เจ. เค. โรว์ลิง
ในปี 1982 โรว์ลิงสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดแต่ไม่ผ่านการคัดเลือก[24] เธอจึงเข้าศึกษาในคณะศิลปศาสตร์สาขาภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมคลาสสิค ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์แทน[40] มาร์ติน ซอเรล อาจารย์สอนภาษาฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จดจำเธอได้ว่า "เธอเป็นเด็กที่มีความสามารถ ผมสีดำ ใส่แจ๊กเก็ตยีนส์ ในด้านการเรียนก็ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ควรทำ"[24] โรว์ลิงเล่าถึงช่วงนั้นว่าเธอทำงานพิเศษเล็กน้อย ชื่นชอบการฟังเพลงของวงเดอะสมิธส์ และอ่านงานเขียนของดิกคินส์และโทลคีน[24] หลังจากศึกษาที่ปารีสเป็นเวลาหนึ่งปี โรว์ลิงได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ในปี 1986[24] จากนั้นจึงย้ายมาอยู่ที่ลอนดอน โดยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล[41] ในปี 1988 โรว์ลิงได้เขียนบทความสั้นเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เธอเรียนวิชาวรรณกรรมคลาสสิค ในบทความเรื่อง "What was the Name of that Nymph Again? or Greek and Roman Studies Recalled" ตีพิมพ์โดยนิตยสารเพกาซัส นิตยสารข่าวของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์[42]
เจ. ดี. แซลินเจอร์
เจ. ดี. แซลินเจอร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2462 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวยิว ในวัยเด็ก เขาย้ายโรงเรียนบ่อยมาก จนสุดท้ายมาเรียนที่ Columbia University School of General Studies และเริ่มเขียนนิยายที่นั่น แซลินเจอร์เคยคบหากับอูนา โอนีล แต่ก็เลิกกัน เมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับชาร์ลี แชปลิน ในปี พ.ศ. 2494 เขาก็ตีพิมพ์นิยายเล่มแรก "The Catcher in the Rye" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่มีปัญหากับสิ่งต่าง ๆ นิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับดีมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกโจมตีจากสถาบันต่าง ๆ เช่นกัน รวมถึงถูกโยงเข้ากับการลอบสังหารจอห์น เลนนอนและความพยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ต่อมาเขาย้ายไปอยู่เมืองคอร์นิช ในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ และแต่งงานกับแคลร์ ดักลัส ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ภายหลังก็หย่ากัน ก่อนจะแต่งงานใหม่อย่างลับ ๆ กับคอลลีน โอนีล แซลินเจอร์อาศัยอยู่ที่คอร์นิชจนกระทั่งเสียชีวิตโดยโรคชรา เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 91 ปี