თუმცა მშობლები და მამიდაჩემი ყოველთვის მეუბნებოდნენ, რომ ბოღმა არ ჩამედო გულში და შურისძიებაზე არ მეფიქრა; პირიქით, სულგრძელი ვყოფილიყავი თეთრკანიანების მიმართ და თვალი დამეხუჭა იმაზე, რომ არაფრად გვაგდებდნენ.