సైకిల్
20 సంవత్పరాల తరువాత మాక్మిలన్ అనే కమ్మరి యువకుడు "డ్రే ఈ" నమూనాను మెరుగుపరచటానికి ప్రయత్నించాడు. వెనకచక్రం ఇరుసుకి రెండు కాంక్ లను అమర్చి, వాటిని రెండు పొడుగాటి తులాదండాలకు కలిపాడు. వీటిని కాళ్ళతో తోసినపుడు వాహనం ముందుకు కదులుతుంది. మాక్మిలన్ ఈ వాహనం పై డంఫ్రీన్ నుంచి గ్లాస్కో వరకు 40 మైళ్ళ దూరం ప్రయాణం చేశాడు. ఈ ప్రయాణానికి అతనికి రెండు రోజులు పట్టింది. ఈ దశలో కూడా ఇది వ్యాపారవేత్తల దృష్టికి రాలేదు. పదేళ్ళ తరువాత జర్మనీకి చెందిన ఫిలిప్ హెనిరిక్ ఫిషర్ అనే మెకానిక్ మరికొన్ని మార్పులు చేశాడు. ముందు చక్రానికి రెండు వైపులా పెడల్ లను అమర్చటం వల్ల కాళ్ళను నేలపై నెట్టినప్పటి లాగా కుదుపుల చలనం కాకుండా వాహనం నెమ్మదిగా, అవిచ్ఛిన్నంగా చలిస్తుంది. కానీ చలిస్తున్నంత వరకూ వాహనాలు పడిపోకుండా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాయో మాక్మిలన్ గానీ, ఫిషర్ కానీ చెప్పలేకపోయారు. కారణమేమిటంటే, చక్రాలు తిరుగుతున్నపుడు జైరోస్కోవ్ లాంటి ప్రభావం ఉంటుంది. వాహన వేగం ఎక్కువయ్యే కొద్దీ దాని స్థిరత్వం పెరుగుతుంది.
కారు
1863 లో ఎటీన్ లెనాయిర్ అనే ఫ్రాన్స్ ఇంజనీరు మామూలు బొగ్గు వాయువుతో పనిచేసే ఇంజన్ ని నిర్మించి, దీనితో ఒక చిన్న కారును నడపగలిగాడు. వియన్నాకి చెందిన సిగ్‍ఫ్రీడ్ మార్కన్ అనే మరో ఇంజనీరు 1875 లో తొలిసారిగా ఆస్ట్రియా రాజధాని పట్టణ వీధుల్లో పెట్రోలుతో కారును నడిపాడు. కానీ శబ్దం ఎక్కువగా ఉంటుందనే కారణంతో పోలీసులు దీన్ని నిషేధించారు. 1884 లో ఇంగ్లండ్కి చెందిన ఎడ్వర్డ్ జట్లర్ ఇది వరకటి ఇంజన్ ని మెరుగు పరచి నెట్రోలుతో నడిచే మూడు చక్రాల సైకిల్ ని ప్రదర్శించాడు. కానీ ఇలాంటి కొత్త వాహనాలు బహుశ ప్రచారంలోకి రావటానికి తగిన వాతావరణం అప్పట్లో లేదు. ఇంగ్లండ్ లో ఆ రోజుల్లో "ఎర్ర జండా చట్టం" అంటూ ఒకటుండేది. దీని ప్రకారం గుర్రం లేని ఏ వాహనం గానీ నగర ప్రాంతాల్లో గంటకు రెండు మైళ్ళ వేగం కంటే ఎక్కువగానూ, వూరి బయట నాలుగు మైళ్ల వేగం కంటే ఎక్కువగానూ వెళ్ళటానికి వీలులేదు. అలా వెళ్ళే పక్షంలో వాహనం ముందు ఎర్రజెండా పుచ్చుకుని ఒక మనిషి తప్పని సరిగా వెళ్ళాలి. ఇది బట్లర్ నమూనా వల్ల శాపంగా పరినమించిన ఈ చట్టం మూలంగా పరిశోధనలన్నీ నిలిచి పోయాయి. వాటి కోసం చేసిన ఖర్చంతా బూడిదపాలైంది.