పియూష్ అమృత్ జీవిత భాగస్వామి పేరేమిటి ?
బాబీ జిందాల్
జిందాల్ 1997లో సుప్రియా జోలీని వివాహం చేసుకున్నారు, ఆమె తల్లిదండ్రులు ఆమెకు నాలుగేళ్ల వయస్సు ఉన్నప్పుడు బటాన్ రూజ్‌కు తరలివచ్చారు, వీరి కుటుంబం భారతదేశంలోని న్యూఢిల్లీ నుంచి ఇక్కడకు వచ్చి స్థిరపడింది.[21] జిందాల్, సుప్రియా ఇద్దరూ ఒకే హైస్కూల్‌లో చదువుకున్నారు, అయితే సుప్రియా గ్రాడ్యుయేషన్ మొదటి సంవత్సరంలో ఉన్నప్పుడు ఆమె కుటుంబం బటాన్ రూజ్ నుంచి న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు తరలివెళ్లింది, ఆ తరువాత నుంచి వీరిద్దరి మధ్య అనుబంధం ఏర్పడింది, జిందాల్ తన స్నేహితుడు ఒకరు రద్దు చేసుకోవడంతో మార్డి గ్రాస్ పార్టీకి ఆమెను ఆహ్వానించారు. సుప్రియా జిందాల్ తులాన్ విశ్వవిద్యాలయం నుంచి కెమికల్ ఇంజనీరింగ్‌లో బ్యాచులర్ డిగ్రీ మరియు M.B.A. డిగ్రీ పొందారు.[22] తన అధ్యయనాన్ని విజయవంతంగా పూర్తి చేసినప్పుడు లూసియానా స్టేట్ యూనివర్శిటీ నుంచి ఆమె మార్కెటింగ్‌లో Ph.D. పొందనున్నారు.[23] లూసియానా బాలల కోసం ఆమె సుప్రియా జిందాల్ ఫౌండేషన్‌ను స్థాపించారు, ఇది ఒక స్వచ్ఛంద సంస్థ, గణితం మరియు విజ్ఞాన శాస్త్ర పాఠశాల విద్యను మెరుగుపరచడం కోసం ఈ సంస్థ పనిచేస్తుంది.[24] వీరికి ముగ్గురు బిడ్డలు ఉన్నారు: వారి పేర్లు సెలియా ఎలిజబెత్, షాన్ రాబర్ట్ మరియు స్లాడ్ రేయాన్. షాన్ పుట్టుకతోనే హృద్రోగంతో జన్మించాడు, శిశువుగా ఉన్నప్పుడే షాన్‌కు శస్త్రచికిత్స జరిగింది. జిందాల్ దంపతులు ఆజన్మ లోపాలు గల బాలలకు, ముఖ్యంగా బీమా లేనివారికి మద్దతుదారులుగా ఉన్నారు. 2006లో, ఆయన భార్య ఇంటిలో మూడో బిడ్డకు జన్మనిచ్చారు. ప్రసవానికి కొద్ది సమయం ముందుగానే వారు 911కు ఫోన్ చేయగలిగారు, జిందాల్ వారి ఎనిమిది-పౌండ్ల, 2.5 ఔన్స్‌ల మగబిడ్డకు ఫోన్‌లో వైద్యపరమైన సూచనలు అందుకొని తన భార్యకు ప్రసవం చేశారు.[25]
బెనజీర్ భుట్టో
బెనజీర్ ప్రాచుర్యంలో రెండు పరస్పర భిన్న ధ్రువాలైన రెండు కోణాలు ఉన్నాయి: ఆమె కెరీర్ ని ముస్లిం ప్రపంచంలో మహిళల ఘన విజయంగానూ, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఇస్లాం అతివాద, ఉగ్రవాదాలపై పోరాటంగానూ చూస్తూంటారు. అదే సమయంలో అవినీతి, దుష్పరిపాలనలకు సంబంధించిన తీవ్రమైన ఆరోపణలు ఆమెపై ఉన్నాయి. ఆమె మృతి తర్వాత ఆమె భర్త ఆసిఫ్ అలీ, కుమారుడు బిలావల్ ల నాయకత్వంలో పీపుల్స్ పార్టీ విజయం సాధిచింది, ఆసిఫ్ అలీ 2008లో పాకిస్తాన్ అధ్యక్షుడు అయ్యారు.[18] గార్డియన్ పత్రిక బెనజీర్ ను పాకిస్తాన్లోని తీవ్ర అనిశ్చితికి బాధితురాలిగానూ, కారకురాలైన నేరస్థురాలిగానూ అభివర్ణించింది.[19] న్యూయార్క్ టైమ్స్ ఆమె మరణం సందర్భంగా రాసిన వార్తలో గొప్ప ఆశయాల కలిగి, సంక్లిష్టమైన రాజకీయ యుక్తులు, తంత్రాల పట్ల ఆసక్తి, అభిరుచి కలిగిన మహిళగా అభివర్ణించారు.[20] పలు విశ్వవిద్యాలయాలు, ప్రభుత్వ భవనాలకు బెనజీర్ పేరు పెట్టారు, ఆమె కెరీర్ మలాలా యూసఫ్‌జాయ్ వంటి అనేక సాంఘిక కార్యకర్తలకు స్ఫూర్తినిచ్చారు.[21][22] డాటర్ ఆఫ్ ఈస్ట్, రీకన్సిలేషన్ అన్న రెండు పుస్తకాలు రచించారు.[23]