« Նախապէս Տիրոջը [« Եհովային », ՆԱ] ամէն ժամ տեսնում էի իմ առաջ,.... եւ իմ մարմինն էլ պիտի ապրի յոյսով, որովհետեւ իմ անձը գերեզմանում չես թողնելու եւ ոչ էլ թոյլ ես տալու, որ քո սրբի մարմինը ապականուի » » (Գործք 2 ։ 22 – 27) ։