ముస్సోలినీ
బెనిటో అమిల్‌కేర్ ఆండ్రియా ముస్సోలినీ (ఆంగ్లం:Benito Amilcare Andrea Mussolini, GCB KSMOM GCTE (జూలై 29, 1883 – ఏప్రిల్ 28, 1945) ఇటలీకి చెందిన ఒక రాజకీయ నాయకుడు. ఇతడు జాతీయ ఫాసిస్టు పార్టీని నడిపాడు, మరియు ఫాసిజంను సృష్టించిన వారిలో అగ్రగణ్యుడు. ఇతను 1922 లో ఇటలీ ప్రధానమంత్రిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు, మరియు డ్యూస్గా 1925 లో బిరుదు పొందాడు. 1936 తరువాత, అధికారికంగా ఇతడి బిరుదు, "హిజ్ ఎక్సెల్లెన్సీ బెనిటో ముస్సోలినీ, హెడ్ ఆఫ్ గవర్నమెంట్, డ్యూస్ ఆఫ్ ఫాసిజం, అండ్ ఫౌండర్ ఆఫ్ ద ఎంపైర్".[1] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో ముస్సోలినీ, జపాన్ మరియు జర్మనీలతో కలసి అక్ష రాజ్యాలు ఏర్పరచాడు, మరియు జూన్ 10 1940 లో ఇటలీని యుద్ధప్రవేశం గావించాడు
బ్రెజిల్
అంతేకాక కాలవ్యవధిలో సంభవించిన ఆర్థిక సంక్షోభాలను ఎదుర్కోవటానికి అసమర్థత మరియు వత్తిడి కారణంగా పాలనలో మార్పు తప్పనిసరి అయింది.ప్రభుత్వానికి జనరల్స్ గెయిసెల్ మరియు గోల్బరీ నాయకత్వం వహించింది. [134] 1979 లో అమ్నెస్టీ లా యొక్క చట్టంతో, ప్రజాస్వామ్యానికి బ్రెజిల్ నెమ్మదిగా తిరిగి ప్రారంభమైంది, ఇది 1980 ల్లో పూర్తయింది.[136] 1979 లో " ఆమెంసిటీ లా " అమలు చేయబడడంతో క్రమంగా మొదలైన ప్రజాపాలన 1980 లో పూర్తి స్థాయికి చేరుకుంది.[80] 1985 లో జోస్ సర్నే అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టినప్పుడు సివిలియన్లు తిరిగి అధికారంలోకి వచ్చారు. ఆర్థిక సంక్షోభం మరియు సైనిక పాలన నుండి వారసత్వంగా అభివృద్ధి చెందిన ద్రవ్యోల్బణాన్ని నియంత్రించడంలో వైఫల్యం చెందడం ద్వారా ఆయన పదవీ కాలంలో ఆయన జనాదరణ పొందలేదు.[137] సర్నీ అసఫలమైన ప్రభుత్వం 1989 లో దాదాపుగా తెలియని " ఫెర్నాండో కొలోర్ " ఎన్నిక చేయడానికి దారి తీసింది. తరువాత 1992 లో జాతీయ కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం మీద అభిశంశన తీర్మానం చేసింది. [138] తరువాత అధికారానికి వచ్చిన ఉపాధ్యక్షుడు " ఇటామార్ ఫ్రాంకో " ఫోర్నాండో హెన్రిక్ కార్డోసో ఆర్థిక మంత్రిగా నియమించాడు. 1994 లో కార్డోసో అత్యంత విజయవంతమైన ప్లానో రియల్ తయారుచేసాడు.[139] దశాబ్ధాలకాలంగా గతప్రభుత్వాలు అనుసరించిన ఆర్థికప్రణాళికలు అరికట్టలేని ద్రవ్యోల్బణం ప్రస్తుత ప్రభుత్వకాలంలో నియంత్రించబడి ఆర్థికరంగం స్థిరపడింది.[140][141] 1994-1998 లో కర్డొసొ విజయం సాధించి అధ్యక్షపదవిలో కొనసాగాడు.[142] కార్డోసో నుండి తన ప్రధాన ప్రతిపక్ష నేత లూయిజ్ ఇనాసియో లూలా డా సిల్వా (2002 లో ఎన్నికయ్యారు మరియు 2006 లో తిరిగి ఎన్నికయ్యాడు) కు అధ్యక్షపదవి శాంతియుత బదిలీ చేయబడింది. బ్రెజిల్ చివరకు దీర్ఘకాలంగా కోరిన రాజకీయ స్థిరత్వాన్ని సాధించడంలో విజయం సాధించింది.[143][144] అయినప్పటికీ దశాబ్ధాలుగా పేరుకుపోయిన అవినీతి, పోలీసు క్రూరత్వం, అసమర్ధ రాజకీయాలు మరియు ప్రజా సేవకార్యక్రమాలు 2010 లో లూలా అధ్యక్షపదవీ కాలం ముగిసిన తరువాత మొదటిసారిగా పదవీ బాధ్యతలు చేపట్టిన " దిల్మా రూసెఫ్ " పదవి మధ్యకాలంలో అనేక శాంతియుత నిరసనలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. [145][146] అనేక లంచాలు మరియు పన్ను ఎగవేత పథకాలలో అన్ని ప్రాథమిక రాజకీయ పార్టీలు, రాజకీయ నాయకులు జోక్యం సాక్ష్యాలతో వెవరించబడడంతో రాజకీయ మరియు ఆర్థిక సంక్షోభాలు అధికరించాయి.[147][148] 2015-2016 లో ఆమె కోసం మరియు ఆమె వ్యతిరేకంగా పెద్ద వీధి నిరసనలు [149] 2016 లో కాంగ్రెస్ రౌసెఫ్‌కు వ్యతిరేకంగా అభిశంశన తీర్మానం నెరవేర్చింది.[150][151] 2017 లో " పెట్రో ప్బ్రాస్ కుంభకోణం "తో సంబంధం ఉన్న అధ్యక్షుడు " మైకేల్ టెమర్ " కేబినెట్ లోని 9 మంత్రులను 71 చట్టసభ్యులను విచారించమని బ్రెజిలియన్ సుప్రీం కోర్ట్ ఆదేశించింది.[152] ప్రస్తుత అధ్యక్షడు టెమర్ స్వయంగా బ్రెజిల్ అవినీతిని గురించి విమర్శించాడు.[153]