అటల్ బిహారీ వాజపేయి
అటల్ బిహారీ వాజపేయి (1924 డిసెంబర్ 25 - 2018 ఆగస్టు 16) మధ్య ప్రదేశ్ లోని గ్వాలియర్లో జన్మించిన అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి భారతీయ జనతా పార్టీ తరపున ప్రధాన మంత్రి పదవిని పొందిన నాయకుడు. ఈయన బ్రహ్మచారి. ఇతను మొదటిసారిగా రెండవ లోక్‌సభకు ఎన్నికయ్యాడు. మధ్యలో 3వ, 9వ లోక్‌సభలకు తప్పించి 14వ లోక్‌ సభ ముగిసేవరకు పార్లమెంటుకు ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. ఆయన రెండుసార్లు రాజ్యసభకు కూడా ఎన్నికయ్యాడు. 1968 నుండి 1973 వరకు జనసంఘ్ పార్టీకి అధ్యక్షుడిగా పనిచేసి, 1980 నుండి 1986 వరకు భారతీయ జనతా పార్టీకి వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1996లో తొలిసారిగా ప్రధానమంత్రి పదవి యోగం లభించినా అది 13 రోజులకే పరిమితమైంది. 1998లో రెండో పర్యాయం ప్రధానమంత్రి పదవి పొంది 13 మాసాలు పాలించాడు. 1999లో 13వ లోక్‌సభ ఎన్నికల అనంతరం మరోసారి ప్రధానమంత్రి పదవి చేపట్టి 2004 వరకు పదవిలో ఉన్నాడు. అలుపెరుగని ఈ రాజకీయ నాయకుడికి 1994లో ఉత్తమ పార్లమెంటేరియన్ అవార్డు లభించింది. మొదటి కాంగ్రేసేతర ప్రభుత్వమైన మొరార్జీ దేశాయ్ మంత్రివర్గంలో విదేశీ వ్యవహారాల శాఖను నిర్వహించాడు. అనారోగ్య కారణాల వల్ల క్రియాశీల రాజకీయాలనుండి తప్పుకున్నాడు. ఆయన దేశానికి చేసిన విశేష సేవలకు గాను భారత ప్రభుత్వం మార్చిి 12, 2015లో భారతరత్న పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది.[1] ఆయన పుట్టినరోజు అయిన డిసెంబర్ 25ను సుపరిపాలనా దినంగా భారత ప్రభుత్వం ప్రకటించింది.[2] 2015 మార్చి 27 న రాష్ట్రపతి ప్రణబ్ ముఖర్జీ, వాజపేయికి దేశ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం భారతరత్న ప్రదానం చేసాడు. అనారోగ్యంతో పూర్తిగా మంచంపై ఉన్న వాజపేయికి భారత రత్న ప్రదానం చేయడానికి స్వయంగా రాష్ట్రపతే వాజపేయి నివాసానికి తరలి వెళ్ళాడు[3]
గిరిజాప్రసాద్ కొయిరాలా
గిరిజాప్రసాద్ కొయిరాలా (Girija Prasad Koirala) ఫిబ్రవరి 20, 1925న బీహార్ లోని తాడిలో జన్మించాడు. నేపాల్‌కు చెందిన ప్రముఖ రాజకీయనాయకుడు మరియు నాలుగు సార్లు ప్రధానమంత్రిగా పనిచేశాడు. యవ్వవ వయస్సులో అధికకాలం భారతదేశంలో గడిపాడు. 1991లో నేపాల్‌లో ప్రజాస్వామ్య పునరుద్ధరణకు కొయిరాలా కృషిచేశాడు. మార్చి 20, 2010న మరణించాడు.
1947లో కార్మికుల సమ్మె ద్వారా కొయిరాలా రాజకీయాలలో ప్రవేశించాడు. 1948లో నేపాల్ మజ్దూర్ కాంగ్రెస్‌ను స్థాపించాడు. తరువాతి కాలంలో అది నేపాల్ ట్రేడ్ యూనియన్ కాంగ్రెస్‌గా మారింది. 1952లో కొయిరాలా మొరంగ్ జిల్లా నేపాలీ కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడై 1960లో రాజు మహేంద్ర అరెస్టు చేసి జైలుకు పంపించేవరకు కొనసాగినాడు. 1967లో జైలు నుండి విడుదలై భారత్‌కు పంపివేయబడ్డాడు. 1979లో తిరిగి నేపాల్ చేరినాడు. అంతకు ముందే 1975 నుంచే నేపాలీ కాంగ్రెస్ ప్రధాన కార్యదర్శి పదవిని పొంది 1991 వరకు ఆ పదవిలో కొనసాగినాడు. 1991 ఎన్నికలలో విజయం సాధించి నేపాల్ ప్రధానమంత్రిగా రాజు బీరేంద్రచే నియమించబడి. 1994 వరకు పదవిలో కొనసాగినాడు. 1998లో రెండవసారి ప్రధానమంత్రి పదవిని పొంది 1999 వరకు పదవిలో ఉండినాడు. 2000లో మూడవ పర్యాయం, 2006లో నాలుగవ పర్యాయం ప్రధానమంత్రి పదవిని పొందినాడు. 2007లో నేపాల్ అధ్యక్షుడిగా పనిచేసాడు.