They do not mourn in the sense of complaining about their lot in life. Their mourning is sadness over their own sinful state and the conditions existing because of human imperfection.
ისინი იმიტომ კი არ გლოვობენ, რომ თავიანთ ხვედრს უჩივიან, არამედ იმიტომ, რომ ცოდვილები არიან და მათივე მსგავსი არასრულყოფილი ადამიანების შექმნილ გარემოში უწევთ ცხოვრება.