జార్ఖండ్
2000 నవంబరు 15న బీహార్ రాష్ట్రంనుండి దక్షిణ ప్రాంతాన్ని వేరుచేసి జార్ఖండ్ ప్రత్యేకరాష్ట్రం ఏర్పాటు చేశారు[1]. చిరకాలం శాంతియుతంగా, ప్రజాస్వామికంగా జరిగిన పోరాటానికి ఫలితంగా రాష్ట్రం ఏర్పడింది.
జార్జియా (దేశం)
1226 లో ఖ్యుర్వరెజ్మియన్ నాయకుడు జలాల్ అడ్వెన్ టిబిలిసిని స్వాధీనం చేసుకుని నాశనం చేసిన తరువాత జార్జియా రాజ్యం పునరుద్ధరణ తిరిగి ప్రారంభించబడింది. దేశంలో మునుపటి బలం క్రైస్తవ సంస్కృతిని పునరుద్ధరించడానికి రెండవ డెమిట్రియస్ (జార్జియా) కుమారుడు ఐదవ జార్జి (జార్జియా) దేశం నుండి మంగోలులను బహిష్కరించారు. సమైక్య జార్జియా రాజ్యానికి ఐదవ జార్జ్ చివరి గొప్ప రాజుగా గుర్తించబడ్డాడు. అతని మరణం తరువాత వివిధ స్థానిక పాలకులు సెంట్రల్ జార్జియన్ పాలన నుండి వారి స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడారు. 15 వ శతాబ్దంలో రాజ్యం మొత్తం విచ్ఛిన్నం అయింది. టామెర్లేన్ చేసిన అనేక విపత్కర దండయాత్రల ద్వారా జార్జియా బలహీనపడింది. దండయాత్రలు కొనసాగడంతో పునరుద్ధరణకు తగిన సమయం లభించలేదు. నల్లజాతీయులు, తెల్ల టుకోమోన్లు నిరంతరం దక్షిణ ప్రాంతాలపై దాడి చేశారు. ఫలితంగా జార్జియా రాజ్యం 1466 నాటికి అస్థిరత నెలకొన్నది. ఇది మూడు స్వతంత్ర రాజ్యాలు, ఐదు సెమీ స్వతంత్ర రాజ్యాలుగా విభజించబడింది. తరువాత పొరుగున ఉన్న పెద్ద సామ్రాజ్యాలు బలహీనపడిన దేశం అంతర్గత భూభాగాలను దోచుకున్నాయి. 16 వ శతాబ్దంలో 18 వ శతాబ్దం చివరి వరకు సఫావిద్ ఇరాన్ ( ఇరాన్ అఫ్షార్రిద్, కజార్ రాజవంశాలు), ఒట్టోమన్ టర్కీ తూర్పు, పశ్చిమ ప్రాంతాలుగా ఉన్న జార్జియాభూభాగాలను వరుసగా స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.