Nehemiah mourned, wept, fasted, and prayed for days about Jerusalem’s ruined wall and the desperate plight of Judah’s inhabitants.
Նեեմիան վշտացավ, լաց եղավ, ծոմ պահեց և օրերով աղոթում էր Երուսաղեմի պարսպի վերաշինման ու Հուդայի բնակիչների հուսահատ վիճակի համար (Նէեմիա 1 ։ 1 — 11) ։