„ მათი რწმენის თანახმად, ღმერთი, რომელსაც ცხოველურ შესაწირავს სწირავდნენ, ამ შესაწირავის ნაწილი ხდებოდა და ღმერთის სული ცხოველის სულს ერწყმოდა, — აღნიშნავს ისტორიკოსი ჟაკლინ გაშე. — შედეგად ცხოველის ორგანოების საშუალებით შესაძლებელი ხდებოდა ღმერთის აზრის გაგება; ღმერთისა, რომელიც მომავალ მოვლენებთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე შემწირველს ან დადებით პასუხს გასცემდა, ან უარყოფითს, ანდა მიუთითებდა, როგორ ემოქმედა კონკრეტულ სიტუაციაში “(Le pays d’Ougarit autour de 1200 av.J.C).