The “seventh day ” was different from any of the preceding six days in that it was a day that God blessed and made sacred, that is, a day set aside for, or dedicated to, a special purpose.
« Եվ Աստուած օրհնեց եօթներորդ օրը, եւ սրբեց [« սրբազան դարձրեց », ՆԱ] նորան, որովհետեւ նորանում հանգստացաւ իր բոլոր գործքիցը, որ Աստուած ստեղծեց եւ արաւ » (Ծննդոց 2 ։