ერთხელაც, პარასკევ საღამოს, როდესაც ბეთელში მომსახურე წყვილმა დონ და დოლორეს ადამსებმა გამომიარეს, რომ კრებაზე წავეყვანე (ჩვეულებრივ, მათ დავყავდი კრებებზე მანქანით), ვუთხარი, რომ ვერც ამჯერად წავიდოდი თეოკრატიული სამსახურის სკოლასა და სამსახურებრივ შეხვედრაზე; თავი კი იმით ვიმართლე, რომ „გალაადის“ სკოლისთვის ბევრი დავალება მქონდა მოსამზადებელი.