สงครามกลางเมือง
สงครามกลางเมือง (English: civil war) เป็นสงครามภายในกลุ่มคนที่มีวัฒนธรรม, สัญชาติ หรือสังคมแบบเดียวกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อแย่งชิงอำนาจหรือดินแดน สงครามกลางเมืองอาจนับเป็นการปฏิวัติ (Revolution) ได้ในกรณีที่เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมครั้งใหญ่ภายในสังคมนั้นหลังจากสิ้นสุดสงคราม นักประวัติศาสตร์บางกลุ่มยังได้นับรวมเอาการจลาจล (Insurgency) เป็นสงครามกลางเมืองประเภทหนึ่งด้วยถ้ามีการสู้รบระหว่างกองทัพอย่างเต็มรูปแบบ ปัจจุบันความแตกต่างระหว่าง "สงครามกลางเมือง", "การปฏิวัติ" และ "การจลาจล" นั้นไม่ชัดเจนนัก ขึ้นอยู่กับบริบทในการใช้งาน
การแทรกแซงสงครามกลางเมืองรัสเซียโดยฝ่ายสัมพันธมิตร
การแทรกแซงโดยฝ่ายสัมพันธมิตร เป็นการส่งกำลังทางทหารจากหลายชาติซึ่งเริ่มขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียในปี 1918 เป้าหมายที่ระบุไว้คือการช่วยเชโกสโลวักลีเจียน เพื่อรักษาความปลอดภัยของอาวุธและยุทโธปกรณ์ในรัสเซียและเพื่อกลับมาสร้างแนวรบด้านตะวันออก หลังจากรัฐบาลบอลเชวิคถอนตัวออกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสำพันธมิตรได้สนับสนุนกองกำลังขาวต่อต้านคอมมิวนิสต์ในรัสเซีย ความพยายามของฝ่ายสัมพันธมิตรถูกขัดขวางโดยการแบ่งวัตถุประสงค์ในสงคราม, ความเบื่อหน่ายจากความขัดแย้งทั่วโลกโดยรวม และขาดการสนับสนุนในประเทศ ปัจจัยเหล่านี้พร้อมกับการอพยพเชโกสโลวักลีเจียน บังคับให้ฝ่ายสัมพันธมิตรถอนตัวออกจากรัสเซียเหนือ และไซบีเรียในปี 1920 แม้ว่ากองกำลังญี่ปุ่นจะยังครอบครองบางส่วนของไซบีเรียจนถึงปี 1922 และบางส่วนทางตอนเหนือของซาฮาลินจนถึงปี 1925