4) ։ « Մինչև սրտիս խորքը հուզեց ինձ այս միտքը, — վերհիշում է Կիմը ։ — Խանութում ինձ տեսնողներից ո ՞ ւմ մտքով կանցներ, որ այնտեղ ամբողջ օրը ծիծաղելուց ու կատակախոսելուց հետո, երբ երեկոյան տուն էի վերադառնում, սկսում էի արտասվել, մինչև որ քունս տաներ » ։