ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో, క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కాలం నుండి, 1802లో భ్రిటిష్ వాళ్ళు స్వంతం చేసుకున్నప్పటి వరకూ, ఒక స్పెయిన్ దేశపు కాలనీగా ఉంది. దేశం 1962లో స్వాతంత్ర్యం పొంది, 1976లో గణతంత్ర దేశంగా మారింది. చాలామంది ఆంగ్ల భాష మాట్లాడే కారిబ్బియన్ దేశంలా కాక, ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ, ప్రాథమికంగా పారిశ్రామికమైనది[7], ముఖ్య ప్రాధాన్యత పెట్రోలియం మరియు పెట్రోకెమికల్స్ రంగాలది. ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగోకు చాలా బలమైన స్థూల ఆర్థిక వ్యవస్థ ఉన్నది, ఇంకా సంస్థాగతమైన స్థిరతకు సంబంధించిన సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉంది. పది ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాలలో అది సంబంధపూర్వకంగా చాలా బాగా ఉండి, దాని జాతీయోత్పత్తి, 2003-2008 మధ్యలో సగటున 7 శాతం వృధ్ధిచెందింది. ప్రభుత్వం తన ఆర్థిక పునాదిని మళ్ళించాలని ప్రయత్నించింది, దేశం కారిబ్బియన్ ప్రాంతంలో కీలకమైన ఆర్థిక కేంద్రంగా ఎదిగింది.
ఫిలిప్పీన్స్
1945 అక్టోబరు 24న 
ఫిలిప్పైంస్ అఖ్యరాజ్యసమితి సభ్యదేశాలలో ఒకటి అయింది. 1946 జూలై 4న యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఫిలిప్పైన్‌ను స్వతంత్రదేశంగా గుర్తించింది.
1965 లో మకపాగల్ అధ్యక్ష ఎన్నికలలో ఓటమి పొందాడు. ఆయన పదవి కాలంలో అధ్యక్షుడు పలు మౌలిక నిర్మాణాల కార్యక్రమాలు ఆరంభించాడు. అయినా బిలియన్ల కొద్దీ ప్రజాధనం కొల్లగొట్టబడిందని మరియు పెద్ద ఎత్తున లంచం ఇవ్వబడిందని ఆరోపణలు ఎదురైయ్యాయి. పదవీ కాలం ముగిసే ముందుగా మార్కోస్ 1972 సెప్టెంబరు 21 నుండి దేశంలో మార్షల్ లా అమలు చేసాడు. 
ఈ సమయంలో రాజకీయ ఆణిచివేత మరియు మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన చోటుచేసుకున్నాయి. ఒకవైపు ఫిలిప్పైన్ ప్రజలు పేదరికంలో మగ్గుతుండగా ఆయన భార్య ఇమేల్డా విలాసవంతమైన జీవితం గడిపింది. 1983 ఆగస్టు 21 న మార్కోస్ మార్కోస్ ప్రధాన ప్రత్యర్థి కాల్చివేయబడ్డాడు. చివరికి 1986లో మార్కో అధ్యక్ష ఎన్నికలకు పిలుపు ఇచ్చాడు. మార్కోస్ విజేతగా ప్రకటించబడినప్పటికీ ఫలితంలో మోసం చోటు చేసుకుందని ప్రజలలో భావం చోటు చేసుకుంది. ఫలితంగా ప్రజా ఉద్యమం తలెత్తింది. మార్కోస్ ఆయన సహచరులు హవాయి పారిపోయారు. గతించిన అగ్వినోస్ భార్య అధ్యక్షురాలిగా గుర్తించబడింది.