เจ. เค. โรว์ลิง
ในปี 1982 โรว์ลิงสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดแต่ไม่ผ่านการคัดเลือก[24] เธอจึงเข้าศึกษาในคณะศิลปศาสตร์สาขาภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมคลาสสิค ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์แทน[40] มาร์ติน ซอเรล อาจารย์สอนภาษาฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จดจำเธอได้ว่า "เธอเป็นเด็กที่มีความสามารถ ผมสีดำ ใส่แจ๊กเก็ตยีนส์ ในด้านการเรียนก็ให้ความสำคัญกับสิ่งที่ควรทำ"[24] โรว์ลิงเล่าถึงช่วงนั้นว่าเธอทำงานพิเศษเล็กน้อย ชื่นชอบการฟังเพลงของวงเดอะสมิธส์ และอ่านงานเขียนของดิกคินส์และโทลคีน[24] หลังจากศึกษาที่ปารีสเป็นเวลาหนึ่งปี โรว์ลิงได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ในปี 1986[24] จากนั้นจึงย้ายมาอยู่ที่ลอนดอน โดยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล[41] ในปี 1988 โรว์ลิงได้เขียนบทความสั้นเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เธอเรียนวิชาวรรณกรรมคลาสสิค ในบทความเรื่อง "What was the Name of that Nymph Again? or Greek and Roman Studies Recalled" ตีพิมพ์โดยนิตยสารเพกาซัส นิตยสารข่าวของมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์[42]
เคลลี คลาร์กสัน
ตามที่เคลลี่ได้ให้สัมภาษณ์ ครอบครัวของเธอประสบปัญหาทางการเงิน และหลังจากที่คุณพ่อและคุณแม่ของเธอแยกทางกัน ดนตรีเป็นที่พึ่งของเคลลี่มาโดยตลอด เคลลี่เคยอยากเป็นนักชีววิทยา แต่เปลี่ยนใจหลังจากที่ดูภาพยนตร์เรื่อง จอว์ เคลลี่ศึกษาที่โรงเรียนพอลไลน์ ฮูจฮ์ มิดเดิลสคูล และในขณะศึกษาที่ระดับชั้นเกรด 7 ครูดนตรีได้ยินเสียงเธอที่โถงโรงเรียน และแนะนำให้เคลลี่ออดิชั่นคัดตัวเข้าวงดนตรีของโรงเรียน เคลลี่จบระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบอร์เลสัน ไฮสคูล ที่เธอได้แสดงในละครเพลงหลายๆเรื่อง เช่น เรื่องแอนนี่เกทเดอะกัน เซเว่นบริจฟอร์เซเว่นบราเธอร์ และบริจาดูน เคลลี่ได้แสดงที่กิจกรรมแสดงความสามารถพิเศษ ที่เธอได้รับคำชมจากผู้ชมว่า "พระเจ้าได้ให้ของขวัญคุณ คุณได้ร้อง คุณมีชะตาในการร้อง" เคลลี่ร้องเพลงและฝึกร้องเพลงคลาสสิค เพื่อหวังว่าการร้องเพลงจะเป็นทุนการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยของเธอ ในที่สุด เคลลี่ได้รับทุนการศึกษาเต็มจากมหาวิทยาลัยเทกซัสที่ออสติน มหาวิทยาลัยนอร์ธ เทกซัส และวิทยาลัยดนตรีเบิร์คลี แต่สุดท้ายปฏิเสธทุนการศึกษา โดยบอกว่า "ฉันเขียนเพลงไว้เยอะมาก และต้องการจะตามฝันของฉัน" และ "ไม่มีใครแก่เกินไปสำหรับมหาวิทยาลัย"