การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ (English: Union of the Crowns; Scottish Gaelic: Aonadh nan Crùintean; Scots: Union o the Crouns) คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และรวมการปกครองแผ่นดินของทั้งสามราชอาณาจักรไว้ภายใต้พระมหากษัตริย์พระองค์เดียว ภายหลังจากที่พระญาติของพระเจ้าเจมส์ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิวดอร์[1]) เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท
จันทรคุปต์ ศึกรักชิงบัลลังก์
เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชประวัติของ "พระเจ้าจันทรคุปต์" จอมกษัตริย์นักรบผู้รวบรวมอินเดียให้เป็นปึกแผ่นพระองค์แรก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เมารยะ พระอัยกาของ "พระเจ้าอโศกมหาราช" ทั้งเส้นทางจากสามัญชนสู่ราชบัลลังก์ หลังจากต้องพลัดพรากกับพระมารดาร่วม 10 กว่าปี โดยการค้นพบของ เรื่องราวความรักระหว่างพระเจ้าจันทรคุปต์และพระนางนันทินี ราชธิดาแห่ง ท่ามกลางการแก้แค้นที่พระเจ้ามหาปัทมะนันทะสังหารพระบิดาและลักพาตัวพระมารดาของพระเจ้าจันทรคุปต์ การโค่นราชบัลลังก์พระราชบิดาของนันทินี สงครามการขยายอาณาเขต ตลอดจนเรื่องราวความรักของราชกุมารพินทุสาร และชายาเอกทั้ง 2 พระองค์ คือ ราชกุมารีจารุมาตี (บางเรื่องแทนนามว่า จารุมิตรา) และ