Plainly, the governing body viewed ‘ abstaining from blood ’ to be as morally vital as abstaining from sexual immorality or idol worship.
Është e qartë pra, se trupi udhëheqës e konsideroi urdhrin ‘ për t’u përmbajtur nga gjaku ’ po aq jetësor sa edhe urdhrin për t’u përmbajtur nga imoraliteti ose nga adhurimi i idhujve.