მათ შეიძლება ერთმანეთისგან განსხვავებული სწავლების უნარი, გამოცდილება და ხასიათი აქვთ, მაგრამ ისინი არ იყენებენ თავიანთ უნარს იმისთვის, რომ თანამორწმუნეები თვითონ გაიყოლიონ (შეადარეთ საქმეები 20: 29, 30; „ახალი აღთქმა და ფსალმუნი“, 1990 წლის გამოცემა).