With its extensive and exact vocabulary, detailed grammar, and verbs that aptly expressed subtle shades of meaning, it was “a language of communication, of circulation, of propagation ​ — precisely the language needed by Christianity. ”
Me fjalorin e saj të pasur e specifik, me gramatikën e detajuar dhe foljet që i shprehnin saktë nuancat e holla të kuptimit, ajo ishte « një gjuhë e përshtatshme për komunikim, për përhapjen e informacioneve e të ideve — pikërisht gjuha që u duhej të krishterëve ».