“ Practical reasons for the success of the early mission at Antioch, ” suggests historian Downey, “may have been that in this city the missionaries had not to fear Jewish fanatics such as they encountered in Jerusalem; also that the city, as the capital of Syria, was governed by a legate, and so enjoyed a greater degree of public order, with less opportunity for mob violence such as had occurred in Jerusalem, where the procurators of Judaea seem (at this period at least) not to have been able to restrain the Jewish fanatics. ”
« Arsye të mundshme për suksesin e misionit të hershëm në Antioki, ​ — sugjeron historiani Dauni, ​ — mund të kenë qenë se në këtë qytet, misionarët nuk duhej t’u frikësoheshin fanatikëve judenj, si ata që hasnin në Jerusalem. Gjithashtu, qyteti, duke qenë kryeqyteti i Sirisë, qeverisej nga një përfaqësues zyrtar dhe, për këtë arsye, gëzonte një rend publik që funksiononte në një shkallë më të madhe, ku kishte më pak mundësi për dhunë të shkaktuar nga turmat, si ajo që kishte ndodhur në Jerusalem, ku administratorët e Judesë duket (të paktën në këtë periudhë) se nuk kishin qenë në gjendje të përmbanin fanatikët judenj. »