ტრანსილვანიაში მათი კრება XVIII საუკუნის დასაწყისამდე ფუნქციონირებდა; შეხვედრებზე, რომლებიც კვირაში სამჯერ ტარდებოდა, ისინი ფსალმუნებს მღეროდნენ, ქადაგებას ისმენდნენ და მათი მოძღვრების ასახსნელად შედგენილ კატეხიზისს კითხულობდნენ.