These were “a horrible instrument, ” explains Gustav Stählin,“ in which the prisoners ’ legs could be divaricated as widely as desired, in such a way as to prevent sleeping. ”
„ ეს ხუნდები საშინელი რამ იყო, — ამბობს გუსტავ შტეჰლინი, — რომლებითაც პატიმარს რაც შეიძლება მაგრად უწევდნენ ფეხებს, რომ ძილის საშუალება არ მიეცათ “.