อังกฤษในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์
แม้อังกฤษตอนใต้จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของชาวนอร์มันแล้ว แต่ตอนกลางกับตอนเหนือนั้นต่างออกไป ในปี ค.ศ. 1068 วิลเลียมเดินทัพขึ้นเหนือผ่านวอริคและน็อตติงแฮมเข้าสู่ยอร์ก ประชาชนของยอร์กยอมสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ทันที วิลเลียมจึงกลับไปลอนดอนทางแคมบริดจ์และยอร์ก
ดิแอนะคี
ดิแอนะคี () เป็นสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรอังกฤษและดัชชีนอร์ม็องดีระหว่างปี 1135 ถึง 1153 ซึ่งทำให้เกิดการล่มสลายของกฎหมายและความสงบเรียบร้อยอย่างกว้างขวาง ความขัดแย้งดังกล่าวเป็นวิกฤตการณ์การสืบราชบัลลังก์อันมีชนวนเหตุจากการสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุของวิลเลียม อเดลิน (William Adelin) พระราชโอรสชอบด้วยกฎหมายพระองค์เดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ในเหตุเรืออัปปางในปี 1120 พระเจ้าเฮนรีทรงพยายามตั้งพระราชธิดา จักรพรรดินีมาทิลดา เป็นผู้สืบราชสมบัติ แต่ไม่สำเร็จ และเมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตในปี 1135 พระภาคิไนย (nephew) ของพระองค์ สตีเฟนแห่งบลัว (Stephen of Blois) ยึดราชบัลลังก์ด้วยความช่วยเหลือของพระเชษฐาของสตีเฟน เฮนรีแห่งบลัว บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ ช่วงต้นของรัชกาลพระเจ้าสตีเฟน มีการสู้รบอย่างดุเดือดกับบารอนชาวอังกฤษ ผู้นำชาวเวลส์ที่ก่อกบฏ และผู้รุกรานชาวสกอต หลังการกบฏใหญ่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ จักรพรรดินีมาทิลดาทรงบุกครองในปี 1139 ด้วยความช่วยเหลือของพระเชษฐาต่างมารดา รอเบิร์ตแห่งกลอสเตอร์