కర్ణాటక
కర్ణాటక ( కన్నడలో ಕರ್ನಾಟಕ) భారతదేశములోని నాలుగు దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో ఒకటి. 1950 లో పూర్వపు మైసూరు రాజ్యము నుండి యేర్పడటము వలన 1973 వరకు ఈ రాష్ట్రము మైసూరు రాష్ట్రముగా వ్యవహరించబడింది. 1956 లో చుట్టుపక్క రాష్ట్రాలలోని కన్నడ మాట్లాడే ప్రాంతాలు కలుపుకొని విస్తరించబడింది. కర్ణాటక రాజధాని బెంగళూరు రాష్ట్రములో 10 లక్షలకు పైగా జనాభా ఉన్న ఏకైక నగరము. మైసూరు, మంగుళూరు, హుబ్లి-ధార్వాడ్, బళ్ళారి మరియు బెళగావి రాష్ట్రములోని ఇతర ముఖ్య నగరాలు. కన్నడ, కర్ణాటక రాష్ట్ర అధికార భాష. 2001 జనాభా లెక్కల ప్రకారము దేశములో 5 కోట్లకు మించి జనాభా ఉన్న పది రాష్ట్రాలలో ఇది ఒకటి.
కరాచీ
1947లో పాకిస్థాన్ కొత్త దేశంగా ఏర్పాటయ్యే సమయానికి కరాచీ అందమైన సనాతన మరియు ఐరోపా కాలనీల శైలి భవనాలు, అన్ని ప్రాంతాలకు రోడ్లతో జీవకళ ఉట్టిపడే మహానగర ప్రాంతంగా మారింది. ఇప్పటి పాకిస్థాన్‌తో ఎటువంటి భూభాగ సంబంధం లేకుండా, దానికి 1000 కి.మీ దూరంలో ఉన్న ఆధునిక బంగ్లాదేశ్ కూడా భాగంగా ఉన్న ఆనాటి పాకిస్థాన్‌కు కరాచీని రాజధాని నగరంగా ఎంచుకున్నారు. 1947లో, భారతదేశం నుంచి తరలివచ్చిన ముస్లిం వలసదారులు కరాచీని ప్రధాన నివాస ప్రాంతంగా ఎంచుకున్నారు, ఇలా తరలివచ్చిన వలసదారులు నగరం యొక్క జనాభాను గణనీయంగా పెంచారు, అంతేకాకుండా నగర జనాభా సంఖ్యలను మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థను వీరు పూర్తిగా మార్చివేశారు. 1958లో, పాకిస్థాన్ రాజధాని కరాచీ నుంచి రావల్పిండికి మార్చబడింది, తరువాత 1960లో కొత్తగా నిర్మించిన ఇస్లామాబాద్‌కు మార్చారు. ఈ చర్య వలన అభివృద్ధి కొరవడటంతో సుదీర్ఘ కాలంపాటు కొనసాగిన నగర తిరోగమనం ప్రారంభమైంది.[16] 1960వ దశకంలో కరాచీ మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ మరియు కరాచీ ప్రాంతీయ మండలి రెండింటినీ కలిగివుంది, ఇవి పాఠశాలలు, కళాశాలలు, రోడ్లు, మున్సిపల్ గార్డెన్లు మరియు పార్కులు అభివృద్ధి చేసేందుకు ప్రణాళికలు అభివృద్ధి చేశాయి. విద్య, రోడ్లు మరియు నివాస సంఘాల అభివృద్ధి మరియు ప్రణాళికా రచన కోసం కరాచీ ప్రాంతీయ మండలి ప్రత్యేక కార్యవర్గాన్ని కలిగివుంది.[17] 1960వ దశకంలో, కరాచీని ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఒక స్ఫూర్తిదాయక ఆర్థిక నమూనాగా చూసేవారు. అనేక దేశాలు పాకిస్థాన్ యొక్క ఆర్థిక ప్రణాళికా వ్యూహాన్ని అనుకరించాయి, దీనికి ఒక ఉదాహరణ ఏమిటంటే, దక్షిణ కొరియా, కరాచీ నగరం యొక్క "రెండో పంచవర్ష ప్రణాళిక"ను స్వీకరించింది, సియోల్‌లో ప్రపంచ ఆర్థిక కేంద్రానికి కరాచీని చూసి రూపకల్పన చేశారు.[18][19]