Abraham is thus remembered as “Jehovah’s friend ” and Sarah as a ‘ holy woman who was hoping in God. ’
Դրա համար էլ Աբրահամը հիշվում է որպես « Աստուծոյ բարեկամ », իսկ Սարրան ՝ որպես ‘ սուրբ կին, որ իր հույսն Աստծո վրա էր դրել ’ (Յակոբոս 2 ։ 23; Ա Պետրոս 3 ։ 5) ։