Feeding the mouth, or caring for a person while he or she is still alive, is far more important than feeding the feet, the practice described earlier and associated with the wake after the individual is dead.
Të ushqyerit e gojës ose kujdesi për një person ndërkohë që ai apo ajo është akoma gjallë, është shumë më i rëndësishëm sesa të ushqesh këmbët, praktika e përmendur më parë që shoqërohet me ruajtjen e të vdekurit pasi ai vdes.