ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช
อาคารที่พักผู้โดยสาร พื้นที่รวม 7,985 ตารางเมตร แยกเป็น พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาเข้า 375 ตารางเมตร พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาออก 375 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารขาเข้าจำนวน 188 คนต่อชั่วโมง และผู้โดยสารขาออก 125 คนต่อชั่วโมง รวม 313 คนต่อชั่วโมง จำนวนเครื่องบินที่รองรับได้สูงสุด 32 เที่ยวบินต่อวัน จำนวนผู้โดยสารที่รองรับได้สูงสุด 2,504 คนต่อวัน ลานจอดอากาศยานรวม 17,000 ตารางเมตร (85 x 200 เมตร) แบ่งออกเป็น B737 2 ลาน ATR-72 2 ลาน เฮลิคอปเตอร์ 2 ลาน ขนาดทางวิ่ง 45 x 2,100 เมตร พื้นที่รวมทั้งหมด 1,814 ไร่ หรือ 2,902,400 ตารางเมตร
ท่าอากาศยานน่านนคร
ต่อมาเมื่อเกิดกรณีพิพาทอินโดจีนกับฝรั่งเศส สนามบินได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นอีกครั้งเพื่อให้เครื่องบินจำนวน 3-4 ลำจากกองทัพอากาศสามารถมาประจำที่สนามบินน่านได้ แต่เมื่อสงครามอินโดจีนยุติลง ก็ไม่มีการใช้สนามบินอีก หลังจากนั้นอีกประมาณ 10 ปีเศษ สนามบินได้รับการปรับปรุงอีกครั้งหนึ่ง โดยทำการขยายทางวิ่งให้กว้างประมาณ 10 เมตร ยาวประมาณ 600 เมตร ผิวทางวิ่งบดทับด้วยดินลูกรัง พอที่เครื่องบินขนาดเล็กจะขึ้น-ลงได้ และเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2514 กองทัพอากาศไทยได้จัดหน่วยบิน 231 ซึ่งมีเครื่องบินขับไล่ ทิ้งระเบิดมาประจำสนามบินน่าน พร้อมย้ายหน่วยบิน 713 และ 333 จากอำเภอเชียงกลาง มาประจำที่สนามบินน่าน รวมกันตั้งเป็นฝูงบิน 416 ต่อจากนั้นหน่วยบินของกองทัพบก และกรมการบินพาณิชย์ ได้ย้ายเข้ามาใช้พื้นที่ร่วมกับกองทัพอากาศ จึงได้ร่วมกันซ่อมทางวิ่งบางตอนที่ชำรุดให้ได้มาตรฐานและเพิ่มขีดความสามารถของทางวิ่งให้เป็นผิวแอสฟัลส์ติดคอนกรีต ยาว 2,000 เมตร กว้าง 45 เมตร ทางเผื่อหัวท้ายข้างละ 60 เมตร รับน้ำหนักสูงสุดได้ประมาณ 67,000 กิโลกรัม จนเครื่องบินขนาดใหญ่แบบซี-130 เฮอร์คิวลิส สามารถขึ้น-ลงได้อย่างปลอดภัย