สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามโลกครั้งที่หนึ่งนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงดินแดนอย่างใหญ่หลวงในยุโรป ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง รวมทั้งการล่มสลายของรัฐจักรวรรดิที่สำคัญ ได้แก่ จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และจักรวรรดิออตโตมัน ตลอดจนจักรวรรดิรัสเซีย ขณะเดียวกัน ความสำเร็จของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งประกอบด้วยสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา อิตาลี เซอร์เบียและโรมาเนีย รวมไปถึงการก่อตั้งรัฐใหม่หลังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัสเซียและออตโตมันล่มสลาย หลังสงคราม ชาตินิยมอุดมการณ์เรียกร้องดินแดน (irredentism) และลัทธิแก้แค้น (revanchism) กลายมามีความสำคัญในหลายประเทศยุโรป อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนและลัทธิแก้แค้นแรงกล้ามากในเยอรมนี เพราะเยอรมนีบังคับตามสนธิสัญญาแวร์ซาย[6] เป็นผลให้เยอรมนีเสียดินแดนของประเทศไปร้อยละ 13 รวมทั้งอาณานิคมโพ้นทะเลทั้งหมด การรวมเยอรมนีเข้ากับประเทศอื่นถูกห้าม ซ้ำต้องแบกภาระชำระค่าปฏิกรรมสงครามมหาศาล และถูกจำกัดขนาดและขีดความสามารถของกองทัพอย่างมาก[7] ขณะเดียวกัน สงครามกลางเมืองรัสเซียได้นำไปสู่การก่อตั้งสหภาพโซเวียต นำโดยพรรคบอลเชวิค ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์[8]
แรงงานเกณฑ์ภายใต้การปกครองเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การใช้แรงงานบังคับและทาสในนาซีเยอรมนีและทั่วดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่เกิดขึ้นอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน เป็นส่วนสำคัญของการแสวงหาผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจของเยอรมันในดินแดนที่ถูกพิชิต นอกจากนี้ยังมีส่วนทำให้เกิดการสังหารหมู่ประชากรในดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน นาซีเยอรมันได้ลักพาตัวประชาชนไปประมาณ 12 ล้านคนจากเกือบยี่สิบประเทศในยุโรป ประมาณสองในสามส่วนที่มาจากยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก คนงานจำนวนมากได้เสียชีวิตลง เนื่องจากสภาพความเป็นอยู่ การทารุณกรรม การขาดแคลนอาหาร และการทรมาณเป็นสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิต พวกเขาได้กลายเป็นพลเรือนผู้เสียชีวิตด้วยปลอกกระสุน ที่จุดสูงสุดของแรงงานบังคับประกอบด้วย 20% ของแรงงานบังคับเยอรมัน การนับจำนวนผู้เสียชีวิตและการผลัดเปลี่ยนตัวคนงาน จำนวนประมาณ 15 ล้านคนที่มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงที่ถูกบังคับใช้แรงงานที่จุดหนึ่งในช่วงสงคราม 