భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన
బ్రిటీష్ పాలన లేదా బ్రిటీష్ రాజ్ భారత ఉపఖండంలో స్థూలంగా 1858 నుంచి 1947 వరకూ సాగిన బ్రిటీష్ పరిపాలన. [1][2] ఈ పదాన్ని అర్థస్వతంత్ర కాలావధికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.[2][3] ఇండియాగా సాధారణంగా పిలిచే ఈ బ్రిటీష్ పాలిత ప్రాంతంలో -బ్రిటీషర్లు నేరుగా పరిపాలించే ప్రాంతాలతో పాటుగా, వేర్వేరు రాజులు పరిపాలించే ప్రిన్స్ లీ స్టేట్స్ కూడా కలిసివున్నాయి- మొత్తంగా ఆ ప్రాంతమంతా బ్రిటీష్ సార్వభౌమత్వం లేదా చక్రవర్తిత్వం కింద ఉన్నట్టు. ఈ ప్రాంతాన్ని కొందరు బ్రిటీష్ ఇండియా అని కూడా వ్యవహరించేవారు.[4] విక్టోరియా రాణి కొరకు భారత సామ్రాజ్యాన్ని అధికారికంగా టోరీ ప్రధాని బెంజమిన్ డిస్రేలీ 1876లో ఏర్పరిచారు. జర్మనీ, రష్యా పాలకులకు విక్టోరియా తీసిపోయినట్టు భావించకుండా ఉండేందుకు ఈ ఏర్పాటుచేశారు.[5] భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలనలో ఉండగానే లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు, 1900, 1920, 1928, 1932,1936 సంవత్సరాల్లో వేసవి ఒలింపిక్ క్రీడల్లో పాల్గొన్న దేశం, 1945లో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో ఐక్యరాజ్యసమితిలో వ్యవస్థాపక సభ్యురాలూ.[6]
భారతదేశములో ప్రాంతీయ భాషల ప్రాముఖ్యము
బ్రిటిష్ వారి పరిపాలనలో ఇంగ్లీష్య్ భాష ఉన్నత విద్య, కార్య నిర్వాహకత్వపు భాషగా ఎదిగింది. బ్రిటిషు వారు వెళ్ళిన తరువాత కూడా ఇది ఇలాగే కొనసాగ వలసినదేనా అనే ప్రశ్నకు రెండు సమాధానములు ఉన్నాయి. 
హిందీని జాతీయ భాషగా చాలా మంది దక్షిణభారతీయులు, హిందీకి దగ్గరగా లేని మాతృభాష కల ఇతర భారతీయులు ఒప్పుకున్నపటికీ వారు సాధారణంగా మూడు భాషలను నేర్ఛుకోవలసి వచ్చును. ఉత్తర భారతీయులకు కూడా ఒక వేరే ప్రాంతీయ నేర్పిస్తే బాగానే ఉంటుంది. ఈ విషయము మీద 1965 ప్రాంతాలలో పార్లమెంటులో నిర్ణయాలు తీసుకోవడాము జరిగింది కాని అమలు కాలేదు. ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ప్రస్తుత అధికార భాషా సంఘము ప్రయత్నాల వలన ప్రభుత్వ జీ.వోలు కోర్టు కార్యకలాపాలు తెలుగులో పూర్తిగా అనువదించబడ్డాయి.