None of this means that Clarke is insensitive to the minutiae of human lives, or to our deepest feelings: his beautiful, sentimental "Dog Star", about an astronaut having to part with his beloved dog when he goes to live on a lunar observatory, is about the closest any short story has come to moistening my ever-dry eyes.
Asnjëra nga këta punë nuk donë të thotë që Klarku nuk kishte ndjesi për gjërat e vogla të jetës së njeriut, për ndjenjat tona të thella: tregimi i tij sentimental i mrekullueshëm “Ylli i qenit”, për kozmonautin i cili patjetër të përshëndetej nga qeni i tij i dashur kur shkoi të jetojë në opservatorin lunar, gati më bëri për të qarë – ndërsa unë asnjëherë nuk qaj.