Կողոսայի (Փոքր Ասիա) քրիստոնյաներին ուղղված նամակում Պողոսը գրեց. « Դրա համար մենք էլ ՝ այն օրուանից, երբ լսեցինք այդ, չենք դադարում ձեզ համար աղօթելուց եւ Աստծուն աղաչանքներ մատուցելուց, որպէսզի լցուէք նրա կամքի գիտութեամբ ՝ ունենալով կատարեալ իմաստութիւն եւ հոգեւոր իմացութիւն ՝ ապրելու համար Տիրոջն արժանի եւ ամէն ինչում նրան հաճելի ձեւով, բոլոր բարի գործերում պտղաբեր լինելու եւ Աստծու գիտութեամբ աճելու համար ՝ զօրացած նրա ամբողջ ուժով, նրա փառքի զօրութեամբ, կատարեալ համբերութեամբ եւ յարատեւութեամբ [« երկայնմտութեան մէջ ուրախութիւնով », ԱԹ] » (Կողոսացիս 1 ։ 9 – 11) ։