ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช
อาคารที่พักผู้โดยสาร พื้นที่รวม 7,985 ตารางเมตร แยกเป็น พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาเข้า 375 ตารางเมตร พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาออก 375 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารขาเข้าจำนวน 188 คนต่อชั่วโมง และผู้โดยสารขาออก 125 คนต่อชั่วโมง รวม 313 คนต่อชั่วโมง จำนวนเครื่องบินที่รองรับได้สูงสุด 32 เที่ยวบินต่อวัน จำนวนผู้โดยสารที่รองรับได้สูงสุด 2,504 คนต่อวัน ลานจอดอากาศยานรวม 17,000 ตารางเมตร (85 x 200 เมตร) แบ่งออกเป็น B737 2 ลาน ATR-72 2 ลาน เฮลิคอปเตอร์ 2 ลาน ขนาดทางวิ่ง 45 x 2,100 เมตร พื้นที่รวมทั้งหมด 1,814 ไร่ หรือ 2,902,400 ตารางเมตร
ท่าอากาศยานตรัง
ปี พ.ศ. 2497 กระทรวงคมนาคม ได้มีประกาศที่ 2/2497 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ให้สนามบินดังกล่าวเป็นสนามบินอนุญาต ปี พ. ศ. 2498 กรมการบินพาณิชย์ (เดิมมีชื่อว่าสำนักงานการบินพลเรือน และได้ยกฐานะขึ้นเป็น กรมการบินพาณิชย์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) ได้ดำเนินการบูรณะสนามบิน เพื่อให้อากาศยานของ บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ทำการบินรับส่งผู้โดยสาร สินค้า ไปรษณีย์ เส้นทาง ตรัง-กรุงเทพมหานคร และจังหวัดใกล้เคียง โดยทำการปรับปรุงทางวิ่งให้เป็นพื้นผิวลาดยาง มีความยาว 1,175 เมตร ความกว้าง 30 เมตร และปรับทางวิ่งเผื่อขนาด 30 x 60 เมตร ทั้งสองด้านซึ่งเป็นลูกรังอัดแน่น พร้อมกับก่อสร้างอาคารสถานีการบิน ซึ่งเป็นเรือนไม้ 2 ชั้น ประกอบด้วยที่ทำการท่าอากาศยาน ที่ทำการบริษัท เดินอากาศไทย จำกัด หอควบคุมจราจรทางอากาศและสถานีสื่อสารการบินรวมอยู่ในแห่งเดียวกัน โดย บริษัท เดินอากาศไทย จำกัดใช้อากาศยานแบบดาโก้ต้า (D.C.-3) ให้บริการผู้โดยสารแต่เปิดบริการได้ไม่นาน ก็จำเป็นต้องหยุดให้ดำเนินการไป แต่ยังคงมีอากาศยานของทางการทหารทำการบินขึ้น-ลงตลอดเวลา 