Ճշմարիտ քրիստոնյաները չեն նախանձում նաև ժողովում աստվածապետական պատասխանատվություններ կրողներին, այլ, ընդհակառակը, ‘ առավելագույն սիրո արժանի են համարում նրանց ’ ՝ գիտակցելով, որ նրանց քրտնաջան աշխատանքն իրենց հոգևոր քույրերի ու եղբայրների օգտի համար է ։