« Ենթադրվում էր, թե աստվածը, ում կենդանի էին զոհ մատուցում, նույնացվում էր նրա հետ, և աստծո ոգին ձուլվում էր կենդանու ոգուն, — մեկնաբանում է պատմաբան Ժակլին Գաշեն ։ — Այդ պատճառով, նայելով կենդանու օրգաններում երևացող նշաններին, հնարավոր էր որոշել աստվածների կամքը, որոնք կարող էին կամ դրական, կամ բացասական պատասխան տալ ապագա իրադարձությունների մասին տրվող հարցին, նաև, թե ինչպես է հարկավոր վարվել որոշակի իրավիճակներում » (« Le pays d’Ougarit autour de 1200 av.J.C. ») ։ Հակառակ այս ամենին ՝ իսրայելացիները պետք է հեռու մնային այդպիսի սովորություններից (Բ Օրինաց 18 ։ 9 – 14) ։ Մովսիսական օրենքը հստակորեն արգելում էր անասնապղծությունը (Ղեւտացոց 18 ։