కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
కిలిమంజారో పర్వతం
కిలిమంజారో పర్వతం ఎక్కటానికి [10] అధికారికంగా ఆరు అధిరోహణా మార్గాలు ఉన్నాయి,[11]: అవి మరంగు, రోంగై, లెమోశో,[12] షిరా, ఉంబ్వే మరియు మచామే. అన్ని మార్గాలలో, మచామే[13] పర్వతం ఎక్కటానికి అత్యంత దృగ్గోచరమైన నిట్రమైన మార్గంగా ఉంది, దీనిని ఆరు నుండి ఏడు రోజుల వరకు ఎక్కవచ్చు.[14] రోంగై అనేది ఒక సులభమైన శిబిర మార్గంగా ఉంది మరియు మరంగు అనేది కూడా సాపేక్షికంగా సులభమైనదిగా ఉంది, కానీ నివాసం గుడారాలలో చేయబడుతుంది. దాని ఫలితంగా ఈ మార్గం చాలా రద్దీగా ఉంటుంది మరియు ఎక్కే ఇంకా దిగే మార్గం ఒకటిగానే ఉంటుంది.