But could pronouncing God’s name when teaching others about him or when turning to our heavenly Father in prayer be rightly termed “unnecessary or frivolous ”?
მაგრამ სწორი იქნებოდა, თუ ღვთის შესახებ საუბრისას და ზეციერი მამისადმი ლოცვისას მისი სახელის ხსენებას „ზედმეტს ან არასერიოზულს“ დავარქმევდით?