ఇంగువ కార్తికేయశర్మ
ఆయన నెల్లూరు జిల్లాలోని పల్లిపాడు గ్రామంలో అక్టోబరు 15 1937లో జన్మించారు. ఆయన ఎ.ఎస్.ఐ., న్యూఢిల్లీలోని స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కియాలజీలో పి.జి.డిప్లొమా చేసారు.నాగపూర్ విశ్వవిద్యాలయంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ చేసారు.[[3] చిన్న వయసునుండే శాసన పరిశోధనలు అవిరామంగా చేసి, పి.హెచ్.డి పొందారు. నాగపూర్‌లోని తవ్వకాల విభాగంలో పనిచేస్తూ, ఆఫీసుకు వచ్చే ముందు ఉదయం 6 నుంచి 9 గంటల వరకూ క్లాస్ లకు వెళ్లి ఎం.ఏ లో గోల్డ్ మెడల్ సాధించారు.[4] ఆయన 1958 లో ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియాలో టెక్నికల్ అసిస్టెంటుగా చేరారు. 1983 లో నాగపూరులోని ఆర్కియాలజిస్టు ఆఫ్ ద ఎక్స్‌కవేషన్ బ్రాంచికి సూపరింటెండెంట్ గా ఉన్నారు. అక్కడ ఒక దశాబ్దం పాటు విధులను నిర్వర్తించారు. 1993 నుండి 1997 వరకు సాలార్జంగ్ మ్యూజియంకు డైరక్టరుగా ఉన్నారు.[1]
వాసిరెడ్డి శ్రీకృష్ణ
ఉన్నత విద్యాభ్యాసం కోసం లండన్ వెళ్ళి, ఆక్స్ ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో అర్థశాస్త్రం ప్రత్యేక విషయంగా బి.ఎ. పట్టభద్రులయ్యారు. 1927 భారతదేశం తిరిగివచ్చి ఇంపీరియల్ బ్యాంకులో కొంతకాలం పనిచేశారు. అప్పటి మద్రాసు ముఖ్యమంత్రి బొబ్బిలి రాజాకు కార్యదర్శిగా పనిచేశారు. 1932లో తనకు ఇష్టమైన విద్యారంగంలో పనిచేయాలని సంకల్పించి, ఆంధ్ర విశ్వకళాపరిషత్లో అర్థశాస్త్ర ఉపన్యాసకులుగా ప్రవేశించారు. బంగారం ప్రమాణాన్ని గురించి పరిశోధనలు చేసి, వియన్నా వెళ్ళి, అక్కడ రెండేళ్ళు పరిశోధన విద్యార్థిగా పనిచేసి, వియన్నా విశ్వవిద్యాలయం నుంచి డాక్టరేట్ పట్టా పొందారు. తిరిగి వచ్చి, ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయంలో వార్డెనుగా, రిజిస్ట్రారుగా పనిచేసి, 1942లో కొత్తగా ఏర్పాటుచేసిన అర్థశాస్త్ర పీఠానికి అధ్యక్షులుగా నియమితులై, విశ్వవిద్యాలయ కళాశాల ప్రిన్సిపల్ అయ్యారు. 1949లో ఆంధ్ర విశ్వ కళాపరిషత్ సెనేట్ కృష్ణను విశ్వవిద్యాలయ ఉపాధ్యక్షులుగా ఎన్నుకున్నారు. వీరు ఆ పదవిలో 11 సంవత్సరాలు ఉండి విశ్వవిద్యాలయ అభివృద్ధికి నిర్విరామ కృషి చేశారు. ఇంజనీరింగు, సముద్రశాస్త్ర, గనుల, ధాతు విజ్ఞాన శాస్త్రాలలో నూతన కోర్సులు ప్రవేశపెట్టారు. పరమాణు విజ్ఞాన శాఖకు రూపురేఖలు దిద్దారు. విశ్వవిద్యాలయ గ్రంథాలయానికి తన గ్రంథసంచయాన్ని బహూకరించి పెంపొందించారు. ఆ గ్రంథాలయాన్ని ఇతని స్మారకంగా "వి.ఎస్.కృష్ణ గ్రంథాలయము"గా చేయడం జరిగింది.