การรัดเท้า
การรัดเท้า (Chinese:缠足; pinyin:chánzú; English: foot binding) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (Chinese:三寸金莲; pinyin:sān cùn jīnlián; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
การท่องเที่ยวเพื่อทำแท้ง
ลอนดอนเป็นเมืองแรกๆ ที่คนนิยมเดินทางไปยุติการตั้งครรภ์ในช่วง ค.ศ. 1960-1970 โดยยังพบว่า แนวโน้มการเดินทางไปยุติการตั้งครรภ์ของชาวอเมริกันในลอนดอนลดลงหลังจากที่กฎหมายอนุญาตให้ยุติการตั้งครรภ์ได้ในนิวยอร์ก ชาวโปแลนด์ก็เดินทางไปทำแท้งในเยอรมนีและประเทศใกล้เคียงมากขึ้นเมื่อมีการออกกฎหมายอนุญาตการทำแท้งเฉพาะเมื่อการตั้งครรภ์มีผลกระทบในทางลบต่อศักดิ์ศรีและชีวิตของมารดา โปแลนด์ถือได้ว่าเป็นประเทศที่มีกฎหมายควบคุมการยุติการตั้งครรภ์ที่เคร่งครัดที่สุดในยุโรป เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่าความไม่สามารถเข้าถึงบริการทางสุขภาพดังกล่าวส่งผลโดยตรงต่อการเดินทางเพื่อการทำแท้ง ทว่า แม่วัยใสที่มีอายุน้อย ฐานะยากจน การศึกษาต่ำ และชนกลุ่มน้อยไม่มีเงินที่จะเดินทางไปทำแท้ง ทำให้บุคคลดังกล่าวนี้เผชิญกับปัญหาจากการทำแท้งเถื่อน ตัวอย่างของแม่ชาวเม็กชิโกพบว่า แม่ที่เดินทางมาทำแท้งที่อเมริกาส่วนใหญ่จะเป็นผู้ที่มีฐานะและการศึกษาทั้งนั้น นอกจากข้อจำกัดทางกฎหมายแล้ว ยังมีการตั้งข้อสงสัยการการท่องเที่ยวเพื่อการทำแท้งยังมีผลมาจากแรงกดดันของสังคม นอกจากนี้ ยังพบว่าแม่ในเดนมาร์กหลายคนเดินทางไปยุติการตั้งครรภ์เพราะว่าตนท้องลูกที่มีเพศไม่ตรงกับที่ตนต้องการ สร้างความสะเทือนใจต่อประชาชนชาวเดนมาร์กเป็นอย่างมาก 