აბაკუმის დროს მცხოვრებ იუდაელებს ვერ წარმოედგინათ ღვთის ასეთი „საქმე“ — ბაბილონელების მიერ იერუსალიმის განადგურება, — რადგან ეს ქალაქი იეჰოვას თაყვანისმცემლობისა და მისი ცხებული მეფის სატახტო ადგილი იყო.