คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิล[1] หรือ พระคัมภีร์ (English: Bible; Hebrew: ביבליה‎; Aramaic: ܟܬܒܐ ܩܕܝܫܐ‎; Greek: Αγία Γραφή) (มาจากภาษากรีกโบราณว่า Βίβλος บิบลิออน แปลว่า หนังสือ) ชาวโปรเตสแตนต์เรียกว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ (Holy Bible) เป็นหนังสือที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ มนุษย์ บาป และแผนการของพระยาห์เวห์ในการช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากความพินาศอันเนื่องจากความบาปสู่ชีวิตนิรันดร์ เป็นหนังสือที่บันทึกหลักธรรมคำสอนของศาสนาคริสต์ ซึ่งในบางเล่มมีพื้นฐานมาจากหลักคำสอนของศาสนายูดาห์ของชาวยิว ชาวคริสต์เรียกคัมภีร์ไบเบิลในชื่ออื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) หนังสือดี (Good Book) และคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ (Holy Scripture)
ไบเบิลบาป
ไบเบิลบาป (), ไบเบิลคนบาป (), หรือ ไบเบิลแห่งการล่วงประเวณี () เป็นชื่อเรียกคัมภีร์ไบเบิลที่รอเบิร์ต บาร์เกอร์ (Robert Barker) กับมาร์ติน ลูคัส (Martin Lucas) ผู้พิมพ์หลวงแห่งลอนดอน จัดพิมพ์ใน ค.ศ. 1631 โดยเป็นการนำฉบับพระเจ้าเจมส์มาพิมพ์ซ้ำ ไบเบิลฉบับนี้ได้ชื่อดังกล่าวเพราะพิมพ์ผิดในส่วนพระบัญญัติสิบประการ (หนังสืออพยพ บทที่ 20 ข้อที่ 14) โดยตกคำว่า "อย่า" (not) ในประโยค "เจ้าจงอย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา" (Thou shalt not commit adultery) กลายเป็น "เจ้าจงล่วงประเวณีผัวเมียเขา" (Thou shalt commit adultery) ราวหนึ่งปีหลังจากการพิมพ์ ผู้จัดพิมพ์ถูกเบิกตัวขึ้นสตาร์แชมเบอร์ (Star Chamber) ซึ่งเป็นศาลยุติธรรมในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และถูกปรับ 300 ปอนด์ (ราว 45,844 ปอนด์เมื่อเทียบกับค่าเงินใน ค.ศ. 2016) ทั้งยังถูกเพิกถอนใบอนุญาตการพิมพ์ การพิมพ์ผิดนี้ยังไม่เป็นที่สบอารมณ์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 (Charles I) พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ และจอร์จ แอบบอต (George Abbot) อัครมุขนายกแห่งแคนเทอร์เบอรีผู้กล่าวว่า