At the end, he reportedly thanked his fellow churchmen “for having conferred so many honours on one who plainly deserved nothing of the kind ” and begged forgiveness for his enduring weaknesses of impatience and anger.
Ասում են, որ իր կյանքի վերջին օրերին նա շնորհակալություն հայտնեց եկեղեցու իր հավատակիցներին « այդքան շատ պատվավոր կոչումներ շնորհելու համար իր նման անարժան մեկին » և խնդրեց նրանց ներել իրեն բարկության պոռթկումների և անհամբեր բնավորության համար, որոնք իր թույլ կողմերն են եղել ։