సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత (క్రీ.పూ6000 - క్రీ.పూ.1750)[1] ప్రస్తుత భారత దేశం మరియు పాకిస్తాన్ లోగల గగ్గర్ హక్రా మరియు సింధు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో విలసిల్లిన అతి ప్రాచీన నాగరికత. ఇది ప్రాథమికంగా పాకిస్థాన్‌లో గల సింధ్ మరియు పంజాబ్ ప్రావిన్సులలో, పశ్చిమం వైపు బెలూచిస్తాన్ ప్రావిన్సు వైపుకు కేంద్రీకృతమైనట్లు తెలుస్తుంది. ఇంకా ఆఫ్ఘనిస్తాన్, తుర్కమేనిస్తాన్, ఇరాన్ దేశాలలో కూడా ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన శిథిలాలను వెలికి తీయడం జరిగింది. ఈ నాగరికతకు చెందిన హరప్పా నగరము మొదటగా వెలికి తీయుటచే ఇది సింధు లోయ హరప్పా నాగరికత అని పిలువబడుతున్నది. సింధు నాగరికత మెసొపొటేమియా మరియు ప్రాచీన ఈజిప్టు కంచు యుగాలకు సమకాలికమైన అతి ప్రాచీన నాగరికతల్లో ఒకటి. అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దశగా గుర్తించబడిన నాగరికతను హరప్పా నాగరికత</b>గా పేర్కొంటారు. ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన తవ్వకాలు 1920వ సంవత్సరం నుండి జరుగుతున్నా అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన వివరాలు మాత్రం 1999లోనే వెలువడ్డాయి.[2]
అవస్థాపన సౌకర్యాలు
పెద్ద కాలువలు మరియు నీటి పారుదల పద్ధతులు: 
ఇప్పుడున్న అతి పురాతన కాలువలు సుమారు 4000 క్రీస్తు పూర్వం మెసపటోమియాలో నిర్మించినవే, ఇప్పుడు ఇరాక్ మరియు సిరియాలలో అధునాతనంగా నిర్మించిన నిర్మాణాలు అలాంటివే. పాకిస్తాన్ మరియు ఉత్తర భారతదేశం లోని సింధు నాగరికత (సుమారు 2600 క్రీస్తు పూర్వం) సమయంలోనే చాల సంక్లిష్టంగా అధునాతన ఆలోచనలతో నిర్మించిన నీటి పారుదల పద్ధతులు ఉండేవి.[30] ఈజిప్ట్లో 2300 క్రీస్తు పూర్వం లోనే అస్వన్ సమీపంలో నైలు మీద సెలయేరు ఉపమార్గ కాలువను నిర్మించినప్పుడే కాలువల విధానాలు అక్కడ కనిపించాయి.