భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమము
ఇలాంటి అనేక పోరాటాల ఫలితంగా అవిభక్త భారతదేశంలోని దేశాలు స్వతంత్ర దేశాలయినాయి.1947 ఆగస్టు 15న భారత దేశం స్వతంత్ర దేశంగా ఆవిర్బవించినప్పటకీ 1950 జనవరి 26 న భారత రాజ్యాంగం అమలులోకి వచ్చింది. అయితే అప్పటివరకూ బ్రిటీష్ వారి పాక్షిక పాలలోనే సాగింది. భారత రాజ్యాంగం భారతదేశాన్ని సర్వసత్తాక సామ్యవాద ప్రజాస్వామ్య గణతంత్ర రాజ్యంగా ఆవిర్బవింపజేసింది. ఉపఖండంలో మరో దేశం పాకిస్తాన్ 1956 లో ఇస్లామిక్ గణతంత్ర రాజ్యంగా ఆవిర్భవించినప్పటికీ ఆ దేశంలో అనేక అంతర్గత అధికార పోరాటాల కారణంగా ప్రజాస్వామ్యం అణిచివేయబడింది, ఈ పరిణామాలు చివరకి 1971 భారత పాకిస్తాన్ యుద్ధంలో తూర్పుపాకిస్తాన్ బంగ్లాదేశ్గా ఆవిర్భవించేందుకు దారితీశాయి
బ్రిటిష్ రాజ్య చరిత్ర
స్వాతంత్ర్యం రాబోతూ ఉన్న సమయంలోనే పంజాబ్, బెంగాల్ ప్రాదేశికాలలో హిందూ, ముస్లీంల మధ్యన ఉధృత స్థాయిలో హింస చెలరేగింది. హింసను చల్లార్చడానికి తగిన సంసిద్ధత బ్రిటీష్ సైన్యానికి లేకపోవడంతో, కొత్తగా పదవిలోకి వచ్చిన వైస్రాయ్, లూయిస్ మౌంట్‍బాటన్ స్వాతంత్ర్యం కోసం పరస్పర అంగీకార యోగ్యమైన ప్రణాళికను ఆరునెలలలోగా అమలుచేయడానికి వీలుగా అధికార బదిలీ తేదీని ముందుకు జరిపాడు. 1947 జూన్‌లో కాంగ్రేస్ పార్టీ తరుపున నెహ్రూ, అబుల్ కలామ్ ఆజాద్, ముస్లీంలీగ్ తరపున జిన్నా, అస్పృశ్య కులాల తరుపున బి.ఆర్. అంబేద్కర్, సిక్కుల తరుపున మాస్టర్ తారాసింగ్లు మత ప్రాతిపదికన దేశాన్ని విడగొట్టడానికి అంగీకరించారు. హిందువులు, సిక్కులు అధికంగా ఉన్న ప్రాంతాలు నూతన భారతదేశానికి చెందేటట్లుగా, ముస్లింలు అధికంగా నివసించే ప్రాంతాలు పాకిస్తాన్కు చెందేటట్లుగా నిర్ణయించారు. పంజాబ్, బెంగాల్‍లలో ముస్లీముల జనాభా అధికంగా ఉన్న ప్రాంతాలను కూడా విడగొట్టాలని కూడా ఈ ప్రణాళికలో చేర్చారు.