There was nothing to tell. The dead are asleep, unconscious. So, does the Bible present death as the friend of the soul, a mere rite of passage between stages of existence?
აქედან გამომდინარე, ამბობს თუ არა ბიბლია, რომ სიკვდილი სულის მეგობარია, არსებობის ორი ეტაპის მხოლოდ დამაკავშირებელი წეს - ჩვეულება?