కాకర్ స్పానియల్
స్పానియల్ ల గురించి మొదటిసారి 14వ శతాబ్దములో గాస్టన్ III ఆఫ్ ఫోయిక్స్-బేర్న్ తన పుస్తకం లివ్రే డే చాస్</i>లో ప్రస్తావించారు. "కాకింగ్" లేదా "కాకర్ స్పానియల్" అనేది 19వ శతాబ్దములో ఒక రకమైన పొలము లేదా భూమి స్పానియల్ గురించి ప్రస్తావించటానికి మొదట ఉపయోగించబడింది. 1901కి ముందు, కాకర్ స్పానియల్ లకు ఫీల్డ్ స్పానియల్ లు మరియు స్ప్రింజర్ స్పానియల్ లకు బరువులో తేడా ఉండేది. రెండు రకాల కుక్కలు ఇప్పటి ఆధునిక జాతులకు ఆద్యులుగా భావించబడుతున్నాయి, ఇంగ్లీష్ రకములు Ch. ఓబో సంతతి కాగా, అమెరికన్ జాతి ఓబో కుమారుడు, Ch. ఓబో II యొక్క అడుగు జాడలలో నడుస్తుంది. అమెరికాలో, 1946లో ఇంగ్లీష్ రకము దేశవాళీ రకము కన్నా ప్రత్యేకమైనదిగా గుర్తించబడింది; UK లో, అమెరికన్ రకము 1970లో ప్రత్యేక జాతిగా గుర్తించబడింది. దానికితోడు, ఇంగ్లీష్ కాకర్ స్పానియల్ లో రెండవ జాతి ఉంది. ఇది ఒక ప్రదర్శన కొరకు కాకుండా పని సామర్ధ్యము కొరకు పెంచబడే ఒక వర్కింగ్ జాతి.
డోడో
Hamon L'Estrange's description of a dodo that he saw in London in 1638 is the only account that specifically mentions a live specimen in Europe. In 1626 Adriaen van de Venne drew a dodo that he claimed to have seen in Amsterdam, but he did not mention if it was alive, and his depiction is reminiscent of Savery's "Edwards' Dodo". Two live specimens were seen by Peter Mundy in Surat, India, between 1628 and 1634, one of which may have been the individual painted by Ustad Mansur around 1625. In 1628, Emmanuel Altham visited Mauritius and sent a letter to his brother in England:
Whether the dodo survived the journey is unknown, and the letter was destroyed by fire in the 19th century.
The earliest known picture of a dodo specimen in Europe is from a ca. 1610 collection of paintings depicting animals in the royal menagerie of Emperor Rudolph II in Prague. This collection includes paintings of other Mauritian animals as well, including a red rail. The dodo, which may be a juvenile, seems to have been dried or embalmed, and had probably lived in the emperor's zoo for a while together with the other animals. That whole stuffed dodos were present in Europe indicates they had been brought alive and died there; it is unlikely that taxidermists were on board the visiting ships, and spirits were not yet used to preserve biological specimens. Most tropical specimens were preserved as dried heads and feet.