มหาวิทยาลัยศิลปากร
"สีเขียวเวอร์ริเดียน" หรือที่เรียกตามสีไทยโทนว่า "สีเขียวตั้งแช"[7] เป็นสีของน้ำทะเลระดับลึกที่สุด แต่ในระยะแรกก่อตั้งมหาวิทยาลัยได้กำหนดใช้สีเขียว ซึ่งเป็นสีพื้นป้ายมหาวิทยาลัยป้ายแรก แต่ช่วงนั้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มหาวิทยาลัยมหิดล ก็ใช้สีเขียวเป็นสีประจำมหาวิทยาลัยเช่นกัน จึงมีแนวคิดที่จะสร้างความแตกต่าง และเนื่องจากนักศึกษาคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ นิยมพารุ่นน้องปี 1 ไปทำกิจกรรมรับน้องที่เกาะเสม็ด จึงได้มีโอกาสชื่นชมสีของน้ำทะเลใส และได้นำมาเป็นสีประจำมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นสีที่บ่งบอกถึงความสร้างสรรค์ของชาวศิลปากร
โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์
แต่เดิมโรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์มีเสื้อพละ เพียงสีเดียวคือ สีเลือดหมู-ขาว ซึ่งเป็นสีประจำโรงเรียน ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 โดยนโยบายของผู้บริหารได้ต้องการเน้น ความเป็นหมู่คณะสีของนักเรียนกันมากขึ้นจึงได้กำหนดให้ทุกวันศุกร์ นักเรียนจะต้องใส่เสื้อสี ประจำคณะที่นักเรียนแต่ละคนสังกัดมา ซึ่งทำให้คนภายนอกเข้าใจว่าคือ เสื้อพละซึ่งแท้จริงแล้วคือ "เสื้อสีประจำคณะ" มิใช่ เสื้อพละแต่อย่างใด อาคารกาญจนฉัตร มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ตึกสลิ่ม" เนื่องจากการทาสี และ กระเบื้องที่ปูบนตึกแต่ละชั้นนั้นมีสีแตกต่างกันมาก สลับไปมาจนนักเรียนพากันเรียกว่า ตึกสลิ่ม ซึ่งคำว่า "สลิ่ม" นั้นเป็นคำนิยมในยุคนั้นซึ่งหมายถึงกลุ่มชุมนุมการเมืองที่ใส่เสื้อหลากสีนั้นเอง