ఎయిర్ ఫ్రాన్స్
ఎయిర్ ఓరియంట్, ఎయిర్ యూనియన్, కంపనీ జనరలె ఏరోపోస్టలే, కంపనీ ఇంటర్నేషనలే డి నేవిగేషన్ ఏరిఎన్నె (CIDNA), మరియు సోసైటే జేనరేలే డి ట్రాన్స్‌పోర్ట్ ఏరిఎన్నె (SGTA) ల కలయికతో 1933 అక్టోబరు 7న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ స్థాపించబడింది. ఈ వైమానిక సంస్థలలో, SGTA ఫ్రాన్స్‌లోని మొదటి వాణిజ్య వైమానిక సంస్థ, 1919లో లిగ్నేస్ ఎయిరిన్నేస్ ఫార్మన్‌గా స్థాపించబడింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క అధికారిక సభ్యులు అప్పటికీ ఐరోపా నుండి, ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని ఫ్రెంచ్ వలసలు మరియు దూర ప్రాంతాలకు విస్తృతమైన నెట్‌వర్క్‌లను నిర్మించాయి. IIవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కార్యకలాపాలను కాసాబ్లాంకా (మొరాకో) కు మార్చుకుంది.
ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం
1972 డిసెంబరు 24న, డగ్లస్ DC-8-53చే నడపబడుతున్న జపాన్ ఎయిర్‌లైన్స్ ఫ్లైట్ 472 శాంటాక్రూజ్ విమానాశ్రయానికి బదులు జుహు విమానాశ్రయంలో దింపారు. ఈ విమానం రన్వే బయటకు వెళ్ళి మరమ్మత్తు చేయవీలులేకుండా అయ్యింది.[25] 1976 అక్టోబరు 12న: సుద్ ఏవియేషన్ SE 210 కారవెల్లె యెుక్క కుడిభాగాన ఉన్న ఇంజన్లో సహార్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం (ఇప్పటి ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం) నుండి టేక్ ఆఫ్ చేసిన తరువాత మంటలు లేచాయి. సిబ్బంది తిరిగి రావటానికి ప్రయత్నించారు, కానీ ఇంధన ప్రవాహం ఆగలేదు. మంటలు విమాన ప్రధాన భాగం ద్వారా వ్యాపించినప్పుడు మరియు హైడ్రాలిక్ విధానం పనిచేయక, విమాన నియంత్రణలు దిగేముందే విఫలమయ్యాయి. మొత్తం ఆరుగురు సిబ్బంది మరియు 89 ప్రయాణికులు మృతి చెందారు. 1978 జనవరి 1న ఎయిర్ ఇండియా విమానం 855 బోయింగ్ 747-237B సహార్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం (ప్రస్తుత ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం) నుండి టేక్ ఆఫ్ చేసిన తరువాత అరేబియా సముద్రంలో కూలిపోయింది, విమానంలో వారందరూ మరణించారు (213 మంది మనుషులు ఉన్నారు; 190 ప్రయాణికులు, 23 మంది సిబ్బంది). 1979 ఆగస్టు 4న: ఒక హాకర్ సిడ్డేలే HS 748 విమానం రాత్రీపూట స్పష్టంగాలేని వాతావరణంలో సహార్ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయాన్ని సమీపిస్తుండగా (ప్రస్తుత ఛత్రపతి శివాజీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం)విమానాశ్రయం నుండి ఇంచుమించు 6mi (9.7km) ఎత్తైన భూభాగంలోకి నలుగురు సిబ్బంది మరియు దానిలో ఉన్న 41 ప్రయాణికుల ప్రాణాలను తీసుకుంది.