Although Brother Russell took the lead in presenting public talks at that time, he recognized that “no man is indispensable, ” since“ this is not man’s work; it’s God’s work. ”
Ndonëse asokohe mori drejtimin duke bërë fjalime publike, vëlla Rasëlli pranoi se « asnjë njeri nuk është i domosdoshëm », sepse « kjo nuk është vepër e njeriut; është vepër e Perëndisë ».