პავლეს იმის თქმა უნდოდა, რომ მართალია ქრისტიანები წარმართულ თაყვანისმცემლობაში არ მონაწილეობდნენ, მაგრამ მათ შეეძლოთ ეყიდათ ტაძარში შეწირული ხორცი, რადგან ის ფაქტი, რომ ხორცი ტაძარში იყო შეწირული, ავტომატურად მის უწმინდურებაზე არ მეტყველებდა.