Contemplating all of this, one cannot help but feel like the psalmist David, who said: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ” ​ — Psalm 8: 3, 4.
Duke medituar për të gjithë këtë, një njeri me siguri do të ndihet si psalmisti David i cili tha: « Kur mendoj qiejtë e tu, që janë vepër e gishtërinjve të tu, hënën dhe yjet që ti ke vendosur, çfarë është njeriu, që ta mbash mend dhe biri i njeriut, që ta vizitosh? » ​ — Psalmi 8: 3, 4.