On one side were those who realized that the spiritual and moral development of people depended on exposure to the Bible. They also felt that members of the clergy needed to improve their own knowledge of the Scriptures.
მოკამათეთა ერთ მხარეს წარმოადგენდნენ ის ადამიანები, რომელთაც ესმოდათ, რომ ხალხის სულიერი და ზნეობრივი განვითარება ბიბლიის გაგებაზე იყო დამოკიდებული.