భౌతిక శాస్త్రము
భౌతిక శాస్త్రము అత్యంత ప్రాచీనమైన శాస్త్రాలలో ఒకటి. 17వ శాతబ్దం నాటికి భౌతిక శాస్త్రం ఒక ఆధునిక శాస్త్రముగా ఆవిర్భవించింది. ఇందులో అత్యంత ప్రాచీనమైనా ఉపశాస్త్రము ఖగోళశాస్త్రం (Astronomy) అని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ రంగంలో పని చేసేవారిని "భౌతికశాస్త్రవేత్తలు" (Physicists) అంటారు.
శరీరశాస్త్రం
మధ్యయుగాల అనంతర కాలంలో చోటుచేసుకున్న పారిశ్రామిక విప్లవంతో పశ్చిమ దేశాలలో శరీరశాస్త్రం గురించి మరిన్ని పరిశోధనలు జరిగాయి. దాంతో శరీరనిర్మాణం, 
శరీరశాస్త్రంపై ఆధునిక అధ్యయనం వేగవంతమైంది. ఆండ్రియాస్ వెసాలియస్ మానవ శరీరనిర్మాణం పై ప్రభావవంతమైన గ్రంథం "డి హ్యూమాని కార్పోరిస్ ఫాబ్రికా" రచన చేశాడు. వెసాలియస్‌ను ఆధునిక మానవ శరీరనిర్మాణశాస్త్ర మూలపురుషునిగా చెప్పుకుంటారు. శరీరనిర్మాణ శాస్త్రవేత్త విలియం హార్వే 17వ శతాబ్దం లోనే రక్తప్రసరణ ప్రక్రియను కనిపెట్టాడు. శరీరం పనితీరును తెలుసుకునేందుకు జాగ్రత్తగా ప్రయోగాలు చేయటం, నిశిత పరిశీలనలను ప్రయోజనాత్మకంగా మేళవించి సమర్థవంతంగా రక్తప్రసరణ ప్రక్రియను ప్రదర్శనాపూర్వకంగా నిరూపించాడు. ఇది ప్రయోగాత్మక శరీరధర్మశాస్త్రం అభివృద్ధికి మూలం. హెర్మన్ బోయర్ హావేను కొన్నిసార్లు శరీరశాస్త్ర పితామహునిగా అభివర్ణిస్తారు. ఎందుకంటే ఆయన లైడెన్ నగరంలో ఈ శాస్త్రంపై అద్భుతంగా బోధించాడు. అంతేగాక పాఠ్య పుస్తకం "ఇన్‌స్టిట్యూషనిస్ మెడికా" (1708) ను రచించాడు.