స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.[2]
జాక్ ది రిప్పర్
1843లో డానియల్ ఎమ్'నాటెన్ విడుదల తర్వాత మరియు ఎమ్'నాటెన్ నియమాలను నిర్ణయించడంతో, హత్య కేసుల్లోని అనుమానితులు 'మానసిక రోగాల'తో బాధపడుతున్నారేమోనని పరిశీలించడానికి అధిక సంఖ్యలో వైద్యులు పాల్గొన్నారు. అదే సమయంలో వైద్య శాస్త్రం యొక్క పెరుగుతున్న ప్రాధాన్యత కూడా విచారణ విధానంలో రోగ నిర్ధారణ నిపుణుల సేవలను ఎక్కువగా ఉపయోగించుకున్నారు. తర్వాత వారి పని నేరాలు చేసిన అపరాధులను చెడ్డవారిగా కంటే పిచ్చివారిగా భావించి, విచారించారు; దీనితో 1880ల నాటికి, వైద్య అధికారులు ఒక నేరగాడు యొక్క ప్రత్యేకలక్షణాలు గురించి అభిప్రాయాలను వ్యక్తపర్చడం మంచిదని భావించారు; ఇటువంటి అభిప్రాయాల్లో మొట్టమొదటిగా భావిస్తున్న ఒకటి నవంబరు 1888లో పోలీసు శస్త్రచికిత్సకుడు థామస్ బాండ్ "వైట్‌ఛాపెల్ హంతకుడు" యొక్క వ్యక్తితత్వం గురించి తెలుపుతూ లండన్ CID ముఖ్య అధికారి రాబర్ట్ అండెర్సన్కి అందించిన నివేదిక నకలు ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉంది. కాథెరినే ఎడ్డోయెస్ హత్య తర్వాత, హంతకుని (లేదా హంతకుల) యొక్క శస్త్రచికిత్స నైపుణ్యం మరియు విజ్ఞానం గురించి ఉద్భవించిన అనిశ్చిత కారణంగా అండర్సెన్ తన అభిప్రాయం తెలియజేయాలని బాండ్‌ను అభ్యర్థించాడు. నేర పరిశోధనా మానసిక శాస్త్ర నిపుణుడు డేవిడ్ కాంటెర్ ప్రకారం, Dr. బాండ్ యొక్క అభిప్రాయాలు నేటి పోలీసు దళాలచే ఆలోచించదగినవిగా మరియు అతన్ని మేధావిగా అంగీకరించడంతో వాటిని ఆ సమయంలో దాదాపు ఆమోదించి ఉంటారని చెప్పాడు. బాండ్ చాలా క్రూరంగా నరికివేసిన హత్యల్లో తన స్వంత పరిశీలన మరియు మునుపటిలో జరిగిన నాలుగు కానానికల్ హత్యల నుండి శవ పరీక్ష గమనికల ఆధారంగా అతను అంచనా వేశాడు.