జె. చెన్నయ్య
డాక్టర్.జె. చెన్నయ్య మహబూబ్ నగర్ జిల్లా జడ్చర్ల మండలం కావేరమ్మపేటలో 06.01.1958న జన్మించారు. చిన్నప్పటి నుంచి తెలుగు భాషంటే అభిమానం. ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయములో ఎం.ఎ. తెలుగు మరియు "తెలుగు దినపత్రికలు - బాషా సాహిత్య స్వరూపం" అనే అంశంపై పీహెచ్.డి పరిశోధ చేసి డాక్టరేట్ పొందారు. మాస్టర్ అఫ్ కమ్యూనికేషన్ జర్నలిజం మదురై కామరాజ్ విశ్వవిద్యాలయం, మదురైలో, పి.జి. డిప్లొమా ఇన్ ట్రాన్స్ లేషన్ స్టడీస్, ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం విశాఖపట్నంలో పూర్తి చేశారు. జడ్చర్లలో కళాశాల విద్యార్థిగా, మొబైల్ బ్రాంచి పోస్ట్ఫాస్‌కు పోస్ట్‌మాస్టర్‌గా, కళాశాల విద్యార్థి సంఘం కార్యదర్శిగా ఉంటూ, నాటకాలు, ఏకపాత్రాభినయాలు, బుర్రకథలు ప్రదర్శిస్తూ, ఆ రోజుల్లోనే రేడియోకు కథానికలు, కవితలు, రూపకాలు రాస్తూ, ఒక దినపత్రికకు విలేకరిగా పనిచేసేవారు. పాత్రికేయునిగా, అనువాకునిగా , ఉత్తమ ప్రజా సంభంధాల అధికారిగా, ఆకాశవాణి న్యూస్ రీడర్గా చేపట్టిన అన్ని రంగాల్లో ప్రతిభావంతునిగా పేరు తెచ్చుకున్నారు. కష్టపడి చదువుకొని పైకి రావాలనుకున్న వారికి పేదరికం , గ్రామీణ నేపథ్యం వంటివేవీ అవరోధం కాదని నిరూపించిన వ్యక్తి. [1]
వెన్నెలకంటి రాఘవయ్య
నెల్లూరు జిల్లా కోవూరు తాలూకా శింగపేట గ్రామంలో 1897, జూన్ 4 న జన్మించారు. తల్లిదండ్రులు సుబ్బమ్మ, పాపయ్యలు. అయిదో యేట తల్లిని పోగొట్టుకున్నారు. అక్క దగ్గర పెరిగారు. ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసం శింగపేట, అల్లూరు. 1909లో నెల్లూరు వెంకటగిరి రాజా ఉన్నత పాఠశాల. మద్రాసు పచ్చియప్ప కళాశాలలో 1918లో బి.ఎ. నెల్లూరు జిల్లా కాంగ్రెస్‌కి తొలి కార్యదర్శి .పొణకా కనకమ్మ, బాలసరస్వతమ్మ, వేమూరి లక్ష్మయ్య, చతుర్వేదుల వెంకటకృష్ణయ్య వంటి వారిని సంఘటితంచేసి 'స్వరాజ్య సంఘం' స్థాపించారు. 1928లో బి.ఎల్. పట్టా పొంది న్యాయవాద వృత్తి చేపట్టారు. వెంకటగిరి రాజాకు, రైతులకు మధ్య కొనసాగిన వివాదాల్లో రైతుల పక్షాన నిలిచి పోరాడారు. ప్రకాశం పంతులుతో కలిసి స్వరాజ్యోద్యమంలో ఉత్సాహంతో పాల్గొన్నారు. పెన్నార్- కృష్ణ ప్రాజెక్టు కోసం ఆందోళన జరిపారు. 1929లో 'ఆది- ఆంధ్ర ఉద్ధరణ సంఘం' ఏర్పాటు చేశారు. ఆ సంఘం పక్షాన హరిజన బాలబాలికలకు వేర్వేరు హాస్టళ్లు ఏర్పరచారు. 1946లో ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్ర శాసనసభకు ఎన్నికయ్యారు. 1947 వరకు ప్రకాశంపంతులుకి పార్లమెంటరీ కార్యదర్శిగా పనిచేశారు. ప్రజలు ఆయన్ని "నెల్లూరు గాంధీ" అని పిలిచేవారు. ఎరుకలు, యానాదులు, లంబాడీలు, చెంచులు, బుడబుక్కల , ఇతర సంచార, విముక్త ఆదిమ జాతుల్ని సంఘటితంచేసి వారిలో చైతన్యం తెచ్చాడు. గిరిజనుల జీవిత సమస్యలపై అనేక గ్రంథాలు వ్రాశారు. వారి హక్కుల కోసం పోరాడారు. హాస్టళ్లు కాలనీలను ఏర్పాటు చేశారు. భారతీయ ఆదిమజాతి సేవక్ సంఘ్‌లో సభ్యులు. థక్కర్ బాపాతో కలసి గిరిజనులను మైదాన ప్రాంతాల వారి దోపిడీ నుంచి రక్షించడానికి కృషి చేశారు." క్రిమినల్ ట్రైబ్స్ చట్టం 1952లో రద్దు చేయించారు. బాలికలను అమ్మే పనిమనుషులుగా మార్చే ఆచారాన్ని గిరిజనులు తిరస్కరించేలా చేశారు. 1973లో పద్మభూషణ్ అవార్డు పొందారు.