మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
ప్రముఖ 1987 మైఖేల్ జాక్సన్ మ్యూజిక్ వీడియో "బ్యాడ్"తో పాటు, 1986లో స్కోర్సెస్ అధిక ప్రశంసలను అందుకున్న పాల్ న్యూమ్యాన్ చలన చిత్రం ది హస్ట్‌లెర్‌ కు ఒక సీక్వెల్‌గా ది కలర్ ఆఫ్ మనీ ను నిర్మించాడు. సాధారణంగా దృశ్యరూపంగా బావున్నప్పటికీ, ది కలర్ ఆఫ్ మనీ అనేది ప్రధాన వాణిజ్యపర చలనచిత్ర నిర్మాణంలో దర్శకుని యొక్క మొట్టమొదటి చిత్రంగా చెప్పవచ్చు. ఇది పాల్ న్యూమ్యాన్‌కు ఆలస్యంగా ఒక ఆస్కార్‌ను అందించింది మరియు స్కోర్సెస్ దీర్ఘకాల లక్ష్యంగా భావిస్తున్న ఒక ప్రాజెక్ట్‌కు కావల్సిన అంగబలాన్ని అతనికి అందించింది: ది లాస్ట్ టెంప్టేషన్ ఆఫ్ క్రీస్ట్ . అతను స్టీవెన్ స్పీల్‌బర్గ్ వంటి అమేజింగ్ స్టోరీస్‌లో ఒక భాగాన్ని దర్శకత్వం వహించడం ద్వారా టెలివిజన్‌లోకి ఒక చిన్న నిర్మాణంలో పాల్గొన్నాడు.