სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის (კა - გე - ბე) წარმომადგენლები და ადგილობრივი მილიციელები სახლში გვაკითხავდნენ და გვეკითხებოდნენ, ვინ ხელმძღვანელობდა ჩვენს სამქადაგებლო საქმიანობას, საიდან ვიღებდით ლიტერატურას და სად ვიკრიბებოდით თაყვანისმცემლობისთვის.