ఫర్రుక్‌సియార్
అబు ముజాఫర్ ముయిన్ - ఉద్ - దిన్ ముహమ్మద్ షా ఫర్రూక్ - షియార్ అలిం అక్బర్ శని వాలా షా పాద్షా - ఐ- బార్ - ఉ- (షాహిద్ - ఐ- మజ్లం) (లేక ఫర్రుక్‌సియార్ 1685 ఆగస్టు 20 - 1719 ఏప్రిల్ 19) ముఘల్ చక్రవర్తులలో ఒకరు. ఆయన 1713-1719 మద్యకాలంలో పాలన సాగించాడు. ఆయన గంభీరమైన పాలకుడు. ఆయన సలహాదారులు ఆయనను అధికంగా నడిపిస్తుంటారు. ఆయనకు స్వయంగా ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకునే పరిఙానం కొరతగా ఉండేది. ఫర్రుక్‌సియార్ తండ్రి అజం- ఉష్ - షా చక్రవర్తి మొదటి బహదూర్ షా మరియు సాహిబా నివాజ్‌ల రెండవ కుమారుడు. ఆయన పాలనలో సయ్యద్ సోదరుల ఆధిక్యత అధికంగా ఉండేది. సయ్యద్ సోదరులు చక్రవర్తి వెనుక ఉండి వారికి అనుకూలంగా మొఘల్ రాజ్యాంగాన్ని నడిపించేవారు. సయ్యద్ సోదరుల సలహాలు చివరికి ఫర్రుక్‌సియార్ను పదవీచ్యుతుని చేసింది. .
మొహమ్మద్ షా
చక్రవర్తి ముహమ్మద్ షాకు నలుగురు భార్యలు ఉన్నారు. వారిలో బాద్షా బేగం ఆయనకు అతిప్రీతిపాత్రమైన రాణిగా అలాగే పట్టపు రాణిగా ఉంది. బాద్షా బేగం మొఘల్ చక్రవర్తి ఫర్రుక్‌సియార్ కుమార్తె. ఆమె ముహమ్మద్ షాకు కజిన్. ఆమె చక్రవర్తిని 1721 డిసెంబరు 8 న ఢిల్లీలో వివాహం చేసుకుంది. ఆమెకు " మల్లిక- ఉజ్- జమాని " (శతాబ్ధపు రాణి) బిరుదనామం ఇవ్వబడింది. ఈ సందర్భంలో ఒక వారం కాలం గొప్ప ఉత్సవాలు నిర్వహించబడ్డాయి. ఆమె చక్రవర్తికి మొదటి కుమారునిగా " షహ్రియార్ షా బహదూర్ " ఇచ్చింది. షహ్రియార్ షా బహదూర్ 1724 జూలై 19న మరణించాడు. ఆమె మిగిలిన భార్యలకంటే అధికమైన ఆధిక్యత కలిగి ఉంది. ఆమె ప్రభావం చక్రవర్తి మీద మరింతగా ఉండేది. తరువాత చక్రవర్తి షాహిబ్ మహల్‌ను రెండవ భార్యను వివాహం చేసుకున్నాడు. ముహమ్మద్ షా మూడవ భార్యగా నృత్యకళాకారిణి ఉధం బాయిని వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆమె కుమారుడు తరువాత మొఘల్ చక్రవర్తి సింహాసనం అధిష్ఠించాడు. 1725 23న ఆమెకు కుమారుడు జన్మించగానే చక్రవర్తి ముహమ్మద్ షా కుమారుని తీసుకుని బాద్షా బేగానికి ఇచ్చాడు. బాద్షా బేగం కుమారుని తన స్వంత కుమారుడు అని విశ్వసించేలా పెంచింది. బాద్షా బేగం ప్రయత్నంతో అహమ్మద్ షా భవిష్యత్తులో మొఘల్ సింహాసనం అధిష్ఠించాడు.[23] ముహమ్మద్ షా షఫియా సుల్తాన్ బేగాన్ని తన నాలుగవ భార్యగా వివాహం చేసుకున్నాడు. 1789 డిసెంబరు 14న బాద్షా బేగం మరణించింది. ముహమ్మద్ షాకు ముగ్గురు కుమారులు మరియు ముగ్గురు కుమార్తెలు ఉన్నారు. 1748లో అహమ్మద్ షా అబ్దాలి ముహమ్మద్ షా మీద తిరుగుబాటు చేసి పదవి నుండి తొలగించిన సమయంలో ఆయన కుమారుడు అన్వర్ అలి తన గ్రాండ్ ఆంట్ మరియు రాజకుమారి జహనా బేగం వద్దకు పారిపోయి అరాహ్ (అరాహ్ ఎలుగుబంట్లకు స్థావరంగా మారిన కారణంగా తరువాత దానిని భలూహిపూర్ అని పిలిచారు) వద్ద తలదాచుకున్నాడు.