జార్జ్ ఆర్వెల్
ఎరిక్ ఆర్థూర్ బ్లైర్ 1903 జూన్ 25న మోతిహారి, బీహార్, బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సి, బ్రిటిష్ ఇండియాలో జన్మించాడు.[8] అతని ముత్తాత చార్లెస్ బ్లైర్ దోర్సేట్ లోని సంపన్న భూస్వామి, ఇతను థామస్ ఫానే, 8వ ఎర్ల్ ఆఫ్ వెస్ట్ మోర్లాండ్ యొక్క కుమార్తె లేడీ మేరీ ఫానేను వివాహము చేసుకున్నాడు, మరియు ఇతనికి భూస్వామిగా అంత సహకారము లేదు, ఇతను జమైకా లోని బానిసల మొక్కల పెంపకముచే మంచి ఆదాయాన్ని పొందుతాడు.[9] అతని తాత థామస్ రిచర్డ్ ఆర్థూర్ బ్లైర్, ఒక క్రైస్తవ మతాచార్యుడు.[10] అయితే తరాలు మారే కొద్దీ ఆ సంపత్తు అంతా పోయింది; ఎరిక్ బ్లైర్ తన కుటుంబాన్ని గురించి వివరిస్తూ "దిగువ-ఎగువ-మధ్య తరగతి"గా చెప్పాడు.[11] అతని తండ్రి రిచర్డ్ వాల్మేస్లేయ్ బ్లైర్, భారత సివిల్ సర్వీసు లో మాదకద్రవ్యాల విభాగమందు పనిచేశాడు. అతని తల్లి, ఇడా మబెల్ బ్లైర్ (నీ లిమౌజిన్), బర్మా నందు పెరిగింది, అక్కడ ఆమె మారు తండ్రి పరికల్పనా కార్యక్రమాలలో మునిగి ఉండేవాడు.[9] ఎరిక్ కి ఇద్దరు అక్కచెల్లెళ్ళు కలరు; మార్జోరీ, ఐదు సంవత్సరాలు పెద్దది, మరియు అవ్రిల్, ఐదు సంవత్సరాలు చిన్నది. ఎరిక్ కి ఏడాది వయసప్పుడు, ఇడా బ్లైర్ అతనిని ఇంగ్లాండ్ కి తీసుకోనిపోయింది.[12]
రావెళ్ళ వెంకట రామారావు
రావెళ్ల ఖమ్మం జిల్లా ముదిగొండ మండలం గోకినేపల్లిలో 1927, జనవరి 31 న రైతు కుంటుంబంలో లక్ష్మయ్య, సుబ్బమ్మ దంపతులకు జన్మించారు. భూమి కోసం, భుక్తి కోసం, నిజాం రాచరిక పాలన అంతం కోసం తుపాకి పట్టి దళకమాండర్‌గా పనిచేశారు.విద్యార్థి దశలోనే కమ్యూనిస్టు పార్టీ పట్ల ఆకర్షితులైన రావెళ్ల 1944 లో ఆంధ్రమహాసభలో చేరారు. 1947 ప్రాంతంలో నవభారత, స్వతంత్రభారత పత్రికలలో నైజాంపాలనను విమర్శిస్తూ అభ్యుదయ జానపదశైలిలో రచనలకు శ్రీకారం చుట్టారు. తెలంగాణ సాయుధ పోరాటం సమయంలో తొలిదశ కమాండర్‌గా పెన్నూ గన్నూ చేతబట్టి బరిలోకి దూకి పీడిత ప్రజల పక్షాన నిలిచి పోరాడారు. రహస్య జీవితం గడుపుతూ పోరాట ఉద్యమం నిర్వహించారు. 1948 అక్టోబర్ నుంచి 1952 డిసెంబర్ వరకు గుల్బర్గా, ఔరంగాబాద్, బీడ్, ఢిల్లీ, ఖమ్మం తదితర జైళ్లలో గడిపి...జైళ్లలో దుస్థితిని మార్చాలని 16 రోజులు నిరాహార దీక్ష చేపట్టడం ద్వారా చదవడం, రాయడం సౌకర్యాన్ని సాధించారు.ఢిల్లీ కేంద్ర కారాగారంలో ప్రముఖ కమ్యూనిస్టు నేత ఇంద్రజిత్ గుప్తా, మణిపూర్ మాజీ ముఖ్యమంత్రి దశరథదేవ్, కె ఎన్ సింగ్, బర్మా, కెప్టెన్ మహ్మద్ తదితరులు రావెళ్లకు సహచరులుగా ఉన్నారు. 1952 డిసెంబర్ 8వ తేదీన ఆయన జైలు నుంచి విడుదల అయ్యారు.నేలకొండపల్లి మండలం బోదులబండలో క్యాంపు నిర్వహిస్తుండగా ఓ సైనికుడు జరిపిన కాల్పుల్లో ఓ తూటా రావెళ్ల శరీరంలోకి దూసుకెళ్లింది. అయినప్పటికీ శక్తినంతటినీ కూడగట్టుకుని ఆయన కాల్పులు సాగించడంతో సైనికులు పరారయ్యారు. అనంతరం కాలంలో జయశ్రీ అనే కలం పేరుతో 1947లో తన రచనా వ్యాసాంగాన్ని ప్రారంభించారు. పురాతన్‌, క్రిషిక్‌, తెలంగాణ్యుడు, ఆర్‌.వి.ఆర్‌. పేరుతో ఎన్నో రచనలు చేశారు. తన ఇంటినే ఓ కవితా కుటీరంగా మలుచుకున్నారు. ఆతరువాత గోకినేపల్లి కవిత కుటీరంలో నిరాడంబర జీవితం గడుపుతూ రచనలు సాగించారు. రావెళ్ల పద్యరచనతో పాటు అనేక వ చన రచనలు సైతం చేశారు.తెలుగు, ఉర్దూల్లో అద్భుతంగా రాయడంతోపాటు అనర్గళంగా మాట్లాడగలరు.దాశరథి, ఆరుద్ర, శ్రీశ్రీ తదితర ప్రముఖుల సహచరుడు. రావెళ్ల కవితా ఖండికల్లో అనంతల్పం, పల్లెభారతి, రాగజ్యోతుల్లాంటివి ముఖ్యమైనవిగా ఉన్నాయి.మధుర కవి, కర్శక కవి అనే బిరుదులను పొందారు. అలాగే గురజాడ సాహితీ అవార్డు, దాశరథీ సాహితీ పురస్కారం, జాషువా సాహితీ అవార్డులను అందుకున్నారు.
ఆయనకు భార్య సుగుణమ్మ, నలుగురు కుమారులు ఉన్నారు.