สังฆราช
สังฆราช คือพระมหาเถระผู้เป็นใหญ่สูงสุดในสังฆมณฑล[1] ในแต่ละประเทศ เช่น ประเทศพม่า ประเทศไทย ประเทศกัมพูชา มักมีพระสังฆราชเป็นของตน พระสังฆราชอาจเป็นประมุขเฉพาะคณะสงฆ์นิกายหนึ่งหรือเป็นประมุขคณะสงฆ์ทั้งปวงทุกนิกายในประเทศนั้น (ซึ่งเรียกว่าสกลมหาสังฆปริณายก[2]) คำว่า สังฆราช เป็นคำสมาสจากคำว่า สงฺฆ (พระสงฆ์) + ราช (พระราชา) ซึ่งแปลว่า พระราชาแห่งคณะสงฆ์
สมเด็จพระสังฆราชกัมพูชา
ถึงปี ค.ศ. 1991–2006 หลังจากกัมพูชาลงนามในข้อตกลงสันติภาพปารีส พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ได้ทรงสถาปนาพระเทพ วงศ์ เป็นสมเด็จพระมหาสุเมธาธิบดี (សម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី "สมฺเตจพฺระมหาสุเมธาธิบตี") สมเด็จพระสังฆราชในคณะมหานิกาย และพระบัวร์ กรี (បួរ គ្រី "บัวร กรี") เป็นสมเด็จพระอภิสิรีสุคนธามหาสังฆราชาธิบดี (សម្តេចព្រះអភិសិរីសុគន្ធាមហាសង្ឃរាជាធិបតី "สมฺเตจพฺระอภิสิรีสุคนฺธามหาสงฺฆราชาธิบตี") สมเด็จพระมหาสังฆราชในคณะธรรมยุติกนิกาย ทำให้ประเทศกัมพูชมีสังฆราช 2 พระองค์ และรัฐธรรมนูญกัมพูชายังกำหนดให้สมเด็จพระสังฆราชทั้งสองพระองค์เป็นสมาชิกโดยตำแหน่งของกรมปรึกษาราชบัลลังก์ ซึ่งมีหน้าที่คัดเลือกผู้สืบราชสันตติวงศ์เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชา