Շմավոնի ու Ղևիի, ինչպես նաև Դավթի ու Աբիգեայի հետ կատարվածը հստակ ցույց է տալիս, որ Եհովան դատապարտում է անզուսպ բարկությունը և բռնությունը, բայցև օրհնում է խաղաղություն պահպանելու համար ներդրած ջանքերը ։