మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
భారతదేశంలో రిజర్వేషన్
ప్రెసిడెన్సీ ప్రాంతాలు మరియు వింధ్యా పర్వతాలకు దక్షిణంగా ఉన్న సంస్థానాల్లో స్వాతంత్ర్యం రావడానికి చాలాకాలం క్రితమే వెనుకబడిన తరగతులకు (BCలు) రిజర్వేషన్‌లు కల్పించారు. చత్రపతి సాహుజీ మహారాజ్, మహారాష్ట్రలోని కోల్హాపూర్ మహారాజా 1902లోనే వెనుకబడిన తరగతులకు మద్దతుగా రిజర్వేషన్‌లు ప్రవేశపెట్టారు, వారిలో పేదరికాన్ని తొలగించేందుకు మరియు రాష్ట్ర పాలనా యంత్రాంగంలో వారికి తగిన వాటా కల్పించేందుకు రిజర్వేషన్‌లు ప్రవేశపెట్టడం జరిగింది. 1902లో వెలుబడిన ఒక అధికారిక ప్రకటనతో కోల్హాపూర్ రాష్ట్రంలో వెనుకబడిన తరగతులు/వర్గాలకు సేవల్లో 50% రిజర్వేషన్‌లు కల్పించారు. భారతదేశంలో అణగారిన తరగతుల సంక్షేమం కోసం రిజర్వేషన్‌లు కల్పిస్తూ వెలుబడిన మొట్టమొదటి ప్రభుత్వ ఆదేశంగా ఈ అధికారిక ప్రకటన గుర్తింపు పొందింది.