XIX საუკუნის მეორე ნახევარში კი გერმანელი სწავლული იულიუს ველჰაუზენი ავრცელებდა „დოკუმენტურ თეორიას“ იმის შესახებ, რომ მოსეს ხუთწიგნეული წარმოადგენს რამდენიმე ავტორის ან თანაავტორებისგან შემდგარი ჯგუფების მიერ შედგენილ კრებულს.