However, “the academic Protestant community came to believe that the practice of Christianity was largely a matter of morality and that neither God nor the spiritual world contacted or influenced practical human life to any great extent. ”
Այնուամենայնիվ, « բողոքականների մտավորական խավը եկավ այն համոզմունքին, որ քրիստոնեություն դավանելը հիմնականում կապ ունի բարոյականության հետ, և որ ո ՛ չ Աստված, ո ՛ չ ոգեղեն աշխարհը առանձնապես չեն առնչվում մարդկանց կյանքին կամ ներգործում դրա վրա » ։