Does this mean that true Christians pursue a life devoid of joy and happiness? Should our lives be marked only by sadness and grief until the end comes?
ნიშნავს ეს იმას, რომ ჭეშმარიტი ქრისტიანების ცხოვრება სიხარულსა და ბედნიერებასაა მოკლებული?