ซินเดอเรลล่า
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า[4] โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus)[5] แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ[6]
สต็องดาล
สต็องดาลเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1783 ที่เมืองเกรโนเบิลในจังหวัดอีแซร์ ในวัยเด็กเขาไม่ค่อยมีความสุขมากนัก เขาสนิทกับน้องสาวชื่อ ปอลลีน ซึ่งทั้งสองติดต่อกันจนถึงช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ในปี ค.ศ. 1799 สต็องดาลเดินทางมาที่กรุงปารีสเพื่อสอบเข้าโรงเรียนสารพัดช่าง () ต่อมาในปี ค.ศ. 1810 เขาได้รับตำแหน่งผู้ตรวจสอบบัญชีประจำศาลปกครองสูงสุดฝรั่งเศสและมีส่วนในการปกครองอิตาลีของฝรั่งเศสช่วงสงครามนโปเลียน ในปี ค.ศ. 1812 สต็องดาลเข้าร่วมในกองทัพฝรั่งเศสที่ยกไปทำสงครามกับรัสเซีย และได้เห็นเหตุการณ์เผากรุงมอสโก ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งผู้กำกับดูแลด้านอาวุธและถูกส่งไปที่เมืองสโมเลนสค์เพื่อเตรียมเสบียงให้แก่กองทัพที่กำลังยกทัพกลับ สต็องดาลเดินทางกลับกรุงปารีสในปีต่อมา หลังมีการทำสนธิสัญญาฟงแตนโบลในปี ค.ศ. 1814 เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองมิลานในอิตาลี ในปี ค.ศ. 1830 สต็องดาลตีพิมพ์นิยายเรื่อง "สีแดงกับสีดำ" ("The Red and the Black") ซึ่งมีเนื้อหาสะท้อนสภาพสังคมฝรั่งเศสช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรก ๆ ที่มีการนำเสนอในแง่จิตวิทยาของตัวละคร ต่อมาในปี ค.ศ. 1839 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง "The Charterhouse of Parma" ที่ต่อมาได้รับการยกย่องจากนักเขียนหลายคน เช่น ออนอเร เดอ บาลซัก, เลโอ ตอลสตอย, อ็องเดร ฌิดและเฮนรี เจมส์