ის ჟენევაში ხელმძღვანელობდა უთვალავი მკაცრი წესით, რომლებსაც ახორციელებდნენ „უხუცესები“, რომელთა „თანამდებობაც“, კალვინის აზრით, იყო „ზედამხედველობა თითოეული ადამიანის ცხოვრებაზე“ (დაუპირისპირე 2 კორინთელთა 1: 24).