Still, he kept reminding fellow believers “to be in subjection and be obedient to governments and authorities as rulers, to be ready for every good work, to speak injuriously of no one [no, not even of their most ardent persecutors], not to be belligerent, to be reasonable, exhibiting all mildness toward all men. ”
Բայցևայնպես, նա իր հավատակիցներին միշտ հիշեցնում էր, որ « իշխանութիւններին եւ պետութիւններին հնազանդեն, հպատակեն, եւ ամեն բարի գործերի համար պատրաստ լինին. ոչ մէկին չ’հայհոյեն [նույնիսկ իրենց կրքոտ հակառակորդներին], կռիւ չ’անեն, հեզ լինեն, ամեն մարդկանց ամեն քաղցրութիւն ցոյց տան » (Տիտոս 3 ։ 1, 2) ։