Մ.թ. չորրորդ դարի հույն ճարտասան Լիբանիոսը նույնիսկ նշել է, որ դաստիարակները պետք է « զարգացող պատանիների համար պահակների » պես լինեին, որպեսզի « թույլ չտային ոչ ցանկալի ընկերներին դիպչել տղաներին, մի կողմ հրեին այդպիսի մարդկանց և արգելեին մոտիկից շփվել ու հաղորդակցվել նրանց հետ » ։