როდესაც მოციქულმა ღვთის თვალსაზრისი გაიგო — ეს თვალსაზრისი კი იმაში მდგომარეობდა, რომ უწმინდური არ უნდა ეწოდებინა კაცისთვის, რომელიც ღმერთმა გაწმინდა — ღვთის შთაგონებით წარმოთქვა: „ჭეშმარიტად ვრწმუნდები, რომ ღმერთი მიკერძოებული არ არის, არამედ ყოველ ხალხში მისი მოშიში და სიმართლის მოქმედი სათნოა მისთვის“.