క్షయ
క్షయ వ్యాధి (Tuberculosis) ఒక ముఖ్యమైన అంటువ్యాధి. ఇది ఊపిరితిత్తులకు సంబంధించినదని మనకు తెలిసినా, చర్మము నుండి మెదడు వరకు శరీరంలో ఏ భాగనికైనా ఈవ్యాధి సోకవచ్చును. భారతదేశంలో దీర్ఘకాలిక రోగాలలో ముఖ్యమైనది క్షయవ్యాధి. మైకోబాక్టీరియా లేదా మైకో బ్యాక్టీరియం ట్యూబర్ క్యులోసిస్ అనే సూక్ష్మక్రిమివలన ఈ వ్యాధి వస్తుంది.[1] క్షయ వ్యాధి సోకని శరీరావయవాలు క్లోమము, థైరాయిడ్ గ్రంథి, జుట్టు. మిగిలిన అవయవాలన్నింటికి క్షయవ్యాధి కలిగే అవకాశం ఉంది. ఈ వ్యాధి ముఖ్యంగా శ్వాసకోశాన్ని దెబ్బ తీస్తుంది.
దంత క్షయం
ఏదేమైనప్పటికీ, నోటి పరిశుభ్రత అనేది దంత క్షయం కంటే చిరుగు వ్యాధిని నిరోధించడానికి సంభవనీయంగా అత్యంత సమర్థవంతమైనది. నమిలే ఒత్తిడి కారణంగా ఆహారం రంధ్రాలు మరియు పగుళ్ల లోపల ఇరుక్కుపోతుంది. అది పిండిపదార్థాల ద్వారా అభివృద్ధి చెందిన ఆమ్ల విఖనిజీకరణానికి దారితీస్తుంది. అలాంటప్పుడు బ్రష్, ఫ్లోరైడ్ టూత్‌పేస్టు మరియు లాలాజలానికి ఇరుక్కుపోయిన ఆహారాన్ని తొలగించడానికి, ఆమ్లాన్ని తటస్థీకరించడానికి లేదా ఆహారం ఇరుక్కునే మరింత అవకాశమున్న పళ్ల ఉపరితలాలపై మాదిరిగా విఖనిజీకరణ పళ్లను పునఃఖనిజీకరణం చేయడానికి ఎలాంటి ఆస్కారం ఉండదు. (పిల్లల్లో సంభవిస్తున్న 80 నుంచి 90 శాతం మధ్య క్షయాలు నమిలే దంతాలకు సంబంధించినవి వీన్‌ట్రాబ్, 2001). ఆహారం తీసుకున్న తర్వాత పీచు వంటి పచ్చి కూరలు తినడం వల్ల లోపల ఇరుక్కున్న ఆహారాన్ని లాలాజలం చక్కెర వంటి పిండిపదార్థంగా మార్చే విధంగా చేస్తుంది. అలాగే ఆమ్లాన్ని తటస్థీకరించడం మరియు విఖనిజీకరణ పళ్లను పునఃఖనిజీకరణ కూడా చేస్తుంది. (పుచ్చులతో గాయాల బారినపడే ప్రమాదాన్ని ఎక్కువగా కలిగి ఉన్న పళ్లుగా మొదటి మరియు శాశ్వత దవడ పళ్లను చెబుతారు)