ფსალმუნის 142 - ე თავის მე - 5 მუხლში ვკითხულობთ, თუ როგორ მოიქცა დავითი, როდესაც საფრთხესა და დიდ განსაცდელში იყო: „ვიხსენებ ადრინდელ დღეებს, ვფიქრობ ყოველ შენს ნამოქმედარზე, შენი ხელის ნასაქმარზე ვისაუბრებ“.