ผู้ลี้ภัย
ถึงกระนั้น มีเพียง 1% ของผู้ลี้ภัยกว่า 10.5 ล้านคนที่ UNHCR ดูแลถูกส่งไปตั้งรกรากใหม่ ใน ค.ศ. 2010 มีผู้ลี้ภัยราว 108,000 คนถูกพิจารณาเพื่อการตั้งถิ่นฐานใหม่โดยมีประเทศต้นกำเนิดคือ อิรัก พม่า และ ภูฏาน[11]
แรงงานเกณฑ์ภายใต้การปกครองเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ด้วยความปราชัยของนาซีเยอรมนีในปี ค.ศ. 1945 ได้ทำการปลดปล่อยชาวต่างชาติจำนวนประมาณ 11 ล้านกว่าคน(ได้จำแนกประเภทเป็น"บุคคลพลัดถิ่น") ส่วนใหญ่ที่คนไหนซึ่งเป็นแรงงานบังคับและเชลยศึก ในช่วงเวลาสงคราม กองทัพเยอรมันได้พาพลเรือนจำนวน 6.5 ล้านคนเข้ามายังเยอรมันไรช์ ในนอกเหนือจากเชลยศึกโซเวียตสำหรับแรงงานทาสในโรงงาน การส่งกลับบ้านเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร อย่างไรก็ตาม ในกรณีของพลเรือนชาวโซเวียต การส่งกลับบ้านนั้นมักจะเผชิญหน้ากับการถูกต้องสงสัยว่าได้ให้ความร่วมมือและถูกส่งไปยังกูลัก องค์การบรรเทาทุกข์และฟื้นฟูสมรรถภาพแห่งสหประชาติ(UNRRA), กาชาด และปฏิบัติการทางทหารได้จัดเตรียมมอบให้อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่พักพิงและให้ความช่วยเหลือในการส่งกลับบ้าน ในทั้งหมด คนงานชาวต่างชาติและเชลยศึกจำนวน 5.2 ล้านคนได้ถูกส่งตัวไปยังสหภาพโซเวียต, 1.6 ล้านคนไปยังโปแลนด์, 1.5 ล้านคนไปยังฝรั่งเศส และ 900,000 คนไปยังอิตาลี ตามด้วยจำนวน 300,000 ถึง 400,000 คน ซึ่งแต่ละคนจะไปยังยูโกสลาเวีย เชโกสโลวาเกีย เนเธอร์แลนด์ ฮังการี และเบลเยียม