జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
రాజకీయ పార్టీ
సంయుక్త రాష్ట్రాలలో రాజకీయ వర్ణం అంతర్జాతీయ ప్రమాణాల నుండి భేదిస్తాయి. 2000ల నాటినుండి, ఎరుపు సాంప్రదాయపక్ష రిపబ్లికన్ పార్టీతో సంబంధం కలిగి ఉండగా నీలం వామపక్షమైన డెమోక్రటిక్ పార్టీతో సంబంధం కలిగి ఉంది. అయినప్పటికీ, ఇతర దేశాలలో ఉన్న రాజకీయ రంగుల పథకాలలా కాకుండా, పార్టీలు ఆ రంగులను ఎన్నుకోవు; వాటిని 2000ల ఎన్నికల ఫలితాల వార్తా ప్రసారంలో ఉపయోగించబడి ప్రముఖంగా వాడినందుకు పట్టుబడి చట్టపరమైన పోరులోకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. 2000 ఎన్నికలకు ముందు ప్రతి రాష్ట్రపతి ఎన్నికలకు ముందు ఏ పార్టీకి ఏ రంగు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుందని అసాధారణంగా పత్రికా యంత్రాంగం మార్చివేసింది. వర్ణ పథకం ఆ సంవత్సరం అమితమైన దృష్టిని ఆకర్షించింది, అందుచే తరువాత ఎన్నికలో అయోమయానికి గురైనప్పటికీ ఆ క్రమాన్ని ఆపివేశారు.