Commenting on this verse, one scholar wrote: “David’s meaning was, that neither on personal grounds, nor on account of his social standing, nor because of his lineage, could he make the slightest pretension to the honour of becoming the son - in - law of the king. ”
Duke komentuar rreth këtij vargu një studiues shkroi: « Kuptimi i fjalëve të Davidit ishte se as për shkak të aftësive të tij, as për shkak të pozitës shoqërore, as për shkak të prejardhjes, ai nuk mund të pretendonte sadopak që të kishte nderin të bëhej dhëndri i mbretit. »