ამიტომ აბრაამის, ისაკისა და იაკობის სიკვდილიდან საუკუნეების შემდეგაც კი მათი მოხსენიებისას იესოს შეეძლო იმის თქმა, რომ იეჰოვა „ღმერთი მკვდრებისა კი არ არის, არამედ ცოცხლებისა, ვინაიდან მისთვის ყველა ცოცხალია“.