జార్జ్ ఆర్వెల్
ఎరిక్ ఆర్థూర్ బ్లైర్ 1903 జూన్ 25న మోతిహారి, బీహార్, బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సి, బ్రిటిష్ ఇండియాలో జన్మించాడు.[8] అతని ముత్తాత చార్లెస్ బ్లైర్ దోర్సేట్ లోని సంపన్న భూస్వామి, ఇతను థామస్ ఫానే, 8వ ఎర్ల్ ఆఫ్ వెస్ట్ మోర్లాండ్ యొక్క కుమార్తె లేడీ మేరీ ఫానేను వివాహము చేసుకున్నాడు, మరియు ఇతనికి భూస్వామిగా అంత సహకారము లేదు, ఇతను జమైకా లోని బానిసల మొక్కల పెంపకముచే మంచి ఆదాయాన్ని పొందుతాడు.[9] అతని తాత థామస్ రిచర్డ్ ఆర్థూర్ బ్లైర్, ఒక క్రైస్తవ మతాచార్యుడు.[10] అయితే తరాలు మారే కొద్దీ ఆ సంపత్తు అంతా పోయింది; ఎరిక్ బ్లైర్ తన కుటుంబాన్ని గురించి వివరిస్తూ "దిగువ-ఎగువ-మధ్య తరగతి"గా చెప్పాడు.[11] అతని తండ్రి రిచర్డ్ వాల్మేస్లేయ్ బ్లైర్, భారత సివిల్ సర్వీసు లో మాదకద్రవ్యాల విభాగమందు పనిచేశాడు. అతని తల్లి, ఇడా మబెల్ బ్లైర్ (నీ లిమౌజిన్), బర్మా నందు పెరిగింది, అక్కడ ఆమె మారు తండ్రి పరికల్పనా కార్యక్రమాలలో మునిగి ఉండేవాడు.[9] ఎరిక్ కి ఇద్దరు అక్కచెల్లెళ్ళు కలరు; మార్జోరీ, ఐదు సంవత్సరాలు పెద్దది, మరియు అవ్రిల్, ఐదు సంవత్సరాలు చిన్నది. ఎరిక్ కి ఏడాది వయసప్పుడు, ఇడా బ్లైర్ అతనిని ఇంగ్లాండ్ కి తీసుకోనిపోయింది.[12]
జార్జ్ ఆర్వెల్
క్రానహం యందలి శానిటోరియం చిన్న చిన్న చెక్కలతో ఉన్న వసతి గృహాలు లేదా గుడిసెలను కలిగి ఉన్నది, ఇది స్త్రౌడ్ దగ్గరలో కాట్స్ వోల్డ్స్ లో ఉన్నది . ఆర్వెల్ పరిస్థితిని చూసేటప్పటికి సందర్శకులు దిగ్భ్రమ చెందారు మరియు చికిత్స యొక్క లోపాలు మరియు ప్రభావలేమిని చూసి దిగులు చెందారు. అతని ఆర్థిక స్థితి గురించి స్నేహితులు వ్యధ చెందారు, కానీ ఈ సమయానికి అతడు మిగిలిన వారి కన్నా ధనవంతుడు మరియు అతని గుమాస్తాలచే, అతని యొక్క పన్ను తగ్గించేటట్లు అతను ఏర్పాట్లు చేశాడు. అతను చాలామంది స్నేహితులకు లేఖలు వ్రాశాడు, వారిలో అతనిని "మరలా కనుగొన్న" జసింత బుద్ధికాం, మరియు మార్చి 1949న అతనిని చూడటానికి వచ్చిన సెలియా కిర్వాన్ లు ఉన్నారు. కమ్యునిస్ట్ వ్యతిరేక ప్రచారాల ముద్రణకు లేబర్ ప్రభుత్వం నియమించిన ది సమాచార పరిశోధన విభాగం యొక్క ఒక ఫారిన్ ఆఫీసు విభాగంలో కిర్వాన్ పనిచెయ్యటం ప్రారంభించింది, మరియు ఆర్వెల్ ఆమెకు తను అసమర్ధులుగా భావించిన IRD రచయితల పేర్లు ఇచ్చాడు ఎందుకంటే వారు కమ్యునిస్ట్ అనుకూల మొగ్గు చూపుతున్నారని. ముఖ్యముగా రచయితల వలన, కానీ నటులు మరియు కార్మికుల MP లను కూడా కలిగి ఉండటం వలన ఆర్వెల్ జాబితా, 2003 వరకు ప్రచురించబడలేదు.[48][52] ఆర్వెల్ ఎక్కువగా స్ట్రిప్టోమైసిన్ చికిత్సను పొందాడు మరియు కొద్దిగా కోలుకున్నాడు. జూన్ 1949లో నైన్టీన్ ఎయిటీ-ఫోర్ ప్రచురించిన వెంటనే విమర్శనాత్మకమైన మరియు ప్రజల ప్రశంసలను పొందింది.