„ მიუხედავად იმისა, რომ სულ რაღაცის გაფუჭებაზე მეჭირა თვალი, — ამბობს ოსტინი, — ჩემი მშობლები გონივრულ მითითებებს მაძლევდნენ, მიხსნიდნენ, რატომ მიდგენდნენ წესებს და ყოველთვის მზად იყვნენ გულახდილი საუბრისთვის.