So intense was the man’s sadness over not being able to worship Jehovah at His sanctuary that ‘ his tears became his food day and night ’ ​ — he lost his appetite.
Հնարավորություն չունենալով երկրպագելու Աստծուն նրա տաճարում ՝ նա անչափ տխրել էր. ղևտացու ‘ արտասուքը հաց էր դարձել նրա համար ցերեկ և գիշեր ’, այսինքն ՝ նա կորցրել էր ախորժակը ։