Hence, we can just imagine the father of the prodigal gazing each day down the path in front of his house, anxiously hoping for his son’s return.
Բայց և այնպես, « մինչ դեռ հեռու է », հայրը ճանաչում է որդուն և վազում նրան ընդառաջ ՝ ուշադրություն չդարձնելով նրա ցնցոտիներին ու ընկճված ոգուն ։