అమెరికన్ ఎక్స్‌ప్రెస్
అమెరికన్‌ ఎక్స్‌ప్రెస్‌, అల్బనే, న్యూ యార్క్లో 1850లో ఎక్స్‌ప్రెస్‌ మెయిల్‌ వ్యాపారంగా ప్రారంభమైంది. హెన్రీ వెల్స్‌ ( వేల్స్&కంపెనీ), విలియమ్ ఫార్గో, (లివింగ్‌స్టన్‌, ఫార్గో&కంపెనీ), జాన్‌ వారెన్‌, బటర్ ఫీల్డ్ (వెల్స్‌, బటర్‌ఫీల్డు అండ్‌ కంపెనీ, 1850కు ముందు విజయవంతమైన బటర్‌ఫీల్డు వాసన్‌ అండ్‌ కంపెనీ) హెన్రీవెల్స్‌ ( వెల్స్‌ అండ్‌ కంపెనీ) ఆధ్వర్యంలో ఎక్స్‌ప్రెస్‌ కంపెనీలను కలపి ఉమ్మడి వాటాలతో అమెరికా ఎక్స్‌ప్రెస్‌ కార్పొరేషన్‌గా ఏర్పాటుచేశారు.[7][8] అమెరికన్‌ ఎక్స్‌ప్రెస్‌ యొక్క కార్యకలాపాలను కాలిఫోర్నియా సుదూర ప్రాంతాలకు విస్తరించడాన్ని బటర్‌ఫీల్డ్‌ మరియు ఇతర డైరెక్టర్లు వ్యతిరేకించడంతో అమెరికన్‌ ఎక్స్‌ప్రెస్‌ స్థాపకులే 1852లో వెల్స్‌ ఫార్గో అండ్‌ కంపెనీని ప్రారంభించారు
అక్రమ రవాణా
హెన్లే రోడ్డులో, వలసరాజ్య కాలాల్లో అధిక పన్నులు మరియు వ్యాపార విధానాలపై నియంత్రణలు విధించడానికి స్పందనగా అక్రమ రవాణా మొదలైంది. 1783లో అమెరికా స్వాతంత్ర్యం తరువాత, పాస్‌అమెక్వోడ్డి బే, జార్జియాలోని సెయింట్ మేరీస్, లేక్ ఛాంప్లెయిన్ మరియు లూసియానా వంటి అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాల శివారు ప్రదేశాల్లో అక్రమ రవాణా అభివృద్ధి చెందింది. థామస్ జెఫెర్సన్ యొక్క 1807-1809నాటి నిషేధాజ్ఞ సమయంలో, చట్టాన్ని అతిక్రమించి దేశం నుంచి వస్తువులను అక్రమ రవాణా చేసేందుకు ఇవే ప్రదేశాలు ప్రధాన కేంద్రాలుగా మారాయి. బ్రిటన్‌లో మాదిరిగా, స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ఉద్యమంలో భాగంగా వ్యాపార చట్టాలు క్రమక్రమంగా సరళీకృతం చేయడంతో అక్రమ రవాణా తగ్గుముఖం పట్టింది. 1907లో అధ్యక్షుడు థియోడోర్ రూజ్‌వెల్ట్ అక్రమ రవాణాను అణిచివేసేందుకు ప్రయత్నించారు, ఇందుకోసం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు-మెక్సికో సరిహద్దు వెంబడి రూజ్‌వెల్ట్ రిజర్వేషన్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. 1920వ దశకంలో అక్రమ రవాణాపై నిషేధం విధించబడింది, 1970 తరువాత మాదకద్రవ్యాల అక్రమ రవాణా ఒక ప్రధాన సమస్యగా మారింది. 1990వ దశకంలో, పొరుగు దేశాల నుంచి పెట్రోలు మరియు వినియోగదారుల వస్తువుల అక్రమ రవాణాపై అధిక సంఖ్యలో పౌరులు ఆధారపడి వున్న సెర్బియాపై ఆర్థిక ఆంక్షలు విధించబడ్డాయి. దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ పూర్తిగా కుప్పకూలుతుందని భయపడిన సెర్బియా ప్రభుత్వం ఈ అక్రమ రవాణా కార్యకలాపాలను అనధికారికంగా అనుమతించించింది.