కిలిమంజారో పర్వతం
1880లలో, ఆ సమయంలో ఈ పర్వతాన్ని స్వాహిలీ పేరు భాగాలను అనుసరిస్తూ కిలిమా-నడ్స్‌చారో అని జర్మన్‌లో అక్షరగుణితం చేశారు, కార్ల్ పీటర్స్ సంధుల మీద సంతకం చేయటానికి స్థానిక ముఖ్యులను సమ్మతింపచేసిన తరువాత జర్మన్ తూర్పు ఆఫ్రికాలో భాగం అయ్యింది ( సాధారణంగా ఉన్న కథ విక్టోరియా రాణి ఈ పర్వతాన్ని ఆమె మనవడు కైసెర్ విల్హెల్మ్ IIకు ఇచ్చారనేది సత్యం కాదు).[8] 1889లో కిబో శిఖరం పేరును "కైసెర్-విల్హెల్మ్-స్పిట్జ్ " ("కైసెర్ విల్‌హెల్మ్ శిఖరం")గా 5 అక్టోబర్ 1889న శిఖరాన్ని మొదటిసారి ఎక్కినప్పుడు హన్స్ మెయెర్ పెట్టారు.[4] ఈ పేరును ప్రపంచ యుద్ధం I తరువాత జర్మన్ శిబిరాలను బ్రిటీష్ రాజ్యానికి 1918లో అప్పగించేంత వరకు ఉపయోగించబడింది. బ్రిటీష్- తన్గాన్యిక పాలించినపుడు దాని స్వాతంత్ర్యాన్ని 1961లో పొందారు, ఈ శిఖర పేరును "ఉహురు శిఖరం" అని పెట్టారు, దీనర్థం "స్వేచ్ఛా శిఖరం" అని స్వాహిలీలో ఉంది.
డి.ఎన్‌. వాడియా
ప్రపంచవ్యాప్తంగా పర్వత శ్రేణులు ఏర్పడడం వెనుక భౌగోళిక కారణాలను విశ్లేషించిన భారతీయ శాస్త్రవేత్తగా డి.ఎన్‌. వాడియా పేరుపొందారు. ఆయన పరిశోధనలు భారతదేశంలో వ్యవసాయాభివృద్ధికి దోహదపడ్డాయి. శ్రీలంక భౌగోళిక పటాన్ని తయారు చేసింది ఆయనే. హిమాలయాలు ఎప్పుడు, ఎలా, ఏ పరిస్థితుల్లో ఏర్పడ్డాయో ఆయన వివరించగలిగారు. అనేక దేశాలు పర్యటించి భూగర్భ శాస్త్రపరమైన పరిశీలనలు చేశారు. లండన్‌లోని రాయల్‌ సొసైటీ ఫెలోగా ఎన్నికయ్యారు. భారతదేశం ఆయనను పద్మభూషణ్‌తో సత్కరించింది.
గుజరాత్‌లోని సూరత్‌లో 1883 అక్టోబరు 23న పార్శీల కుటుంబంలో తొమ్మిదిమంది సంతానంలో నాలుగోవాడిగా పుట్టిన దారాషా నోషర్వాన్‌ వాడియాకు చిన్నతనంలోనే సైన్స్‌ పట్ల అభిరుచి ఏర్పడింది. ఓ పల్లెటూరిలో రైల్వే స్టేషను‌ మాస్టర్‌గా పనిచేసే తండ్రి అతడిని సూరత్‌లో తాతగారింట్లో చదివించారు. బరోడా కళాశాలలో చదివేప్పుడు వాడియాకు భూగర్భశాస్త్రంపై ఆసక్తి కలిగింది. రెండు బీఎస్సీ డిగ్రీలను పొందిన అతడు ఆపై ఎమ్మెస్సీ పూర్తిచేసి జమ్మూలోని ప్రిన్స్‌ ఆఫ్‌ వేల్స్‌ కళాశాలలో అధ్యాపకుడిగా చేరాడు. సెలవు రోజుల్లో హిమాలయ పర్వత ప్రాంతాల్లో ఖనిజాలు, రాళ్లు, శిలాజాలను సేకరిస్తూ పరిశోధనలో మునిగితేలేవాడు. అప్పట్లో అతడు సేకరించిన అరుదైన శిలాజాలు ఇప్పటికీ జమ్మూ విశ్వవిద్యాలయంలోని మ్యూజియంలో ఉన్నాయి.