ემი იხსენებს: „პირველ წელს მაინც შევძელი მსახურებაში აქტიურობის შენარჩუნება, მაგრამ შევნიშნე, რომ თანდათანობით ჩემს ცხოვრებაში მთავარი ადგილი სამსახურმა დაიკავა, ხოლო სამეფოს ინტერესები მეორეხარისხოვანი გახდა.