వృషణాల క్యాన్సర్
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలో ప్రతి సంవత్సరం 7,500 నుంచి 8,000 మందిలో వృషణాల క్యాన్సర్లను నిర్ధారిస్తున్నారు.[1][2] ఒక మనిషి జీవిత కాలంలో, ప్రతీ 250 మందిలో ఒక్కరికి (0.4%) వృషణాల క్యాన్సర్ రావడానికి అవకాశం ఉంది. 15-40 ఏళ్ళ వయసు గల మగవారిలో సాధారణంగా ఇది రావడానికి అవకాశం ఉంది. మిగిలిన అన్ని రకాల క్యాన్సర్ల కంటే వృషణ సంబంధ క్యాన్సర్‌లో దాదాపుగా 90 శాతం వరకూ నయం అయ్యే అవకాశాలు ఉన్నాయి. అది వ్యాప్తి చెంది ఉండకపోతే వంద శాతం వరకూ కూడా నయం కావడానికి అవకాశం ఉంది[3]. కొన్ని సందర్భాలలో హానికారకమైన క్యాన్సర్ బాగా వ్యాపించి ఉన్నప్పటికీ కూడా, కీమోథెరపీ ద్వారా 85 శాతం కేసులను ఈ రోజు నయం చేస్తున్నారు. వృషణాలపై వచ్చే అన్ని రకాల గడ్డలూ కణితులు కావు. కణితులన్నీ హానికరమైనవి కావు. వృషణాలపై వచ్చేటెస్టిక్యులార్ మైక్రోలిథియాసిస్, ఎపిడిడైమల్ తిత్తిలు, ఎపెండిక్స్ వృషణాలు (మొర్గాగ్ని యొక్క హైడేటిడ్) వంటివి నొప్పిని కలిగిస్తాయే కానీ అవి క్యాన్సర్ సంబంధమైనవి కావు.
ఆత్మహత్య పద్ధతులు
ప్రపంచవ్యాప్తంగా, 30% ఆత్మహత్యలు క్రిమిసంహారక మందుల విషప్రయోగము వల్ల సంభవిస్తాయి. ఈ పద్ధతి యొక్క ఉపయోగం ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రదేశాలలో చెప్పుకోతగ్గ విధంగా మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది, అది ఐరోపాలో 4% నుండి పసిఫిక్ రీజియన్‌లో 50% కంటే ఎక్కువగా ఉంటుంది.
చైనాలోని గ్రామీణ ప్రాంతాలలోని ఆడవారిలో, వ్యవసాయానికి ఉపయోగించే రసాయనాల విషప్రయోగం చాలా సాధారణం, దానిని ఆ దేశంలో ఒక పెద్ద సామాజిక సమస్యగా పరిగణిస్తారు. ఫిన్‌లాండ్‌లో, 1950వ దశాబ్దంలో, అత్యంత ప్రాణాంతకమయిన క్రిమిసంహారిణి పరాథియాన్‌ను సాధారణంగా ఆత్మహత్యకు ఉపయోగించేవారు. ఆ రసాయనం యొక్క అందుబాటుని నియంత్రించినపుడు, ఇతర మార్గాలు దానిని భర్తీ చేసాయి, దాంతో అది అధ్యయనకారులు కొన్ని ఆత్మహత్య పధ్ధతులను నియంత్రించినంత మాత్రాన ఆత్మహత్యలు ఆగవని, అది మొత్తం మీద ఆత్మహత్యల వేగక్రమం పైన చాలా తక్కువ ప్రభావం చూపుతాయన్న తుది అభిప్రాయానికి రావడానికి దోహదం చేసింది.