గులాబి
100 కు పైగా జాతులు కలిగి అనేక రంగులలో లభించే గులాబి , రోసాసీ కుటుంబానికి చెందినది, అన్ని కాలాలలో లభించే ఈ పూపొద లేదా తీగ రోసా జాతికి చెందినది.కాండంపై పదునైన ముళ్ళను కలిగి ఉండే ఈ జాతి తిన్నని పొదలు, పైకి లేదా నేలపై పాకే మొక్కల సముదాయంగా ఉంటుంది.గులాబీలను ముళ్ళు కలిగినవిగా పేర్కొనడం తప్పు. సాధారణంగా రూపాంతరం చెందిన శాఖ లేదా కాండం ముళ్ళు కాగా, గులాబీలో రూపాంతరం చెందిన బాహ్య కణజాలం పదునైన ముందుకు పొడుచుకు వచ్చినట్లు ఉండే భాగాలు[ముళ్ళు]గా మారతాయి.ఎక్కువ జాతులు ఆసియాకి చెందినవైతే, కొన్ని జాతులు మాత్రం యూరోప్, ఉత్తర అమెరికా, వాయవ్య ఆఫ్రికాలకు చెందినవి. సహజమైనవి, సాగుచేయబడేవి, మరియు సంకర జాతులు అన్నీ కూడా సౌందర్యానికి మరియు సువాసనకి విస్తారంగా పెంచబడుతున్నాయి.[1]
గుమ్మడి జాతి కాయ (మొక్క)
ఈ కుటుంబంలోని అన్ని మొక్కలలోనూ, పుష్పాలలో పరాగ రేణువులు పురుష కణాలుగానూ, అండకోశాలు స్త్రీ కణాలుగానూ ఉంటాయి. ఈ రెండూ కూడా పుష్పంలో ఉంటాయి. గుమ్మడి జాతి మొక్కలలో ఉత్తర అమెరికా స్క్వాష్ బీ, "పెపొనాప్సిస్ ప్రుయినోసా", వంటి ఇతర జాతుల వలన పరాగ సంపర్కం జరుగుతుంది. ఎరువుల వాడకం పెరగడం వలన ఈ జాతులన్నీ నాశనమయ్యాయి. ఇప్పుడు వాణిజ్య పంటలన్నిటినీ యూరోపియన్ తేనెటీగల ద్వారా పరాగ సంపర్కం జరుపుతున్నారు. అమెరికా వ్యవసాయ విభాగం వారు ఒక ఎకరాకు ఒక తేనెతెట్టెను (ఒక తేనెతెట్టెకు 4,000m2) సిఫారసు చేస్తున్నారు. ఈగల కొరత ఉండడం వలన తోటల పెంపకందార్లు చేతితో పరాగ సంపర్కం చేస్తున్నారు. భారీ గుమ్మడి కాయలను చేతితో పరాగ సంపర్కం చేసే పండిస్తున్నారు. పరాగ సంపర్కానికి ముందు, ఆ తర్వాత క్రాస్ పొలినేషన్ జరగకుండా పుష్పాలను మూసి ఉంచుతారు. తగిన విధంగా పరాగ సంపర్కం జరగని గుమ్మడి జాతి పుష్పాలు అభివృద్ధి చెందడం ఆరంభించినప్పటికీ, అవి మధ్యలోనే ఆగిపోతాయి. తోటల పెంపకందార్లు దీనికి కారణం ఫంగస్ వ్యాధులని భావిస్తారు. కానీ సరిగా పరాగ సంపర్కం కాకుండా పోవడమే దీనికి కారణం. అంతేకానీ ఫంగస్ వ్యాధి కాదు.