โทรศัพท์เคลื่อนที่
โทรศัพท์เคลื่อนที่เครื่องแรกถูกผลิตและออกแสดงใน พ.ศ. 2516 โดย มาร์ติน คูเปอร์ (Martin Cooper) นักประดิษฐ์จากบริษัทโมโตโรลา เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักประมาณ 1.1 กิโลกรัม[1] ปัจจุบันจำนวนผู้ใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ทั่วโลก เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2543 ที่มีจำนวน 12.4 ล้านคน[2] มาเป็น 4,600 ล้านคน[3]
เน็กซัส 7 (รุ่นปี พ.ศ. 2555)
เน็กซัส 7 ด้านนอกหุ้มด้วยพลาสติก มีความยาว 198.5 มิลลิเมตร, กว้าง 120 มิลลิเมตร และหนา 10.5 มิลลิเมตร มีน้ำหนัก 340 กรัม โดยเน็กซัส 7 มาพร้อมกับชิพ เอ็นวีเดีย เทกรา 3 1.3 จิกะเฮิรตซ์ สถาปัตยกรรมเออาร์เอ็ม คอร์เท็กซ์-เอ9 หน่วยประมวลผลกลาง ควอดคอร์ และ หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ เอ็นวีเดีย จีฟอร์ซ ทเวลฟ์คอร์ 416 เมกาเฮิรตซ์ รวมไปถึงเซนเซอร์ และไจโรสโคป โดยหน่วยประมวลผลกราฟิกส์นั้นมีประสิทธิภาพสูง เพื่อสำหรับการเล่นเกมที่มีกราฟิกส์สูง หน่วยประมวลผลกลาง เทกรา 3 มี 4 แกนหลัก หรือควอดคอร์ โดยที่จะลดการทำงานลงเมื่ออุปกรณ์ต้องการใช้หน่วยประมวลผลต่ำ ซึ่งจะช่วยประหยัดแบตเตอรี ส่วนคุณสมบัติอื่น ๆ ที่มีในอุปกรณ์นี้เช่น ไมโครโฟน, จีพีเอส, เครื่องวัดอำนาจแม่เหล็ก และกล้องหน้า ความละเอียด 1.2 ล้านพิกเซล โดยด้านหลังของเน็กซัส 7 นั้นหุ้มด้วยพลาสติก ที่มีลายเป็นจุด ๆ ปุ่ม ๆ เพื่อให้เหมาะสำหรับการถือ และไม่ลื่นตกง่าย