నిజామాబాదు జిల్లా
నిజామాబాద్ ను 8వ శతాబ్దములో రాష్ట్రకూట వంశానికి చెందిన ఇంద్రవల్లభ పాంత్యవర్ష ఇంద్ర సోముడనే రాజు పరిపాలించాడు. అతని పేరుపైననే ఈ ప్రాంతానికి ఇందూరు అని పేరు వచ్చింది. ఇందూరుకు పూర్వం పేరు ఇంద్రపురి. ఇంద్రపురి అని ఒక రాజు పేరు మీదుగా పేరు వచ్చిందని భావించబడుతున్నది. కానీ ఆ రాజు క్రీ.శ.388 ప్రాంతంలో నర్మదా, తపతిల దక్షిణ ప్రాంతాన్ని పాలించిన త్రికూటక వంశానికి చెందిన ఇంద్రదత్తుడా, విష్ణుకుండిన చక్రవర్తి మొదటి ఇంద్రవర్మనా ఇదమిద్ధంగా తెలియడం లేదు. 20వ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ వరకు కూడా ఈ ఊరు, జిల్లా ఇందూరుగానే పిలవబడింది.[2] 1901వ సంవత్సరములో ఈ ప్రాంతములో నుండి (సికింద్రాబాద్ నుండి మన్మాడ్ వరకు) రైలు మార్గము ఏర్పాటు చేసినప్పుడు ఇక్కడి ప్రాంతానికి అప్పటి రాజు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ పేరు పెట్టి, జిల్లా పేరును నిజామాబాద్ గా మార్చడం జరిగింది.
హజారీబాగ్
1790లో ఈ పట్టణం ఒక సైనిక శిక్షణ శిబిరంగా మారింది, రాంగడ్ దళము పది సంవత్సరముల ముందుగానే ఏర్పడింది. ఆ తరువాత ఇది రాంగడ్ జిల్లాలో ఒక భాగం అయింది. 1834లో ఇది జిల్లా ప్రధాన ప్రాంతంగా మారింది. ఈ శిక్షణ శిబిరం 1884 వరకు వర్ధిల్లింది.ఇది ఒక క్రమమైన పాత నగరానికి మార్గం వేసింది. దానిని రూపొందించిన అధికారి పేరు మీద పట్టణంలో ఈ ప్రాంతముని బొద్దాం బజార్ అని పిలుస్తారు. బ్రిటీషు హయాంలో చాలా మంది ఆంగ్ల అధికారులు హజారీబాగ్ లో స్థిర పడ్డారు. వారు ఎక్కువగా జాలువారుతున్నట్లు ఉండే పైకప్పులతో ఉండే పెద్ద బంగ్లాల వంటి గృహములు కట్టుకున్నారు. వీరిలో చాలా మంది మంచి వేటగాళ్ళు ఉన్నారు మరియు వారి వేటకు సంబంధించిన విశేషాలు పట్టణంలో కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటారు. వీరిలో చాలా మంది స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత వెళ్ళిపోయారు. టుటు ఇమాం పట్టణంలోని నైపుణ్యం కల వేటగాళ్ళ జాబితాను తయారుచేసారు. ఒక శతాబ్దం ముందు వరకు పట్టణం పొలిమేరలలో ఉండే పశువుల కొరకు పులులు మరియు చిరుతలు పొంచువేసి ఉండేవి.