ตำนานคนตัดไผ่
ตั้งแต่นั้นมาทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พบว่าเมื่อใดที่ตนตัดปล้องไผ่ ก็จะพบก้อนทองก้อนเล็ก ๆ อยู่ภายในปล้องไผ่ที่ตัด ไม่นานนักทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็มีฐานะร่ำรวยขึ้นมา คะงุยะฮิเมะเองก็เติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่มีขนาดปกติและมีความสวยงามเป็นอันมาก ในระยะแรกทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พยายามกันไม่ให้ลูกสาวได้พบกับคนแปลกหน้า แต่ไม่นานนักความสวยงามของคะงุยะก็เป็นที่เลื่องลือจนเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไป จนกระทั่งมีเจ้าชายห้าพระองค์เสด็จมาขอตัวคะงุยะฮิเมะต่อทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะ และทรงพยายามหว่านล้อมให้ทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะไปบอกให้คะงุยะฮิเมะเลือกเจ้าชายองค์ใดองค์หนึ่งจนกระทั่งสำเร็จ เมื่อทราบว่ามีผู้มาหมายปองคะงุยะฮิเมะจึงวางแผนกันตนเอง โดยตั้งข้อทดสอบต่าง ๆ ที่ยากเกินกว่าที่จะทำให้สำเร็จได้ให้เจ้าชายแต่ละองค์ไปทำ คะงุยะฮิเมะประกาศว่าจะยอมแต่งงานกับเจ้าชายองค์ใดที่สามารถนำสิ่งที่ตนขอมากลับมาได้
กาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ
โคกะในร่างกาโร่นั้น เมื่อสามารถผ่านด่านแห่งตัวตนที่เขาหวาดกลัวมากที่สุดมาได้แล้ว และสามารถเรียกใช้"โกเท็น"สีทอง ซึ่งเป็นม้าประจำตัวของอัศวินมาไคเมื่อกำจัดเฮอร์เรอร์ได้ครบ 100 ตัว และผ่านการทดสอบมาได้ โดยโกเท็นของโคกะนั้น เป็นม้าสวมเกราะสีทอง ขนสีแดง เต็มไปด้วยความซื่อสัตย์และรู้ใจเจ้าของ มีความสามารถพิเศษหลายอย่าง และยังเปลี่ยนดาบโซลเมทัลให้กลายเป็นดาบขนาดใหญ่เพื่อกำจัดเฮอร์เรอร์ที่มีความแข็งแกร่งหรือตัวใหญ่มากๆ ได้อีกด้วย ในกาโร่ภาคพิเศษนั้น โกเท็นสามารถเปลี่ยนดาบยักษ์ให้มีขนาดใหญ่กว่าเดิมได้ มีชื่อเรียกว่า "กาโร่ซัมบะเค็น"และทำให้โคกะปราบพฤกษามาไคเพื่อชิงตัวนักบวชมาไค จาบิ กลับมาได้อีกครั้งหนึ่ง ในภาคเทพยุทธ์ถล่มนรกโคกะถูกซิกม่า ฟุโด พี่ชายฝาแฝดของเลโอเล่นงานโดยการฝังอักขระหายนะไว้ตรงหน้าอกของโคกะรวมถึงเรย์และอัศวินคนอื่นๆด้วยโดยโคกะนั้นเคยฝึกกับเคนจิซึ่งเป็นพ่อของเร็กกะและโคกะมีปมอีกอย่างหนึ่งก็คือสมัยตอนที่โคกะเป็นวัยรุ่นโคกะได้สูญเสียเพื่อนไป3คนเพราะเฮอร์เร่อร์ตัวหนึ่งและโคกะก็ได้กำจัดมันไปแล้วโคกะได้สัญญากับคาจาริเอาไว้ว่าโคกะจะต้องตามหาเศษเสี้ยวของเขี้ยวแห่งความเศร้าหลังจากที่โคกะสามารเอาชนะกาน่อนได้โคกะกำลังจะไปบอกลาคาโอรุแต่ซิกม่าก็มาบุกที่บ้านโคกะและจับคาโอรุเป็นตัวประกันและซิกม่าได้ใช้พลังในการทำให้บ้านของโคกะลอยขึ้นแต่โคกะสามารถกำจัดซิกม่าได้และจุมพิตรักกับคาโอรุได้ในที่สุดก่อนที่ตัวเองจะไปหาคาจาริเพื่อไปทำภารกิจต่อ ก่อนออกเดินทางพวกของโคกะมาขอดูเกราะอัศวินทองคำเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากลาในภาค ปิดตำนานอัศวินโคกะ โคกะได้ไปตามคำสัญญาที่ให้กับคาจาริเอาไว้และคาจาริออกคำสั่งให้โคกะออกตามหาเศษเสี้ยวแห่งความเศร้าและพอโคกะรู้สึกตัวอีกครั้งโคกะก็มาอยู่ในชุดสีดำและดาบคู่กายของโคกะก็สลายไปและโคกะก็ถูกส่งไปดินแดนพันธศันธยาซึ่งเป็นโลกแห่งการจิตนาการโคกะด้เจอกับเมลล์ซึ่งความจริงเมลล์ก็คือคาโอรุปลามังกรสัตว์เลี้ยงของโคกะที่เร็กกะมอบให้คิริอะนักธนูที่หน้าเหมือนสัตว์ประหลาดคุโรมารุตุ๊กตาคู่หูของคาคาชิซึ่งเป็นนักดาบและโคกะก็ด้เจอกับซารูบาซึ่งซารูบาได้กลายเป็นผู้เฝ้าวิหารแห่งปัญญาโดยโคกะสู้กับซารูบาจนกลับร่างเดิมซารูบาก็กลับมาเป็นแหวนมาไคส่วนดาบกาโร่นั้นกลายเป็นหมาป่าส่วนเสื้อคลุมเวทย์กลายเป็นนกสีขาวโคกะสู้กับหมาป่าซึ่งเป็นดาบของตนเองจนชนะและโคกะก็ได้ดาบของตนเองคืนและเสื้อคลุมเวทย์และโคกะก็ได้เจอกับไทกะผู้เป็นพ่อของตนเองและโคกะก็ได้ไปสู้กับจูดั้มโคกะแปลงร่างเป็นกาโร่เข้าสู้กับจูดั้มที่กลายร่างเป็นมังกรปีศาจแต่ผลคือโคกะแพ้และเกือถูกฆ่าแต่คาคาชิมาช่วยไว้ทันโดยการแบ่งพลังของตนเองให้โคกะใช้ซึ่งทำให้โกเท็นเปลี่ยนเป็นบลูดราก้อนกาโร่และสามารเอาชนะจูดั้มโดยโคกะไปดูอาการของคาคาชิและก็พบว่ามีใครสักคนที่นึกถึงคาคาชิจนคาคาชิกลับโลกเดิมส่วนคุโรมารุก็มีคนเก็บได้และนึกถึงคุโรมารุจนสามารกลับโลกเดิมไปได้อีกคนส่วนคิริอะก็มีใครสักคนเขียนและนึกถึงมือของตนเองจนสามารถกลับไปโลกเดิมได้ส่วนโคกะและเมรุก็ได้ไปเจอกับเขี้ยวแห่งความเศร้าโดยโคกะได้เผยว่าเขี้ยวแห่งความเศร้าเป็นเรื่องของโคกะโดยคาจาริได้เผยว่าเขี้ยวแห่งความเศร้าเกิดจากจินตนาการของมนุษย์ที่สร้างมันขึ้นมาอัศวินมาไคก็เหมือนกันและโคกะและเมรุก็ได้กลับไปก่อนออกไปโคกะก็ได้พูดึงชื่อคาโอรุจนเมรุกลับร่างเดิมเป็นคาโอรุและเดินออกจากดินแดนพันธศันธยาและปรากฏตัวต่อหน้าเรย์และทั้งคู่ก็ได้ดวลดาบกันอีกครั้งและโคกะก็เจอกับไทกะอีกครั้งและในเอนเครดิตทั้งคู่ก็ยังสู้กันและโคกะก็กลับไปหาคาโอรุและโคกะได้แต่งงานกับคาโอรุและมีลูกด้วยกัน1คนนั่นก็คือ ไรกะ โคกะให้เรย์สัญญาว่าเมื่อไรกะอายุ10ปีแล้วโคกะเห็นคาโอรุถูกดูดเข้าไปในสายรุ้งปริศนาซึ่งเป็นมิติบางอย่างก่อนจะทิ้งแหวนซารูบาให้ไรกะและให้กอนซะดูแลไรกะแทนก่อนตนจะเข้าไปในสายรุ้งนั้นและในนิทานมาไคโคกะกลับมาอีกครั้งโดยโคกะยังคงตามหาคาโอรุแต่ยังไม่พบร่องรอยโคกะก็ได้เจอกับริอันและเพื่อนเก่าของตนเองอย่างเร็กกะอีกครั้งก่อนตนเองจะหายไปเรย์ เจ้าของเพลงดาบคู่ผู้ละทิ้งชื่อ และอดีตแห่งดินแดนตะวันตก เป็นคนที่มีใบหน้ายิ้มแย้มราวดอกไม้บานอยู่ตลอดเวลาผิดกับชุดสีดำทะมึนที่สวมใส่และการต่อสู้ที่ดุดันที่มีฝีมือเทียบชั้นเท่ากาโร่ถึงขนาดประมือกันกี่ครั้งก็ลงเอยที่ต่างคนต่างเหนื่อยแล้วก็ตัดสินกันไม่ได้ซักที มีอุปะนิสัยรักสันโดดกินง่ายนอนง่ายแต่รักของหวานเป็นชีวิตจิตใจแต่ในยามหลับใหลเขาก็จะมักฝันร้ายอยู่เสมอๆ ในอดีตเขาคือกิงกะเด็กกำพร้าถูกเฮียวกะอัศวินสีเงินรุ่นเก็บมาเลี้ยง พร้อมๆกับซิซึกะ เขาเติบโตมาเป็นชายหนุ่มผู้รูปงามและกล้าหาญ สมกับผู้สืบทอดตำแหน่งอัศวินมาไคสีเงิน แต่แล้วพ่อบุญธรรมของเขาก็ต้องจบชีวิตลงภายใต้คมดาบของอัศวินแห่งความมืดคิบะ แต่เรย์เห็นแค่เงาของศัตรูเท่านั้นจึงเข้าใจผิดว่านั้นคือ อัศวินมาไคยศกาโร่ ตั้งแต่นั้นมาจึงตามหาอัศวินมาไคสีทองที่ได้สังหารพ่อบุญธรรม และซิซึกะผู้เป็นที่รักตลอดมาจนมาพบกับโคกะที่กำลังต่อกรกับเฮอร์เรอร์ จึงได้ขว้างมีดวิบัติเข้าใส่เพื่อเป็นการท้าทายทันที เรย์เองก็เป็นอีกหนึ่งคนคิดจะกำจัดคาโอรุโดยลึกๆที่ตนเองก็มีใจให้กับคาโอรุด้วยเช่นกันแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องทรมานในวันที่ 100 นั่นเอง ต่อมาภายหลังพบกับบาราโก้ ที่ดื่มยาแปลงโฉมหน้าเป็นริวซากิคาตาจึงสำนึกในการกระทำของตนเองที่ทำให้โคกะเดือดร้อนจึงร่วมหัวจมท้ายกัน และยังเป็นกำลังสำคัญของโคกะในการเข้าป่าไปเก็บผลบาราคัส เพื่อช่วยคาโอรุ ส่วนโคกะเองเมื่อเข้าใจเซเโร่แล้วก็ไม่ได้ติดใจเอาความทั้งยังปกป้องเซโร่ที่ต้องโทษจากสุนัขเฝ้ายามอีกด้วย
ส่วนคู่หูของเรย์ก็คือจีคอรูปใบหน้าของสตรีในหน้ากากหมาป่าชื้อ ซิลว่า ที่ มาจากภาษามาไคแปลว่าครอบครัวในครั้งที่เรย์ได้ต่อสู้กับการ์ม เรย์พลาดท่าถูกการ์มโจมตีเข้าใส่จุดสำคัญแต่เขาก็รอดเพราะว่าซิลว่าได้รับการโจมตีเอาไว้เองจนส่วนของใบหน้าเสียหายไป จากนั้นเรย์จึงนำซิลว่าย้ายจากคอมาที่หลังฝ่ามือแทนเพื่อที่ซิลว่าจะไม่ต้องมาปกป้องเขาเป็นครั้งที่ 2 ในภาคปิดตำนานอัศวินโคกะ เรย์ได้ด้เจอกับโคกะอีกครั้งและทั้งคู่ก็ต่อสู้กับโคกะอีกครั้ง โดยหลังจากโคกะมีครอบครัวโดยให้เรย์สัญญาเรื่องไรกะหลังจากไรกะอายุ 10 ขวบ เรย์ก็มาตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับโคกะโดยเรย์สอนไรกะเกี่ยวกับการเป็นอัศวินมาไคและการจัดเฮอร์เร่อร์ โดยเรย์มักจะชอบกินเค้กของโปรดเป็นชีวิตจิตใจและยิ้มเก่ง