การฆ่าคน
ส่วน "ฆาตกรรม" มีความหมายตามพจนานุกรมมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ว่า "การฆ่าคน" แต่มิใช่ศัพท์บัญญัติที่ทางราชการมุ่งหมายให้ใช้อย่างเป็นทางการ[2] ทั้งนี้ "ฆาตกรรม" เป็นคำสมาสระหว่างคำ "ฆาต" (บาลี. ตี, ฟาด, ฟัน, ฆ่า, ทำลาย) + "กรรม" มีความหมายตามอักษรว่า การตี, การฟาด, การฟัน, การฆ่า, การทำลาย ผู้กระทำฆาตกรรมเรียกว่า "ฆาตกร"
อาชญากรรมในประเทศไทย
การกระทำผิดของเด็กและเยาวชนของกลุ่มนักศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคปะทะและยิงกันตามแยกต่างๆ ในกรุงเทพมหานคร เริ่มถูกบันทึกไว้ตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เมื่อเด็กเล็กคนนึงถึงแก่ความตาย และอีก 14 คนได้รับบาดเจ็บมีเมื่อผู้ขว้างระเบิดระหว่างเหตุปะทะระหว่าง นักเรียนจากโรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต โรงเรียนช่างกลนนทบุรีและ โรงเรียนช่างกลบางซ่อน ต่อมา วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2517 นักเรียนคนนึงเสียชีวิตจากเหตุนักเรียนโรงเรียนช่างกลบางซ่อนปะทะกับนักเรียนโรงเรียนช่างกลพระนครเหนือ เหตุร้ายแรงที่สุดเกิดในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2518 นักเรียนโรงเรียนช่างกลพระรามหก ช่างกลบางซ่อน ช่างกลนนทบุรี ช่างกลอุเทนถวายและช่างกลปทุมวัน ก่อเหตุยกพวกตีกันจนเป็นจนเหตุให้มีนักเรียนเสียชีวิต 2 ราย