เซลล์รับแสง
เซลล์รับแสงแบบคลาสิกก็คือเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย แต่ละอย่างล้วนแต่ให้ข้อมูลที่ใช้ในระบบการมองเห็นเพื่อสร้างแบบจำลองของโลกภายนอกที่เห็นทางตา เซลล์รูปแท่งนั้นบางกว่าเซลล์รูปกรวย และมีความกระจัดจายไปในจอประสาทตาที่แตกต่างกัน แม้ว่า กระบวนการเคมีที่ถ่ายโอนแสงไปเป็นพลังประสาทนั้นคล้ายคลึงกัน[6] มีการค้นพบเซลล์รับแสงประเภทที่สามในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990[7] ซึ่งก็คือ photosensitive retinal ganglion cell เป็นเซลล์ที่ไม่ได้มีส่วนให้เกิดการเห็นโดยตรง แต่เชื่อกันว่า มีส่วนช่วยในระบบควบคุมจังหวะรอบวัน (circadian rhythms) และปฏิกิริยาปรับรูม่านตาแบบรีเฟล็กซ์
ภาพติดตาชั่วขณะ
ภาพติดตาแบบเนกาทิฟ (negative afterimage) เกิดเมื่อ[[เซลล์รับแสง]]ของตา โดยเฉพาะ[[เซลล์รูปกรวย]]และ[[เซลล์รูปแท่ง]] [[การปรับตัวทางประสาท|ปรับตัว]]เนื่องจากรับ[[สิ่งเร้า]]เกินแล้วเสียความไวแสง
หลักฐานใหม่ ๆ ยังแสดงด้วยว่า [[เปลือกสมอง]]ก็มีบทบาทด้วย