గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
పాలనా తత్త్వశాస్త్రం
పాశ్చాత్య పాలనాతత్త్వశాస్త్రపు పుట్టుక ప్రాచీన గ్రీకు తాత్త్వికతతో ముడిపడి ఉంది. ప్లేటో కాలం నాటికి ఈ అంశాన్ని చరిత్రలో నిర్ధారించవచ్చు. ప్లేటో కాలానికి ప్రాచీన గ్రీకు నాగరికత నగర ప్రభుత్వాల అధీనంలో ఉండేడి. రాజకీయ వ్యవస్థలలో పలు విధానాలను మార్చి మార్చి అమలు పరచడం ద్వారా ప్రజాపాలనను జరిపేవారు. ప్లేటో వీటిని ప్రముఖంగా నాలుగు విధాలుగా చెబుతాడు - అవి భూస్వామ్య ప్రభుత్వము, నిరంకుశపాలన, ప్రజాస్వామ్యం మరియు కొద్దిమంది శక్తి గల పెద్దలు పాలించే రాజ్యము. ప్లేటో రచించిన రిపబ్లిక్ పాలనాతత్త్వశాస్త్రంలో వచ్చిన రచనల్లో మొదటివాటిలోది. ఇది చాలా ముఖ్యమైనది కూడా. ఈ రచన అనుసరణలో అరిస్టోటుల్ నికమేషియన్ ఎథిక్స్ అండ్ పాలిటిక్స్ పుస్తకం వచ్చింది. రోమనుల పాలనా తాత్వికత స్టాయిక్స్ మరియు సిసెరోల ఆలోచనల ప్రభావంతో నడిచింది.