Even so, in my quieter, more reflective times, I was overcome with sadness and would pray to God, asking him to help me.
ღმერთს ვეხვეწებოდი დამხმარებოდა, თან ვეუბნებოდი, ოღონდაც ეკლესიაში წასვლას ნუ მთხოვ - მეთქი.