กาลิเลโอ กาลิเลอี
เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 ที่เมืองปิซา ประเทศอิตาลี เป็นบุตรคนโตในจำนวนบุตร 6 คนของวินเชนโซ กาลิเลอี นักดนตรีลูทผู้มีชื่อเสียง มารดาชื่อ จูเลีย อัมมันนาตี เมื่อกาลิเลโออายุได้ 8 ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองฟลอเรนซ์ แต่กาลิเลโอต้องพำนักอยู่กับจาโกโป บอร์กีนิ เป็นเวลาสองปี[5] เขาเรียนหนังสือที่อารามคามัลโดเลเซ เมืองวัลลอมโบรซา ซึ่งอยู่ห่างจากฟลอเรนซ์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร[5] กาลิเลโอมีความคิดจะบวชตั้งแต่ยังหนุ่ม แต่เขาก็ได้สมัครเข้าเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซาตามความต้องการของพ่อ กาลิเลโอเรียนแพทย์ไม่จบ กลับไปได้ปริญญาสาขาคณิตศาสตร์มาแทน[6] ปี ค.ศ. 1589 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซา เมื่อถึงปี ค.ศ. 1591 บิดาของเขาเสียชีวิต กาลิเลโอรับหน้าที่อภิบาลน้องชายคนหนึ่งคือ มีเกลัญโญโล เขาย้ายไปสอนที่มหาวิทยาลัยแพดัวในปี ค.ศ. 1592 โดยสอนวิชาเรขาคณิต กลศาสตร์ และดาราศาสตร์ จนถึงปี ค.ศ. 1610[4] ในระหว่างช่วงเวลานี้ กาลิเลโอได้ทำการค้นพบที่สำคัญมากมาย ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ (เช่น จลนศาสตร์การเคลื่อนที่ และดาราศาสตร์) หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (เช่น ความแข็งของวัตถุ และการพัฒนากล้องโทรทรรศน์) ความสนใจของเขายังครอบคลุมถึงความรู้ด้านโหราศาสตร์ ซึ่งในยุคสมัยนั้นมีความสำคัญไม่แพ้คณิตศาสตร์หรือดาราศาสตร์ทีเดียว[7]
กาเลวาลา
บุตรแห่งมาเรียตตา (Finnish: Marjatta) ปรากฏในคันตอสสุดท้ายของเรื่อง ตัวละครนี้เป็นสัญลักษณ์แฝงคติ (Allegory) สื่อถึงการที่ศาสนาคริสต์แผ่เข้าไปในประเทศฟินแลนด์ ตามท้องเรื่อง แม่หญิงมาเรียตตากินผลเบอร์รี่เข้าไป (คำว่า Maria เพี้ยนเป็น Marja ในภาษาฟินแลนด์แปลว่า เบอร์รี่) จากนั้นจึงให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง เนื่องจากเด็กชายนี้เกิดโดยไม่มีพ่อ ไวแนเมยเนนจึงสั่งประหารชีวิต เมื่อนั้นเด็กน้อยจึงเริ่มพูด และขอให้เทพอุคโค เจ้าแห่งท้องฟ้า เป็นผู้ตัดสิน หลังจากที่เด็กชายได้รับทราบเรื่องราวแต่หนหลังของไวแนเมยเนน ตลอดจนความผิดบาปทั้งปวงของเขาแล้ว เทพอุคโคจึงตั้งให้เด็กชายผู้นั้นขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งคาเรเลีย ในตอนจบเรื่อง ไวแนเมยเนนเดินทางออกจากโลกนี้ไป แต่ได้ทิ้งพิณคันเตเลไว้ให้เป็นมรดกแก่ชาวฟินน์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบทกวีและศิลปศาสตร์