მოვდიოდით შინისაკენ და მთელი გზის მანძილზე ბევრ რამეს ვიხსენებდით, ლვოვში მცხოვრები გერმანელი და პოლონელი ძმების სტუმართმოყვარეობას, მათ ძლიერ რწმენას, თუ როგორ უდგებოდნენ ყველაფერს ლოცვით; როგორ დაგვაბინავეს, ხელმოკლეობის მიუხედავად როგორ გვასვეს და გვაჭამეს; ვიხსენებთ მათ ერთიანობასა და სიახლოვეს, მათ მადლიერებას.