“ Brothers, I do not yet consider myself as having laid hold on it; but there is one thing about it: Forgetting the things behind and stretching forward to the things ahead, I am pursuing down toward the goal for the prize. ” Paul ran with his eyes fixed firmly on the prize. So should we.
« Եղբայրնե ՛ ր, ես ինքս ինձ նպատակին հասած չեմ համարում. բայց խնդիրն այն է, որ յետեւում մնացածները մոռացած ՝ ձգտում եմ դէպի իմ առջեւում եղածները. ուշադիր վազում եմ աստուածային կոչմանս նպատակակէտին [« մրցանակին », ԱԹ] » (Փիլիպպեցիս 3 ։