เจ. เค. โรว์ลิง
ในปี 1982 โรว์ลิงสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดแต่ไม่ผ่านการคัดเลือก[24] เธอจึงเข้าศึกษาในคณะศิลปศาสตร์สาขาภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมคลาสสิค ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์แทน[40] มาร์ติน ซอเรล อาจารย์สอนภาษาฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จดจำเธอได้ว่า "เธอเป็นเด็กที่มีความสามารถ ผมสีดำ ใส่แจ๊กเก็ตยีนส์ ในด้านการเรียนก็ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ควรทำ"[24] โรว์ลิงเล่าถึงช่วงนั้นว่าเธอทำงานพิเศษเล็กน้อย ชื่นชอบการฟังเพลงของวงเดอะสมิธส์ และอ่านงานเขียนของดิกคินส์และโทลคีน[24] หลังจากศึกษาที่ปารีสเป็นเวลาหนึ่งปี โรว์ลิงได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ในปี 1986[24] จากนั้นจึงย้ายมาอยู่ที่ลอนดอน โดยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล[41] ในปี 1988 โรว์ลิงได้เขียนบทความสั้นเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เธอเรียนวิชาวรรณกรรมคลาสสิค ในบทความเรื่อง "What was the Name of that Nymph Again? or Greek and Roman Studies Recalled" ตีพิมพ์โดยนิตยสารเพกาซัส นิตยสารข่าวของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์[42]
วิบูลย์ คูหิรัญ
เริ่มเรียนชั้นมูล (อนุบาล) - ประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนราษฎร์บำรุงวิทย์ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-ม.3) จาก โรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) จาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (รุ่น 71) ห้องเดียวกับ พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ โดยสามารถสอบได้ที่ 1 ของห้อง ม.6 ก. เข้าเรียนต่อที่ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ม.7-ม.8) โดยเป็นหัวหน้าห้องคิงส์เยอรมัน สายวิทย์ (ห้อง 22) สอบเข้าเรียน Group A จนจบระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย [พ.ศ. 2507 (ปีการศึกษา พ.ศ. 2506)] สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโท Master of Science in Electrical Engineering (MS.E.E.) จาก Illinois Institute of Technology, Chicago, USA (พ.ศ. 2509) [4]