పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి తల్లిదండ్రుల పేర్లేమిటి?
పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి
పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి ( 1608[1]-1693) 17వ శతాబ్దములో కాలజ్ఞాన తత్వాలను బోధించిన యోగి, హేతువాది, సంఘ సంస్కర్త. సాక్షాత్ దైవ స్వరూపుడు. బ్రహ్మం గారు తన కాలజ్ఞానములో భవిష్యత్తు గురించి చెప్పిన చాలా విషయాలు నిజమయ్యాయి. తీర్థ యాత్రలు చేస్తున్నటువంటి విశ్వబ్రాహ్మణ పుణ్యదంపతులు పరిపూర్ణయాచార్యులు, ప్రకృతాంబలకు కాశీ పట్టణంలో జన్మించి, కర్ణాటక రాష్ట్రం, స్కందగిరి పర్వతసానువులో స్థితమైన పాపాగ్ని మఠ (ప్రస్తుతం ఇది చిక్‌బళ్లాపూర్ జిల్లా లోని కళవారహళ్లిలో ఉన్నది) అధిపతులు వీరభోజయాచార్య, వీరపాపమాంబలవద్ద పెరిగిన శ్రీవీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి, వైఎస్ఆర్ కడప జిల్లా లోని కందిమల్లాయపల్లిలో చాలాకాలం నివసించి సజీవ సమాధి నిష్ఠనొందాడు. వీరబ్రహ్మము వలన ప్రసిధ్ది పొందుట చేత కందిమల్లాయపల్లె తర్వాతి కాలములో బ్రహ్మంగారిమఠంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ప్రపంచంలో ఏ వింత జరిగిన ఇది బ్రహ్మం గారు తన కాలజ్ఞానంలో ఆనాడే చెప్పారు అంటూ ప్రజలు గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ ఉంటారు. కాలజ్ఞానంలో చెప్పినవన్నీ పొల్లు పోకుండా ఇప్పటివరకు జరిగాయి. జరుగుతున్నాయి.
బాలరామ భరతము
ఈతని త్రండ్రి పేరు కేరళవర్మ తంపురాన్. తల్లి పార్వతీభాయి. ఈతడు కేరళ దేశమును పాలించిన రాజశ్రేష్ఠులలో కెల్ల ముఖ్యుడు. కృత్తికా నక్షత్ర జన్ముడగుటచే ఈతని కార్తికతిరునాల్ అని కూడా పిలుస్తారు. పుషపు విప్పారగనే వాసనల విరజిమ్మును. తన తల్లి పార్వతీభాయి సోదరుడగు "బాలమార్తాండవర్మ" అదుపాజ్ఞలలోనే పెరిగి పెద్దవాడై విద్యాబుద్ధులను అభ్యసించాడు. అంధుచే ఈతడు భాషావైదుష్యమందును, యుద్ధ నైపుణ్యమందును అసమాన ప్రతిభాసంపన్నుడయ్యెను. ఈతడు బహుభాషా పాండిత్యుడు. ముఖ్యముగా సంస్కృతము, పర్షియన్, హిందుస్తానీ, మలయాళము మొదలగు భాషలయందు ఆరితేరెను. డచ్చి భాష యందు కూడా కొంత సామర్ధ్యము కలదని "పిట్రో దివేగస్" అను ఆంగ్ల దేశస్థుడి ద్వారా తెలుసుకొనినట్లు తెలియుచున్నది.సాహిత్య రంగమున ఎంత ప్రతిభావంతుడో కదనరంగమున అంత ప్రతిభనే సంపాదించాడు. తన మామయ్యకు అనేక యుద్ధములలో సహాయమొనర్చెను. "అంబలపూజ" అనే ప్రదేశమును జయించినప్పుడు ఆఊరి రాజమహల్లో ఉన్న తాళపత్ర గంధములన్నింటినీ సేకరించి తన మహల్కు చేర్చెను. ఈ తాళపత్ర గ్రంథములు నేటికీ తిరువాంకూర్ గ్రంథాలయములో ఉన్నాయి. క్రీ.శ, 1758లో బాలమార్తాండవర్మ చనిపోయిన తరువాత బాలరామవర్మ సింహాసనాధిష్ఠుడై 1798 వరకు నిర్విఘ్నముగా పాలించెను. నేటి తిరువాంకూర్ సంస్థానమంతయు ఆయన చనిపోయిననాటికి స్థాపింపబడినదే అని చెప్పవచ్చును. ఈతడు కవులకు అనేకులకు కల్పతరువు వంటివాడు. సదాశివ దీక్షిత, కళ్యాణ సుబ్రహ్మణ్య, కుంచన్ నంబియార్ వంటి అనేక కవులకు ఆశ్రయము కల్పించాడు.