Do we show concern for their well - being — not only for their spiritual needs but also for other needs if it is reasonably within our power to help?
A tregojmë shqetësim për mirëqenien e tyre: jo vetëm për nevojat e tyre frymore, por edhe për nevoja të tjera, nëse kjo është në mënyrë të arsyeshme brenda mundësive tona për t’i ndihmuar?