ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో, క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కాలం నుండి, 1802లో భ్రిటిష్ వాళ్ళు స్వంతం చేసుకున్నప్పటి వరకూ, ఒక స్పెయిన్ దేశపు కాలనీగా ఉంది. దేశం 1962లో స్వాతంత్ర్యం పొంది, 1976లో గణతంత్ర దేశంగా మారింది. చాలామంది ఆంగ్ల భాష మాట్లాడే కారిబ్బియన్ దేశంలా కాక, ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ, ప్రాథమికంగా పారిశ్రామికమైనది[7], ముఖ్య ప్రాధాన్యత పెట్రోలియం మరియు పెట్రోకెమికల్స్ రంగాలది. ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగోకు చాలా బలమైన స్థూల ఆర్థిక వ్యవస్థ ఉన్నది, ఇంకా సంస్థాగతమైన స్థిరతకు సంబంధించిన సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉంది. పది ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాలలో అది సంబంధపూర్వకంగా చాలా బాగా ఉండి, దాని జాతీయోత్పత్తి, 2003-2008 మధ్యలో సగటున 7 శాతం వృధ్ధిచెందింది. ప్రభుత్వం తన ఆర్థిక పునాదిని మళ్ళించాలని ప్రయత్నించింది, దేశం కారిబ్బియన్ ప్రాంతంలో కీలకమైన ఆర్థిక కేంద్రంగా ఎదిగింది.
ఉరుగ్వే
సహకార విధానం రాజీవిధానానికి ఇది ఇది ఒక నూతన మార్గంగా మారింది.
ఈ ఒప్పందం ఉన్నప్పటికీ కొలరాడో పాలన 1875 లో విఫలమైంది " త్రివర్ణ విప్లవం " మరియు 1886 లో " క్యూబ్రాచో (ఉరుగ్వే) విప్లవం కొలరాడో పాలనకు బెదిరింపుగామారింది.బ్లాంకోస్‌నును మూడు విభాగాలకు పరిమితం చేయాలని కొలరాడో ప్రయత్నం 1897 లో బ్లాంకో తిరుగుబాటుకు కారణమైంది. ఇది 16 విభాగాల ఏర్పాటుతో ముగిసింది.దానిలో బ్లాన్కోస్ ప్రస్తుతం ఆరుగురిపై నియంత్రణను కలిగి ఉంది. బ్లాంకోలకు కాంగ్రెస్‌లో స్థానాలు ఇవ్వబడ్డాయి. 
ఈ అధికారవిభజన అధ్యక్షుడు " జోస్ బాటిల్ వై ఆర్డోనెజ్ " రాజకీయ సంస్కరణలు చేపట్టే వరకు కొనసాగాయి.1904 లో బ్లాంకోస్ " మాసోలర్ యుద్ధం " ప్రారంభించాడు.యుద్ధంలో బ్లాంకో నాయకుడు అపారికో సరవియా మరణించాడు.1875 మరియు 1890 మద్య సైన్యం అధికారకేంద్రంగా మారింది.
ఈ మద్యసమయంలో ప్రభుత్వం దేశాన్ని ఆధునికీకరణ చేయడానికి ప్రయత్నాలు ప్రారంభించింది.ఆర్ధిక మరియు సాంఘిక స్వరూపం మార్చడానికి ప్రేరణ కలిగించింది.ప్రభుత్వంలో ప్రభావితమైన ప్రముఖుల (ప్రధానంగా వ్యాపారి " హాసెండాడొ మరియు పారిశ్రామిక వేత్తలు) నుండి వత్తిడి ఎదురైంది. 1886-1890 మద్య మారుదల కొనసాగింది. ఈ సమయంలో రాజకీయనాయకులు వారి పూర్వస్థితి పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నించారు.