มะละกอ
พลังงาน 43 กิโลแคลอรี คาร์โบไฮเดรต 10.82 กรัม น้ำตาล 7.82 กรัม เส้นใย 1.7 กรัม ไขมัน 0.26 กรัม โปรตีน 0.47 กรัม วิตามินเอ 47 ไมโครกรัม 6% เบตาแคโรทีน 274 ไมโครกรัม 3% ลูทีนและซีแซนทีน 89 ไมโครกรัม วิตามินบี 1 0.023 มิลลิกรัม 2% วิตามินบี 2 0.027 มิลลิกรัม 2% วิตามินบี 3 0.357 มิลลิกรัม 2% วิตามินบี 5 0.191 มิลลิกรัม 4% วิตามินบี 6 0.038 มิลลิกรัม 3% วิตามินบี 9 38 ไมโครกรัม 10% วิตามินซี 62 มิลลิกรัม 75% วิตามินอี 0.3 มิลลิกรัม 2% วิตามินเค 2.6 ไมโครกรัม 2% ธาตุแคลเซียม 20 มิลลิกรัม 2% ธาตุเหล็ก 0.25 มิลลิกรัม 2% ธาตุแมกนีเซียม 21 มิลลิกรัม 6% ธาตุแมงกานีส 0.04 มิลลิกรัม 2% ธาตุฟอสฟอรัส 10 มิลลิกรัม 1% ธาตุโพแทสเซียม 182 มิลลิกรัม 4% ธาตุโซเดียม 8 มิลลิกรัม 1% ธาตุสังกะสี 0.08 มิลลิกรัม 1% ไลโคปีน 1,828 ไมโครกรัม
ส้มตำ
ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดว่ามีการนำมะละกอดิบมาปรุงเป็นส้มตำเป็นครั้งแรกเมื่อใด อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาถึงที่มาของส่วนประกอบต่าง ๆ ของส้มตำ อาจได้ข้อมูลเบื้องต้นเพื่อประกอบการสันนิษฐานถึงที่มาของส้มตำได้ มะละกอเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลาง ชาวสเปนและโปรตุเกสนำมาปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในยุคต้นกรุงศรีอยุธยา ในขณะที่ชาวฮอลันดาอาจนำพริกเข้ามาเผยแพร่ในเวลาต่อมา ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีทูตชาวฝรั่งเศสผู้มาเยือนกรุงศรีอยุธยา คือ นีกอลา แฌร์แวซ (Nicolas Gervaise) และซีมง เดอ ลา ลูแบร์ พรรณนาว่าในเวลานั้นมะละกอได้กลายเป็นพืชพื้นเมืองชนิดหนึ่งของสยามไปแล้ว และได้กล่าวถึงกระเทียม มะนาว มะม่วง กุ้งแห้ง ปลาร้า ปลากรอบ กล้วย น้ำตาล แตงกวา พริกไทย ถั่วชนิดต่าง ๆ ที่ล้วนสามารถใช้เป็นส่วนประกอบสำหรับปรุงส้มตำได้ ขณะเดียวกันได้เขียนว่า ในขณะนั้นสยามไม่มีกะหล่ำปลี และชาวสยามนิยมบริโภคข้าวสวย แต่ไม่มีการกล่าวถึงมะเขือเทศและพริกสด