« Իրանց բերանը երկնքումն [էին] դնում. բայց նորանց լեզուն երկրի մէջ [էր] ման գալիս ». սա նշանակում է, որ հարգանքի նշույլ անգամ ոչ ոքի հանդեպ չէին ցուցաբերում ՝ ո ՛ չ երկնքում եղողի, ո ՛ չ երկրի վրա բնակվողների (9 – րդ համար) ։