თუ დავითი მარტო იმის შესახებ ფიქრობდა, რაც წარმოადგენდა ამ მსხვერპლის მხოლოდ სიმბოლოსა და აჩრდილს და შეეძლო დაყრდნობოდა იეჰოვას სიყვარულით აღსავსე სიკეთესა და მოწყალებას, მაშინ რამდენად უფრო მეტად უნდა იჩენდნენ რწმენას ღმერთის თანამედროვე მსახურები თავიანთი ხსნისათვის გაცემული მსხვერპლის მიმართ!.