Some three thousand years ago, King David of Israel, who knew nothing of today’s advances in genetic research, said in poetic language to his Creator: “It was you who created my inmost self, and put me together in my mother’s womb; for all these mysteries I thank you: for the wonder of myself, for the wonder of your works.
Rreth tremijë vjet më parë, mbreti i Izraelit, Davidi, i cili nuk dinte asgjë nga përparimet e sotme në studimet gjenetike, i tha me një gjuhë poetike Krijuesit të vet: « Ishe ti që krijove pjesët e mia më të thella dhe më ndërtove në mitrën e nënës sime. Për të gjitha këto mistere unë të falënderoj: për mrekullinë e vetes sime, për mrekullinë e veprave të tua.