The momentary pain and shame we may have to endure is far better than the anguish caused by remaining silent, or the dire consequence of allowing ourselves to become hardened in a rebellious course.
Գուցե այդ պահին մեզ համակի ցավի ու ամոթի զգացումը, սակայն դա շատ ավելի նախընտրելի է, քան թե ՝ լռել ու անվերջ տանջվել, կամ ՝ ոտք դնել կարծրասիրտ մարդու ուղին (Սաղմոս 32 ։