อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 มีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 39 พระองค์ (เป็นชายจำนวน 23 พระองค์ และเป็นหญิงจำนวน 16 พระองค์) จากพระราชโอรสและธิดาหกพระองค์ โดยพระราชนัดดาพระองค์แรกคือ "เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล" (ประสูติเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2407) พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 ส่วนพระราชนัดดาพระองค์สุดท้ายคือ "เจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก" (ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2438) พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์เล็กและสิ้นพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 นอกจากนี้เจ้าหญิงมาร์เกรเธยังเป็นพระราชนัดดาที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย ด้วยโรคชรา (97 พรรษา) เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นเวลาเกือบเก้าสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระอัยกา