Նա թվարկեց դրանցից մի քանիսը ՝ « Ադամի ու Եվայի, Կայենի և Աբելի, Դավթի ու Գողիաթի, Հիսուսի ծննդի, մաքսահավաք Զակքեոսի պատմությունները, անառակ որդու մասին առակը և բարի սամարացու մասին առակը », և ասաց, որ « սրանք պատմություններ են, որոնք կարող են առաջնորդություն լինել երեխայի համար, որպեսզի նա պատկերացում ունենա այնպիսի կարևոր հասկացությունների մասին, ինչպիսիք են դավաճանությունը, ներողամտությունը, քավությունը, ատելությունը, նվաստացումը, փոխհատուցումը, եղբայրական և անշահախնդիր սերը » ։ Այնուհետև այդ քահանան ավելացրեց.