กรุสมบัติ
กรุสมบัติแปลตรงตามตัวอักษรว่า “สมบัติที่พบ” คำนี้ในภาษาอังกฤษแผลงมาจากคำว่า “tresor trové” ของภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศส[1] ที่เทียบเท่ากับคำในภาษากฎหมายของภาษาละตินว่า “thesaurus inventus” ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ของอังกฤษคำภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศสได้รับการแปลว่า “treasure found” (สมบัติที่พบ) แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็เริ่มมีการพ่วงด้วยคำภาษาฝรั่งเศสว่า “trové” ที่แผลงเป็นภาษาอังกฤษเป็น “trovey”, “trouve” หรือ “trove”[2]
แมเมิน
แมเมิน () หรือในภาษาฮีบรูว่า มัมโมน () เป็นศัพท์ปรากฎในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ มีความหมายถึงเงิน สมบัติพัสถาน หรือสิ่งใดก็ตามที่แสดงถึงความมั่งคั่ง แต่ในสมัยกลาง แมเมินกลายเป็นตัวตนหนึ่งในฐานะเทพแห่งวัตถุสิ่งของ และบางครั้งก็ว่าเขาเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านรกโดยถือเป็นตัวตนที่สะท้อน "โลภะ" อันเป็นหนึ่งในบาปเจ็ดประการ กวีชาวอังกฤษอย่างจอห์น มิลตัน เคยอธิบายไว้ในงานเขียนของเขาว่าแมเมินเป็นเทพตกสวรรค์ซึ่งให้ค่าสมบัติทางโลกเหนือสิ่งอื่นใด หนังสือนิรยภูมินุกรมระบุว่าแมเมินเป็นทูตจากนรกประจำประเทศอังกฤษ