ఇంగువ కార్తికేయశర్మ
ఆయన నెల్లూరు జిల్లాలోని పల్లిపాడు గ్రామంలో అక్టోబరు 15 1937లో జన్మించారు. ఆయన ఎ.ఎస్.ఐ., న్యూఢిల్లీలోని స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కియాలజీలో పి.జి.డిప్లొమా చేసారు.నాగపూర్ విశ్వవిద్యాలయంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ చేసారు.[[3] చిన్న వయసునుండే శాసన పరిశోధనలు అవిరామంగా చేసి, పి.హెచ్.డి పొందారు. నాగపూర్‌లోని తవ్వకాల విభాగంలో పనిచేస్తూ, ఆఫీసుకు వచ్చే ముందు ఉదయం 6 నుంచి 9 గంటల వరకూ క్లాస్ లకు వెళ్లి ఎం.ఏ లో గోల్డ్ మెడల్ సాధించారు.[4] ఆయన 1958 లో ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియాలో టెక్నికల్ అసిస్టెంటుగా చేరారు. 1983 లో నాగపూరులోని ఆర్కియాలజిస్టు ఆఫ్ ద ఎక్స్‌కవేషన్ బ్రాంచికి సూపరింటెండెంట్ గా ఉన్నారు. అక్కడ ఒక దశాబ్దం పాటు విధులను నిర్వర్తించారు. 1993 నుండి 1997 వరకు సాలార్జంగ్ మ్యూజియంకు డైరక్టరుగా ఉన్నారు.[1]
కౌలాస్
ఈ సంస్థానానికి ఔరంగజేబు ద్వారా రాజా పథంసింగ్ గౌర్ ను కౌలాస్ సంస్థానాధీశునిగా నియమితులయ్యారు. ఇతని వారసులు అసఫ్ జాహి నైజాం రాజులకు సామంతులుగా వారి రాజ్య పరిరక్షణలో ముఖ్యపాత్ర పోషించారు. 1724లో మొదటి నిజాం నిజాముల్ ముల్క్ అసఫ్‌జాహీ రాజ్యం స్థాపనలో చేసిన సహాయానికి గాను రాజపుత్ర వంశీయుడైన గోపాల్ సింగ్ గౌర్ ను కౌలాస్ దుర్గాధిపతిగా నియమించాడు. ఈయన ఆధీనంలో కౌలాస్తో పాటు మహారాష్ట్రలోని కంథర్, మహూర్ కోటలు కూడా ఉన్నాయి. తొలుత ఈ కుటుంబం కంథర్లో నివసించేది. గోపాల్ సింగ్ వారసలు కౌలాస్ సంస్థానాన్ని 1915వరకు పాలించారు. రాజా దీప్ సింగ్ 1857 సిపాయిల తిరుగుబాటులో ముఖ్యపాత్ర పోషించి బ్రిటీషువారిచే మూడు సంవత్సరాల కారాగార శిక్షకు గురయ్యాడు. ఈయన ఇనామును రద్దు చేసిన నిజాం, తిరిగి రాజ్యాన్ని ఈయన కొడుక్కు పునరుద్ధరించారు. చివరి రాజైన దుర్జన్ సింగ్ నిస్సంతుగా మరణించడంతో ఈ సంస్థానాన్ని 1915లో ఖాల్సాగా ప్రకటించారు (అంటే నేరుగా నైజాం పాలనలోకి వచ్చింది) అప్పటికి సంస్థానం యొక్క సాలీనా ఆదాయము 22,517 రూపాయలు దుర్జన్ సింగ్ మరణించిన తర్వాత ఆయన విధవ రాణీ సోనే కువర్, దుర్జన్ సింగ్ సవతి తమ్ముడు జగత్ సింగ్ ను వారసునిగా నియమించింది.