స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.[2]
స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
ఔషధాల తాలూకు తీవ్ర విపరిణామం వల్ల కూడా ఈ వ్యాధి రావచ్చు (అలోపురినాల్‌, డైక్లోఫెనాక్‌, ఎట్రావైరిన్‌, ఐసోట్రెటినాన్‌, అకా అక్యుటెన్‌, ఫ్లుకోనజోల్‌,[4] వాల్డెకోక్సిబ్‌, సిటాగ్లిప్టిన్‌, ఓసెల్టామివిర్‌, పెన్సిలిన్స్‌, బార్బిటురేట్స్‌, సల్ఫోలమైడ్స్‌, పెనిటోయిన్‌, అజిత్రోమైసిన్‌, ఆక్సార్బాజెపైన్‌, జనిసామైడ్‌, మోడాఫినిల్‌,[5] లామోట్రిజిన్‌, నెవిరాపైన్‌, పైరిమెథామైన్‌, ఇబుప్రోఫెన్‌,[6] ఎథోసక్సిమైడ్‌, కార్బామజేపైన్‌, నిస్టాటిన్‌, కీళ్లవాతపు మందులు).[7][8]