โทรศัพท์เคลื่อนที่
โทรศัพท์เคลื่อนที่เครื่องแรกถูกผลิตและออกแสดงใน พ.ศ. 2516 โดย มาร์ติน คูเปอร์ (Martin Cooper) นักประดิษฐ์จากบริษัทโมโตโรลา เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักประมาณ 1.1 กิโลกรัม[1] ปัจจุบันจำนวนผู้ใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั่วโลก เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2543 ที่มีจำนวน 12.4 ล้านคน[2] มาเป็น 4,600 ล้านคน[3]
การ์ดิเนอร์ กรีน ฮับเบิร์ด
ในปีค.ศ. 1843 การ์ดิเนอร์ได้รับการยอมรับให้เป็นสมาชิกเนติบัณฑิตยสภาและฝึกงานด้านกฎหมายจนกระทั่งในปีค.ศ. 1873 เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งระบบสาธารณูปโภคของเมืองเคมบริดจ์และยังก่อตั้งบริษัทเคมบริดจ์แก๊ส (Cambridge Gas Co.) ต่อมาเขาได้จัดระบบรถรางจากเมืองเคมบริดจ์ไปยังเมืองบอสตันซึ่งถือเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมที่สะดวกอย่างมาก หลังจากปีค.ศ. 1873 เขาก็ได้ย้ายจากเมืองบอสตันไปอาศัยอยู่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี ด้านครอบครัวเขาได้แต่งงานกับเกอร์ทรูด เมอร์เซอร์ แมคเคอร์ดีเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ปีค.ศ. 1846 ที่เมืองนิวยอร์ก ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 6 คน แต่ลูกสาวคนที่ 3 ของเขาชื่อ เมเบิล ป่วยเป็นโรคไข้อีดำอีแดง จึงทำให้เมเบิลกลายเป็นเด็กหูหนวกตั้งแต่ตอนอายุ 3 ปี เกอร์ทรูดกับการ์ดิเนอร์จึงช่วยสอนการให้ออกเสียงและอ่านริมฝีปากให้กับเมเบิล ต่อมาในปีค.ศ. 1874 เมเบิลก็ได้กลายมาเป็นศิษย์ของอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (Alexander Graham Bell) ซึ่งเป็นผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์เครื่องแรกของโลกและอื่นอีกมาก ตอนนั้นอเล็กซานเดอร์ทำหน้าที่สอนหนังสือในโรงเรียนสอนเด็กพิการหูหนวกและอเล็กซานเดอร์ก็ตกหลุมรักเมเบิลจนได้ ระหว่างช่วงปลายทศวรรษที่1860 การ์ดิเนอร์กับหุ้นส่วนของเขาคือโธมัส แซนเดอร์ส (Thomas Sanders) ได้สนับสนุนเงินให้กับอเล็กซานเดอร์ในการทดลองพัฒนาเครื่องช่วยฟังให้แก่คนพิการหูหนวก ซึ่งเป็นที่มาของโทรศัพท์เครื่องแรกของโลก