సాముద్రికము
హస్తసాముద్రికం తన మూలాలను చైనీస్ యిజింగ్ (ఐ చింగ్), భారతదేశంలో (హిందూ) జ్యోతిశ్శాస్త్రం (సంస్కృతంలో జోతిష్య అని సూచిస్తారు) మరియు రోమా (గైప్సే) భవిష్యత్తు చెప్పేవారు నుండి కలిగి ఉంది. హిందూ మహర్షి వాల్మికీ ఒక పుస్తకాన్ని రచించినట్లు భావిస్తారు, దీని పేరు యొక్క ఆంగ్ల అనువాదం "ది టీచింగ్స్ ఆఫ్ వాల్మికీ మహర్షి ఆన్ మేల్ పామిస్టరీ", ఇది 567 చరణాలు కలిగి ఉంది. భారతదేశం నుండి, హస్తసాముద్రికం చైనా, టిబెట్, ఈజిప్ట్, పెర్షియా మరియు ఐరోపాలోని ఇతర దేశాలకు విస్తరించింది. చైనా నుండి, హస్తసాముద్రికం గ్రీస్కు విస్తరించింది, ఇక్కడ దీనిని సిద్ధాంతకర్తలు అభ్యసిస్తారు. అయితే, ఆధునిక హస్తసాముద్రికులు తరచూ మనస్తత్త్వ శాస్త్రం, అవిభాజ్యతత్వ వైద్యం మరియు భవిష్యవాణి యొక్క ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులతో సాంప్రదాయిక భావి కథన మెళుకువలను మిళితం చేస్తారు.
హిప్పోకాంపస్
వెనిస్ కు చెందిన అనాటమిస్ట్ జూలియస్ సీజర్ ఆరంజి (1587) జటరిక తరువాత గల కణత శృంగము సమతలం వెంబడి ఆవరించిన శృంగము యొక్క ప్రాథమిక వర్ణన చేసారు. ఇతను ప్రాథమికంగా (దీనిని , "గుఱ్ఱము" మరియు , "సముద్ర రాక్షసి") లేదా పట్టుపురుగు బదులుగా ఉపయోగించి, దీనిని సముద్ర గుఱ్ఱముతో జత చేశాడు. జర్మన్ అనాటమిస్ట్ డువేర్నోయ్ (1729), మొదటిసారిగా దీని నిర్మాణాన్ని వివరించాడు "సముద్ర గుఱ్ఱము" మరియు "పట్టుపురుగు"ల మధ్య డోలాయమానానికి గురి అయ్యాడు. "రామ్ శృంగము" అనే దానిని డానిష్ అనాటమిస్ట్ జాకబ్ విన్స్లౌ 1732లో ప్రతిపాదించాడు. దశాబ్దం తరువాత అతని అనునాయి అయిన పర్షియన్ శస్త్ర చికిత్సకుడు డి గరెన్గేట్ "కార్ను అమ్మోనిస్" - (ప్రాచీన ఈజిప్ట్ దేవత) అమున్ యొక్క కొమ్ము పదాన్ని ఉపయోగించాడు.