భరతనాట్యం
భరతనాట్యం దక్షిణ భారతదేశంలో నాట్య శాస్త్రం రచించిన భరతమువి పేరుతో పుట్టి, ప్రసిద్ధి గాంచిన ఒక శాస్త్రీయ నృత్య విధానం. దక్షిణ భారతదేశం లోని పురాతవ దేవాలయాలలో శిల్పాలు భరతనాట్య భంగిమలలో అప్సరలు నాట్యం చేస్తున్నట్లుగా తీర్చిదిద్దబడి ఉంటాయి. పూర్వకాలంలో దేవదాసీలు దేవాలయాలలో భరతనాట్యాన్ని ప్రదర్శించేవారు. ముఖ్యంగా తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని "తంజావూరు"లో 'నట్టువన్నులు' మరియు దేవదాసీలు ఈ కళకు పోషకులు. భావం, రాగం, తాళం - ఈ మూడు ప్రాథమిక నృత్య కళాంశాలనూ భరతనాట్యం చక్కగా మేళవిస్తుంది. ఇందులో పలు నృత్య భంగిమలతో పాటు 64 ముఖ, హస్త, పాద కదలికలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా భరతనాట్యంలో నియమాలు అత్యంత కఠినంగా ఉంటాయి. కట్టుబాట్లు మరీ ఎక్కువ
కన్నెగంటి నాసరయ్య
గ్రామములో విద్యాభాసము తదుపరి కర్షక క్షేత్రము నుండి కళాక్షేత్రము వైపు దృష్టి మరల్చాడు.1942లో నేతాజీ నాట్యమండలి స్థాపించాడు. జాతీయ నాయకుల చరిత్ర యక్షగానాలుగా మలచి వేలకొలది బుర్రకథలుగా చెప్పాడు. నాసరయ్య బుర్రకథలు ప్రజలను చైతన్య పరచి స్వాతంత్ర్య సమరోన్ముఖులను చేశాయి. స్వాతంత్ర్యానంతరం 'జనతా ఆర్ట్ థియేటర్' స్థాపించి సామాజిక సమస్యలను ప్రతిబింబించే "ఇదా ప్రపంచం", "పరివర్తన", "భయం", "భలేపెళ్ళి", "ఉలిపికట్టె", "చీకటితెరలు" మున్నగు నాటికలను తెలుగు దేశమంతటా ప్రదర్శించాడు. 'భయం' వందల ప్రదర్శనలకు నోచుకుంది. నాసరయ్య కృషి, ప్రజ్ఞాపాటవాలు 'తెనాలి పట్టణం సాంస్కృతిక కెంద్రం' అనే నానుడిని సార్ధకం చేశాయి. ఆరు పదులు పైబడిన కళాప్రస్థానములో ఎందరో నటీనటులను తీర్చిదిద్ది రంగస్థలానికి పరిచరయం చేశాడు. ఎన్నో సన్మానాలు, సత్కారాలు పొందినా నాసరయ్య నిగర్వి, నిరాడంబరుడు, పరిపూర్ణకళాకారుడు. 2004 సంవత్సరములో 'సేవామూర్తి' పురస్కారము అందుకున్నాడు.