Եհովան նրան արդար հայտարարեց ոչ այն առումով, ինչ առումով որ արդար է հայտարարում սուրբ ոգով օծված « Քրիստոսի ժառանգակիցներին ». սահմանափակ թվով այդ խմբի մեջ մտնողները « կանչված են սուրբ լինելու համար » և համարվում են « Աստծու որդիներ » (Հռոմ. 1 ։ 7; 8 ։ 14, 17, 33) ։