By keeping on the move and establishing himself as a worshiper of Jehovah in each new location, Abram and his household “publicly declared that they were strangers and temporary residents in the land. ”
ვინაიდან განუწყვეტლივ გადადიოდნენ ერთი ადგილიდან მეორეზე და იმ არე - მარეში მცხოვრებთ, სადაც დროებით სახლდებოდნენ, თავს იეჰოვას თაყვანისმცემლებად აცნობდნენ, ამგვარად, აბრამი და მისი ოჯახი „აღიარებდნენ, რომ უცხონი და ხიზნები არიან ამ ქვეყანაზე“.