In the view of Jesus ’ disciples, the Roman government and its officers were ruling by God’s permission and in a sense were serving as “God’s public servants, ” in that they provided a measure of peace and stability in society. — Romans 13: 6.
იესო ქრისტეც ურჩევდა თავის მოწაფეებს, როცა საჭირო იყო, უფრო მეტიც გაეკეთებინათ, ვიდრე მათგან ხელისუფლება მოითხოვდა: „ვინც ერთ მილზე წაყოლა გაიძულოს, ორზე გაჰყევი“.