కె. వి. రబియా
1990 లో మలప్పురం జిల్లాలోని కేరళ రాష్ట్ర అక్షరాస్యత కార్యక్రమంలో ఆమె పాత్ర ద్వారా ప్రాముఖ్యత పొందడంతో భారతదేశంలోని కేరళలోని మలప్పురం, వెల్లిలాక్కడు నుండి భౌతికంగా సవాలు చేయబడిన సామాజిక కార్యకర్త కరీవ్ పుప్పి రాబియా (జననం 1966). అనేక సందర్భాలలో భారతదేశం యొక్క. 1994 లో, భారత ప్రభుత్వం యొక్క మానవ వనరుల అభివృద్ధి మంత్రిత్వశాఖ సమాజానికి ఆమె చేసిన సేవలకు జాతీయ యువత పురస్కారం అందుకుంది. జనవరి 2001 లో, ఆమె మహిళల ఉత్తేజనం మరియు సాధికారత ఆమె సహకారం కోసం 1999 సంవత్సరానికి మొదటి కన్నగి స్ర్తి శక్తి పురస్కారం పురస్కారం.[1][2] వర్గం:మూలాలు లేని పాఠ్యమున్న వ్యాసాలు
సుబ్బారావు పాణిగ్రాహి
సుబ్బారావు పాణిగ్రాహి విప్లవ ప్రజాకవి. ఇతడు 1934, సెప్టెంబర్ 8న శ్రీకాకుళం జిల్లా, సోంపేట మండలం బారువాలో ఒక పూజారి కుటుంబంలో జన్మించాడు. బొడ్డపాడు గ్రామానికి పూజారిగా వచ్చాడు. అక్కడ తామాడ గణపతి, పంచాది కృష్ణమూర్తిలతో పరిచయమై వారితో కలసి యువకులను ఉద్యమాల్లోకి తెచ్చాడు. తెగింపు సంఘాన్ని పెట్టి ఎందరో యువకులను శ్రీకాకుళ పోరాటంలోకి తీసుకొచ్చాడు. ప్రజల కష్టాలపై ఎన్నో పాటలను, గేయాలను, నాటికలను రాశాడు. ‘ఎరుపంటే కొందరికి భయం, భయం, పసిపిల్లలు వారికంటే నయం నయం’, ‘కష్టజీవులం మేము కమ్యూనిస్టులం అవునన్నా కాదన్నా అదే ఇష్టులం’ వంటి ఆయన రాసిన పాటలు శాశ్వతంగా నిలిచి పోయాయి. తామాడ చినబాబుతో కలిసి ఆయన చెప్పిన జముకుల కథ ప్రజలను ఉర్రూతలూపింది. ఆయన రాసిన ‘ఓ అరుణ పతాకమా, చేగొనుమా రెడ్ శాల్యూట్’ అనే పాట విప్లవకారులు నిత్యం జెండా వందన వేళ పాడుకునే విప్లవగీతం అయింది.
శ్రీకాకుళ గిరిజనోద్యమంలో ప్రత్యక్షంగా పాల్గొన్నాడు. చాగంటి భాస్కరరావు, తామాడ గణపతి మరణం తర్వాత సోంపేట ఏరియా పార్టీ కార్యదర్శిగా పాణిగ్రాహిని ఎన్నుకున్నారు. అనతి కాలంలోనే అంటే, 1969 డిసెంబర్ 22న పాణిగ్రాహిని రంగమటియ కొండల్లో కాల్చి చంపారు. ఆయన జీవించింది 36 ఏళ్లు మాత్రమే. ప్రజాకళలకు జీవం పోసి వాటిని రాజకీయాలతో జోడించి ఉద్యమ స్థాయికి తీసుకెళ్లిన వ్యక్తి.