These approaches hold that though violations of the non-aggression principle cannot be claimed to be objectively immoral, adherence to it almost always leads to the best possible results, and so it should be accepted as a moral rule.
این روش‌ها معتقدند که گرچه نمی‌توان ادعا کرد که نقض اصل عدم تجاوز به طور عینی غیراخلاقیست، التزام به آن تقریباً همیشه بهترین نتایج ممکن را به بار می‌آورد و نتیجتاً باید به عنوان یک قاعدهٔ اخلاقی پذیرفته شود.