Should we conclude, then, that because the law of the Christ “belongs to freedom, ” it is permissive, whereas the Pharisees, with all their oral traditions, at least kept the conduct of people within strict bounds?
A duhet të nxjerrim përfundimin se, meqë « i përket lirisë, ligji i Krishtit është tolerues, ndërsa farisenjtë, me gjithë traditat e tyre gojore, të paktën e mbanin sjelljen e njerëzve brenda disa kufijve strikt?