ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[859,881,2,2]}'>สโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน[1]
ฟุตบอลหญิง
กลุ่มผู้หญิงได้เล่น "ฟุตบอล" มาเป็นเวลานานเท่าที่เคยมีการแข่งขัน หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามีการแข่งในสมัยโบราณ นั่นคือชู่จู๋ที่เล่นกันในหมู่ผู้หญิงของช่วงรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) โดยมีภาพปูนเปียกของผู้หญิงสองคนในรัชสมัยราชวงศ์ฮั่น (สากลศักราช 25–220) ซึ่งกำลังเล่นชู่จู๋อยู่ อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ ยังมีความเชื่อเกี่ยวกับความถูกต้องของยุคสมัยอยู่จำนวนหนึ่ง โดยประมาณถึงความเก่าแก่ที่สุดว่าอาจอยู่ในช่วง 5,000 ปีก่อนสากลศักราช นอกจากนี้ ยังมีบันทึกการแข่งขันประจำปีในสกอตแลนด์ซึ่งได้บันทึกในช่วงต้นของยุคคริสต์ทศวรรษ 1790 ส่วนการแข่งขันนัดแรกที่ได้รับการบันทึกโดยสมาคมฟุตบอลสกอตแลนด์ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 ที่กลาสโกว์ และสำหรับประเทศอังกฤษ ได้มีบันทึกการแข่งขันฟุตบอลหญิงที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1895 