Should the individual follow his conscience by “obeying the tenets of faith more than the law, ” the State might view this as being justified and within the scope of religious freedom. ​ — Acts 5: 29.
Եթե անհատը հետևում է իր խղճի ձայնին ՝ « ավելի շատ հնազանդվելով հավատի դրույթներին, քան օրենքին », ապա պետությունը կարող է համարել, որ դա արդարացված է և տեղի է ունենում կրոնական ազատության սահմաններում (Գործք 5 ։