Choosing the smallest or simplest possible base cases is more elegant and usually leads to simpler programs, because there are fewer cases to consider and they are easier to solve.
انتخاب کوچک‌ترین یا آسان‌ترین حالت پایهٔ ممکن، مطبوع‌تر است و معمولاً منجر به برنامه‌های آسان‌تر می‌شود، چرا که حالات کمتری برای رسیدگی وجود دارند که حلشان هم ساده‌تر است.