Isaiah speaks of Jehovah’s “lofty abode of holiness and beauty, ” and the psalmist describes these heavens as“ the established place where he dwells. ”
Isaia flet për një « banesë të lartë shenjtërie dhe bukurie » të Jehovait, ndërsa psalmisti i përshkruan këta qiej si « vendi i caktuar ku banon ai ».