„ თავისი ძღვენით ის, უბრალოდ, აღიარებდა ღმერთს, როგორც მწყალობელს, — თქვა XIX საუკუნეში მცხოვრებმა ბიბლიის მიმომხილველმა, — აქედან პირდაპირ ჩანდა, რომ ის ვერ ხვდებოდა ვერც იმას, თუ რამხელა უფსკრული იყო მასსა და შემოქმედს შორის, და ვერც ცოდვების აღიარებისა და ღვთისგან პატიების საჭიროებას “.