And if our heart continues to condemn us, do we not get a lump in our throat and tears of gratitude in our eyes when we read that “God is greater than our hearts ”?
Իսկ երբ մեր սիրտը շարունակում է մեզ դատապարտել, մի ՞ թե չենք հուզվում ու լցվում երախտագիտությամբ, երբ կարդում ենք, որ « Աստված մեր սրտերից ավելի մեծ է » ։