ขบวนการนักศึกษาทานตะวัน
ขบวนการนักศึกษาทานตะวัน (Chinese:太陽花學運; pinyin:Tàiyánghuā Xué Yùn; English: Sunflower Student Movement) เป็นชื่อเรียกกลุ่มผู้ประท้วงในประเทศไต้หวัน ประกอบด้วยนักเรียน นักศึกษา และประชาชนซึ่งรวมกำลังกันยึดสถานที่ราชการตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม 2014 โดยเริ่มเข้าควบคุมที่ทำการสภานิติบัญญัติ และต่อมาจึงลุกลามไปยังสำนักงานสภาบริหาร (คณะรัฐมนตรี)[2][3][4] ทั้งนี้ เพื่อต่อต้านการที่สภานิติบัญญัติ ซึ่งพรรคชาตินิยม (; Kuomintang) ครองเสียงข้างมาก จะให้สัตยาบันแก่ความตกลงการค้าบริการข้ามช่องแคบ (; Cross-Strait Service Trade Agreement) ที่สภาบริหารได้ทำไว้กับประเทศจีน โดยไม่พิจารณาเป็นรายข้อ
สัตยาเคราะห์เกลือ
ซอลท์มาร์ช (, ท. การเดินขบวนเกลือ) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สัตยาเคราะห์เกลือ () เริ่มต้นด้วย "การเดินขบวนดันดี" (Dandi March) เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1930 และเป็นส่วนสำคัญของขบวนการเอกราชอินเดีย สัตยาเคราะห์เกลือเป็นการรณรงค์ต่อต้านภาษีและประท้วงโดยปราศจากความรุนแรงต่อการผูกขาดเกลือของอังกฤษในอาณานิคมอินเดียอย่างตรงไปตรงมา และก่อให้เกิดขบวนการดื้อแพ่งที่กว้างกว่าตามมา นี่เป็นการคัดค้านจัดตั้งที่สำคัญที่สุดต่อทางการอังกฤษนับแต่ขบวนการปฏิเสธให้ความร่วมมือ (Non-cooperation movement) ระหว่าง ค.ศ. 1920-1922 และติดตามการประกาศอิสรภาพปุรณะสวราช ("Purna Swaraj") โดยรัฐสภาอินเดียเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1930 โดยตรง มหาตมา คานธีนำการเดินขบวนดันดีจากฐานของเขา ซาบาร์มาติอาศรม ใกล้กับอาห์เมดาบัด ไปยังชายฝั่งทะเลใกล้หมู่บ้านดันดี ระหว่างการเดินขบวนนาน 24 วัน เป็นระยะทาง 390 กิโลเมตรไปผลิตเกลือโดยไม่จ่ายภาษี ก็ยิ่งมีชาวอินเดียเข้าร่วมเขาระหว่างทางมากขึ้น เมื่อคานธีละเมิดกฎหมายเกลือเมื่อเวลา 6.30 น. ของวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1930 ก็ได้จุดประกายพฤติการณ์ดื้อแพ่งขนานใหญ่ต่อกฎหมายเกลือบริติชราชโดยชาวอินเดียหลายล้านคน การรณรงค์ดังกล่าวมีผลสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงโลกและทัศนะของอังกฤษต่ออิสรภาพของอินเดีย และเป็นผลให้ชาวอินเดียจำนวนมากเข้าร่วมต่อสู้เป็นครั้งแรก