พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ([Charles X de France, ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help); 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก ([le Bien-Aimé; เลอเบียงแนเม]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help))[1], ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373[2] เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย[3]
ราชอาณาจักรนาวาร์
พระเจ้าชาร์ลส์อภิเษกสมรสกับฌวนแห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1352 ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันเจ็ดคนแต่ไม่ใช่ทุกคนที่รอดชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่ พระธิดาคนสุดท้องของพระองค์คือฌวนแห่งนาวาร์ ซึ่งอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1387 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระโอรสคนโต ในปี ค.ศ. 1375 พระองค์แต่งงานกับเลโอนอร์แห่งกัสติยา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันแปดคนแต่มีเพียงห้าคนที่รอดชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1425 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระราชินีบล็องช์ที่ 1 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระธิดาคนที่สอง พระธิดาคนโตของพระองค์สิ้นพระชนม์โดยไร้บุตรธิดาในปี ค.ศ. 1413 พระสวามีคนแรกของพระราชินีบล็องช์คือพระเจ้ามาร์ตินที่ 1 แห่งซิซิลี ทั้งคู่มีบุตรชายที่อายุสั้นหนึ่งคน พระองค์เป็นม่ายในปี ค.ศ. 1409 ในปี ค.ศ. 1419 พระองค์แต่งงานใหม่กับพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอารากอน ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาที่มีชีวิตรอดสามคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1441 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์จึงเป็นชาร์ลส์ผู้เป็นพระโอรสคนโต ซึ่งบางครั้งก็เรียกกันว่าพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งนาวาร์