Ending his discussion about the ministry of reconciliation, Paul spoke of himself and his associates “as sorrowing but ever rejoicing, as poor but making many rich, as having nothing and yet possessing all things. ”
Në përfundim të trajtimit që i bëri shërbimit të pajtimit, Pavli foli për vete dhe për shokët e tij « si të brengosur, por gjithmonë duke u gëzuar, si të varfër, por duke bërë shumë [veta] të pasur, si ata që nuk kanë asgjë, por që megjithatë zotërojnë të gjitha gjërat ».