Did he find real joy in serving his father, or had he instead drifted into smug complacency, believing himself to be a good son simply because he performed his duties “in the field ”?
A gjente ai gëzim të vërtetë duke i shërbyer të atit apo në vend të kësaj kishte rënë gradualisht në një vetëkënaqësi të fryrë, duke besuar se ishte një bir i mirë thjesht sepse i kryente detyrat e tij « në fushë »?