అలిపిరి
పూర్వం అలిపిరిని అడిపుళీ అని పిలిచేవారు. అడి అంటే పాదం పుళ అంటే చింత చెట్టు. పూర్వం పెద్ద చింత చెట్టు వున్నందున ఇది అలిపిరిగా పిలువబడింది. ఈచెట్టు క్రిందే తిరుమల నంబి రామానుజునికి రామాయణ రహస్యాలను ఉపదేశించాడని ఇతిహాసాలు చెబుతున్నాయి. మధ్యాహ్నాపు వేళలో రామానుజునికి పాఠం చెప్పడంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు పరమాత్ముని పూజలకు వేళ అయినప్పుడు నంభి తపనని తీర్చే స్వామి పాదాలు ప్రత్యక్ష మయ్యాయట. ఇంకో ఇతిహాసం ప్రకారం కురువతి నంభి వేంకటేశ్వరుని నైవేద్యం కోసం మట్టికుండలు తయారు చేస్తూ ఇక్కడ నివసించాడు. మట్టితో పుష్పాలు చేస్తూ వాటిని భగవత్పాదులకు అర్పణ చేసేవాడు. నంభి కూలాల చక్రం, మట్టి ముద్ద, కూలాల సమ్మెట్టలు శిలాఫలకాలుగా రెండవ గాలి గోపురం మెట్ల ప్రక్కన ఉన్నాయి.
అయ్యర్
అయ్యర్ అనే పదము తమిళులు గౌరమైన వ్యక్తులను సూచించుటకు ఉపయోగించే "అయ్యా" అని పదము నుండి నిర్వచించబడింది. "అయ్యా" అనే పదముకి అనేక పద ప్రవర్తనాలు ఉన్నాయి, సాధారణంగా ఈ పదం ఆది-ద్రావిడ పదము పెద్ద అన్నయ్యను సూచించు పదము నుండి నిర్వచించారు అని కూడా అంటారు. తమిళం, తెలుగు మరియు మలయాళం భాషలలో కూడా అదే అర్ధంలో దీనిని ఉపయోగిస్తారు. ఇంకా ఇతరులు 
అయ్యా అను పదము సంస్కృత పదము "ఆర్యా" అనే పదము యొక్క ప్రాకృత విభాగం నుండి నిర్వచించబడినది అని కూడా అంటారు, ఈ పదమునకు ఉన్నతమైన అని అర్ధము'. తమిళ యాదవ ఉప-కులానికి కూడా "అయర్" అని పేరు ఉంది. బ్రిటిషు సామ్రాజ్య పాలనలో ఉన్నప్పుడు, క్రిస్టియన్ క్లెర్జిమెన్ ని కూడా కొన్ని సందర్భాలలో గౌరవప్రదంగా "అయ్యర్" ఇంటి పేరు ఇచ్చేవారు.
ప్రాచీన కాలంలో, అయ్యర్లను "అంతనార్" లేదా "పర్ప్పన్" అని కూడా పిలిచేవారు, కానీ "పర్ప్పన్" పదముని ఆధునిక కాలంలో కొంత మర్యాద తక్కువగా పరిగణిస్తున్నారు. ఇటీవల కాలం వరకు, కేరళ అయ్యర్లను పత్తర్లు అని పిలిచేవారు.[46] కాని "పర్ప్పన్" పదము వలె "పత్తర్" పదమును కూడా ఉపయోగించుటను కొంత అమర్యాదగానే భావించేవారు. 
మదురైకి చెందిన నాయక్ రాజులు "అయ్యర్" పేరును వారు ఉపయోగించుకునే సమయంలో బ్రాహ్మణులకు "పిళ్ళై" అని లేదా ముదాలి అని పేర్లు ఉండేవి అని పూర్వం చెప్పబడింది.