మైక్రోవేవ్ ఓవెన్
మైక్రోవేవ్ ల యొక్క వేడి చేసే ప్రభావము గురించి 1945 లో ఆకస్మికంగా కనిపెట్టబడింది. హాలండ్, మైనేకు చెందిన స్వంతముగా నేర్చుకున్న అమెరికన్ ఇంజినీర్ పెర్సీ స్పెన్సర్ అమెరికన్ సంస్థ రేథియాన్ తో కలిసి రాడార్ సెట్ల కొరకు మాగ్నేట్రాన్ లను తయారు చేస్తున్నాడు. అతను ఒక యాక్టివ్ రాడార్ సెట్ గురించి పనిచేస్తున్నాడు, అదే సమయములో అతను తన జేబులో ఉన్న ఒక బఠానీ గింజల చాక్లెట్ బార్ కరగడము మొదలైనట్లు గమనించాడు. రాడార్ అతని చాక్లెట్ బార్ ను మైక్రోవేవ్ లతో కరిగించింది. స్పెన్సర్స్ మైక్రోవేవ్ తో ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా తయారు చేయబడిన మొదటి ఆహారము పాప్కార్న్ మరియు రెండవది ఒక గుడ్డు, ఇది ప్రయోగం చేస్తున్న వారిలో ఒకరి మొహం పైకి చిమ్మింది..[1][2] తను కనిపెట్టిన విషయమును సరిచూసుకోవడము కొరకు స్పెన్సర్ ఒక ఎక్కువ సాంద్రత కలిగిన ఎలెక్ట్రిక్ ఫీల్డ్ ను తయారు చేసాడు, దీని కొరకు అతను మైక్రోవేవ్ పవర్ ను తప్పించుకుని పోవడానికి ఏ మాత్రము వీలు లేని ఒక లోహ బాక్స్ లో పట్టి పెట్టాడు. ఆహారము మైక్రో వేవ్ శక్తి కలిగిన బాక్స్ లో పెట్టబడినప్పుడు దాని యొక్క ఉష్ణోగ్రత త్వరగా, బాగా పెరిగింది.
మైకేల్ ఫారడే
1821లో అతని ప్రారంభ విద్యుత్-ఐస్కాంత (EM) ఆవిష్కరణ నుండి, ఫెరడే ప్రయోగశాలలో ప్రయోగాలను కొనసాగిస్తూ, పదార్ధాల గుణగణాలను అన్వేషిస్తూ, మంచి అనుభవాన్ని సంపాదించారు. 1824లో, ఫెరడే ఒక సర్క్యూట్ ను రూపొందించి ఒక ఐస్కాంత ప్రాంతం ప్రక్కన ఉన్న ఒక తీగలో విద్యుత్ ప్రవాహాన్ని నియంత్రించ గలదా అని పరిశోధన చేసాడు. అయితే రెండిటికి సంభందం ఏమి బయటబడలేదు.[28] ఈ పరిశోధనశాలలో ఇటువంటి పరిశోధన మూడు సంవత్సరాల క్రితం కాంతి మరియు ఐస్కాంతం మీద ఇదే పరిశోధన జరిగింది. అయితే ఫలితాలు అలాగే ఉన్నాయి.[29][30] మరుసటి ఏడు సంవత్సరాలలో, ఫెరడే ఆప్టికల్ ప్రమాణంతో కూడిన (ఎక్కువ బరువుగల) గాజును, అనగా సీసం యొక్క బోరో-సిలికేట్[31] ను తయారించడంలో ఎక్కువ సమయం గడిపాడు. కాంతికి ఐస్కాంత తత్వానికి ఉన్న సంబంధాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి దీనిని వాడాడు.[32] ఆప్టిక్స్ ప్రిశోదనల నుండి కొంత విరామం దొరికినప్పుడు, ఫెరడే తన పరిశోధనలను ప్రచురిస్తూ ఉన్నారు (వీటిలో కొన్ని EM సంబందిన్చానవి). అతను డేవితో ఐరోపా పర్యటనకు వెళ్ళినప్పుడు పరిచయమైన విదేశీ శాస్త్రవేత్తలతో సంప్రదింపులు కొనసాగిస్తూ ఉన్నారు.[33] డేవి మరణించిన రెండు సంవత్సరాల అనంతరం, 1831లో ఫెరడే కొన్ని వరుస పరిశోధనలు చేయడం ప్రారంబించి, విద్యుత్-ఐస్కాంత ఇండక్షన్ ను కనుగున్నాడు. కొన్ని సంవత్సరాల క్రితమే, జోసెఫ్ హెన్రీ బహుశా సెల్ఫ్-ఇండక్షన్ ను కనుగున్నాడు. ఇద్దరూ కూడా ఫ్రాన్సేస్కో జంటేడేస్చి ఇటలిలో 1829 మరియు 1830లలో చేసిన పరిశోధనలను ఆధారంగా తీసుకున్నారు.[34] ఫెరడే రెండు ఇన్సులేట్ చేయబడిన తీగచుట్టులను ఒక ఇనుప వలయం చుట్టూత చుట్టినప్పుడు, ఒక తీగాచుట్టలో విద్యుత్ ను పంపినప్పుడు, తాత్కాలికంగా రెండవ తీగాచుట్టులోనూ విద్యుత్ ఇండ్యూస్ చేయబడింది.[2] ఈ ప్రక్రియను పరస్పర ఇండక్షన్ అని పిలుస్తారు. ఈ ఇనుప వలయం-తీగచుట్టు సాధనం ఇప్పాటికి రాయల్ ఇన్స్టిట్యూషన్ లో ప్రదర్శించబడుతుంది. ఒక ఐస్కాన్తాన్ని ఒక తీగవలయం మధ్యలో కదిలిస్తే, ఆ తెగలో విద్యుత్ కరంట్ ప్రవహిస్తుందని తరువాత చేసిన పరిశోధనలలో ఆయినా కనుగున్నారు. ఆ వలయాన్ని కదిలికలేని ఒక ఐస్కాంతం పైన కదిలించినా, కరంట్ ప్రవహించింది. మారుతూ ఉన్న ఒక ఐస్కాంత ప్రదేశం విద్యుత్ ప్రదేశాన్ని సృష్టిస్తుందని అతని ప్రదర్శనలు నిర్ధారించాయి. ఈ సంబంధాన్ని జేమ్స్ క్లెర్క్ మాక్స్వెల్ గణితపరంగా రూపొందించి, దానికి ఫెరడే సూత్రం అని పేరు పెట్టారు. ఇదే తరువాత నాలుగు మాక్స్వెల్ సమీకరణాలలో ఒకటిగా చెప్పబడింది. ఇవే తరువాత ఫీల్డ్ సిద్ధాంతం అని చెప్పబడ్డాయి.