Church historian Hans von Campenhausen describes him as “dogmatic, violent, and cunning, permeated by the greatness of his calling and the dignity of his office, ” and adds that“ he never considered anything as right unless it was useful to him in the furtherance of his power and authority...
Եկեղեցու պատմաբան Հանս ֆոն Կոմպենհաուզենը նկարագրում է նրան որպես « դոգմատիկ, անզուսպ և խորամանկ մեկը ՝ տարված իր կոչման և պաշտոնի վեհությամբ » ։