Thus, troubadours could find the right word or rhyme to fit their elegant verse. Their poetry was set to music and sung.
ამ ენას langue d’oc * ეწოდებოდა და, დაახლოებით რომ ვთქვათ, მასზე მეტყველებდნენ საფრანგეთში მდინარე ლუარის სამხრეთით მცხოვრებნი და, ამავე დროს, იტალიისა და ესპანეთის იმ ტერიტორიის მკვიდრნი, რომელიც საფრანგეთს ესაზღვრებოდა.