Paul gave of himself. Though he was a man of strong conviction, he was also gentle and caring, “as when a nursing mother cherishes her own children. ”
მოგვიანებით, როდესაც პავლემ უთხრა ეფესოელ ძმებს, რომ ვეღარ იხილავდნენ მას, „ყველა ატირდა, პავლეს კისერზე ეხვეოდნენ და სიყვარულით კოცნიდნენ“.