วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด เดิมชื่อ วัดแหลม หรือ วัดไทรทอง ภายหลังได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใหม่ว่า วัดเบญจบพิตร ซึ่งหมายถึง วัดของเจ้านาย ๕ พระองค์ที่ทรงร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดแห่งนี้ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างสวนดุสิตขึ้นพระองค์ทรงทำผาติกรรมสถาปนาวัดขึ้นใหม่และพระราชทานามว่า วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม อันหมายถึง วัดของพระเจ้าแผ่นดินรัชกาลที่ ๕
วัดอุทกเขปสีมาราม
เริ่มก่อตั้งโดยพระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณณกเถร) หรือ เจ้าคุณเฒ่า เมื่อปี พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2459 และทำพิธีผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2467 เป็นวัดคณะธรรมยุติกนิกายวัดแรกในเขตเมืองพนัสนิคม ท่านได้คอยเฝ้าติดตามดูแลวัดอุทกฯ โดยมิได้ขาดจนกระทั่งท่านละสังขาร เมื่อสิ้นอายุขัยท่านแล้ว พระเขมทัสสี (เอี่ยม เมฆิยเถร) เจ้าอาวาสวัดเขาบางทรายรูปต่อมายังได้เข้ามาติดตามดูแลจนมีเจ้าอาวาสองค์แรกในปี พ.ศ. 2460พระครูสังฆวุฒิกร (เที่ยง ญาณอุชุโก) (พ.ศ. 2460–2470) พระฐานานุกรมในสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวรเถร) ได้รับบัญชาจากพระเขมทัสสี (เอี่ยม เมฆิยเถร) เจ้าอาวาสวัดเขาบางทราย ให้สร้างอุโบสถหลังแรกแม้ทุนทรัพย์จะไม่เพียงพอแต่ก็ให้ได้จัดงานทำบุญขึ้นในวัด ซื้อกระเบื้องมุงหลังคาและปูพื้นอุโบสถจนสำเร็จและทำพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2467