การรัดเท้า
การรัดเท้า (Chinese:缠足; pinyin:chánzú; English: foot binding) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (Chinese:三寸金莲; pinyin:sān cùn jīnlián; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
เข็มขัดรัดสายไฟ(English: cable tie) หรือที่เรียกว่า zip tie หรือ tie-wrap เป็นตัวมัดแบบหนึ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผูกสายไฟอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหลายเข้าด้วยกันเพื่อจัดระเบียบ สายไฟเหล่านั้น. พวกมันยังเป็นที่นิยมใช้เป็นกุญแจมือชั่วคราว, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศ สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักรและในปานามา. แต่เดิมเป็นที่รู้จักว่าเป็น Ty-Rap, ถูกคิดค้น ในปี 1958 โดย Maurus C. Logan ที่ทำงานเป็นเวลาหลายปีที่ โทมัส แอนด์ เบตต์.[118] โลแกน ยื่นจดสิทธิบัตร สหรัฐอเมริกา # 3022557 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 1958 และได้รับอนุมัติให้แก่ เขาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962.[119]