ยุขัน
ยุขัน เป็นบทละครนอกที่แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทกลอนบทละคร ไม่ปรากฏหลักฐานว่าแต่งเมื่อใดและผู้แต่งเป็นใคร สันนิษฐานว่าน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากนิทานสุภาษิตเปอร์เซียเรื่องอิหร่านราชธรรม หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สิบสองเหลี่ยม เนื่องจากปรากฏข้อความบนทะเบียนเก่าของหอสมุดวชิรญาณ
ตำบลยุหว่า
ตำบลยุหว่าแบ่งการปกครองเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลยุหว่าก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยใช้ชื่อของเขตปกครอง ตามชื่อผู้เป็นกำนันคนแรก คือ "พ่อขุนยุหว่า" สภาตำบลยุหว่า(ชื่อขณะนั้น) เดิมตั้งอยู่ หมู่ที่ 7 บ้านใหม่ม่วงก๋อน ตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง] จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ประมาณ 2 งานและคับแคบต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 คณะกรรมการสภาตำบล ได้เล็งเห็นความเจริญก้าวหน้าของตำบล ได้ประชุมและจัดทำโครงการของบประมาณสร้างอาคารเอนกประสงค์เพื่อใช้เป็นสำนักงานของสภาตำบล ซึ่งตั้งอยู่ หมู่ที่ 9 บ้านต้นผึ้ง ตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ในบริเวณหนองสะเรียม มีเนื้อที่รวม 182 ไร่ ซึ่งเป็นที่สาธารณะของตำบล แต่เดิมหนองสะเรียมเป็นหมู่บ้านหนึ่ง ตามตำนานที่เล่าสืบต่อๆ กันมา ราษฏรภายในหมู่บ้านมีอาชีพรับจ้างได้ไปรับจ้างขุดดิน ที่บ้านรองขุด ตำบลแม่ก๊า ในขณะที่ขุดดินอยู่นั้น พวกเขาได้ปลาไหลเผือก 1 ตัว มีขนาดใหญ่มาก (ขนาดยักษ์) และทำอาหารแบ่งกันกินทั่วทั้งหมู่บ้าน แต่มีหญิงหม้ายคนหนึ่งซึ่งชาวบ้านไม่ชอบและไม่ยอมแบ่งเนื้อปลาไหลให้ เมื่อทำอาหารจากปลาไหลยักษ์แล้ว แบ่งให้แต่น้ำแกง หญิงหม้ายโกรธมากไม่ยอมกินเทน้ำแกงทิ้ง ต่อมาในเวลากลางคืน ชาวบ้านที่กินปลาไหลเผือกยักษ์ ต้องมีอันเป็นไปโดยที่แผ่นดินแยกทรุดตัวลงทั้งบ้านทั้งคนหายจมไปหมด เหลือแต่บ้านของหญิงหม้ายเพียงหลังเดียว คือบริเวณที่ตั้งขององค์การบริหารส่วนตำบลยุหว่า ปัจจุบันนี้ คงเหลือที่ดินเป็นเกาะเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่ และหนองน้ำจำนวน 172 ไร่ รวมเนื้อที่หนองสะเรียมทั้งสิ้น 182 ไร่