Rabab writes that on this day of Independence, he feels no inspiration but only a sense of hurt and dejection when he sees all around him the corruption and victory of the separatist forces, the dreams of a united and economically strong Bangladesh fading into despair.
Rabab shkruan se në këtë ditë të Pavarësisë, ai nuk ka inspirim por vetëm ndjenjë të dhimbjes dhe hidhërmimit kur sheh rreth vetes korupsionin dhe fitoren e fuqive separatiste, ëndërrat për një Bangladesh të bashkuar dhe ekonomikisht të fortë zbehen në dëshpërim.