บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
ในด้านดนตรี เพลง "บอยเฟรนด์" เป็นเพลงที่มีอิทธิพลจากแนวอาร์แอนด์บีที่นำเสนอจังหวะป๊อบชวนให้นึกถึงฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน และเอ็นซิงก์ ศิลปินบอยแบนด์ ดนตรีใช้เสียงต่ำเพื่อเน้นเสียงร้องของบีเบอร์ อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ติเนื้อร้องว่าอ่อนและไร้สาระ เพลง "บอยเฟรนด์" ประสบความสำเร็จในเชิงการค้า เปิดตัวที่อันดับที่ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 หลังสามารถขายซิงเกิลได้ 521,000 หน่วยดิจิตอล เพลงนี้ยังเป็นเพลงที่มียอดขายดิจิตอลเปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับที่ห้าในสหรัฐอเมริกา และยังติดชาร์ตเพลงป็อปในอันดับที่ 9 เพลงนี้เปิดตัวที่อันดับที่ 1 ในแคนาดาและอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร
จอห์น เลนนอน
ไบรอัน เอปสไตน์ ผู้จัดการวงตั้งแต่ปี 1962 ยังไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการจัดการศิลปินมาก่อน แต่มีอิทธิพลสูงจากรหัสการแต่งกายในยุคต้นและทัศนคติบนเวที[43] แรกเริ่ม เลนนอนไม่เห็นชอบความพยายามที่เขากระตุ้นวงให้แสดงดนตรีอย่างมืออาชีพ แต่ในที่สุดก็ยอมรับ กล่าวว่า "ผมจะสวมบอลลูนโชกเลือดถ้าจะมีสักคนจ่ายเงินผม"[44] แม็กคาร์ตนีย์เล่นเบสแทนซัตคลิฟฟ์ หลังจากซัตคลิฟฟ์ตัดสินใจอยู่ฮัมบูร์กต่อ และมือกลองชื่อ ริงโก สตาร์ มาแทนที่เบสต์ กลายเป็นสมาชิกวงชุดสมบูรณ์จนกระทั่งแยกวงในปี 1970 ซิงเกิลแรกของวง "เลิฟมีดู" ออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม 1962 และขึ้นอันดับ 17 ในชาร์ตของสหราชอาณาจักร พวกเขาอัดอัลบั้มแรกชื่อ พลีสพลีสมี เสร็จในเวลา 10 ชั่วโมงในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1963[45] ซึ่งเป็นวันที่เลนนอนเป็นหวัด[46] เห็นได้ชัดจากเสียงร้องของเขาในเพลง "ทวิสต์แอนด์เชาต์"[47] เพลงสุดท้ายที่อัดวันนั้น เลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์แต่งเพลงร่วมกันจำนวน 8 เพลงจาก 14 เพลง แต่มีข้อยกเว้น อย่างแรกคือชื่ออัลบั้ม เลนนอนยัง เล่นคำในเนื้อเพลงที่ร้องว่า "We were just writing songs ... pop songs with no more thought of them than that—to create a sound. And the words were almost irrelevant"[45] ในบทสัมภาษณ์ปี 1987 แม็กคาร์ตนีย์กล่าวว่าบีเทิลส์คนอื่น ๆ หลงใหลในตัวจอห์น "เขาเป็นดั่งเอลวิสตัวน้อย ๆ ของพวกเรา เรานับถือจอห์น เขาแก่กว่าและค่อนข้างเป็นผู้นำ เขามีสติปัญญาว่องไวและฉลาดที่สุด"[48]