Regarding the atrocities committed by the Nazis in World War II and the difficulty of forgiving and forgetting, writer Vladimir Jankélévitch expressed himself this way: “In the presence of such a revolting crime, the natural impulse... is to be outraged and to fight passionately against forgetting and to pursue the criminals — as the judges of the allied Nuremberg Tribunal had promised — to the ends of the earth. ”
Për sa u përket mizorive të kryera nga nazistët në Luftën II Botërore dhe vështirësisë për të falur e për të harruar, shkrimtari Vladimir Zhankeleviç u shpreh kështu: « Në lidhje me një krim të tillë të neveritshëm, impulsi i natyrshëm... është të indinjohesh, të luftosh me pasion kundër harrimit dhe t’i ndjekësh kriminelët, siç kishin premtuar gjykatësit e Gjykatës aleate të Nurembergut, deri në skajet e tokës. »