โตเกียว
โตเกียวเคยเรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[4606,4617,3,3]}'>เอโดะ</b>แปลว่าปากน้ำ [7] เมื่อกลายเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1868 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[4909,4922,3,3]}'>โตเกียว</b>แปลว่ากรุงตะวันออก (โท 東 "ตะวันออก", เกียว 京 "กรุง")[7] ในตอนต้นยุคเมจิบางครั้งเรียกโตเกียวว่าโทเก ซึ่งเป็นวิธีอ่านอีกแบบของตัวคันจิ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว[8] นอกจากนี้โตเกียวยังมีอีกความหมายหนึ่ง ซึ่งหมายถึงขนมที่ดังเป็นอย่างมากในเมืองไทย เนื่องจากชื่อมีความเหมือนขนมเมืองหลวงอย่างปักกิ่งอีกด้วย
ฟุกุฮะระเกียว
ฟุกุฮะระเกียว () อดีตเมืองหลวงโบราณของญี่ปุ่นใน ยุคเฮอัง สร้างขึ้นโดย ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ขุนนางที่กำลังเรืองอำนาจในราชสำนักขณะนั้นที่ จังหวัดเฮียวโงะ ในปัจจุบันเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 1723 (ค.ศ. 1180) เพื่อใช้เป็นเมืองหลวงแทน เฮอังเกียว โดยมีฐานะเป็นเมืองหลวงเพียง 6 เดือนก่อนจะย้ายกลับไปยังเฮอังเกียวในปลายปีเดียวกัน