อาณาจักรอาหม
อาณาจักรอาหม (Assamese: আহোম ৰাজ্য; อาโหมะ ราชยะ; English: Ahom Kingdom) บ้างเรียก อาณาจักรอัสสัม (Kingdom of Assam)[1] มีชื่อในภาษาอาหมว่า เมืองถ้วนสวนคำ[2] หรือ เมืองนุนสุนคำ (Mioung Dun Sun Kham)[3] ไทใหญ่เรียกว่า เวสาลีโหลง[2] เป็นรัฐรุ่นเดียวกับอาณาจักรสุโขทัย เริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 1771 นำโดยเจ้าหลวงเสือก่าฟ้า ปฐมกษัตริย์ หลังจากที่ต้องอพยพเดินทางทั้งยังทำการต่อสู้และย้ายถิ่นตลอด 38 ปี จึงได้วางรากฐานอาณาจักรอาหม โดยตั้งราชธานีที่เจ้รายดอย (หรือ จรวยเทพ)[4] ในช่วงแรกที่ได้ตั้งอาณาจักรอาหมขึ้นมีการต่อสู้กับชนชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ซึ่งเป็นชนพื้นเมือง
รัฐอรุณาจัลประเทศ
ในพุทธศตวรรษที่ 21-22 ราชวงศ์โมกุลเข้ามาปกครองเบงกอลและแผ่อำนาจเข้าปกครองแคว้นอัสสัม ราชวงศ์โมกุลรบกับชาวไทอาหมอยู่นานจนยอมแพ้ไปเมื่อพ.ศ. 2225 ต่อมา ใน พ.ศ. 2360 พม่าเข้ามายึดครองบริเวณแม่น้ำพรหมบุตรได้ ในช่วงนี้ไทอาหมอ่อนแอลง ชาวไทอาหมขอให้อังกฤษช่วยเหลือ อังกฤษจึงขับไล่พม่าออกไป ต่อมา อังกฤษได้ปกครองอัสสัมตามสนธิสัญญายันดาโบ ซึ่งรวมดินแดนของรัฐอรุณาจัลประเทศในปัจจุบันไว้ด้วย และเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดียจนได้รับเอกราชจากอังกฤษ