კიდობნის სტრუქტურა იმდენად მყარი უნდა ყოფილიყო, რომ, როცა ტალღები კიდობნის ორივე ბოლოს ერთდროულად აწევდა, შუაში არ ჩაზნექილიყო; ხოლო თუ ძლიერი ტალღა კიდობნის შუა ნაწილს აწევდა, მისი ბოლოები ჰაერში დარჩებოდა, რის შედეგადაც მისი ცხვირი და კიჩო გადაიზნიქებოდა.