არასდროს დამავიწყდება, როგორი მადლიერებით სავსე თვალებით შემოგვყურებდა პაპა ჟაკი, როგორი შვება იგრძნო მამა ბეატრისმა და რა თბილად და ენერგიულად ჩამომართვა ხელი ერთმა ხანდაზმულმა ქალმა, რომელიც მხოლოდ და მხოლოდ მიღიმოდა.