Would it not stand to reason, then, that if there is “no greater cause for thankfulness ” for parents than to hear that their children“ go on walking in the truth, ” the opposite is also true?
Por, atëherë, a nuk është e arsyeshme që, nëse për prindërit ‘ nuk ka shkak të madh për gëzim ’ sesa të dëgjojnë që fëmijët e tyre ‘ po ecin në të vërtetën ’, mund të thuhet edhe e kundërta?