పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
కోళికోడు
జిల్లాకు ఆసియా లోని పలు సామ్రాజ్యాలతో వ్యాపార సంబంధాలు ఉండేవి. అలాగే మిడిల్ ఈస్ట్ వాణిజ్యానికి కోళికోడ్ ప్రముఖ వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉండేది. వాస్కోడిగామా కోళికోడ్‌కు 18 కి.మీ దూరంలో ఉన్న కప్పడ్ వద్ద 1498 మే మాసంలో వ్యాపార బృందం నాయకుడిగా మొదటిసారిగా భారతదేశంలో ప్రవేశించాడు. వాస్కోడిగామా తనకు తాను జమోరిన్‌గా ప్రకటించికున్నాడు. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చ్‌గీస్ కన్నూర్‌కు ఉత్తరంలో ట్రేడింగ్ పోస్ట్ కొచ్చి వద్ద స్థాపించింది. జమోరిన్ పోర్చుగీసులు నగరంలో స్థిపడడం ఎదిరించాడు. 1503లో చెలియంలో రాజా వెట్టాట్ (తిరూర్) అనుమతితో ట్రేడింగ్ పోస్ట్ నిర్మించబడింది. ట్రేడింగ్ పోస్ట్ లను జమోరినెదుర్కూవడానికి ఉపయోగించబడ్డాయి. జమోరిన్ తరువాత నెదర్లాండ్‌తో చేతులు కలిపాడు.17 వ శతాబ్దంలో డచ్ మలబార్ తీర సుగంధ వాణిజ్యాన్ని పోర్చుగీసు నుండి స్వాధీనపరచుకుంది. 1766లో మైసూర్ సామ్రాజ్యానికి చెందిన హైదర్ అలి కోళికోడ్‌ను మరియు మలబార్ సముద్రతీరంలో అధికభాగాన్ని ఆక్రమించుకున్నాడు. తరువాత మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీతో పోరాడాడు. దాని ఫలితంగా 4 ఆంగ్లో - మైసూర్ యుద్ధాలు జరిగాయి.