ปรากฏการณ์การวางกรอบ
ในปี ค.ศ. 1981 อะมอส ทเวอร์สกี้และแดเนียล คาฮ์นะมันตรวจสอบว่า การใช้คำวางกรอบทางเลือก มีอิทธิพลต่อคำตอบของผู้ร่วมการทดลองในสถานการณ์ที่เกี่ยวกับความเป็นความตาย (สมมุติ) อย่างไร[3] คือ มีการให้ผู้ร่วมการทดลองเลือกวิธีการรักษาสองอย่างสำหรับคน 600 คนที่เกิดโรคร้ายแรงถึงตาย การรักษาแบบแรกมีการพยากรณ์ว่า "มีผลให้ตาย 400 คน" เทียบกับการรักษาแบบที่สองที่ "มีโอกาส 33% ว่าจะไม่มีใครเสียชีวิต แต่ก็มีโอกาส 66% ว่าทุกคนจะเสียชีวิต" ทางเลือกเหล่านี้มีการแสดงให้ผู้ร่วมการทดลองโดยการวางกรอบคำพูดแบบบวก คือ จะมีกี่คนที่รอดชีวิต หรือว่า แบบลบ คือ จะมีกี่คนที่เสียชีวิต
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
รู้จักกันดีโดยใช้ชื่อแบรนด์ของ Bubble Wrap, บรรจุภัณฑ์ฟองอากาศเป็นวัสดุพลาสติกยืดหยุ่นโปร่งใส ที่ใช้กันทั่วไปสำหรับกันกระแทกของสิ่งเปราะบาง, ชิ้นส่วนที่แตกง่ายเพื่อดูดซับ หรือลดแรงกระแทกและการสั่นสะเทือน. เว้นระยะอย่างสม่ำเสมอ, ทรงกลมนูนบรรจุอากาศที่รู้จักกันว่าเป็น"ฟองอากาศ" มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1/4 นิ้ว(6 มิลลิเมตร) จนถึงขนาดใหญ่ถึงหนึ่งนิ้ว(26 มิลลิเมตร) หรือมากกว่า, บรรจุภัณฑ์ฟองอากาศได้รับการร่วมคิดค้นโดย อัลเฟรด ฟิลดิ้ง และมาร์ค Chavannes ในปี 1957.[112]