Each Israelite could give whatever he was able to give, and each voluntary contribution ​ — no matter what it might be or how much — ​ could be used in an appropriate way to carry out the divine purpose.
Çdo izraelit mund të jepte sa kish mundësi, dhe çdo kontribut vullnetar ​ — çfarëdo a sado të ishte — ​ do të përdorej siç duhej që të realizohej qëllimi i Perëndisë.