ఐజాక్ మెరిట్ సింగర్
1856 లో ఈ యంత్రం తయారీదారులైన గ్రోవెర్ అండ్ బాకెర్, సింగర్ అంరియు వీలర్ అండ్ విల్సన్ లు పేటెంట్ ఉల్లంఘన గూర్చి ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ న్యూయార్క్ లో ఆల్బనీలో కలుసుకొని తమ వాదాలను పరిష్కరించుకున్నారు. ఓర్లాండో B. పోటర్ (గ్రోవర్ మరియు బేకర్ కంపెనీ న్యాయవాది మరియు అధ్యక్షుడు) వారి లాభాలను విచ్చలవిడిగా వ్యాజ్యం కోసం ఖర్చుచేయకుండా వారి యొక్క పేటెంట్లను విలీనం చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ విధానం క్లిష్ట యంత్రాల ఉత్పత్తి కోసం న్యాయ ప్రతేక హక్కులను అనుమతిస్తుంది. వారు కుట్టు యంత్రాల సంయుక్త ప్రతిపాదనకు అంగీకరించారు. కానీ వాటిని ఏవిధంగానైనా ఉపయోగించుటకు వారు ఇప్పటికీ కొన్ని కీలక నిరాటంకమైన పేటెంట్లు జరిపించిన "ఎలియాస్ హ్యూ" యొక్క సహకారాన్ని పెటెంట్ రక్షణ కోసం పొందారు. నిబంధనలు ఏర్పాటు చేశారు; హ్యూ ప్రతి కుట్టుయంత్రం పై రాయల్టీని సంపాదించాడు.
జాన్ మేయర్
జాన్ మేయర్ పంతొమ్మిది ఏళ్లకు మాస్సాచుసెట్స్‌లో బోస్టన్‌లో బెర్క్లీ కాలేజ్ ఆఫ్ మ్యూజిక్‌లో చేరాడు.[4] అయితే, అతని కాలేజీ స్నేహితులు మరియు అట్లాంటా, జార్జియా స్థానిక వ్యక్తి క్లే కుక్‌ ప్రోద్బలంతో, అతను రెండు సెమిస్టర్లు తర్వాత స్కూల్‌ను విడిచి పెట్టి, కుక్‌తో అట్లాంటాకు వెళ్లిపోయాడు.[17] అట్లాంటాలో, వారు లోఫీ మాస్టర్స్ అనే పేరుతో ఒక బ్యాండ్‌ను రూపొందించారు మరియు ఎడ్డీస్ అటాక్ వంటి స్థానిక కాఫీ దుకాణాలు మరియు క్లబ్ ప్రాంతాల్లో ప్రదర్శనలను ప్రారంభించారు.[8] మేయర్ పాప్ సంగీతంలో ఆసక్తి కనబర్చడంతో వారిలో సంగీతపరంగా తేడాలు ప్రారంభమయ్యాయని కుక్ చెప్పాడు.[18] ఫలితంగా వారిద్దరూ విడిపోయారు మరియు మేయర్ సోలోగా వృత్తిని ప్రారంభించాడు.[17]