చే గువేరా
ఏర్నెస్టో గువేరా, సెలియా డి ల సేర్న వై ల్లోసా మరియు ఏర్నెస్టో గువేరా లించ్ లకు జూన్ 14, 1928 న[1] అర్జెంటీనాలోని రోసారియోలో, ఐదుగురు సంతానంలో పెద్దవాడుగా బాస్క్ మరియు ఐరిష్ మూలాలుగల స్పానిష్ కుటుంబంలో జన్మించారు.[6] అతని తల్లితండ్రుల ఇంటిపేరు వలన, అతని చట్టనామం (ఏర్నెస్టో గువేరా) కొన్నిసార్లు డి ల సేర్న, లేదా లించ్ తో పాటుగా వస్తుంది. "విరామం లేని" చే యొక్క స్వభావానికి సూచనగా, ఆయన తండ్రి "గమనించదగ్గ మొదటి విషయం నా కొడుకు యొక్క నరాలలో ప్రవహించే రక్తం ఐరిష్ తిరుగుబాటు దారులకు చెందినది" అని ప్రకటించారు.[7] చాలా చిన్నవయసులోనే ఏర్నెస్టిటో (అప్పట్లో అలా పిలువబడేవారు) "పేదలతో సంబంధం" ఏర్పరచుకున్నారు.[8] వామపక్షాల పట్ల మొగ్గిన కుటుంబంలో పెరగడం వలన, గువేరా బాలుడిగా ఉన్నప్పుడే విస్తారమైన రాజకీయ సంఘటనలతో పరిచయం పొందారు.[9] ఆయన తండ్రి, స్పానిష్ పౌర యుద్ధంలో రిపబ్లికన్స్ కు బలమైన మద్దతుదారు, పోరాటంలోని అనేకమంది అనుభవజ్ఞులకు తరచుగా గువేరా గృహంలో ఆతిధ్యం ఇస్తూ ఉండేవారు.[10]
కువెంపు
కుప్పళ్ళి వెంకటప్పగౌడ పుట్టప్ప () (డిసెంబరు 29, 1904 - నవంబరు 11, 1994) ఒక కన్నడ రచయిత మరియు కవి, ఈయన కన్నడ సాహిత్యంలో 20వ శతాబ్దానికి చెందిన అత్యంత గొప్పకవిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు. కన్నడం లో జ్ఞానపీఠ్ పురస్కారాన్ని పొందిన ఏడుగురు గ్రహీతలలో ఆయన మొదటివాడు. పుట్టప్ప తన సాహిత్య రచనలన్నిటినీ "కువెంపు" అనే కలం పేరుతో చేసాడు. ఆయన "రాష్ట్రకవి"గా గౌరవించబడిన కన్నడ కవులలో రెండవ వాడు (ఎం. గోవింద పాయ్ తరువాత). పురాతన భారతీయ ఇతిహాసమైన రామాయణమును ఆధునిక కన్నడంలో తిరిగి వ్రాసిన ఆయన రచన "శ్రీ రామాయణ దర్శనం", "మహాకావ్య" (ఇతిహాస పద్య) యుగం యొక్క సమకాలీన రూపం మరియు ప్రయోగ పునరుద్ధరణగా భావించబడింది. ఆయన వాడిన కొన్ని పదబంధాలు, మరియు ప్రత్యేకించి సార్వత్రిక మానవత్వానికి లేదా ఆయన మాటలలో చెప్పాలంటే "విశ్వ మానవతా వాదా" నికి ఆయన చేసిన సేవ వలన చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయాడు. భారత ప్రభుత్వంచే ఆయన పద్మ భూషణ్ పురస్కారాన్ని పొందాడు. ఆయన కర్ణాటక రాష్ట్ర గీతమైన 'జయ భారత జననియ తనుజతే' రచన చేసాడు.