పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది[4][5]. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
జాఫ్నా
400 ఏళ్ళకి పైగా నిలిచిన తరువాత, ద్రావిడ -ప్రభావిత జాఫ్నా సామ్రాజ్యం ఎట్టకేలకు 1621లో పోర్చుగీసుల వల్ల స్వేచ్ఛని కోల్పోయింది. పోర్చుగీసు, జాఫ్నా రాజు సంగిలి కుమరన్‌ని బంధించి, భారతదేశములోని గోవాకి అతని కుమారులతో పాటుగా తీసుకు వెళ్ళారు. విచారణ తరువాత, పోర్చుగీసు అతనిని రాజ ద్రోహం చేసిన నిందితునిగా తీర్మానించి అతని కుమారులతో పాటు ఉరి తీసారు. జాఫ్నా సామ్రాజ్య నిర్యాణంతో, ఈ ద్వీపంలో సింహళీయ మరియు బౌద్ధ లక్షణాలు లేని ఏకైక దేశవాళీ స్వతంత్ర రాజకీయ తత్వం అంతమైనది. పోర్చుగీసు వారు జాఫ్నా కోటని మరియు దాని చుట్టూ త్రవ్విన కందకం నిర్మించారు.