After quoting 1 Corinthians 15: 27, 28, he reasoned: “He who subjected (all things), and He to whom they were subjected ​ — must necessarily be two different Beings. ”
Պրաքսեն փորձում էր լուծել այդ խնդիրը ՝ սովորեցնելով, թե Հիսուսը Հոր մեկ այլ դրսևորումն է եղել միայն, և թե Հոր ու Որդու միջև ոչ մի տարբերություն չկա ։