Regarding the communion sacrifice, one scholar observes: “This was, indeed, a season of happy fellowship with the Covenant God, in which He condescended to become Israel’s Guest at the sacrificial meal, even as He was always their Host. ”
Për sa i përket flijimit të përbashkët, një dijetar vëren: « Kjo ishte, në fakt, një periudhë për të qenë të lumtur në shoqërinë e Perëndisë së Besëlidhjes, në të cilën Ai pranonte të bëhej Mysafiri i Izraelit në kohën kur hahej flijimi, ndonëse për ta ishte gjithnjë i Zoti i shtëpisë. »