ამ დღესასწაულის ბოლოს სოლომონმა „გაისტუმრა ხალხი; დალოცეს მეფე და წავიდ - წამოვიდნენ თავ - თავის კარვებში მხიარულნი და გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, რაც გაუკეთა უფალმა დავითს, თავის მორჩილს, და ისრაელს, თავის ერს“.