సాంఘిక శాస్త్రం
భూగోళ శాస్త్రం అనే విభాగాన్ని విస్తృత స్థాయిలో రెండు ప్రధాన ఉప విభాగాలుగా విభజించవచ్చు: అవి, మానవ భూగోళ శాస్త్రం మరియు భౌతిక భూగోళ శాస్త్రం. మానవ భూగోళ శాస్త్రం ఎక్కువగా పర్యావరణంపై మరియు భూభాగం ఏ విధంగా సృష్టించబడిందనే దానిపై దృష్టి పెడుతుంది, మానవులకు వారు నివసిస్తున్న భూభాగంపై ఉన్న ప్రభావంతోపాటు, భూభాగాన్ని మానవులు ఏ విధంగా పరిగణిస్తున్నారు మరియు నిర్వహిస్తున్నారనే అంశాలను కూడా ఇది చర్చిస్తుంది. భౌతిక భూగోళ శాస్త్రం సహజ పర్యావరణం మరియు వాతావరణం, ఉద్భిజ్జసంపద & ప్రాణులు, భూమి, నీరు మరియు భూస్వరూపాలు ఏ విధంగా ఏర్పడ్డాయి మరియు సంకర్షణ చెందుతాయనే అంశాలపై దృష్టి పెడుతుంది.[18] వివిధ పద్ధతులను ఉపయోగించి ఈ రెండు ఉప విభాగాల యొక్క ఫలితంగా ఒక మూడో విభాగం ఏర్పడింది, దీని పేరు పర్యావరణ భూగోళ శాస్త్రం. పర్యావరణ భూగోళ శాస్త్రంలో భౌతిక మరియు మానవ భూగోళ శాస్త్రం రెండింటికీ సంబంధించిన అంశాలు ఉంటాయి, పర్యావరణం మరియు మానవుల మధ్య సంకర్షణలపై ఇది దృష్టి పెడుతుంది.[19]
జనాభా జన్యుశాస్త్రం
ఆధునిక జీవశాస్త్రం యొక్క మూలస్తంభాల్లో సహజ ఎంపిక కూడా ఒకటి. డార్విన్ రాసిన 1889నాటి ప్రభావాత్మక పుస్తకం "ఆన్ ది ఆరిజన్ ఆఫ్ స్పీసిస్‌" లో ఈ పదం పరిచయం చేయబడింది, [3] దీనిలో ఆయన సహజ ఎంపికను కృత్రిమ ఎంపికకు సారూప్యమైనదిగా వర్ణించారు, ఈ ప్రక్రియ ద్వారానే మానవ పెంపకదారులు తమకు అవసరమైన విశిష్ట లక్షణాలు గల జంతువులు మరియు చెట్ల పునరుత్పత్తికి ఒక క్రమపద్ధతిలో మద్దతు ఇచ్చారని ప్రతిపాదించారు. అనువంశికతకు ఒక ఆమోదయోగ్యమైన సిద్ధాంతం లేకపోవడంతో సహజ ఎంపిక అనే అంశం అభివృద్ధి చేయబడింది; డార్విన్ ఈ పుస్తకాన్ని రాసిన సమయంలో, ఆధునిక జన్యుశాస్త్రానికి సంబంధించిన ఎటువంటి విషయాలు తెలియవు. సాంప్రదాయిక డార్విన్ పరిమాణ సిద్ధాంతాన్ని తరువాత శాస్త్రీయ మరియు పరమాణు జన్యుశాస్త్రంలో నూతన ఆవిష్కరణలతో కలిపి, "ఆధునిక పరిణామాత్మక సంయోజనం"గా గుర్తిస్తున్నారు. సహజ ఎంపిక ఇప్పటికీ ఉపయోజన పరిణామానికి ప్రాథమిక వివరణగా ఉంది.