షిర్డీ సాయిబాబా
1910 తరువాత సాయిబాబా పేరు దేశమంతటా తెలిసింది. దేవుడని గుర్తించిన భక్తులు పెక్కురు బాబా దర్శనానికి రాసాగారు.[15] అక్టోబరు 15, 1918 మధ్యాహ్నం 2.30కి బాబా తన భక్తుడైన బయ్యాజీ అప్పాకోతే పాటిల్ వడిలో మహా సమాధి చెందారు. ఆయన దేహం బూటి వాడలో ఖననం చేయబడింది. అక్కడే 'సమాధి మందిరం' నిర్మించబడింది.[16]
షిర్డీ సాయిబాబా
షిరిడీలో అడుగు పెట్టినవారి కష్టాలు తీరినట్లే. మసీదు మెట్లెక్కగానే దీనులలో సంతోషం వెల్లివిరుస్తుంది. నేనీ భౌతిక దేహాన్ని విడచిన తరువాత కూడా సచేతనంగా ఉంటాను. నా సమాధి నా భక్తులను దీవిస్తుంది. వారి అవుసరాలకు అక్కడే జవాబు లభిస్తుంది. నాసమాధినుండే నేను మీకు దర్శనమిస్తాను. నా సమాధినుండి నేను మాట్లాడుతాను. నా వద్దకు వచ్చి శరణు కోరిన వారికి సహాయం చేయడానికి నేనెప్పుడూ ఉంటాను. మీరు నావంక చూడండి. నేను మీవంక చూస్తాను. మీ భారాలను నాకు అందిస్తే నేను తప్పక మోస్తాను. నా సహాయం, బోధన కోరినవారికి అవి వెంటనే లభిస్తాయి. నా భక్తుల ఇంట ‘లేమి’ అనేది ఉండదు.