รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร–ราชพฤกษ์
โครงการนี้เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 ในสมัยของอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ด้วยงบประมาณ 1,400 ล้านบาท หลังจากได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2550 เริ่มก่อสร้างจริงเมื่อปี พ.ศ. 2550 และมีกำหนดเปิดให้บริการในช่วงปี พ.ศ. 2551–2552 แต่ได้เกิดความล่าช้ามาอย่างต่อเนื่อง แม้การก่อสร้างสถานีเสร็จสมบูรณ์ไปก่อนหน้านั้นแล้ว เนื่องจากการจัดหาตัวรถหยุดชะงักไปถึง 9 เดือนภายใต้กระบวนการตรวจสอบความโปร่งใสของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) รวมไปถึงความล่าช้าในกระบวนการจัดซื้อพร้อมติดตั้งระบบขนส่งอัจฉริยะ, การก่อสร้างทางเดินเชื่อมสถานีสาทรกับสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส ช่องนนทรีที่แยกสาทร–นราธิวาส และการก่อสร้างช่องทางเดินรถเฉพาะสำหรับบีอาร์ที แต่ในภายหลังสามารถเปิดให้บริการได้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2553[1]
สถานีช่องนนทรี
สำหรับทางเข้า-ออกที่ 3 และ 4 นอกจากจะเชื่อมต่อกับทางเท้าสองฝั่งถนนนราธิวาสฯ แล้ว ยังมีบันไดทางลงสู่เกาะกลางถนนริมคลองช่องนนทรี ซึ่งสร้างเตรียมไว้เป็นจุดจอดรถในโครงการรถประจำทางชิดเกาะกลางถนนในอดีตอีกด้วย แต่ปัจจุบันไม่ได้ใช้งานแม้ได้เปลี่ยนมาเป็นระบบรถโดยสารด่วนพิเศษ (บีอาร์ที) แล้วก็ตาม เพราะเส้นทางของรถโดยสารดังกล่าวสิ้นสุดที่แยกสาทร-นราธิวาสใกล้ถนนสาทรใต้เท่านั้น ไม่ได้เดินรถผ่านทางแยกจนถึงจุดจอดรถใต้สถานีดังกล่าว เนื่องด้วยทางกรุงเทพมหานครผู้ดำเนินโครงการเห็นว่าการเดินรถผ่านทางแยกจะส่งผลกระทบต่อสภาพการจราจรแยกสาทร-นราธิวาสซึ่งติดขัดอยู่ก่อนแล้ว