Pharisees were scholars from among the common people, of no special descent. They separated themselves from ritual impurity by a philosophy of special piety, applying temple laws of priestly holiness to the ordinary situations of daily life.
ფარისევლებმა განავითარეს საღვთო წერილის ახსნის ახალი ფორმა და ეს იდეა მოგვიანებით ცნობილი გახდა როგორც ზეპირი რჯული.