แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
"แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" เป็นผลงานลำดับที่ 11 ของกิมย้ง นับตั้งแต่ชื่อเรื่อง และที่มาของแรงบันดาลใจ แสดงความใฝ่ใจในพุทธศาสนาของเขา ชื่อภาษาจีน "เทียนหลงปาปู้" หมายถึง เทพและอมนุษย์ 8 จำพวก ในตำนานของพุทธศาสนานิกายมหายาน ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์เฉพาะตนแตกต่างกันไป ประกอบด้วย
สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร
ยาจกอุดรอั้งฉิกกง 
มาถึงยุคของมังกรหยก วิชานี่ยังคงอนุภาพร้ายกาจสั่นครอนยุทธภพ อั้งฉิกกงได้รับการถ่ายทอดยอดวิชานี้จากประมุขพรรคกระยาจกคนก่อนครึ่งหนึ่ง เนื่องจากฝ่ามือที่ตกทอดมาไม่ครบถ้วน ครึ่งหนึ่งเกิดจากการบัญญัติคิดค้นขึ้นเอง มาตรว่ากระบวนท่ามีจำกัด แต่ทุกกระบวนท่าล้วนทรงอานุภาพ ครั้งกระโน้นตอนวิจารณ์กระบี่กับเฮ้งเตงเอี้ยง อึ้งเอี๊ยะซือ อาวเอี้ยงฮง และอิดเต็งไต้ซือ บนยอดเขาฮั้วซัว อั้งฉิกกงยังฝึกปรือเพลงฝ่ามือชุดนี้ไม่สำเร็จสมบูรณ์ แต่เฮ้งเต็งเอี้ยงและพวกก็ให้คำนิยมชมเชยต่อเพลงฝ่ามือชุดนี้ ภายหลังอั้งฉิกกงมักทอดถอนใจ หากแม้นตัวเองทุ่มเทความเพียรพยายามฝึกปรือตั้งแต่หลายปีก่อน อย่างนั้นตำแหน่งยอดฝีมือที่หนึ่งแห่งแผ่นดิน อาจไม่ตกเป็นของประมุขนิกายช้วนจินก่าเฮ้งเต็งเอี้ยง หากแต่เป็นขชองท่านแล้ว มีระบุใน มังกรหยก เล่ม 2 หน้า 128-129