პეტრემ პირველ საუკუნეში მცხოვრებ იმ ქრისტიანებს, რომლებიც ადრე სატანის წუთისოფლის ნაწილი იყვნენ, შეახსენა: „თქვენთვის ისიც საკმარისია, რომ წარსულში იქცეოდით წარმართთა ნებისამებრ, რაკი ცხოვრებას ატარებდით გარყვნილებაში, გულისთქმებში, სიმთვრალეში, ღრეობაში, სმაში და საძაგელ კერპთაყვანისმცემლობაში“.