ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก (English: alternative rock ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดนตรีออลเทอร์นาทิฟ (alternative music), ออลต์-ร็อก (alt-rock) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ออลเทอร์นาทิฟ) เป็นแนวเพลงร็อกที่เกิดขึ้นจากเพลงใต้ดินอิสระในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทั้งนี้ คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟ" นั้นหมายถึง ความแตกต่างด้านแนวเพลงจากดนตรีร็อกกระแสหลัก ความหมายของคำนี้แต่เดิมกว้างกว่านี้ คือหมายถึงยุคของนักดนตรี ไปจนถึงแนวเพลงหรืออาจเป็นแค่ทำงานอิสระ กลุ่มคนที่ทำงานแบบดีไอวายในแนวพังก์ร็อก ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 นี้เองได้ปูพื้นฐานให้กับดนตรีออลเทอร์นาทิฟ[5] ในช่วงเวลานี้เอง "ออลเทอร์นาทิฟ" ล้วนอธิบายว่าหมายถึงดนตรีจากศิลปินร็อกใต้ดินที่ได้เป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หรือดนตรีประเภทไหนก็ตาม ไม่ว่าจะใช่ร็อกหรือไม่ ที่สืบทอดมาจากดนตรีพังก์ร็อก (ตัวอย่างเช่น พังก์ นิวเวฟ และโพสต์พังก์)
อาร์.อี.เอ็ม.
อาร์.อี.เอ็ม. () เป็นวงร็อกอเมริกัน ที่ก่อตั้งวงที่เอเธนส์ รัฐจอร์เจีย ในปี 1980 โดย ไมเคิล สไตป์ (ร้องนำ), ปีเตอร์ บัก (กีตาร์), ไมค์ มิลส์ (กีตาร์เบส) และบิลล์ เบอร์รี (กลองและเพอร์คัชชัน) อาร์.อี.เอ็ม. ถือเป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกวงแรกที่ประสบความสำเร็จและได้รับสนใจในยุคแรก จากสไตล์กีตาร์ของบัก และเสียงร้องคลุมเครือของสไตป์ อาร์.อี.เอ็ม. ออกผลงานซิงเกิลแรกคือ "Radio Free Europe" ในปี 1983 กับค่ายเพลงอิสระ ฮิบ-โทน ซึ่งอยู่ในอัลบั้มอีพีที่ออกต่อมาชุด "Chronic Town" ในปี 1982 วงออกผลงานแรกกับค่ายไอ.อาร์.เอส ต่อมาในปี 1983 ได้ออกผลงานที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีอย่างชุด "Murmur" และยังคงประสบความสำเร็จต่อเนื่องในการออกผลงานอัลบั้มชุดต่อ ๆ มา รวมถึงการออกทัวร์และการตอบรับการสนับสนุนจากสถานีวิทยุในมหาวิทยาลัย หลังจากประสบความสำเร็จกับวงการเพลงใต้ดิน อาร์.อี.เอ็ม. ก็ประสบความสำเร็จก้าวขึ้นสู่กระแสหลักกับซิงเกิลฮิตในปี 1987 ที่ชื่อ "The One I Love" ทางวงได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงวอร์เนอร์บราเธอร์ส ในปี 1988 และเริ่มพูดถึง ตระหนักเรื่องการเมืองและสิ่งแวดล้อม ขณะที่ได้เล่นแสดงสดในสนามกีฬาใหญ่ ๆ ทั่วโลก