వీరేంద్ర సెహ్వాగ్
1999 ఏప్రిల్లో పాకిస్తాన్ పై వన్డే క్రికెట్‌ ద్వారా అంతర్జాతీయ క్రికెట్‌లో అడుగుపెట్టిన వీరేంద్ర సెహ్వాగ్ తొలిరోజుల్లో ఆశించినంతగా రాణించలేదు. తొలి వన్డేలో ఒక్క పరుగుకే ఔట్ అయి, బౌలింగ్‌లో కూడా 3 ఓవర్లలో 35 పరుగులు ఇచ్చేశాడు.[3] 2000 డిసెంబర్లో జింబాబ్వేతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో సెహ్వాగ్‌కు మరో అవకాశం లభించింది. కాని 2001 మార్చిలో ఆడిన తన నాలుగవ మ్యాచ్ వరకు తన ప్రతిభను చూపలేక పోయాడు. తన నాలుగవ మ్యాచ్‌లో ఆస్ట్రేలియాపై బెంగుళూరులో 54 బంతుల్లో 58 పరుగులు సాధించాడు. 3 వికెట్లకు పాట్నర్‌షిప్ పరుగులు సాధించి భారత విజయానికి దోహదపడి తొలి సారిగా మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డు పొందినాడు.[4] ఆ తరువాత జిమ్బాబ్వే పర్యటనకు వెళ్ళిననూ అంతగా రాణించలేడు. 2001 ఆగస్టులో శ్రీలంక, న్యూజీలాండ్లతో జరిగిన ముక్కోణపు పోటీలలో సచిన్ టెండుల్కర్ గాయం కారణంగా ఓపెనింగ్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా పంపబడ్డాడు..[5] అదే సీరీస్‌లో న్యూజీలాండ్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో కేవలం 69 బంతులోనే సెంచరీ సాధించి అందరినీ ఆకట్టుకున్నాడు. అదే అతని తొలి సెంచరీ కావడం గమనార్హం.[6] అప్పటికి ఆ సెంచరీ భారత్ తరఫున రెండో వేగవంతమైన సెంచరీగా నమోదైంది. సహజంగానే ఆ మ్యాచ్‌లో అతనికి మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డు లభించింది. ఆ తరువాత భారత జట్టులో రెగ్యులర్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా చెలామణి అయ్యాడు. 2002లో కెన్యాతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో కేవలం 22 బంతుల్లోనే అర్థసెంచరీ సాధించి భారత్ తరఫున రెండో వేగవంతమైన అర్థసెంచరీ సాధించిన బ్యాట్స్‌మెన్‌గా అవతరించాడు. 2002 జనవరిలో సౌరవ్ గంగూలీ గాయపడడంతో ఇంగ్లాండ్తో కాన్పూర్లో జరిగిమ మ్యాచ్‌లో ఓపెనింగ్ బ్యాట్స్‌మెన్‌గా రంగప్రవేశం చేసి 64 బంతుల్లో 82 పరుగులు సాధించాడు. ఆ మ్యాచ్‌లో భారత్ 8 వికెట్ల తేడాతో గెలిచింది.[7] అప్పటి నుంచి సచిన్ టెండుల్కర్‌కు మిడిల్ ఆర్డర్ పంపించి సెహ్వాగ్‌చే ఓపెనింగ్ బ్యాటింగ్ చేయించారు.[8] ఆ తరువాత ఇంగ్లాండ్ మరియు దక్షిణాఫ్రికా సీరీస్ లలో చెలరేగి ఆడి 4 అర్థ సెంచరీలతో 42.6 సగటుతో 426 పరుగులు సాధించాడు. 2002లో శ్రీలంకలో జరిగిన ఐ.సి.సి.చాంపియన్ ట్రోఫీలో 90.33 సగటుతో 271 పరుగులు సాధించాడు. అందులో రెండు పర్యాయాలు మ్యాన్ ఆఫ్ ది మ్యాచ్ అవార్డులు పొందినాడు. ఆ సీరీస్‌లో గంగూలీతో జతగా సాధించిన 192 పాట్నర్‌షిప్ సెంచరీ, వ్యక్తిగతంగా 104 బంతులలో సాధించిన 126 పరుగులు కూడా ఉన్నాయి. ఆ మ్యాచ్‌లో భారత్ 8 వికెట్లతో నెగ్గింది.[9] ఆ తరువాత దక్షిణాఫ్రికాతో జరిగిన మ్యాచ్‌లో 54 బంతుల్లో 58 పరుగులు చేయడమే కాకుండా బౌలింగ్‌లో కూడా రాణించి 25 పరుగులకే 3 వికెట్లు పడగొట్టి భారత్‌కు 10 పరుగుల విజయాన్ని అందించి భారత్ ఫైనల్లోకి ప్రవేశించడానికి దోహదపడ్డాడు.[10]
లియాండర్ పేస్
లియాండర్ పేస్ తన డేవిస్ కప్ వృత్తిని 1990లో 16 సంవత్సరాల వయసులో, జీషన్ అలీ భాగస్వామిగా 5 సెట్ల క్లిష్టమైన పోటీలో జపాన్ జట్టుని ఓడించడంతో ప్రారంభించాడు. మే 2007 నాటికి 81–30 మొత్తం నమోదులతో అతను తన దేశం యొక్క అత్యుత్తమ డేవిస్ కప్ క్రీడాకారులలో ఒకరిగా భావించబడ్డాడు. 1991–1998 మధ్య కాలంలో ప్రపంచ సమూహంలో చేరిన భారత డేవిస్ కప్ జట్టులో అతను ప్రముఖ పాత్ర పోషించాడు. అతను స్విట్జర్లాండ్ మరియు ఫ్రాన్స్‌లను ఓడించి 1993 డేవిస్ కప్ సెమీ-ఫైనల్స్ కు చేరి, చివరికి ఆస్ట్రేలియా చేతిలో ఓటమి పాలయిన భారత డేవిస్ కప్ జట్టులో భాగంగా ఉన్నాడు. 1993‌లో ఫ్రాన్స్‌లోని ఫ్రేజస్‌లో ఫ్రెంచ్ ద్వయం అర్నుద్ బోఎస్చ్ మరియు హెన్రి లెకొంటేలపై, 1994లో వినే ఫెరీరాపై మరియు 1995లో భారత్ క్రొవేషియాను ఓడించినపుడు గొరాన్ ఇవానిసెవిక్ పై, 1995లో నెదర్లాండ్స్‌కు చెందిన జాన్ సిమేరింక్ పై, 1997లో జిరి నోవాక్ పై విజయాలు ఇతని సింగిల్స్ విజయాలలో ప్రధానమైనవి. 1995లో క్రొవేషియాకు చెందిన హిర్స్జోన్ మరియు ఇవానిసెవిక్, 1997లో చెక్ రిపబ్లిక్‌కు చెందిన మార్టిన్ డామ్ మరియు పేటర్ కొర్డా, 1997లోనే చిలీకి చెందిన నికోలస్ మస్సు మరియు మార్సెలో రియోస్, 1998లో స్వీడన్‌కు చెందిన బ్రాడ్ మరియు టిమ్ హెన్మన్ మరియు 2005లో అదే దేశానికి చెందిన సైమన్ అస్పెలిన్ మరియు జోనాస్ బ్జోర్క్మన్‌లను ఓడించడంలో అతను మహేష్ భూపతితో జతకలిసాడు. 2007లో, లియాండర్, డేవిస్ కప్‌లో 3 విజయాలు (2 డబుల్స్ 1 సింగిల్) ఏ విధమైన అపజయాలు లేకుండా నిలిచాడు.