Such an allowance for relative free speech was unprecedented and unrepeated throughout the Middle Ages, a clear evidence of the king’s high regard for Naḥmanides.
Një leje e tillë për liri relative fjale nuk kishte ndodhur më parë dhe nuk kishte për të ndodhur më gjatë Mesjetës, një provë e qartë e konsideratës së lartë të mbretit për Nakmanidin.