సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత (క్రీ.పూ6000 - క్రీ.పూ.1750)[1] ప్రస్తుత భారత దేశం మరియు పాకిస్తాన్ లోగల గగ్గర్ హక్రా మరియు సింధు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో విలసిల్లిన అతి ప్రాచీన నాగరికత. ఇది ప్రాథమికంగా పాకిస్థాన్‌లో గల సింధ్ మరియు పంజాబ్ ప్రావిన్సులలో, పశ్చిమం వైపు బెలూచిస్తాన్ ప్రావిన్సు వైపుకు కేంద్రీకృతమైనట్లు తెలుస్తుంది. ఇంకా ఆఫ్ఘనిస్తాన్, తుర్కమేనిస్తాన్, ఇరాన్ దేశాలలో కూడా ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన శిథిలాలను వెలికి తీయడం జరిగింది. ఈ నాగరికతకు చెందిన హరప్పా నగరము మొదటగా వెలికి తీయుటచే ఇది సింధు లోయ హరప్పా నాగరికత అని పిలువబడుతున్నది. సింధు నాగరికత మెసొపొటేమియా మరియు ప్రాచీన ఈజిప్టు కంచు యుగాలకు సమకాలికమైన అతి ప్రాచీన నాగరికతల్లో ఒకటి. అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దశగా గుర్తించబడిన నాగరికతను హరప్పా నాగరికత</b>గా పేర్కొంటారు. ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన తవ్వకాలు 1920వ సంవత్సరం నుండి జరుగుతున్నా అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన వివరాలు మాత్రం 1999లోనే వెలువడ్డాయి.[2]
హిందువులపై అకృత్యాలు
ఎనిమదవ శతాబ్దపు తొలి పాదములో భారతదేశముపై ఇస్లాము దాడి మొదలయ్యింది. ఇరాక్ పాలించుతున్న హజ్జాజ్ రాజునకు దాడి చేయుటకు ఒక పోరు సాకు (casus belli) దొరికింది. దేబాల్ తీరప్రాథములో నౌకాయానము చేస్తున్న అరబ్బు స్త్రీలను సముద్ర దొంగలు చెరబట్టి వారి సంపదను కొల్లగొట్టారు. ఈ దొంగలు సింధూ తీరప్రాంతము వారు. ముహమ్మద్ బీన్ కాసిమ్ ఆధ్వర్యములో 6000 సైనికులు క్రీ. శ. 712 లో సింధూప్రాంతముపై దాడి చేశారు. చాచ్ నామా ప్రకారము దేవాలయములు ధ్వంసము చేయబడ్డాయి. ఎదిరించిన సింధూ సైనికులు మూకుమ్మడిగా వధించబడ్డారు. వారి స్త్రీలు, పిల్లలు బానిసలు చేయబడ్డారు. జాట్, మేద్, భుట్టో తెగలవారిని ప్రలోభబెట్టి వారి సహాయముతో గ్రామప్రాంతములను కాసిం లొంగతీసుకున్నాడు. లోపాయికారీ ఒప్పందములతో పట్టణాలను వశపర్చుకున్నాడు. హజ్జాజ్ కు ఇది నచ్చలేదు. వైరిపక్షముపై కఠిన చర్యలకు ఆదేశించాడు.