రేలంగి వెంకట్రామయ్య
రేలంగి</b>గా పేరుగాంచిన రేలంగి వెంకట్రామయ్య (ఆగష్టు 13, 1910 - నవంబరు 27, 1975)[2] పద్మ శ్రీ అవార్డు పొందిన మొదటి హాస్యనటుడు.[3] తూర్పు గోదావరి జిల్లా, కాకినాడ సమీపంలోని రావులపాడు అనే గ్రామంలో జన్మించాడు. తండ్రి హరికథ, సంగీతం నేర్పించేవాడు. చిన్నతనంలో తండ్రి దగ్గర ఈ విద్యలు నేర్చుకున్నాడు. బాల్యమంతా ఎక్కువ భాగం రావులపాడు, కాకినాడల్లో గడిచింది. చదువుకునే వయసునుంచే నాటకాలు వేయడం ప్రారంభించాడు. రేలంగిని సినీ పరిశ్రమకు పరిచయం చేసింది ప్రముఖ దర్శకుడు సి.పుల్లయ్య. 1935లోనే సినిమాల్లోకి ప్రవేశించినా 1948 దాకా చెప్పుకోదగ్గ గుర్తింపు రాలేదు. ఈ సమయంలో పుల్లయ్య దగ్గర సినీ నిర్మాణానికి సంబంధించి పలు శాఖల్లో పని చేశాడు. 1948లో వచ్చిన వింధ్యరాణి సినిమాతో ఆయన కెరీర్ విజయాల బాట పట్టింది. తర్వాత వచ్చిన కీలుగుర్రం, గుణసుందరి కథ, పాతాళ భైరవి, పెద్ద మనుషులు, మాయాబజార్, మిస్సమ్మ లాంటి విజయవంతమైన చిత్రాల్లో నటించడంతో ఆయన దాదాపు నాలుగు దశాబ్దాల పాటు 300కి పైగా చిత్రాల్లో నటించాడు. నటుడిగా తారా స్థాయినందుకున్న రేలంగి పలు సన్మానాలు, బిరుదులు, పురస్కారాలు అందుకున్నాడు. 1970లో భారత ప్రభుత్వం ఆయనకు పద్మశ్రీ పురస్కారం ప్రధానం చేసింది. తాడేపల్లి గూడెంలో రేలంగి చిత్రమందిర్ పేరుతో ఒక థియేటర్ కూడా నిర్మించాడు. రేలంగి చిట్టచివరి చిత్రం 1975 లో వచ్చిన పూజ.[3] చివరి దశలో తీవ్ర అనారోగ్యంతో బాధ పడ్డ రేలంగి 1975 లో తాడేపల్లి గూడెంలో మరణించాడు.
విజయేందర్ సింగ్
జులై 2009న, విజయేందర్ తో పాటుగా సుశీల్ మరియు మరొక బాక్సర్ మేరీ కామ్ లు భారత క్రీడలలో అత్యన్నత పురస్కారము అయిన రాజీవ్ గాంధీ ఖేల్ రత్న పురస్కారముతో గౌరవించబడ్డారు. ఇలా ముగ్గురు ఆటగాళ్ళు ఈ పురస్కారమునకు ఒకేసారి ఎంపిక కావడము అనేది మొదటిసారి జరిగింది, వీరే ఎంపిక చేసిన బృందము వీరు 2008–09 సంవత్సరములో చూపిన ప్రతిభ ప్రాతిపదికగా అందరినీ గౌరవించాలని నిర్ణయము తీసుకున్నది. కామ్ మరియు విజయేందర్ లు ఈ పురస్కారము తొలిసారిగా పొందిన బాక్సర్లు మరియు దీనికి గాను వారికి 7.5 లక్షల రూపాయల నగదు పత్రము మరియు ఒక ప్రశంసా పత్రము పొందారు.[14] భారత క్రీడలు మరియు గృహ మంత్రిత్వ శాఖల వారిచే సుశీల్ మరియు విజయేందర్ లు ఇరువురు పద్మ శ్రీ పురస్కారమునకు వారి తరఫున నమోదు చేసారు కానీ పద్మ పురస్కారముల బృందము వారిని 2009 పురస్కారములకు తగిన స్థాయిలో లేరు అని నిరాకరించింది. వారికి పద్మ శ్రీ పురస్కారము ఇవ్వకపోవడము అనేది ప్రజలలో క్రోధం రగిలించింది మరియు కేవలము కొన్ని ఆటలను మాత్రమే ఆడనిచ్చారు.[15] విజయేందర్ ఆ తరువాత నెలకు 14,000 రూపాయల జీతముతో హర్యానా రక్షక భట శాఖలో ఉద్యోగములో చేరాడు.[16]