ებრაულ და ბერძნულ ენებში, რომლებზეც ბიბლია დაიწერა, ტიტული „ღმერთი“ აგრეთვე გამოიყენებოდა ძლევამოსილი ან ღვთიური ბუნების მქონე პიროვნების აღსაწერად, ან მის მიმართ, ვისაც ყოვლისშემძლე ღმერთთან ახლო ურთიერთობა ჰქონდა.