స్టీము లోకోమోటివ్ చరిత్ర
మొదటి స్టీము లోకోమోటివ్ ఇంజనును రిచర్డ్ ట్రేవీతిక్ (Richard Trevithick) [1]తయారు చేసాడు.1801 లో మొదట రోడ్డు మీద నడిచే స్టీము లోకోమోటివ్ ఇంజనుఆవిష్కరించాడు.మూడు సంవత్సరాల తరువాత 1804 సంవత్సరం ఫిబ్రవరి 21 న లోకోమోటివ్ స్టీము ఇంజనును రూపొందించాడు.మొట్ట మొదటి వాణిజ్య లోకోమోటివ్ 1812-13 లో జాన్ బ్లేన్కిన్సొప్ (John Blenkinsop) [2]చే కనుగొనబడింది.దీనిని రాబర్ట్ స్టెపెన్సన్ అండ్ కంపెని తరుపున రాబర్ట్ స్టెపెన్సన్ మరియు అతని కుమారుడు రాబర్ట్ తయారు చేసారు.
ఎలక్ట్రానిక్ ఇంజనీరింగ్
తరచుగా 1907లో లీ డి ఫారెస్ట్ వాక్యూమ్ ట్యూబ్ (శూన్య నాళిక) ను కనిపెట్టడంతో ఎలక్ట్రానిక్స్‌ ప్రారంభమైనట్లు చెప్పబడుతుంది. తరువాత 10 ఏళ్ల కాలంలోనే, ఆయన కనిపెట్టిన పరికరాన్ని రేడియో ట్రాన్స్‌మిటర్‌లు మరియు రిసీవర్‌లలో ఉపయోగించారు, అంతేకాకుండా సుదూర టెలిఫోన్ కాల్‌లకు కూడా దీనిని ఉపయోగించడం జరిగింది. 1912లో, ఎడ్విన్ హెచ్. ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్ రీజెనరేటివ్ ఫీడ్‌బ్యాక్ యాంప్లిఫైయర్ మరియు ఆసిలేటర్‌లను కనిపెట్టాడు; ఆయన సూపర్‌హెటెరోడైన్ రేడియో రిసీవర్‌ను కూడా సృష్టించారు, ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్‌ను ఆధునిక రేడియో పితామహుడిగా పరిగణిస్తున్నారు. బెల్ ల్యాబ్స్‌లో విలియమ్ షాక్లే 1947లో ట్రాన్సిస్టర్‌ను కనిపెట్టే వరకు, శూన్య నాళికలు 40 ఏళ్లపాటు ప్రవర్ధక పరికరంగా ఉపయోగించారు. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, ట్రాన్సిస్టర్‌ల సాయంతో వహనీయ (చిన్న) రేడియోలు లేదా ట్రాన్సిస్టర్ రేడియోలు అందుబాటులోకి వచ్చాయి, వీటితోపాటు ఈ ట్రాన్సిస్టర్‌లు శక్తివంతమైన మెయిన్‌ఫ్రేమ్ కంప్యూటర్‌ల తయారీకి కూడా వీలు కల్పించాయి. పని చేసేందుకు వాక్యూమ్ ట్యూబ్‌ల కంటే ట్రాన్సిస్టర్‌లకు అతిచిన్న మరియు అతి తక్కువ ఓల్టేజ్‌లు అవసరమవతాయి.