These were cited as “some of the model accounts that serve to guide the thinking [of a child] to the great existential areas of treachery, forgiveness, atonement, hate, degradation, amends, brotherly and unselfish love. ”
მაგრამ შეუძლია მას დამოუკიდებლად „გაიაზროს წაკითხული, იფიქროს მასზე“ და თანაც სწორი დასკვნები გააკეთოს?