భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి.[9] ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు.[10] మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు.[11] వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.[11]
భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
కంపెని చేసిన చట్టాలు భారతదేశంలో పన్ను విధానమును రాబడి పన్ను నుండి ఆస్తి పన్నుకి మార్చటం ద్వారా తీసుకు వచ్చిన ముఖ్య మార్పు సామూహిక దారిద్ర్యంకి దారి తీసింది మరియు చాలా మంది రైతులను దిక్కులేని వాళ్ళుగా చేసింది, అంతులేని కరువు కాటకాలికి దారి తీసింది.[25] బ్రిటిష్ రాజుల ఆర్ధిక తంత్రాలు భారతదేశ అతిపెద్ద చేనేత పరిశ్రమను బాగా దివాలా తీయించాయి మరియు భారతదేశ వనరులు స్థూలంగా దిగజారి పోవటానికి కారణం అయ్యాయి.[26][27] బ్రిటిష్ వారి ఆర్ధిక ఆధిపత్యాన్ని తగ్గించటానికి బ్రిటిష్ వస్తువుల వాడకాన్ని బహిష్కరించటం మరియు స్వదేశి వస్తు తయారి, వాడకంలను ప్రోత్సహించటం ద్వారా భారతీయ జాతీయవాదులు విజయవంతంగా స్వదేశి ఉద్యమాన్ని మొదలుపెట్టారు. మేలైన యురోపియన్ వస్తువులకు భారతదేశం ఒక బలమైన వ్యాపార స్థలముగా మారిపోయింది. ఇది యురోపులో వచ్చిన పారిశ్రామిక విప్లవం వలన గడించిన అధిక లాభాల ద్వారా సాధ్యపడింది కాని దాని ఫలాలు వలస భారతదేశానికి అందకుండా పోయాయి. బ్రిటిష్ రాజుల ఆర్ధిక తంత్రాల వలన బాగా చితికిపోయి విదేశి వస్తు తయారీతో పోటిపడలేక పోతున్న స్వదేశి పరిశ్రమలకు తిరిగి జీవం వస్తుంది అని జాతీయవాదులు ఆశించారు. కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన చరిత్రకారుడు యాంగాస్ మద్దిసన్ అంచనా ప్రకారం 1700లో ప్రపంచ రాబడిలో 22.6 శాతం వున్న భారతదేశ వాటా 23.3 శాతంతో ఉన్న యురోప్ వాటాతో పోలిస్తే 1952లో 3.8 శాతానికి అత్యల్పంగా పడిపోయింది.[28] ఇది ఒక రకమయిన సమాజ వాతావరణాన్ని సృష్టించింది, అనగా వలస వచ్చిన వారికి కాగితం పైన అభయమిచ్చు ఆస్తి హక్కులు కల్పన, నిర్భందంలేని వ్యాపారాన్ని ఉత్సాహపరచటం, స్థిర మారక విలువలు కలిగిన ఒకే రకమైన నాణెములు, ఒకే ప్రమాణాలు కలిగిన తూనికలు మరియు కొలతలు, ద్రవ్య వ్యాపారాలు మొదలయినవి. వీటితో పాటుగా బాగా అభివృద్ధి చెందిన రైల్వే మరియు తంతితపాల, రాజకీయ జోక్యం లేని ప్రజాసేవ, సాధారణ ప్రజా చట్టం మరియు పటిష్ఠమైన న్యాయ వ్యవస్థల స్థాపన జరిగింది.[29] భారతదేశానికి బ్రిటిష్ వారు వలస రావటం వలన ప్రపంచ ఆర్ధిక వ్యవస్థలో పారిశ్రామీకరణ, ఉత్పత్తి మరియు వ్యాపారాలలో విశేషమైన పెరుగుదల వంటి ముఖ్యమైన మార్పులు జరిగాయి. ఏది ఏమి అయినప్పటికీ పారిశ్రామిక అభివృద్ధి ఆగిపోవటం వలన, పెరుగుతున్న జనాభాకి సరిపడా ఆహారోత్పత్తులని వ్యవసాయం ద్వారా అందించలేక పోవటం వలన, ప్రపంచంలో అత్యల్ప జీవనప్రమాణాలు ఉన్నవాటిలో భారతదేశం కూడా ఉండటం వలన, అత్యల్ప అక్షరాస్యతా శాతం వలన అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రపంచంలో [30] భారతదేశం అత్యంత పేదదైన ఆర్ధిక వ్యవస్థను వలస రాజ్య పాలన అంతంలో వారసత్వంగా పొందింది.