డేల్ స్టెయిన్
డేల్ విలియమ్ స్టెయిన్ (ఉచ్ఛారణ /ˈsteɪn/) (జననం 1983 జూన్ 27, పుట్టిన ప్రదేశం దక్షిణాఫ్రికాలోని ట్రాన్స్‌వాల్ ప్రావీన్స్‌లో ఉన్న ఫాలాబోర్వా) ఒక దక్షిణాఫ్రికా క్రికెటర్, దక్షిణాఫ్రికా తరపున అతను టెస్ట్ మరియు అంతర్జాతీయ వన్డే క్రికెట్ ఆడుతున్నాడు. ప్రస్తుతం అతను ప్రపంచ టెస్ట్ బౌలర్‌ల ర్యాంకింగ్స్‌లో అగ్రస్థానంలో ఉన్నాడు . స్టెయిన్ దక్షిణాఫ్రికా దేశవాళీ క్రికెట్‌లో నాష్వా టైటాన్స్ తరపున ఆడుతున్నాడు. అతను కుడిచేతివాటం ఫాస్ట్ బౌలర్, సుమారుగా 145–150 కిమీ/గం వేగాల మధ్య బంతులు విసరగలడు (2010 IPLలో అతను 156.2 కిమీ/గం వేగంతో ఒక బంతి విసిరాడు), ఇది అతని అత్యంత వేగవంతమైన బంతిగా గుర్తించబడుతుంది, బెంగళూరు రాయల్ ఛాలెంజర్స్ మరియు కోల్‌కతా నైట్ రైడర్స్ మధ్య జరిగిన మ్యాచ్‌లో స్టెయిన్ ఈ వేగంతో ఒక బంతి వేశాడు. టెస్ట్ క్రికెట్‌లో వేగంగా 100 వికెట్‌లు పడగొట్టిన దక్షిణాఫ్రికా బౌలర్‌గా స్టెయిన్ రికార్డు సృష్టించాడు, 2008 మార్చి 2న అతను ఈ ఘనత దక్కించుకున్నాడు.[1] స్టెయిన్ ప్రస్తుతం టెస్ట్ క్రికెట్ చరిత్రలో మూడో అత్యుత్తమ స్ట్రైక్ రేట్ గల బౌలర్‌గా ఉన్నాడు (కనీసం 2500 బంతులు వేసిన బౌలర్ల జాబితాలో), ఈ జాబితాలో జార్జ్ లోమాన్ మరియు షేన్ బాండ్ మొదటి రెండు స్థానాల్లో ఉన్నారు.[2] అతను 2007/08 సీజన్‌లో 16.28 ప్రపంచ శ్రేణి సగటుతో మొత్తం 78 వికెట్లు పడగొట్టాడు[3] తరువాత దీనికి గుర్తుగా స్టెయిన్‌కు ప్రతిష్ఠాత్మక ఐసీసీ (ICC) 2008 టెస్ట్ క్రికెటర్ ఆఫ్ ది ఇయర్ అవార్డు లభించింది.[4]
సర్దార్ వల్లభభాయి పటేల్
భారతదేశపు ఉక్కు మనిషిగా పేరుగాంచిన సర్దార్ వల్లభ్ భాయి పటేల్ జవేరిభాయ్, లాడ్ బాయి దంపతులకు 1875, అక్టోబరు 31న గుజరాత్‌లోని నాడియార్‌లో జన్మించారు.[1] ఇతను ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య యోధుడిగానే కాకుండా స్వాతంత్ర్యానంతరం సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం కావడానికి గట్టి కృషిచేసి సఫలుడై ప్రముఖుడిగా పేరుపొందారు. హైదరాబాదు, జునాగఢ్ లాంటి సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం చేసిన ఘనత ఇతనికే దక్కుతుంది. ఇంగ్లాండులో బారిష్టరు పట్టా పుచ్చుకొని స్వదేశానికి తిరిగివచ్చి దేశంలో జరుగుతున్న జాతీయోద్యమానికి ఆకర్షితుడై బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా మహాత్మాగాంధీ నేతృత్వంలో కొనసాగుతున్న స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో పాలుపంచుకున్నాడు. బార్దోలిలో జరిగిన సత్యాగ్రహానికి నాయకత్వం వహించి విజయవంతం చేయడమే కాకుండా తాను దేశప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించాడు. బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలోనే కాకుండా దేశప్రజల సంక్షేమం కోసం అనేక సాంఘిక ఉద్యమాలను చేపట్టాడు. 1931లో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు. భారత రాజ్యాంగం రచనలో ప్రముఖ పాత్ర వహించాడు. రాజ్యాంగ రచనలో అతిముఖ్యమైన ప్రాథమిక హక్కుల కమిటీకి చైర్మెన్‌గా వ్యవహరించాడు. స్వాతంత్ర్యానంతరం జవహార్ లాల్ నెహ్రూ నేతృత్వంలోని కేంద్రమంత్రిమండలిలో హోంశాఖ మంత్రి గానూ, ఉప ప్రధానమంత్రి గానూ బాధ్యతలను నిర్వహించాడు. దేశవిభజన అనంతరం అనేక ప్రాంతాలలో జరిగిన అల్లర్లను చాకచక్యంతో అణచివేశాడు. నెహ్రూ మంత్రిమండలిలో ఉన్ననూ అనేక విషయాలలో నెహ్రూతో విభేదించాడు. నెహ్రూ శాంతికాముకతను కాదని అనేక పర్యాయాలు బలప్రయోగం చేపట్టి సఫలుడైనాడు. కేవలం 40 మాసాలు మాత్రమే పదవిలో ఉన్ననూ అనేక దేశ సమస్యలను తనదైన పద్ధతితో పరిష్కరించి 1950 డిసెంబరు 15న మరణించాడు. మరణించిన 4 దశాబ్దాల అనంతరం 1991లో భారత ప్రభుత్వం భారతరత్న బిరుదాన్ని ఇచ్చి గౌరవించింది.