อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส (Eleftherios Venizelos; ชื่อเต็ม: อีเลฟเทรีออส คีรีอาคู เวนิเซลอส ;Elefthérios Kyriákou Venizélos, กรีก: Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος ; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1864 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นผู้นำชาวกรีกที่ประสบความสำเร็จในขบวนการปลดปล่อยชาติกรีกและเป็นรัฐบุรุษที่มีเสน่ห์ในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่จดจำจากการส่งเสริมนโยบายแนวเสรีนิยมประชาธิปไตย[1][2][3] เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซหลายสมัย โดยดำรงตำแหน่งระหว่างค.ศ. 1910 ถึงค.ศ. 1920 และตั้งแต่ค.ศ. 1928 ถึงค.ศ. 1932 เวนิเซลอสเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในกิจการทั้งภายในและภายนอกของกรีซ ซึ่งทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้สร้างกรีซสมัยใหม่"[4] และยังคงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะ "เอ็ทนาร์ช" (Ethnarch)
เรเน่ บาเรียนโตส
เรเน่ บาเรียนโตส (Rene Barrientos) หรือ อีเรเนียว บาเรียนโตส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 ที่ บาไลท์ อากลัน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 7 
บาเรียนโตสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ชนะน็อค ชาร์ลี คิด ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มีแพ้คะแนน สัมพันธ์ แหลมฟ้าผ่าเพียงครั้งเดียว ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2507 ชนะคะแนน ยัง เทอเรอร์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 แพ้คะแนน แฟลช อีลอร์เด ไม่ได้แชมป์ บาเรียนโตสยังขึ้นชกชนะต่อเนื่องมาตลอด และป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ OPBF อีกถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2510 กับเปโดร อดิควิว จูเนียร์แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรกขึ้นชิงเมื่อ 21 มกราคม บาเรียนโตสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน และเมื่อชกกันอีกครั้งเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ก็ทำได้แค่เสมอ ต่อมาบาเรียนโตได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC และ WBAเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 แต่ทำได้เพียงเสมอกับฮิโรชิ โกบายาชิที่ ญี่ปุ่น บาเรียนโตสมาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBCที่ว่างเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน รูเบน นาวาร์โร ที่ ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โยชิอากิ นูมาตะ เมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2513 เสียแชมป์โลกไป