For alert Christians, the meaning was plain to see: A pagan army with its idolatrous standards (“the disgusting thing ”) got as far as the temple wall (“ a holy place ”).
Հոգևորապես զգոն քրիստոնյաների համար ամեն ինչ պարզ էր. հեթանոս զորքն իր կռապաշտական նշաններով (« պղծությամբ ») հասավ տաճարի պարսպին (« սուրբ վայրին ») ։