పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
ప్రవాస భారతీయులు
భారతదేశం నుంచి ఆగ్నేయాసియాకు మరో ప్రధాన వలస జరిగింది. హిందూ మరియు తరువాత బౌద్ధమత ప్రచార యాత్రలు మరియు దక్షిణ భారతదేశ రాజుల దండ్రయాత్రలు ద్వారా స్థానిక సమాజంలో భారతీయుల విలీనం జరిగింది. పటిష్ఠమైన నావికా దళం గలవారిగా గుర్తింపు పొందిన చోళులు సుమత్రా మరియు మలాయ్ ద్వీపకల్పాన్ని జయించారు. ఆగ్నేయాసియా ప్రాంతంలో భారతీయ సంస్కృతికి యొక్క ప్రభావం ఇప్పటికీ బలంగా కనిపిస్తుంది, ముఖ్యంగా బాలీలో (ఇండోనేషియా) ఈ ప్రభావాన్ని స్పష్టంగా చూడవచ్చు. ఇటువంటి సందర్భాల్లో, అనేక శతాబ్దాల క్రితం వలస వెళ్లినవారి వారసులను PIOలుగా గుర్తించడం సమంజసం కాదు. ఈ సందర్భంలో ఇటువంటి నామకరణ పద్ధతిని వర్తింపజేయడానికి జాతులు మధ్య కలయిక బాగా ఎక్కువగా ఉంటుంది.