He or she “believes that being friendless is stable, uncontrollable, and due to defects within the self ” and that the situation“ cannot or will not change. ”
Ai ose ajo « mendon se fakti që nuk ka shokë është diçka që e shoqëron vazhdimisht, diçka që s’e ka në dorë, që vjen për shkak të dobësive të veta », dhe që kjo situatë « nuk mund ose nuk do të ndryshojë ».