Constantine sensed that the “Christian ” religion — albeit apostate and deeply corrupted by then — could be effectively utilized as a revitalizing and uniting force to serve his grand scheme for imperial domination.
Kostandini e kuptoi se feja « e krishterë », edhe pse apostate dhe thellësisht e korruptuar në atë kohë, mund të përdorej me efektshmëri si një forcë rigjallëruese dhe bashkuese, për t’i shërbyer projektit të tij të madh për mbizotërim perandorak.