Եվ քանի որ « հայտնությունն » արդեն ավարտվում է, Հովհաննեսը տեսնում է « կյանքի ջրի մի գետ, որ հոսում է գլխավոր փողոցի մեջտեղով », ինչպես նաև թե ինչպես են ոգին ու հարսը հրավիրում բոլոր նրանց, ովքեր « ծարավ են » (Հայտն.