The Romans tied or nailed such an individual to the instrument of execution, where he might have continued living for several days before his physical endurance was overcome by pain, thirst, hunger, and exposure to the elements.
Հռոմեացիները մարդուն կապում էին ցցից կամ մեխում ցցին, և նա այդ վիճակում կարող էր մնալ մի քանի օր ՝ եղանակային զանազան պայմաններում, ցավից տանջվելով, առանց հաց ու ջրի ։