The overthrow of the Davidic kingdom ​ — and the earlier overthrow of the northern kingdom of Israel — ​ furnished proof, not of any deficiency or failure of Jehovah’s sovereignty, but of the sorry consequences of Satan’s influence and man’s independence from God.
Դավթի թագավորության անկումով, իսկ ավելի վաղ Իսրայելի հյուսիսային թագավորության վերացումով ապացուցվեց, որ ոչ թե Եհովան ի վիճակի չէ իշխելու, այլ որ Սատանայի ազդեցությունը և Աստծուց անկախ ընթացքը դառը հետևանքներ են ունենում (Առակաց 16 ։ 25; Երեմիա 10 ։ 23) ։