Material properties, both physical and chemical, can be viewed as supervenient; i.e., secondary to the underlying reality.
ویژگی‌های مواد، هر دو فیزیکی و شیمیایی، می‌تواند به عنوان فرارویدادگی مشاهده شود؛ به این معنی که، در برابر اصل واقعیت ملموس، ثانویه است.