სატანისთვის დამახასიათებელმა კადნიერებამ მოგვიანებით ბაბილონელ მმართველშიც იჩინა თავი, რომელიც იკვეხნიდა: „ცაში ავალ; ღვთის ვარსკვლავების ზემოთ დავიდგამო ტახტს; დავჯდები შეხვედრის მთაზე, შორეულ ჩრდილოეთში; ავალ ღრუბლების ზემოთ, უზენაესს დავემსგავსებიო.