ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[859,881,2,2]}'>สโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน[1]
ฟุตบอลทีมชาติไทยในฟุตบอลโลก
ในรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 1978 ที่แข่งขันที่อาร์เจนตินา ทางฟีฟ่ากำหนดให้ ทีมจากเอเอฟซีและโอเอฟซี เข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลกได้ 1 ประเทศ โดยในฟุตบอลโลกคราวนั้น มีประเทศร่วมแข่งขันทั้งหมด 22 ประเทศ ในการแข่งขันนี้แบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม โดยทีมชาติไทยอยู่กลุ่มที่ 1 ซึ่งประกอบไปด้วย ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และ ไทย จัดการแข่งขันที่ประเทศสิงค์โปร์ โดยเอาอันดับ 1 แต่ละกลุ่มเข้าไปเล่นรอบคัดเลือกต่อไป ในการแข่งขันครั้งนี้ ไทย ชนะ 1 ครั้ง และ แพ้ 3 ครั้ง จบในอันดับสุดท้าย ทำให้ไม่ผ่านรอบคัดเลือกรอบแรก และเป็นการชนะครั้งแรกของทีมชาติไทยในการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลกโดยพบอินโดนีเซียด้วยจำนวนประตู 3-2