In both places of worship, various needs and expenses were met by voluntary contributions; in neither was the privilege of reading and discussing God’s Word restricted to a clergy class; in both cases, the meetings were organized and directed by responsible older men.
Në të dyja këto vende adhurimi, nevojat dhe shpenzimet e ndryshme mbuloheshin nga kontributet vullnetare. Po ashtu, në asnjërën prej tyre privilegji për të lexuar e shqyrtuar Fjalën e Perëndisë nuk ishte i kufizuar vetëm për një klasë klerikësh dhe në të dyja rastet mbledhjet organizoheshin e drejtoheshin nga pleq të përgjegjshëm.