కనిగిరి
కనిగిరిని పూర్వము కనకగిరి (బంగారుకొండ) అని పిలిచేవారు. దీని పూర్తిపేరు కనకగిరి విజయ మార్తాండ దుర్గము.[2] కవి, రాజు నన్నెచోడుడు ఉదయగిరిని పరిపాలించిన కాలంలో కనిగిరి సామంత రాజ్యంగా ఉండేది.[3] కనిగిరిని మనుమసిద్ధిపై యుద్ధము చేసిన కాటమరాజు పరిపాలించాడని ప్రతీతి. కనిగిరి కొండపై కొన్ని చారిత్రక కట్టడములు ఉన్నాయి. వాటిలో కనిగిరి కోట, బావులు, దుర్గము ముఖ్యమైనవి. కనిగిరి కొండపై రెండు జీర్ణావస్థలో ఉన్న దేవాలయాలు కూడా ఉన్నాయి. కొండపై ఒక చదరపు మైలు వైశాల్యము కలిగిన చదును నేల ఉంది. పూర్వము కొండపై ఒక పట్టణము ఉండేదని స్థానికుల కథనం[4]
కావేటిగారిపల్లె
కొమ్మిరెడ్డిగారి పల్లి, చిత్తూరు జిల్లా, పులిచెర్ల మండలానికి చెందిన గ్రామము. 
కొమ్మిరెడ్డిగారి పల్లి
ఇది చిత్తూరు జిల్లాలో పులిచెర్ల మండలం, కావేటిగారి పల్లి రెవెన్యూ గ్రామానినకి చెందిన గ్రామము. గతంలో ఇక్కడ జరిగే మహాభారత ఉత్సవాలకు ఇది ప్రసిద్ధి. గతంలో గతి తప్పకుండా ప్రతి ఏడు మహా భరత ఉత్సవాలు పద్దెనిమిది రోజుల పాటు చాల వైభోవోపేతంగా జరిగేవి. దీని కొరకు ఊరి బయట ఒక మైదానం ఉంది. ఆ మైదానం పేరు "భారతం మిట్ట." అక్కడే ఒక పూరి పాకలో ద్రౌపతీ సమేత పంచ పాండవుల విగ్రహాలున్నాయి.
పద్దెనిమిది రోజులపాటు జారిగే ఈ ఉత్సవ కాలంలో ప్రతి రోజు భారతం లోని ఒక ఘట్టం పగలు హరికథ రూపంలో చెప్ప బడేది. అదే ఘట్టాన్ని రాత్రి నాటక రూపంలో ప్రదర్శించేవారు. ఆ సందర్భంగా, ఆక్కడ చాల దుఖాణాలు, పిల్ల వినోదార్థం, తోలు బొమ్మలాటలు, రంగుల రాట్నం లాంటివి వచ్చేవి. ఈ ఉత్సవంలో ముఖ్యమైన దినాలు 1) ప్రారంభం రోజు, 2. బక్కాసుర వధ, 3) అర్జునుడు తపస్సు మాను ఎక్కుట, 4) ద్రౌపతి వస్త్రాపహరణ, 5) చివరగా ధుర్యోధన వధ. ఈసందర్భంగా ఆ చుట్టు పక్కలా చాల దూరం నుండి ప్రజలు తండోప తండాలుగా వచ్చేవారు. 
1) బక్కాసుర వధ నాడు భీముని వేష దారి ఒక ఎద్దులబండి పై కూర్చొని ఆ చుట్టు పల్లెల్లో తిరుగుతాడు. ఆ పల్లె ప్రజలు ప్రతి ఇంటి వారు అన్నం, పిండి వంటలు మొదలగు వాటిని ఆ బండిలో వేస్తారు. చివరగా బండి భారతం మిట్టకు వస్తుంది. ఆ రాత్రే బక్కసుర వధ నాటకం చాల రసవత్తరంగా జరుగు తుంది.
2. అర్జునుడుడు తపస్సు మాను ఎక్కుట. ఈ రోజు భారతం మిట్టన చాల పొడవైన ఒక అసోక వృక్షాన్ని అక్కడ పాతతారు. అర్జున వేష దారి పద్యాలు పాడుతు ఒక్కో మెట్టు ఎక్కుతూ చివరకు వెళ్లతాడు. ఆ సందర్భంలో కొంత మంది స్త్రీలు ఆ స్తంభం చుట్టు వరానికి పడి వుంటారు. అనగా పిల్లలు పుట్టాలని కోరుకున్నావారు ఆ మాను చుట్టు సాష్టాంగ ప్రమాణం పడి వుంటారు. ఆ చుట్టు చూసే వాళ్లు వుంటారు. అర్జున వేష దారి, పైనుండి, తనాతో బాటు తీసుకెళ్లిన పండ్లు, పూలూ, మొదలైన వాటిని జనం పైకి విసురుతూ పద్యాలు పాడు తుంటాడు. అతను విసిరె వస్తువులు ఎవరి పైన పడితె వారి కోరిక నెరవేరి నట్లే. ఇదంతా పగలే జరిగే కార్యక్రమం.
3. ధుర్యోధన వధ: ఇది కూడా పగలే జరిగే కార్యక్రమం. అక్కడ ఒక భారి ధుర్యోధనుడు వెల్లకిలా పడుకొని వున్నట్టున్న బారి విగ్రహాన్ని మట్టితో నిర్మిస్తారు. ధుర్యోధన వేషహాదారి, ఆ విగ్రహం మీద నిలబడి పద్యాలు పాడు తుంటాడు. భీమ వేషదారి ఆ విగ్రహం చుట్టు తిరుగుతూ పద్యాలు పాడుతుంటాడు. అప్పుడప్పుడు ధుర్యోధన వేష ధారి విగ్రహం పై నుండి కిందికి దిగి కొంత సేపు భీమునితో గదా యుడ్డం చేస్తాడు. తిరిగి విగ్రహం పైకెళ్లి పొతాడు. భీముడు మాత్రం ఆ విగ్రహం పైకి వెళ్ల కూడదు. ఇలా పద్యాలు పాడుతూ యుద్ధం చేస్తూ చాల సేపు నాటకాన్ని రక్తి కట్టిస్తారు. చివరగా భీముడు తన గదతో ధుర్యోధనుని విగ్రహం తొడలో అదివరకే పాతి పెట్టిన కుంకుం కలిపిన గుమ్మడి కాయను తన గదతో కొట్టతాడు, అప్పుడు ధుర్యోధన వేషదారి ఆ విగ్రహం పై పడిపోతాడు. అప్పుడు ఆ చుట్టు తిలకిస్తున్న ప్రజలు ధుర్యోధనుని చేసిన మట్టిని తీసుకోడానికి ఎగబడతారు. ఎందుకంటే ఆ మట్టిని తమ గాదెల్లో వేస్తే తమకు ధాన్యం సంవృద్ధిగా వుంటుందని పొలాల్లో చల్లితే పంటలు పుష్కలంగా పండతాయని నమ్మకం ఎక్కువ. ఈ రోజునే ప్రజలు అత్యధికంగా వాస్తారు. ఆ రాత్రికి ధుర్యోధన వధ నాటకం జరుగుతుంది.