ซินเดอเรลล่า
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า[4] โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus)[5] แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ[6]
เซบาสเตียโน แซร์ลิโอ
งานศาสตรนิพนธ์เล่มแรกปรากฏในเวนิสในปี ค.ศ. 1537 ชื่อ “"Regole generali d'architettura"” () หรือที่รู้จักกันว่าเป็นหนังสือเล่มที่สี่ของแซร์ลิโอแม้ว่าจะเป็นเล่มแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ เพราะเป็นหนังสือเล่มที่สี่ของศาสตรนิพนธ์ที่แซร์ลิโอตั้งใจจะทำด้วยกันทั้งหมดเจ็ดเล่ม แต่ก็ไม่ได้เขียนเสร็จ แบบจำลองด้านหน้าของคริสต์ศาสนสถานของแซร์ลิโอเป็นงานที่ออกแบบให้เป็นแบบคลาสสิกที่ใช้สร้างเป็นด้านหน้าของสิ่งก่อสร้างที่มีเพดานทางเดินกลางสูงขนาบด้วยช่องทางเดินกลางที่ต่ำกว่า ซึ่งเป็นด้านหน้าของสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบกอธิค ที่ใช้ในการสร้างเป็นครั้งแรกที่บาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาโดยลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติราวปี ค.ศ. 1458