ასეთ ურთიერთობაზე XVIII საუკუნის ესეისტმა ჯოზეფ ედისონმა დაწერა: „ორი ადამიანი, რომლებიც ყველას შორის ერთმანეთს ირჩევენ, რომ ანუგეშონ და სიამოვნება მიანიჭონ ერთიმეორეს, ფაქტობრივად, ვალდებულებას იღებენ საკუთარ თავზე — გაითვალისწინონ ერთმანეთის სისუსტეები და ღირსებები და სიცოცხლის ბოლომდე მხიარულები, თავაზიანები, წინდახედულები, მიმტევებლები, მომთმენები და სიხარულით აღსავსეები იყვნენ“.