బంగ్లాదేశ్
1947లో బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం భారతదేశం నుండి వైదొలగిన తరువాత బెంగాల్ మతప్రాతిపదిక మీద విభజించబడింది. పశ్చిమ బెంగాల్ కొత్తగా రూపొందిన భారతదేశంలోకి విలీనం చేయబడింది. తూర్పు బెంగాల్ (ముస్లిం ఆధిక్యత కలిగి ఉంది) పాకిస్థాన్లో విలీనం చేయబడింది. ముందు దీనిని ఢాకా రాజధానిగా తూర్పు బెంగాల్ భూభాగంగా పిలిచేవారు తరువాత తూర్పు పాకిస్థాన్‌గా నామాంతరం చెందింది. [33]
బంగ్లాదేశ్
పాకిస్థాన్ నుండి స్వతంత్రం లభించగానే 1972లో బంగ్లాదేశ్ లౌకికవాద దేశంగా ప్రకటించుకుంది. దక్షిణాసియాలో లౌకికవాదదేశంగా ప్రకటించుకున్న మొదటి దేశంగా బంగ్లాదేశ్ గుర్తించబడింది.[123] రెండవ దేసాం భారతదేశం (1976 లో లౌకిక వాద దేశంగా ప్రకటించుకుంది). [124] జియార్ రహ్మాన్ నాయకత్వంలోమిలటరీ ప్రభుత్వం 1977లో మార్షల్ లా ఆర్డినెంస్ ద్వారా సెక్యులరింజం విధానం తొలగించబడింది.[125]1988 అధ్యక్షుడు హుస్సైన్ మహ్మూద్ ఎర్షద్ (మరొక సైనిక పాలకుడు) పార్లమెంటరీ సవరణ ద్వారా ఇస్లాం మతాన్ని రాజ్యాంగ మతంగా చేసాడు. .[126] 2010లో హైకోర్ట్ జియాస్ మార్పులు చెల్లవని ప్రకటించి 1972 నాటి లౌకవాదదేశంగా కొనసాగాలని ప్రకటించింది.[127] అయినప్పటికీ ఇస్లాం మతం రాజ్యాంగ మతంగా ఉంటుందని ప్రకటించింది.[128] బంగ్లాదేశ్ లౌకిక వాద చట్టం మరియు పర్సనల్ రిలీజియస్ చట్టం రెండు చఋటవిధానాలను అనుసరిస్తుంది.[129]