ఇంగువ కార్తికేయశర్మ
ఆయన నెల్లూరు జిల్లాలోని పల్లిపాడు గ్రామంలో అక్టోబరు 15 1937లో జన్మించారు. ఆయన ఎ.ఎస్.ఐ., న్యూఢిల్లీలోని స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కియాలజీలో పి.జి.డిప్లొమా చేసారు.నాగపూర్ విశ్వవిద్యాలయంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ చేసారు.[[3] చిన్న వయసునుండే శాసన పరిశోధనలు అవిరామంగా చేసి, పి.హెచ్.డి పొందారు. నాగపూర్‌లోని తవ్వకాల విభాగంలో పనిచేస్తూ, ఆఫీసుకు వచ్చే ముందు ఉదయం 6 నుంచి 9 గంటల వరకూ క్లాస్ లకు వెళ్లి ఎం.ఏ లో గోల్డ్ మెడల్ సాధించారు.[4] ఆయన 1958 లో ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియాలో టెక్నికల్ అసిస్టెంటుగా చేరారు. 1983 లో నాగపూరులోని ఆర్కియాలజిస్టు ఆఫ్ ద ఎక్స్‌కవేషన్ బ్రాంచికి సూపరింటెండెంట్ గా ఉన్నారు. అక్కడ ఒక దశాబ్దం పాటు విధులను నిర్వర్తించారు. 1993 నుండి 1997 వరకు సాలార్జంగ్ మ్యూజియంకు డైరక్టరుగా ఉన్నారు.[1]
బుర్రా శేషగిరిరావు
విద్యాభ్యాసం పూర్తి అయిన తర్వాత ఇతడు విజయనగరం రాజావారి కళాశాలలో ఉపాధ్యాయుడిగా చేరి 30 సంవత్సరాలు పనిచేశాడు. ఇతడు ఆంగ్ల విభాగపు అధిపతిగా పదవీ విరమణ చేశాడు. ఇతడు మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయంలో ద్రావిడ శాస్త్ర విభాగంలో రీడర్‌గా కూడా పనిచేశాడు.
ఇతడు విజయనగరం నుండి 1920లో వెలువడిన కళలు అనే సాహిత్యమాసపత్రికకు సంపాదకుడిగా ఉన్నాడు. అంతరిస్తున్న కళలను, భారతీయ జ్ఞానాన్ని పరిరక్షించడానికి విజయనగరం రాజా పూసపాటి అలక నారాయణ గజపతి రాజు సహకారంతో ఆంధ్ర భారతీతీర్థ అనే సంస్థను స్థాపించి దానికి అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. ఈ సంస్థకు విజయనగరం రాజా తరువాత జయపుర సంస్థానాధిపతి రాజా విక్రమదేవ వర్మ ఉపకులపతిగా పనిచేశాడు. విజయవాడలోని సర్వోత్తమ గ్రంథాలయానికి 1931-33 ప్రాంతాలలో అధ్యక్షునిగా పనిచేశాడు. ఇతడు గిడుగు రామమూర్తి పంతులు, గురజాడ అప్పారావు లతో కలిసి వ్యవహారిక భాషోద్యమంలో పాలుపంచుకున్నాడు.