విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
రామన్ స్పెక్ట్రోస్కోపీ
కాంతి స్థితిస్థాపక రహిత పరిక్షేపం గురించి అడాల్ఫ్ స్మెకల్ 1923లోనే ఊహించినప్పటికీ, 1928 నాటికి గాని అది ఆచరణాత్మకంగా పరిశీలించబడలేదు. రామన్ ఎఫెక్ట్‌కు దాని ఆవిష్కర్తలలో ఒకరైన భారతీయ శాస్త్రజ్ఞుడు సర్ సి.వి. రామన్ పేరు పెట్టబడింది. సి.వి. రామన్ (1928, కె. ఎస్ కృష్ణన్‌తో కలిసి) సూర్య కాంతి ఉపయోగించి ఈ ప్రభావాన్ని ఆవిష్కరించేరు. దరిదాపు అదే సమయంలో గ్రిగొరీ లాండ్స్‌బెర్గ్, లియొనిడ్ మండెల్‌స్టామ్‌ లు ఈ ప్రభావాన్ని పరిశీలించిన దాఖలాలు ఉన్నాయి. . సూర్యకాంతిని ఉపయోగించి ఏకవర్ణ కాంతిని సృష్టించడానికి చవక రకం ఫోటోగ్రాఫిక్‌ ఫిల్టర్‌ను, ఏకవర్ణ కాంతిని అడ్డుకోవడానికి క్రాస్డ్ ఫిల్టర్‌ను వాడి ఈ ఆవిష్కరణను సాధించినందుకు రామన్ 1930లో భౌతికశాస్త్రంలో నోబెల్ బహుమతిని గెలుచుకున్నారు. 