రబ్బరుగింజల నూనె
రబ్బరుచెట్టు నిటారుగా పెరిగే బహువార్షికం. పెరుగుదల చాలా వేగంగా వుంటుంది.రబ్బరుచెట్టు ఆకురాల్చుచెట్టు.30-40మీటర్ల ఎత్తువరకు పెరుగును.అయితే తోటలలో15-20 మీటర్ల ఎత్తుపెరుగు చెట్లు పెంచెదరు. కాండం దిగువన కొమ్మలు లేకుండ నిటార్గా పెంచెదరు[3]. రబ్బరుచెట్టు మూలం దక్షిణ అమెరిక ఆమెజాన్‌ ప్రాంతం. అక్కడి నుండి దక్షిణాసియా దేశాలకు మొదటవ్యాప్తి చెందినది. కీ.శ,1876లో ఇండియాకు తీసుకు రాబడింది. హెన్రి విక్‌మెన్, బ్రెజిల్‌ నుండి ఇండియాకు తెచ్చాడు. ఆ తరువాత రబ్బరుసాగు ఆసియా, ఆఫ్రికా, మరియు అమెరికాలకు వ్యాప్తి చెందినది. ఇండియాలో ఆధికవిస్తీర్ణంలో కేరళ రాష్ట్రంలో సాగులోవున్నది. ఇండియాలో సాగులోవున్న రబ్బరుతోటల విస్తీర్ణంలో 85% కేవలం కేరళలోనీ సాగులో ఉంది. కేరళలోదాదాపు 45 వేలహెక్టారులలో సాగులో ఉంది.
ముళ్ళవెదురు
వెదురు
వెదురు అనేక రకాలు. వాటి పరిమాణాన్ని బట్టి, రంగును బట్టి అనేక రాకాలుంటాయి. చిట్టి వెదురు, పెద్ద వెదురు బొంగులు ఇలా అనేక రకాలుంటాయి. 
'వేలు' లావు నుండి సుమారు పది అంగుళాల కైవారం కలిగిన వెదురు కూడా వుంటాయి. సన్న వెదురలను సన్నని కర్రలు గాను కొంచెం లావు పాటి వెదురలను 
'దుడ్డు కర్ర' లకు గాను వాడు తుంటారు. పెద్ద వెదురలను పూరిళ్ల వాసాలకు అడ్డ కర్రలకు వాడు తారు. పల్లెల్లో పందిళ్లు వేయడానికి వీటి అవసరం చాల 
ఎక్కువ. వెదురు నుండి తీసిన సన్నని బద్దలనుండి అనేక రకముల బుట్టలు, తట్టలు, గంపలు, గిడుగులు, మొదలగు వాటిని తయారు చేస్తారు. వీటి నుండి అందమైన అలంకార వస్తువులను కూడా తయారు చేస్తారు. వెదుర బద్దలనుంది తడికెలు తయారు చేస్తారు. ఈ తడికెలను 'దడి'కి వుపయోగిస్తారు. ఈ విధంగా 'వెదురు' వలన అనేక ఉపయోగాలున్నాయి. ముఖ్యంగా పల్లె వాసులకు ఇది ఎంతో ఉపయోగం. ముఖ్యమైన విషయం ఏమంటే అన్ని చెట్లకంటే 'వెదురు' అతి వేగంగా పెరిగే చెట్టు. ఒక రోజులోనె అది పెరిగిన ఎత్తును మానవుడు గ్రహించ గలిగె అంత పరిమాణం పెరుగుతుంది. వెదురు ఒక్కటిగా వుండదు. వందలాది వెదుర్లు కలిసి ఒక పొద
లాగ పెరుగుతాయి. అలాంటి పొదను 'వెదురు గూమి' అంటారు. వెదురుకు ప్రతి గణుపు వద్ద చిన్న కొమ్మలు వుంటాయి. వాటికి ముళ్లు వుంటాయి. 
వీటిని కొట్టి పొలాలకు, పాదులకు కంచెలుగా వాడుతారు. వెదురు బద్దలతో తడికెలు, తట్టలు, బుట్టలు మొదలగు వాటిని అల్లే వారిని "మేదర వాళ్లు" అంటారు.