„ იმ მძიმე წუთებში, ჯოუს გარს ეხვია ახლო მეგობრები, რომლებიც მის სანუგეშებლად მოდიოდნენ, — გვიყვება მისი მეუღლე. — გარდა ამისა, მას ჰქონდა შესანიშნავი იმედი, რომელიც ახლა უფრო რეალური იყო მისთვის, ვიდრე ოდესმე.