Bible scholar Matthew Henry concluded: “Since Paul reasoned out of the scriptures, and referred them to the Old Testament for the proof of what he said, they had recourse to their Bibles, turned to the places to which he referred them, read the context, considered the scope and drift of them, compared them with other places of scripture, examined whether Paul’s inferences from them were natural and genuine and his arguments upon them cogent, and determined accordingly. ”
Studiuesi biblik Methju Henri nxori si përfundim: « Meqë Pavli arsyetoi nga shkrimet dhe ua drejtoi vëmendjen te Besëlidhja e Vjetër për të provuar atë që po thoshte, ata morën Biblat e tyre, i hapën te vendet që tregoi ai, lexuan kontekstin, shqyrtuan kuptimin dhe thelbin e tyre, i krahasuan me pjesë të tjera të shkrimeve, shqyrtuan nëse përfundimet që kishte nxjerrë Pavli nga këto shkrime ishin të natyrshme e të vërteta dhe nëse argumentet që bazonte mbi to ishin bindëse, dhe vendosën në përputhje me këtë shqyrtim. »