So 2 Chronicles 4: 5 refers to the maximum capacity of the temple basin, what it could contain, whereas 1 Kings 7: 26 states the quantity of water that was usually put into the temple basin.
ამგვარად, 2 მატიანეს 4: 5 მიუთითებს წყლის მაქსიმალურ ოდენობაზე, რისი დატევაც შეეძლო ზღვას, ხოლო 1 მეფეების 7: 26 ამბობს, თუ ჩვეულებრივ რა რაოდენობის წყალს ასხამდნენ მასში.