కాథలిక్ చర్చి
కాథలిక్ సిద్ధాంతం బోధిస్తున్న ప్రకారం, క్రీ.శ 1వ శతాబ్దంలో యేసు క్రీస్తు ద్వారా కాథలిక్ చర్చ్ స్థాపితమైంది, దైవదూతల మీదుగా హోలీ స్పిరిట్ యొక్క ఆగమనం దాని ప్రజా సమూహం యొక్క ప్రారంభాన్ని సూచిస్తుంది.[13]
కాథలిక్ చర్చి
ప్రారంభ చర్చ్ అనేది అత్యంత ఉదాసీనంగా నిర్వహించబడడంతో పాటు ఎవాంజలిజం ఆధారంగా ఉండేది, కొన్ని సమయాల్లో క్రైస్తవ విశ్వాసాల యొక్క విభిన్న అర్థ వివరణల ఫలితంగా కూడా ఉండేది.[17] అయితే, వారి బోధనల్లో గొప్ప స్థిరత్వాన్ని స్థాపించడంలో భాగంగా, 2వ శతాబ్దం ప్రారంభం నాటికి, క్రైస్తవ సమాజాలు ఒక నిర్మాణాత్మక క్రమానుగత శ్రేణిని సొంతం చేసుకున్నాయి, నగరంలోని మతాధికారులపై అధికారాన్ని కలిగి ఉండే ఒక కేంద్ర 'బిషప్'ను ఎన్నుకునే ప్రక్రియతో ఇది సాధ్యమైంది.[18] బిషప్ యొక్క ప్రాదేశిక పరిథికి సంబంధించిన వ్యవస్థీకరణ అనేది రోమన్ సామ్రాజ్యం యొక్క భూభాగాలు మరియు నగరాలను ప్రతిఫలించే హద్దులను స్థాపించింది. రాజకీయంగా ముఖ్యమైన నగరాల్లోని బిషప్‌లు సమీపంలోని నగరాల్లో ఉండే బిషప్‌లపై అత్యధిక అధికారాన్ని చెలాయించేవారు.[19] ఆంటియోచ్, అలెగ్జాండ్రియా, మరియు రోమ్‌లలోని చర్చిలు అత్యున్నత స్థానాలను దక్కించుకున్నాయి,[20] అయితే, సీలు పరిగణించే ప్రకారం, "అపోస్టలిక్"లు మాత్రం "తమ ఉన్నత మూలం కారణంగా" పాలన మరియు నియమావళికి సంబంధించిన నిర్థిష్ట హక్కులను ఇతర సీలను మించి నిలబెట్టుకుంటాయి. 3వ శతాబ్దం నాటికి, రోమన్ బిషప్ అప్పటికే ఇతర బిషప్‌లు పరిష్కరించని సమస్యల పరిష్కారం కోసం కోర్ట్ ఆఫ్ అప్పీల్స్‌గా పనిచేస్తున్నారు.[21] 2వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, సిద్ధాంతపరమైన మరియు విధాన సమస్యలను పరిష్కరించడం కోసం బిషప్‌లు తరచూ ప్రాంతీయ సైనోడ్‌లలో సమావేశమయ్యేవారు.[22] చర్చ్ ఫాథర్‌లు రూపంలో సమష్టిగా సుపరిచితమైన వేదాంతవేత్తలు మరియు ఉపాధ్యాయుల ద్వారా తర్వాతి కాలంలో సిద్ధాంతమనేది మెరుగులు దిద్దబడింది.[23] ఈ క్రమంలో క్రైస్తవ సంబంధ కౌన్సిళ్లనేవి క్రైస్తవ ధర్మశాస్త్రానికి సంబంధించిన వివాదాలను పరిష్కరించే విషయంలో నిర్దిష్టమైన మరియు సాధికారక సంస్థలుగా గుర్తింపులోకి వచ్చాయి.