การยอมจำนนของญี่ปุ่น
การยอมจำนนของจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 ปิดฉากสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนหน้านั้น เมื่อปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1945 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นไม่สามารถดำเนินปฏิบัติการและการบุกครองญี่ปุ่นของฝ่ายสัมพันธมิตรใกล้เข้ามา ผู้นำญี่ปุ่น (สภาสั่งการสงครามสูงสุด หรือ "บิ๊กซิกส์", Big Six) แม้จะแถลงต่อสาธารณะแสดงเจตนาว่าจะต่อสู้ต่อไปจนจบ แต่ร้องขออย่างลับ ๆ ให้สหภาพโซเวียตซึ่งเป็นกลางในขณะนั้น เป็นผู้ไกล่เกลี่ยสันติภาพบนเงื่อนไขที่ญี่ปุ่นได้ประโยชน์ ขณะเดียวกัน สหภาพโซเวียตเตรียมโจมตีญี่ปุ่น ตามคำมั่นต่อสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรที่ให้ไว้ในการประชุมเตหะรานและยอลตา
การสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940
ผู้ลงนามจากเยอรมนีได้รวมถึงเจ้าหน้าที่นายทหารระดับอาวุโส เช่น วิลเฮล์ม ไคเทิล ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเวร์มัคท์(กองทัพเยอรมัน) ในขณะที่ทางด้านฝ่ายฝรั่งเศสเป็นเจ้าหน้าที่นายทหารระดับชั้นผู้น้อย เช่น นายพล Charles Huntziger ภายหลังจากชัยชนะที่เด็ดขาดของเยอรมันในยุทธการที่ฝรั่งเศส(10 พฤษภาคม - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1940) การสงบศึกครั้งนี้ได้จัดตั้งเขตยึดครองของเยอรมันในภาคเหนือและภาคตะวันตกของฝรั่งเศสซึ่งได้ครอบคลุมไปถึงช่องแคบอังกฤษทั้งหมดและท่าเรือมหาสมุทรแอตแลนติกและทิ้งส่วนที่เหลือไว้ให้เป็น"เขตเสรี"ที่ปกครองโดยฝรั่งเศส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้จงใจเลือกป่ากงเปียญเป็นสถานที่เพื่อลงนามในการสงบศึกเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์บทบาทที่เป็นสถานที่ของการสงบศึกกับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1918 เมื่อเป็นสัญญาณถึงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับเยอรมนียอมจำนน