Member countries could only change their par value by more than 10% with IMF approval, which was contingent on IMF determination that its balance of payments was in a "fundamental disequilibrium".
کشورهای عضو تنها با تأیید IMF می‌توانستند ارزش صوری‌شان را بیش از ۱۰٪ تغییر دهد و این اجازه وابسته به این بود که IMF تشخیص دهد تراز پرداختها در وضعیت «عدم تعادل اساسی» است.