Մտածելու տեղիք է տալիս Պատմաբան Մայքլ Գրանտի հարցը. « Ինչպե ՞ ս է հնարավոր, որ առանց որևէ բացառության բոլոր Ավետարաններում զարմանալի պարզությամբ նկարագրվի մի հաճելի երիտասարդ, որն ազատորեն շփվում էր ամեն տեսակի, այդ թվում նաև վատ համբավ ունեցող կանանց հետ ՝ չցուցաբերելով սենտիմենտալության, արհեստականության կամ սեթևեթանքի նշույլ անգամ, և նույնիսկ մանրուքներում պահպանվի բնավորության ընդհանուր բնութագիրը » ։