เพลงชาติไทย
เพลงชาติไทย เป็นชื่อเพลงชาติของสยามและประเทศไทย ประพันธ์ทำนองโดย พระเจนดุริยางค์ ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อปี พ.ศ. 2475 คำร้องฉบับแรกสุดโดยขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องอีกหลายครั้งและได้เปลี่ยนมาใช้เนื้อร้องฉบับปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2482
สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
9 เมษายน พ.ศ. 2554 - ปัจจุบัน ใช้เพลงที่ทางสถานีฯ ร่วมกับ สถาบันวิชาการสื่อสาธารณะ ประพันธ์ขึ้นใหม่เป็นการเฉพาะเพื่อใช้ใน โอกาสเปิดอาคารสำนักงานใหม่ และเพื่อใช้ในการเสริมสร้างอัตลักษณ์ องค์การต่อไปในอนาคต เพลงที่ประพันธ์ขึ้นนี้สะท้อนแนวคิด เรื่องอิสรภาพ เสรีภาพ การต่อสู้และความหวังอันสดใส โดยจะมีทำนองหลัก ที่ประกอบด้วยโน้ต 4 ตัวอยู่บนกระสวนจังหวะที่ตื่นเต้นเร้าใจ อันเป็นตัวแทน ของการต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งความจริงและความดีงาม ทำนอง ดังกล่าวจะกลายสภาพ และลอยสูงขึ้น ในขณะที่ กระสวนจังหวะในแนวล่างก็ค่อย ๆ สดใสขึ้น ทำนองอันเปรียบเสมือน "นก" ที่ลอยสูงขึ้นนี้เป็น ตัวแทนของอิสรภาพอันงดงาม วงดนตรีที่เลือกใช้ในการบรรเลงบทเพลงนี้ เป็นวงดุริยางค์ซิมโฟนีขนาดใหญ่เป็นหลัก ผสมผสานกับเครื่อง ดนตรีไทยเพื่อคงเอกลักษณ์ไทย และเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อเพิ่มความ "นำสมัย" และ "ทันโลก" [47] (แต่ในบางรายการ เช่น ทันโลก ยังคงใช้เพลงประกอบชุด Signature ของ stephen arnold และ ช่วง นักข่าวพลเมือง ใช้เพลงประกอบชุด U - phonix ของ stephen arnold)