మైక్రోవేవ్ ఓవెన్
మైక్రోవేవ్ ల యొక్క వేడి చేసే ప్రభావము గురించి 1945 లో ఆకస్మికంగా కనిపెట్టబడింది. హాలండ్, మైనేకు చెందిన స్వంతముగా నేర్చుకున్న అమెరికన్ ఇంజినీర్ పెర్సీ స్పెన్సర్ అమెరికన్ సంస్థ రేథియాన్ తో కలిసి రాడార్ సెట్ల కొరకు మాగ్నేట్రాన్ లను తయారు చేస్తున్నాడు. అతను ఒక యాక్టివ్ రాడార్ సెట్ గురించి పనిచేస్తున్నాడు, అదే సమయములో అతను తన జేబులో ఉన్న ఒక బఠానీ గింజల చాక్లెట్ బార్ కరగడము మొదలైనట్లు గమనించాడు. రాడార్ అతని చాక్లెట్ బార్ ను మైక్రోవేవ్ లతో కరిగించింది. స్పెన్సర్స్ మైక్రోవేవ్ తో ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా తయారు చేయబడిన మొదటి ఆహారము పాప్కార్న్ మరియు రెండవది ఒక గుడ్డు, ఇది ప్రయోగం చేస్తున్న వారిలో ఒకరి మొహం పైకి చిమ్మింది..[1][2] తను కనిపెట్టిన విషయమును సరిచూసుకోవడము కొరకు స్పెన్సర్ ఒక ఎక్కువ సాంద్రత కలిగిన ఎలెక్ట్రిక్ ఫీల్డ్ ను తయారు చేసాడు, దీని కొరకు అతను మైక్రోవేవ్ పవర్ ను తప్పించుకుని పోవడానికి ఏ మాత్రము వీలు లేని ఒక లోహ బాక్స్ లో పట్టి పెట్టాడు. ఆహారము మైక్రో వేవ్ శక్తి కలిగిన బాక్స్ లో పెట్టబడినప్పుడు దాని యొక్క ఉష్ణోగ్రత త్వరగా, బాగా పెరిగింది.
ట్రాన్సిస్టర్
థర్మియోనిక్ ట్రయోడ్, 1907 లో కనుగొన్న ఒక వాక్యూమ్ ట్యూబ్, విస్తరించిన రేడియో సాంకేతికత మరియు సుదూర టెలిఫోనీని ఎనేబుల్ చేసింది. అయితే fragile అనె ఒక పెద్ద పరిమాణంలో విద్యుత్ను వినియోగిస్తున్న ఒక పెళుసైన పరికరం. 1909 లో భౌతిక శాస్త్రవేత్త విలియం ఎక్సెల్స్ క్రిస్టల్ డయోడ్ ఓసిలేటర్ ను కనుగొన్నాడు. జర్మన్ భౌతికశాస్త్రవేత్త జూలియస్ ఎడ్గార్ లిలీన్ఫెల్డ్ 1925 లో కెనడాలో ఒక క్షేత్ర-ప్రభావ ట్రాన్సిస్టర్ (FET) కొరకు ఒక పేటెంట్ ను దాఖలు చేశారు, fragile కి ఘన-స్థితి ప్రత్యామ్నాయంగా ఇది ఉద్దేశించబడింది. లిమిఎన్ఫెల్డ్ సంయుక్త రాష్ట్రాలలో 1926 మరియు 1928 లో ఒకే విధమైన పేటెంట్లను దాఖలు చేసారు. అయితే, లిలీన్ఫెల్డ్ తన పరికరాల గురించి ఏవైనా పరిశోధన కథనాలను ప్రచురించలేదు లేదా అతని పేటెంట్లు పని ప్రోటోప్ యొక్క ఏవైనా నిర్దిష్ట ఉదాహరణలు ఉదహరించలేదు. అధిక-నాణ్యత సెమీకండక్టర్ పదార్థాల ఉత్పత్తి ఇప్పటికీ దశాబ్దాలుగా ఉండినందువల్ల, ఒక పరికరాన్ని నిర్మించినప్పటికీ, లిలియన్ఫెల్డ్ యొక్క ఘన-స్థాయి యాంప్లిఫైయర్ ఆలోచనలు 1920 మరియు 1930 లలో ఆచరణాత్మక ఉపయోగంను కలిగి ఉండవు. 1934 లో, జర్మనీ ఆవిష్కర్త ఒస్కర్ హేల్ ఐరోపాలో ఇదే పరికరాన్ని పేటెంట్ చేశారు