Some scholars consider this a manifestation of Sarah’s “customary, respectful attitude and behavior toward him, ” evidence of“ real habits of thought and feeling. ”
5, 6) ։ Որոշ աստվածաշնչագետներ այն կարծիքի են, որ դա արտահայտում էր Սարրայի համար « սովորական, հարգալից վերաբերմունքը [Աբրահամի] հանդեպ », ինչն էլ վկայում է « մտքերի ու զգացմունքների անկեղծությունը » ։