ఐజాక్ మెరిట్ సింగర్
1856 లో ఈ యంత్రం తయారీదారులైన గ్రోవెర్ అండ్ బాకెర్, సింగర్ అంరియు వీలర్ అండ్ విల్సన్ లు పేటెంట్ ఉల్లంఘన గూర్చి ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ న్యూయార్క్ లో ఆల్బనీలో కలుసుకొని తమ వాదాలను పరిష్కరించుకున్నారు. ఓర్లాండో B. పోటర్ (గ్రోవర్ మరియు బేకర్ కంపెనీ న్యాయవాది మరియు అధ్యక్షుడు) వారి లాభాలను విచ్చలవిడిగా వ్యాజ్యం కోసం ఖర్చుచేయకుండా వారి యొక్క పేటెంట్లను విలీనం చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ విధానం క్లిష్ట యంత్రాల ఉత్పత్తి కోసం న్యాయ ప్రతేక హక్కులను అనుమతిస్తుంది. వారు కుట్టు యంత్రాల సంయుక్త ప్రతిపాదనకు అంగీకరించారు. కానీ వాటిని ఏవిధంగానైనా ఉపయోగించుటకు వారు ఇప్పటికీ కొన్ని కీలక నిరాటంకమైన పేటెంట్లు జరిపించిన "ఎలియాస్ హ్యూ" యొక్క సహకారాన్ని పెటెంట్ రక్షణ కోసం పొందారు. నిబంధనలు ఏర్పాటు చేశారు; హ్యూ ప్రతి కుట్టుయంత్రం పై రాయల్టీని సంపాదించాడు.
ఐజాక్ అసిమోవ్
అసిమోవ్ యొక్క వృత్తి వివిధ కాలాలుగా విభజించవచ్చు. అతడి ప్రారంభ వృత్తిలో, విజ్ఞాన కల్పన ప్రభావంతో, 1939 లో కథానికలతో మరియు 1950 లో నవలలతో మొదలైంది. ఇది సుమారు 1958 వరకూ కొనసాగింది, చివరికి ది నేకెడ్ సన్ ప్రచురణతో ముగిసింది. అతడు 1952 లో బయోకెమిస్ట్రీ అండ్ హ్యూమన్ మెటాబాలిజం అనే కళాశాల స్థాయి అచ్చు పుస్తకం సహా రచయితగా వాస్తవిక సాహిత్యాన్ని ప్రచురించడం మొదలు పెట్టాడు. 1957 లో USSR ప్రయోగించిన మొట్టమొదటి మనుష్య-నిర్మిత ఉపగ్రహం స్పుత్నిక్ I యొక్క కక్ష్య గురించి వ్రాస్తూ, అతడు వాస్తవిక రచన మొదలుపెట్టాడు, ముఖ్యంగా ప్రసిద్ధ విజ్ఞాన గ్రంథాలు ఎంతగానో పెరిగాయి, ఆ కారణంగా అతడి విజ్ఞాన కల్పనా గ్రంథాల రచన తగ్గింది. తరువాతి పావు శతాబ్దంలో, అతడు నాలుగు విజ్ఞాన కల్పనా నవలలు వ్రాసాడు. 1982 లో మొదలై, అతడి విజ్ఞాన కల్పనా వృత్తిలో రెండవ భాగం ఫౌండేషన్స్ ఎడ్జ్ ప్రచురణతో మొదలైంది. అప్పటి నుండి అతడి మరణం దాకా, అసిమోవ్ తన నవలలకు మరెన్నో తరువాతి క్రమాలు మరియు మునుపటి క్రమాలు ప్రచురించి, వాటన్నిటినీ ఒకే శ్రేణిలో, తానే అనుకోనంతగా కథలల్లి క్రమీకరించాడు. అయినప్పటికీ, అలా కలపడంలో, ముఖ్యంగా అతడి ప్రారంభ కథలలో, ఎన్నో అపసవ్యాలు ఉన్నాయి.[31]