What if we have the reputation of being awake spiritually but we are largely asleep to Christian privileges and our service activities are perfunctory and spiritually “ready to die ”?
რა უნდა გავაკეთოთ, თუ ჩვენც, ერთი შეხედვით, სულიერად ფხიზლები ვჩანვართ, მაგრამ სინამდვილეში გვძინავს, ანუ ზერელედ ვეკიდებით ქრისტიანულ მსახურებას და სულიერად ‘ სიკვდილთან ახლოს ვიმყოფებით ’?