శివుడు
శివుడు (సంస్కృతం: Śiva) హిందూ మతంలోని ప్రధాన దేవతలలో ఒకరు. శివ అనగా సంస్కృతంలో శుభం, సౌమ్యం అని అర్థాలున్నాయి. ఈయన త్రిమూర్తులలో చివరివాడైన లయకారుడు. శివుడు హిందువులు పూజించే దేవుళ్లలో ప్రథముడు. శివుడు పశుపతిగాను, లింగం రూపములోను సింధు నాగరికత కాలానికే పూజలందుకున్నాడు.నేటికీ దేశమంతటా శివాలయాలే అధిక సంఖ్యలో ఉన్నాయి. వేదాలలో శివుడు రుద్రునిగా పేర్కొనబడినాడు.[1]
రుద్రుడు
రుద్ర వ్యాధులని కలిగించేవాడిగా నమ్మబడతాడు, ప్రజలు వాటినుంచి కోలుకున్నప్పుడు లేదా వాటినుంచి స్వేచ్ఛ పొందినపుడు అది కూడా రుద్రుని శక్తిగా కొలవబడుతుంది. పిల్లలని వ్యాధులతో భాధించవద్దని (RV 7.46.2) మరియు ఊర్లని రోగాలకి దూరంగా ఉంచమని (RV 1.114.1) అడగబడతాడు. అతనివద్ద నివారణోపాయాలు కలవని (RV 1.43.4), వైద్యులకే వైద్యుడని (RV 2.33.4), వేలకొద్దీ ఔషధాలనీ కలిగిఉన్నాడని (RV 7.46.3) చెప్పబడింది. ఇది శివుని ప్రత్యామ్నాయ పేరు వైద్యనాథ ని విశదీకరిస్తుంది (నివారణల దేవుడు).