โอดะ โนบูนางะ
โอดะ โนบุนางะ เกิดเมื่อค.ศ. 1534 ที่ปราสาทนะโงยะ มีชื่อว่า คิปโปชิ (吉法師) เป็นบุตรชายคนที่สองของ โอดะ โนบุฮิเดะ (織田信秀) ไดเมียวแห่งแคว้นโอะวะริ (尾張) จังหวัดไอจิในปัจจุบัน เป็นบุตรคนโตสุดที่เกิดกับภรรยาเอกของโนะบุฮิเดะ คือ นางโดะตะ-โงเซ็ง (土田御前)
โอโอะกะ ทะดะซุเกะ
โอโอะกะเกิดในปี 1677 รับราชการเป็นข้าราชการตุลาการตั้งแต่อายุ 35 ปี เดิมทีเขาดำรงตำแหน่งที่ไม่สลักสำคัญนัก เวลานั้น ชาวนาในมณฑลอิเซะกับแคว้นคิชูพิพาทกันเรื่องที่ดินมาเป็นเวลายาวนาน และสิทธิเรียกร้องของฝั่งอิเซะนั้นมีมูล แต่ไม่เคยมีตุลาการคนใดใจกล้าพอจะชี้ขาดให้ชาวอิเซะชนะคดี เพราะเกรงจะเป็นที่ระคายเคืองของโทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ (Tokugawa Yoshimune) เจ้าแคว้นคิชู ซึ่งเป็นคนสนิทของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะสึงุ (Tokugawa Ietsugu) คดีจึงค้างพิจารณาเรื่อยมา เมื่อโอโอะกะเข้าสู่ตำแหน่งตุลาการดังกล่าว ก็รับคดีนี้ต่อมา และวินิจฉัยตามรูปคดี โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ ประทับใจในความเที่ยงตรงและเด็ดเดี่ยวของเขามาก ห้าปีให้หลัง เมื่อโทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ ได้เป็นโชกุนแล้ว ก็แต่งตั้งโอโอะกะเข้าสู่ตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง เช่น โอโอะกะได้รับยกย่องว่า เป็นตุลาการผู้ฉลาดและเที่ยงตรงเสมือนเป็นเปาบุ้นจิ้นของญี่ปุ่น ในระหว่างรับราชการนั้น เขาได้ปฏิรูปบ้านเมือง จัดตั้งกองตระเวนซึ่งเป็นไพร่ทั้งหมด จัดตั้งโรงพยาบาลประจำเมือง ทั้งได้ตัดสินคดีด้วยความเป็นธรรมและหลักแหลม คดีหนึ่งซึ่งโดดเด่นเกิดขึ้นเมื่อเจ้าสำนักโรงแรมฟ้องนักศึกษายากจนคนหนึ่งว่า แอบดมกลิ่นอาหารโรงแรมเพื่อแกล้มข้าวเปล่า เพื่อนตุลาการเห็นว่า ไม่ควรรับคดีนี้เพราะไร้สาระเกินไป แต่โอโอะกะก็สั่งรับไว้ หลังฟังคู่ความแถลง โอโอะกะก็สั่งให้นักศึกษาโยนเงินจากมือหนึ่งไปยังอีกหนึ่ง ก่อนประกาศว่า เสียงเงินนั้นคือค่าดมกลิ่นอาหารแล้ว