It implies that a person is restored to life, retaining his or her unique identity, personality, and memories. “ The twelve ” is another way of saying “the apostles, ” even though for a time after the death of Judas Iscariot, there were only 11.
Աստվածաշնչում « հարություն » թարգմանված հունարեն բառը բառացի նշանակում է « նորից վեր կենալ », ինչը ցույց է տալիս, որ մարդը նորից կյանքի է բերվելու. վերականգնվելու է նրա անհատականությունը, անձնավորությունը և հիշողությունը ։