Ending his discussion about the ministry of reconciliation, Paul spoke of himself and his associates “as sorrowing but ever rejoicing, as poor but making many rich, as having nothing and yet possessing all things. ”
Ավարտելով հաշտության ծառայության հետ կապված քննարկումը ՝ Պողոսն իր և իր եղբայրների մասին արտահայտվեց ‘ իբրև թե տրտմածների, բայց և շարունակ ուրախների, իբրև թե տնանկների, բայց և շատերին հարստացնողների, իբրև թե ոչինչ չունեցողների, բայց ամեն բան ունեցողների ’ (Բ Կորնթացիս 6 ։ 10) ։