იმ დროის ანგარიში მოიხსენიებდა „ციხის ბინძურ პირობებს, რომელშიც ცხოვრობდნენ [იეჰოვას მოწმე პატიმრები]; გაფუჭებულ ხორცსა და თაგვების კუდებს, რომლებიც საჭმელში ხვდებოდათ; მონახულების საათების შემცირებას ადმინისტრაციის პირადი ჟინით; მრავალი პატიმრით გადატენილ საკნებში უადგილობასა და უფრო სასტიკ მოპყრობას, რაც მათ გადახდათ, როგორც სინდისის გამო დაპატიმრებულებს“.