Rather, it was (1) a sin that could be settled between the individuals concerned but it was also (2) a sin serious enough to merit disfellowshipping if not settled.
რადგან საქმე გარიცხვამდე მიდის, ეს იმას ნიშნავს, რომ საქმე გვაქვს არა უბრალო გაუგებრობასთან, არამედ ისეთ ცოდვასთან, რომელიც: 1) ქრისტიანებს შორის შეიძლება მოგვარდეს და 2) იმდენად სერიოზული ხასიათისაა, რომ მოუგვარებლობის შემთხვევაში შემცოდველი უნდა გაირიცხოს.