Perhaps Jehovah maneuvered matters this way so that Daniel could be a blessing to his own people, as were Joseph in Egypt and Esther and Mordecai in Persia.
Հավանաբար Եհովան էր այսպիսի ընթացք տվել դեպքերին, որպեսզի Դանիելը օրհնություն լիներ իր ժողովրդի համար, ինչպես որ Հովսեփը ՝ Եգիպտոսում, իսկ Եսթերն ու Մուրթքեն ՝ Պարսկաստանում ։