Being “one flesh, ” marriage mates were to stick together, allowing love for God and for each other to strengthen their bond.
როგორც „ერთი ხორცი“, მეუღლეები უნდა მიჰკვროდნენ ერთმანეთს და ღვთისა და ერთმანეთის სიყვარულით უნდა განემტკიცებინათ ცოლ - ქმრული კავშირი.