ერთი ქრისტიანი ძმა აღიარებს: „როცა ახალგაზრდა ვიყავი, კარდაკარ მსახურების დროს სწრაფად მივიდოდი კართან, თავს ისე მოვაჩვენებდი თითქოს ზარს ვრეკავდი და შემდეგ ჩუმად მოვდიოდი იმ იმედით, რომ ვერავინ გაიგებდა და დამინახავდა...