In the first century, Christian congregations were organized under divine direction: “He gave some as apostles, some as prophets, some as evangelizers, some as shepherds and teachers, with a view to the readjustment of the holy ones, for ministerial work. ” ​ — Ephesians 4: 11, 12.
პირველ საუკუნეში ქრისტიანული კრება ორგანიზებული იყო ღვთიური მითითებით, რადგან „მან დააყენა ერთნი მოციქულებად, მეორენი წინასწარმეტყველებად, ზოგნი მახარებლებად, ზოგნი მწყემსებად და მასწავლებლებად, წმიდანთა სრულყოფილებისათვის მსახურების საქმისათვის“.