Peter pointed out that they were suffering, not for committing any misdeeds, but for being who they were.
Եթե նրանք իրենց շրջապատի մարդկանց պես « նոյն անկարգ զեղխութեան մէջ » լինեին, ապա նրանց գրկաբաց կընդունեին ։