Whereas the first four trumpet blasts are proclamations exposing the spiritually dead condition of Christendom, the last three are woes in that they have to do with specific events.
Katër buçimat e para të trumbetave janë shpallje që demaskojnë gjendjen e vdekur nga ana frymore të krishterimit apostat, kurse tre të fundit janë mjerime në kuptimin që kanë të bëjnë me ngjarje specifike.