Վերոնշյալ արտահայտությունը այս համատեքստում գլխավորապես նշանակում է, որ քրիստոնեական ժողովում պատասխանատվություն ստանձնելու համար ՝ ամուսնացած տղամարդիկ պետք է լինեն իրենց կանանց հավատարիմ ու նվիրված, ինչպես նաև անպարսավելի ՝ բարոյական առումով ։