శివుడు
శివుడు (సంస్కృతం: Śiva) హిందూ మతంలోని ప్రధాన దేవతలలో ఒకరు. శివ అనగా సంస్కృతంలో శుభం, సౌమ్యం అని అర్థాలున్నాయి. ఈయన త్రిమూర్తులలో చివరివాడైన లయకారుడు. శివుడు హిందువులు పూజించే దేవుళ్లలో ప్రథముడు. శివుడు పశుపతిగాను, లింగం రూపములోను సింధు నాగరికత కాలానికే పూజలందుకున్నాడు.నేటికీ దేశమంతటా శివాలయాలే అధిక సంఖ్యలో ఉన్నాయి. వేదాలలో శివుడు రుద్రునిగా పేర్కొనబడినాడు.[1]
రుద్రుడు
రుద్రని "విలుకాడు" అంటారు (సంస్కృతం:"" ) బాణం రుద్రుని ఆవశ్యక లక్షణం. ఈపేరు శివసహస్రనామలో కనిపిస్తుంది, ఆర్.కే.శర్మ తరువాతి భాషలలో ఇది శివుని పేరుగా తరచుగా ఉపయోగించబడిందని గమనించారు. ఈపదం "గాయమవ్వు" లేదా "చంపు" అన్న అర్థంగల సంస్కృత ధాతువు"-" నుండి ఉత్పత్తయ్యింది, శర్మ ఈ సాధారణ భావాన్ని అతని వివరణాత్మక అనువాదంలో పేరుకి "చీకటి శక్తులను చంపే మనిషి" అన్నట్లుగా ఉపయోగించారు. ఈ పేర్లు కూడా ("విల్లుమనిషి") మరియు ("విలుకాడు" అక్షరాలా "చేతులలో బాణాలతో ఉన్న వ్యక్తి") విలువిద్యని సూచించేవే.