Historian Philip Schaff noted that “the most striking point ” in the period prior to the Council of Nicaea in 325 C.E. was“ the belief of a visible reign of Christ in glory on earth with the risen saints for a thousand years, before the general resurrection and judgment. ”
წ. 325 წელს ნიკეის საეკლესიო კრებამდელი პერიოდის „ყველაზე მწვავე საკითხს“ წარმოადგენდა „რწმენა განდიდებული ქრისტეს შესახებ, რომელიც აღდგენილ წმინდანებთან ერთად ხილულად იმეფებდა დედამიწაზე ათასი წლის განმავლობაში საერთო აღდგომასა და განკითხვამდე“.