భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి.[9] ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు.[10] మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు.[11] వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.[11]
ప్రవాస భారతీయులు
ఫిలిప్పీన్స్‌లోని అనేక మంది భారతీయులు మరియు భారత ఫిలిపినోలు సింధీ మరియు పంజాబీ జాతీయులు, అయితే ఇక్కడ గణనీయమైన సంఖ్యలో తమిళ జనాభా కూడా ఉంది. అనేక మంది టాగాలోగ్ మరియు ఆంగ్లం మరియు స్థానిక ప్రావీన్స్ మరియు ద్వీపాల భాషలు అనర్గళంగా మాట్లాడతారు. ఎక్కువ మంది సంపన్న మధ్య మరియు ఉన్నత తరగతికి చెందినవారు ఉన్నారు, వీరికి వస్త్ర విక్రయం మరియు మార్కెటింగ్ వృత్తులుగా ఉన్నాయి. సిక్కులు ఎక్కువగా ఆర్థిక మరియు విక్రయ మరియు మార్కెటింగ్ రంగాల్లో కనిపిస్తారు. ఎక్కువ మంది భారతీయులు మరియు భారత ఫిలిప్పినోలు ఒకప్పుడు హిందూ మరియు సిక్కు సంప్రదాయాలు పాటించేవారు, అయితే వీరిలో ఎక్కువ మంది ఇప్పుడు ఫిలిప్పినో సంస్కృతి మరియు కొందరు క్యాథలిక్ సంప్రదాయంలో విలీనమయ్యారు. మనీలాలో ఒక ప్రధాన హిందూ మరియు సిక్కు ఆలయం ఉంది, ఫిలిప్పీన్స్‌లోని ఇతర ప్రావీన్స్‌లలో కూడా ఈ ఆలయాలు కనిపిస్తాయి.