మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
రిచర్డ్ గేర్
1999లో పీపుల్ పత్రిక గేర్ ని "జీవించి ఉన్న వాళ్లలో అతి శృంగారమైన పురుషుడు" అని పేర్కొంది. 2002లో అయన మూడు గొప్ప చిత్రాలలో నటించారు. అవి ది మోత్మన్ ప్రోఫేసీస్ అనే భీకరమైన థ్రిల్లర్, అన్ ఫెయిత్ఫుల్ అనే నాటకీయ చిత్రం మరియు అకాడమి పురస్కారం- గెలుచుకున్న షికాగో యొక్క చిత్ర వెర్షన్.[2] ఈ చిత్రానికి ఆయనకు ఉత్తమ నటుడు - హాస్యం లేదా సంగీతపరమైన విభాగంలో గోల్డన్ గ్లోబ్ గెలుచుకున్నారు. గేర్ యొక్క 2004 సంవత్సరపు బాల్రూం నృత్య నాటిక షెల్ వీ డాన్స్ మంచి ప్రదర్చన చూపించి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా $170 మిలియను వసూళ్లు నమోదు చేసింది.[7] అయితే అతని మరుసటి చిత్రమైన 2005 సంవత్సరపు బీ సీసన్, వ్యాపార రీత్యా విఫలమయింది.[8]