Both write-through and write-back policies can use either of these write-miss policies, but usually they are paired in this way: A write-back cache uses write allocate, hoping for subsequent writes (or even reads) to the same location, which is now cached.
هر دو سیاست write-through و write-back می‌توانند از هر یک از این سیاست‌های write-miss استفاده کنند، اما معمولاً به این ترتیب به یکدیگر متصل می‌شوند: یک حافظه پنهان از نوع write-back از نوشتن تخصیصی استفاده می‌کند، امیدوار است در همان مکان بنویسد (یا حتی بخواند)، که در حال حاضر در حافظه پنهان قرار دارد.