In this case, the court, not the victim, applied “life for life, eye for eye, tooth for tooth... ” That principle reminded judges that punishment should be neither excessive nor insufficient.
ამ შემთხვევაში მსაჯულები მოითხოვდნენ „სულის სანაცვლოდ სულს, თვალის სანაცვლოდ თვალს, კბილის სანაცვლოდ კბილს“ და არა თავად დაზარალებული.