At the end, he reportedly thanked his fellow churchmen “for having conferred so many honours on one who plainly deserved nothing of the kind ” and begged forgiveness for his enduring weaknesses of impatience and anger.
როგორც ამბობენ, სიკვდილის წინ მან მადლობა გადაუხადა თანამორწმუნეებს „იმ დაუმსახურებელი პატივისთვის“, რომელიც მას მიაგეს და პატიება ითხოვა მისთვის ჩვეული სისუსტეების, თავშეუკავებლობისა და სიფიცხის გამო.