As “children of light, ” we express our sorrow and grief in a way that reflects spiritual enlightenment, a way that is modest, respectful, and tempered by the sure hope of the resurrection.
32) ։ Լինելով « լույսի զավակներ », որոնք կրթված են հոգևորապես, և լիովին հավատալով մահացածների հարությանը ՝ մենք մեր վիշտն արտահայտում ենք համեստ, հարգալից կերպով և ծայրահեղությունների մեջ չենք ընկնում (Եփես. 5 ։ 8; Հովհ. 5 ։ 28, 29) ։