ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[859,881,2,2]}'>สโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน[1]
สโมสรฟุตบอลไทยฮอนด้า
บริษัท ไทยฮอนด้า แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด ได้เริ่มส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมแข่งขันชิงถ้วยฟุตบอลอุตสาหกรรมสมุทรปราการ ครั้งแรก เมื่อปี 2514 โดยเริ่มจากการรวมตัวกันของพนักงานเอง และ ในปี 2543 จึงได้จัดตั้งเป็นชมรมฟุตบอลไทยฮอนด้าอย่างเป็นทางการ ชมรมฟุตบอลไทยฮอนด้า มีกิจกรรมหลัก 2 ประการ คือและในปี 2543 จึงได้จัดตั้งเป็นชมรมฟุตบอลไทยฮอนด้าอย่างเป็นทางการ และเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน ถ้วย ง และได้จัดตั้งเป็น "สมาคมกีฬาไทยฮอนด้า" โดยมีวัตถุประสงค์คือต่อมาในปี 2545 สโมสรได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ และสามารถเลื่อนชั้นไปถึง ไทยลีก ได้ปีต่อปีภายในเวลา 4 ปีนับตั้งแต่ ปี 2545 - 2548 (รองชนะเลิศ ถ้วย ง ปี 2545, ชนะเลิศ ถ้วย ค ปี 2546 ,ชนะเลิศ ถ้วย ข ปี 2547 และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 ปี 2548) และกลายเป็นสโมสรจากกลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์สโมสรแรกที่ได้ลงแข่งขันใน ไทยลีก โดยมี ชวลิต ไวทยานนท์ เป็นผู้จัดการทีม และได้อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยอย่าง เฉลิมวุฒิ สง่าพล และ พิชัย คงศรี เป็นทีมงานผู้ฝึกสอน แต่ผลงานของสโมสร กลับไม่ดีอย่างที่คิด โดยจบอันดับในโซนท้ายตารางสองปีติดต่อกัน และตกชั้นใน ไทยลีก ปี 2550