వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు.[3] బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
కార్బ్యురేటర్‌
కార్బ్యురేటర్‌ను 1885లో కార్ల్‌బెంజ్‌ ఆవిష్కరించాడు. (బెంజ్‌ అండ్‌కో వ్యవస్థాపకుడు, తరువాత (1927) లో దీన్ని గోట్‌లిబ్‌ డైమర్‌ యొక్క డైమ్లర్‌ మోటారెన్‌ ఏజీలో విలీనం చేసాడు. ఈ రెండు కలిసి డైమర్‌ బెంజ్‌ ఏజీ గా ఏర్పడ్డాయి. ప్రఖ్యాత మెర్సిడెస్‌-బెంజ్‌ ద్వారా ఇది చిరపరిచితమైనదే). 1886లో దీనికి పేటెంట్‌ పొందాడు. హంగేరీకి చెందిన జోనస్‌ స్లోంకా మరియు డోనట్‌ బెంకీలు 1893లో మరింత అభివృద్ధి పరిచారు.[4] ఇంగ్లాండ్‌లోని బర్మింగ్‌హామ్‌కు చెందిన ఫెడ్రిక్‌ విలియమ్‌ లాంకెస్టర్ ‌కార్లలో విక్‌ కార్బ్యురేటర్లను అమర్చడం పై ప్రయోగాలు నిర్వహించాడు. 1896లో ఫెడ్రిక్‌ మరియు ఆయన సోదరుడు ఇద్దరూ కలిసి గ్యాసోలిన్‌ ఆధారంగా నడిచే సింగిల్‌ సిలెండర్‌ ఇంటర్నల్‌ కంబర్షన్‌ ఇంజిన్‌తో పాటు చైన్‌డ్రైవ్‌ కలిగిన కారును ఇంగ్లాండ్‌లో రూపొందించారు.5hp (3.7kW) దాని యొక్క సామర్థ్యం, పనితీరుపై వారు సంతృప్తి చెందలేదు. దీంతో ఆ తరువాత సంవత్సరం ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉండే రెండు సిలెండర్లతో పాటు తమ కొత్త విక్‌ కార్బ్యురేటర్‌ డిజైన్‌ను ఉపయోగించారు. 1900వ సంవత్సరంలో ఇది విజయవంతంగా తన టూర్‌ను పూర్తి చేసుకుంది.1,000mi (1,600km) ఈ విధంగా కార్బ్యురేటర్లను అనుసంధానించడం అనేది ఆటోమొబైల్‌ ఇంజినీరింగ్‌ పురోగతికి ఒక కీలకమైన మెట్టుగా చెప్పవచ్చు.