శివుడు
శివుడు (సంస్కృతం: Śiva) హిందూ మతంలోని ప్రధాన దేవతలలో ఒకరు. శివ అనగా సంస్కృతంలో శుభం, సౌమ్యం అని అర్థాలున్నాయి. ఈయన త్రిమూర్తులలో చివరివాడైన లయకారుడు. శివుడు హిందువులు పూజించే దేవుళ్లలో ప్రథముడు. శివుడు పశుపతిగాను, లింగం రూపములోను సింధు నాగరికత కాలానికే పూజలందుకున్నాడు.నేటికీ దేశమంతటా శివాలయాలే అధిక సంఖ్యలో ఉన్నాయి. వేదాలలో శివుడు రుద్రునిగా పేర్కొనబడినాడు.[1]
తారకాసురుడు
తారకాసురుడు లేదా తారకాసురా (సంస్కృతం: तारकासुर) లేదా తారకా (సంస్కృతం: तारक) ఒక శక్తివంతమైన అసురుడు మరియు హిందూ మతము విశ్వాసంలో వజ్రానకుడు కుమారుడు. స్వర్గం కూలిపోయే చివరి అంచున ఉన్నంత వరకు తారకాసురుడు పదే పదే దేవుళ్ళను ఓడించాడు. అయినప్పటికీ ఇతను పూర్తిగా ఒక యోగి, వివాహం యొక్క ఆలోచనలు నుండి పూర్తిగా దూరంగా ఉండి, తన యొక్క తీవ్రమైన తపస్సులకు, ఒక తెలివైన వరం కలిగి ఉన్నాడు. తారకాసురుడు శివుడి కుమారుడు చేతిలో మాత్రమే పూర్తిగా ఓడిపోతాడు. చివరికి, కామదేవుడు, అనగా ప్రేమ యొక్క దేవుడు, ముందుగానే శివుడు దగ్గరకు పంపబడ్డాడు మరియు శివుని చుట్టూ ఒక అసాధారణ వసంత ఋతువును సృష్టించాడు మరియు తన యొక్క మన్మథ బాణితో శివుని ధ్యానాన్ని భగ్నం చేశాడు. ఆ మేల్కొలుపునకు, శివుడి యొక్క మండుతున్న చూపులు కామదేవుడును బూడిదగా కాల్చివేసింది మరియు ప్రేమలో లేని ప్రేమ ఆత్మ విశ్వం అంతటా విస్తరించింది. అయినప్పటికీ, శివ యొక్క మొదటి భార్య అయిన సతి యొక్క అవతారం ఆవాహమైన అయిన పార్వతి మరియు ఆదిశక్తి యొక్క అవతారం ఒకేసారి శివుని అర్ధనారీశ్వర రూపంలో భాగమైనదిగా ఉంది. చివరికి వారికి కుమారుడు కార్తికేయ జన్మించాడు. రాక్షసులు అయిన తారకాసురుడు మరియు అతని సోదరులు సింహాముఖుడు మరియు సూరపద్మనుడు లను కార్తికేయుడు చంపాడు. చివరికి పార్వతి మరియు కార్తికేయకు వీరు పర్వతాలుగా మారారు.