మొదటగా మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగుని ఎవరు ఉపయోగించారు ?
మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగు
మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగు (Metal Arc Welding) అనగా ఒక సన్నని నిడుపాటి లోహకడ్దిని ఎలక్ట్రోడుగా, పూరక లోహంగా ఉపయోగించి, ఆర్కు వలన ఏర్పడిన ఉష్ణోగ్రతతో పూరకలోహాన్ని, లోహాల రెండు అంచులను కరగించి అతుకు ప్రక్రియ[1]. రష్యాకు చెందిన విజ్ఞానశాస్త్రవేత్త వసిలె పెట్రొవ్ ఒక సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించాడు. ఒక సజీవ విద్యుత్తు వలయంలో ఏనోడు (ధనధ్రువము), మరియు కాథోడు (ఋణధ్రువము) ల మధ్య ఆర్కును (తేజోవంతమైన ఉష్ణకాంతి వలయము) ను ఏర్పరచినప్పుడు ఉత్పన్నమగు ఉష్ణం నుండి లోహాలను కరగించివచ్చునని, రెండు లోహాల అంచులను ఏకీకృతంగా (coalescence) అతుకవచ్చుననేది ఆయన ప్రతిపాదించాడు. ఈ సిద్ధాంతమును సాకారం చేస్తూ 1881-82లో రష్యాకు చెందిన మరోశాస్త్రవేత్త నికొలై బెనర్డొస్ రాగి తొడుగు కలిగిన కర్బనపు కడ్దిని కాథోడుగా నుపయోగించి లోహాలాంచులను కరగించి (fusion) అతికి, మొదటి ఆర్కు వెల్డింగ్ విధానమును ప్రపంచానికి అందించాడు. అటు తరువాత ఈ విధనానికన్న మెరుగైన ఆర్కు వెల్డింగు విధానమైన, లోహకడ్డిని ఎలక్ట్రోడుగా ఉపయోగించి లోహాలను అతుకు మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగు ను 1888లో రష్యాకు చెందిన నికొలై స్లావ్యనోవ్ , మరియు అమెరికాకు చెందినా సి.ఎల్.కోఫిన్ (1890) కనుగొన్నారు. ఈ వెల్దింగు విధానములో A.C.మరియు D.C విద్య్త్తుత్తు నుపయోగించి వెల్దింగు చెయ్యవచ్చును. పూరకలోహకడ్దినే ఎలక్ట్రోడుగా ఉపయోగించడం వలన వెల్డింగు మరింత సులభతరమైనది. కార్బను ఆర్కువెల్డింగులో పూరకలోహం విద్యుత్తు వలయంలో భాగంగా వుండదు. కార్బను ఆర్కు వెల్డింగులో విద్యుత్తు వలయం కర్బనపు ఎలక్ట్రోడు మరియు అతుకవలసిన లోహాల మధ్య మాత్రమే ఏర్పరచబడుతుంది. కాని మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగులో పూరక లోహాన్నే (Filler metal) ఎలక్ట్రోడుగా వాడటం వలన, ఈ విధానంలో అతుకవలసిన లోహాలు, మరియు అతుకు లోహాం విద్యుత్తు వలయం నేర్పరచును. మెటల్ ఆర్కు వెల్డింగులో కార్బను ఆర్కు వెల్డింగు పద్ధతిలో లా ప్రత్యేకంగా పూరకకడ్దిని, స్రావకాన్ని ఉపయోగించ నవసరము లేదు.
జూడో
ఆ సమయంలో, కానో, "షోల్డర్ వీల్" ("కాట-గురుమా", ఒక వ్యక్తిని భుజాల మీద మోయుట అనబడే పాశ్చ్యాత్య మల్లయోధులు వాడే మెళకువకి స్వల్ప భిన్నమైనది) మరియు "ఫ్లోటింగ్ హిప్" ("ఉకి గోషి" ) విసురు వంటి కొత్త మెళకువలను కనిపెట్టాడు. అయితే, అతను అప్పటికే కేవలం "కిటో-ర్యు" మరియు "టెంజిన్ షిన్'యో-ర్యు" ల యొక్క సూత్రాలను విస్తరించుట మాత్రమే కాక ఇంకా ఏదో చాలా చేయాలని ఆలోచించాడు. జుజుట్సు లోని, శబ్ద శాస్త్రీయ సూత్రాల ఆధారిత మరియు యువకుల యొక్క శౌర్య పరాక్రమాల వృద్ధితో పాటుగా శారీరక, మానసిక మరియు వ్యక్తిత్వ వికాసాల మీద కేంద్రీకృతమైన మెళకువల ఆధారమైన సరికొత్త ఊహలతో కూడిన ప్రధాన పునరుద్ధరణ కానో మనసులో ఉంది. మే 1882లో, 22 ప్రాయంలో, విశ్వవిద్యాలయంలో అతను డిగ్రీని పూర్తి చేసే తరుణంలో, కానో తొమ్మిది మంది విద్యార్థులను లికుబో యొక్క పాఠశాల నుంచి కామకురాలోని బౌద్ధ దేవాలయం ఎఇషో-జి లో, అతని కింద జుజుట్సు అధ్యయనం చేయడానికి తీసుకొన్నాడు, మరియు లికుబో వారంలో మూడు రోజులు బోధించడానికి ఈ దేవాలయానికి వచ్చేవాడు. "కొడోకాన్ " లేక "బోధనా విధాన స్థలం " అని దేవాలయాన్ని పిలుచుటకు రెండేళ్ళ కాలం గడవగా, మరియు కానోకి "కిటో-ర్యు"లో "మాస్టర్" అను బిరుదుతో సత్కరింపబడకుండానే, దీనిని కొడోకాన్ యొక్క స్థాపనగా పరిగణిస్తారు.