Dressed in ragged robes of once fine silk, in the Mongol style, they had, says one source, “a certain indescribable smack of the Tartar both in air and accent, having indeed all but forgotten their Venetian tongue. ”
Մոնղոլական ոճի իրենց պատառոտված հանդերձներով, որ կարված էին արդեն մաշված, սակայն բարձրորակ մետաքսից, նրանք, ինչպես ասվում է մի աղբյուրում, « մի տեսակ անբացատրելի կերպով հիշեցնում էին թաթարների թե ՛ իրենց պահվածքով, թե ՛ արտասանությամբ, քանի որ գրեթե բոլորովին մոռացել էին իրենց վենետիկյան լեզուն » ։