Եթէ մէկն աշխարհքը սիրէ, Հօր սէրը նորանում չէ. որովհետեւ ամեն ինչ որ աշխարհքումն է ՝ մարմնի ցանկութիւնը, աչքերի ցանկութիւնը եւ այս կեանքի ամբարտաւանութիւնը [« երկրային հարստությամբ հպարտանալը », ԱՆԹ], Հօրիցը չէ, այլ աշխարհքիցն է ։