Այս տեսությունը պաշտպանողները պնդում են, որ երեխաները կարիք չունեն, որ իրենց ծնողները շատ ժամանակ անցկացնեն իրենց հետ, եթե իհարկե նրանց հատկացվող քիչ ժամանակը նախօրոք պլանավորվում է և օգտագործվում է մտածված ու իմաստալից ձևով ։