బళ్ళారి రాఘవ
కొద్దికాలంలోనే రాఘవ న్యాయవాదిగా, ముఖ్యంగా క్రిమినల్ కేసులు వాదించడంలో, ప్రసిద్ధి చెందాడు. ధనికుడయ్యాడు. ఆయన ప్రతిభను గుర్తించి అప్పటి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆయనను పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్‌గా నియమించింది. "రావు బహద్దూర్" అన్న బిరుదు కూడా ఇచ్చింది.
బండారులంక
పిండారీలు, థగ్గులు గ్రామాల మీద పడి దోచుకునే బ్రిటిష్ వారి కాలంలో, బండారులంక గ్రామం కూడా అందుకు బలి అయ్యింది. అయితే, మలిపెద్ది వెంకన్న అనే బండారులంక వాసి, తనకు తెలిసిన కర్ర సాము, కత్తిసాముతో వారిని వీరోచితంగా ఎదుర్కొని కొందరిని చంపగా, మరికొందరు పారిపోయారు. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఈ వీరోచిత కార్యానికి, ధైర్య సాహాసాలకు మెచ్చి బాటన్‌ని బహూకరించారని ఇక్కడి పెద్దలు కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటారు. (పోలీసు అధికార్లు, సైనికాదికారులు వాడే కర్రను బాటన్ అంటారు. అది చిన్న పోలీసు అధికార్లను, చిన్న సైనికాధికార్లను అజమాయిషీ చేయటానికి, అధికార చిహ్నంగా వాడతారు). ఈ థగ్గులను, విలియం బెంటిక్, సమర్ధవంతంగా అణచివేసి, బ్రిటిష్ ఇండియాలోని పల్లెలకు ప్రశాంతతను ఇవ్వడంతో ఈ ఊరు ప్రశాంతంగా మారిందని చెపుతారు.