As we progress in the truth, should we not cultivate a taste for ‘ solid food that belongs to mature people ’ and a desire to come together where we learn spiritual truths?
Ndërsa përparojmë në të vërtetën, a nuk duhet të zhvillojmë oreksin për ‘ ushqimin e fortë që u përket njerëzve të pjekur ’ dhe dëshirën për mbledhjet e krishtere ku mësojmë të vërteta frymore?