สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ เกิดในรัชสมัย[พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาร] (หลังสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ได้แล้ว 7 ปี[4]) เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 5 ขึ้น 12 ค่ำ ปีวอก จุลศักราช 1150 เวลาพระบิณฑบาต (ตรงกับวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2331) [5] ณ บ้านไก่จ้น (บ้านท่าหลวง) อำเภอท่าเรือ[6] จังหวัดพระนครศรีอยุธยา[7]
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีผลงานด้านการเขียนที่เป็นหนังสือดังหลายเล่ม ประกอบด้วย "ธรรมะสำหรับผู้นับถือพระพุทธศาสนา", "ดีเพราะมีดี" (พิมพ์ ธ.ค. พ.ศ. 2540), "ทศพิธราชธรรม" (พิมพ์ ธ.ค. พ.ศ. 2541), "วันวิสาขบูชา" (พิมพ์ พ.ศ. 2542) , "การนับถือพระพุทธศาสนา", "ปาฐกถาธรรมสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ", "โอวาทพระธรรมเทศนาและบทความสมเด็จพระพุฒาจารย์", "การดำรงตน", และ "คุณสมบัติ 5 ประการ"