โทรศัพท์เคลื่อนที่
โทรศัพท์เคลื่อนที่เครื่องแรกถูกผลิตและออกแสดงใน พ.ศ. 2516 โดย มาร์ติน คูเปอร์ (Martin Cooper) นักประดิษฐ์จากบริษัทโมโตโรลา เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักประมาณ 1.1 กิโลกรัม[1] ปัจจุบันจำนวนผู้ใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั่วโลก เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2543 ที่มีจำนวน 12.4 ล้านคน[2] มาเป็น 4,600 ล้านคน[3]
เน็กซัส 7 (รุ่นปี พ.ศ. 2555)
เน็กซัส 7 ใช้แบตเตอรีลิเทียมไอออนความจุ 4,325 มิลลิแอมแปร์ต่อชั่วโมง โดยใช้งานได้ประมาณ 9.5 ชั่วโมง และสามารถชาร์จแบตเตอรีผ่านไม่โครยูเอสบี เพื่อที่จะให้อุปกรณ์นั้นใช้แบตเตอรีน้อยลง เอซุสได้ใช้เวลาประมาณ 1 เดือน ในการลดการใช้งานแบตเตอรีของอุปกรณ์ โดยการลดความดันไฟฟ้า และความร้อน และต่อมาก็สามารถจัดการวงจรพลังงานแบบบูรณาการได้ ซึ่งออกแบบโดย แม็กซิมอินเทเกรต (Maxim Integrated) กูเกิล ได้อ้างว่า เน็กซัส 7 สามารถเล่นวิดีโอเอชดี ติดต่อกัน 9 ชั่วโมง, การใช้งานอินเทอร์เน็ต หรืออีบุ๊ก ติดต่อกัน 10 ชั่วโมง และการเปิดเครื่องติดต่อกัน 300 ชั่วโมง
เน็กซัส 7 มีหน้าจอแอลซีดี ขนาด 7 นิ้ว ความละเอียด 1280×800 พิกเซล หรือประมาณ 216 พิกเซลต่อนิ้ว โดยเป็นจอไอพีเอส (IPS) ซึ่งสามารถมองเห็นได้ในมุมที่กว้างถึง 178° โดยที่สีของจอไม่เพี้ยน หรือแตกต่างไปจากความจริง แท็บเล็ตนี้มีน้ำหนักเบา และบาง ด้วยการออกแบบพิเศษที่เรียกว่า เอซุส ทรูวีวิด (Asus TruVivid) ซึ่งหน้าจอแอลซีดีจะเคลือบด้วยแก้วแผ่นเดียว แทนการเคลือบแบบดั้งเดิมที่จะประกอบด้วยแก้ว 4 ชิ้น (ประกอบด้วยชั้นคริสตัลเหลว 2 ชั้น ประกอบติดกัน, ชั้นจอสัมผัส และชั้นกระจกป้องกัน) โดยเอซุส ทรูวีวิด นั้น ทุกชิ้นจะรวมอยู่ในชั้นเดียวกัน และเคลือบโดยการหลอมละลายด้วยกาว โดยไม่มีอากาศภายใน แต่การผลิตจอประเภทนี้ มีขั้นตอนที่ค่อนข้างยากลำบาก ส่วนด้านนอกนั้นจะเคลือบด้วยกระจกคอร์นิง ฟิตกลาส