พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น[7]
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5 มีพระนามเดิมว่า ปีแยร์ เดอ ตาร็องแต็ส ประสูติที่ราชอาณาจักรอาร์ล เมื่อโตขึ้นได้ปฏิญานตนเป็นนักบวชคณะดอมินิกัน เคยร่วมงานกับอัลแบร์ตุส มาญุส และทอมัส อไควนัส ที่เมืองวาล็องเซียน และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น อาร์ชบิชอปแห่งลียง พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย จะที่สุดก็ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1216 นับเป็นนักบวชคณะดอมินิกันคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ และดำรงตำแหน่งจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1276