Օրինակ ՝ ութսունչորսամյա այրի մարգարեուհի Աննան Աստվածաշնչում ներկայացված է որպես մեկը, « որ չէր հեռանում տաճարից, այլ ծոմապահութեամբ եւ աղօթքով գիշեր – ​ ցերեկ ծառայում էր [« սուրբ ծառայություն էր մատուցում », ՆԱ; « լատրե ՛ ա » – ի մի ձև] Աստծուն » (Ղուկաս 2 ։