What Jesus meant was that now that the man had been shown mercy, he must follow the way of salvation and willfully sin no more lest something worse than sickness should befall him. The man could become guilty of committing an unforgivable sin, deserving of death with no resurrection. ​ — Matt. 12: 31, 32; Luke 12: 10; Heb. 10: 26, 27.
თავის სიტყვებში იესო გულისხმობდა იმას, რომ ამ კაცის მიმართ ღმერთმა გულმოწყალება გამოავლინა; ამიერიდან მას უნდა ევლო გადარჩენის გზით და შეგნებულად აღარ უნდა ჩაედინა ცოდვა, თორემ ავადმყოფობაზე უარესი რამ დაემართებოდა — იქნებოდა დამნაშავე იმაში, რომ ჩაიდინა მიუტევებელი ცოდვა და მას სიკვდილის შემდეგ აღდგომის იმედი აღარ ექნებოდა.