As the chapter opens, we learn that David is embarrassed, for he, a mere human king, dwells in a beautiful palace, while the ark of God resides in a modest tent.
Այս գլխի առաջին համարները ցույց են տալիս, որ Դավիթը անհանգստացած է, քանի որ լինելով մարդ արարած ՝ ապրում է շքեղ պալատում, իսկ Աստծու տապանակը հասարակ վրանի մեջ է * ։