คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิล[1] หรือ พระคัมภีร์ (English: Bible; Hebrew: ביבליה‎; Aramaic: ܟܬܒܐ ܩܕܝܫܐ‎; Greek: Αγία Γραφή) (มาจากภาษากรีกโบราณว่า Βίβλος บิบลิออน แปลว่า หนังสือ) ชาวโปรเตสแตนต์เรียกว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ (Holy Bible) เป็นหนังสือที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระยาห์เวห์ มนุษย์ บาป และแผนการของพระยาห์เวห์ในการช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากความพินาศอันเนื่องจากความบาปสู่ชีวิตนิรันดร์ เป็นหนังสือที่บันทึกหลักธรรมคำสอนของศาสนาคริสต์ ซึ่งในบางเล่มมีพื้นฐานมาจากหลักคำสอนของศาสนายูดาห์ของชาวยิว ชาวคริสต์เรียกคัมภีร์ไบเบิลในชื่ออื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น พระวจนะของพระเจ้า (Word of God) หนังสือดี (Good Book) และคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ (Holy Scripture)
คุมส์
จากรายงานของ(คัมภีร์ไบเบิ้ล)ในส่วนของพันธสัญญาเก่า คำสั่งเรื่อง(คุมส์)มีในสมัยการปกครองของศาสดา(ยูซุฟ) ซึ่งเป็นที่รักของชาวอียิปต์ และในช่วงการปกครองของฟาโร พระเจ้าได้มีคำสั่งมายังยูซุฟในหนังสือปฐมกาลเป็นหนังสือเล่มแรกของ(โทรา)ธรรมบัญญัติและเช่นกันเล่มแรกของหนังสือพันธสัญญาเก่ารายงานว่าในช่วงเจ็ดปีที่สมบูรณ์ก่อนช่วงเจ็ดปีที่แห้งแล้ง พระเจ้านั้นมีคำสั่งให้ประชาชนใช้พืชผลที่เก็บเกี่ยวจากไร่นาสี่ในห้ากับครอบครัวของพวกเขาและหนึ่งในห้าเป็นคุมส์เอาไปเก็บไว้ในโกดังของผู้ปกครองในช่วงเวลาที่แห้งแล้งจำนวนหนึ่งในห้าที่เก็บไว้สามารถทำให้ประชาชนอียิปต์รอดพ้นจากความอดอยากได้ถึงเจ็ดปีและคำสั่งนี้ได้ถูกแปลจากคัมภีร์ไบเบิ้ลฟารซีแปลความหมายว่าคุมซ์