మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
ఎంప్లాయీస్ ప్రావిడెంట్ ఫండ్ ఆర్గనైజేషన్ ఆఫ్ ఇండియా
"రాష్ట్ర విధాన ఆదేశక సూత్రాల" ఆధ్వర్యంలో భారత రాజ్యాంగం నిరుద్యోగం, వృద్ధాప్యం, అనారోగ్యం & అశక్తత మరియు ఊహించని సందర్భాల్లో పని చేయడానికి, విద్య మరియు ప్రజలకు సహాయానికి భద్రత కల్పించే విధంగా రాష్ట్రం ప్రభావవంతమైన కేటాయింపును చేయడానికి దాని ఆర్థిక సామర్థ్యపు పరిమితుల్లో ఉండేలా చూస్తుంది. EPF & MP చట్టం, 1952 పార్లమెంట్‌చే ఆదేశించబడింది మరియు దీని కోసం నిర్వహించిన శాసనబద్ధ మధ్యవర్తిత్వాల క్రమంలో భాగంగా 01 మార్చి 1952 నుండి అమలులోకి వచ్చింది. ప్రస్తుతం, ఈ చట్టం కింద ఈ కింది మూడు పథకాలు అమలులో ఉన్నాయి: