గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
మానవజాతి శాస్త్రం
లెవీ-స్ట్రౌస్ తరచూ నరమాంస భక్షణపై మోంటైగ్నే యొక్క వ్యాసాన్ని మానవజాతి శాస్త్రానికి ప్రారంభ ఉదాహరణకు పేర్కొన్నాడు. లెవీ-స్ట్రౌస్ ఒక నిర్మాణ పద్ధతి ద్వారా మానవ సమాజంలో విశ్వవ్యాప్త స్థిరరాశులను గుర్తించడానికి ప్రయత్నించాడు, వీటిలో ప్రధాన అంశంగా అతను వరుసకాని స్త్రీ పురుష సంగమ నిషేధాన్ని పేర్కొన్నాడు. అయితే, ఇటువంటి సాంస్కృతిక సార్వత్రికవాదం వంటి వాదనలు మార్క్స్, నైట్జ్‌ష్, ఫౌకాల్ట్, అల్తుసెర్ మరియు డెలౌజ్ వంటి పలువురు 19వ మరియు 20వ శతాబ్ద ఆలోచనాపరులచే విమర్శించబడ్డాయి.