ประเทศสิงคโปร์
หมู่เกาะมีการตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และต่อมาเป็นของจักรวรรดิท้องถิ่นต่าง ๆ สิงคโปร์สมัยใหม่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1819 โดยเซอร์สแตมฟอร์ด รัฟเฟิลส์ (Stamford Raffles) เป็นสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยการอนุญาตจากรัฐสุลต่านยะฮอร์ อังกฤษได้อธิปไตยเหนือเกาะใน ค.ศ. 1824 และสิงคโปร์กลายเป็นหนึ่งในนิคมช่องแคบอังกฤษใน ค.ศ. 1826 หลังถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1963 และเข้าร่วมกับอดีตดินแดนของอังกฤษอื่นเพื่อตั้งประเทศมาเลเซีย แต่ถูกขับอีกสองปีต่อมาผ่านพระราชบัญญัติโดยเอกฉันท์ นับแต่นั้น ประเทศสิงคโปร์พัฒนาอย่างรวดเร็ว จนได้รับการรับรองว่าเป็นหนึ่งในสี่เสือแห่งเอเชีย
แนวร่วมแรงงาน
ปัญหาของสิงคโปร์ไม่ใช่การต่อสู้ใต้ดินของพรรคคอมมิวนิสต์ แต่เป็นปัญหาเศรษฐกิจและการฉ้อราษฎร์บังหลวง ทำให้ถูกพรรคกิจประชาชนที่นำโดยลี กวนยิวโจมตี ในที่สุด ลิมได้นำแนวร่วมแรงงานไปรวมกับกลุ่มสังคมนิยมเสรีนิยมซึ่งจัดตั้งโดยพรรคก้าวหน้าและพรรคประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2499 เพื่อจัดตั้งเป็นพันธมิตรประชาชนสิงคโปร์ใน พ.ศ. 2502 ระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2501 การเจรจาเพื่อให้สิงคโปร้เป็นรัฐปกครองตนเองประสบความสำเร็จ การเลือกตั้งภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ พรรคกิจประชาชนเป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้งในพ.ศ. 2502 พรรคนี้ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และหลังจากสิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508 พรรคนี้ได้สลายตัวไป