మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1991లో కేప్ ఫియర్ విడుదలైంది, ఇది ప్రముఖ 1962 చలనచిత్రం యొక్క అదే పేరుతో పునఃనిర్మాణంగా చెప్పవచ్చు మరియు ఇది డె నీరో సహకారంలో డైరెక్టర్ యొక్క ఏడవ చిత్రంగా చెప్పవచ్చు. ప్రధాన వరుసలో మరొక చిత్రంగా ఈ చలన చిత్రం ఒక శైలీకృత గ్రాండ్ గుయిగ్నాల్ థ్రిల్లర్‌గా చెప్పవచ్చు, ఇది అల్ఫ్రెడ్ హిట్చ్‌కాక్ మరియు చార్లెస్ లాటన్ యొక్క ది నైట్ ఆఫ్ ది హంటర్ (1955) చిత్రం నుండి అధిక ఆలోచనలను ఆధారంగా నిర్మించబడింది. కేప్ ఫియర్ ఒక మిశ్రమ క్లిష్టమైన ఆదరణను పొందింది మరియు స్త్రీద్వేషపూరిత హింసను ప్రదర్శిస్తున్న దృశ్యాలతో పలు ప్రాంతాల్లో తిరస్కరించబడింది. అయితే, సంచలనాత్మక అంశం స్కోర్సెస్ దృశ్యమాన జిత్తులు మరియు ప్రభావాల ఒక అద్భుతమైన కలయికతో ప్రయోగం చేసేందుకు అవకాశం కల్పించింది. ఈ చలన చిత్రం రెండు ఆస్కార్ నామినేషన్‌లను అందుకుంది. దేశవ్యాప్తంగా ఎనిమిది మిలియన్ డాలర్లను ఆర్జించి, ఇది ది ఏవియేటర్ (2004) మరియు తదుపరి ది డిపార్టెడ్ (2006)ల వరకు స్కోర్సెస్ యొక్క అత్యధిక వ్యాపారపరమైన విజయంగా పేరు గాంచింది. ఈ చలనచిత్రంలోనే మొట్టమొదటిసారిగా స్కోర్సెస్ 2.35:1 కారక నిష్పత్తిలో ఒక విస్తార-తెర పానావిజన్‌ను ఉపయోగించినట్లు పేరు పొందింది.