But the regulations concerning the treatment of slaves were so fair and humane that the Law of Moses made the following provision: “If the slave should insistently say, ‘ I really love my master, my wife and my sons; I do not want to go out as one set free, ’ then his master must bring him near to the true God and must bring him up against the door or the doorpost; and his master must pierce his ear through with an awl, and he must be his slave to time indefinite. ” ​ — Exodus 21: 2 - 6; Leviticus 25: 42, 43; Deuteronomy 15: 12 - 18.
მაგრამ, თუ მონებს სამართლიანად და ჰუმანურად ექცეოდნენ, რჯულით ასეთი რამ იყო შესაძლებელი: « თუ მსახური იტყვის: „მიყვარს ჩემი ბატონი, ჩემი ცოლი და ჩემი შვილები, არ მინდა თავისუფლება“, მაშინ მიიყვანოს იგი მისმა ბატონმა მსაჯულთა წინაშე და მიაყენოს იგი კარის წირთხლთან და გაუხვრიტოს მისმა ბატონმა ყური სადგისით, და მისი მსახური იქნება საუკუნოდ ».