ఎయిర్ ఫ్రాన్స్
ఎయిర్ ఓరియంట్, ఎయిర్ యూనియన్, కంపనీ జనరలె ఏరోపోస్టలే, కంపనీ ఇంటర్నేషనలే డి నేవిగేషన్ ఏరిఎన్నె (CIDNA), మరియు సోసైటే జేనరేలే డి ట్రాన్స్‌పోర్ట్ ఏరిఎన్నె (SGTA) ల కలయికతో 1933 అక్టోబరు 7న ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ స్థాపించబడింది. ఈ వైమానిక సంస్థలలో, SGTA ఫ్రాన్స్‌లోని మొదటి వాణిజ్య వైమానిక సంస్థ, 1919లో లిగ్నేస్ ఎయిరిన్నేస్ ఫార్మన్‌గా స్థాపించబడింది. ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క అధికారిక సభ్యులు అప్పటికీ ఐరోపా నుండి, ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని ఫ్రెంచ్ వలసలు మరియు దూర ప్రాంతాలకు విస్తృతమైన నెట్‌వర్క్‌లను నిర్మించాయి. IIవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన కార్యకలాపాలను కాసాబ్లాంకా (మొరాకో) కు మార్చుకుంది.
ఎయిర్‌బస్
1990ల ప్రారంభంలో అప్పటి ఎయిర్‌బస్ CEO జేన్ పియర్సన్ GIE విసర్జించ బడాలని వాదించాడు మరియు ఎయిర్‌బస్ ఒక సాధారణ వ్యాపార సంస్థగా స్థిరపడింది. అయినప్పటికీ, నాలుగు వ్యాపార సంస్థల ఆస్తులను కలపడం మరియు వాటి విలువను లెక్కించటంలోని ఇబ్బందులు, అదేవిధంగా చట్టబద్ధమైన ఇబ్బందులు,ప్రథమ ప్రయత్నాన్ని ఆలస్యం చేసాయి. డిసెంబరు 1998 లో, బ్రిటిష్ ఏరోస్పేస్ మరియు DASA కలవబోతూ ఉన్నట్లు నివేదిక అందినప్పుడు, ఏరోస్పేషియేల్ ఎయిర్బస్ మార్పిడి పైన సంప్రదింపులను నిర్వీర్యం చేసింది; ఈ ఫ్రెంచ్ కంపెనీ ఎయిర్‌బస్లో 57.9% వాటా కలిగిన BAe/DASA లు సంయుక్తంగా ఆ సంస్థపై అధికారం చెలాయిస్తారేమో అని భయపడింది, మరియు అది సగం సగం వాటాలతో విడిపోవటానికి ఒత్తిడి చేసింది. అయినప్పటికీ, BAe మార్కోనీ ఎలక్ట్రానిక్ సిస్టమ్స్తో కలిసి BAE సిస్టమ్స్గా మారటానికి DASA తో చర్చలను బహిష్కరించినప్పుడు జనవరి 1999 లో ఈ సమస్య పరిష్కారమైంది. అప్పుడు 2000 లో నాలుగింటిలో మూడు భాగస్వామ్య సంస్థలు ( డ్యూష్ ఎయిర్బస్ తర్వాత వచ్చిన డైమ్లర్క్రిస్లర్ ఏరోస్పేస్; సద్-ఏవియేషన్ తర్వాత వచ్చిన ఏరోస్పేషియేల్-మత్రా; మరియు CASA) ప్రక్రియను సరళతరం చేస్తూ, EADSని రూపొందించటానికి మిళితమయ్యాయి. EADS ప్రస్తుతం ఎయిర్‌బస్ ఫ్రాన్సు, ఎయిర్‌బస్ దయిష్ లాండ్ మరియు ఎయిర్‌బస్ ఎస్పాన్యా లను సొంతం చేసుకుంది, మరియు దాని మూలంగా ఎయిర్‌బస్ ఇండస్ట్రీలో 80%ను సొంతం చేసుకుంది. BAE సిస్టమ్స్ మరియు EADS వాటి నిర్మాణ ఆస్తులను, ఎయిర్‌బస్ అనే కొత్త సంస్థకు ఆ సంస్థలో వాటాలకు ప్రతిగా బదిలీ చేసాయి.దాని సొంత ఉత్పత్తుల పరిధిని పూర్తి చేయటానికి మరియు 1970ల ప్రారంభం నుండి తన 747తో ఈ విపణిలో ఆధిపత్యాన్ని చెలాయిస్తున్న బోయింగ్ ఆధిపత్యాన్ని బద్దలు కొట్టటానికి, 1988 వేసవిలో ఒక ఎయిర్బస్ ఇంజనీర్ల వర్గం జేన్ రోడర్ నాయకత్వంలో అతి-ఎక్కువ-సామర్థ్యం కలిగిన విమానము (UHCA) యొక్క నిర్మాణం పైన రహస్యంగా పని చేయటం ప్రారంభించారు. ఈ ప్రాజెక్టు 747-400 ల కన్నా 15% తక్కువ నిర్వహణ ఖర్చుల ప్రకటించబడిన లక్ష్యంతో 1990 ఫార్న్బరో ఎయిర్ షో వద్ద ప్రకటించబడింది. ఎయిర్బస్ దాని భవిష్యత్తు విమాన రూపకల్పనలకు కొత్త సాంకేతికలను ప్రతిపాదించటానికి, దాని EADS భాగస్వాములు ఒక్కొక్క దాని నుండి ఒకటి చొప్పున నాలుగు డిజైనర్ల వర్గాలను తయారుచేసింది (ఏరోస్పేషియేల్, డైమ్లర్క్రిస్లర్ ఏరోస్పేస్, బ్రిటిష్ ఏరోస్పేస్, EADS CASA). జూన్ 1994 లో ఎయిర్బస్ దాని సొంతమైన అతి పెద్ద విమానమును రూపొందించటం ప్రారంభించింది, అప్పట్లో దీనిని A3XX గా పిలిచేవారు. ఎయిర్బస్ అప్పట్లో తన యొక్క అతి పెద్ద జెట్ అయిన ఎయిర్బస్ A340 నుండి రెండు ప్రధాన భాగాలను పక్క-పక్కన ఉంచే ఒక వింత సంయోగంతో సహా చాలా డిజైన్లను పరిగణించింది. అప్పట్లో ఉన్న బోయింగ్ 747-400 కన్నా నిర్వహణ వ్యయంలో 15 నుండి 20 శాతం వరకు తగ్గింపు లక్ష్యంతో, ఎయిర్బస్ దాని డిజైన్లో మార్పు చేసింది. A3XX డిజైన్ సాప్రదాయక సింగిల్-డెక్ నమూనా కన్నా ఎక్కువ మంది ప్రయాణీకులను తీసుకు వెళ్ళగలిగే డబల్-డెక్ నమూనాను చేర్చింది.