Generally speaking, the emperor reserved the right to dictate dogma and to exact the obedience of the church to his will.
Ընդհանրապես ասած ՝ նա իրեն էր վերապահում դոգմաներ թելադրելու և եկեղեցին իր կամքին հնազանդեցնելու իրավունքը ։