ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో, క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కాలం నుండి, 1802లో భ్రిటిష్ వాళ్ళు స్వంతం చేసుకున్నప్పటి వరకూ, ఒక స్పెయిన్ దేశపు కాలనీగా ఉంది. దేశం 1962లో స్వాతంత్ర్యం పొంది, 1976లో గణతంత్ర దేశంగా మారింది. చాలామంది ఆంగ్ల భాష మాట్లాడే కారిబ్బియన్ దేశంలా కాక, ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగో యొక్క ఆర్థిక వ్యవస్థ, ప్రాథమికంగా పారిశ్రామికమైనది[7], ముఖ్య ప్రాధాన్యత పెట్రోలియం మరియు పెట్రోకెమికల్స్ రంగాలది. ట్రినిడడ్ మరియు టొబాగోకు చాలా బలమైన స్థూల ఆర్థిక వ్యవస్థ ఉన్నది, ఇంకా సంస్థాగతమైన స్థిరతకు సంబంధించిన సుదీర్ఘమైన సంప్రదాయం ఉంది. పది ఆర్థిక స్వాతంత్ర్యాలలో అది సంబంధపూర్వకంగా చాలా బాగా ఉండి, దాని జాతీయోత్పత్తి, 2003-2008 మధ్యలో సగటున 7 శాతం వృధ్ధిచెందింది. ప్రభుత్వం తన ఆర్థిక పునాదిని మళ్ళించాలని ప్రయత్నించింది, దేశం కారిబ్బియన్ ప్రాంతంలో కీలకమైన ఆర్థిక కేంద్రంగా ఎదిగింది.
ట్రినిడాడ్ మరియు టొబాగో
వాళ్ళు యువదేశానికి రెండవ అతి పెద్ద సముదాయాన్ని సమకూర్చారు, వారి శ్రమ ఇదివరకు అభివృధ్ధికాని సేద్యపు భూములను అభివృధ్ధి చేసింది. ఇండెంచర్ ఒప్పందం చాలా పరపీడనంగా ఉన్నది, హ్యూజ్ టింకర్ లాంటి చరిత్ర కారులు, దానిని "బానిసత్వపు క్రొత్త వ్యవస్థ" అని వ్యాక్యానించారు. అయిదేళ్ళు రోజు కూలి లెక్కన (20వ శతాబ్దపు ముందు భాగంలో ఆ కూలి రేటు 25 సెంట్లు) మనుషులను పనిలోకి తీసుకుని వారిని ఆ తరువాత భారతదేశం తిరిగి పంపే విధంగా ఒప్పందం ఉండేది. కూలివాళ్ళను పొందడానికి బలప్రయోగం చేసేవారు, కానీ, సేద్యపుదారులు తమ కూలివాళ్ళను మరీ తొందరగా కోల్పోతున్నామని ఆరోపించినపుడు ఒప్పందాలను 10 యేళ్ళు పొడిగించేవారు.[14]