รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศเกาหลีเหนือ
ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนัน (IATA: FNJ, ICAO: ZKPY) ท่าอากาศยานหลักประจำชาติ ท่าอากาศยานชังจินบน ท่าอากาศยานช็องจิน ท่าอากาศยานฮย็อนนี ท่าอากาศยานแคช็อน ท่าอากาศยานคังดารี ท่าอากาศยานคังดง ท่าอากาศยานคูอึมนี ท่าอากาศยานคย็องซ็องชูอึล ท่าอากาศยานมีริม ท่าอากาศยานอนช็อน ท่าอากาศยานพังฮย็อน ท่าอากาศยานซัมจีย็อน ท่าอากาศยานซ็อนช็อน ท่าอากาศยานซึงอัมนี ท่าอากาศยานแทช็อน ท่าอากาศยานแททัน-พีแฮ็งจัง ท่าอากาศยานท็อกซัน ท่าอากาศยานอึยจู
คิม อิล-ซ็อง
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่นประกาศยอมจำนนต่อสงครามโลกครั้งที่สอง และทัพโซเวียตเข้ายึดเมืองเปียงยาง เกาหลีพ้นจากการเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น และด้วยมติของสหประชาชาติให้เกาหลีอยู่ในภาวะทรัสตี (Trusteeship) โดยสหภาพโซเวียตเข้ากำกับดูแลดินแดนเกาหลีทางตอนเหนือ ในขณะที่สหรัฐอเมริกากำกับดูแลเกาหลีทางตอนใต้ โจเซฟ สตาลิน (Joseph Stalin) ผู้นำสหภาพโซเวียตต้องการสรรหาผู้นำชาวเกาหลีซึ่งจะปกครองเกาหลีส่วนเหนือที่อยู่ภายใต้การล่าอาณานิคมของโซเวียตต่อไป ลาฟเรนตี เบเรีย (Lavrentiy Beria) ได้แนะนำคิม อิล-ซ็อง ต่อสตาลิน[3][10][11] ให้เป็นผู้ปกครองดินแดนเกาหลีเหนือ คิม อิล-ซ็อง จึงเดินทางกลับมายังเกาหลีโดยเทียบท่าที่เมืองวอนซันในเดือนกันยายน พ.ศ. 2488[11][12] ในเดือนธันวาคมสหภาพโซเวียตประกาศให้คิม อิล-ซ็อง เป็นหัวหน้าพรรคแรงงานล่าอาณานิคมเกาหลี[13] แม้ว่าพรรคแรงงานแห่งเกาหลีเดิมนั้นมีที่ทำการอยู่ที่โซล และมีหัวหน้าอยู่ก่อนแล้วคือพัก ฮ็อน-ย็อง () ด้วยการสนับสนุนของสหภาพโซเวียต คิม อิล-ซ็อง จึงสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้นำคอมมิวนิสต์สูงสุดของเกาหลีเหนือได้สำเร็จ[11][13]