ისინი თავიანთი მოძღვრის სიკვდილის შემდეგ გულდამძიმებულები იყვნენ, მაგრამ მას მერე, რაც თვით მკვდრეთით აღდგენილი იესოსგან გაიგეს კაცობრიობის ხსნაში მისი როლის შესახებ, თქვეს: „განა არ ღვიოდა ჩვენი გული ჩვენში, როცა გზაში გველაპარაკებოდა და როცა წერილებს გვიხსნიდა?“.