დემოგრაფი ფრანსის ჯეგიდი ამბობს: „ვიზეც უნდა გვქონდეს საუბარი — ბრაზილიის უპატრონო ბავშვები იქნებიან თუ ის ადამიანები, რომელთაც ბომბეის, კალკუტის ან ლონდონის ქუჩებში სძინავთ — უსახლკარო ადამიანთა მდგომარეობა წარმოსადგენადაც კი უკიდურესად სავალალო და გულისამაჩუყებელია, რომ აღარაფერი ვთქვათ ამ მდგომარეობაში ცხოვრებაზე“.