Simon recognized that a theory of administration is largely a theory of human decision making, and as such must be based on both economics and on psychology.
سایمون متوجه شد که نظریۀ مدیریت عمدتاً نظریه تصمیم گیری انسان است و به همین علت باید بر اساس علوم اقتصاد و روانشناسی باشد.