When our family prayed before meals, he would clasp his tiny hands, nod his head, and say a hearty “Amen! ”
Երբ ուտելուց առաջ ընտանիքով աղոթում էինք, նա սեղմում էր իր թաթիկները, խոնարհում էր գլուխը և վերջում սրտանց ասում էր ՝ ամեն ։