ძველად დავით მეფემ თავის შემოქმედის მიმართ მოკრძალებულად გამოხატა აღტაცება, რაც ფსალმუნის 138 - ე თავის მე - 14 მუხლშია ჩაწერილი: „გადიდებ, რადგან საოცრებით ვარ შენივთული; საკვირველია საქმენი შენნი და ჩემმა სულმა იცის ეს სავსებით.“