Since there is no cure or effective treatment for the disease, Onesmus expected to spend the rest of his life in pain and confined to a wheelchair.
ვინაიდან ეს დაავადება განუკურნებელია, ონესმესი შეგუებული იყო იმ აზრს, რომ დარჩენილი ცხოვრება ტკივილებში და ინვალიდის სავარძელზე მიჯაჭვულს უნდა გაელია.