హెపారిన్
అనేక వ్యాపార హెపారిన్ తయారీ సగటు కణ బరువు 12 kDa నుండి 15 kDa స్థాయి వరకు జరుగుతున్నప్పటికీ, సహజ హెపారిన్ 3 kDa నుండి 30 kDa వరకు కణ బరువు గల పాలిమర్.[5] హెపారిన్ కార్బోహైడ్రేట్స్ కుటుంబానికి చెందిన గ్లయికోసమినోగ్లయికాన్ సభ్యులు (ఇందులో దీనికి దగ్గరి సంబంధం గల కణం హెపరాన్ సల్ఫేట్ కూడా ఉంది), ఇది సల్ఫేట్ పునరావృతమైన డిస్సాకరయిడ్ భాగాలను కలిగిఉంటుంది.[6] హెపారిన్ లో ఉండే ముఖ్య డిస్సాకరయిడ్ భాగాలు క్రింద చూపించబడ్డాయి. అతి సాధారణ డిస్సాకరయిడ్ భాగం 2-o-సల్ఫేటడ్ ఇడ్యురోనిక్ ఆమ్లం మరియు 6-o-సల్ఫేటడ్, N-సల్ఫేటడ్ గ్లూకోసమయిన్, IdoA(2S)-GlcNS(6S) లతో కుర్చబడుతుంది. ఉదాహరణకి 85% హెపారిన్లు గొడ్డు మాంసం ఊపిరితిత్తుల నుండి మరియు 75% పందియొక్క పెద్దపేగు శ్లేష్మం నుంచి వస్తుంది.[7] క్రింద చూపించనివి 3-o-సల్ఫేటడ్ గ్లుసామైన్ (GlcNS(3S,6S) కలిగిఉన్న అరుదైన డిస్సాకరయిడ్ లేదా స్వేచ్ఛా అమైన్ జట్టు (GlcNH3+). భౌతిక పరిస్థితుల మధ్య ఎస్టర్ మరియు అమైడ్ సల్ఫేట్ జట్లు విడిపోయి హెపారిన్ ఉప్పును తయారు చేయడానికి ధనాత్మక ఆవేశ కౌంటిరియన్స్ ను ఆకర్షిస్తాయి. ఈ రూపంలోనే హెపారిన్ సాధారణంగా ప్రతిస్కంధకంగా గుర్తించబడుతుంది.
విలియం హెన్రీపెర్కిన్
సర్ విలియం హెన్రీ పెర్కిన్, (FRS) (1838 మార్చి 12 – 1907 జూలై 14) ఒక ఇంగ్లీషు రసాయన శాస్త్రవేత్త. అతడు తన 18 వ ఏట అనిలీన్ అద్దకాన్ని, మావోయిన్ ని కనుగొన్నాడు. చిన్న తనం నుంచే నూతన విషయాలపై అమితమైన జిజ్ఞాస కలిగిన పెర్కిన్ కి పరికరాలు, రంగులు వగైరాలు అతని ఆట వస్తువులుగా ఉండేవి. సిటీ ఆఫ్ లండన్ స్కూల్లో చదువుతున్న పెర్కిన్ ప్రతిభని గుర్తించిన ధామస్ హాల్ అనే ఇన్‌స్ట్రక్టర్ అతన్ని రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సైన్స్ లో చేరమని ప్రోత్సహించాడు. పట్టుమని పదిహేడేళ్లు రాకముందే ఆగస్టు విల్ హెల్మ్‌ ఫొన్ హొఫ్ మాన్ అనే జర్మనీ సైంటిస్ట్ కి అసిస్టెంట్ అయ్యాడు పెర్కిన్. ఉష్ణ మండల వ్యాధుల చికిత్సకు గానూ అప్పుడప్పుడే వ్యాప్తి లోకి వస్తున్న క్వినైన్ తో కొత్త ప్రయోగాలు చెయ్యమన హొఫ్ మాన్ పెర్కిన్ కి చెప్పాడు. 1856 వ సంవత్సరంలో ఆస్టర్ పండుగ రోజుల్లో పెర్కిన్ ఇంట్లోనే కూర్చుని అనిలైన్ ని ఆక్సిడైజ్ చేసి క్వినైన్ తయారు చేయటానికి ప్రయత్నించాడు.