మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు ఐ కాల్ ఫస్ట్‌ ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
ప్రభావవంతమైన చలన చిత్ర విమర్శకుడు పాలైన్ కీల్‌చే ప్రశంసలు అందుకున్న, మీన్ స్ట్రీట్స్ అనేది స్కోర్సెస్, డె నిరో మరియు కెయిటెల్‌లకు ఒక విజయంగా చెప్పవచ్చు. ప్రస్తుతం గుర్తింపులో ఉన్న స్కోర్సెస్ శైలిలో ఇవి ఉంటాయి: పురుషాంకృతి నమూనా, రక్తపాతంతో హింస, క్యాథలిక్ అపరాధం మరియు విముక్తి, ఇసుకతో ఉండే న్యూయార్క్ ప్రాంతం (అయితే మీన్ స్ట్రీట్స్‌లో ఎక్కువ భాగం లాస్ ఏంజిల్స్‌లో చిత్రీకరించారు), శీఘ్ర కూర్పు మరియు ఒక రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్. ఆ చలన చిత్రం నూతనంగా ఉన్నప్పటికీ, దాని శక్తివంతమైన వాతావరణం, ఆతురతగల డాక్యుమెంటరీ శైలి మరియు ఇసుకతో కూడిన రహదారి-స్థాయి దర్శకత్వం వంటి అంశాలు కాసావెటెస్, శామ్యూల్ పుల్లెర్ మరియు ప్రారంభ జీన్ లూక్ గాడార్డ్‌లకు ఒక ప్రారంభ చిత్రం వలె చెప్పవచ్చు. (కనుక, ఈ చలన చిత్రం కాసావెటెస్ నుండి ప్రోత్సాహంతో పూర్తి అయ్యింది, ఇతను బాక్స్‌కార్ బెర్థా యువ దర్శకుని యొక్క అసాధారణ ప్రతిభకు తగింది కాదని భావించాడు.)[11]