ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า
ลวดหรือตัวนำที่สร้างเป็นคอยล์ถูกเรียกว่า<i data-parsoid='{"dsr":[2795,2804,2,2]}'>ขดลวด[5] หลุมตรงกลางของขดลวดเรียกว่าพื้นที่แกน(English: core)หรือแกนหมุน(English: axis)แม่เหล็ก[6] แต่ละวงลูปที่พันเรียกว่า<i data-parsoid='{"dsr":[3353,3360,2,2]}'>รอบ[2] ในขดลวดที่ลวดสัมผัสกัน ลวดต้องถูกทำให้เป็นฉนวนโดยการเคลือบด้วยสารที่ไม่นำไฟฟ้า เช่น พลาสติกหรือสีเคลือบผิวหน้า เพื่อป้องกันกระแสไหลข้ามระหว่างรอบของลวด ขดลวดมักจะถูกห่อรอบ"คอยล์ฟอร์ม"ที่ทำจากพลาสติกหรือวัสดุอื่นเพื่อยึดให้อยู่กับที่[2] ปลายของลวดจะถูกนำออกมาและติดอยู่กับวงจรภายนอก ขดลวดอาจมีการเชื่อมต่อไฟฟ้าเพิ่มเติมตามความยาวของมัน จุดแยกเหล่านี้จะเรียกว่า "แทป"[7] ขดลวดที่มีแทปเพียงจุดเดียวตรงกลางของความยาวของมันเรียกว่า center-tap[8] คอยล์สามารถมีมากกว่าหนึ่งขดลวด, เป็นฉนวนแยกจากกัน ถ้ามีสองขดหรือมากกว่ารอบแกนหมุนแม่เหล็กทั่วไป ลวดจะกล่าวว่าเป็น"คู่เหนี่ยวนำ"หรือ"คู่แม่เหล็ก"[9] กระแสที่แปรตามเวลาที่ไหลในขดลวดจะสร้างสนามแม่เหล็กที่แปรตามเวลาที่พาดผ่านขดลวดอื่น ซึ่ง จะทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าที่แปรตามเวลาในขอลวดอื่นนั้น คอยล์นี้เรียกว่า "หม้อแปลง"[10]
สะพานส่งน้ำ
สะพานส่งน้ำ หรือ ลำรางส่งน้ำ () คือช่องทางที่สร้างขึ้นในการส่งน้ำ ในทางวิศวกรรมสมัยใหม่อาจจะหมายถึงท่อ, คู, คลองขุด, อุโมงค์ และสิ่งก่อสร้างอื่นที่ใช้สำหรับจุดประสงค์ที่ว่า แต่ในความหมายที่เฉพาะเจาะจง “สะพานส่งน้ำ” หรือ “สะพานน้ำ” (water bridge) หมายถึงสะพาน หรือ สะพานไวอะดัคท์ (viaduct) หรือสะพานที่ใช้ในการขนส่งน้ำ—แทนที่จะเป็น ทาง ถนน หรือ รถไฟ—ที่ข้ามช่อง ถ้าสะพานส่งน้ำมีขนาดใหญ่พอก็อาจจะใช้ในการล่องเรือเล็กและใหญ่ สะพานส่งน้ำต้องเชื่อมระหว่างช่วงสองช่วงที่มีระดับน้ำเดียวกัน คำว่า “Aqueduct” มาจากภาษาละตินว่า “aqua” ที่แปลว่า “น้ำ” บวกกับคำว่า “ducere” ที่แปลว่า “นำ”