อำเภอกันทรลักษ์
ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลสระเยาว์ ตำบลเสื่องข้าว อำเภอศรีรัตนะ และตำบลหนองฮาง ตำบลเสียว ตำบลหนองหว้า ตำบลท่าคล้อ อำเภอเบญจลักษ์ ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลนาห่อม ตำบลโคกชำแระ ตำบลกุดเรือ อำเภอทุ่งศรีอุดม ตำบลไพบูลย์ ตำบลโคกสะอาด อำเภอน้ำขุ่น และตำบลโซง อำเภอน้ำยืน (จังหวัดอุบลราชธานี) ทิศใต้ ติดต่อกับจังหวัดพระวิหารและจังหวัดอุดรมีชัย (ประเทศกัมพูชา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบักดอง ตำบลพราน ตำบลภูฝ้าย ตำบลไพร อำเภอขุนหาญ
จังหวัดศรีสะเกษ
จังหวัดศรีสะเกษ ถือเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[65000,65028,3,3]}'>แผ่นดินทองแห่งอีสานใต้ เนื่องจากมีสภาพดินที่อุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะเขตที่ราบลุ่มน้ำมูลและเขตที่ราบลุ่มตอนกลางของจังหวัดในบริเวณที่เรียกว่า ดงภูดินแดง ที่มีลักษณะดินป็นดินร่วนปนทราย สีแดง(จึงเรียกว่า ดงดินแดง หรือ ภูดินแดง )มีความอุดมสมบูรณ์สูง สามารถปลูกพืชเศรษฐกิจสำคัญได้ ภูดินแดงเป็นภูเขาไฟเก่าที่มีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ลึกเข้ามาจากแนวเทือกเขาพนมดงรัก ชายเขตแดนไทยกับกัมพูชา เป็นรอยต่อของอำเภอเบญจลักษณ์ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอศรีรัตนะ อำเภอขุนหาญและอำเภอกันทรลักษณ์[3] เขตนี้จึงเป็นย่านที่ปลูกพืชสวนสำคัญๆ ได้ผลดี เช่น เงาะ ทุเรียน มังคุด ลองกอง มะยงชิด สะตอ ยางพารา ลำไย ลิ้นจี่ มะปรางหวาน กระท้อน ส้มโอ มะม่วง โดยเฉพาะ การผลิตเงาะและทุเรียน จังหวัดศรีสะเกษถือเป็นแห่งผลิตแห่งแรก และเป็นแหล่งใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยมีพื้นที่ปลูกกว่า 7,000 ไร่ เงาะที่ผลิตเป็นพันธุ์เงาะโรงเรียน ส่วนทุเรียนเป็นพันธุ์หมอนทอง พันธุ์ชะนี จึงเป็นแหล่งพืชสวนและผลไม้อันเป็นผลิตผลทางการเกษตรเพื่อการส่งออกแหล่งใหญ่ที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย นอกจากนั้น ยังมีพืชผลอื่นๆ ที่ออกผลตลอดทั้งปี [3]