Following the pattern set by the Roman Catholic Church, the synod ruled in 1836: “It is permissible for any devout layman to hear the Scriptures, but it is not permissible for anyone to read some parts of the Scriptures, especially the Old Testament, without guidance. ”
რომის კათოლიკური ეკლესიის მაგალითით, 1836 წელს სინოდმა დაადგინა: « ნებისმიერ ღვთისმოშიშ ერისკაცს შეუძლია საღვთო წერილის მოსმენა, მაგრამ არავის აქვს იმის უფლება, რომ ხელმძღვანელობის გარეშე წაიკითხოს საღვთო წერილის, განსაკუთრებით კი, „ძველი აღთქმის“ რომელიმე ნაწილი ».