In practical terms, the quality of life of a domestic slave depended very much on the disposition of the master and that could cut both ways: proximity to a cruel master could result in suffering an unlimited range of evils, but a kind and generous master could make life both tolerable and hopeful.
E shprehur thjeshtë, cilësia e jetës së një skllavi shtëpie varej shumë nga prirja e zotërisë dhe kjo mund t’i kishte të dyja rezultatet: të qenët nën zotërimin e një zotërie mizor mund të rezultonte në vuajtjen e një vargu të pafund ligësish, por një zotëri i përzemërt dhe bujar mund ta bënte jetën si të durueshme, ashtu edhe me shpresë.