బౌద్ధ మతము
బౌద్ధ ధర్మాన్ని మొదటిగా బోధించిన గౌతమ బుద్ధుని అసలు పేరు సిద్ధార్ధుడు. ఇతడు లుంబిని[4] అనే చోట జన్మించాడు. కపిలవస్తు[5] అనే నగరంలో పెరిగాడు. ఇతని తండ్రి శుద్ధోదనుడు అనే రాజు. తల్లి మాయాదేవి
సంజయ వేలట్టిపుత్త
బౌద్ధ తత్వవేత్త బుద్ధఘోషుని “సుమంగళ విలాసిని”లో ఇతని తలపై కణతి (సంజ) ఉన్నందున ఇతనిని సంజయుడని పిలిచారని, ‘వేలతి’ అనేది పుట్టుకతో బానిస అనే విషయాన్ని సూచిస్తుందని చెప్పబడింది. దీన్ని బట్టి మొదట బానిసగా ఉన్నప్పటికి తత్వవేత్తగా మారాడని తెలియవస్తుంది. ఇతను బుద్ధుని సమకాలికుడు. బుద్ద్దుని సుప్రసిద్ధ శిష్యులైన శారిపుత్త (శారద్వతీ పుత్రుడు), మహా మొగ్గల్లాన (కొలిటుడు) లు మొదట సంజయ వేలట్టిపుత్తుని శిష్యులే కాని ఇతని బోధనలు విముక్తికి దారి చూపని కారణంగా తరువాత గౌతమ బుద్ధుడు రాజగృహానికి విచ్చేసినపుడు వీరిరువురు మరో 250 మంది శిష్యులతో కలసి సంజయుని విడిచిపెట్టి బుద్ధుని వద్దకు మూకుమ్మడిగా తరలిపోయి బౌద్ధమతం స్వీకరించారు. దానితో సంజయునికి పిచ్చెక్కినంత పనై రక్తం కక్కి చనిపోయాడని బౌద్ధమత గ్రంథాలు బుద్ధుని ఉన్నతీకరిస్తూ, సంజయుని చులకన చేసి పేర్కొన్నాయి.