ఐజాక్ మెరిట్ సింగర్
1856 లో ఈ యంత్రం తయారీదారులైన గ్రోవెర్ అండ్ బాకెర్, సింగర్ అంరియు వీలర్ అండ్ విల్సన్ లు పేటెంట్ ఉల్లంఘన గూర్చి ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ న్యూయార్క్ లో ఆల్బనీలో కలుసుకొని తమ వాదాలను పరిష్కరించుకున్నారు. ఓర్లాండో B. పోటర్ (గ్రోవర్ మరియు బేకర్ కంపెనీ న్యాయవాది మరియు అధ్యక్షుడు) వారి లాభాలను విచ్చలవిడిగా వ్యాజ్యం కోసం ఖర్చుచేయకుండా వారి యొక్క పేటెంట్లను విలీనం చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ విధానం క్లిష్ట యంత్రాల ఉత్పత్తి కోసం న్యాయ ప్రతేక హక్కులను అనుమతిస్తుంది. వారు కుట్టు యంత్రాల సంయుక్త ప్రతిపాదనకు అంగీకరించారు. కానీ వాటిని ఏవిధంగానైనా ఉపయోగించుటకు వారు ఇప్పటికీ కొన్ని కీలక నిరాటంకమైన పేటెంట్లు జరిపించిన "ఎలియాస్ హ్యూ" యొక్క సహకారాన్ని పెటెంట్ రక్షణ కోసం పొందారు. నిబంధనలు ఏర్పాటు చేశారు; హ్యూ ప్రతి కుట్టుయంత్రం పై రాయల్టీని సంపాదించాడు.
కవితా కృష్ణమూర్తి
1980లో, ఆమె "మాంగ్ భరో సజనా" చిత్రంలోని "కాహే కో భ్యాహి" అనే పాటను మొదటిసారి పాడారు, తన స్వరంతో పాడటాన్ని చిత్రీకరణను కూడా చేశారు. దురదృష్టవశాత్తు, చిత్రం యొక్క అంతిమ కూర్పులో ఈ పాటను తొలగించారు. 1985లో, ఆమె గానవృత్తి అతిపెద్ద విజయంతో ఆరంభించింది, అది "ప్యార్ ఝుక్తా నహీ" చిత్రంలోని "తుమ్సే మిల్కర్ న జానే క్యోం" పాట. ఈ పాట విజయానంతరం లక్ష్మీకాంత్-ప్యారేలాల్ శిబిరం బయట కూడా ఈమె అనేక అవకాశాలను పొందారు. అయినను, "హవా హవాయీ" మరియు "కర్తే హై హమ్ ప్యార్ Mr. ఇండియా సే" అనే రెండు ప్రముఖ గీతాలను విజయవంతమైన చిత్రం "Mr. ఇండియా" (1987)లో పాడారు, ఇది ఆమె వృత్తిజీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపుగా నిలిచింది. (ఈ పాటలను సంగీత స్వరకర్తలు లక్ష్మీకాంత్-ప్యారేలాల్ స్వరపరిచారు మరియు రెండవపాటను కిషోర్ కుమార్‌తో పాడిన యుగళగీతం మరియు దీనికి చిత్రంలో అభినయం శ్రీదేవి చేశారు). ఆమె లక్ష్మీకాంత్-ప్యారేలాల్‌తో కలసి పాడిన పాటలు అత్యంత విజయవంతమైనాయి.