Ասելով, որ Դավիթը դեռ գերեզմանում էր ՝ Պետրոսը այս խոսքերը կիրառեց Հիսուսի առնչությամբ և նշեց, որ Դավիթը « առաջուց իմացած ՝ խօսեց Քրիստոսի յարութեան համար, թէ ՝ նորա անձը գերեզմանումը [« հադեսում », ՆԱ] չ’թողուեցաւ ՝ եւ ոչ էլ նորա մարմինն ապականութիւն տեսաւ ։