He wrote: “If any man seems to himself to be a formal worshiper and yet does not bridle his tongue, but goes on deceiving his own heart, this man’s form of worship is futile. ” ​ — Jas.
Նա գրեց. « Եթե որևէ մեկը կարծում է, թե ճիշտ է երկրպագում Աստծուն, բայց չի սանձում իր լեզուն, այլ շարունակ խաբում է իր սիրտը, այդ մարդու երկրպագությունը ունայն է » (Հակ.