Նա գրեց, որ « յետի օրերումը » մարդիկ լինելու էին անհավատարիմ, « անգութ [« բնական կապվածություն չունեցող », ՆԱ] և ծնողներին անհնազանդ, և այդ հատկությունները դրսևորելու էին նույնիսկ նրանք, ովքեր « աստուածպաշտութեան կերպարանքն ունին » (Բ Տիմոթէոս 3 ։ 1 – 5) ։