What if we realize that we are already involved in the normal day - to - day things of life to such an extent that spiritual interests are being crowded out?
რა უნდა გავაკეთოთ, თუ ვხედავთ, რომ ყოველდღიურ საქმეებს თითქმის მთელი ჩვენი დრო მიაქვს?