Consequently, the Ephesian elders had ample reason to accept Paul’s comment: “I do not make my soul of any account as dear to me, if only I may finish my course and the ministry that I received of the Lord Jesus, to bear thorough witness to the good news of the undeserved kindness of God. ”
Si rrjedhim, pleqtë e Efesit kishin shumë arsye për të pranuar fjalët e Pavlit: « Nuk e quaj të shtrenjtë shpirtin tim, por dua veç të përfundoj vrapimin dhe shërbimin që mora nga Zotëria Jezu, që të jap dëshmi të plotë për lajmin e mirë të dashamirësisë së pamerituar të Perëndisë. »