From a study of Biblical and secular evidence, we can conclude that the Pharisees thought highly of themselves as guardians of the public good and the national welfare.
Աստվածաշնչյան ու աշխարհիկ փաստերի ուսումնասիրությունից կարող ենք եզրակացնել, որ փարիսեցիները, սեփական անձի մասին մեծ կարծիք ունենալով, իրենց համարում էին հասարակության ու ազգի բարօրության պահապաններ ։