แมนนี ปาเกียว
แมนนี ปาเกียว เกิดวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao) ในครอบครัวที่ยากจนมากที่เมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
รามอน แมกไซไซ
รามอน เดล เฟียโร แมกไซไซ (31 สิงหาคม พ.ศ. 2450 - 17 มีนาคม พ.ศ. 2500) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 7 แห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ต้งแต่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2500 จนกระทั่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบินเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2500 ช่างซ่อมรถยนต์แมกไซไซได้รับการแต่งตั้งเป็นทหารของผู้ว่าราชการแซมบาเลส เขาปฏิบัติภารกิจได้โดดเด่นในฐานะผู้นำการรบแบบกองโจรในช่วงหลังสงครามแปซิฟิก จากนั้นก็ทำหน้าที่สองสมัยในการเป็นสมาชิกสภาแซมบาเลส พรรคเสรีนิยม ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรงกลาโหมในสมัยประธานาธิบดีเอลปิดิโอ กีริโน เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีภายใต้สังกัดพรรคนาซิโอนาลิสตา เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกของฟิลิปปินส์ที่เกิดในช่วงศตวรรษที่ 20