పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
కొద్ది నెలలకే విజిగోత్లను ఓడించిన తరువాత ఉమియర్ద్ కాలిఫెట్ ద్వీపకల్పంలో వేగంగా విస్తరించడం ప్రారంభించాడు. 711 లో ప్రారంభమైన పోర్చుగల్ ప్రస్తుతం డమాస్కస్ విస్తారమైన ఉమయ్యద్ కాలిఫెట్ సామ్రాజ్యంలో భాగమైంది. ఇది భారత ఉపఖండంలో ఉన్న దక్షిణ ఉపఖండంలోని సింధూ నది వరకు విస్తరించి క్రీ.శ. 750 పతనం అయింది. ఆ సంవత్సరం పశ్చిమప్రాంతంలో సామ్రాజ్యం మొదటి అబ్దురహమాన్ కార్డోబా ఎమిరేట్ స్థాపనతో స్వాతంత్ర్యం పొందింది. సుమారు రెండు శతాబ్దాల తరువాత ఎమిరేట్ 929 లో కార్డోబా కాలిఫేట్ అయింది. అది ఒక శతాబ్దం తరువాత 1031 లో 23 చిన్న రాజ్యాలుగా తైఫా సామ్రాజ్యాలు అని పిలువబడే అయింది.