อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
อัลแบร์ท ไอน์ชไตน์ (German: Albert Einstein) หรือ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เป็นศาสตราจารย์ทางฟิสิกส์และนักฟิสิกส์ทฤษฎี ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเป็นผู้เสนอทฤษฎีสัมพัทธภาพ และมีส่วนร่วมในการพัฒนากลศาสตร์ควอนตัม กลศาสตร์สถิติ และจักรวาลวิทยา เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน พ.ศ. 2464 จากการอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก และจาก"การทำประโยชน์แก่ฟิสิกส์ทฤษฎี"
ปีเตอร์ กรึนแบร์ก
ในปี 2529 เขาได้ค้นพบ ชั้นแม่เหล็กอย่างแรง (ferromagnetic layers) ที่มี การเข้าคู่แลกเปลี่ยน (exchange coupling) ของ สภาพต่อต้านเชิงขนาน (antiparallel) และ ในปี 2531 เขาได้ค้นพบ ปรากฏการณ์ ความต้านทานแม่เหล็กขนาดยักษ์ (giant magnetoresistive effect ชื่อย่อ GMR) ใน ชั้นแม่เหล็กหลายชั้นที่เข้าคู่กันในลักษณะนั้น 
ปรากฏการณ์นี้ได้ถูกค้นพบขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน อย่างเป็นอิสระต่อกัน โดย อัลเบิร์ต เฟิร์ต จากมหาวิทยาลัย ของปารีส-ซูด (Université de Paris Sud) งานของกรึนแบร์กทำให้เขาได้รับรางวัลร่วมหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลระหว่างประเทศ สำหรับ วัสดุใหม่ ของ สมาคมฟิสิกส์อเมริกัน, รางวัลสภาพแม่เหล็ก จาก สหภาพระหว่างประเทศ ของ ฟิสิกส์บริสุทธิ์ และ ประยุกต์, รางวัล ฮิวเล็ตต์-เพคคาร์ด ยูโรฟิสิกส์, รางวัล วูลฟ์ สาขาฟิสิกส์ ปี 2549/2550 และ รางวัล ญี่ปุ่น ปี 2550 ก่อนจะได้รับรางวัลโนเบล สาขาฟิสิกส์ในปีเดียวกัน นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลอันทรงเกียรติของเยอรมัน คือ รางวัล อนาคตเยอรมัน ปี 2541 สำหรับ เทคโนโลยี และ นวัตกรรม อีกด้วย