Եվ քանի որ նրանք հեռու էին մնում հասարակական կյանքից ՝ չէին մասնակցում հեթանոսական տոներին, հրաժարվում էին հասարակության մեջ ընդունված զվարճություններից, որոնք, ըստ քրիստոնյաների, ողողված էին հեթանոսական հավատալիքներով, ծեսերով և անբարոյությամբ, նրանց համարում էին մարդատյացներ » ։