Hence, at the end of the fifth century C.E., Pope Gelasius I set forth the principle of the “two powers ”: the sacred authority of the popes coexisting with the royal power of the kings ​ — with the kings subordinate to the popes.
Kështu, në fund të shekullit të pestë të e.s., papa Gelasius I shpalli parimin e « dy fuqive »: autoriteti i shenjtë i papëve bashkëjetonte me fuqinë mbretërore të mbretërve — me nënshtrimin e mbretërve ndaj papëve.