కాథలిక్ చర్చి
కాథలిక్ సిద్ధాంతం బోధిస్తున్న ప్రకారం, క్రీ.శ 1వ శతాబ్దంలో యేసు క్రీస్తు ద్వారా కాథలిక్ చర్చ్ స్థాపితమైంది, దైవదూతల మీదుగా హోలీ స్పిరిట్ యొక్క ఆగమనం దాని ప్రజా సమూహం యొక్క ప్రారంభాన్ని సూచిస్తుంది.[13]
కాథలిక్ చర్చి
పారిశ్రామిక విప్లవం యొక్క సామాజిక సవాళ్లకు ప్రతిస్పందనలో భాగంగా, పోప్ లియో XIII రీరమ్ నవారమ్ అనే వైజ్ఞానిక గ్రంథాన్ని ప్రచురించారు. కాథలిక్ సాంఘిక బోధనలో భాగంగా ముందుకు కదిలిన ఇది సామాజిక వాదాన్ని తిరస్కరించింది, అయితే పని పరిస్థితుల నియంత్రణ, జీవన వేతనం మరియు కార్మికులకు వాణిజ్య సంఘాలు ప్రారంభించే హక్కు స్థాపన లాంటి అంశాల్లో ఇది సలహాలిచ్చింది.[135] సిద్ధాంతపరమైన విషయాల్లో చర్చి కచ్చితత్వం ఎల్లప్పుడూ చర్చి వాదానికి కట్టుబడి ఉన్నప్పటికీ, 1870లో సమావేశమైన ఫస్ట్ వాటికన్ కౌన్సిల్, నిర్థిష్ట పరిస్థితుల్లో పనిచేసే సమయంలో పాపల్ కచ్చితత్వం యొక్క సిద్ధాంతాన్ని స్పష్టం చేసింది.[136] ఈ రకమైన నిర్ణయం అనేది పోప్‌కి " ప్రపంచవ్యాప్త చర్చిపై అనంతమైన నైతిక మరియు ఆధ్యాత్మిక అధికారాన్ని కట్టబెట్టింది."[123] ఈ రకమైన ప్రకటనకు ప్రతిచర్యగా ప్రధానం జర్మన్ చర్చిలలో ఒక వర్గం విడిపోయింది, చివరకు ఈ చర్చిలన్నీ కలిసి ఓల్డ్ కాథలిక్ చర్చిగా అవతరించాయి.[137] ఇటలీ ఏకీకరణ ఉద్యమానికి పాపల్ ప్రాంతాల నష్టం అనేది రోమన్ క్వచ్చన్[138]‌గా సుపరిచితమైన భూభాగ సంబంధ వివాదాన్ని సృష్టించింది, పపాసీ మరియు ఇటాలియన్ ప్రభుత్వానికి మధ్య నెలకొన్న ఈ వివాదం, 1929లో చోటు చేసుకున్న లాటెరన్ ఒప్పందం వాటికన్ సిటీపై హోలీ సీకి సార్వభౌమాధిపత్యం కల్పించేంత వరకు పరిష్కారం కాకుండా కొనసాగింది.[139]