కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
లోమోగ్రఫీ
1991 లో వియన్నాకు చెందిన ఒక విద్యార్థి సమూహానికి రూపొందించిన లోమో ఎల్ సి-ఏ అనే కెమెరా దొరికినది. పరిపూర్ణ స్వయంచాలితమైన (Fully Automatic) ఈ కెమెరాతో ఛాయాచిత్రాలు సాంకేతికంగా సరిగా వచ్చేవి కావు. వ్యూఫైండర్ లో కనబడే దృశ్యం ఛాయాచిత్రంలో వచ్చే దృశ్యం వేర్వేరుగా ఉండేవి. ఫోటోల లో విగ్నెటింగ్ ఏర్పడేది. తీవ్రత పెంచబడిన రంగుల వలన వివిధ రంగుల మధ్య భేదాలు అధికంగా ఏర్పడేవి. ఈ కెమెరా సృష్టించే ఛాయాచిత్రాలలోని విచిత్రమైన రంగులు, ఒక్కోమారు మసకబారినట్టు ఏర్పడే లక్షణాలు ఉండేవి. వియన్నా విద్యార్థులు తమకి దొరికిన ఈ కెమెరాతో తీసిన ఛాయాచిత్రాలని వియన్నాలో ప్రదర్శించటం, వాటికి ప్రశంసల వర్షం కురవటం తో లోమోగ్రఫీ ఒక కళా ఉద్యమంగా ఏర్పడింది.