“ Every day I would go to school with a lunch that my mom had made for me, and just about every day I would throw it away, ” says Heather. “ I soon got so accustomed to not eating that even if I wanted to eat, I couldn’t.
« Çdo ditë që shkoja në shkollë merrja me vete drekën që mami më kishte përgatitur e pothuajse çdo ditë e hidhja tutje, — thotë Hether. — S’kaloi shumë kohë dhe u mësova kaq shumë që të mos haja, saqë edhe sikur të doja nuk haja dot.