กล้องโทรทรรศน์
กล้องโทรทรรศน์ คืออุปกรณ์ที่ใช้ขยายสิ่งต่างๆวัตถุท้องฟ้าโดยอาศัยหลักการรวมอันมากมายแสง เพื่อให้สามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพราะมันไกลเกินไป หรือทำให้มองเห็นได้ชัดขึ้น และมีขนาดใหญ่ขึ้นตามขนาด กล้องโทรทรรศน์ได้ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1608 โดยฮานส์ ช่างทำแว่นคนหนึ่งซึ่งต่อมาค้นพบว่าหากนำเลนส์มาวางเรียงกับให้ได้ระยะที่ถูกต้องเลนส์สามารถขยายภาพที่อยู่ไกลๆได้ใกล้ขึ้น และ 1 ปีต่อมา กาลิเลโอ กาลิเลอิ ก็ได้ นำมาสำรวจท้องฟ้าเป็นครั้งแรกซึ่งในตอนนั้นเป็นกล้องหักเหแสงที่มีกำลังขยายไม่ถึง 30 เท่า เท่านั้นแต่ก็ทำให้เห็นรายละเอียดต่างๆมากมายของดวงดาวต่างๆที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของการเริ่มมาสำรวจท้องฟ้าโดยใช้กล้องโทรทรรศน์
Very Long Baseline Array
VLBA เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 แล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 เริ่มปฏิบัติงานพร้อมกันทั้งสิบกล้องเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ก่อสร้างด้วยงบประมาณ 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ปฏิบัติงานเต็มเวลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เทียบเท่ากับกล้องโทรทรรศน์วิทยุขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 8,611 กิโลเมตร