Do we shun the bad feelings that fuel destructive speech? For example, when we hear that a brother is reaching out for some privilege of service, do we readily believe that his motives are pure, or do we suspect that he is driven by self - interest?
მაგალითად: როდესაც ვიგებთ, რომ ძმა მსახურებაში გარკვეულ წარმატებებს აღწევს, ეჭვი ხომ არ შეგვაქვს მის მოტივებში და ხომ არ ვფიქრობთ, რომ მას პირადი ინტერესები ამოძრავებს?