“ Understanding, ” says Bobby, a sufferer who is one of Jehovah’s Witnesses. “ The Christian brothers and sisters in the congregation realize that it may take an extra minute or two for me to gather my thoughts to comment at a meeting, ” he adds. “ They also do not take it personally if I become frustrated or agitated, since it is merely a symptom of the disease. ”
« Për mirëkuptim, ​ — thotë Bobi, një i sëmurë që është Dëshmitar i Jehovait. ​ — Vëllezërit e krishterë dhe motrat e krishtere në kongregacion e kuptojnë që mua mund të më duhen nja dy minuta më shumë për të mbledhur mendimet dhe për të komentuar në mbledhje, ​ — shton ai. ​ — Gjithashtu, ata nuk e marrin si diçka personale nëse unë mërzitem ose acarohem, pasi kjo është thjesht një simptomë e sëmundjes. »