როგორც წესი, მწყემსის მთელი ავლადიდება იყო: ტყავის აბგა, რომელშიც ელაგა საგზალი — პური, ზეთისხილი, ჩირი და ყველი, ერთი მეტრი სიგრძის კომბალი, რომლის მომრგვალებულ თავზეც ქვის ნატეხები იყო ჩასმული და რომლითაც ნადირს იგერიებდა, დანა, ხელჯოხი, რომელსაც მწყემსი სიარულის დროს ან აღმართზე ასვლისას ეყრდნობოდა, წყლის მათარა, ჭიდან წყლის ამოსაღები ტყავის დასაკეცი სათლი, შურდული, რომლითაც ქვას ესროდა გაფანტულ ცხვრებსა თუ თხებს, რათა ისინი ფარაში დაებრუნებინა ან მტაცებლები დაეფრთხო და ლერწმის სალამური, რომელსაც თავის შესაქცევად და ცხვრის დასაშოშმინებლად უკრავდა.