This is fitting because in a burnt offering, the slaughtered animal was burned on the altar and a sweet - smelling, or restful, odor ascended heavenward to God.
Նման կարծիքը լիովին համապատասխան է, քանի որ ողջակեզի համար մորթված կենդանին այրվում էր զոհասեղանի վրա, և դրա անուշաբույր հոտը ձգվում էր դեպի երկինք ՝ Աստծո մոտ ։