క్యోటో ఒప్పందం
క్యోటో ఒప్పందం అనేది భూతాపంపై పోరాటానికి పర్యావరణ మార్పుపై ఐక్యరాజ్యసమితి ముసాయిదా సదస్సు (UNFCCC లేదా FCCC)కు సంబంధించిన ఒక ఒడంబడిక. UNFCCC అనేది పర్యావరణ వ్యవస్థపై ప్రమాదకర మానవజన్య జోక్యమును నిరోధించే స్థాయికి వాతావరణంలోని గ్రీన్‌హౌస్ వాయు ఉద్గారాల స్థిరీకరణ లక్ష్యంగా కుదుర్చుకున్న ఒక అంతర్జాతీయ పర్యావరణ ఒప్పందం.[1]
ప్రపంచీకరణ
" వ్యతిరేక ప్రపంచీకరణ" ప్రజాస్వామికంగా నిర్ణయాలను తీసుకోవటాన్ని అవలంబించటానికి మరియు తన సౌభ్రాతుత్వాన్ని ప్రదర్శించటానికి ఒక రాష్ట్రం అవలంబించే పద్ధతులు లేదా తీసుకొనే చర్యలను కలిగి ఉంటాది.WTO లేదా IMF వంటి సంస్థలచే ప్రోత్సహించబడ్డ ప్రజలు, వస్తువులు మరియు నమ్మకాలు, ముఖ్యంగా స్వేచ్చాయుత మార్కెట్టు పై చట్టాలను ఎత్తివేయటం మొదలైన వాటి అంతర్జాతీయ రవాణాకు ఉన్న అడ్డంకులను నెట్టుకు రావటానికి వ్యతిరేక ప్రపంచీకరణ జరగవచ్చు. అంతే కాకుండా నామి క్లెయిన్ తన పుస్తకంలో వాదించిన దాని ప్రకారం ఒక ఒంటరి సాంఘిక ఉద్యమం లేదా వివధ సాంఘిక ఉద్యమాలను పర్యవేక్షించే గొడుగు అనే పదం లను ఏ వ్యతిరేక ప్రపంచీకరణ కూడా సూచించలేదు, జాతీయవాదులు మరియు సంఘసేవకులు వలె .ఈ రెండు విషయాలలో కూడా పాల్గొనేవారు పెద్ద బహుళజాతీయ సంస్థల నియంత్రణ లేని రాజకీయ అధికారంనకు వ్యతిరేకంగా నిలుస్తారు, ఎందుకంటే ఆ వ్యవస్థలు వాణిజ్య ఒప్పందాలను వేరే వాటితో భర్తీ చెయ్యటం ద్వారా అధికారాన్ని నియంత్రిస్తాయి ఇది కొన్ని సందర్భాలలో పౌరుల యొక్క ప్రజాస్వామ్య హక్కులను నాశనం చేస్తుంది [15], పర్యావరణం ముఖ్యంగా గాలి నాణ్యత జాబితా మరియు వర్షపు అడవులు[16], అదే విధంగా ఒక సంఘం ఏర్పాటు చేసుకొనే హక్కు మరియు ఆరోగ్యం మరియు భద్రతా చట్టంలతో పాటుగా కార్మిక హక్కులను [17] నిర్ణయించటానికి జాతీయ ప్రభుత్వాల యొక్క రాజ్యాధికారం లేదా చట్టాలు, ఎందుకంటే అలా లేకపొతే అవి అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల యొక్క సంప్రదాయ అలవాట్లు మరియు సంస్కృతీలను అతిక్రమిస్తాయి.[18]