สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามโลกครั้งที่หนึ่งนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงดินแดนอย่างใหญ่หลวงในยุโรป ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง รวมทั้งการล่มสลายของรัฐจักรวรรดิที่สำคัญ ได้แก่ จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และจักรวรรดิออตโตมัน ตลอดจนจักรวรรดิรัสเซีย ขณะเดียวกัน ความสำเร็จของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งประกอบด้วยสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา อิตาลี เซอร์เบียและโรมาเนีย รวมไปถึงการก่อตั้งรัฐใหม่หลังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัสเซียและออตโตมันล่มสลาย หลังสงคราม ชาตินิยมอุดมการณ์เรียกร้องดินแดน (irredentism) และลัทธิแก้แค้น (revanchism) กลายมามีความสำคัญในหลายประเทศยุโรป อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนและลัทธิแก้แค้นแรงกล้ามากในเยอรมนี เพราะเยอรมนีบังคับตามสนธิสัญญาแวร์ซาย[6] เป็นผลให้เยอรมนีเสียดินแดนของประเทศไปร้อยละ 13 รวมทั้งอาณานิคมโพ้นทะเลทั้งหมด การรวมเยอรมนีเข้ากับประเทศอื่นถูกห้าม ซ้ำต้องแบกภาระชำระค่าปฏิกรรมสงครามมหาศาล และถูกจำกัดขนาดและขีดความสามารถของกองทัพอย่างมาก[7] ขณะเดียวกัน สงครามกลางเมืองรัสเซียได้นำไปสู่การก่อตั้งสหภาพโซเวียต นำโดยพรรคบอลเชวิค ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์[8]
แรงงานเกณฑ์ภายใต้การปกครองเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ด้วยความปราชัยของนาซีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1945 ได้ทำการปลดปล่อยชาวต่างชาติจำนวนประมาณ 11 ล้านกว่าคน(ได้จำแนกประเภทเป็น"บุคคลพลัดถิ่น") ส่วนใหญ่ที่คนไหนซึ่งเป็นแรงงานบังคับและเชลยศึก ในช่วงเวลาสงคราม กองทัพเยอรมันได้พาพลเรือนจำนวน 6.5 ล้านคนเข้ามายังเยอรมันไรช์ ในนอกเหนือจากเชลยศึกโซเวียตสำหรับแรงงานทาสในโรงงาน การส่งกลับบ้านเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม ในกรณีของพลเรือนชาวโซเวียต การส่งกลับบ้านนั้นมักจะเผชิญหน้ากับการถูกต้องสงสัยว่าได้ให้ความร่วมมือและถูกส่งไปยังกูลัก องค์การบรรเทาทุกข์และฟื้นฟูสมรรถภาพแห่งสหประชาติ(UNRRA), กาชาด และปฏิบัติการทางทหารได้จัดเตรียมมอบให้อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่พักพิงและให้ความช่วยเหลือในการส่งกลับบ้าน ในทั้งหมด คนงานชาวต่างชาติและเชลยศึกจำนวน 5.2 ล้านคนได้ถูกส่งตัวไปยังสหภาพโซเวียต, 1.6 ล้านคนไปยังโปแลนด์, 1.5 ล้านคนไปยังฝรั่งเศส และ 900,000 คนไปยังอิตาลี ตามด้วยจำนวน 300,000 ถึง 400,000 คน ซึ่งแต่ละคนจะไปยังยูโกสลาเวีย เชโกสโลวาเกีย เนเธอร์แลนด์ ฮังการี และเบลเยียม