ვან ლავიკი იხსენებს ამ გამოუვალი მდგომარეობის ამსახველ სცენას: „უეცრად ვიგრძენი, როგორ შეზანზარდა მიწა, მიმოვიხედე და, ჩემდა გასაოცრად, დავინახე ათი ზებრა, რომლებიც სწრაფად უახლოვდებოდნენ განწირულ დედასა და შვილებს.