Pondering Jehovah’s greatness and contemplating man’s littleness, the psalmist expressed his amazement about Jehovah’s loving concern: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ”
« Երբ նայում եմ քո երկնքին, քո մատների գործին, լուսնին ու աստղերին, որոնց դու ստեղծել ես, ի ՞ նչ է մահկանացու մարդը, որ դու հիշում ես նրան, և մարդու որդին, որ հոգ ես տանում նրա մասին » (Սաղմոս 8 ։ 3, 4) ։