ఇంగువ కార్తికేయశర్మ
ఆయన నెల్లూరు జిల్లాలోని పల్లిపాడు గ్రామంలో అక్టోబరు 15 1937లో జన్మించారు. ఆయన ఎ.ఎస్.ఐ., న్యూఢిల్లీలోని స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కియాలజీలో పి.జి.డిప్లొమా చేసారు.నాగపూర్ విశ్వవిద్యాలయంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ చేసారు.[[3] చిన్న వయసునుండే శాసన పరిశోధనలు అవిరామంగా చేసి, పి.హెచ్.డి పొందారు. నాగపూర్‌లోని తవ్వకాల విభాగంలో పనిచేస్తూ, ఆఫీసుకు వచ్చే ముందు ఉదయం 6 నుంచి 9 గంటల వరకూ క్లాస్ లకు వెళ్లి ఎం.ఏ లో గోల్డ్ మెడల్ సాధించారు.[4] ఆయన 1958 లో ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియాలో టెక్నికల్ అసిస్టెంటుగా చేరారు. 1983 లో నాగపూరులోని ఆర్కియాలజిస్టు ఆఫ్ ద ఎక్స్‌కవేషన్ బ్రాంచికి సూపరింటెండెంట్ గా ఉన్నారు. అక్కడ ఒక దశాబ్దం పాటు విధులను నిర్వర్తించారు. 1993 నుండి 1997 వరకు సాలార్జంగ్ మ్యూజియంకు డైరక్టరుగా ఉన్నారు.[1]
యశ్వంత్ సిన్హా
1971 నుండి 1973 వరకూ, బాన్, జర్మనీలో భారత రాయబార కార్యాలయంలో మొదటి కార్యదర్శి (వాణిజ్య) గా ఉన్నారు. తదనంతరం, ఆయన ఫ్రాంక్‌ఫర్ట్‌లో 1973 నుండి 1974 వరకూ కౌన్సుల్ జనరల్ ఆఫ్ ఇండియాగా పనిచేశారు. ఈ రంగంలో ఏడు సంవత్సరాలు పనిచేసిన తరువాత, విదేశీ వాణిజ్యం మరియు యురోపియన్ ఆర్థిక సమాజంతో భారతదేశానికి ఉన్న సంబంధాలకు సంబంధించిన అంశాలలో అనుభవాన్ని గడించారు. దాని తరువాత, ఆయన బీహార్ ప్రభుత్వంలోని పారిశ్రామిక అవస్థాపన శాఖలో మరియు పరిశ్రమల మంత్రిత్వశాఖలో, విదేశీ పరిశ్రమల తోడ్పాటులు, సాంకేతికత దిగుమతులు, మేధోసంపత్తి హక్కులు మరియు పరిశ్రమల అనుమతులకు భారత ప్రభుత్వం చేసిన లావాదేవీలలో పనిచేశారు. సంయుక్త కార్యదర్శిగా భారత ప్రభుత్వంలోని ఉపరితల రవాణా మంత్రిత్వశాఖలో 1980 నుండి 1984 వరకూ పనిచేశారు, ఆయన ముఖ్య బాధ్యతలలో రహదారుల రవాణా, ఓడరేవులు మరియు ఓడ ప్రయాణాలు ఉన్నాయి.