పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
ప్రస్తుత పోర్చుగల్ ప్రాంతం నీందర్తల్‌లు మరియు ఉత్తర ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పంలో హద్దులులేకుండా సంచరించిన హోమో సేపియన్స్ ఈప్రాంతంలో నివసించారు.[24] జీవనోపాధి సమాజాలకు చెందిన ఈప్రజలు సంపన్న నివాసాలను ఏర్పాటు చేయనప్పటికీ వ్యవస్థీకృత సమాజాలను ఏర్పాటు చేశాయి. నియోలిథిక్ పోర్చుగల్ ప్రజలు మచ్చిక చేసిన జంతువుల మందల పెంపకంతో కొన్ని ధాన్యం పంటల పెంపకం మరియు ఫ్లువియల్ లేదా సముద్ర చేపలను పట్టడం వృత్తిగా చేసుకుని జీవించారు.[24]