They were busy looking after “orphans and widows in their tribulation ” and kept themselves“ without spot from the world, ” not wasting their time on futile debates about words.
Ata ishin të zënë duke u kujdesur për « jetimët dhe të vejat në pikëllimet e tyre » dhe e mbajtën veten « të pastër nga bota », duke mos e humbur kohën në debate të kota për fjalë.