తంతి
18 వ శతాబ్దం అంతం దాకా ఈ విధానాల్లో అభివృద్ధి జరుగలేదు. 1792 లో క్లాడ్ చావ్ అనే మెకానిక్, ఫ్రెంచి జాతీయ సదస్సులో ఓ దృశ్య టెలిగ్రాఫ్ పద్ధతిని ప్రదర్శించాడు. ప్రఖ్యాత బ్రిటిష్ శాస్త్రజ్ఞుడు రాబర్ట్ హుక్ ఒక శతాబ్దానికి పూర్వం ప్రతిపాదించిన సలహా ఆధారంగా ఇది నిర్మించబడింది. వివిధ దురాక్రమణ సైన్యాలతో సతమతమవుతున్న ఫ్రాన్స్ ప్రభుత్వం ఈ కొత్త పద్ధతిని వెంటనే అంగీకరించింది. ఫలితంగా 1794 లో పారిస్, లిల్లీ నగరాల మధ్య తొలి చాప్ టెలిగ్రాఫ్ సంబంధం నెలకొల్పబడింది. పశ్చిమ, మధ్య ఐరోపా లలో కూడా ఇలాంటి సౌకర్యం విస్తృతంగా కల్పించబడింది.
హెడ్ ఫోన్స్
టెలిఫోన్‌ ఇయర్‌పీస్‌, కుడివైపు చిత్రంలో ఉన్న లాంటిది, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాలా ఎక్కువగా కనిపించేది. హెడ్‌ఫోన్స్‌ అనేవి ఇయర్‌పీస్‌ నుంచి వచ్చాయి. యాంపిల్‌ఫైర్స్‌ అభివృద్ధి చెందక ముందు ఆడియో సిగ్నల్స్‌ వినడానికి ఇదొక్కటే మార్గం. తొలుత నాథానియల్‌ బాల్డ్‌విన్‌ అత్యంత విజయవంతమైన సెట్‌ను అభివృద్ధి చేసాడు. ఈయన వీటిని తన వంటగది‌లో చేతితో తయారు చేసి, వాటిని యు.ఎస్‌. నావికాదళానికి అమ్మేవారు.
1919 కాలంలో బ్రేండ్స్‌ తయారు చేసిన సున్నితమైన హెడ్‌ఫోన్స్‌ను ఆరంభంలో రేడియో పనుల కోసం చాలా ఎక్కువగా ఉపయోగించేవారు. ఈ ఆరంభ హెడ్‌ఫోన్స్‌ ఐరన్‌ డ్రైవర్స్‌ను కదిలించడానికి సింగిల్‌ ఎండెడ్‌ లేదా బ్యాలెన్స్‌డ్‌ అర్మెచ్యూర్‌గా వినియోగించేవారు. శబ్దం యొక్క నాణ్యత సరిగా లేకపోవడం వల్ల, డాంపింగ్‌ పరికరాలను ఉపయోగించడం కుదిరేది కాదు, అందువలన అధిక సున్నితత్వం గల పరికరాల అవసరం ఉండేది. ఆధునిక కాలంలోని రకాలతో పోలిస్తే అవి చాలా తక్కువ సౌకర్యవంతంగా ఉండేవి. సాధారణంగా వీటికి ప్యాడింగ్‌ ఉండేది కాదు. చాలా తరచుగా అధికంగా తలకు క్లాంపింగ్‌ చేయాల్సి వచ్చేది. వీటికి కావలసిన కరెంటు కూడా భిన్నంగా ఉంటుంది: టెలిగ్రాఫ్‌ మరియు టెలిఫోన్‌ పనుల్లో వాడే హెడ్‌ఫోన్స్‌కు 75ohms కరెంటు ఉంటే సరిపోయేది. ఆరంభంలో వాడిన వైర్‌లెస్‌ రేడియో చాలా ఎక్కువ సెన్సిటివిటీని కలిగి ఉండేది మరియు ఎక్కువగా మంచివైర్‌తో నిర్మితమై ఉండేవి. వీటికి 1000 నుంచి 2000 ohms శక్తి చాలా సహజంగా అవసరమయ్యేది. ఇది క్రిస్టల్‌ సెట్స్‌కు మరియు ట్రయోడ్‌ రిసీవర్స్‌కు సరిపోయేది.