Calling somebody “son of ” a certain quality underlined an outstanding characteristic. ( See Deuteronomy 3: 18, footnote.) In the first century, it was common to use surnames to draw attention to a person’s qualities.
როდესაც გარკვეული თვისების „ძე“ ეწოდებოდა ვინმეს, ამით ხაზი ესმეოდა მის კარგ თვისებას.