รถถัง
รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ Mark IV tank เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า"แท็งค์" (tank) นั้นมาจากคำว่า "Water tank" ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ Mark IV tank ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ A7V เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ ฝรั่งเศสเป็นชาติแรกในโลกที่พัฒนารถถังที่ติดตั้งปืนบนป้อมซึ่งหมุนได้ 360 องศาได้แก่ Renault FT และใช้พลรถถังเพียง 2 คน ในการควบคุมรถถัง ต่างจาก Mark IV tank ของอังกฤษที่ต้องใช้พลรถถังถึง 8 คนในการควบคุม และ A7V ของเยอรมนีที่ใช้พลรถถัง 18 คน
ถัง ฟู่
ถัง ฟู่ (Tang Fu) เป็นนักประดิษฐ์, วิศวกร และ กัปตันเรือชาวจีนที่อาศัยอยู่ระหว่างราชวงศ์ซ่ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดค้นธนูไฟ, อันเป็นรูปแบบแรกของจรวดดินปืน, แต่เขาก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดค้น "จรวดรูปแบบใหม่ที่มีหัวเหล็ก" อ้างอิงจาก วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ พาร์สันส์ มาร์ติน (William Alexander Parsons Martin) ที่ได้แสดงให้เห็นว่าสิ่งประดิษฐ์นี้หมายถึง "การเปลี่ยนแปลงจากจรวดสัญญาณไปเป็นอาวุธปืน, ตามสมควรดังที่เรียกกัน" เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1000 ขณะที่ ถัง ฟู่ ทำหน้าที่เป็นกัปตันเรือ