సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క ముఖాడిమాను పరిగణిస్తున్నారు.[4][5][6][7][8]
శ్రామిక వర్గం
సామాజిక వర్గాల నిర్వచనాలు మానవవిజ్ఞానశాస్త్రం, ఆర్ధికశాస్త్రం, మనస్తత్వశాస్త్రం మరియు సమాజశాస్త్రం నుండి సమాచారాన్ని గ్రహించి ఎన్నో సమాజశాస్త్ర దృక్పథాలను ప్రతిబింబిస్తాయి. చారిత్రికంగా ప్రధాన దృక్పథాలు మార్క్సిజం మరియు కార్యకారణవాదం.. "శ్రామిక వర్గా" న్ని నిర్వచించే పరామితులు సామాజిక వర్గాన్ని నిర్వచించేందుకు ఉపయోగించే పథకంపై ఆధారపడతాయి. ఉదాహరణకు, ఒక సరళమైన వర్గాల అంతస్తుల నమూనా ఆధారంగా సమాజాన్ని సరళమైన స్థాయీభేదాలు అయిన నిమ్న వర్గం, మధ్య తరగతి మరియు ఉన్నత వర్గంగా విభజించవచ్చు, ఇందులో శ్రామిక వర్గం ప్రత్యేకంగా చెప్పబడదు. శ్రామిక వర్గం పట్ల రాజకీయపరమైన ఆసక్తి కారణంగా, 19 వ శతాబ్దం ప్రారంభం నుండి శ్రామిక వర్గం యొక్క స్వభావం పట్ల చర్చ జరుగుతూనే ఉంది. ఇందులో రెండు విస్తారమైన నిర్వచన పద్ధతులు ఉద్భవించాయి: 20వ శతాబ్దంలో సమాజం యొక్క వర్గాల అంతస్తుల నమూనాను పోలినవి, మరియు 19వ శతాబ్దం యొక్క మార్క్సిస్టులు మరియు అరాజకవాదుల చారిత్రిక భౌతికవాదం ఆర్థిక నమూనాలను పోలినవి. వివిధ భావనలలో సామ్యం కలిగిన ప్రధాన విషయాలలో ఒక దాని ప్రకారం ఒకే శ్రామిక వర్గం ఉందనీ, అందులో అంతర్గతంగా విభజనలు ఉండవచ్చనీ భావించడం జరుగుతుంది. ఏకైక శ్రామిక వర్గం అనే భావన 18వ శతాబ్దంలోని ఎన్నో కార్మిక వర్గాల భావనకు విరుద్ధంగా ఉంటుంది. సామాజికవేత్తలు డెన్నిస్ గిల్బర్ట్, జేమ్స్ హెన్స్లిన్, విలియం థాంప్సన్, జోసెఫ్ హిక్కీ మరియు థామస్ ఎలింగ్ వంటివారు వర్గం నమూనాలను ప్రతిపాదించారు, వీటి ప్రకారం జనాభాలో రమారమి మూడోవంతు శ్రామిక వర్గం ఉంటుంది, మరియు జనాభాలో ఎక్కువ శాతం శ్రామిక లేదా నిమ్న వర్గానికి చెంది ఉంటుంది.