ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช
อาคารที่พักผู้โดยสาร พื้นที่รวม 7,985 ตารางเมตร แยกเป็น พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาเข้า 375 ตารางเมตร พื้นที่อาคารผู้โดยสารส่วนขาออก 375 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารขาเข้าจำนวน 188 คนต่อชั่วโมง และผู้โดยสารขาออก 125 คนต่อชั่วโมง รวม 313 คนต่อชั่วโมง จำนวนเครื่องบินที่รองรับได้สูงสุด 32 เที่ยวบินต่อวัน จำนวนผู้โดยสารที่รองรับได้สูงสุด 2,504 คนต่อวัน ลานจอดอากาศยานรวม 17,000 ตารางเมตร (85 x 200 เมตร) แบ่งออกเป็น B737 2 ลาน ATR-72 2 ลาน เฮลิคอปเตอร์ 2 ลาน ขนาดทางวิ่ง 45 x 2,100 เมตร พื้นที่รวมทั้งหมด 1,814 ไร่ หรือ 2,902,400 ตารางเมตร
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
แนวคิดในการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่ 2 ในกรุงเทพมหานครเริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2503 ในสมัยรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการจัดตั้ง "สภาเศรษฐกิจแห่งชาติ" ในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เช่นเดียวกับการศึกษาของบริษัทลิตช์ฟีลด์และ สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐอเมริกาซึ่งชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของการสร้างท่าอากาศยานพาณิชย์แห่งที่ 2 ในกรุงเทพมหานคร รัฐบาลจึงเริ่มเวนคืนและจัดซื้อที่ดิน ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ใช้เวลานานกว่า 14 ปี ในพื้นที่ตำบลหนองปรือ ตำบลบางโฉลง และตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ[7] พื้นที่ที่เวนคืนส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ตำบลหนองปรือ ทำให้หมู่บ้านหายไปกว่า 7 หมู่ครึ่ง โดยรัฐบาลจะจ่ายเงินให้ครอบครัวละ 800,000 บาท[8] นอกจากนี้ ยังมีการเคลื่อนย้ายศาสนสถาน 1 แห่ง และโรงเรียนอีก 3 แห่งไปสร้างบริเวณใหม่[9]