సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * [1] భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది,. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
జన్ లోక్‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌పాల్ బిల్లు
42 సంవత్సరాలుగా, ప్రభుత్వ-రూపొందిత బిల్లులు భారతదేశ పార్లమెంట్ యొక్క ఎగువ సభ అయిన రాజ్య సభ యొక్క ఆమోదాన్ని పొందలేక పోయింది.[4] మొదటి లోక్‌పాల్ బిల్లు 1969లో 4వ లోక్ సభ</i>లో ఆమోదించబడింది అయితే రాజ్య సభలో నిలిచిపోయింది. తరువాత లోక్‌పాల్ బిల్లులులు వరుసగా 1971, 1977, 1985, 1989, 1996, 1998, 2001, 2005 మరియు 2008లలో ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి కానీ ఆమోదం పొందడంలో విఫలమయ్యాయి.[5] అన్నా హజారే యొక్క నాలుగు రోజుల నిరాహార దీక్ష తరువాత, ప్రధాన మంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ 2011 పార్లమెంట్ వర్షాకాల సమావేశాల్లో లోక్‌పాల్ బిల్లు ప్రవేశపెట్టబడుతుందని ప్రకటించారు.[6]