ฟุตบอลในประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ. 2458 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เป็นผู้ริเริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเล่นในไทยเป็นครั้งแรก จนกระทั่งเกิดความนิยมแผ่ขยายกว้างขวางไปทั่วประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง<i data-parsoid='{"dsr":[859,881,2,2]}'>สโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน[1]
สโมสรฟุตบอลยาสูบ
ปี พ.ศ. 2539 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ได้เปลี่ยนแปลงระบบการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย ให้มีความเป็นสากล และก่อตั้งระบบฟุตบอลลีกสูงสุดขึ้นเป็นครั้งแรกใน จอห์นนีวอล์กเกอร์ไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก 2539 โดยประกอบด้วย 18 ทีมจากฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ที่ต้องมาแข่งขันกันในระบบลีก 
สโมสรฟุตบอลพนักงานยาสูบ ในฐานะรองแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข ได้ลงแข่งขันในลีกสูงสุดฤดูกาลแรกของประเทศไทย โดยเป็น 1 ใน 5 สโมสรจากหน่วยงานรัฐวิสาหกิจไทยในฤดูกาลนั้น แต่กลับทำผลงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร และตกชั้นไปเล่นในไทยลีก ดิวิชัน 1 เมื่อจบฤดูกาล