The importance of recognizing our needs is highlighted in the prayer that King Solomon offered when the temple was inaugurated: “In case a famine occurs in the land, in case a pestilence occurs, in case scorching and mildew, locusts and cockroaches occur; in case their enemies besiege them in the land of their gates ​ — any sort of plague and any sort of malady — ​ whatever prayer, whatever request for favor there may occur on the part of any man or of all your people Israel, because they know each one his own plague and his own pain... Then may you yourself hear from the heavens,... and you must forgive and give to each one according to all his ways. ”
Në lutjen që mbreti Solomon bëri kur u përurua tempulli, theksohet rëndësia që të pranojmë nevojat që kemi: « Kur në vend do të ketë zi buke apo murtajë, ndryshk ose blozë, dyndje karkalecash dhe krimbash, kur armiku do t’i rrethojë në vendin e tyre, o në qytetet e tyre, kur do të pëlcasë një fatkeqësi ose një epidemi çfarëdo, çdo lutje, çdo kërkesë për falje që do të të drejtohet nga çfarëdo individ apo nga tërë populli yt i Izraelit, kur secili ka pranuar plagën e tij dhe dhembjen e tij... ti dëgjo nga qielli,... dhe fali; dhe jepi secilit sipas sjelljes së vet. »