გამოთქმული აზრის თანახმად, ის ნიშნავს „მთავარ ნაწილს საერთოდ, შინაგან არსს და ამიტომ, ნიშნავს შინაგან ადამიანს, იმას, თუ როგორ ამჟღავნებს ის საკუთარ თავს ყველა სხვადასხვა საქმიანობაში, თავის სურვილებში, სიყვარულში, ემოციებში, ძლიერ გრძნობებში, მიზნებში, თავის აზრებში, აღქმაში, წარმოსახვაში, თავის სიბრძნეში, შემეცნებაში, გაწაფულობაში, თავის რწმენასა და მსჯელობაში, თავის მეხსიერებასა და შეგნებაში“ („ბიბლიური ლიტერატურისა და განმარტებების საზოგადოების ჟურნალი“ [Journal of the Society of Biblical Literature and Exegesis], 1882 წელი, გვერდი 67).