Cotter wrote in 1817: “Their [Christians ’] endeavours to reform the lives of mankind by their preaching, so far from making the people feel grateful, would, in reality, cause them to hate and persecute the disciples for exposing their vices. ”
Kater shkroi në vitin 1817: « Përpjekjet e tyre [të të krishterëve] për të ndryshuar jetën e njerëzve me anë të predikimit, në vend që t’i bënin njerëzit të ndiheshin mirënjohës, në të vërtetë do t’i bënin që t’i urrenin dhe t’i përndiqnin dishepujt, sepse u demaskonin veset që kishin. »