พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น[7]
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
อึกชื่อหนึ่งที่ทางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้กับพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 คือ “เกรกอริอุส ไดอาโลกุส” (Gregorius Dialogus) ตามหนังสือชื่อ “Dialogues” ที่พระองค์เป็นผู้ประพันธ์ เป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่เป็นนักพรต นอกจากนั้นพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ยังทรงเป็นหนึ่งในสี่นักปราชญ์แห่งคริสตจักรที่เรียกว่า “ปิตาจารย์แห่งคริสตจักรตะวันตก” โดยอีกสามองค์คือ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ในบรรดาพระสันตะปาปาด้วยกันเกรกอรีเป็นพระสันตะปาปาที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในช่วงต้นสมัยกลาง