รถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย
โครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย (English: Thailand High-speed Rail Project) เป็นโครงการเมกะโปรเจกต์ของประเทศไทยในการก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูง มีเป้าหมายในการพัฒนาเศรษฐกิจ และเชื่อมโยงตลาดการค้า ระหว่างกลุ่มประเทศแถบลุ่มแม่น้ำโขง เนื่องจากประเทศไทยถือเป็นศูนย์กลางของอินโดจีน มีเป้าหมายในการก่อสร้าง 4 สาย ได้แก่ สายเหนือ, สายตะวันออก, สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายใต้
สถานีรถไฟศิลาอาสน์
สถานีศิลาอาสน์เป็นสถานีเดียวในจังหวัดอุตรดิตถ์ที่มีขบวนรถต้นทางและปลายทาง คือ ขบวนรถเร็วที่ 105/106 (กรุงเทพ-ศิลาอาสน์-กรุงเทพ ซึ่งแต่เดิมคือขบวนรถเร็ว 53/54) และขบวนรถท้องถิ่นที่ 403/410 (พิษณุโลก-ศิลาอาสน์-พิษณุโลก) ต่อมาการรถไฟฯได้มีการขยายเส้นทางขบวนรถด่วนพิเศษที่ 3/4 จากกรุงเทพ-สวรรคโลก-กรุงเทพเป็น กรุงเทพ-สวรรคโลก-ศิลาอาสน์-กรุงเทพ แต่ขบวนที่ 4 จะเริ่มจัดทำขบวนใหม่ตั้งแต่สถานีรถไฟสวรรคโลกแล้วไปจอดรอรถไฟที่สถานีศิลาอาสน์ก่อนจะเดินทางไปกรุงเทพ นอกจากนี้ในช่วงเทศกาล สถานีรถไฟศิลาอาสน์จะเป็นจุดหมายปลายทางของขบวนพิเศษช่วยเทศกาลสงกรานต์ และเทศกาลปีใหม่อีกด้วย
หัวรถจักรไอน้แปซิฟิกที่ตั้งอยู่สถานีรถไฟศิลาอาสน์เป็นแบบล้อ 4-6-2 ผลิตที่ประเทศเยอรมัน เลขรหัสตัวรถ 10614 นำเข้ามาใช้เมื่อ ปี ค.ศ. 1928 เดิมหัวรถจักรนี้ใช้ในการลากจูงขึ้นบริเวณที่เป็นภูเขา สันนิษฐานว่า น่าจะเคยวิ่งประจำเส้นทางสายเหนือช่วง อุตรดิตถ์ - เด่นชัย หลังจากยกเลิกการใช้รถจักรไอน้ำ การรถไฟฯจึงมีแผนงานจัดตั้งรถจักรไอน้ำเป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งตามหน้าสถานีต่างๆ ซึ่งมีรายชื่อสถานีรถไฟอุตรดิตถ์รวมอยู่ด้วย แต่อาจเป็นเพราะพื้นที่คับแคบ ไม่เหมาะสมต่อการทำสถานที่ตั้งรถจักร จึงมีแต่หอนาฬิกาที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าสถานี (เดิม)ในปัจจุบัน ส่วนสถานที่ตั้งแรกหัวรถจักรไอน้ำนี้ตั้งอยู่ที่ด้านหน้าสถานีตำรวจรถไฟศิลาอาสน์ ภายหลังจึงย้ายมาตั้งไว้ป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งที่บริเวณย่านสถานีรถไฟศิลาอาสน์แทนจนถึงปัจจุบัน