อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส (Eleftherios Venizelos; ชื่อเต็ม: อีเลฟเทรีออส คีรีอาคู เวนิเซลอส ;Elefthérios Kyriákou Venizélos, กรีก: Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος ; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1864 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นผู้นำชาวกรีกที่ประสบความสำเร็จในขบวนการปลดปล่อยชาติกรีกและเป็นรัฐบุรุษที่มีเสน่ห์ในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่จดจำจากการส่งเสริมนโยบายแนวเสรีนิยมประชาธิปไตย[1][2][3] เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซหลายสมัย โดยดำรงตำแหน่งระหว่างค.ศ. 1910 ถึงค.ศ. 1920 และตั้งแต่ค.ศ. 1928 ถึงค.ศ. 1932 เวนิเซลอสเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในกิจการทั้งภายในและภายนอกของกรีซ ซึ่งทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้สร้างกรีซสมัยใหม่"[4] และยังคงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะ "เอ็ทนาร์ช" (Ethnarch)
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีจากราชวงศ์ซาวอย ครองราชบัลลังก์อิตาลีระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากอิตาลีแล้วพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลยังทรงราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปียระหว่างปี ค.ศ. 1936 จนถึงปี ค.ศ. 1943 และพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนียระหว่างปี ค.ศ. 1939 จนถึงปี ค.ศ. 1943 ซึ่งรับรองโดยมหาอำนาจระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1939 อีกด้วย ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ก็มีเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นหลายเหตุการณ์ เช่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดไปจนถึงการสถาปนาและการล่มสลายของฟาสซิสต์ในอิตาลี