Robertson recognizes that if both subject and predicate have articles, “both are definite, treated as identical, one and the same, and interchangeable. ”
Robertson pranon që, nëse edhe kryefjala, edhe kallëzuesi kanë nyje, « të dy janë të shquar, trajtohen si identikë, si një i vetëm dhe të ndërkëmbyeshëm ».