Այն օրերի ուսուցիչների շրջանում տարածված էր այնպիսի համոզմունք, թե Աստվածաշնչի որոշ հատվածներ այնքան բարդ են, որ այդ մասին կարելի է միայն ամենասիրելի աշակերտի հետ խոսել և այն էլ ՝ ցածրաձայն ու գլխաշոր կապած ։