Comparably, for more than a century now, the anointed brothers of Christ, those with the heavenly hope, have served as “a holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices acceptable to God. ”
Մեր օրերում Քրիստոսի օծյալ եղբայրները, որոնք երկնային կյանքի հույս ունեն, արդեն հարյուր տարուց ավելի է, ինչ ծառայում են որպես « սուրբ քահանայութիւն, որ հոգեւոր պատարագներ [են] մատուցան [ում] Աստուծոյ ընդունելի » (Ա Պետրոս 2 ։ 5, ԱԹ) ։