గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
ప్రకృతి దృశ్యం
"ప్రకృతి దృశ్య సౌందర్యం" అనే పదం లేదా కేవలం "సౌందర్యం" అనే పదం తరచుగా సాహిత్యంలో వాడబడుతుంది. సౌందర్యశాస్త్రం ప్రకృతి దృశ్యం కంటే ఎక్కువ విరుద్దమైన మూలాన్ని కలిగి ఉంది. ఇది గ్రీక్ "aisthesis" అనే పదం నుండి తీసుకోబడింది, "ఇంద్రియ జ్ఞానం" అని దాని అర్ధం. ఈ పదం ఒక చిన్న జర్మన్ వేదాంతవేత్త అయిన అలేగ్జాన్డర్ బౌమ్గార్తెన్ [1714 - 62] చే రచించబడిన "అస్తేటిక" [1750-58] పుస్తకానికి పేరుగా వినియోగించబడింది, అతను ఈ గ్రీక్ పదాన్ని తప్పుగా అందం లేదా రుచి యొక్క సిద్దాంతం (సోషియాలజీ) లను విమర్శించటానికి వినియోగించాడు. అందువలన వాస్తవంగా ఇంద్రియ జ్ఞానం యొక్క విస్తారమైన విభాగానికి వినియోగించబడిన ఈ పదం రుచి విభాగానికి మాత్రమే పరిమితం అయిపోయింది. 1781 లో ఇమాన్యూల్ కాంట్ ఈ వినియోగాన్ని విమర్శించాడు మరియు దానిని "ఇంద్రియ జ్ఞానం యొక్క వేదాంతం" అను దాని యొక్క సంప్రదాయ అర్ధంతో సంబంధం ఉండే విధంగా వినియోగించాడు. ఏది ఏమయినప్పటికీ, పాడయిన "అస్తేటిక్స్" పదం 1830 తరువాత ఇంగ్లాండ్ లోకి ప్రవేశించటం ద్వారా గొప్ప ఆమోదాన్ని పొందింది మరియు ఆక్సఫర్డ్ ఆంగ్ల నిఘంటువుకి సంబంధించి బౌమ్గార్తెన్ చే అర్ధం చెప్పబడిన ఒక శతాబ్దం లోపు అది ఐరోపా అంతటా విస్తారంగా వినియోగంలో ఉంది.