మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
అధిక వ్యయంతో మరియు అద్భుతంగా చిత్రీకరించిన ది ఏజ్ ఆఫ్ ఇన్నోసెన్స్ (1993) అనేది స్కోర్సెస్ యొక్క నిష్క్రమించే సమయంలో విడుదలైంది, ఇది 19వ శతాబ్దం చివరిలో న్యూయార్క్‌లోని అధిక నిర్బంధిత సమాజం గురించి ఎడిత్ వార్టన్ యొక్క నవల చిత్రానుకరణగా చెప్పవచ్చు. ఇది యథార్థ విడుదల తర్వాత విమర్శకులచే మంచి ప్రశంసలను అందుకుంది, కాని ఇది బాక్స్ ఆఫీస్ వద్ద పరాజయం పాలైంది. సమర్పకుడు/ఇంటర్వ్యూయర్ ఇయాన్ క్రిస్టియే రచించిన స్కోర్సెస్ ఆన్ స్కోర్సెస్‌</i>లో పేర్కొన్న విధంగా, స్కోర్సెస్ 19వ శతాబ్దంలో విఫలమైన ఒక ప్రేమ కథ గురించి చలన చిత్రం చేయాలని భావిస్తున్నట్లు వచ్చిన వార్తలు చలన చిత్ర సంఘాల్లోని పలువురు దిగ్భ్రాంతికి గురి చేశాయి, ఇంకా స్కోర్సెస్ దాని గురించి మాట్లాడుతూ, అది ఒక వ్యక్తిగత ప్రాజెక్ట్ అని, ఒక స్టూడియో కోసం ఉద్దేశించింది కాదని స్పష్టం చేశాడు.