The responsibilities of raising a family and the relentless pressure of work set the mood of the second act. For the third act, the actors are encouraged to retire to a chair away from the spotlight and wait dispiritedly for the final curtain to fall.
პირველ მოქმედებაში, ჩვეულებრივ, ახალგაზრდული აღტაცება და განათლების მიღებისკენ სწრაფვაა წარმოდგენილი; მეორე მოქმედება უფრო ბავშვების აღზრდითა და სამსახურის პრობლემებით ხასიათდება; მესამე მოქმედებაში კი მსახიობებს სცენის განაპირას, სავარძელში მოსვენებასა და ფარდის დაშვებამდე მოწყენილად ლოდინს ურჩევენ.