900 წლიდან გადამწერებმა ასოების გადაბმა დაიწყეს — ისინი ორ ან მეტ ასოს აბამდნენ ერთმანეთს; ასოებს ხაზს ქვემოთაც წერდნენ, ანუ გარკვეული ასოები მხოლოდ შუა ხაზზე კი არ იწერებოდა, არამედ ხაზს ქვემოთაც ჩამოდიოდა; აგრეთვე იყენებდნენ მახვილებს, რომლებსაც ფშვინვის ნიშნებს უწოდებდნენ. ადამიანი, ჩვეულებრივ, ხელწერას მთელი ცხოვრება არ იცვლის.