కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
వేల్పనూరు
1830లో వెల్పనూరు ఏ స్థితిలో ఉండేదన్న దానికి చారిత్రిక సాక్ష్యంగా ఏనుగుల వీరాస్వామయ్య రచించిన తొలి తెలుగు యాత్రాచరిత్రయైన కాశీయాత్రాచరిత్ర నిలుస్తోంది. 1830ల్లో ఆయన చేసిన కాశీయాత్రలో ఈ ప్రాంతాన్ని సందర్శించారు. దాని ప్రకారం అప్పట్లోనే గ్రామానికి చేరేందుకు దారి సరళంగా, కఠినతరం కాకుండా ఉండేది. అటవీప్రాంతం ఎక్కువగా ఉండేది కాదు. ఇళ్ళు గొప్పవనీ, బట్టల అంగళ్ళు కూడా ఉండేవని వ్రాశారు. సకల పదార్థాలు దొరుకుతున్నాయని పేర్కొన్నారు. ఐతే మంచినీరు మాత్రం దోషభూయిష్ఠంగా ఉండడమో, ఎద్దడి కావడమో చేసి ఉదకసౌఖ్యము లేదని వ్రాశారు. అప్పట్లో ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించిన కందనూరు నవాబు తమ తరఫున ఉద్యోగస్థులను కూడా ఈ గ్రామంలో నియమించారని తెలిపారు.[3]