తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. [11] చివరి దశలో ఉన్న ముంతాజ్ మహల్ షాజహాన్‌ను ప్రపంచంలో ఎవరూ ఇంతవరకు చూడని అత్యంత సుందరమైన సమాధిని తనకోసం నిర్మించమని కోరింది. షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు.[12] షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది.[13][14] ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:[15]
బాబ్రీ మసీదు
భారత దేశపు మొట్టమొదటి మొఘల్ చక్రవర్తి బాబర్ ఆదేశానుసారం ఈ మసీదు 1527లో నిర్మించబడింది.[5][6] మీర్ బాకి, పూజారుల నుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు. 1940లకు ముందు ఈ మసీదును మస్జీద్-ఇ-జన్మస్థాన్ (Hindi: मस्जिद ए जन्मस्थान, Urdu: مسجدِ جنمستھان‎, అని పిలిచేవారు, అనువాదం: "జన్మస్థలంకి చెందిన మసీదు"), ఈ స్థలాన్ని హిందూ దేవుడైన శ్రీరాముడి జన్మస్థలంగా ఇది సూచిస్తోంది.[7] మీర్ బాకి, పూజారులనుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు.