Years later, as his own death neared, he could not help but recall the untimely loss of his beloved Rachel.
Երբ Հակոբը, տարիներ անց, մահանում էր, հիշեց իր սիրելի կնոջ ՝ Ռաքելի վաղաժամ մահը (Ծննդոց 30 ։ 1; 35 ։ 16 – 19; 48 ։