სიკვდილი არ ითვლებოდა ადამიანში არსებული ორი ნაწილის დაშორებად, როგორც ეს ბერძნულ ფილოსოფიაში იყო მიღებული; სიცოცხლის სუნთქვა წყდება და ადამიანი ‘ მკვდარი არსება ’ ხდება (ლ [ევიანნი] 21.11; რ [იცხვნი] 6.6; 19.13).