ოცდამეთერთმეტე ფსალმუნში, რომელიც შესაძლებელია დავითმა ბათშებაყთან შეცოდების შემდეგ დაწერა, აღწერილია ის საშინელი მდგომარეობა, რომელშიც დავითი ჩავარდა იმის გამო, რომ არ ეძიებდა მიტევებას, და შვება, რომელიც მონანიებამ და ღვთის წინაშე ცოდვის აღიარებამ მოუტანა.