సైకిల్
20 సంవత్పరాల తరువాత మాక్మిలన్ అనే కమ్మరి యువకుడు "డ్రే ఈ" నమూనాను మెరుగుపరచటానికి ప్రయత్నించాడు. వెనకచక్రం ఇరుసుకి రెండు కాంక్ లను అమర్చి, వాటిని రెండు పొడుగాటి తులాదండాలకు కలిపాడు. వీటిని కాళ్ళతో తోసినపుడు వాహనం ముందుకు కదులుతుంది. మాక్మిలన్ ఈ వాహనం పై డంఫ్రీన్ నుంచి గ్లాస్కో వరకు 40 మైళ్ళ దూరం ప్రయాణం చేశాడు. ఈ ప్రయాణానికి అతనికి రెండు రోజులు పట్టింది. ఈ దశలో కూడా ఇది వ్యాపారవేత్తల దృష్టికి రాలేదు. పదేళ్ళ తరువాత జర్మనీకి చెందిన ఫిలిప్ హెనిరిక్ ఫిషర్ అనే మెకానిక్ మరికొన్ని మార్పులు చేశాడు. ముందు చక్రానికి రెండు వైపులా పెడల్ లను అమర్చటం వల్ల కాళ్ళను నేలపై నెట్టినప్పటి లాగా కుదుపుల చలనం కాకుండా వాహనం నెమ్మదిగా, అవిచ్ఛిన్నంగా చలిస్తుంది. కానీ చలిస్తున్నంత వరకూ వాహనాలు పడిపోకుండా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాయో మాక్మిలన్ గానీ, ఫిషర్ కానీ చెప్పలేకపోయారు. కారణమేమిటంటే, చక్రాలు తిరుగుతున్నపుడు జైరోస్కోవ్ లాంటి ప్రభావం ఉంటుంది. వాహన వేగం ఎక్కువయ్యే కొద్దీ దాని స్థిరత్వం పెరుగుతుంది.
నిర్జల ఘటం
మృత శరీర విశ్లేషకుడు మరియు జీవశరీరధర్మ శాస్త్రవేత్త ల్యూగీ గాల్వానీ ఒక లైడెన్ జార్ (ఒక బాహ్య విద్యుత్ మూలం) నుంచి వచ్చిన మెరుపు తగిలినప్పుడు విభజించిన కప్ప కాళ్లు సంకోచిస్తాయని గుర్తించాడు.[7] 1786లో మెరుపు తుఫానులు సందర్భంగా కూడా కాళ్లు సంకోచించడం ఆయన గుర్తించాడు.[8] దీని తరువాత పలు సంవత్సరాలకు గాల్వానీ ఒక విద్యుత్ బాహ్య మూలాన్ని ఉపయోగించకుండా సంకోచాన్ని ఉత్పత్తి చేయడం కనిపెట్టాడు. 1791లో ఆయన "యానిమల్ ఎలక్ట్రిసిటీ" (జంతు విద్యుత్) పై ఒక నివేదికను ప్రచురించాడు.[9] కప్ప కాలు (FL-ఫ్రాగ్స్ లెగ్) మరియు ఒకదానితో ఒకటి మరియు కప్ప కాలును తాకుతున్న రెండు వేర్వేరు లోహాలు A మరియు Bలతో రూపొందించబడిన A-FL-B-A-FL-B... అనే ఒక విద్యుత్ వలయాన్ని (ఎలక్ట్రిక్ సర్క్యూట్) ఆయన సృష్టించాడు. ఆధునిక పరిభాషలో చెప్పాలంటే, కప్ప కాలు ఎలక్ట్రోలైట్ (విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థం) మరియు సెన్సార్ (సంవేదకి) రెండింటిగా, లోహాలు ఎలక్ట్రోడ్లుగా (విద్యుత్ దండం) పనిచేస్తాయి. కప్ప మరణించినప్పటికీ, దాని కాళ్లు లోహాలను తాకించినప్పుడు సంకోచించడం ఆయన గుర్తించాడు.