Sarah unquestionably viewed Abraham as her head. Even in her heart, she called him her “lord. ”
Սարրան, անկասկած, Աբրահամին վերաբերվում էր ինչպես իր գլխի և նույնիսկ իր սրտում էր նրան « տէր » կոչում (Ծննդոց 18 ։