ასმეთვრამეტე ფსალმუნის დამწერი ცხოვრებისეული გამოცდილების დაგროვებასთან ერთად, ეჭვგარეშეა, ხედავდა, რამდენად კარგად მიდიოდა მათი საქმეები, ვინც ღვთის რჯულს იცავდა და ეს რჯულის სიყვარულს განუმტკიცებდა.