Դավիթի ողջ կյանքը վառ կերպով ցույց է տալիս, որ Եհովայի գերիշխանությունը ճանաչել նշանակում է ՝ ընդունել բարու և չարի վերաբերյալ նրա չափանիշները և ձգտել կառչած մնալ դրանցից, ինչը և կփաստի անհատի անարատության մասին ։