เลขที่อยู่ไอพี
เลขที่อยู่ไอพี[1] (English: IP address: Internet Protocol address[2]) หรือชื่ออื่นเช่น ที่อยู่ไอพี, หมายเลขไอพี, เลขไอพี, ไอพีแอดเดรส คือฉลากหมายเลขที่กำหนดให้แก่อุปกรณ์แต่ละชนิด (เช่นคอมพิวเตอร์ เครื่องพิมพ์) ที่มีส่วนร่วมอยู่ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์หนึ่ง ๆ ที่ใช้อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลในการสื่อสาร [3] เลขที่อยู่ไอพีทำหน้าที่สำคัญสองอย่างได้แก่ การระบุแม่ข่ายหรือส่วนต่อประสานเครือข่าย และการกำหนดที่อยู่ให้ตำแหน่งที่ตั้ง บทบาทของมันได้บรรยายไว้ว่า "ชื่อใช้แสดงว่าเราค้นหาอะไร ที่อยู่ใช้แสดงว่ามันอยู่ที่ไหน เส้นทางใช้แสดงว่าจะไปที่นั่นอย่างไร" [4]
หมายเลขโทรศัพท์ในประเทศไทย
หมายเลขสำหรับโทรศัพท์พื้นฐานและโทรศัพท์ทางไกล รวมถึงโทรศัพท์สาธารณะ ทั้งหมดมีตัวเลข 9 หลัก โดยขึ้นต้นด้วยรหัสต่อไปนี้เดิมหมายเลขสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่มีตัวเลข 9 หลักเหมือนโทรศัพท์พื้นฐาน โดยขึ้นต้นด้วยรหัส 01, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09 (ปะปนกับรหัสโทรศัพท์ทางไกล) ภายหลังปรากฏว่าไม่เพียงพอต่อความต้องการ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) จึงได้กำหนดให้เปลี่ยนเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่เป็น 10 หลักเพื่อขยายจำนวนเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้รองรับการใช้งานที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วได้อย่างเพียงพอ โดยเติมเลข 8 เข้าไปข้างหลังเลข 0 กลายเป็น 081, 083, 084, 085, 086, 087, 088, 089 ตามลำดับ เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2549 และยกเลิกระบบ 9 หลักเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 หมายเลขสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่จึงมีตัวเลขทั้งหมด 10 หลัก และเมื่อกลางปี พ.ศ. 2550 ขยายรหัสเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ เพิ่มขึ้นเป็น 080, 082, เป็น 091, 092 ในปี พ.ศ. 2556, ในปี พ.ศ. 2557 กลายเป็น 061, 062 ในปี พ.ศ. 2559 กลายเป็น 063, 064, 065 และในปี พ.ศ. 2561 กลายเป็น 066 ตามลำดับ โดยปัจจุบันเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้รหัสต่อไปนี้ ก็คือหมายเหตุ** เนื่องจากปัจจุบันสามารถเปลี่ยนผู้ให้บริการเครือข่ายโดยใช้หมายเลขเดิมได้ ดังนั้นหมายเลขที่ย้ายไปจะไม่เข้าหลักการตามด้านบน