మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
కమర్షియల్ హాలీవుడ్‌తో అతని మధ్య-80ల నిర్మాణాల తర్వాత, స్కోర్సెస్ 1988లో పాల్ స్కారాడెర్ రచించిన ది లాస్ట్ టెంప్టేషన్ ఆఫ్ క్రీస్ట్‌</i>తో తన వ్యక్తిగత చలన చిత్ర నిర్మాణ శైలిని తిరిగి ప్రారంభించాడు. దీనిని నికోస్ కజాంట్జాకిస్ యొక్క వివాదస్పద 1960 పుస్తకం ఆధారంగా నిర్మించాడు; ఇది క్రీస్తును ఒక దైవంగా కాకుండా ఒక మానవుని వలె అతని జీవితాన్ని మళ్లీ చెబుతుంది. ఈ చలన చిత్రం విడుదలకు ముందే ఒక భారీ కలవరానికి కారణమైంది, దీనిలోని అవగతమయ్యే దైవదూషణకు వ్యతిరేకంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా నిరసనలను ప్రసార సాధనాలు ఒక తక్కువ బడ్జెట్ స్వతంత్ర చలన చిత్రంగా మార్చాయి.[23] భారీ వివాదం చలన చిత్రం యొక్క ఆఖరి చిత్రీకరణలపై కేంద్రీకృతమయ్యాయి, వీటిలో క్రీస్తు శిలువపై ఉన్నప్పుడు ఒక శాతాను-ప్రేరిపిత మతిభ్రమలో మారే మెగ్డాలేనేను వివాహం చేసుకుని కుటుంబాన్ని పెంపొందించే దృశ్యాలు ఉన్నాయి.