భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు.
ఫిలిప్స్
Space research emerged as a field of research based on the advancing rocket technology of the 1940s and 1950s. In 1948-1949 detectors on V-2 rocket flights detected x-rays from the sun. [1] Sounding rockets proved useful for studies of the structure of the upper atmosphere. As higher altitudes were reached, the field of space physics emerged with studies of aurorae, the ionosphere and the magnetosphere. Notable as the start of satellite-based space research is the detection of the Van Allen radiation belt by Explorer 1 in 1958, four months after the launch of the first satellite, Sputnik 1. In the following year space planetology emerged with a series of lunar probes, e.g. the first photographs of the far side of the moon by Luna 3 in 1959.