შერიგებასთან დაკავშირებული მსახურების შესახებ საუბრის დასასრულს პავლე საკუთარ თავსა და თავის ამხანაგებზე ლაპარაკობს, როგორც ‘ ვითომც მწუხარეებზე, მაგრამ მუდამ მოხარულებზე; ვითომც ღატაკებზე, მაგრამ მრავალთა გამამდიდრებლებზე, როგორც არასმქონეებზე, მაგრამ ყველაფრის მფლობელებზე ’.