მეორე საუკუნის ბოლოს ლიონელმა ირინეოსმა დაწერა, რომ მათ, ვინც ქრისტიანობას განუდგა, ჰქონდა „უამრავი აპოკრიფული და შეთხზული წერილები“, მათ შორის სახარებებიც, რომლებიც „თვითონ შეთითხნეს, რათა უგუნური ხალხისთვის თავგზა აებნიათ“.