In the presence of non-linear materials such as superparamagnetic labels, a signal can be recorded at combinatorial frequencies, for example, at f = f1 ± 2×f2.
در حضور مواد غیر خطی مانند برچسب‌های سوپرپارامغناطیس، یک سیگنال را می‌توان در فرکانس‌های ترکیبی ثبت کرد، برای مثال، در f = f1 ± ۲×f2.