Does not reflecting on the account of the kings in the Davidic line encourage us to imitate the examples of those who made Jehovah their confidence and avoid the conduct of those who did not?
განა არ აღგვძრავს ისრაელის მეფეების ცხოვრებაზე ფიქრი, მივბაძოთ მათ მაგალითებს, რომლებიც იეჰოვაზე ამყარებდნენ იმედს და მოვერიდოთ იმას, რასაც ბოროტი მეფეები აკეთებდნენ?