పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
పోర్చుగీస్ విశ్వవిద్యాలయాలు 1290 నుండి ఉనికిలో ఉన్నాయి. పురాతన పోర్చుగీస్ విశ్వవిద్యాలయం మొట్టమొదట లిస్బన్లో స్థాపించబడి కోయింబ్రాకు తరలించబడింది. చారిత్రాత్మకంగా పోర్చుగీసు సామ్రాజ్యం పరిధిలో ఉన్న అమెరికాలో 1792 లో అత్యంత పురాతనమైన ఇంజనీరింగ్ పాఠశాల (రియల్ అకాడెమి డి ఆర్లెటరియా, ఫోర్టిఫెకాకో ఇ డెసెన్హో రియో ​​డి జనైరో) స్థాపించింది. అలాగే 1842 లో గోవాలో స్థాపించబడిన మెడియోకో-సిర్గురికా ఆసియాలో పురాతన వైద్య కళాశాలగా గుర్తించబడుతుంది. లిస్బన్ విశ్వవిద్యాలయం పోర్చుగల్లోని అతిపెద్ద విశ్వవిద్యాలయంగా గుర్తించబడుతుంది.