როჯერი, რომელიც ამ დროისთვის უკვე ათი წელი იყო ნაწილობრივ პარალიზებული, დასძენს: „ძალიან გავიხარე და სიცოცხლის ხალისი დამიბრუნდა იმ შესანიშნავი იმედის წყალობით, რომ იქნება მკვდრეთით აღდგომა და ტკივილსა და ავადმყოფობას ბოლო მოეღება“.