თუ მაშინ ვავლენთ ერთგულებას და მაშინ ვემორჩილებით ღმერთს, როცა მარტონი ვართ, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ „მთელი გულით“ ვემსახურებით მას, ანუ გვაქვს სწორი მოტივები და ვცდილობთ, ყოველთვის ის ვაკეთოთ, რაც სწორია.