వంగపండు ప్రసాదరావు తల్లిదండ్రుల పేర్లేమిటి?
వంగపండు ప్రసాదరావు
ఈయన పార్వతీపురం దగ్గర పెదబొండపల్లిలో 1943 జూన్ లో జన్మించారు. తండ్రి జగన్నాధం తల్లి చినతల్లి.2008, నవంబరు 23 న తెనాలిలో ఈయనకు బొల్లిముంత శివరామకృష్ణ సాహితీ అవార్డును బి.నరసింగరావు చేతులమీదుగా ప్రధానం చేశారు.[2] ప్రజలకోసం బ్రతికిన నాజర్ లాంటి కళాకారుడని వంగపండును పోలుస్తారు. వంగపండు ప్రసాదరావు, గద్దర్తో కలిసి 1972లో పీపుల్స్ వార్ యొక్క సాంస్కృతిక విభాగమైన జన నాట్యమండలిని స్థాపించాడు. వంగపండు మూడు దశాబ్దాలలో 300కు పైగా పాటలు వ్రాశాడు. అందులో 12 పాటలు అన్ని గిరిజన మాండలికాలతో పాటు తమిళం, బెంగాళీ, కన్నడ మరియు హిందీ వంటి పది భారతీయ భాషలలోకి కూడా అనువదించబడినవి. "యంత్రమెట్టా నడుస్తు ఉందంటే..." అనే పాట ఒక ఆచార్యునిచే ఆంగ్లంలో కూడా అనువదించబడి అమెరికా, ఇంగ్లాండులో అభిమానం చూరగొన్నది.[3] విప్లవ కవిత్వంలో పాట ప్రముఖ పాత్ర వహించింది. సుబ్బారావు పాణిగ్రాహి, వంగపండు ప్రసాదరావు, గద్దర్ మొదలైనవారు విప్లవ భావాలను ప్రజల దగ్గరకు తీసుకెళ్ళారు.
దేవరంపాడు
స్వాతంత్ర్యసమరయోధులు శ్రీ సాగి విజయరామరాజు గారు ఈ గ్రామస్థులే. వీరు ఆరు నెలలు చెరసాలలో చిత్రహింసలు భరించుచూ చేసిన వందే మాతరం నినాదం, ఇప్పటికీ ఈ నేల అణువణువునా మారుమ్రోగుతూనే ఉంది. 1930లో, జాతిపిత పిలుపుతో శ్రీ టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులుగారి సారథ్యంలో ఊరంతా ఉప్పెనై కడలి తీరానికి ఎగసి ఉప్పు సత్యాగ్రహానికి వేదిక అయినది. 1935లో, నాటి భారత జాతీయ కాంగ్రెసు అధ్యక్షులు శ్రీ బాబూరాజేంద్రప్రసాదుగారు ఈ గ్రామానికి వచ్చినప్పుడు, ఈ పుణ్యభూమికి మోకరిల్లినారు. నాటి ధీరోదాత్తులకు ప్రణమిల్లినారు. అప్పుడు వారు, ప్రకాశంగారు వేయించిన విజయస్తంభాన్ని ఆవిష్కరించి అనిర్వచనీయ అనుభూతినీ, స్ఫూర్తినీ వెంట తీసుకొని వెళ్ళినారు. [3]