สมรักษ์ คำสิงห์
พ.ศ. 2538 สมรักษ์ได้เหรียญทองจากกีฬาซีเกมส์ที่เชียงใหม่ และผ่านการคัดเลือกไปแข่งกีฬาโอลิมปิกรอบสุดท้ายได้สมรักษ์โด่งดังถึงที่สุดในปี พ.ศ. 2539 เมื่อสมรักษ์สามารถคว้าเหรียญทองจากโอลิมปิกมาได้ โดยชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรีย ด้วยคะแนน 8-5 เส้นทางสู่ทองประวัติศาสตร์เริ่มจากรอบแรกเอาชนะแดเนี่ยล เซต้า นักชกเปอร์โตริโก 13-2, รอบสอง ชนะฟิลิป เอ็นดู จากแอฟริกาใต้ 12-7, รอบสามหรือรอบก่อนรองชนะ รามาส พาเลียนี่ จากรัสเซีย 13-4 นั่นหมายถึงว่าได้เหรียญทองแดงคล้องคอไว้แล้ว และสมรักษ์ชนะ พาโบล ชาคอน จากอาร์เจนตินาไปได้ 20-8 และท้ายที่สุดเอาชนะ เซราฟิม โทโดรอฟ จากบัลแกเรียไปได้ ซึ่งก่อนการชกในรอบชิงชนะเลิศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารได้พระราชทานกระเช้าผลไม้มายังสมรักษ์และทีมงานพร้อมทั้งทรงอวยพรให้สมรักษ์ได้รับชัยชนะด้วย โดยการแข่งขันโอลิมปิคในครั้งนี้ สมรักษ์ ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Kamsing Somluck" โดยเจตนาให้มีนัยทางโชคด้วย (แต่ผู้บรรยายภาษาอังกฤษอ่านออกเสียงว่า คำซิง สมลุก)
ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์
ดีเซลน้อยตระเวนชกในภาคตะวันออกจนเป็นมวยชื่อดัง จึงได้เข้ามาชกที่เวทีราขดำเนินเมื่อ พ.ศ. 2519 ชนะ ฟ้าน้อย ศักดิ์แสนดี จากนั้นในช่วง พ.ศ. 2520 – 2528 ดีเซลน้อยได้ชกกับนักมวยระดับแนวหน้าของไทยขณะนั้นหลายคน และชกชนะได้หลายคน เช่น ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต ขาวสด ศิษย์พระพรหม แป้นน้อย สาครพิทักษ์ สามารถ พยัคฆ์อรุณ สกัด เพชรยินดี รักแท้ เมืองสุรินทร์ ผลัดแพ้ชนะกับวิชาญน้อย พรทวี ขาวผ่อง สิทธิชูชัย เผด็จศึก พิษณุราชันย์ เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นรุ่นไลท์เวท เวทีลุมพินี ด้วยการชนะ ขาวผ่อง สิทธิชูชัย หรือ ทวี อัมพรมหา เจ้าของเหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิสเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2525 ครองแชมป์อยู่ 3 ปี จึงสละตำแหน่งเพราะไม่มีผู้ท้าชิง เคยชกขึ้นไปจนถึงรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท