โรฮีนจา
โรฮีนจา[11] (Burmese: ရိုဟင်ဂျာ /ɹòhɪ̀ɴd͡ʑà/ โรฮีนจา; โรฮีนจา: Ruáingga /ɾuájŋɡa/ รูไอง์กา; Bengali: রোহিঙ্গা, Rohingga) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มุสลิมที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของรัฐยะไข่ (อาระกัน) ทางตะวันตกของประเทศพม่า และพูดภาษาโรฮีนจา[12][13] ชาวโรฮีนจาและนักวิชาการบางส่วนกล่าวว่า โรฮีนจาเป็นชนพื้นเมืองในพื้นที่รัฐยะไข่ ในขณะที่นักประวัติศาสตร์บางส่วนอ้างว่า พวกเขาอพยพเข้าพม่าจากเบงกอลในสมัยการปกครองของสหราชอาณาจักรเป็นหลัก[14][15][16] และนักประวัติศาสตร์ส่วนน้อยกล่าวว่า พวกเขาอพยพมาหลังจากพม่าได้รับเอกราชในปี 2491 และหลังจากบังกลาเทศทำสงครามประกาศเอกราชในปี 2514[17][18][19][20][21]
เมอลายูอิซลัมเบอราจา
เมอลายูอิซลัมเบอราจา () เป็นวลีทางการเมืองที่ใช้ในบรูไน แปลว่า "ราชาธิปไตยอิสลามมลายู" เป็นปรัชญาการปกครองของบรูไนที่สมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล โบลเกียห์ ทรงประกาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2527 จุดประสงค์ของระบอบนี้คือเพื่อต่อต้านการนับถือศาสนาอิสลามแบบเคร่งครัดจากภายนอกที่กำลังเข้าสู่บรูไนและการสร้างความชอบธรรมให้กับการปกครองของราชวงศ์ วิชาเมอลายูอิซลัมเบอราจาได้รับการกำหนดให้เป็นวิชาบังคับในโรงเรียนและมหาวิทยาลัย และทำให้เกิดข้อห้ามทางศาสนาหลายประการที่เป็นเอกลักษณ์ของสังคมบรูไน