“ I saw crime as being almost a normal, if not excusable, reaction to the grinding poverty, instability, and despair that pervaded [the criminals ’] lives, ” admits Samenow. After extensive research, however, he changed his mind.
« E shihja krimin si një reagim gati - gati normal, e ndoshta të justifikueshëm, ndaj skamjes shtypëse, pasigurisë së jetës dhe dëshpërimit që mbizotëronte në jetën [e kriminelëve] », ​ — pranon Seimnau.