รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร–ราชพฤกษ์
โครงการนี้เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 ในสมัยของอภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ด้วยงบประมาณ 1,400 ล้านบาท หลังจากได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2550 เริ่มก่อสร้างจริงเมื่อปี พ.ศ. 2550 และมีกำหนดเปิดให้บริการในช่วงปี พ.ศ. 2551–2552 แต่ได้เกิดความล่าช้ามาอย่างต่อเนื่อง แม้การก่อสร้างสถานีเสร็จสมบูรณ์ไปก่อนหน้านั้นแล้ว เนื่องจากการจัดหาตัวรถหยุดชะงักไปถึง 9 เดือนภายใต้กระบวนการตรวจสอบความโปร่งใสของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) รวมไปถึงความล่าช้าในกระบวนการจัดซื้อพร้อมติดตั้งระบบขนส่งอัจฉริยะ, การก่อสร้างทางเดินเชื่อมสถานีสาทรกับสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส ช่องนนทรีที่แยกสาทร–นราธิวาส และการก่อสร้างช่องทางเดินรถเฉพาะสำหรับบีอาร์ที แต่ในภายหลังสามารถเปิดให้บริการได้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2553[1]
โอะดะกีว 3000 ซีรีส์
โอะดะเกียว 3000 ซีรีส์ เอสอี (SE ย่อมาจาก ซูเปอร์ เอ็กซ์เพรสส์) () เป็นรถไฟฟ้าของบริษัทรถไฟฟ้าโอะดะเกียว รุ่นแรกของขบวนรถไฟด่วนพิเศษ "โรมานซ์คาร์" เริ่มให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1957 จนถึงปี ค.ศ. 1968 และสามารถสร้างสถิติโลกสำหรับรถไฟรางแคบที่ความเร็ว 145 กิโลเมตร/ชั่วโมง ซึ่งถือเป็นต้นแบบในการพัฒนารถไฟหัวกระสุนชิงกันเซ็ง ซีรีส์ 0