เจ. เค. โรว์ลิง
ในปี 1982 โรว์ลิงสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดแต่ไม่ผ่านการคัดเลือก[24] เธอจึงเข้าศึกษาในคณะศิลปศาสตร์สาขาภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมคลาสสิค ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์แทน[40] มาร์ติน ซอเรล อาจารย์สอนภาษาฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จดจำเธอได้ว่า "เธอเป็นเด็กที่มีความสามารถ ผมสีดำ ใส่แจ๊กเก็ตยีนส์ ในด้านการเรียนก็ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ควรทำ"[24] โรว์ลิงเล่าถึงช่วงนั้นว่าเธอทำงานพิเศษเล็กน้อย ชื่นชอบการฟังเพลงของวงเดอะสมิธส์ และอ่านงานเขียนของดิกคินส์และโทลคีน[24] หลังจากศึกษาที่ปารีสเป็นเวลาหนึ่งปี โรว์ลิงได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ในปี 1986[24] จากนั้นจึงย้ายมาอยู่ที่ลอนดอน โดยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล[41] ในปี 1988 โรว์ลิงได้เขียนบทความสั้นเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เธอเรียนวิชาวรรณกรรมคลาสสิค ในบทความเรื่อง "What was the Name of that Nymph Again? or Greek and Roman Studies Recalled" ตีพิมพ์โดยนิตยสารเพกาซัส นิตยสารข่าวของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์[42]
ศาสตราจารย์ เอ็กซ์
ชาร์ลส์เก่งกาจและชาญฉลาดมากทั้งในเรื่องการเรียนและกีฬา เรียกว่าเป็นอัจฉริยะก็ว่าได้ แม้ส่วนหนึ่งเขาจะแอบใช้พลังจิตช่วยก็ตาม แต่ชาร์ลส์ก็เลิกนิสัยคดโกงเช่นนั้นเมื่อคิดได้ว่า มันไม่ยุติธรรมต่อทั้งตนเองและต่อคนรอบข้าง ชาร์ลส์เรียนจบมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตอนอายุเพียง 16 ปี แถมยังคว้าปริญญาโทจากอ็อซ์ฟอร์ด และปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษ ในสาขาชีววิทยา จิตวิทยา และมนุษยวิทยา หากทว่าเขาต้องกลายเป็นโล้นซ่า เสียผมหมดหัวตั้งแต่ยังไม่แก่เพราะพลังพิเศษที่เพิ่มมากขึ้นนั่นเอง