True Christians do not have to be prodded into giving; they consider it a privilege to support their King to the extent their circumstances permit, each one “just as he has resolved in his heart, not grudgingly or under compulsion. ” ​ — 2 Corinthians 9: 7.
ჭეშმარიტ ქრისტიანებს არ სჭირდებათ ძალდატანება, რომ გააკეთონ შესაწირავი; ისინი უპირატესობად თვლიან, შეძლებისდაგვარად, მხარში ამოუდგნენ თავიანთ მეფეს, თითოეულმა „როგორც გულით აირჩია, არც შეწუხებით და არც ძალდატანებით“.