సిక్స్ సిగ్మా
బిల్ స్మిత్ మొట్టమొదట 1986లో మోటరోలలో ఈ పద్ధతి యొక్క విధానాలను నిర్ణయించారు.[4] సిక్స్ సిగ్మా అంతకు ముందు ఆరు దశాబ్దాలలో నాణ్యతను మెరుగుపరచే పద్ధతులైన నాణ్యత నియంత్రణ, TQM, మరియు శూన్య లోపాలు వంటి పద్ధతులతో బాగా ప్రభావితమైనది, [5][6] ఇవి షేవార్ట్, డెమింగ్, జురాన్, ఇషికవ, తగుచి మరియు ఇతర మార్గదర్శకుల సూత్రాలపై ఆధారపడ్డాయి.
ముద్రణా యంత్రం
మెర్గెంధలేర్ అనేక నమూనాలపై పరిశోధనలు జరిపి తుదకు 1886 లో లినోటైప్ అనే సాధనాన్ని తీర్చిదిద్దాడు. ఈ ప్రయోగం విజయవంతం కావడంతో న్యూయార్క్ ట్రిబ్యూస్, కోరియర్ జర్నల్, చికాగో న్యూస్, వాషింగ్టన్ పోస్టు పత్రికా సంస్థల్లో ఈ కొత్త సాధనాన్ని ప్రవేశపెట్టాడు. శీఘ్రంగా పని జరిగేలా మరో అమెరికన్ శాస్త్రజ్ఞుడు బెంటన్ కొన్ని మార్పులు సూచించాడు. పుస్తకాలను ముద్రించడానికి టాల్బర్ట్ లాన్స్ టన్ 1880 దశకంలో మోనోటైప్ అనే మరో పద్ధతిని కనుకొన్నాడు. ఇందులో ఒకకీ బోర్డు ఉంటుంది. కాగితం చుట్టలపై ఇది ఒక పద్ధతి ప్రకారం రంధ్రాలను తొలుస్తుంది. ఈ రంధ్రాలు అక్షరాల అచ్చులను అతివేగంగా కూర్చేలా చేస్తాయి.