პავლე არ იყო იმის წინააღმდეგი, რომ ძმებს ჭეშმარიტი შემეცნება მიეღოთ, მაგრამ მათ ესაჭიროებოდათ სიფხიზლე, რომ არც ერთი მათგანი არ გამხდარიყო იმათი ნადავლი, რომელთაც მოჰყავთ შემპარავი სიტყვები, რაც დაარწმუნებდა მათ, რომ გამოეყენებინათ კაცობრიობაში გამეფებული თვალსაზრისი ცხოვრებასა და მოქმედებასთან დაკავშირებით.