భరతనాట్యం
భరతనాట్యం దక్షిణ భారతదేశంలో నాట్య శాస్త్రం రచించిన భరతమువి పేరుతో పుట్టి, ప్రసిద్ధి గాంచిన ఒక శాస్త్రీయ నృత్య విధానం. దక్షిణ భారతదేశం లోని పురాతవ దేవాలయాలలో శిల్పాలు భరతనాట్య భంగిమలలో అప్సరలు నాట్యం చేస్తున్నట్లుగా తీర్చిదిద్దబడి ఉంటాయి. పూర్వకాలంలో దేవదాసీలు దేవాలయాలలో భరతనాట్యాన్ని ప్రదర్శించేవారు. ముఖ్యంగా తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని "తంజావూరు"లో 'నట్టువన్నులు' మరియు దేవదాసీలు ఈ కళకు పోషకులు. భావం, రాగం, తాళం - ఈ మూడు ప్రాథమిక నృత్య కళాంశాలనూ భరతనాట్యం చక్కగా మేళవిస్తుంది. ఇందులో పలు నృత్య భంగిమలతో పాటు 64 ముఖ, హస్త, పాద కదలికలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా భరతనాట్యంలో నియమాలు అత్యంత కఠినంగా ఉంటాయి. కట్టుబాట్లు మరీ ఎక్కువ
దాండియా
గర్బాకు, దాండియాకు మధ్యగల ముఖ్యమైన భేదం ఏమనగా గర్బా హారతి (భగవతారాధనలో ఒక ఆచారం) కి ముందు దుర్గాదేవి గౌరవార్ధం భక్తి సంబంధిత ప్రదర్శనగా చేస్తే దాండియాను ఆ తర్వాత వినోద కార్యక్రమంలో భాగంగా ప్రదర్శించడం జరుగుతుంది. గర్బా కేవలం స్త్రీలే ప్రదర్శించగా రాస్ దాండియాలో స్త్రీలు, పురుషులు ఇద్దరూ జత చేరడం జరుగుతుంది. ప్రదర్శకులు రంగులతో అలంకరించిన ఒక జత కర్రలు ప్రతీకలుగా ఉపయోగించడంతో దీన్ని "ఖడ్గాల నృత్యం" అని కూడా అంటారు. దాండియా రాస్ లోని వలయాకార కదలికలు గర్బాలో వాటికంటే అతి సంక్లిష్టమైనవి.