მათ „არა აქვთ, გლობალური მართვის არავითარი სისტემა, არც ავიადისპეტჩერული მომსახურება და არც პილოტები ჰყავთ“, მაგრამ ისინი, როგორც წესი, ღამით 3 000 მეტრის სიმაღლეზე ფრენისას ისეთ რთულ სანავიგაციო მეთოდებს იყენებენ, რომლებიც უცხოა თანამედროვე ლაინერებისთვის.