In his letter to the Romans, the apostle Paul explained: “Whenever people of the nations that do not have law do by nature the things of the law, these people, although not having law, are a law to themselves. They are the very ones who demonstrate the matter of the law to be written in their hearts, while their conscience is bearing witness with them and, between their own thoughts, they are being accused or even excused. ” ​ — Romans 2: 14, 15.
Në letrën që u drejtoi romakëve, apostulli Pavël shpjegoi: « Kur johebrenjtë, që s’kanë ligjin, nga natyra bëjnë punët e ligjit, ata, megjithëse s’kanë ligjin, janë ligj për vetveten; këta tregojnë veprën e ligjit të shkruar në zemrat e tyre për dëshminë që jep ndërgjegjja e tyre, dhe sepse mendimet e tyre shfajësojnë ose edhe akuzojnë njëri - tjetrin. » ​ — Romakëve 2: 14, 15.