Thus, communion sacrifices were offered, not to secure peace with God, as if to appease him, but to express gratitude for or to celebrate the blessed condition of peace with God enjoyed by those who are approved by him.
Այսպիսով ՝ խաղաղության զոհը մատուցվում էր ոչ թե Աստծո հետ խաղաղություն հաստատելու ու կարծես դրանով նրան հաճեցնելու նպատակով, այլ ՝ շնորհակալություն հայտնելու նրա հետ խաղաղ փոխհարաբերության շնորհիվ շրջապատում տիրող օրհնյալ պայմանների համար, որ վայելում էին նրա բարեհաճությանն արժանացածները ։