ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก (English: alternative rock ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดนตรีออลเทอร์นาทิฟ (alternative music), ออลต์-ร็อก (alt-rock) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ออลเทอร์นาทิฟ) เป็นแนวเพลงร็อกที่เกิดขึ้นจากเพลงใต้ดินอิสระในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทั้งนี้ คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟ" นั้นหมายถึง ความแตกต่างด้านแนวเพลงจากดนตรีร็อกกระแสหลัก ความหมายของคำนี้แต่เดิมกว้างกว่านี้ คือหมายถึงยุคของนักดนตรี ไปจนถึงแนวเพลงหรืออาจเป็นแค่ทำงานอิสระ กลุ่มคนที่ทำงานแบบดีไอวายในแนวพังก์ร็อก ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 นี้เองได้ปูพื้นฐานให้กับดนตรีออลเทอร์นาทิฟ[5] ในช่วงเวลานี้เอง "ออลเทอร์นาทิฟ" ล้วนอธิบายว่าหมายถึงดนตรีจากศิลปินร็อกใต้ดินที่ได้เป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หรือดนตรีประเภทไหนก็ตาม ไม่ว่าจะใช่ร็อกหรือไม่ ที่สืบทอดมาจากดนตรีพังก์ร็อก (ตัวอย่างเช่น พังก์ นิวเวฟ และโพสต์พังก์)
ออลต์ไรต์
ออลต์ไรต์ () หรือ ออลเทอร์นาทิฟไรต์ ( "ขวาทางเลือก") เป็นกลุ่มคนหลวม ๆ ที่มีอุดมการณ์ขวาถึงขวาจัดซึ่งปฏิเสธอนุรักษนิยมกระแสหลักในสหรัฐอเมริกา นักนิยมความสูงสุดของคนผิวขาว (white supremacist) ริชาร์ด บี. สเปนเซอร์ (Richard B. Spencer) นำศัพท์นี้มาปรับใช้เพื่อนิยามการเคลื่อนไหวซึ่งมีศูนย์กลางที่ชาตินิยมผิวขาว (white nationalism) ในปี พ.ศ. 2553 และถูกกล่าวหามานับแต่นั้นว่ากระทำเพื่อกลบเกลื่อนความหมายโดยนัยเชิงลบของศัพท์คตินิยมเชื้อชาติ คตินิยมความสูงสุดของคนผิวขาว และลัทธินาซีใหม่อย่างเปิดเผยในสหรัฐ สเปนเซอร์อ้างโฆษณาชวนเชื่อนาซีและพูดวิจารณ์ชาวยิวบ่อยครั้ง แต่เขาปฏิเสธเป็นผู้นิยมนาซีใหม่ มีการอธิบายความเชื่อออลต์ไรต์ว่าเป็นคตินิยมความสูงสุดของคนผิวขาว บ่อยครั้งทับซ้อนกับการต่อต้านยิวและลัทธินาซีใหม่ ชาติภูมินิยม และความเกลียดกลัวอิสลาม การต่อต้านคตินิยมสิทธิสตรี และความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ ชาตินิยมผิวขาว ประชานิยมฝ่ายขวา และขบวนการปฏิกิริยาใหม่ มโนทัศน์นี้ยังสัมพันธ์กับชาตินิยมอเมริกาหลายกลุ่ม กษัตริย์นิยมใหม่ ผู้สนับสนุนสิทธิบุรุษ และการรณรงค์หาเสียงของดอนัลด์ ทรัมป์ในปี พ.ศ. 2559 ด้วย