คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิล[1] หรือ พระคัมภีร์ (English: Bible; Hebrew: ביבליה‎; Aramaic: ܟܬܒܐ ܩܕܝܫܐ‎; Greek: Αγία Γραφή) (มาจากภาษากรีกโบราณว่า Βίβλος บิบลิออน แปลว่า หนังสือ) ชาวโปรเตสแตนต์เรียกว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ (Holy Bible) เป็นหนังสือที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ มนุษย์ บาป และแผนการของพระยาห์เวห์ในการช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากความพินาศอันเนื่องจากความบาปสู่ชีวิตนิรันดร์ เป็นหนังสือที่บันทึกหลักธรรมคำสอนของศาสนาคริสต์ ซึ่งในบางเล่มมีพื้นฐานมาจากหลักคำสอนของศาสนายูดาห์ของชาวยิว ชาวคริสต์เรียกคัมภีร์ไบเบิลในชื่ออื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) หนังสือดี (Good Book) และคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ (Holy Scripture)
ซัลมาน ฟารซี
 ท่านซัลมานฟารซีได้รู้จักกับศาสนาคริสต์ตั้งแต่ท่านยังเยาว์วัย และศึกษาหาความรู้ที่ซีเรีย.
อบูรัยฮาน บีรูนี ได้บันทึกในหนังสืออัลอะซารุ้ลบากียะอะนิลกอรูนิลคอลียะว่า ศาสนาคริสต์มี 70 พระวารสาร มีนามว่าอิลญีลเขาได้ถูกเขียนไว้ว่าได้ให้สลามไปยังลูกชายของอับดุลเลาะเป็นสลามจากปากของท่านซัลมานฟารซี.พระวารสาร มีนามว่าอิลญีลเขาได้ถูกเขียนไว้ว่าได้ให้สลามไปยังลูกชายของอับดุลเลาะฮ์เป็นสลามจากปากของท่านซัลมานฟารซี.