สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
เดิมทีสนามกีฬามีวัตถุประสงค์สำหรับเป็นสนามแข่งกีฬาหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่สหราชอาณาจักรพลาดการประมูลไป[13] จนได้ชนะการประมูลในการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 2002 หลังจบการแข่งขันได้ลดความจุสนามจาก 80,000 คน ไปเป็น 50,000 คน สนามแห่งนี้ก่อสร้างโดยเลียงคอนสตรักชัน ด้วยงบประมาณ 112 ล้านปอนด์[10][14] โดยออกแบบโดยอารัปสปอร์ต[15]
เจมี วาร์ดี
วาร์ดีเกิดที่เมืองเชฟฟีลด์ ในครอบครัวที่ไม่ได้มีฐานะทางเศรษฐกิจดีนัก พ่อเป็นพนักงานคุมรถเครนตามสถานที่ก่อสร้าง แม่เป็นทนายความ ทั้งคู่ไม่มีเงินส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญาตรีด้วยซ้ำ วาร์ดีจึงต้องดิ้นรนตั้งแต่เล็กด้วยการเป็นพนักงานในโรงงานทำขาเทียม ซึ่งต้องเผชิญกับสารเคมีอันตรายตั้งแต่ยังเด็ก ก่อนที่เมื่อเติบโตเข้าช่วงวัยรุ่นจะหันไปเล่นฟุตบอลกับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ในชุดเยาวชน และได้ขยับขึ้นเรื่อย ๆ จนที่สุดในปี ค.ศ. 2007 ได้รับค่าตัว 30 ปอนด์ (ประมาณ 1,618 บาท) ต่อสัปดาห์ ซึ่งไม่พอเลี้ยงตัวเอง จึงต้องกลับไปรับทำงานในโรงงานผลิตขาเทียมอีกครั้งควบคู่ไปด้วย ก่อนที่จะได้เล่นให้กับฟลีตวูดทาวน์ และย้ายมาอยู่กับเลสเตอร์ซิตีในที่สุด ด้วยค่าตัวถึง 1 ล้านปอนด์ (ประมาณ 53 ล้านบาท) ซึ่งถือเป็นสถิติการซื้อตัวผู้เล่นจากลีกนอกระบบที่ค่าตัวแพงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์