సెమ్మంగుడి శ్రీనివాస అయ్యర్
తంజావూరు జిల్లా తిరుక్కోడిక్కావల్ గ్రామంలో రాధాకృష్ణ అయ్యర్, ధర్మసంవర్ధిని అమ్మాళ్ దంపతుల మూడవ కుమారునిగా శ్రీనివాస అయ్యర్ జన్మించారు. నాలుగేళ్ళ వయసు వరకూ ఆయన మేనమామ వయొలిన్ విద్వాంసుడైన తిరుక్కోడిక్కావల్ కృష్ణ అయ్యర్ వద్ద పెరిగారు, కృష్ణ అయ్యర్ మరణానంతరం తిరువారూర్ జిల్లాలోని సెమ్మంగుడి వద్దకు తిరిగివచ్చారు. ఎనిమిదేళ్ళ వయసు నుంచి ఆయనకు వరుసకు అన్నయ్య అయిన సెమ్మంగుడి నారాయణస్వామి అయ్యర్ వద్ద సంగీతం నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఆ తర్వాత గొట్టువాద్యం విద్వాంసుడు తిరువిడైమరుతూర్ సఖరామారావు వద్ద కఠినమైన శిక్షణ తీసుకున్నారు, ఇదే సెమ్మంగుడి తన సంగీత జీవితంలో మలుపుతిప్పిన ఘటనగా భావిస్తారు. దీని వెంటనే వర్ణాలు, కృతుల్లో శ్రీనివాస అయ్యర్, నారాయణస్వామి అయ్యర్ వద్ద అభ్యాసం ఆరంభించారు. ఆపైన కర్ణాటక సంగీత రంగంలో ప్రఖ్యాతులైన రాజపురం విశ్వనాథ అయ్యర్ వద్ద శిష్యరికం ప్రారంభించారు. 1926లో కుంభకోణంలో ఆయన మొట్టమొదటి సంగీత ప్రదర్శన ప్రారంభించారు.[5] 1927లో మద్రాసులో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సభల్లో కచేరీ చేశారు, ఈ కచేరీతో ఆయన ఆ కాలపు పెద్ద విద్వాంసుల సరసన హఠాత్తుగా చేరినట్టైంది, సెమ్మంగుడి తన జీవితంలో దీన్ని మరో మలుపుగా పేర్కొంటారు. సెమ్మంగుడి అత్యంత సృజనాత్మకత, విపరీతమైన సనాతన భావాల సమ్మిశ్రమంగా అపురూపమైన సంగీతాన్ని తన అవిధేమైన స్వరంలోనే పలికించేవారు.
ఎస్. రాధాకృష్ణ
రాధాకృష్ణ తెనాలి లో పుట్టి పెరిగాడు. ఆయన పూర్వీకులంతా వ్యవసాయదారులే. ఆయన నాన్నగారు న్యాయవాదిగా పనిచేసేవారు. రాధాకృష్ణ బీకామ్‌ చదివే రోజుల్లో ఆయన తండ్రిగారు పార్ట్‌టైం లెక్చరర్‌గా ఆయన కాలేజీలో తరగతులు చెప్పేవారు. ఎందుకో తెలీదు కానీ వీలైనంత వరకూ ఆయన తరగతులకు వెళ్లకుండా ఉండటానికే ప్రయత్నించేవారాయన. ఆయన డిగ్రీలో ఉండగానే వారి అక్క కూడా కాలేజీలో లెక్చరర్‌గా చేరింది. నాన్న న్యాయవాదైనా, అక్క లెక్చరర్‌గా మారినా అవేవీ ఆయనపైన పెద్దగా ప్రభావం చూపించలేదు. అందుకే బీకామ్‌ అవగానే ఉద్యోగం వెతుక్కుంటూ హైదరాబాద్‌ బయల్దేరాడు. హైదరాబాద్‌లో రకరకాల ప్రయత్నాలు చేస్తోన్న క్రమంలో ఇన్సూరెన్స్‌ సంస్థకు దరఖాస్తు చేశా. వాళ్లు పెట్టిన పరీక్షలో అర్హత సాధించడంతో ఇరవై రెండేళ్ల వయసులోనే ఓరియంటల్‌ ఇన్సూరెన్స్‌ సంస్థలో ఉద్యోగిగా నా కెరీర్‌ ప్రారంభమైంది. ఆ కాలంలొ ఆయన ఎక్కువగా సినిమాలు చూసేవారు. ఆయనకు ఫ్రెండ్స్‌ సర్కిల్‌ కూడా చాలా ఎక్కువగా ఉన్నందువల్ల ఏ పనైనా స్నేహితులతో మాట్లాడాక చేయడమే ఆయనకు అలవాటు. ఉద్యోగంలో ఉండగానే ఆహుతి ప్రసాద్‌ లాంటి కొందరు సినీ ప్రియులు ఆయనకు పరిచయమయ్యారు. వాళ్లంతా అప్పుడు ఫిల్మ్‌ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో కోర్సు చేస్తుండేవారు. ఆయనకూ సినిమాల పైన ఆసక్తి ఉండటంతో వాటి గురించి చర్చిస్తూ ఎక్కువ సమయం వాళ్లతోనే గడిపేవారు. ఆ క్రమంలోనే ఆయనకు దర్శకులు విక్టరీ మధుసూదనరావు గారితో పరిచయమైంది. ఆ పరిచయం మంచి స్నేహంగా మారి తరచూ ఆయనకు కలిసే స్థాయికి చేరింది. ఆయన సినిమాల్లోకి ఎలా వచ్చిందీ, ఎత్తుపల్లాల్ని ఎలా ఎదుర్కొందీ... ఇలా పరిశ్రమకు సంబంధించిన చాలా విషయాలు చెప్పేవారు. ఆ రోజుల్లో నిర్మాతలంటే బయట కూడా చాలా విలువుండేది. అందుకే తెలీకుండానే ఆయనక్కూడా ఓ సినిమా నిర్మించాలనిపించింది. మధుసూదనరావుగారి లాంటి దర్శకుడి అండ ఉన్నప్పుడు అదేమీ పెద్ద కష్టమైన పని కాదనుకున్నారు. ఆయన స్నేహితులు హరిప్రసాద్‌, భాస్కర్‌, రమణ, భాస్కర్‌ రెడ్డి లాంటి కొందరి సహాయంతో రిస్కయినా ఫర్వాలేదు అనుకొని సినిమా తీయాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అలా మొదలైందే ‘ఆత్మకథ’. 