ისინი აცხადებდნენ, რომ საღვთო წერილი „უნდა წაიკითხოს არა ნებისმიერმა, არამედ მხოლოდ მან, ვინც სულის სიღრმეებს სწვდება, სათანადო კვლევა - ძიების შემდეგ“, — ესე იგი, მხოლოდ სავარაუდოდ განათლებულმა მღვდლებმა.