Viktor E. Frankl realized: “Man’s search for meaning is a primary force in his life and not a ‘ secondary rationalization ’ of instinctual drives, ” such as animals have.
Ելնելով նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում անցկացրած տարիների իր անձնական փորձից ՝ հոգեբույժ Վիկտոր Ֆրանկլը հանգեց այն եզրակացության, որ « կյանքի իմաստը գտնելու ձգտումը մարդու կյանքում առաջնակարգ ուժ է », և ոչ թե կենդանիներին բնորոշ « բնազդային ազդակներին բացատրություն տալու « երկրորդական մի փորձ » » ։