దేశించి కాఠినమైన చర్యలను ప్రవేశపెట్టింది.[132] 2014 లో స్కాటిష్ ప్రభుత్వం నిర్వహించిన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో స్కాటిష్ స్వాతంత్ర్య ప్రతిపాదనను తిరస్కరించి యునైటెడ్ కింగ్డంలో ఉండటానికి 55% మంది ఓటు వేసారు.[133] 2016 లో యునైటెడ్ కింగ్డమ్ యూరోపియన్ యూనియన్ను విడిచిపెట్టి ఓటు వేసింది.[134]ఇ.యు. విడిచిపెట్టే చట్టపరమైన ప్రక్రియ 2017 మార్చి 29 మార్చి 29 న ప్రారంభమైంది. లిస్బన్ ఒప్పందంలోని ఆర్టికల్ 50 యు.కె. అభ్యర్ధనతో అధికారికంగా ఇ.యును వదిలి వెళ్ళడానికి ఉద్దేశించింది. ఆర్టికల్ ఇ.యు.లో యు.కె కనీసం రెండు సంవత్సరాల పాటు కొనసాగుతాయని ఈ వ్యాసం పేర్కొంది. ఈ సమయములో యు.కె. పూర్తి సభ్యదేశంగా ఉంది.[135][136]