When Latin died out as an everyday language, it was not pagan rulers but professed Christians — Pope Gregory VII (1073 - 85) and Pope Innocent III (1198 - 1216) — who actively opposed translation of the Bible into languages used by the common people.
როცა ლათინური ენა, როგორც ყოველდღიური სალაპარაკო ენა, ხმარებიდან ამოვარდა, ბიბლიის თარგმნას უბრალო ხალხის ენებზე მთელი ძალებით ეწინააღმდეგებოდნენ არა წარმართი მმართველები, არამედ ისინი, ვინც თავს ქრისტიანად ასაღებდა — პაპი გრიგოლ VII (1073 — 1085) და პაპი ინოკენტი III (1198 — 1216).