సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
అనస్థీషియా
మోర్టాన్ మొదట తను ఉపయోగించిన మత్తు కారక పదార్ధాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించాడు. దాన్ని లెథియాన్ అని పిలిచాడు. దీనికి ఆయన అమెరికా పేటెంట్‍ను పొందాడు. 1846 చివరకల్లా ఈ విషయం చాలా తొందరగా పాకిపోయింది. ఐరోపాలో గౌరవనీయులైన శస్త్రచికిత్సా నిపుణులైన లిస్టొన్, డీఫెన్‍బాఖ్, పిరొగోవ్, సైమ్ వంటి వైద్యులు ఈథర్‍ను ఉపయోగించి అనేక శస్త్ర చికిత్సలను నిర్వహించారు. అమెరికా జాతీయుడు, వైద్యుడ అయిన బాట్, లండన్ దంత వైద్యుడయిన జేమ్స్ రాబిన్‍సన్‍ను, మిస్ లాన్స్ డేల్ పై దంతసంబంధమైన విధానాన్ని నిర్వహించడానికి ప్రోత్సహించాడు. ఇది ఆపరేటర్ అనస్థటిస్ట్ చేత నిర్వహించబడిన మొదటి కేసు. అదేరోజు, 1846 డిసెంబరు 19 న స్కాటలాండ్‍లోని డమ్ ప్రైస్ రాయల్ వైద్యశాలలోని డాక్టర్ స్కాట్, శస్త్రచికిత్సావిధానాన్ని నిర్వహించడానికి ఈథర్‍ను ఉపయోగించాడు. ఆసంవత్సరంలోనే దక్షణార్థ గోళంలో దీన్ని మొదటిసారిగా టాస్మానియాలోని లాన్సెస్టాన్ లో ఉపయోగించారు. అధికంగా వాంతులవడం, మండే స్వభావం ఉండడం దీనిలోని అననుకూలతలు. వీటి వలన ఇంగ్లండ్‌లో క్లోరోఫాం వచ్చింది.