პირველ შემთხვევაში პავლემ თქვა: „თუ ვინმე უცხო ენაზე ლაპარაკობს, ილაპარაკოს ორმა ან დიდი - დიდი სამმა, თანაც რიგ - რიგობით, სხვამ კი თარგმნოს, ხოლო თუ მთარგმნელი არ არის, ჩუმად იყოს კრებაში და საკუთარ თავსა და ღმერთს ელაპარაკოს“.