მიშელ არტონმა, რომელმაც კრეტის ლაბირინთის სავარაუდო მოდელი შექმნა, აღნიშნა: „თითოეული ადამიანის ცხოვრება ლაბირინთია, რომლის ცენტრშიც მას სიკვდილი ელოდება და სიკვდილის შემდეგაც კი კვლავ ახალ ლაბირინთში ხვდება; ასე გრძელდება მანამ, სანამ არსებობას არ შეწყვეტს“.