Jonathan was a truly spiritual man. Unlike his father, who saw David as a rival, Jonathan recognized Jehovah’s hand in matters and submitted to His will; he did not compare himself with David, asking, “Why David and not me? ”
მამისგან განსხვავებით, რომელიც დავითს თავის მეტოქედ თვლიდა, იონათანი ხედავდა, რომ ამ საქმეში იეჰოვას ხელი ერია და მის ნებას ემორჩილებოდა.