« Ի ՞ նչ է մահից հետո կյանքի հավատալիքը, եթե ոչ զուտ սփոփանք հուսահատ անհատների համար, — ասում է Լյուդովիկ Քենեդին, — իբրև թե շեփորի վերջին ձայնով այնտեղ « կերուխում » կլինի, որ նրանց պատվին փողեր կհնչեն, թե ինչ – ​ որ Եդեմի պարտեզում նրանք երջանիկ օրեր կանցկացնեն նրանց հետ, ովքեր վաղուց են գնացել այնտեղ, և նրանց հետ, որոնք դեռ պիտի գնան » ։