The subtlety in part lies in the fact that Ogawa's characters often seem not to know why they are doing what they are doing.
لطافت کارهای اوگاوا بخشی به دلیل این است که کاراکترهای داستان‌های او در بیشتر اوقات به نظر می‌آید که نمی‌دانند کارهایی را که می‌کنند چرا انجام می‌دهند.