Այստեղ էր, որ Դավիթ թագավորը պատսպարան գտավ, երբ փախչում էր Սավուղ թագավորի հետապնդումներից, թեև նա ապրեց « Այծեմանց [« վայրի այծերի », ՆԱ] ժայռերի վերայ » որպես փախստական (Ա Թագաւորաց 24 ։ 1, 2, 3) ։