გარდა ამისა, ზოგჯერ იმის შესაძლებლობაც მეძლეოდა, ჩემს პაციენტებთან მესაუბრა ღვთის დანაპირებზე, რომ მალე ის ბოლოს მოუღებდა ავადმყოფობასა და ტანჯვას * და დადგებოდა ისეთი დრო, როცა აღარავინ იტყოდა, „ავად ვარო“.