దాల్ సరస్సు
సరస్సు యొక్క సరాసరి ఎత్తు |1583|m|ft}}. సరస్సు యొక్క లోతు నాగిన్ సరస్సులోని లోతైన |6|m|ft}} నుండి గాగ్రిబల్లోని లోతులేని |2.5|m|ft}} వరకు మారుతూ ఉంటుంది. గరిష్ఠ మరియు కనిష్ఠ లోతుల మధ్య ఉన్న లోతు నిష్పత్తి ఋతువుల ప్రకారం 0.29 నుండి 0.25ల మధ్య మారుతూ ఉంటుంది, ఇది చదునైన భూతల వాలుతనంగా వ్యాఖ్యానించబడుతుంది.[4][5][21] |3.5|km|mi}} వెడల్పుతో సరస్సు యొక్క పొడవు |7.44|km|mi}}.[4][5][21] సరస్సు |15.5|km|mi}} పొడవైన ఒడ్డును కలిగి ఉంది మరియు అంచు పొడవునా రహదారులు ఉన్నాయి. నాటకీయ పర్యాటక అభివృద్ధిని సర్దుబాటు చేసేందుకు పట్టణ విస్తరణ మరియు రహదారుల నిర్మాణం ద్వారా ఒడ్డు పొడవునా స్థిరమైన మార్పులు చేయబడ్డాయి. హరివాణంపై నిర్మించబడిన రెండు ద్వీపాలు సరస్సు యొక్క ప్రవాహంపై ఇంకా ఎక్కువ ఆంక్షలను విధించాయి మరియు దీని పర్యవసానంగా, అంచు వెంబడి ప్రదేశాలలో, ముఖ్యంగా శంకరాచార్య మరియు జబర్వన్ కొండల యొక్క పాదపర్వత ప్రదేశాలలో చిత్తడి నేలలు పుట్టుకువచ్చాయి. ఈ చిత్తడి నేలలు అప్పటి నుండి దారికి తీసుకురాబడ్డాయి మరియు పెద్ద నివాస సముదాయాలుగా మార్చబడ్డాయి.
దాల్ సరస్సు
మొఘలుల కాలంలో, భారతదేశం యొక్క మొఘల్ పరిపాలకులు కాశ్మీరుకు, ముఖ్యంగా శ్రీనగరుకు తమ వేసవి విడిదిగా స్థానం కల్పించారు.[2][12] ఆరోగ్యకరమైన చల్లని వాతావరణాన్ని ఆస్వాదించేందుకు వారు శ్రీనగర్‌లోని దాల్ సరస్సు యొక్క ఆవరణలోని ప్రదేశాలలో పరుచుకొని ఉన్న మొఘల్-రకం తోటలను మరియు మంటపాలను ఆహ్లాదకర విశ్రాంతి గృహాలుగా అభివృద్ధి చేశారు.[2] 1707వ సంవత్సరంలో మొఘల్ రాజ్యం యొక్క విచ్ఛిన్నానికి దారితీసిన ఔరంగాజేబ్ మరణం తరువాత, [13] సరస్సు యొక్క పరిసరాలలో మరియు నగరంలో పష్టున్ తెగలు పెరిగాయి, మరియు నగరాన్ని అనేక దశాబ్దాలపాటు దురాని సామ్రాజ్యం పరిపాలించింది.[14] 1814వ సంవత్సరంలో శ్రీనగర్‌తో సహా, కాశ్మీర్ లోయ యొక్క గణనీయమైన భాగం, రాజా రంజిత్ సింగ్‌చే ఆయన యొక్క రాజ్యంలో చేర్చబడింది, మరియు 27 సంవత్సరాల పాటు ఈ ప్రదేశంలో సిక్కుల ప్రాబల్యం ఎక్కువగా ఉంది.[15][16]