విజయశాంతి
1983లో టి. కృష్ణ రూపంలో అదృష్టం ఆమె తలుపు తట్టింది. ప్రజా నాట్య మండలి నాటకాల ద్వారా ప్రగతిశీల భావాలుగల ప్రయోక్తగా అప్పటికే పేరొందిన టి. కృష్ణ తొలిసారిగా ఒక తెలుగు చలనచిత్రాన్ని రూపొందిస్తూ అందులో ఒక ప్రధాన పాత్రకు అనేకమందిని పరిశీలించిన పిమ్మట విజయశాంతిని ఎంచుకున్నాడు. ఆయన నమ్మకాన్ని నిలబెడుతూ ఆ చిత్ర కథానాయిక పాత్రలో జీవించడం ద్వారా నేటి భారతం ఘన విజయానికి పరోక్షంగా కారణమైంది విజయశాంతి. అలా, తెలుగు తెరపై అప్పటికే పాతుకుపోయిన కథానాయికలను సవాలు చేస్తూ మరో తార ఉద్భవించింది. అటుపై అందొచ్చిన ప్రతి అవకాశాన్నీ సద్వినియోగం చేసుకుని మరో రెండేళ్లలో ఆ తార ఎవరికీ అందనంత ఎత్తెదిగి ధ్రువతారగా నిలిచింది. నేటి భారతం చిత్రంలో తన నటనకు మొదటిసారిగా ఉత్తమ నటిగా ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వ నంది బహుమతిని కూడా గెలుచుకుంది.
ఈ దుర్యోధన దుశ్శాసన దుర్వినీతి లోకంలో (పాట)
ఓ సామాజిక ప్రయోజనంతో రూపొందిన చిత్రం ప్రతిఘటన. ఇందులో కథానాయిక విజయశాంతి కాలేజీ లెక్చరర్. ఆమె భర్త చంద్రమోహన్. కళ్ళెదుటే భార్యను రౌడీలు అవమానిస్తుంటే ఏమీ చేయలేని పిరికివాడు. తరువాత కథానాయిక యుక్తితో ప్రతినాయకుణ్ణి అంతమొందిస్తుంది. ఇదీ కథ. ఈ సినిమాలో విజయశాంతికీ, చంద్రమోహన్ కీ ఓ డ్యూయెట్ ఉంది. మరోటి ఉంటే బాగుణ్ణు అన్నది దర్శకుడు టి. కృష్ణ అభిప్రాయం. అయితే, దాన్ని కథలో ఎక్కడ చొప్పించాలా అని ఆలోచిస్తున్నారు. డ్యూయెట్ కి బదులు క్లాసురూం సన్నివేశానికి పాట పెట్టుకోవచ్చు కదా అని వేటూరిగారు సలహా ఇచ్చారు. ఆ సన్నివేశం ఏంటంటే … క్లాసురూంలో బ్లాక్ బోర్డుపై స్త్ర్హీ బొమ్మల్ని నగ్నంగా చిత్రిస్తారు కొందరు విద్యార్థులు. అపుడే క్లాసులో అడుగుపెట్టిన విజయశాంతి ఆ బొమ్మలు చూసి రగిలిపోతుంది. స్త్ర్హీ ఔన్నత్యాన్ని విద్యార్థులకు వివరిస్తూ, వాళ్ళు చేసిన తప్పును తెలియచేస్తూ సుదీర్ఘ ఉపన్యాసం ఇవ్వొచ్చు. భారీ డైలాగులు చెప్పొచ్చు. దానికి బదులు ఓ పాట ఉంటే బాగుంటుందన్నది వేటూరిగారి ఆలోచన. మొదట అయిష్టంగానే ‘సరే మీరన్నట్టే పాట రాయండి’ అన్నారు దర్శకుడు .‘యత్ర నార్యస్తు పూజ్యన్తే, రమన్తే తత్ర దేవతాః
యత్రైతాస్తు న పూజ్యన్తే, సర్వాస్తత్రా ఫలాఃక్రియాః ‘‘‘స్త్రీని గౌరవించే చోట తలపెట్టిన కార్యాలన్నీ సఫలమౌతాయి. ఆడదాన్ని అవమానించే చోట కార్యాలన్నీ విఫలమౌతాయి. అదీ సమాజంలో స్త్రీకి ఉండాల్సిన స్థానం. కానీ, ఇప్పుడేమౌతోంది? ఎంతోమంది కీచకులు మన కళ్ళముందే ఉన్నారు. ఇలాంటి కీచకుల అకృత్యాలకి దర్పణమే ‘ప్రతిఘటన’లో ఆ సన్నివేశం. ఈ సందర్భంలో పాట అనగానే మహాభారతం స్ఫురించింది. విరాటపర్వంలోని ద్రౌపది గుర్తొచ్చింది. కీచకుడుపై ఆమె విరుచుకుపడ్డ విధానం మనసులో మెదిలింది. అదే స్ఫూర్తితో పాట రాయడం మొదలుపెట్టాను…. ‘ఈ దుర్యోధన దుశ్శాసన దుర్వినీతి లోకంలో’ అంటూ. జూబ్లీహిల్ల్స్ (హైదరాబాదు) లోని ఉషాకిరణ్ గెస్ట్ హౌస్ బాల్కనీలో ఉద్వేగంతో రాసాను. పాట అందరికీ నచ్చేసింది. ఆ సీన్లో డైలాగులు ఉంటే బాగుంటుందని అభిప్రాయపడ్డ కృష్ణ కూడా పాటే పెడదాం అన్నారు. కాకపోతే కొన్ని లైన్లు అందులో ఎక్కువయ్యాయి. పక్కనే చిత్రనిర్మాత రామోజీరావుగారు ఉన్నారు. ఆయనకి పాట చూపించి ‘మీరు ఎడిటర్ కదా, పాటలో కొన్నిలైన్లు ఎడిట్ చేసి పెడతారా’ అన్నాను సరదాగా! ఆయన పాట అంతా చదివి ‘చూశారా… నా శరీరం ఎలా రోమాంచితం అవుతోందో’ అన్నారు. ఒక్క అక్షరం కూడా తీయడానికి ఆయనకి మనసొప్పలేదు. తప్పక చివరికి ఓ నాలుగులైన్లు తీసెయ్యాల్సి వచ్చింది. ఈపాటను చక్రవర్తి స్వరపరిస్తే ఎస్. జానకి పాడారు. దీన్ని తెరమీద అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు కృష్ణ. నేను రాసిన పాటల్లో అత్యంత ప్రయోజనకరమైన గీతం ఏదంటే ఇదే అంటాను’’ అని వేటూరిగారు ఒక సందర్భంలో చెప్పారు.