బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది.[1][2] ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది.[3] దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
వృక్షసంపద
క్లెమెంట్స్‌ చేసిన దానికి వ్యతిరేకంగా, అనేకమంది ఆవరణశాస్త్రజ్ఞులు ప్రత్యేకమైన పరికల్పన యొక్క సయుక్తికత్వాన్ని అప్పటినుండి ప్రదర్శించారు, వృక్షసముదాయాలు కేవలం నమూనాల యొక్క సమూహంగా పర్యావరణానికి వేర్వేరుగా ప్రతిస్పందిస్తాయి, మరియు కాలం మరియు ప్రదేశంలో ఒకేసారి ఏర్పడతాయి. రామెన్‌స్కి ఈ అభిప్రాయాన్ని రష్యాలో వెల్లడిచేశారు, మరియు 1926లో, హెన్రీ గ్లేసన్ (గ్లేసన్, 1926) సంయుక్త రాష్ట్రాలలో దీనిని వ్రాతపూర్వకంగా అభివృద్ధి చేశారు. గ్లేసన్ యొక్క అభిప్రాయాలు వర్గీకరణపరంగా చాలా సంవత్సరాలు తిరస్కరించారు, క్లెమెంట్సియన్ అభిప్రాయాల యొక్క ప్రభావం చాలా శక్తివంతంగా ఉంది. అయినప్పటికీ, 1950లు మరియు 60లలో, రాబర్ట్ విట్‌టేకర్ చేత ఆకృతిచేయబడిన అధ్యయనాలు గ్లేసన్ వాదనలకు బలమైన ఆధారంగా మరియు క్లెమెంట్స్ వాటికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాయి. విట్‌టేకర్ అత్యంత ఉపయోగకరమైన అమెరికా ఆవరణశాస్త్రజ్ఞులలో ఒకరుగా ఉన్నారు, ప్రవణత విశ్లేషణ యొక్క అభివృద్ధికారకుడిగా మరియు మద్ధతుదారుడిగా ఉన్నారు, ఇందులో వేర్వేరు జాతుల యొక్క సమృద్ధులు పరిమాణపరంగా ఉన్న పర్యావరణ చలనరాశులకు వ్యతిరేకంగా లెక్కించబడతాయి (లేదా చక్కగా-పరస్పర సంబంధం ఉన్న వారి ప్రత్యామ్నాయాలతో). అధ్యయనాలలో మూడు బాగా వ్యత్యాసమున్న పర్వతప్రాంత పర్యావరణ వ్యవస్థలలో విట్‌టేకర్ ఆ జాతులు ప్రాథమికంగా పర్యావరణానికి స్పందించినట్టు, మరియు ఒకదానితో ఒకటి ఏదైనా పరస్పర సమన్వితంలో ఒకేసారి సంభవించే జాతులతో ఏర్పడవలసిన అవసరం లేదని బలంగా ప్రదర్శించారు. ముఖ్యంగా శిలాజ వృక్షశాస్త్రంలో చేసిన ఇంకొక కృషిలో, కాలసంబంధమైన మరియు ప్రాదేశిక ప్రమాణాల వద్ద ఈ అభిప్రాయానికి సహకారం ఇచ్చారు.