ერთი სწავლული, მას შემდეგ, რაც ადრინდელი ქრისტიანების მიერ სახარების ენთუზიაზმით ქადაგებას იხსენიებს, გულისტკივილით დასძენს: „თუ თანამედროვე ეკლესიის ცხოვრებაში ძირეულ ცვლილებებს არ მოვახდენთ და სახარების ქადაგებას კვლავ ყოველი მონათლული ქრისტიანის მოვალეობად არ გავხდით; აგრეთვე თუ მათი ცხოვრების წესი ბევრად უკეთესი არ იქნება, ვიდრე ურწმუნოებისა, მაშინ საეჭვოა, რომ რაიმე პროგრესს მივაღწიოთ“.