Երբ կարգադրություն եղավ դադարեցնելու քարոզչությունը, առաքյալները գիտեին, որ իրենք պետք է շարունակեն քարոզել Հիսուսի մասին և անհապաղ ատյանին տեղյակ պահեցին իրենց որոշման մասին, այն է ՝ առավել Աստծուն հնազանդվել, քան մարդկանց (Գործք 5 ։ 28, 29) ։