టెలీఫోను
టెలిఫోను (దూరవాణి) అనేది దూర ప్రాంతాలకు సమాచారాన్ని ధ్వని తరంగాల నుండి విద్యుత్ తరంగాలుగా మార్చి తీగల ద్వారా లేదా యితర మాధ్యమం ద్వారా చేరవేసే పరికరం. టెలీఫోను (గ్రీకు భాష నుండి 'టెలీ' (τηλέ) = దూర, మరియు 'ఫోను' (φωνή) = వాణి) ఒక 'దూర సమాచార' పరికరం, దీనిని శబ్ద ప్రసారం మరియు శబ్ద గ్రహణ కొరకు ఉపయోగిస్తారు. సాధారణంగా ఇద్దరు సంభాషించుకోవడానికి, కొన్ని సమయాల్లో ముగ్గురు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మంది సంభాషించుకోవడానికి ఉపయోగిస్తారు. ప్రపంచంలో ఇది సర్వసాధారణ పరికరం. దీనియొక్క మొదటి పేటెంట్ హక్కును 1876 లో అలెగ్జాండర్ గ్రాహంబెల్ అనే శాస్త్రజ్ఞుడు పొందాడు. తర్వాత టెలిఫోన్ లలో యితర మార్పులు యితర శాస్త్రజ్ఞులచే చేయబడ్డాయి. ఇది క్రమేణా ప్రపంచంలో వ్యాపార వర్గాలకు, ప్రభుత్వాలకే పరిమితం కాకుండా సామాన్య మానవునికి కూడా అందుబాటులోకి వచ్చింది.
హెడ్ ఫోన్స్
టెలిఫోన్‌ ఇయర్‌పీస్‌, కుడివైపు చిత్రంలో ఉన్న లాంటిది, 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో చాలా ఎక్కువగా కనిపించేది. హెడ్‌ఫోన్స్‌ అనేవి ఇయర్‌పీస్‌ నుంచి వచ్చాయి. యాంపిల్‌ఫైర్స్‌ అభివృద్ధి చెందక ముందు ఆడియో సిగ్నల్స్‌ వినడానికి ఇదొక్కటే మార్గం. తొలుత నాథానియల్‌ బాల్డ్‌విన్‌ అత్యంత విజయవంతమైన సెట్‌ను అభివృద్ధి చేసాడు. ఈయన వీటిని తన వంటగది‌లో చేతితో తయారు చేసి, వాటిని యు.ఎస్‌. నావికాదళానికి అమ్మేవారు.
1919 కాలంలో బ్రేండ్స్‌ తయారు చేసిన సున్నితమైన హెడ్‌ఫోన్స్‌ను ఆరంభంలో రేడియో పనుల కోసం చాలా ఎక్కువగా ఉపయోగించేవారు. ఈ ఆరంభ హెడ్‌ఫోన్స్‌ ఐరన్‌ డ్రైవర్స్‌ను కదిలించడానికి సింగిల్‌ ఎండెడ్‌ లేదా బ్యాలెన్స్‌డ్‌ అర్మెచ్యూర్‌గా వినియోగించేవారు. శబ్దం యొక్క నాణ్యత సరిగా లేకపోవడం వల్ల, డాంపింగ్‌ పరికరాలను ఉపయోగించడం కుదిరేది కాదు, అందువలన అధిక సున్నితత్వం గల పరికరాల అవసరం ఉండేది. ఆధునిక కాలంలోని రకాలతో పోలిస్తే అవి చాలా తక్కువ సౌకర్యవంతంగా ఉండేవి. సాధారణంగా వీటికి ప్యాడింగ్‌ ఉండేది కాదు. చాలా తరచుగా అధికంగా తలకు క్లాంపింగ్‌ చేయాల్సి వచ్చేది. వీటికి కావలసిన కరెంటు కూడా భిన్నంగా ఉంటుంది: టెలిగ్రాఫ్‌ మరియు టెలిఫోన్‌ పనుల్లో వాడే హెడ్‌ఫోన్స్‌కు 75ohms కరెంటు ఉంటే సరిపోయేది. ఆరంభంలో వాడిన వైర్‌లెస్‌ రేడియో చాలా ఎక్కువ సెన్సిటివిటీని కలిగి ఉండేది మరియు ఎక్కువగా మంచివైర్‌తో నిర్మితమై ఉండేవి. వీటికి 1000 నుంచి 2000 ohms శక్తి చాలా సహజంగా అవసరమయ్యేది. ఇది క్రిస్టల్‌ సెట్స్‌కు మరియు ట్రయోడ్‌ రిసీవర్స్‌కు సరిపోయేది.