ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో, క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కాలం నుండి, 1802లో భ్రిటిష్ వాళ్ళు స్వంతం చేసుకున్నప్పటి వరకూ, ఒక స్పెయిన్ దేశపు కాలనీగా ఉంది. దేశం 1962లో స్వాతంత్ర్యం పొంది, 1976లో గణతంత్ర దేశంగా మారింది. చాలామంది ఆంగ్ల భాష మాట్లాడే కారిబ్బియన్ దేశంలా కాక, ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ, ప్రాథమికంగా పారిశ్రామికమైనది[7], ముఖ్య ప్రాధాన్యత పెట్రోలియం మరియు పెట్రోకెమికల్స్ రంగాలది. ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగోకు చాలా బలమైన స్థూల ఆర్థిక వ్యవస్థ ఉన్నది, ఇంకా సంస్థాగతమైన స్థిరతకు సంబంధించిన సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉంది. పది ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాలలో అది సంబంధపూర్వకంగా చాలా బాగా ఉండి, దాని జాతీయోత్పత్తి, 2003-2008 మధ్యలో సగటున 7 శాతం వృధ్ధిచెందింది. ప్రభుత్వం తన ఆర్థిక పునాదిని మళ్ళించాలని ప్రయత్నించింది, దేశం కారిబ్బియన్ ప్రాంతంలో కీలకమైన ఆర్థిక కేంద్రంగా ఎదిగింది.
అంటారియో
ఫ్రెంచి- మరియు ఆంగ్లం-మాట్లాడే న్యాయవాదుల మధ్య రాజకీయ ప్రతిష్టంభన అలానే అమెరికా పౌర యుద్ధ సమయంలో మరియు వెనువెంటనే ముట్టడి భయంతో మొత్తం బ్రిటీష్ ఉత్తర అమెరికా కాలనీల యెక్క విస్తారమైన సమాఖ్య సంఘాన్ని ప్రభావితం చేయటానికి 1860లలో సమావేశాల క్రమాన్ని నిర్వహించటానికి రాజకీయ శ్రేష్టులు ముందంజ వేసారు. బ్రిటీష్ నార్త్ అమెరికా చట్టం 1867 జూలై 1న అమలులోకి వచ్చి డొమినియన్ ఆఫ్ కెనడాను నాలుగు రాష్టాలతో ఏర్పడింది: అవి నోవా స్కాటియా, న్యూ బృన్స్‌విక్, క్యుబెక్ మరియు అంటారియో. కెనడా రాష్ట్రం రెండుగా విభజించబడింది, అవి అంటారియో మరియు క్యుబెక్, దీనివల్ల ప్రతి భాషాశాస్త్ర సమూహం దానియెక్క సొంత రాష్ట్రాన్ని కలిగి ఉంటుంది. క్యుబెక్ మరియు అంటారియో BNA శాసనం యెక్క సెక్షన్ 93 ప్రకారం ప్రస్తుత అమలులో ఉన్న విద్యా హక్కులు మరియు ప్రొటెస్టంట్ ఇంకా కాథలిక్ బలహీనవర్గాల యెక్క ప్రత్యేక అధికారాలు రక్షించడానికి పెట్టబడింది. అందుచే, ప్రత్యేక కాథలిక్ పాఠశాలలు మరియు పాఠశాల బోర్డులు అంటారియోలో అనుమతించబడినాయి. అయినప్పటికీ, ఏ రాష్ట్రానికీ కూడా దానియెక్క ఫ్రెంచి-లేదా-ఆంగ్లం మాట్లాడే బలహీన వర్గాన్ని రక్షించడానికి శాసనపరమైన అవసరం లేదు. టొరాంటోను అధికారికంగా అంటారియో యెక్క రాష్ట్ర రాజధానిగా స్థాపించారు.