One consequence of this view is an emphasis on the necessity of studying less well-known political writers as a means of shedding light on the classic authors – although it also consciously questions the extent to which it is possible to isolate so-called ‘classic’ texts.
یکی از نتایج این دیدگاه تأکید بر ضرورت مطالعه نویسندگان سیاسی کمتر شناخته شده به عنوان وسیله ای برای تاباندن نور بر نویسندگان کلاسیک است – اگر چه آگاهانه این پرسش را نیز مطرح می‌کند که تا چه حد ممکن است اصطلاح متون 'کلاسیک' را محدود و مضیّق کنیم.