ตำนานคนตัดไผ่
ตั้งแต่นั้นมาทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พบว่าเมื่อใดที่ตนตัดปล้องไผ่ ก็จะพบก้อนทองก้อนเล็ก ๆ อยู่ภายในปล้องไผ่ที่ตัด ไม่นานนักทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็มีฐานะร่ำรวยขึ้นมา คะงุยะฮิเมะเองก็เติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่มีขนาดปกติและมีความสวยงามเป็นอันมาก ในระยะแรกทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะก็พยายามกันไม่ให้ลูกสาวได้พบกับคนแปลกหน้า แต่ไม่นานนักความสวยงามของคะงุยะก็เป็นที่เลื่องลือจนเป็นที่ทราบกันโดยทั่วไป จนกระทั่งมีเจ้าชายห้าพระองค์เสด็จมาขอตัวคะงุยะฮิเมะต่อทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะ และทรงพยายามหว่านล้อมให้ทะเกะโตะริ โนะ โอะกินะไปบอกให้คะงุยะฮิเมะเลือกเจ้าชายองค์ใดองค์หนึ่งจนกระทั่งสำเร็จ เมื่อทราบว่ามีผู้มาหมายปองคะงุยะฮิเมะจึงวางแผนกันตนเอง โดยตั้งข้อทดสอบต่าง ๆ ที่ยากเกินกว่าที่จะทำให้สำเร็จได้ให้เจ้าชายแต่ละองค์ไปทำ คะงุยะฮิเมะประกาศว่าจะยอมแต่งงานกับเจ้าชายองค์ใดที่สามารถนำสิ่งที่ตนขอมากลับมาได้
โอโอะกะ ทะดะซุเกะ
อีกคดี ช่างตัดกิโมโนมาแจ้งความว่า ผ้าถูกขโมยไปหลายสำรับ โอโอะกะสั่งให้เจ้าพนักงานเอาเชือกไปคล้องรูปปั้นพระกษิติครรภที่วัดโทเซ็ง (Tōsen-ji) มาขึ้นศาลไต่สวนว่า เหตุใดไม่ทำหน้าที่ปกป้องคุ้มครอง เมื่อรูปปั้นมาถึง ประชาชนที่มาฟังการพิจารณาก็หัวเราะกันยกใหญ่ โอโอะกะจึงทำขึงขังแล้วสั่งลงโทษคนเหล่านั้นด้วยการปรับผ้า ขณะที่ผู้คนกำลังจ่ายค่าปรับนั้น ช่างตัดกิโมโนเห็นคนคนหนึ่งส่งผ้าซึ่งเหมือนผ้าที่ถูกขโมยไปก็ร้องบอกโอโอะกะ โอโอะกะจึงสั่งให้จับกุมคนผู้นั้นไว้ทันที คนผู้นั้นก็สารภาพว่า ขโมยผ้ามาจริง ๆ คดีก็เป็นอันคลี่คลาย ในปี 1925 มีการเคลื่อนย้ายรูปปั้นพระกษิติครรภไปยังวัดนันโจ (Nanjo-in) ที่ชานเมือง และรูปปั้นก็อยู่ที่วัดดังกล่าวมาจนทุกวันนี้