ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[859,881,2,2]}'>สโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน[1]
สโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
ในปี พ.ศ. 2552 สโมสรตำรวจได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในชื่อ "บริษัท สโมสรฟุตบอลโล่ห์เงิน จำกัด (มหาชน)" ตามระเบียบของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) ที่ออกระเบียบให้สโมสรฟุตบอลทุกสโมสรในเอเชียรวมทั้งสมาคมฟุตบอลมีบริษัทเป็นของตนเอง และเปลี่ยนชื่อสโมสรจากสโมสรตำรวจมาเป็น สโมสรเพื่อนตำรวจและเปลี่ยนมาเป็น สโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ ในปี พ.ศ. 2553 ตามเงื่อนไขจากพันธมิตรทางธุรกิจ ซึ่งเป็นสโมสรแรกในประเทศไทยที่จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชน เพื่อให้เกิดการบริหารงานอย่างมีมาตรฐาน มีธรรมาภิบาลที่ดี โดยมีเป้าหมายเร่งด่วนเพื่อสร้างสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจให้กลับไปอยู่ในลีกสูงสุด (เล่นอยู่ในระดับไทยลีกดิวิชั่น 1 ในปี พ.ศ. 2552) และพัฒนาให้เป็นทีมระดับแนวหน้าของประเทศ ซึ่งก็สามารถขึ้นสู่ไทยลีกได้ตามเป้าหมาย ด้วยการครองแชมป์ดิวิชั่น 1 โดยมีแฟนบอลผู้สนับสนุนทีมที่มาจากพี่น้องครอบครัวตำรวจทั่วประเทศ และประชาชนทั่วไปที่หลงใหลในกีฬาฟุตบอลเป็นส่วนช่วยผลักดันให้สโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจไปสู่เป้าหมายได้สำเร็จ