హెపారిన్
అనేక వ్యాపార హెపారిన్ తయారీ సగటు కణ బరువు 12 kDa నుండి 15 kDa స్థాయి వరకు జరుగుతున్నప్పటికీ, సహజ హెపారిన్ 3 kDa నుండి 30 kDa వరకు కణ బరువు గల పాలిమర్.[5] హెపారిన్ కార్బోహైడ్రేట్స్ కుటుంబానికి చెందిన గ్లయికోసమినోగ్లయికాన్ సభ్యులు (ఇందులో దీనికి దగ్గరి సంబంధం గల కణం హెపరాన్ సల్ఫేట్ కూడా ఉంది), ఇది సల్ఫేట్ పునరావృతమైన డిస్సాకరయిడ్ భాగాలను కలిగిఉంటుంది.[6] హెపారిన్ లో ఉండే ముఖ్య డిస్సాకరయిడ్ భాగాలు క్రింద చూపించబడ్డాయి. అతి సాధారణ డిస్సాకరయిడ్ భాగం 2-o-సల్ఫేటడ్ ఇడ్యురోనిక్ ఆమ్లం మరియు 6-o-సల్ఫేటడ్, N-సల్ఫేటడ్ గ్లూకోసమయిన్, IdoA(2S)-GlcNS(6S) లతో కుర్చబడుతుంది. ఉదాహరణకి 85% హెపారిన్లు గొడ్డు మాంసం ఊపిరితిత్తుల నుండి మరియు 75% పందియొక్క పెద్దపేగు శ్లేష్మం నుంచి వస్తుంది.[7] క్రింద చూపించనివి 3-o-సల్ఫేటడ్ గ్లుసామైన్ (GlcNS(3S,6S) కలిగిఉన్న అరుదైన డిస్సాకరయిడ్ లేదా స్వేచ్ఛా అమైన్ జట్టు (GlcNH3+). భౌతిక పరిస్థితుల మధ్య ఎస్టర్ మరియు అమైడ్ సల్ఫేట్ జట్లు విడిపోయి హెపారిన్ ఉప్పును తయారు చేయడానికి ధనాత్మక ఆవేశ కౌంటిరియన్స్ ను ఆకర్షిస్తాయి. ఈ రూపంలోనే హెపారిన్ సాధారణంగా ప్రతిస్కంధకంగా గుర్తించబడుతుంది.
హెపారిన్
1930లో కొంతమంది పరిశోధకులు హెపారిన్ ను పరిశోధించారు. కరోలిన్స్క ఇన్స్టిట్యుట్లో ఎరిక్ జోర్పెస్ 1935[23]లో హెపారిన్ నిర్మాణం గురించి పరిశోధనను ప్రచురించాడు, దీనితో విట్రం AB అనే స్వీడిష్ కంపెని మొట్టమొదటి హెపారిన్ ఉత్పత్తిని 1936లో అంతరసిర ఉపయోగం కోసం తయారుచేయడం సాధ్యమయ్యింది. 1933 మరియు 1936ల మధ్య అప్పటి యూనివర్సిటి అఫ్ టొరంటోలో ఒక భాగమైన కొన్నాట్ మెడికల్ రిసెర్చ్ లాబోరేటరీస్ ప్రమాదరహిత, విష రహిత హెపారిన్ రోగులకి లవణ ద్రావణంలో కలిపి ఇచ్చేందుకు వీలుగా తయారు చేసే కిటుకు కనుగొన్నారు. హెపారిన్ మొదటి మానవ ప్రయోగం 1935 మేలో మొదలయ్యింది, మరొయు 1937 నాటికి కొన్నాట్ హెపారిన్ రక్షిత, శులభంగా దొరికే మరియు ప్రతిభావంతమైన రక్త ప్రతిస్కంధకంగా స్పష్టమయ్యింది. 1933 ముందర హెపారిన్ లభ్యమయ్యేది కానీ చిన్న పరిమాణాలలో అతి ఖరీదుగా, విషపూరితంగా ఫలితంగా వైద్య ప్రయోజనం లేకుండాపోయింది.[24]