პავლე მოციქულმა ქრისტიანული კრება შეადარა „მთელ სხეულს, თანაზომიერად შეერთებულს და თანამშრომლობისკენ აღძრულს საჭირო სახსრების მეშვეობით, რომელთაგან თითოეული ნაწილი თავისი ზომით მოქმედების შესაბამისად იზრდება, რათა საკუთარი თავი აღაშენოს სიყვარულში“.