నిజామాబాదు జిల్లా
నిజామాబాద్ ను 8వ శతాబ్దములో రాష్ట్రకూట వంశానికి చెందిన ఇంద్రవల్లభ పాంత్యవర్ష ఇంద్ర సోముడనే రాజు పరిపాలించాడు. అతని పేరుపైననే ఈ ప్రాంతానికి ఇందూరు అని పేరు వచ్చింది. ఇందూరుకు పూర్వం పేరు ఇంద్రపురి. ఇంద్రపురి అని ఒక రాజు పేరు మీదుగా పేరు వచ్చిందని భావించబడుతున్నది. కానీ ఆ రాజు క్రీ.శ.388 ప్రాంతంలో నర్మదా, తపతిల దక్షిణ ప్రాంతాన్ని పాలించిన త్రికూటక వంశానికి చెందిన ఇంద్రదత్తుడా, విష్ణుకుండిన చక్రవర్తి మొదటి ఇంద్రవర్మనా ఇదమిద్ధంగా తెలియడం లేదు. 20వ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ వరకు కూడా ఈ ఊరు, జిల్లా ఇందూరుగానే పిలవబడింది.[2] 1901వ సంవత్సరములో ఈ ప్రాంతములో నుండి (సికింద్రాబాద్ నుండి మన్మాడ్ వరకు) రైలు మార్గము ఏర్పాటు చేసినప్పుడు ఇక్కడి ప్రాంతానికి అప్పటి రాజు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ పేరు పెట్టి, జిల్లా పేరును నిజామాబాద్ గా మార్చడం జరిగింది.
హజారీబాగ్
పురాతన కాలంలో ఈ జిల్లా మొత్తం చొరబడటానికి వీలు లేని అడవులతో నిండి ఉండేవి. ఈ అడవులు నిలకడగా ముందుకు సాగుతున్న ఆర్యులకు లొంగకుండా తిరస్కరిస్తున్న ఆర్యులు కాకుండా వేరే జాతి వారికి వివిధ సమయములలో మజిలీలు. టర్కో-ఆఫ్ఘన్ శకం (1526 వరకు), వాస్తవంగా ఈ ప్రదేశం బాహ్య ప్రపంచానికి దూరంగా ఉండేది. ఇదంతా కేవలం అక్బర్ 1556లో ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని చేజిక్కించుకోవటం మూలంగా జార్ఖండ్ మీద ముస్లిం ఆధిపత్యం పెరిగింది, ఆ తరువాత మొఘలులకు కొక్రః అని తెలుసుకున్నారు. అక్బర్ 1585లో షాబాజ్ ఖాన్ అధ్వర్యంలో చోటానాగ్ పూర్ రాజా నుండి కప్పం వసూలు చేయుటకు ఒక దళాన్ని పంపాడు. 1605 లో అక్బర్ మరణం తరువాత, ఈ ప్రదేశం తెగింపుతో తిరిగి దాని స్వాతంత్ర్యం దక్కించుకుంది. ఇది 1616లో బీహార్ గవర్నర్ మరియు మహారాణి నూర్జహాన్ కి సోదరుడు అయిన ఇబ్రహీం ఖాన్ ఫతే జంగ్ చేత దండయాత్రకు నాంది అయింది. ఇబ్రహీం ఖాన్ 46వ చోటానాగ్ పూర్ రాజాని ఓడించి దుర్జన్ సాల్ ని హస్తగతం చేసుకున్నాడు. అతను 12 సంవత్సరాలు కారాగారంలో ఉన్నాడు కాని ఆ తరువాత ఒక అసలు వజ్రానికి మరియు నకిలీ వజ్రానికి మధ్య ఉన్న తేడాను పసిగట్టగల నేర్పు ప్రదర్శించుట వలన అతను విడుదల అయ్యి తిరిగి తన సింహాసనాన్ని పొందగలిగాడు.