After receiving accurate knowledge about the Christ and his role in God’s purpose, Paul could see that he was faced with a choice: Should he remain a Pharisee and continue to enjoy position and esteem, or should he change his life course and start to do whatever was necessary to gain God’s approval?
საბედნიეროდ, პავლემ სწორი არჩევანი გააკეთა, რამეთუ მოგვიანებით თქვა: « მე არ მრცხვენია სახარებისა [„კეთილი ცნობისა“, აქ], რადგან ღვთის ძალაა იგი ყოველი მორწმუნის სახსნელად ჯერ იუდეველისა და მერე წარმართისაც ».