โรฮีนจา
โรฮีนจา[11] (Burmese: ရိုဟင်ဂျာ /ɹòhɪ̀ɴd͡ʑà/ โรฮีนจา; โรฮีนจา: Ruáingga /ɾuájŋɡa/ รูไอง์กา; Bengali: রোহিঙ্গা, Rohingga) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มุสลิมที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของรัฐยะไข่ (อาระกัน) ทางตะวันตกของประเทศพม่า และพูดภาษาโรฮีนจา[12][13] ชาวโรฮีนจาและนักวิชาการบางส่วนกล่าวว่า โรฮีนจาเป็นชนพื้นเมืองในพื้นที่รัฐยะไข่ ในขณะที่นักประวัติศาสตร์บางส่วนอ้างว่า พวกเขาอพยพเข้าพม่าจากเบงกอลในสมัยการปกครองของสหราชอาณาจักรเป็นหลัก[14][15][16] และนักประวัติศาสตร์ส่วนน้อยกล่าวว่า พวกเขาอพยพมาหลังจากพม่าได้รับเอกราชในปี 2491 และหลังจากบังกลาเทศทำสงครามประกาศเอกราชในปี 2514[17][18][19][20][21]
องค์การความเป็นปึกแผ่นโรฮีนจา
การขยายตัวขององค์การโรฮีนจาเข้มแข็งใน พ.ศ. 2523 – 2533 ทำให้รัฐบาลพม่าเข้มงวดกับแนวชายแดนพม่า-บังกลาเทศ ทหารพม่าข้ามพรมแดนไปโจมตีค่ายทหารของโรฮีนจาในบังกลาเทศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างพม่ากับบังกลาเทศ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2535 พลเรือนโรฮีนจากว่า 250,000 คนถูกบีบให้อพยพออกจากยะไข่ในช่วงนี้ ซาอุดีอาระเบียได้ออกแถลงการณ์ประณามพม่า ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 สมาชิกองค์การความเป็นปึกแผ่นโรฮีนจา 120 คนข้ามแม่น้ำนาฟเข้าสู่เมืองหม่องด่อ และในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2537 ได้มีการวางระเบิด 12 จุดในเมืองหม่องด่อซึ่งเป็นผลงานขององค์การความเป็นปึกแผ่นโรฮีนจา