สหประชาชาติ
สหประชาชาติถูกก่อตั้งเพื่อสืบทอดองค์การสันนิบาตชาติ ซึ่งถูกมองว่าไร้ประสิทธิภาพที่จะธำรงรักษาสันติภาพ ดังที่เห็นได้จากความล้มเหลวในการป้องกันสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า "สหประชาชาติ" เป็นแนวคิดของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และวินสตัน เชอร์ชิลล์[1] พบใช้ครั้งแรกในกฎบัตรสหประชาชาติ เมื่อ ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นการรวบรวมเอาประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร 26 ประเทศในสงครามโลกครั้งที่สองเข้าด้วยกันภายใต้การลงนามกฎบัตรแอตแลนติก และกลายเป็นคำที่ใช้เรียกองค์การนี้ในที่สุด ใน ค.ศ. 1944 ผู้แทนจากประเทศฝรั่งเศส สาธารณรัฐจีน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียตเข้าร่วมประชุมเพื่อวางแผนการก่อตั้งสหประชาชาติที่ดัมบาตันโอกส์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.[2] การประชุมครั้งนั้นและครั้งต่อ ๆ มา ทำให้เกิดรากฐานความร่วมมือกันระหว่างประเทศเพื่อนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจและสังคม โดยแผนเหล่านี้ได้ผ่านการถกเถียงอภิปรายจากรัฐบาลและประชาชนจากทั่วโลก
สหประชาชาติจำลอง
การจำลองเป็นไปในหลายภาษา รวมถึงภาษาทั้งหกภาษาทางการของสหประชาชาติ (ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน ภาษาสเปน ภาษารัสเซีย และ ภาษาอาหรับ) เนื่องจาก MUN ถูกสร้างขึ้นในสหรัฐอเมริกา และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ก็อยู่ที่สหรัฐฯ การจำลองส่วนใหญ่จึงเป็นภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม การสัมมนาบางครั้ง ก็เป็นไปในสองหรือสามภาษา ตัวอย่างเช่น ในประเทศเม็กซิโก และ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ การสัมมนาส่วนใหญ่เป็นไปในภาษาสเปน และ ภาษาอังกฤษ ใน ประเทศแคนาดา มีการใช้ทั้ง ภาษาฝรั่งเศส และ ภาษาอังกฤษ การสัมมนาบางครั้ง เช่นใน สาธารณรัฐโดมินิกัน ก็ได้มีการจัดขึ้นถึงสามภาษา และในประเทศนิวซีแลนด์ ก็ถูกจัดขึ้นในภาษาเมารี เพื่อให้ความยุติธรรมแก่ชนพื้นเมืองท้องถิ่น