సాముద్రికము
హస్తసాముద్రికం తన మూలాలను చైనీస్ యిజింగ్ (ఐ చింగ్), భారతదేశంలో (హిందూ) జ్యోతిశ్శాస్త్రం (సంస్కృతంలో జోతిష్య అని సూచిస్తారు) మరియు రోమా (గైప్సే) భవిష్యత్తు చెప్పేవారు నుండి కలిగి ఉంది. హిందూ మహర్షి వాల్మికీ ఒక పుస్తకాన్ని రచించినట్లు భావిస్తారు, దీని పేరు యొక్క ఆంగ్ల అనువాదం "ది టీచింగ్స్ ఆఫ్ వాల్మికీ మహర్షి ఆన్ మేల్ పామిస్టరీ", ఇది 567 చరణాలు కలిగి ఉంది. భారతదేశం నుండి, హస్తసాముద్రికం చైనా, టిబెట్, ఈజిప్ట్, పెర్షియా మరియు ఐరోపాలోని ఇతర దేశాలకు విస్తరించింది. చైనా నుండి, హస్తసాముద్రికం గ్రీస్కు విస్తరించింది, ఇక్కడ దీనిని సిద్ధాంతకర్తలు అభ్యసిస్తారు. అయితే, ఆధునిక హస్తసాముద్రికులు తరచూ మనస్తత్త్వ శాస్త్రం, అవిభాజ్యతత్వ వైద్యం మరియు భవిష్యవాణి యొక్క ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులతో సాంప్రదాయిక భావి కథన మెళుకువలను మిళితం చేస్తారు.
శరీరశాస్త్రం
శరీరశాస్త్రం 420 B.C. నాటిది. అంటే, వైద్యశాస్త్ర పితామహునిగా కీర్తిపొందిన హిప్పోక్రటిస్, కాలం నుంచీ ఉన్న శాస్త్రం ఇది. అరిస్టాటిల్ కీలక భావన మరియు శరీరనిర్మాణం - పనితీరుల మధ్య సంబంధానికి గల ప్రాధాన్యతను తెలియజేసేలా ఆయన సాగించిన అధ్యయన ప్రక్రియలు పురాతన గ్రీస్‌లో శరీరశాస్త్రానికి నాంది పలుకగా, క్లాడియస్ గాలెనస్ ( 126-199 A.D.), ఈయన్నే గాలెన్ అని కూడా అంటారు. శరీరధర్మాలను కనుగొనేందుకు ఈయనే మొదటగా ప్రయోగాలు చేశారు. ప్రయోగాత్మక శరీరధర్మశాస్త్రానికి గాలెన్ ఆద్యుడు. భారతీయ ప్రాచీన ఆయుర్వేద గ్రంథాలైన "శుశ్రుతసంహిత" మరియు "చరకసంహిత"లు కూడా మానవ శరీరనిర్మాణం, శరీరశాస్త్రాలను వివరంగా వర్ణించాయి. ఆండ్రియాస్ వెసాలియస్ మరియు విలియం హార్వేలు ఇందులోకి అడుగుపెట్టిన తర్వాత ప్రపంచ వైద్యరంగం గాలెన్ ప్రతిపాదించిన గాల్వనిజం నుంచి మరలింది.