Եթե քրիստոնյան թողնում է, որ մի որոշ ժամանակ անցնի, որպեսզի հույզերը հանդարտվեն, աղոթում է այդ մասին և մտածում է, թե ինչպես ճիշտ կլինի վարվել, ապա նա թույլ է տալիս, որ Աստծու ոգին առաջնորդի իրեն (Առակ.