He writes: “All the things that were written aforetime were written for our instruction, that through our endurance and through the comfort from the Scriptures we might have hope. ”
ის წერს: „ყოველივე, რაც წინათ დაიწერა, ჩვენს სასწავლებლად დაიწერა, რათა მოთმინებით და წერილთა ნუგეშით გვქონდეს იმედი“.