Paul explains: “He does not need daily, as those high priests do, to offer up sacrifices, first for his own sins and then for those of the people: (for this he did once for all time when he offered himself up;) for the Law appoints men high priests having weakness, but the word of the sworn oath that came after the Law appoints a Son, who is perfected forever. ” ​ — Heb.
Պողոսը բացատրում է. « Հարկ չկա, որ նա ամեն օր, ինչպես որ մյուս քահանայապետներն են անում, զոհեր մատուցի նախ ՝ իր սեփական մեղքերի համար և ապա ՝ ժողովրդի մեղքերի (քանի որ նա արեց դա մեկ անգամ և ընդմիշտ, երբ ինքն իրեն զոհ մատուցեց). որովհետև Օրենքը քահանայապետներ է նշանակում մարդկանց, ովքեր թուլություններ ունեն, բայց երդման խոսքը, որ եկավ Օրենքից հետո, Որդուն է նշանակում, որը կատարյալ է դարձել հավիտյան » (Եբր.