జర్మనీ
నెపోలియన్ బోనపర్టే ఓటమి తరువాత 1814లో వియన్నా సమావేశం 39 సార్వభౌమ రాజ్యాలతో కూడిన జర్మన్ సమాఖ్య (డచేర్ బండ్)ను స్థాపించింది. పునరుద్ధరణ రాజకీయాలలో అనంగీకారం చూపుతూ ఐక్యతా మరియు స్వాతంత్ర్యాన్ని కోరుతూ, పాక్షికంగా స్వేచ్ఛా పోరాటాలకు దారితీసింది. అయితే ఇవి ఆస్ట్రియన్ రాజ్యాంగవేత్త మెటర్నిచ్ నూతన అణచివేత విధానాలతో అనుసరించబడ్డాయి. జోల్వేరేయిన్ పన్ను నిర్ణయసమాఖ్య జర్మన్ రాజ్యాల మధ్య ఆర్థిక ఐక్యతను మరింత పెంచింది. ఈకాలంలో జర్మన్లు ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలచే ప్రభావితమయ్యారు,.ప్రత్యేకించి యువ మేధావులలో జాతీయవాదం శక్తివంతంగా అవతరించింది. మొదటిసారి నలుపు, ఎరుపు, బంగారు రంగులు ఉద్యమానికి ప్రాతినిధ్య రంగులుగా ఎన్నుకోబడ్డాయి, తరువాత ఇవే జాతీయ రంగులు అయ్యాయి.[15]
జర్మనీ ఏకీకరణ
రాజకీయంగా, పరిపాలనా పరంగా జాతి రాజ్యంగా అధికారికంగా జర్మనీ ఏకీకరణ 18 జనవరి 1871న ఫ్రాన్స్ లోని వర్సైల్స్ ప్యాలెస్ లోని అద్దాల మందిరంలో జరిగింది. ఫ్రాంకో-ప్రష్యన్ యుద్ధంలో ఫ్రెంచ్ లొంగుబాటు తర్వాత విల్హెం Iని జర్మన్ చక్రవర్తిగా ప్రకటించేందుకు జర్మన్ రాజ్యాల రాజకుమారులు సమావేశమయ్యారు. అప్పటికే సామంత రాజ్యాల అధికారిక అనధికారిక ఒప్పందాల ద్వారా అధికశాతం జర్మన్ భాషా వ్యవహర్తల జనం ఉన్న ప్రాంతాలన్నీ రాజ్యాల సమాఖ్య కిందకు వచ్చే వాస్తవ కార్యకలాపాలు అనధికారికంగా, అప్పుడు కొంత అప్పుడు కొంతగా జరుతూనేవున్నాయి. పవిత్ర రోమన్ సామ్రాజ్య రద్దు, నెపోలియన్ యుద్ధాలు, తర్వాత జర్మన్ జాతీయవాద విస్తరణ జరిగేవరకూ దాదాపు శతాబ్ది కాలం పాటు వివిధ పక్షాల స్వంత ఆసక్తుల కారణంగా ఈ ప్రక్రియ మందగించింది.