With reference to the general attitude that Roman emperors of the third and fourth centuries had toward religion, the book Istoria tou Ellinikou Ethnous (History of the Greek Nation) says: “Even when those who occupied the imperial throne did not have such profoundly religious dispositions, surrendering to the mood of the era, they found it necessary to give religion precedence within the framework of their political schemes, to lend at least a religious flavor to their actions. ” Certainly, Constantine was a man of his era.
წიგნი „ბერძენი ერის ისტორია“ (Istoria tou Ellinikou Ethnous) III — IV საუკუნეებში რელიგიის მიმართ რომის იმპერატორთა დამოკიდებულების შესახებ ამბობს: „მიუხედავად იმისა, რომ ამ იმპერატორებს არ ჰქონდათ ისეთი ღრმა რელიგიური მრწამსი, რაც იმდროინდელი ხალხის მოთხოვნილებებს დააკმაყოფილებდა, ისინი აუცილებლობად მიიჩნევდნენ, პოლიტიკურ პროგრამაში რელიგიისთვის მნიშვნელოვანი ადგილის დათმობას, ხოლო თავიანთი მოქმედებებისთვის გარკვეული რელიგიური ელფერის მიცემას“.