He teaches us to “speak consolingly to the depressed souls ” and to comfort all who mourn.
Նա սովորեցնում է մեզ « մխիթարե [լ] փոքրասիրտներին [« վհատվածներին », ԱՆԹ] » և բոլոր նրանց, ովքեր վշտի մեջ են (Ա Թեսաղոնիկեցիս 5 ։ 14) ։