సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
న్యూమోథొరాక్స్‌
యాంటీ ట్యూబర్‌క్యులోసిస్‌ మందులు వచ్చే ముందు ఇయాట్రోజెనిక్‌ న్యూమోథొరాసెస్‌లను టీబీ రోగులకు కావాలనే ఇచ్చేవారు. ఒక లోబ్‌ను కానీ, కేవిటేటింగ్‌ లేజన్‌ పరిసరాల్లో మొత్తం ఊపిరితిత్తులకు మొత్తంగా కుప్పకూల్చేందుకు ఇలా చేసేవారు. దీన్ని "రెస్టింగ్‌ ద లంగ్‌"గా పిలిచేవారు. ఇటలీకి చెందిన సర్జన్‌ కార్లో ఫోర్లానినీ 1888లో దీన్ని ప్రవేశపెట్టాడు. తర్వాత అమెరికాకు చెందిన శస్త్రచికిత్సకుడు జాన్‌ బెంజమిన్‌ మర్ఫీ 20వ శతాబ్ది తలినాళ్లలో బాగా వ్యాప్తిలోకి తెచ్చాడు. ఇదే పద్ధతిని ఆయన స్వతంత్రంగా కనిపెట్టాడు. మర్ఫీ అప్పట్లో అప్పుడప్పుడే కనిపెట్టిన ఎక్స్‌రే పరిజ్ఞానాన్ని వాడటం ద్వారా సరైన పరిమాణంలో న్యూమోథొరాసెస్‌లను పుట్టించేవాడు.