If an Israelite’s sacrifice was a voluntary manifestation of sincere gratitude to Jehovah or, as in the case of a burnt offering, a request for his approval, then making the appropriate choice of animal would likely present no challenge. The worshipper would be happy to give Jehovah his very best.
თუ ისრაელების მიერ გაღებული მსხვერპლი იეჰოვასადმი გულწრფელი მადლიერების ნებაყოფლობითი გამოვლენა იყო ან, როგორც დასაწვავი შესაწირავის შემთხვევაში, ამას იეჰოვას მოწონების მისაღებად სწირავდნენ, შესაფერისი მსხვერპლის არჩევა რთული სულაც არ იქნებოდა.