Or are you telling them that you still think of them as helpless infants who must rely upon you for everything?
მაგალითად, როგორ მოიქცა სტატიის დასაწყისში მოხსენიებული ემილი, როდესაც მისი ქალიშვილი სკოლაში პრობლემას შეხვდა?