დღემდე, როცა ვხვდებით ხოლმე იმ ძმებს, რომლებსაც გრეისი ოთახებს ულაგებდა და რომლებიც იმ დროს ჯერ კიდევ ახალგაზრდები იყვნენ, ღიმილით ეუბნებიან: „იცი, დედაჩემი როგორ გემადლიერება, ლოგინის ალაგება რომ მასწავლე?“.