เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
โทลคีนมักกล่าวเสมอว่า การตั้งชื่อต่าง ๆ ในผลงานของเขา มีเหตุจากรากฐานของเสียงและคำศัพท์ในภาษาเฉพาะที่เขาประดิษฐ์ขึ้น คือภาษาเควนยา และภาษาซินดาริน อย่างไรก็ดีคำศัพท์เหล่านั้นมักพ้องเสียงกับรูปภาษาโบราณอื่น ๆ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเก่า (Old English) การศึกษาผลงานของโทลคีนโดยพิจารณารากศัพท์ในภาษาอังกฤษเก่า ช่วยให้เข้าใจจุดมุ่งหมายในการประพันธ์ของโทลคีนมากขึ้น
เอลฟ์ประจำบ้าน
ในฮอกวอร์ตมีพวกเอลฟ์อยู่นับร้อย ทำหน้าที่เติมไฟให้เตาผิง ซักเสื้อผ้า ดูแลตะเกียง จิปาถะ และยังเป็นพ่อครัวอีกด้วย เอลฟ์ประจำบ้านมีขนาดตัวที่เล็ก จุดเด่นอยู่ที่หูแหลมคล้ายค้างคาว และตาที่ใหญ่โตมโหฬาร มันยากที่จะบอกความแตกต่างระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย มีเพียงเสียงที่แตกต่างกันโดยเพศเมียจะมีเสียงแหลมเล็ก เอลฟ์จะไม่ใส่เสื้อผ้าและเห็นว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นเรื่องที่น่าอาย มันห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าขี้ริ้ว ปลอกกาน้ำชา หรือปลอกหมอน ถ้าเจ้าของให้เสื้อผ้าแก่เอลฟ์ จะเป็นการทำลายความเป็นทาส และปลดปล่อยมันให้เป็นอิสระ สำหรับเอลฟ์ประจำบ้านโดยทั่วไปแล้ว สิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่าละอายไปตลอดกาล
มีเพียงแต่เอลฟ์ประจำบ้านนามว่า "ด๊อบบี้" ซึ่งรับใช้ตระกูลมัลฟอยที่ปรารถนาที่จะเป็นอิสระ ซึ่งแฮร์รี่ก็ได้ช่วยมันโดยหลอกให้ลูเซียส มัลฟอยส่งถุงเท้าให้แก่ด็อบบี้ หลังจากด็อบบี้เป็นอิสระ มันก็ได้มาทำงานที่ฮอกวอร์ตและได้ค่าแรงอีกด้วย ภายหลังด๊อบบี้ถูกฆ่าโดยเบลาทริกซ์ เลชแตรงค์
เอลฟ์ประจำบ้านมีเวทมนตร์ที่ทรงพลังโดยไม่ต้องอาศัยเครื่องมือที่ช่วยในการเพ่งเช่นไม้กายสิทธิ์ หรือคาถาซึ่งเหล่าพ่อมดแม่มดจำเป็นต้องมี โชคไม่ดีที่พวกมันตกเป็นทาส มันจึงใช้พลังวิเศษเพียงเพื่อทำงานบ้านเท่านั้น เฮอร์ไมโอนี่พยายามปลุกระดมให้พวกมันยืนหยัดด้วยตนเอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ