ฉันทลักษณ์ (กวีนิพนธ์ไทย)
ฉันทลักษณ์ หมายถึง ลักษณะบังคับของคำประพันธ์ไทย ซึ่งกำชัย ทองหล่อให้ความหมายไว้ว่า ฉันทลักษณ์ คือตำราที่ว่าด้วยวิธีร้อยกรองถ้อยคำหรือเรียบเรียงถ้อยคำให้เป็นระเบียบตามลักษณะบังคับและบัญญัติที่นักปราชญ์ได้ร่างเป็นแบบไว้ ถ้อยคำที่ร้อยกรองขึ้นตามลักษณะบัญญัติแห่งฉันทลักษณ์ เรียกว่า คำประพันธ์[1] และได้ให้ความหมายของ คำประพันธ์ คือถ้อยคำที่ได้ร้อยกรองหรือเรียบเรียงขึ้น โดยมีข้อบังคับ จำกัดคำและวรรคตอนให้รับสัมผัสกัน ไพเราะ ตามกฎเกณฑ์ที่ได้วางไว้ในฉันทลักษณ์ โดยแบ่งเป็น 7 ชนิด คือ โคลง ร่าย ลิลิต กลอน กาพย์ ฉันท์ กล ซึ่งก็คือ ร้อยกรองไทย นั่นเอง
โลกในดวงตาข้าพเจ้า
โลกในดวงตาข้าพเจ้าเป็นกวีนิพนธ์ที่แบ่งเป็นส่วนใหญ่ๆสี่ส่วน มีการลำดับเรื่องสลับไปมาแต่พอให้ผู้อ่านเห็นความเป็นไปจากดวงตาของผู้เขียนอย่างไม่ตรงตัวจนเกินไป
ฉันทลักษณ์ยึดตามหลักโดยไม่มีบิดเบือน ทั้งเล่มอ่านแล้วพลิ้วไหว หากแต่ครบทุกอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นปรัชญาชีวิต (จากบท นิพพานที่ร้านบะหมีเป็ด)ด้านความเป็นไปของสังคม (น้องแอ๋มแคมฟร็อก)
ด้านความรัก (ใช้ชื่อบทตามชื่อคนรักเก่าถึงสามคน)เอกลักษณ์ของกวีนิพนธ์เล่มนี้อยู่ที่อารมณ์แห่งความปล่อยวางที่ว่าโลกก็เป็นเช่นนี้ แม้จะมีครบทุกรสอารมณ์ แต่เพราะผู้เขียนเขียนด้วยมุมมองที่ปราศจากการตัดสินจึงมีความเคลื่อนไหวแบบนิ่งๆและเป็นเอกภาพ พลางชวนผู้อ่านให้คิดตามด้วยว่า "โลกในดวงตาข้าพเจ้า" เป็นเช่นนี้ ของท่านเล่าเป็นเช่นไร?