సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క ముఖాడిమాను పరిగణిస్తున్నారు.[4][5][6][7][8]
సామాజిక శాస్త్రం
"సోషియాలజీ " అనే పదాన్ని 1780లో ఫ్రెంచ్ గ్రంథకర్త ఇమాన్యువల్ జోసెఫ్ సీయెస్ (1748–1836) ఒక ప్రచురితంకాని లిఖిత గ్రంథంలో ఉపయోగించాడు.[9] దీనిని తరువాత 1837లో ఆగస్టే కాంమ్టే (1798–1857) స్థిరపరిచాడు.[10] కాంప్టే దీనికి ముందు "సామాజిక భౌతికశాస్త్రం" అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడు, దీనిని తరువాత అనేక మంది అభినందించారు, ముఖ్యంగా బెల్జియానికి చెందిన గణాంకశాస్త్ర నిపుణుడు అడోల్ఫ్ క్వెటెలెట్ ఈ పదప్రయోగాన్ని సమర్థించాడు. అయితే కాంప్టే సామాజిక రంగాన్ని శాస్త్రీయంగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా చరిత్ర, మనస్తత్వ శాస్త్రం మరియు ఆర్థిక శాస్త్రాన్ని ఐక్యం చేసేందుకు ప్రయత్నించాడు. ఫ్రెంచ్ విప్లవం యొక్క వ్యాకులతపై ఆ వెంటనే అతను ఒక ప్రతిపాదన రాశాడు, సామాజిక అనారోగ్యాలను సామాజిక ప్రత్యక్షైకవాదంతో నయం చేయవచ్చనేది ఆయన ప్రతిపాదన సారాంశం, ఈ జ్ఞానాన్వేషణ పద్ధతిని అతను ది కోర్స్ ఇన్ పాజిటివ్ ఫిలాసఫీ [1830–1842] మరియు ఎ జనరల్ వ్యూ ఆఫ్ పాజిటివిజమ్ [1844]లో ప్రస్తావించాడు. మానవ అవగాహన గమనంలో ప్రతిపాదనాత్మక వేదాంత మరియు అధిభౌతిక దశల తరువాత వచ్చే 'ప్రత్యక్షైకవాద దశ' తుది శకానికి గుర్తుగా నిలిచిపోతుందని భావించాడు.[11] "ఫాదర్ ఆఫ్ సోషియాలజీ"గా కాంప్టే గుర్తించబడుతున్నప్పటికీ,[11] దీనిని ఎమిలే డుర్కీమ్ (1858–1917) అనే మరో ప్రత్యక్షైకవాద భావకుడు స్థిరపరిచాడు, ఇతను ఐరోపాలో తొలి విద్యా విభాగాన్ని స్థాపించడంతోపాటు, ప్రత్యక్షైకవాదాన్ని మరింత అభివృద్ధి పరిచాడు. ఆ తరువాత నుంచి, సామాజిక జ్ఞానాన్వేషణ పద్ధతులు, పరిశోధనా పద్ధతులు మరియు విచారణ ప్రణాళికలు గణనీయంగా విస్తరించబడటంతోపాటు, విపరిణామం చెందాయి.