వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
కామెరూన్
బాముమ్ తెగ బాముమ్ లిపి (షు మాం) అని పిలువబడే ఒక లిఖిత వ్యవస్థ ఉంది. 1896 లో సుల్తాను ఇబ్రహీం నజీయా ఈ స్క్రిప్టు వారికి ఇచ్చాడు.[6][7] కెమెరూనులో బాముమ్ స్క్రిప్ట్సు అండ్ ఆర్చివ్సు ప్రాజెక్టు ద్వారా బోధించబడుతుంది.[7] 1868 లో హంబర్గు వోమర్మాను కంపెనీ గిడ్డంగిని నిర్మించడంతో జర్మనీ కామెరూనులో కాలూనడం ప్రారంభమైంది. ఔరి నదీతీరంలో నిర్మించబడింది. తరువాత గుస్టావ్ నాచ్టిగల్ ఈ ప్రాంతాన్ని జర్మనీ సామ్రాజ్యంలో కలపడానికి స్థానిక రాజ్యం ఒకదానితో ఒప్పందం చేసుకున్నాడు.[8] 1884 లో జర్మని సామ్రాజ్యం ఈ భూభాగాన్ని కామెరూన్ కాలనీగా పేర్కొని అంతర్గతంగా స్థిరమైన భూభాగంగా మార్చింది. ఈ దేశంలో జర్మన్లు స్థిరపడడాన్ని వ్యతిరేకించే స్థానిక ప్రజలను జర్మన్లు ​​అడ్డగించారు. జర్మనీ ప్రభావంతో వాణిజ్య సంస్థలు స్థానిక పరిపాలనలనని నియంత్రించడానిని విడిచిపెట్టబడ్డాయి. వాణిజ్య సంస్థలు ఈ రాయితీల ద్వారా నిర్బంధ ఆఫ్రికన్ కార్మికులను ఉపయోగించి ప్రయోజనం చేకూర్చుకున్నాయి. అరటి, రబ్బరు, పామాయిలు, కోకో తోటలలో పనిచేయడానికి నిర్బంధ కార్మికులు ఉపయోగించబడ్డారు.[8] కాలనీ మౌలిక సదుపాయాలను మెరుగుపర్చడానికి వారు ప్రాజెక్టులను ప్రారంభించడానికి నిర్బంధ కార్మికుల కఠినమైన వ్యవస్థపై ఆధారపడ్డారు. దీనిని ఇతర కాలనీల అధికారాలు విమర్శించారు. [9]