In view of man’s general reaction to death, his amazing potential for remembering and learning, and his inward longing for eternity, is it not clear that he was made to live?
Duke pasur parasysh reagimin e përgjithshëm të njeriut ndaj vdekjes, potencialin e tij të mahnitshëm për të mbajtur mend e për të mësuar dhe dëshirën e zjarrtë të brendshme për të jetuar në përjetësi, a nuk është e qartë se njeriu u krijua për të jetuar?