నిజామాబాదు జిల్లా
నిజామాబాద్ ను 8వ శతాబ్దములో రాష్ట్రకూట వంశానికి చెందిన ఇంద్రవల్లభ పాంత్యవర్ష ఇంద్ర సోముడనే రాజు పరిపాలించాడు. అతని పేరుపైననే ఈ ప్రాంతానికి ఇందూరు అని పేరు వచ్చింది. ఇందూరుకు పూర్వం పేరు ఇంద్రపురి. ఇంద్రపురి అని ఒక రాజు పేరు మీదుగా పేరు వచ్చిందని భావించబడుతున్నది. కానీ ఆ రాజు క్రీ.శ.388 ప్రాంతంలో నర్మదా, తపతిల దక్షిణ ప్రాంతాన్ని పాలించిన త్రికూటక వంశానికి చెందిన ఇంద్రదత్తుడా, విష్ణుకుండిన చక్రవర్తి మొదటి ఇంద్రవర్మనా ఇదమిద్ధంగా తెలియడం లేదు. 20వ శతాబ్దం తొలినాళ్ళ వరకు కూడా ఈ ఊరు, జిల్లా ఇందూరుగానే పిలవబడింది.[2] 1901వ సంవత్సరములో ఈ ప్రాంతములో నుండి (సికింద్రాబాద్ నుండి మన్మాడ్ వరకు) రైలు మార్గము ఏర్పాటు చేసినప్పుడు ఇక్కడి ప్రాంతానికి అప్పటి రాజు నిజాం-ఉల్-ముల్క్ పేరు పెట్టి, జిల్లా పేరును నిజామాబాద్ గా మార్చడం జరిగింది.
మిడ్నాపూర్
Up to 1876, this district formed part of Rajshahi Division and between 1876 and 1905, it formed part of Bhagalpur Division. In 1905, it was again transferred to Rajshahi Division and until 1947, Malda remained in this division. During the first Partition of Bengal of 1905, this district was attached with the newly created province of Eastern Bengal and Assam. Malda has a history of Indigo movement led by Rafique Mondal. The santhals got insurgent and captured historic Adina Mosque in support of Jeetu. Again in August 1947 this district was affected by partition. Between 12–15 August 1947, the fate of the district as to which side it should go, to Pakistan or to India, was undecided because the announcement of the partition award of Sir Radcliffe did not make this point clear. During these few days the district was under a Magistrate of East Pakistan. When the details of the Radcliffe Award were published, the district came over to West Bengal on 17 August 1947. However, the sub-division of Nawabganj was severed from Malda and was given to East Pakistan as a sub-division of the Rajshahi district.