షిర్డీ సాయిబాబా
1910 తరువాత సాయిబాబా పేరు దేశమంతటా తెలిసింది. దేవుడని గుర్తించిన భక్తులు పెక్కురు బాబా దర్శనానికి రాసాగారు.[15] అక్టోబరు 15, 1918 మధ్యాహ్నం 2.30కి బాబా తన భక్తుడైన బయ్యాజీ అప్పాకోతే పాటిల్ వడిలో మహా సమాధి చెందారు. ఆయన దేహం బూటి వాడలో ఖననం చేయబడింది. అక్కడే 'సమాధి మందిరం' నిర్మించబడింది.[16]
హేమాండ్ పంతు
హేమాద్పంత్ ఇలా చెప్పాడు "బాబా పాదాలు మొదటిసారి తాకి నమస్కరించుకున్న క్షణం నుంచీ నా మనస్సు మారిపోయింది కొత్త జీవితం మొదలైంది సమర్ధ సద్గురువైన సాయినాథుని దగ్గరకు నన్ను తీసుకెళ్ళిన కాకాదీక్షిత్ ఋణం నేనెప్పటికీ తీర్చుకోలేను బాబాను దర్శించగానే మన ఆలోచనలన్నీ మారిపోతాయి చెడు ఆలోచనలు ఆగిపోయి మంచి భావాలు మన మనస్సులలో నిండుతాయి ఆయన దర్శనం ఎన్ని జన్మల పుణ్యఫలమో బాబాను దర్శిస్తే ఆయనే ఈ సకల చరాచర సృష్టి అంతా నిండి ఉన్నారని అర్ధమౌతుంది" అలా ఎంతో గొప్ప భక్తుడయ్యాడు హేమాద్పంత్ బాబా సమాధి చెందిన తర్వాత అతడు సాయి సంస్ధానంలో ఎంతో సేవ చేసాడు కొంతకాలం 'సాయి లీల' పత్రికకు సంపాదకుడుగా పనిచేశాడు తర్వాత అతడు వ్రాసిన గ్రంథం "సాయి సచ్చరిత్ర" అనే పేరుతో జగద్విఖ్యాతమైంది అంతటి ధన్యజీవి హేమాద్పంత్.