The fifth poem portrays the inhabitants of Jerusalem as speaking. They say: “Remember, O Jehovah, what has happened to us.
ისინი ყვებიან თავიანთ უბედურებას და ღმერთს სთხოვენ: „იეჰოვა, მარადიულად იჯდები ტახტზე, შენი ტახტი თაობიდან თაობაშია!