ముల్క్ రాజ్ ఆనంద్
ఆనంద్ యొక్క సాహిత్య వృత్తిని కుటుంబ విషాదపూరిత సంఘటనలు ఆరంభింప చేశాయి, మరియు కులవ్యవస్థ యొక్క తీవ్రత ప్రేరేపించింది. అతని మొదటి వచన వ్యాసాన్ని అతని అత్త యొక్క ఆత్మహత్యకు బదులుగా వ్రాశాడు, ముస్లిం వారితో భోజనాన్ని పంచుకున్నందుకు అతని కుటుంబం ఆమెను వెలివేసింది. అతని మొదటి ముఖ్య నవల అన్ టచబుల్, 1935లో ప్రచురితమైనది, ఇది భారతదేశం యొక్క అంటరాని కులంలోని వారి దైనందిన జీవితం యొక్క అధైర్యకరమైన విషయాలను వెల్లడి చేసింది. ఇది మరుగుదొడ్లను శుభ్రపరిచే బఖా యొక్క ఒక రోజు జీవిత కథ, అతను పొరపాటున ఉన్నత కులాల వారి ఇంటిలోకి వెళతాడు.
ముల్క్ రాజ్ ఆనంద్
ప్రైవేట్ లైఫ్ ఆఫ్ ఆన్ ఇండియన్ ప్రిన్స్, స్వభావంలో అధికంగా జీవితచరిత్రపరంగా ఉన్నాయి, మరియు 1950లో ఆనంద్ ఏడు-భాగాలు ఉన్న జీవితచరిత్రను వ్రాసే ప్రణాళికకు ఉపక్రమించారు, దీనిని సెవెన్ సమ్మర్స్</i>తో ఆరంభించారు. అందులో ఒక భాగం మార్నింగ్ ఫేస్ (1968) అతనికి సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం[3]ను సంపాధించి పెట్టింది. తరువాత అతను చేసిన రచనల వలెనే, ఇది స్వీయ-సమాచారంలో ఉన్నతమైన భావాన్ని పొందటానికి అతను చేసిన ఐహికమైన పోరాటంలో, ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం యొక్క అంశాలను కలిగి ఉంది.