สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามโลกครั้งที่หนึ่งนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงดินแดนอย่างใหญ่หลวงในยุโรป ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง รวมทั้งการล่มสลายของรัฐจักรวรรดิที่สำคัญ ได้แก่ จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และจักรวรรดิออตโตมัน ตลอดจนจักรวรรดิรัสเซีย ขณะเดียวกัน ความสำเร็จของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งประกอบด้วยสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา อิตาลี เซอร์เบียและโรมาเนีย รวมไปถึงการก่อตั้งรัฐใหม่หลังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัสเซียและออตโตมันล่มสลาย หลังสงคราม ชาตินิยมอุดมการณ์เรียกร้องดินแดน (irredentism) และลัทธิแก้แค้น (revanchism) กลายมามีความสำคัญในหลายประเทศยุโรป อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนและลัทธิแก้แค้นแรงกล้ามากในเยอรมนี เพราะเยอรมนีบังคับตามสนธิสัญญาแวร์ซาย[6] เป็นผลให้เยอรมนีเสียดินแดนของประเทศไปร้อยละ 13 รวมทั้งอาณานิคมโพ้นทะเลทั้งหมด การรวมเยอรมนีเข้ากับประเทศอื่นถูกห้าม ซ้ำต้องแบกภาระชำระค่าปฏิกรรมสงครามมหาศาล และถูกจำกัดขนาดและขีดความสามารถของกองทัพอย่างมาก[7] ขณะเดียวกัน สงครามกลางเมืองรัสเซียได้นำไปสู่การก่อตั้งสหภาพโซเวียต นำโดยพรรคบอลเชวิค ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์[8]
ลักเซมเบิร์กในสงครามโลกครั้งที่สอง
ภายหลังจากการยอมจำนนหลังหนึ่งวันของการสู้รบ ลักเซมเบิร์กได้อยู่ภายใต้การยึดครองและถูกผนวกรวมเข้ากับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1942 ในช่วงการยึดครองนั้น เจ้าหน้าที่เยอรมันผู้ปกครองได้จัดตั้งโครงการของ"ทำให้กลายเป็นเยอรมัน"(Germanisation)ของประเทศ โดยได้ทำการปราบปรามภาษาที่ไม่ใช่ภาษาเยอรมันและศุลกากรและการเกณฑ์ทหารจากชาวลักเซมเบิร์กเข้าสู่กองทัพเวร์มัคท์ซึ่งได้นำไปสู่การต่อต้าน การนัดหยุดงานอย่างกว้างขวางในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 เพื่อต่อต้านการเกณฑ์ทหาร การทำให้กลายเป็นเยอรมันได้รับความยินยอมโดยความร่วมมือกันของกลุ่มทางการการเมือง Volksdeutsche Bewegung,ได้ถูกก่อตั้งขึ้นไม่นานภายหลังจากการยึดครอง เมื่อไม่นานมานี้ก่อนการยอมจำนน รัฐบาลได้หลบหนีลี้ภัยออกนอกประเทศพร้อมกับแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อต จนในที่สุดก็ได้มาถึงกรุงลอนดอนที่รัฐบาลผลัดถิ่นได้ถูกก่อตั้งขึ้น ส่วนทหารลักเซมเบิร์กยังคงต่อสู้ต่อไปในกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรจนกระทั่งได้ปลดปล่อยประเทศได้สำเร็จ.