సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క ముఖాడిమాను పరిగణిస్తున్నారు.[4][5][6][7][8]
సామాజిక శాస్త్రం
20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, సామాజిక శాస్త్రం U.S.లో వ్యాప్తి చెందింది, సమాజాల పరిణామక్రమాన్ని వివరించే సూక్ష్మసామాజిక శాస్త్రం, రోజువారీ మానవ సామాజిక సంకర్షణలకు అనుబంధించబడివున్న స్థూలసామాజిక శాస్త్రం రెండింటిలోనూ అభివృద్ధి చోటుచేసుకుంది. జార్జి హెర్బెర్ట్ మీడ్, హెర్బెర్ట్ బుల్మెర్ మరియు తరువాత చికాగో స్కూల్ యొక్క కార్యసాధక సామాజిక మనస్తత్వ శాస్త్రం ఆధారంగా సామాజిక శాస్త్రజ్ఞులు సాంకేతిక సంకర్షణవాదాన్ని (పరస్పర చర్యావాదాన్ని) అభివృద్ధి చేశారు.[36] 1930వ దశకంలో, టాల్కాట్ పార్సన్స్ చర్యా సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, వ్యవస్థ సిద్ధాంతం మరియు సమాచార నియంత్రణ యంత్రాధ్యయనం యొక్క ఉన్నత వివరణకు ఉద్దేశించిన సందర్భంలో చర్చను ఉంచుతూ, సూక్ష్మ మరియు స్థూల అంశాల యొక్క నిర్మాణ, స్వచ్ఛంద కోణాలతో సామాజిక క్రమ అధ్యయనాన్ని సమగ్రపరిచేందుకు ఇది ఉపయోగపడింది. ఆస్ట్రేలియాలో మరియు తరువాత అమెరికాలో ఆల్‌ఫ్రెడ్ షుట్జ్ సామాజిక దృగ్విషయవాదాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, ఇది తరువాత సామాజిక నిర్మాణవాదంగా మార్పు చెందింది. ఇదే కాలంలో, ఫ్రాంక్‌ఫుర్ట్ స్కూల్ సభ్యులు వెబెర్, ఫ్రెడ్ మరియు గ్రామ్‌స్కీ యొక్క అడుగుజాడల్లో మార్క్సిజం యొక్క చారిత్రాత్మక భౌతిక అంశాలను సమగ్రపరచడం ద్వారా సూక్ష్మ సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశారు — ఎప్పుడూ పేరు ప్రకారం కాకుండా, సిద్ధాంతపరంగా— విశదీకరణ యొక్క కేంద్ర సిద్ధాంతాల నుంచి దూరంగా వచ్చే ప్రయత్నంలో భాగంగా పెట్టుబడిదారీ ఆధునికత్వం యోగ్యతను తెలియజేసేందుకు దీనిని అభివృద్ధి పరిచారు.