Աստվածաշունչը այդպիսի ոգին նկատի ունի, երբ ասում է, որ քրիստոնեական ժողովում նորահավատ մարդուն չպետք է նշանակեն վերակացու, « որ հանկարծ չլցվի հպարտությամբ և չընկնի այն դատաստանի տակ, որը Բանսարկուի համար է վճռված » (1 Տիմոթեոս 3 ։ 1, 2, 6) ։