ซามูไร
หลังจากการผ่านพ้นของซามูไรพเนจรศตวรรษที่ 11 เป็นต้นมา ผู้ที่จะมาเป็นซามูไรต่างได้รับการคาดหวังว่าจะต้องเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมและอ่านออกเขียนได้ โดยพวกเขาจะต้องสามารถใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกับคำกล่าวโบราณที่ว่า บุง บุ เรียว โดะ (สว่าง, ศิลปะอักษร, ศิลปะการทหาร, วิถีทั้งสอง) หรือ ความกลมกลืนแห่งพู่กันและดาบ ให้ได้ โดยจะเห็นจากชื่อเฉพาะที่ใช้เรียกเหล่านักรบในช่วงแรกๆ ว่า อุรุวะชิ คำนี้ถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวอักษรคันจิที่มีการผสมรวมระหว่างลักษณะเฉพาะตัวของศิลปะอักษร ( ตรงกับภาษาจีน "บุ๋น") และศิลปะการทหาร ( ตรงกับภาษาจีน "บู๊") เข้าด้วยกัน และมโนทัศน์เช่นเดียวกันนี้ ยังถูกกล่าวไว้ในเรื่องเล่าแห่งเฮเกะ (เฮเกะ โมะโนะงะตะริ, สมัยปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12) โดยมีการอ้างอิงไว้ในคำกล่าวของตัวละครที่มีต่อการตายของ ไทระ โนะ ทะดะโนริ นักดาบ-นักกวีผู้มีการศึกษาคนหนึ่งว่า:
คูรุรุ
ซาบุโร่เป็นคนให้ที่พักพิงคูรุรุก่อนจะมาอยู่ที่บ้านฮินาตะเพราะเหตุนี้ทำให้คูรุรุดีกับซาบุโร่มาก
และยังให้ปากกาคุรุการ์มิกส์กับซาบุโร่จึงให้คูรุรุอยู่ที่บ้าน คูรุรุเห็นว่าซาบุโร่ไม่ไปแจ้งตำรวจก็เริ่มสร้างอาวุธให้ซาบุโร่ไว้ป้องกันตัว
และต่อจากนั้นซาบุโร่กับคูรุรุก็เป็นคู่หูกันมาตลอดและคูรุรุขอให้ซาบุโร่ช่วยตามหาพรรคพวกให้ซึ่งนั่นก็คือพวกเคโรโระไงล่ะซาบุโร่ก็หาจนเจอ
และนัทสึมิยังแอบชอบซาบุโร่อยู่พอคูรุรุเจอเพื่อนซาบุโร่ก็ให้คูรุรุมาอยู่กับเพื่อนคูรุรุจึงสร้างอาวุธสุดท้ายให้นั่นก็คือรังสีคูรุรุ
ซึ่งจะครอบร่างกายของซาบุโร่ไว้เพื่อป้องกันอันตรายแต่สามารถปิดรังสีคูรุรุได้
ซาบุโร่มีบุญคุณกับสิบเอกคูรุรุถึงอย่างนี้จึงได้เป็นคู่หูกันและซาบุโร่ก็มาเยี่ยมคูรุรุบ่อย ๆ และถือเป็นโอกาสดีของนัทสึมิด้วยที่จะใกล้ชิดกับซาบุโร่