ఎయిడ్స్
శాస్త్రఙుల అంచనా ప్రకారం హెచ్ఐవి వైరసు సోకిన మొదటి వ్యక్తి ఆఫ్రికా ఖండంలోనే ఉండాలి. ఇది 1915, 1941ల మధ్య జరిగి ఉండవచ్చని ఊహిస్తున్నారు. అప్పట్లో అక్కడ గ్రీన్ చింపాంజీలకు ఎస్ఐవి (SIV)సోకుతూ ఉండేది, ఇది హెచ్ఐవిగా రూపాంతరం చెంది మనుషులకు సోకటం ప్రారంభించింది అని చెబుతారు. కానీ అధికారిక లెక్కల ప్రకారం జూన్ 18, 1981న అమెరికాలో మొదటి ఎయిడ్స్ కేసు నమోదయింది. దీనిని మొదట స్వలింగ సంపర్కంలో పాల్గొనే పురుషులకు సోకే వ్యాధి అని అపోహ పడ్డారు. కాని వచ్చిన కేసులలో సగంపైగా స్వలింగ సంపర్కంలో పాల్గొనని వారు కావటం వలన అందరికీ వచ్చే జబ్బుగా నిర్ధారించారు.
పోలియో టీకా
బోస్టన్ చిల్డ్రన్స్ ఆసుపత్రికి చెందిన జాన్ ఎండెర్స్ ప్రయోగశాలలో, మానవ కణాలలో పోలియోవైరస్‌ని విజయవంతంగా ప్రవేశపెట్టడంతో 1948లో ఒక పెద్ద మార్పు సంభవించింది. ఈ పురోగమనం టీకా పరిశోధనకు చక్కని బాట ఏర్పర్చింది మరియు పోలియోను నిరోధించే టీకా అభివృద్ధికి అంతిమంగా అనుమతించింది. ఎండెర్స్ అతడి సహచరులు, థామస్ హెచ్. వెల్లెర్ మరియు ఫ్రెడ్రిక్ సి రాబిన్స్‌ విశేష కృషికి గాను 1954లో ఫిజియాలజీ లేదా రోగచికిత్సా శాస్త్రంలో నోబెల్ బహుమతి వరించింది. తర్వాత మరో మూడు పోలియో వైరస్‌లు స్టీరియోటైప్‌లు (పోలియో వైరస్ టైప్ 1 — PV1, లేదా మహోనీ; PV2, లాన్సింగ్; మరియు PV3, లియోన్) లను గుర్తించడంతో పోలియో టీకా అభివృద్ధికి ఇవి ముఖ్యమైన దోహదకారులుగా నిలిచిపోయాయి; పక్షవాతానికి ముందుగా వైరస్ తప్పకుండా రక్తంలో కనబడుతుందని, గామా-గ్లోబ్యులిన్ రూపంలో యాంటీబాడీస్ అనేవి పారలైటిక్ పోలియోకు వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తాయని వీటి ద్వారా తెలిసిపోయింది.