สมรักษ์ คำสิงห์
พ.ศ. 2538 สมรักษ์ได้เหรียญทองจากกีฬาซีเกมส์ที่เชียงใหม่ และผ่านการคัดเลือกไปแข่งกีฬาโอลิมปิกรอบสุดท้ายได้สมรักษ์โด่งดังถึงที่สุดในปี พ.ศ. 2539 เมื่อสมรักษ์สามารถคว้าเหรียญทองจากโอลิมปิกมาได้ โดยชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรีย ด้วยคะแนน 8-5 เส้นทางสู่ทองประวัติศาสตร์เริ่มจากรอบแรกเอาชนะแดเนี่ยล เซต้า นักชกเปอร์โตริโก 13-2, รอบสอง ชนะฟิลิป เอ็นดู จากแอฟริกาใต้ 12-7, รอบสามหรือรอบก่อนรองชนะ รามาส พาเลียนี่ จากรัสเซีย 13-4 นั่นหมายถึงว่าได้เหรียญทองแดงคล้องคอไว้แล้ว และสมรักษ์ชนะ พาโบล ชาคอน จากอาร์เจนตินาไปได้ 20-8 และท้ายที่สุดเอาชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรียไปได้ ซึ่งก่อนการชกในรอบชิงชนะเลิศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารได้พระราชทานกระเช้าผลไม้มายังสมรักษ์และทีมงานพร้อมทั้งทรงอวยพรให้สมรักษ์ได้รับชัยชนะด้วย โดยการแข่งขันโอลิมปิคในครั้งนี้ สมรักษ์ ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Kamsing Somluck" โดยเจตนาให้มีนัยทางโชคด้วย (แต่ผู้บรรยายภาษาอังกฤษอ่านออกเสียงว่า คำซิง สมลุก)
สมคิด พงษ์อยู่
เมื่อ พ.ศ. 2537 เขาได้มีโอกาสเข้าแข่งขันในรายการไทยแลนด์โอเพ่นแอ็คทีฟครั้งที่ 3 ในฐานะชาวไทย ที่ซึ่งเขาได้ต่อสู้กับเกาหลีและฮังการี แล้วได้อันดับ 9 ในภายหลัง เขาจึงเป็นตัวแทนทีมชาติไทยในการเข้าแข่งขันกีฬาซีเกมส์ แต่แล้ว เขาก็พลาดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ เนื่องด้วยผู้ฝึกสอนของเขาที่มีชื่อว่า เอเบอร์ฮาร์ด เมล เกิดป่วยอย่างรุนแรงจนอาจถึงแก่ชีวิต สมคิดจึงรับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ ปีเตอร์ คูลาสซา แทน แล้วปีเตอร์ก็ได้เป็นแชมป์ของเยอรมันในเวลาต่อมา หนึ่งเดือนหลังจากนั้น สมคิดก็ได้เป็นแชมป์ของประเทศไทย และมีโอกาสร่วมแข่งขันในรายการเวิลด์คัพ รวมถึงได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1998 ที่กรุงเทพมหานคร ก่อนที่จะหันกลับไปเป็นผู้ฝึกสอนฟันดาบสากลดังเดิมในภายหลัง