เซรามิก
เซรามิกสามารถนำมาประยุกต์ เพื่อผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ประเภทต่าง ๆ ได้มากมาย อาทิ หม้อไหถ้วยชาม เครื่องเคลือบดินเผา อิฐ กระเบื้องเคลือบ วัสดุประเภทซีเมนต์ แก้ว และวัสดุทนไฟ เป็นต้น ตั้งแต่ปี 1950 เป็นต้นมาได้มีความเจริญก้าวหน้าในกระบวนการผลิต ตลอดจนมีความเข้าใจในลักษณะพื้นฐาน และกลไกที่ควบคุมคุณสมบัติของเซรามิค ทำให้มีการพัฒนาเซรามิกประเภทใหม่ ๆ มากมาย คำว่าเซรามิกจึงมีความหมายที่กว้างขึ้นรวมถึงเซรามิกที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ด้วย โดยวัสดุเหล่านี้ได้ถูกนำไปใช้ในงานต่าง ๆ เช่น
บริเตนยุคสัมริด
เชื่อกันว่ามาจากบริเวณคาบสมุทธไอบีเรีย (สเปนและโปรตุเกส) เทคโนโลยีของบีคเคอร์ที่นำเข้ามาในบริเตนเป็นวิธีการปรับปรุงงานโลหะ ในสมัยแรกก็ทำด้วยทองแดง แต่เมื่อมาถึงราว 2,150 ปีก่อนคริสต์ศักราช ช่างโลหะก็พบวิธีทำสัมริด (ที่แข็งกว่าทองแดงมาก) โดยการผสมทองแดงกับตะกั่วเล็กน้อย การวิวัฒนาการนี้เป็นการเริ่มยุคสัมริดในบริเตน ต่อมาอีกพันปีสัมริดก็มาแทนที่หินในการใช้เป็นวัสดุในการสร้างเครื่องมือและอาวุธต่างๆ 