ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียมีต้นกำเนิดมาจากอาณาจักรมลายูหลายอาณาจักรที่ปรากฏในพื้นที่ แต่ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา อาณาจักรเหล่านั้นก็ทยอยขึ้นตรงต่อจักรวรรดิบริเตน โดยอาณานิคมกลุ่มแรกของบริเตนมีชื่อเรียกรวมกันว่านิคมช่องแคบ ส่วนอาณาจักรมลายูที่เหลือกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนในเวลาต่อมา ดินแดนทั้งหมดในมาเลเซียตะวันตกรวมตัวกันเป็นครั้งแรกในฐานะสหภาพมาลายาในปี พ.ศ. 2489 มาลายาถูกปรับโครงสร้างเป็นสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2491 และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มาลายารวมกับบอร์เนียวเหนือ ซาราวัก และสิงคโปร์เป็นมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 แต่ไม่ถึงสองปีถัดมา คือในปี พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ก็ถูกขับออกจากสหพันธ์[1]
พันธมิตรประชาชนสิงคโปร์
หลังจากรวมสิงคโปร์เข้ากับมาเลเซีย พรรคนี้ไม่มีบทบาทสำคัญในการลงประชามติ พ.ศ. 2505 ซึ่งยอมรับการรวมตัว พรรคนี้ไม่ได้เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2506 ซึ่งเป็นการดำเนินการในฐานะที่สิงคโปร์เป็นรัฐหนึ่งของมาเลเซีย พรรคนี้สลายตัวไปใน พ.ศ. 2508 หลังจากที่สิงคโปร์ได้รับเอกราช