వీరేంద్ర సెహ్వాగ్
1999 ఏప్రిల్లో పాకిస్తాన్ పై వన్డే క్రికెట్‌ ద్వారా అంతర్జాతీయ క్రికెట్‌లో అడుగుపెట్టిన వీరేంద్ర సెహ్వాగ్ తొలిరోజుల్లో ఆశించినంతగా రాణించలేదు. తొలి వన్డేలో ఒక్క పరుగుకే ఔట్ అయి, బౌలింగ్‌లో కూడా 3 ఓవర్లలో 35 పరుగులు ఇచ్చేశాడు.[3] 2000 డిసెంబర్లో జింబాబ్వేతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో సెహ్వాగ్‌కు మరో అవకాశం లభించింది. కాని 2001 మార్చిలో ఆడిన తన నాలుగవ మ్యాచ్ వరకు తన ప్రతిభను చూపలేక పోయాడు. తన నాలుగవ మ్యాచ్‌లో ఆస్ట్రేలియాపై బెంగుళూరులో 54 బంతుల్లో 58 పరుగులు సాధించాడు. 3 వికెట్లకు పాట్నర్‌షిప్ పరుగులు సాధించి భారత విజయానికి దోహదపడి తొలి సారిగా మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డు పొందినాడు.[4] ఆ తరువాత జిమ్బాబ్వే పర్యటనకు వెళ్ళిననూ అంతగా రాణించలేడు. 2001 ఆగస్టులో శ్రీలంక, న్యూజీలాండ్లతో జరిగిన ముక్కోణపు పోటీలలో సచిన్ టెండుల్కర్ గాయం కారణంగా ఓపెనింగ్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా పంపబడ్డాడు..[5] అదే సీరీస్‌లో న్యూజీలాండ్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో కేవలం 69 బంతులోనే సెంచరీ సాధించి అందరినీ ఆకట్టుకున్నాడు. అదే అతని తొలి సెంచరీ కావడం గమనార్హం.[6] అప్పటికి ఆ సెంచరీ భారత్ తరఫున రెండో వేగవంతమైన సెంచరీగా నమోదైంది. సహజంగానే ఆ మ్యాచ్‌లో అతనికి మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డు లభించింది. ఆ తరువాత భారత జట్టులో రెగ్యులర్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా చెలామణి అయ్యాడు. 2002లో కెన్యాతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో కేవలం 22 బంతుల్లోనే అర్థసెంచరీ సాధించి భారత్ తరఫున రెండో వేగవంతమైన అర్థసెంచరీ సాధించిన బ్యాట్స్‌మెన్‌గా అవతరించాడు. 2002 జనవరిలో సౌరవ్ గంగూలీ గాయపడడంతో ఇంగ్లాండ్తో కాన్పూర్లో జరిగిమ మ్యాచ్‌లో ఓపెనింగ్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా రంగప్రవేశం చేసి 64 బంతుల్లో 82 పరుగులు సాధించాడు. ఆ మ్యాచ్‌లో భారత్ 8 వికెట్ల తేడాతో గెలిచింది.[7] అప్పటి నుంచి సచిన్ టెండుల్కర్‌కు మిడిల్ ఆర్డర్ పంపించి సెహ్వాగ్‌చే ఓపెనింగ్ బ్యాటింగ్ చేయించారు.[8] ఆ తరువాత ఇంగ్లాండ్ మరియు దక్షిణాఫ్రికా సీరీస్ లలో చెలరేగి ఆడి 4 అర్థ సెంచరీలతో 42.6 సగటుతో 426 పరుగులు సాధించాడు. 2002లో శ్రీలంకలో జరిగిన ఐ.సి.సి.చాంపియన్ ట్రోఫీలో 90.33 సగటుతో 271 పరుగులు సాధించాడు. అందులో రెండు పర్యాయాలు మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డులు పొందినాడు. ఆ సీరీస్‌లో గంగూలీతో జతగా సాధించిన 192 పాట్నర్‌షిప్ సెంచరీ, వ్యక్తిగతంగా 104 బంతులలో సాధించిన 126 పరుగులు కూడా ఉన్నాయి. ఆ మ్యాచ్‌లో భారత్ 8 వికెట్లతో నెగ్గింది.[9] ఆ తరువాత దక్షిణాఫ్రికాతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో 54 బంతుల్లో 58 పరుగులు చేయడమే కాకుండా బౌలింగ్‌లో కూడా రాణించి 25 పరుగులకే 3 వికెట్లు పడగొట్టి భారత్‌కు 10 పరుగుల విజయాన్ని అందించి భారత్ ఫైనల్లోకి ప్రవేశించడానికి దోహదపడ్డాడు.[10]
ఆర్నాల్డ్ స్క్వార్జెనెగర్
తన తండ్రి నుండి స్ఫూర్తి పొంది బాలునిగా, స్క్వార్జెనెగర్ ఎన్నో క్రీడలను ఆడేవారు.[5] తన ఫుట్‌బాల్ కోచ్ ఒక ప్రాంతీయ జిమ్ముకు తీసుకుని వెళ్ళినపుడు 1960లో మొదటి బార్బెల్ ను ఆయన ఎత్తారు.[3] తన 14వ ఏట ఫుట్‌బాల్ (సాకర్) కాకుండా దేహదారుడ్యకుడుగా తన వృత్తి జీవితాన్ని ఎంచుకున్నాడు.[10][11] వెయిట్ లిఫ్టింగ్ మొదలు పెట్టినపుడు ఆయన వయసు 13 సంవత్సరాలా అన్న ప్రశ్నకు ఆయన ఈ విధింగా స్పందిచారు: "నేను నిజానికి వెయిట్ శిక్షణ నా 15వ ఏట మొదలుపెట్టాను కాని, చాలా సంవత్సరాల నుండి సాకర్ వంటి క్రీడలలో పాల్గొనేవాడిని అందుకని బక్కపలచగా ఉన్నా కూడా నేను జిమ్ముకు వెళ్ళుటకు మరియు ఒలంపిక్ లిఫ్టింగ్ చేయుటకు సరిపోతానని అనుకున్నాను."[4] అయినప్పటికీ, ఆయన అధికారిక వెబ్సైటు చరిత్రలో: 14వ సంవత్సరములో ఆయన డాన్ ఫార్మర్ తో ఒక ఇంటెన్సివ్ శిక్షణా కార్యక్రమము మొదలు పెట్టారు. 15వ ఏట సైకాలజీ నేర్చుకొన్నారు (శరీరముపై మెదడు యొక్క శక్తిని తెలుసుకొనుటకు) మరియు 17వ ఏట అధికారికంగా తన పోటీ వృత్తి జీవితాన్ని మొదలుపెట్టారు."[12] 2001లో ఒక ప్రసంగంలో ఆయన అన్నారు, "నా సొంత ప్రణాళిక నా 14వ ఏట ఏర్పడింది. నా తండ్రి తన లాగానే ఒక పోలీసు అధికారి కావాలని అనుకొన్నారు. మా అమ్మ నేనొక వాణిజ్య పాఠశాలకు వెళ్లాలని అనుకొంది." [13] స్క్వార్జెనెగర్ గ్రాజ్ లో ఒక జిమ్ముకు వెళ్ళారు. అక్కడ దేహదారుడ్య ప్రముఖులైన రెగ్ పార్క్, స్టీవ్ రీవ్స్ మరియు జాని వీస్మల్లర్ వంటి వారిని పెద్ద తెరపై చూచుటకు ప్రాంతీయ సినీ థియేటర్లకు వెళ్ళేవారు. "రెగ్ పార్క్ మరియు స్టీవ్ రీవ్స్ వంటి వారి నుండి స్ఫూర్తి పొందాను." [4] 2000లో రీవ్స్ చనిపోయినపుడు, స్క్వార్జెనెగర్ స్నేహపూర్వకంగా ఆయనను గుర్తుచేసుకొన్నారు: "ఒక యుక్త వయస్కునిగా నేను స్టీవ్ రీవ్స్ తో కలిసి పెరిగాను. నా చుట్టూ ఉన్నవారు నా కలలను అర్ధంచేసుకోనప్పుడు, ఆయన అద్భుతమైన విన్యాసాలు నాకు ఏది సాధ్యమో తెలిపాయి.... "స్టీవ్ రీవ్స్ అదృష్టవశాత్తు నేను సాధించిన ప్రతి విజయంలోనూ ఒక భాగామాయ్యారు." [14] 1961లో స్క్వార్జెనెగర్ గ్రాజ్ లోని జిమ్ములో తనకు శిక్షణ ఇవ్వవలసినదిగా ఆహ్వానించిన మాజీ మిస్టర్.ఆస్ట్రియా కుర్ట్ మార్నల్ ను కలిసారు.[3] ఆయన ఒక యుక్తవయస్కునిగా అంకితభావంతో వారాంతములలో, తను శిక్షణ ఇచ్చుటకు జిమ్ముకు వెళ్ళేవారు. ఆ సమయంలో సామాన్యముగా అది మూసి ఉంటుంది." దీనివల్ల నేను ఒక వర్కౌట్ ను మిస్ అయ్యేవాడిని.... నాకు తెలుసు ఈ పని చేయకుంటే మరుసటి ఉదయం నన్ను నేను అద్దంలో చూసుకోలేను. [4] బాలునిగా తన మొదటి సినీ అనుభవం గురించి ప్రశ్నించినపుడు ఆయన అన్నారు, "నేను చాలా చిన్న వాడిని, కాని నాకు మా నాన్న నన్ను ఆస్ట్రియన్ థియేటర్లకు తీసుకొని వెళ్ళడము మరియు అక్కడ కొన్ని న్యూస్ రీళ్ళను చూడడము గుర్తుంది. నేను చూసిన మొదటి చలన చిత్రం, నాకు బాగా గుర్తున్నది, జాన్ వేనె చిరం." [4]