ราชวงศ์ชิง
ราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2187 - 2455)(ภาษาแมนจู: daicing gurun; ภาษาจีน:清朝 ; พินอิน: qīng cháo ชิงเฉา ; ) หรือบางครั้งเรียกว่า ราชวงศ์แมนจู ปกครองแผ่นดินจีนต่อจากราชวงศ์หมิง และถือเป็นราชวงศ์สุดท้ายของประเทศจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2187 ถึง พ.ศ. 2455
ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย
ซูสีไทเฮา เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในยุคปลายราชวงศ์ชิง ในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิกวางสู (จางโป๋) สมเด็จพระจักรพรรดิหนุ่มแห่งราชวงศ์ชิง ผู้มุ่งปรารถนาที่ปฏิรูปการปกครองของประเทศ เพราะเล็งเห็นการที่ประเทศจะตกต่ำเพราะการแผ่อิทธิพลจากมหาอำนาจชาติตะวันตก แต่มี พระนางซูสีไทเฮา (ทะนะกะ ยูโกะ) ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์พระองค์มาแต่ทรงพระเยาว์ เป็นผู้ครองอำนาจทั้งในวังหลวงและอำนาจทั้งปวงในการปกครองประเทศ 