ბუნებრივი იყო, რომ ისრაელებს ეფიქრათ „მადლიანი და ვრცელი“ ქვეყნის მალე დამკვიდრებაზე, სადაც „ღვარად მოედინებოდა თაფლი და რძე“, მაგრამ მათი ოცნების განხორციელება იეჰოვასადმი სიყვარულზე, მისი სიტყვის მოსმენასა და იეჰოვაზე ‘ მიწებებაზე ’ იყო დამოკიდებული.