« Զարմանքից քար կտրած ՝ մի քանի վայրկյան լուռ կանգնած մնացի, — տարիներ անց գրեց եղբայր Մակմիլանը, — հետո այդ ուղղությամբ սկսեցի լրջորեն մտածել ու մի որոշ ժամանակ անընդհատ աղոթում էի ՝ նախքան պատասխանելս, թե ուրախությամբ պատրաստ կլինեմ ամեն բան անել նրան օգնելու համար » ։