Քրիստոնեական եկեղեցու պատմության մեջ կար մի ժամանակ, երբ բանսարկուն ՝ Բեեղզեբուղը կամ Սատանան, ամեն չարության թագավորը, այնպիսի մի իրական և զորեղ կերպար էր, ինչպիսին որ նվազող թվով մարդկանց համար այսօր « Աստվածն » է. այն հորինվածքն էր հրեաների և վաղ քրիստոնյաների, որոնք իրենց շուրջը տեսնվող չարությունը մարմնավորեցին ՝ տալով նրան կես – մարդկային և կես – անասնական կերպարանք ։