บริติชแอร์เวย์
ในระหว่างนั้นสายการบินขนาดเล็กอื่นๆ ของอังกฤษ ก็เริ่มเปิดให้บริการเช่นกัน ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2478 ก็ได้ควบรวมกิจการเข้าเป็น บริติช แอร์เวย์ จำกัด (British Airways Ltd.) และหลังจากนั้นไม่นานรัฐบาลอังกฤษจึงได้แปรรูปกิจการ อิมพีเรียล แอร์เวย์ และ บริติช แอร์เวย์ จำกัด เข้ามาเป็นรัฐวิสาหกิจบริติช โอเวอร์ซี แอร์เวย์ คอร์ปปอเรชั่น (British Overseas Airways Corporation: BOAC) ในปีพ.ศ. 2482 และยังคงให้บริการเส้นทางบินระยะไกลอยู่ในช่วงหลังสงครามโลก ยกเว้นเพียงเส้นทางไปอเมริกาใต้ ที่ให้บริการโดย บริติช เซาท์ อเมริกัน แอร์เวย์ (British South American Airways) ซึ่งต่อมาในปีพ.ศ. 2492 ก็ได้ยุบรวมเข้ากับ BOAC ส่วนในเส้นทางภายประเทศและเส้นทางระหว่างประเทศในทวีปยุโรป ให้บริการโดยสายการบินแห่งใหม่ บริติช ยูโรเปียน แอร์เวย์ (British European Airways: BEA)
ออล นิปปอน แอร์เวย์
ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ไลน์ (Far Eastern Airlines) เป็นอีกสายการบินหนึ่งที่เป็นส่วนก่อตั้ง ANA โดย FEA ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2495 ก่อนหน้า NH เพียงหนึ่งวัน แต่กระนั้นก็มิได้ทำการบินจนกระทั่งวันที่ 20 มกราคม 2497 ในเที่ยวบินขนส่งสินค้า ระหว่างโอซาก้าและโตเกียว และใช้เครื่อง de Havilland Dove และขยายเส้นทางจากโตเกียวสู่ คาโกชิม่า 