God goes ahead with his purpose as though these rulers are nothing. He laughs at their impudence and holds them in derision.
მე - 2 ფსალმუნი შემდეგნაირად გრძელდება: „მკვიდრი ზეცისა გაიცინებს, და უფალი აბუჩად აიგდებს მათ“.