After Pentecost 33 C.E., the disciples in Jerusalem “went selling their possessions and properties and distributing the proceeds to all, just as anyone would have the need. ”
Բոլոր ազգերից մարդկանց ջերմորեն ընդունում էին քրիստոնեական ժողով, քանի որ նրանք հավատում էին, որ « ոչ մի խտրություն չկա հրեայի և հույնի միջև, որովհետև Տերը մեկն է ամենքի համար » (Հռոմեացիներ 10 ։