సాముద్రికము
హస్తసాముద్రికం తన మూలాలను చైనీస్ యిజింగ్ (ఐ చింగ్), భారతదేశంలో (హిందూ) జ్యోతిశ్శాస్త్రం (సంస్కృతంలో జోతిష్య అని సూచిస్తారు) మరియు రోమా (గైప్సే) భవిష్యత్తు చెప్పేవారు నుండి కలిగి ఉంది. హిందూ మహర్షి వాల్మికీ ఒక పుస్తకాన్ని రచించినట్లు భావిస్తారు, దీని పేరు యొక్క ఆంగ్ల అనువాదం "ది టీచింగ్స్ ఆఫ్ వాల్మికీ మహర్షి ఆన్ మేల్ పామిస్టరీ", ఇది 567 చరణాలు కలిగి ఉంది. భారతదేశం నుండి, హస్తసాముద్రికం చైనా, టిబెట్, ఈజిప్ట్, పెర్షియా మరియు ఐరోపాలోని ఇతర దేశాలకు విస్తరించింది. చైనా నుండి, హస్తసాముద్రికం గ్రీస్కు విస్తరించింది, ఇక్కడ దీనిని సిద్ధాంతకర్తలు అభ్యసిస్తారు. అయితే, ఆధునిక హస్తసాముద్రికులు తరచూ మనస్తత్త్వ శాస్త్రం, అవిభాజ్యతత్వ వైద్యం మరియు భవిష్యవాణి యొక్క ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతులతో సాంప్రదాయిక భావి కథన మెళుకువలను మిళితం చేస్తారు.
కుందూరి ఈశ్వరదత్తు (రచయిత)
ఇతడు వృత్తి పరమైన ఒత్తిడులను అధిగమించి చారిత్రక పరిశోధనను చేశాడు. ఇతడు తెలుగు భాషలో అపురూపమైన "ప్రాచీనాంధ్ర చారిత్రక భూగోళము[2] అనే గ్రంథాన్ని రచించాడు. ఈ గ్రంథం మొదటి భాగంలో పురాణ, సాహిత్య, భౌతిక భౌగోళిక అంశాలను, ఆంధ్రదేశ చరిత్రపై వాటి ప్రభావాన్ని వివరించాడు. రెండవ భాగంలో వివిధ చారిత్రక ప్రదేశాలను అక్షరక్రమంలో పేర్కొంటూ వాటి స్థానాలను ప్రాచీన భౌగోళికశాస్త్రం ఆధారంగా నిర్ధారించాడు. దాని కోసం ఇతడు అనేక శాసనాలనుండి, సంస్కృతాంధ్రాలలోని సాహిత్య గ్రంథాలనుండి అనేక ఆధారాలను ఉటంకించాడు[1].