ซินเดอเรลล่า
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า[4] โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus)[5] แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ[6]
ซินเดอเรลล่า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2493)
ซินเดอเรลล่า () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างโดยทีมงาน วอลท์ ดิสนีย์ ในปี พ.ศ. 2493 พื้นเรื่องมาจากเทพนิยายเรื่อง "ซินเดอเรลลา" ของชาร์ลส แปร์โรลต์
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 12 ในซี่รี่ย์การ์ตูนคลาสสิกของวอลต์ ดิสนีย์ การ์ตูนเรื่องนี้ได้ถูกจำกัดการปล่อยในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2493 โดย RKO Radio Pictures 
มีผู้กำกับคือ ไคลด์ เจอโรมินิ,แฮมิลตัน ลัสก์ และ วิลเฟรด แจ็คสัน บทเพลงโดย แม็ค เดวิด,เจอร์รี่ ลิฟวิงสตัน และ อัล ฮอฟแมน
การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับรางวัลอะคาเดมี 3 รางวัล คือ Best Sound, Original Music Score และ Best Song