మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
ఉద్యోగుల భవిష్య నిధి పథకం
ఉద్యోగుల భవిష్య నిధి పథకం 1952 (Employees’ Provident Fund Scheme -1952 ): 20 లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది ఉద్యోగాస్తులుగా కలిగిన అన్ని ఫ్యాక్టరీలు, పరిశ్రమలు, సంస్థలు తప్పనిసరిగా ఈ పథకం కిందికి వస్తాయి. అటువంటి సంస్థలలో రూ. 15000 అంతకంటే తక్కువ ప్రాథమిక వేతనం (Basic Wages) కలవారు తప్పనిసరిగా సభ్యులుగా చేరవలసి ఉంటుంది. వేతనం రూ. 15000 కంటే ఎక్కువ ఉన్నవారు కూడా యాజమాన్య - ఉద్యోగ పరస్పర అంగీకారంతో ఉద్యోగుల భవిష్య నిధి సంస్థకు అభ్యర్ధన పత్రం సమర్పించి సభ్యులుగా చేరవచ్చు. ఉద్యోగుల భవిష్య నిధి పథకం ఉద్యోగుల భవిష్య నిధి సంస్థ ద్వారా నిర్వహింపబడుతున్న ౩ పథకాలలో ముఖ్యమైనది. మిగతా రెండు పథకాలు ఉద్యోగుల పించను పథకం మరియు ఉద్యోగుల జమ ఆధారిత బీమా పథకం .