When we “speak consolingly to the depressed souls ” and“ support the weak, ” are we not putting into effect the healing power of spoken words?
A nuk po e vëmë në veprim fuqinë shëruese të fjalëve ‘ kur u flasim në mënyrë ngushëlluese shpirtrave të ligështuar ’ dhe ‘ kur mbështetim të dobëtit ’?