తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. [11] చివరి దశలో ఉన్న ముంతాజ్ మహల్ షాజహాన్‌ను ప్రపంచంలో ఎవరూ ఇంతవరకు చూడని అత్యంత సుందరమైన సమాధిని తనకోసం నిర్మించమని కోరింది. షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు.[12] షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది.[13][14] ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:[15]
బాబ్రీ మసీదు
బాబ్రీ విభిన్న శైలికి సంబంధించిన ముఖ్యమైన మసీదు, ఇది వాస్తు నిర్మాణరూపంలో భద్రపర్చబడింది, ఢిల్లీ సుల్తానేట్ స్థాపించబడిన తర్వాత ఇది అభివృద్ధి చేయబడింది (1192). హైదరాబాద్‌లోని చార్మినార్ (1591) పెద్ద ఆర్చ్‌లు, తోరణాల వరుస మరియు మినార్‌లను కలిగి ప్రత్యేకంగా ఉండేది. ఈ కళ విస్తృతంగా శిలలను ఉపయోగించింది మరియు 17వ శతాబ్దిలో, తాజ్‌మహల్ వంటి నిర్మాణాలతో మొఘలుల కళ దీని స్థానంలో వచ్చేంత వరకు ఇది, ముస్లిం పాలనకు భారతీయ అన్వయాన్ని ప్రతిఫలించింది.