იერემია აღგვიწერს, თუ როგორ მოქმედებდა ღვთის სიტყვები მის გულზე: „შევიგნე მე შენი სიტყვები და შევჭამე ისინი, და შენი სიტყვები სიხარულად მექცა და გულის სიმხიარულედ, რადგან შენი სახელი მქვია მე, უფალო, ღმერთო მხედრობათა“.