მარგალიტებით ჩვეულებრივი მოვაჭრისგან განსხვავებით, დიდვაჭარი დახელოვნებული იყო ვაჭრობაში; მას მახვილი თვალი ჰქონდა, რაც ეხმარებოდა, შეეფასებინა მარგალიტის ესთეტიკური ღირებულება თუ სხვა ნიუანსები, რითაც კონკრეტული მარგალიტი სხვებისგან გამოირჩეოდა.