ท่าอากาศยานดอนเมือง
พื้นที่สนามบินดอนเมืองในสมัยเริ่มแรก จากการสำรวจเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2457 มีพื้นที่ 1,770 ไร่ พื้นดินเป็นสนามหญ้า มีผิวดินชนิดดินปนทรายแดง เครื่องบินขนาดใหญ่ของสายการบินพาณิชย์ไม่สามารถจะใช้ขึ้นลงได้ในฤดูฝน ดังนั้นในปี พ.ศ. 2476 รัฐบาลจึงอนุมัติให้กระทรวงเศรษฐการและกระทรวงมหาดไทย ร่วมกันดำเนินการสร้างทางวิ่งเป็นคอนกรีตและลาดยางแอสฟัลต์ พร้อมกับให้สร้างถนนเชื่อมระหว่างสนามบินดอนเมืองกับพระนคร (ถนนพหลโยธิน) ทางวิ่งดังกล่าวแล้วเสร็จเรียบร้อยเปิดใช้การได้ในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2478
ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน
ในปี ค.ศ. 1955 ท่าอากาศยานได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการโดยสมเด็จพระเจ้ามเหนทระแห่งเนปาล และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ท่าอากาศยานตริภูวัน เพื่อเป็นการรำลึกถึงสมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น ท่าอากาศยานนานาชาติตริภูวัน ในปี ค.ศ. 1964 รันเวย์ได้เปลี่ยนมาเป็นผิวคอนกรีตในปี ค.ศ. 1957 และได้ขยายจาก เป็น ในปี ค.ศ. 1967 และขยายเพิ่มขึ้นเป็น ในปี ค.ศ. 1975