An example of this is Isaiah 24: 2, where each line contains a contrast, and one line builds on another to emphasize that no one would be excluded from God’s judgment.
Një shembull është Isaia 24: 2, ku çdo varg përmban një paralelizëm, dhe njëri varg ndërton mbi tjetrin për të theksuar se askush nuk do të kursehej nga gjykimi i Perëndisë.