მისი ურყევი სურვილი, რა ფასადაც არ უნდა დაჯდომოდა, აღედგინა ეკლესიის მთლიანობა და მისი დაჯერებულობა იმაში, რომ როგორც „წარმართთა ეპისკოპოსს“, მას უნდა ეთქვა უკანასკნელი სიტყვა ნებისმიერ რელიგიურ საკითხთან დაკავშირებით ».