స్నెల్ నియమం
టాలమీ అనే గ్రీకు దేశస్తుడు ఈజిప్టు లోని అలెగ్జాండ్రియా అనే నగరంలో వుండేవాడు. టాలమీ వక్రీభవన కోణాల మధ్య సంబంధాన్ని కనుగొన్నాడు, కాని ఆ సిద్ధాంతము చిన్న కోణాలకు సరికాలేదు. వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
కచ్చితమైన పరిశీలన డేటా (ప్రధానంగా టైచో బ్రాహె యొక్క పరిశోధన నుండి) లభ్యత పరిశీలించిన ప్రవర్తనకు సిద్ధాంతపరమైన వివరణల్లో పరిశోధనకు దారి తీసింది. ప్రారంభంలో, 17వ శతాబ్దంలో ప్రారంభంలో కనుగొనబడిన కెప్లెర్ యొక్క గ్రహాల చలన నియమాలు వంటి అనుభావిక నియమాలు మాత్రమే కనుగొనబడ్డాయి. ఆ శతాబ్దం తర్వాత, ఇసాక్ న్యూటన్ కెప్లెర్ యొక్క నియమాలు మరియు గాలీలియో గతి శాస్త్రం మధ్య ఖాళీని పూరించాడు, భూమిపై వస్తువుల తీవ్రతను నిర్వహించే అదే నియమాలు గ్రహాలు మరియు చంద్రుని చలనాన్ని నిర్వహిస్తాయని కనుగొన్నాడు. న్యూటన్ ఆకర్షణ బలం యొక్క అనువర్తనం ఖగోళ గతి శాస్త్రం మరియు కెప్లెర్ గ్రహ చలన నియమాలను వివరించడానికి న్యూటన్ నియమాలు అనేవి ఖగోళ శాస్త్రం మరియు భౌతిక శాస్త్రాల మొట్టమొదటి కలయికగా చెప్పవచ్చు.