ასეთების — და სხვების — გასამხნევებლად ნუთუ არ უნდა შევეცადოთ ერთ ან ორ ადამიანთან მაინც მოვახერხოთ საუბარი კრების შეხვედრებისას, რომ გაიგონ, რატომ ვაფასებთ მათ დასწრებასა და მნიშვნელოვან შესაწირავს, რასაც კრებისთვის აკეთებენ?