ვანდაც, რომლის ქორწინებაც ფიასკოთი დასრულდა და საკუთარი მომავალი ბუნდოვნად ესახებოდა, იმავეს ამბობს: „დარწმუნებული ვიყავი, რომ განქორწინებიდან მალევე, ჩვენი ტკივილი აღარავის, მათ შორის, თანამორწმუნეებსაც კი, აღარ ეხსომებოდათ.