Should a Christian allow his fascination with any hobby to become so consuming that he goes to unwise or embarrassing extremes?
A duhet të lejojë një i krishterë që magjepsja pas ndonjë hobi ta përpijë kaq shumë saqë ai të shkojë në ekstreme të tilla që e bëjnë të sillet si i pamend dhe të ndihet në vështirësi?