విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
అయస్కాంతత్వం
విద్యుత్ శక్తి మరియు అయస్కాంతత్వం మధ్య ఉన్న సంబంధము గురించి 1819 నుండి తెలియసాగింది. ఇది యూనివర్సిటి ఆఫ్ కోపెన్హగెన్ లో ఆచార్యుడు అయిన హాన్స్ క్రిస్టియన్ ఓయెర్స్టెడ్ రచించిన ఒక గ్రంథము వలన తెలిసింది. ఈయన అనుకోని ఒక సంఘటన వలన విద్యుత్ ప్రవాహము ఒక దిక్సూచి సూదిని ప్రభావితం చేయగలదని కనుగొన్నాడు. ఈ ప్రముఖమైన ప్రయోగమును ఓయెర్స్టెడ్ ప్రయోగము అంటారు. ఎన్నో ఇతర ప్రయోగాలు అనుసరించాయి: 1820లో ఆండ్రే-మారీ ఆంపియర్, ఒక మూసివున్న మార్గములో తిరుగుతున్న అయస్కాంత క్షేత్రము ఆ మార్గము యొక్క చుట్టుకొలత గుండా ప్రవహిస్తున్న విద్యుత్తుకు సంబంధించి ఉంటుందని కనుగొన్నాడు; కార్ల్ ఫ్రెడ్రిచ్ గాస్; జీన్-బాప్టిస్ట్ బయోట్మరియు ఫెలిక్స్ సవర్ట్, ఇద్దరు 1820లో బయోట్-సవర్ట్ సూత్రముతో ముందుకు వచ్చారు. ఈ సూత్రము ఒక విద్యుత్-వాహక తంతి నుండి అయస్కాంత క్షేత్రమునకు సమీకరణమును ఇచ్చింది; 1831లో మైఖేల్ ఫారడే సమయ మార్పులతో ఒక తంతి యొక్క కొక్కి గుండా ప్రవహించే అయస్కాంత ధార వోల్టేజీని ప్రేరేపిస్తుందని కనుగొన్నాడు. మరియు ఇతరులు అయస్కాంతత్వం మరియు విద్యుత్ శక్తి మధ్య సంబంధాలను కనుగొన్నారు. జేమ్స్ క్లార్క్ మాక్స్వెల్ ఈ అంతర్గత నిజాలను విస్తరణ చేసి మరియు కలిపి ఒక కొత్త విషయాన్ని మాక్స్వేల్స్ సమీకరణాలుగా చెప్పారు. ఈయన విద్యుత్ శక్తి, అయస్కాంతత్వం మరియు ఆప్టిక్స్ మూడింటిని విద్యుదయస్కాంతత్వం అనే క్షేత్రమునకు తీసుకొని వచ్చారు. 1905లో, ఐన్స్టీన్ తన ప్రత్యేక సాపేక్షత సిద్ధాంతమును ముందుకు సాగించుటకు మూడు సూత్రాలను ఉపయోగించాడు. ఆ సూత్రాలన్నీ ప్రస్తుత స్థితి యొక్క చట్రంలో నిజమని ఉపయోగించారు.