His political and ecclesiastical activities were ostensibly conditioned by the desire to safeguard peace, maintain equilibrium between rival states, strengthen bonds of friendship with allies who would defend the papacy, and keep Christendom’s monarchs united against the Turkish threat.
Veprimtaritë e tij politike dhe kishtare me siguri duhet të jenë kushtëzuar nga dëshira për të ruajtur paqen, për të mbajtur ekuilibrin midis shteteve rivale, për të forcuar lidhjet e miqësisë me aleatë që mund të mbronin papatin dhe për t’i mbajtur të bashkuar monarkët e të ashtuquajturit krishterim kundër kërcënimit turk.