პარადოქსულია, მაგრამ იმ დროს წამოწყებული პოლიტიკური რევოლუციური მოძრაობა ბიბლიას არ თვლიდა ხელმძღვანელობისთვის საშიშ წიგნად, პირიქით, მას ეკლესიისა და სახელმწიფოს მიერ ხალხის მორჩილებაში შესანარჩუნებელ იარაღად მიაჩნდა.