სწავლულმა ალფრედ ედერშაიმმა დაწერა, რომ თალმუდის მეტისმეტად გრძელ ნაწილებში, რომლებიც შაბათის კანონს ეხება „ეს საკითხები სრული სერიოზულობით არის განხილული, როგორც რელიგიური თვალსაზრისით ძალიან დიდი მნიშვნელობის მქონე, მაგრამ რთულია იმის წარმოდგენა, რომ საღად მოაზროვნე ადამიანი სრული სერიოზულობით გაითვალისწინებდა მათ“ („იესო მესიის სიცოცხლე და დღეები“ [The Life and Times of Jesus the Messiah]).