మలేషియా
మలేషియా ఆగ్నేయాసియాలో ఒక రాజ్యాంగబద్ధమైన సమాఖ్య రాజ్యం (దేశం). మలేషియాలో 13 రాష్ట్రాలు, మరియు మూడు సమాఖ్య ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. మలేషియా మొత్తం భూభాగం విస్తీర్ణం 329.847 చదరపు కిలోమీటర్ల (127,350 చ.మై.) గా ఉండి, దక్షిణ చైనా సముద్రంచే మలేషియా ద్వీపకల్పం (పెన్స్యులర్ మలేషియా) మరియు మలేషియా బోర్నియో అను రెండు సమాన భాగాలుగా వేరు చేయబడింది. భూ సరిహద్దులు థాయ్‌లాండ్, ఇండోనేషియా, మరియు బ్రునై దేశాలు, మరియు సముద్ర సరిహద్దులు సింగపూర్, వియత్నాం, మరియు ఫిలిప్పీన్స్ దేశాలు. రాజధాని నగరం కౌలాలంపూరు మరియు పుత్రజయ సమాఖ్య ప్రభుత్వ కేంద్ర స్థానంగా ఉన్నాయి. 2010 లెక్కల ప్రకారం జనాభా ద్వీపకల్పంలో 2.26 కోట్లు, బోర్నియోలో 28,33 మిలియన్లు. ప్రస్తుత మలేషియాకు మూలాలు మలయ్ రాజ్యాలతో మొదలౌతుంది, మలయ్ రాజ్యాలు 18 వ శతాబ్దం నుండి బ్రిటిషు సామ్రాజ్యం అధీనంలోనికి మారాయి అప్పుడు ఈ ప్రాంతాన్ని స్ట్రెయిట్స్ సెటిల్మెంట్స్ అని పిలిచేవారు. బ్రిటిషు వారు ద్వీపకల్ప మలేషియా భూభాగాలను మొదట 1946 లో మలయన్ యూనియన్ పేరుతో ఏకీకృతం చేసారు. తిరిగి 1948 లో మలయ సమాఖ్య పేరుతో పునర్వ్యవస్థీకరించారు. మలేషియా 1957 ఆగష్టు 31 న స్వాతంత్ర్యం పొందినది. 1963 సెప్టెంబరు 16 న సభ, సారవాక్, మరియు సింగపూరు ప్రాంతాలను మలయా సమాఖ్యలో కలుపుకొని, దేశం పేరును మలేషియాగా మార్చి రెండు సంవత్సరాల గడవకముందే 1965 లో సింగపూరును సమాఖ్య నుండి బహిష్కరించారు. స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుంచి, మలేషియా GDP దాదాపు 50 సంవత్సరాలు సగటున 6.0% వృద్ధి తో, ఆసియాలోని అత్యుత్తమ ఆర్థిక రికార్డులలో ఒకటిగా ఉంది. ఆర్థిక వ్యవస్థ సాంప్రదాయికంగా దాని సహజ వనరులపై ఆధారపడి ఉంది కాని వైజ్ఞానిక, పర్యటక, వాణిజ్య మరియు వైద్య పర్యటక రంగాలు కూడా ఆర్ధిక వ్యవస్థకు దన్నుగానిలుస్తున్నాయి.
జమైకా
జమైకా స్వతంత్రాన్ని ఆనందించినప్పటికీ 21వ శతాబ్ధంలో స్వతంత్రం తరువాత ఎదురైన సమస్యలు ప్రజలను ఆలోచింపజేస్తున్నాయి. 2011లో నిర్వహించిన సర్వే 60% జమైకన్లు జమైకా తిరిగి బ్రిటిష్ టెర్రిటరీలో భాగంగా ఉంటే బాగుటుందని భావిస్తున్నారని తెలియజేసింది. దేశం ఎదుర్కొంటున్న సాంఘిక మరియు పాలనా పరమైన సమస్యలే ఇందుకు ప్రధానకారణంగా ఉంది.
వైశాల్యపరంగా జమైకా కరీబియన్ సముద్రంలో 3వ స్థానంలో ఉంది. ఇది 17 నుండి 19 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశంలో మరియు 76 నుండి 79 డిగ్రీల తూర్పు రేఖాంశంలో ఉంది.ద్వీపాన్ని పర్వతభూభాగం (బ్లూ మౌంటెంస్) ఆధిఖ్యత చేస్తుంది. సముద్రతీరాలలో సన్నని మైదానాలు ఉన్నాయి.రెండే ప్రధాన నగరాలున్న జమైకా దక్షిణ సముద్రతీరంలో కింగ్‌స్టన్ (రాజధాని నగరం) ప్రముఖ వాణిజ్యకేంద్రంగా ఉంది. రెండవది జమైకా ఉత్తరభూభాగంలో ఉన్న మంటెగో బే కరీబియన్ మహాసముద్రంలో ప్రముఖ పర్యాటకకేంద్రంగా ఉంది.అదనంగా పోర్ట్ మోర్, స్పెయిన్ టౌన్, మండేవిల్లె, మరియు రిసార్ట్ పట్టణం ఆర్చో రియోస్, పోర్ట్ అంటానియో మరియు నెగ్రిల్ పట్టణాలు ఉన్నాయి.
కింగ్‌స్టన్ నౌకాశ్రయం ప్రంపంచంలోని సహజనౌకాశ్రయాలలో 7వ స్థానంలో ఉంది. 1872 లో ఇది రాజధాని నగరంగా చేయడానికి రూపొందించబడింది. పర్యాటక ఆకర్షణలలో సెయింట్ అన్న్‌లో ఉన్న డన్ నదీ జలపాతాలు, సెయింట్ ఎలిజబెత్‌లో ఉన్న వై.ఎస్. జలపాతాలు,పోర్ట్‌లాండ్‌లో ఉన్న బ్లూ లాగూన్(సజీవంగా ఉన్న అగ్నిపర్వతం) ప్రధానంగా ఉన్నాయి. పోర్ట్ రాయల్ 1692లో సంభవించిన భూకంపానికి సాక్ష్యంగా ఉంది. 
హాట్ మరియు హ్యూమిడ్‌గా ఉండే జమైకా వాతావరణం ఉష్ణమండల వాతావరణంగా వర్గీకరించబడింది.దక్షిణ తీరంలో ఉన్న లిగుయనియా మైదానం మరియు పెడ్రొ మైదానం రెయిన్ షాడో కారణంగా వర్షాభావం కారణంగా పొడిగా ఉంటుంది. 
జమైకా హరికేన్ బెల్టులో భాగంగా ఉన్న కారణంగా తరచుగా తుఫానులు సంభవిస్తుంటాయి.
చార్లె తుఫాన్ (1951) మరియు గిల్బర్ట్ తుఫాన్ (1988)లో ద్విపాన్ని నేరుగా బాధించాయి. ఇవి బృహత్తర నష్టానికి మరియు పలు మరణాలకు కారణంగా ఉన్నాయి. 2000లో ఇవాన్ తుఫాను 2007లో డీన్ తుఫాన్ మరియు గుస్టవ్ తుఫాన్ ద్వీపాన్ని తీవ్రంగా నష్టపరిచాయి.జమైకా జలభాగం, సముద్రతీర ప్రాంతాలు, డ్రై అండ్ వెట్ లైం స్టోన్ ఫారెస్ట్, నదీతీరప్రాంత వన్యప్రాంతాలు, చిత్తడి భూములు, గుహలు, నదులు, సముద్రపు గడ్డి మరియు పగడపు దిబ్బలుతో కూడిన వైవిద్యమైన భౌగోళిక స్థితులను కలిగి ఉంటుంది.అధికారులు సుసంపన్నమైన పర్యావరణను గుర్తించి కొన్ని సారవంతమైన వ్యవసాయభూభాగాలను కూడా సంరక్షిత ప్రాంతాలుగా ప్రకటించింది.సంరక్షితప్రాంతాలలో కాక్పిట్ కంట్రీ, హెల్‌షైర్ హిల్స్ మరియు లిచ్ఫీల్డ్ ఫారెస్ట్ రిజర్వ్స్ ఉన్నాయి. 1992లో 15చ.కి.మీ. వైశాల్యంలో జమైకా మొదటి మారిన్ పార్క్ మాంటెగొ బేలో స్థాపించబడింది. 1999 లో పోర్ట్‌లాండ్ బైట్ సంరక్షిత ప్రాంతం రూపొందించబడింది. తరువాత సంవత్సరం 300చ.మీ వైశాల్యంలో " బ్లూ అండ్ జాన్ క్రో మౌంటెంస్ నేషనల్ పార్క్ " రూపొందించబడిన వన్యప్రాంతాలు వేలాది వృక్షజాతులు మరియు ఫెరన్ మరియు అరుదైన జంతువులకు ఆశ్రయం ఇస్తుంది.