ซามูไร
หลังจากการผ่านพ้นของซามูไรพเนจรศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ผู้ที่จะมาเป็นซามูไรต่างได้รับการคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมและอ่านออกเขียนได้ โดยพวกเขาจะต้องสามารถใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกับคำกล่าวโบราณที่ว่า บุง บุ เรียว โดะ (สว่าง, ศิลปะอักษร, ศิลปะการทหาร, วิถีทั้งสอง) หรือ ความกลมกลืนแห่งพู่กันและดาบ ให้ได้ โดยจะเห็นจากชื่อเฉพาะที่ใช้เรียกเหล่านักรบในช่วงแรกๆ ว่า อุรุวะชิ คำนี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวอักษรคันจิที่มีการผสมรวมระหว่างลักษณะเฉพาะตัวของศิลปะอักษร ( ตรงกับภาษาจีน "บุ๋น") และศิลปะการทหาร ( ตรงกับภาษาจีน "บู๊") เข้าด้วยกัน และมโนทัศน์เช่นเดียวกันนี้ ยังถูกกล่าวไว้ในเรื่องเล่าแห่งเฮเกะ (เฮเกะ โมะโนะงะตะริ, สมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12) โดยมีการอ้างอิงไว้ในคำกล่าวของตัวละครที่มีต่อการตายของ ไทระ โนะ ทะดะโนริ นักดาบ-นักกวีผู้มีการศึกษาคนหนึ่งว่า:
ซามูไรทรูปเปอร์
ในการต่อสู่กับซาลัมโบ เรียวเข้าต่อสู้โดยสวมชุดเกราะคิโคเทสีขาวที่เกิดจากพลังแห่งจิตใจทั้งห้า แต่ด้วยพลังอันแรงกล้าของเกราะสีขาว ทำให้ดาบคู่แห่งเร็กกะซึ่งตรากตรำกรำศึกมาอย่างหนัก ไม่อาจต้านทานพลังปีศาจต่อไปได้ ดาบคู่แห่งเร็กกะหักสะบั้นในการต่อสู้ เหล่าซามูไรทรูปเปอร์ทั้งสี่คือ ดาเตะ เซจินักรบเกราะแห่งแสงสว่าง ชู เร ฟาน นักรบเกราะแห่งปฐพี โมริ ชิน นักรบเกราะแห่งสายน้ำ และ ฮาชิบะ โทมะ นักรบเกราะแห่งอากาศ พยายามหาดาบเล่มใหม่ให้แก่เรียว ทั้งหมดจึงมุ่งหน้าไปยังภูเขาไฟฟูจิ แต่ ณ ที่นั่น พวกเขากลับพบกับความน่าสะพรึงกลัวของศัตรูคนใหม่ ที่รอคอยพวกเขาอยู่ เบียคุเอ็น พยัคฆ์ขาวเพื่อนคู่ใจของนักรบเกราะแห่งเพลิง พยายามเข้าช่วยเหลือเรียวในการแย่งชิง ดาบโกเร็ตซึ แต่ทว่ามันกลับต้องมาเผชิญหน้ากับพยัคฆ์ดำ โคคุเอ็นโอ ซึ่งทำหน้าที่ปกป้องพิทักษ์ดาบโกเร็ตซึ เบียคุเอ็นเข้าต่อสู้กับโคคุเอ็นโออย่างอาจหาญเพื่อแย่งชิงดาบมาให้แก่เรียว แม้ตัวเองจะบาดเจ็บอย่างหนักจากการต่อสู้ก็ไม่ยอมแพ้ เบียคุเอ็นสามารถนำดาบโกเร็ตซึมาให้แก่เรียวได้สำเร็จแต่ก็ต้องแลกกับชีวิตของพยัคฆ์ขาวด้วยฝีมือของโคคุเอ็นโอ เหล่าสมุนปีศาจต่างทยอยดาหน้ากันออกมาต่อกรกับเหล่าซามูไรทรูปเปอร์ โดยมีเป้าหมายอยู่ที่เกราะสีขาวของเรียว ซึ่งหนึ่งในสมุนปีศาจคือนักรบฝีมือเยี่ยม แต่ทว่าลักษณะการต่อสู้ของนักรบลึกลับนั้น กลับมีบางสิ่งบางอย่างซ่อนเร้นอยู่