In the Lord’s Prayer, they prayed for “our supersubstantial bread ” (meaning“ spiritual bread ”) instead of “our daily bread, ” material bread being a necessary evil in their eyes.
Në lutjen « Ati ynë », ata luteshin për « bukën tonë më të rëndësishme » (d.m.th. « bukën frymore) dhe jo për « bukën tonë të përditshme », pasi buka materiale për ta ishte një e keqe e nevojshme.