They were busy looking after “orphans and widows in their tribulation ” and kept themselves“ without spot from the world, ” not wasting their time on futile debates about words.
ისინი დაკავებული იყვნენ ‘ გასაჭირში ქვრივ - ობოლთა ’ დახმარებითა და საკუთარი თავის ‘ წუთისოფლისგან შეურყვნელად დაცვით ’; ამიტომ ფუჭი კამათისთვის დრო აღარ რჩებოდათ.