This, says a commentary, implied “sedition and rebellion ” against the emperors, who“ would not permit the name of [another] king to be mentioned in any of the vanquished provinces except by their permission. ”
7) ։ Սա, ըստ մի աշխատության, նշանակում էր « ապստամբություն և խռովություն » ՝ ընդդեմ կայսրերի, որոնք « չէին հանդուրժի, որ նվաճված որևէ պրովինցիայում [այլ] թագավորի անուն հիշատակվի առանց իրենց թույլտվության » ։