ประเทศสิงคโปร์
หมู่เกาะมีการตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 2 และต่อมาเป็นของจักรวรรดิท้องถิ่นต่าง ๆ สิงคโปร์สมัยใหม่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1819 โดยเซอร์สแตมฟอร์ด รัฟเฟิลส์ (Stamford Raffles) เป็นสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยการอนุญาตจากรัฐสุลต่านยะฮอร์ อังกฤษได้อธิปไตยเหนือเกาะใน ค.ศ. 1824 และสิงคโปร์กลายเป็นหนึ่งในนิคมช่องแคบอังกฤษใน ค.ศ. 1826 หลังถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1963 และเข้าร่วมกับอดีตดินแดนของอังกฤษอื่นเพื่อตั้งประเทศมาเลเซีย แต่ถูกขับอีกสองปีต่อมาผ่านพระราชบัญญัติโดยเอกฉันท์ นับแต่นั้น ประเทศสิงคโปร์พัฒนาอย่างรวดเร็ว จนได้รับการรับรองว่าเป็นหนึ่งในสี่เสือแห่งเอเชีย
องค์การแห่งชาติสิงคโปร์เชื้อสายมลายู
องค์กรนี้มีที่มาจากสหภาพสิงคโปร์เชื้อสายมลายูที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 เพื่อเป็นตัวแทนของชาวมลายู หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง สหภาพนี้ได้ออกมาต่อต้านสหภาพมาลายาและได้รวมตัวเข้ากับอัมโนซึ่งกลายเป็นพรรคที่โดดเด่นในสหพันธ์ ส่วนองค์การแห่งชาติมลายูที่ตั้งขึ้นใหม่นี้ ขยายตัวมาจากสาขาในยะโฮร์บาห์รูของอัมโน และเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 และได้ 1 ที่นั่งจากอูลูเบอโดะก์ ในการเลือกตั้งทั่วไปของสิงคโปร์ พ.ศ. 2502 อัมโนได้ 3 ที่นั่งในพื้นที่ที่มีชาวมลายูมาก ต่อมา ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 สาขาของอัมโนได้ไปจดทะเบียนในชื่อสหองค์การแห่งชาติสิงคโปร์เชื้อสายมลายู