జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
జర్మనీ
1949 మే 23న ఫ్రాన్స్, యునైటెడ్ కింగ్డం, యునైటెడ్ స్టేట్స్ ల నియంత్రణలో ఉన్న పశ్చిమ ప్రాంతాలు సమైక్యమై ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ అఫ్ జర్మనీ (బుండెస్ రిపబ్లిక్ డచ్ల్యాండ్ )గా ఏర్పడింది. 1949 అక్టోబరు 7న సోవియట్ ప్రాంతం జర్మన్ డెమోక్రాటిక్ రిపబ్లిక్ (డచేడెమోక్రటిస్చే రిపబ్లిక్, లేదా డిడిఆర్)గా ఏర్పడింది. ఇవి ప్రధానంగా జర్మనీకి వెలుపల నుండి వ్యావహారికంగా "పశ్చిమ జర్మనీ", "తూర్పు జర్మనీ"లుగా పిలువబడతాయి(పశ్చిమ జర్మనీలో, తూర్పు జర్మనీ జి.డి.ఆర్ తూర్పు ప్రాంతంగా సూచించబడ్డాయి. జి.డి.ఆర్. GDRను తరచూ మధ్య జర్మనీగా సూచిస్తారు). బెర్లిన్ రెండు భాగాలను "పశ్చిమ బెర్లిన్", " తూర్పు బెర్లిన్ " అని వ్యవహరిస్తారు. తూర్పు జర్మనీ తన రాజధానిగా తూర్పు బెర్లిన్‌ను ఎంపిక చేసుకోగా, పశ్చిమ జర్మనీ బాన్‌ను ఎంపిక చేసుకుంది. అయితే రెండు-రాజ్యాల పరిష్కారం ఏదో ఒక నాటికి అధిగమించవలసిన కేవలం ఒక కృత్రిమమైన యధాతధ స్థితి అనే తన వైఖరికి సమర్ధనగా పశ్చిమ జర్మనీ బాన్‌ను తాత్కాలికంగా తన రాజధానిగా ప్రకటించింది.[21]