పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
భారతదేశంలో ఫ్రెంచి కాలనీల విముక్తికి కారణాలు
భారతదేశంలో ఫ్రెంచ్ కాలనీలు మొదట 1664 తూర్పు భారతదేశ సంస్థ (ఈస్ట్ ఇండియా) ను స్థాపించారు, ఇది భారతదేశపు లొ వర్తకం చేసిన మొట్టమొదటి ఫ్రెంచ్ కంపెనీ కంపెనీ ఇది కోల్బెర్ట్ ప్రత్యక్ష పర్యవేక్షణలో ప్రారంభించబడింది ఇదే సమయంలొ ఇంగ్లాండ్లో వర్తకులు బ్రిటీష్ పభుత్వం వారి వర్తకులకు వర్తక కాలనీల ఏర్పాటుకు ప్రోత్సాహం అందించినది దీని వలన ఫ్రెంచ్ వారు భారతదేశంలో తమని తాము నిరూపించుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు మంచి విజయాన్ని చేరలేదు. మడగాస్కర్లో ఒక కాలనీని ఏర్పరచడానికి విఫలమైన ప్రయత్నాల తరువాత, 1670 లో కోరమాండల్ తీరంలో పాండిచేరి స్థాపించబడింది ఇది ఫ్రెంచ్ ఈస్ట్ ఇండీస్ ప్రధాన కేంద్రంగా మారింది. ఫ్రాంకోయిస్ మార్టిన్ 1674 లో పాండిచ్చేరి పునాదులు వేశాడు.రెండు సంవత్సరాల తరువాత బెంగాల్లో చండెర్నగరలో ఒక కర్మాగారం ఏర్పాటు చేయబడింది.