గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
సంఖ్యాశాస్త్రము
ఆధునిక సంఖ్యాశాస్త్రము తరచుగా విభిన్న ప్రాచీన సంస్కారాలను ఇంకా ఉపాధ్యాయులను కలిగి ఉంటుంది. వాటిలో బాబిలోనియా, పైథాగరస్ ఇంకా అనుచరులు (గ్రీస్,6 వ శతాబ్దం B.C.), జ్యోతిషతత్వజ్ఞానం హెల్లెనిస్టిక్ {2} అలెగ్జాన్డ్రియ, పాతకాలంనాటి క్రిస్టియన్ గూఢత్వము, పాతతరం గ్నోస్టిక్స్ వారి రహస్య విద్య, హెబ్రూ కబలః విధానం, భారతదేశ వేదాలు, చైనీయుల "సర్కిల్ అఫ్ ది డెడ్ ", మరియు ఈజిప్టు ల "బుక్ అఫ్ ది మాస్టర్ అఫ్ ది సీక్రెట్ హౌస్ " (చనిపోయినవారి కర్మకాండలు) ఉన్నాయి.