David discerned that the stars and the planets that shone through “the expanse, ” or atmosphere, gave irrefutable proof of the existence of a glorious God.
Դավիթը նկատել էր, որ աստղերն ու մոլորակները, որոնց արձակած լույսը, ‘ հաստատության ’, այսինքն ՝ մթնոլորտի միջով անցնելով, հասնում էր երկիր, անհերքելիորեն ապացուցում են փառավոր Աստծո գոյությունը ։ Նա շարունակում է.