การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล (English: Chicago Tylenol mass murders) เป็นเหตุการณ์สังหารคนหมู่ซึ่งเกิดขึ้น ณ เขตมหานครชิคาโก (Chicago metropolitan area) รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ในฤดูใบไม้ร่วงของ พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เมื่อมีผู้เจือสารพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์ (potassium cyanide)[1] ลงในยาแคปซูลแก้ปวดระดับความแรงพิเศษยี่ห้อดัง "ไทลินอล" ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตไล่เลี่ยกันจำนวนเจ็ดรายหลังจากรับประทานยาไทลินอลดังกล่าวเข้าไปแล้ว
เหตุยิงกันในทูซอน พ.ศ. 2554
เหตุยิงกันดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 ประมาณ 10.10 น. ตามเขตเวลาภูเขา (UTC-7) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐแอริโซนา แกเบรียล กิฟฟอร์ดส์ ขณะพบปะกับประชาชนที่เรียกว่า "คองเกรสออนยัวร์คอร์เนอร์" ที่ห้างสรรพสินค้าเซฟเวย์ในทูซอน ตามการบอกเล่าของพยาน กิฟฟอร์ดส์ได้จัดเตรียมโต๊ะอยู่นอกห้างสรรพสินค้าเซฟเวย์ มีประชาชนราว 20-30 คน ห้อมล้อมตัวเธอ มือปืนได้ชักปืนที่อำพรางไว้ในเสื้อผ้าและยิงกิฟฟอร์ดส์ที่ศีรษะ ซึ่งตามรายงานระบุว่ากระสุนถูกยิงเข้าที่ศีรษะ จากระยะใกล้ทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะทำการยิงสุ่มอย่างชัดเจนเข้าใส่ประชาชนคนอื่น ๆ ที่อยู่โดยรอบ มีการรายงานว่า อาวุธปืนที่ใช้ก่อเหตุเป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติพาราเบลลัม กล็อก โมเดล 19 ขนาด 9×19 มม. พร้อมกับซองกระสุนเสริมพิเศษ 33 นัด ลูกจ้างซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้เคียงกล่าวว่าเขาได้ยิน "เสียงปืน 15-20 นัด" มือปืนยิงจนกระสุนหมดและหยุดเพื่อบรรจุกระสุนใหม่ หลังจากเขาได้วางซองกระสุนที่บรรจุกระสุนไว้แล้วจากกระเป๋าลงกับทางเท้า ผู้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ แพทริเซีย ไมส์ช ได้เข้าขวางและปัดซองกระสุนที่บรรจุกระสุนแล้วหลุดจากมือของมือปืน ก่อนที่มือปืนจะถูกรวบตัวลงกับพื้นโดยพันเอกเกษียณวัย 74 ปี บิล แบดเจอร์ ผู้ซึ่งตัวเขาเองถูกยิง และถูกปล้ำจับตัวโดยไมส์ชและผู้เห็นเหตุการณ์ โรเจอร์ ซัลส์เกเบอร์ และโจเซฟ ซีมูดี