38, 39) ։ Կարող ենք պատկերացնել, թե ինչպես էր Հովսեփը աղոթքի միջոցով իր վիշտը թափում իր սիրելի երկնային Հոր առաջ ու ստանում այնպիսի խաղաղություն և հանգստություն, որը միայն « ամենայն մխիթարության Աստվածը » կարող է տալ (2 Կորնթացիներ 1 ։