రబ్బరు
భారతదేశంలో, వ్యాపారరీత్యా సహజ రబ్బరు సేద్యాన్ని బ్రిటిష్ వలసవచ్చిన వారు పరిచయం చేశారు, అయితే భారతదేశంలో వ్యాపార స్థాయిలో రబ్బరును పెంచడానికి ప్రయోగాత్మక ప్రయత్నాలు 1873నాటికి కలకత్తా, బొటానికల్ గార్డెన్స్‌లో ప్రారంభమయ్యాయి. భారతదేశంలోని మొట్టమొదటి వ్యాపార హివీయా సాగు 1902లో కేరళలో తెట్టేకాడులో ప్రారంభమైంది. 19వ మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దాల్లో, దీనిని తరచూ "ఇండియా రబ్బరు"గా పిలిచేవారు. కొన్ని రబ్బరు సాగులు బ్రిటీష్ వారు పాకిస్థాన్‌లో కూడా ప్రారంభించారు.
రబ్బరు
పారా రబ్బరు చెట్టు ప్రారంభంలో దక్షిణ అమెరికాలో పెరిగేది. చార్లెస్ మారియే డె లా కండామైన్ రబ్బరు నమూనాలను 1736లో ఫ్రాన్స్‌లోని అకాడెమియే రాయలే డెస్ సైన్సెస్‌కు పంపాడు.[2] 1751లో, అతను ఫ్రాంకోయిస్ ఫ్రెస్నీయు రాసిన నివేదికను అకాడెమీకి (చివరికి 1755లో ప్రచురించబడింది) అందించాడు, ఇది రబ్బరు యొక్క పలు లక్షణాలను వివరించాడు. దీనిని రబ్బరుపై మొట్టమొదటి శాస్త్రీయ నివేదికగా సూచించారు.[2]