భరతనాట్యం
భరతనాట్యం దక్షిణ భారతదేశంలో నాట్య శాస్త్రం రచించిన భరతమువి పేరుతో పుట్టి, ప్రసిద్ధి గాంచిన ఒక శాస్త్రీయ నృత్య విధానం. దక్షిణ భారతదేశం లోని పురాతవ దేవాలయాలలో శిల్పాలు భరతనాట్య భంగిమలలో అప్సరలు నాట్యం చేస్తున్నట్లుగా తీర్చిదిద్దబడి ఉంటాయి. పూర్వకాలంలో దేవదాసీలు దేవాలయాలలో భరతనాట్యాన్ని ప్రదర్శించేవారు. ముఖ్యంగా తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని "తంజావూరు"లో 'నట్టువన్నులు' మరియు దేవదాసీలు ఈ కళకు పోషకులు. భావం, రాగం, తాళం - ఈ మూడు ప్రాథమిక నృత్య కళాంశాలనూ భరతనాట్యం చక్కగా మేళవిస్తుంది. ఇందులో పలు నృత్య భంగిమలతో పాటు 64 ముఖ, హస్త, పాద కదలికలు ఉన్నాయి. సాధారణంగా భరతనాట్యంలో నియమాలు అత్యంత కఠినంగా ఉంటాయి. కట్టుబాట్లు మరీ ఎక్కువ
దత్తాత్రేయ
శ్రీ సత్గురు భగీరథనాథ మహరాజ్ కూడా ఇండోర్ నుంచే వచ్చాడు. ఈమె నాసిక్ లోని కోలోత్కర్ కుటుంబంలో పుట్టింది. ఆమె చిన్నవయసులోనే దేవుడి పట్ల ఆకర్షితురాలయింది. బలభీమ్ మహరాజ్ తదనంతరం, ఆమె తీవ్రమైన ప్రతిఘటనను చవిచూసింది ఎందుకంటే ప్రజలు మహిళా గురువును స్వీకరించడానికి తయారుగా లేరు. ఈమె ప్రధానంగా మహిళలు, పేదల్లో కెల్లా పేదల అభ్యున్నతికి కృషి చేసింది. ఈమె కీర్తనలలో నిపుణురాలు. ఈమె బ్రహ్మాత్మబోథ్ అనే నాటకం రాసింది. ఇది ఆనందపడ్వార్ చౌడ చౌకద్యాన్చె రాజ్య మరియు పలు సామ్స్ (భజనలు) పై రాసిన పుస్తకం. ఈమె శిష్యులు ఇంగ్లండ్, అమెరికా, ఆఫ్రికాలకు వలస పోయారు.ఈమె పుణెలో పెద్ద ఆలయం నిర్మించింది. ఈ ఆలయం పేరు బలభీమ్ భువన్. భలభీమ్ ఆమెకు ప్రియమైన మరియు దయాళువైన గురువు పేరు.