The conversion of Tahiti, notes Gunson, was “merely an expression of the will of Pomare II, based on the religious habits (not the beliefs) of the English missionaries. ”
გენსონის სიტყვების თანახმად, ტაიტელების მოქცევა სხვა არაფერი იყო თუ არა „პომარე II - ის ნება, რაზეც გავლენა იქონია ინგლისელ მისიონერთა რელიგიურმა წეს - ჩვეულებებმა (და არა მრწამსმა)“.