వృషణాల క్యాన్సర్
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు.[1][2] ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది[3]. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
ఔషధశాస్త్రం
ఉదాహరణకు ఫార్న్స్‌వర్త్, 1959 నుంచి 1980 వరకు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని కమ్యూనిటీ ఫార్మసీలనుంచి అందించబడిన అన్ని ప్రిస్క్రిప్షన్లలో 25 శాతం అత్యధిక మొక్కల నుంచి సంగ్రహించబడిన క్రియాశీలక వస్తువులను కలిగి ఉందని కనుగొనబడింది. ఆసియా మరియు ఆఫ్రికాలోని కొన్ని దేశాలలో 80 శాతం జనాభా ప్రాథమిక ఆరోగ్య రంగంలో సాంప్రదాయిక వైద్యంమీదే (మూలికా వైద్యంతోపాటుగా) ఆధారపడి ఉంది.[9] సాంప్రదాయికమైన నొప్పి నివారణల ద్వారా ఉపయోగించబడిన పదార్థాల భాగాలు, ఆధునిక మెడిసిన్‌లోకి అరుదుగా మాత్రమే కలిపివేయబడ్డాయి. క్వినైన్, పైసోస్టిగ్మైన్, డి-ట్యుబోక్యురైన్, పిలోకార్పైన్ మరియు ఎపెర్డైన్, క్రియాశీలక ప్రభావాలను ప్రదర్శించాయి[10] స్థానిక నొప్పి నివారకులు చనిపోవడం, మరియు మరింత ఆధునిక వైద్య ప్రాక్టీషనర్లు వారి స్థానంలో వచ్చి చేరడంతో, సాంప్రదాయిక వైద్యవిధానాల విజ్ఞానం ప్రత్యేకించి అమెజాన్‌లో వేగంగా అదృశ్యమైపోతోంది. ఈ పురాతన వైద్య విధానాలను నేర్చుకోవడానికి వృక్షశాస్త్రజ్ఞులు మరియు ఫార్మకాలజిస్టులు పరుగెత్తుతున్నారు,, వీరు నెలకొల్పిన అటవీ మొక్కలు సైతం అంతరించిపోయాయి[11][12][13]