రక్తం
సగటున 70 కిలోలు తూగే మగవాడి శరీరంలో సుమారు అయుదున్నర లీటర్ల రక్తం ఉంటే, సగటున 50 కిలోలు తూగే ఆడవారి శరీరంలో మూడున్నర లీటర్ల రక్తం ఉంటుంది. కనుక సగటు మగవాడి శరీరం లోని అయిదున్నర లీటర్ల రక్తంలో సుమారు నాలుగుంపావు లీటర్లు నీళ్ళే. ఈ నీరు 37 డిగ్రీల శరీర ఉష్ణోగ్రత దగ్గర ఉంటుంది. ఈ ఉష్ణోగ్రత దగ్గర ఉన్న ఒక లీటరు నీటిలో సుమారు 7 మిల్లీగ్రాముల ఆమ్లజని కరుగుతుంది. ఈ 7 ని నాలుగుంపావు చేత గుణిస్తే ఊరమరగా 30 మిల్లీగ్రాములు వస్తుంది. కనుక మనం పీల్చే గాలిలోని ఆమ్లజని సుమారు 30 మిల్లీగ్రాముల ప్రాప్తికి శరీరంలోని రక్తంలో కరుగుతుంది. కాని ఒక సగటు మనిషికి, పరిశ్రమ లేకుండా కదలకుండా కూర్చున్న మనిషికి, బతకటానికి సెకండు ఒక్కంటికి ఆరున్నర మిల్లీగ్రాముల ఆమ్లజని సరఫరా ఉండాలి; లేక పోతే ఆ శాల్తీ బతకదు. ఈ లెక్కని శరీరంలోని రక్తంలోని నీటిలో కరిగి ఉన్న ఆమ్లజని నాలుగున్నర సెకండ్లలో ఖర్చు అయిపోతుంది. కాని మనం ముక్కు మూసుకుని, గాలి పీల్చకుండా నాలుగున్నర సెకండ్ల కంటే ఎక్కువ కాలమే బతకగలం. నీటిలో బుడక పెట్టి ఒక నిమిషం ఉండటం కష్టం కాదు. అనుభవం ఉన్న వాళ్ళు రెండు నిమిషాలు కూడా ఉండగలరు. వీరికి ఆమ్లజని సరఫరా ఎక్కడ నుండి వస్తున్నట్లు? ఈ ప్రశ్నకి సమాధానంగా ప్రయోగం చేసి ఒక విషయం నిర్ధారణ చెయ్యవచ్చు. నిజానికి లీటరు రక్తంలో 285 మిల్లీగ్రాముల ఆమ్లజని కరిగి ఉంటుంది. లీటరు నీటిలో 7 మిల్లీగ్రాములే కరిగి ఉన్నప్పుడు, ఈ మిగతా ఆమ్లజని ఎక్కడ దాగున్నట్లు? ఈ మిగతా ఆమ్లజని రక్తచందురంలో దాగి ఉంటుంది. మరొక విధంగా చెప్పాలంటే, ప్రతి రక్తందురం బణువు తనలో నాలుగు ఆమ్లజని అణువులని ఇముడ్చుకుని ఊపిరితిత్తుల నుండి శరీరం నలుమూలలకీ తీసికెళ్ళ ఉంది.
రక్త పిశాచి
తమ శరీరం పై భాగం నుండి భాగాలను వేరుచేసుకొనే ఆడ రక్త పిశాచి లాంటి జీవులు గురించి పురాణాలు ఫిలిప్పీన్స్, మలేషియా మరియు ఇండోనేసియా లలో ఉన్నాయి. ఫిలిప్పీన్స్లో ముఖ్యంగా రెండు రక్త పిశాచులు లాంటి జీవులు ఉన్నాయి: తగలోగ్ "మండురుగో" ("రక్తాన్ని పీల్చేది ") మరియు విసయన్ "మననంగ్గల్" ("తన శరీరాన్ని భాగాలుగా చేసుకొనేది"). మండురుగో అనేది ఒక విధమైన అస్వాంగ్, అది పగటి పూట ఒక ఆకర్షణీయమైన అమ్మాయిలా ఉంటుంది మరియు రాత్రి అయ్యే సరికి రెక్కలను మరియు పొడవైన, బోలుగా ఉన్న, దారం లాంటి నాలుకను కలిగి ఉండేది. నిద్రిస్తున్న బాధితుని నుండి రక్తాన్ని పీల్చటానికి ఆ నాలుక వినియోగించేది. "మననంగ్గల్" అనేది ఒక పాతది అయిన, అందమైన స్త్రీగా వర్ణించబడింది, ఇది రాత్రి పూట పెద్ద గబ్బిలం లాంటి రెక్కలతో ఎగరటానికి గాను తన నడుము పై భాగాన్ని విడదీసే సామర్ధ్యం కలిగి ఉండేది మరియు ఇళ్ళలో నిద్రిస్తున్న గర్భిణీ స్త్రీలను భుజించేది. అవి గర్బిణీ స్త్రీల నుండి పిండాన్ని పీల్చటానికి పొడవైన ప్రోబోస్సిస్-లాంటి నాలుకను ఉపయోగించేవి. అవి శరీర అంతరభాగాలును (ముఖ్యంగా గుండె మరియు ప్లీహం) మరియు అనారోగ్యంతో ఉన్న వ్యక్తుల యొక్క శ్లేష్మాన్ని తినటానికి ఇష్టపడేవి .