Jadwiga Honowska (ur. 3 czerwca 1904 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 19 sierpnia 1928 w Tatrach, pochowana w Zakopanem) – polska taterniczka.

Była córką malarki Marii Honowskiej (1878-1960), z wykształcenia matematyczką, studia ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim w 1928 roku. Taternictwo zaczęła aktywnie uprawiać w 1924 roku, najczęściej wspinała się z Alfredem i Janem Alfredem Szczepańskimi. W związku z toczącą się wówczas dyskusją na temat samodzielnego taternictwa kobiecego, zaczęła wspinać się w zespołach kobiecych m.in. z Zofią Czarkowską i Heleną Dębińską. Latem 1928 roku wybrała się w góry wraz z Zofią Krókowską z zamiarem przejścia drogi Häberleina na południowej ścianie Ostrego Szczytu. Po pokonaniu głównych trudności, jedna z taterniczek odpadła od ściany, czego konsekwencją było wyrwanie się haka asekuracyjnego. Obie taterniczki zginęły na miejscu. Pochowana została na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw. L-5-3).

Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkowe 
 przejście północnej ściany Koziego Wierchu,
 przejście południowo-zachodniej ściany Kieżmarskiego Szczytu,
 przejście północno-zachodniej ściany Galerii Gankowej,
 przejście południowej ściany Zamarłej Turni,
 pierwsze wejście zimowe na Mały Kołowy Szczyt.

Przypisy

Bibliografia 
 

Taternicy
Polscy wspinacze
Urodzeni w 1904
Zmarli w 1928
Zmarli w górach
Ludzie urodzeni w Aleksandrowie Łódzkim
Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem