สหประชาชาติ
สหประชาชาติถูกก่อตั้งเพื่อสืบทอดองค์การสันนิบาตชาติ ซึ่งถูกมองว่าไร้ประสิทธิภาพที่จะธำรงรักษาสันติภาพ ดังที่เห็นได้จากความล้มเหลวในการป้องกันสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า "สหประชาชาติ" เป็นแนวคิดของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และวินสตัน เชอร์ชิลล์[1] พบใช้ครั้งแรกในกฎบัตรสหประชาชาติ เมื่อ ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นการรวบรวมเอาประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร 26 ประเทศในสงครามโลกครั้งที่สองเข้าด้วยกันภายใต้การลงนามกฎบัตรแอตแลนติก และกลายเป็นคำที่ใช้เรียกองค์การนี้ในที่สุด ใน ค.ศ. 1944 ผู้แทนจากประเทศฝรั่งเศส สาธารณรัฐจีน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียตเข้าร่วมประชุมเพื่อวางแผนการก่อตั้งสหประชาชาติที่ดัมบาตันโอกส์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.[2] การประชุมครั้งนั้นและครั้งต่อ ๆ มา ทำให้เกิดรากฐานความร่วมมือกันระหว่างประเทศเพื่อนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจและสังคม โดยแผนเหล่านี้ได้ผ่านการถกเถียงอภิปรายจากรัฐบาลและประชาชนจากทั่วโลก
คลารา บาร์ตัน
คลารา บาร์ตันได้รับฉายาว่า "จอมทรหด" เป็นผู้ก่อตั้งสภากาชาดอเมริกัน เกิดที่เมืองออกซ์ฟอร์ด รัฐแมสสาชูเสทท์ เริ่มงานเป็นครูระหว่าง พ.ศ. 2379-2397 ตั้งแต่ยังมีอายุเพียง 17 ปีและในระหว่างสงครามกลางเมือง (พ.ศ. 2404-2408) คลารา บาร์ตันได้ช่วยจัดส่งเวชภัณฑ์และปลอบขวัญทหารที่ได้รับการบาดเจ็บในสงคราม และในระหว่างสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย (Franco-Prussian War พ.ศ. 2413-14) ในยุโรป คลารา บาร์ตันได้เข้าร่วมงานกับสภากาชาดสากลและต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้จัดตั้งสาขาของสภากาชาดสากลขึ้นในสหรัฐฯ ดำรงตำแหน่งนายิกาสภากาชาดแห่งสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2424-2447) นอกจากนี้ ด้วยการรณรงค์ของเธอ เป็นผลให้สหรัฐฯ ตกลงลงนามในอนุสัญญาเจนีวาเมื่อ พ.ศ. 2425 ปัจจุบันสภากาชาดอเมริกันเป็นองค์กรมนุษยธรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง