In the Second World War, for security the United States used Native American volunteer communicators known as code talkers, who used languages such as Navajo, Comanche and Choctaw, which would be understood by few people, even in the U.S. Even within these uncommon languages, the code talkers used specialized codes, so a "butterfly" might be a specific Japanese aircraft.
در جنگ جهانی دوم، ایالات متحده برای امنیت ایالات متحده از ارتباطات داوطلب بومی آمریکایی شناخته شده به عنوان خوانندگان کد استفاده می کرد که از زبان هایی مانند ناواهو، کامانچ و چوچو استفاده می کرد که چند نفر حتی در ایالات متحده نیز درک می شد حتی در این زبان های غیر معمول کدنویسان با استفاده از کدهای تخصصی، به طوری که "پروانه" ممکن است یک هواپیمای خاص ژاپنی باشد.