గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
పైథాగరియన్ సిద్ధాంతం
500 BC మరియు 200 AD మధ్యకాలంలో వ్రాయబడిన, చైనీస్ పాఠం "చౌ పెయి సుయాన్ చింగ్" (周髀算经), ("గ్నోమోన్ యొక్క అంక గణిత ప్రామాణిక గ్రంథం మరియు ది సర్క్యూలర్ పాథ్స్ ఆఫ్ హెవెన్" ) పైథాగరియన్ సిద్ధాంతానికి ఒక దృశ్యమాన నిరూపణను కలిగి ఉంది - దీన్ని చైనాలో (3, 4, 5) త్రిభుజానికి "గూగు సిద్ధాంతం" (勾股定理) వలె పిలుస్తారు. 202 BC నుండి 220 AD వరకు హాన్ రాజవంశ సమయంలో, "ది నైన్ చాప్టెర్స్ ఆన్ ది మ్యాథమెటికల్ ఆర్ట్‌"లో లంబ కోణ త్రిభుజాలతో పైథాగరియన్ ట్రిపుల్స్ కనిపించాయి.