Also, it seems that the sale and repurchase of land applied only to property within the cities, since “the field of pasture ground of their cities ” was not to be sold because it was“ a possession to time indefinite for them. ” ​ — Leviticus 25: 32, 34.
Բացի այդ, թվում է, նրանք կարող էին վաճառել ու վերագնել միայն այն հողը, որը գտնվում էր քաղաքից ներս, քանի որ « իրանց քաղաքների անդերի արտերը » չպիտի վաճառվեին, որովհետև դրանք « նորանց յաւիտենական կալուածքն » էին (Ղեւտացոց 25 ։ 32, 34) ։