Լիգայան պատմում է. « Ես սկսեցի մտածել այն մասին, թե ինչ քաոսային վիճակում եմ հայտնվել, ու հասկացա, թե որքան իրավացի էին ծնողներս, որոնք հաճախ ասում էին ինձ, որ « վատ ընկերակցությունները ապականում են օգտակար սովորությունները » » (1 Կորնթացիներ 15 ։ 33) ։ Լիգայան շարունակում է.