Այո ՛, Տիեզերքի ամենակարող Արարիչը խոնարհվում է և դիտում երկիրը. նրա աչքերը տեսնում են « խոնարհ [ին] », « խեղճին » ՝ այն մարդուն, որը « հառաչում եւ ողբում [է].... բոլոր պղծութիւնների համար » (Եզեկիէլ 9 ։ 4) ։