Thus, many "assets" on bank balance sheets internationally were actually unrecoverable loans, which culminated in the 1931 banking crisis.
پس بسیاری از «دارایی»هایی که در ترازنامه‌های بانک‌ها در سطح بین‌الملل وجود داشت در واقع وامهای غیرقابل بازیافت بودند و همین وامها در ۱۹۳۱ منجر به بحران بانکداری شدند.