జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు:[4]
మనస్తత్వ శాస్త్రము
జర్మన్ వేదాంతవేత్త అయిన మార్టిన్ హిదేగ్గర్ మరియు డానిష్ వేదాంతవేత్త అయిన సోరెన్ కిర్కేగార్డ్ పరిశోధనలచే చాలా ప్రభావితం అయిన మానసిక విశ్లేషణ పరంగా శిక్షణ పొందిన అమెరికన్ మానసిక నిపుణుడు రోలో మే 1950 మరియు 1960లలో మనుగడలో ఉన్న చికిత్సను కలిగి ఉన్న మనస్తత్వశాస్త్రం యొక్క మనుగడకి సంబంధించిన రకానికి ఆద్యుడయ్యాడు. మనుగడలో ఉన్న మానసిక నిపుణులు ఇతరుల నుండి వైవిధ్యాన్ని చూపారు మరియు తరచుగా మానవ స్వభావం గురించి వారి యొక్క మధ్యస్త అభిప్రాయం వలన మరియు ఆత్రుత గురించి వారి యొక్క అనుకూల అంచనా వలన హుమనిస్టిక్ గా వర్గీకరించబడ్డారు. మనుగడలో ఉన్న మానసిక నిపుణులు మానవ సంబంధిత విషయాలు అయిన మరణం, స్వేచాయుత ఆలోచన మరియు అర్ధంలపై ఒత్తిపలికారు, కల్పనలు లేదా రచనా విధానాలు ద్వారా అర్ధాన్ని కావలిసిన ఆకారంలో చేసుకోవచ్చని మరియు ఒక అధికారిక ప్రమాణానికి చేసిన స్వేచాయుత ఆలోచన అనే అభ్యర్ధనను అంగీకరించటం, అయితే తరచుగా మరణం మరియు ఇతర భవిస్యత్తు విషయాల పై ఆత్రుత చూపటం ద్వారా దీనిని ప్రోత్సహించవచ్చని సూచించారు. మనుగడలో ఉన్న ఆస్ట్రియన్ మానసిక వైద్యుడు మరియు సామూహిక హత్యలలో ప్రాణంతో ఉన్నవాడు అయిన విక్టర్ ఫ్రాన్కల్ తన సొంత భూస్థాపన నుండి తీసుకున్న ప్రతిబింబాలు నుండి అర్ధం యొక్క చికిత్సా శక్తికి సాక్ష్యాన్ని తీసాడు మరియు లోగోథెరపి అని పిలువబడే పలు రకాల మనుగడలో ఉన్న మానసిక చికిత్సలను అతను సృష్టించాడు. మే మరియు ఫ్రాన్కల్ లతో పాటుగా, స్విస్ మానసిక విశ్లేషకుడు లుడ్విగ్ బిన్స్వంగేర్ మరియు అమెరికన్ మానసిక నిపుణుడు జార్జ్ కెల్లీలు కూడా మనుగడకి సంబంధించిన పాతశాలకి చెందిన వారుగా చెప్పబడ్డారు.