భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
బ్రిటీష్ పాలన లేదా బ్రిటీష్ రాజ్ భారత ఉపఖండంలో స్థూలంగా 1858 నుంచి 1947 వరకూ సాగిన బ్రిటీష్ పరిపాలన. [1][2] ఈ పదాన్ని అర్థస్వతంత్ర కాలావధికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.[2][3] ఇండియాగా సాధారణంగా పిలిచే ఈ బ్రిటీష్ పాలిత ప్రాంతంలో -బ్రిటీషర్లు నేరుగా పరిపాలించే ప్రాంతాలతో పాటుగా, వేర్వేరు రాజులు పరిపాలించే ప్రిన్స్ లీ స్టేట్స్ కూడా కలిసివున్నాయి- మొత్తంగా ఆ ప్రాంతమంతా బ్రిటీష్ సార్వభౌమత్వం లేదా చక్రవర్తిత్వం కింద ఉన్నట్టు. ఈ ప్రాంతాన్ని కొందరు బ్రిటీష్ ఇండియా అని కూడా వ్యవహరించేవారు.[4] విక్టోరియా రాణి కొరకు భారత సామ్రాజ్యాన్ని అధికారికంగా టోరీ ప్రధాని బెంజమిన్ డిస్రేలీ 1876లో ఏర్పరిచారు. జర్మనీ, రష్యా పాలకులకు విక్టోరియా తీసిపోయినట్టు భావించకుండా ఉండేందుకు ఈ ఏర్పాటుచేశారు.[5] భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలనలో ఉండగానే లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు, 1900, 1920, 1928, 1932,1936 సంవత్సరాల్లో వేసవి ఒలింపిక్ క్రీడల్లో పాల్గొన్న దేశం, 1945లో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో ఐక్యరాజ్యసమితిలో వ్యవస్థాపక సభ్యురాలూ.[6]
పెట్టుబడిదారీ విధానం
పద్దెనిమిదో శతాబ్దం నుండి, పెట్టుబడిదారీ విధానం యొక్క వాణిజ్య దశ బ్రిటిష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ మరియు డచ్ ఈస్టిండియా కంపెనీ నుంచి పుట్టుకొచ్చింది. ఈ కంపెనీలు జాతీయ రాజ్యాలు తమకు అందించిన వలసవాద మరియు విస్తరణ శక్తుల ద్వారా వ్యక్తీకరించబడ్డాయి. ఈ కాలంలో వాణిజ్యవాద పూర్వ దశలో వ్యాపారం చేసిన వర్తకులు తమ మదుపులకు లాభాలను ఆశిస్తూ, ఈస్టిండియా కంపెనీలు మరియు ఇతర వలసలలో పెట్టుబడులు పెట్టారు. తన "ఆర్థిక విశ్లేషణ చరిత్ర," పుస్తకంలో, ఆస్ట్రియన్ ఆర్థికవేత్త జోసెఫ్ షుంపెటర్ వాణిజ్యవాద ప్రతిజ్ఞా వాక్యాలను మూడు ప్రధాన అంశాలకు తగ్గించారు: మారక నియంత్రణలు, ఎగుమతి గుత్తాధిపత్యం, వ్యాపార సమతుల్యత.