In the 1950s, sex therapy was concerned with “controlling sexual expression” and repressing what was then-considered deviant behaviors, such as homosexuality or having sex too often.
در دهه ۱۹۵۰، درمان جنسی به " کنترل بیان جنسی " و سرکوب آن چیزی که بعد از آن رفتارهای انحرافی در نظر گرفته شده‌بود، مانند همجنس‌گرایی یا داشتن رابطه جنسی بسیار زیاد بود.