მოხსენებაში „ღვთის სიტყვა გვინათებს გზას“ ახსნილი იყო, რომ იეჰოვას ხალხი იმ კაცის მსგავსია, რომელიც ღამის წყვდიადში იწყებს მგზავრობას; მზის ამოსვლისას ეს კაცი ჩრდილებს ხედავს, მაგრამ როდესაც მზე ზენიტს აღწევს, ყოველ დეტალს ნათლად ამჩნევს.