1922 წელს, დოქტორმა ლუის კნუდსონმა, რომელიც შეერთებულ შტატებში კორნელის უნივერსიტეტში მოღვაწეობდა, აღმოაჩინა, რომ წყლის, შაქრისა და აგარის (ჟელეს მსგავსი ნივთიერება, რომელიც ზღვის წყალმცენარისგან მიიღება) ნაზავში თესლი კარგად ღივდებოდა და ხარობდა.