ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียมีต้นกำเนิดมาจากอาณาจักรมลายูหลายอาณาจักรที่ปรากฏในพื้นที่ แต่ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา อาณาจักรเหล่านั้นก็ทยอยขึ้นตรงต่อจักรวรรดิบริเตน โดยอาณานิคมกลุ่มแรกของบริเตนมีชื่อเรียกรวมกันว่านิคมช่องแคบ ส่วนอาณาจักรมลายูที่เหลือกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนในเวลาต่อมา ดินแดนทั้งหมดในมาเลเซียตะวันตกรวมตัวกันเป็นครั้งแรกในฐานะสหภาพมาลายาในปี พ.ศ. 2489 มาลายาถูกปรับโครงสร้างเป็นสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2491 และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มาลายารวมกับบอร์เนียวเหนือ ซาราวัก และสิงคโปร์เป็นมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 แต่ไม่ถึงสองปีถัดมา คือในปี พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ก็ถูกขับออกจากสหพันธ์[1]
สถานีรถไฟตันจงปาการ์
เมื่อสิงคโปร์ประกาศเอกราชจากมาเลเซียในปี ค.ศ. 1965 ทำให้ไม่มีด่านตรวจคนเข้าเมืองทั้งสองประเทศเป็นเวลานานระยะหนึ่ง ดังนั้น จึงมีการเปิดใช้งานด่านตรวจคนเข้าเมือง สำหรับรถไฟ ที่สถานีรถไฟตันจงปาการ์ และสำหรับถนน ที่ด่านวุดแลนด์ เนื่องจากการมีด่านตรวจคนเข้าเมืองที่แยกจากกัน ทำให้เกิดความยากลำบาก ส่งผลให้ต้องปิดทำการสถานีรถไฟตันจงปาการ์แห่งนี้ และเปลี่ยนปลายทางไปที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์แทน