Slowly receding behind them was the city of Lystra, which sat atop a low hill on the valley floor.
Տիմոթեոսի դեմքին ժպիտ էր հայտնվում, երբ նա հիշում էր իր մորն ու տատիկին, որոնք ուրախությամբ և հպարտությամբ ճանապարհում էին իրեն ՝ փորձելով թաքցնել իրենց արցունքները ։