By words and by deeds, David portrayed Jehovah, not as a demanding and fearsome God, ready to pounce on any infraction of His laws, but as a loving, caring, and forgiving Father of His earthly children.
Խոսքով և գործով ՝ Դավիթը Եհովային ներկայացնում էր ոչ թե որպես մի խստապահանջ ու ահասարսուռ Աստծու, որն առիթը բաց չի թողնում պատժելու իր օրենքները խախտողներին, այլ ինչպես մի Հոր, որն իր երկրային երեխաներին սիրում, խնամում և ներում է ։