గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
పద ఉత్పత్తి శాస్త్రం
"పద ఉత్పత్తి శాస్త్రం" () అనే పదం ; ; వాటి నుంచి జనించింది. గ్రీకు కవి పిందర్ (b. సుమారు. 522 BC కాలానికి చెందినవాడు) అతని పోషకుల మెప్పు కోసం సృజనాత్మక పద ఉత్పత్తులను ఉపయోగించాడు. ప్లుటార్క్ శబ్దాల్లోని ఊహాజనిత సారుప్యతల ఆధారంగా పద ఉత్పత్తులను ప్రమాదకరంగా ఉపయోగించాడు. ఇసిడర్ ఆఫ్ సెవిల్లే యొక్క "ఎటిమాలజీ" (ఆరిజ్) అనేది పదహారో శతాబ్దం వరకు ఐరోపా‌లో విమర్శనారహితంగా వినియోగించబడిన "ఆరంభ పద ఉత్పత్తుల"ను గుర్తించే ఒక సర్వవిజ్ఞానం. "ఎటిమాలజికమ్ జన్యూనమ్" అనేది ఒక వ్యాకరణ సంబంధిత విజ్ఞానం. ఇది తొమ్మిదో శతాబ్దంలో కాన్‌స్టాంటినోపిల్‌లో సవరించబడింది. ఇది బిజాంటైన్ చేసిన వివిధ సారూప్య పనుల్లో ఇదొకటి. పద్నాలుగో శతాబ్దానికి చెందిన "లెజెండా ఆరియా" ప్రతి (క్రైస్తవ) సన్యాసి యొక్క "సమగ్ర వ్యక్తిగత చరిత్ర" ను శబ్ద ఉత్పత్తి శాస్త్ర రూపంలో ఒక కల్పనాత్మక అవాంతర ప్రసంగం ద్వారా మొదలుపెట్టేవాడు.