విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
హైగన్ తరంగ సిద్ధాంతం
డచ్ భౌతిక శాస్త్రవేత్త క్రిస్టియన్ హైగన్స్ ప్రతిపాదించారు. 
విద్యుదయస్కాంత సిద్ధాంతం: 
దీన్ని మాక్స్‌వెల్ ప్రతిపాదించారు. ఈ సిద్ధాంతం ప్రకారం కాంతి విద్యుత్, అయస్కాంత క్షేత్రాల్లో ఆకర్షణకు గురవకుండా తిర్యక్ తరంగ రూపంలో చలిస్తుంది. 
కాంతికి కణస్వభావం, తరంగ స్వభావం రెండూ ఉన్నట్లు ఆధునిక క్వాంటం సిద్ధాంతం వివరిస్తుంది.