XX საუკუნის 30 - იან წლებში სულფანილამიდური პრეპარატების, ხოლო 40 - იან წლებში პენიცილინისა და სტრეპტომიცინის გამოყენება დაიწყეს სამკურნალო მიზნით, რასაც მომდევნო ათწლეულებში სხვა არნახული აღმოჩენები მოჰყვა.