ซากดึกดำบรรพ์
ซากดึกดำบรรพ์ หรือ ฟอสซิล (English: fossil) คำว่า ฟอสซิล มีความหมายเดิมว่า เป็นของแปลกที่ขุดขึ้นมาได้จากพื้นดิน แต่ในปัจจุบันถูกนำมาใช้ในความหมายของซากหรือร่องรอยของสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ที่ถูกแปรสภาพด้วยกระบวนการเกิดซากดึกดำบรรพ์และถูกเก็บรักษาไว้ในชั้นหิน โดยอาจประกอบไปด้วยซากเหลือของสัตว์ พืช หรือกลุ่มของสิ่งมีชีวิตอื่นใดๆที่ได้รับการจัดแบ่งจำแนกไว้ทางชีววิทยา และรวมถึงร่องรอยต่างๆของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ
การกลายเป็นหิน
ในทางธรณีวิทยาการกลายเป็นหิน ()คือกระบวนการที่อินทรียสารกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์ผ่านการแทนที่วัสดุเดิมและการเติมช่องว่างของรูพรุนเดิมด้วยแร่ ซากดึกดำบรรพ์ไม้กลายเป็นหินเป็นหนึ่งในตัวอย่างของกระบวนการนี้ แต่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดตั้งแต่แบคทีเรียไปจนถึงสัตว์มีกระดูกสันหลังสามารถกลายเป็นหินได้ (แม้ว่ากระดูกและเปลือกจะอยู่ได้นานกว่าผิวหนังและเนื้อเยื้อ) การกลายเป็นกินเกิดขึ้นผ่านการรวมกันของสองกระบวนการที่คล้ายกันคือกระบวนการเกิดแร่ในช่องว่าง (Permineralization) และกระบวนการแทนที่ (replacement) กระบวนการเหล่านี้สร้างตัวอย่างแบบจำลองของต้นฉบับซึ่งมีขนาดลักษณะใกล้เคียงกันในระดับจุลภาค