ეფრემმა ჩამოაყალიბა თარგმნის ძირითადი პრინციპები და ახსნა, რომ რამდენადაც შესაძლებელია, თარგმნა უნდა ხდებოდეს დედნისეული ენიდან; მთარგმნელი არ უნდა დაშორდეს ორიგინალს და, ამავე დროს, არ უნდა დაირღვეს ქართული ენის ბუნებრიობა.