When King Hezekiah was afflicted with sickness and certain death, he prayed to God and “began to weep profusely, ” which evidently touched Jehovah.
როცა ნაომი თავის რძლებს ემშვიდობებოდა, ისინი „ხმამაღლა ატირდნენ“; შემდეგ კი „უფრო ხმამაღლა ატირდნენ“.