సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
కారు
1863 లో ఎటీన్ లెనాయిర్ అనే ఫ్రాన్స్ ఇంజనీరు మామూలు బొగ్గు వాయువుతో పనిచేసే ఇంజన్ ని నిర్మించి, దీనితో ఒక చిన్న కారును నడపగలిగాడు. వియన్నాకి చెందిన సిగ్‍ఫ్రీడ్ మార్కన్ అనే మరో ఇంజనీరు 1875 లో తొలిసారిగా ఆస్ట్రియా రాజధాని పట్టణ వీధుల్లో పెట్రోలుతో కారును నడిపాడు. కానీ శబ్దం ఎక్కువగా ఉంటుందనే కారణంతో పోలీసులు దీన్ని నిషేధించారు. 1884 లో ఇంగ్లండ్కి చెందిన ఎడ్వర్డ్ జట్లర్ ఇది వరకటి ఇంజన్ ని మెరుగు పరచి నెట్రోలుతో నడిచే మూడు చక్రాల సైకిల్ ని ప్రదర్శించాడు. కానీ ఇలాంటి కొత్త వాహనాలు బహుశ ప్రచారంలోకి రావటానికి తగిన వాతావరణం అప్పట్లో లేదు. ఇంగ్లండ్ లో ఆ రోజుల్లో "ఎర్ర జండా చట్టం" అంటూ ఒకటుండేది. దీని ప్రకారం గుర్రం లేని ఏ వాహనం గానీ నగర ప్రాంతాల్లో గంటకు రెండు మైళ్ళ వేగం కంటే ఎక్కువగానూ, వూరి బయట నాలుగు మైళ్ల వేగం కంటే ఎక్కువగానూ వెళ్ళటానికి వీలులేదు. అలా వెళ్ళే పక్షంలో వాహనం ముందు ఎర్రజెండా పుచ్చుకుని ఒక మనిషి తప్పని సరిగా వెళ్ళాలి. ఇది బట్లర్ నమూనా వల్ల శాపంగా పరినమించిన ఈ చట్టం మూలంగా పరిశోధనలన్నీ నిలిచి పోయాయి. వాటి కోసం చేసిన ఖర్చంతా బూడిదపాలైంది.