మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘలాయిలు కీ.శ. 1526 నుండి 1707 వరకు భారత ఉపఖండాన్ని (ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారత్) పరిపాలించిన రాజవంశీయులు. 1526లో తైమూరు వంశానికి చెందిన బాబరు ఒకటవ పానిపట్టు యుద్ధంలో ఇబ్రాహీమ్ లోడీను ఓడించి మొఘల్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. ముఘల్ అంటే మంగోల్ అనే పదానికి పెర్షియా భాషలో సమానమైన పదం. మంగోల్ అంటే మధ్య ఆసియాలోని చెంఘీజ్ ఖాన్ వంశీయులైన సంచార యుద్దవీరులు అని అర్థం. మొఘల్ వంశీయులంతా ఇస్లాం మతాన్ని కచ్చితంగా పాటించారు. బాబరు తరువాత పరిపాలనా బాధ్యతల్ని చేపట్టిన హుమాయూన్ను పఠాన్ వీరుడైన షేర్ షా సూరి జయించి సుర్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. పదహారేళ్ళ తరువాత పోగట్టుకున్న కోటలన్నింటినీ హుమాయూన్ మళ్ళీ జయించాడు. హుమాయూన్ తరువాత అతని కుమారుడైన అక్బర్ మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించి 1556 నుండి 1605 వరకు పాలించాడు. అక్బర్ తరువాత విశాలమైన మొఘల్ సామ్రాజ్యం అతని కుమారుడైన జహాంగీర్కు సంక్రమించింది. జహాంగీర్ తర్వాత ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన షాజహాన్ కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలోనే అతి గొప్ప రాజ్యంగా కీర్తింపబడింది. ఇతను పరిపాలించిన కాలాన్నే చరిత్రకారులు మొఘల్ సామ్రాజ్య స్వర్ణ యుగంగా వర్ణిస్తారు.
పోలో
ఉత్తర భారతదేశ మొదటి ముస్లీం చక్రవర్తి అయిన సుల్తాన్ కుత్-బుతీన్ ఐబక్, 1206 నుంచి 1210 వరకు చక్రవర్తిగా ఉన్నాడు. ఈయిన 1210లో పోలో ఆడుతున్నప్పుడు ప్రమాదవశాత్తు మరణించాడు. అయిన గుర్రం పై పోలో (భారత దేశములో పోలో, చోవ్గన్ అని పిలవబడుతుంది) ఆడుతున్నప్పుడు, గుర్రం పడిపోతుంది. జీని యొక్క ముందరి గుబ్బ ఐబక్ ను పొడిచింది. లాహూర్ (ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్ లో ఉంది) లోని అనార్కళి బజార్ సమీపంలో అయిన పాతిపెట్టబడ్డాడు. ఐబక్ కుమారుడు ఆరం 1211 CE [2] లో మరణించాడు. అలాగే టర్కీ వంశీకుడైన పూర్వ-బానిషుడు అయిన షంసుదీన్ ఇల్టుర్మిష్, ఐబక్ కూతురుని వివాహం చేసుకొని ఉండడంతో అతను ఢిల్లీ సుల్తాన్ అయ్యాడు.