ఓజోన్
ఆమ్లజని (ఆక్సీజన్‌) మరో రూపమే ఓజోన్‌. ఇది విషవాయువు. ప్రతీ ఓజోన్‌ అణువులోను మూడు ఆమ్లజని పరమాణువులున్నాయి. దీని రసాయన సాంకేతికం O3 అతినీల లోహిత వికిరణాల కారణంగా వాతావరణం పై పొరలో ఆక్సీజన్‌ అణువులు (O2) విడిపోతాయి. స్వేచ్ఛగా ఉన్న ఆక్సీజన్‌ పరమాణువు (O), తాడితంతో ఆక్సీజన్‌ అణువులోకి చేరి (O3) ఆక్సీజన్‌ పరమాణువులుగా మారి ఓజోన్‌ అణువవుతుంది.
ఓజోన్ క్షీణత
వాతావరణంలో క్లోరోఫ్లోరోకార్బన్‌లను (CFCలు) 1920వ దశకంలో థామస్ మిడ్‌గ్లే కనుగొన్నాడు. వీటిని 1980వ దశకం ముందుకాలంలో ఎయిర్ కండీషనింగ్ కూలింగ్ కేంద్రాల్లో ఏరోసోల్ పిచికారీ చాలకాలుగా ఉపయోగించడంతోపాటు, సున్నితమైన ఎలక్ట్రానిక్ పరికరాలను శుభ్రపరిచే ప్రక్రియలో వాడేవారు. అంతేకాకుండా ఇవి కొన్ని రసాయన ప్రక్రియల్లో ఉప-ఉత్పత్తులుగా వస్తాయి. ఈ సమ్మేళనాలకు సంబంధించిన ప్రకృతిసిద్ధ వనరులు ఇప్పటివరకు గుర్తించలేదు- పూర్తిగా మానవ ఉత్పాదక కార్యకలాపాల కారణంగానే ఇవి వాతావరణంలోకి చేరుతున్నాయి. పైన ఓజోన్ సైకిల్ పర్యావలోకనం</i>లో చెప్పినట్లుగా, ఓజోన్ క్షీణతకు కారణమయ్యే ఇటువంటి రసాయనాలు స్ట్రాటో ఆవరణకు చేరినప్పుడు, అవి అతినీలలోహిత కాంతిచే విశ్లేషణ చెంది క్లోరిన్ అణువులను విడుదల చేస్తాయి. క్లోరిన్ అణువులు ఉత్ప్రేరకంగా పనిచేస్తాయి, స్ట్రాటో ఆవరణ నుంచి తొలగించబడే ముందు ఒక్కో క్లోరిన్ అణువు వేలాది ఓజోన్ బణువులను విచ్ఛిన్నం చేస్తుంది. దీర్ఘాయుర్దాయం ఉన్న CFC బణువులు పూర్వస్థితికి వచ్చేందుకు కొన్ని దశాబ్దాల సమయం పడుతుంది. ఒక CFC బణువు భూస్థాయి నుంచి పైవాతావరణంలోకి చేరుకునేందుకు సగటున 15 సంవత్సరాల సమయం పడుతుంది, అక్కడి అది సుమారు శతాబ్దంపాటు ఉంటుంది, ఈ సమయంలో అది లక్ష ఓజోన్ బణువులను నాశనం చేస్తుంది.[14]