จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรี เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี[1] เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออกอีกด้วย แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดปราจีนบุรีในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงคราม [2] ต่อมาในปีพ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง[3] อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปีพ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
วัดท่าศาลา
ตั้งอยู่ที่บ้านท่าศาลา หมู่ที่๑๑ ตำบลเนินหอม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ทิศเหนือจรดคลองยาง (สาธารณะ) ทิศใต้จรดหมู่บ้านท่าศาลา ทิศตะวันออกจรดถนนสาธารณะใช้สัญจรในหมู่บ้านเชื่อมต่อถนนสายตำบลนาหินลาด อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก กับตำบลเนินหอม อำเภอเมืองปราจีนบุรีจังหวัดปราจีนบุรีทิศตะวันตกจรดที่ดินส่วนบุคคลเป็นสวนผลไม้และสวนไผ่ตง บริเวณวัดท่าศาลามีเนื้อที่๑๒ไร่ ๒๕ตารางวาที่มีสิ่งก่อสร้างอันเป็นศาสนสถาน รวมทั้งปลูกต้นไม้เพื่อให้เกิดความร่มรื่น