„ მას შემდეგ, რაც საფრანგეთში ჩვენი სამეფო დარბაზი დაიხურა, ხალხს ეგონა, რომ ჩვენი კრება დაიშალა, — დასძენს ერიკი. — მაგრამ იმ მხარეში რეგულარულად ვქადაგებდით და ვავრცელებდით მოსაწვევებს ესპანეთში კრების შეხვედრებზე დასასწრებად.