Are people who pray just going through a meaningless exercise or, at best, getting some therapeutic benefit from the practice?
შეიძლება ადამიანი მხოლოდ იმიტომ ლოცულობდეს, რომ ეს ჩვევად ექცა ან, უკეთეს შემთხვევაში, სულის დასამშვიდებლად?