Reflecting on his descent into the sea, Jonah prays: “When you [Jehovah] threw me to the depths, into the heart [the midst] of the open sea, then a very river encircled me. All your breakers and your waves — over me they passed on. ” — Jonah 2: 3; compare Psalm 42: 7; 69: 2.
Duke menduar për zbritjen e tij në det, Jonai lutet: « [Jehova] më hodhe në një vend të thellë, në zemër [mes] të deteve, rryma më mori dhe gjithë dallgët e tua dhe valët e tua më kaluan sipër. » ​ — Jonai 2: 4; krahaso Psalmin 42: 7; 69: 2.