అలెగ్జాండర్ గ్రాహంబెల్
ఆపై ఎడింబరో విశ్వవిద్యాలయంలో ధ్వని, వినికిడి శాస్త్రాలు చదివి అమెరికాలోని బోస్టన్‌ విశ్వవిద్యాలయంలో 'గాత్ర సంబంధిత శరీర శాస్త్రం' (వోకల్‌ ఫిజియాలజీ)లో ప్రొఫెసర్‌గా చేరాడు. భార్య సైతం వినికిడి శక్తిని కోల్పోవడంతో బధిరుల కోసం పరిశోధనలు చేసి, వారు వినగలిగే శబ్ద పరికరాలను రూపొందించాడు. పగలంతా బోధిస్తూ, రాత్రంతా మేలుకుని ప్రయోగాలు చేసేవాడు. ఆ కృషి కారణంగానే తీగల ద్వారా శబ్ద తరంగాలను పంపగలిగే టెలిఫోన్‌ను కనిపెట్టగలిగాడు. దీనిపై 1876లో ఆయనకు లభించిన పేటెంట్‌ అమెరికాలోనే శాస్త్రరంగంలో మొదటిది. ఆపై ఆప్టికల్‌ టెలికమ్యూనికేషన్స్‌, హైడ్రోఫాయిల్స్‌, ఏరోనాటిక్స్‌ రంగాల్లో కూడా అనేక ఆవిష్కరణలు చేశాడు. నేషనల్‌ జియోగ్రాఫిక్‌ సొసైటీ వ్యవస్థాపకుల్లో గ్రాహంబెల్‌ కూడా ఒకరు.
హెడ్ ఫోన్స్
టెలిఫోన్‌ ఇయర్‌పీస్‌, కుడివైపు చిత్రంలో ఉన్న లాంటిది, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాలా ఎక్కువగా కనిపించేది. హెడ్‌ఫోన్స్‌ అనేవి ఇయర్‌పీస్‌ నుంచి వచ్చాయి. యాంపిల్‌ఫైర్స్‌ అభివృద్ధి చెందక ముందు ఆడియో సిగ్నల్స్‌ వినడానికి ఇదొక్కటే మార్గం. తొలుత నాథానియల్‌ బాల్డ్‌విన్‌ అత్యంత విజయవంతమైన సెట్‌ను అభివృద్ధి చేసాడు. ఈయన వీటిని తన వంటగది‌లో చేతితో తయారు చేసి, వాటిని యు.ఎస్‌. నావికాదళానికి అమ్మేవారు.
1919 కాలంలో బ్రేండ్స్‌ తయారు చేసిన సున్నితమైన హెడ్‌ఫోన్స్‌ను ఆరంభంలో రేడియో పనుల కోసం చాలా ఎక్కువగా ఉపయోగించేవారు. ఈ ఆరంభ హెడ్‌ఫోన్స్‌ ఐరన్‌ డ్రైవర్స్‌ను కదిలించడానికి సింగిల్‌ ఎండెడ్‌ లేదా బ్యాలెన్స్‌డ్‌ అర్మెచ్యూర్‌గా వినియోగించేవారు. శబ్దం యొక్క నాణ్యత సరిగా లేకపోవడం వల్ల, డాంపింగ్‌ పరికరాలను ఉపయోగించడం కుదిరేది కాదు, అందువలన అధిక సున్నితత్వం గల పరికరాల అవసరం ఉండేది. ఆధునిక కాలంలోని రకాలతో పోలిస్తే అవి చాలా తక్కువ సౌకర్యవంతంగా ఉండేవి. సాధారణంగా వీటికి ప్యాడింగ్‌ ఉండేది కాదు. చాలా తరచుగా అధికంగా తలకు క్లాంపింగ్‌ చేయాల్సి వచ్చేది. వీటికి కావలసిన కరెంటు కూడా భిన్నంగా ఉంటుంది: టెలిగ్రాఫ్‌ మరియు టెలిఫోన్‌ పనుల్లో వాడే హెడ్‌ఫోన్స్‌కు 75ohms కరెంటు ఉంటే సరిపోయేది. ఆరంభంలో వాడిన వైర్‌లెస్‌ రేడియో చాలా ఎక్కువ సెన్సిటివిటీని కలిగి ఉండేది మరియు ఎక్కువగా మంచివైర్‌తో నిర్మితమై ఉండేవి. వీటికి 1000 నుంచి 2000 ohms శక్తి చాలా సహజంగా అవసరమయ్యేది. ఇది క్రిస్టల్‌ సెట్స్‌కు మరియు ట్రయోడ్‌ రిసీవర్స్‌కు సరిపోయేది.