მას მოჰყავს ერთი პაციენტი ქალის მაგალითი: „[პარკინსონის] დაავადების გამო, ის უმოძრაოდ რჩებოდა ასეთ უმწეო მდგომარეობაში, სანამ არ გაახსენდებოდა ახალგაზრდობის დროინდელი ნაცნობი მელოდიები, რასაც მისთვის მოძრაობის უნარის დაბრუნება შეეძლო“.