„ თავიდან არავისთან შეხვედრა არ მინდოდა, — აღიარებს ჯოი, — მაგრამ საკუთარ თავს შევახსენებდი, რომ ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, სულიერი წონასწორობა არ დამეკარგა და ქრისტიანული ცხოვრების ჩვეულ რიტმს გავყოლოდი.