ภูมิทัศน์
โดยทั่วไปคำว่า "ภูมิทัศน์" หมายถึง ภาพรวมของพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง ที่มนุษย์ รับรู้ทางสายตาในระยะห่าง อาจเป็นพื้นที่ธรรมชาติที่ประกอบด้วยรูปทรงของแผ่นดิน น้ำ ต้นไม้ สัตว์และสรรพสิ่งมนุษย์สร้างในสภาพอากาศหนึ่งและช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกว่าภูมิทัศน์ธรรมชาติ หรือภาพรวมของเมืองหรือส่วนของเมือง เรียกว่าภูมิทัศน์เมืองนอกจากนี้ยังมีการใช้คำ “ภูมิทัศน์” กับพื้นที่ที่มีลักษณะเฉพาะเด่นชัด เช่น ภูมิทัศน์ทะเล ภูมิทัศน์ภูเขา ภูมิทัศน์ทะเลทราย หรือ ภูมิทัศน์พระจันทร์ ซึ่งหมายถึงภาพรวมของพื้นที่บนผิวดวงจันทร์ที่มนุษย์อวกาศไปเยือน
ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อม
การเชื่อมโยงระหว่างภูมิศาสตร์มนุษย์และภูมิศาสตร์กายภาพมีความชัดเจนมากขึ้นกว่าในปัจจุบันเนื่องจากมนุษย์บนโลกมีประสบการณ์จากการใช้เทคโนโลยีมากขึ้น ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมักไม่ชัดเจน ทำให้ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมมีความสำคัญอย่างยิ่งในการเป็นเครื่องมือวิเคราะห์สำหรับประเมินผลกระทบของมนุษย์ที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมจากการวัดผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์บนภูมิลักษณ์และวัฏจักรของธรรมชาติ นี้จะกระทำโดยการวัดผลของกิจกรรมของมนุษย์ในรูปแบบและวัฏจักรของธรรมชาติ วิธีสำหรับการได้มาซึ่งข้อมูลครอบคลุมรวมถึงการรับรู้ระยะไกลและระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมช่วยในการคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมในแง่ของความสัมพันธ์กับผู้คน ด้วยภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมจึงสามารถวิเคราะห์มุมมองทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ที่มีความแตกต่างกันและใช้ในการทำความเข้าใจกระบวนการระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม จึงถือว่าภูมิศาสตร์สิ่งแวดล้อมเป็นสาขาหลักที่สามของภูมิศาสตร์ นอกเหนือจากภูมิศาสตร์กายภาพและภูมิศาสตร์มนุษย์