They all looked to the front, sometimes applauded, and now and then stood up ​ — but why these people did all of that, I didn’t know.
ყველანი წინ იყურებოდნენ და ზოგჯერ ტაშსაც უკრავდნენ, დროდადრო კი დგებოდნენ, მაგრამ რატომ აკეთებდნენ ამას, ვერ ვიგებდი.