Is it not true that even in the most liberated societies in the so - called free world, people are still “in chains ” to such brutal masters as poverty, imperfection, sickness, and death?
A nuk është e vërtetë se edhe në shoqëritë më liberale në të ashtuquajturën botë të lirë, njerëzit janë ende të « lidhur me zinxhirë » ndaj padronëve brutalë, si varfëria, papërsosmëria, sëmundjet dhe vdekja?