In Plato, and in later physiology, the liver was thought to be the seat of the darkest emotions (specifically wrath, jealousy and greed) which drive men to action.
در افلاطون، و در فیزیولوژی‌های بعدی، جگر به‌عنوان مکان تاریک‌ترین احساسات تصور می‌شود (به‌طور خاص خشم، حسادت و طمع) که انسان را به واکنش وادار می‌کند.