That did not mean that such a person was never to speak at meetings but that there were times when he should be silent.
27, 28) ։ Սա նշանակում էր, որ ժամանակ կար, երբ այդ անհատը պետք է լռեր և ոչ թե ընդհանրապես չպետք է խոսեր հանդիպումների ժամանակ ։