Երկնային կյանքի հույս ունեցող օծյալ քրիստոնյաները մի առանձնահատուկ հոգևոր վիճակ են վայելում, որի նախապատկերը ներսի գավիթն ու սրբարանն էին, և որը նրանց հնարավորություն է տալիս աղոթել ու փառաբանել Աստծուն ։