มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี
มหาวิหารนักบุญฟรังซิสฯ เริ่มสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นมหาวิหารที่มีด้วยกันสามชั้น ส่วนล่างเริ่มสร้างไม่นานหลังจากที่ฟรังซิสได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อปี ค.ศ. 1228 ซิโมเน ดิ พูเชียเรลโล (Simone di Pucciarello) เป็นผู้อุทิศที่ดินและบริเวณเนินเขาทางด้านตะวันตกของเมืองอัสซีซีให้เป็นที่สร้างโบส์ ที่ดินบริเวณนี้แต่เดิมเรียกว่า “เนินนรก” (Italian: Collo d'Inferno; English: Hill of Hell) แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า “เนินสวรรค์” (Hill of Paradise)
วิลเลียมแห่งซ็องส์
เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก สถาปนิกในศตวรรษที่ 19 ได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับวิลเลียมแห่งซ็องส์อย่างมาก และจากการค้นพบความคล้ายคลึงระหว่างพื้นที่บริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแคนเตอร์บรีกับมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งซ็องส์ที่สร้างในเวลาใกล้เคียงกันนั้น เป็นการแสดงให้เห็นการมีตัวตนอยู่จริงของวิลเลียม สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่ได้ไปสร้างสรรค์ผลงานให้กับโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ที่เมืองแคนเตอร์บรีดังกล่าว แต่วียอแล-เลอ-ดุกก็ไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับวิลเลียมได้มากกว่านั้น นอกไปจากว่าเขาได้เสียชีวิตลงหลังจากกลับมาพำนักที่ฝรั่งเศสได้ปีเดียว บันทึกทางประวัติศาสตร์มากมายได้ยกย่องวิลเลียมสำหรับผลงานของเขา โดยข้อมูลที่สมบูรณ์ที่สุดที่หาได้ทุกวันนี้คือ บันทึกของวียอแล-เลอ-ดุกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมของมหาวิหารแห่งเมืองซ็องส์