The fifth blast is related to the release of God’s people from “the abyss ” of inactivity in 1919 and to their relentless witnessing work, which became like a tormenting plague on Christendom.
Buçima e pestë lidhet me çlirimin e popullit të Perëndisë më 1919 nga ‘ humnera ’, ku ishte në gjendje joaktive, dhe me veprën e tyre të pareshtur të dëshmisë, e cila u bë si një plagë munduese për krishterimin apostat.