బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది.[1][2] ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది.[3] దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
బెస్సేమర్ పద్ధతి
ఈ పద్ధతి అంతా బెస్సేమర్ సంయోజకి అని పిలవబడుతున్న బంకమన్నుతో లేదా డోలమైట్ తో పూత పూయబడిన ఒక పెద్ద అండాకారపు ఉక్కు పాత్రలో జరపబడుతుంది. ఈ సంయోజకి ఒకసారి 8 నుంచి 30 టన్నుల కరిగి ఉన్న ఐరన్ ను భరించగలదు, కానీ సాధారణముగా 15 టన్నులకు అటుఇటుగా మాత్రమే నింపుతారు. ఈ కన్వర్టర్ పైన తెరచుకుని ఉంటుంది, ఆ పాత్ర యొక్క శరీరమును బట్టి వంచి ఉంటుంది, దీని గుండా ఐరన్ అందులోకి పంపించబడుతుంది మరియు పద్ధతి తరువాత తయారైన పదార్ధము బయటకు తీయబడుతుంది. దీని క్రింద పెద్ద సంఖ్యలో ట్యూయర్స్ అని పిలవబడే మార్గములు ఉంటాయి, వీటి ద్వారా గాలి కన్వర్టర్ లోకి నెట్టబడుతుంది. ఈ కన్వర్టర్ ఒక స్థూపము యొక్క ఇరుసుపై పెట్టబడుతుంది, తద్వారా అది చార్జ్ పొందడానికి వీలుగా తిరుగుతుంది, మార్పు చెందుతున్నప్పుడు పైకి క్రిందకు తిరుగుతుంది మరియు కరిగిన ఉక్కును చివరలో బయటకు పోయడానికి మరల త్రిప్పబడుతుంది.