„ წყალი ისეთი დეფიციტი იყო, — წერდა დე კლიე, — რომ თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში იძულებული ვიყავი, ჩემი მწირი რაციონიდან მეწილადა წყალი ყავის ხისთვის, რომელსაც დიდი იმედით შევყურებდი და რომლითაც აღფრთოვანებული ვიყავი “.