భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి.[9] ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు.[10] మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు.[11] వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.[11]
భారతదేశంలో సమాచార మార్పిడులు
డిసెంబరు 2010 నాటికి 100 మిలియన్ల మంది అంతర్జాలవాడుకదారులతో (దానిలో 40 మిలియన్ల మంది ఇంటర్నెట్‌ను మొబైల్ ఫోన్ల ద్వారా ఉపయోగిస్తారు) భారతదేశం ప్రపంచంలోని మూడవ అతిపెద్ద అంతర్జాల వినియోగదారుల సమూహంగా ఉంది.[38] భారతదేశంలో అంతర్జాల వ్యాప్తి జనాభాలో 8.4% మాత్రమే ఉండి, ప్రపంచంలో అత్యంత తక్కువ ఉన్న దేశాలలో ఒకటిగా ఉంది, యునైటెడ్ స్టేట్స్, జపాన్ లేదా దక్షిణ కొరియా వంటి దేశాలతో పోల్చినపుడు ఆ దేశాలలో భారతదేశం కంటే అంతర్జాలవ్యాప్తి చాలా ఎక్కువగా ఉంది.[39]