ตำนานคนตัดไผ่
วันหนึ่งขณะที่เดินอยู่กลางป่า ชายแก่ผู้มีอาชีพตัดไผ่ชื่อทะเกะโตริ โนะ โอะกินะ ( "ชายแก่ผู้ตัดไผ่ขาย") มองเห็นปล้องไผ่ที่ส่องแสงเรืองรองเข้า ด้วยความสงสัยก็ไปตัดปล้องไผ่ดู ก็พบว่าภายในมีเด็กทารกผู้หญิงขนาดเท่าหัวแม่มือนอนอยู่ ทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะผู้มีความดีใจที่ได้พบเด็กน้อยน่ารักก็นำทารกกลับไปบ้านไปให้ภรรยาเลี้ยงอย่างลูก และตั้งชื่อให้ว่าคะงุยะฮิเมะ ( "เจ้าหญิงแห่งราตรีอันเรืองรอง")
เจ้าแม่กิมฮวยเนี่ยเนี้ย
ตำนานแรกกล่าวว่า ครั้งหนึ่งในวันที่ 5 เดือน 5 จีน หรือวันสารทไหว้บะจ่าง ในงานจะมีพิธีจะมีการแข่งเรือมังกร มีเด็กหญิงผู้หนึ่งชื่อ กิมฮวย บังเอิญพลัดตกน้ำ ต่อมาศพจึงลอยน้ำขึ้นมา ข้างศพนั้นมีรูปแกะสลักไม้หน้าตาคล้ายหญิงสาวผู้นั้น ศพของนางไม่เน่าเปื่อยหนำซ้ำยังมีกลิ่นหอม ชาวบ้านจึงเรียกท่านว่า กิมฮวยฮูหยิน ต่อมาชาวบ้านได้สร้างศาลใกล้บริเวณที่พบศพเรียก ศาลน้ำพุพระจันทร์ และเรียกบริเวณที่ตั้งศาลว่า “ฮุย ฮก ออ”  และเรียกทะเลสาบนั้นว่า เซียนออ (ซินหวู่) เมื่อนางล่วงลับกลายเป็นเทพ จึงมีผู้คนมาบนบานศาลกล่าวเป็นจำนวนมาก ต่อมาภายหลังศาลนั้นผุพังลงตามกาลเวลา ในสมัยของ หมิงเฉิงฮว่า ปีพุทธศักราช 2012 ผู้ตรวจราชการเมืองชื่อ ตันเหลียม ก็ได้บูรณะก่อสร้างขึ้นอีกครั้ง และเรียกท่านว่า กิมฮวยฮูหยินสือ หรืออีกนามว่า กิมฮวยผ่อจู่ฮุ่ยฮกฮูหยิน บางตำนานจะเรียกท่านว่า กิมฮวยโป่จื้อฮุ่ยฮกฮูหยิน  เรียกสั้นๆ ว่า กิมฮวยฮูหยิน