కశ్యప మాతంగుడు
కశ్యప మాతంగుడు క్రీ. శ. 1 వ శతాబ్దానికి చెందిన మధ్య భారతదేశపు బౌద్ధ సన్యాసి. కశ్యప మాతంగుడు అతని సహచర బౌద్ధ సన్యాసి ధర్మరత్న- ఇరువురూ భారతదేశం నుండి చైనాకు వచ్చిన తొలి బౌద్ధ సన్యాసులుగా ప్రసిద్ధికెక్కారు. మింగ్ చక్రవర్తి పంపిన ఆహ్వానం మేరకు, వాయువ్య భారతదేశం నుంచి బయలుదేరిన వీరు, జాంగ్ కియాన్ ఆధ్వర్యంలోని ఒక దౌత్య బృందంతో కలసి, సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేసి చివరకు క్రీ. శ. 68 లో చైనాకు చేరుకొన్నారు. మింగ్ చక్రవర్తి ఆస్థానంలో ప్రవేశింఛి రాజాదరణను పొందారు. వీరి రాక కారణంగానే బౌద్ధం చైనాకు చేరుకొన్నదని భావించిన మింగ్ చక్రవర్తి ఆ మహత్తర సంఘటనకు సూచకంగా వీరి కోసం రాజధాని 'లోయాంగ్‌'లో “వైట్ హార్స్ ఆలయం" (white horse temple) ను నిర్మించాడు. వీరి కోసం నిర్మించబడిన ఈ ఆలయమే చైనాలో తొలి బౌద్ధ ఆలయంగా గుర్తించబడింది. చరిత్రలో ఎన్నోమార్లు నాశనమై పునర్నిర్మించబడుతూ వచ్చిన ఈ ప్రసిద్ధ బౌద్ధ ఆలయం నేటికీ నిలిచే వుంది. వీరు "వైట్ హార్స్ ఆలయం" కు చెందిన మఠంలో నివసిస్తూ కొన్ని బౌద్ధ గ్రంధాలను చైనీయ భాషలోనికి అనువదించారు. వీరికి ఆపాదించబడిన ప్రసిద్ధ చైనీయ అనువాద గ్రంధం “నలభై రెండు విభాగాల సూత్రం” (Sutra of Forty Two Chapters). దీని కాలనిర్ణయంలో అభిప్రాయ భేదాలున్నప్పటికీ, సంప్రదాయం ప్రకారం ఈ గ్రంధాన్ని చైనాకు తీసుకొని రాబడిన మొట్ట మొదటి బౌద్ధ గ్రంధంగా భావిస్తున్నారు. కశ్యప మాతంగుడు మరియు ధర్మరత్నలు చైనాలో బౌద్ధాన్ని ప్రవేశపెట్టిన తొలి వారిగా, చైనీయులకు బౌద్ధ ధర్మాన్ని పరిచయం చేసినవారిగా సాంప్రదాయిక గుర్తింపు పొందారు. చైనా రాజధాని లోయాంగ్‌'లో మరణించిన కశ్యప మాతంగుడిని వైట్ హార్స్ ఆలయంలోనే (ఆలయ ద్వారానికి లోపలివైపున తూర్పు దిశలో) ఖననం చేసి అక్కడే సమాధిని నిర్మించారు.
మాండవ్య మహర్షి
మాండవ్యుడు మహర్షి, అతడు ఒక ముని కుమారుడు. తపశ్శాలి,బ్రహ్మ విద్యాపరుడు బ్రహ్మర్షి,స్ధిరచిత్తుడు .
మౌన వ్రతుడు,పుణ్యపురుషుడు,సత్యవ్రతుడు.అటువంటి మాండవ్యునిపై ఒక అపనింద పడింది.ఏమిటా అపనింద? దొంగలు కొందరు రాజభవనంలో ఖజాన దోచుకొని మాండవ్యుని 
ఆశ్రమాన పాతిపెట్టి పొదలమాటున పొంచి ఉన్నారు.రాజభటులు దొంగలను వెతుకుతూ వచ్చి వారు కనపడకపోగా సమీపాన ఉన్న మాండవ్యుని అడిగారు.మౌనవ్రత మందున్న మాండవ్యుడు
సమాధానం చెప్పలేదు.భటులు ఆశ్రమమంతా వెతకి దొంగలు పాతిపెట్టిన ఖజాన బయటకు తీశారు.దొంగలను బంధించారు.ముక్కు మూసికొని తపస్సు చేసికొనే మాండవ్యుని కూడా 
దొంగేనని భావించి దొంగలతో పాటు బంధించి తీసికొని పోయారు.రాజు అందరికీ శిక్ష విధించి మాండవ్యునికి శూలం గుచ్చి పాతి వెళ్ళిమాయారు.మాండవ్యుడు దేహబాధను లక్ష్యపెట్టక తపస్సాధనలో ఉండిపోయాడు.
ఒకనాటి రాత్రి జరిగిన విషయము ప్రతిష్ఠాన మను ఒక పురమున కౌశికుడను ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు.అతడు కుష్ఠురోగి.అతని భార్య పతివ్రత.భర్తయే సర్వస్వమనిభావించి శుశ్రూష చేయుచుండెను.అనాటి రాత్రి రాజమార్గమున ఒక వేశ్య పోవుచుండెను.అమెను చూచి కౌశికుడు ముగ్ధుడై భార్యను పిలిచి ఆమెవద్దకు తీసికొని పొమ్మనిప్రాధేయపడెను.అంత ఆమె భర్తను వీపుపై నెక్కించుకుని చీకటిలో వేశ్యాగృహమునకు తీసికొనపోవసాగినది.దారిలో శూలమునకు గుచ్చబడిన మాండవ్యునకు కౌశికుని శరీరము తగిలినది.అంత మాండవ్యుడు బాధపడుచూ ఇతడు సూర్యోదయమగుసరికి చనిపోవుగాక అని శపించెను.కాని కౌశికుని భార్యపతివ్రత అగుటచే అతనిని బ్రతికించుకొన గలిగినది.
మాండవ్యుడు శూలముపైనే ఉండి తపస్సును యథావిధిగా చేయుచుండెను.అతడు తపస్సునకు మెచ్చి మునులు పక్షులై రాత్రివేళ వచ్చి మాండవ్య మునీంద్రా మహాతపస్వినివైన నీకీ శిక్ష ఎవరూ విధించారు అని అడగగా మాండవ్యుడు మునులారా నేను అపరాధము చేయలేదు.నాకీ శిక్ష ఎందువలన సంభవించినదో తెలియదు అని మౌనము వహించెను.విని మునులు తమ తమ ఆశ్రమములకు వెళ్ళిపోయిరి.కొంతకాలమునకు రాజు,మాండవ్యుడు మహాబుషుని గ్రహించి క్షమించమని ప్రాధేయపడ్డాడు. అంత మాండవ్య మహర్షి రాజా ఇది నా పురాకృత ఖర్మము.నీ దోషమేమియు లేదు అని పలకగా రాజు సంతసించి శూలము నుండి అతనిని బయటకు తీయ ప్రయత్నించెను. ఆ శాలపీషము మేకువలె ముని కంఠమున నిలిచి పోయినది.ఎంత ప్రయత్నించినను అది రాలేదు.అనాటి నుండి మాండవ్యుడు అని మాండవ్యుడని పిలవబడెడివాడు.
తెలిసిఏ పాపము చేయని తనకు ఇట్టి శిక్ష విధించిన యముడిని చేరి యమధర్మరాజా ఏ పాపము చేయని నాకు ఇంత శిక్ష ఎందుకు విధించితివి అనగావిని యముడు మునీంద్రా ఒక్క విషయం. నీకు బాల్యమున తూనీగలను బాధించావు.ఆ పాపమునకు ఈ శిక్ష అనుభవించావు అని పలుకగా మాండవ్యుడు యమధర్మరాజా అజ్ఞాన దశలో పన్నెండేళ్ళ లోపునే చేసిన పాపము ధర్మశాస్త్రరీత్యా నాకంటదు.ఈ వయసున ఏమియూ తెలియదు.తెలియని వయసున చేసిన పాపం నా కంటకట్టినన్నీ విధంగా శిక్షించావు.దీనికి ప్రతిఫలం అనుభవించు.నీకు భూలోకమున శూద్రుడవై జన్మింతువు గాక అని శపించాడు. మాండవ్యుని శాపంతో యముడు విదురుడై జన్మించాడు.