This means that while we are willing to suffer ​ — and, if necessary, to die — ​ for our faith, we do not relish the thought of doing so.
ეს ნიშნავს, რომ რწმენის გამო ტანჯვისთვის და, თუ საჭირო იქნება, სიკვდილისთვისაც კი მზად ვართ, მაგრამ ეს ჩვენი თვითმიზანი არ არის.