รัฐปาเลสไตน์
รัฐปาเลสไตน์ (Arabic: دولة فلسطين‎ Dawlat Filasṭin‎) เป็นรัฐที่ประกาศเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1988 โดยสภาแห่งชาติขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่พลัดถิ่นในกรุงแอลเจียร์ ซึ่งเห็นชอบคำประกาศอิสรภาพปาเลสไตน์ฝ่ายเดียว รัฐปาเลสไตน์อ้างสิทธิ์เหนือดินแดนปาเลสไตน์ ซึ่งนิยามตามพรมแดนเมื่อปี 1967[9] และกำหนดเยรูซาเล็มเป็นเมืองหลวง พื้นที่ที่พรรณนาว่าจะประกอบเป็นรัฐปาเลสไตน์นั้นถูกอิสรเอลยึดครองตั้งแต่ปี 1967
สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948
ความขัดแย้งได้เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางประชากรทั่วตะวันออกกลาง ชาวอาหรับปาเลสไตน์ 700,000 คนหนีหรือถูกขับออกจากบ้านของพวกเขาในพื้นที่ที่กลายเป็นประเทศอิสราเอลและพวกเขากลายเป็นผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ ในสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า"ภัยพิบัติ" นช่วงสามปีหลังสงครามชาวยิวประมาณ 700,000 คนอพยพไปยังอิสราเอลมีชาวยิวอีกจำนวนมากถูกขับไล่ออกจากตะวันออกกลาง