They lost sight of the times they were living in, became focused on their own comforts and self - fulfillment, and left the work for which they had been liberated from Babylon, the rebuilding of the temple.
( Hagai [Hageu] 1: 2) Ata nuk u përqendruan në kohën në të cilën po jetonin, por në rehatitë dhe në vetëkënaqjen, duke hequr dorë nga vepra për të cilën ishin çliruar nga Babilonia, domethënë rindërtimin e tempullit.