Eschlimann says that any who could do so “gladly avoided this chore, entrusting it to the care of slaves, professional scribes. ”
Eshliman thotë se kushdo që mund të përdorte një sekretar, « me kënaqësi e shmangte këtë punë, duke ia besuar atë kujdesit të skllevërve, skribëve profesionistë ».