คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิล[1] หรือ พระคัมภีร์ (English: Bible; Hebrew: ביבליה‎; Aramaic: ܟܬܒܐ ܩܕܝܫܐ‎; Greek: Αγία Γραφή) (มาจากภาษากรีกโบราณว่า Βίβλος บิบลิออน แปลว่า หนังสือ) ชาวโปรเตสแตนต์เรียกว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ (Holy Bible) เป็นหนังสือที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ มนุษย์ บาป และแผนการของพระยาห์เวห์ในการช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากความพินาศอันเนื่องจากความบาปสู่ชีวิตนิรันดร์ เป็นหนังสือที่บันทึกหลักธรรมคำสอนของศาสนาคริสต์ ซึ่งในบางเล่มมีพื้นฐานมาจากหลักคำสอนของศาสนายูดาห์ของชาวยิว ชาวคริสต์เรียกคัมภีร์ไบเบิลในชื่ออื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) หนังสือดี (Good Book) และคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ (Holy Scripture)
มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล
มะเดื่อในพระคัมภีร์ เป็นเรื่องราวอย่างลึกซึ้ง ที่กล่าวถึงคำอุปมาสำคัญในพระคัมภีร์ไบเบิล มะเดื่อที่ถูกสาป เป็นข้อสังเกตที่นักศึกษาพระคัมภีร์ทุกแห่งให้ความสำคัญ 
ในหนังสือฉบับปฐมกาล (3:7) แสดงข้อความถึงใบมะเดื่อซึ่งเป็นใบไม้ที่มนุษย์คู่แรกในพระคัมภีร์ใช้เป็นเครื่องปกปิดร่างกายหลังจากฟื้นความจำ, หนังสือสุภาษิต (27:18) แสดงข้อความถึงบทเรียนจากต้นมะเดื่อและการระแวดระวัง สาส์นจากพระคัมภีร์จากหนังสือฉบับสำคัญที่มีชื่อ ตั้งแต่ภาคพันธสัญญาเดิมเป็นต้นมา ได้กล่าวถึงต้นมะเดื่ออย่างมีนัยยะสำคัญ เช่น การกล่าวถึง การไม่ยอมเป็นพระราชาของต้นมะเดื่อ ในหนังสือผู้วินิจฉัย ในหนังสือภาคพันธสัญญาใหม่ ได้กล่าวถึงพระเยซู ว่าพระองค์ "ทรงสาปต้นมะเดื่อและทรงให้เรียนคำเปรียบเรื่องต้นมะเดื่อ"