స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.[2]
ఎడ్వర్డ్ జెన్నర్
ఆయన తన పరిశోధనను కొనసాగించారు మరియు రాయల్ సొసైటీకి నివేదిక అందించారు, కానీ ఆయని మొదటి నివేదికను అది ప్రచురించలేదు. మెరుగుపరచడం మరియు తరువాతి పని తరువాత, 23 దృష్టాంతాలపై ఆయన ఒక నివేదికను ప్రచురించారు. ఆయని ఫలితాలు కొన్ని సరైనవి, మరియు కొన్ని సరికానివి ఆధునిక సూక్ష్మక్రిమి సంబంధిత మరియు సూక్ష్మదర్శిని విధానాలు దీనిని తిరిగి చేయటాన్ని సులభం చేస్తాయి. వైద్య వ్యవస్థ ఇప్పుడు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉందో అప్పుడు కూడా అంతే ఉండటంతో, ఆయన కనుగొన్నవాటిని ఆమోదించే ముందు కొంతకాలంపాటు వాటిని పరిగణలోకి తీసుకుంది. చివరికి టీకాలువేయటం ఆమోదించబడింది, మరియు 1840లో బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం మశూచి విషాణువుని శరీరంలోకి ప్రవేశపెట్టడం అనే విధానానికి స్వయంగా మశూచిని ఉపయోగించడాన్ని నిషేధించింది మరియు కౌపాక్సును ఉపయోగించి టీకాలు వేయటాన్ని ఉచితంగా ఏర్పాటుచేసింది. 
టీకాలు వేయటం పై జెన్నర్ యొక్క నిరంతర పరిశోధన ఆయన సాధారణ ప్రాక్టీసును కొనసాగించడాన్ని ఆటంకపరిచింది. పార్లమెంటుకు అర్జీపెట్టుకోవటంలో ఆయనకు రాజు మరియు సహచరుల యొక్క మద్దతు లభించింది మరియు టీకాలు వేయటంపై ఆయన పరిశోధనకై £10,000 మంజూరు చేయబడ్డాయి. 1806లో పరిశోధనను కొనసాగించేందుకు ఆయనకు మరో £20,000 మంజూరు చేయబడ్డాయి.