When people mention their problems ​ — sickness, unemployment, domestic trials — ​ we do not act as advisers, but we share encouraging and comforting scriptures with them.
Մենք մտածում ենք այն մարդկանց մասին, ովքեր թեև հոգևորապես կույր վիճակում են, սակայն, ինչպես երևում է, սիրում են արդարությունը (Բ Կորնթացիս 4 ։ 4) ։