గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన ఎలిమెంట్స్ అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది.[24] క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా ఎలిమెంట్స్ కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
సిద్ధాంతపరమైన ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రజ్ఞులుచే అధ్యయనం చేయబడిన అంశాల్లో ఇవి ఉన్నాయి: స్టెల్లార్ గతి శాస్త్రం మరియు పరిణామం; పాలపుంత స్థాపన; మాగ్నెటోహైడ్రోడైనమిక్స్; విశ్వంలో పదార్థం యొక్క భారీ-స్థాయి నిర్మాణం; విశ్వ కిరణాల మూలం; స్ట్రింగ్ విశ్వోద్భవ శాస్త్రం మరియు ఖగోళపరిమాణ భౌతిక శాస్త్రంతో సహా సాధారణ సాపేక్షత మరియు భౌతిక విశ్వోద్భవ శాస్త్రం. ఖగోళ భౌతిక శాస్త్ర సాపేక్షత భౌతిక దృగ్విషయం పరిశోధనలో గురుత్వాకరణ ముఖ్యమైన పాత్రను వహించే భారీ స్థాయి నిర్మాణాల లక్షణాలను అంచనా వేయడానికి మరియు నల్ల బిలం ("ఖగోళ" ) భౌతిక శాస్త్రం మరియు గురుత్వాకర్షణ తరంగాల అధ్యయనానికి ఆధారాలు ఒక సాధనం వలె పనిచేస్తుంది.