సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
ఫార్ములా వన్
ఎలక్ట్రానిక్ డ్రైవర్ సహాయాల అభివృద్ధి 1980ల్లో ప్రారంభమైంది. లోటస్ సక్రియ వ్యాక్షేప వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించింది, ఇది మొట్టమొదటిసారిగా 1982లో లోటస్ 91 మరియు లోటస్ ఎస్ప్రిట్ రహదారి కారు వలె ప్రత్యక్షమయ్యాయి. 1987లో, ఈ వ్యవస్థ పూర్తి చేయబడింది మరియు దీనిని ఆ సంవత్సరంలోని మోనాకో గ్రాండ్ ప్రిక్స్‌లో అయర్టన్ సెన్నా నడిపి, విజయం సాధించాడు. ప్రారంభ 1990ల్లో, ఇతర జట్లు సూట్ మరియు సెమీ-ఆటోమెటిక్ గేర్‌బాక్సులు మరియు కర్షణ నియంత్రణలను ఒక సహజ పురోగమనం వలె అనుసరించాయి. ఈ సాంకేతికత రేసుల్లో డ్రైవర్ నైపుణ్యాల కంటే అధికంగా ఫలితాలను ఆర్జిస్తుందని ఫిర్యాదులను అందుకున్న FIA 1994లో ఇటువంటి పలు సహాయాలను నిషేదించింది. దీని కారణంగా గతంలో ఎలక్ట్రానిక్ సహాయాలపై ఆధారపడిన కార్లు డ్రైవ్ చేయడానికి చాలా "అసహనం" మరియు కష్టంగా మారింది (ముఖ్యంగా విలియమ్స్ FW16) మరియు పలువురు పరిశీలకులు డ్రైవర్ సహాయాలపై నిషేధం వారు "పోలీసుకు కష్టసాధ్యం చేయడానికి" విధించినట్లు పేర్కొన్నారు.[22]