మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.[5][6]
హైడ్రాజీన్
1875 లో ఎమిల్ ఫిస్చెర్, మొనో సబ్స్టి ట్యుట్ హైడ్రాజీన్కలిగిన సేంద్రియ సంయోగ పదార్థాలను కనుగొను ప్రయత్నంలో హైడ్రాజీన్ అను పదాన్నివాడుకలోకి తెచ్చాడు. థియోడర్ కర్టియస్ (Theodor Curtius )1887 లో సజల సల్ఫ్యూరిక్ ఆమ్లంతో సేంద్రియ డైఅజిడు (diazide) ను చర్య జరిపించడం ద్వారా హైడ్రాజీన్ సల్ఫేట్‌ను ఉత్పత్తి చేసాడు.ఇయన పలుమార్లు ప్రయత్నించినను శుద్ధ హైడ్రాజీన్‌ను తయారు చెయ్య లేక పోయాడు. డచ్ శాస్త్రవేత్త లోబ్రి డి బ్రుయ్న్ (Lobry de Bruyn )1895లో శుద్ధనిర్జల హైడ్రాజీన్ ను తయారు చేసాడు.