It could be argued, then, that the temptation to jump off the battlement of the temple involved a real action with real consequences ​ — adding a greater seriousness to this temptation than would be the case were it a mere vision.
Kështu mund të arsyetojmë se tundimi për t’u hedhur nga bedenat e tempullit përfshinte një veprim real me pasoja reale ​ — e kjo e bënte tundimin më të fortë sesa po të kishte qenë vetëm një vegim.