గౌతమ బుద్ధుడు
సిద్ధార్థ గౌతముడు (సంస్కృతం:सिद्धार्थ गौतमः (సిద్ధార్థ గౌతమః) ; పాళీ: సిద్దాత్త గోతమ) నాటి ఆధ్యాత్మిక గురువులలో ఒకరు మరియు బౌద్ధ ధర్మానికి మూల కారకులు. బౌద్ధులందరిచే మహా బుద్ధుడిగా కీర్తింపబడేవాడు. బుద్ధుని జనన మరణాల కాలం స్పష్టంగా తెలియరావడం లేదు: 20వ శతాబ్దపు చారిత్రకకారులు క్రీ.పూ 563 నుండి 483 మధ్యలో జననం అని, 410 నుండి 400 మధ్యలో మరణం ఉండవచ్చు అని భావిస్తున్నారు[1]. మిగతా లెఖ్ఖలను ఇంకా అత్యధికుల ఆమోదించలేదు.
మోక్షం
కొన్ని మహాయాన సంప్రదాయాలు బుద్ధుడిని దాదాపు docetic లక్షణాలతో చూస్తుంది, మోక్షం యొక్క స్థానం నుండి ప్రణాలికలు అతని స్పష్టమైన గోచరలుగా కనిపిస్తాయి. ప్రొఫెసర్ ఎటిఎన్నే లమొట్టే ప్రకారం, బుద్ధులు ఎల్లప్పుడూ మరియు అన్ని సమయాలలో మోక్షంలో ఉంటారు, మరియు వారియొక్క మానవసంబంధ ప్రదర్శనలు మరియు వారి బౌద్ద వృత్తులు అంతిమంగా భ్రాంతిగా ఉంటుంది. లమొట్టే బౌద్ధుల గురించి వ్రాస్తూ:
‘వారు జన్మించారు, జ్ఞానోదయంను చేరారు, ధర్మ చక్రాన్ని త్రిప్పడానికి ఏర్పాటుచేసి, మోక్షంలోకి ప్రవేశిస్తారు. అయిననూ, ఇది అంటా ఒక భ్రమలాంటిదే: బుద్దుడి యొక్క ప్రదర్శన పరోక్షంగా ఉద్భవించటం, సమయం, మరియు వినాశనం; వారి మోక్షం నిజానికి వారు ఎల్లప్పుడూ మరియు అన్ని సమయాలలో మోక్షంలో ఉంటారు.’