అలెగ్జాండర్ గ్రాహంబెల్
ఆపై ఎడింబరో విశ్వవిద్యాలయంలో ధ్వని, వినికిడి శాస్త్రాలు చదివి అమెరికాలోని బోస్టన్‌ విశ్వవిద్యాలయంలో 'గాత్ర సంబంధిత శరీర శాస్త్రం' (వోకల్‌ ఫిజియాలజీ)లో ప్రొఫెసర్‌గా చేరాడు. భార్య సైతం వినికిడి శక్తిని కోల్పోవడంతో బధిరుల కోసం పరిశోధనలు చేసి, వారు వినగలిగే శబ్ద పరికరాలను రూపొందించాడు. పగలంతా బోధిస్తూ, రాత్రంతా మేలుకుని ప్రయోగాలు చేసేవాడు. ఆ కృషి కారణంగానే తీగల ద్వారా శబ్ద తరంగాలను పంపగలిగే టెలిఫోన్‌ను కనిపెట్టగలిగాడు. దీనిపై 1876లో ఆయనకు లభించిన పేటెంట్‌ అమెరికాలోనే శాస్త్రరంగంలో మొదటిది. ఆపై ఆప్టికల్‌ టెలికమ్యూనికేషన్స్‌, హైడ్రోఫాయిల్స్‌, ఏరోనాటిక్స్‌ రంగాల్లో కూడా అనేక ఆవిష్కరణలు చేశాడు. నేషనల్‌ జియోగ్రాఫిక్‌ సొసైటీ వ్యవస్థాపకుల్లో గ్రాహంబెల్‌ కూడా ఒకరు.
వాయిస్ మెయిల్
మే 1980లో శాంటా క్లారా, సిఎ నుండి వి ఎమ్ ఐ మొదటి దేశ వ్యాప్త వాయిస్‌ మెయిల్‌ను డిజిటల్ ఎక్విప్మెంట్ పిడిఎఫ్ 11ను "బిగ్ టాకర్" అని పిలువబడే యాజమాన్య గాత్ర సాంకేతికతను ఉపయోగించి ప్రవేశపెట్టింది.[5] ఖాతాదారులు ఒక టచ్-టోన్ ఫోన్‌ను (ఒక వృత్తాకార టెలిఫోన్, చేతిలో పెట్టుకొనే టచ్-టోన్ కీ పాడ్ కలిగినది సంస్థచే సరఫరా చేయబడింది) ఉపయోగించి పాస్వర్డ్ ప్రవేశపెట్టడం, పంపడం లేదా గ్రహించడం లేదా ఇతర సేవల ఎంపికల ద్వారా దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న 800 నంబర్‌కు కాల్ చేసి తమ సందేశాలను రికార్డ్ చేయడం మరియు పొందడం జరిగింది. ఈ ఎంపికలు లభ్యం కాకపోవడం లేదా విఫలమైన పరిస్థితులలో, కాలర్లు ఆటోమేటిక్‌గా వారి కొరకు ఎంట్రీ చేసే ప్రత్యక్ష ఆపరేటర్‌తో కలుపబడేవారు. ఆ సమయంలో యు.ఎస్.లో టచ్ టోన్ ఫోన్లు ఎక్కువగా లేకపోవడం మరియు ఐరోపాలో దాదాపుగా లేకపోవడంతో ఈ లక్షణం ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యత పొందింది.