In performing the samayika meditation the following points are prescribed for the monk: he should not perform it disrespectfully, nor filled with pride of learning, nor to be considered pious by his fellow-men, nor in a manner to cause disturbance to any other living being, he should not move the body about at the time, nor force it into a crooked position, e.g. bending the fingers. not contract or gather together the bodily limbs, not raise himself up and down like a fish on the top of a wave; he should rid his mind of all cruel thoughts; he should not encircle his knees with his hands; he should not become engaged in its performance imbued with fear, or with disgust, or without understanding its aim, or filled with conceit at his supernatural acquisitions (if any), nor with pride of birth; he should not take to it (samayika) sneakingly, that is as a thief, i.e., behind the back of the (preceptor), nor neglect its proper time, he should not allow the mind to be filled with unholy thoughts of hatred and the like for others; he should not excite fear in any one’s heart, not talk to any one at the time, nor think evil of any one, nor suffer himself to frown, nor entertain ungenerous sentiments in his heart, nor allow his gaze to wander about in different directions, nor sit down without carefully inspecting the ground, to avoid causing injury to insect life, nor lose interest in the middle of the process. nor should he neglect it altogether for the want of any of the necessary accessories, he shouldn't allow his heart to be assailed by desire for sense-gratification, nor omit to recite the whole of the recitation, nor get up in the middle (that is, before the end of the text appointed for the purpose), nor blur over his words, nor hurry over some parts and linger unnecessarily over others; nor mumble, like a dumb person, nor make faces or signs, nor vociferate in a croaky voice, like a frog; and, he should not allow his mind to play the truant at the time, that is, to run after the good things of the world.
درختاني كه در ارتفاعات مي رويند گياهان نواحي كوهستاني ودامنه اي به صورت استپي بوده و مهمترين گونه هاي اين گياهان عبارت اند از اويشن ، انار ،انجير، سير ، گون مي باشند درختان كاشته شده توسط مردم پرتقال ،ليمو ترش ، ليمو شيرين ،نارنگي،نخل ،نارنج ،انبه ،زيتون ،توت ،جم و گيلي فورود آب هوا آب هواي هشت بندي به دليل تحت تاثيربودن آب هواي بيابا ني و نيمه بياباني گرم و خشك است هشت بندي داراي تابستان طولاني وگرم و زمستان هاي معتدل كوتاه وملايم است بارندگي آن عمدتا در فصل زمستان بوده و ميزان ان در هر سال متفاوت است به طور كلي جريان هاي هواي موثر بر هشت بندي عبارت اند از الف-توده هواي مد يترانه اي ب - جريان هوايي اقيانوس هند ج –جريان هوايي عربستان انواع باد هاي محلى باد لوار:لوار بادى است گرم وسوزان كه اتش باد هم ناميده مي شود جهت وزش آن نيز جنوب غربي و از بيابان عربستان نشات مي گيرد وزش اين باد در شب باعث خنكي هوا مي شود باد ناشي (نعشي):اين باد در فصل زمستان سواحل هرمزگان مي وزد بادي است سرد و توفان زا ارتفاعات درمنطقه هشت بندى ارتفاعات قابل توجهى وجود دارد از جمله :كوه مرز كه در 5 كيلومتري هشت بندي قراردارد ودومين كوه كوه دهندر هست كه در 10 كيلومترى هشت بندى است ادبيات شفاهي ضرب المثل نمونه اي از ضرب المثل هاب رايج در هشت بندي 1-كچل اگه دواه هستي دواي سر خوده اكن كسي كه خودش مشكل دارد و از كسي ديگر بخواهد مشكلش را حل كند 2-گويگ ما خوكوره اي كيك دگه خر لگته زه اشاره به كسي كه از اول تنبل بود و كاري انجام نمي داد حالا هم بها نه اي دارد كه اين كار را انجام ندهد 3-آدم اي يكوت دوبار خورده نابو كسي كه يك بار اشتبا هي كرده و حالا سعي دارد ديگر اين اشتباه را تكرار نكند چيستان نمونه اي از چيستان هاي رايج در هشت بندي 1-بن گلي،كمرخري،سر آدمي آن چيست كه ريشه او در گل است وكمر(ساقه) او سهم الاغ است و سر او سهم آدمي است 2-بي نفس بار ابره آن چيست كه بدون استراحت مي تواند بار حمل كند قصه ها وافسا نه ها نمونه اي از از قصه ها با گويش محلي خرم زيبا قصه اي بسيار طولاني است كه در شب هاي زمستا ني تعريف مي شد شمس و وزير- قمرو وزير بهرام و گل اندام بازي ها و سر گرمي بازي لتنزا،تحليا، هفت سنگ ها رسم و رسوم آيين ازدواج در منطقه هشت بندي مراحل آيين ازدواج در هشت بندي عبارت اند: از خواستگاري، نا مزدي،عقد، چگو نگي دعوت مهمانان به عروسي، حنا بندان، حمام داماد وارايش عروس،روز عروسي، ناهار وشام ،آمدن فاميل وآشنا يان پيش عروس و داما د بعد از عروسي،دعوت عروس و داماد براي رفتن به مهماني از طرف فاميل و آشنا يان غذاها غذاها: هواري، شير، خرما، بط، (بادام كوهي)،لج شيريني ها: چنگال، حلوا ترشي ها:ترشي خيار،ترشي انبه، ترشي بادنجان،ترشي پياز انواع نان: نان تموشي، نان جو، نان كرسك، نان كماچ،نان خميري باورها واعتقا دات باور در ارتباط با مهمان آمدن: هر گاه هنگام غذا خوردن اگر لقمه غذا از دهان كسي مي افتاد مي گفتن كه به آن خانه مهمان مي آيد اگر پلك هاي چشم به طور غير عادي مي زد اعتقاد به اين دارند كه خبري مي دهد مثلا اگر پلك راست به طور غير عادي مي زد اعتقاد داشتن كه خبر خوبي است واگر پلك چپ به طور غير عادي مي زد مي گفتن كه خبر بدي است اگر كسي قصد مسافرت داشت و موقع حركت اگر عطسه مي كرد اعتقاد داشتن كه كمي بايد صبر كند و بعد حركت كند در موقع ماه گرفتگي هلهله مي كردن در مورد ناخن دست وپا اعتقاد داشتن كه كوتاه كردن ناخن خوب نيست وبيرون از خانه چيد وانها را در صحرا ريخت اعتقاد درباره باران: اعتقاد دادند در هنگام بارش باران نبا يد كسي كف دست خود را مقابل باراني كه مي بارد بگيرد زيرا اين كار باعث بند آمدن باران مي شود صنايع دستي: صنايع دستي سفالي :سفال يكي از قديمي ترين و مهترين سا خته هاي هنري بشر است ديگ هاي سفا لي (شير ماست در داخل انها ترش نمي شود) صنايع دستي نخيلاتي: با وجود درختان نخل فراوان در پشتكوه هشت بندي،در گذشته تقريبا بسياري از لوازم منزل از صنايع نخيلا تي درست مي شده است.