กรุสมบัติ
กรุสมบัติแปลตรงตามตัวอักษรว่า “สมบัติที่พบ” คำนี้ในภาษาอังกฤษแผลงมาจากคำว่า “tresor trové” ของภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศส[1] ที่เทียบเท่ากับคำในภาษากฎหมายของภาษาละตินว่า “thesaurus inventus” ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ของอังกฤษคำภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศสได้รับการแปลว่า “treasure found” (สมบัติที่พบ) แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็เริ่มมีการพ่วงด้วยคำภาษาฝรั่งเศสว่า “trové” ที่แผลงเป็นภาษาอังกฤษเป็น “trovey”, “trouve” หรือ “trove”[2]
กะมัง
กะมัง () เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่น อันมีต้นกำเนิดจากศาสนาพุทธนิกายเซน ซึ่งหมายถึง "ซึ่งอดทนในสิ่งที่เหลือทน ด้วยขันติและความสง่างาม" คำดังกล่าวมักแปลว่า "ความมานะอุตสาหะ" หรือ "ขันติ" ส่วนศัพท์ที่เกี่ยวข้อง กะมังสุโยอิ (我慢強い) คำประสมซึ่งรวมกับคำว่า สึโยอิ (เข้มแข็ง) หมายถึง "ได้รับความทุกข์ทรมานจากสิ่งที่เหลือทน" หรือมีระดับความอดทนประเภทไม่ยินดียินร้ายสูง