The inspired writer of Ecclesiastes felt that way: “I myself commended rejoicing, because mankind have nothing better under the sun than to eat and drink and rejoice, and that it should accompany them in their hard work for the days of their life, which the true God has given them under the sun. ”
Shkrimtari i frymëzuar i Eklisiastiut ishte i një mendje, prandaj tha: « Unë vetë e lavdërova gëzimin, sepse për njerëzimin nën diell nuk ka asgjë më të mirë, sesa të hajë e të pijë dhe të gëzohet, dhe kjo le t’i shoqërojë në punën e tyre të rëndë gjatë ditëve të jetës së tyre, që Perëndia i vërtetë ia ka dhënë atyre nën diell. »