สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์
สมเด็จพระบรมราชา (ที่ 3) หรือ สมเด็จพระเจ้าเอกทัศ หรือ สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ เป็นพระมหากษัตริย์ไทยรัชกาลที่ 33 และเป็นรัชกาลสุดท้ายแห่งอาณาจักรอยุธยา ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2301-2310
พระยาธาตุพระนม
พระยาธาตุพระนม หรือ พระยาพระมหาธาตุเจ้า (ปกครองราว พ.ศ. ๒๑๑๐-๒๑๔๐) ทรงมีพระนามลำลองว่า พระยาธาตุ (พระยาธาด หรือ พระยาทาด) ปรากฏพระนามในเอกสารประวัติศาสตร์เมืองธาตุพนมว่าทรงเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองธาตุพนมเพียงพระองค์เดียวที่ใช้ราชทินนามว่าพระยาธาตุ ทรงเป็นเจ้าผู้ปกครองเมืองพนม (เมืองธาตุพนม) อันเป็นเมืองกัลปนาหรือเมืองพุทธศาสนานคร ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ธาตุพนมยังเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรศรีสัตนาคนหุตล้านช้างเวียงจันทน์ ก่อนตกเป็นประเทศราชของสยาม ทรงเป็นเจ้าโอกาส (เจ้าโอกาด) หรือขุนโอกาส (ขุนโอกลาษ) ผู้รักษากองข้าอุปัฏฐากพระบรมมหาธาตุเจ้าเจดีย์พระนม (พระธาตุพนม วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร) ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้เป็นผู้รักษานครแผ่นดินพระมหาธาตุพนม จากสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชมหาราช (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๐๙๑-๒๑๑๔) พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้าง (นครหลวงเวียงจันทน์) และอาณาจักรล้านนา (นครเชียงใหม่) พระนามของพระองค์ปรากฏในประวัติศาสตร์อีกครั้งในอีกราว ๓๐ ปีต่อมา ราวรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าพระวรวงศาธรรมิกราชปกครองราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ (พ.ศ. ๒๑๔๑-๒๑๖๕) 