కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
ఇంద్రకీలాద్రి పర్వతం
కిరాతార్జునీయము అనే సంస్కృత కావ్యంలో ఇంద్రకీల పర్వతం పై అర్జనుడికి, కిరాతుడి అవతారంలో ఉన్న శివుడికి మధ్య యుద్ధం జరిగింది. అయితే ఇంద్రకీల పర్వతం గురించి దేశవ్యాప్తంగా ప్రజల్లో అనేక అభిప్రాయములున్నవి. కిరాతార్జునీయాన్ని వ్రాసిన భారవి ఉత్తరభారత దేశానికి చెందినవాడు కనుక, తన ప్రకారం ఇంద్రకీల అనగా హిమాలయాల్లో భగీరధ నది (గంగా నది) ఒడ్డున ఉన్న పర్వతమని [1][2], పూర్వం కవులు సర్వసాధారణంగా తమ కావ్యాల్లో స్థానికంగా లేక చేరువలో ఉన్న భౌగోళిక ప్రదేశాలను మాత్రమే పేర్కొనేవారని పలువురి అభిప్రాయం. కిరాతార్జునీయాన్ని శ్రీనాధుడు తెలుగులోకి అనువదించి విజయవాడ నగరంలో కృష్ణానది ఒడ్డున ఉన్న కొండని ఇంద్రకీలాద్రిగా భావించి, శివుడిని బోయవాడి అవతారంలో పరిచయం చేయడం వలన తెలుగువారు కిరాతార్జునీయం కథ విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రిపై జరిగిందని నేటికీ భావిస్తున్నారు. అలాగే కిరాతార్జునీయాన్ని కన్నడ భాషలోకి అనువదించుటవలన కర్నాటక రాష్ట్రంలో కొప్పల్ జిల్లాలో పల్కిగుండు అనే కొండ ప్రదేశం ఈ పేరున ఉంది.[3][4]. బౌద్ధ మతము మరియు హిందూ మతము విరాజిల్లుతున్న ఇండొనేషియా దేశంలోని హిందువులు అక్కడ ఉన్న ఒక పర్వతాన్ని ఇంద్రకీల పర్వతంగా భావిస్తున్నారు[5][6].