I then realized that I had to acknowledge and satisfy my spiritual need if I was to gain contentment and tranquillity, since the pace of life and the demand of caring for people’s concerns can become overwhelming for someone in my profession.
Atëherë e kuptova se duhej ta pranoja që kisha një nevojë frymore dhe duhej ta plotësoja atë nëse doja të gjeja kënaqësi dhe qetësi, meqë ritmi i jetës dhe kërkesa për t’u kujdesur për hallet e të tjerëve mund të bëhen shumë stresues për dikë të profesionit tim.