Many Celts aspired to what they thought of as a bright land on an island (or in an archipelago) beyond the sea, where they believed that people lived in perfect happiness.
Ndërsa shumë keltë shpresonin në një tokë të shkëlqyer në një ishull (ose në një arkipelag) përtej detit, në të cilin siç besonin ata, njerëzit jetonin në lumturi të përsosur.