იეჰოვა თავის წინასწარმეტყველებს აღძრავდა, ნათლად აღეწერათ, რამდენად განსხვავდებოდა ის — ჭეშმარიტი და ცოცხალი ღმერთი — კერპებისგან, რომელთაც არც საკუთარი თავის შველა შეეძლოთ და არც თავიანთი თაყვანისმცემლების.