Malvolio is described as "sick of self-love...a distempered appetite" in Twelfth Night (I.v.85-6), lacking self-perspective.
مالوولیو به عنوان «یک بیمار خوددوست… یک ولع آشفته» در شب دوازدهم (I.v.85-6), بدون هیچ خودآگاهی توصیف شده‌است.