“ It is far easier, ” he wrote, “to accept an all - loving Creator instantaneously creating life and guiding it along its teleological [purposeful] pathways... than to accept the myriad ‘ blind chances ’ needed to support the author’s theses. ”
« Është shumë më e lehtë, ​ — shkroi ai, ​ — të pranosh që një Krijues i dashur krijoi menjëherë jetën dhe e drejtoi nëpër udhët e tij të qëllimshme [domethënëse]..., sesa të pranosh morinë e ‘ rastësive të verbra ’ që nevojiten për të mbështetur tezat e autorit. »