మధ్యాహ్న భోజన పథకము
1923 లోనే మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ, మద్రాసు సిటీ కార్పొరేషన్ పాఠాశాలల్లో చదివే పిల్లలకి భోజనం పెట్టేది. 1960లో కామరాజ్ నాడార్ ప్రభుత్వం దీనిని విస్తృతంగా అమలు పరిచింది. 1982 లో ఎం జి రామచంద్రన్ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని అన్ని ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలకు విస్తరింపచేసింది. తరువాత తమిళనాడు ప్రభుత్వం, పదవ తరగతి చదివే పిల్లలందరికీ ఈ పథకాన్ని వర్తింపజేసింది. తమిళనాడులో అమలవుతున్న ఈ పథకం దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాలకు ఆదర్శమైంది.
పిల్లలు
రాష్ట్రంలో 75 శాతం మంది పిల్లలకు పాలు తాగే స్తోమత లేదు.73 శాతం మంది పండ్లు తినేది నెలకో, ఏడాదికో అని ప్రణాళికా సంఘం అధ్యయనంలో చేదునిజాలు వెల్లడయ్యాయి.మధ్యాహ్నం ఎప్పుడవుతుందా అని వారంతా కళ్లల్లో వత్తులేసుకొని ఎదురు చూస్తుంటారు. బడి గంట కొట్టగానే బిలబిలమంటూ కంచాలు చేతపట్టి భోజనానికి వరుసలో నిలబడతారు. అన్నం, సాంబారు కలుపుకొని అవురావురుమంటూ తింటారు. రాత్రికి ఇంటిలో మళ్లీ అరకొర భోజనం. ఇంట్లో పాలు, పళ్లు, పప్పు ధాన్యాలు, కూరగాయాలు వంటి పౌష్టికాహారమేదీ అందుబాటులో ఉండదు. ఇటువంటి దయనీయ దుస్థితి ఇతర రాష్ట్రాల కంటే మన రాష్ట్రంలో మరీ ఎక్కువ. ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో మధ్యాహ్న భోజనాన్ని భుజిస్తున్న పిల్లలకు వారి ఇళ్లవద్ద ఇంకేమీ పోషకాహారమంటూ లభించటంలేదు.