Is it loving to make a permanent mental record of the hurtful word or deed, as if we will need to refer to it at some future time?
A tregon dashuri mbajtja e një regjistrimi të vazhdueshëm në mendje për fjalët ose veprimet lënduese, sikur të na duhej t’u referoheshim atyre në ndonjë kohë të ardhme?