Another says that Abijah’s goodness was “conspicuous..., just as the stars are brightest when the sky is dark, and the cedars are most beautiful when surrounding trees are leafless. ”
Një tjetër thotë se mirësia e Abijahut ishte « e dukshme..., ashtu si yjet shkëlqejnë kur qielli është i errët dhe kedrat janë më të bukur kur pemët përreth janë pa gjethe ».