డిజేంద్ర కుమార్
ఆయన రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని లికర్ జిల్లాకు చెందిన నీమ్-క-తానా తహసీల్ నందలి జలారా గ్రామ నివాసి. ఆయన జాట్ కుటుంబంలో 3 జూలై 1969 న జన్మించారు. ఆయన తల్లిపేరు రాజ్‌కౌర్. ఆమె తండ్రి బుజన్ శరావత్ సాతంత్ర్య సమరయోధుడు. వారు హర్యానా రాష్ట్రంనందలి మహేంద్రగడ్ జిల్లాలోని లారనౌల్ తహసీల్ లో సిరోహీ భాలీ గ్రామంలో నివసించేవారు. బుజన్ శరావత్ సుభాష్ చంద్రబోస్ స్థాపించిన అజాద్ హింద్ ఫౌజ్ లో సైనికునిగా పనిచేసి రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు. డిజేంద్ర కుమార్ యొక్క తండ్రి శివదాన్ సింగ్ ఆర్య సమాజం యొక్క సభ్యుడు. ఆయన దేశ స్వాతంత్ర్యోద్యమ సమయంలొ ప్రజలను చైతన్యపరచుటకు గ్రామగ్రామాలు పర్యటించారు. ఆయన భారత సైన్యంలో పనిచేసారు. ఆయన 1948 లో ఇండో పాక్ యుద్ధంలో తీవ్రంగా గాయపడ్డారు.[1] డిజేంద్ర కూమర్ కు ఒక కుమార్తె (సమిత) మరియు ఇద్దరు కుమారులు (జపెందెర్ మరియు మహావీర్). మహావీర్ జైపూర్ లోని శంకర్ పాఠశాల విద్యార్థి మరియు జాతీయ బాస్కెట్ బాల్ క్రీడాకారుడు. జపేందర్ ధిల్లీ టెక్నలాజిల్ విస్వవిద్యాలయ విద్యార్థి. సమిత జాతీయ కబాడ్డీ క్రీడాకారిణి.
ఇళయరాజా
తమిళనాడు రాష్ట్రంలో, తేని జిల్లాలో పన్నైపురమ్ అనే గ్రామంలో ఒక పేద కుటుంబంలో రామస్వామి, చిన్నాతాయమ్మాళ్ దంపతులకు మూడవ కుమారునిగా ఇళయరాజా జన్మించారు. వ్యవసాయక ప్రాంతంలో పెరగటం వల్ల పొలాల్లో రైతులు పాడుకునే పాటలతో జానపద సంగీత పరిచయం కలిగింది. అతనిలోని సంగీత జ్ఞానం, అతని 14వ ఏట బయటపడింది. ఆ వయసులో ఇళయరాజా తన సవతి అన్న (పావలార్ వరదరాజన్, భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీ ప్రచారక బృందంలో సంగీతకారుడు) నిర్వహించే సంగీత బృందంతో కలసి ఉరూరా తిరిగేవాడు. అతను తన సోదరులతో కలసి దక్షిణ భారతదేశంలోని చాలా గ్రామాలు, పట్టణాల్లో పావలార్ సంగీత సోదరులు అనే బృందంలో సభ్యునిగా పర్యటించాడు. ఈ కాలంలోనే ఇళయరాజా తన సంగీత జ్ఞానాన్ని పరీక్షించుకున్నాడు. మొదటగా కన్నదాసన్ అనే తమిళ కవి భారతదేశపు మొదటి ప్రధాని జవహర్లాల్ నెహ్రూకు నివాళిగా వ్రాసిన దుఃఖముతో కూడిన పాటకు బాణీ కట్టాడు.[2]