What he referred to was mainly his privilege of service and his relationship with Jehovah, the friendship he had cultivated with the Most High.
ასაფი ძირითადად ყურადღებას იეჰოვას მსახურებასა და მასთან ურთიერთობაზე, უზენაესთან მეგობრობაზე, ამახვილებდა.