ახალგაზრდობაში მას შეეძლო წარმატებული კარიერა შეექმნა, მაგრამ ნამდვილი ბედნიერება მხოლოდ მაშინ იგრძნო, როცა მოწაფეების მომზადებას შეუდგა და საკუთარი თვალით დაინახა, როგორ ეხმაურებოდა ხალხი ღვთის ცნობას და როგორ ცვლიდა ჭეშმარიტება მათ ცხოვრებას (წაიკითხეთ 1 თესალონიკელების 2: 13, 19, 20).