Heartless men ‘ panted, ’ or eagerly sought, to bring “lowly persons ” down to such a state that these poor ones would throw dust on their own heads as a sign of distress, mourning, or humiliation.
Անսիրտ մարդիկ « փափաքում » էին աղքատներին հասցնել այնպիսի վիճակի, որպեսզի այդ թշվառները ի վերջո իրենց գլխին ցանեին ‘ երկրի հողը ’ ՝ ի նշան վշտի, տառապանքի ու նվաստացման ։