การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ (English: Union of the Crowns; Scottish Gaelic: Aonadh nan Crùintean; Scots: Union o the Crouns) คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และรวมการปกครองแผ่นดินของทั้งสามราชอาณาจักรไว้ภายใต้พระมหากษัตริย์พระองค์เดียว ภายหลังจากที่พระญาติของพระเจ้าเจมส์ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิวดอร์[1]) เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800
พระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2343 หรือ พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 หรือในบางครั้งอาจเรียกว่า พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1801 (, ) เป็นพระราชบัญญัติคู่สองฉบับ ซึ่งประกอบด้วย:พระราชบัญญัติคู่ทั้งสองฉบับนี้รวมราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เข้าด้วยกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ การรวมเป็นสหภาพมีผลอย่างเป็นทางการเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1801