บียอนเซ่ โนวส์
ด้วยแรงจูงใจจากพระธรรมอิสยาห์วงนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นเดสทินีส์ไชลด์ในปี ค.ศ. 1993[13] เดสทินีส์ไชลด์ได้รับงานโชว์ตามงานต่าง ๆ หลังจาก 4 ปีของการเดินทาง พวกเธอก็ได้รับโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ในปลายปี ค.ศ. 1997 ในปีเดียวกันนั้นเดสทินีส์ไชลด์ได้บันทึกเสียงเพลงเปิดตัวเพลงแรกจากค่าย เพลง "คิลลิงไทม์" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เมนอินแบล็ก[13][16] ในปีต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือ เดสทินีส์ไชลด์[15] ซิงเกิลฮิตซิงเกิลแรกคือเพลง "โน,โน,โน" อัลบั้มนี้ได้ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เป็นที่รู้จักและเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อุตสหกรรมดนตรีและทำให้เดสิทินีส์ไชลด์ได้รับ 3 รางวัลจากงานประกาศผลรางวัลโซลเทรนมิวสิกอวอร์ดสสำหรับ "ซิงเกิลอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม" สำหรับเพลง "โน,โน,โน" , "อัลบั้มอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยมแห่งปี", และ"ศิลปินอาร์แอนด์บี/โซลหรือแร็ปหน้าใหม่ยอดเยี่ยม"[13] ต่อมาพวกเธอก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองซึ่งมียอดขายระดับมัลติ-แพลตินัม อัลบั้มเดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ ในปี 1999 เพลงในอัลบั้มที่ออกมาล้วนเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่นเพลง "บิลส์, บิลส์, บิลส์" ซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของพวกเธอ, เพลง "จัมปิน', จัมปิน'", เพลง"เซย์มายเนม" ซึ่งเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในขณะนั้นและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงจนถึงปัจจุบันนี้อย่างเพลง เพลง"เซย์มายเนม" ได้รับรางวัลการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมและเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมี ประจำปี 2001[13] เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ มียอดขายมากกว่า 7 ล้านชุด[15] และทำให้พวกเธอเป็นที่จับตามองของสื่อและผู้คนมากมาย ในฐานะกลุ่มศิลปินหญิงหน้าใหม่ในยุคนั้น
เกิลส์เจเนอเรชัน
ในเบื้องแรก เกิลส์เจเนอเรชันได้รับความสนใจระดับหนึ่งจากผลงานเพลงบางเพลง เช่น "อินทูเดอะนิวเวิลด์" และ "คิสซิงยู" จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2009 พวกเธอได้รับความนิยมอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเพลง "จี" ติดตลาดและได้รับการขนานนามว่าเป็น "เพลงแห่งทศวรรษ" ประจำเกาหลีใต้[5] กลุ่มเกิลส์เจเนอเรชันมีสถานะมั่นคงในอุตสาหกรรมดนตรีเกาหลีใต้มากขึ้นเมื่อเผยแพร่เพลงถัด ๆ มาในช่วงปี ค.ศ. 2010–2011 คือ "เทลมียัวร์วิช", "โอ!", "รันเดวิลรัน" และ "ฮูต" ต่อมาในปี ค.ศ. 2011 กลุ่มได้เริ่มดำเนินการตลาดในประเทศญี่ปุ่นอยู่ระยะหนึ่งจึงกลับไปบ้านเกิดเมืองนอนแล้วเผยแพร่เพลง "เดอะบอยส์" ซึ่งได้รับการปล่อยตัวถึงสามภาษาคือ เกาหลี ญี่ปุ่น และอังกฤษ ซึ่งนับเป็นเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของกลุ่มอีกด้วย ในช่วงห้าปีที่ผ่านมากลุ่มมียอดขายรวม 4.4 ล้านอัลบั้ม และ 30 ล้านซิงเกิล[6][7] จากความนิยมที่พุ่งสูงขึ้นในเกาหลีใต้เป็นเหตุให้กลุ่มอยู่ในรายชื่อ "นักร้องประจำชาติ" และ "กลุ่มนักร้องหญิงแห่งชาติ"[8] โพลซีซา ยังจัดให้กลุ่มอยู่ในรายชื่อ "ผู้สร้างความบันเทิงที่มีอิทธิพลมากที่สุด" ประจำปี ค.ศ. 2011 และ 2012 ซึ่งสร้างประวัติศาสตร์เป็นกลุ่มนักร้องหญิงกลุ่มแรกที่อยู่ในรายชื่ออีกด้วย[9]เอเชียทูเดย์ ยังจัดให้กลุ่มอยู่อันดับที่ 44 จาก 50 ในรายชื่อ "ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลี" ประจำปี ค.ศ. 2011[10] นิตยสาร ฟอบส์ ยังกล่าวถึงเกิลส์เจเนอเรชันว่าเป็น "ผู้สร้างความบันเทิงที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในเกาหลีใต้" ในปี ค.ศ. 2011[6]