იგი დასძენს: „ერთი მხრივ, ყველას დასანახად ისინი კათოლიკეებივით იქცეოდნენ, რათა, ასე თუ ისე, მშვიდობა შეენარჩუნებინათ, მეორე მხრივ კი, სხვებისგან შეუმჩნევლად გარკვეულ წეს - ჩვეულებებსა და რიტუალებს იცავდნენ, რითაც იმაში დარწმუნება სურდათ, რომ მათი მიმდინარეობა არსებობას აგრძელებდა“.