Why would we have a brain with the capacity for storing and assimilating virtually unlimited information and a body that is designed to function forever if we were not intended to enjoy everlasting life?
Pse do të kishim një tru me aftësi për të magazinuar dhe për të asimiluar një informacion gati - gati të pakufizuar dhe një trup që është projektuar për të jetuar përgjithmonë, po të mos ishim bërë për të gëzuar jetën e përhershme?