6, 7, 13) ։ Դավիթի անփոփոխ բարյացակամությունը միանգամայն հիմնավոր կերպով կարելի է համարել ողորմության, և ոչ թե պարզապես մարդասիրության դրսևորում, քանզի այն վկայում էր հաստատված հարաբերությունների նկատմամբ նրա հավատարմության մասին (Ա Թագաւորաց 18 ։ 3; 20 ։