ფაქტობრივად, ისინი კი არ იცავენ ამით მათ, ართმევენ იმის შესაძლებლობას, რომ « მოზარდმა თვითონ მიიღოს გადაწყვეტილებები, ისწავლოს მარცხთან შეგუება და საკუთარი გაფუჭებული საქმის გამოსწორება, — წერს პოლი იანგ აიზენდრატი თავის წიგნში „თავდაჯერებულობის მახეში“. — თუ მშობელი ზედმეტად აქტიურობს შვილის პრობლემების მოგვარების საკითხში და ამ დროს ბავშვი უბრალოდ კულისებში ზის და არაფერს აკეთებს, მშობელი სწავლობს პრობლემების მოგვარებას, მაგრამ ბავშვი ვერაფერს იძენს და ერთხელაც, როცა დამოუკიდებლად მოინდომებს „გავლას“, უსათუოდ წაიქცევა ».