Consequently, the Ephesian elders had ample reason to accept Paul’s comment: “I do not make my soul of any account as dear to me, if only I may finish my course and the ministry that I received of the Lord Jesus, to bear thorough witness to the good news of the undeserved kindness of God. ”
Հետևաբար, Եփեսոսի երեցները լիովին հասկացան այն, ինչ ասաց Պողոսը այնուհետև. « Ես իմ հոգին կարևոր չեմ համարում, ասես թե թանկ է ինձ համար, միայն թե կարողանամ ավարտել իմ ընթացքը և այն ծառայությունը, որ ստացա Տեր Հիսուսից, որպեսզի հիմնովին վկայություն տամ Աստծու անարժան բարության բարի լուրի մասին » ։