When it was complete, King Solomon dismissed the celebrants, who “began to bless the king and to go to their homes, rejoicing and feeling merry of heart over all the goodness that Jehovah had performed for David his servant and for Israel his people. ”
Այն ավարտվելուց հետո Սողոմոն թագավորն արձակեց մասնակիցներին, որոնք « օրհնեցին թագաւորին եւ գնացին իրանց վրանները ուրախանալով ու զուարթ սրտով այն բոլոր բարիքների համար որ Տէրն արել էր իր Դաւիթ ծառային եւ իր Իսրայէլ ժողովրդին » ։