โตเกียว
โตเกียวเคยเรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[4606,4617,3,3]}'>เอโดะ</b>แปลว่าปากน้ำ [7] เมื่อกลายเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1868 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[4909,4922,3,3]}'>โตเกียว</b>แปลว่ากรุงตะวันออก (โท 東 "ตะวันออก", เกียว 京 "กรุง")[7] ในตอนต้นยุคเมจิบางครั้งเรียกโตเกียวว่าโทเก ซึ่งเป็นวิธีอ่านอีกแบบของตัวคันจิ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว[8] นอกจากนี้โตเกียวยังมีอีกความหมายหนึ่ง ซึ่งหมายถึงขนมที่ดังเป็นอย่างมากในเมืองไทย เนื่องจากชื่อมีความเหมือนขนมเมืองหลวงอย่างปักกิ่งอีกด้วย
โมริโอกะ
เมืองโมริโอกะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1597 โดยนัมบุ โนบูนาโอะ (南部信直 "Nanbu Nobunao") ไดเมียวคนที่ 26 ของตระกูลนัมบุ (南部氏 "Nanbu-shi") เพื่อให้เป็นเมืองหลวงของแคว้นนัมบุ (南部藩 "Nanbu han") โดยได้สร้างปราสาทโมริโอกะไว้ ต่อมาใน ค.ศ. 1655 แคว้นนัมบุได้ถูกแบ่งเป็น 2 แคว้น ได้แก่ แคว้นโมริโอกะ (盛岡藩 "Morioka han") และแคว้นฮาชิโยเนะ (八戸藩 "Hachinohe han") และใน ค.ศ. 1683 ชื่อของเมืองถูกเปลี่ยนตัวอักษรจาก 盛岡 เป็น 森岡 (แต่ยังคงอ่านว่า "โมริโอกะ" เหมือนเดิม) เมื่อประชากรของเมืองครบ 36,000 คน เมืองโมริโอกะได้รับการยกให้เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอิวาเตะในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889