క్షయ
క్షయ వ్యాధి (Tuberculosis) ఒక ముఖ్యమైన అంటువ్యాధి. ఇది ఊపిరితిత్తులకు సంబంధించినదని మనకు తెలిసినా, చర్మము నుండి మెదడు వరకు శరీరంలో ఏ భాగనికైనా ఈవ్యాధి సోకవచ్చును. భారతదేశంలో దీర్ఘకాలిక రోగాలలో ముఖ్యమైనది క్షయవ్యాధి. మైకోబాక్టీరియా లేదా మైకో బ్యాక్టీరియం ట్యూబర్ క్యులోసిస్ అనే సూక్ష్మక్రిమివలన ఈ వ్యాధి వస్తుంది.[1] క్షయ వ్యాధి సోకని శరీరావయవాలు క్లోమము, థైరాయిడ్ గ్రంథి, జుట్టు. మిగిలిన అవయవాలన్నింటికి క్షయవ్యాధి కలిగే అవకాశం ఉంది. ఈ వ్యాధి ముఖ్యంగా శ్వాసకోశాన్ని దెబ్బ తీస్తుంది.
దంత క్షయం
క్షయ ఉత్పత్తి సామర్థ్య (ఆమ్ల) పరిస్థితులకు తరచూ గురయ్యే పళ్లు దంత క్షయం బారినపడే అవకాశం ఎక్కువగా ఉంటుంది. భోజనాలు లేదా అల్పాహారాలు తీసుకున్న తర్వాత నోటిలోని బ్యాక్టీరియా చక్కెరను జీవక్రియ చెందే విధంగా చేస్తుంది. ఫలితంగా ఒక ఆమ్ల ఉప ఉత్పన్నం ఏర్పడుతుంది. ఇది pH విలువను తగ్గిస్తుంది. కాలం గడిచే కొద్దీ pH తిరిగి సాధారణ స్థాయికి వస్తుంది. అందుకు కారణం లాలాజలం యొక్క బఫరింగ్ సామర్థ్యం మరియు పళ్ల ఉపరితలాల యొక్క కరిగిన ఖనిజ సంబంధ పదార్థం. ఆమ్ల వాతావరణ పరిస్థితికి గురైన ప్రతిసారీ పళ్ల ఉపరితలంపై ఉండే అకర్బన ఖనిజ పదార్థ భాగాలు కరగడం మరియు అవి సుమారు రెండు గంటల వరకు కరగడం కొనసాగించగలవు. ఈ ఆమ్ల కాలాల్లో పళ్లు దుర్భలమైన నేపథ్యంలో దంత క్షయ అభివృద్ధి ఎక్కువగా తరచూ ఆమ్ల ప్రభావానికి గురయ్యే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.