స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.[2]
స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
సైక్టోఫోస్పమైడ్‌, సైక్లోస్పొరైన్‌ వంటి ఇతర ఏజెంట్లను కూడా వాడటం జరిగింది. కానీ ఏవీ వైద్యపరంగా పెద్దగా విజయవంతం కాలేకపోయాయి. ఇంట్రావీనస్‌ ఇమ్యునోగ్లోబిన్‌ (ఐవీఐజీ)చికి త్సవ్యాధి రియాక్షన్‌ సమయాన్ని తగ్గించడంతో పాటు లక్షణాలను కూడా ఉపశమింపజేస్తుందని తేలింది. ఇతర సాధారణ సపోర్టివ్‌ పద్ధతుల్లో టోపికల్‌ పెయిన్‌ అనెస్తెటిక్స్‌, యాంటీసెప్టిక్స్‌ వంటివి ఉన్నాయి. ఇవన్నీ వెచ్చని వాతావరణాన్ని, ఇంట్రావీనస్‌ అనల్జెసిక్స్‌ను నిర్వహిస్తాయి, కొనసాగిస్తాయి. ఆప్థాతాలమజిస్ట్‌ను తక్షణం సంప్రదించాలి. ఎందుకంటే ఎస్‌జేఎస్‌ తరచూ కంటిపాపల లోపల మచ్చలకు దారితీసే కణజాలాలను పెంచుతుంది. అది కార్నియల్‌ వాస్క్యులరైజేషన్‌కు దారితీసి, కంటి చూపును కూడా తగ్గించే ప్రమాదముంది. ఇంకా పలు ఆక్యులర్‌ సమస్యలకు దారి తీస్తుంది. ప్రస్తుతం చికిత్స ఇలాంటి ఆక్యులర్‌ రియాక్షన్లను ఆపడంతో పాటు ఇతరత్రా సీక్యులాలన్నింటినీ పెరగకుండా నిరోధిస్తున్నట్టు కన్పిస్తోంది. ఈ చికిత్సలో అమ్నియోటిక్‌ మెంబ్రేన్‌ను కన్ను మొత్తానికి, కంటిపాప ఉపరితలానికి నొప్పి తీవ్రంగా ఉన్న దశలో రాయాల్సి ఉంటుంది. సాధారణంగా ప్రతిస్పందన వచ్చిన తొలినాళ్ళలో కళ్ళకు అమినోటిక్ మెంబ్రేన్ వర్తిస్తుంది. కానీ యాంటీ ఇన్‌ఫ్లమేటరీ, వృద్ధి కారకాల వల్ల అనిమియోటిక్‌ మెంబ్రేన్‌ మార్పిడి కూడా వ్యాధి వచ్చిన తొలి 7 నుంచి 10 రోజుల్లోపల (14 రోజుల్లోగా) చేస్తే చాలా ప్రభావవంతంగా ఉంటుంది. అలాగే విస్తృత భౌతిక చికిత్స పద్ధతి కూడా రోగి ఆస్పత్రి నుంచి విడుదలయ్యాక కూడా మంచి &ప్రభావం చూపుతుంది.