ప్లూటో
ఇలా ఉండగా, 1930 ఫిబ్రవరి 18 నాడు ఆకాశపు లోతుల నుండి మరో గ్రహం ఊడి పడింది. గ్రహశకలాలలా కాకుండా ఈ కొత్త గ్రహం నెప్టూన్ కి అవతల, ఇంకా చాలా దూరంలో, "మినుకు మినుకుమంటూ" దుర్భిణితో ఆకాశానికి తీసిన ఛాయా చిత్రాలలో, పెర్సివల్‌ లోల్ వేధశాలలో పని చేసే క్లైడ్‌ టాంబా అనే 24-ఏళ్ల కుర్రాడికి, కనబడింది. మిగిలిన ఎనిమిది గ్రహాలు సూర్యుడి చుట్టూ దరిదాపు వృత్తాకార కక్ష్యలో తిరుగుతూ ఉంటే ఈ కొత్త గ్రహం దీర్ఘవృత్తాకారంలో తిరుగుతోందని నిర్ధారణ చేసేరు. పైపెచ్చు ఈ కొత్త గ్రహం పరిభ్రమించే తలం, మిగిలిన గ్రహాలు అన్నీ పరిభ్రమిస్తూన్న తలంలో కాకుండా వాటన్నికి ఏటవాలుగా మరొక తలంలో ఉంది.
పెరిహిలియన్ మరియుఅఫీలియన్
మన సౌర వ్యవస్థలో అన్ని గ్రహాలు, తోక చుక్కలు మరియు గ్రహ కక్ష్యలు సుమారు దీర్ఘవృత్తాకారంలో ఉంటాయి. (పెరిహిలియన్ చలనంగా పిలువబడే ఒకప్రక్రియ సూర్యుని చుట్టూ ఒక శరీరం యొక్క కక్ష్యను ఒక సాధారణ సంవృత రేఖ కాకుండా నిరోధిస్తుంది. అందువల్ల ప్రతి కక్ష్యసుమారుగా మాత్రమే దీర్ఘవృత్తాకారంలో ఉంటాయి.) అందువలన, అన్నికక్ష్యలకు సూర్యుని నుండి ఒక అతి దగ్గర మరియు ఒక అతి సుదూర స్థానాలు కలిగి ఉంటాయి:ఒక పెరిహిలియన్ మరియు అఫీలియన్.వీటనే“యాప్సైడసు” అని అంటారు.కక్షీయ వైపరీత్యం కక్ష్య యొక్క సమత్వమును (పరిపూర్ణ వృత్తం నుండి నిష్క్రమణ) కొలుస్తుంది.