భౌతిక శాస్త్రము
భౌతిక శాస్త్రము అత్యంత ప్రాచీనమైన శాస్త్రాలలో ఒకటి. 17వ శాతబ్దం నాటికి భౌతిక శాస్త్రం ఒక ఆధునిక శాస్త్రముగా ఆవిర్భవించింది. ఇందులో అత్యంత ప్రాచీనమైనా ఉపశాస్త్రము ఖగోళశాస్త్రం (Astronomy) అని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ రంగంలో పని చేసేవారిని "భౌతికశాస్త్రవేత్తలు" (Physicists) అంటారు.
సామాజిక శాస్త్రం
20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, సామాజిక శాస్త్రం U.S.లో వ్యాప్తి చెందింది, సమాజాల పరిణామక్రమాన్ని వివరించే సూక్ష్మసామాజిక శాస్త్రం, రోజువారీ మానవ సామాజిక సంకర్షణలకు అనుబంధించబడివున్న స్థూలసామాజిక శాస్త్రం రెండింటిలోనూ అభివృద్ధి చోటుచేసుకుంది. జార్జి హెర్బెర్ట్ మీడ్, హెర్బెర్ట్ బుల్మెర్ మరియు తరువాత చికాగో స్కూల్ యొక్క కార్యసాధక సామాజిక మనస్తత్వ శాస్త్రం ఆధారంగా సామాజిక శాస్త్రజ్ఞులు సాంకేతిక సంకర్షణవాదాన్ని (పరస్పర చర్యావాదాన్ని) అభివృద్ధి చేశారు.[36] 1930వ దశకంలో, టాల్కాట్ పార్సన్స్ చర్యా సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, వ్యవస్థ సిద్ధాంతం మరియు సమాచార నియంత్రణ యంత్రాధ్యయనం యొక్క ఉన్నత వివరణకు ఉద్దేశించిన సందర్భంలో చర్చను ఉంచుతూ, సూక్ష్మ మరియు స్థూల అంశాల యొక్క నిర్మాణ, స్వచ్ఛంద కోణాలతో సామాజిక క్రమ అధ్యయనాన్ని సమగ్రపరిచేందుకు ఇది ఉపయోగపడింది. ఆస్ట్రేలియాలో మరియు తరువాత అమెరికాలో ఆల్‌ఫ్రెడ్ షుట్జ్ సామాజిక దృగ్విషయవాదాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, ఇది తరువాత సామాజిక నిర్మాణవాదంగా మార్పు చెందింది. ఇదే కాలంలో, ఫ్రాంక్‌ఫుర్ట్ స్కూల్ సభ్యులు వెబెర్, ఫ్రెడ్ మరియు గ్రామ్‌స్కీ యొక్క అడుగుజాడల్లో మార్క్సిజం యొక్క చారిత్రాత్మక భౌతిక అంశాలను సమగ్రపరచడం ద్వారా సూక్ష్మ సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశారు — ఎప్పుడూ పేరు ప్రకారం కాకుండా, సిద్ధాంతపరంగా— విశదీకరణ యొక్క కేంద్ర సిద్ధాంతాల నుంచి దూరంగా వచ్చే ప్రయత్నంలో భాగంగా పెట్టుబడిదారీ ఆధునికత్వం యోగ్యతను తెలియజేసేందుకు దీనిని అభివృద్ధి పరిచారు.