When Eli realizes that Hannah has been praying “out of the abundance of [her] concern and [her] vexation, ” he says:“ May the God of Israel grant your petition. ”
Երբ Հեղին հասկանում է, որ Աննան աղոթում էր իր « վիշտերի ու նեղութեան շատութեան համար », ասում է.