అలిపిరి
పూర్వం అలిపిరిని అడిపుళీ అని పిలిచేవారు. అడి అంటే పాదం పుళ అంటే చింత చెట్టు. పూర్వం పెద్ద చింత చెట్టు వున్నందున ఇది అలిపిరిగా పిలువబడింది. ఈచెట్టు క్రిందే తిరుమల నంబి రామానుజునికి రామాయణ రహస్యాలను ఉపదేశించాడని ఇతిహాసాలు చెబుతున్నాయి. మధ్యాహ్నాపు వేళలో రామానుజునికి పాఠం చెప్పడంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు పరమాత్ముని పూజలకు వేళ అయినప్పుడు నంభి తపనని తీర్చే స్వామి పాదాలు ప్రత్యక్ష మయ్యాయట. ఇంకో ఇతిహాసం ప్రకారం కురువతి నంభి వేంకటేశ్వరుని నైవేద్యం కోసం మట్టికుండలు తయారు చేస్తూ ఇక్కడ నివసించాడు. మట్టితో పుష్పాలు చేస్తూ వాటిని భగవత్పాదులకు అర్పణ చేసేవాడు. నంభి కూలాల చక్రం, మట్టి ముద్ద, కూలాల సమ్మెట్టలు శిలాఫలకాలుగా రెండవ గాలి గోపురం మెట్ల ప్రక్కన ఉన్నాయి.
డెల్ఫీ
మధ్యయుగ కాలంలో డెల్పీని కస్త్రీ అని కూడా పిలిచేవారు. అది పురాతత్వ ప్రాంతపు శిథిలాలపైనే నిర్మితమైంది. ఇక్కడి పాలరాతి వరుసలను, నిర్మాణాలను తమ పేదరికపు నిర్మాణాలకు స్తంభాలుగా స్థానికులు వాడుకుంటూ వచ్చారు. పాక్షికంగానో, పూర్తిగానో ధ్వంసమైన, మరీ ముఖ్యంగా 1580 నాటి భూకంపం ధాటికి నేలమట్టమైన నగరాన్ని పునర్నిర్మించేందుకు ఇది ఊహించదగిన విధానమే! ఆ భూకంపం ఫోసిస్‌లోని పలు పట్టణాలను ధ్వంసం చేసేసింది. ఎకోల్‌ ఫ్రాంకాయిస్‌ డీ ఎథేన్స్‌కు చెందిన పురాతత్వవేత్తలు 1893లో ఎట్టకేలకు పురాతన డెల్ఫీకి సంబంధించిన అసలు ప్రాంతాన్ని కనిపెట్టగలిగారు. అనంతరం అక్కడి గ్రామాన్ని కొత్త చోటికి మార్చారు. ఆలయాల ప్రాంతానికి పశ్చిమంగా దాన్ని తరలించారు.