จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรี เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี[1] เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออกอีกด้วย แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดปราจีนบุรีในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงคราม [2] ต่อมาในปีพ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง[3] อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปีพ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
เทศบาลเมืองปราจีนบุรี
เทศบาลเมืองปราจีนบุรี จัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2478 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 56 ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 และมีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาล จำนวน 3 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2493 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 2.4 ตารางกิโลเมตร ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2499 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 3.88 ตารางกิโลเมตร และครั้งที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2516 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 8.34 ตารางกิโลเมตรเทศบาลเมืองปราจีนบุรีมีพื้นที่ประมาณ 8.34 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,212.5 ไร่ ประกอบด้วย 1 ตำบล คือ ตำบลหน้าเมือง ซึ่งชาวบ้านภายในเขตเทศบาลได้รวมกลุ่มกันอยู่เป็นชุมชนจำนวน 17 ชุมชน ดังนี้