జావా
1991లో ఒక సెట్ టాప్ బాక్సు ప్రాజెక్టు కోసం మొట్టమొదటి సారిగా జావాను తయారుచేసారు. దీని రూపకర్తలు జేమ్స్ గోస్లింగ్, పాట్రిక్ నాటన్, క్రిస్ వర్త్, ఎడ్వర్డ్ ఫ్రాంక్, మరియు మైక్ షెరిడాన్.[1] ఇంకా బిల్ జాయ్, జోనాథన్ పేన్, ఫ్రాంక్ యెల్లిన్, ఆర్థర్ వాన్ హాఫ్, టిమ్ లింఢామ్ మొదలైన వారు దీన్ని అభివృద్ధి పరచడంలో పాలు పంచుకొన్నారు. మొట్ట మొదటి పనిచేసే వర్షన్ ను రూపొందించడానికి గోస్లింగ్ బృందానికి 18 నెలల సమయం పట్టింది. మొదట్లో జావాను ఓక్ అని పిలిచేవారు (గోస్లింగ్ పని చేసే ఆఫీస్ బయట ఉండే ఓక్ వృక్షానికి గుర్తుగా ఆ పేరు పెట్టాడు). తరువాత గ్రీన్ అనీ, చివరకు జావా అనీ రూపాంతరం చెందింది.[2] జావాను ఇప్పుడు ఇంటర్నెట్ అప్లికేషన్లలో విరివిగా వాడుతున్నప్పటికీ నిజానికి మొదట్లో దీన్ని ఇంటర్నెట్ ను దృష్టిలో పెట్టుకొని రూపొందించలేదు. మైక్రోవేవ్ ఒవెన్లు, రిమోట్ కంట్రోళ్ళు తదితర ఎలక్ట్రానిక్ ఉపకరణాలు దీనిని రూపొందించడానికి ప్రేరణ. వీటిలో చాలా రకాలైన సిపియు లను కంట్రోలర్లుగా వాడుతుంటారు. ఒక వర్చువల్ మెషీన్ను తయారు చేసి, దానికోసం సీ/సీ ప్లస్ ప్లస్ భాషలను పోలి ఉండే ఒక కంప్యూటరు భాషను తయారు చేయాలన్నది గోస్లింగ్ మొదట్లో నిర్దేశించుకున్న లక్ష్యాలు.[3] సీ/సీ ప్లస్ ప్లస్ లతో వచ్చిన సమస్య ఏమిటంటే వీటిలో వ్రాసిన ప్రోగ్రాములు ఏవో కొద్ది ప్లాట్ ఫాం లకోసం కంపైల్ చెయ్యబడేలా రూపొందించబడి ఉంటాయి. సీ/సీ ప్లస్ ప్లస్ ప్రోగ్రామును ఒక సిపియు మీద నడపాలంటే దానికి సంబంధించిన కంపైలర్ వ్రాయాలి. కానీ మార్కెట్లో లభిస్తున్న ప్రతీ సిపియుకూ కంపైలర్ను రూపొందించాలంటే అది ఖర్చు మరియు సమయంతో కూడిన పని. ఈ సమస్యకు పరిష్కారంగానే జావాను కనుగొనడం జరిగింది. జావా మొట్ట మొదటి సారిగా 1995 లో జావా 1.0గా విడుదల అయ్యింది. ఒక్క సారి ప్రోగ్రామును వ్రాయండి, ఎక్కడైనా నడపండి అన్న నినాదంతో, ప్రస్తుతం ప్రధానంగా ప్రాచుర్యంలో ఉన్న కొన్ని ప్లాట్ ఫాం లకోసం వర్చువల్ మెషీన్ను తయారు చేశారు. ఈ వర్చువల్ మెషీన్ మంచి రక్షణ వ్యవస్థ కలిగిఉండి, నెట్ వర్క్ యాక్సెస్ ను, మరియు ఫైల్ యాక్సెస్ ను నియంత్రించడం మొదలైన రక్షణపరమైన సౌలభ్యాన్ని కూడా కల్గించింది. అనతి కాలంలోనే ప్రజాదరణ పొందిన వెబ్ బ్రౌజర్లన్నీ జావా అప్లెట్లు నడపడానికి కావాల్సిన సౌకర్యాలను కల్పించాయి. జావా 2 రాకతో వేర్వేరు ప్లాట్ ఫాం లకు వేర్వేరు కాన్ఫిగరేషన్ లతో విడుదల అయ్యింది. ఎంటర్ ప్రైస్ అప్లికేషన్ల కోసం J2EE గా, మొబైల్ అప్లికేషన్ల కోసం J2ME, సాధారణ అప్లికేషన్ల కోసం J2SE సరికొత్త రూపాన్ని సంతరించుకొంది.
జావా సర్వర్ పేజీలు
ప్రాథమికంగా ఆ పీజీ HTML కానీ లేదా XML మార్కప్ గా కానీ ఉన్నప్పటికీ, JSP సింటాక్స్ (వాక్య నిర్మాణము) ముఖ్యంగా రెండు రూపాలలో ఉంటుంది, "స్క్రిప్ట్ లెట్" మరియు "మార్కప్" . మార్కప్ తో కూడిన స్క్రిప్ట్ లెట్ ట్యాగ్ఇంగ్ (స్క్రిప్ట్లెట్ ఎలిమెంట్స్ గా పిలవబడే) (డీలిమిటెడ్) కోడ్ యొక్క బ్లాక్స్ సమర్ధవంతమైన మార్కప్ కావు మరియు జావా సర్వర్ కు సంబంధించిన ఏ API (ఉదాహరణకు స్వయంగా సర్వర్లను నడిపే బైనరీలు లేదా దత్తాంశనిధి అనుసంధానాల API లేదా జావా మెయిల్ API) ని కానీ లేదా ఆ పేజ్ యొక్క JSP ఫైల్ మరియు ఫైల్ విస్తరణ లలో సరియిన డిక్లెరేషన్ (ప్రవచనము)లు ఉపయోగించబడినట్లయితే, మరింత ప్రత్యేకమైన JSP API లాంగ్వేజ్ కోడ్ ని కానీ, ఒక HTML లేదా XML పేజిలో పెట్టటానికి అనుమతిస్తుంది. స్క్రిప్ట్ లెట్ బ్లాక్స్ ఆ బ్లాక్ లోనే పూర్తి అవాల్సిన అవసరంలేదు, ఒక స్టేట్మెంట్ (ప్రవచనం) అవసరమయినప్పుడు కేవలం ఆ బ్లాక్ యొక్క ఆఖరి వరుస మాత్రం పద నిర్మాణం ప్రకారం సరిగా పూర్తి అవుతూ ఉంటుంది, అది ఒక తర్వాతి బ్లాక్ లో పూర్తి అవవచ్చు. చీలికలైన ఇన్లైన్ కోడింగ్ విభాగాల ఈ వ్యవస్థను స్టెప్ ఓవర్ స్క్రిప్టింగ్ అంటారు ఎందుకనగా దాని పైన అడుగు పెట్టటం ద్వారా స్టాటిక్ మార్కప్ చుట్టూ ఇది చుట్టుకోగలదు. అది నడుస్తున్న సమయంలో (క్లైంట్ అభ్యర్ధన (రిక్వెస్ట్) సమయంలో) ఆ కోడ్ కంపైల్ అయి పరిశీలించబడుతుంది, కానీ ఆ ఫైల్ యొక్క కోడ్ లో మార్పు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే సాధారణంగా ఆ కోడ్ కంపైల్ అవుతుంది. JSP సింటాక్స్, JSP యాక్షన్స్ (చర్యలు)గా పిలవబడే, అదనపు XML-వంటి ట్యాగ్ లను జతచేస్తుంది, ఇవి అంతర్గతంగా ఉన్న క్రియాశీలతను ఆమంత్రిస్తాయి. దానికి తోడు, ఈ సాంకేతికత స్టాండర్డ్ HTML లేదా XML ట్యాగ్ లకు విస్తరణలుగా పనిచేసే JSP ట్యాగ్ లైబ్రరీల తయారీకి అనుమతిస్తుంది. JVM తో పనిచేసే ట్యాగ్ లైబ్రరీలు వెబ్ సర్వర్ సామర్ధ్యాల విస్తరణకు ఒక ప్లాట్ఫారం స్వతంత్ర విధానాన్ని అందిస్తాయి. అన్ని వ్యాపారసంస్తలు తయారుచేసే జావా సర్వర్ లు J2EE స్పెసిఫికేషన్ కు సరిపడేవి కావని గమనించాలి.