ఫ్రెంచ్ విప్లవం
ఎస్టేట్స్-జనరల్ వెర్సైల్లెస్‌లో మే 5వ తేదీన 1789వ సంవత్సరంలో సమావేశపరిచాడు మరియు ఆ సమావేశాన్ని నెక్కర్ మూడు గంటల ప్రసంగంతో ప్రారంభించాడు.మూడవ ఎస్టేట్ యొక్క మౌలిక ప్రణాళిక ఏమిటంటే ఎస్టేట్స్-జనరల్ చేసిన ఎటువంటి నిర్నయాలైనా ప్రత్యేక గదుల్లో తీసుకోకూడదు అన్ని నిర్ణయాలు ఆ మూడు ఎస్టేట్స్ కు చెందిన నియోగులు కలిసి నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు (మరోలా చెప్పాలంటే, మూడు ఎస్టేట్స్ లను ఒకే అసెంబ్లీగా ఒకటి చేయడమే దీని ప్రధాన లక్ష్యం). వారి ఎస్టేట్ ప్రతినిధులు అంతర్గతంగా ఆ దస్తావేజులను సరిచూసేకంటే ప్రతినిధుల దస్తావేజులను ఆ ప్రతినిధులందరూ కలిసి సరిచూడాలని గట్టిగా అడిగారు కాని వారి మధ్య రాజకీయ రాయబారం దీన్ని సాధించుటలో విఫలమయ్యింది.[16] సాధారణ ప్రజలు మతాధికారులకు విన్నవించారు ఇందుకు వారు ఎక్కువ సమయం పడుతుందని సమాధానమిచ్చారు. ప్రతి ఎస్టేట్ తమ దస్తావేజులను సరిచూసుకోవాలి మరియు "చక్రవర్తి మధ్యవర్తిగా వ్యవహరించాలి".[18] ఏదేమైనప్పటికీ ఇతర రెండు ఎస్టేట్స్ మధ్య రాజకీయ రాయబారం విఫలమయ్యింది.[19]
ఫ్రాన్సు
ఫ్రెంచ్ విప్లవం వరకు ఫ్రాన్సు రాచరికపు పాలనలో ఉండేది. 1789 జూలై 14న బాసిల్లేను పేల్చివేసిన వెంటనే ఇది అంతరించి పోకుండా 1792 సెప్టెంబరులో మొదటి గణతంత్రం ఏర్పడేవరకు కొనసాగింది. భీకరపాలనలో అనేక వేలమంది ఫ్రెంచ్ పౌరులతో పాటు " లూయిస్ XVI " అతని భార్య " మేరీ అంటోనిటీ " కూడా ఉరితీయబడ్డారు (1793). అనేక స్వల్ప-కాలిక ప్రభుత్వాల తరువాత " నెపోలియన్ బొనపార్టే " 1799లో గణతంత్రాన్ని వశపరచుకొని తనకు తాను " మొదటి కాన్సుల్ " గా ప్రకటించుకొన్నాడు. ఇప్పుడు మొదటి సామ్రాజ్యం (1804–1814)గా పిలువబడుతున్న దానికి చక్రవర్తి అయ్యారు. అనేక యుద్ధాల తరువాత అతని సైన్యం ఖండాంతర ఐరోపాలో చాల భాగం ఆక్రమించుకుంది, కొత్తరాజ్యాలకు బోనపార్టే కుటుంబసభ్యులు నియంతలుగా నియమించబడ్డారు. నెపోలియన్ యుద్ధాలలో సుమారు ఒక మిలియన్ ఫ్రెంచ్ పౌరులు మరణించారు.