ఆవర్తన పట్టిక
పూర్వగాములు ఉన్నప్పటికీ మెండలీఫ్ 1869 లో మొదటి సారి ఆవర్తన పట్టికను ప్రచురణ చేసిన వ్యక్తిగా గుర్తింబడ్డాడు. ఆయన అప్పటికి తెలిసిన మూలకాలను వాటి ధర్మాల ఆధారంగా (పరమాణు భారం) వర్గీకరణను అభివృద్ధిపరచాడు. మెండలీఫ్ కూడా కొన్ని కనుగొనబడని మూలకాలను ఊహించి వాటికి కూడా కొన్ని ఖాళీలను పట్టికలో ఉంచి వాటికి స్థానం కల్పించాడు. ఆయన ఊహించిన మూలాకాలలో చాలా మూలకాలను తదుపరి కాలంలో కనుగొని వాటికి సూచించిన ఖాళీలలో అమర్చారు. తర్వాతి కాలంలో మరికొన్ని మూలకాలను కనుగొన్న తదుపరి మెండలీఫ్ ఆవర్తన పట్టికను విస్తృతపరచారు. తర్వాత తయారుచేయబడిన ఆవర్తన పట్టికలో మూలకాల రసాయన ధర్మాల ఆధారంగా సిద్దాంతీకరించారు.
మైకేల్ ఫారడే
1862లో తన వయోప్రోయములో, ఫెరడే స్పెక్ట్రోస్కోప్ ను ఉపయోగించి ఐస్కాంత ప్రభావం వలన క్రాంతి రేఖలలో మరియు క్రాంతి కిరణాల యొక్క వివిధ మార్పులను పరిశీలించారు. అయితే, అప్పట్లో అందుబాటులో ఉన్న పరికరాలు క్రాంతి రేఖ మార్పులను నిర్దారించడానికి సరిపోలేదు. తరువాత పీటర్ జీమన్ ఒక మెరుగైన పరికరాలను ఉపయోగించి దీనిని అధ్యయనం చేసి, 1897లో ఫలితాలను ప్రచురించారు. దానికి అతనికి 1902లో నోబల్ పురస్కారం లభించింది. 1897 ప్రచురణ లోను,[36] నోబల్ ప్రసంగములోను[37] జీమన్ ఫెరడే పనుల గురించి ప్రస్తావించారు.