ესაია წინასწარმეტყველი სწორედ ასეთ სიბნელეში მყოფ ადამიანებს გულისხმობდა, როდესაც წერდა: „ვაი მათ, ვინც ბოროტებას სიკეთეს არქმევს და სიკეთეს — ბოროტებას; ვინც ბნელს ნათლად სახავს და ნათელს — ბნელად, სიმწარეს სიტკბოდ სახავს და სიტკბოს — სიმწარედ!“.