პავლეს მსგავსად თუ ჩვენც თავმდაბლურად ვაღიარებთ, რომ ჩვენი მოვალეობა არ არის დავადგინოთ, რამდენი უნდა გააკეთონ სხვებმა იეჰოვასადმი მსახურებაში და არც ის არის ჩვენი მოვალეობა, რომ ვმართოთ მათი სინდისი სხვა პირადი გადაწყვეტილებების მიღებისას, მაშინ მოვერიდებით, გავხდეთ „ზედმეტად მართალი“, უსიხარულო, მკაცრი, ნეგატიური ან წესების დამკანონებელი.