ვიცოდი, მონასტრის დატოვების შემთხვევაში ეკონომიკურად გამიჭირდებოდა, მაგრამ მახსოვდა დავითის სიტყვები იმასთან დაკავშირებით, რომ ‘ მართალი კაცი არასოდეს არის მიტოვებული, და მისი მოდგმა — პურზე ხელგაწვდილი ’.