The giving of our time and resources in behalf of others should not cause us to neglect the spirituality or physical welfare of our family. Otherwise, we would, in effect, be giving from what we do not have.
ჩვენი დრო და ფინანსები ისე უნდა მოვახმაროთ სხვებს, რომ ამას ჩვენი ოჯახის წევრების ფიზიკური და სულიერი კეთილდღეობა არ შეეწიროს.