Can a Christian really justify choosing to be entertained by the sort of people he would never dream of inviting into his home?
Կարո ՞ ղ է արդյոք քրիստոնյան արդարացնել ինքն իրեն, որ նախընտրում է զվարճանալ այնպիսի մարդկանց հետ, որոնց երբեք իր տուն չէր հրավիրի ։