დავითის ფსალმუნში გამოყენებული სიტყვა „მოშურნეობა“ მომდინარეობს ებრაული სიტყვიდან, რომელიც ბიბლიის „ახალი ქვეყნიერების თარგმანის“ ზოგ მონაკვეთში ნათარგმნია, როგორც „განსაკუთრებული ერთგულება“ (წაიკითხეთ გამოსვლის 20: 5; 34: 14; იესო ნავეს ძის 24: 19).