Ինչպես նշվում մի տեղեկատուի մեջ, փոխաբերական սիրտը « ընդհանրապես ամենակարևորն է ՝ ներքին էությունը, և հետևաբար ՝ ներսի մարդը ՝ իր բոլոր ՝ ամենատարբեր արարքներով, ցանկություններով, հակումներով, էմոցիաներով, կրքերով, նպատակներով, մտքերով, իր ողջ ըմբռնումով, երևակայությամբ, իմաստությամբ, գիտելիքներով, հմտություններով, համոզմունքներով և դատողությամբ, հիշողությամբ ու գիտակցությամբ » ։ Այն ներկայացնում է, թե ինչպիսին է իրականում մեր ներքինը ՝ « սրտի ծածուկ մարդը » (Ա Պետրոս 3 ։