Knowing that our deceased loved ones in God’s memory are asleep in death and awaiting a resurrection can give us solace and kindle our desire to carry on with life.
Երբ գիտակցում ենք, որ անպայման չէ, որ մահը հավիտյան վերջ դնի մեր կյանքին, այլևս ցանկություն չենք ունենում ապրել հաճույքի համար ՝ մտածելով, թե « կյանքը կարճ է » ։