ఫీల్డింగ్ (క్రికెట్)
ఒక జట్టులో కేవలము 11 మంది ఆటగాళ్ళు మాత్రమే ఉంటారు, వారిలో ఒకరు బౌలర్, మరియు సాధారణంగా ఒకరు వికెట్-కీపర్ గా ఉంటారు కాబట్టి ఏ సమయములో అయినా తొమ్మిది ఫీల్డింగ్ పొజిషన్లను మాత్రమే వాడుకోగలిగిన వీలు ఉంది. ఏ స్థానములు ఆటగాళ్ళతో నింపాలి మరియు ఏవి ఖాళీగా ఉంటాయి అనేది ఫీల్డింగ్ చేస్తున్న జట్టు యొక్క నాయకుడు చేసే వ్యూహాత్మక నిర్ణయము అయి ఉంటుంది. జట్టు నాయకుడు (సాధారణంగా బౌలర్ తోనూ మరియు కొన్ని సమయములలో జట్టులోని ఇతర సభ్యులతోను సంప్రదించి) ప్రత్యర్థి జట్టు బాట్స్ మాన్ కు బౌలర్ బౌలింగ్ చేయబోతున్నప్పుడు తప్ప మరే ఇతర సమయములో అయినా సరే ఆటగాళ్ళ ఫీల్డింగ్ స్థానములను మార్చవచ్చు.
కాల్బంతి
ఆట నియమాల ప్రకారం ఆటగాళ్ళందరి స్థానాలు నియంత్రించబడి లేవు; గోలీ తప్ప మిగిలిన ఆటగాళ్ళు మైదానంలో యథేచ్ఛగా తిరగవచ్చు.. కాని కాలక్రమంలో ఫుట్‌బాలులో చాలా ప్రత్యేకించిన స్థానాలు రూపుదిద్దుకున్నాయి. ఇందులో ముఖ్యంగా మూడు రకాల స్థానాలున్నాయి: స్ట్రైకర్లు -ముందు వరుస వారు, (గోలులు చేయడం వీరి ప్రత్యేకత) ; రక్షకులు (వీరు ప్రత్యర్థులు గోలు చేయకుండా చూడాలి) ; మరియు మైదాన మధ్యులు, బంతిని తమ జట్టు అధీనంలో వుంచడం, దానిని గోలు చేయవలసిన ముందువరుస వారికి అందించడం వీరి కర్తవ్యం. వీరిని గోలీ నుండి గుర్తించడానికి మైదాన ఆటగాళ్ళు (అవుట్ ఫీల్డర్స్) గా సంబోధిస్తారు. ఆటగాడు ఆడే చోటు ప్రకారం, ఈ స్థితులను ఇంకా విభజించి సంబోధించడం జరుగుతుంది. ఉదా- ఎడమ రక్షకులు, కుడి రక్షకులు వగైరా. పది మంది మైదాన ఆటవారిని ఏ విధానంగా నైనా అమర్చడం జరుగుతుంది. ప్రతి వరుసలో ఎంత మంది ఆటగాళ్ళు వున్నారనేది, జట్టు ఆడు తీరును చూపుతుంది. ఎక్కువ మంది ముందువరుస వారు, తక్కువ రక్షకులు వున్నప్పుడు, ప్రత్యర్థి గోలుపై దాడి చేయడానికి ఎక్కువ ప్రయత్నిస్తున్నట్టు ఆన్నమాట.