For example, for an English-based language, an IDENTIFIER token might be any English alphabetic character or an underscore, followed by any number of instances of ASCII alphanumeric characters and/or underscores.
به عنوان مثال، برای یک زبان مبتنی بر زبان انگلیسی، یک توکن NAME ممکن است هر یک از کاراکترهای الفبای انگلیسی باشد یا یک underscore (_) و به دنبال آن هر تعدادی از نمونه‌های کدهای alphanumeric اسکی و underscore‌های دیگر باشد.