ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียมีต้นกำเนิดมาจากอาณาจักรมลายูหลายอาณาจักรที่ปรากฏในพื้นที่ แต่ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา อาณาจักรเหล่านั้นก็ทยอยขึ้นตรงต่อจักรวรรดิบริเตน โดยอาณานิคมกลุ่มแรกของบริเตนมีชื่อเรียกรวมกันว่านิคมช่องแคบ ส่วนอาณาจักรมลายูที่เหลือกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนในเวลาต่อมา ดินแดนทั้งหมดในมาเลเซียตะวันตกรวมตัวกันเป็นครั้งแรกในฐานะสหภาพมาลายาในปี พ.ศ. 2489 มาลายาถูกปรับโครงสร้างเป็นสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2491 และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มาลายารวมกับบอร์เนียวเหนือ ซาราวัก และสิงคโปร์เป็นมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 แต่ไม่ถึงสองปีถัดมา คือในปี พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ก็ถูกขับออกจากสหพันธ์[1]
อุทกภัยในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2549–2550
อุทกภัยในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2549-2550 เป็นอุทกภัยต่อเนื่องที่ส่งผลกระทบต่อมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง 13 มกราคม พ.ศ. 2550 อุทกภัยครั้งนี้เกิดขึ้นจากฝนที่ตกมากกว่าปกติ ซึ่งเป็นผลมาจากพายุไต้ฝุ่นอูตอร์ ซึ่งพัดถล่มฟิลิปปินส์และเวียดนามไม่กี่วันก่อนหน้านั้น จนถึงสัปดาห์ที่สามของเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ยะโฮร์ได้รับผลจากอุทกภัยหนักกว่าสิงคโปร์ และบางส่วนของอินโดนีเซียถูกน้ำท่วมเนื่องจากพายุไต้ฝุ่นลูกเดียวกัน