โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ในปี พ.ศ. 2463 ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบลง โรงเรียนอัสสัมชัญได้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เจษฎาจารย์มาร์ติน เดอ ตูรส์ และคณะที่ปรึกษา มีแนวความคิดที่จะเปิดโรงเรียนแห่งใหม่ในกรุงเทพฯ เพื่อรองรับการขยายตัวของโรงเรียนอัสสัมชัญ ประกอบกับท่านได้รับข้อเสนอ จากบาทหลวงบรัวซา อธิการโบสถ์นักบุญฟรังซิสซาเวียร์ เสนอให้ที่ดินบริเวณถนนสามเสน เป็นสถานที่ก่อสร้าง
โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์
ต่อมา เมื่อคุณพ่อมิกาแอล อดุลย์ คูรัตน์ ย้ายมาประจำ จึงขอให้เซอร์ช่วยบริหารโรงเรียน และดูแลกิจการร่วมกับครูใหญ่ ซึ่งเป็นฆราวาสด้วย โดยอธิการิณีเจ้าคณะภคินีฯ มอบหมายให้ เซอร์ดอมินิก กิจเจริญ มาดำรงตำแหน่งผู้จัดการ พร้อมกับเซอร์ผู้ช่วยอีกสองท่าน นับจากนั้น คณะภคินีฯ ก็เข้ามามีส่วนร่วมบริหารโรงเรียน โดยเพิ่มการอบรมจริยศึกษา ให้กับนักเรียนปกติ ในเวลาเช้าของทุกวัน ก่อนเริ่มการเรียนการสอนตามปกติ ส่วนนักเรียนคาทอลิก จะเข้าเรียนคำสอน รวมทั้งกิจกรรมทางศาสนาอย่าง พลศีล พลมารี หรือ กองหน้าร่าเริง โดยคุณพ่อและคณะเซอร์ จะจัดกลุ่มอบรมพิธีกรรมอยู่เสมอ จากนั้น เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 (พ.ศ. 2517) โรงเรียนฯ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงฯ ให้ขยายชั้นเรียน อนุบาลปีที่ 1-2 และจัดสร้างสนามบาสเกตบอลแห่งแรก ในปีถัดมา (ค.ศ. 1975; พ.ศ. 2518) และอีกปีถัดจากนั้น (ค.ศ. 1976; พ.ศ. 2519) จัดสร้างศาลาริมคลองขุนพระพิมลราชา เพื่ออำนวยความสะดวกในการลงเรือ ตลอดจนเป็นสถานที่พักพ่อนของนักเรียน