ఆవర్తన పట్టిక
పరమణు సంఖ్య 1 (హైడ్రోజన్ నుండి 118 (అననోక్టియం) వరకు గల అన్ని మూలకాలలో కొన్ని కనుగొనబడినవి మరికొన్ని కృత్రిమంగా తయారుచేయబడినవి. పరమాణు సంఖ్యలు 113,115,117 మరియు 118 గా గల మూలకాలు యిప్పటికీ నిర్ధారింపబడలేదు. ఆవర్తన పట్టికలో మొదటి 98 మూలకాలు ప్రకృతిలో సహజంగా గలవి. మరికొన్ని మూలకాలు [n 1] వాటిలో కొన్ని మూలకాలు ప్రయోగశాలలో కృత్రిమంగా కనుగొనబడినవి. పరమాణు సంఖ్యలు 99 నుండి 118 వరకు గల మూలకాలను కృత్రిమంగా సృష్టించారు.అధిక పరమాణు సంఖ్యలు కలిగిన మూలకాలు ఉత్పత్తి ఆవర్తన పట్టికలో కొనసాగుతున్న చర్చనీయాంశంగానే ఉండటం అటువంటి చేర్పులు స్థానం కల్పించే మార్పు అవసరం అనేది ప్రశ్నార్థకంగా మారింది. అనేక కృత్రిమ రేడియోన్యూక్లైడ్ సహజంగా మూలకాలులు కూడా ప్రయోగశాలల్లో ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి.
ఆవర్తన పట్టిక
In 1789, Antoine Lavoisier published a list of 33 chemical elements, grouping them into gases, metals, nonmetals, and earths;[46] Chemists spent the following century searching for a more precise classification scheme. In 1829, Johann Wolfgang Döbereiner observed that many of the elements could be grouped into triads based on their chemical properties. Lithium, sodium, and potassium, for example, were grouped together in a triad as soft, reactive metals. Döbereiner also observed that, when arranged by atomic weight, the second member of each triad was roughly the average of the first and the third;[47] this became known as the Law of Triads.[48] German chemist Leopold Gmelin worked with this system, and by 1843 he had identified ten triads, three groups of four, and one group of five. Jean-Baptiste Dumas published work in 1857 describing relationships between various groups of metals. Although various chemists were able to identify relationships between small groups of elements, they had yet to build one scheme that encompassed them all.[47]