కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
మీడియం ఫార్మాట్ ఫిల్మ్
అంతకు మునుపు ఫోటోగ్రఫీ ఒక కళగా, శాస్త్రంగా పరిగణించబడి కేవలం నిపుణులకు మాత్రమే సాధ్యపడేది. ఫోటోగ్రఫీకి కావలసిన పరికరాలు పెద్దవిగా ఉండటం, దాని వలన వాటి ధర కూడా ఎక్కువగా ఉండటం, ఫోటోగ్రఫీ లో ఔత్సుకుత పెరగటం, సాధారణ ప్రజానీకం కూడా ఫోటోగ్రఫీ ని అభిరుచిగా అలవరచుకోవటం గమనించిన కొడాక్ ఫోటోగ్రఫీని జనబాహుళ్యంలోకి తీసుకెళ్ళే ప్రయత్నంలో 1901 లో కొడాక్ బ్రౌనీని తయారు చేసింది . రెండుంపాఫు (2.25) ఇంచిల పొడవు, అంతే వెడల్పు గల ఫోటోలను 117 ఫిలిం పై నమోదయ్యే ఈ కెమెరా మీడియం ఫార్మాట్ ఫిలిం కు బీజాలు వేసింది. తర్వాతి కాలంలో 117 ఫిలిం వాడే కెమెరాల తయారీ ఆగిపోవటం, మీడియం ఫార్మాట్ లో 120, 620, 220 ఫిల్ం లు రావటంతో కొడాక్ 117 ఫిలిం తయారీని ఆపివేసింది.