Thus, Jehovah’s blessing “the seventh day ” and pronouncing it sacred indicates that it and his“ rest ” must have some connection with his sacred will and purpose rather than with any needs on his part.
Kështu, fakti që Jehovai e bekoi « ditën e shtatë » dhe e shpalli të shenjtë, tregon se ajo dhe « pushimi » i tij duhet të kenë ndonjë lidhje me vullnetin dhe qëllimin e tij të shenjtë në vend se me ndonjë nevojë nga ana e tij.