నిజామాబాదు జిల్లా
నిజామాబాద్ ను 8వ శతాబ్దములో రాష్ట్రకూట వంశానికి చెందిన ఇంద్రవల్లభ పాంత్యవర్ష ఇంద్ర సోముడనే రాజు పరిపాలించాడు. అతని పేరుపైననే ఈ ప్రాంతానికి ఇందూరు అని పేరు వచ్చింది. ఇందూరుకు పూర్వం పేరు ఇంద్రపురి. ఇంద్రపురి అని ఒక రాజు పేరు మీదుగా పేరు వచ్చిందని భావించబడుతున్నది. కానీ ఆ రాజు క్రీ.శ.388 ప్రాంతంలో నర్మదా, తపతిల దక్షిణ ప్రాంతాన్ని పాలించిన త్రికూటక వంశానికి చెందిన ఇంద్రదత్తుడా, విష్ణుకుండిన చక్రవర్తి మొదటి ఇంద్రవర్మనా ఇదమిద్ధంగా తెలియడం లేదు. 20వ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ వరకు కూడా ఈ ఊరు, జిల్లా ఇందూరుగానే పిలవబడింది.[2] 1901వ సంవత్సరములో ఈ ప్రాంతములో నుండి (సికింద్రాబాద్ నుండి మన్మాడ్ వరకు) రైలు మార్గము ఏర్పాటు చేసినప్పుడు ఇక్కడి ప్రాంతానికి అప్పటి రాజు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ పేరు పెట్టి, జిల్లా పేరును నిజామాబాద్ గా మార్చడం జరిగింది.
ఘజియాబాద్
1709-1725 మద్య గజియాబాద్‌ను మొగల్ సామ్రాజ్య సైనికాధికారి ఘజియుద్ధీన్ సిద్దిగి ఫెరోజ్ స్థాపించాడు. ఘజియుద్ధీన్ సిద్దిగి ఫెరోజ్ హైదరాబాదు మొదటి నిజాం కుమారుద్దీన్ పెద్ద కుమారుడు.
గజుద్దీన్ నగరం స్థాపించినప్పుడు నగరాన్ని నాలుగు బలమైన ద్వారాల (దస్నా ద్వారం,సిహాని ద్వారం, ఢిల్లీ ద్వారం షాహీ ద్వారం) మద్య నిర్మించారు. ప్రస్తుతం నిర్మాణంలో ఒక ద్వారం కొంత 
భాగం ప్రహరీ గోడ, 14 అడుగుల ఎత్తైన బ్రహ్మాండమైన స్తంభాలు నిలిచి ఉన్నాయి. కాలక్రమంలో షాహి ద్వారానికి బజార్ గేట్ అని మరొక పేరు పెట్టబడింది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత దీనికి తిరిగి జవహర్ గేట్ అని మరొక పేరు మార్చబడింది. మిగిలిన మూడు ద్వారాల పేర్లు అలానే ఉన్నాయి. గజుద్దీన్ మౌసోలియం మాత్రం ఇప్పటికీ అలాగే ఉంది.