Among other things, it has been extolled as “the very essence of Scripture, ”“ a summary of the Christian’s duty to his neighbour, ” and “a fundamental ethical principle. ”
Օրինակի համար ՝ գովասանքի արժանանալով ՝ այն կոչվել է ՝ « Գրությունների բուն իմաստ », « մերձավորի նկատմամբ քրիստոնյայի պարտականության համառոտ ամփոփում », « հիմնական բարոյական սկզբունք », և այնքան հանրահայտ է դարձել, որ հաճախ անվանվել է ոսկե օրենք ։