In time, the sinner lets out what one scholar calls “a long litany of ‘ if onlys ’: if only I had listened to my father; if only I hadn’t gone my own way; if only I had taken others ’ advice. ”
დროთა განმავლობაში ეს ცოდვილი ადამიანი გამოხატავს იმას, რასაც ერთი სწავლული უწოდებს « „ნეტავ“ - ის გრძელ სიას: „ნეტავ მამაჩემისთვის გამეგონა; ნეტავ მხოლოდ საკუთარი თავის იმედი არ მქონოდა; ნეტავ რჩევისთვის ყური დამეგდო“ ».