რამდენიმე დღის შემდეგ ეთიკის მასწავლებელმა სთხოვა რებეკას კიდევ ერთხელ გამოსულიყო თავისი მოხსენებით, მაგრამ არა კლასის წინაშე, არამედ ყოველწლიური განსაკუთრებული შეხვედრის დროს, როდესაც სკოლა მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს მომხდარ მოვლენას — ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკიდან ტყვეების გათავისუფლებას — აღნიშნავდა.