ბოლივიელი ხულიო *, რომელიც 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში უხუცესი იყო, თავის გულისტკივილს გვიზიარებს: „როცა უხუცესი ვიყავი, ვამზადებდი მოხსენებებს, ვინახულებდი ძმებს, ვზრუნავდი სამწყსოზე და ამ ყველაფერს დროის დიდ ნაწილს ვუთმობდი.