ฟุตบอลทีมชาติไทย
ทีมฟุตบอลทีมชาติไทยก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2458 ในนาม<i data-parsoid='{"dsr":[3893,3920,2,2]}'>คณะฟุตบอลสำหรับชาติสยาม และเล่นการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการครั้งแรก (พบกับทีมฝ่ายยุโรป) ที่สนามราชกรีฑาสโมสร ในวันที่ 20 ธันวาคม ในปีนั้น จนวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงก่อตั้งสมาคมฟุตบอลแห่งสยามฯ โดยลงเล่นในการแข่งขันระหว่างประเทศครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 พบกับทีมชาติอินโดจีน ซึ่งประกอบไปด้วยผู้เล่นเวียดนามใต้ และ ฝรั่งเศส เพื่อต้อนรับการเสด็จประพาสอินโดจีนของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยชื่อของทีมชาติและชื่อของสมาคมได้ถูกเปลี่ยนชื่อในปี พ.ศ. 2482 เมื่อสยามกลายเป็นประเทศไทย
สโมสรฟุตบอลไดสตาร์ กรุงเทพฯ
หลังจากที่สโมสรลงเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. ฤดูกาล 2538 ต่อมาทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ดำริที่จะจัดการแข่งขันฟุตบอลในระบบ ลีกอาชีพขึ้น โดยได้นำ 18 สโมสรที่ลงเล่น มาแข่งขันในนามของ 2539/40 ซึ่งสโมสร ก็นับว่าเป็นหนึ่งสโมสรที่ก่อตั้งลีกสูงสุดด้วย โดยเกมในลีกอาชีพเกมแรกของสโมสร คือเกมที่แข่งกับ สโมสรราชวิถี โดย ธเนศ บุญลาภ ได้ถูกบันทึกว่าเป็นนักเตะคนแรกของสโมสรที่ยิงประตูได้ในระบบฟุตบอลลีก แต่อย่างไรก็ดี ด้วยการที่ผลงานของสโมสรไม่สม่ำเสมอ และประกอบกับทางสมาคมฯ ในยุคนั้นเปลื่ยนแปลงสโมสรที่ตกชั้น โดยให้ตกชั้น ถึง 5 สโมสร ทำให้สโมสรตกชั้นแบบไม่ได้รับความเป็นธรรมนัก