David, in turn, knew that any greatness or glory that he might achieve as king depended on Jehovah’s humbly acting in his behalf.
Դավիթը գիտեր, որ ինքը ՝ որպես թագավոր, մեծություն կամ փառք կստանար միայն այն դեպքում, եթե Եհովան, խոնարհություն դրսևորելով, իր օգտին քայլեր ձեռնարկեր ։