Or is there valid reason to see hope as something more ​ — something that all of us need for the sake of health and happiness, something with real basis and real benefits?
Apo ka ndonjë arsye të vlefshme për ta parë shpresën si diçka më tepër ​ — diçka që na nevojitet të gjithëve për të pasur shëndet e lumturi; diçka që ka një bazë reale dhe që sjell vërtet dobi?