In this way, it is possible for a society to transmit oral history, oral literature, oral law and other knowledges across generations without a writing system.
بدین‌ترتیب، این برای یک جامعه امکان‌پذیر است که واجد تاریخ شفاهی، ادبیات شفاهی، حقوق شفاهی، و دیگر دانش‌های میان‌نسلی باشد، بدون این‌که هیچ خط نوشتاری داشته‌باشد.